recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Sonja Sajzor** je trans feministkinja, di-džej, darkvejv pevačica i multidisciplinarna vizuelna umetnica koja koristi šminku, kostimografiju, grafički dizajn, fotografiju, film i performans kao sredstvo umetničkog izražavanja. 

Osnivač je Tronik Laba — kolektiva nezavisnih kvir umetnika i producent iza istoimenih Tronik Lab kvir pank žurki koje vodi kao glavni izođač i di-džej. Prepoznatljiva je po eksperimentalnom izboru dark indi popa, art popa koji se ukršta sa vič-haus muzikom i hip hopom, a u njenom muzičkom izboru prisutna je i nostalgija za muzikom sa kraja devetesetih i početka 21. veka.

Ime Sonja Sajzor je nastalo kao kombinacija imena glumice Sonje Savić i prezimena Patrika Sajzora.

Biografija
----------

Rođena je 26. 1. 1993. u Šapcu. Njeni počeci javnih nastupa sa šesnaest godina bili su svedeni na pisanje i recitovanje satirične poezije sa elementima političke kritike, burleske i stendap komedije. Performans je izvodila u okviru poetskih večeri u Teatru 78. Uporedo, eksperimentisala je sa fotografijom, koristeći samo skromnu kameru mobilnog telefona. Kada se sa 18 godina preselila u Beograd, napadnuta je i pretučena je na ulici dok se vraćala kući sa dečkom.

U 3. 2014. Sonju je otkrila hrvatska pevačica Ida Prester koja ju je angažovala za učešće u spotu pod nazivom „U Tvojoj Glavi". Jula 2015. godine Sonja Sajzor je osnovala Tronik Lab — kolektiv nezavisnih umetnika, nakon čega je krenula sa realizacijom istoimenih Tronik žurki. Sonja se pojavila i na naslovnici magazina Optimist — jedinog LGBT magazina u Srbiji.

Svoju transformaciju kao ličnosti i mlade vizuelne umetnice, Sonja je počela da dokumentuje sa svojih 16. Višegodišnju transformaciju objavila je na Tambleru, u vidu virtuelne izložbe „SEDAM — 7 godina Sonje".

6. 2017. godine, u saradnji sa Milenkom Vujoševićem, solo umetnikom i producentom poznatijim kao Enš, izbacuje singl „Heartbroken".

Lokalna verzija medijske kompanije Vajs je napravila kratak dokumentarac o Sonji Sajzor koji je premijerno emitovan na Prvoj srpskoj televiziji 25. marta 2018. godine. U dokumentarcu, Sonja govori o tranziciji, buntu, dregu, umetnosti, ali i njenoj svakodnevnoj borbi.

Albumi
------

* Prudence (2018)
* Nocturnal (2019)

Singlovi
--------

* Heartbroken ft. Ensh (2017)
* Loner's Lament (2017)
* Fragile Blues (2018)
* All Hell Breaks Loose (2018)

Spoljašnje veze
---------------

* Sonja Sajzor - Fejsbuk
* Sonja Sajzor - Tviter
* Sonja Sajzor - Jutjub
Međunarodna svemirska stanica godine 2006.
Svemirska stanica *Mir*
**Svemirska stanica** je umjetna struktura sagrađena sa svrhom da omogući ljudima život u vanjskom svemiru. Dosada su sagrađene samo stanice za nisku Zemljinu orbitu (LEO), poznate pod nazivom **orbitalne stanice**. Svemirska stanica se razlikuje od ostalih svemirskih letjelica s ljudskom posadom po tome što nema pogon ili opremu za slijetanje — umjesto toga, ostale letjelice se koriste za transport u i iz stanice. Svemirske stanice su napravljene u svrhu srednjoročnog boravka u orbiti, u periodima koji se odnose na tjedne, mjesece ili čak godine.

Svemirske stanice se koriste kako bi se proučavali efekti dugotrajnog boravka u svemiru na ljudsko tijelo isto kao i platforme za naučna istraživanja koja se mogu vršiti jedino u svemiru. Od zlosretne misije Sojuz 11 na Saljut 1, svi rekordi u boravku ljudskih posada u svemiru su napravljeni na svemirskim stanicama. Rekord od 437,7 dana je postavljen od strane Valerija Poljakova na svemirskoj stanici *Mir* od 1994 do 1995. Do godine 2006, tri astronauta su dovršila misije koje su trajale preko godinu dana, svi na *Miru*.

Vanjske veze
------------

***Svemirska stanica*** na Wikimedijinoj ostavi

* Congressional Research Service (CRS): Reports regarding Space Stations Arhivirano 2009-01-25 na Wayback Machine-u
* Space Station Newsgroup - sci.space.station
* List of Science Fiction Space Stations
**Nekropola Kućarin**, opština Goražde, nalazi se na listi 28 srednjovjekovnih nekropola stećaka koje su 2016. godine proglašene Svjetskom baštinom UNESCO-a. Na listi su 20 nekropole u Bosni i Hercegovini, po 3 u Srbiji i Crnoj Gori, a 2 u Hrvatskoj. 

Nekropola je i nacionalni spomenik BiH.

Lokacija
--------

Naselje Hrančići nalazi se oko 15 km zapadno od Goražda. Nekropola Kučarin se nalazi u zaseoku Vranci. Veći dio nekropole smješten je na uzvišenju, iznad lokalnog puta, u šumi (grab).

Historija
---------

Oblast Goražda nalazila se u sastavu srpske države do 1373. Godine kada je ova oblast pripala Bosni, nakon sporazuma Tvrtka I sa knezom Lazarom. Nakon toga je u domeni feudalne porodice Hranića-Kosača.

Opis
----

Na lokalitetu Kućarin evidentirano je 325 vidljivih stećaka. Većina stećaka je u formi ploča i sanduka, manji broj sljemenjaka. Ukrasi su vidljivi na 4 stećka (motiv ljiljana rađen u u visokom reljefu, motiv srpa, kanelurama, krst s kružnim završecima koji je smješten unutar kruga i prikaz jelena. 

Pored ukrasa na jednom sljemenjaku nalazi se natpis, u literaturi neobjavljen. Natpis u transkripciji glasi: 

*† се лежи нѣ  ? ош ? видоевичь земьла мϫ на ѡбрѣϫ ь почрьлено мьстаномь*.
Natpis u transliteraciji glasi; 

*† Se leži Njegoš (?) Vidojević, zemlja mu na Obrju. Počrljeno Mastanom (?)*.
Dio od 30 stećaka odvojen je oko 40 m od ostatka nekropole. Broj stećaka je sigurno i nešto veći, što se vidi po konfiguraciji terena, ali s obzirom na stanje na terenu (utonulost, nanosi zemlje, lišće i suho granje) evidentiran je gore navedeni broj stećaka. Stećci su u većoj mjeri obrasli mahovinom, a neki premazani crvenom bojom.

Literatura
----------

* Esad Kurtović i Emir O. Filipović. Sarajevo: Filozofski fakultet u Sarajevu – Odsjek za historiju, U literaturi još neobjavljena transkripcija i transliteracija natpisa sa stećka.
**Sven Ušić** (Pula, 19. kolovoza 1959.), hrvatski je košarkaški trener i bivši košarkaš. Bivši je državni reprezentativac.

Igrao je za zagrebačku Cibonu. 1979./80. je s Cibonom došao do završnice Kupa Radivoja Koraća, u kojoj su izgubili od Sebastiani Arrigoni AMG iz Rietija. Sezone 1980./81. osvojio je jugoslavenski kup te se njegova Cibona natjecala u Kupu pobjednika kupova 1981./82. koji je osvojila pobjedom na madridskim Realom. Osvojio je prvenstvo i kup Jugoslavije 1983./84. i 1984./85. te Kup europskih prvaka 1984./85. i 1985./86. Dobrim je igrama u Ciboninom dresu osigurao mjesto u reprezentaciji, pa je zaigrao za Jugoslaviju na europskom prvenstvu 1985. kad je favorizirana Jugoslavija nakon dvaju iznenađujućih poraza (ČSSR, SR Njemačka) završila na tek 7. mjestu. 1985./86. je s Cibonom uvjerljivo osvojio 1. mjesto u ligi, prije doigravanja te jugoslavenski kup. No, iznenadio ih je Zadar u završnici. Stoga se je 1986./87. Cibona natjecala u Kupu pobjednika kupova, koji je osvojila, pobijedivši Scavolini iz Pesara. 1986./87. se je u prvenstvu i kupu dogodila ista slika: Ušić s Cibonom je uvjerljivo osvojio 1. mjesto u ligi, no u doigravanju ih je iznenadio srbijanski klub Crvena zvezda. Stoga su se natjecali 1987./88. u Kupu Radivoja Koraća, gdje su u završnici izgubili od španjolskog predstavnika Reala iz Madrida.

Otac je hrvatske odbojkaške reprezentativke Senne Ušić.

Izvori
------

1. ↑  „Odbile smo očeve i košarku i, kao mame, posvetile se odbojci". Arhivirano iz originala na datum 2012-09-04. Pristupljeno 2014-07-26.

| * p
* r
* u
Sastav KK Cibona 1984./85. |
| --- |
| 
D. Petrović |
A. Petrović |
Knego |
Čutura |
M. Nakić |
Ušić |
Vukićević |
Arapović |
I. Nakić |
Bečić |
Lukačić |
Trener: Novosel
 |

| * p
* r
* u
Sastav KK Cibone u euroligaškoj sezoni 1985./86. (1. mjesto) |
| --- |
| 

D. Petrović |
A. Petrović |
Cvjetičanin |
Čutura |
Arapović |
M. Nakić |
Ušić |
Vukićević |
D. Pavličević |
I. Nakić |
Bečić |
Šoštarec |
Trener: Ž. Pavličević
 |
**Mikael Ljodra** (fr. *Michaël Llodra*, rođen 18. maja 1980) je francuski profesionalni teniser. Osvojio je tri Grend slema u parovima: dva puta Otvoreno prvenstvo Australije i jednom Wimbledon.

Život i karijera
----------------

Llodra je rođen u Parizu, gde je njegov otac Mišel igrao za Paris Saint-Germain FC. 
Kao igraču koji gaji servis-volej stil igre, uzor mu je Stefan Edberg.

Llodra i njegova žena Kamij su se venčali 9. septembra 2003, i imaju ćerku Manon (rođenu 23. marta 2004) i sina Tea (rođenog 5. septembra 2007).

### 2010

Llodra je bio član francuske reprezentacije u Dejvis kupu. U finalu u Beogradskoj areni, u trećem meču (meč parova) igrajući sa Arno Klemanom, pobedio je srpski par Zimonjić-Troicki što je dovelo Francusku u vođstvo 2-1. U četvrtom meču je Đoković pobedio Monfisa i izjednačio na 2-2. Nakon toga, u petom odlučujućem meču, Ljodra je izgubio od Viktora Troickog, čime je Srbija osvojila Dejvis kup a Francuska drugo mesto.

### 2011

U 2011, novi partner Ljodre u parovima postao je Nenad Zimonjić.

Spoljašnje veze
---------------

***Michaël Llodra*** na Wikimedijinoj ostavi
**Narodna i univerzitetska knjižnica Slovenije** (sl. *Narodna in univerzitetna knjižnica*) u Ljubljani, osnovana 1774. godine, jedna je od najvažnijih obrazovnih i kulturnih institucija u Sloveniji. Biblioteka se nalazi u centru Ljubljane u zgradi koju je između 1930. i 1931. godine projektirao Jože Plečnik, a koja je izgrađena od 1936. do 1940. godine u periodu Kraljevine Jugoslavije. Svi izdavači u Sloveniji zakonom su obavezani da dostave svoja izdanja narodnoj knjižnici kao centralnom depozitoriju. 2011. godine knjižnica je posjedovala oko 1,307,000 knjiga, 8,700 rukopisa i brojne druge dokumente, časopise, multimedijalne jedinice. Knjižnica se suočava sa problemom nedostatka prostora za pohranu građe i zbog toga postoji plan za izgradnju nove zgrade u blizini postojeće.

Vidi još
--------

* Univerzitet u Ljubljani

Vanjske veze
------------

***Narodna i univerzitetska biblioteka Slovenije*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.nuk.uni-lj.si

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 133020487
* LCCN: n50052802
* ISNI: 0000 0004 0622 0928
* GND: 2019981-8
* SUDOC: 028194349
* BNF: cb12007898w (podaci)
* BIBSYS: 90919107
* ULAN: 500301611
* NLA: 36135950
* NKC: kn20020321537
* BNE: XX187754
* CONOR.SI: 331587427

 |
***Sljedovi filozofa*** (starogrčki: ) naziv je nekoliko izgubljenih grčkih djela iz helenističkog doba. Njihova je svrha bila prikazati filozofe različitih škola u smislu slijeda tradicije čiji su dio bili. Od 3. do 1. stoljeća pne. postojali su slijedovi (ili "nizovi" ili "sukcesije", grčki: Διαδοχαί) koje su napisali Antigon iz Karista, Sotion, Heraklid Lembo (sažetak Sotionovog djela), Sozikrat, Aleksandar Polihistor, Jason iz Nise, Antisten s Rodosa i Nikija iz Nikeje. Sačuvani *Životi i mišljenja znamenitih filozofa* Diogena Laertija (3. stoljeće n.e.) oslanjaju se na ovu tradiciju.

Pored ovih, često su pisane i povijesti pojedinačnih filozofskih škola. Takva su djela stvorili Fanija iz Eresa (*O sokraticima*), Idomenej iz Lampsaka (*O sokraticima*), Sfero Bosforski (*O eretrijskim filozofima*) i Stratiklo (*O stoicima*). Među papirusima pronađenim u vili papirusa u Herkulaneju nalaze se djela posvećena sljedu stoika, akademičara, i epikurejaca. U kasnijem razdoblju Plutarh je napisao djela *O prvim filozofima i njihovim nasljednicima* i *O kirenaicima*, a Galen je napisao spise *O Platonovoj sekti* i *O hedonskoj sekti* (tj. epikurejcima). Često su pisane biografije pojedinih filozofa s kratkim opisom njegovih nasljednika. Takve su prirode bili Aristoksenov *Život Pitagore*, Andronikov *Život Aristotela*, Ptolemejev *Život Aristotela* i Jamblihov *Život Pitagore*.
**Ouazzane** čita se **Uzan** (arapski: وزان‎) je grad na sjeveru Maroka od 59,606 stanovnika.

Geografija
----------

Ouazzane leži na jugozapadnom rubu Masiva Rif, duž sjeverne padine planine Bouhelal, na nadmorskoj visini od 325 metara. Gotovo je podjednako udaljen (oko 70 km) od Chefchaouena i Ksar el-Kebira.

Historija
---------

Ouazzane je osnovao 1727. Šarif Mula kao religijski centar kod tadašnjeg sela Dechra Jabal al-Rīḥān (Selo na planini mirta). On je bio smatran za jednog od potomaka Proroka Muhameda preko linije sultana Idrīsa II. Nakon njegove smrti njegova grobnica (turbe) postala je objekt hodočašća, a samo naselje centar za izučavanje sufizma i svetište.

Šarifi (zemljoposjedničko plemstvo) Ouazzana bili su jedni od najutjecajnijih religijskih lidera u doba prije formiranja 
Španjolskog protektorata u Maroku, uz sve to bili su i neobično bogati zbog velikih feuda po okolici, na koje nisu plaćali porez.

Privreda
--------

Današnji Ouazzane je trgovački centar ratarsko-stočarskog kraja, u kom se naročito proizvodi žito.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Morocco*" (engleski). City population. Pristupljeno 1. 11. 2018.
2. 1 2 3 4  „*Ouazzanee*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 1. 12. 2018.

Vanjske veze
------------

***Ouazzane*** na Wikimedijinoj ostavi

* *à propos de Ouazzane* (Tourisme Maroc) Arhivirano 2019-02-04 na Wayback Machine-u (`fr`)
**Rogneda** ili **Rogneda Rogvoldovna** (ruski: ) ili **Ragneda** (bjeloruski: ; 962 - 1002) bila je nordijska princeza, kneginja Kijevske Rusije odnosno supruga velikog kneza Vladimira te kneginja/vladarica Polocka u današnjoj Bjelorusiji.

Otac joj je bio Rogvolod, nordijski vođa koji je došao "preko mora" i uspostavio vlast u Polocku. Oko godine 980. se Vladimir sa njom htio oženiti, ali, čuvši da se želi udati za njegovog polubrata Jaropolka, napao je Polock i zauzeo grad. Tada ju je silovao pred roditeljima, koje je potom ubio, te odveo u Kijev. Tamo mu je rodila nekoliko djece, među kojima su bili sinovi Jaroslav Mudri, Vsevolod, Mstislav od Černigova i Izjaslav. U *Povijesti minulih ljeta* se navodi kako je pokušala ubiti muža, zbog čega je sa sinom Izjasalovom prognana natrag u Polock. Tamo je sa sinom uspostavila lozu vladara koja će se održati sve do mongolske invazije. Pred smrt se zamonašila i uzela ime Anastazija.

| Ruska vladarska porodica |
| --- |
| **Upražnjen/a**Titulu posljednji imao/la**nepotvrđenoposljednja potvrđena supruga: Olga od Kijeva** | **Velika kneginja Kijeva**980–988 | **Upražnjen/a**Titulu preuzeo/la**nepotvrđenosljedeća potvrđena supruga: Malfrida** |
**Subota** je šesti dan u Sedmici, koji se nalazi između petka i nedjelje.

Po tradiciji izvedenoj od starih Židova, subota je posljednji dan sedmice. Ta konvencija je ostao univerzalni standard u Sjedinjenim Državama, ali u modernoj Europi mnogi ljudi smatraju subotu šestim (pretposljednjim) danom tjedna, dok je nedjelja posljednji. Moderna europska konvencija je formulirana od strane ISO 8601 standarda. Sa druge strane, u mnogim islamskim državama subota je prvi dan tjedna, gdje je petak praznik.

U staroj židovskoj tradiciji, subota je sabat. Mnogi jezici nemaju različite riječi za "subotu" i "sabat". Istočne Pravoslavne crkve razlikuju sabate (subote) od nedjelje. Rimokatolici slabo naglašavaju tu razliku da mnogi prate - bar u kolokvijalnom jeziku - protestantsku praksu zvanja nedjelje sabatom.

Moderno Maori ime, *Rahoroi*, ima značenje "dan pranja".

U mnogim državama gdje su nedjelje praznici, subota je dio vikenda i tradicionalno je dan za odmaranje. 

Subota je uobičajeni dan za izbore u Australiji i jedini dan u Novom Zelandu kada se izbori mogu održavati.

Vanjske poveznice
-----------------

***Subota*** na Wikimedijinoj ostavi

* Gdje je subota dobila svoje ime

| **Stranica Šablon:Hlist/styles.css nema sadržaj.*** p
* r
* u
Dani u sedmici |
| --- |
| 
ponedjeljak **·**
utorak **·**
srijeda **·**
četvrtak **·**
petak **·**
subota **·**
nedjelja
 |
Koordinate: 41° 14′ 20" SGŠ, 20° 46′ 36" IGD

**Mešejišta** (mak. *Мешеишта*) su naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Mešejišta pripadaju opštini Debarca.

Mešejišta su do 2004. godine bila središte istoimene opštine, koja je potom pripojena opštini Debarca.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Mešejišta je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Ohrida, naselje je udaljeno 15 km severozapadno.

Mešejišta se nalaze u istorijskoj oblasti Drimkol, koja priobalno područje Ohridskog jezera oko Struge, na mestu istoka reke Crni Drim (poreklo imena). Naselje je smešteno u severoistočnom delu oblasti, gde se od Struškog polja na zapadu uzdiže planina Mazatar ka istoku. Neposredno zapadno od naselja protiče rečica Sateska. Nadmorska visina naselja je približno 770 metara.

Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Mešejišta su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 779 stanovnika. 

Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (99%).

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Debarca

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.debarca.gov.mk Zvanična stranica opštine Debarca Arhivirano 2013-10-01 na Wayback Machine-u
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)

  

  


| p • r • uNaselja opštine Debarca |
| --- |
| **Belčišta** • 
Arbinovo •
Botun •
Brežani •
Velmej •
Volino •
Vrbjani •
Godivje •
Gorenci •
Gornje Sredorečje •
Grkopolje •
Donje Sredorečje •
Zlesti •
Izdeglavje •
Klimeštani •
Laktinje •
Lešani •
Mešeišta •
Mramorec •
Novo Selo •
Ozdoleni •
Orovnik •
Pesočani •
Slatino •
Slatinski Čiflik •
Slivovo •
Sošani •
Trebeništa •
Turje •
Crvena Voda |  |
Koordinate: 40°51′12.16″N 14°15′1.75″E﻿ / ﻿40.8533778°N 14.2504861°E﻿ / 40.8533778; 14.2504861

Venera Kalipigijska.
Mlada plesačica, brončana statua iz Vile papirusa.
Aleksandrov mozaik.
Mumija.
**Napuljski nacionalni arheološki muzej** (*Museo Archeologico Nazionale di Napoli*) je muzej u južnom italijanskom gradu Napulju. Smješten je na sjeverozapadnom dijelu nekadašnjeg zida koji je opasavao grčku koloniju *Neapolis*. Muzej sadrži veliku zbirku rimskih artefakata iz Pompeja, Stabija i Herkulaneuma. Zbirka sadrži neke od najkvalitetnijih i najpoznatijih umjetničkih djela iz grčkih, rimskih i renesansnih vremena.

Vanjske veze
------------

***Napuljski nacionalni arheološki muzej*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice
* Museum Guide to Naples information Arhivirano 2010-06-05 na Wayback Machine-u
* Archeonapoli: il MANN Arhivirano 2007-04-28 na Wayback Machine-u
* Il museo nel sito del Ministero Arhivirano 2006-05-16 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 134828205
* LCCN: n80044962
* ISNI: 0000 0001 2289 7996
* GND: 1053223-7
* SUDOC: 028556127
* BNF: cb11866601c (podaci)
* BIBSYS: 90615453
* NLA: 35416902
* NKC: ko2005293947
* BNE: XX130489
* CiNii: DA06274020

 |
**Resokrilci**  ili **resičari** *(Thysanoptera)* red su malih tankih kukaca uskih krila kojima s rubova strše dugačke dlačice.

Ličinka resokrilca
Ličinke i odrasli resokrilci
Odrasli resokrilci

Izgled
------

Glava im je asimetrična jer im je desna gornja čeljust jako smanjena. Usne su im prilagođene za bodenje i sisanje. Ticala im čini 6-10 članaka različite duljine. Noge služe za hodanje i prihvaćanje, imaju posebno veliku prianjaljku. Krila su uska a rebra su toliko smanjena da se jedva raspoznaju. Funkcionalnost leta su postigli resastim nastavcima (po čemu su i dobili ime). Zadak je dugačak. Nisu dobri letači ali ih vjetar može prenijeti na velike udaljenosti.

Ličinke
-------

Ženka srpolikom leglicom ulaže jaja u biljno tkivo, a ako nema leglicu, odlaže jaja na zaštićena mjesta na biljci. Ličinka nakon nekoliko presvlačenja počinje nalikovati odraslomu kukcu, jedino nema krila. Iz nje nastane pokretljiva kukuljica. Dio resokrilaca, legličari, ima samo jedno stanje nimfe, a bezlegličari imaju dva stanja.

Prehrana
--------

Hrane se biljnim sokovima, truskama gljiva, a neke su vrste grabežljive.
Usni ustroj im je hipognatan (usmjeren prema dolje), sastoji se od bodeža kojim probadaju mekano biljno tkivo, te se hrane tekućim sadržajem stanica i mekanih biljnih tkiva.

Vrste
-----

Poznato je oko 5500 vrsta, 400 u Europi.  

Podred legličara (*Terebrantia*) čine resokrilci kojima ženke imaju leglicu: žitni resokrilac (*Limnothrips cerealium*), duhanski resokrilac (*Thrips tabaci*), cvjetni resokrilac (*Thrips phisapus*).  

Podred bezlegličara (*Tubulifera*) čine resokrilci kojima ženke nemaju leglicu: rižin resokrilac (*Phloethrips oryzae*), topolinim resiokrilac (*Lispothrips crassipes*).

Izvori
------

1. ↑  Ivo Matoničkin, Ivan Habdija, Biserka Primc-Habdija, Beskralješnjaci, biologija viših avertebrata, Školska knjiga, Zagreb, 1999. ISBN 953-0-30824-8

***Resokrilci*** na Wikimedijinoj ostavi
**Ouidah** () ili **Wydah** () je obalni grad na jugu Benina, smješten u departmanu Atlantique. Ouidah danas broji oko 83,500 stanovnika, prema procjeni iz 2019. godine, te ima izrazito velik historijski značaj za Benin; Ouidah je dugo vremena bio centar translatlantske trgovine robljem i jedno od središta na "Obali robova". 

Francuzi za grad koriste još i nazive **Juida** ili **Juda**, dok ga Portugalci nazivaju **Ajudá**; rjeđe se susreće i nizozemski naziv **Fida**.

Historija
---------

Portugalska utvrda São João Baptista de Ajudá
Prema lokalnoj tradiciji, kralj Kpase, vladar Kraljevstva Whydah, osnovao je grad negdje pred kraj XVI. vijeka. Inicijalni naziv grada bio je **Glēxwé** (srpskohrvatski: "Seoska kuća"). Kako je bio smješten na obali, grad je bio vrlo pogodno trgovinsk mjesto, što su iskoristili Britanci, koji su 1650. godine na području grada izgradili utvrdu.

Ubrzo je grad postao središte trgovine robljem na tom području, a kontrolu su uskoro preuzeli Portugalci, koji su u gradu izgradili utvrdu São João Baptista de Ajudá (srpskohrvatski: Sveti Ivan Krstitelj od Ajude). Upravo će ta utvrda poslužiti kao jezgra razvoja samoga grada. Portugalci su početkom XVIII. vijeka lokalnom vladaru Haffonu poklonio krunidbenu čast kao znak zahvalnosti. U tom je periodu Whydah bio druga najveća luka u triangularnoj trgovini robljem na relaciji Afrika-Amerike-Europa. 

Haffon je vladao kraljevstvom sve do 1727. godine, kada je dahomejski vladar Agaja iznenada napao grad i ubrzo ga pokorio, zajedno sa susjednom Alladom. Kraljevstvo Whydah je ubrzo postalo grad u sklopu Kraljevstva Dahomej, dok su europski kolonizatori i trgovci u gradu izgradili utvre kako bi zaštitili svoje interese; portugalska utvrda São João Baptista predana je Dahomeju tek 1961. godine. U vrijeme francuske uprave u Beninu, Ouidah se nastavio razvijati kao trgovinsko središte te je ubrzo prometno povezan s ostalim gradovima.

Kultura
-------

Ouidah je vrlo važno kulturno središte u Beninu zbog svog historijskog značaja. U gradu su, zbog stalne cirkulacije robova iz različitih dijelova svijeta, prisutne brojne etničke i vjerske skupine; u gradu postoje islamski i kršćanski vjerski objekti, a značajne turističke lokacije su lokalna katedrala te manja, Bazilika bezgrešnog začeća. Prisutna su i svetišta za sljedbenike lokalnih vudu religija. 

U gradu postoji i historijski muzej te umjetnička galerija, koja je smještena u obnovljenoj zgradi brazilskih robova. Važan spomenik su i Vrata bez povratka, memorijalni slavoluk posvećen porobljenim Afrikancima.

Gradovi prijatelji
------------------

* Francuska Melun, Francuska
* Francuska Saint-François, Guadeloupe, Francuska
* Francuska Villeneuve-d'Ascq, Francuska

Vanjske veze
------------

* Ouidah Arhivirano 2019-06-16 na Wayback Machine-u (site de l'Office du Tourisme)
* Door of No Return Arhivirano 2013-02-04 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 137286921
* GND: 4116838-0
* BNF: cb121784452 (podaci)
* NKC: ge384609

 |
**Moire** ili **Mojre** (grč. **Μοîραι** *Moírai*) božice su sudbine, usuda, tri sestre suđenice, tri kćeri Zeusa i Temide ili Nikte, a neki izvori tvrde - Ananke. Njihov su pandan u rimskoj mitologiji Parke.

Etimologija
-----------

Simbol sudbine
Grčka riječ μοῖρα značila je dio, a proširivanjem značenja počela je označivati dio sudbine ili života. Tako su Suđenice dobile svoje grčko ime - Mojre.

Karakteristike
--------------

Isprva su bile prikazivane kao jedna božica - Homer u *Ilijadi* govori o jednoj Mojri, a opet i o više njih. U *Odiseji* spominje *Klothes*, Kloto. U nordijskoj mitologiji bile su zvane Nornama.

Opisivane su kao hladne, bezosjećajne, bezdušne i nemilosrdne. Često su prikazivane starim i oronulim ženama. Bez obzira na loš glas, bile su štovane kao božice. Mladenke su im žrtvovale uvojke svoje kose i zaklinjale se u njihovo ime. Moguće je da su izvorno bile božice rođenja.

Mitologija
----------

  

Suđenice su držale nit života, a i sami ih su se bogovi bojali - delfijska proročica rekla je da je i Zeus pod njihovom moći. Protiv Moira čovjek je bio nemoćan, a isto tako njima su podređeni bogovi, jer "i nad njima vlada sudbina". Suđenice su se pojavljivale prve tri noći djetetova života da bi odredile kakav će taj život biti. Imale su najveću moć u Helena.

### Klota

*Klotho* (grč. **Κλωθώ**, predilica)  

Započinje presti nit života, tj. određuje rođenje. Njezin je pandan u rimskoj mitologiji **Nona**.

### Laheza

*Lahesis* (grč. **Λάχεσις**, raspoređivač)  

Prede nit, tj. čuva život. Njezin je pandan u rimskoj mitologiji **Decima**

### Atropa

*Atropos* (grč. **Ἄτροπος**, neumoljiv, neizbježan) ili **Aisa**  

Kida nit, određuje smrt. Njezin je pandan u rimskoj mitologiji **Morta**.

Eksterni linkovi
----------------

***Mojre*** na Wikimedijinoj ostavi

* Mojre u klasičnoj literaturi i umjetnosti
**Sybille Schmitz** (2. decembar 1909 - 13. april 1955) bila je njemačka glumica, koja je vrhunac popularnosti uživala kao filmska zvijezda u doba Trećeg rajha.

Karijeru je započela 1927. godine nakon završene dramske škole u Kölnu, kada ju je u Berlinu kao dio ansambla Deutsches Theater angažirao znameniti teatarski režiser Max Reinhardt. Već sljedeće godine je snimila svoj prvi film, a nekoliko godina kasnije dobila glavnu žensku ulogu u *F.P.1 antwortet nicht*. Schmitz je popularnost očuvala i nakon dolaska nacista na vlast, pa čak i nakon što se zamjerila svemoćnom ministru propagande Josephu Goebbelsu. Zbog "nearijevskog" izgleda je, međutim, u tom periodu uglavnom tumačila likove femme fatale ili "egzotičnih" strankinja.

Nakon rata je neko vrijeme bila predmetom neslužbenog bojkota, ali je sa vremenom obnovila karijeru. Tada su joj, međutim, na karijeru daleko više počeli uticati alkoholizam, narkomanija, depresija i pokušaji samoubistva. Posljednji film *Das Haus an der Küste* je godine 1953. snimila u tadašnjoj Jugoslaviji. Nakon njega je živjela u münchenskom stanu sa ljekarkom Ursulom Moritz koja joj je izdavala recepte preko kojih je dobijala morfij. Nakon nekog vremena je izvršila samoubistvo pilulama za spavanje, poput lika u svom posljednjem filmu.

Njena sudbina je inspirirala Rainera Wernera Fassbindera da 1982. godine snimi film *Čežnja Veronike Voss*.

Izabrana filmografija
---------------------

* *Polizeibericht Überfall* (1928)
* *Tagebuch einer Verlorenen* (1929)
* *Vampyr* (1932)
* *Rivalen der Luft* (1933)
* *Musik im Blut* (1934)
* *Oberwachtmeister Schwenke* (1934)
* *An Ideal Husband* (1935)
* *Punks kommt aus Amerika* (1935)
* *Stradivari* (1935)
* *Wenn die Musik nicht wär*/*Das Lied der Liegbe* (1935)
* *Ich war Jack Mortimer* (1935)
* *Die Leuchter des Kaisers* (1936)
* *Die Unbekannte* (1936)
* *Die Kronzeugin* (1937)
* *Signal in der Nacht* (1937)
* *The Roundabouts of Handsome Karl* (1938)
* *Es leuchten die Sterne* (1938)
* *Hotel Sacher* (1939)
* *Die fremde Frau* (1939)
* *Clarissa* (1941)
* *Wetterleuchten um Barbara* (1941)
* *Vom Schicksal verweht* (1942)
* *Die Hochstaplerin* (1943)
* *Titanic* (1943)
* *Das Leben ruft* (1944)
* *Between Yesterday and Tomorrow* (1947)
* *Die letzte Nacht* (1949)
* *Die Lüge* (1950)
* *Kronjuwelen* (1950)
* *Illusion in Moll* (1952)
* *Das Haus an der Küste* (1953)

Vanjske veze
------------

* Sybille Schmitz na IMDb-u (`en`)
* First Sybille Schmitz Website - from Germany - The Sybille Schmitz archives. Arhivirano 2006-02-07 na Wayback Machine-u
* Photographs and literature
* Sybille Schmitz na Find a Grave
**Tembé**, pleme iz skupine Tenetehara, porodica Tupi-Guarani, nseljeni uz rijeke Gurupi i Guamá i istočnobrazilskim državama Maranhão i Pará. 

Danas žive na sljedećim rezrvatima:  *'1. Alto Turiaçu'*  (općine Cândido Mendes, Carutapera, Monção i Turiaçu) gdje imaju 4 aldeje (sela) Banha, PI Canindé, Igarapé das Pedras i Cajueiro. Brojno stanje je [1985]. iznosilo 157. Trilingualni su u tembe, urubu i portugalskom;  *'2. Alto Rio Guamá'*  u općinama Paragominas i Viseu. Ovdje imaju pet aldeja: Pitoma, PI Rio Guamá, São Pedro Velho, Frasqueia i Tauari, broj im iznosi 275 (1985). Prema silu ovdje više nitko ne govori jezikom tembe ;  *'3. Tembé'* , u općini Tomé Açu, sa Indijancima Turiwara;  *'4. Turé-Mariquita'* , u općini Tomé Açu, gdje ih ima 39 (1990) .

Izvori
------

1. ↑  Tembé
2. ↑  „Alain Fabre". Arhivirano iz originala na datum 2012-11-25. Pristupljeno 2012-11-25.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| p • r • uTupí-Guaraní: Tenetehara |
| --- |
|  |
| Asuriní do Tocantins • Avá-Canoeiro • Cara Preta • Guajajára • Parakanã • Suruí do Pará • Tapirapé • Tembé • Turiwára |

 |
**Rochdale** je metropolitanski borough od 211,699 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Greater Manchester.

Geografske karakteristike
-------------------------

Rochdale se proteže na sjeveru Grofovije Greater Manchester, sa obje strane masiva Pennines.

Ime je dobio po najvećem gradu, koji je i administrativni centar borougha Rochdaleu, ostala veća naselja su Middleton, Heywood, Littleborough, Milnrow i Wardle.

Historija
---------

Grad Rochdale je izrastao za srednjeg vijeka kao trgovište. Tokom 18 i 19. vijeka postao je važan centar za preradu pamuka; naročito poznat po teškim tkaninama za industriju. Tad je prokopan kanal prema Manchesteru pa se roba mogla jeftinije transportirati brodovima.

Industrija koja je nekad bila pokretač razvoja borougha, gotovo je zamrla, jer je tekstilna industrija bankrotirala, ali još uvijek ima nešto metalurških pogona. Početkom 21. vijeka osnovan je poslovni park *Kingsway*, pored autoputa M62 u kom se smjestilo puno malih kompanija koje se bave razvojem novih tehnologija. Kako je odlično povezan sa Manchesterom, Leedsom i Liverpoolom tu se doselilo i dosta kompanija koje se bave logistikom.

Metropolitanski borough Rochdale formiran je nakon administrativne reforme zemlje 1. aprila 1974. ujedinjenjem dotadašnih šest distrikta, koji su dotada administrativno podpadali podGrofoviju Lancashire.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Francuska Tourcoing, Francuska
* Njemačka Peine, Njemačka
* Njemačka Bielefeld, Njemačka
* Pakistan Sahiwal, Pakistan
* Ukrajina Lavov, Ukrajina
* Bangladeš Sylhet, Bangladeš

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Rochdale*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 16. 04. 2017.

Vanjske veze
------------

***Rochdale (borough)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Rochdale Borough Council (`en`)

| * p
* r
* u
Metropolitanski borouzi Grofovije Greater Manchester |
| --- |
| Metropolitanski borouzi | Bolton · Bury · Manchester · Oldham · Salford · Rochdale · Stockport · Tameside · Trafford · Wigan |  |
**Slackware** (čita se *slekver*) je najstarija aktivna Linux distribucija. Slackware je napravio Patrick Volkerding 1993. godine. Najnovija verzija je 14.2.
Cilj Slackwarea je stabilnost i jednostavnost dizajna i da bude distribucija najsličnija Unixu - koristi čiste tekstualne fajlove za podešavanja i ima relativno malo izmena u odnosu na autentične programe koje ova distribucija podržava.

Istorija
--------

Slackware je originalno nastala od tada popularne distribucije Softlanding Linux System. Softlanding Linux System je izgubila na popularnosti kada su njeni kreatori odlučili da promene format izvršnih fajlova iz a.out formata u ELF. Volkerding je tada objavio izmenjenu verziju SLS-a i nazvao ju je Slackware.  Prva verzija Slackwarea, 1.00, 16.8.1993. godine Distribucija je vršena na slikama 3½" disketa, putem protokola FTP.

1999. godine, Slackware je napravio veštačku inflaciju broja verzije, te je nakon Slackware 4, prva sledeća verzija bila Slackware 7. Volkerding je ovo objasnio kao marketinški potez sa ciljem da bude jasnije da je Slackware moderna distribucija (većina drugih distribucija tog vremena je bila na verziji 6). 

2005. godine, počevši verzijom 10.2, Slackware je prestao da pakuje i distribuira GNOME zbog kompleksnosti GNOME paketa. 

19.5.2009. godine Slackware je po prvi put objavio zvanične pakete optimizovane za x86 64 procesorsku infrastrukturu.

Linkovi
-------

* Slackware
* Slackware Srbija
* Distrowatch: Slackware (`en`)

***Slackware*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| * p
* r
* u
Linux distribucije |
| --- |
|  |
| 
CentOS  •  Debian  •  Fedora  •  Gentoo  •  Knoppix  •  Mandriva Linux  •  Red Hat Enterprise Linux  •  Slackware  •  SUSE Linux  •  Ubuntu  •  *više…* |

 |
Ovo je članak o pretkolumbovskoj arheološkoj kulturi Sjeverne Amerike.  Za kulturu u današnjoj državi SAD, v. Kultura u Mississippiju.  
Karta koja pokazuje raspon Misisipijske i njima srodnih kultura.
**Misisipijska kultura** (engleski: ) je bila indijanska arheološka kultura graditelja humaka koja je postojala na području današnjih SAD u posljednjim vijekovima 1. i prvim vijekovima 2. milenijuma. Ime je dobila po dolini rijeke Mississippi, gdje se prvi put počela razvijati i odakle se postepeno širila na zapad i istok. Kao njen početak se tradicionalno uzima 850. a završetak 1500. godina.

Kao njena glavna karakteristika se navode veća naselja i orijaški piramidalni humci od zemlje, ekonomija temeljena uzgajanju kukuruza, religijski artefakti napravljeni od bakra te složeniji oblici društvene organizacije temeljeni na plemenskim savezima kojima su upravljali poglavice. Iako se misisipijska kultura često navodi kao najrazvijenije ljudsko društvo pretkolumbovske Sjeverne Amerike prije dolaska Evropljana, a nekada i civilizacija, ona nije poznavalo metalurgiju niti pismo. 

Naselja misisipijske kulture je u 16. vijeku opisao španski istraživač Hernan de Soto, ali su ona ubrzo nakon toga nestala, što se tumači kao završetak procesa uzrokovanog malim ledenim dobom nekoliko vijekova prije, odnosno posljedicom izloženosti Indijanaca pogubnim bolestima kao što su male i velike boginje. Vjeruje se da određeni broj današnjih indijanskih plemena potiče od misisipijske kulture, a među Cherokeejima se do 19. vijeka sačuvala usmena predaja o gradnji velikih humaka u prošlosti.

Vanjske veze
------------

***Misisipijska kultura*** na Wikimedijinoj ostavi

* The Mississippian and Late Prehistoric Period, National Park Service Southeastern Archaeology Center
* Mississippian World, Texas Beyond History
* Cahokia Mounds Arhivirano 2008-10-06 na Wayback Machine-u
* Etowah Indian Mounds State Historic Site Arhivirano 2005-12-15 na Wayback Machine-u
* Indian Mounds of Mississippi, a National Park Service *Discover Our Shared Heritage* Travel Itinerary
* Moundville Archaeological Park
* Chucalissa Museum and Archaeological site
* Encyclopedia of Alabama: Mississippian Period Arhivirano 2014-12-18 na Wayback Machine-u
* Animation: Towns and Temples of the Mississippian Culture-5 Sites
Pogled na tvrđavu
**Penjon de Velez de la Gomera** (šp. *Peñón de Vélez de la Gomera*) je suverena teritorija Španije koja se nalazi u blizini obale Maroka. Udaljena je oko 120 kilometara od Seute i predstavlja stenovito ostrvo sa utvrđenjem, koje je od 1934. godine usled snažne oluje spojeno peščanim sprudom sa kopnom i pretvoreno u poluostrvo. Zahvata površinu od približno dva hektara. Dugačko je četiri stotine, a široko sto metara.

Od 1496. godine ostrvo je bilo pod upravom Portugala, da bi od 1578. palo pod vlast Španije. Španci su nekoliko puta gubili i vraćali suverenitet nad ovom tvrđavom (1564, 1680, 1755 i 1790), da bi 1871. konačno bila doneta odluka o ukidanju vojnog prisustva usled gubljenja na značaju ove tvrđave. Danas se na ostrvu nalazi svega nekoliko vojnika.

Vidi još
--------

* Španija
* Seuta
* Melilja
* Penjon de Alusemas

| * p
* r
* u
Administrativna podjela Španije |
| --- |
| Autonomne pokrajine | Andaluzija • Aragonija • Asturija • Balearski otoci • Baskija • Estremadura • Galicija • Kanarski otoci • Kantabrija • Katalonija • Kastilja-La Mancha • Kastilja i León • La Rioja • Madrid • Murcia • Navara • Valencijanska zajednica | Zastava Španije |
| Autonomni gradovi | Ceuta • Melilla |
| *Plazas de soberanía* | Alhucemas • Chafarinas • Peñón de Vélez de la Gomera |
**Reluktansa** je mjera otpora materijala uspostavljanju magnetskog polja.

Simbol je slovo {\displaystyle {\mathcal {R}}} a jedinica reluktanse je Amper-zavoj/Veber (Az/Wb).

Vrijednost reluktanse je direktno proporcionalna dužini (**l**) puta silnica magnetskog polja i inverzno proporcionalna permeabilnosti (**μ**) i površini poprečnog presjeka materijala **A**. To iskazuje sljedeća jednačina:

{\displaystyle {\mathcal {R}}={\frac {l}{\mu \cdot {A}}}}
Reluktansa u magnetskim kolima se može smatrati analognom otporu u električnim kolima. Jedinica za reluktansu se može izvesti koristeći l u metrima, A u kvadratnim metrima, i μ kako je prikazano:

{\displaystyle {\mathcal {R}}={\frac {l}{\mu \cdot {A}}}} = {\displaystyle {\frac {m}{{\frac {Wb}{{Az}\cdot {m}}}\cdot {m^{2}}}}} = {\displaystyle {\frac {Az}{Wb}}}
At/Wb je amper-zavoj/veber.

Primjer
-------

Treba naći reluktansu materijala koji ima dužinu 0.05 m, poprečni presjek 0.01 m², i permeabilnost od 3500 μWb/(Az•m):

{\displaystyle {\mathcal {R}}={\frac {l}{\mu \cdot {A}}}} = {\displaystyle {\frac {0.05}{{3500}\cdot {10^{-6}}\cdot {0.01}}}} = 1400 Az/Wb

Drugim riječima, potrebno je 1400 zavoja da se ostvari magnetski tok od 1 vebera pri ovim uslovima i struji od 1 A kroz namotaj.

Vidi još
--------

* Magnetski tok
* Gustina magnetskog toka
* Magnetsko polje
* Električno polje
* Maksvelove jednačine
* Gausovi zakoni

Literatura
----------

* Principles of Electric Circuits, 7th edition, Thomas I. Floyd, Prentice Hall, ISBN 0-13-098576-7, pp. 386.

Spoljašnje veze
---------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Fizika***  |

* O magnetskom polju Arhivirano 2011-06-03 na Wayback Machine-u
Koordinate: 42° 14′ 26" SGŠ, 21° 23′ 43" IGD

**Tanuševci** (mak. *Tanuševci*) su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Tanuševci su naselje u okviru opštine Čučer-Sandevo, koja obuhvata severna predgrađa Skoplja.

Prirodni uslovi
---------------

Tanuševci su smešteni u krajnje severnom delu Republike Makedonije, na granici sa Srbijom. Od najbližeg grada, Skoplja, selo je udaljeno 35 kilometara severno.

Selo Brest se nalazi u istorijskoj oblasti Crnogorje, na visovima u središnjem delu Skopske Crne gore, na približno 1.030 metara nadmorske visine.

Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Stanovništvo
------------

Brest je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 417 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su Albanci (98%).

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.

Vidi još
--------

* Opština Čučer-Sandevo

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* http//www.cucersandevo.gov.mk/ Zvanična stranica opštine Čučer-Sandevo

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Čučer-Sandevo |
| --- |
| **Čučer-Sandevo** • 
Banjani • 
Blace • 
Brazda • 
Brest • 
Brodec • 
Gluvo • 
Gornjani • 
Kučevište • 
Mirkovce • 
Pobožje • 
Tanuševci |  |
Iranski bareljef iz kadžarskog perioda
**Reljef** u umjetnosti označava skulpturu gdje se oblici vajaju izdizanjem, ili u **uleknutom** reljefu, spuštanjem s ravne plohe s kojom skulptura ostaje integralno povezana. Takva skultptura, dakle, ne predstavlja samostalnu cjelinu, nego ima pozadinu. Reljefi su česti u svjetskoj umjetnosti, od kojih su najpoznatiji oni koji ukrašavaju zidove monumentalnih građevine. Friza u klasičnom korintskom redu se često ukrašava s bareljefima (niskim reljefima). *Alto rilievo* (visoki reljef) se pak, može vidjeti na Partenonu. Nekoliko različitih reljefa može činiti povezani niz scena.

Tipovi reljefa
--------------

**Visoki (duboki) reljef** (ital. *alto-relievo*) je reljef kod kojega se prostor i masa međusbno "isprepliću", tj. pojedini dijelovi reljefa su toliko izbočeni od okvira reljefa prema nama da prodiru kroz prostor, dok se on pak zavlači u udubljenja nastala oblikovanjem izbočenja. On je sličan statui u punoj plastici, tako da se za pun dojam i njega treba sagledati sa više strana.

**Niski (plitki) reljef** ili **bareljef** (fr. *bas-relief*) je za razliku od visokog ispunjen manjim izbočenjima, iako se i tu javlja igra sa svjetlom i sjenom. Zbog sjena stvorenih razlikama u visini pojedinog dijela reljefa dolazi do izgleda plastičnosti reljefa.

**Uleknuti (ucrtani) reljef** nema nikakvih izbočina, već udubljena koja su uklesana u kamenu ploču. Udubljenja su plitka i uska, sve su plohe ravne, a odnos mase i prostora je manje zamjetniji nego kod visokog i niskog reljefa. Uleknuti reljef promatramo samo iz jednog pravca, za razliku od promatranja visokog reljefa, a primjer za njega su mnoge nadgrobne ploče i sarkofazi. Upravo zbog toga uleknuti reljef se vizualno približava svojstvima slike.

Znameniti reljefi
-----------------

Neki od znamenitih reljefa su:

* Nacionalni memorijalni spomenik Mount Rushmore u Keystoneu u Južnoj Dakoti
* Veliki oltar Pergama
* Lavovi i zmajevi Ištarinih dveri u Babilonu
* Hram u Karnaku u Egiptu
* Angkor Wat u Kambodži

Eksterni linkovi
----------------

***Reljef (skulptura)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Heilbrunn Timeline of Art History, "American Relief Sculpture", Metropolitan Museum of Art, New York.
* Melissa Hardiman, "Bas-Relief Pathfinder" Arhivirano 2008-09-19 na Wayback Machine-u
**Roosevelt Skerrit** (8. jun 1972 -) je dominički političar koji od 2004. godine do danas vrši dužnost premijera.

Skerritt je u mladosti bio pristaša Dominičke stranke slobode, ali se nakon studija u SAD priključio Dominičkoj laburističkoj partiji (DLP). Predavao je na koledžu Clifton-Dupigny prije nego što je 2000. kao kandidat DLP izabran u Parlament.

U vladi Roosevelta Douglasa je dobio resor ministra sporta, a nakon dolaska Doiglasove smrti je u kabinetu Pierrea Charlesa preuzeo i oblast obrazovanja. Za vrijeme njegovog mandata je osnovan Dominički državni koledž. Godine 2003. je vodio tajne pregovore s NR Kinom oko povlačenja priznanja Tajvana u zamjenu za financijsku pomoć. 

Mjesto premijera je preuzeo početkom 2004. nakon Charlesove iznenadne smrti. U aprilu iste godine je Dominika prekinula diplomatske odnose s Tajvanom i preuzela diplomatske odnose s NR Kinom. Skerritt je potvrdio mandat na izborima 2005. godine kada je DLP postigla uspjeh i povećala broj mjesta u parlamentu. Otada je Skerritt izgradio bliske veze s Fidelom Castrom i Hugom Chavezom, koji je 2007. posjetio Dominiku kao prvi važniji svjetski vođa u njenoj historiji. Pod Skerrittom je Dominika početkom 2008. ušla u Bolivarski savez za Amerike (ALBA).
Izraz **Patoa** (fr. *Patois*) je naziv u francuskom jeziku za lokalni jezik ili dijalekt, koji se razlikuje od standardnog jezika. U Francuskoj se kao standardni najčešće smatra jezik stanovnika Pariza. Ponekad se u jezici manjina (recimo bretonski ili oksitanski) takođe označavaju kao patoa. 

Kao patoa se mogu podrazumevati pidžin jezici, kreolski jezici, dijalekti i druge forme lokalnog jezika, ali ne i kategorije žargona i slenga. 

Francuska reč patoa potiče od staro-francuskog *patoier* što znači „nespretno baratati". 

Dugi niz godina patoa jezik je smatran nekulturnim i „seljačkim" jezikom. Ovo mišljenje je poteklo iz vremena kada je Kalvin preveo Bibliju na francuski. Uvođenjem obaveznog školskog obrazovanja u Francuskoj i Švajcarskoj, lokalne jezičke specifičnosti su potiskivane. Radio i televizija su tome doprineli u 20. veku. Tek poslednjih godina preduzimaju se mere za očuvanje lokalnih dijalekata. 

Patoa jezik (lokalni naziv *Patwah*) je i jezik kojim se govori na Jamajci, Jamajka kreolski jezik. Ovaj jezik se zasniva na engleskom. 

Na antilskom ostrvu Dominika se govori patoa zasnovan na francuskom, kreolskom i aravak jezicima.

Vidi još
--------

* Švajcarski francuski
* Belgijski francuski

Spoljašnje veze
---------------

* On-lajn rečnik patoa[*mrtav link*]
* Jamajčanski patoa
* Tipični primeri jamajčanskog patoa Arhivirano 2008-08-14 na Wayback Machine-u
Za ostala značenja, v. Rogoźnica (razvrstavanje).

**Rogoźnica** (njemački: *Groß Rosen*) je selo od 724 stanovnika na zapadu Poljske u Donjošleskom vojvodstvu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Rogoźnica leži 7 kilometara sjeverozapadno od grada Strzegoma. Selo je poznato po kamenolomu granita i 
Koncentracionom logoru Gross-Rosen koji su Nacisti podigli u augustu 1940.

Historija
---------

Logor je radio do februara 1945. kad su logoraši evakuirani. Jedinice Crvene armije ušle su napušteni logor početkom maja 1945.

Logor je u februaru 1947. službeno je predan poljskim vlastima, koje su počele sređivati lokalitet. 
U septembru iste godine osnovan je odbor za zaštitu i raspisan natječaj za projekt spomenika posvećen žrtvama logora. 
Spomenik je otkriven u jesen 1953.

Između 1978.-1982. na temeljima nekadašnjeg SS restorana izgrađen je paviljon u kojom se danas nalazi muzej.
Dekret]]om ministra kulture i umjetnosti 21. aprila 1983. osnovan je Državni muzej Gross-Rosen.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Poland: Wałbrzych Subregion*" (engleski). City population. Pristupljeno 8.02. 2021.
2. 1 2  „*Muzeum*" (poljski). Muzeum Gross-Rosen. Pristupljeno 8.02.2021.

Vanjske veze
------------

***Rogoźnica (Donjašleska)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Rogoźnica* (`pl`)
* *Muzeum* (`pl`)
**Nadbiskupija** (latinski: *Archidioecesis*) zapravo je sintagma od grčke riječi *arhi* = iznad i latinsko-grčke dijaceze, dakle to je viši oblik crkvene teritorijalne organizacije rimokatoličke crkve od biskupije na čijem se čelu nalazi se nadbiskup.

Određena biskupija može biti nadbiskupija iz historijskih ili organizacijskih razloga. U većini slučajeva je nadbiskupija ujedno i sjedište metropolije, pa je nadbiskup ujedno i metropolit, ali ima i slučajeva u kojima neka nadbiskupija nije sjedište metropolije, nego je izravno podređena Vatikanu kao Zadarska nadbiskupija, ili je dio neke druge metropolije, kao što je to Avinjonska nadbiskupija, koja je dio Marsejske metropolije. U septembru 2011. bilo je ukupno 629 nadbiskupija, od toga je njih 547 bile i metropolije.

Da bi upravljao nadbiskupijom biskup ne treba nikakvo novo zaređenje, nego odmah po imenovanju nosi naslov nadbiskupa. 

Nadbiskupije postoje i u drugim kršćanskim crkvama. Čitava engleska Anglikanska zajednica podjeljena je na dvije nadbiskupije kenterberijsku (*Archbishop of Canterbury*) i joršku| (*Archbishop of York*), no po tradiciji čitavu crkvu predvodi kenterberijski nadbiskup.

U pravoslavlju nazivu nadbiskupa odgovara arhiepiskop, čija uloga može biti različita, ovisno o lokalnoj crkvi. Tako je poglavar grčke pravoslavne crkve atenski arhiepiskop.

Izvori
------

1. ↑  „*Archidiocesi in Vocabolario*" (talijanski). Treccani, Enciclopedia Italiana. Pristupljeno 26. 11. 2011.

Eksterni linkovi
----------------

* Archdiocese sa portala Catholic Encyclopedia (`en`)