recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Christopher John Powers** ili učestalije **Chris Powers** (Lynnfield, Massachusetts, SAD, 27. kolovoza 1985.) američko-hrvatski je profesionalni hokejaš na ledu. Igra na pozicijama braniča i napadača, a trenutačno je član hrvatskog KHL Medveščaka koji se natječe u EBEL-u.

Karijera
--------

Powers je svoju hokejašku karijeru započeo na američkom sveučilištu Trinity College u Hartfordu, glavnom gradu savezne države Connecticut. 

### KHL Medveščak (2009.)

Profesionalnu karijeru započinje dolaskom u KHL Medveščak u sezoni 2009./10. gdje konstantno igra u EBEL-u. Prvi nastup kako u EBEL-u tako i u profesionalnoj karijeri upisuje 11. rujna 2009. godine u 1. kolu sezone protiv Acroni Jesenica koje je Medveščak porazio sa 6 : 5 u produžetku. 13. prosinca 2009. godine u visokoj pobjedi protiv Jesenica (7 : 2) postigao je svoj prvi pogodak te ujedno i prvi bod u EBEL-u i profesionalnoj karijeri. 27. prosinca 2009. godine u prvoj Medveščakovoj pobjedi nad Albom Volan asistencijom je sudjelovao kod prvog pogotka te na taj način upisao i svoju 1. asistenciju u EBEL-u, ali i u profesionalnoj karijeri.

Statistika karijere
-------------------

*Bilješka: OU = odigrane utakmice, G = gol, A = asistencija, Bod = bodovi, +/- = plus/minus, KM = kaznene minute, GV = gol s igračem više, GM = gol s igračem manje, GO = gol odluke*

| Sezona | Klub | Liga |   | Regularna sezona |   | Doigravanje |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| OU | G | A | Bod | +/- | KM | GV | GM | GO | OU | G | A | Bod | +/- | KM | GV | GM | GO |
| 2009./10. | KHL Medveščak | EBEL | 25 | 0 | 0 | 0 | -11 | 20 | 0 | 0 | 0
 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |

Izvori
------

1. ↑  Medvjedi vrlo uvjerljivi protiv Jesenica (Večernji list)
2. ↑  Pobjeda na ledu i na tribinama (Sportnet)

Vanjske poveznice
-----------------

* Osnovni podaci Arhivirano 2021-02-16 na Wayback Machine-u na Medvescak.com

| * p
* r
* u
Trenutačni sastav Medveščak Zagreba |
| --- |
| 
Robert Kristan |
Michael Ouzas |
Andrej Vasiljević |
Vjačeslav Truhno |
David Brine |
Alan Letang |
Kenneth MacAulay |
Andy Sertich |
Dario Kostović |
Ivan Šijan |
Saša Martinović |
Frank Banham |
Sasha Pokulok |
Joel Prpic |
Mislav Blagus |
Ryan Kinasewich |
Geoff Waugh |
Greg Day |
Dominik Kanaet |
Donald MacLean |
Matt Siddall |
Tom Zanoški |
Mario Sertić |
Pascal Morency |
Sašo Rajsar |
Gal Koren |
trener: Marty Raymond
 |
Porodično stablo
**Severska dinastija** je naziv za dinastiju rimskih careva koji su Rimskim Carstvom upravljali od 193. do 235. Osnovao ju je general Lucije Septimije Sever došavši na vlast u kaotičnom periodu Godine pet careva. Njenu vladavinu, koju je nakratko (217-18) prekinuo uzurpator Makrin, karakterizirala je relativna ekonomska stabilnost, uspjesi u obrani granica Carstva, kao i pokušaji upravne reforme, uključujući davanje državljanstva svim tadašnjim podanicima 212. Severe su, međutim, mučili loši odnosi među članovima vladajuće porodice, kao i nepopularnost među redovima tadašnje rimske aristokracije, s obzirom da Severi prije dolaska na vlast nisu bili članovi Senata, te su se sve više nastojali oslanjati na vojsku. Godine 235. je posljednji car Aleksandar Sever ubijen od strane vojnika nezadovoljnih načinom na kojim je vodio pohod protiv Alemana, a što je otpočelo dugogodišnji period kaosa, krvoprolića i građanskih ratova poznat kao kriza 3. vijeka. Period Severske dinastije se u rimskoj historiji tradicionalno smatra posljednjim periodom Principata.
**Zhu Can** (朱粲) (? - 621) je bio kineski ustanički vođa i gospodar rata iz doba kolapsa dinastije Sui, poznat po svojoj okrutnosti i sklonosti kanibalizmu. U doba cara Yanga je služio kao niži službenik u današnjoj provinciji Anhui, a kada su se protiv cara zaredali ustanci, povjereno mu je organiziranje lokalne milicije za njihovo gušenje. Godine 615. se sa njom odmetnuo od cara i proglasio princom od Jialoua. Nikada nije ustanovio teritoriju sa stalnom vlašću, nego je njegova vojska, poznata kao Kedahanski banditi (可達寒賊), lutala od provincije do provincije te pljačkala gradove i sela. Usprkos toga je nastojao ostvariti savez sa drugim gospodarima rata i ustaničkim vođama - prvo je 617. stupio u službu Li Mija; nakon Li Mijevoj prijelaza u službu Li Yuana, budućeg osnivača dinastije Tang u jesen 618. je prešao u službu nominalnog cara Yang Tonga, a pred sam kraj 618. se proglasio carem, osnovavši vlastitu dinastiju Wu. Međutim, već u proljeće 619. je poražen od trupa dinastije Tang, te se predao, odustao od carske titule i ušao u Li Yuanovu službu. U ljeto 619. je, pak, prilikom gozbe, pod uticajem alkohola, ubio i kasnije pojeo Duan Quea, jednog od Li Yuanovih doglavnika; shvativši da je novi sukob sa Li Yuanom neizbježan, pobjegao je u Luoyang kod gospodara rata Wang Shichonga, samozvanog cara države Zheng. Luoyang je godine 621. stavljen pod opsadu Li Yuanovog sina Li Shimina, te pao u kasno proljeće. Li Shimin je tada Zhu Cana dao pogubiti.
**CSS-8** (poznata i kao Projekt 8610, M-7 ili DF-7) je kineska taktička balistička raketa (ponekad navođena i kao kratkometna balistička raketa) razvijena 1980-ih godina od strane Tehnološke akademije Čangfeng (kineski: ). CSS-8 kao raketa zemlja-zemlja predstavlja modifikaciju antiavionske rakete HQ-2, inače kineske verzije sovjetskog sistema S-75 Dvina. Konverzija ovih modela nastupila je jer su takvi projektili zemlja-zrak postajali zastarjeli, te zbog potrebe gomilanja zaliha tipa zemlja-zemlja. Najsrodniji taktički projektili su mu američki sistem MGM-52 Lance i ruska OTR-21 Točka. Raketa CSS-8 ima dužinu od 1080 cm, dijametar joj iznosi 500 – 650 mm, ukupna masa 2650 kg uključujući bojevu glavu od 190 – 250 kg, a domet od 150 do maksimalno 180 km. Broj stupnjeva projektila i vrsta raketnog goriva variraju ovisno o izvorima, ali najčešće se navodi kao dvostupanjski s krutim gorivom. Prema drugim izvorima projektil je jednostupanjskog tipa i rabi tekuće gorivo. CSS-8 koristi inercijalni sistem odnosno mobilne lansirne rampe (TEL). Sistemom CSS-8 služio se kineski 2. artiljerijski korpus, no zapadnjački analitičari ističu da nije sigurno jesu li projektili i dalje operativni od ranih 2010-ih. Krajem 1980-ih i početkom 1990-ih ukupno 200 ovih projektila zajedno s lanserima i tehnologijom za proizvodnju isporučeno je Iranu, koji je na temelju istog izradio vlastiti sistem Tondar-69 koji ima 15 – 40% veći maksimalni domet.

Srodni sistemi
--------------

* Narodna Republika Kina HQ-2, kineska verzija sovjetskog sistema S-75 Dvina na čijoj se tehnologiji temelji CSS-8
* Iran Tondar-69, iranska taktička balistička raketa, modificirana verzija sistema CSS-8

Korisnici
---------

* Kina

Vanjske veze
------------

* (`en`) *DF-7 / M-7 / 8610 / CSS-8* na stranicama Global Security (osnovne informacije)
* (`en`) *M-7 (CSS-8/Project 8610)* Arhivirano 2015-02-11 na Wayback Machine-u na stranicama Missile Threat (osnovne informacije sa skicom)
* (`en`) *Tondar-69 (CSS-8)* Arhivirano 2016-03-04 na Wayback Machine-u na stranicama Military Edge (osnovne informacije, galerija fotografija i snimka lansiranja)
**Wen Tong** (kineski: ; pinyin: *Wén Tóng*; Wade-Giles: **Wen T'ung**) (1019–1079) bio je kineski slikar iz doba dinastije Sjeverni Song, rodom iz Sečuana poznat po svojim slikama tintom na bambusu. Bio je jedan od najpoznatijih predstavnika tzv. "učenjačkog slikanja" (shi ren hua), koje je idealiziralo spontanost i slikanje bez financijske nagrade.

Bio je poznat po tome što je istovremeno mogao oslikavati dva bambusa držeći kist u lijevoj i deesnoj ruci, i to naslijepo, jer se već navikao na sve vrste i oblike. Od njega potiče kineska izreka "postoje cijeli bambusi u njegovom srcu" (胸有成竹), kojom se opisuje dobro osmišljeni plan.

Wen Tong je, kao mnogi umjetnici svog doba, također pisao poeziju. Sudeći prema jednoj od pjesama kao ljubimce je držao gibone, te je nakon smrti jednog od njih napisao elegiju.

Izvori
------

1. ↑  Barnhart, Page 373. Wen Tong's style name was Yuke (与可) with several sobriquets: Jinjiang Daren(锦江道人), Xiaoxiao Jushi (笑笑居士), and Shishi Xiansheng (石室先生)
2. ↑  Ci hai, Page 1533.
3. ↑  
Robert van Gulik, *The gibbon in China. An essay in Chinese animal lore*. E.J. Brill, Leiden, Holland. (1967). Pages 77-79. The book includes the original text of Wen Tong's elegy and van Gulik's translation.

Literatura
----------

* Barnhart, R. M. et al. (1997). Three thousand years of Chinese painting. New Haven, Yale University Press. ISBN 0-300-07013-6
* Ci hai bian ji wei yuan hui (辞海编辑委员会）. Ci hai （辞海）. Shanghai: Shanghai ci shu chu ban she （上海辞书出版社）, 1979.
|  |
| --- |
|  *Ovo je glavno značenje pojma **Savar**. Za druga značenja, v. Savar (razvrstavanje).* |

**Savar** je naselje u središnjem dijelu Dugog otoka, koje se prvi put spominje u 13. stoljeću; nadmorska visina 62 m. 

Mjesto je poznato po špilji *Strašna peć*, prvoj organiziranoj izletničkoj destinaciji ne samo na Dugom otoku već i šire, koju je 1904. godine posjetio i austro-ugarski car Franjo Josip. 

U slikovitoj uvali nalazi se otočić spojen kasnijim nasipom s kopnom i na njemu je sakralni objekt nulte kategorije, predromanička *crkva Sv. Pelegrina* (7.-9. stoljeće). Njezin prezbiterij zapravo je predromanička crkvica, brod i sakristija nadograđeni su kasnije. Barokna krstionica s glagoljskim natpisom prenesena je u župnu crkvu koja potječe iz 1670. godine. Nekada je u Savru bio i samostan pustinjaka Sv. Antuna opata s crkvom Sv. Andrije. 

Zahvaljujući razvedenoj obali i bezbrojnim uvalicama, Savrani se bave ribarstvom i turizmom. Savar je poznat po nekadašnjoj eksploataciji kamena koji je poslužio za izgradnju zadarskog rimskog Foruma, palača i crkvi Rima i Venecije, te zgrade UN-a u New Yorku.

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Savar** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*


| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Općine Sali |
| --- |
| Božava • Brbinj • Dragove • Luka • Sali • Savar • Soline • Veli Rat • Verunić • Zaglav • Zverinac • Žman |


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Hrvatska***  |
**Teodor** je muško ime. Potiče od grčkog imena Θεόδωρος (*Theodōros*) što znači "dar Božji" (od grčkih riječi Θεός, (*theos*) "Bog" i δώρον (*dōron*) "dar"). **Teodor** se može odnositi na:

Sveci
-----

* Sveti Teodor

Drevne ličnosti
---------------

* Teodor Ateist
* Teodor Tritirije
* Teodor iz Mopsuestije
* Teodor iz Kirene, matematičar
* Teodor iz Samosa, arhitekt
* Teodor iz Asine, neoplatonski filozof
* Teodor Lektor, grčki lektor u Aja Sofiji u Carigradu

V. također
----------

* Theodore
* Bogdan
* Sve stranice koje počinju s(a) "Teodor"
* Sve stranice s naslovom koji sadrži "Teodor"

Izvori
------

1. ↑   - BehindtheName - Meaning, Origin and History of the Name Theodore

Višeznačna odrednicaVišeznačna odrednica *Ova stranica je **razvrstavanje**. Koristi se radi pronalaska članaka koji moraju imati dodatnu odrednicu jer bi im u protivnom naslov bio isti.  
Ako vas je na ovu stranicu dovela vikiveza, možda je potrebno promijeniti da preusmjerava na namijenjeni članak.*
**Wen Jiao** (溫嶠) (288–329), kurtoazno ime **Taizhen** (太真), formalno **Vojvoda Zhongwu od Shi'ana** (始安忠武公), bio je kineski vojskovođa u službi dinastije Jin.

Bio je sin Wan Dana, guvernera kapetanije, a njegov ujak je bio Liu Kun, general koji se bez uspjeha pokušavao suprotstaviti državi Han Zhao. Kada je godine 317. car Min zarobljen od strane Han Zhaoa, Liu Kun je Wen Jiaoa poslao u Jiankang kako bi princa Sima Ruija nagovorio da preuzme carsku krunu. Tamo je Wen Jiao stekao veliku naklonost Sima Ruija, koji ga je zadržao na dvoru i preuzeo carsku titulu. Wen Jiao se poslije toga sprijateljio sa krunskim princom Sima Shaoom. Kada je godine 322. gospodar rata Wang Dun digao pobunu protiv cara i krenuo sa vojskom na prijestolnicu, Wen Jiao je caru savjetovao da ne pruža otpor i da prihvati sve Wang Dunove zahtjeve. Nakon careve smrti je Sima Shao postao novi car pod imenom Ming, a Wen Jiao njegov glavni savjetnik. Kada je Wang Dun godine 324. ponovno digao ustanak, Wen Jiao se pretvarao da prelazi na njihovu stranu, a zapravo je sve vrijeme špijunirao za carski dvor. Njegova je misija pomogla caru da sljedeće godine, nakon Wang Dunove smrti, uguši ustanak. Car Ming je 325. umro i oporukom ostavio brigu o maloljetnom caru Chengu svojim savjetnicima, ali regentom imenovao Yu Lianga. On je došao u sukob sa dvorskom klikom na čije se čelo stavio ministar Su Jun. Kada je Su Jun 327. digao ustanak, Wen Jiao nije mogao spriječiti pad prijestolnice, ali je godine 328. organizirao uspješni protivnapad i porazio Su Juna. Iako su ga mnogi dvorjani molili da preuzme mjesto regenta, Wen Jiao je odlučio to mjesto prepustiti Wang Daou i preuzeti mjesto guvernera provincije Jiang. Na putu su mu se inficirali zubi; prilikom njihovog vađenja je doživio moždani udar i umro. Carski dvor je razmišljao da mu oda počast velikom grobnicom, ali je odlučeno da se sahrani u jednostavnom grobu, s obzirom da je Wen Jiao tokom života bio izuzetno skroman čovjek.
Franačko kraljevstvo nakon sporazuma u Andelotu 587. Austrazijsko kraljevstvo Hildeberta II (zeleno) je naslijedio Teudebert II.
**Teodebert II** (francuski: ; njemački: , 586 - 612) bio je franački (merovinški) kralj Austrazije od 595. do smrti. Bio je sin i nasljednik kralja Hildeberta II, čije je posjete naslijedio nakon očeve smrti 595. Prve godine vladavine je njime dominirala baka Brunhilda, ali ju je 599. uspio protjerati. Iste je godine, međutim, došao u sukob sa bratom Teuderikom II i u njemu bio poražen. Braća se su se, međutim, pomirila kako bi se suprotstavila svom rođaku Klotaru II, kralju Neustrije, te su tako uspjela preoteti velike dijelove njegove teritorije. Kada je godine 605. Klotar krenuo u protivofenzivu, Teodebert je raskinuo savez i ostavio Teuderika na cjedilu. Godine 610. je uspio svojoj državi pripojiti Alsace. Međutim, već 612. je Teuderik ponovno protiv njega digao pobunu; Teodebert je poražen, zarobljen i potom poslan u samostan gdje je ubijen po Brunhildinoj zapovijedi zajedno sa svojim sinom Merovehom.

Dio historičara vjeruje da se njegova kćer Emma udala za anglosaksonkog kralja Eadbalda od Kenta.

|  |
| --- |
| Teodebert II **Merovinška dinastija****Rođen/a:** 586  **Umro/la:** 612 |
| Prethodi: **Hildebert II**  |  **Kralj Austrazije** 595–612 | Slijedi: **Teuderik II**  |

| * p
* r
* u
Merovinški monarsi |
| --- |
| Teodebert I, 534-548.Teodebert I, 534-548. | Hilderik I (457–481) • Klodvig I (481–511) • Hildebert I (511–558) • Hlodomer (511–524) • Teuderik I (511–533) • Teudebert I (533–548) • Teudebald (548–555) • Klothar I Stari (511–561) • Haribert I (561–567) • Guntram (561–592) • Sigebert I (561–575) • Hildebert II (575–595) • Teudebert II (595–612) • Teuderik II (612–613) • Sigebert II (613) • Hilperik I (561–584) • Klothar II Veliki (584–623) • Dagobert I (623–634) • Haribert II (629–632) • Hilperik (632) • Sigebert III (634–656) • Hildebert Posvojeni (656–661) • Klodvig II (639–657) • Klotar III (657–673) • Hilderik II (662–675) • Teuderik III (675–691) • Dagobert II (675–679) • Klodvig IV (691–695) • Hildebert III Pravedni (695–711) • Dagobert III (711–715) • Hilperik II (715–721) • Klotar IV (717–720) • Teuderik IV (721–737) • Hilderik III (743–751) | Hilderik I (457-481).Hilderik I (457-481). |



***Teodebert II*** na Wikimedijinoj ostavi
*Ovo je kinesko ime; ime porodice je **Wen**.*
**Wen Jiabao** (pojednostavljeni kineski: ; tradicionalni kineski: ; pinyin: Wēn Jiābǎo; Wade-Giles: Wen Chia-pao) (rođen 15. septembra 1942) je bivši predsjednik Državnog savjeta Narodne Republike Kine, odnosno šef vlade i vodeća ličnost u kabinetu Narodne Republike Kine. On je također član 17. Stalnog komiteta Politbiroa Komunističke partije Kine, *de facto* najvažnijeg organa vlasti u državi, gdje je rangiran kao treći od devet članova. 

Wen je po struci geolog koji je godine 1968. diplomirao na Pekinškom institutu geologije. Nakon toga je poslan u Gansu gdje je prvo radio kao geolog, a potom u unutrašnjosti Kine radio na nizu upravnih funkcija penjući se kroz birokratsku hijerarhiju. Potom je premjšten u Peking gdje je radio kao načelnik Glavnog ureda Partije od 1987. do 1993. godine, a bio je i pomoćnik premijera Zhao Ziyanga za vrijeme protesta na trgu Tianmen 1989. godine. Godine 1998. je unaprijeđen na mjesto vicepremijera od strane svog mentora Zhu Rongjia, koji mu je udijelio portfelje poljoprivrede i financija.

Nakon što je godine 2003. postao premijer, Wen se smatra ključnim čovjekom četvrte generacije rukovodstva Komunističke partije Kine, zajedno s generalnim sekretatorm Hu Jintaoom. Poznat po svojoj staloženosti u javnim nastupima i radnoj etici, Wen je jedan od najeksponiranijih predstavnika trenutne kineske vlasti, te uživa nadimak "narodni premijer" u domaćim i stranim medijima. Populističke mjere i imidž "običnog čovjeka" ga razdvajaju od ostatka kineske političke elite.

Vanjske veze
------------

***Wen Jiabao*** na Wikimedijinoj ostavi

* Wen Jiabao na Facebooku
* Wen Jiabao biography @ China Vitae, the web's largest online database of China VIPs Arhivirano 2006-08-28 na Wayback Machine-u
* The Age - Who is Wen Jiabao?
* How to pronounce Wen Jiabao Arhivirano 2013-08-07 na Wayback Machine-u
* Wen says China's reforms irreversible

| Političke funkcije
 |
| --- |
| Prethodi:**Zhu Rongji** | **Premijer Narodne Republike Kine**2003 – 2013 | Slijedi:**Li Keqiang** |
**Vantaa** (švedski: *Vanda*) je treći po veličini grad Finske od 208,098
stanovnika.

Vantaa je dio konurbacije Veliki Helsinki u kojoj živi 1,193,187 stanovnika

Geografske karakteristike
-------------------------

Vantaa leži u jugu Finske, duž rijeke Vantaa, dvadesetak km sjeverno od 
centra Helsinkija.

Historija
---------

Vantaa je gotovo sve donedavno bila predgrađe Helsinkija, zvano Helsingin Pitäjä (Helsinški okrug). Upravo pod imenom Helsinge 
je prvi put zabilježena 1351. u ispravi švedskog kralja Magnusa II, u kojoj on dodjeljuje pravo na 
ribolov na Rijeci Vantaa estonskom samostanu Padise.

Vantaa je novi grad, koji je status grada dobio tek 1972.

Tek 1974. mjestu je promjenjeno ime iz Helsingin u Vantaa, po rijeci na kojoj leži.

Znamenitosti i obrazovanje
--------------------------

Vantaa je novi grad, moderne arhitekture, od starijih građevina ima crkvu sv. Laurin iz 1492.
Atrakcija je Finski muzej avijacije, pored aerodroma i Gradski muzej u zgradi nekadašnje željezničke stanice.

Vantaa je dom finskog naučnog centra Heureka i dva univerziteta Metropolia i Laurea..

Privreda i transport
--------------------

Vantaa je sjedište brojnih kompanija, između ostalih to su; Finnair, Finavia, Air Finland, Blue1, R-kioski, Tikkurila Oyj, Veikkaus Oy i Metsähallitus. 

Pored grada leži najveći finski aerodrom Helsinki - Vantaa.

Gradovi prijatelji
------------------

|  |
| --- |
| * Norveška, Askim
* Njemačka, Frankfurt na Odri
* Švedska, Huddinge
* Kina, Jinan
* Rusija, Kinešma
* Danska, Kongens Lyngby
* Izrael, Jeruzalemska Općina Mateh Yehuda
* Češka, Mladá Boleslav
* Grenland, Nuuk
* Njemačka, Rastatt
* Mađarska, Salgótarján
* Island, Seyðisfjörður
* Poljska, Słupsk
 |

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „Finland: Uusimaa" (engleski). City population. Pristupljeno 20. 09. 2015.
2. 1 2 3 4  „*Vantaa*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 20. 09. 2015.

Vanjske veze
------------

***Vantaa*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice grada* (`fi`)
**Coahuiltec** (Coahuilteca, Coahuilteco).- Zbirni naziv za stotinjak malenih indijanskih bandi koje su kroz hispansko doba živjele rasipane na području sjeveroisatočnog Meksika (Coahuila) i susjednog Teksasa. jezično su Coahuiltec Indijancima klasificirane i bande Indijanaca Olive, Pisone, Tamaulipec, Carrizo, Cotoname, Janambre i Comecrudo, no njihova pripadnost je sumnjiva, a neki se danas vode kao posebne porodice.

Prvi opisi Coahuiltca dolaze nam od Španjolca Cabeza de Vace (Álvar Núñez Cabeza de Vaca), koji živi jedno vrijeme među njima od 1528. do 1536. kao zarobljenik, trgovac i samoproglašeni šaman. Coahuilteci su u 16 stoljeću bili organizirani po malenim, veoma mobilnim bandama koje su se bavile sakupljanjem, osobito raznog kaktusovog voća nopal (Opuntia lagunae iz porodice Cactaceae; vidi Arhivirano 2006-12-09 na Wayback Machine-u), i lovom. 

U 17. stoljeću (1675) Španjoilci šalju misionarsku ekspediciju pod vodstvom franjevaca Juan Lariosa i Fernando del Bosquea, u područje preko Rio Grande. Četiri franjevačke misije utemeljene su u zemlji Coahuilteca. Oni će uskoro propasti od boleština koje su bijeli ljudi donijeli sa sobom, kao i napadi ratobornih Apača i Komanča. Preživjeli Coahuilteci će ući u sastav ruralnog hispanskog stanovništva, ili će nestati asimilacijama u većim plemenskim zajednicama. Danas ih nešto ima pod imenom Tap Pilam u Teksasu.

Vanjske poveznice
-----------------

* AIT-SCM Tap Pilam Coahuiltecan Nation Arhivirano 2006-08-27 na Wayback Machine-u
* Coahuiltecan Indians
**Veliko jezero** na otoku Mljetu (zapravo, zaljev koji je kod Solina povezan s otvorenim morem) nastalo je potapanjem kraškog polja. Veliko jezero ima površinu od 1,45 km², najveća mu je dužina 2,5 km, a širina 1 km. Najveća dubina Velikog jezera iznosi 46 metara. Veliko se jezero spaja s otvorenim morem dugim i širokim kanalom, na mjestu koje se zove Veliki most, a od tog se mjesta širi u Solinski kanal i zatim se spaja s otvorenim morem. Veliki je most prije 1960. godine bio plitkiji i uži nego danas, što je rezultiralo stvaranjem jake morske struje, koja se mijenjala svakih šest sati. Za vrijeme plime ili oseke struje je ili ulazila ili izlazila iz jezera. Na tom su mjestu benediktinci izgradili mlin, kojeg je pokretala struja, i služio je za proizvodnju soli (mjesto Soline, u neposrednoj blizini, po tome je dobilo ime). Veliki je most srušen 1958. godine kako bi predsjednik SFRJ Josip Broz Tito mogao ući u jezero sa svojom jahtom.

Na južnoj strani jezera nalazi se otočić Sveta Marija. Njegova veličina je 120 m x 200 m. Na njemu su pronađeni ostaci rimske građevine, ali je daleko najpoznatiji po benediktinskom samostanu koji je izgrađen kad su benediktinci došli na otok u 12. stoljeću.

Veliko i Malo jezero su prirodni fenomen nacionalnog parka Mljet te ujedno i najposjećenije mjesto na Mljetu.

Panorama Velikog jezera.
**Teodorik II** ili **Teodorih II** je bio vizigotski kralj između 453. i 466. godine. Došao je na vlast pošto je ubio svog brata Turismunda uz pomoć svog brata Frederika i Aecija, vrhovnog rimskog vojskovođe (magister militum). U njegovo doba, Vizigotsko kraljevstvo je imalo sedište u Tuluzu i bilo je u vazalskom odnosu sa Rimskom carstvom. Između 453. i 454. godine car Valentinijan III poslao je vojsku koja se stavila pod vrhovnu komandu Teodorika II, da bi se borila protiv seljaka koji su digli ustanak. Ustanak je veoma brzo ugušen.

Nakon što je Valentinijan III bio ubijen 454. godine, a odmah zatim i njegov naslednik, Petronije Maksim (455), Teodorik je postavio sopstvenog cara: Marka Mecilija Flavija Eparhija Avita.

Iste te godine, Svevi su počeli da napadaju na rimske provincije Betiku, Kartaginijensis i Tarakonensis, tako da je Teodorik 456. godine okupio veliku vojsku sa burgundskim vojnicima pod komandom burgundskog kralja Gundika, koji je bio Teodorikov saveznik. Zajedničkim snagama, naneli su težak poraz Svevima, a svevskog kralja, Rekarija, uhvatitili su i pogubili u decembru 456.

Na svevski tron Teodorik II je postavio Agiulfa sa vojskom koja je bila zadužena da čuva granice od napada Kantabra i Baskona. Takođe je ograničio teritoriju svevske države na mali deo teritorije provincije Galecije (današnja Galicija).

Godine 457. Avita je ubio Ricimer, varvarin regent, a zatim je postavio svog favorita za cara - Julija Majorijana. Teodorik međutim, nije hteo da prizna novog cara, te će pokušati da proširi Vizigotsko kraljevastvo na sever. Međutim, Majorijan je Vizigote potukao, osvojio Arl, a zatim potpisao mir sa Vizigotima koji će trajati tri godine.

Teodorik je takođe napravio kodeks zakona.

Svoj život i vladavinu Teodorik je završio tako što ga je ubio njegov brat i naslednik Eurih, 466. godine.

Spoljašnje veze
---------------

* Edward Gibbon, *History of the Decline and Fall of the Roman Empire,* chapter 36 Arhivirano 2004-09-14 na Wayback Machine-u

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik:**Turismund** | **Vizigotski kralj (453—466)** | Nasljednik:**Eurih** |
**Sibirska srna** (lat. *Capreolus pygargus*) je vrsta srne iz sjeveroistočne Azije. Poznata je i kao **istočna srna**. 

Rasprostire se u Sibiru, Mongoliji, Kazahstanu, planini Tanšan, istočnom Tibetu, na Korejskom poluotoku i sjeveroistočnoj Kini. Osim toga, bila je naturalizirana u Engleskoj u kratkom razdoblju u ranom 20. stoljeću, ali je izumrla.

Sibirska srna prije se smatrala istom vrstom kao i europska srna (lat. *Capreolus capreolus*). Ima veće rogove s više grana od srne. Sibirska srna teži do 59 kg. Na Kavkazu žive i europske srne i sibirske srne. Živi oko 8 do 12 godina, a najviše oko 14-18 godina.

Postoje dvije podvrste sibirske srne: *Capreolus pygargus pygargus* i *Capreolus pygargus tianshanicus*.

Sibirske srne imaju dugi vrat i velike uši. U zimi, sibirske srne sa sjevera imaju krzno svijetlo sive boje, a na jugu sivkasto smeđe i boje okera. U ljeto je boja krzna crvenkasta. Mladi imaju pjege. Mužjaci su veći. Odbacuju rogove u jesen ili početkom zime i nakon toga im ponovno počinju rasti.

Žive u šumama, stepama, livadama i poplavnim dolinama. Prilagođeni su teškim vremenskim uvjetima.

Izvori
------

1. ↑  Flerov, K. K. 1952. The genera Moschus and Cervus. Fauna of the USSR. Mammals. USSR Academy of Science Publishers, Moskva-Petrograd, 1:1-256
2. ↑  Heptner, V.G. A. A. Nastmovich, i A. G. Gannikov. 1961. Mammals of the Soviet Union. Artiodactyles and Perissodactlyes. Vysshaja Shkola Publishers, Moskva 1:1-776
3. ↑  Smirnov, M. N. 1978. Roe Deer in western Trans-Baikal Area. Nauka Publishers, Novosibirsk, 189 str.
4. ↑  Zejda, J. i A. A. Danilkin, 1992. Environment. str. 86-100, in European and Siberian roe deer (V. E. Sokolov, ed.). Nauka Publishers, Moskva, 400 str.
5. ↑  Danilkin, A. A. 1992d. range. str. 64-85, in European and Siberian roe deer (V. E. Sokolov. Ed.). Nauka Publishers, Moskva, 400 str.
**Sibirska mačka** (ranije od nekih autora nazivana *Sibirska šumska mačka*) je pasmina poludugodlake domaće mačke karakterom i izgledom veoma slična norveškoj šumskoj mački i Maine coon mački. Ova pasmina mačaka izvorno je sibirskog porijekla i razvila se prirodno, bez ljudskog utjecaja i križanja. Zbog toga ju se ubraja u "prirodne pasmine".

Ranije je dijelom nazivana "sibirska šumska mačka". No od 1991. kad je oblikovan standard za ovu pasminu, iz imena je ispušten pridjev "šumska" radi boljeg razlikovanja od "norveške šumske mačke".

Porijeklo
---------

Za sibirsku mačku smatra se da je stoljećima živjela u Sibiru te da je nastala križanjem norveške šumske mačke ili angora mačke s kratkodlakim domaćim mačkama. Postoje neki dokazi da su se ove mačke pojavile prije tisuću godina i da od tada nije bilo velikih promjena. Ozbiljan uzgoj ovih mačaka započeo je 1980-ih godina. U SAD su uvezene 1990 g. Tek su nedavno priznate kao pasmina od strane FIF-e i TICA.

Ovu pasminu prvi put spominje autor Harrison Wier, uz informaciju o najranijoj izložbi mačaka u Engleskoj 1871. godine.

Karakteristike
--------------

Sibirska šumska mačka je veoma slična norveškoj šumskoj mački. Snažne je građe, tijelo joj je dugačko i vrlo mišićavo, te joj je prosječna težina oko 4,5 do 9 kg. 
Sibirska mačka ima poludugo do dugo krzno s gustim potkrznom i uljastim gornjim dlakama koje su otporne na vodu. Rep joj je srednje dužine i debeo, sa okruglim vrhom. Glava joj je široka, plosnata između ušiju.

Sibirska mačka se javlja u svim bojama. Najčešće su boje crvena, crna te krem i plava sa srebrnim potkrznom ili bez njega. Što se tiče uzoraka, najčešći su klasično prugasto (tabby), tigrasto prugasto (tabby) ili točkasto prugasto (tabby) krzno. Najčešća boja očiju ovih mačaka je boja ambre ili zelena.

Ponašanje
---------

Sibirska mačka vješta je u veranju, a voli pažnju, glađenje i češljanje. Iako se na prvi pogled čini da je prilično nepovjerljiva i oprezna, dobro se slaže sa drugim mačkama i psima te djecom. Smiona je i odlučna te najviše voli život po prostranim predjelima gdje može slobodno lutati.

Izvori
------

1. ↑  „O sibirskoj mački". Arhivirano iz originala na datum 2010-04-26. Pristupljeno 2014-12-30.

Literatura
----------

* Chiapponi, Francesca (2002). "Mačke", str. 68, Marjan tisak.ISBN 953-214-010-7
* Verhoef-Verhallen, Ester J.J.(1998)."Mačke : enciklopedija", str. 145,Veble commerce. ISBN 953-6458-05-5
* Fogle, Bruce (2007)."Mačka : priručnik za vlasnike", str. 109, Profil international.ISBN 978-953-12-0624-2

Ostali projekti
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Sibirska šumska mačka** |
**Videotelefonija** predstavlja tehnologiju, odnosno uređaje koji omogućavaju dvosmjernu, odnosno istovremenu daljinsku komunikaciju putem audiovizualnih signala, odnosno koja istovremeno koristi zvučni signal poput telefona i vizualni signal poput televizije. Za takve se uređaje u 20. vijeku koristio izraz **videotelefon**. Sve do 21. vijeka se videotelefonija najčešće primjenjivala za službene i neslužbene sastanke grupa čiji su članovi bili iz različitih spriječeni neposredno prisustvovati te su se takvi sastanci zvali **videokonferencije** ili **telekonferencije**. Prva nastojanja da se stvore praktični videotelefonski uređaji datiraju od 1950-ih, ali su zbog izuzetno visoke cijene, odnosno složene infrastrukture u pravilu bili ograničeni na društvenu elitu ili poslovne klijente. Tek je 1990-ih razvoj Interneta i mobilne telefonije stvorio preduvjete za širu primjenu videotelefoniju u svakodnevnom životu, a čemu je značajan doprinos dao servis Skype. Za videotelefonsku komunikaciju preko Interneta i mobilnih mreža se ponekad koristi izraz **videochat**.

Vanjske veze
------------

***Videotelefonija*** na Wikimedijinoj ostavi

* Debut of the First Picturephone, 1970 video courtesy of AT&T Archives and History Center, Warren, N.J.
* British Pathé news clip: Videophone 1970, a movie reel news clip on the assembly and demonstration of a prototype British General Post Office 'Viewphone' at Taplow, Buckinghamshire; (February 1, 1970; video, 1:16 seconds length)
* TVTropes.org: Video Phone, includes extensive lists of videophones used in popular culture
* Wirlpool Forums: Movies that feature videophones
* Finnish 1980s videophone development at YLE Elävä arkisto (YLE Living Archives)
* Histoire de la télévision (includes numerous texts of proposals of vision apparatus at the end of the 19th century)
*V. također Ceretic za dva kralja sa sličnim imenom.*

**Cerdic** (od drevnog britskog imena od koga je nastalo suvremeno velško *Caradog*) je najvjerojatniji prvi kralj anglosaksonske države Wessex koji je vladao od 519. do 534, a koga Anglo-Saksonska kronika navodi kao osnivača Kraljevine Wessex i pretka svih njenih kasnijih kraljeva. 

Prema *Kronici* se Cerdic sa sinom Cynricom i sljedbenicima u tri broda iskrcao na obalu današnjkeg Hampshirea 495. Kronika dalje navodi da je vodio borbe sa britskim kraljem Natanleodom, koga je uspio ubiti 508. Oko godine 519. je vodio borbu sa Britima kod Cerdicesleaga poslije čega je postao kraljem Wessexa. Također je osvojio otok Wight, koji je poslije prepustio rođacima Stufom i Withgarom (doseljenim u Britaniju 514.). Umro je oko 534. a naslijedio ga je Cynric. 

Cerdic se pojavljuje kao lik u igranom filmu *Kralj Arthur* iz 2004. gdje je opisan kao negativac, i gdje ga je tumačio Stellan Skarsgard.

Eksterni linkovi
----------------

* A pedigree depicting his legendary descent from Woden
* A pedigree depicting his suggested connection to Arthurian legend
* The Anglo-Saxon Chronicle which says he and his son arrived in Hampshire (at Cerdic's Ore)

|
|  |
| Kraljevske titule |
| **Nova titula**Saksonci dolaze u južnu Britaniju | **Kralj Wessexa**519–534 | Slijedi:**Cynric** |

| * p
* r
* u
Monarsi Wessexa |
| --- |
| Dinastija Wessex • Porodično stablo |
| 
Cerdic •
Cynric •
Ceawlin •
Ceol •
Ceolwulf •
Cynegils •
Cwichelm •
Cenwalh •
Penda od Mercije •
Cenwalh *vraćen na prijestolje* •
Seaxburh •
Æscwine •
Centwine •
Cædwalla •
Ine •
Æthelheard •
Cuthred •
Sigeberht •
Cynewulf •
Beorhtric •
Egbert •
Æthelwulf •
Æthelbald •
Æthelberht •
Æthelred •
Alfred •
Edward •
Ælfweard •
*Kraljevina Engleska*
 |
**Časopis VIDI** računalni je časopis utemeljen u studenome 1994. godine kada je izdan prvi broj. Tematski se prije svega bavi računalnim tehnologijama, no radi raširenosti računala u svim segmentima društva danas u svojim člancima obrađuje i ostale aspekte primjene računala.

Opći i tehnički podaci
----------------------

Od osnivanja časopisa pa do 1. listopada 2008. godine izdan je ukupno 151 broj, najmanji broj stranica iznosio je 64, a najveći 300 stranica u povodu proslave 100. broja (srpanj 2004. godine) što je ujedno bio i prvi hrvatski časopis koji je dosegao taj broj stranica. 
Izdavač je VIDI-TO d.o.o. Zagreb, direktor Tomislav Kotnik. Nakladnički kolegij mu čine Tomislav Kotnik i Robert Slavečki koji su ujedno i osnivači.

Glavni urednici časopisa od osnivanja do danas su bili: 

* Robert Slavečki, 1994-2000;
* Davor Maričić, 2000-2004;
* Igor Škevin, 2004-2006;
* Ivan Pekarik, 2006-2009;
* Tomislav NOvak 2009-

Časopis VIDI izdaje se na hrvatskom jeziku, a prodaje se u cijeloj regiji (Slovenija, Bosna i Hercegovina, Srbija, Makedonija i Crna gora). Zanimljivost je da su se prva tri broja časopisa VIDI službeno prodavala i u Austriji (Graz) koji su rasprodani ali radi velikih troškova transporta s time se nije nastavilo.

Autori
------

Od prvog do 142. broja ukupno je pisalo preko stotinu autora koji su svojim stručnim doprinosom napisali ukupno preko 5 milijuna slovnih znakova.
Autori su bili ljudi različite razine informatičke naobrazbe, usmjerenja i interesa ali i različitih profila obrazovanja od studenata do doktora znanosti.

Povezano
--------

* Bug
* Moj Mikro
* PCchip
* Svet kompjutera

Vanjske veze
------------

* vidilab
Koordinate: 41° 23′ 11" SGŠ, 22° 08′ 13" IGD

**Vešje** (mak. *Вешје*) je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Vešje je naselje u okviru opštine Negotino.

Prirodni uslovi
---------------

Vešje je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 15 kilometara istočno.

Naselje Vešje se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je smešteno na visovima iznad doline Vardara, u južnom delu Tikveške kotline. Naselje je položeno na približno 490 metara nadmorske visine, u bregovitom području Vitačevo. 

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Vešje je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 45 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* negotino.gov.mk Zvanična stranica opštine Negotino

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Negotino |
| --- |
| **Negotino** • 
Brusnik •
Vešje •
Vojšanci •
Gornji Disan •
Donji Disan •
Dubrovo •
Janoševo •
Kalanjevo •
Krivolak •
Kurija •
Lipa •
Pepelište •
Pešternica •
Timjanik •
Tremnik •
Crveni Bregovi •
Džidimirci •
Šeoba |  |
**Dinastija Trastámara** је dinastija kraljeva koji su vladali Каstiljom оd 1369. dо 1504. Аragonijom оd 1412. dо 1516. Navarrom оd 1425. dо 1479. i Napuljem оd 1458. dо 1501.

Glavna karakteristika svih članova оve dinastije je jačanje monarhističkog autoriteta i ekonomskh razvoj koji je poticala buržoazija. Smatraju se jednim оd prvih autoritarnih monarhija. Uspjeli su uvesti europsku diplomaciju u Kastiliju, modernizirajući je i pretvorivši je u silu sposobnu da nametnu svoju hegemoniju na Pirinejski poluotok.

Dinastija je dobila ime po grofoviji Trastamara, titula koju je nosio Henrik II. Kastiljski (1369.-1379.) prije nego je stupio na prijestolje (nakon građanskog rata koji se završio smrću njegova brata Petra I. Okrutnog) јеr ga je odgojio i obrazovao grof Rodrigo Alvarez.

Dinastija Trastamara je okupirala aragonsko prijestolje putem Dogovora iz Kaspe (1412.), kojim se završava borba оko prijestolja nastala uslijed smrti Маrtina I. 1410. koji nije imao nasljednika.

Posljednji monarh ove dinastije koji je vladao u Španjolskoj bila je Ivana I. Kastiljska. Pošto se udala za Filipa Lijepog, na španjolsko prijestolje nakon nje dolazi austrijska dinastija Habsburg.

Povezano
--------

* Vladari Kastilje
* Vladari Navarre
* Vladari Aragonije

***Dinastija Trastámara*** na Wikimedijinoj ostavi
**Dan ustanka naroda Crne Gore** je bio državni praznik u Socijalističkoj Republici Crnoj Gori, koji se proslavljao 13. jula. Ovaj praznik danas se proslavlja, ali kao Dan državnosti Crne Gore, jer je 13. jula 1878. godine na Berlinskom kongresu priznata nezavisnost Knjaževine Crne Gore. 

Dan ustanka, obeležavao je godišnjicu početka „Trinaestojulskog ustanka", kada su gerilski odredi Crne Gore, napali i razoružali italijanske posade u Virpazaru, Čevu i drugim mestima. Narednog dana oružane akcije prerasle su u opštenarodni ustanak u kojem su uništene ili razoružane italijanske posade i oslobođena skoro čitava teritorija Crne Gore, osim gradova - Podgorice, Cetinja, Nikšića, Pljevalja i većih mesta u Crnogorskom primorju.

Literatura
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Partizanska spomenica 1941. | Portal NOBSegment isključivo posvećen **Narodnooslobodilačkoj borbi.** |

* **Vojna enciklopedija** (knjiga druga), Beograd 1971. godina

  



|  |  |
| --- | --- |
|  | Dani ustanka naroda Jugoslavije |
| Dan ustanka naroda Bosne i Hercegovine | Dan ustanka naroda Makedonije | Dan ustanka naroda Slovenije | Dan ustanka naroda Srbije  Dan ustanka naroda Hrvatske | Dan ustanka naroda Crne Gore i Dan borca |
Karta statističkih oblasti Republike Makedonije
**Severoistočna statistička oblast** jeste jedna od 8 statističkih oblasti Republike Makedonije.

Upravno središte oblasti je grad Kumanovo.

Položaj
-------

Severoistočna statistička oblast se nalazi u severoistočnom delu zemlje i ima državnu granicu na severu sa Srbijom i na istoku sa Bugarskom.

Sa drugih strana oblast se graniči sa drugim oblastima:

* jug - Istočna oblast
* zapad - Grad Skoplje

Opštine
-------

* Opština Kratovo
* Opština Kriva Palanka
* Opština Kumanovo
* Opština Lipkovo
* Opština Rankovce
* Opština Staro Nagoričano

Stanovništvo
------------

Severoistočna statistička oblast imala je po poslednjem popisu iz 2002. g. 173.814 stanovnika, od čega u samom gradu Kumanovu 65.233 st. 

Prema narodnosti sastav stanovništva bio je sledeći:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | Broj | Postotak |
| **Ukupno** | **173.814** | 100% |
| Makedonci | 102.108 | 58,74% |
| Albanci | 53.650 | 30,86% |
| Srbi | 10.479 | 6,02% |
| Romi | 5.132 | 2,95% |
| ostali | 2.445 | 1,40% |

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Grb Makedonije |   **Statističke oblasti Severne Makedonije** | Zastava Severne Makedonije |

 |

|  |
| --- |
| Vardarska oblast • Jugozapadna oblast • Jugoistočna oblast • Istočna oblast • Pelagonijska oblast • Pološka oblast • Grad Skoplje • Severoistočna oblast |
**Sevastokrator** (grč. *σεβαστοκράτωρ*) je bila visoka vizantijska titula, koja je uvedena krajem XI veka i bila namenjena za bliske članove careve porodice. Pored Vizantije, korišćena je u Bugarskoj (tokom XIII i XIV veka) i Srbiji (u doba Carstva).

Titula sevastokratora u Vizantiji
---------------------------------

Stefan Nemanjić, freska iz crkve Bogorodice Ljeviške
Titulu sevastokratora stvorio je car Aleksije I Komnin (1081—1118), spajanjem titula sevast (avgust ili *uzvišeni*) i autokrator (*samodržac*), na početku svoje vladavine i dodelio je svom bratu Isaku. Titula sevastokratora je spadala među najviše u Carstvu, iza zvanja cara (cara savladara) i despota, a iznad zvanja cezara i u doba Komnina je dodeljivana najbližim carskim srodnicima, prevashodno njegovoj braći i sinovima. Ova titula je, kao carskom zetu, dodeljena Stefanu Nemanjiću (veliki župan 1196—1217, kralj (1217—1228) posle braka sa Evdokijom, a upotreba ove titule nastavljena je i nakon prvog pada Carigrada,1204. godine. Korišćena je u Latinskom carstvu, a nikejski carevi su je dodeljivali nekim poluzavisnim magnatima.

Poslednji poznati sevastokrator, bio je Dimitrije Kantakuzin, kome je to zvanje dodelio car Jovan V.

Boja sevastokratorskog dostojanstva bila je plava i svaki nosilac ove titule imao je pravo da dokumente potpisuje plavim mastilom i da svoj pečat stavlja na plavu svilenu vrpcu. Od odeće, on je nosio plave cipele, ali je mogao da nosi crvenu odeždu, kao i crvenu i zlatnu koronetu.

Napomene
--------

1. ↑  Stvaranjem i dodeljivanjem ove titule,Aleksije je svog brata stavio ispred svog zeta Nićifora Melisina kome je, u doba građanskog rata, obećao, a kasnije i dodelio,titulu cezara.

Literatura
----------

Alexander Kazhdan (editor), „*The Oxford Dictionary of Byzantium*", Oxford, 1991. ((en))
Unutrašnjost jedne videoteke, 2009.
**Videoteka** je poslovni prostor u kojem se fizičke osobe mogu registrirati, postati članovi te potom posuđivati filmove na nekom mediju na određeno vrijeme. Filmovi su se posuđivali na VHS-u u 1980-ima i 1990-ima, od 2000-ih na DVD-u (koji je nudio razne dodatne sadržaje, kao što su audio komentar režisera, dokumentarac o snimanju filma, format slike itd.) a od 2010-ih se pojavio i novi medij, Blu-ray Disc koji nudi oštriju i poboljšanju HD sliku.

Početkom 21. vijeka, lanac videoteka je upao u ozbiljnu krizu zbog sve većeg piratskog skidanja filmova s interneta. Iako su pokrenute razne kampanje kako bi se toj praksi stalo na kraj (npr. SOPA), trend nije zaustavljen. 2015. u cijeloj Hrvatskoj, ostalo je manje od 30-ak aktivnih videoteka (*Pauk*, *Daniel*, *Dumbo*) zbog stalnog porasta piratskog skidanja filmova s interneta. Prije 10 godina, u Hrvatskoj je bilo oko 2.000 videoteka.

Izvori
------

1. ↑  Senad Pašić. „KRONOLOGIJA PROPASTI UNOSNOG BIZNISA - 'Imali smo stotine radnika, a sada preživljavamo prodajući žvake'". Jutarnji list. Arhivirano iz originala na datum 2015-07-02. Pristupljeno 2015-06-09.

Eksterni linkovi
----------------

***Videoteka*** na Wikimedijinoj ostavi

* "Videoteke i dalje pokuašavaju privući klijente Arhivirano 2010-11-09 na Wayback Machine-u." *Gaston Gazette*. 24.9. 2010.
* Dawson, Jennifer. "Smanjivanje videoteka" *Houston Business Journal*. 21.4. 2006.
Prilazni bulevar Crkvi sv. Petra
Glavni "ulaz" u Vatikan - Trg svetog Petra
Vatikan nije samo najmanja država na svetu, već je i potpuno posebna država, jer se cela nalazi u okviru većeg grada, Rima.
Budući da se ova državica graniči samo sa Italijom, saobraćaj Vatikana blisko povezan je sa italijaskom saobraćajnom mrežom.

Železnički saobraćaj
--------------------

Železnička mreža Vatikana je najkraći železnički sistem jedne države u svetu, jer se sastoji o d samo jedne železničke linije uskog koloseka sa pripadajućom železničkom stanicom, ukupne dužine 832 -{m}-. Ona je otvorena 1933. godine i vodi do jedne od glavnih rimskih železničkih stanica.

**Železnička veza sa susednim zemljama**:

* Italija Italija - da

Drumski saobraćaj
-----------------

Drumski saobraćaj je prisutan, ali je ima manji značaj nego pešačko kretanje, s obzirom da se krajnje tačke države mogu pešice dosegnuti za otprilike 20 minuta.

Vazdušni transport
------------------

Vatikan poseduje jedan helidrom u zapadnom delu kompleksa, namenjen dolasku visokih poseta Papi, a najbliži aerodromi su aerodromi grada Rima.

Saobraćaj Evropskih zemalja

 **Saobraćaj:** Azerbejdžan • Albanija • Andora • Austrija • Belgija • Belorusija • Bosna i Hercegovina • Bugarska • Vatikan • Gruzija • Grčka • Danska • Estonija • Irska • Island • Italija • Jermenija • Kazahstan • Kipar • Letonija • Litvanija • Lihtenštajn • Luksemburg • Mađarska • Malta • Moldavija • Monako • Nemačka • Norveška • Poljska • Portugalija • Makedonija • Rumunija • Rusija • San Marino • Slovačka • Slovenija • Srbija • Turska • Ujedinjeno Kraljevstvo • Ukrajina • Finska • Francuska • Holandija • Hrvatska • Crna Gora • Češka • Švajcarska • Švedska • Španija - Evropska unija

**Teritorije:** Akrotiri i Dekelija • Grenland • Gernzi • Gibraltar • Jan Majen • Džersi • Olandska Ostrva • Ostrvo Man • Svalbard • Farska Ostrva
**Dr Saša Dragin** je bio ministar poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede u Vladi Mirka Cvetkovića.

Rođen je 10. juna 1972. godine u Somboru. Završio je Poljoprivredni fakultet u Novom Sadu, gde je magistrirao i doktorirao.

Tokom pripravničkog staža, u trajanju od godinu dana, obavljao je poslove saradnika u naučnom radu na Poljoprivrednom fakultetu u Novom Sadu. 
Od 2001. do danas obavlja poslove asistenta na predmetu „Fiziologija domaćih životinja" i saradnik je na predmetu Fiziologija – veterinarski smer. 
Od 2004. do 2007. godine obavljao je poslove zamenika sekretara za poljoprivredu, vodoprivredu i šumarstvo AP Vojvodine. 

Od 15. maja 2007. godine do jula 2008. godine obavljao je funkciju ministra zaštite životne sredine u Vladi Republike Srbije.

Odlično govori engleski, služi se nemačkim jezikom. 
24. novembra 2012. godine, uhapšen je pod sumnjom da je učestvovao u malverzacijama sa prodajom regresiranog mineralnog đubriva.

*Izvor: Biografije ministara na sajtu Vlade Srbije*

| * p
* r
* u
Sastav 11. Vlade Republike Srbije |
| --- |
| od 8. jula 2008. do 27. jula 2012. godine |
| Predsednik | Mirko Cvetković | Republika SrbijaRepublika Srbija |
| Zamenik premijera | Ivica Dačić |
| **Potpredsednici** | Mlađan Dinkić • Božidar Đelić • Jovan Krkobabić |
| **Ministri** | Goran Bogdanović • Nebojša Bradić • Ivica Dačić • Mlađan Dinkić • Saša Dragin • Diana Dragutinović • Oliver Dulić • Božidar Đelić • Vuk Jeremić • Verica Kalanović • Rasim Ljajić • Snežana Malović • Milan Marković • Jasna Matić • Slobodan Milosavljević • Tomica Milosavljević • Milutin Mrkonjić • Žarko Obradović • Snežana Samardžić-Marković • Srđan Srećković • Sulejman Ugljanin • Svetozar Čiplić • Bogoljub Šijaković • Petar Škundrić • Dragan Šutanovac |
| **Generalni sekretar** | Tamara Stojčević |
**Dom kulture u Konjicu**, Bosna i Hercegovina, izgrađen je 1957. godine u stilu Moderne arhitekture. Od 1962. godine do danas djeluje kao Javna ustanova Narodni univerzitet Konjic. 

Projektant je slovenački arhitekta Jože Osojnik, vojno angažovan od strane tadašnjeg Saveznog sekretarijata za narodnu odbranu u Beogradu. Ukupna površina zatvorenih i otvorenih prostora objekta, te partera uz objekat iznosi 6532 m2. Konfiguracija terena lokacije na kojoj je smješten iziskivala je posebno komponovanje i oblikovanje kako objekta tako i prilaza samom objektu. Po svom arhitektonskom izgledu i funkcionalnoj namjeni objekat je bio jedna od najatraktivnijih građevina u Jugoslaviji.

Ustanove i institucije u domu
-----------------------------

U Domu su bile smještene slijedeće ustanove i institucije: kino, ljetno kino, Centar za kulturu i obrazovanje, Muzički centar, Hor „Djevojke sa Neretve", AP „Neretva", drama, muzički orkestri (narodni, zabavni, tamburaški, duvački), Biblioteka sa čitaonicom, Gradska kafana, radio klub (YU 4 ABV), foto i kino-klub, šah-klub, galerija, RTV Konjic, redakcija lokalnih novina „3.mart".

U Bosanskoj sobi je prenešen dio atmosfere iz grada i okoline. U Drvenoj sali održavane su sjednice Skupštine opštine i svečane sjednice radničkih savjeta većih preduzeća, gdje su usvajane i najvažnije odluke za grad i općinu.

Danas je u Domu i ured Turističke zajednice, Visoka škola za turizam i menadžment. U suterenskom dijelu objekta nalazi se i kafe-restoran sa terasom.

Mnogobrojne kulturne i drštvene manifestacije odvijale su se u ovom objektu: pozorišne predstave, audicije, muzički koncerti (solistički, klape, orkestri, filharmonije), festivali, izložbe, promocije, književni susreti. 

Dom je proglašen za nacionalni spomenik BiH