recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
36°21′17″N 53°51′23″E﻿ / ﻿36.35472°N 53.85639°E﻿ / 36.35472; 53.85639

Crvena boja travertinskih oblika Badab-e Surta rezultat je prisutnosti željezovog karbonata
Badab-e Surt na mapi IranaBadab-e SurtBadab-e Surtclass=notpageimage| Badab-e Surt na karti Irana
**Badab-e Surt** (perz. باداب سورت) je prirodna lokacija u pokrajini Mazandaran na sjeveru Irana, 230 km istočno od Teherana, 95 km jugoistočno od pokrajinskog sjedišta Sarija, te 5 km sjeveroistočno od najbližeg naselja Orosta. Geografski je smješten u strmoj dolini koja gravitira Tadžan-Rudu na južnim obroncima Alborza odnosno podno planine Kuh-e Surt (2334 m) na nadmorskoj visini od 1840 m. Lokacija je znamenita po travertinskim stepenastim terasama u obliku plitkih bazena nastalih prelijevanjem mineralne vode i taloženjem minerala, te termalnim izvorima različitog kemijskog sastava koji milenijumima snabdijevaju terase stvarajući različite boje.

Etimologija
-----------

*Badab* je spoj perzijskih riječi *Bad* (plin) i *Ab* (voda) što u prijevodu podrazumijeva *gaziranu vodu* odnosno izvorne mineralne vode. *Surt* je drevno ime za obližnje naselje Orost (ili Ovrost) i na perzijskom podrazumijeva gustoću.

Geologija
---------

Badab-e Surt sastoji se od dva mineralna izvora koji su različitih prirodnih karakteristika. Prvi sadrži vrlo slanu vodu koja se nakuplja u malim bazenima i redovito se koristi za medicinske svrhe. Ove toplice popularne su za liječenje reumatizma i kožnih bolesti. Dok su terase uz ovaj izvor svijetlih bijelo-sivih boja, stepenasti bazeni uz drugi izvor su crveno-narančasti zbog prisutnosti željezovog karbonata.

Terase Badab-e Surta sastoje se od travertina, sedimentnih stijena nastalih nanošenem vode iz dva spomenuta izvora koji su nastali tokom pleistocena i pliocena. Kada voda prezasićena kalcijevim i željeznim karbonatom dosegne površinu, odvaja se ugljični dioksid i taloži mineralne karbonate. Taloženje se nastavlja sve dok se ugljični dioksid u vodi ne uravnoteži s onim u zraku. Kalcijev i željezni karbonat relativno su mekane građe, ali vremenom otvrdnu u travertin.

Milenijumski rezultat ovih prirodnih procesa na strmim planinskim padinama je niz narančastih, crvenih i žutih bazena koji su stepeničasto poredani kao terase. Vegetacija sjeverno od Badab-e Surta sastoji se od borovih šuma, dok na istoku prevladava grmlje i nisko raslinje.

Galerija
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Panorama
--------

Povezano
--------

Generalni članci
* Mazandaran
* Geografija Irana

Slične lokacije
* Pamukkale (Turska)
* Geotermalna područja u Yellowstonu (SAD)

Izvori
------

1. 1 2 3  () Orost.ir: *چشمه های شگفت انگیز قصر طلایی باداب سورت* Arhivirano 2011-08-08 na Wayback Machine-u
2. 1 2  () Iran Daily (30. 5. 2013.): *Mazandaran Natural Wonders*, str. 6.

Vanjske veze
------------

* () Stranice naselja Orost Arhivirano 2011-09-03 na Wayback Machine-u

Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Badab-e Surt** |
Za ilustratora, vidite članak Alfred Bryan (ilustrator).
**Alfred Bryan** (15. septembar 1871 - 1. april 1958) je bio kanadski tekstopisac iz doba Tin Pan Alley ere, poznat po svojim pacifističkim uvjerenjima. Surađivao je sa kompozitorom Fred Fisherom te su zajedno napravili hitove kao što su *Come Josephine in My Flying Machine* i *Peg o' My Heart*. Njegova najpoznatija pjesma je *I Didn't Raise My Boy Be a Soldier*, napisana 1914. godine u kojoj se izražava zgražanje zbog izbijanja prvog svjetskog rata i koju su decenijama kasnije kao svoju neslužbenu himnu koristili američki pacifisti.

Vanjske veze
------------

* Sheet music for his song "We'll Be Together When the Clouds Roll By" Arhivirano 2012-12-15 na Archive.is-u from the collection at University of Oregon Libraries

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 42030305
* LCCN: n88051265
* ISNI: 0000 0000 7359 6897
* GND: 1163760900
* SUDOC: 032500335
* BNF: cb13941849r (podaci)
* BIBSYS: 2138400
* MusicBrainz: dce073f1-c582-49ef-8d20-fde7a3eb584b
* NLA: 35257416
* NKC: mzk2014839331
* BNE: XX991519

 |
**Glasija** (od francuskog *glacis*) je naziv u vojnoj inženjeriji za umjetnu zemljanu padinu (vanjsku zonu) oko fortifikacije, koji je omogućavao braniteljima da drže potencijalne napadače pod vatrom do posljednjeg trenutka.

Historija i karakteristike
--------------------------

Na potpuno ravnom tlu napadači koju napadaju neki povišeni objekt, imaju sve veću zaštitu od vatre branitelja, što su bliže tom objektu. Zbog tog su vojni inženjeri od 17. vijeka, počeli graditi takve padine oko zidina fortifikacija, kako bi stvorili što veći brisani prostor - glasiju koja je braniteljima omogućavala da vatrom iz svojih oružja spriječe prodor napadača preko tog prostora. Istovremeno su glasije onemogućavale napadačima direktnu artiljerijsku paljbu po zidinama napadača, - zbog nagiba, pa su time topovska zrna imala manju razornu snagu, ili su se zbog kuta odbijala od zidina (rikošetirala). 

Most preko glasije u Ulmu
Inače se termin *glasija* upotrijebljeva i za bilo kakvu padinu, koja ima slične karakteristike kao i prava umjetna glasija.
Francuska riječ *glacis*, koja znači klizava površina, ima porijeklo u riječi *glečer*.
Kad su se polovicom 19. vijeka počele rušiti zidine oko evropskih gradova, velike površine *glasija* oko njih korištene su kojekako, u nekim gradovima kao u Beču taj teren iskorišten je za gradnju kružne avenije Ringstrasse, a u nekim su te površine iskorištene za parkove i rekreacione zone kao kod Milana.

Slika sovjetskih tenkova T-62 i njihovih glasijskih ploča

Oklopna vozila
--------------

*Glasija* odnosno - **glasijska ploča** postoji i kod oklopnih vozila, to je ukošeni prednji dio tenka ili nekog drugog oklopnog vozila. Kod frontalnog tenkovskog napada - glasijska ploča je najveća i najuočljivija meta braniteljskoj artiljeriji - koju je zbog nagiba teško direktno pogoditi, iako današnji suvremeni protutenkovski projektili imaju mehanizme za aktivaciju ispod glasijske ploče.

Geologija
---------

*Glasija* postoji kao termin i u geologiji, to je naziv za blago ukošeni erozijski ili depozicijski nanos. Erozijske glasije su česte u sušnim regijama, a nastaju kao posljedica intenzivne razgradnje stijena zbog vremenskih uvjeta.

Povezano
--------

* Fortifikacija
* Opsada

1. 1 2  „*Glacis*" (engleski). Merriam Webster. Pristupljeno 18. 03. 2013.
2. 1 2  „*Glacis*" (engleski). Encyclopedia Britannica. Pristupljeno 18. 03. 2013.

Vanjske veze
------------

***Glasija*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Glacis* na portalu Encyclopedia Britannica ()}
Prikaz čeonog vojnika sparabare
**Sparabara** (perz. „nosači štita") je naziv za bojni poredak iz doba Ahemenidske Perzijske Monarhije koji je korišten kao čeona postrojba pješaštva u bitkama. Naoružani štitovima i kopljima dužine dva metra, vojnici sparabare tvorili su „zid štitova" kojem je bio cilj odbiti izravne neprijateljske napade, odnosno zaštititi ranjive strijelce u pozadini.

Pripadnici sparabare bili su puni članovi perzijskog društva obučavani od djetinjstva, dok su se u mirnodopsko vrijeme bavili poljoprivredom i lovom diljem prostranog Perzijskog Imperija. Budući kako se radi o poluprofesionalnim vojnicima, njihova uloga u bitkama bila je zadržavanje bojnog poretka dovoljno dugo dok elitne jedinice Perzijskih besmrtnika i konjice ne bi krenule u protunapad.

Postrojbe sparabare bile su naoružane velikim štitom pravokutnog oblika, a njegova mala težina zbog pletene građe presvučene kožom omogućivala im je izuzetnu pokretljivost na bojištu. Unatoč dobroj zaštiti od strijela, glavni nedostatak sparabare bila je mala učinkovitost zaštite protiv mačeva što je došlo do izražaja tokom grčko-perzijskih ratova odnosno sukoba sa hoplitima iz falangom, čija je pak najveća mana bila spora pokretljivost. 

Ostale drevne perzijske vojne postrojbe bile su *takabara* čija je funkcija bila slična sparabari no vojnici su bili naoružani štitom u obliku polumjeseca i sjekriom, zatim *tanvabara* (strijelci organizirani u devet redova iza sparabare), te elitno teško pješaštvo poznato kao *Perzijski besmrtnici*.

Veze
----

* Perzijska vojska
* Perzijski besmrtnici

Izvori
------

1. ↑  Pregled antičkih perzijskih termina (Ozemail.com.au)
2. ↑  Perzijska vojska (Iran Chamber)
3. ↑  „Sparabara (Rise of Persia)". Arhivirano iz originala na datum 2009-12-22. Pristupljeno 2013-06-17.
4. ↑  „Sparabara (Achaemenid Persia, Mark Drury)". Arhivirano iz originala na datum 2011-08-02. Pristupljeno 2011-08-02.

Vanjske veze
------------

* Perzijska vojska (Iran Chamber)
* Sparabara (Rise of Persia) Arhivirano 2009-12-22 na Wayback Machine-u
* Sparabara (Achaemenid Persia, Mark Drury)
**Antsohihi** je grad na sjeverozapadu Madagaskara od 19 878 stanovnika , administrativni centar Regije Sofia  i Distrinkta Antsohihi u Provinciji Mahajanga.

*Antsohihi* na malagaškom znači *Tamo gdje ima mnogo drveća (sohihi)*, to vrsta drveća iz porodice -rubiaceae koja se koristi za izgradnju brodova.

Historija
---------

*Antsohihi* se počeo formirati kao grad, za vrijeme francuske kolonijalne uprave od 1899. *Antsohihi* je poznat po tome što je bio zavičaj prvog malagaškog predsjednika - Philibert Tsiranane, koji je u okolici (Anjiamangirana) pohađao osnovnu školu. Nedavno je njegova zaklada postavila solarne panele na školu snage 2000 W, i poklonila 72 kg lijekova lokalnoj bolnici.

Geografske i klimatske karakteristike
-------------------------------------

*Antsohihi* leži s desne strane rijeke Loza (Antambo)  pritoke Maerovana blizu njene delte u *Zaljevu Loza* u Mozambički kanal tako da ima luku, do koje mogu doploviti brodovi plićeg gaza.

*Antsohihi* je udaljen 664 km od glavnog grada Antananarivo i oko 376 km od provincijskog središta Mahajange.
*Antsohihi* ima vruću tropsku klimu, vlažna sezona (*asara*) traje od oktobra do aprila, a suha (*asotri*) od maja do septembra, tad prosječna dnevna temperatura može narasti na preko 40 °C.

Transport, Privreda
-------------------

Do *Antsohihija* vodi Nacionalna cesta br. 6 sa kojom je povezan sa ostalim gradovima Madagaskara, a u njegovu luku mogu uploviti samo manji brodovi. Grad ima i *Aerodrom Antsohihi-Ambalabe* (IATA: WAI ICAO: FMNW)  iz kojeg postoje 2 puta mjesečno letovi za Antananarivo.

*Antsohihi* je centar drvne industrije i trgovačko središte bogatog poljoprivrednog kraja u kojem se uzgaja najviše; duhan, kava, vanilija i riža, pored grada iskapa se hromit.

Bilješke
--------

1. 1 2 3  „2005 population estimates for cities in Madagascar". Pristupljeno 15. 10. 2011.
2. ↑  Eliane Ralison. „*Lexique localite Antsohihi*" (francuski) ( (PDF)). Dilag-Tours. Pristupljeno 14. 10. 2011.
3. ↑  Anjara Rasoanaivo. „*CEDS : Divers dons à l’EPP Philibert Tsiranana à Antsohihy* (ECSR: Razne donacije EPP-u Philibert Tsiranana Antsohihy)*"* (francuski). Midi, Madagascar. Pristupljeno 14. 10. 2011.
4. ↑  „*La rivière Loza et le port d’Antsohihy*" (francuski). Coeur d'Avignon. Pristupljeno 14. 10. 2011.
5. ↑  „*A. F. M. -13*" (francuski). Amitie-France-Madagascar. Pristupljeno 14. 10. 2011.
6. ↑  Ambalabe Airport, Antsohihy, Madagascar

Povezano
--------

* Madagaskar
* Popis gradova na Madagaskaru

Vanjske veze
------------

* *Lexique localite Antsohihi*  (PDF) ()
* Alliance française d' Antsohihy Arhivirano 2015-09-19 na Wayback Machine-u ()
**Paviljon 6** je jugoslovenski igrani film snimljen 1978. godine u režiji Luciana Pintiliea. Predstavlja adaptaciju istoimene pripovetke ruskog pisca Antona Čehova. Nastao je na temelju istoimenog crno-belog televizijskog filma emitovanog pet godina ranije.

Radnja
------

Doktor iz provincije u vreme Carske Rusije upoznaje bivšeg studenta u Paviljonu broj 6, gde počinje priča. Oduševljen buntovnim duhom i inteligentnim primedbama, on odlučuje da provodi mnogo vremena sa njim. Doživljava ismejavanje od strane svojih kolega. Radnja u filmu teče sporo, slično kao i u većini Čehovljevih drama. Akcenat je stavljen na samo razmišljanje glavnog junaka, i probleme na koje nije sposoban u potpunosti da odgovori. Film je baziran na Čehovljevoj drami, koja nosi isti naziv.

Uloge
-----

| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Slobodan Perović | Andrej Jefimič Ragin |
| Zoran Radmilović | Ivan Dmitrič Gromov |
| Slavko Simić |  |
| Pavle Vuisić | Nikita |
| Ljuba Tadić |  |
| Dragomir Čumić |  |
| Dušan Vujisić |  |
| Stevo Žigon |  |

Spoljašnje veze
---------------

* *Paviljon 6* na IMDb-u ()
**Klub Hokeja na Ledu Sisak**, prethodno **Hokejaški klub Sisak**, klub je u hokeju na ledu iz Siska.

Klupsko je sjedište na adresi *Marka Marulića 26*, Sisak, a hokej se igra na klizalištu »Zibel«, u okviru Sportsko-rekreacijskog centra »Zibel.«

Povijest
--------

U Sisku je 1930. prvi put igran hokej na ledu, a u 1934. je u sklopu Športskog društva »Slavija« osnovan i klub hokeja na ledu. U sezoni 1938./39. je klub, sudjelovao u jugoslavenskoj ligi, u Hrvatskoj diviziji sa timovima iz Zagreba, Karlovca i Varaždina [*nedostaje referenca*].

U SFRJ hokej se nastavio razvijati, a osobito uz podršku INA-e. Tako je INA-Sisak više puta bila osvajala prvo mjesto u drugoj ligi državnog prvenstva, te nastupala u prvoj ligi. Klub je promijenio ime u samo HK Sisak u 2009, a u KHL Sisak u 2010.

Klupski uspjesi
---------------

### Reprezentativci na velikim natjecanjima

* SP divizije I 2010.

Igor Jačmenjak

Izvori i referencije
--------------------

1. ↑  IIHF Statistike

Vanjske poveznice
-----------------

* Eurohockey.net Club Info

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 313304876

 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Nedovršeni članak* **KHL Sisak** *je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
|  |
| --- |
|  |

**Šeikat Muflihi** ili **Maflahi** (arapski: **مشيخة المفلحي** = *Mašjakhat al-Muflihi*, engleski: *El Muflihi Sheikhdom*) bio je vazalna feudalna država Velike Britanije koja je postojala od 1962 do 1967 godine na jugu Arapskog poluotoka istočno od luke Aden, kao dio **Protektorata Aden**. Danas je teritorij ovog bivšeg šeikata dio jemenskih muhafaza Ad Lahidž i Ad Dali.

Prijestolnica ovog šeikata bio je grad Al-Muflihi.

Historija
---------

Ispočetka je Šeikat Muflihi, koji postoji od polovice 19. st. bio samo jedan od pet šeikata Sultanata Gornja Jafa (uz Busi, Dhubi, Hadrami i Mausatu) u sastavu Protektorata Aden. Ali kad se Protektorat Aden pretvorio po savjetu britanskih savjetnika - administratora u Federaciju Arapskih Emirata Juga - Muflihi se odvojio od Sultanata Gornja Jafa i ušao je u tu novu državnu tvorevinu kao zasebna država. Valja reći i da glavni razlog za to bilo odbijanje Sultanata Gornja Jafa da uđe u novu tvorevinu Federaciju Arapskih Emirata Juga, na kraju se Gornja Jafa pridružila udaljenom i konzervativnijem Južnoarapskom Protektoratu. Šeikat Muflihi je kasnije 1960-ih opet kao nezavisna država ušao u Južnoarapsku Federaciju

Posljednji šeik ove feudalne države bio je *al Kasim ibn Abd ar Rahman I.* koji je razvlašten 1967 kada je ukinut Šeikat Muflihi, te osnovana Narodna Republika Južni Jemen, koja se ujedinila s Sjevernim Jemenom 22. maja 1990 u današnju državu Republiku Jemen.

Šeici Šeikata Mufliha
---------------------

* al-Kasim al-Sakaf,- 1850. - 1885.
* Abd al-Rahman ibn al-Kasim al-Sakaf,- 1885. - 1920.
* al-Kasim ibn Abd al-Rahman,- 1920. - 12. august 1967.

Pogledajte i ovo
----------------

* Kolonija Aden
* Protektorat Aden
* Federacija Arapskih Emirata Juga
* Južnoarapska Federacija

Bibliografija
-------------

* Paul Dresch: *A History of Modern Yemen*.Cambridge, UK: Cambridge University Press, 2000. ()
* R.J. Gavin: *Aden Under British Rule, 1839.-1967.* ()
* Tom Little: *South Arabia: Arena of Conflict*. London: Pall Mall Press, 1968. ()
* WorldStatesmen - Države Protektorata Aden

Izvori
------

1. 1 2 3  States of the Aden Protectorates (sa portala WorldStatesmen) pristupljeno 14. 02. 2011.

Vanjske poveznice
-----------------

* Karta Arapskog poluotoka (1905.-1923.) sa državama Adenskog Protektorata
***Kraj rata*** je jugoslovenski igrani film snimljen 1984. godine u režiji Dragana Kresoja, a po scenariju Gordana Mihića. Nastao je po ideji Branka Baletića, a po žanru je drama, radnjom smešten na područje bivše Jugoslavije neposredno pred kraj Drugog svetskog rata. Protagonist, koga tumači Velimir Bata Živojinović, je invalid koji je u ratu izgubio ruku, ali ga to ne sprečava da zajedno sa 8-godišnjim sinom krene u potragu za grupom ustaša koja mu je zverski ubila ženu. Radnja prikazuje kako koristi sveopšti haos među osovinskim formacijama kako bi ih pronašao i ubio jednog po jednog.

Bata Živojinović je u televizijskom intervjuu tvrdio da je film bio inspirisan stvarnim događajima, odnosno slučajevima rodbine žrtava Drugog svetskog rata koja se godinama po njegovom završetku lično svetila počiniteljima ratnih zločina. Živojinović je takođe rekao da su poticaj za snimanje dali filmovi o osveti koje su u to vreme bili popularni u Holivudu i drugim zapadnim kinematografijam. *Kraj rata* je prilikom međunarodne distribucije skraćen, odnosno izbačena je scena u kojoj se vrši osveta nad poslednjim od ustaša; Živojinović je to objasnio nastojanjem da se "sugeriše praštanje", odnosno da *Kraj rata* tako dobije "humanu dimenziju".

Uloge
-----

| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Velimir Bata Živojinović | Bajo Lazarević |
| Marko Ratić | Vukole |
| Gorica Popović | Milka |
| Neda Arnerić | Nadica |
| Aleksandar Berček | Bora |
| Radko Polič | Kristijan |
| Miroljub Lešo | Jozo |
| Bogdan Diklić | Alojzije |
| Josif Tatić | Hasko |
| Miloš Kandić | Vijuk |
| Stole Aranđelović | Vlasnik kafane |
| Ljiljana Šljapić | Marija |
| Rastislav Jović | Doktor |
| Božidar Pavićević Longa | Masni |
| Mihajlo Životić | Policijski agent |
| Vladan Živković | Policijski agent |
| Predrag Milinković | Policijski agent |
| Mića Tomić | Starac |
| Petar Lupa | Čovek pred čijom kućom je ubijen Hasko |
| Vanesa Ojdanić | Žena pred čijom kućom je ubijen Hasko |
| Bata Kameni | Kondukter u vozu |
| Vuka Dunđerović |  |
| Gorjana Janjić |  |
| Zoran Pokupec |  |
| Martin Bahmec |  |
| Damjan Klašnja |  |
| Miomir Radević Pigi |  |
| Gordana Janjić |  |
| Stevan Grubić |  |
| Nina Hladilo |  |
| Darko Ostojić |  |
| Ina Svrze |  |
| Damian Grilc |  |
| Slavoljub Plavšić |  |
| Ratomir Pešić |  |

### Kaskaderi

* Dragomir Stanojević - Bata Kameni
* Slavoljub Plavšić Zvonce

Spoljašnje veze
---------------

* *Kraj rata* na IMDb-u ()
|  |
| --- |
|  |

**Vahidski Sultanat Haban** (arapski: سلطنة الواحدي حبان ) ili samo **Vahidi Haban** (engleski: Wahidi Haban), prostirao se na istoku britanskog Protektorata Aden uz obale Indijskog oceana i unutrašnjost Južnog Jemena. Danas je teritorij ovog bivšeg sultanata dio jemenske muhafaze Šabva.

Historija sultanata
-------------------

Vahidski Sultanat Haban nastao je kao rezultat podjele starog plemenskog Vahidskog (Wahidi) sultanata 1830 godine, u četiri sultanata; Vahidski sultanat Azan, Vahidski Vilajet Bir Ali , Vahidski Sultanat Haban i Vahidski Sultanat Balhaf.

Vahidski Sultanat Haban potpisao je neformalni sporazum o zaštiti s Britanijom 1888 godine i postao dio Protektorata Aden, sve do 1917, zatim je bio dio Zapadnog Adenskog protektorata od 1917-1937, a potom Istočnog Adenskog Protektorata od 1937-1961. 

Sultan Abdulah Umar, koji je na čelo Vahidskog sultanata Balhaf stupio 1881, uspio je iste godine 4. maja 1881 ujediniti Vahidske sultanate; Balhaf i Azan, nakon toga je Vahidskom sultanatu Balhaf pristupio i Vahidski Vilajet Bir Ali 1961 godine.

Potom su se sultanati; Balhaf i Haban ujedinili kao posljednji 23. oktobra 1962 i time je prestao postojati Sultanat Haban, a novi sultanat je nazvan kao stari historijski Vahidski sultanat.

Posljednji sultan bio je Husein ibn Abd Alah Al Vahidi, koji je razvlašćen 1967 kad je ukinut Vahidski sultanat, te osnovana Narodna Republika Južni Jemen, koja se ujedinila s Sjevernim Jemenom 22. maja 1990 u današnju državu Republiku Jemen.

Sultani Vahidskog sultanata Haban
---------------------------------

* al-Husein ibn Ahmed al-Vahidi, 1830- 1840
* Abd Alah ibn al-Husein al-Vahidi, 1850-1870
* Ahmed ibn al-Husein al-Vahidi, 1870 - 1877
* Salih ibn Ahmed al-Vahidi, 1877 - maj 1881
* bez vladara, maj 1881 - januar 1885
* Nasir ibn Salih al-Vahidi, januar 1885 - 1919
* al-Husein ibn Ali al-Vahidi, 1919 - 1962 (od 1962. nastavlja vladati kao podređeni vladar)

Bibliografija
-------------

* R.J. Gavin: *Aden Under British Rule: 1839-1967*. London: C. Hurst & Company, 1975. ()
* WorldStatesmen - Države Protektorata Aden ()

Izvori
------

1. 1 2 3 4  States of the Aden Protectorates (sa portala WorldStatesmen) pristupljeno 14. 02. 2011.

Vanjske poveznice
-----------------

* Karta Arapskog poluotoka (1905.-1923.) sa državama Adenskog Protektorata
* Zastava Vahidskog Sultanata Haban
**Nikola Jorgić** (rođen c. 1946.) je bosanskohercegovački Srbin iz Doboja koji je bio vođa paravojske u toj okolici, a koja je djelovala tijekom rat u Bosni i Hercegovini 1992. odnosno provodila zločine protiv Bošnjaka u Doboju.

Imao je prebivalište u Njemačkoj od 1969. do 1992. Kada se vratio u Njemačku, u Bochum, je uhićen i doveden pred njemački sud zbog optužbi za ratne zločine. 26. 9. 1997. njemački viši sud je presudio da je bio odgovoran za ratne zločine u Doboju. Prema presudi, odgovoran je za ubijanje 22 seljaka - uključujući starije i invalide - te za protjerivanje preostralih mještana iz sela, kao i za smrt sedam osoba u Ševarliji. Proglašen je krivim za genocid te osuđen na četverostruku doživotnu zatvorsku kaznu. Ova presuda je postavila presedan jer je neočekivano postala prvi pravni primjer sudske presude za bosanski genocid, četiri godine prije nego je MKSJ osudio Radislava Krstića za taj najteži i najteže dokaziv zločin.

Njemački Vrhovni sud potvrdio je 30.4.1999. ovu presudu. Jorgić se žalio i višoj instanci, ali je Europski sud za ljudska prava 2007. odbacio njegovu tužbu i utvrdio da tom presudom nisu prekršena njegova ljudska prava.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  Alan Cowell (27. 9. 1997). „German Court Sentences Serb To Life for Genocide in Bosnia". New York Times.
2. ↑  „Nikola Jorgić profile at". haguejusticeportal.net. Arhivirano iz originala na datum 2011-09-30. Pristupljeno 2015-07-12.
3. ↑  European Court of Human Rights - Jorgić v. Germany Judgment, 12 July 2007.
4. ↑  Europe's Human Rights Court upholds life term for Bosnian Serb (Jorgić) convicted of genocide Arhivirano 2013-01-26 na Archive.is-u, iht.com, 12 July 2007.
***Leptirica*** je jugoslavenski horor film iz 1973. koji je režirao i napisao Đorđe Kadijević prema pripovetci Milovana Glišića. Glavne uloge tumače Petar Božović, Mirjana Nikolić, Slobodan Perović, Vasja Stanković i Tanasije Uzunović. Film je sniman u selu Zelinje kod Zvornika, u kojem se i dalje nalazi čuvena vodenica.

Radnja se odvija u selu u kojem se mladić Strahinja silom prilika oženi za djevojku Radojku, koja se ispostavi kao vampir. *Lepitirica* je stekla kultni status i zanimanje jer je bila prvi srpski horor film, odnosno jedan od retkih primera filmova fantastike na području jugoslovenske kinematografije.

Radnja
------

Stari mlinar čuje čudne zvukove koji dolaze iz šume. Dok spava, mlinarski točak iznenada prestaje da se okreće, a čudno čovekoliko stvorenje sa crnim rukama i dugim zubima i noktima ga ujeda za vrat.

Posle uvodne scene, film se prebacuje na romansu između siromašnog mladića Strahinje (Božović) i lepe devojke Radojke (Nikolić). Radojka je kćerka gazde Živana (Perović), koji ne dozvoljava Radojki da se uda za Strahinju. Razočaran, Strahinja napušta svoje selo i odlazi u Zarožje. Nailazi na seljake koji pričaju o ukletom mlinu i prihvata njihovu ponudu da postane novi mlinar. Strahinja provodi noć u vodenici i preživljava napad stvorenja, saznavši njegovo ime - Sava Savanović. Seljani posećuju najstariju ženu u susednom selu i pitaju je da li se u blizini nalazi grob nekoga po imenu Sava Savanović. Nakon što su pronašli mesto gde je njegovo telo sahranjeno, probijaju ga kocem kroz zatvoren kovčeg, ali iz njega uspeva da izleti leptir.

Seljani pomažu Strahinji da odvede Radojku od kuće i da je dovede u Zarožje. Tokom noći, dok se seljani pripremaju za svadbu, Strahinja se kradom uvlači u sobu svoje buduće neveste dok ona spava. Dok je svlači, otkriva krvavu rupu pod njenim grudima i shvata da je to rupa od kolca kojim su proboli Savin kovčeg. Radojka otvara oči i transformiše se u odvratno dlakavo stvorenje koje uzjaše Strahinju i vodi ga do Savinog groba. Tamo ga tera da izvuče kolac iz groba. Stvorenje nestaje, dok iz groba izlazi isto takvo stvorenje koje Strahinja nabija na kolac.

Film se završava scenom gde Strahinja leži nepomično na zemlji, dok leptir maše krilima na Strahinjinoj glavi.

Uloge
-----

* Mirjana Nikolić - Radojka
* Petar Božović - Strahinja
* Slobodan Perović - Živan
* Vasja Stanković - Kmet
* Aleksandar Stojković - seljak
* Tanasije Uzunović - svećenik
* Ivan Đurđević - seljak
* Branko Petković - seljak
* Toma Kuruzović - Vule

Izvori
------

1. ↑  „Kadijević i srpski horor". May 3, 2010. Pristupljeno 2. XI 2012.
2. ↑  Ognjanović, Dejan (19.1. 2010). „Leptirica (1973)".
3. ↑  „Dnevnik.hr". 21.2. 2007.

Vanjske veze
------------

* *Leptirica* na Internet Movie Databaseu
*Za ostale upotrebe, v. Laža i Paralaža (razvrstavanje).*

**Laža i paralaža** je srpski televizijski film snimljen u režiji Slobodana Ž. Jovanovića i produkciji Radio Televizije Srbije te premijerno emitovan 1998. godine. Po žanru je komedija, i predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada Jovana Sterije Popovića.

Sadržaj
-------

Aleksa-Laža, živi od varanja drugih ljudi. Lažno se predstavlja kao lekar homeopata, učitelj jezika, advokat ili bilo šta drugo u zavisnosti od ukazane prilike. Posle izvesnog vremena, a bežeći od Marije, devojke koju je prevario i izneo na „glas", on sreće Paralažu, svog partnera u varanju sa kojim je u prošlosti izveo par spletki. Na redu je nova prevara i nova žrtva. To je Jelica, ćerka Marka Vujića. Kao ćerka bogatog trgovca imala je priliku da u 18. veku studira, što je bila privilegija malog broja žena toga doba. Zbog smrti majke morala je ranije da se vrati iz Beča, što je za nju bilo surovo vraćanje u stvarnost. Zato se držala knjiga kao jedinog spasa od dosadne palanačke stvarnosti. I tu je Laža našao pogodno tle za svoj marifetluk. Predstavljajući se da je profesor nemačkog i španskog jezika, Laža ulazi u kuću Vujića, da bi usput „pokvario" Jeličinu veridnu sa Batićem kojem je obećana i isprosio Jelicu za sebe. Što je naravno samo „laža" dok joj ne uzme miraz i nestane. Posle raznih peripetija Lažu i Paralažu razotkrivaju Marija i Batić spasavajući ime Vujića i njegove ćerke...

Igraju
------

| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Nebojša Kundačina | Aleksa odnosno Laža |
| Slobodan Boda Ninković | Paralaža |
| Vlastimir Đuza Stojiljković | Marko Vujić, otac |
| Jadranka Nanić Jovanović | Jelica Vujić, ćerka |
| Milorad Mandić Manda | verenik Batić |
| Maja Sabljić | prevarena devojka Marija |
| Zoran Karajić | kafedžija |
| Mira Banjac | kuvarica |
| Dobrila Šokica | kuvarica |
| Dragan Maksimović | vratar u kazinu |
| Gordana Bjelica | vlasnica bordela |
| Ramadan Azirović | kockar |
| Ljubomir Ćipranić | kockar |

Spoljašnje veze
---------------

* *Laža i paralaža* na IMDb-u ()
**Hepatička koma** (lat. *Coma hepatica*) je posledica poslednjeg stadijuma infusilijencije jetre i obično joj prethodi pojačana uznemirenost i znaci delerijuma. Hepatička koma može da nastane kod obolelih od ciroze jetre. Ova vrsta kome se teško leči i obično se završava smrću obolele osobe.

```
     Хепатичка кома је посљедица нагомилавања амонијака и њему сличних материја у артеријској крви и њиховог токсичног дејства на централни нервни систем. До повећаних концентрација ових супстанци долази због смањене функције јетре (хепатитис, цироза) и због обилних гастроинтестиналних крварења, када се из цријева ресорбује велика количина уреје и амонијака, које оштећена јетра не може да  детоксикује, па велика количина крви с амонијаком и њему сличним материјама доспијева до централног нервног система.
     Болесник има тремор сличан лепршању птичијих крила, повремено се јављају грчеви , често му је кожа жућкасте боје, има повишену тјелесну температуру и мирише на земљу. Због оштећене функције јетре долази до тачкастих крварења по кожи, већих крвних подлива (хематома), или манифестних крварења из носа или усне дупље. На кожи трбуха се види проширен венски сплет, а на кожи лица и грудног коша пауколика проширења крвних судова и свијетлоцрвена пребојеност дланова.
```

Прва помоћ

```
     Иста је као код свих коматозних болесника. Ако постоји крварење из гастринтестиналног тракта, поставити незогастричну сонду за евакуацију из горњих дијелова система, а припремити клизму за евакуацију из доњих дијелова. По потреби дати трансфузију за надокнаду изгубљене крви и предузети мјере за трајно заустављање крварења. Исхрана је парентерална.
```

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **medicini** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
Za sovjetski film, vidite članak Kubanski kozaci (film).
Zastava Kubanskih kozaka
Suvremena ruska poštanska marka
**Kubanski kozaci** (rus. *Кубанские кaзаки*, *Kubanskije kаzaki*; ukrajinski: Кубанські козаки, *Kubans'ki kozaki*) ili **Kubanci** *(кубанцы, кубанці)* su kozaci koji žive u Kubanskoj regiji Rusije. Većina Kubanskih kozaka su potomci dvije grupe koje su se naselile na zapadni dio Sjevernog Kavkaza tokom Kavkaskog rata krajem 18. ili početkom 19. vijeka. Zapadni dio (Tamanski poluotok i obližnje područje na sjeveroistoku) je od 1792. naselila Crnomorska kozačka vojska koja je originalno pripadala Zaporoškim kozacima u Ukrajini. Istočni i jugoistočni dio područja vojske su prethodno bili pod upravom Hojpurske i Kubanske pukovnije pri Kavkaskoj linijskoj kozačkoj vojsci naseljenoj sa područja Dona od 1777.

Kubanska kozačka vojska (Кубанское казачье войско), je kao administrativna i vojna jedinica stvorena 1860. te je postojala sve do 1918. Za vrijeme ruskog građanskog rata, Kubanski kozaci su proglasili Kubansku Narodnu Republiku i igrali važnu ulogu na južnom bojištu. Za vrijeme Drugog svjetskog rata, kozaci su se borili i na strani Crvene armije i na strani Wehrmachta. Suvremena Kubanska kozačka vojska je stvorena 1990.

Vanjske veze
------------

* Službeni website Arhivirano 2020-09-08 na Wayback Machine-u
* Službena sekcija o kozaštvu na stranici uprave Krasnodarskog kraja Arhivirano 2007-06-07 na Archive.is-u ()
* Neslužbeni website Arhivirano 2007-05-09 na Wayback Machine-u ()
**Bemarivo** je rijeka na zapadu Madagaskara duga 283 km, najveća pritoka rijeke Anjobonija lijeve pritoke rijeke Sofia.

Geografske karakteristike
-------------------------

Rijeka *Bemarivo* izvire na jugoistočnim obroncima planine Antolana (1 199 m) u Masivu Tsaratanana  zapadno od mjesta Andilamena.
Od izvora do mjesta Miarinarivo, Bemarivo je poznat pod imenom **Ankobaka**. Bemarivo od svog izvora teče kao pravi planinski brzak, sa brojnim slapovima u pravcu sjeverozapada. Nakon Miarinariva, pad *Bemariva* rapidno se smanjuje, jer tu rijeka ima široku kotlinu kroz Masiv Marovato (1 268 m). Odatle rijeka teče gotovo paralelno sa rijekom Anjoboni praveći velike meandre, tu prima brojne male pritoke s lijeve i desne strane. Nešto malo iznad Mampikonija, Bemarivo ulazi u nizinu iz ranog trijasa, nakon što primi svoju najveću pritoku sa lijeve strane - Mampikoni, naglo zavija i teče u pravcu sjevera do svog ušća u Anjoboni, kod mjesta Anahidrano. Svega 5 kilometara dalje Anjoboni uvire u rijeku Sofiju.

U svom donjem dijelu Bemarivo ima vrlo široko korito, sa niskom pješčanom obalom, i sa malo vode većinom godine, tako da često plavi okolne ravnice za velikih monsunskih kiša.

Ukupna duljina rijeke *Bemarivo* je 265 km, a površina njena sliva iznosi 15 270 km² , što je više od polovice sliva Sofije, koji je 27 315 km².

Povezano
--------

* Rijeke Madagaskara

Bilješke
--------

1. 1 2 3 4 5 6  M. Aldegheri (1972). „Rivers and streams on Madagascar". R. Battistini & G. Richard Vindard / dr. W. Junk B.V. Publishers the Hague. Pristupljeno 23.09.2011.
2. ↑  „Tsaratanana". Madagascar National Parks. Arhivirano iz originala na datum 2015-04-21. Pristupljeno 23.09.2011.

Vanjske veze
------------

* John S. Sparks: To Lake Tseny by Oxcart (NY Times) ()
* Fotografije rijeke sa portala Panoramio Arhivirano 2016-10-18 na Wayback Machine-u ()

| * p
* r
* u
Rijeke Madagaskara |
| --- |
| Sliv Masiva Ambre | Irodo • Saharenana • Besokatra |  |
| Sliv Masiva Tsaratanana | Sjeverni Mahavavi • Sumbiruno • Maevarano • Bemarivo |
| Istočni sliv | Mananara • Mangoro (Onive) • Rianila • Maningori • Mananjari |
| Zapadni sliv | Sofia (Mangarahara • Anjoboni • Bemarivo) • Mahajamba • Betsiboka (Ikopa • Mananara) • Južni Mahavavi • Manambolo • Tsiribihina (Sakeni • Mania • Mahajilo) • Mangoki (Matsiatra • Mananantanana • Zomandao) • Onilahi |
| Južni sliv | Linta • Menarandra • Mandrare |
***Operacija Teodor*** je jugoslavenska TV drama u produkciji TV Sarajevo emitirana 1982. godine. Radnja se temelji na navodno stvarnim događajima koji su se zbili u ljeto 1944. godine, za vrijeme Drugog svjetskog rata i prikazuje kako je njemačka obavještajna služba Abwehr, nakon neuspjelog pokušaja da partizanskog vođu Tita ukloni desantom na Drvar, na njega organizira atentat. Glavni lik koga tumači Marjan Srienc je Andreas Engvird, Nizozemac koji je u okupiranu Jugoslaviju došao član Organizacije Todt odakle antifašističkom pokretu otpora dostavlja obavještajne podatke, te nakon što stekne povjerenje ilegalaca, bude iz okupiranog Mostara prebačen otok Vis gdje se treba lično sresti sa Titom i predati mu važne podatke; u stvarnosti je Engvird dvostruki agent čiji je zadatak ubiti Tita eksplozivom skrivenim u olovci. TV-dramu je režirao Sava Mrmak, a scenarij je napisao Tarik Haverić.

Uloge
-----

| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Marjan Srienc | Andreas Engvird |
| Vanja Albahari |  |
| Mugdim Avdagić |  |
| Peter Karsten |  |
| Dušan Golumbovski |  |
| Dragan Jovičić |  |
| Vlado Kerošević |  |
| Boro Milićević |  |
| Zaim Muzaferija |  |
| Bora Nenić |  |
| Muharem Osmić |  |
| Nada Pani |  |
| Aljoša Vučković |  |

Spoljašnje veze
---------------

* *Operacija Teodor* na IMDb-u ()
**Tvrđava Srebrenik** nastala je u periodu srednjeg vijeka na području današnje opštine Srebrenik, Bosna i Hercegovina.

Lokacija
--------

Nalazi se na sjeveroistočnim obroncima Majevice, u selu Gornji Srebrenik, oko 5 km udaljenom od Srebrenika. Sagrađen je na visokoj, strmoj i skoro nepristupačnoj stijeni iznad doline rijeke Tinje. Ispod najpristupačnijeg dijela tvrđave napravljen je dubok prokop, tako da je pristup moguć samo preko mosta. Udaljena je 5 km od savremenog puta Tuzla-Županja, ili Tuzla-Lončari-Brčko.

Historija
---------

Tvrđava bila je u blizini istočne granice srednjovjekovne župe Usora. Najstariji spomen datira iz 1333. godine u povelji bosanskog bana Stjepana II Kotromanića od 15. 02. 1333. godine, izdatoj pod gradom Srebrenikom, kada je Ston ustupio dubrovčanima.

Srebrnik je prvi put pao pod mađarsku vlast 1393. godine, za vrijeme pohoda kralja Žigmunda. Od tada su učestali mađarski vojni pohodi na Bosnu. Mađari su još u tri navrata zauzimali Srebrenik, 1405. 1408. i 1410. godine.

U periodu do 1452 gospodari grada bili su mađarska i bosanska kraljevina i srpska despotovina. Osmanlije prvi put 1962. osvajaju Srebrenik, a iduće godine srušili su bosansko kraljevstvo i ovladali većim dijelom teritorije. Zapadne i sjeverne dijelove Bosne zadržali su Mađari i osnovali svoje dvije banovine, jajačku i srebreničku sa središnjim gradovima, Jajce i Srebrenik. Srebreničku oblast osmanlije definitivno osvajaju između 1510. i 1519. godine i u Srebreniku uspostavljaju svoju posadu. Pomicanjem granica osmanskog carstva na sjever i sjeveroistok, grad gubi na značaju.

Tokom 18. stoljeća, iza Karlovačkog mira 1739. godine, grad Srebrenik je ponovno postao strateški značajan, kada je u dva navrata i obnavljan. Konačno je napušten iza 1835. Godine. Samo je džamija ostala još nekoliko decenija.

Opis
----

Grad je podignut na stijeni koja se izdiže od okolnog terena u visini od oko 50 do 70 m. Visinska razlika između najniže tačke na kojoj se nalazi kula III i najviše tačke na palati je oko 13 m. Stoga je cijeli grad stiješnjen na površini od oko 60 x 30 metara. Jugoistočno od kapi-kule, ispred prokopa, udaljena oko 17 m od ulaza u grad, nalazi se ruševina detaširane kvadratne kule (dužina stranica 7 m). 

Bedemi grada i vanjski dijelovi zidova svih kula i obora, koji su zajedno sa bedemima činili odbrambeni omotač grada, su debeli oko 1,5 m, dok su svi ostali zidovi unutar bedema tanji. Cijeli grad je izgrađen u jednom potezu. U njemu su: četiri kule, obor, cisterna i stambena zgrada sa podrumom.

Sadašnje stanje
---------------

Pošto je u periode 1975.-1978. godine Srebrenik temeljito konzerviran, a 2003. godine napravljen novi solidan most za pristup gradu, nema većih oštećenja i potreba za većim intervencijama.

Historijsko područje – Stari grad Srebrenik, proglašeno je za nacionalni spomenik BiH

Literatura
----------

* Hamdija Kreševljaković, Naše starine 1953 -Stari bosanski gradovi
* Husref Redžić, 2009 -Srednjovjekovni gradovi u Bosni i Hercegovini

Vanjski linkovi
---------------

* Stari grad Srebrenik
* Stari grad Srebrenik[*mrtav link*]
Za istoimeno mjesto na otocima Chatham, vidite članak Waitangi, otoci Chatham.

**Waitangi** ( ili , maorski: ) je naselje i lokalitet u Zaljevu otoka na Sjevernom otoku, na Novom Zelandu. Nalazi se u regiji Northland te je upravno dio obližnjeg grada Paihije; nalazi se 60 kilometara od Whangareija, najsjevernijeg grada na Novom Zelandu. 

Iako je 2013. godine imao nešto više od 800 stanovnika, Waitingi uglavnom ima historijski značaj za Novi Zeland jer su u njemu potpisane i Deklaracija nezavisnosti Novog Zelanda iz 1835. godine i slavni Sporazum iz Waitangija iz 1840. godine, koji se danas smatra dijelom novozelandskog Ustava. Jedan od najpoznatijih lokaliteta u mjestu je Treaty House, gdje su potpisani sporazumi, a čiji je prvi vlasnik bio James Busby.

Povezano
--------

* Sporazum iz Waitangija
* Deklaracija nezavisnosti Novog Zelanda

Vanjske veze
------------

***Waitangi, Northland*** na Wikimedijinoj ostavi

* Waitangi Treaty Ground website
* Info on Waitangi Arhivirano 2013-02-21 na Archive.is-u
* Biography of chief Moka Te Kainga-mataa; signatory to the Declaration of Independence, Hobson's Proclamations, and participant in the Treaty of Waitangi.

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 243842399

 |
**Newton Norman Minow** (17. januar 1926 -) je američki pravnik, najpoznatiji kao bivši predsjednik Federalne komisije za komunikacije, odnosno po govoru koga je održao na početku svog mandata u maju 1961. godine, a u kome je tada vodeće TV-mreže optužio da lošom kvalitetom programa stvaraju "prostranu pustoš".

Minow je prije studija prava služio u jedinicama veze američke vojske u Drugom svjetskom ratu. Osim pravom, bavio se politikom kao atkivist Demokratske stranke, te je na izborima 1960. sudjelovao u kampanji Johna Fitzegeralda Kennedyja. Novoizabrani predsjednik ga je imenovao na čelo FCC kojeg je vodio tokom sljedećih nekoliko godina. Kritike koje je uputio američkim komercijalnim TV-mrežama su, pak, pronašle odraz u tome da su tvorci popularnog sitkoma *Gilligan's Island* odlučili nasukani brod, oko koga se vrti radnja prozvati *S. S. Minow*. Minowljev mandat u FCC je, pak, obilježilo donošenje Zakona o prijemnicima za sve kanale koji je naložio da svi novi televizori moraju biti u stanju primati UHF signale (što je pogodovalo malim lokalnim stanicama nasuprot velikih mreža), međunarodna suradnja i stvaranje organizacije Intelsat koja je utrla put satelitskoj televiziji te poticanje javne, odnosno ne-komercijalne televizije. 

Minow je kasnije radio u upravnim odborima javnih TV-mreža Public Broadcasting Television (PBS) i National Educational Television. Minow je partner u uglednoj advokatskoj firmi Sidley Austin, a godine 1988. je lično u nju regrutirao budućeg predsjednika Baracka Obamu koga je 2008. javno podržao u predsjedničkoj kampanji.

Minow ima troje kćeri, koje su sve pravnice: Mary Minow; Nell Minow, koja je također poznata kao filmska kritičarka i Martha L. Minow, bivša dekanica Pravnog fakulteta na Harvardu.

Vanjske veze
------------

* Complete text and audio of the "Vast Wasteland" speech from AmericanRhetoric.com
* Spoken word recordings of Newton Minow Arhivirano 2005-04-27 na Wayback Machine-u
* American Lawyer "Lifetime Achievement" Award Arhivirano 2007-09-27 na Wayback Machine-u
* An excerpt from *Inside the Presidential Debates: Their Improbable Past and Promising Future*
* Arhivirano 2013-12-16 na Archive.is-u Newton N. Minow Papers at the Wisconsin Center for Film and Theater Research
* Newton N. Minow - video-snimka intervjua na Archive of American Television ()

| Vladine službe
 |
| --- |
| Prethodi: **Frederick W. Ford**  |  **predsjednik Federalne komisije za komunikacije** mart 1961–jun 1963 | Slijedi: **E. William Henry**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 55636885
* LCCN: n86116371
* ISNI: 0000 0001 0974 5963
* GND: 135823617
* SUDOC: 032577125
* BNF: cb123580645 (podaci)
* MusicBrainz: ff469910-7bff-4636-810a-0bc6d7ae2c51
* NKC: jx20080910017

 |
***Pijetlov kljun*** je jugoslavenska crno-bijela TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1972. godine. Režirao ju je Mario Fanelli, a scenarij je napisao Ivo Štivičić. Protagonisti su dvojica nekadašnjih partizana i ratnih drugova koji su u poratnom razdoblju imali različite sudbine - idealistički Kuzma živi skromno, dok se oportunistički Silvije živi lagodno kao uhljebljeni pripadnik tadašnje društvene elite. Radnja prikazuje sukob među dvojicom koji nastane kada Kuzma dozna da Silvije piše ratne memoare u kojima će sebi lažno pripisati zasluge za zauzimanje neprijateljskog uporišta Pijetlov kljun.

Uloge
-----

| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Zvonimir Črnko | Kuzma Kaljuža |
| Ivo Fici | Luka Pozadinac |
| Svjetlana Knežević | Devojka |
| Zrinka Kolak Fabijan | Sekretarica |
| Zvonko Lepetić | Stevo Busola |
| Jovan Ličina | Jaz Silvije |
| Josip Maroti | Konobar |
| Vladimir Medar | Bradonja |

Ostale uloge  ▼


| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Dragan Milivojević |  |
| Fabijan Šovagović | Mitar Fiškal |
| Đuro Utješanović |  |
| Edo Vujić | Vozač |

Spoljašnje veze
---------------

* *Pjetlov kljun* na IMDb-u ()
* Ivo Štivičić: Drama 'Pijetlov kljun' (1972) na YouTube
**Dubajski metro** (arapski: مترو دبي) je potpuno automatiziran (bez vozača) metro u gradu Dubai i Emiratu Dubai (Ujedinjeni Arapski Emirati).

Historija
---------

Dubaijski metro zasad ima dvije linije Crvenu i Zelenu, a planira se izgraditi još tri. Ove prve dvije linije svojim većim dijelom idu kao nadzemne željeznice po vlastitim vijaduktima, osim u najužem centu grada gdje su ukopane. Svi vlakovi i stanice Dubaijskog metroa su klimatizirani, tako da je u njemu puno ugodnije nego izvan njega.

Prva je puštena u promet Crvena linija sa 10 stanica, u septembru 2009. tako je Dubai postao prvi grad u zaljevskoj regiji sa metro linijom.

Karta Dubajskog metroa
U prva dva dana rada njom se provozalo više od 110 000 stanovnika, a to bilo skoro 10 % svog stanovništva Dubaja. A od septembra 2009. do februara 2010. prevezlo se 10 milijuna putnika.
Izgradnja novih 18 stanica na Crvenoj liniji i još 18 na Zelenoj liniji, počela je u februaru 2010. a do aprila 2010. bilo je gotovo svih 29 stanica Crvene linije.

Stanica Dubajskog metroa Ibn Batuta
Nakon dosta otezanja u martu 2011. otvorena je posljednja stanica Crvene linije Džabal-Ali na granici sa Emiratom Abu Dabi.
Posljednje dvije stanice Zelene linije, otvorene su u martu 2014.

Dubajski metro sa svojih 75 km, na obje linije - ušao je u Guinnessovu knjigu rekorda kao najduža potpuno automatizirana metro linija na svijetu.

Izvori
------

1. ↑  „*Dubai*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 22. 09. 2014.
2. ↑  „*Dubai in Guinness for longest driverless metro*" (engleski). Khaleej Times. Arhivirano iz originala na datum 2014-08-28. Pristupljeno 22. 09. 2014.

Vanjske veze
------------

***Dubajski metro*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Dubajskog metroa Arhivirano 2012-12-08 na Archive.is-u ()
Noću pred monitorom
**Ovisnost o videoigrama** smatra se kao oblik ovisnosti koju označava prinudno i pretjerano korištenje računala i video igara. Ponekad se bolest manifestira i kao dio prekomjernog korištenja interneta, koji se tada naziva ovisnost o Internetu. Mnoge kompjuterske igrice se igraju online a RPG igre s puno igrača istodobno u internetu kao primjerice MMORPG-igre. U znanosti jos ne postoji jedinstven stav, je da li se prekomjerno korištenje računalnih moze definirati kao bolest u smislu ovisnosti.

Moguća dijagnoza
----------------

Iako ovisnost o kompjuterskim igricama nije navedena u međunarodno priznatim dijagnostičkim sustavu MKB-10 niti u DSM-IV, pokazuje simptome slične kao i kod drugih psiholoških ovisnosti. Kao i ovisnost o kockanju može se klasificirati kao poremećaj kontrole impulsa.

Liječenje
---------

Neke zemlje, kao na primjer Južna Koreja reagirale su na opasnost od računalne ovisnosti otvaranjem centrima za terapiju. Kineska vlada je osnovala nekoliko klinika za liječenje pacijenata u kojima se terapiraju ovisnici o online igrama, chatovanju, i surfanja.

U terapiji ovisnosti o internetu uključuje se buđenje interesa za sportske i druge aktivnosti u slobodno vrijeme.

U Hrvatskoj se problematikom ovisnosti o videoigricama i općenito o internetu bavi Zajednica Cenacolo kroz program "Edukacije za život", koji za cilj ima cjelovitu izgradnju osobe u punini njene slobode, čime osoba postiže sposobnost odgovornog i uravnoteženog korištenja tehničkih dostignuća bez dodatnih neželjenih posljedica. Program "Edukacije za život" sastoji se u upoznavanju sebe i vlastitih sposobnosti, razvijanju socijalnih vještina u stvarnosti a ne virtualnim putem te pronalaženju zadovoljstva u dinamizmu svakodnevnog života.

Povezano
--------

* Ovisnost o Internetu
* Ovisnost o kockanju

Vanjske veze
------------

* Interview: mr.sci. Davor Moravek: Ovisnost o internetu Arhivirano 2016-03-05 na Wayback Machine-u
* Hrvatska mreža školskih knjižničara, "Utjecaj kompjutorskih igrica na zdravlje adolescenata"
* Članak u javno.com od 04.04.2008 Arhivirano 2021-03-04 na Wayback Machine-u
**Partizani**  su američko-jugoslovensko-lihtenštajnski partizanski film snimljen 1974. godine u režiji Stoleta Jankovića.

Proširena verzija filma je prikazana i u obliku televizijske miniserije od 4 epizode od po 45 minuta.

Sadržaj
-------

Radnja se događa s početka rata, 1941, partizani Marko i Brka vode svoj odred iz bitke u bitku, napadajući nemačke transporte, oslobađajući zatočene Jevreje, napadajući i sabotirajući fabrike. Marko (Rod Tejlor) se zaljubljuje u jevrejku Anu (Brioni Farel) u koju je zaljubljen i nemački kapetan Kurt Keler (Adam Vest) koji na sve načine pokušava da nađe nju, i konvoj Jevreja koji su mu partizani „oteli". Radnja filma kulminira Brkinim (Velimir Bata Živojinović) ubistvom od strane četnika, i borbom na kraju, gde Nemci, odlučni da dokrajče partizane, kreću na njih sa konvojem tenkova. Ranjenici bivaju prebačeni u Bosnu iz Srbije, a Marko i ostali partizani koji su im čuvali odstupnicu ginu herojskom smrću pred nemačkom armijom.

Uloge
-----

| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Rod Tejlor | Marko |
| Adam Vest | Kurt Keler |
| Brioni Farel | Ana |
| Velimir Bata Živojinović | Brka |
| Peter Karsten | Pukovnik Henke |
| Olivera Katarina | Mila |
| Branko Pleša | General Štajger |
| Marinko Šebez | Sele |
| Janez Vrhovec | Pukovnik Hofman |
| Dragomir Felba | Čiča |
| Gizela Vuković | Učiteljica |
| Cane Firaunović | Šiler |
| Jovan Janićijević Burduš | Mitraljezac |
| Dragomir Čumić | Ivan |
| Zoran Stojiljković | Nemački oficir |
| Dragomir Stanojević | Kaskader |

Spoljašnje veze
---------------

* *Partizani* na IMDb-u ()
* *Partizani (miniserija)* na IMDb-u ()