recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Slika biljne ćelije, ćelijski zid - obojen zelenom bojom
**Ćelijski zid** je čvrsti, jedinstven omotač koji opkoljava i štiti plazmamembranu svake biljne ćelije, dok ga životinjske ćelije ne poseduju. Izgrađen je od polisaharida, ali je slojevit, vlaknast, elastičan, savitljiv i izuzetne čvrstine. Preko zidova se ćelije vezuju u složena tkiva, pri čemu je ostavljena mogućnost komunikacije među ćelijama preko kanalića nazvanih plazmodezme. Neke supstance ćelijski zid propušta, a drugima ne omogućava ulazak u ćeliju.

Obrazovanje ćelijskog zida
--------------------------

Formiranje ćelijskog zida otpočinje u kasnoj anafazi. Prvi znak njegovog obrazovanja jeste pojava fragmoplasta (pregrada). On se javlja između dve kćerke ćelije u zoni ekvatorijalne ravni. U taj deo ćelije, zatim dospevaju cisterne i vezikule koje se odvajaju od endoplazmatičnog retikuluma i diktiozoma. Spajanjem tih cisterni i vezikula nastaje srednja lamela. Srednja lamela poseduje kanaliće, plazmodezme, preko kojih dve novonastale kćerke ćelije komuniciraju između sebe. Sa svake strane srednje lamele novonastale ćelije počinju da stvaraju **primarni ćelijski zid** i da rastu. Funkcija primarnog zida je da omogući rast ćelije i da joj u isto vreme obezbedi čvrstinu i potporu. Mladi, tek formirani ćelijski zid sadrži malu količinu celuloze. Kad ćelija prestane da raste, zid počinje da se uslojava, širi i ojačava. Tada se na već postojeći primarni zid dodaju novi slojevi, koji sadrže mnogo veći procenat celuloze. Takav zid se naziva **sekundarni ćelijski zid**. Onaj sloj sekundarnog zida koji je najdalji od plazma membrane, a najbliži je primarnom zidu označen je kao S1, zatim sledi S2, pa S3 uz samu plazma membranu. Često je sloj S2 najdeblji i on određuje mehaničku čvrstoću. Granica između primarnog i sekundarnog zida nije oštra tako da je teško reći gde prestaje primarni, a gde počinje sekundarni zid. Osnovne razlike između ova dva zida su u tome što je sekundarni zid višeslojan (primarni je jednoslojan) i sadrži mnogo celuloze. Sekundarni zid prilikom svog razvoja zadržava već pomenute plazmodezme , a zatim se formiraju jamice koje predstavljaju sačuvan primarni zid sa mnogo plazmod

Spoljašnje veze
---------------

* Škola botanike [*mrtav link*]
* Cell wall ultrastructure

| * p
* r
* u
Stanične ili ćelijske strukture i organele |
| --- |
| 
Akrozom • Apoptozom • Bičevi/Treplje • Blefaroplast • Centrozom (MTOC) • Citoplazma • Citoskelet • Ćelijska membrana • Ćelijske depozicije i inkluzije • Ćelijski zid • Endoplazmatični retikulum • Endozom • Goldžijev aparat • Hloroplast • Hromatofor • Jedarce • Jedro • Lizozom • Mezozom • Mitohondrija • Nukleoid • Nukleomorf • Peroksizom • Pirenoid • Plastid • Plazmid • Proteazom • Pseudopodije • Rezidualna tela • Ribozom • Tilakoidi • Vakuola • Vezikula
 |
**Drangijana** (između Sagartije, Arije i Arahozije) na karti Perzijske Monarhije oko 500. pne.
**Drangijana** (staroperz. *Zranka*: „Zemlja vode", grč. Δραγγιανή), historijska je regija Perzijske Monarhije iz doba iranske dinastije Ahemenida, a danas dio Afganistana, Pakistana i istočnog Irana. Zemlja je bila naseljena iranskim plemenima koje su Grci zvali Sarangijanci ili Drangijanci. Njih je pokorio drugi iranski narod Medijci, dok sredinom 6. vijeka pne. oba naroda pokorava još jedan iranski narod, Perzijanci, na čelu s Kirom Velikim. Prema Herodotu, tokom vladavine Darija Velikog Drangijanci su smješteni u istu administrativnu jedinicu skupa s Utijancima, Tamanejcima i Mikijcima, te su deportirani na obalu Perzijskog zaljeva. Godine 330. pne. regiju je osvojio Aleksandar Makedonski, poslije kojeg regijom vlada helenistička dinastija Seleukida. Samo generaciju poslije, Drangijanom ponovo vladaju iranske dinastije, prvo Parti, a zatim kasnije Sasanidi. Danas je regija poznata pod modernim nazivom Sistan.

Izvori
------

1. ↑  Drangijana (enciklopedija Iranica)
2. 1 2  „Drangijana (Livius.org, Jona Lendering)". Arhivirano iz originala na datum 2012-09-21. Pristupljeno 2009-08-14.

Vanjske veze
------------

* Drangijana, Livius.org Arhivirano 2012-09-21 na Wayback Machine-u
* Enciklopedija Iranica: Drangijana

| * p
* r
* u
Ahemenidske satrapije |
| --- |
|  | Perzija • Elam • Babilonija • Medija • Saka • Jonija • Pamfilija • Paflagonija • Kapadokija • Karija • Lidija • Likija • Frigija • Skudra • Cipar • Armenija • Asirija • Kilikija • Taksila • Egipat • Gandara • Satagidija • Gedrozija • Karmanija • Maka • Sagartija • Drangijana • Arahozija • Baktrija • Partija • Arija • Horezmija • Sogdijana • Kuš • Arabija • Hirkanija • Margijana • Dahe • Libija | Ahemenidska perzijska zastava |
*Za ostale upotrebe, v. Drenovo (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 25′ 10" SGŠ, 21° 53′ 24" IGD

**Drenovo** (mak. *Drenovo*) je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Drenovo je naselje u okviru opštine Kavadarci.

Prirodni uslovi
---------------

Drenovo je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 14 kilometara zapadno.

Naselje Drenovo se nalazi u istorijskoj oblasti Rajec, koja obuhvata brda i planine između Tikveške doline na istoku i visoravni Pelagonije na zapadu. Zapadno od naselja uzdiže se planina Kozjak, a severoistočno planina Klepa. Naselje je položeno na približno 320 metara nadmorske visine. 

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Drenovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 648 stanovnika. 

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%). Početkom 20. veka 80% stanovništva bili su Turci, koji su posle Prvog svetskog rata iselili u maticu.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.Kavadarci.gov.mk Zvanična stranica opštine Kavadarci Arhivirano 2021-11-28 na Wayback Machine-u

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Kavadarci |
| --- |
| **Kavadarci** • 
Begnište •
Bojančište •
Bohulja •
Brušani •
Bunarče •
Vataša •
Vozarci •
Galište •
Garnikovo •
Glišić •
Gornja Bošava •
Grbovec •
Dabnište •
Dobrotino •
Donja Bošava •
Dragoželj •
Dradnja •
Drenovo •
Kesendre •
Klinovo •
Konopište •
Košani •
Krnjevo •
Kumaničevo •
Majden •
Marena •
Mrežičko •
Pravednik •
Radnja •
Rajec •
Resava •
Rožden •
Ružanovo •
Sopot •
Stragovo •
Fariš •
Čemersko •
Šeškovo •
Šivec |  |
**Yeonsangun** (korejski: 연산군) rođen kao *Yi Yung* (1476. - 1506. bio je 10 monarh iz Dinastije Joseon koji je vladao Kraljevstvom Joseon (Korejom) od 1494. do 1506.

Biografija
----------

*Yeonsangun* je rođen kao najstariji sin kralja Seongjonga iz braka sa njegovom drugom ženom kraljicom Jeheon.

Često ga se smatra najgorim tiraninom iz Dinastije Joseon, jer je proveo dvije krvave čistke među intelektualnom elitom - Seonbi.

Razlog za to je bio to što su oni raspisali o istini na koji je način umrlai njegova majka. Ona je naime bila samo jedna od kraljevskih konkubina, koja se titule kraljice dočepala nakon što je umrla
Seongjongova prva supruga - Gonghye. Bila je izuzetno ljubomorna žena pa nije prezala ni od tog da otruje svoje suparnice. U nastupu ljubomore je čak ranila svog muža. Zbog tog je protjerana sa dvora, a nakon tog i osuđena na smrt trovanjem.

Uz sve to Yeonsangun je zabranio korištenje fonetskog pismo - Hangul, jer su na njemu napisani brojni pamfleti protiv njega. Pored toga intelektualcima je oteo paviljon Seonggyungwan, koji su oni koristili za svoje sastanke i rad, i pretvorio ga u mjesto za svoje privatne zabave sa konkubinama.

Zbog tog je zbačen sa trona i nije mu dodjeljeno posmrtno ime.

Izvori
------

1. 1 2  „*Yeonsangun of Joseon*" (engleski). DBpedia. Pristupljeno 24. 09. 2019.
2. 1 2 3 4  „*Rulers of the Joseon Dynasty*" (engleski). The talking cupboard. Pristupljeno 24. 09. 2019.

A tyrant king.

Vanjske veze
------------

* *Yeonsangun of Joseon* (`en`)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik: | **Kralj Joseona (1494. - 1506.)** | Nasljednik: |
| **Seongjong** | **Jungjong** |
**Igbo jezik** (ISO 639-3: ibo; ibo), najvažiji jezik skupine Igboid, šire skupine Benue-kongoanskigh jezika kojim govori oko 18.000.000 ljudi (1999 WA), pripadnika etničke skupine Ibo ili Igbo, raširenih na velikom području Nigerije u državama Abia, Anambra, Enugu, Imo, Akwa Ibom, Delta i Rivers. Glavni je trgovački jezik u državama Abia, Anambra, Ebonyi, Enugu i Imo. Na jeziku ibo vode se i radio programi i TV-emisije.

Dijalekti
---------

Dijalekti su mu owerri (isuama) i umuahia, na kojima se temelji standardni literalni oblik, a uz njih su i onitsha, orlu, ngwa, afikpo, nsa, oguta, aniocha, eche, egbema, oka (awka), bonny-opobo, mbaise, nsuka, ohuhu i unwana.

Izvori
------

1. ↑  Ethnologue (16th)

Vanjske veze
------------

WikipediaWikipedia
***Igbo jezik*** nа Wikipediji

* Igbo phrasebook - informacije na stranici Wikivoyage
* Ethnologue report on Igbo
* A History of the Igbo Language
* Insight into Igbo Language and Culture - Igboguide.org
* Journal of West African Languages: Igboid Arhivirano 2011-07-26 na Wayback Machine-u
* USA Foreign Service Institute Igbo basic course
* Igbo english vocabulary
*Za ostale upotrebe, v. Drenovo (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 25′ 30" SGŠ, 21° 23′ 24" IGD



  

  

**Drenovo** (mak. *Drenovo*) je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem države. Drenovo pripada opštini Čaška.

Prirodni uslovi
---------------

Drenovo je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 30 km zapadno.

  

Mesna klima je kontinentalna.

Istorija
--------

Selo Drenovo ušlo je u istoriju srpskog naroda po bici, tzv. **Bici kod Drenova**, koja se vodila na Spasovdan 1907. između srpskih četa vojvode Vasilija Trbića, Jovana Babunskog, seoskih četnika iz sela Bogomila i Tehovo protiv bugaraškog sela Drenova, u kojem su bile nastanjeni bugarski komiti vojvode Dača iz Bistrice i Stevana Dimitrovskog-Vardarca iz sela Gradsko. Stevan Dimitrov je bio poznat po zločinima i maltretiranju Srba u lokalnim selima. Porazom i uništavanjem bugarske čete, bugarski komiti su proterani iz zapadnog Povardarja.

Iz ove borbe je izašla četnička himna *Spremte se, spremte*:
Šablon:Vikizvornik

*Srpska mi truba zatrubi*
V tova selo Drenovo
Sprem' te se sprem' te, četnici,
Silna će borba da bude.

Stanovništvo
------------

  

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Čaška

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.caska.gov.mk Zvanična stranica opštine Čaška

  

  


| p • r • uNaselja opštine Čaška |
| --- |
| **Čaška** • 
Banjica •
Bistrica •
Bogomila •
Busilci •
Vladilovci •
Vitanci •
Vojnica •
Gabrovnik •
Golozinci •
Gornje Jabolčište •
Gornji Vranovci •
Donje Jabolčište •
Donji Vranovci •
Drenovo •
Izvor •
Jelovec •
Kapinovo •
Krajnici •
Kriva Kruša •
Krnjino •
Lisiče •
Martolci •
Melnica •
Mokreni •
Nežilovo •
Novo Selo •
Omorani •
Oraov Dol •
Orešje •
Otištino •
Papradište •
Plevenje •
Pomenovo •
Popadija •
Rakovec •
Smilovci •
Sogle •
Stari Grad •
Stepanci •
Teovo •
Crešnjevo |  |
|  |
| --- |
|  *Ovo je glavno značenje pojma **Ep**. Za druga značenja, v. Ep (razvrstavanje).* |

**Ep** je spjev koji pripovijeda u kontinuiranom narativu život i djela herojske ili mitološke osobe ili grupe osoba, drugim riječima, ep je opširno pripovijedanje u stihu o značajnim događajima s mnogo pojedinosti. On može zahvatiti cjelokupan život nekog naroda osobito u prikazu događaja koji su za njega sudbinski važni kao što su ratovi, utemeljenje države, putovanja i otkrića opće važnosti, sudbine izuzetno važnih ljudi.

Poznati epovi
-------------

Kao primjeri žanra obično se na Zapadu navode Homerove *Ilijada* i *Odiseja*, zatim *Saga o Nibelunzima* i Vergilijeva *Eneida*; na Istoku su primjeri epa Mahabharata, Ramajana i Šahnama. Ovi epovi pripadaju skupini primarnih ili originalnih epova koji su postavili model za nastanak i sadržaj budućih epova. Među te buduće epove spadaju primjerice Danteova *Božanstvena komedija*, Ariostov *Bijesni Orlando* i dr. pa i Ovidijevi mali epovi. Naziv za ove epove je *sekundarni epovi*.
Osnovne karakteristike epa su:

* otpočinje iz središnjeg dijela priče (*in medias res*);
* počinje zazivanjem neke od muza;
* područje radnje često pokriva geografski nedefinirana velika područja, često cijeli svijet ili čak svemir;
* upotreba golemog broja epiteta (koji su upravo izum epova);
* sadrži veoma duge popise, te veoma duge i formalne govore;
* prikazuje božansku upletenost u ljudske poslove;

Epovi su često pripisivani oralnoj, usmenoj književnosti, međutim mnogi od tih epova ne bi ostali da nisu zapisani.

U moderno vrijeme ova je vrsta, poput drugih dužih pjesničih vrsta, postala nepopularna i rijetka. Međutim pojam epike se proširio na taj način da obuhvati i prozna djela, filmove koji traju jako dugo, imaju raznovrsna mjesta radnje, velik broj likova ili obuhvaćaju velike vremenske relacije. Stoga je moguće mnoga djela, koja prije nisu smatrana takvim, nazivati epskim.

Literatura
----------

***Ep*** na Wikimedijinoj ostavi

* Jan de Vries: *Heroic Song and Heroic Legend* ISBN 0-405-10566-5.
* Hashmi, Alamgir (2011). „Eponymous Écriture and the Poetics of Reading a Transnational Epic". *Dublin Quarterly*, 15.
* Cornel Heinsdorff: *Christus, Nikodemus und die Samaritanerin bei Juvencus. Mit einem Anhang zur lateinischen Evangelienvorlage*, Untersuchungen zur antiken Literatur und Geschichte 67, Berlin/New York 2003, ISBN 3-11-017851-6.
* Fallon, Oliver. Bhatti's Poem: The Death of Rávana (Bhaṭṭikāvya). New York 2009: Clay Sanskrit Library,  Arhivirano 2019-07-07 na Wayback Machine-u. ISBN 978-0-8147-2778-2, ISBN 0-8147-2778-6.
Osi avionaOsi aviona
**Komande leta** su sistem prijenosnika koji se prostiru kroz avion i služe za vezu pilotskih komandi s aerodinamičkim komandama leta preko kojih se upravlja avionom po želji pilota u svim pravcima leta.

Komande letaKomande leta
Pilotske komande dijele se na ručne i nožne. Ručne su u vidu vertikalne palice (vojni avioni), palice s volanom pa sve do *joysticka* na modernim avionima. Preko njih avionom se upravlja oko poprečne osi (na slici ljubičasto) pomoću kormila visine i uzdužne osi (na slici crveno) pomoću krilca. Nožna komanda je polužnog tipa, u vidu poprečne poluge, koja ima pomak oko vertikalne osi u svojoj sredini. 

Nožnim komandama upravlja se oko vertikalne osi (na slici žuto) komandom smjera. U komande leta spadaju još komande za:

* trimer,
* podizanje i uvlačenje aerodinamičkih kočnica,
* izvlačenje i uvlačenje zakrilaca,
* izvlačenje i uvlačenje podvozja.

Veće avione i one koji lete velikim brzinama pilotu je nemoguće upravljati s klasičnim komandama. Na tim avionima se za pokretanje komandi leta koriste razni hidraulički sistemi. Rad takvog sistema, poznatog kao *fly by wire* prikazuje tabela:

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Komanda pilota | → | pretvarač mehaničkog pomaka u električni signal | → | pretvarač električnog signala u mehanički pomak | → | hidraulični sistem | → | komanda leta |

Trimer
------

Trimer je pokretni dio na komandama leta pomoću kojeg se postiže njihov optimalni moment i time smanjuje sila pilota potrebna za njihovo pokretanje. Otklon im je uvijek suprotan od otklona komandi leta.

Primjer: Ako se avion tokom leta s neutralnim položajem komandi teži okretati oko uzdužne osi, pilot bi cijelo vrijeme morao držat upravljačku palicu u određenom položaju i korigirati nagib aviona. Trimerom se postiže položaj krilaca koji poništava uzrok poremećaja leta (npr. vjetar) i avion zadržava položaj bez daljnjeg utjecaja pilota.

Veze
----

* Jedrilica

***Komande leta*** na Wikimedijinoj ostavi
**Zoran Kadelburg** (Vršac, 13. 11. 1950), srpski i jugoslavenski matematičar, profesor na Matematičkom fakultetu Univerziteta u Beogradu, predsednik Društva matematičara Srbije i predavač u beogradskoj Matematičkoj gimnaziji.

Biografija
----------

Prof. Zoran Kadelburg je rođen 13. 11. 1950 u Vršcu u jevrejskoj porodici dr. Lavoslava i Sofije (Matejić) Kadelburg. Diplomirao je na Prirodno-matematičkom fakultetu u Beogradu 1973, a magistrirao 1976 godine sa temom "Ne-lokalno konveksni linearni topološki prostori". Doktorsku disertaciju "Asimptotika spektralne funkcije diferencijalnih operatora" odbranio je 1980 godine na istom fakultetu. Školsku godinu 1978/79 proveo je na specijalizaciji na Moskovskom državnom univerzitetu (MGU) pod rukovodstvom akademika V. A. Sadovničija. Od 1975 godine zaposlen je na Matematičkom fakultetu Univerziteta u Beogradu. 1975 postao je asistent-pripravnik , 1978 asistent, 1982 docent, 1989 vanredni profesor i 1994 godine redovni profesor. Prof. Kadelburg je objavio (što samostalno, što kao koautor) 22 naučna i 22 stručna rada. Učestvovao je sa saopštenjima na 4 domaće i 7 međunarodnih konferencija. Referent je časopisa "Mathematical Reviews" i "Zentralblatt für Mathematik". Predavao je (i predaje) "Matematičku analizu I i II", "Linearnu algebru i Matematiku I i II" (za studente fizike i mehanike), kao i specijalne kurseve "Linearni topološki prostori" i "Spektralna teorija operatora". Predaje u Matematičkoj gimnaziji u Beogradu. Na Matematičkom fakultetu bio je predsednik Saveta Odseka za matematiku, mehaniku i astronomiju, sekretar i upravnik Instituta za matematiku, prodekan od 1994 do 1995 i dekan od 1995 do 1998, te ponovno od 2001 do 2002 godine. Član je Društva matematičara Srbije, ćijim je predsednikom bio od 1991 do 1995, od 1999 do 2001, i od 2010 do danas. Prof. Kadelburg je također član Američkog matematičkog društva (AMS). Od 2001 bio je predsednik Saveza društava matematičara SR Jugoslavije tj. Srbije i Crne Gore. Predsednik je Republičke i Savezne komisije za mlade matematičare, član Žirija Međunarodne matematičke olimpijade 1994 godine i predsednik Žirija Balkanske matematičke olimpijade 2001 godine. godine. Sekretar, a od 1994 godine glavni i odgovorni, urednik časopisa Matematički vesnik. 1998 godine je bio delegat Nacionalnog komiteta za matematiku SR Jugoslavije u Međunarodnoj matematičkoj uniji (MMU).

Djela
-----

* *"Matematička analiza I"*, Beograd (2003)
* *"Matematička analiza II"*, Beograd (2001)
* *"Potprostori i količnici topoloških i uređenih vektorskih prostora (engl. Subspaces and quotients of topological and ordered vector spaces)"*, Novi Sad (1997)

Literatura
----------

* Šalić, Tomo (2002). *Židovi u Vinkovcima i okolici*, Osijek - Zagreb: Židovska općina Osijek - Kratis. ISBN 953-6742-01-2
Za ostale ličnosti sa istim imenom, v. Eochaid.
**Eochu** (ili **Eochaid**) **Apthach** ("odmetnik" ili "kobni") iz Corcu Loígdea u oblasti Cork, daleki potomak Breogána, oca Mila Espainea, je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, bio veliki kralj Irske. Prijestolje je preuzeo ubivši svog prethodnika Bres Ríja. Vladao je godinu dana, pri čemu je svakih mjesec dana izbijala nova epidemija kuge. Ubio ga je Finn mac Blatha, potomak Olloma Fotle. *Lebor Gabála Érenn* navodi da je vladao u doba perzijskog kralja Darija Velikog (522-485. pne.). Kronologija Keatingove *Foras Feasa ar Éirinn* ga smješta u period 726-725. pne. a *Annals of the Four Masters* u 953-952. pne.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Bres Rí**  |  **veliki kralj Irske** LGE 6-5. vijek pne.FFE 726-725. pne.AFM 953-952. pne. | Slijedi: **Finn mac Blatha**  |

Izvori
------

1. ↑  *Dictionary of the Irish Language*, Compact Edition, Royal Irish Academy, 1990, p. 46
2. ↑  R. A. Stewart Macalister (ed. & trans.), *Lebor Gabála Érenn: The Book of the Taking of Ireland Part V*, Irish Texts Society, 1956, p. 247-249
3. ↑  Geoffrey Keating, *Foras Feasa ar Éirinn* 1.26
4. ↑  *Annals of the Four Masters* M4247-4248
**Zoran Lilić** je rođen je 27. 8. 1953. godine u Brzoj Palanci kod Kladova gde je završio osnovnu i srednju školu. Diplomirao je na Tehnloško-metalurškom fakultetu u Beogradu. Zaposlio se u Fabrici gume "Rekord" u Rakovici i posle 12 godina obavljanja raznih dužnosti imenovan je za generalnog direktora. Bio je poslanik SPS u Skupštini Srbije a potom izabran za predsednika parlamenta. Posle smene Dobrice Ćosić predsednika SRJ izabran je za predsednika SRJ. Na čelu "Treće Jugoslavije" ostao je do 1997. godine kada je u jesen postao kandidat SPS za predsednika Srbije. Posle neuspelog drugog kruga predsedničkih izbora gde je odmeravao snage sa Vojislavom Šešelj postao je podpredsednik Savezne vlade u kabinetu Momira Bulatovića i na ovoj dužnosti se zadržao do avgusta 1999. godine kada je imenovan za savetnika predsednika SRJ Slobodan Miloševića za ekonomske odnose sa inostranstvom. U to vreme obavljao je funkcije predsednika UO Jugoimporta i predsednika Šahovskog saveza Jugoslavije. 2000. godine izašao je iz SPS-a i osnovao Srpsku socijaldemokratsku stranku koju smatra naslednicom ideja Svetozara Markovića.

| * p
* r
* u
Predsednici SR Jugoslavije / Srbije i Crne Gore |
| --- |
| SR Jugoslavija | 
* Dobrica Ćosić (1992–1993)
* Zoran Lilić (1993–1997)
* Slobodan Milošević (1997–2000)
* Vojislav Koštunica (2000–2003)

 | Standarta predsednika SR Jugoslavije |
| Srbija i Crna Gora | 
* Svetozar Marović (2003–2006)

 |

| * p
* r
* u
Predsednici Narodne skupštine Republike Srbije |
| --- |
| Slobodan Unković · Aleksandar Bakočević · Zoran Lilić · Zoran Aranđelović · Dragan Tomić · Dragan Maršićanin · Nataša Mićić · Dragan Maršićanin · Predrag Marković · Tomislav Nikolić · Oliver Dulić · Slavica Đukić Dejanović | Standarta Predsednika Narodne skupštine Republike Srbije |
**Giza** (arapski: محافظة الجيزة / *Muḥāfaẓah Al Jizah*) je jedna od 27 muhafaza na koje je Egipat administrativno podjeljen.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Muhafaza Giza* se nalazi u Gornjem Egiptu, prostire se od Kaira i Nila po
Libijskoj pustinji sve do Muhafaze Vadi al Džadid Manzala na sjeverozapadu.  
na površini od 13,184 km², na kojoj živi 8,831,714 stanovnika.
Po tom parametru je druga u zemlji nakon Muhafaze Kairo.

### Administrativna podjela

Muhafaza Giza je administrativno podjeljena na 21 distrikt; Doki (urbani), Piramide (urbani), Agoza (urbani), Ajat, Badrašejn, Havamdeja, Giza (urbani), Giza, Omranija (urbani), Baharija, Farak, Šeik Zajed (urbani), Saf, Atfeh, Osim, Bulak (urbani), Imbaba (urbani), Imbaba, Kerdasa, Šesti Oktobar 2 (urbani) i Šesti Oktobar 1 i 3 (urbani).

Dan muhadfaze je 31. mart, jer su na taj dan 1919. stanovnici izašli na masovne demonstracije protiv britanske kolonizacije, a dio njih zbog tog i ubijen.

Najveći urbani centar je Giza koji je administrativni centar muhafaze.

Privreda
--------

Većina stanovnika živi u dolini Nila na površini od oko 1.059 km². Osim Gize koja je administrativni, industrijski i najveći urbani centar, ostatak je uglavnom ruralni.

Najviše se uzgaja; kukuruz, pamuk, pšenica, proso, djetelina i povrće za kairske tržnice.
Datulje se uzgajaju i pakiraju u Badrašejnu.

Od mineralnih sirovina ima željeznu rudu i ugljen koji se iskapaju u oazi Baḥarija i željeznicom transportiraju do čeličane u Helvanu.

Od historijskih spomenika u Muhafazi Giza nalaze se Velike piramide i Sfinga iz Četvrte egipatske dinastije kao i ostatci prve prijestolnice Starog egipatskog kraljevstva Memfisa i nekropola u Sakari.

Preko muhafaze prolazi željeznička pruga i autoput Kairo - Asuan.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Al-Jīzah governorate, Egypt*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 17.07.2020.
2. ↑  „*Egypt, Arab Republic of Egypt*" (engleski). City population. Pristupljeno 15. 07. 2020.
3. ↑  „*Giza In Brief* "(engleski). Giza Governorate. Pristupljeno 17.07.2020.

Vanjske veze
------------

***Giza (muhafaza)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice* (`ar`)
* *Al-Jīzah governorate, Egypt* (`en`)

| * p
* r
* u
Egipat Egipatske muhafaze |
| --- |
| Urbane | 
* Kairo
* Aleksandrija
* Port Said
* Suez

 | Flag of Egypt |
| Donji Egipat | 
* Ismailia
* Kafr eš Šejk
* Garbija
* Dakahlija
* Šarkija
* Minufija
* Kaljubija
* Dumjat
* Beheira

 |
| Gornji Egipat | 
* Giza
* Fajum
* Beni Suejf
* Minja
* Asjut
* Sohag
* Kena
* Asuan
* Luksor

 |
| Pogranične | 
* Crveno more
* Vadi al Džadid
* Matruh
* Sjeverni Sinaj
* Južni Sinaj

 |
Zastava Esvatinija
**Zastava Esvatinija** usvojena je 6. listopada 1968.

Trobojka je crvene, plave i žute boje. U sredini je štit, pola crni, a pola bijeli.

Crvena predstavlja prošle bitke, plava mir i stabilnost, a žuta bogatstva prirode. Štit predstavlja zaštitu od neprijatelja.

Crna i bijela boja štita simboliziraju suživot negroida i europeida.

***Zastava Esvatinija*** na Wikimedijinoj ostavi

Zastave država u Africi

Položaj AfrikePoložaj Afrike
Alžir • 
Angola • 
Benin • 
Bocvana • 
Burkina Faso • 
Burundi • 
Čad • 
Džibuti • 
Egipat1) • 
Ekvatorijalna Gvineja • 
Eritreja • 
Esvatini • 
Etiopija • 
Gabon • 
Gambija • 
Gana • 
Gvineja • 
Gvineja Bisau • 
Jemen1) • 
Južnoafrička Republika • 
Kamerun • 
Kenija • 
Komori • 
Demokratska Republika Kongo • 
Republika Kongo • 
Lesoto • 
Liberija • 
Libija • 
Madagaskar • 
Malavi • 
Mali • 
Mauricijus • 
Mauritanija • 
Maroko • 
Mozambik • 
Namibija • 
Niger • 
Nigerija • 
Obala Slonovače • 
Ruanda • 
Sejšeli • 
Senegal • 
Sijera Leone • 
Somalija • 
Centralna Afrička Republika • 
Sudan • 
Sao Tome i Principe • 
Tanzanija • 
Togo • 
Tunis • 
Uganda • 
Zambija • 
Zelenortska Ostrva • 
Zimbabve

**Teritorije i nepriznate države**: 

Ceuta (Španija) • 
Južni Sudan • 
Kanarska ostrva (Španija) • 
Madeira ostrva (Portugal) • 
Mayotte (Francuska) • 
Melilla (Španija) • 
Reunion (Francuska) • 
Somaliland • 
Sveta Helena (Velika Britanija) • 
Zapadna Sahara • 
Zanzibar (Tanzanija)

1)Smatrani i dijelom Azije.

**Ostale zastave**: 

Zastave Afrike • 
Zastave Azije • 
Zastave Evrope • 
Zastave Južne Amerike • 
Zastave Okeanije • 
Zastave Sjeverne Amerike
**James "Jim" Brass** je izmišljeni lik policijskog detektiva koji je bio jedan od protagonista, odnosno stalnih likova u američkoj TV-seriji *CSI: Crime Scene Investigation*. Tumačio ga je Paul Guilfoyle.

Brass se nakon završetka srednje škole priključio američkim marincima i proveo dvije godine u vijetnamskom ratu. Po završetku službe se upisao na Seton Hall University u New Jerseyu te diplomirao historiju. Potom se priključio policiji Newarka gdje je proveo sljedećih dvadeset godina; tokom službe, pogotovo u Odjelu za poroke, je često dolazio u dodir sa korupcijom, ali je sam nastojao ostati "čist", te je zbog toga bio bojkotiran od strane kolega. 1990-ih se preselio u Las Vegas i priključio tamošnjoj policiji. Privatni život mu je bio problematičan, a što je uključivalo neuspjeli brak tokom koga su oboje partnera bili nevjerni, a u kome će se roditi Ellie, za koju se ispostavilo da joj Brass nije pravi otac. Iako se prema njoj nastojao odnositi kao prema kćeri, Ellie ga odrekla i odala drogi i uličnoj prostituciji.

Brass je 2000. godine (na početku serije) bio načelnik noćne smjene lasvegaskih kriminalista, ali je taj posao nedugo potom predao Gilu Grissomu. Brass nakon toga služi kao svojevrsni "izvršitelj", odnosno obavlja fizičke, odnosno rutinske policijske poslove hapšenja i ispitivanja osumnjičenika za zločine, pri čemu se ističu njegovi sarkastični komentari. Iako su obrazovanjem, karakterom i svjetonazorom bitno različiti, Brass i Grissom su bliski prijatelji, te je Brass upravo Grissomu dao punomoć da donosi medicinske odluke u slučaju njegove poslovne nesposobnosti. Brass je 2014. otišao u penziju, ali se u finalu serije vraća kako bi svojim bivšim kolegama pomogao pri rješavanju jednog zločina.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi:**nepoznato** | **nadznornik noćne smjene kriminalista Las Vegasa** | Slijedi:**Gil Grissom** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi:**Unknown** | **glavni detektiv Odjela za ubistva** | Slijedi:**Kevin Crawford** |

| * p
* r
* u
*CSI: Crime Scene Investigation* |
| --- |
| 
* Franšiza *CSI*

 |
| Sezone | 
* 1
* 2
* 3
* 4
* 5
* 6
* 7
* 8
* 9
* 10
* 11
* 12
* 13
* 14
* 15
* Završetak

 |
| Epizode | 
* "Početak"
* "Van Nadležnosti"
* "Ko i Šta"
* "Izgubljene Devojke"
* "U Vinu Je Istina"
* "Kiti"
* "Blizanački Paradoks"

 |
| Glavni ikovi | 
* Gil Grissom
* Catherine Willows
* Sara Sidle
* Warrick Brown
* Nick Stokes
* Jim Brass
* Greg Sanders
* Al Robbins
* Sofia Curtis
* David Hodges
* Riley Adams
* Raymond Langston
* Wendy Simms
* David Phillips
* D.B. Russell
* Morgan Brody
* Julie Finlay
* Henry Andrews

 |
| Povremeni likovi | 
* Conrad Ecklie
* Archie Johnson
* Lady Heather

 |
| Crossoveri | 
* "Van Nadležnosti"
* "Ko i Šta"
* "Izgubljene Devojke"
* "U Vinu Je Istina"
* "Kiti"
* "Blizanački Paradoks"
* *CSI Triologija*

 |
| Video-igre | 
* *CSI: Crime Scene Investigation (video igra)*
* *CSI: Dark Motives*
* *CSI: 3 Dimensions of Murder*
* *CSI: Hard Evidence*
* *CSI: Deadly Intent*
* *CSI: Fatal Conspiracy*
* *CSI: Unsolved*

 |
Omjer zastave: 5:8
**Zastava Bocvane** je usvojena 10. rujna, 1966. Zastava je svijetlo plave boje, sa crnom horizontalnom trakom po sredini, oko koje je bijeli obod. Ove trake su u razmjerima 9:1:4:1:9. Plava boja predstavlja vodu, točnije kišu, i dolazi od mota na grbu Bocvane, koji glasi *Pula*, što na tswana jeziku znači "neka bude kiša". Bijela i crna boja predstavljaju rasnu harmoniju, a ujedno predstavljaju i boje zebri koje drže grb Bocvane.

Poveznice
---------

* Grb Bocvane

Vanjske poveznice
-----------------

* Bocvanske zastave

Zastave država u Africi

Položaj Afrike
Alžir • 
Angola • 
Benin • 
Bocvana • 
Burkina Faso • 
Burundi • 
Čad • 
Džibuti • 
Egipat1) • 
Ekvatorijalna Gvineja • 
Eritreja • 
Esvatini • 
Etiopija • 
Gabon • 
Gambija • 
Gana • 
Gvineja • 
Gvineja Bisau • 
Jemen1) • 
Južnoafrička Republika • 
Kamerun • 
Kenija • 
Komori • 
Demokratska Republika Kongo • 
Republika Kongo • 
Lesoto • 
Liberija • 
Libija • 
Madagaskar • 
Malavi • 
Mali • 
Mauricijus • 
Mauritanija • 
Maroko • 
Mozambik • 
Namibija • 
Niger • 
Nigerija • 
Obala Slonovače • 
Ruanda • 
Sejšeli • 
Senegal • 
Sijera Leone • 
Somalija • 
Centralna Afrička Republika • 
Sudan • 
Sao Tome i Principe • 
Tanzanija • 
Togo • 
Tunis • 
Uganda • 
Zambija • 
Zelenortska Ostrva • 
Zimbabve

**Teritorije i nepriznate države**: 

Ceuta (Španija) • 
Južni Sudan • 
Kanarska ostrva (Španija) • 
Madeira ostrva (Portugal) • 
Mayotte (Francuska) • 
Melilla (Španija) • 
Reunion (Francuska) • 
Somaliland • 
Sveta Helena (Velika Britanija) • 
Zapadna Sahara • 
Zanzibar (Tanzanija)

1)Smatrani i dijelom Azije.

**Ostale zastave**: 

Zastave Afrike • 
Zastave Azije • 
Zastave Evrope • 
Zastave Južne Amerike • 
Zastave Okeanije • 
Zastave Sjeverne Amerike

 

***Zastava Bocvane*** na Wikimedijinoj ostavi
**Venetska teorija** je autohtonistička teorija o poreklu Slovenaca koja poriče slovensko naseljavanje istočnih Alpa u 6. veku i tvrdi da su Protoslovenci (takođe poznat kao Veneti) naseljavali ovo područje od davnina. Iako je odbačena od naučnika, ova teorija je postala uticajno alternativno objašnjenje etnogeneze Slovenaca. Tokom 1980-ih i 1990-ih teorija je privuka veliku pažnju u Sloveniji i bivšoj Jugoslaviji.

Istorijat
---------

Teorija su sredinom 1980-tih razvila grupa slovenačkih autora, pre svega Jožko Šavli, Matej Bor i Ivan Tomažič. U knjizi objavljenoj 1984, ova trojica autora su predložila alternativni pogled na etnogenezu Slovenaca: oni su odbacili ideju da su Slovenci potomci Slovena koji su naselili oblast u 6. veku, tvrdeći da su preci savremenih Slovenaca bili su u stvari pred-rimski narod po imenu Veneti (što bi obuhvatalo Jadranske Venete, Baltičke Venete, Panonce, Noričane i neke druge narode koje je tradicionalna istoriografija identifikovala kao Kelte i Ilire). Prema Venetskoj teoriji, antički Veneti su govorili proto-slovenački jezik iz kog su nastali moderni slovenački i zapadnoslovenski jezici.

Teorija se zasniva na nekoliko različitih argumenata. Jedan od njih su tradicionalni nemački nazivi nekoliko slovenskih naroda Vendima (protogermanski: \*Wénethōz -> nemački: Wenden, Winden), ova tradicija je opstala u arhaičnom nemačkom nazivu za Lužičke Srbe (Wenden) i Slovence (Windischen ili Winden). Neki srednjovekovni hroničari su takođe poistovećivali antički Venete sa Slovenima. Drugi argument na kome se zasniva teorija bi trebalo da su slovenski (protoslovenački) toponimi pronađenih u celoj centralnoj Evropi i severnoj Italiji - ovim toponimima se bavio Šavli, ali su njegovi zaključci odbačeni podjednako i od strane lingvista i istoričara. Treći argument je zasnovan na drevnim venetskim natpisima pronađeni u severoistočnoj Italiji i u slovenačkom primorju, koje Bor tumači kao slovenske. I Borovi zaključci su podjednako odbačeni od naučnika.

Teorija je izazvala veliku kontroverzu u slovenačkoj i jugoslovenske javnosti u kasnih 1980-ih. Nekoliko najznačajnijih slovenačkih istoričara, kao što Bogo Grafenauer i Peter Štih, ušla u otvorene polemike sa autorima teorije. S druge strane, mnoge istaknute javne ličnosti su javno podržali tvrdnje koje navodi Venetska teorija, među kojima su dizajner Oskar Kogoj, pisci Zorko Simčič i Lucijan Vuga i političar Zmago Jelinčič Plemeniti. Tokom 1990-ih, teorija dobila institucionalnu podršku Svetskog slovenačkog kongresa, koji je objavljivao mnogo literature koje podržavaju ovu teoriju i organizovanjem međunarodnih simpozijuma. Teorija je takođe dobio značajnu podršku u nekim nacionalističkim krugovima.

Veze
----

* Srpska autohtonistička škola
**Kastelamareški rat** (engl. ; ital. *Guerra castellammarese*) bio je oružani sukob koji se od 1930. do 1931. vodio između dviju suparničkih klanova italoameričke mafije - jednog koga je vodio Joe Masseria i drugog koji je vodio Salvatore Maranzano. Uzrok sukoba je bio u borbi za kontrolom aktivnosti organiziranog kriminala u New Yorku, prije svega krijumčarenju alkoholnog pića čija je proizvodnja i distribucija tada, zahvaljujući Prohibiciji, bila ilegalna, ali također donosila enormnu zaradu krijumčarima (*bootleggerima*). Ime je dobio po gradiću Castellammare del Golfo na Siciliji, Maranzanonovom rodnom mjestu. Neposredni povod je bilo Masserijino nastojanje da se nametne kao *capo di tutti capi* (sh. *šef svih šefova*), odnosno preuzme kontrolu nad svim italoameričkim bandama u New Yorku; one koje su se tome nastojale suprostaviti su se okupile oko bande koju je vodio Maranzano. Sukob, koji se, kao i slični gangsterski sukobi u tadašnjim SAD, vodio kroz atentate pripadnika suparničkih bandi, je karakterizirala spremnost učesnika da oportunistički mijenjaju strane; to je uključilo i jednog od mladih Masserijinih potčinjenih, Charlesa "Lucky" Luciana, koji je potajno došao u kontakt sa Maranzanom. 15. aprila Masseria je ubijen u restoranu, čime je Maranzano postao pobjednik, te ubrzo i za sebe formalno preuzeo titulu *capo di tutti capi*, te je mafija reogranizirana u sistem "porodica" koji postoji i danas. Njegovo stolovanje, međutim, nije dugo trajalo jer su ga Luciano i drugi gangsteri mlađe generacije, smatrali previše konzervativnim i autokratskim, te je 10. septembra ubijen. Umjesto njega je kontrolu nad njujorškom mafijom preuzelo kolektivno tijelo poznato kao Komisija, a italoamerička mafija čvršće spojila sa ne-italijanskim organizacijama kako bi stvorila tzv. Nacionalni kriminalni sindikat. 

Kastelamareški rat je tokom godina inspirirao, odnosno poslužio kao zaplet za brojna književna djela, filmove i TV-serije. Uz njega se vezuje i urbana legenda u tzv. Noći sicilijanske večernje (engl. ), odnosno masovnoj likvidaciji starih mafijaša koji su izveli mladi Lucianovi pristaše, temeljena na svjedočenju mafijaškog pokajnika Joea Valachija, ali čije navode moderni historičari smatraju neutemeljenima.
**Henry de Beaumont** (francuski: ; ? - 20. jun 1119) bio je 1. earl Warwicka, te istaknuti anglo-normanski feudalni magnat koji je pomogao Henryju I da osigura englesko prijestolje.

Rodio se kao sin uticajnog normandijskog feudalca Rogera de Beaumonta i Adeline od Meulana. Od oca je kao leno dobio Le Neubourg u centralnoj Normandiji. O njegovom životu prije 1088. godine se malo zna, mada Orderic Vitalis spominje kako je zajedno s Williamom Osvajačem 1068. sudjelovao u pacifikaciji novoosvojene Engleske i za nagradu dobio zamak u Warwicku. U historijske zapise ulazi tek kada je kralju Williamu Rufusu pomogao ugušiti ustanak 1088. godine, te je iste godine proglašen za prvog earla Warwicka. Nakon Williamove iznenadne smrti 1100. upravo je zahvaljujući njemu među normanskim baronima prevladao stav da novi engleski kralj postane Williamov mlađi brat Henry, umjesto njegovog starijeg brata, normandijskog vojvode Roberta Curthosea. Godine 1107. je od Henryja kao leno dobio gospodstvo Gower u Walesu odakle je osvojio dijelove jugozapadnog Glamorgana. Imao je petoro djece koja su naslijedili njegove posjede s obje strane La Manchea. Pred smrt je otišao u samostan. Warwick je naslijedio njegov najstariji sin Roger.

Robert de Beumont, 1. earl Leicestera, bio mu je stariji brat.

Literatura
----------

* Edward T. Beaumont, J.P. *The Beaumonts in History. A.D. 850-1850*. Oxford.
* Cawley, Charles, *Medieval Lands Project on Henry de Beaumont*, Foundation for Medieval Genealogy, pristupljeno August 2012 , Šablon:Better source
* David Crouch "The Local Influence of the Earls of Warwick, 1088-1242: A Study in Decline and Resourcefulness", *Midland History*, xxi (1996), 1-23.

| Perstvo Engleske |
| --- |
| **Novostvoren/a/o** | **earl Warwicka**1088–1119 | Slijedi:**Roger de Beaumont** |
Pjegave hijene u osječkom zoološkom vrtu
**Zoološki vrt i akvarij grada Osijeka** najveći je zoološki vrt u Hrvatskoj, prostire se na 11 hektara. U njemu živi više od 100 vrsta životinja. Gepardi, lavovi i tigrovi imaju neke od najvećih nastamba za njih u Europi. Ravnateljica je Tamara Šalika Todorović, a ZOO s 3,5 milijuna kuna uspijeva održati visoke standarde. ZOO ometaju poplave, jer je tik uz lijevu obalu Drave.

Osječki zoološki vrt smješten je na lijevoj obali rijeke Drave, odvojen od grada i buke, pun zelenila i svježeg zraka, što ga čini pravim mjestom za miran život životinja, te odmor i opuštanje čovjeka. Nastao je 1955. godine. U svojih se 50 godina postojanja odlikovao veličinom svog prostora, kao i brojem svojih životinja. Nijedan drugi zoološki vrt u Hrvatskoj ne može se pohvaliti tolikom veličinom vanjskog prostora na kojem borave životinje. Životinjama se nastoji omogućiti što više prirodnog okoliša, od travnatih prostranstava, visoke trave za odmor i skrivanje mladunčadi, pravljenja gnijezda, do šumaraka u čijoj se hladovini životinje mogu sakriti od sunca u ljetnim mjesecima. Pravila o organizaciji u poslovanju osječkog zoološkog vrta od 8. kolovoza 1955. godine donose: I. Osnovne odredbe, II. Imovinu ustanove, III. Organe upravljanja, IV. Organizaciju poslovanja, V. Sistematizaciju radnih mjesta, VI. Odredbe o poslovanju i VII. Fondove (financijske). U Pravilima je jasno navedena javna i prosvjetna svrha ZOO-vrta (čl.2) te su načelno opisani poslovanje i stručni zadaci ustanove (čl.5). U razdoblju od 1955. do 1962. godine direktor vrta bio je Ivan Bulant, od 1962. do 1965. godine Stanko Grozdanić, a od 1965. godine Rudolf Kern. Osječki zoološki vrt je kao samostalna ustanova djelovao do 1966. godine, kada je ušao u sastav Komunalnog poduzeća Osijek, današnjeg Unikoma.

U vrtu boravi osamdesetak životinjskih vrsta, a u akvariju dvadesetak. Vrt uzdržava 650-ak jedinka i godišnje ga posjeti stotinjak tisuća posjetitelja. Vrt je otvoren za posjetitelje od 9 h do 20 h.

Vanjske veze
------------

* Službena stranica Zoološkog vrta u Osijeku
* Galerija zoološkog vrta
* Sjaj i bijeda osječkog zoološkog vrta
* Pohvale Vrta[*mrtav link*]
Karta koja približno pokazuje razmještaj ilirskih plemena u Iliriji
**Enhilejci/Enhelejci** (lat. *Encheleae*) su ilirsko pleme koje je živjelo na području Boka kotorske, u današnjoj Crnoj Gori, kao i istočno od ovog zaliva, sve do grada Drača, u današnjoj Albaniji.

Zemlja Enhilejaca se pominje u antičkim mitovima vezanim za Kadmosa i Harmoniju, doseljenika iz grčke Tebe. Kadmosov sin je po mitu imao ime Ilirios, eponim starih Ilira, kojima je Kadmos zavladao. Po jednom fragmentu Filona, koji navodi Stefan Vizantinac, Kadmos je došao među Enhelejce, u grad Budvu, na volovskim kolima, da bi im (po podatku Apolodora) pomogao u ratu protiv Ilira („Illyri proprie dicti") koji su živjeli istočno od Neretve, a čije je ime kasnije prenijeto na niz drugih plemena kao skupni naziv.

Kadmo je bio kralj Enhilejaca na rijeci Rhizon. I nepoznati putopisac iz IV stoljeća pne. pominje zemlju Enhilejaca koja leži iza rijeke Rhizon (Risan).

Naziv Enhilejaca dovodi se u vezu sa grčkom rječju za jegulju i ukazuje na značaj kulta zmije kod Ilira. Prema legendi, nakon vladavine u Iliriji, Kadmos i žena mu Harmonija, pretvorili su se u zmije da čuvaju svoje grobove. Ostatak starih paganskih kultova, vezanih za ilirsku tradiciju zadržao se u primorju Crne Gore, u smislu da je grijeh ubiti zmijolikog guštera — blavora, koji kao zaštitnik svake kuće živi pod pragom.

|  |
| --- |
|  |
| 
**Iliri** - **Ilirija** - **Ilirik** - Veliki ilirski ustanak

**Ilirski vladari**

Agron - Balajos - Bardilis - Baton - Epulon - Gencije - Glaukijas - Grabos - Kleitus - Longarus - Mitilos - Monunius - Pineus - Pleuratus - Scerdilaidas - Sirhas - Teuta

Ilirski gradovi

Aenona - Albanopolis - Amantia - Andetrium - Arduba - Basanija - Daorson - Damastion - Delminijum - Doklea - Lihnidos - Meteon - Narenta - Nezakcijum - Ninia - Promona - Rizinium - Škodra - Uscana

**Ilirska plemena**

Abri - Albani - Amantini - Andizeti - Ardijejci - Azali - Arijani - Autarijati - Bilioni - Breuci - Glindioni - Dalmati - Daorsi - Dasareti - Derentini - Deuri - Dezitijati - Dindari - Dicioni - Dokleati - Enhilejci - Grabi - Haonci - Helidonci - Jasi - Kolapijani - Labeati - Mezeji - Melkumani - Molosi - Partini - Piketi - Pirusti - Salentini - Sardeati - Taulanti
**Ilirsko-tračanska**
Dardanci - Galabri - Peonci - Tunati
**Ilirsko-keltska**
Latobici - Skordisci
**Ilirsko-venetska**
Histri - Japodi - Karni - Katari - Liburni
**Nezavisna**
Dauni - Japigi - Mesapi - Peuceti

 |
**Hrvatsko revolucionarno bratstvo** je bila militantna radikalno desna organizacija hrvatske nacionalističke emigracije, koja je djelovala od 1960-ih do sredine 1990-ih. Osnovana je 1961. godine u Sidneyu od strane dotadašnjih članova Hrvatskog oslobodilačkog pokreta, emigrantske organizacije koja je uglavnom okupljala u Drugom svjetskom ratu poražene ustaše, odnosno sljedbenike Ante Pavelića. Iako je sa njima dijelila cilj rušenja tadašnje Jugoslavije te stvaranje Hrvatske kao nezavisne države, odnosno obnovu NDH, od njih se odvojila smatrajući da se to može postići intenzivnim oružanim akcijama, uključujući one na samom teritoriju SFRJ. Tokom sljedećih desetak godina se istakla nizom terorističkih akcija usmjerenih protiv predstavnika SFRJ u Australiji i zemljama Zapadne Evrope, ali su od njih daleko poznatiji bombaški napad na beogradsku kino-dvoranu 1968. godine, kao i pokušaj ustanka 1972. godine koja je izvela tzv. Bugojanska grupa. Među članovima su se nalazili i Srećko Rover, jedan od najistaknutijih obavještajaca iz doba NDH, kao i Blaž Kraljević, koji će postati poznat kao vođa HOS-a u ratovima nakon raspada Jugoslavije.
Zastava Brazila
**Zastava Brazila** se sastoji od zelene podloge na čijem središnjem delu se nalazi veliki žuti romb a unutar romba se nalazi plavi krug sa belim zvezdama u pet različitih veličina i zaobljene bele trake preko njih. Unutar trake je ispisan moto *Ordem e Progresso* (portugalski Red i napredak)

Moderna verzija zastave je zvanično usvojena 19. novembra 1889. godine. Koncept je osmislio Rejmundo Teksiera Mendes u saradnji sa Migelom Lemosom i Manuelom Perera Reisom. Verzija sa 27 zvezdica je usvojena 12. maja 1992. godine.

***Zastava Brazila*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Zastave država i teritorija Južne Amerike |
| --- |
| Afrika • Azija • Evropa • Oceanija • Sjeverna Amerika |
| Samostalne države | 
* Argentina
* Bolivija
* Brazil
* Čile
* Ekvador
* Gvajana
* Kolumbija
* Paragvaj
* Peru
* Surinam
* Urugvaj
* Venezuela

 |
| Zavisni teritoriji | 

|  |  |
| --- | --- |
| Francuska | Francuska Gvajana |
| Nizozemska | 
* Bonaire
* Curaçao

 |
| Ujedinjeno Kraljevstvo | 
* Falklandski otoci
* Južna Georgia i arhipelag Južni Sandwich

 |

 |
Kvarnerski zaljev
Karlobag
**Hrvatsko primorje** je povijesni naziv za područje od istočnih granica Corpusa Separatuma, odnosno današnjeg grada Rijeke, do Karlobaga. Naziv je nastao kao odgovor na termin Ugarsko primorje kada je spomenuto područje postalo jedini hrvatski izlaz na more.

Ovo područje obuhvaća gradove Bakar, Kraljevicu, Crikvenicu, Bribir, Novi Vinodolski i Senj.

Najvažniji grad u Hrvatskom primorju je Senj, nekada najveći grad u Hrvatskom Primorju koji gubi pomorski primat u 19. stoljeću u korist Rijeke. 

Između dva svjetska rata, u sastavu hrvatskog primorja se nalazi i Sušak, koji se u to vrijeme razvija u najznačajniji grad u tom dijelu Kraljevine SHS.

Nakon drugog svjetskog rata, Sušak i Rijeka ponovno postaju jedan grad - Rijeka, da bi kasnije u sastav općine Rijeka ušao i Bakar. 

Godine 1992. dolazi do osnivanja novih općina i gradova kojima Kostrena (istočni dio općine Rijeka) i Bakar postaju samostalne općine te se danas zemljopisno ponovno smatraju dijelom hrvatskog primorja.

Poveznice
---------

* Kvarnersko primorje
* Sjeverno hrvatsko primorje
**Venezuelanska kriza iz 1902.** ili **Druga venezuelanska kriza** bila je pomorska blokada koju su od prosinca 1902. do veljače 1903. Venezueli nametnule Ujedinjeno Kraljevstvo, Njemačko Carstvo i Kraljevina Italija, a koja je provedena kao posljedica odbijanja venezuelanskog predsjednika Cipriana Castra da plati dug i reparacije za europske građane tokom Venezuelanskog rata za nezavisnost. Prilikom odbijanja isplate, Castro se vodio idejom da će Sjedinjene Države pod Monroeovom doktrinom spriječiti europsku intervenciju, slično kao i ranije, međutim tadašnji američki predsjednik Theodore Roosevelt i Državno tajništvo su smatrali kako se doktrina odnosi samo na uzurpaciju teritorija, ali ne i na vojnu intervenciju *per se*. 

Nakon što je dobio potrebna obećanja da uzurpacije teritorija neće biti, Roosevelt je dozvolio europsku intervenciju i ubrzo je došlo do pomorske blokade. Malena venezuelanska mornarica ubrzo je bila onesposobljena, ali Castro je i dalje odbijao isplatu, ali je načelno pristao da se o nekim točkama raspravlja pred međunarodnom arbitražom, što je ranije bio odbijao. Njemačka je inicijalno odbila ovaj prijedlog, vjerujući kako bi Venezuela bezuvjetno trebala pristati na neke od zahtjeva, ali je popustila nakon američkog pritiska i slanja njihove flote pod admiralom Georgeom Deweyjem, uz prijatnju ratom u slučaju da se Nijemci iskrcaju na tlo Venezuele.

Kako je vrijeme odmicalo, Castro je i dalje odbijao platiti dugove, američki pritisak je postajao sve jači, a američki i britanski mediji su sve negativnije gledali na cijelu situaciju. Posljedica toga bila je da su tri europske zemlje koje su provodile blokadu odlučile pristati na kompromisno rješenje, ali su preventivno nastavile s blokadom do zaključenja pregovora. Dana 13. veljače 1903. godine, sukobljene strane potpisale su sporazum o prekidu blokade, prema kojem se Venezuela obvezala 30% svojih carinskih prihoda dati u korist otplate duga. Kada je Stalni arbitražni sud u Haagu kasnije stavio države koje su provodile blokadu u povlašteni položaj u odnosu na zahtjeve prema drugim narodima, Sjedinjene Države su se pribojale da će to potaknuti novi val europskih intervencija. Ta je bojazan dovela do donošenja Rooseveltovog korolara Monroeovoj doktrini, prema kojem su Sjedinjene Države prisvojile prave intervencije s ciljem "stabilizacije" ekonomskih problema manjih zemalja Latinske Amerike ukoliko ove nisu mogle platiti svoje dugove prema drugim zemljama, a sve s ciljem sprječavanja europskih intervencija.