recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Drevni Dyfed na kome je prikazan cantref Cemais
Pembrokeshire sa "stotinom" Cemais
*Za istoimeni cantref na Angleseyju, v. Cemais (Anglesey cantref).*
**Cemais** (ponekad navođen i kao *Kemes* u srednjem vijeku) je bio cantref, odnosno jedna od upravnih jedinica drevne države Dyfed, a čija teritorija odgovara grofoviji Pembrokeshire u današnjem Walesu. Prostirala se na obali od ušća Teifi i [[Fishguard]a], do sjevernih i južnih obronaka brda Preseli Hills, s površinom 359 km2. Rijeka Afon Nyfer ju je dijelila u dvije manje jedinice (commotes): Is Nyfer na sjeveru i Uwch Nyfer na jugu.

U 12. vijeku su je zauzeli Normani i učinili dijelom svoje Marke (March), ali se usprkos toga u njoj govorio samo velški. Sjedište lordova Marke je bio Nevern, ali se kasnije premjestio u Newport, koji je ostao sjedište lordova Cemaisa do modernog doba. Nevern je bio crkveno sjedište cantrefa, a možćda i biskupskog sjedište. George Owen je bio lord Cemaisa od 1574. do 1613. te je ostavio detaljan prikaz svake od župa na svojim posjedima u svojoj knjizi.

U 16. vijeku je posebnim zakonima uvedena stotina (hundred) Cemais; njome je župa Llantood premještena u Cilgerran i dodana manja oblast Cantref Gwarthaf.

Izvori
------

1. ↑  Charles, B. G. (1992) *The Placenames of Pembrokeshire*. Aberystwyth: National Library of Wales ISBN 0-907158-58-7, p. 25
2. ↑  Williams, A. H. (1941) *An Introduction to the History of Wales*: Volume I: *Prehistoric Times to 1063*. Cardiff: University of Wales Press, p. 120
3. ↑  Charles, B. G. (1973) *The Second Book of George Owen's "Description of Pembrokeshire"* in *National Library of Wales Journal* **V**, 1973, pp. 265-285

Koordinate: 52°00′N 4°48′W﻿ / ﻿52.0°N 4.8°W﻿ / 52.0; -4.8
*Za ostale upotrebe, v. Banićevac (razvrstavanje).*

**Banićevac** je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u općini Cernik u Brodsko-posavskoj županiji.

O naselju
---------

U Banićevcu se nalazi katolička crkva Mučeništva Sv. Ivana, a kirvaj je 29. kolovoza.

Zemljopis
---------

Banićevac se nalazi sjevernoistočno od Cernika i Nove Gradiške na padinama Požeške gore na ulasku u Požešku kotlinu , susjedna sela su Opršinac na istoku, Baćin Dol na jugu i Oblakovac na sjeveru.

Stanovništvo
------------

Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Banićevac je imao 223 stanovnika. 

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2011.***  

  

* Napomena: Banićevac se do 1991. iskazivan pod imenom Baničevac.

Izvori
------

1. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr
2. ↑  Popis stanovništva Republik Hrvatske 2011. www.dzs.hr

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Banićevac (Cernik)** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*


| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Općine Cernik |
| --- |
| Baćin Dol • Banićevac • Cernik • Giletinci • Golobrdac • Opatovac • Opršinac • Podvrško • Sinlije • Šagovina Cernička • Šumetlica |
*Za ostale upotrebe, v. Banica (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 26′ 43" SGŠ, 22° 36′ 30" IGD

**Banica** (mak. *Banica*) je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Banica je naselje u okviru opštine Strumica.

Prirodni uslovi
---------------

Banica je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 3 kilometra severozapadno.

Naselje Banica se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno na jugozapadnom obodu Strumičkog polja, na mestu gde se ono izdiže u prva brda, koja ka jugozapadu prelaze u planinu Plavuš. Nadmorska visina naselja je približno 260 metara. 

Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Banica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 1.137 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%), a ostalo su mahom Srbi.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.strumica.gov.mk Zvanična stranica opštine Strumica

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Strumica |
| --- |
| **Strumica** • 
Banica • 
Bansko • 
Belotino • 
Veljusa • 
Vodoča • 
Gabrovo • 
Gradski Baldovci • 
Dabilje • 
Dobrejci • 
Dorlombos • 
Zleševo • 
Kosturino • 
Kukliš • 
Memešlija • 
Murtino • 
Ormanlija • 
Popčevo • 
Prosenikovo • 
Raborci • 
Rič • 
Sačevo • 
Svidovica • 
Tri Vode • 
Čepelija |  |
**Cedric Diggory** (1978. - 24. juni 1995.), fiktivni lik iz serije romana o Harry Potteru, je bio kapetan Hufflepuffske metlobojske ekipe tokom Harryjeve treće godine školovanja. Cedricov otac je bio Amos Diggory, djelatnik Ministarstva magije; njegova je djevojka bila Cho Chang. Bio je odličan učenik i Hufflepuffski prefekt, poznat po svojoj skromnosti i poštenju. U Harry Potteru i Plamenom peharu ga je glumio Robert Pattinson. Cedricov je čarobni štapić dug trideset i pol centimetara, napravljen od jasena i s jednom dlakom iz repa jednoroga u jezgri. Gospodin Ollivader je štapić opisao kao "ugodno gibak".

Na Harryjevoj trećoj godini, u Harry Potteru i zatočeniku Azkabana, Cedric je bio kapetan Hufflepuffske metlobojske ekipe koja je pobijedila Gryffindore nakon što je Harry Potter pao s metle. Cedric to nije znao sve dok nije uhvatio zvrčku i zahtijevao je da se utakmica ponovno odigra, ali Oliver Wood, kapetan Gryffindorske ekipe je to odbio i rekao da su Hugfflepuffi pošteno pobijedili. Njegov otac, Amos Diggory, je bio ponosan zato što je Cedric "pobijedio" Harry Pottera i govorio je da je bolji pobijedio, ali Cedricu se nimalo nije svidjelo hvalisanje njegovog oca.

U Harry Potteru i Plamenom peharu Cedric je izabran za prvaka Hogwartsa na Tromagijskom turniru. Kad je za prvaka Hogwartsa tajanstveno izabran i Harry, Draco Malfoy je napravio značke s natpisima "Cedric Diggory je pravi prvak Hogwartsa" i "Potter smrdi".

U prvom zadatku je Harry rekao Cedricu da će zadatak uključivati zmajeve. Cedric je tokom zadatka preobrazio jedan kamen u psa koji je njegovom zmaju odvraćao pozornost. Na nesreću, zmaj je na pola puta izgubio zanimanje za psa i krenuo je na Cedrica. On je ipak uspio uzeti zlatno jaje, ali je zaradio i opeklinu na obrazu. Na Božićni bal je, na Harryjevu nesreću, došao s Cho Chang.

Cedric je, zajedno s plačljivom Myrtlom, pomogao Harryju da dođe do traga potrebnog za drugi zadatak Tromagijskog turnira tako što mu je rekao da otvori jaje pod vodom kao zahvalu za Harryjevu pomoć oko prvog zadatka.

Bio je drugi prvak koji je uspio doći do grada vodenljudi i uspio je spasiti Cho koristeći se pritom čarolijom zračnog mjehura. Isplivao je na površinu minutu nakon isteka vremenskog ograničenja od jednog sata i tako je u drugom zadatku osvojio 47 bodova.

Tokom trećeg zadatka Harry je dva puta spasio život Cedricu, a u utrci za pokal Cedric je odbio uzeti pokal bez Harryja pa su ga zato primila obojica. Pokal je zapravo bio putoključ koji ih je odveo do Voldemorta i njegovog sluge Crvorepa. Crvorep je ubio Cedrica kletvom Avada Kedavra. Harry je uspio pobjeći i vratiti Cedricovo tijelo njegovim roditeljima. Ministarstvo magije je zataškalo cijeli događaj i Cedricovu smrt pripisalo "nesreći". Na gozbi za kraj školske godine Albus Dumbledore je svim učenicima rekao da je Cedrica ubio Voldemort i da bi bila velika nepravda prema Cedricu da se njegova smrt naziva nesrećom.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik: | **Tragač Hufflepuffske metlobojske ekipe  (1993. 1955.)** | Nasljednik: |
| **?** | **Summerby** |

Vanjske veze
------------

* Cedric Diggory na vanjskoj Harry Potter Wiki
Koordinate: 41° 33′ 34" SGŠ, 20° 31′ 46" IGD

**Banište** (mak. *Баниште*) je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u krajnje zapadnom delu države. Banište pripada opštini Debar.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Banište je smešteno u krajnjem zapadnom delu Republike Makedonije, na samoj granici sa Albanijom (1,5 km severozapadno od naselja). Od najbližeg većeg grada, Debra, naselje je udaljeno 5 km severno.

**Reljef**: Banište se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Debar. Selo je položeno na istočnom obodu plodnog Debarskog polja, koje pravi reka Crni Drim, posle istoka iz Debarskog jezera. Istočno od naselja se izdiže planina Dešat. Nadmorska visina naselja je približno 860 metara.

Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Po popisu stanovništva iz 2002. godine Banište je imalo 90 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su danas Albanci (89%), a manjina su etnički Makedonci (11%). Početkom 20. veka većina u naselju su bili makedonski Sloveni pravoslavne veroispovesti.

Većinska veroispovest u naselju je islam, a manjinska pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Debar

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* Zvanična stranica opštine Debar Arhivirano 2013-10-16 na Wayback Machine-u

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Debar |
| --- |
| **Debar** • 
Banište •
Bomovo •
Gari •
Gornji Kosovrasti •
Donji Kosovrasti •
Konjari •
Krivci •
Mogorče •
Osoj •
Otišani •
Rajčica •
Selokući •
Spas •
Tatar Elevci •
Trnanić •
Hame •
Džepište |
**Banff** (škotsko-gelski: *Banbh*) je drevni kraljevski i lučki grad na sjeveroistoku Škotske 
od 4,082 stanovnika.

Banff administrativno podpada pod Područno vijeće (council area) - Aberdeenshire, a nekada je bio administrativni centar historijskog countya Banffshire.

Geografske karakteristike
-------------------------

Banff leži duž zapadne obale rijeke Deveron na mjestu gdje se ona uljeva u istoimeni zaljev u Sjeverno more , udaljen od 72 km sjeverozapadno od Aberdeena. S druge strane rijeke leži grad Macduff sa kojim je povezan mostom podignutim 1799.

Historija
---------

Banff je još u 12. vijeku bio član lige škotskih luka. Iz tih vremena je i njegov zamak podignut radi odbrane od Vikinga, koji je kasnije postao rezidencija škotskih kraljeva. Banff je kraljevski grad još od 1163. a taj status mu je potvrđen kraljevskim poveljama - 1163. 1324. i 1372. ta posljednja je još uvijek na snazi.

Znamenitosti
------------

Pored ostataka zamka najveća znamenitost je palača Duff, koju je projektirao arhitekt William Adam oko 1735. ona je naknadno 1906. preuređena u zamak.

Privreda
--------

Stanovnici Banffa bave se ribarstvoom, proizvodnjom piva, hrane, whiskya i turizmom.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Banff (Aberdeenshire)" (engleski). City population. Pristupljeno 16. 01. 2015.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Banff*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 16. 1. 2015.

Vanjske veze
------------

***Banff, Škotska*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Banff* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
**Formule za konverziju celzijusovih temperatura**| Konverzija iz | u | Formula |
| --- | --- | --- |
| celzijusa | farenhajt | °F = °C × 1.8 + 32 |
| farenhajta | celzijus | °C = (°F – 32) / 1,8 |
| celzijusa | kelvin | K = °C + 273.15 |
| kelvina | celzijus | °C = K – 273.15 |
| Dodatne formule za konverzijuKalkulator za konverzije jedinica za temperaturu |

**Stepen celzijusa** (simbol: **°C**) je jedinica za temperaturu nazvana po švedskom astronomu Andersu Celzijusu (1701–1744), koji je prvi predložio sličan sistem 1742. godine. **Celzijusova temperaturna skala** je dizajnirana tako da tačka mržnjenja vode bude 0 stepeni, a tačka ključanja 100 stepeni na standardnom atmosferskom pritisku. Nezavisno su istu skalu predložili Elvije iz Švedske (1710), Kristijan od Liona (1743) i botaničar Karol Linej (1740).

Pošto postoji sto graduacija između ove dve tačke, prvobitni termin za ovaj sistem je bio ***centigrad*** (100 delova). Godine 1948. ime sistema je zvanično promenjeno u ***celzijus*** na devetoj Generalnoj konferenciji težina i mera i u priznanje samom Celzijusu, a i kako bi se uklonila konfuzija izazvana konfliktom zbog korišćenja SI prefiksa *centi-*. Dok su vrednosti za tačke mržnjenja i ključanja vode ostale približno tačne, prvobitna definicija je neprikladna kao zvanični standard: zavisi od definicije za standardni atmosferski pritisak, koji za uzvrat zavisi od definicije temperature. Sadašnja zvanična definicija za celzijus postavlja 0.01 °C kao trojnu tačku vode i stepen kao 1/273.16 razlike u temperaturi između trojne tačke vode i apsolutne nule. Ova definicija osigurava da jedan stepen celzijusa predstavlja istu temperaturnu razliku kao jedan kelvin.

Anders Celzijus je prvobitno predložio da tačka mržnjenja bude 0 stepeni, a da tačka ključanja bude 100 stepeni. 

**Celzijusova skala** se koristi širom sveta za svakodnevne svrhe. U elektronskim medijima, do kasnih 1980-ih ili ranih 1990-ih, još uvek se često za celzijus govorilo *centigrad*, pogotovo u vremenskim prognozama na evropskim mrežama kao što su BBC, ITV, i RTÉ. U Sjedinjenim Državama i Jamajci, farenhajt je uobičajena mera.

Konverzija temperatura
----------------------

Tri zajedničke temperaturne vage su Celzijus, Fahrenheit i Kelvin. Svaka skala ima svoje upotrebe, pa nije retkost doći u situaciju kada se treba pretvarati iz jedne u drugu. Formule konverzije su jednostavne:

|  |  |
| --- | --- |
| Celzijus do Fahrenheita | ° F = 9/5 (° C) + 32 |
| Kelvin do Fahrenheita | ° F = 9/5 (K-273) + 32 |
| Fahrenheit do Celzijusa | ° C = 5/9 (° F - 32) |
| Celzijus do Kelvina | K = ° C + 273 |
| Kelvin do Celzijusa | ° C = K - 273 |
| Fahrenheit do Kelvina | K = 5/9 (° F - 32) + 273 |

Povezano
--------

* Kelvin
* Fahrenheit
Fotošopirana zbirka novčanica sa apoenima od po 5000
**Banknota** ili **novčanica**, odnosno **papirni novac**, predstavlja jedan od glavnih elemenata današnjeg financijskog sistema. Nastao je kao mjenica, odnosno isprava temeljem koje je njen donositelj ili vlasnik mogao preuzimati novac i druge dragocjenosti iz za to ovlaštenih institucija (najčešće banaka), da bi se s vremenom pretvorio u najpopularnije sredstvo plaćanja, odnosno valutu u suvremenom svijetu. Zajedno sa kovanicama novčanice sačinjavaju gotovinu, odnosno dekretni novac. Dok se kovanice, sa izuzetkom posebnih komemorativnih izdanja, u pravilu koriste za manje, dotle se novčanice koriste za više novčane iznose. 

Novčanice su se prvi put pojavile u Kini u 7. vijeku za vrijeme dinastije Tang, gdje su ispočetka služile trgovcima u doba dinastije Tang, kojima su papirnate mjenice bile daleko praktičnije sredstvo plaćanja od dotada korištenih i sve teže nosivih bakrenih kovanica. Novčanice su se kao službena valuta počele koristiti u 11. vijeku, da bi ih za vrijeme dinastije Yuan počelo koristiti Mongolsko Carstvo. U Evropi njihova upotreba među trgovcima datira od 14. vijeka, da bi ih države počele koristiti u 17. vijeku.

Nauka koja proučava banknote se naziva notafilija.

Iako je riječ "krivotvoritelj" u početku značila samo krivotvorenje kovanica, sada se koristi i za označavanje napadača koji se bave krivotvorenjem bilo kakvih novčanica. Za razliku od cirkulacijskih kovanica, čija je vrijednost trenutno niska, a visokokvalitetno krivotvorenje povezano je s tehničkim poteškoćama, krivotvorenje novčanica relativno je lakše i ekonomski isplativije, pa je mnogo šire rasprostranjeno. Krivotvorenje je nezakonito, a provode ga i privatne osobe u sebičnom interesu i cijele države s ciljem potkopavanja gospodarstva neprijateljskih zemalja ili poboljšanja vlastite situacije.

Vanjske veze
------------

***Banknota*** na Wikimedijinoj ostavi

* Shishanov V. The Assignats of 1802-1803 Arhivirano 2010-07-13 na Wayback Machine-u

Izvori
------

1. ↑  Kako razlikovati lažne račune
**Azijski lav** (lat. *Panthera leo persica*, poznat i kao **perzijski lav** ili **indijski lav**) je podvrsta lava koja je bila rasprostranjena od Indije do Balkana, ali je zbog lova ostalo manje od tisuću jedinki u Indiji. U 20. vijeku ostalo je samo 12 jedinki, minimalno da se očuva vrsta. Nekoć strastveni lovac se posvetio očuvanju ovih životinja i smjestio ih u Nacionalni park Sasan Gir u indijskoj državi Gudžarat. Poslije je izbrojano 327 jedinki.

Opis
----

Afrički i azijski lav su genetski blizanci, a postoje male razlike. Azijski lavovi su svjetlije boje s malom grivom i velikim trbušnim naborom kože. Visoki su jedan, a dugački tri metra. Prosječna im je težina 240 kg, a mogu potrčati 65 km/h. Love jelene, antilope, bizone, krave, divlje svinje, majmune, ptice i u rijetkim slučajevima ljude. Izloženi su novom velikom problemu: nacionalni park prostire se na samo 1420 četvornih kilometara.

Vanjske veze
------------

* (`en`) *AsiaticLion.org* Arhivirano 2009-05-04 na Wayback Machine-u

Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi nalazi se članak na temu: **Azijski lav** |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Azijski lav** |
|  | Wikivrste imaju podatke o: **Azijski lav** |

|  |  |
| --- | --- |
| Identifikatori taksona | 
* Wikidata: Q182347
* Wikispecies: Panthera leo persica
* EoL: 1225995
* GBIF: 5219405
* iNaturalist: 147731
* ITIS: 622026
* IUCN: 15952
* MSW: 14000238
* NCBI: 83386
* Species+: 12268

 |
**Azijske vrijednosti** je naziv za ekcepcionalistički koncept koji je od početka 1990-ih nastojao objasniti relativnu ekonomsku superiornost autoritarnih režima u istočnoj Aziji (pri čemu se najviše spominju NR Kina, Malezija i Singapur) u odnosu na liberalne demokracije zapadnog svijeta, tj. očigledan raskorak između impresivne ekonomske liberalizacije i slabe ili nikakve političke demokratizacije tih društava. Kao jedno od objašnjenja za taj fenomen, koji je prkosio tada popularnim tezama o kraju historije, u nekim zapadnim krugovima se pojavila ideja da su narodi i zemlje Istočne Azije jednostavno nisu dovoljno "kondicionirani" za političke institucije zapadnog tipa, odnosno da ih u tome spriječava kultura koja odbacuje materijalizam i individualizam i uz njih vezan koncept slobode. Te su se vrijednosti, koje su se pokušavale povezivati s konfucijanizmom nazvane "azijskim".

Pod azijskim vrijednostima se u tom smislunajčešće podrazumijevaju:

1. predispozicija za jednopartijski sistem kao "jednostavniji" u odnosu na višestranačje;
2. davanje prednosti postizanju društvene harmonije kroz konsenzus u odnosu na konfrontaciju i neslaganje
3. daleko veća briga za efikasnost države i ekonomije, čak i po cijenu ignoriranja ili oduzimanja ljudskih i građanskih prava
4. odanost i poštovanje prema autoritetima u obliku roditelja, učitelja i države
5. kolektivizam i komunitarizam nasuprot individualizmu

Azijska ekonomska kriza, kao i uz nju vezan pad autoritarnog Suhartovog režima u Indoneziji, je krajem 1990-ih ozbiljno koncept "azijskih vrijednosti" doveo u pitanje, odnosno kritičare naveo da ponovno ističu kako superiornost zapadnog modela i vrijednosti, tako i primjere prema kojima azijski narodi i države žele iste one demokratske institucije i standarde kao na Zapadu.

V. također
----------

* Novi konzervativizam (NR Kina)

Vanjske veze
------------

* Human Rights and Asian Values: What Lee Kuan Yew and Le Peng don't understand about Asia by Amartya Sen (Internet Archive).
* The Illusion of Exceptionalism by Francis Fukuyama
* "Asian Values" and the Universality of Human Rights by Xiaorong Li (Internet Archive)
* What's Happened to Asian Values? Arhivirano 2011-04-02 na Wayback Machine-u by Anthony Milner
područje Chachapoyasa u sjevernom Peruu.

**Chachapoya** (kečua ‘Oblačni narod; Narod oblaka’). Indijanski narod nastanjen u Peruu u planinama uz rijeku Marañon. Ime Chachapoyas (oblačni narod) dali su im Inke jer su živjeli na nepristupačnim planinskim predjelima. Iza njih ostale su ruševine od utvrđenih kamenih gradova čije su kružne kuće poznate kao sunderhuasi. Dublje u džungli znanstvenici još uvijek otkrivaju nalazišta ovog naroda.

Negdje 800. Chachapoyasi kultivairaju svoja polja po obroncima planina, žive u u dobro utvđenim gradovima na planinskim vrhuncima zaštičeni džunglom. Monumentalne građevine i ekstenzivna poljoprivreda ukazuju da su bili napredan narod.

1400-tih. započinje ekspanzija Inca koja progoni omrznute Chanca Indijance a put ih vodi u zemlju Chachapoyasa. Opsada Inka dugo je trajala i tek je Inca Tupac Yupanqi oko 1475. porazio Oblačni narod.

Uskoro međutim i Inke i Chachapoyasi dobivaju novog neprijatelja. Prvi koji ih je ugledao bio je Hernando de Soto, on putuje ovom zemljom 1532. 

Španjolci pomažu Chachapoyasima u njihovoj borbi protiv Inka sve dok obje civilizacije nisu propale. Europski najpoznatiji uvoz u Ameriku, boginje, kao i uvijek bile su i ovdje smrtonosni saveznik Španjolaca. 

Chachapoyasi su u kronikama opisani kao visok svjetloputi narod, suprotnost tamnoputim i niskim Quechuama. Njihovo rasno porijeklo još je enigma. Od 1600. iza Chachapoyasa ostale su samo ruševine gradove sakrivenih u oblacima visokih planina i džungli. 
Jezik chachapoya klasificira se u porodicu Quechuan.

Poveznice
---------

* Kuelap

Vanjske poveznice
-----------------

* CHACHAPOYAS et la Forteresse de KUELAP
**Banteng** (lat. *Bos javanicus*) je vrsta divljega goveda, koji nastanjuje jugoistočnu Aziju. 

Bantenzi su pripitomljeni na nekoliko mjesta u jugoistočnoj Aziji, te ima oko 1,5 milijuna domaćih bantenga, koji se nazivaju stoka s Balija. Koriste se kao radne životinje i za meso. Unešen je u sjevernu Australiju, gdje ima stabilnu populaciju.

Po veličini sliči domaćem govedu, visok je 1,55 do 1,65 m u ramenima te ima 2,45 do 3,5 m u ukupnoj dužini, uključujući i 60 cm repa. Tjelesna težina može biti u rasponu 400 do 900 kg. Ima spolni dimorfizam, tj. spolovi se razlikuju po boji i veličini. Građa je slična onoj od domaćih goveda, ali s relativno tankim vratom i malom glavom. Rogovi ženke su kratki i čvrsto zakrivljeni, s vrhovima prema unutra, dok su rogovi mužjaka u luku prema gore dužine 60 do 75 cm.

Grupa bantenga
Ova vrsta se smatra ugroženom. Skupine bantenga nalaze se u zoološkim vrtovima te u Australiji, a križani su sa stokom (lat. *Bos taurus*), te su takvi hibridi.

Areal bantenga obuhvaća veći broj država. Vrsta je prisutna u sljedećim državama: Tajland, Mianmar, Malezija, Indonezija, Vijetnam, Laos i Kambodža. Izumrla je u Bruneju, Indiji i Bangladešu.

Staništa vrste su: šume, bambusove šume, močvarna područja, travna vegetacija, ekosustavi niskih trava, šumski ekosustavi i riječni ekosustavi. Vrsta je rasprostranjena do 2100 metara nadmorske visine.

Izvori
------

1. ↑  Friend, J B, Cattle of the World, Blandford Press, Dorset, 1978.
2. ↑   Preuzeto 15. kolovoza 2013.
3. ↑   Preuzeto 15. kolovoza 2013.
4. ↑   Preuzeto 15. kolovoza 2013.
Botokudo-žena sa labretom u donjoj usni
**Aymoré** (Aimoré, Aïmoré, Aimboré, Aimuré, Guaymuré, Aymoré, Botocudo, Sam sebe Botokudi su nazivali imenom Engcraecknung, Bokayú (Coropó) a Bochorinbaïsshuna (Coroados), Abatirá, Avatirá; Botokudi) /*Ime botocudo dolazi od portugalskog botoque, odnosno čep, koji podsjeća na čep bačve, kakve su ovi Indijanci nosili u ušima i donjim usnama*/, indijanski narod ili skupina plemena i pod-plemena istoimene porodice (vidi Botocudo), nastanjenih u bazenima rijeka Pardo, Mucury, Sao Mateus i Doce između Serra dos Aimores na istoku i Serra do Espinahaco na zapadu, Brazil. Neke skupine koje su živjele u obalnim područjima države Espirito Santo potisnute su negdje 1560.-tih u planinsku unutrašnjost. Od kasnog 16.-tog pa do ranog 18. stoljeća neprekidno su uznemiravani sa strane portugalskih i mestičkih stanovnika obalnog područja, ali uglavnom ostaju nezavisni, premda su ih nemilosrdno lovili sve do iza 1850. Neki od njih u ranom 19. stoljeću počinju polako da se bave obrađivanjem zemlje, ali većina njihovih skupina ostaju nomadski lovci, uključujući i Naknianuke (Naknyanúk, Nacnhanuc). Kada ih je 1884. posjetio Ehrenreich bilo ih je još oko 5,000. Tschudi, njihovu populaciju u bazenu Mercuryja 1862. procjenjuje na 3,000. Današnji broj im je znatno niži.

Kulturno su Botokudi slični ostalim istiočnobrazilskim skupinama. organizirani po bandama od 50 do 200 ljudi, koje se bave lovom i sakupljanjem.

Jezik Botocuda pripada istoimenoj porodici botocudo, čiji je danas jedini živi član krenak, kojim govori oko 80 ljudi u državama São Paulo, Mato Grosso i Paraná. 

Kinimuré su (uz ostale) bili možda još jedno njihovo pleme

Literatura
----------

* Sonia de Almeida Marcato, A repressão contra os botocudos em Minas Gerais, 1979, Ministério do Interior, Fundação Nacional do Indio ([Rio de Janeiro]) (60 stranica)

Izvori
------

1. ↑  Royal Geographical Society (Great Britain)

Galerija
--------

<gallery>
Datoteka:Botocudos-Chief-Brasil.jpg|Botokudi
Datoteka:Rugendas indiobotocudo.gif|Botokud sa ukrasima, prema Maximilian von Wied-Neuwied
Datoteka:E11 p9.jpg|Botokudi
Datoteka:Familia botocudo.jpg|Obitelj
</gallery>

Vanjske poveznice
-----------------

* Botocudo
* Os botocudos que os europeus queriam ver Arhivirano 2008-05-25 na Wayback Machine-u
*Za ostale upotrebe, v. Banja (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 54′ 41" SGŠ, 22° 20′ 01" IGD

**Banja** (mak. *Banja*) je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Banja je u sastavu opštine Češinovo-Obleševo.

Prirodni uslovi
---------------

Banja je smeštena u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 8 kilometara zapadno.

Naselje Banja se nalazi u istorijskoj oblasti Kočansko polje. Područje južno od naselja je dolinsko i dobro obrađeno. Severno od naselja izdižu se prvi ogranci jugozapadnog dela Osogovskih planina. Nadmorska visina naselja je približno 350 metara. 

Mesna klima je umereno kontinentalna.

Stanovništvo
------------

Banja je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 402 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (98%), a ostalo su Srbi. Sve do početka 20. veka naselje je bilo naseljeno isključivo Turcima.

Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.cesinovo-oblesevo.mk Zvanična stranica opštine Češinovo-Obleševo[*mrtav link*]

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Češinovo-Obleševo |
| --- |
| **Obleševo** • 
Banja •
Burilčevo •
Vrbica •
Žiganci •
Kučičino •
Lepopelci •
Novoseljani •
Sokolarci •
Spančevo •
Teranci •
Ularci •
Češinovo •
Čiflik |  |
Oblasti Azije iz kojih, prema službenoj definiciji Biroa za popis stanovnišzva SAD, potiču Azijski Amerikanci.
**Azijci** ili **Azijati** je izraz koji u najširem smislu označava cjelokupno stanovništvo Azije. U užem smislu se pod time podrazumijevaju svi autohtoni azijski narodi i etničke grupe, odnosno njihovi potomci u drugim dijelovima svijeta. U još užem smislu se pod time podrazumijevaju narodi i etničke grupe koje potiču iz drugih, odnosno "užih" oblasti Azije; takve definicije često imaju rasnu komponentu i vrlo često se koriste se za podjelu i klasifikaciju stanovništva, odnosno označavanje azijskih doseljenika i njihovih potomaka u ne-azijskim zemljama. Najčešća je ona koja pod Azijatima podrazumijeva sve pripadnike mongoloidne rase, odnosno pripadnike i potomke etničkih grupa iz Istočne i Jugoistočne Azije. Rjeđe se toj grupi pripajaju i pripadnici i potomci etničkih grupa iz Južne Azije. U tu grupu gotovo nikad ne ulaze narodi i etničke grupe iz Jugozapadne Azije kao što su današnji Arapi, Jevreji, Turci, Perzijanci ili potomci kavkaskih naroda.

Pojam "Azijat" ponekad može biti i pežorativan, pogotovo kada se njime nastoji označiti "primitivnost" i "zaostalost" ne-evropskih naroda.
**Vojslava Zavidović** ( Raška ? - Bosna  poslije 1204. ) je bila banica Bosne kao supruga bana Kulina.

Porijeklo
---------

Vojslava je bila kći Zavide i nepoznate princeze iz porodice Vojislavijevića. Brat joj je bio Stefan Nemanja, župan Raške. Također Vojslava je bila najmlađe dijete srpskog župana Zavide i nepoznate princeze iz dinastije Vojislavijevića. Po nekima Vojslavin otac, Zavida je bio sin velikog župana Uroša I. Vojslava je imala braću i sestru.

* Tihomir (? - 1169 );
* Starcimir (?-posle 25.12.1189.);
* Miroslav(?-1196-1199 );
* Stefan Nemanja (oko 1133 - 13. 2. 1199.);
* nepoznata kćerka, najvjerovatnije udata za Gradihnu.

Banica Bosne
------------

Vojalava se udala za bana Kulina i tako postala prva žena banovine Bonsne. Vojslava je 1199. godine je od strane svog nećaka Vukan Nemanjića bila optuživana za učenje hereze.

Potomstvo
---------

Vojslava i ban Kulin imali su dvoje poznate djece:

* Stjepan, ban Bosne
* sin, pomenut na Bilinopoljskj izjavi.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik: | **Banica Bosne( ? - 1204)** | Nasljednik: |
| **Lavica Vukimirović** | **Banica Ancila** |
Balonstvo.
**Balonstvo** je grana vazduhoplovstva koja se bavi vazduhoplovima lakšim od vazduha (balonima i vazdušnim brodovima) i njihovom organizacijom. Dijeli se na vojno i civilno. Balonstvo je bilo jedina grana vazduhoplovstva do pronalaska aviona.

Civilno balonstvo ima naučne, sportske i transportne namjene. Uključuje balone i vazdušne brodove. Civilno balonstvo sportske namjene je jedan od vazduhoplovnih sportova.

Vojno balonstvo je ranije korišteno za izviđanje, kontrolu i korekturu artiljerijske vatre i bombardovanje. Imalo je u svom sastavu vazdušne brodove i balone.

Vidi još
--------

* Vazduhoplovstvo
* Balon (vazduhoplov)
* Vazdušni brod

### Organizacije

* FAI balonski komitet Arhivirano 2017-07-05 na Wayback Machine-u
* Međunarodno udruženje Arhivirano 2017-09-11 na Wayback Machine-u

### Balonstvo

* Balonstvo, veb veze
* Veb sajt posvećen balonstvu
* Simulator balona
* Solarni vazdušni baloni Arhivirano 2016-10-08 na Wayback Machine-u
* Istorija balona Arhivirano 2009-06-21 na Wayback Machine-u

Korištena literatura
--------------------

* Vojna enciklopedija, Beograd, 1970. knjiga prva, strana 463.

***Balonstvo*** na Wikimedijinoj ostavi
**Banovci** (do 1900. **Novi Banovci**, od 1910. do 1991. **Šidski Banovci**), naselje u Hrvatskoj koje administrativno pripada Vukovarsko-srijemskoj županiji, odnosno općini Nijemci. Nalazi se 30 km od Vinkovaca, a 18 km od Vukovara.

Mjesto broji 479 stanovnika (2001.). Stanovništvo se u najvećem postotku bavi poljoprivredom. Banovci su dobro prometno povezani, smješteni se na magistralnom putu Vinkovci-Šid, kroz mesto takođe prolazi željeznica.

Po dobnoj strukturi najveći je dio osoba starijih od 50 godina. Poštanski broj Banovaca je 32 247.

Mjesto se nalazi 15-ak kilometara od Dunava na sjeveru. Na jugu su između mjesta i autoputa smeštene prastare Spačvanske hrastove šume. U mjestu se nalazi i pravoslavna crkva Svete Petke izgrađena početkom 19.stoljeća.

### Demografija

| Kretanje broja stanovnika  |
| --- |
| 1857 | 1869 | 1880 | 1890 | 1900 | 1910 | 1921 | 1931 | 1948 | 1953 | 1961 | 1971 | 1981 | 1991 | 2001 |
| 460 | 779 | 651 | 836 | 890 | 990 | 1047 | 1139 | 1028 | 1138 | 1084 | 975 | 778 | 653 | 479 |
|

Poznate ličnosti
----------------

U Banovcima je 26. juna 1916. godine rođen **Slobodan Bajić Paja**, učesnik Narodnooslobodilačkog rata i politički komesar Glavnog štaba NOV i PO Vojvodine, koji je 5. jula 1952. godine proglašen za narodnog heroja.

Izvori
------

1. ↑  - Republika Hrvatska - Državni zavod za statistiku: Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001.

***Banovci (Nijemci)*** na Wikimedijinoj ostavi
Koordinate: 41° 27′ 39" SGŠ, 22° 53′ 49" IGD

**Barbarevo** (mak. *Barbarevo*) je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Barbarevo je u sastavu opštine Novo Selo.

Prirodni uslovi
---------------

Barbarevo je smešteno u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 45 kilometra istočno.

Naselje Barbarevo se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno u brdskom kraju, na visovima planine Ogražden. Nadmorska visina naselja je približno 860 metara. 

Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Stanovništvo
------------

Barbarevo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 62 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).

Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.novoselo.gov.mk Zvanična stranica opštine Novo Selo
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Novo Selo |
| --- |
| **Novo Selo** • 
Badolen • 
Bajkovo • 
Barbarevo • 
Borisovo • 
Draževo • 
Zubovo • 
Kolešino • 
Mokrijevo • 
Mokrino • 
Novo Konjarevo • 
Samuilovo • 
Smolari • 
Staro Konjarevo • 
Stinik • 
Sušica |  |
**Bankalachi** (pl. Bangeklachi), maleno šošonsko pleme sa gornjeg toka Deer Creeka koje utječe u jezero Tulare u Kaliforniji. Ime Bankalachi dali su im susjedni Yokuti, dok su sami sebe nazivali Toloim. 

Bankalachi čine jedno od tri glavnih autonomnih skupina Tübatulabal Indijanaca i imali su nekoliko sela blizu današnjeg Kernvillea, koja su osnovali među plemenima Yokuts. Po govoru su pripadali šošonskoj skupini, ali su mnogi bili bilingualni jer su se ženili sa plemenima Kumachisi, Yaudanchi, Bokninuwad, Paleuyami i drugim Yokutima, sa kojima su na kraju izgubili identitet. 

Kao pleme danas više ne postoje. Njihova posljednja punokrvna pripadnica bila je Lash-Yeh (od Amerikanaca nazivana Louise Francisco) koja je umrla sredinom 1960.-te u dubokoj starosti od blizu 100 godina. Lash-Yeh se rodila oko 1865. i govorila je sedam različitih jezika.

Izvori
------

1. ↑  Kroeber

Vanjske poveznice
-----------------

* Bankalachi Indian Tribe History
* Kern River Valley Indian Community Arhivirano 2007-12-21 na Wayback Machine-u
**Barbastroski rat** ili **Opsada Barbastroa** je bio vojni pohod koga je godine 1063/64. za vrijeme Reconquiste pokrenuo aragonski vladar Sancho Ramirez s ciljem da zauzme grad Barbastro, jedno od najsjevernijih muslimanskih uporišta na Iberijskom polutoku, kojim je tada vladao mali Emirat Lleida (taifa). Do pohoda je došlo nedugo nakon pohoda tokom koga je Sanchov otac Ramiro pokušao zauzeti muslimanski uporište Graus; pokušaj je završio porazom i Sanchovom pogibijom, između ostalog i zato što su muslimanima podršku pružili Ramirovi rođaci i suparnici iz kršćanske Kastilje. Za razliku od svog oca, Sancho je uspio dobiti podršku, i to od strane pape Aleksandra II koji je tokom putovanja u Burgundiju 1063. propovijedao kako je španskim kršćanima nužna pomoć od strane kršćanske braće u borbi protiv muslimana. Pozivu se odazvao relativno veliki broj vitezova iz današnje Francuske kao i Italo-Normana, a na čelo vojske je stao vojvoda Guillaume VIII. Ona je prešla Pirineje te se priključila Sanchovim aragonskim snagama početkom 1064. u Gironi. Saveznici su grad stavili pod opsadu koji je ostao bez pitke i brzo pao. Tada je grad temeljito opljačkan, a stanovništvo masakrirano bez milosti, pri čemu je ubijeno oko 50.000 ljudi. Jedan od svjedoka je bio arapski historičar Ibn 'Abd al-Barr koji je o tome ostavio detaljne opise. Franački i drugi vitezovi su dobili ogroman plijen, uključujući veliki broj muslimanskih žena koje su uzete kao roblje. Nakon toga su se povukli, a obrana grada je povjerena grofu Armengolu III od Urgella. Međutim, već 1065. je Zaragoški Emirat pokrenuo pohod s ciljem da se grad vrati pod muslimansku vlast. Pohod je uspio i mali kršćanski garnizon je masakriran. Barbastro je pod muslimanskom vlašću ostao sve do 1101.

Iako nije bitnije uticao na opću situaciju na Iberijskom poluotoku, ovaj događaj je izazvao veliku pažnju kasnijih historičara koji su u njemu vidjeli svojevrsnu preteču ili uzor za pohode koji će postati poznati kao križarski ratovi.

Literatura
----------

* Bishko, Charles Julian. Fernando I and the Origins of the Leonese-Castilian Alliance With Cluny.
* Boissonnade, Pierre. 1932. "Cluny, la papauté et la première grande croisade Internationale contre les sarrasins d'Espagne: Barbastro (1064–1065)." *Revue des questions historiques*, 257–301.
* Chaytor, H. J. 1933. "The Reconquest." *A History of Aragon and Catalonia*. London: Methuan.
* Ferreiro, Alberto. 1983. "The Siege of Barbastro 1064–65: A Reassessment." *Journal of Medieval History* 9 (2):129–44.
* Pidal, Ramón Menéndez. *La España del Cid*.
* Villegas-Aristizábal, Lucas. 2007. "Norman and Anglo-Norman Participation in the Iberian Reconquista." Arhivirano 2011-07-18 na Wayback Machine-u PhD thesis, University of Nottingham. Cf. esp. pp. 85–104.
*Ovo je kinesko ime; porodično ime je* Bao*.*
**Bao Xin** (152–192) bio je kineski vojskovođa koji je služio u doba kraja dinastije Han. Ispočetka je služio kao jedan od komandanata carske vojske u pohodu protiv Žutih turbana. Nakon što je vojskovođa Dong Zhuo de facto prigrabio carsku vlast, Bao Xin je bio jedan od vojskovođa koji su se udružili pohod protiv njega; nedostatak discipline prilikom pokušaja da se u prijevoju Shishui pobijedi Dong Zhuov vojskovođa Hua Xiong, odnosno neposluh prema komandantu savezničkih snaga Yuan Shaou doveo do poraza u kome je poginuo Baov mlađi brat Bao Zhong.

Bao Xin je kasnije služio pod Xiahou Dinom, jednom od generala u vojsci Cao Caoa. Tada je poginuo u napadu na uporište preostalih Žutih turbana u okrugu Dongping.

Porodica
--------

* Brat: Bao Zhong
* Sin: Bao Xun

V. također
----------

* Popis ličnosti Tri kraljevstva

Izvori
------

1. ↑  de Crespigny, Rafe (2007). *A biographical dictionary of Later Han to the Three Kingdoms (23–220 AD)*. Brill. str. 12. ISBN 978-90-04-15605-0.
**Barbareño** (Barbarino), jedna od glavnih grana Chumash Indijanaca koji su obitavali na obali kanala Santa Barbara u Kaliforniji od Point Conceptiona pa do blizu rijeke Ventura River. Svoje ime Barbareño dobili su ime po misiji Santa Barbara utemeljenoj 4. prosinca 1786. desetoj od dvadeset i jedne franjevačke misije u Kaliforniji. Potomaka imaju na obali Santa Barbare.

Jezik
-----

Jezik barbareño član je porodice Chumashan, dio Velike porodice Hoka. Posljednja živa govornica ovog jezika bila je Mary Yee koja je umrla 1965. 
Jezik ima 5 samoglasnika a, e, i, o, u koji se izgovaraju na isti način kao i u španjolskom i posebna glas ɨ koji se nalazi između 'i' u engleskom 'tick' i 'u' u engleskom 'tuck'.

Etnografija
-----------

Do španjolskog dolaska čumaška plemena živjela su od lova i sakupljanja. Umjeli su graditi kanue poznate kao tomol (Vidi Arhivirano 2004-06-26 na Wayback Machine-u) koji su bili sposobni ploviti uz obalu kanala Santa Barbara. Tomole su gradili od redwooda, bili su dugi do 30 stopa (9 metara), a mogli su nositi 3 do 10 osoba, a posljednji aktivni ribarski tomol izgrađen je 1850. a posljednji Čumaš Indijanac koji ih je znao graditi bio je Fernando Librado (vidi Falcon 1) kojega je o njihovom načinu gradnje 1914. pitao američki antropolog John Peabody Harrington ekspert za plemena Chumash, Yuma i Mohave.
Kuće su građene od tule-trske, sela su bila autonomna a seoske vođe nasljedne. Agrikulturu su uvezli Španjolci.

Vanjske veze
------------

* Chumash tomol to ply local waters
**Badìa Fiorentina** je crkva i opatija smještena u središtu italijanskog grada Firenca kojom upravlja rimokatolički monastički red Jeruzalemstvo bratstvo. Osnovana je godine 978. kao benediktinski samostan od strane markgrofice Wille od Toskane, u znak sjećanja na pokojnog supruga Huberta od Spoleta. Predstavljala je jednu od najvažnijih zgrada srednjovjekovne Firence. Godine 1071. je u okviru nje sagrađena i bolnica. Od 1284. do 1310. je pregrađena iz romaničkog u gotički stil, a od 1627. do 1631. je ponovno dograđena u baroknom stilu. 

U njoj je smješten niz vrijednih umjetničkih artefakata, od kojih se najviše ističe *Prikazanje Djevice sv. Bernardu* koje je u 15. vijeku izradio Filippino Lippi.

Literatura
----------

***Badia Fiorentina*** na Wikimedijinoj ostavi

* Anne Leader, *The Badia of Florence: Art and Observance in a Renaissance Monastery* (Bloomington, IN, 2011).

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 144329307
* LCCN: n86049739
* SUDOC: 031177786

 |
**Channing Matthew Tatum** (Cullman, Alabama, 26. travnja 1980. ), poznatiji kao Channing Tatum, je američki glumac, producent i bivši model. Radio je kao model i onda se posvetio glumi. Pojavio se u mnogobrojnim filmovima kao što su: *Havoc* (2005.), Trener Carter (2005), Supercross (2005), Ona je najbolja, Step Up i A Guide to Recognizing Your Saints.

Raniji život
------------

Njegova se obitelj preselila u Mississippi kada je imao šest godina. Dok je bio mlađi igrao je nogomet, američki nogomet, bejzbol itd. Pohađao je katoličku školu u Tampi, Florida. Maturirao je 1998. Nakon toga dobio je sportsku školarinu za college.

Karijera
--------

Prvo je radio kao model. Nakon toga se pojavio kao plesač u spotu ***She Bangs*** (Ricky Martin). Poslije je potpisao za modelsku agenciju u Miamiju. Nakon toga se pojavio u mnogobrojnim kampanjama i reklamama. Tatum je rekao da mu je modelska karijera pomogla u životu. Tatum je počeo svoju glumačku karijeru u 2004 godini. Pojavio se u seriju *CSI: Miami*. Njegova prva uloga u filmu je bila 2005. godine u srednjoškolskoj drami , *Coach Carter*, u kojem je glumio Samuel L. Jackson. U 2005 glumio je u filmovima *Supercross* i *Havoc*. U 2006. odigrao je ulogu u filmu *She's the Man*. Njegov najaktualnije uloga su u filmovima Step Up i *A Guide to Recognizig Your Saints* .

Filmovi
-------

2005 

* Coach Carter- Jason Lyle
* Havoc- Nick
* War of the Worlds
* Supercross- Rowdy Sparks

2006 

* She's the Man- Duke Orsino
* Step Up- Tyler Gage

2007 

* A Guide to Recognizing Your Saints- Antonio
* The Trap- Greg

2008 

* Stop-Loss – Steve Shriver
* Battle in Seattle
* Fighting – Sean Arthur
* Step Up 2:The Streets- Tyler Gage

2009 

* Parkour
* Dear John (Sve što želim si ti)- John Tyree
* Public Enemies- Preety Boy Floyd
* G.I. Joe- Duke

2011

* The Dilemma - Zip
* The Son of No One - Jonathan White
* The Eagle - Marcus Flavius Aquila
* 10 Years - Jake Bills

2012

* Haywire - Aaron
* The Vow (Zavjet Ljubavi)- Leo Collins
* 21 Jump Street - Greg Jenko
* Magic Mike - Michael Lane

2013

* Side Effects (Nuspojave) - Martin Taylor
* G.I.Joe: Retaliation - Captain Duke
* This is the End - Channing Tatum
* White House Down (Misija: Bijela Kuća) - John Cale
* Foxcatcher - Mark Shultz

2014

* The Lego Movie - Superman (glas)
* Jupiter Ascending - Caine
* 22 Jump Street - Greg Jenko

Izvori
------

Vanjske veze
------------

***Channing Tatum*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službeni veb-sajt
* Channing Tatum na IMDb-u (`en`)
**Chansonfest** je festival hrvatske i međunarodne šansone.

Chansonfest su utemeljili 1998. godine Dalibor Paulik, Hrvoje Hegedušić, Hrvoje Markulj, Marijan Farkaš, Zvonko Špišić i Zvonko Zidarić, a u početku je funkcionirao kao neformalna organizacija koja se financirala poticajem od društvenih organizacija, Ministarstva i Grada te od vlastitog marketinga. U to vrijeme HRT je plaćao program koji je preuzimao (snimao i emnitirao) pa je i to omogućilo da Chansonfest živi. Nakon određenog vremena skupina osnivača se počela osipati, zauzeta drugim poslovima i interesima, tako da su na kraju godinama Chansonfest "proizvodili" Zvonko Špišić i Hrvoje Markulj. Osnovavši "Umjetničku organizaciju festival šansone - Chansonfest" formalizirali su projekt koji je ove godine održan po 14. put, a kojemu je već nekoliko posljednjih godina Hrvatsko društvo skladatelja pružalo pomoć. U Umjetničkoj oranizaciji Zvonko Špišić je obavljao poslove umjetničkog direktora dok je Hrvoje Markulj njen predsjednik. Zbog zdravstvenog stanja Zvonko Špišić već drugu godinu za redom nije aktivan u realizaciji Chansonfesta.

Vanjske poveznice
-----------------

* Službena stranica Arhivirano 2013-10-24 na Wayback Machine-u
Banda žene
**Banda** je naziv za etničku grupu koja živi u Centralnoafričkoj republici, a u manjem broju u Demokratskoj republici Kongo i Kamerunu, dok najmanji broj navodno živi u Sudanu. Bande govore Adamawa-Ubangi podgrupom Niger-Kongo jezične porodice pa su time u srodstvu sa svojim Gbaya i Ngbandi susjedima. Bande predstavljaju najveću etničku skupinu Centralnoafričke republike. Krajem 20. vijeka ih je bilo oko 1,300,000. 

Banda imaju patrilinearni sistem naslijeđivanja i žive u malim, razbacanim naseljima najčešće pod upravom lokalnog poglavice. Banda seljaci uzgajaju kukuruz, cassavu, kikiriki, slatki krumpir i duhan. Muškarci love i ribare dok žene skupljaju divlje plodove i uzgajaju žitarice. Banda zanatlije oprave drvene predmete za rituale i svakodnevnu upotrebu; najpoznatiji su po velikim bubnjevima u obliku životinja.

Kada su prvi put sreli Evropljane, Banda nisu imali ništa nalik državi. Jedino su u doba kriza birali ratne poglavice, a nakon kriza bi se ratnici odricali vlasti. Bande se dijele po godištima a inicijacijski rituali zvani *semali* su bili u svrhu održavanja jedinstva za vrijeme rata. Brak se tradicionalno sklapao uz miraz, najčešće u željeznim predmetima. Poligamija, iako se i danas prakticira, je u opadanju nakon uvođenja robno-novčane privrede.

***Banda (narod)*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* LCCN: sh85011476
* SUDOC: 027581322
* BNF: cb11959075z (podaci)
* MusicBrainz: 4dd62f9e-543f-4bcc-b1d7-6eef739703b2

 |
**Baltazar Dvorničić-Napuly** [~ nǎːpuʎ] (Koprivnica, o. 1560. – Zagreb, 29. ožujka 1624.), pravnik.

Biografija
----------

Rođen je oko 1560. u Koprivnici. Brat Blaža Napulyja. Prema svojim biografima već je od najranije mladosti pokazivao znakove neobične nadarenosti. Zagrebački biskup Ivan Moslavački ga je kao vrlo mladoga 1581. godine imenovao zagrebačkim kanonikom. Na svučilištu Bologna se spominje od 1581. godine kao student. Postoje pretpostavke, ali bez uporišta u izvorima, da je dio svog školovanja polazio u Grazu i Beču. U Bologni je stekao doktorat filozofije, teologije i obaju prava 1588. godine. Od studenoga 1589. do prosinca 1591. godine obnašao je prestižnu dužnost rektora Ugarsko-ilirskog (hrvatskog) kolegija u Bologni. Kasnije se vratio uz Zagreb gdje se posvetio građanskom pravu zajedno sa svojim prijateljima Gašparom Petričevićem i Ivanom Kitonićem. Plod njihove suradnje se vidi u djelu "Methodica Processum Directio" (1590.) koje je sastavio kao rektor kolegija u Bologni. Spomenuto djelo je 1619. godine izdao Ivan Kitonić uz malu promjenu naslova, ne spominjući Baltazara Dvorničića Napulya. Još u vrijeme studija je 1588. godine postao varaždinski arhiđakon, da bi 1591. bio imenovan goričkim, a 1597. katedralnim arhiđakonom. Godine 1600. postaje kustos, a 1601. lektor Zagrebačkog kaptola. Godine 1613. postao je prepošt (glavni kanonik Zagrebačkog kaptola). Bio je zastupnik na hrvatskim i ugarskim saborima te povremeno predsjednik Banskog stola. Pisao je pravna djela, a u Zagrebu je osnovao prvu pravničku školu. Umro je u prvoj polovici 17. stoljeća, a početkom 17. stoljeća je igrao jednu od ključnih uloga u hrvatskoj povijesti i očuvanju hrvatske državnosti. Izuzetno zaslužan za hrvatsku pravnu znanost i povijest školstva te za crkvenu povijest.