**Petar II. Karađorđević** (Beograd, 6. rujna 1923. - Denver, Colorado, 3. studenog 1970.), posljednji jugoslavenski kralj.

Najstariji sin kralja Aleksandra Karađorđevića. Kraljem postaje 9. listopada 1934. nakon atentata na njegovog oca, kralja Aleksandra u Francuskoj. Do 27. ožujka 1941. u njegovo ime Jugoslavijom je vladao knez Pavle Karađorđević (1893.-1976.), kada poslije ožujskog puča preuzima i praktično vlast. Poslije sloma Jugoslavije u travanjskom ratu emigrira s vladom u Atenu, potom u Kairo, pa u Palestinu, da bi od rujna 1941. pa sve do kraja rata s vladom boravio u Londonu. S vlasti je zbačen 29. studenog 1945. nakon referenduma održanog pod neregularnim uvjetima u Jugoslaviji. Službeno nikada nije abdicirao.

Poslije II. svjetskog rata živio u Francuskoj i SAD-u. Politički aktivan do smrti, surađivao sa srpskom pravoslavnom crkvom (SPC) i srpskom emigracijom. Umro je poslije duge i teške bolesti u Denveru (SAD) 3. studenog 1970. a sahranjen u manastiru SPC Sv. Save u Libertyville, Illinois. Time je postao jedini europski vladar koji je sahranjen na teritoriji SAD-a.

Iz braka s grčkom princezom Aleksandrom (1921.-1993.) ima sina jedinca prestolonasljednika Aleksandra (1945.), koji od 2000. godine živi u Beogradu.

Drugi svetski rat
-----------------

Specijalni nemački izaslanik za Balkan Herman Nojbaher svedoči o neobičnoj praksi jugoslovenskog kralja koji nagrađuje četnike zbog borbi protiv okupatora dok oni piju sa okupatorom i bore se protiv partizana:

> Jedan četnički vođa upravo je primio vest da je dobio odlikovanje za hrabrost od kralja i to zbog zasluga u borbi protiv okupatora. Kada je primio tu vest, baš je boravio kao gost kod italijanskog komandanta sa kojim je u to vreme saradivao u borbi protiv crvenih partizana. Četnici su međutim, bili prijatelji sa Saveznicima, a formalno su bili pod komandom kralja Petra II. Kada je italijanski komandant doznao da je četnički vojvoda primio visoko priznanje od kralja, nije propustio da mu čestita, a šljivovica, koja je uvek prisutna na jugoslovenskom tlu, pobrinula se za dobro i svečano raspoloženje.
> 
> – Hermann Neubacher

### Raskid kralja Petra sa četnicima

13. aprila 1944. Čerčil je informisao kralja Petra da će, ukoliko ne ukloni Dražu Mihailovića iz emigrantske vlade, Velika Britanija početi da tretira jugoslovenskog kralja i njegovu vladu kao saradnike Osovine.

29. avgusta 1944. godine kralj Petar je doneo ukaz O. Br. 881 kojim se general Dragoljub Mihailović razrešava dužnusti načelnika Štaba Vrhovne komande u okupiranoj Jugoslaviji i stavlja na raspolaganje ministru vojske, mornarice i vazduhoplovstva.

U jeku bitke za Srbiju, 12. septembra 1944. godine, kralj Petar II Karađorđević je javno pozvao četnike da pristupe Narodnooslobodilačkoj vojsci Jugoslavije, a one koji to odbiju osudio kao izdajnike koji "zloupotrebljavaju ime kralja i autoritet krune" radi pravdanja saradnje sa neprijateljem:

> U ovom sudbonosnim i za Jugoslaviju velikim danima, kada pobedonosne armije Sovjetskog Saveza stoje na našoj granici s jedne strane, a američke i britanske s druge strane, kada je dan naše slobode u punom svanuću, pozivam sve Srbe, Hrvate i Slovence da se ujedinite i pristupite Narodnooslobodilačkoj vojsci pod maršalom Titom. (...) tom našom narodnom vojskom, koja je jednodušno priznata, podržavana i pomagana od naših velikih saveznika, Velike Britanije, Sovjetskog Saveza i Sjedinjenih Država Amerike.
> 
> Svi oni, koji se oslanjaju na neprijatelja protiv interesa svog vlastitog naroda i njegove budućnosti, i koji se ne bi odazvali ovom pozivu, neće uspeti da se oslobode izdajničkog žiga, ni pred narodom ni pred istorijom. Ovom mojom porukom vama, odlučno osuđujem zloupotrebu imena kralja i autoriteta krune, kojom se pokušavalo opravdati saradnja sa neprijateljem i izazvati razdor među borbenim narodom u najtežim časovima njegove istorije, koristeći time samo neprijatelju.
> 
> – Poziv kralja Petra II na pristupanje Narodnooslobodilačkoj vojsci Jugoslavije (12. septembra 1944.)

Sav prestiž koji su četnici do tada uživali zbog savezničke pomoći, prenet je na partizane. Efekat je povećan i vešću da je Tito postigao sporazum sa kraljem Petrom, i kraljevom proklamacijom kojom je pozvao svoje podanike da pruže partizanima podršku, što je razbilo tvrdnju generala Mihailovića da se on bori za kralja.

Uprkos pozivu jugoslovenskog kralja, Dragoljub Mihailović i tzv. "Jugoslovenska vojska u otadžbini" u bici za Srbiju su ostali verni kruni, iako je velikih broj samih boraca prešao u redove NOVJ.

Izvori
------

1. ↑  „Herman Nojbaher: SPECIJALNI ZADATAK BALKAN" (PDF). Pristupljeno 04. 05. 2013.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  Poziv kralja Petra II na pristupanje Narodnooslobodilačkoj vojsci Jugoslavije
5. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik:**Aleksandar I Karađorđević** | **Kralj Jugoslavije**1934.–1941. | Nasljednik:ukinuta **monarhija**. Novi šef države je **Tito** |
|

***Petar II Karađorđević*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Srpski kraljevi |
| --- |
| Srednjovjekovna Srbija | 

|  |  |
| --- | --- |
| Vlastimirovići | 
* Radoslav
* Prosigoj
* Vlastimir
* Mutimir
* Pribislav Mutimirović
* Petar Gojniković
* Pavle Branović
* Zaharija Pribislavljević
* Časlav Klonimirović

 |
| Nemanjići | 
* Stefan Nemanja
* Stefan Prvovenčani
* Vukan Nemanjić
* Stefan Radoslav
* Stefan Vladislav
* Stefan Uroš I
* Stefan Dragutin
* Stefan Uroš II Milutin
* Konstantin Nemanjić
* Stefan Uroš III Dečanski
* Vladislav II
* Stefan Uroš IV Dušan
* Stefan Uroš V Nejaki
* Simeon Siniša Nemanjić

 |
| Lazarevići | 
* Lazar Hrebeljanović

 |
| Brankovići | 
* Vuk Branković
* Stefan Lazarević
* Đurađ Branković
* Lazar Branković
* Stefan Branković

 |
| Kotromanići | 
* Stjepan Tomašević

 |

 |
| 

|  |
| --- |
| ***Rumelija, pokrajina Osmanskog Carstva (1459–1804)*** |

 |
| Kneževina Srbija i Kraljevina Srbija | 

|  |
| --- |
| 
* Đorđe Petrović
* Miloš Obrenović
* Milan Obrenović
* Mihailo Obrenović
* Aleksandar Karađorđević
* Mihailo Obrenović
* Milan Obrenović
* Aleksandar Obrenović
* Petar I Karađorđević

 |

 |
| Kraljevina Jugoslavija | 

|  |
| --- |
| 
* Petar I. Karađorđević
* Aleksandar I. Karađorđević
* Petar II. Karađorđević

 |

 |