**Sulejman II ibn al-Hakam** (ili **Sulayman al-Musta'in**) (? - 1016) bio je peti po redu omejadski kalif Kordobe, odnosno vladar al-Andalusa (maurska Iberija), koji je vladao u dva navrata - od 1009. do 1010. te od 1013. do 1016. 

Sulejman je na vlast došao zahvaljujući kaosu u koji je Kalifat bačen zbog ustanka protiv de facto vladara Abd al-Rahmana Sanchuela, a u kome je 1008/09. zbačen i pritvoren kalif i formalni vladar Hišam II al-Hakam. Ustanak je vodio Hišamov rođak Muhamed II ibn Hišam koji se proglasio novim kalifom. S njime, međutim, nisu bile zadovoljne berberske trupe što je Sulejman iskoristio da organizira ustanak, te sklopi savez sa kastiljskim grofom Sančom Garcijom. Saveznici su kalifovu vojsku porazili 1. novembra 1009. i prisilili Muhameda da se skloni u Toledo. Potom su zauzeli Kordobu koja je tom prilikom opljačkana. Hišam II je oslobođen iz pritvora i ponovno postavljen za kalifa, ali je svrgnut samo nakon par dana a Sulejmana berberski vojnici izvikali za novog kalifa.

Sulejman, međutim, nije bio u stanju konsolidirati svoju vlast niti dokrajčiti Muhameda u Toledu. Muhamed je, pak, našao saveznike u vojsci slavenskih robova pod generalom al-Wahdidom, kao i barcelonskim grofom Ramonom Borrellom. U maju iste godine je najamničko-katalonska vojska zauzela i opljačkala Kordobu, a Muhamed nakratko postao kalif, prije nego što ga je al-Wahdid ubio i za kalifa ponovno postavio Hišama.

Sulejman se sa svojim pristašama povukao u Algeciras. Odatle je uz pomoć berberskih trupa godine 1013. ponovno zauzeo Kordobu i svrgnuo Hišama, koji je nedugo potom ubijen. Ponovno je postao kalif, ali je zbog brojnih ustupaka najamnicima i kršćanskim saveznicima autoritet dinastije toliko degradiran, da se njegova vlast de facto odnosilo isključivo na Kordobu. U sljedeće tri godine su tako Ziridi u Granadi formirali emirat koji će kasnije funkcionirti kao nezavisna država. Godine 1016. je na Kordobu pohod pokrenula velika berberska vojska na čelu sa Ali ibn Hammud al-Nasirom, hamudiskim guvernerom Ceute. Ona je grad osvojila 1. jula 1016. Sulejman je zarobljen i nedugo potom pogubljen.

Literatura
----------

* Altamira, Rafael (1999). „Il califfato occidentale". *Storia del mondo medievale*. **II**. str. 477–515.

|
|  |
| Sulejman ibn al-Hakam **Banu Umayyah**bočni ogranak od **Banu Quraish** |
| Prethodi:**Muhamed II** | **kalif Kordobe**1009–1010 | Slijedi:**Hišam II** |
| Prethodi:**Hišam II** | **kalif Kordobe**1013–1016 | Slijedi:**Ali ibn Hammud al-Nasir** |

| * p
* r
* u
Omejadski kalifi |
| --- |
| Porodično stablo • Mediji |
| Kalifi u Damasku(661–750) | Muawiya I • Yazid I • Muawiya II • Marwan I • Abd al-Malik • Al-Walid I • Sulayman • Umar II • Yazid II • Hisham • Al-Walid II • Yazid III • Ibrahim • Marwan II |
| Emiri u Kordobi(756–929) | Abd ar-Rahman I • Hisham I • Al-Hakam I • Abd ar-Rahman II • Muhammad I • Al-Mundhir • Abdullah • Abd-ar-Rahman III |
| Kalifi u Kordoobi(929–1031) | Abd-ar-Rahman III • Al-Hakam II • Hisham II • Muhammad II • Sulayman • Hisham II • Sulayman • *Ali ibn Hammud al-Nasir*[H] • Abd ar-Rahman IV • *Al-Qasim ibn Hammud al-Ma'mun*[H] • *Yahya ibn Ali al-Mu'tali*[H] • *Al-Qasim ibn Hammud al-Ma'mun*[H] • Abd ar-Rahman V • Muhammad III • *Yahya ibn Ali al-Mu'tali*[H] • Hisham III |
| [H] označava hamudidske uzurpatore |