recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Växjö** čita se **Vekše** je grad i općina na jugu Švedske od 60,887 stanovnika u užem centru, 
dok kao općina ima 83,005.

Växjö je i administrativni centar grofovije Kronoberg, koja ima 
183,940 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Växjö leži u unutrašnjosti zemlje na obali jezera Växjösjön, udaljen 450 km jugozapadno od Stockholma.

Historija
---------

Växjö je srednjovijekovno trgovište, kog su nekoliko puta spalili Danci, tako da je većina njegovih zgrada podignuta nakon 1843.

Växjö je katedralni grad, sjedište luteranske biskupije. U katedralnoj školi se 1716. školovao 
botaničar Carolus Linnaeus.

Današnji grad je željezničko čvorište i industrijski centar u kom se proizvode šibice, namještaj i 
papir.

Znamenitosti i obrazovanje
--------------------------

Pored katedrale nalazi se spomenik pjesniku Esaiasu Tegnéru koji je bio biskup grada od 1824. do 1846.

U gradu se nalazi zavičajni muzej pokrajine Småland iz 1867. sa kolekcijama stakla i tekstila.

Växjö je i univerzitetski grad, u njemu se nalazi jedan od dva kampusa Univerziteta Linnaeus, drugi djeluje u Kalmaru.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „Sweden: Kronoberg" (engleski). City population. Pristupljeno 16. 04. 2015.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Växjö*" (engleski). Encyclopædia Britannica]. Pristupljeno 16. 04. 2015.

Vanjske veze
------------

***Växjö*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice grada* (`sv`)
* *Växjö* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
*Za ostala značenja, v. Vlada (razvrstavanje).*
**Vlada** je naziv koji se u užem smislu koristi za najviši organ izvršne vlasti u nekoj državi.

U širem smislu, i najčešće kolokvijalno, se koristi kao sinonim za sve najviše organe vlasti, uključujući sudsku i zakonodavnu. Tako se npr. pod američkom federalnom vladom podrazumevaju Kongres, Predsednik i federalni organi.

Pod izrazom vlada se ponekad podrazumijeva i kolegijalno telo koje je podređeno drugom organu izvršne vlasti - monarhu u apsolutnim ili ustavnim monarhijama, odnosno predsedniku u predsedničkim ili polupredsedničkim sistemima vlasti. 

Kao sinonimi za izraz vlada se ponekad koriste izrazi **veće ministara** ili kabinet.

Na čelu vlade se najčešće nalazi jedna osoba koja vrši funkciju šefa vlade u nekoj državi. On ima titulu predsednika vlade ili premijera. Ispod njega se nalazi jedan ili nekoliko potpredsednika vlade, a ispod njih ministri koji mogu upravljati pojedinim resursima (resursni ministri) ili ne (tzv. ministri bez portfelja). 

Najvažniji akti koje donosi vlada jesu uredbe, a mogu se donositi uputstva, pravilnici i drugi podzakonski akti. Vlada takođe ima važnu ulogu kao predlagač državnog budžeta, važnih zakona, kao i za provođenje i utvrđivanje vanjske i unutrašnje politike neke države. U posebnim situacijama vlada može donositi i promene sa zakonskom snagom.

***Vlada*** na Wikimedijinoj ostavi
**Diego Gelmírez** (ili **Xelmírez**) (o. 1069 – o. 1149) bio je španski katolički biskup (od 1100.) odnosno prvi nadbiskup (od 1120.) Santiaga de Compostele u Galiciji. Na tom je mjestu učinio Santiago de Compostelu jednom od najpopularnijih odredišta za hodočašće, te uveo sistem oporezovanja hodočasnika koji je iskoristio kako bi u gradu otpočeo intenzivnu graditeljsku djelatnost koja će se nastaviti decenijama poslije njegove smrti. Bio je i jedna od najuticajnijih političkih ličnosti Španije, te je postao umiješan u sukob između kraljice Urrace Leonske i njenog muža Alfonska I Aragonskog sa leonskim plemstvom, pri čemu je stao na stranu mladog Alfonsa Raimundeza koji je uživao podršku leonskih plemića. Zbog toga je nekoliko puta bio zatvaran, te su mu oduzimane svjetovne ovlasti. Te i druge sukobe je, pak, opisao u tekstu *Historia Compostelana*, u kojem je opisao svoj episkopat od 1100. do 1139. godine, u stilu srednjovjekovnih viteških *gesta*.

Izvori
------

1. ↑  Reilly (1969).

Literatura
----------

* Biggs, Anselm Gordon. *Diego Xelmírez*. Xerais, 1983. ISBN 84-7507-100-7
* Reilly, Bernard F. *The Kingdom of León-Castilla under Queen Urraca*.
* Reilly, Bernard F. "The *Historia Compostelana*: The Genesis and Composition of a Twelfth-Century Spanish *Gesta*," in *Speculum* 44 (1969): str. 78–85
* Vones, Ludwig, *Die 'Historia Compostelana und die Kirchenpolitik des nordwestspanischen Raumes* (Cologne, 1980)
* Falque, Emma, "The Manuscript Transmission of the 'Historia Compostellana," in *Manuscripta* (1985): str. 80–90
* Saunders, Tracy, "St. James' Rooster" (en Castellano El Báculo de Santiago) gives a novelist's view of the life and times of Diego Gelmirez. (iUniverse, Boveda 2012) It is the second book of the Camino Chronicles Series which began with Pilgrimage to Heresy (2007, 2009).
**W65C816S** mikroprocesor.
**WDC 65816** je 16-bitni mikroprocesor kompanije Western Design Center, a ujedno i generacijski nasljednik MOS 6502 mikroprocesora.

Istorija
--------

Nezadovoljan stanjem u kompaniji Commodore International koja je odbila mogućnost gradnje 16 bitne verzije mikroprocesora MOS 6502 Bill Mensch ju napušta i zajedno s svojom sestrom osniva Western Design Center te kontaktira Apple Computer i Atari. Kako je dobio pozitivan odgovor od Applea počeo je raditi na svom mikroprocesoru 1982. godine. Godinu, dvije nakon početka dizajniranja mikroproceosr WDC 65816 je spreman za tržište.

Korištenje
----------

Kao što je tražio Apple Computer WDC 65816 je bio potpuno kompaktibilan s MOS 6502, a istovremeno je bio 16-bitni tako da je mogao koristiti 16 MB memorije i raditi na 20 Mhz što nikada niti približno nije bilo korišteno u popularnim kompjuterima.

* Acorn Communicator iz 1985. je koristio verziju na 2 MHz
* Apple IIGS iz 1986. je koristio verziju na 1 ili 2.8 MHz
* C-One iz 2002.
* SNES (Super Nintendo Entertainment System) iz 1990. je koristio verziju na 3.56 MHz

Iako je Commodore International imao pravo na korištenje WDC 65816 u pola cene licence on je to svaki put odbio što dovodi do potpune nekompaktibilnosti popularnog kompjutera Commodore 64 i Amige 500 i na kraju propasti korporacije. S druge strane nezavisni proizvođači su izgradili SuperCPU karticu koja je nadograđivala Commodore 64 s 1 Mhz na 20 MHz i s 64 KB na 16 MB.

Početkom 21 veka Western Design Center će izbaciti na tržište 32-bitnu verziju ovog mikroprocesora koja će se zvati W65T32 Terbium

Vanjski linkovi
---------------

* Informacije o 65816 na WDC internet stranicama
* Tehnički podaci o W65C816S u PDF formatu
* Programerska uputrstva s 6502 na 65816
* 65816/65C816 Tehnički podaci
**WCBS-TV**, virtualni kanal 2 (UHF digitalni kanal 33), is je američka televizijska stanica sa sjedištem u New Yorku čiji je vlasnik i kojom upravlja CBS, odnosno koja predstavlja matičnu (*flagship*) stanicu u njenoj televizijskoj mreži. Formalni vlasnik je odjel televizijskih stanica kompanije CBS Corporation, kao dio duopola sa nezavisnom stanicom WLNY-TV (kanal 55) koja drži licencu za Riverhead. Studiji WCBS se nalaze u zgradi CBS Broadcast Center a odašiljač na vrhu nebodera Empire State Building, oboje na centralnom Manhattanu.

Program stanice se može primati u skoro svim dijelovima istočnih SAD, a tamo dgje nije dostupan preko zemaljske televizije se emitira preko satelita kroz kompaniju DirecTV (koja ga također pruža u Latinskoj Americi i na avionima kroz JetBlueov sistem LiveTV) te preko Dish Networka (kao dio paketa All American Direct).

WCBS-TV potiče od eksperimentalne stanice **W2XAB** koja je s radom počela 21. jula 1931. i emitirala redovni program koristeći sistem mehaničke televizije, a s radom prestala 1933. godine. S radom je ponovno započela 1939. godine koristeći moderniji sistem elektronske televizije, a 24. juna 1941. otpočela redovno emitiranje programa pod imenom **WCBW**. Današnje ime je dobila 1. novembra 1946.

Vanjske veze
------------

* CBSNewYork.com - Official website
* NewsByte2
* WCBS-TV logos and screenshots from 1950s to the present day
**John Walter Lord, Jr.** (8. oktobar 1917 – 19. maj 2002) bio je američki historičar i publicist, najpoznatiji po knjizi A Night to Remember iz 1955. godine, koja se dan-danas smatra najdetaljnijim i najuatoritarnijim prikazom potapanja *RMS Titanic* 1912. godine.

Lord se za *Titanic* počeo zanimati dijelom zbog toga što mu je djed Richard Curzon Hoffman bio direktor brodarske tvrtke Baltimore Steam Packet Company, a dijelom zbog toga što je 1926. kao dijete putovao u Evropu na *RMS Olympic*, brodu-blizancu *Titanica*. Studirao je pravo na Yaleu sve do 1942. i ulaska SAD u Drugi svjetski rat, kada se priključio obavještajnoj službi OSS i služio u njenom londonskom uredu sve do 1945. Nakon rata je završio studije i zaposlio se u jednoj reklamnoj agenciji u New Yorku.

Pažnju je na sebe privukao kao urednik *The Fremantle Diary*, knjige dnevničkih zapisa Arthura Fremantlea, britanskog oficira i južnjačkog simpatizera u građanskom ratu. Njegova sljedeća knjiga je bila *A Night to Remember*, temeljena na intervjuima sa 63 preživjela putnika, i koja je napustila tradicionalni kronološki faktografski prikaz kako bi zbivanja prikazala iz njihove perspektive. A Night to Remember je postala bestseler, a godine 1958. je u Britaniji adaptirana u *A Night to Remember*.

Lord se nakon toga posvetio knjigama koje su na sličan pristup trebali prikazati neke od značajnijih događaja iz američke historije. Otkrivanje olupine RMS Titanica 1985. ga je potaklo, da sljedeće godine izda svojevrsni nastavak svoje najpoznatijeg djela, odnosno knjigu *The Night Lives On*. Njome je potvrdio reputaciju najvećeg stručnjaka za *Titanic* u svijetu. 1990-ih ga je James Cameron uzeo kao jednog od stručnih savjetnika za svoj film *Titanic*.

Bibliografija
-------------

Lord je objavio dvanaest historijskih djela:

* *The Fremantle Diary* (1954) (ur.)
* *A Night to Remember* (1955)
* *Day of Infamy* (1957)
* *The Good Years* (1960)
* *A Time to Stand* (1961)
* *Peary and the Pole* (1963)
* *The Past That Would Not Die* (1965)
* *Incredible Victory* (1967)
* *The Dawn's Early Light* (1972)
* *Lonely Vigil* (1977)
* *The Miracle of Dunkirk* (1982)
* *The Night Lives On* (1986)

V. također
----------

* *RMS Titanic*

Izvori
------

1. ↑  „Titanic Historical Society, Inc. : Walter Lord". *titanic1.org*. Pristupljeno 31. VIII 2010.
2. ↑  „Mathey College – Walter Lord Society". *princeton.edu*. Pristupljeno 31. VIII 2010.
3. ↑  Lord, Walter (1986). *The Night Lives On* (1st izd.). New York: Morrow. ISBN 9780688049393. »Full title of some later editions: *The Night Lives On: Thoughts, Theories and Revelations about the Titanic.*«

Literatura
----------

* Lawrence, Jenny, ur. (July 2009). *The Way It Was: Walter Lord on His Life and Books*. Ubuildabook. ISBN 978-0-615-25973-4.

Vanjske veze
------------

* Walter Lord na Find a Grave
* Tribute by the Titanic Historical Society
**Dijego Marija de la Konsepsion Huan Nepomuseno Estanislao de la Rivera i Barijentos Akosta i Rodrigez** (šp. *Diego María de la Concepcíon Juan Nepomuceno Estanislao de la Rivera y Barrientos Acosta y Rodríguez*), rođen je 8. decembra 1886. u Gvanahuatou. Umro je 25. novembra 1957 u gradu Meksiku. Bio je veoma značajan meksički muralista. Njegovi murali sa socijalnim temama se mogu videti u istorijskom centru grada Meksiko.

Od 1916. naizmenično boravi u Meksiku i Španiji, gde je imao prilike da se upozna sa ličnostima kao što su bili Ramon Marija del Valje-Inklan, Alfonso Rejes ili Pablo Pikaso. Postaje član Komunističke partije Meksika od 1922. i od tada počinje da slika murale sa socijalnim temama u javnim zgradama grada Meksika, koji će izvršiti veliki uticaj na muralistički pokret u Meksiku i uopšte u Latinskoj Americi. Godine 1929. po treći put se ženi, ovog puta sa isto tako poznatom meksičkom slikarkom, Fridom Kalo. U toku sledeća četiri godine biće vrlo aktivan u SAD, gde će njegove komunističke teme izazvati velike polemike, naročito Čovek na raskršću (engl. ), mural sa Lenjinovim portretom na Rokfelerovom centru u Njujorku iz 1933, koji će na kraju biti uklonjen. 

Godine 1934. ponovo će oslikati isti mural na Palati lepih umetnosti (šp. *Palacio de Bellas Artes* ) u gradu Meksiku. Ova verzija je nazvana „Čovek, kontrolor univerzuma".

Fiktivni portreti
-----------------

Diego Rivera se pojavljuje kao lik u dva igrana filma. Godine 1999. ga je u filmu *Cradle Will Rock* tumačio Ruben Blades, a godine 2001. u filmu *Frida* tumačio Alfred Molina.

Vanjske veze
------------

* Kubizam Dijega Rivere: Sećanja, Politika, Mesto u Nacionalnoj galeriji umetnosti u Vašingtonu Arhivirano 2007-02-14 na Wayback Machine-u
* Artcyclopedia - Linkovi ka radovima Dijega Rivere
* Artchive Arhivirano 2007-03-02 na Wayback Machine-u - Biografija i fotografije Riverinih dela
* Kratka biografija sa fotografijama
* Biografska nota (sa autoportretima i fotografije sa Fridom Kalo i Trockim)
* Autoportret iz 1941. i druge slike
* Marela Trejo Zacarías: "Visual Biography of Diego Rivera"
* Dijego Rivera u Detroitskom Institutu za umetnost Arhivirano 2007-06-18 na Wayback Machine-u
* Dijegor Rivera: Muralni projekat Arhivirano 2007-03-24 na Wayback Machine-u
* Kuća muzej Dijega Rivere Arhivirano 2007-03-10 na Wayback Machine-u
* Virtualni muzej sa delima Dijega Rivere Arhivirano 2003-11-25 na Wayback Machine-u
* Dijego Rivera: Majstor kubizma
* Život i umetnost Fride Kalo
* Život i slike Dijega Rivere

***Diego Rivera*** na Wikimedijinoj ostavi
**Grofovija Örebro** (švedski: *Örebro län*) je jedna od 21 
grofovije na koji je Švedska administrativno podjeljena, koja se prostire u sredini zemlje.

Geografske karakteristike
-------------------------

Grofovija Örebro prostire se od rudarske regije Bergslagen na sjeveru do jezera Hjälmaren na istoku i Jezera Vättern na jugu.

Örebro ima površinu od 8,546 km² u kojoj živi 280,230 stanovnika.

Örebro graniči sa grofovijama Västra Götaland, Värmland, 
Dalarna, Västmanland, Södermanland, i Östergötland. 
Administrativni centar grofovije je Örebro koji leži na zapadnoj obali jezera Hjälmaren.

Njezin teritorij obuhvaća dio tradicionalne pokrajine Närke i dijelove pokrajina Västmanland i Värmland. 
Teren pokrajine pokriven je brojnim jezerima, i sa nekoliko rijeka koje teku od juga prema istoku.

Privreda
--------

Örebro je rudarski kraj u kom se kopa željezna ruda, bakar i cink.
Pored toga važna je i drvnoprerađivačka industrija i proizvodnja papira, čelika i željeza.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Örebro*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 21. 04. 2015.
2. 1 2  „Sweden: Örebro" (engleski). City population. Pristupljeno 21. 04. 2015.

Vanjske veze
------------

***Örebro (grofovija)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Grofovije Örebro (`sv`)
* *Örebro* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)

 p • r • u  **Švedske grofovije** 

Zastava ŠvedskeZastava Švedske
Blekinge • Dalarna • Gävleborg • Gotland • 
Halland • Jämtland • Jönköping • Kalmar • Kronoberg • 
Norrbotten • Örebro • Östergötland • Skåne • 
Södermanland • Stockholm • Uppsala • Värmland • 
Västerbotten • Västernorrland • Västmanland • 
Västra Götaland
„Ражањ" preusmjerava ovdje. Za ostala značenja, v. Ражањ (razvrstavanje).
Прасе на ражњу
Јагње на ражњу
**Ражањ за печење** је дрвена или метална шипка за печење меса.
Шипка се намешта на два носача у облику слова **Y** тако да може да се окреће око своје осовине, као што се то може видети на сликама. Пре тога се између ова два носача ложи ватра док се не добије жар у већој количини. Онда се на ражањ набоде месо и постави на носаче. Месо се по потреби усоли и прелије разним зачиним. Затим се ражањ са месом равномерно окреће изнад ватре док се месо не испече. Током печења се месо повремено прелива водом и разним зачинима.

Ражањ се окреће ручно или се за то користи снага водене бујице (река или поток) слично воденици. У новије време се ражањ окреће помоћу електромотора. На ражањ се најчешће ставља цела (после клања и обраде) животиња: во, ован, јагње, јарац, јаре, свиња, прасе, живина ... На ражњу се може пећи и разна дивљач.

Печењем на ражњу се добија веома укусно месо *печење са ражња* и то је специјалитет у нашим крајевима и може бити постављен поред ресторана, кафане или поред великог шатора (шатре) на вашарима.

У новије време се производе и специјални електрични штедњаци (шпорети) у чијим је рернама (пећницама) инсталиран механизам за печење мање количине меса на ражњу (најчешће за живинско месо).
**Örebro** čita se **Erebro** je grad u unutrašnjosti Švedske od 107,038 stanovnika u užem centru, i 135,460 u širem metropolitanskom području (općina).

Örebro je i administrativni centar istoimene grofovije Örebro koja ima 280,230 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Örebro leži u sredini zemlje na ušću rijeke Svartån u jezero Hjälmaren, udaljen oko 200 km zapadno od Stockholma.

Historija
---------

Örebro je jedan od najstrarijih švedskih gradova, on je još u 13. vijeku bio značajni trgovački centar, a i nakon toga je igrao veliku u historiji zemlje. Örebro je bio centar pobune protiv Danaca koju je 1434. podigao Engelbrekt Engelbrektsson, a i rodno mjesto braće Olausa i Laurentiusa Petria luteranskih reformatora iz 16. vijeka.

U njemu je održano nekoliko značajnih nacionalnih skupština pa i ona iz 1810. kad je francuski feldmaršal Jean Bernadotte izabran za novog švedkog kralja pod imenom Karl XIV Johan.

Nakon što je stradao u požaru 1854. dobrim dijelom je podignut kao moderan grad.

Znamenitosti
------------

Najveće znamenitosti grada su renesansni dvorac iz 16. vijeka, smješten na riječnom otoku, koji se danas koristi i kao muzej i službena rezidencija guvernera. Zatim gotička crkva iz 13. vijeka i *Kungsstugan* (Kraljeva kuća) iz 15. vijeka, jedna od najbolje očuvanih drvenih građevina u Švedskoj.

Grad ima i univerzitet osnovan - 1967. kao filijala Univerziteta Uppsala, koji se 1977. osamostalio, a 
1999. dobio punopravni status.

Privreda
--------

Örebro je poznat po proizvodnji cipela i biskvita.

Gradovi prijatelji
------------------

|  |  |
| --- | --- |
| * Poljska, Łódź
* Norveška, Drammen
* Danska, Kolding
* Finska, Lappeenranta
 | * Island, Stykkishólmur
* Kina, Yantai
* Španjolska, Terrassa
* Francuska, Pau
 |

Izvor
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7  „Sweden: Örebro" (engleski). City population. Pristupljeno 05. 04. 2015.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Örebro*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 05. 04. 2015.

Vanjske veze
------------

***Örebro*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice grada (`sv`)
* *Örebro* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
**Сајпрес Хил**је четворочлана хип-хоп група из Саут Гејта, Калифорнија. Они су прва латиноамеричка група са платинастим и мулти-платинастим тиражом. Највећи хитови су им Инсејн ин д брејн, Хау ај куд џаст кил е мен, Доктор Гринтхамб и Лоурајдер. Првобитно име групе је било ДВX, да би после Мелоу Мен Ејс напуштања групе 1988. променила име у Сајпрес хил. Познати су и као борци за легализовање канабиса. Сарађивали су са великим бројем музичара међу којима су: Еминем, Доктор Дре, РЗА, Метод Мен, Редмен, Курпут, Хаус оф пеин, Тил Армстронг, Снуп Дог, Дамјан Марли (син Боба Марлија) ... Наступали су на Егзиту 2004 и Туборг Грин Фесту 2008.
**Sledd** ili **Sledda** (? - 604) je bio prvi, odnosno drugi vladar Essexa, jednog od kraljevstava anglosaksonske Heptarhije. O njegovom životu postoje prilično oskudni podaci. Na prijestolje je došao 587. naslijedivši svog oca Æscwinea, koji je prema jednom rukopisu iz 9. vijeka, bio osnivač kraljevstva. Nešto kasnije genealogije ne spominju nikakve pretke, pa postoje pretpostavke da je Sledd bio osnivač kraljevstva. U svakom slučaju, Sledd se oženio za Riculu, sestru kralja Ethelberta od Kenta. Imao je dva sina - Seaxbalda i Sæberhta, koji je nakon njegove smrti 604. postao novi kralj.

Literatura
----------

* Yorke, Barbara. "The Kingdom of the East Saxons." *Anglo-Saxon England* 14 (1985): 1-36.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Æscwine**  |  **Kralj Essexa** 587? – cca. 604 | Slijedi: **Sæberht**  |

| * p
* r
* u
Monarsi Essexa |
| --- |
| Æscwine • Sledd • Sæberht • Seaxred • Sæward • Sigeberht Mali • Sigeberht Dobri • Swithhelm • Sighere • Sæbbi • Sigeheard • Swæfred • Offa • Sælred • Swæfberht • Swithred • Sigeric • Sigered • Egbert\* |
| \*ujedno monarh Wessexa, Kenta, Sussexa i Mercije
 |
Mrtvo tijelo Elze Kungajeve
**Elza Kungajeva** (znana i kao Keda Kungajeva ili Kungaeva) (1982. – 27.3. 2000) bila je čečenska djevojka koju oteo, zatočio, mučio, tukao i ubio pukovnik oružanih snaga Rusije Jurij Budanov tijekom drugog čečenskog rata.

U noći sa 26.-27.3. 2000. oko 1:00 ujutro, ruski vojnici ušli su u selo Tangi-Ču i po naredbama Budanova nasilno oteli 18-godišnju Kungajevu iz njene kuće zbog optužbi da je navodno bila snajper za čečenske borce za neovisnost. Odveli su je u vojni tabor, gdje ju je Budanov dva sata tukao i mučio. Forenzički dokazi ukazuju da je Kungajeva vaginalno i analno penetrirana nepoznatim tvrdim objektom, te na kraju ubijena davljenjem oko 3:00 ujutro. Ruski vojnici Jegorov, Le-En-Šu i Grirgorijev su odveli njen leš i zakopali ju u šumu u blizini tabora. Ekshumirana je 28.3. a na forenzičari su našli velik broj modrica po njenom licu, vratu, dok stanje krvnih žila i boja kože i stanje pluća ukazuje da je dugotrajno davljena.

Iako su ga branili radikalni nacionalisti u Rusiji, Budanov je nedugo nakon toga optužen i osuđen za otmicu, zlostavljanje i ubistvo te dobio zatvorsku kaznu od 10 godina. Time je postao prvi ruski oficir koji je osuđen za ratne zločine u drugom čečenskom ratu. Ipak, nitko nije osuđen za njeno silovanje. Odslužio je šest godina te je prijevremeno pušten na slobodu 2009. usprkos protivljenu obitelji Kungajev.

U ljeto 2011. Budanov je ubijen na moskovskoj ulici od strane Jusupa Temerhanova, Čečena koji je kao motiv naveo osvetu za ubistvo oca, i koji je za svoj čin osuđen na 15 godina zatvora.

Izvori
------

1. 1 2  „Backgrounder on the Case of Kheda Kungaeva". Human Rights Watch. 26.1. 2001. [*mrtav link*]
2. ↑  „Kungayeva's Family Finds a Home in Norway". The Moscow Times. 25.8. 2003.
3. ↑  Shaun Walker (14.6. 2011). „Russian colonel who tortured Chechen girl to death is given a hero's funeral". The Independent.

Eksterni linkovi
----------------

* Sažetak sudskog procesa
Ovo je islandsko ime. Posljednje ime je patronim ili matronim, ne prezime; ovu se osobu oslovljava njezinim osobnim imenom *Ómar Ingi*.

**Ómar Ingi Magnússon** (Selfoss, 12. ožujka 1997.), islandski rukometaš i reprezentativac koji igra na poziciji desnog vanjskog ili desnog krila. Trenutno igra za njemački klub SC Magdeburg. 

Karijeru je započeo u omladinskom pogonu lokalnog UMF Selfossa, odakle je 2014. godine prešao u Valur u Reykjavíku. Nakon uspješnih igara na Islandu, gdje je izabran za najboljeg mladog igrača sezone, godine 2016. prelazi u danski Aarhus Håndbold. Tamo je igrao do 2018. kada prelazi u Aalborg Håndbold, s kojim je 2018. godine osvojio Danski kup, a 2019. i 2020. godine titulu prvaka Danske. Naredne sezone prelazi u SC Magdeburg, s kojim je 2021. godine osvojio Ligu prvaka i IHF Super Globe; iste godine bio je i najbolji strijelac njemačkog prvenstvs s 274 gola te je proglašen za Islandskog sportaša godine.

Za reprezentaciju Islanda debitirao je 2016. godine, a prvi veliki turnir bilo mu je IHF Svjetsko prvenstvo 2017. godine u Francuskoj. Na EHF Euru 2022. godine bio je najbolji strijelac Islanda (10 golova) u rekordnoj pobjedi protiv Francuske (29:21); bio je to najteži poraz francuske reprezentacije na EHF Euru. Na istom je turniru bio i najbolji strijelac s 59 golova u 8 utakmica. 

| * p
* r
* u
Najbolji strijelci EHF Eura |
| --- |
| 
1994: Rusija Kudinov • 
1996: Njemačka Knorr • 
1998: Češka Filip • 
2000: Ukrajina Velikij • 
2002: Island Stefánsson • 
2004: Hrvatska Džomba • 
2006: Slovenija Rutenka • 
2008: Danska Christiansen / Hrvatska Balić / Francuska Karabatić • 
2010: Češka Jícha • 
2012: Severna Makedonija Lazarov • 
2014: Španija Cañellas • 
2016: Španija Rivera • 
2018: Češka Zdráhala • 
2020: Norveška Sagosen • 
2022: Island Magnússon
 |
Enej s ogrtačem i žezlom, atički beli lekit, oko 500. pne. Staatliche Antikensammlungen (Inv. 1905)
U grčkoj mitologiji, **Enej** (grčki: Οἰνεύς) je kralj Kalidona u Etoliji, sin Portaona i Eurite, suprug Alteje i otac Dejanire, Meleagra, Tokseja, Klimena, Perifanta, Agelaja, Tireja (ili Fereja ili Fereta), Gorge, Eurimede, Motone, Perimede i Melanipe (premda se kao Meleagrov otac spominje u Ares, a kao Dejanirin Dionis). Enej je bio i otac Tidejev, koga mu je rodila Peribeja, kći Hiponusova, no Tidej je bio proteran iz Etolije i pojavljuje se u mitovima u vezi s Argosom. On je u Etoliju doneo umeće pravljenja vina, kojem ga je podučio Dionis.

Enej je poslao Meleagra u potragu za junacima koji će ubiti Kalidonskog vepra, koji je pustošio Kalidon po kazni, jer je Enej bio zanemario poštovanje Artemidinog kulta na žetvenim svetkovinama. Tako je započeo tzv. kalidonski lov, u kome su vepra ubili Meleagar i Atalanta. Međutim, izbila je svađa oko toga kome treba da pripadne veprova koža kao nagrada: Meleagar ju je dao Atalanti, no dvojica od njegovih ujaka, sinovi Testijevi, zahtevali su je za sebe, tvrdeći da, ukoliko Meleagar ne želi kožu, ona pripada njima po pravu krvnog srodstva. Meleagar ih je u besu ubio, što je prouzrokovalo rat između Kalidonjana i Kuretâ, u kojem su rat izgubili svi Enejevi sinovi, uključujući Meleagra.

Sinovi Enejevog brata Agrija svrgli su ga s kalidonskog prestola, ali Diomed, njegov unuk i sin Tidejev, vratio je Eneja na vlast (ili je zbog Enejeve odmakle starosti vlast prešla na Andremona, muža Gorginog). Dok ga je Diomed vodio na Peloponez, Enej je ili umro prirodnom smrću ili su ga u zasedi ubili preživeli Agrijevi sinovi. Diomed ga je pokopao u Argosu, a jedan grad nazvan je po njemu Eneje *(Oenoe)*.

Izvori
------

* Pseudo-Apolodor, *Biblioteka*, I, 8, 1-6
* Higin, *Fabulae*, 129, 172, 175
* Antonin Liberal, *Metamorphoses*, 2
* Pausanija, *Opis Helade*, II, 25, 2; IV, 35, 1; VII, 4, 1
* Diodor Sicilijski, *Istorijska biblioteka* IV, 34-35

***Enej*** na Wikimedijinoj ostavi
Eneja bježi iz Troje, slika Federica Baroccija iz 1598.
**Eneja**, jedan od junaka u trojanskom ratu, bio je ― prema mitu ― sin Anhiza i boginje Afrodite i pripadnik mlađe grane trojanske kraljevske kuće. U *Ilijadi* bog Neptun proriče da će Eneja i njegovi potomci jednom vladati Trojancima. Iz toga se posle Homera razvila legenda o bekstvu Eneje, njegovog oca i sina Askanija iz porušene Troje i o njihovim potonjim lutanjima. U grčkoj mitografiji se u 5. veku st. e. prvi put spominje Enejin odlazak na Zapad, ali nema dokaza da su ga Rimljani u to vreme smatrali praocem svoje domovine. Ipak, arheološki nalazi pokazuju da je već krajem 6. veka st. e. Eneja bio poznat u Etruriji. Otprilike u 4. veku st. e. u grčkoj se mitografiji spominje grad Lavinij *(Lavinium)* i za njegovog osnivača imenuje Eneja. To je bio pokušaj Grka da se herojima grčkih mitova pripiše osnivanje njima poznatog Zapada. Izgleda da je u to vreme i grad Alba Longa, koji je zaista postojao, počeo tvrditi da je Eneja bio predak njegovih kraljeva. Uskoro je na mesto Albe Longe došao Rim, koji je razvio legendu o Eneji kao osnivaču rimskog naroda. Tako su Rimljani, podstaknuti nacionalnim ponosom, sopstvenu istoriju povezali sa istorijom grčkoga sveta. 

Priča o trojanskom poreklu Rima dobila je svoj konačni oblik u 3. veku st. e. kada je spojena sa drugom legendom o poreklu Rima, tj. sa legendom o Romulu. Kako je to spajanje izazvalo hronološke teškoće (prema mitu, Eneja je u Italiju došao polovinom 12. veka st. e. a Romul je osnovao Rim 753. godine st. e.), rimski su pisci popunili tu »prazninu« boravkom nekoliko generacija Enejinih potomaka u Albi Longi. U 3. veku st. e. ova je priča bila veoma raširena i dobro poznata. Julije Cezar se u 1. veku st. e. iz političkih razloga predstavljao kao potomak Eneje i Venere (rimske Afrodite). Najpoznatiji prikaz legende o Eneji dao je u 1. veku st. e. Vergilije u epu *Eneida*, koji je postao nacionalni ep Rimljana.

***Eneja*** na Wikimedijinoj ostavi
***The London Rock and Roll Show*** bio je rock koncert održan na londonskom stadionu Wembley 5. augusta 1972. S podnaslovom *Legende 1950-ih* je zamišljen kao svojevrsna retrospektiva, odnosno revija najpopularnijih izvođača iz doba samih početaka rock'n'rolla. Među njima su se najviše isticali Chuck Berry, Bo Diddley, Jerry Lee Lewis, Bill Haley & His Comets te Little Richard; kao svojevrsna moderna "pratnja" su nastupili mlađi izvođači kao Screaming Lord Sutch, MC5 i Alice Cooper. Iako su slični koncerti/revije bili ranije održavani u SAD, londonski koncert je stekao važnost kao prva rock-manifestacija održana na znamenitom Wembleyju, a masovnost publike uvjerila i muzičare i diskografsku industriju u komercijalnu isplativost rock nostalgije. Koncert je zabilježen u istoimenom dokumentarnom filmu Petera Cliftona. Njegovo održavanje je Berryju omogućilo da se nakon dugo vremena s novom pjesmom *My Ding-a-Ling* probije na top-liste.

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **muzici** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
Igre na plaži tijekom **ferragosta**
**Ferragosto** (od lat. *Feriae Augusti* = Blagdan Augusta) je blagdan drevnog rimskog porijekla koji se slavi svakog 15. kolovoza u Italiji. Katolička crkva na taj dan slavi blagdan Velike Gospe.
Smatra se jednim od najvažnijih vjerskih i obiteljskih blagdana. U to doba brojni Talijani odlaze na godišnji ​​odmor kojeg provode uglavnom u vlastitoj zemlji.

Povijest ferragosta seže daleko u prošlost: 15. kolovoz u Italiji slovi kao najtopliji dana ljeta i time označava "prekretnicu ljeta". Stoga je svojedobno car August odredio da ovaj dan bude neradni dan za slobodne Rimljane kao i za robove. Stoga je vjerojatno najstariji neradni dan.

Brojni Talijani podrazumjevaju pod pojmom ferragosto i cijeli godišnji odmor. U tom razdoblju se u Italiji mora računati s pretrpanim plažama, prometnim gužvama, popunjenim hotelima, restoranima i autokampovima. Vrhunac je turističke sezone. U tom razdoblju cijene turističkh usluga u Italiji su više nego u ostatku godine.
**Östergötland**, doslovno predvedeno - *Istočni Gothland* je jedna od 25 švedskih historijskih pokrajina (švedski: *landskap*) na istoku središnjeg dijela zemlje, on danas više nema nikakvu administrativnu funkciju.

Geografske karakteristike
-------------------------

Graniči se sa Smålandom, Västergötlandom, Närkeom, Södermanlandom i Baltičkim morem. U starijoj literaturi se za nju ponekad može pronaći i latinski naziv *Ostrogothia*. Današnji istoimena grofovija - Östergötland - pokriva cijelu nekadašnju i dijelove susjednih pokrajina.

Izvori
------

Vanjske veze
------------

***Östergötland*** na Wikimedijinoj ostavi

* Östergötland Official Tourism Site (`sv`), (`en`), (`de`)
* (`sv`) članak *Östergötland* u Nordisk Familjebok. (`sv`)
* Ekenäs Castle Arhivirano 2013-03-29 na Wayback Machine-u
* Löfstad Castle

 p • r • u  **Historijske pokrajine Švedske** 

Flag of SwedenFlag of Sweden
Ångermanland • Bohuslän • Blekinge • Dalarna • Dalsland • Gästrikland • Gotland • Halland • Hälsingland • Härjedalen • Jämtland • Lappland • Medelpad • Norrbotten • Närke • Öland • Östergötland • Skanija • Småland • Södermanland • Uppland • Värmland • Västmanland • Västerbotten • Västergötland
**Tabačka džamija u Visokom** nalazi se na lijevoj obali rijeke Fojnice u centru Viskog, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 7. do 11. oktobra 2003. godine je donijela odluku da se džamija i mezarje (groblje) uz džamiju proglasi za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik.

Historija
---------

Tabaci su zanatlije koji se bave štavljenjem koža, a njihove radionice se zovu tabhane. U Bosni i Hercegovini prisustvo ovog zanata zabilježeno je u prvoj polovini XVII vijeka. Kasnije se razvijao pa je osnovan i tabački esnaf sa upravom, na čijem čelu je stajao esnaf-majstor ili ćehaja. Visočki tabaci su imali i svoj bajrak sa dva tuga, što je dokaz da je ovaj zanat bio jako brojan.

Pretpostavlja se da je džamija izgrađena najkasnije u prvoj polovini 17. vijeka. Osim u Visokom, tabaci su izgradili džamije još u Sarajevu, Banjoj Luci, Mostaru i Tešnju.

Prvobitna džamija je tokom istorije nekoliko puta stradala, u požarima i poplavama. Posljednja poplava desila se 1871. godine kada je rijeka Fojnica odnijela i tabhanu i stupe i džamiju. Nakon poplave, 1872. godine izgrađena je džamija u današnjem obliku.

U toku rata u Bosni i Hercegovini znatno je oštećena. Restauratorsko-konzervatorski radovi i uređenje prostora oko džamije trajala je od 2005. do 2015. godine, i još uvijek nije završena u potpunosti.

Opis
----

Pripada tipu jednosprostornih džamija sa sofama i drvenom munarom. Osnova je približnih dimenzija 9,00x9,00 m. Džamija je pokrivena četvorovodnim krovom sa crijepom. Ranije je za njeno pokrivanje najvjerovatnije korištena drvena šindra. Na glavnoj, ulaznoj fasadi nalazi se trijem sa sofama i ukupno 15 drvenih stubova. Dimenzije ovog prostora su 9,00x4,50 m. Ima visoku drvenu munaru osmougaone osnove i visine 15 metara.  Šerefa je pravilnog osmougaonog presjeka, sa osam drvenih stubova završenih velikim lučnim otvorima. Visina parapeta na šerefi iznosi 90 cm. Krov munare je šatorast sa strehom prepuštenom 35 cm. Munara je pokrivena pocinčanim limom i završena alemom sa dvije jabuke. Tijelo munare je pokovano borovim daskama čiji su spojevi sakriveni lajsnama.

Oko džamije se nalazi manji harem sa dvadeset nišana koji potiču sa početka XIX vijeka. Po tipu su zastupljene forme aginskih, ulemanskih i derviških nišana.

Literatura
----------

* Mehmed Mujezinović - Islamska epigrafika Bosne i Hercegovine

Vanjske veze
------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Bosna i Hercegovina***  |

* Obnova tabačke džamije[*mrtav link*]
* Tabačka džamija[*mrtav link*]
**Tarhuntassa** je još uvijek nepronađeni grad iz Brončanog doba koji se nalazio južno od Hattuse. Špekulira se kako bi njegova lokacija mogli biti Konya, Gruba Kilikija, dolina Gok Su i okolica Kayserija. Kao moguća lokacija je predložena i lokacija Kilise Tepe. Ime mu na luvijskom jeziku znači "Grad Tarhunta (luvijskog boga oluja)", te se vjeruje da je ime stekao u doba kada se u njemu pretežno govorio luvijski.

Početkom 13. vijeka pne. Muwatalli II je hetitski glavni grad premjestio iz Hattuse u Tarhuntasse, službeno kao posljedica znamenja. Sin Mursili III je prijestolnicu vratio u Hattusu (KBo 21.15 i 11-12). Nakon što je Hattusili III svrgnuo Mursilija, novi kralj je Muwatallijevog sina Kuruntu imenovao kraljem Tarhuntasse. Sačuvani ugovor kralja navodi po imenu "Ulmi-Tessup", pa neki naučnici vjeruju da su Ulmi-Tessup i Kurunta dva različita kralja Tarhuntasse.

Tudhaliya IV je ponovno potvrdio Kuruntu kao kralja u ugovoru napisanom na bronci. Tada je Kurunta svoje snage vodio u rat protiv Parhe. Ovaj ugovor, za razliku od prethodnih vezanih uz Tarhuntassu, kao svjedoke navodi hetitske vazalne vladare Mire i Zemlje rijeke Seha na egejskoj obali. To implicira da je Tarhuntassa stekla veliku važnost za cijelu zapadnu Anadoliju.

Kurunta se kasnije proglasio Velikim kraljem. Bez obzira da li se ta titula odnosila na cijelu zemlju Hatti ili ne, dvor u Hattusi ju je osporio (i zakopao ugovor). Pred kraj Hetitskog Carstva Suppiluliuma II je na hijeroglifskom luvijskom zabilježio napad Hetita na Tarhuntassu.
**Tardu** ili **Tarduš** (staroturski: ), srednjovjekovni grčki: Ταρδου, 達頭可汗/达头可汗, Pinyin: dátóu kěhàn, Wade-Giles: ta-t'ou k'o-han, osobno ime: 阿史那玷厥, āshǐnà diànjué, a-shih-na tien-chüeh), odnosno Kara-Čurin-Turk (ruski: , , ? - 603/604?) bio je gokturski poglavica, poznat kao yagbu, a potom i kao kagan Zapadnog Turkijskog Kaganata.

Bio je sin Istemija, prvog yabgua, koji je za račun Bumin Kagana, osnivača gokturske države, upravljao njegovim zapadnim dijelom. Oca je naslijedio 575. a nakon smrti Taspar Kagana 581. vidio priliku za sticanje vlasti. Taspar je pred smrt nasljednikom proglasio Talopiena umjesto vlastitog sina Anluoa, sa čime se nije htjela složiti plemenska skupština, koja je za novog kagana proglasila Ishbaru. Tako je izbio građanski rat u koji se upetljala Kina pod dinastijom Sui.

Tardu je iskoristio kaos na istoku da na zapadu stekne de facto nezavisnost. Prodro je na Kavkaz i uspostavio hegemoniju nad Hazarima. Potom se kod njega početkom 590-ih sklonio prognani perzijski kralj Bahram Chobin. Tardu je 599. uspostavio i formalnu nezavisnost, proglasivši se kaganom obje polovice gokturske države. Međutim pohod na Kinu, s kojim je mislio uspostaviti autoritet, doživio je neuspjeh. Protiv njega su se pobunili podanici, i oko 603. se prestaje spominjati. Većina historičara pretpostavlja da je tada umro.
**Ewart Frederick Brown, Jr.** (1946. – ) je bivši premijer Bermuda, vođa bermudske Progresivne laburističke stranke (PLP), ministar turizma i transporta u Kabinetu i član parlamenta za izborni okrug Warwick South Central. 

Brown je za vođu Progresivne laburističke stranke izabran 30. oktobra 2006. kada je porazio svog prethodnika Alexa Scotta na konferenciji delegata PLP. On je treći vođa PLP otkako je ta stranka pobijedila na parlamentarnim izborima 2003. Brown ju je na izborima 18. decembra 2007. odveo u treći uzastopni mandat na vlasti.

Brown je po struci ljekar te medicinski direktor Bermudskih zdravstvenih službi. Oženjen je za Wandu Henton Brown, a iz prethodnog braka ima četiri sina – Kevina, Mauricea, Ewarta III i Donovana.

Izvori
------

Vanjske veze
------------

***Ewart Brown*** na Wikimedijinoj ostavi

* Official PLP biography Arhivirano 2009-11-01 na Wayback Machine-u

| * p
* r
* u
Premijeri Bermuda |
| --- |
|  | 
* Tucker
* Richards
* Richards
* Sharpe
* Gibbons
* Swan
* Saul
* Gordon
* Smith
* Scott
* Brown
* Cox
* Cannonier
* Dunkley
* Burt

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 313409802
* LCCN: n2014078842

 |
Koordinate: 41° 12′ 46" SGŠ, 21° 28′ 59" IGD

**Erekovci** (mak. *Erekovci*) su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Erekovci pripadaju opštini Prilep.

Selo se nalazi u sastavu Opštine Prilep (do 2004. se nalazilo u opštini Topolčani). Pored sela prolazi put Prilep - Bitolj.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Erekovci su smešteni u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 23 km južno.

Erekovci se nalaze u središnjem delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Selo je smešteno u središnjem delu polja, a najbliža planina je Selečka planina, 10 kilometara istočno. nadmorska visina naselja je približno 600 metara.

Klima u naselju je kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Po popisu stanovništva iz 2002. godine Erekovci su imali 385 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%). Do početka 20. veka većinu u naselju čini su Turci.

Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.

Delatnosti i sadržaji u naselju
-------------------------------

Stanovništvo Erekovaca se bavi isključivo zemljoradnjom posebno sa uzgojem duvana i žitnih kultura (najviše pšenica i ječam).

U Erekovcima se nalazi osnovna škola sa četri razreda i zemljoradnička zadruga.

Vidi još
--------

* Opština Prilep

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Erekovci*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.prilep.gov.mk Zvanična stranica opštine Prilep

  


| * p
* r
* u
Naselja opštine Prilep |
| --- |
| 
* Alinci
* Belovodica
* Berovci
* Bešište
* Bonče
* Carević
* Čanište
* Čepigovo
* Čumovo
* Dabnica
* Dren
* Dunje
* Erekovci
* Galičani
* Golem Radobilj
* Golemi Konjari
* Guđakovo
* Kadino Selo
* Kalen
* Kanatlarci
* Klepač
* Kokre
* Krstec
* Kruševica
* Lenište
* Lopatica
* Mažučište
* Mali Konjari
* Mali Radobilj
* Mali Ruvci
* Manastir
* Marulj
* Nikodin
* Novo Lagovo
* Oreovec
* Peštani
* Pletvar
* Podmol
* Polčište
* **Prilep**
* Prilepec
* Prisad
* Raklje
* Selce
* Smoljani
* Staro Lagovo
* Šeleverci
* Štavica
* Toplica
* Topolčani
* Trojaci
* Trojkrsti
* Veprčani
* Veselčani
* Vitolište
* Volkovo
* Vrpsko
* Zagorani
* Živovo

 |  |
Ovo je članak o kancelaru rane dinastije Tang. Za kancelara u doba carice Wu Zetian čije se ime također ponekad izgovara kao "Gui," v. Wang Xuan (Drugi Zhou).
**Wang Gui** (王珪) (571–639), kurtoazno ime **Shujie** (叔玠), formalno **Duke Yi of Yongning** (永寧懿公), bio je kineski kancelar za vrijeme vladavine cara Taizonga od Tanga (Li Shimin). Bio je unuk Wang Sengbiana, generala i regenta dinastije Liang. Wang Sengbian je svog sina Wang Yija (王顗) poslao u sjevernu Kinu kao taoca na dvor dinastija Sjeverni Qi. Tamo se Wang Gui rodio, a nakon očeve smrti 573. ga je odgojio stric Wang Po (王頗), uvaženi učenjak. Mladi Wang Gui je kasnije ušao u službu cara Wena od Suija, a nakon njegove smrti u službu princa Yang Lianga. Nakon prinčeve neuspjele pobune protiv svog brata, cara Yang, Wang Gui je, nastojeći izbjeći pogubljenje, pobjegao u Qinling planine gdje se skrivao više od jedne decenije.

Skrivati se prestao kada je godine 617. general Li Yuan digao ustanak protiv cara Yanga. Li Gang (李綱), jedan od generalovih pomoćnika, preporučio je da ga se uzme u službu. Li Yuan, koji će sljedeće godine preuzeti carsku titulu pod imenom Gaozu i osnovati dinastiju Tang, ga je poslao u štab svog sina i prezumptivnog nasljednika Li Jianchenga. Tamo se Wang Gui istakao svojom sposobnošću, ali je s vremenom došao u carevu nemilost, s obzirom da je car Gaozu savjetnike Li Jianchenga i njegovog brata Li Shimina (car Taizong) smatrao odgovornim za potpirivanje sukoba među braćom. Godine 626. je Wang Gui prognan. Međutim, iste godine je, pak, Li Shimin kod kapije Xuanwu ubio Li Jianchenga i još jednog brata, Li Juanjija. 

Car Gaozu je, nastojeći izbjeći dalje krvoproliće, abdicirao u korist Li Shimina. Ta se odluka pokazala opravdanom, jer je Li Shimin, sada car Taizong, odlučio ne samo poštediti savjetnike i suradnike svoje suparničke braće, nego ih angažirati u svojoj službi. To je uključilo i Wang Guija, koji je s vremenom postao kancelar. Na tom mjestu se istakao svojom čestitošću, ali i spremnošću da otvoreno i bez uvijanja kritizira cara; Taizong je, pak, takve osobine cijenio te Wang Guiju davao brojne počasti. Wang Gui je u carevoj službi ostao do smrti 639.
Kap smole
*Protium Sp."*
**Smola** je ugljovodonična izlučevina pojedinih biljaka, a posebno četinara. Smola je u zavisnosti od temperature i starosti, manje ili više tečni proizvod, koji se sastoji od različitih hemijskih sastojaka.

Fosilna smola je poznata pod imenom ćilibar.

Biološki značaj
---------------

Smola štiti stabala od povreda kore i od parazitskih insekata.
Ako insekt uđe pod koru drveta, na mestu ulaska će početi da se luči smola koja će zatvoriti rupu za disanje insekta.
Zdrava stabla su u stanju da se odupru napadima insekata na koru,
a slaba ili bolesna stabala proizvode malo smole i podlegaju napadima insekata.

Upotreba
--------

Zbog svoje visoke zapaljivost ranije se smola koristila za proizvodnju baklji.

U industrijskom sektoru se uglavnom koriste veštački proizvedene smole.
Smole se koriste na primer za proizvodnju boja, sapuna, lepka, parfema ili terpentina.
Tvrde smole se koriste za proizvodnju boja i cementa.
Sa druge strane, meke smole koje sadrže eterična ulja se koriste u proizvodnji lekova i tamjana.

***Smola*** na Wikimedijinoj ostavi
*Ovo je kinesko ime; porodično ime je* Wang*.*
**Wang Shichong** (王世充) (? - 621), kurtoazno ime **Xingman** (行滿), bio je kineski general i kratkotrajni samozvani car u doba kolapsa dinastije Sui. U posljednjim godinama vladavine cara Yanga se istakao kao jedan od rijetkih generala koji je imao uspjeha u gušenju brojnih seljačkih i drugihg ustanaka. U proljeće 618. vijest o carevom ubistvu ga je zatekla u istočnoj prijestolnici Luoyangu, gdje je, zajedno sa tamošnjim velikodostojnicima imenovao princa Yang Tonga za novog cara. Odatle se uspješno borio protiv ustaničkog vođe Li Mija kome je preoteo veliki dio teritorija. Međutim, izgubivši povjerenje u mladog cara, i nakon niza zavjera, u proljeće 619. ga je svrgnuo i preuzeo prijestolje proglasivši novu dinastiju Zheng. Novi režim se, međutim, našao pod snažnim pritiskom novoosnovane dinastije Tang čije su snage 621. pod princom Li Shiminom (budući car Taizong) opsjele Luoyang. Wang je sklopio savez sa ustaničkim vođom Dou Jiandeom, ali su u kasno proljeće iste godine Douove snage, koje su trebale deblokirati Luoyang, poražene u bitci kod Hulaoa. Četiri dana kasnije se Wang predao; car Gaozu od Tanga je naredio da mu se poštedi život, ali je jedan od njegovih službenika po imenu Dugu Xiude (獨孤修德), ubio Wanga, kako bi osvetio svog oca, pogubljenog od strane Wanga nekoliko godina prije.

Izvori
------

1. 1 2  *Zizhi Tongjian*, vol. 189.
2. 1 2 3  Academia Sinica Chinese-Western Calendar Converter.
3. 1 2  *Zizhi Tongjian*, vol. 187.

| Kraljevske titule |
| --- |
| Prethodi: **Yang Tong od Suija**  |  **car Kine (Henan/Sjeverni Jiangsu/Sjeverni Anhui)** 619–621 | Slijedi: **Car Gaozu od Tanga**  |
Koordinate: 42° 02′ 15" SGŠ, 21° 29′ 39" IGD

**Smiljkovci** (mak. *Smiljkovci*) su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Smiljkovci pripadaju gradskoj opštini Gazi Baba grada Skoplja. Naselje je severno predgrađe glavnog grada.

Prirodni uslovi
---------------

Smiljkovci su smešteni u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 8 km severno.

Naselje Smiljkovci je u okviru istorijske oblasti Crnogorje i položeno je u južnom podnožju Skopske Crne Gore. Severno od naselja izidže se planina, a južno se pruža Skopsko polje, koje je plodno i gusto naseljeno. Nadmorska visina naselja je približno 280 metara.

Mesna klima je blaži oblik kontinentalne klime zbog slabog uticaja Egeja (žarka leta).

Istorija
--------

12. aprila 2012. godine kod Smiljkovaca, na obližnjem Smiljkovakom jezeru, desilo se petostruko ubistvo pet mladića makedonske narodnosti.

Stanovništvo
------------

Smiljkovci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 345 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%). Ostalo su mahom Srbi.

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Grad Skoplje
* Gradska opština Gazi Baba

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.gazibaba.gov.mk Zvanična stranica gradske opštine Gazi Baba

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Gazi Baba |
| --- |
| **Četvrti Skoplja** (**Gazi Baba**  • Goce Delčev  • Indžikovo  • Madžari  • Sinđelić  • Stajkovci  ), **Prigradska naselja** (Brnjarci  • Bulačani  • Idrizovo  • Jurumleri  • Raštak  • Smiljkovci  • Stračinci  • Trubarevo  • Creševo) |  |
**Dak-e Hamun** (perz. دق هامون) je sezonsko slano jezero u istočnom Iranu, na krajnjem sjeveroistoku pokrajine Južni Horasan odnosno 2,5 km od granice s Afganistanom. Smješten je na nadmorskoj visini od 682 m i predstavlja kotlinu planine Šekaste-je Čah-Tam (729 m) čiji vrhovi zatvaraju elipsasti bazen s jezerom u žarištu. Ovo se područje nalazi između dvaju velikih jezera odnosno depresija ‒ Namakzara (‒86 m) udaljenog 16 km sjeverno odnosno Petergana (‒56 m) položenog 11 km južno. Zbog konfiguracije terena, Dak-e Hamun je hidrološki i hidrogeološki više povezan s potonjim. Jezero je pravokutnog oblika i proteže se duljinom od 1,6 km u smjeru sjever-jug, a širina mu se kreće od 0,8 ‒ 1,0 km. Na njegovu istočnu obalu nadovezuju se i dvije uske doline. Vodom ga snabdijeva niz manjih pritoka s okolnih planinskih padina, no zbog ograničenih dimenzija sliva i vruće pustinjske klime (BWh) s izuzetno malom količinom padalina jezero je tokom većeg dijela godine u potpunosti suho. Za vrijeme visokog vodostaja jezero ima površinu do 1,5 km² odnosno volumen do 375.000 m³.

Veze
----

* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera