recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Baltička željeznica** (ruski: *Балтийская железная дорога*, estonski: *Balti raudtee*) je ime za željezničku prugu dugu 402 km koja je povezala Sankt Peterburg sa Tallinnom i lukom Paldiski, i istoimeno Akcionarsko društvo koje je egzistiralo od 1870. do 1907.

Karakteristike
--------------

*Baltička željeznica* ispočetka je bila privatna, a nakon tog vlasništvo Ruskog Carstva. Nakon 1907. je zajedno sa *Željeznicom Sankt Peterburg-Varšava*, postala je dio *Sjeverozapadne željeznice*.

Koncesiju za željezničku prugu "od Baltičke luke (Paldiski) preko Revela (Tallinn, Vesenberga (Rakvere) i Narve do jedne od točaka pruge Sankt Peterburg-Varšava ili Sankt Peterburg-Oranienbaum, ne dužu od 377 versta (1 verst=1.0668 km" odobrio je ruski car Aleksandar II u augustu 1868. delegaciji Estonske gubernije koju je vodio baron Alexander Palen.

On se obavezao da će u roku od osam mjeseci osnovati *Baltičko željezničko društvo* s kapitalom od 26390 hiljada rubalja. Povelju osnovanog Akcionarskog društva car je odobrio u novembru 1870. kad je gradnja pruge već bila završena. 
Prema povelji Društvo je moglo imati u vlasništvu prugu 85 godina, računajući od trenutka kad je otvarena za promet, međutim 20 godina nakon završetka izgradnje, otkupila je država.

Baltička željeznička pruga polazila je od stanice Tosno u Sankt Peterburgu na pruzi Nikolajevskaja (Sankt Peterburg-Moskva) do Baltičke luke (Paldiski) u Finskom zaljevu, a puštena je u promet u oktobru 1870.

Car je u februaru 1872. odobrio novi statut Društva, jer je steklo pruge koje je kupila od kompanije Petergrofske željeznice: Peterburg - Peterhof - Oranienbaum i Ligovo - Krasnoe Selo.

Aleksandar II je u decembru 1874. odobrio dodatne članke u povelji Društva, jer se obavezala izgraditi novu dionicu pruge od Tape do Dorpata (Tartua). Promet na toj dionici dužine 105 versta (160 km), otvoren je u decembru 1876.

Baltička željeznica je otkupljena od Akcionarskog društva u aprilu 1893.

Od maja 1893. Baltička željeznica je administrativno ujedinjena sa Željeznicom Pskov-Riga, nakon tog se zvala Baltička i Pskov-Riška željeznica.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11   „Балтийская железная дорога" (ruski). That is. Pristupljeno 14.12. 2021.

Vanjske veze
------------

* *Балтийская железная дорога* ()
**Yacuiba** je grad od 61,844 i općina od 103,723 stanovnika na jugu Bolivije u Departmanu Tarija i Provinciji Gran Chaco u kojoj je administrativni centar

Karakteristike
--------------

Yacuiba se nalazi na krajnjem jugu zemlje u ravnici Gran Chaca pored argentinske granice, prekoputa argentinskog grada Salvador Mazza.

Historija
---------

Na terenu današnjeg grada naseljenog domorodačkim Guaraníjima su franjevački redovnici 1733. osnovali misiju.
Kao službeni datum osnivanja grada uzima se 1841. kad je španjolski kolonist Timoteo Ruiz osnovao hacijendu, na terenu koji je dobio od bolivijske vlade za zasluge.
Guaraní koji su se naselili na hacijendi nazvali su je Yacu-Ygua, što je značilo Puranska voda, iz tog je nastalo današnje ime *Yacuiba*, koje se prvi put pojavilo na službenoj karti Bolivije 1859.

Kad je vladinim dekretom 1872. osnovana Provincija Gran Chaco, Yacuiba je bila suviše mala pa je za administrativni centar odabrana Caiza (danas samo selo sjeverno od grada).
To je ispravljeno 1880. kad je provincijska administracija premješena u Yacuibu.

Na bazi sporazuma o razgraničenju sa Argentinom iz 1893.dogovoreno je da granica između dvije zemlje u Gran Chacu bude 22 paralela, ali je na terenu ustanovljeno da bi tako Yacuiba pripala Argentini, pa je na tom dijelu granice napravljen izuzetak, klin dubok oko 6 km koji prelazi 29 paralelu.

Yacuiba je toliko narasla da je 1957. dobila status grada.

Tokom 1990-ih grad je doživio ekonomski i demografski boom zbog prekogranične trgovine. 
U Gran Chacu se nalaze se najveće rezerve zemnog plina u Boliviji, usporedive sa onima u Venezueli.

Zahvaljujući porezu na ugljikovodike Provincija Yacuiba ulaže 20% od tako prikupljenog novca u zdravstvo, obrazovanje, stanogradnju i infrastrukturu.
Zbog tog danas ima modernu bolnicu i tri univerziteta Unichaco, Juan Misael Saracho i Salezijanski

Transport
---------

Grad ima aerodrom (IATA: **BYC**, ICAO: **SLYA** ). sa linijama za La Paz, Santa Cruz de la Sierra, Cochabambu i Sucre.

Cestom N° 9 povezan je bolivijskim i argentinskim gradovima.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Senado rinde homenaje a los 177 años de creación del Municipio de Yacuiba*" (engleski). Cámara de Senadores. Pristupljeno 14.10.2023.
2. 1 2 3 4  „*Yacuiba Municipality in Bolivia*" (engleski). City Population. Pristupljeno 14.10.2023.
3. 1 2 3  „*Yacuiba in Gran Chaco (Tarija)*" (engleski). City Population. Pristupljeno 14.10.2023.
4. 1 2 3 4 5  „*Yacuiba*" (španjolski). Lugares quever. Pristupljeno 14.10.2023.
5. 1 2 3  „*Yacuiba, ciudad pujante y moderna del Gran Chaco*" (engleski). Epoca. Pristupljeno 14.10.2023.
6. ↑  „*Yacuiba Airport*" (engleski). Skybrary. Pristupljeno 18.09.2023.

Vanjske veze
------------

***Yacuiba*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gobierno Autonomo Municipal de Yacuiba* (službene stranice ()
**Lepterija - Sokograd** je naziv zaštićenog područja u istočnoj Srbiji, u neposrednoj blizini Sokobanje. Čine ga klisura reke Moravice, fluvio-denudaciono proširenje Lepterija i srednjovekovno utvrđenje Sokograd. Karakteristično je po visokom stepenu očuvanosti prirode i značajnom površinom pod šumama u kojima se izdvajaju reliktne polidominantne zajednice.

Sokograd
Klisura reke Moravice, pritoke Južne Morave, predstavlja ivičnu epigenetsku sutesku dugu oko 3 km, usečenu u severno podnožje planine Device. Odlikuje se krivudavim, meandarskim pružanjem, sa čestom pojavom impozantnih stenovitih odseka koji na pojedinim delovima rečnog toka poprimaju odlike kanjonske doline. Ovi odseci predstavljaju glavnu morfološku ornamentiku klisure. Dno i obale rečnog korita su stenoviti, sa malim slapovima, brzacima i virovima.

Skoro cela klisura pokrivena je neprohodnim šumama i šikarama graba (*Carpinus orientalis*), hrastova cera, sladuna i kitnjaka (*Quercus cerris, Q. frainetto, Q. petraea*), kao i drugih, uglavnom termofilnih lišćarskih vrsta drveća i žbunova. Klisuru nastanjuje veći broj životinjskih vrsta značajnih ne samo na nacionalnom, već i na globalnom nivou: veliki mrmoljak (*Triturus cristatus*), belogrudi jež (*Erinaceus concolor*), puh lešnikar (*Muscardinus avellanarius*), hermelin *(Mustela erminea*), riđa lasica (*Mustela nivalis*), bela roda (*Ciconia ciconia*), soko lastavičar (*Falco subbuteo*), mala sova ušara (*Asio otus*), pupavac (*Upupa epops*), veliki šareni detlić (*Dendrocopos major*) i mnoge druge.

Klisura reke Moravice stavljena je pod zaštitu kao predeo izuzetnih odlika „Lepterija-Sokograd".

Galerija
--------

* Lepterija 1 Lepterija 1
* Lepterija 2 Lepterija 2
* Pogled na Sokograd Pogled na Sokograd
* Pejzaž Pejzaž
* Pogled Pogled
Etnička karta Irana
 Ovo je članak o narodu Irana.  Za grupu indoevropskih naroda, vidi Iranski narodi.  
Pojam ***Iranci*** je opšti, odnosno demonimski naziv za stanovnike Irana, nezavisno od njihove etničke, jezičke, verske ili bilo koje druge pripadnosti.

Kao uobičajeni demonim, termin ***Iranci*** ne treba mešati sa etnonimom *Persijanci*, koji označava etničke Persijance, glavnu etničku grupu Irana.

Persijanci su uglavnom bili pan-nacionalna grupa koja je predstavljala regionalne narode koji su se nazivali Persijancima i takođe koristili naziv *Iranci* (u etnično-kulturološkom smislu). Neki naučnici, identifikuju stanovništvo koje govori persijski kao posebnu etničku zajednicu, izuzimajući Irance koji govore druge dijalekte persijskog jezika. Međutim, ovaj pristup može da zavara, jer su se kroz istoriju sve etničke grupe u Iranu kolektivno izjašnjavale kao *Iranci*.

Etničke grupe
-------------

* Persijanci 65%
* Azeri 16%
* Kurdi 7%
* Luri 6%
* Arapi 2%
* Baluči 2%
* Turkmeni 1%

Izvori
------

*
**Holandska jezička unija** je međunarodna organizacija koja se bavi holandskim jezikom. Organizaciju su 9. septembra 1980. osnovali predstavnici Holandije i Belgije, a 2005. se, kao pridruženi član, u rad organizacije uključio i Surinam.

Standardni jezik
----------------

Jedan od najvažnijih zadataka Holandske jezičke unije je standardizacija holandskog jezika na međunarodnom nivou.

Godine 1995. Unija je pokrenula reformu ortogafije holandskog jezika sa naglaskom na reformi interfiksa u velikom broju složenica. Najpoznatija Unijina publikacija je *Woordenlijst Nederlandse taal* (eng. *Word list of the Dutch language*) uobičajeno zvana *Groene boekje* (eng. *Green booklet*), koja je službena ortografska i gramatička referenca za holandski jezik.

Najnovija verzija publikacije (objavljena 2005.) nije najbolje prihvaćena zbog izmena u pravopisu holandskog jezika, reformisanom 1996. U decembru 2005. većina najuglednijih holandskih medija najavila je bojkot ovog pravopisa. Unija je u avgustu 2006. izdali Belu knjigu sa različitim uputstvima vezanim za službeni pravopis. Trenutnos su u Holandiji u upotrebi oba pravopisa — zeleni u školama i drugim institucijama, a beli u štampanim medijima i na televiziji. U Belgiji je slična reforma prihvaćena bez većeg otpora javnosti.

Rečnici
-------

Unija izdaje rečnik *Van Dale* koji je prihvaćen kao službeni rečnik holandskoga jezika. Rečnik ima tri toma (A-I, J-R, S-Z) , a dopunjava se svakih 7-8 godina. Četrnaesto izdanje ovog rečnika objavljeno je 2005.

Drugi rečnik holandskog jezika je istorijski rečnik *Woordenboek der Nederlandsche Taal* u kojemu su sadržane reči korišćene od 1500. do danas.
Rad na rečniku započeo je još 1864, a završen je 1998. kada je objavljen njegov poslednji, 43. tom. Rečnik ima oko 400 000 reči i 49 225 fraza, a poslagani tomovi rečnika zauzimaju prostor od tri metra. Godine 2001. objavljena su tri dodatna toma sa rečima nastalim u 20. veku koje nisu bile uvršćena u objavljene tomove. Ovaj je rečnik izdao Institut za holandski jezik (hol. *Instituut voor Nederlandse Lexicologie*) i dostupan je i na internetu.

Organizacija
------------

Holandska jezička unija aktivna je i u Indoneziji i Južnoafričkoj Republici, državama koje imaju istorijske veze sa holandskim jezikom. Jedini zadatak unije je promocija holandskoga jezika i literature pa se ne može porediti sa organizacijama kao što su Zajednica država portugalskog govornog područja, Frankofonija ili Organizacija iberoameričkih država.

Članice
-------

  


| **Članica** | **Vrsta članstva** |
| --- | --- |
| Belgija | *punopravna članica* |
| Holandija | *punopravna članica* |
| Surinam | *pridruženi član* |
| Aruba | *kandidat za članstvo* |
| Kurasao | *kandidat za članstvo* |
| Sveti Martin | *kandidat za članstvo* |
|

Vidi još
--------

* Holandski jezik
* Afrikans
* Holandsko kolonijalno carstvo

Službena stranica
-----------------

***Nizozemska jezična unija*** na Wikimedijinoj ostavi

*
Teräsbetoni
Terasbetoni na Pesmi Evrovizije 2008.
**Teräsbetoni** (u prevodu armirani beton) je finska heаvy metal grupa. Prvi album grupe *„"* se pojavio 2005. Teräsbetoni je nastao pod uticajem američke power metal grupe Manowar. Njihova muzika ima borbeni prizvuk, a stihovi slave način života paganskih heroja i „bratstvo metala".

Grupa je predstavljala Finsku na Pesmi Evrovizije 2008. Njihov energetičan nastup pratila je puna pirotehnička podrška. Osvojili su 8. mesto u prvoj polufinalnoj večeri, plasiravši se tako u finale, u kojem su zauzeli 22. mesto (u konkurenciji 25 zemalja u finalu, od ukupno 43 zemalja učesnica).

Članovi
-------

* Jarko Ahola - vokal, bas gitara
* Arto Jarvinen - gitare, vokal
* Viljo Rantanen - gitara
* Jari Koukanen - bubnjevi

Diskografija
------------

### Albumi

* *Metallitotuus* (2005)
* *Vaadimme metallia* (2006)

### Singlovi

* *Taivas lyö tulta* (2005)
* *Orjatar* (2005)
* *Vahva kuin metalli* (2005)
* *Älä mene metsään* (2006)
* *Viimeinen tuoppi* (2006)

Izvori
------

1. ↑  „Teräsbetoni - Metallitotuus (9/10) - Finland - 2005". The Metal Observer. Arhivirano iz originala na datum 2008-05-01. Pristupljeno 26. 03. 2008.

Spoljašnje veze
---------------

***Teräsbetoni*** na Wikimedijinoj ostavi

* Zvaničan sajt

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 258149106010468490660
* ISNI: 0000 0000 9659 3445
* MusicBrainz: 9d59f45d-72e0-4992-abe0-56c66f97b911

 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **muzičaru** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Ros Linč** (engl. ; 29. decembar 1995) je američki glumac, pevač, instrumentalista i plesač. On je najpoznatiji po svojoj ulozi Ostina Muna u komediji "Ostin i Ali" na Dizni kanalu. Takođe svira ritam gitaru u svom porodičnom bendu R5, sa svojom braćom Rajkerom i Rokijem, sestrom Rajdel i naboljim porodičnim prijateljem Elingtonom Ratlifom.
Neki od Rosovih hitova su: Pass Me By, Billion Hits, Double Take, Heartbeat, Not a love song, Think about you i Two in a Million.
Ros je poznat i po tome što je u filmu Tinejdžersko leto (Teen Beach Movie) dobio ulogu Brejdija.

Rani život
----------

Rođen je u Litltonu (Koloradu). Karijeru je počeo u svom porodičnom bendu R5.

Karijera
--------

Linč je veoma popularan od uloge Ostina u komediji Ostin i Ali. Takođe i po ulozi Brejdija u filmu Tinejdžersko leto. Skoro je snimljen i nastavak filma, Tinejdžersko leto 2, posle koga je Ros postao jos popularniji.

Spoljašnje veze
---------------

***Ross Lynch*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službeni veb-sajt
* Ross Lynch na sajtu IMDb
* Ros Linč na *TV Guide*

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **glumcu ili glumici** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Egzegeza** (grč. *ἐξήγησις* *eksigisis* – "objašnjenje", od ἐξηγεῖσθαι - "istaći") je kritičko tumačenje tekstova (napose religijskih, gramatičkih, povijesnih, pravnih itd.).

Postupak koji su primenjivali ranohrišćanski teolozi i filolozi tumačeći tekstove Biblije. Egzegeza je najčešće bila alegorijska, što znači da se u opisima, događajima i u konstrukciji tražio skriveni, viši smisao; često je takvo tumačenje imalo za cilj da dâ prihvatljivo objašnjenje za nejasna mjesta ili kontradikcije u tekstu. 

Egzegeza filozofski obrazovanih hrišćana, kao što su bili Filon iz Aleksandrije, Origen, Klement iz Aleksandrije ili među lat. tumačima Tertulijan i Ilarije imala je za cilj manje ili više suptilno privlačenje učenih vernika, ili napade na jeres i odbranu vladajuće teološke doktrine.

Egzegeze su imale ogromnu ulogu u formiranju simboličke slike sveta, koja je u najvećoj mjeri odredila civilizaciju i umetnost srednjeg veka. Sem alegorijske egzegeze neki su ranohrišćanski teolozi (Hijeronim) uveli istorijsku egzegezu, sa hronološkim ispitivanjem. Kombinacija ove dve egzegeze bila je osnova srv. egzegetici.

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Nedovršeni članak* **Egzegeza** *je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Marienburg** je grad od 5,561 stanovnika na sjeveroistoku Surinama u Distriktu Commewijne.

Geografske karakteristike
-------------------------

Grad se prostire na lijevoj obali rijeke Commewijne, 5 km uzvodno od njena ušća kod Nieuw Amsterdama.

Historija
---------

Marienburg je osnovan kao plantaža šećerne trske 1745.
U prvo vrijeme kad je bila mala na njoj su radili robovi, a nakon ukidanja ropstva 1863 najamni radnici sa Otoka Jave i Hindustanci.
Plantaža je od početnih 108 hektara narasla na 2,600 ha 1933. Kako su uvjeti u kojima su radili i živjeli radnici bili teški, u Marienburgu su često izbijali nemiri pa i pobune.

Izgradnja šećerane započela je 1881. a dovršena je u oktobru 1882. godine.
Ona je mogla preraditi 300,000 kg dnevno i proizvodila je šećer za Surinam i svijet narednih 100 godina. 
Nakon što je Surinam postao nezavisan 1975. plantaža i šećerana postale su uz simboličku cijenu vlasništvo Surinama.

Ideje o gradnji nove šećerane pojavile su se 1980-ih, dio javnosti bio je naklonjen ideji da je izgradi Indija, a sindikati su bili skloniji Brazilu, na kraju od tog nije bilo ništa. 
Stara šećerana i plantaža završile su u bankrotu 1985. tako da nekadašnji pogoni danas trunu i grad izgleda otužno.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Marienburg in Commewijne*" (engleski). City population. Pristupljeno 24.11.2022.
2. 1 2  Rosemarijn Hoefte (engleski). Controland resistance: Indentured labor in Suriname. University of Florida. Pristupljeno 24.11.2022.
3. 1 2 3   (nizozemski) Zielig verhaal van projectdrager Mariënburg (deel 1). Dagblad Suriname. Pristupljeno 24.11.2022.

Vanjske veze
------------

***Mariënburg, Surinam*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Marienburg* (na portalu Mapcarta) ()
**Manastir Antonija Velikog** (arapski: دير الأنبا أنطونيوس/Dair al-Anbā Anṭūnīyūs) je manastir Koptske pravoslavne crkve u Egiptu u Muhafazi Suez.

On je jedan od najstarijih manastira na svijetu, star više od 1600 godina. Slavan je po biblioteci u kojoj se čuva preko 1700 manuskripta.

Geografske karakteristike
-------------------------

Pogled na ulaz u manastir
Manastir se nalazi u zabačenoj planinskoj oazi Istočne pustinje. Najbliži grad Ain Suhna na Crvenom moru udaljen je 30 km prema sjeveroistoku, a do doline Nila ima 168 km.

Do Kaira ima oko 150 km, a do Sueza nešto manje od 100 km.

Historija
---------

Manastir je osnovan negdje oko 356. nakon smrti pustinjaka Antonija Velikog, koji je posljednje godine svog života proveo u nedalekom eremitoriju.
O ranoj historiji se nezna gotovo ništa. 
Ono što se zna da je tokom 6. vijeka u manastir došlo puno izbjeglih monaha iz manastira u Vadi Natrunu, nakon čega je u 7. vijeku usljedio val melekskih monaha. 
Kasnije su ga Beduini opljačkali i razorili do temelja, obnovili su ga tokom 12. vijeka koptski monasi, iz čijih redova je izabrano nekoliko etiopskih episkopa.

Nakon procvata u srednjem vijeku - manastir su 1454. ponovo napali i opustošili Beduini. Taj put su uništeni i dijelovi manastirske biblioteke. Kao odgovor na provale, čitav je manastirski kompleks utvrđen bedemima i fortifikacijama.
Nakon krvave pobune manastirskih slugu (kad su pobijeni monasi) , ponovno su ga obnovili i naselili koptski, sirijski i etiopski monasi.

Najstarija od pet crkava posvećena je Svecu zaštitniku manastira (Antoniju) koji je možda pokopan ispod nje. U njoj se nalaze freske, od kojih neke datirane u 7. vijek.
Puno veća i impresivnija je crkva sv. Luke sa dvanaest kupola iz 1776.

Manastir zavisi o izvoru, u kojem se po arapskoj legendi Mojsijeva sestra Mirjam okupala za vrijeme Egzodus.

### Manastir danas

Današnji manastir je efikasno samodostatno seosko naselje u kom živi oko 300 monaha. To je pravo selo sa nizom dvokatnih kuća, crkava, mlinova i vrtova zasađenih vinovom lozom, maslinama i palmama, okruženo visokim bedemom. Većina građevina je novovjeka.

### Restauracija

Između 2002. - 2010. je manastir djelomično restauriran (bedemi, dvije crkve, monaški stanovi, freske). Radove vrijedne 14 miliona dolara financirala je egipatska vlada. 
Taj čin je odgovor vlade na krvavi napad na kršćane za Božić 2010.

Pećina sv. Antonija Velikog
---------------------------

Pećina u kojoj je Antonije Veliki proveo svojih posljednjih 25 godina svog života, udaljena je 2 km i 276 metara iznad do nje vodi 1200 stepenica, pa je potrebno oko 45 minuta hoda. Iz pećine koja je na 680 m visine vidi se Crveno more.

Izvori
------

1. 1 2  „*World's oldest monastery restored* "(engleski). BBC. Pristupljeno 14.8. 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*The Monastery of St Anthony*" (engleski). Rough Guides. Pristupljeno 20.8. 2020.
3. 1 2 3  „*Antoniuskloster (St. Antonius-Kloster)*" (njemački). Stern Tours. Pristupljeno 20.8. 2020.

Vanjske veze
------------

***Manastir Antonija Velikog*** na Wikimedijinoj ostavi

* *The Monastery of St Anthony* ()
**Historijsko područje Gradac** nalazi se u kanjonu Sućeska rijeke Zujevine, na udaljenosti 2290 metra od Hadžića, Bosna i Hercegovina. Proglašeno je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.Nacionalni spomenik čine: prahistorijska gradina, rimski spomenici, srednjovjekovni grad, temelji srednjovjekovne crkve, nekropola sa stećcima i kamenolom.

Lokacija
--------

Nalazi se

Historija
---------

Od kasnog bronzanog doba do rimskih osvajanja, na području gornjih tokova Bosne i Vrbasa evidentirana je jedinstvena – Srednjebosanska kulturna grupa. Njeni nosioci bilo je ilirsko pleme Desidijati. U Bosna i Hercegovina u Rimskom Carstvurimskom periodu došlo je do razvoja naselja, na bazi rudarstva i ljekovitih voda. Najpoznatije naselje je municipalno središte Aquae S.... U ranom srednjem vijeku na području Sarajevskog i Visočkog polja formirala se župa Vrhbosna, koja je obuhvatala prostar gornjeg toka rijeke Bosne i slivove njenih pritoka Željeznice i Zujevine. Proces transformacije župe počeo je u vrijeme stvaranja velikih feudalnih oblasti. Veći dio Vrhbosne pripao je Pavlovićima a područje uz rijeku Zujevinu postao je dio kraljeve oblasti.

Opis
----

**Ilirska Gradina** se nalazila na platou dimenzija 85x50. Kasnijim aktivnostima potpuno je razorena. Njeno postojanje potvrđuju ostaci bedema građenog od kamena bez maltera i pronađeni keramički materijal iz prahistorijskog doba.

**Rimski spomenici** nalazili su se uz crkvu. Tu su pronađeni: četiri groba sa natkrivnim pločama, sedreni luk, odlomak kapitela od krečnjaka koji se veže za klasičnu rimsku umjetnost, dva kapitela pravougaonog oblika od svjetlog krečnjala sa bočno urezanim žljebovima, tri fragmenta stubića od laporovog krečnjaka sa očuvanom ornamentikom.

**Stari grad Gradac** spominje se u dokumentima kralja Tvrtka I, pa je u njemu najprije bio banski, a zatim i kraljevski trg, čiju carinu pod zakup držali su dubrovački trgovci. Jedan lokalitet uz tvrđavu naziva se Kraljevi vrtovi.

Sastojao se od kule sa oborom, predvorjem i stražarnice izvan tvrđave. Kula je pravougaonog oblika, sa tri sprata, visine 10 m.
Na dijelu gdje je bila ilirska gradina, izgrađena je okrugla kula sa 5-6 spratova i visine 20 metara i uz nju bila je cisterna. Obe kule bile su unutar jakih zidova i činile su cjelinu.

**Nekropola stećaka** sadrži 49 spomenika: 2 ploče, 42 sanduka, 1 sanduk sa postoljem i 1 sljemenak. 

**Crkva** nalazila se na lokalitetu Orah, ispod tvrđave. Sagrađena je u XII vijeku. Bila je jednostavna jednobrodna crkva, rustične obrade, sagrađena od materijala sa okolnog terena. Služila je za potrebe seoske zajednice.

Literatura
----------

* Vladislav Skarić, Sarajevo i njegova okolina od najstarijih vremena do austrougarske okupacije – Sarajevo: Izabrana djela, 1985
* Lidija Fekeža, Arheološka istraživanja srednjovjekovnog grada i crkve u selu Gradac kod Hadžića –GZM, Sarajevo, 1989
* Vesna Mušeta-Aščerić, Srednjovjekovna naselja na mjestu današnjeg Sarajeva – Institut za Historiju i Orijentalni institut, Sarajevo, 1997

Vanjski linkovi
---------------
**Naida Kundurović** (Sarajevo, 1984) je bosanskohercegovačka novinarka, voditeljica i producentica.

Biografija
----------

Rođena 1984. u Sarajevu u porodici ljekara, provela je veći dio svog djetinjstva u inozemstvu (Libija, Moskva). Nakon trinaest godina u inozemstvu porodica Kundurović se vratila u Sarajevo, gdje se Naida zaposlila kao model u spotu za pjesmu *Ostaću s tobom* Mladena Vojičića Tife. Uskoro nakon toga je započela karijeru kao televizijsko lice i kao manekenka za razne modne agencije. Kroz ovo je vrijeme dobila mnogobrojna medijska priznanja za rad kao voditeljica i model. Godine 2005. je na Univerzitetu u Sarajevu diplomirala žurnalistiku i počela voditi emisiju MTV News na MTV Adriji. Završetkom rada za MTV prešla je raditi za bosanskohercegovačku Federalnu televiziju gdje je uređivala i vodila emisiju *Pozitiv* s fokusom na život u BiH. Nakon toga je studirala na Univerzitetu u Amsterdamu, gdje je magistrirala na Naukama europskih komunikacija. Jedno vrijeme je radila u Šangaju, Kini kao službenik za komunikacije u jednoj kompaniji. Novim povratkom u Bosnu i Hercegovinu, radila je kao stručnjak za medije u Uredu visokog predstavnika za Bosnu i Hercegovinu, gdje se bavila pitanjima poboljšanja socijalnog dijaloga za ključna pitanja relevantna za integracije u Europsku uniju. Na N1 televiziji je uređivala i vodila emisiju *Impuls* od 2014. godine. Nakon rođenja kćerke, vratila se na TV ekrane i vodila emisiju *Inspiracija* od 2021. godine.

Izvori
------

1. ↑  „Naida Kundurović - manekenka, urednica i voditeljica" (bs). ba.ekapija.com. Pristupljeno 2023-04-26.
2. ↑  Oslobođenje, 31. 8. 2005.[*tko?*]
3. ↑  „Naida Kundurović" (bs-BA). N1. 2014-09-11. Pristupljeno 2023-04-26.
4. ↑  „Naida Kundurovic" (en-US). IMDb. Pristupljeno 2023-04-26.
5. ↑  Farkaš, Dejan (2021-06-03). „Inspiracija" (bs-BA). N1. Pristupljeno 2023-04-26.
"Istočni svijet" definiran kao Azija.
"Istočni svijet" prikazan kao "Daleki istok", koji se sastoji od tri bloka: Istočna Azija, Jugoistočna Azija i Južna Azija.
Raspodjela dviju najvažnijih porodica svjetskih religija - Darmičke religije i Abrahamske religije, koja često služi kao ilustracija odijeljenosti Dalekog Istoka od ostatka svijeta.
**Istočni svijet**, ili jednostavno **Istok**, ili, rjeđe, **Orijent** (od *oriens*, latinske riječi za "istok"), izraz je koji u najširem smislu označava sve kulture i države koje pripadaju ili su kulturnim i historijskim vezama vezane uz Euraziju, a koje ne pripadaju Zapadnom svijetu. Vrlo često se smatra da pod time valja podrazumijevati Aziju; odnosno sve ili većinu njenih geografskih regija kao što su istočna Azija, Indijski potkontinent, centralna Azija i Bliski Istok, te, rjeđe, istočna Evropa.

Povezano
--------

* Zapadni svijet
* Istočna kultura
* Istočne religije

Izvori
------

* Ankerl, Guy (2000) [2000]. *Global communication without universal civilization*. INU societal research. **Vol.1: Coexisting contemporary civilizations : Arabo-Muslim, Bharati, Chinese, and Western**. Geneva: INU Press. ISBN 2-88155-004-5.

| * p
* r
* u
Kulturni blokovi |
| --- |
| 
* Istočni svijet
* Zapadni svijet
* Islamski svijet
* Kršćanski svijet
* Arapski svijet
* Velika Indija
* Veliki Iran
* Sinosfera
* Jugosfera

 |
**Džul** (eng. *joule*; simbol: J; takođe **njutn metar**, **vat sekund** ili **kulon volt**) je SI jedinica za energiju i rad. Nazvana je po fizičaru Džejmsu Preskotu Džulu (1818-1889).

1 **džul** = 1 N · 1 m = 1 njutn · 1 metar = 1 kg · 1 m2 · 1 s−2
1 **džul** = 1 C · 1 V = 1 kulon · 1 volt
1 **džul** = 1 W · 1 s = 1 vat · 1 sekunda
Jedan džul je rad koji izvrši sila od jednog njutna na putu od jednog metra; tako se sreću i izrazi **njutn metar** ili **njutn-metar**, simboli **N·m** ili **N m**. Međutim, da bi se izbegla zabuna, njutn metar se najčešće koristi kao mera momenta sile, a ne energije.

Na drugi način predstavljen, jedan džul je rad potreban da se na površini Zemlje podigne masa od oko 102 g (npr. mala jabuka) za jedan metar.

Takođe, jedan džul je rad potreban da se prenese naelektrisanje od jednog kulona kroz električnu potencijalnu razliku od jednog volta.

Jedan džul predstavlja i rad koji izvrši u jednoj sekundi mašina snage jednog vata.

1 džul je:

* ≈ 2,78 × 10−7 kW•h (kilovat čas)
* ≈ 0,239 cal (kalorija)
* ≈ 0,000 948 BTU (Britanska toplotna jedinica)
* ≈ 0,738 ft·lbf (stopa funtna sila)
* = 1 W·s (vat sekund)
* = 1 N·m (njutn metar)
* ≈ 23,7 ft·pdl (stopa funtal)
* = 10.000.000 erg (erg)

### Kilodžul

**Kilodžul** (skraćeno: **kJ**) je jedinica za energiju jednaka 1000 **džula**.

* Jedan kJ je rad koji mašina snage jednog kilovata izvrši za jednu sekundu.
* Jedan kJ je potrebno da se istopi 3 grama leda na 0 °C
* Otprilike jedan kJ rada se izvrši kada se 100 kilograma podigne za jedan metar na Zemljinoj površini (ili ako se jedan kilogram podigne 100 metara).
* Jedan kJ je jednak 5/18 (otprilike 0,2778) vat časova

### Megadžul

**Megadžul** (skraćeno: **MJ**) je jedinica za energiju jednaka 1.000.000 tj. 106 **džula**.

* Jedan MJ je približna vrednost rada koju izvrši mašina snage jednog kilovata za petnest minuta.
* Jedan MJ je dovoljno da istopi 3 kilograma leda na 0 °C
* Jedan MJ je jednak 5/18 (otprilike 0,2778) kilovat časova
* Jedan MJ je približna hranljiva vrednost pola litre soka od narandže.

Vidi još
--------

* konverzija jedinica
* SI prefiksi
* eV
* kilovat čas (kWh)
**Tacuarembó** je grad i općina od 92,900 stanovnika. na sjeveru Urugvaja u Departmanu Tacuarembó u kom je administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Tacuarembó se prostire na južnoj onbali rijeke Tacuarembó Chico, udaljen 439 km od glavnog grada Montevidea.

Historija
---------

Grad je nastao nakon dekreta prvog urugvajskog predsjednika Fructuosa Rivere iz oktobra 1831. kojim je naređeno da se osnuje naselje u tom dijelu zemlje. Posao je povjeren predsjednikovom bratu pukovniku Bernabéu Riveri.

On je sa karavanom kolonista krenuo iz Montevidea i nakon tri mjeseca stigao na mjesto budućeg grada. Nakon što je geodet izvršio mjerenje Bernabé Rivera je 27. januara 1832. službeno osnovao **Villu de San Fructuoso**.

Do 1837. San Fructuoso je narastao do gradića od 500 stanovnika, sa sudijom, kapetanom župnikom i gradonačelnikom.
Katedrala je dovršena 1834.
Kao centar stočarskog kraja velikih rančeva sa gaučima, razvio se gotovo isključivo kao grad mesnoprerađivačke industrije.
Kako je vrijeme prolazilo, nastavio je rasti, pa je 1912. proglašen gradom, a ime mu je promjenjeno u Tacuarembó, kako su ga zvali domorodački Guaraní. Ono je značilo 
rijeka u polju trske.

Kad je 1937. osnovan Deparman Tacuarembó, postao je njegov administrativni centar.

Privreda i transport
--------------------

Današnji Tacuarembó je jedan od najvećih gradova u zemlji. Sjedište je državne radio i televizijske stanice i brojnih tvornica koje prerađuju i skladište meso, vunu i 
kožu.

Kako se nalazi na trasi željezničke pruge od Montevidea do Brazila i autoputa N° 5, odlično je prometno povezan.
Pored tog ima i aerodrom (IATA: **TAW**, ICAO: **SUTB**)  5 km istočno od grada.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Tacuarembó in Tacuarembó*" (engleski). City Population. Pristupljeno 3.12.2023.
2. 1 2 3 4 5  „*Historia*" (španjolski). Intendencia Departamental de Tacuarembó. Pristupljeno 3.12.2023.
3. 1 2  „*Tacuarembó, Uruguay*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 3.12.2023.
4. ↑  „*Tacuarembo Airport*" (španjolski). Meteorología aérea. Pristupljeno 3.12.2023.

Vanjske veze
------------

***Tacuarembó*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Tacuarembó* ()
**Manastir Zagrađe** je posvećen svetom Jovanu Krstitelju i pripada Eparhiji budimljansko-nikšićkoj Srpske pravoslavne crkve. Potiče iz sredine XV vijeka i zadužbina je hercega Stefana Vukčića Kosače, koji je podigao, najverovatnije na temeljima starije.

Manastir se nalazi na otprilike pola puta između grada Sokola i Šćepan Polja. Put do manastira je asvaltiran. Izgrađen je u prvoj polovini XV vijeka. Vjekovima je bio gotovo u ruševinama, da bi njegova obnova počela 1998. godine, a u septembru 2019 godine osveštan je. Obnovljena je crkva, uređen je manastirski krug, izgrađeni su zidovi, kapija, podzide, zvonici, konak, ali i atraktivni vidikovac sa durbinom. U ovom manastiru je smještena i ikonopisačka radionica. Unutrašnjost hercegove crkve manastira Zagrađe krasi freskopis, koji je oslikao iguman Lazar (Stojković).

Smještaj crkve ispod stolnog hercegova grada, monumentalnost građevine, izraziti trud pokazan u oblikovanju unutrašnjosti crkve, a osobito monumentalni stećak ukazuju na veliku vjerojatnost za pretpostavku o namjeri hercega Stjepana da izgradi svoj mauzolej na tome mjestu.

Na brdu iznad manastira nalaze se ostaci Soko grada, hercegove prijestonice, a u Šćepan Polju ispred manastira, nalaze se temelji crkve Šćepanice posvećene svetom arhiđakonu Stefanu, zadužbina Sandalja Hranića, iz prve polovine XV vijeka.

Izvori
------

1. ↑  Pružiš ruku i ubereš zvijezde - www.vijesti.me, 2020
2. ↑  „Tatjana Mićević-Đurić, Valerija Soldo-Rešetar - Likovne umjetnosti i obitelj Kosača". *Filozofski fakulte, Mostar, 2017.*. Pristupljeno 19. 11. 2023.
3. ↑  „Esad Kurtović: Veliki vojvoda bosanski Sandalj Hranić Kosača". *INSTITUT ZA ISTORIJU Sarajevo, 2009*. Pristupljeno 9. 11. 2023.

Spoljašnje veze
---------------

* Manastir Zagrađe Arhivirano 2019-02-15 na Wayback Machine-u ()
* Radio-televizija Republike Srpske: Ne može se grad sakriti kad na gori stoji, 20. 6. 2010.[*mrtav link*] ()
* Radio-televizija Republike Srpske: Vijenac na gori, 24. 6. 2010.[*mrtav link*] ()
propanamido]-3-(1H-indol-3-il)propanamido]propanamido]-3-(4-hidroksifenil)propanamido]propanamido]-4-metilpentanamido]-5-[(diaminometiliden)amino]pentanoil]-N-(karbamoilamino)pirolidin-2-karboksamid

| image = Goserelin.svg
| width = 
| alt = 
| image2 = Goserelin ball-and-stick.png
| width2 = 
| alt2 = 
| imagename = 
| drug\_name = Goserelin
| caption =

| tradename = 
| Drugs.com = Monografija
| MedlinePlus = 
| licence\_EU = 
| licence\_US = 
| DailyMedID = 
| pregnancy\_AU = 
| pregnancy\_US = 
| pregnancy\_category= 
| legal\_AU = 
| legal\_CA = 
| legal\_UK = 
| legal\_US = 
| legal\_status = 
| dependency\_liability = 
| routes\_of\_administration = Subkutano

| bioavailability = 
| protein\_bound = 
| metabolism = 
| elimination\_half-life = 4-5 sata
| excretion = Brzo se uklanja iz tela kombinacijom hepatičke i urinarne ekskrecije.

| CAS\_number\_Ref = DaY
| CAS\_number = 65807-02-5
| CAS\_supplemental = 
| ATCvet = 
| ATC\_prefix = L02
| ATC\_suffix = AE03
| ATC\_supplemental = 
| PubChem = 
| PubChemSubstance = 
| IUPHAR\_ligand = 
| DrugBank\_Ref = Šablon:Drugbankcite
| DrugBank = DB00014
| ChemSpiderID\_Ref = DaY
| ChemSpiderID = 
| UNII\_Ref = DaY
| UNII = 
| KEGG\_Ref = DaY
| KEGG = 
| ChEBI\_Ref = DaY
| ChEBI = 
| ChEMBL\_Ref = DaY
| ChEMBL = 
| synonyms =

|C=59 |H=84 |N=18 |O=14
| molecular\_weight = 1269.4105
| smiles = CC(C)C[C@H](NC(=O)[C@@H](COC(C)(C)C)NC(=O)[C@H](CC1=CC=C(O)C=C1)NC(=O)[C@H](CO)NC(=O)[C@H](CC1=CNC2=CC=CC=C12)NC(=O)[C@H](CC1=CN=CN1)NC(=O)[C@@H]1CCC(=O)N1)C(=O)N[C@@H](CCCN=C(N)N)C(=O)N1CCC[C@H]1C(=O)NNC(N)=O
| StdInChI = 1S/C59H84N18O14/c1-31(2)22-40(49(82)68-39(12-8-20-64-57(60)61)56(89)77-21-9-13-46(77)55(88)75-76-58(62)90)69-54(87)45(29-91-59(3,4)5)74-50(83)41(23-32-14-16-35(79)17-15-32)70-53(86)44(28-78)73-51(84)42(24-33-26-65-37-11-7-6-10-36(33)37)71-52(85)43(25-34-27-63-30-66-34)72-48(81)38-18-19-47(80)67-38/h6-7,10-11,14-17,26-27,30-31,38-46,65,78-79H,8-9,12-13,18-25,28-29H2,1-5H3,(H,63,66)(H,67,80)(H,68,82)(H,69,87)(H,70,86)(H,71,85)(H,72,81)(H,73,84)(H,74,83)(H,75,88)(H4,60,61,64)(H3,62,76,90)/t38-,39-,40-,41-,42-,43-,44-,45+,46-/m0/s1
| StdInChIKey\_Ref = DaY
| StdInChI\_comment = 
| StdInChIKey = BLCLNMBMMGCOAS-URPVMXJPSA-N
| StdStdInChI\_Ref = DaY
| density = 
| melting\_point = 
| melting\_high = 
| melting\_notes = 
| boiling\_point = 
| boiling\_notes = 
| solubility = 
| specific\_rotation = 
| sec\_combustion = 
}}
**Goserelin** je sintetički hormon. Kod muškaraca, on zaustavlja produkciju hormona testosterona, koji može da stimuliše rast ćelija raka. Kod žena, goserelin snižava produkciju hormona estradiola (koji takođe može da stimuliše rast ćelija raka) na nivoe slične postmenopozalnom stanju. Nakom prestanka upotrebe leka nivoi hormona se vraćaju na normalno stanje.

Spoljašnje veze
---------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Medicina***  |
|  | ***Portal Hemija***  |
|

***Goserelin*** na Wikimedijinoj ostavi

* Goserelin
Kamenac (mikrografija skenirajuće elektronske mikroskopije, vidno polje 64 x 90 µm)
**Kamenac** je trvd, zagasito beli, kredasti depozit koji se nakuplja u kotlovima, bojlerima za toplu vodu i unutar neadekvatno održavanog sistema za centralno grejanje toplom vodom. On se često nalazi kao depozit na unutrašnjoj površini starih cevi i drugih površina gde je "tvrda voda" isparila.

Kada se voda zagrije, topljive soli sadržane u njemu razgrađuju se u ugljični dioksid i netopljive soli koje se talože. Ovaj sediment nanosi na grijaće površine unutarnjih elemenata uređaja, što ih dovodi u zapuštenost.

Primjer kamenca-čvrste naslage unutar kotlića.

Ovi tipovi kamenca se neznatno razlikuju usled njihovog porekla.

Glavna komponenta tipa koji se nalazi kao depozit na grejnim elementima grejača za vodu je kalcijum karbonat, koji je precipitirao iz tople vode. Tvrda voda sadrži kalcijum (i često magnezijum) bikarbonat i/ili slične soli.

Kalcijum bikarbonat je rastvoran u vodi, međutim na temperaturama iznad 70 °C (158 °F) rastvorni bikarbonat se pretvara u slabo rastvorni karbonat, što dovodi do stvaranja depozita na mestima gde se voda greje. Isto tako lokalne tačke ključanja mogu da se jave kad se voda zagreva, te dolazi do koncentrovanja i taloženja soli iz vode. 

Kalcijum katjoni iz tvrde vode isto tako mogu da se kombinuju sa sapunom, koji je normalno rastvoran u mekoj vodi. Ova kombinacija često formira penu koja se taloži kao tanak film na unutrašnjim površinama kada, sudopera, i kanalizacionih cevi. Sapun često sadrži soli anjona iz neutralizovanih masnih kiselina ili sličnih hemijskih jedinjenja. Kalcijumove soli tih anjona su manje rastvorne u vodi. 

Tip nađen na vazduhom osušenom kuhinjskom posuđu, kapljučim slavinama, pločicama u kupatilu se sastoji od kalcijum karbonata pomešanog sa svim drugim solima koje su bile rastvorene u vodi pre isparavanja.

On se takođe može naći na slavinama gde je tvrda voda tekla duže vreme i istaložila kalcijum karbonat.

Literatura
----------

1. ↑  Metode uklanjanja kamenca iz kotla
2. ↑  Centre for Water Science — Cranfield University. Calcium Carbonate[*mrtav link*]. Last accessed April 19, 2007.
3. ↑  Limescale - Controling Scale Depositoin and Industrial Fouling, by Jan de Baat Doelman
*Za ostala značenja, vidi FBI (razvrstavanje).*

**Federni biro za istrage** (engleski *Federal Bureau of Investigation*, skraćeno **FBI**) je federalna kriminalistička služba, obavještajna služba, kao i glavni istražni organ Ministarstva pravde SAD (DOJ). FBI trenutno ima nadležnost nad preko 2000 kategorija federalnih zločina te je po opsegu nadležnosti u čuvanju zakona jedino iza Službe šerifa SAD (iako USMS svoju praksu ograničava na pravosudne djelatnosti, što FBI čini de-facto vodećom policijskom službom vlade SAD). Moto Biroa Vjernost , Hrabrost i Poštenje (engleski "**F**idelity, **B**ravery, **I**ntegrity").

Osnovan je godine 1908. kao Biro za istrage (Bureau of Investigation, BOI) te nije dobio ime Federalni biro za istrage sve do 1935. J. Edgar Hoover, prvi direktor FBI, nastavio je svoj mandat direktora BOI, te postao najdugovječniji direktor FBI. Također je odgovoran za mnoge reforme i promjene koje su FBI učinile jednom od vodećih policijskih službi u svijetu. Zgrada J. Edgar Hoover Building, FBI Akademija i Informacioni kompleks krivičnog prava služe kao glavni uredi za podršku svakog od terenskih ureda koje se nalaze širom SAD.

Bilješke
--------

1. ↑  „Federal Bureau of Investigation - Quick Facts". Federal Bureau of Investigation. Arhivirano iz originala na datum 2009-06-27. Pristupljeno 2006-09-30.

Eksterni linkovi
----------------

***FBI*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službena stranica
Oznaka čina Poručnika korvete rečne flotile u Vojsci Srbije.
**Poručnik korvete** je u Vojsci Srbije i u armijama većine zemalja drugi oficirski čin za starešine na položaju komandira. U Vojsci Srbije u čin poručnika korvete proizvode se oficiri iz čina potporučnika. U činu poručnika korvete provodi se najviše 3 godine. Ukoliko visoko školovanje pitomca traje pet godine moguće je da svršeni pitomac odmah bude proizveden u čin poručnika korvete.

Čin poručnika korvete se prvi put pojavio u većini evropskih armija u XVI veku kao čin za oficira na dužnosti zamenika komandira. Tokom Narodnooslobodilačkog rata u NOV i POJ uveden je 1946. godine i zvao se poručnik 3. ranga po ugledu na Crvenu armiju. 1955. naziv mu je preimenovan u sadašnji i kao takav postojao je i u Jugoslovenskoj narodnoj armiji, Vojsci Jugoslavije i Vojsci Srbije i Crne Gore.

U kopnenoj vojsci čin poručnika korvete odgovara činu poručnika.

Vidi još
--------

* Činovi Vojske Srbije
* Činovi u Vojsci Jugoslavije
* Činovi u JNA

Spoljašnje veze
---------------

* Činovi Vojske Srbije

Literatura
----------

* *Vojna enciklopedija*, Vojnoizdavački zavod, Beograd, 1981.

| * p
* r
* u
Činovi u Vojsci Srbije |
| --- |
| Oficirski činovi | Potporučnik  |  Poručnik / Poručnik korvete  |  Kapetan / Poručnik fregate  |  Major / Kapetan korvete  |  Potpukovnik / Kapetan fregate  |  Pukovnik / Kapetan bojnog broda  |  Brigadni general / Komodor  |  General-major / Kontra-admiral  |  General-potpukovnik / Vice-admiral  |  General / Admiral |
| Podoficirski činovi | Vodnik  |  Vodnik prve klase  |  Stariji vodnik  |  Stariji vodnik prve klase  |  Zastavnik  |  Zastavnik prve klase |
| Vojnički činovi | Razvodnik  |  Desetar  |  Mlađi vodnik |
Рођење Богородице
**Mala Gospa** ili **Mala Gospojina** je naziv za kršćanski praznik kojim se obilježava rođenje Marije, majke Isusa Krista.

Mala Gospa u katoličanstvu
--------------------------

Slavi se 8. rujna svake godine.

Marijino rođenje je pretkazano i naviješteno u Starom zavjetu. Nakon pada Adama i Eve u grijeh, Bog im se ukazuje, prekorava ih i tjera ih iz zemaljskog raja. Bog govori zmiji: "Neprijateljstvo ja zamećem izmedu tebe i žene, izmedu roda tvojeg i roda njezina: on će ti glavu satirati, a ti ćeš mu vrebati petu" (Post 3,15). Drugi vatikanski sabor naučava, da je Marija proročki označena u tome obećanju o pobjedi nad zmijom.

Mariju je porodila njezina majka, sveta Ana oko 20. godine prije Krista. Očuvana je od svake mrlje istočnoga grijeha od trenutka svoga bezgrešnog začeća.

Mala Gospa je zaštitnica Čakovca, Solina, Voćina, Lopara, Bitelića, Grabovca i drugih mjesta.

Mala Gospojina u pravoslavlju
-----------------------------

Slavi se 21. septembra.

### Ikonografija

Na ikoni se događaj rođenja Svete Djeve Marije predstavlja tako da majka Ana leži na postelji, novorođena Marija u kolevci, a okruženi su mnogim srodnicima.

### Običaji kod Srba

Jesenje svadbe **u Srbiji, od davnina, počinjale su od Male Gospojine. U poljoprivredi, Mala Gospojina je označavala vreme kada se počinjalo sa oranjem i setvom ozimih useva. U to vreme, priređivane su i razne stočarske svečanosti.**

**Veruje se da bilje ub**rano između Velike i Male Gospojine ima posebna lekovita svojstva, a da jaja iz toga perioda mogu cele godine ostati sveža pa se zato ostavljaju za nasad; pilići izleženi u ove dane biće dobre nosilje. Mnoge porodice slave Malu Gospojinu kao svoju Krsnu slavu.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Mala Gospojina u Šumadiji smatra se velikim praznikom i slavom. Domaćini koji ne slave slavu, odlaze sa porodicom svečano obučeni na raznorazne i mnogobrojne sabore i vašare, koji se održavaju oko crkava, odnosno u crkvenim portama. Ovaj dan je dobar za održavanje svadbi i veridbi. U Glamočkom polju održava se veliki stočni vašar.

Najveći vašari u Srbiji su u Negotinu i Šapcu, s tim što vašar u Negotinu ima vrlo dugu tradiciju.

***Mala Gospa*** na Wikimedijinoj ostavi
Karikatura Stanlija i Olija
**Stanlio i Olio** (engl. ) su bili američki komičarski duo koji su činili britanac Sten Lorel (1890-1965) i amerikanac Oliver Hardi (1892-1957). Popularnost su stekli početkom dvadesetog veka zahvaljujući radu na filmu, ali takođe i igranjem pozorišnih predstava širom Amerike i Evrope. Ovaj dvojac se smatra jednim od najboljih i najčuvenijih u istoriji filma.

Dva komičara su prvi put radila zajedno 1919 na filmu The Lucky Dog, koji je emitovan 1921. Posle toga su neko vreme snimali odvojeno kratke filmove za Hal Rouč studio tokom 1920-tih. Godine 1926 ponovo su počeli da se pojavljuju zajedno, a zvanično su postali tim 1927. Vremenom su postali najpoznatije i najisplativije zvezde filmskog studija Hal Rouč. Među njihovim najpopularnijim
filmovima su Sons of the Desert (1933), Way Out West (1937), Block-Heads (1938); i kraći Big Business (1929), Helpmates (1932) i, njihov oskarom nagrađivan, The Music Box (1932).

Filmski par je napustio studio Rouč 1940, da bi se u to vreme pojavili u osam komedija niže produkcije za filmske studije 20th Century Fox i Metro-Goldwyn-Mayer. Od 1945 do 1950 nisu se pojavljivali na filmu već su se posvetili pozorištu. Svoj poslednji film (Atoll K/Utopija) su snimili u Francuskoj pre nego što su se povukli 1951. Zajedno su nastupali u 106 filmova. Glumili su u 40 zvučnih, 32 kratkometražna filma i 23 dugometražna, a u preostalih 11 filmova su imali gostujuće uloge.

Filmografija
------------

Najpoznatiji filmovi:

* *Pardon Us* (1931)
* *Pack Up Your Troubles* (1932)
* *Fra Diavolo* (1933)
* *Sons of the Desert* (1933)
* *Babes in Toyland* (1934)
* *Bonnie Scotland* (1935)
* *The Bohemian Girl* (1936)
* *Our Relations* (1936)
* *Way Out West* (1937)
* *Swiss Miss* (1938)
* *Block-Heads* (1938)
* *The Flying Deuces* (1939)
* *Saps at Sea* (1940)
* *A Chump at Oxford* (1940)
* *Great Guns* (1941)
* *A-Haunting We Will Go* (1942)
* *Air Raid Wardens* (1943)
* *Jitterbugs* (1943)
* *The Dancing Masters* (1943)
* *The Big Noise* (1944)
* *Nothing But Trouble* (1944)
* *The Bullfighters* (1945)
* *Atoll K / Utopia* (1951)

Spoljašnje veze
---------------

***Stanlio i Olio*** na Wikimedijinoj ostavi

* Sten Lorel na sajtu IMDb
* Oliver Hardi na sajtu IMDb
* Stanlio i Olio-Zvanični sajt
* Stanlio i Olio-Sajt obožavalaca
* Muzej Stanlija i Olija

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **filmu** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |


| * p
* r
* u
Stanlio i Olio (Laurel i Hardy) |
| --- |
| filmografija |
| Članci | 
* Stan Laurel
	+ filmografija
* Oliver Hardy
	+ filmografija
* Historija (1925–36) / (1936–50)
* *Laurel and Hardy* (animirana serija)
* Muzika
* The Sons of the Desert

 |
| Surdanici | 
* James Finlayson
* Charlie Hall
* Marvin Hatley
* James W. Horne
* Leo McCarey
* James Parrott
* Hal Roach
* Leroy Shield
* H. M. Walker

 |
Statua svetog Gelerta
**Sveti Gerard** ili **Gelert** (ital. *Gerardo Sagredo*; mađ. *Szent Gellért*; oko 980 — 1046) je bio italijanski biskup baskijskog porekla koji je službovao u mađarskoj kraljevini, najviše u okolini Budima i Pešte, istovremeno je i edukovao svetog Emerika sina Svetog Stefana Mađarskog. Gerard je igrao važnu ulogu u prevođenju Mađara u hrišćanstvo. Bio je i biskup istorijskog kantona Čanad.sunce je plavo

Biografija
----------

Gerard ili Gelert je živeo u vreme kada je Mađarska tek postala država i kada su još stare tradicije i mnogoboštvo bili jaki u mađarskom društvu. Imao je mnogo moćnih prijatelja kralja Svetog Stefana Mađarskog, kraljicu Gizelu od Bavarije, njihovog sina svetog Emerika, zatim kasnije i kralja Andraša I, ali i puno neprijatelja.

Gerard je bio mučenik, i mesto njegovog žrtvovanja je bio na brdu pored Budimpešte koje je danas prozvano po njemu Gelertheđ *(Gellért-hegy)*. Gelert je krenuo da pozdravi povratak Vazulovog sina Andraša, koga su on i ostalo sveštenstvo pozvali nazad iz izgnanstva da preuzme kraljevski tron, i kod Gelertheđa tada zvanog Kelenheđ *(Kelen-hegy)* su ga protivnici hrišćanstva uhvatili odveli na vrh brda i odatle bacili u ponor i ubili. Sahranjen je u Starom Čanadu *(Őscsanád)*, danas u Rumuniji, *(Cenadu Vechi)*. 

Gelert je proglašen svecem 1083. godine, zajedno sa Svetim Stefanom i svetim Emerikom. Danas se Gelert smatra jednim od svetaca zaštitnika u Mađarskoj.

Mošti svetog Gelerta u Estergomu

Spoljašnje veze
---------------

***Sveti Gerard*** na Wikimedijinoj ostavi

* Brdo i aerodrum Gelert
* Pobuna pagana u Mađarskoj 1046. i mučeništvo biskupa Gelerta Arhivirano 2009-03-28 na Wayback Machine-u