recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Tennessee** (engleski: *Tennessee River*) je rijeka u Sjedinjenim Američkim Državama duga 1 426 km , najveća pritoka Rijeke Ohio.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Tennessee* se formira spajanjem rijeka Holston i French Broad istočno od grada Knoxville u Tennesseeju odakle rijeka teče prema jugu, do grada Chattanooga. Odatle skreće prema zapadu preko Visoravni Cumberland i ulazi u državu Alabamu gdje teče do granice sa Mississippijom. Zatim pravi veliki zavoj prema sjeveru i vraća se u Tennessee i teče pravilno prema sjeveru i kroz Kentucky da se grada Paducaha ulije u Rijeku Ohio. 

Karta porječja Tennessee

Historija rijeke Tennessee
--------------------------

*Rijeka Tennessee* bila je poprište velikih ratnih operacija za Američkog građanskog rata. 

*Tennessee*  ima porječje veliko oko 105 960 km², to je plodna gusto naseljena dolina, koja je postala slavna 1933. kad se u njoj počeo provoditi New Deal, osnivanjem Uprave doline Tennesee (Tennessee Valley Authority - TVA). 

Na *Rijeci Tennessee* i njenim pritocima su u svrhu njene regulacije i dobijanja elektične energije, izgrađene serije brana i akomulacionih jezera; Kentucky (1944.); Pickwick Landing (1938.), Wilson (1925.), Wheeler (1936.), Guntersville (1939.), Hales Bar (1913.), Chickamauga (1940.), Watts Bar (1942.), Fort Loudoun (1943.).

Ime
---

Rijeka je nekad zvala Cherokee, današnje ime dobila je po nazivu naselja Cherokee indijanaca - *Tanasi*.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7   „*Tennessee River*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 20. 10. 2012.

Vanjske veze
------------

* *Tennessee River* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Maidenhead** je grad od 66,460 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Berkshire. On je i administrativni centar unitarne jedinice Windsor i Maidenhead.

Geografske karakteristike
-------------------------

Maidenhead leži na Temzi, udaljen 11 km istočno od Windsora i 50 km zapadno od Londona. Poznat je po svoja dva mosta preko Temze, prvi kameni podignut je između 1772. - 77. na kraljevskoj putu iz Londona za Bath. Drugi željeznički podignut od cigle u rekordnom roku od 1837. do 38. projektirao je Isambard Kingdom Brunel, on je još i danas po dužini svog raspona, drugi na svijetu za taj tip mostova.

Dva velika parka uz Temzu; Thicket i Pinkneys Green, koji se prostiru na površini od 217 hektara, privlače velik broj izletnika iz Londonske metropole. Bujno zelenilo, ugodna atmosfera i blizina Londona učinila su ga i poželjnim mjestom za stanovanje.

Historija
---------

Kameni most preko Temze iz 18. vijeka
Za rimskih vremena (100.-400.) tu se nalazila rimska vila.
Maidenhead je u grad izrastao iz malog zaseoka kada je izgrađen prvi drveni most 1250.

U 18. vijeku postao je najvažnija odmorišna stanica za kočije na Velikoj zapadnoj cesti, tad je podignuto dosta gostionica za odmor putnika, nakon napornog jednodnevnog truckanja iz Londona.
Kraljevsku povelju o statusu grada dobio je 1582. od kraljice Elizabete I.
Nakon dolaska željeznice u 19. vijeku, postao je popularno izletište na Temzi za brojne Londončane.

Aerodrom White Waltham izgrađen je 1935. za Drugog svjetskog rata od 1940. u njemu je bio smješen glavni štab Organizacije za održavanje i servisiranje britanske avijacije (Air Transport Auxiliary).

Theresa May tadašnji poslanik Maidenheada u Parlamentu Ujedinjenog Kraljevstva, postala je - 2016. Britanski premijer nakon što je David Cameron podnio ostavku zbog Referenduma o Brexitu.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Francuska Saint-Cloud, Francuska
* Njemačka Bad Godesberg, Njemačka
* Italija Frascati, Italija
* Belgija Kortrijk, Belgija

Izvori
------

1. ↑  „United Kingdom: South East England" (engleski). City population. Pristupljeno 16. 1. 2018.
2. 1 2 3 4  „*Maidenhead*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 18. 1. 2018.
3. 1 2 3 4 5 6 7  „*History of Maidenhead*" (engleski). Royal Borough of Windsor and Maidenhead. Pristupljeno 18. 01. 2018.

Vanjske veze
------------

***Maidenhead*** na Wikimedijinoj ostavi

* Maidenhead Town Website Arhivirano 2017-10-03 na Wayback Machine-u ()
Izraz **fon Nojmanova arhitektura** se odnosi na dizajn računara koji koristite jedinstvenu strukturu za skladištenje u kojoj čuva i instrukcije, i podatke. Izraz fon Nojmanova mašina se može koristiti da opiše takav računar.

Odvajanje skladištenja od procesorske jedinice je u fon Nojmanovoj arhitekturi implicitno.

*Fon Nojmanova arhitektura* je takođe "referencni model" (najjednostavniji i najčešće korišćen) za određivanje "sekvencijalnih arhitektura" kao suprotnosti paralelenih arhitektura.

Istorija
--------

Najranije računske mašine su imale fiksne programe. Neki veoma jednostavni računari i danas koriste ovakav dizajn, bilo zbog jednostavnosti, bilo u svrhu obuke. Na primer, stoni kalkulator je (u principu) računar sa fiksnim programom. On može da izvršava proste matematičke funkcije, ali ne može da se koristi za obradu teksta, ili neku drugu funkciju. Kako bi se promenio program ovakve mašine, neophodno je prespajanje žica, restrukturiranje, ili čak re-dizajniranje mašine. Najraniji računari su u stvari više bili "dizajnirani" nego što su bili "programirani". Ako je "re-programiranje" i bilo moguće, ono je predstavljalo fizički posao sa prethodnim planiranjem i pravljenjem nacrta.

Koncept računara sa uskladištenim programom je promenio ovu praksu. Stvaranjem seta instrukcija, i odnosom prema izračunavanjima kao prema serijama instrukcija (računarski program), računar postaje fleksibilniji. Tretiranjem ovih instrukcija na isti način kao i ostalih podataka, računar lako može da menja protram koji izvršava.

Izrazi "fon Nojmanova arhitektura" i "računar sa uskladištenim programom" se često koriste sinonimno. Međutim, Harvardska arhitektura predstavlja takođe koncept dizajna, kod koga se program skladišti na način koji ga čini lako izmenjivim, ali se ne koristi ista memorija kao i za ostale podatke.

Vidi još
--------

* Harvardska arhitektura

***Von Neumannova arhitektura*** na Wikimedijinoj ostavi
**Vesele osamdesete** (*That '80s Show*) je ime televizijske serije TV stanice Foks Netvork, čija je tema životi grupe mladih ljudi iz San Dijega, smeštena otprilike oko 1984. Ona je bila spin-of mnogo uspešnije serije *Vesele sedamdesete*. Uprkos tome, ili možda baš zbot toga, što je delila sličnu formulu sa prethodnikom - tipični mladi ljudi koji žive svoje svakodnevne živote u protekloj deceniji - *Vesele osamdesete* nisu uspele da privuku širu publiku i Foks ju je ukinuo nakon 13 epizoda. Serija je premijerno prikazana 23. januara 2002, a njena poslednja epizoda je emitovana 29. maja 2002.

O seriji
--------

Serija je smeštena u deceniju u kojoj je Ronald Regan biran dva puta, svet je još uvek oplakivao Džona Lenona i radovao se venčanju princa Čarlsa i princeze Dajane, televizijom je vladala Dinastija, muzičkom scenom novi talas, a od tehnologije su se pojavljivale kablovska televizija, kućni računari i sintisajzeri.

Serija se razlikuje od *Veselih sedamdesetih* jer je bila parodija koja je koristila poznate stereotipe za likove i prati ono što bi se moglo opisati kao tipična porodica iz 1980ih. Glavni likovi serije Kori Hauard (Glen Hauerton) i Kejti Hauard (Tinsli Grajms) žive sa svojim razvedenim ocem Ar Tijem (Džef Pirson) i Korijevim najboljim drugom Rodžer Park (Edi Šin). Kori je kreativna duša koji pokušava da uspe u svetu muzike u deceniji koja ceni samo finansijski uspeh. Iako je njegov otac uspešan poslovan čovek, Kori saznaje da je teško uspeti. Sa druge strane, Korijev prijatelj Rodžer se divi Ronaldu Reganu i sluša kasete za motivaciju dok pokušava da pronađe svoj put u korporacijsku Ameriku. Dom zaokružuje Korijeva mlađa sestra Kejti, naivna devojka opsednuta kupovinom koja je napustila studije i čiji šarm je čini savršenom da bude između svog oca i brata.

Tu su još Korijeva bivša devojka Sofija (Britani Denijel), ambiciozna devojka koja bi sve uradila da dođe do svog cilja; Margaret (Margaret Smit), Korijeva šefica u prodavnici gramofonskih ploča; Jun Utorak (Čiler Li), Korijeva pank rok koleginica i nova devojka i Oven (Džoš Braten), pripadnik američke ratne mornarice i Kejtin momak.

Muzika igra veliku ulogu u *Veselim osamdesetim*; u seriji su čuje mnoge pesme izvođača iz osamdesetih poput Pretendersa, Elvisa Kostela i Majkla Džeksona.

Zanimljivosti
-------------

* Glavni likovi *Veselih osamdesetih* i *Veselih sedamdesetih* (Kori Hauard i Erik Formen) su rođaci.

Spoljašnje veze
---------------

* Zvanični vebsajt Veselih osamdesetih Arhivirano 2011-09-11 na Wayback Machine-u
* Vesele osamdesete na TV.com Arhivirano 2009-02-03 na Wayback Machine-u
* *Vesele osamdesete* na IMDb-u (`en`)
**Mardin** je grad u jugoistočnoj Turskoj, on je i administrativni centar Provincije Mardin, poznat po svojoj arapskoj arhitekturi, te strateškom položaju na planini s koje se mogu nadzirati nizine sjeverne Sirije.

Historija
---------

Najraniji stanovnici Mardina su bili sirijski pravoslavni kršćani, koji su osnovali grad u 3. vijeku. Grad je održao svoj kršćanski identitet tokom muslimanske arapske vlasti između 7. i 13. vijeka, te čak kada ga je za svoj glavni grad proglasilo pleme Artukidskih Turkmena između 12. i 14. vijeka. Pleme su godine 1394. pokorili Mongoli, ali nikada nisu direktno upravljali područjem.

Pogled na Mardin, uključujući minaret džamije Reyhane.
Mardin je postao dio Otomanskog imperija pod Selimom I godine 1517, te ostao pod otomanskom vlašću sve do prvog svjetskog rata. U gradu su se godine 1832. pobunili Kurdi. Mnogi od kršćanskih stanovnika Mardina, potomci drevnih osnivača, su bili ubijeni ili prognani za vrijeme ustanka asiraca,jermena i sl. i etnickog ciscenja muslimanskog stanovnistva(pa i samih Asiraca i Jermena koji su tijekom istorije u ogromnoj vecini konvertirali u islam) u pokusaju stvaranja etnicki ciste teritorije tj velike Jermenije u jeku 1svjetskog rata i poraza Osmanlijske i Austrougarske imperije , te kršćani danas čine sićušnu manjinu u gradu vecinom uslovljeno ekonomskom nerazvijenoscu i migracijom u zapadne zemlje.Migracija arapskog,kurdskog,asirskog i turskog stanvnistva je u kontinuitetu prisutna i dan danas sto odslikava temelj ekonomske nerazvijenosti,valja napomenuti da se ekonomija Maardina zasniva na 90% poljoprivredi kultura koje uspijevaju na tom podrucju.

Dayro d-Mor Hananyo isto tako poznat kao Deyrulzafarân, sirijski pravoslavni ministar smješten nekoliko kilometara od Mardina. Nekada je bio sjedištem antioškog patrijarha.

V. također
----------

Popis asirskih nasilja

Literatura
----------

* Ayliffe, Rosie, *et al*. (2000) *The Rough Guide to Turkey*. London:Rough Guides.

Eksterni linkovi
----------------

***Mardin*** na Wikimedijinoj ostavi

* Mardin Weather Forecast Information Arhivirano 2008-01-06 na Wayback Machine-u
* Pictures of the city
* Mardin Photos Arhivirano 2006-04-19 na Wayback Machine-u
* Mardin Guide and Photo Album

  


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Nedovršeni članak* **Mardin** *je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
Zgrada terora u Budimpešti
**Teror** (iz latinskog *terror, terroris*, *strava* ili *užas*) je sustavno i često naizgled planirano širenje straha i užasa kroz provođenje ili prijetnju nasilja kako bi se ljude činilo poslušnima ili pokornima. Korištenje terora za postizanje političkih ili ekonomskih ciljeva se naziva terorizam.

Latinski izraz *territio* (srpskohrvatski "zastrašivanje") odnosi se na *pokazivanje sredstva za mučenje* koje prethodi mučenju, kojie je često dovoljno za iznudu priznanja.

Izvorno je teror bio zamišljen u liberalizmu kao državama atribuiranu legitimna funkcija. Za Thomas Hobbesa je "strahota zakonitih kazni" (*terror of legal punishment*) značio "neophodan uvjet državnog sustava".

Voltaire označava stanje tijekom 1769. godine zbog javnih smaknuća i mučenja uoči Francuske Revolucije (1789) kao terorističke strahote vlasti (*appareil de Terror*). Godine 1793. francuski revolucionari su pod vodstvom Robespierra prozvali teror kao državno sredstvo moći i na temelju toga "vladavinu terora" ideološki opravdali.

Korištenje pojma "teror" u svakodnevnim jeziku
----------------------------------------------

Riječ "teror" se u današnje vrijeme može naći u brojnim kombinacijama riječi (npr. telefonski teror, psihološki teror). Koristi se često za opisivanje agresivnih oblika uznemiravanja.

V. također
----------

* Strahovlada
* Teror (Francuska)
* Bijeli teror
* Crveni teror
* Revolucionarni teror

  


***Teror*** na Wikimedijinoj ostavi
**Massa** (arapski: واد ماسة) je rijeka na jugu Maroka u Regiji Souss-Massa duga 120 km.
Poznata je po ušću koje je centralni dio Nacionalnog parka Souss-Massa.

*Massa* je tipična marokanska rijeka koja ljeti ima vrlo malo vode, jer su njene pritoke vadiji koji veći dio godine presuše.

Hidrologija
-----------

Akumulaciono jezero Youssef Ben Tachﬁne
Massa izvire u planinama Anti Atlasa, od tamo teče prema sjeverozapadu. Nekih 70 km južno od Agadira, točnije na južnom kraju Nacionalnog parka Souss-Massa uvire u Atlanski ocean.

Oko 36 km od Atlanskog oceana rijeka se do ušća probija uskim kanjonom.

Na rijeci je 1972. podignuta brana i formirano akumulacijsko jezero Youssef Ben Tachﬁne.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  Mohammed Hssaisoune, Said Boutaleb, Benssaou Mohammed, B. Bouaakkaz. „Physical Geography, Geology, and Water Resource Availability of the Souss-Massa River Basin" (engleski). Springer Berlin Heidelberg. Pristupljeno 24.6. 2020.

Vanjske veze
------------

***Massa (rijeka)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Physical Geography* ()
Koordinate: 43° 14′ 24" SGŠ, 17° 28′ 48" IGD

**Vitina** je naselje u Bosni i Hercegovini koje administrativno pripada općini Ljubuški i Zapadnohercegovačkom kantonu Federacije BiH. 

Nalazi se pored Ljubuškog, na rijeci Trebižatu, a smještena na rubu polja, uz izvor vrela Vrioštice. U blizini su dva vodopada *Koćuša* i *Kravica*, koje znaju posjetiti prolaznici na putu za Međugorje.

Naselje broji oko 2000 stanovnika. Prema popisu iz 1991. godine tamo je živjelo 3.353 stanovnika, od čega su 3.245 bili Hrvati (97%), 80 Muslimani (Bošnjaci) (2%), 23 Jugoslaveni (1%) i 5 ostalih. 

Vitina također predstavlja sjedište istoimene katoličke župe koja obuhvaća i obližnja mjesta Otok, Grabovnik i Proboj.

Vitina je rodno mjesto književnika kao što su Mehmed-beg Kapetanović, Zija Dizdarević i Vlatko Majić,Castimir Majić ali i Ludviga Pavlovića, jedinog preživjelog člana tzv. *Bugojanske grupe* koji je 1992. godine poginuo na početku rata u Bosni i Hercegovini. Njemu je u centru mjesta podignut spomenik.

***Vitina (Ljubuški)*** na Wikimedijinoj ostavi
**Stomaž** (Štomaž) je selo od 289 stanovnikana na Tršćanskom krasu u sastavu općine Ajdovščina u Primorskoj (Slovenija).

Geografija
----------

Stomaž je smješten na grebenu ispod Čavna, s pogledom po Vipavskoj dolini i na Kras.

Selo je sastavljeno iz šest zaselka: Bratini, Batagelji, Černigoji, Griže, Ljubljanšca, Brith i Hrib.

Stomaž je omiljeno ishodište za planinske pohode na Čavnu (1185 m). Na strmim padinama oko sela pored makije ima nešto travnjaka.

Vodovod su seljani sami izgradili od izvora potoka Studenca.

Etimologija
-----------

Ime Stomaž dolazi iz Šent Tomaž (Sveti Tomaž), prvobitno ime sela je Štomaž. Počeci naselja sežu u XIV. stoljeće.

Znamenitosti
------------

U selu je crkva posvećena svetom Tomažu.

U selu djeluje *Kulturno turistično športno društvo Stomaž 87*. Društvo brine za održavanje raznih događanja te za očuvanje tradicije. U društvu djeluje i pjevačka skupina djevojaka, *Stomažanke*. Najpoznatije događanje je pohod *Foučkari na Čavnu*, kada sudjeluju svi mještani.
U biologiji, **test razgranate DNK** je test pojačavanja signala koji se koristi za detektovanje molekula nukleinskih kiselina. Ovaj test se razlikuje od testa amplifikacije biološkog cilja.

Test razgranate DNK se može koristiti za detekciju i kvantifikaciju mnogih tipova RNK ili DNK molekula. U testu se razgranata DNK pomeša sa testiranim uzorkom. Detekcija se vrši koristeći neradioaktivni metod, i prethodna amplifikacija nije neophodna. Test je u potpunosti zavistan od hibridizacije. Enzimi se koriste za indikaciju stepena hibridizacije, a ne za manipulaciju nukleinskih kiselina. Male količine nukleinske kiseline se mogu detektovati i kvantifikovati bez koraka reverzne transkripcije (u slučaju RNK) i/ili PCR. Test se može koristiti u visoko protočnom modu, za razliku od kvantitativnog *Northern-blotting* ili testa RNAzne protekcije, koji su radno intenzivni i nepodesni za primenu na veliki broj uzoraka. Druga značajna visoko protočna tehnika koje nalazi primenu u kvantifikaciji specifičnih RNK molekula je kvantitativna PCR, nakon reverzne transkripcije RNK do cDNK.

Spoljašnje veze
---------------

* MeSH *Branched+DNA+Assay*
**Maule** (španjolski: *Río Maule*) je rijeka u sredini Čilea duga 240 km, važna za navodnjavanje Centralne čileanske doline.

Hidrologija
-----------

Rijeka Maule izvire na sjeverozapadnom kraju Jezera Maule, od tamo teče 6 km prema jugu, zatim skreće prema sjeverozapadu uskim koritom stješćena visokim planinama. Nakon 31 km toka prima prvu pritoku Puelche, koja je skreće prema sjeverozapadu, pravcu koji zadržava sve do ušća.

Rijeka na toku kroz Centralnu dolinu
Nakon toka od 90 km utječe u Centralnu čileansku dolinu gdje širi korito, meandrira i grana se u rukavce.

Na samom kraju doline sa desne starne prima važnu pritoku Claro, a zatim se probija kroz planine Obalnih Kordiljera. Posljednjih deset km prije ušća širi korito na 900 metara i utječe u Pacifik kod grada Constitucióna.

Sliv rijeke zajedno sa pritokama velik je 20.295 km² i proteže se po Regiji Maule poznatoj vinogradarskoj regiji.

U gornjem toku, nešto prije Centralne doline na rijeci je podignuta brana i formirano veliko 
akumulacijsko jezero - Colbún, za potrebe hidroelektrane i navodnjavanje.

Izvori
------

1. 1 2 3  „Río Maule" (španjolski). EcuRed. Pristupljeno 5.12. 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „Cuenca del Río Maule" (španjolski). Ministerio de Obras Públicas. Pristupljeno 5.12. 2020.

Vanjske veze
------------

***Maule (rijeka)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Río Maule* ()
**Meninx** (grčki: *Μῆνιγξ*) je arheološko nalazište na tuniskom otoku Djerba.
Meninx se nalazi na jugoistoku otoka, uz more nedaleko od Rimskog nasipa El Kantara.

Karakteristike
--------------

Lokalitet je dug 2 km a širok 800 metara, nalazi se na ravnom, blago brdovitom obalnom terenu. Na području oko foruma nalazi se niz bogato dekoriranih mramornih arhitektonskih elemenata koji dokumentiraju postojanje monumentalnih građevina i bogatstvo grada.

Prvi arheolozi koji su istraživali lokalitet iskopali su ostatke termi, amfiteatra, teatra, bazilike i vjerojatno foruma. Pored toga na tlu su pronašli dijelove mramornih i granitnih stupova, kapitela i brojnih 
skulptura. 

Putokaz

Historija naselja
-----------------

Meninx je izrastao kao feničko naselje, ali je svoj ekonomski i arhitektonski vrhunac doživio za Rimskog carstva tokom 2. i 3. vijeka.

Za antike bio je otočka prijestolnica, i to je bio sve do 3. vijeka. Rimljanima je postao značajan kad su otkrili velike količine morskih puževa Murexa, od kojih su oni dobijali izuzetno cijenjenu purpurnu boju, pa je izrastao u jedan od najvažnijih proizvodnih centara za to na cijelom Mediteranu. O njemu je kao takvom pisao i Plinije Stariji (Naturalis historia 9, 127).

Historija iskapanja
-------------------

Lokalitet je pronađen sredinom 19. vijeka, pa su prva sporadična iskapanja obavljena nakon što je 1881. formiran Francuski protektorat u Tunisu. U dekadama prije Prvog svjetskog rata pod patronatom francuske vojske otkrivene su pojedinačne ruševine, uključujući dvije kršćanske bazilike 
izvan lokaliteta.

Nakon duže pauze navodni forum je iskopan 1942. pod vodstvom Paul-Marie Duvala. Na tom mjestu su pored mramornih građevina, pronađeni i neki monumentalni stupovi sa reljefima, koji su otpremljeni u Tunis i Pariz.

Od 2015. jedna grupa njemačko-tuniskih arheologa vrši ponovna iskapanja, koja se ovaj put rade daleko sistematičnije. i u puno većem obimu

* 
* 
* 
* 
*

Izvori
------

1. ↑  Duval, Paul-Marie. „*Recherches archéologiques à Méninx (Tunisie)*" (francuski). Persee. Pristupljeno 22. 11. 2019.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Meninx: Stadt- und Forschungsgeschichte*" (njemački). Ludwig-Maximilians-Universität München. Pristupljeno 22. 11. 2019. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

***Meninx*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Meninx: Stadt- und Forschungsgeschichte*[*mrtav link*] ()
Koordinate: 44° 08′ 41" SGŠ, 16° 47′ 01" IGD

**Vrba** je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Glamoč koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 112 stanovnika.

Geografija
----------

Istorija i arheologija
----------------------

Rimski municipalni centar Salvium, po kojem se naziva i njegov teritorij, ležao je na diluvijalnoj terasi Borak u njivama sela Vrba, na cesti Glamoč - Livno, nekih 5-6 km. jugoistočno od Glamoča.

**Arheološko područje – Ostaci kasnoantičke bazilike u selu Vrba**, proglašeno je za nacionalni spomenik BiH. 

Pred turskom najezdom u 15. vijeku cjelokupno stanovništvo će skoro u potpunosti napustiti glamočko područje.

Poslije mira u Sremskim Karlovcima 1699. godine dolazi do ponovnog naseljavanja ovih krajeva, u prvom periodu bošnjačkim stanovništvom, zatim i hršćanskim, da bi do znatnog naseljavanja, naročito srpskog stanovništva došlo poslije ulaska Austro - Ugarske u Bosnu.

Stanovništvo
------------

|  |  |
| --- | --- |
| **Nacionalnost** | **1991.** |
| Srbi | 112 |
| Muslimani | 0 |
| Hrvati | 0 |
| Jugosloveni | 0 |
| ostali | 0 |
| Ukupno | 112 |

Privreda
--------

Vanjske veze
------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Bosna i Hercegovina***  |

Šablon:Glamoč
*Za ostale upotrebe, v. Dren (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 42° 51′ 20" SGŠ, 20° 38′ 42" IGD

**Dren** (uobičajenija je ijekavska varijanta Drijen kod lokalnog stanovništva) je naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Dren površine 919 ha. Istorijski i geografski ne pripada Ibarskom Kolašinu, već Podgoru. Naselje je na južnim obroncima Mokre Gore ispod prevoja na planini. Oivičeno je visovima Kurilom (1.458 m), Golešom (1.142 m) na jugu, i Vražjom Glavom (1.557 m) na severozapadu. Zaseoci nose nazive prema porodicama koje u njima žive: Radojevići, Raškovići, Radičevići, Mutavdžići i Kostovići. Dren je mesto koje je na veoma važnom komunikacijskom putu bilo u prošlosti jer je preko njegove teritorije vodio put preko prevoja na Mokroj Gori, a koji je povezivao Metohiju, Ibarski Kolašin i Rašku oblast. Ustanovljeno je da je na prostoru sela u prošlostu vađena ruda. Naselje je dosta okrenuto Metohiji i selima Suvo Grlo (Sogrlo) u opštini Istok i opštini Srbica, i selu Crkolez u opštini Istok. Sa bezbednosnog stanovišta, položaj je prilično nepovoljan jer predstavlja najisutenije selo opštine Zubin Potok prema naseljima sa albanskom etničkom većinom. U periodu 1952-1955. godine naselje je bilo u sastavu *Opštine Crkolez* u sklopu Istočkog sreza.

Demografija
-----------

Naselje ima srpsku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 336
* popis stanovništva 1953. godine: 386
* popis stanovništva 1961. godine: 384
* popis stanovništva 1971. godine: 307
* popis stanovništva 1981. godine: 198
* popis stanovništva 1991. godine: 135

| * p
* r
* u
Opština Zubin Potok |
| --- |
| Babiće • Babudovica • Banja • Bojnoviće • Brnjak • Bube • Burlate • Velika Kaludra • Velji Breg • Vitakovo • Vojmisliće • Vrba • Vukojeviće • Vukosavljeviće • Gazivode • Gornje Varage • Gornji Jasenovik • Gornji Strmac • Dobroševina • Donje Varage • Donji Jasenovik • Dragalica • Drainoviće • Dren • Žarevi • Zagrađe • Zagulje • Zečeviće • Zubin Potok • Zupče • Jabuka • Jagnjenica • Junake • Kijevce • Klečke • Kobilja Glava • Kovače • Kozarevo • Kopiloviće • Krligate • Ledenik • Lučka Reka • Mala Kaludra • Međeđi Potok • Oklace • Padine • Paruci • Prevlak • Prelez • Preseka • Pridvorica • Rančiće • Rezala • Rujište • Tušiće • Ugljare • Crepulja • Čabra • Čečevo • Češanoviće • Čitluk • Šipovo • Štuoce |
**Vrbanja** je prigradsko naseljeno mjesto i mjesna zajednica kod Banjaluke, od čijeg centra je udaljena oko 6 km jugoistočno (Bosna i Hercegovina, Republika Srpska). Do popisa 1971. bila posebno naseljeno mjesto. Zatim je u sastavu naseljenog mjesta Banja Luka - danas grada Banja Luka.

Kroz ovo naselje protiče rijeka Vrbanja (po kojoj je i imenovano), a prolaze dvije značajne saobraćajnice: Željeznička pruga Banja Luka - Doboj i magistralni put M4(Banja Luka - Kotor Varoš - Doboj).
 
. 
Značajni društveni objekti i ustanove u Vrbanji su: Ambulanta, željeznička stanica, Dom kulture, sportsko igralište, Dobrovoljno vatrogasno društvo, kulturno umjetničko društvo "Danko Mitrov", osnovna škola "Stanko Rakita" te brojni ugostiteljski objekti.

Naselje Vrbanja, značajnim dijelom pripada industrijskoj zoni grada Banje Luke. Najpoznatiji industrijski objekti u Vrbanji su pogoni "Incela", "Žitoprodukta" i "Petrola".
Pored istoimene rijeke, prirodna bogatstva ovog Banjolučkog naselja su i okolna brda koja su poznata po brojnim prirodnim izvorima pitke vode.

Istorija
--------

Vrbanjska džamija
Po toponimima koji etimološki potiču iz vremena srednjovjekovne Bosne i ranijeg perioda, može se zaključiti da je na ovom području postojalo srednjovjekovno naselje. Ono je bilo smješteno oko 500 metara sjeverno od današnjeg. Tradicija i predanje koje se sačuvalo među današnjim stanovništvom, ukazuju na to da je nekadašnje naselje bilo organizovano po principu seoske zadruge.
Osnovna djelatnost stanovništva Vrbanje u prošlosti je bila poljoprivreda. Od polovine dvadesetog vijeka mnogi stanovnici su se zaposlili u banjolučkoj industriji ali je poljoprivreda i dalje ostala osnovna djelatnost.

Stanovništvo
------------

| Demografija |
| --- |
| Godina | Stanovnika |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
| **1948.** | 4.487 (opština) |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |

Izvori
------

1. ↑  Vojnogeografski institut, Izd. (1955): Prnjavor (List karte 1:100.000, Izohipse na 20 m). Vojnogeografski institut, Beograd.
2. ↑  Spahić M. et al. (2000): Bosna i Hercegovina (1:250.000). Izdavačko preduzeće „Sejtarija", Sarajevo.
3. ↑  Mučibabić B. Ur. (1998): Geografski atlas Bosne i Hercegovine. Geodetski zavod BiH, Sarajevo.
4. ↑  Savezni zavod za statistiku i evidenciju FNRJ i SFRJ, popisi stanovništva 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. i 1991. godine.

***Vrbanja (Banja Luka)*** na Wikimedijinoj ostavi

Šablon:Grad Banja Luka
**Meseta** (ili šp. **Meseta Central**, dosl. centralna visoravan) je visoravan u centru Španjolske.

Karakteristike
--------------

Meseta se proteže na više od 210.000 km², sa Madridom u centru i leži na prosječnoj nadmorskoj visini od 660 metara.
To je najstarija i najsloženija geološka formacija Iberijskog poluotoka. Zapadne padine Mesete blago se spuštaju prema Atlanskom oceanu i formiraju bazene rijeka Duero, Tajo i Guadiane.

Pozicija Mesete na karti Iberijskog poluotoka
Na sjeveru visoravan naglo prelazi u Kantabrijsko gorje, a na istok se račva u čitav niz planinskih masiva. Određene tektonsku simetriju pružaju kanjoni rijeka Ebro na sjeveroistoku i Guadalquivir na jugu, iznad kojih se stere čitav niz planina na istoku, te masiv Sierra Morena na jugu.

Grupa planina u samom centru Iberijskog poluotoka dijeli Mesetu na nešto višu Sjevernu Mesetu (*Meseta Norte*) u Aautonomnoj zajednici Kastilja i Leon i nešto nižu Južnu Mesetu (*Meseta Sur*) - Kastilja-La Mancha i Extremadura.

Između zapadne i Istočne Mesete postoje velike razlike kako u vegetaciji tako i u privrednoj snazi. Zapad ima posno kamenito tlo sastavljeno od kristaličnih stijena, dok je tlo po istočnim ravnicama kvalitetno sastavljeno od vapnenca i lapora.

Jugoistok Mesete zauzima regija La Mancha.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Meseta Central*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 17. 6. 2018.

Vanjske veze
------------

***Meseta*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Meseta Central* ()
**Mikołajsko jezero** (njemački: *Nikolaiker See*) je glacijalno jezero na sjeveroistoku Poljske, u Regiji Mazurska jezera južno od grada Mikołajki, u porječju rijeke Pise.

Karakteristike
--------------

Jezero iz zraka
Most kod Mikołajkija granica sa Jezerom Tałty
Mikołajsko jezero leži na nadmorskoj visini od 116 metara, u centru valova dugog približno 30 km, koji se proteže od grada Ryna na sjeveru do grada Ruciane-Nida na jugu.

Površina jezera iznosi 4,99 km² (uključujući otoke površine 1,3 ha), dugo je 5,8 km u smjeru sjever- jug, široko do 1,6 km, a duboko je do 26 metara.

Na sjeveru se pretapa u Jezero Tałty, na jugoistoku sa Jezerom Śniardwy, a na jugozapadu sa Jezerom Bełdany sa kojim čini hidrografsku cjelinu.

Visoke obale jezera nisu naročito razvijene, a duž jugozapada su obrasle šumom.

Mikołajki je dio turističke brodske rute Węgorzewo-Ruciane-Nida.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  „Mikołajskie, Jezioro" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 25.04. 2021.

Vanjske veze
------------

***Mikołajsko jezero*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Mikołajskie, Jezioro* ()
**Testiranje droga** odnosno **testiranje na droge** je postupak prilikom koga se iz tijela određene osoba uzimaju biološke tvari kako bi se utvrdilo da li je dotična osoba konzumirala ili zloupotrebljavala droge. Riječ je o postupku koji, pogotovo u zapadnom svijetu i među liberalnim krugovima, izaziva velike kontroverze. Mnogi smatraju kako je riječ o ograničavanju nečije privatnosti, dok se s druge strane spominje nepreciznost, odnosno brojne mogućnosti manipulacije s testovima.

Testiranje na droge je prvi put ušlo u široku upotrebu krajem 1980-ih u SAD, te se primjenjivalo za federalne službenike kao i zaposlenike koji radi obavljanja redovnog posla i održavanja javne sigurnosti moraju imati normalne mentalne sposobnosti.

Testiranje na droge je postupak koji se također široko primjenjuje u sportu u svrhu borbe protiv dopinga.

Vanjski linkovi
---------------

* Pass Your Drug Test Online Arhivirano 2007-01-28 na Wayback Machine-u
* Drug Testing Q&A Arhivirano 2007-01-23 na Wayback Machine-u
* Drug Testing: An Overview Arhivirano 2005-11-16 na Wayback Machine-u
* Test Clear
* Official National Institute on Drug Abuse (NIDA) Website
* Official Substance Abuse and Mental Health Services Administration (SAMHSA) Website
* Law Enforcement Against Prohibition (LEAP) Home Page
* Erowid Drug Testing Vaults: The Basics
* The Drug Testing FAQ (v.4.11)
* Marijuana Detection Time Shorter Than Previously Assumed Arhivirano 2007-02-25 na Wayback Machine-u
* Sumary of Findings by The Independent Inquiry into Drug Testing at Work Arhivirano 2007-09-28 na Wayback Machine-u
* On-site Oral drug testing in the workplace

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **medicini** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Staronordijski jezik** je sjevernogermanski jezik kojeg su govorili stanovnici Skandinavskog poluotoka i njihovih prekomorskih posjeda u Vikinškom dobu, sve do oko 1300. godine.

Pranordijski jezik se je razvio u staronordijski jezik do 8. stoljeća. Staronordijski se je razvijao u suvremene sjevernogermanske jezike (zapadnoskandinavski jezici: islandski, nynorsk, ferojski, norn) i istočnoskandinavski jezici: švedski, bokmål i danski) sve do sredine odnosno kraja 14. stoljeća. Ova datiranja konačna prijelaza u idući stupanj razvitka nisu čvrstom granicom, jer se je našlo povijesnih isprava na staronordijskom koje su nastale duboko u 15. stoljeću.

Staronordijski se dijelio na tri dijalekta: istočni staronordijski dijalekt, zapadni staronordijski dijalekt i starogotlandski dijalekt. Zapadni i istočni dijalekt su tvorili dijalektni kontinuum. Nije postojala jasna zemljopisna granica među njima. Tragovi istočnog dijalekta se našlo u istočnoj Norveškoj, a zapadnog u zapadnoj Švedskoj. Većina govornika koji su govorili istočni dijalekt su živjeli na prostoru današnje Danske i Švedske. Starogotlandski je dijalekt bio nejasnija dijalektna grana. Ponekad ga se pribraja istočnom dijalektu zbog zemljopisnih razloga (Gotland). Razvijao se kao istočni i zapadni dijalekt, ali je imao i vlastite osobine, svojstvene samo njemu.

Izvori
------

1. ↑  Torp, Arne, Lars S. Vikør (1993.)

Vanjske veze
------------

***Staronordijski jezik*** na Wikimedijinoj ostavi

* Inkubator Wikipedije na staronordijskom jeziku
**Mansura** (arapski:المنصورة/Al-Manṣūrah) je grad od 570,271 stanovnika, što ga čini sedmim po veličini u u Egiptu.. On je i administrativni centar Muhafaze Dakahlija.

Geografske karakteristike
-------------------------

Mansura se nalazi u Donjem Egiptu na sjeveroistoku Delte Nila, na lijevoj obali rukavca Nila - Damijeta .

Na suprotnoj (zapadnoj) obali leži grad Talha od 103,471 stanovnika sa kojim je danas povezan željezničkim i cestovnim mostom, pa zajedno s njim formira jedinstvenu 
aglomeraciju.

Nil kod Mansure
Panorama mosta i Nila
Ulaz u univerzitet

Historija
---------

Historija Mensure počela je 1219. kad je nastala kao vojni logor saladinovog nećaka Malik el Kamila. Taj logor su zauzeli križari i vrlo kratko ga uspjeli zadržati u svojim rukama, jer su ih 1250. teško porazile muslimanske snage Turan Šaha, i pritom zarobile njihovog zapovjednika francuskog kralja
Louisa IX (kasnije proglašen svetim). U skladu sa tadašnjim običajima dobar dio vitezova križara držali su u zarobljeništvu za otkupninu. 
Ta bitka značajno je pridonjela konačnom slomu te franačke vojne kampanje

Iz te pobjede (arapski: *Al-Manṣūrah*) navodno potječe današnje ime grada.

Današnji suvremeni dio grada prostire se duž kanala Sakir, koji povezuje rukavac Damijetu sa Lagunom Manzala.

Atrakcije i obrazovanje
-----------------------

Najveće znamenitosti grada su Utvrda nazvana po Louisu IX i Džamija Sanga.
Visokoškolsko obrazovanje počelo je 1956. kad je osnovan *Politehnički instutut Mansura*, kao odjel kairskog Univerziteta Al-Azhar.

Mansura od 1972. ima univerzitet koji danas ima 18 fakulteta. Univerzitet koji se do 1973. zvao *Univerzitet Istočne Delte*, nastao je iz Medicinskog fakulteta osnovanog 1962. kao dio Univerziteta u Kairu.

Privreda
--------

Današnja Mansura je trgovački centar sjeveroistočnog dijela Delte Nila, naročito za pamuk, rižu i lan.
Mensura je i grad tekstilne i prehrambene industrije.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Egypt, Arab Republic of Egypt*" (engleski). City population. Pristupljeno 26.7. 2020.
2. 1 2  „*Mansura*" (hrvatski). Hrvatska enciklopedija. Pristupljeno 26.07.2020.
3. 1 2 3 4  „*Al-Manṣūrah (Egypt)*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 26.7. 2020.
4. ↑  „*History*" (engleski). Mansoura University. Pristupljeno 26.7. 2020.

Vanjske veze
------------

***Mansura*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Al-Manṣūrah (Egypt)* ()
* *Mansura* ()
Starokatolička parohijska crkva u Jablonec nad Nisou, nekada Austro-Ugarska, danas Češka.

| Dio serije članaka na temu
Hrišćanstvo
Christian crossKršćanstvo |
| --- |
| **Isus Hristos**
Rođenje · Krštenje · Učenje
Smrt · Uskrsnuće
**Osnove**
Apostoli · Evanđelje · Crkva
**Historija**
Rano kršćanstvo · Oci · Sabori
Ikonoklazam · Šizma · Križari
Reformacija · Ekumenizam
**Tradicije**

| Istočne |
| --- |
| Pravoslavlje · Drevnoistočne crkve · Sirijsko hrišćanstvo · Asirska crkva |

| Zapadne |
| --- |
| Rimokatolici · Luterani · Reformisti · Anglikanci · Anabaptisti · Baptisti · Menoniti · Metodisti · Adventisti · Svetosti · Pentekostalci · Envagelici · Fundamentalisti · Liberali |

| Netrinitarne |
| --- |
| Jehovini svjedoci · Pokret Svetaca Posljednjih dana · Unitarijanizam · Hristadelfijanci ·  |

**Teologija**
Stvaranje · Pad · Grijeh · Sud
Spasenje · Carstvo · Hristologija
Trojstvo (Otac, Sin, Sveti duh)
**Biblija**
Stari zavjet · Novi zavjet
Knjige · Kanon · Apokrifi
Ova kutijica: pogledaj • razgovor • uredi |

**Starokatolička crkva** je kršćanska vjerska zajednica, nastala iz opozicije nekih njemačkih teologa na Prvom vatikanskom koncilu 1870. Oni su se usprotivili definiciji o papinskoj nepogrešivosti i primatu, te su tražili da se katolicizam "vrati na svoje stare oblike". Odvojili su se od Rimokatoličke crkve na kongresu u Münchenu 1871. Prvog starokatoličkog biskupa J. H. Reinkensa zaredio je Heykamp, jansenistički holandski biskup iz Deventera. 

Starokatoličke crkve, odcjepljenjem od Rima, osnivane su na nacionalnom principu u Njemačkoj, Austriji, Poljskoj, Švicarskoj, SAD. U Njemačkoj, pomagale su ih vlasti u doba Kulturkampfa. Surađuju s Jansenističkom crkvom u Utrechtu (Utrrechtskaunija, 1889). 

Starokatolici odbacuju svećenički celibat, nerazrješivost braka, tajnu ispovijed. Uvode pričest pod dvije prilike i narodni jezik u liturgiju. Svećenike i biskupe biraju sami vjernici na skupštinama župa i crkvenim saborima. Svi starokatolički biskupi okupljali su se svake dvije godine na sabor u Utrechtu, koji je sjedište starokatoličkog nadbiskupa.

U doba Austro-Ugarske, starokatoličke crkve djelovale su na području Slovenije i Dalmacije. Nakon I. svjetskog rata neki katolički svećenici u Jugoslaviji, zahvaćeni reformnim pokretom, tražili su osnivanje samostalne crkvene pokrajine s primasom na čelu, autonomiju crkve na demokratskom načelu, ukidanje celibata i dr. 

Nadbiskup Alojzije Stepinac bio je nepomirljivi neprijatelj starokatolika, smatrajući je "truležom na našem narodnom organizmu". Nastojao je, apelima na vlasti u Kraljevini Jugoslaviji, Banovini Hrvatskoj i u NDH, da ona bude zabranjena.

Samostalne starokatoličke crkve bile su osnovane i u Sloveniji (1946.), Srbiji (1954.) i Bosni i Hercegovini (1965). Jugoslavenske komunističke vlasti pružale su im određenu podršku, nastojeći suzbiti uticaj Rimokatoličke crkve.

Vanjske veze
------------

***Starokatolička crkva*** na Wikimedijinoj ostavi

* Slovačka starokatolička crkva
* Češka starokatolička crkva
***The Magic Garden of Stanley Sweetheart*** (sh. *Magični vrt Stanleya Sweethearta*) je američki igrani film snimljen u režiji Leonarda Horna i premijerno prikazan 1970. godine. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju istoimenog poluautobiografskog romana Roberta T. Westbrooka koji je također napisao scenario i bio jedan od producenata. Protagonist, čiji lik tumači Don Johnson, je student na njujorškom Univerzitetu Columbia koji sanja o karijeri sineastga, ali koga od studija daleko više privlače žene i droga, pa napušta studij te se odaje hipijevskom načinu života koji će uključiti često mijenjanje partnerica, menage a trois i grupni seks. Snimanje *The Magic Garden of Stanley Sweetheart* je započela u vrijeme kada su seksualna revolucija i kontrakultura bili na vrhuncu, te su producenti čak razmišljali da kao glumce angažiraju članove Warholove grupe superzvijezda, a glavnu ulogu povjere Joeu Dalessandru, ali su se na kraju ipak odlučili za mladog Johnsona, kome je to bila prva važnija uloga. Film je neslavno propao i kod kritike i kod publike, a Johnson je kasnije tvrdio da mu je taj fijasko gotovo uništio karijeru.

Uloge
-----

* Don Johnson ... Stanley Sweetheart
* Michael Greer ... Danny
* Dianne Hull ... Cathy
* Linda Gillen (kao "Linda Gillin") ... Barbara/Shayne
* Victoria Racimo ... Andrea
* Holly Near ... Fran
* Brandon Maggart ... Čovjek u kavani

Izvori
------

Vanjske veze
------------

* *The Magic Garden of Stanley Sweetheart* na IMDb-u (`en`)
* *The Magic Garden of Stanley Sweetheart* at TCMDB
**Monastir** (arapski: منستير) je lučko-turistički grad od 93.306 stanovnika na istoku Tunisa, u vilajetu Monastir u kom je administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Monastir leži na poluotoku koji se prostire na jugoistoku Hamametskog zaljeva, udaljen dvadesetak km istočno od grada Sousse i 162 kilometra južno od glavnog grada Tunisa.

Historija
---------

Nekih 5 km zapadno od centra grada nalaze se ruševine feničko - rimskog **Ruspinuma**, iz kog je iznikao današnji Monastir. Svoje ime dobio je od latinskog- *monasterium*, jer su upravo tu Bizantinci za svoje rekonkviste Africe Proconsolaris podigli manastir za život monaha.

Monastir je poznat po svom ribatu (utvrdi) koji je podignut 796. za dinastije Aglabida. On je i najveća atrakcija grada uz nekoliko starih džamija i modernu džamiju izgrađenu 1968. i posvećenu prvom predsjedniku Tunisa Habibu Burguibi, koji je i rođen u Monastiru.

Zahvaljujući Burgibinom patronatu Monastir se brzo razvijao, pa je tako među prvima dobio modernu marinu. Habib Burgiba je 2000. sahranjen u Monastiru u porodičnom mauzoleju.

Pogled na promenadu uz more

Privreda i transport
--------------------

Današnji Monastir je prije svega poznati turistički resort, spojen sa nedalekom Skanesom u veliki hotelski kompleks. Sa njim dijeli i međunarodni aerodrom Habib Burgiba (IATA: MIR, ICAO: DTMB). Pojas hotela se prostire sve do Sousse.

Pored toga Monastir ima i značajnu tekstilnu industriju (predionice), uz to i tvornicu sapuna, uljaru i solanu.

Između Sousse, Monastira i Mahdije prometuje nadzemni metro i brojni autobusi.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Njemačka Münster, Njemačka

Poznati sugrađani
-----------------

* Habib Burgiba prvi i dugotrajni predsjednik Tunisa, rođen je u Monastiru.

Izvori
------

1. 1 2  „*Tunisia, Cities*" (engleski). City population. Pristupljeno 1. 11. 2019.
2. 1 2  „*Guide Touristique de Monastir, Tunisie*" (francuski). Voyage Tunisie. Pristupljeno 1. 11. 2019.
3. 1 2 3 4 5  „*Monastir*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 1. 11. 2019.
4. 1 2  „*Art and History: Tunisia*" (engleski). Casa Editrice Bonechi / Giovanna Magi, Patrizia Fabbri. Pristupljeno 1. 11. 2019.

Vanjske veze
------------

***Monastir (Tunis)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Commune Monastir* ()
Kintyre označen crveno. Izraz "Mull of Kintyre" (Mull Kintyrea) se odnosi na rt na najjužnijem dijelu, ali u ovom kontekstu označava kut cijelog poluotoka u odnosu na matično kopno, odnosno njegovu usporedbu s kutom penisa.
**Test Mull of Kintiyea** (engl. ) ili **Pravilo Mull of Kintiyrea** (engl. ) je naziv za neslužbenu smjernicu kojoj u Ujedinjenom Kraljevstvu koristi Britanski odbor za filmsku klasifikaciju (BBFC) u svrhu cenzuriranja filmova u kojima se prikazuje muški penis. Prema toj smjernici BBFC neće dozvoliti prikazivanje filma u kome se penis nalazi u erekciji, odnosno podignut je pod većim kutem od onog na kome se Mull of Kintyre, Argyll and Bute nalazi na karti Škotske. Izraz je prvi put upotrijebljen 1992. godine. Godine 2000. je glasnogovornica BBFC službeno opovgrla postojanje, odnosno primjenu smjernice. 

Izraz je svejedno dobio popularnost kao jedan od slikovitijih načina za razlikovanje erotike, odnosno tzv. "meke" od prave ("hard") pornografije.

Izvori
------


* Williams, Rhys (1999-06-08). „Media: The censor goes public". *The Independent*. Pristupljeno 2013-11-13.
**Mikołajki** (njemački: *Nikolaiken*) je ljetovalište i grad od 3,787 stanovnika na sjeveroistoku Poljske u Varminsko-mazurskom vojvodstvu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Mikołajki leži u srcu Mazurskih jezera na granici Mikołajskog i Jezera Tałty.

Historija
---------

Pogled na luku i grad
Mikołajki je prvi put dokumentiran 1444. kao feud Teutonskog viteškog reda. Ostao je teutonska domenai nakon Trinaestgodišnjeg rata (1454 -1466).

Od 1525. je dio Pruskog vojvodstva, a od 1550. je sjedište luteranske parohije.
Gradska prava dobio je 1726. kao administrativni i zanatski centar poljoprivredno ribarskog kraja.

Nakon uvođenja stalne parobrodarske linije po jezerima i izgradnje željezničke pruge 1911. Mikołajki se počeo razvijati kao turistički resort.

Tek nakon Drugog svjetskog rata od 1945 je u granicama Poljske države.

Mikołajki je danas turistički centar za sportove na vodi, grad brojnih hotela, pansiona i kuća za odmor. 
Pored tog je luka sa marinom, za obilazak Mazurskih jezera i grad sa pogonima 
drvne, tekstilne i prehrambene industrije.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Mikołajki*" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 25.04. 2021.
2. 1 2 3 4 5  „*Poland: Warmińsko-Mazurskie*" (poljski). City population. Pristupljeno 25.04. 2021.

Vanjske veze
------------

***Mikołajki*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Mikołajki* (službene stranice) ()
**Médenine** (arapski: مدنين) čita se *Medenin*) je grad od 71,406 stanovnika
 na jugoistoku Tunisa u Vilajetu Médenine u kom je administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Medenin leži u polupustinskoj ravnici Djeffara, udaljen 64 km jugoistočno od Gabesa.

Historija
---------

Tradicionalne saćaste kuće - Gorfe
Odavnina je znan kao neslužbena prijestolnica berberske plemenske konfederacije Vargama.
U vrijeme Francuskog protektorata u Tunisu (1881]]. - 1955]].) bio je administrativni centar južnog vojnog sektora.

Najveća atrakcija grada su tradicionalne berberske saćaste kuće - Gorfe.

Privreda
--------

Po polupustinskoj okolici stanovnici se bave nomadskim stočarstvom i ratarstvom; masline, žitarice, datule i esparto.
Tako da je i današnji Médenine prije svega trgovački centar za poljoprivredne proizvode svoje okolice.

Médenine je raskršće važnih puteva, sedamedesetak km sjevernije leži gusto naseljen mediteranski otok Djerba, a pedesetak južnije Tataouine, polazna je točka]] za transsaharskih karavana.

Za ekonomiju Médenine važna je nafta, otkrivena pored grada, koja se naftovodom transportira do luke Skhira u Gabeskom zaljevu. Odnedavno se eksploatira i zemni plin sa polja kod El Borma na alžirskoj granici.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Francuska Bédarieux, Francuska od 1996.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Tunisia, Cities*" (engleski). City population. Pristupljeno 9. 11. 2019.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Taṭāwīn*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 8. 11. 2019.

Vanjske veze
------------

***Médenine*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Commune de Médenine* Arhivirano 2019-11-10 na Wayback Machine-u ()
***The Young Visiters*** (sh. *Mladi posjetioci*) je pripovjetka engleske spisateljice Daisy Ashford objavljena 1919. godine, poznata po tome što je u svom izvrnom obliku bila napisana 1890. godine, u vrijeme kada je Ashford imala 9 godina. Radnja prikazuje pustolovine 42-godišnjeg gospodina Salteene i njegove 17-godišnje prijateljice Ethel Monticue. Pripovjetka je originalno napisana u svrhu vježbe, te se svako poglavlje sastojalo od jednog odlomka, a tekst vrvio brojnim pravopisnim pogreškama (uključujući naslov, koji je trebao glasiti "Young Visitors") i malapropizmima.

Ashford je tekst slučajno otkrila u dobi od 36 godina, te ga odlučila objaviti. Na kraju je dospio do urednika Franka Swinnertona, a ugledni dječji pisac J. M. Barrie je napisao predgovor. Tekst je izazvao veliku pažnju, s obzirom da je pružao autentični prikaz viktorijanske ere i njenog morala iz dječje perspektive. Kasnije je bio čest predmet špekulacije o tome da predstavlja obmanu, odnosno da je pravi autor Barrie.

Godine 2003. je adaptiran u istoimeni TV-film.

Vanjske veze
------------

* Works by Daisy Ashford at Internet Archive. Scanned original edition books.
* *The Young Visiters*, at Project Gutenberg. Plain text and HTML formats.
* "Daisy Ashford a Very Real Young Lady", 31 August 1919, The New York Times Book Review, Page 74
* *TV adaptation* na IMDb-u (`en`)
* The Young Visiters Arhivirano 2013-01-21 na Wayback Machine-u at the Stone Soup archive.