recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Koordinate: 41° 09′ 32" SGŠ, 21° 21′ 35" IGD

**Beranci** (mak. *Беранци*) su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Beranci pripadaju opštini Mogila.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Beranci je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 15 km severno.

Beranci se nalaze u zapadnom delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je na istoku ravničarski, dok na zapadu izdiže planina Drevenik. Nadmorska visina naselja je približno 640 metara.

Klima u naselju je kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Beranci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 445 stanovnika.

Pretežno stanovništvo po poslednjem popisu su etnički Makedonci (100%).

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Mogila

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.mogila.gov.mk Zvanična stranica opštine Mogila

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Mogila |
| --- |
| **Mogila** • 
Alinci • 
Beranci • 
Budakovo •
Vašarejca • 
Gornja Čarlija • 
Donja Čarlija • 
Dedebalci • 
Dobruševo •
Donji Srpci • 
Ivanjevci • 
Loznani • 
Mojno • 
Musinci •
Novoseljani • 
Nošpal • 
Podino • 
Puturus • 
Radobor •
Sveti Todori • 
Trap • 
Trnovci • 
Crničani |  |
Za televizijsku adaptaciju, v. Kućevlasnik i palikuća (TV drama).

***Biedermann und die Brandstifter*** (sh. *Kućevlasnik i palikuća*) je drama švicarskog pisca Maxa Frischa originalno izvedena u obliku radio drame na programu zapadnonjemačke stanice Bayerischer Rundfunk 1953. godine, a na pozornici u frankfurtskom teatru Städtische Bühnen Frankfurt 1958. godine. Protagonisti su vlasnik kuće koji, usprkos vijesti o grupi palikuća koji se useljavaju u kuće kako bi ih spalili, prima jednog neznanca za koga se ispostavi da je uistinu palikuća te na kraju, potpuno pomiren sa sudbinom, sudjeluje u spaljivanju svog doma. Iako je neposrednu inspiraciju za dramu pružio čehoslovački puč 1948. godine, pa se zbog toga tumači kao antikomunistička alegorija na "pristojno" liberalno demokratsko društvo koje sebi dopušta da se u njega infiltriraju njegovi neprijatelji, danas se također tumači i kao odraz ranijih zbivanja, odnosno nacističke i fašističkih diktatura koje ne bi bile moguće bez konformističkih građana koji im nisu mogli ili htjeli pružiti otpor.

Godine 1973. je na programu JRT prikazana adaptacija u obliku istoimene TV drame u produkciji RTV Beograd.

Vanjske veze
------------

* Interview mit Thorsten Krug über seine Inszenierung von *Biedermann und die Brandstifter* (Annaberg 2007/2008) Arhivirano 2016-03-04 na Wayback Machine-u (PDF; 17 kB)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 310527747
* GND: 4099190-8
* SUDOC: 082301751

 |
|  |
| --- |
|  |

**Plisten** (starogrčki: ) ime je nekoliko ličnosti u grčkoj mitologiji koje vode poreklo od Tantala.

Pelopov sin
-----------

**Plisten** je bio sin Pelopa, Tantalovog sina i kralja Pise u Elidi, i Hipodamije. Njegova su braća bili Atrej i Tijest.

Atrejev sin
-----------

**Plisten** je bio sin Atreja i Erope ili Erifile, kćerke Katrejeve. Prema Hesiodu, Plisten se oženio Kleolom, kćerkom Dijasovom, koja mu je rodila Agamemnona, Menelaja i Anaksabiju. Eshil prati ovo predanje kad Atrejeviće naziva "rodom Plistenovim" (τὸ Πλεισθένους γένος). Prema Higinu, Plistena je odgojio Atrejev brat Tijest, koji ga je poveo sa sobom u izgnanstvo nakon sukoba s Atrejem, a kad je dečak odrastao, poslao ga je u Mikenu da ubije Atreja. Mladić nije uspeo da obavi taj zadatak jer ga je Atrej preduhitrio i usmrtio  Čim je saznao da je ubio vlastitog sina, Atrej je odlučio da se osveti svom bratu. Jovan Ceces kaže da je u *Katalogu žena*, koji se u antici pripisivao Hesiodu, Plisten bio predstavljen ili kao hermafrodit ili kao transvestit.

Tijestov sin
------------

**Plisten** je, prema Higinu, vanbračni sin Tijesta i Erope. Plistena i njegovog brata Tantala ubio je Atrej, Eropin suprug, i zatim njihovo meso poslužio kao jelo Tijestu, da bi se osvetio za smrt svog sina Plistena.

Menelajev sin
-------------

**Plisten** je bio najmlađi sin Menelaja i Helene. Helena je mladog Plistena povela sa sobom kad je s Parisom otišla u Troju, nakon čega se dečak više ne spominje ni u jednom izvoru.

Literatura
----------

* Schmitz, Leonhard (1867), „Pleisthenes",  Smith, William, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, Boston
* Srejović, Dragoslav; Cermanović-Kuzmanović, Aleksandrina (1989). *Rečnik grčke i rimske mitologije*. Beograd: Srpska književna zadruga.
**Berberski (nubijski) lav** je podvrsta lava koja je izumrla u prirodi. Živio je u planinskim predjelima sjeverne Afrike. Rimljani su ga koristili za borbe s gladijatorima u arenama. Posljednji primjerak u divljini je ubijen u Maroku kod gorja Atlas 1922. dok se drugi izvori smatrali da je to bilo 1892. u Tunisu. Ova vrsta lava je vjerojatno izumrla zbog lova ili promjena u klimi. Danas postoji oko 100 berberskih lavova u zoološkim vrtovima diljem svijeta, a u muzejima je sačuvano devet koža, jedan kostur i nekoliko lubanja. 1996. jedna udruga za prava životinja je iz cirkusa izbavila mnogo životinja među kojima su bila tri lava slična berberskima.

Opis
----

Berberski lav je vjerojatno najveća podvrsta lava u povijesti. Dug je do 2,8 m. Muška jedinka ima 181-295, a ženska 120-181 kg. Vjeruje se da berberski lav ima isti nabor trbuha kao današnji azijski lav. Berberski lav ima sivkasto krzno. Ženke i mladi mužjaci imaju duge dlake oko vrata, na poleđini prednje noge i uz trbuh. Mužjaci posjeduju veliku grivu. Berberski lav živi odvojen od pripadnika svoje vrste.

### Prehrana

Plijen berberskog lava su bili berberska ovca (Ammotragus lervia), divlja svinja i obični berberski jelen (Cervus elaphus barbarus). Način lova je nepoznat, a vjerojatno su koristili smrt gušenjem kao i druge velike mačke. 

### Razmnožavanje

Mužjaci i ženke budu zajedno samo tijekom sezone parenja, koja je vjerojatno u siječnju. Trudnoća traje 110 dana, nakon čega se rađa 1-6 mladih teških oko 1.5 kg. Mladi počinju hodati sa 13 dana. Mužjaci pokazuju zanimanje za ženke sa oko 2 godine, dobivaju mlade između 3 i 4 godine.

Izvori
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  „Archive copy". Arhivirano iz originala na datum 2016-03-03. Pristupljeno 2015-01-01.

Vanjske poveznice
-----------------

* barbarylion.com
**Folksvagen** (njem. *Volkswagen*) je fabrika automobila iz Njemačke.

Istorija
--------

Firma „Folskvagen" je osnovana je 1930ih, na zahtjev Adolfa Hitlera. On je uputio zahtjev Ferdinandu Poršeu da osmisli automobil koji će „svako moći da priušti". Na taj način je nastala fabrika „Folksvagen", što na njemačkom jeziku znači „narodni automobil", „narodna kola". 

Dodatni zahtjevi su bili da automobil ima motor u zadnjem dijelu kola, da se hladi vazduhom, a ne vodom i, pošto je automobil bio zamišljen da ide najmanje 100 kilometara na čas, morao je biti aerodinamičnog oblika što je po Hitlerovom mišljenju bilo najlakše postići ako se uzme oblik neke bube, tj. nekog tvrdokrilca. 

Prvom automobilu proizvedenom u fabrici dato je ime „KDF-Vagen" (od njemačkog „KDF-Wagen", tj. „Kraft durch Freude", što znači „Snaga kroz uživanje"). Napravljeno je samo nekoliko automobila iz ove serije, a zatim se proizvodnja automobila prekinula pred početak Drugog svjetskog rata, a započela proizvodnja vojnih vozila. 

Nakon završetka rata, Velika Britanija i Sjedinjene Američke Države su ponovo otvorile fabriku i pokrenule proizvodnju automobila. Automobili iz ove fabrike, naročito „Buba", su postali omiljeni širom svijeta. „Buba" je čak kasnije postala jedan od najprodavanijih automobila na svijetu. Posljednji model „Bube" je proizveden u „Folksvagenovoj" fabrici u Meksiku, a objavljen 2004. godine, pod nazivom „Nova buba". „Nova buba" je slična klasičnoj, ali je nešto veća, brža i prilagođenija današnjem smislu za ljepotu.

Modeli
------

Pored „Bube", neki od najpoznatijih i najznačajnijih modela automobila proizašlih iz fabrike „Folksvagen" su „Golf", „Polo", „Pasat" i „Džeta". Legendarni auto ove fabrike je Golf 2 sa motorom zapremine 1.6 litara dizel motorom koji razvija 54 konjske snage. Naravno postojala je sportska verzija ovog automobila od 1.8 litara sa benzinskim motorom koji je razvijao 110 konjskih snaga (bile su i verzije od 120 i 150 konja). Ovaj benzinski motor je nazvan GTI (gt znači vrsta opreme a I znači inčeksion ili direktno ubrizgavanje). GTI motori su ugrađivani i u Džetu i u golfa 3 ali gti motori u golfu 3 su modifikovani i bili su zapremine 2.0 i razvijali su 118 konjskih snaga.

Spoljašnje veze
---------------

***Volkswagen Group*** na Wikimedijinoj ostavi

* Zvanična prezentacija
* TheGoldenBug.com Arhivirano 2011-08-11 na Wayback Machine-u - Detaljna istorija klasičnih „Folksvagenovih" modela, evolucija, stilovi, tehnička uputstva. Sajt na srpskom.
**Vadstena** je grad od 2,553 stanovnika, ona je i 
administrativni centar istoimene općine od 7,391 stanovnika, na jugu Švedske.

Geografske karakteristike
-------------------------

Vadstena leži u Grofoviji Östergötland, na sjeveroistočnoj obali Jezera Vättern, udaljena 
pedesetak km zapadno od Linköpinga.

Historija
---------

Vadstena je kao naselje izrasla pored samostana sv Birgitte, tako da se već oko 1380. formirala u gradsko naselje, što je dokumentirano u brojnim dokumentima toga vremena.
Povelju o status grada dobila je 1400. od danske kraljice Margarete I.

Blizina rudarskog Bergslagena pomogla je jačanju pozicije - Vadstene, kao trgovišta i luke za transport proizvoda iz okolice. Samostan je tokom 15. vijeka izrastao u jedan od najsnažnijih religijsko- kulturnih centara u 
Skandinavije, tako da je stalan priliv hodočasnika i drugih putnika namjernika, pomogao da i sam grad postane krajem srednjeg vijeka, važan politički centar i mjesto važnih skupova.

  

Nakon reformacije, opala je važnost samostana, pa ga je švedski kralj Gustav Vasa - 1595. zatvorio a njegovu imovinu konfiscirao. Iako je upravo on 1544. dao podići zamak Vadstena u gradu, koji nije kompenzirao značaj samostana, pa je grad počeo stagnirati, tako da je oko 1770. imao svega 1400 stanovnika. Njegova stagnacija nastavila se i tokom 19. vijeka, pa je krajem tog vijeka imao samo 2000 stanovnika. I nakon tog je nastavljen njegov vrlo spori rast. 

Danas je Vadstena prije svega administrativno - trgovački centar, u kom je razvijen uslužni centar, prije svega zdravstvo, jedan od najvećih poslodavaca je bolnica *Birgittas sjukhus* osnovana u prvoj polovici 20. vijeka.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  „Sweden: Östergötland" (engleski). City population. Pristupljeno 31. 05. 2015.
2. ↑  „*Vadstenas historia*" (švedski). Urbanhistory. Arhivirano iz originala na datum 2013-12-10. Pristupljeno 31. 05. 2015.

Vanjske veze
------------

***Vadstena*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice općine Vadstena* (`sv`)
**Wulfnoth Cild** (? - cca. 1014) bio je anglosaksonski (južnosaksonski) thegn, odnosno ličnost koju većina današnjih historičara smatra ocem earla Godwina od Wessexa te djedom kralja Harolda Godwinsona, posljednjeg anglosaksonskog kralja Engleske. Historijski izvori ga navode kao pripadnika flote koju je kralj Ethelred Nespremni 1008. okupio u Sandwichu na obali Kenta kako bi se suprotstavila vikinškoj najezdi. Tada ga je Brithric, brat Eadrica Streone optužio, prema navodima Johna Worcesterskog lažno, za neki zločin pred kraljem; Wulfnoth je sa svojim pristašama i 20 brodova pobjegao, a Brithric ga krenuo goniti. Potom je došlo do pomorske bitke u kojoj je Wulfnoth pobijedio; krajnji rezultat je bilo slabljenje engleske flote zbog koje su Vikinzi bez otpora zauzeli i opljačkali Kent.

Izvori
------

### Literatura

* „Wulfnoth 9 (Male) Cild; South Saxon; father of Earl Godwine 22, fl. 1009", *Prosopography of Anglo-Saxon England*, pristupljeno 07. 01. 2008
* Barlow, Frank, *The Godwins*, Pearson Educational Limited, 2002 ISBN 978-0-582-78440-6
* Walker, Ian. *Harold: The Last Anglo-Saxon King.* Stroud: Sutton, 1997. ISBN 0-7509-2456-X
Berlin-Hauptbahnhof–Lehrter Bahnhof za vrijeme izgradnje
"Berlin Hauptbahnhof" je ime korišteno za **Berlin Ostbahnhof** od 1987 do 1998.
**Berlin Hauptbahnhof** (njemački za "Centralna stanica Berlin"; ***Berlin Hbf***) je glavna željeznička stanica u njemačkom glavnom gradu Berlinu, odnosno najveće željezničko čvorište u Evropi. Stanica se otvorila 26.5. 2006. a sagrađena je mjestu nekadašnje stanice ***Lehrter Bahnhof***, koja je operirala pod privremenim imenom ***Berlin Hauptbahnhof–Lehrter Bahnhof*** kao jedna od stanica berlinskog metroaa prije nego što je postala glavna željeznička stanica.

Originalni Lehrter Bahnhof (Stanica Lehrte) otvorila se godine 1871. kao posljednje odredište željezničke pruge koja je spajala Berlin s Lehrteom, blizu Hanovera, a koja je je kasnije postala najvažnijom njemačkom željezničkom prugom u smjeru istok-zapad. Stanica je kasnije postala završno odredište za vlakove od i za Hamburg nakon zatvaranja obližnjeg Hamburger Bahnhofa (Stanice Hamburg). Godine 1882, nakon dovršetka Stadtbahna (Gradske željeznice, berlinske četverotračne centralne željezničke pruge, koja uključuje i lokalne i glavne linije), sjeverno od glavne stanice, manja stanica zvana ***Lehrter Stadtbahnhof*** je otvorena kako bi se spojila s novom prugom. Ova stanica je kasnije postala dio berlinskog S-Bahna.

Nakon velikih oštećenja za vrijeme drugog svjetskog rata, stanica je djelomično vraćena u upotrebu, ali je to ukinuto 1951. Godine 1957, s prugama za Zapadni Belin pod kontrolom Istočne Njemačke, Lehrter Bahnhof je konačno zatvoren. Lehrter Stadtbahnhof je, međutim, nastavio služiti kao stanica S-Bahna. Godine 1987, stanica je preuređena i obnovljena kako bi se obilježila 750. godišnjica osnivanja Berlina.

Nakon Ponovnog ujedinjenja Njemačke odlučeno je da se berlinska željeznička mreža poboljša s izgradnjom nove pruge u smjeru sjever-jug, odnosno nadopuni Stadtbahn koji ide u smjeru istok-zapad. To je postala logična, iako možda ne najprikladnija, lokacija nove centralne stanice.

Prilikom otvaranja stanice, 17-godišnji muškarac je nožem izbo 20-ak ljudi.

Vanjske veze
------------

***Berlin Hauptbanhof*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službena stranica Arhivirano 2009-01-08 na Wayback Machine-u
* Slike izgradnje (na njemačkom)
* Slike stare i nove stranice Arhivirano 2005-10-28 na Wayback Machine-u
* BBC stranica sa slikama stanice i njenog otvaranja
* Čovjek ubada 20 na otvaranju berlinske stanice Arhivirano 2012-12-20 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 247859919
* LCCN: sh2005003297
* GND: 4849262-0

 |
**Berenika III** (120–80. pne.; grčki: **Βερενίκη**), ponekad nazivana **Kleopatra Berenika**, bila je kraljica Egipta od 81. do 80. pne. Bila je kći kralja Ptolemeja IX Latira i Kleopatre Selene I. Nakon što je 101. pne. njen stric Ptolemej X Aleksandar likvidirao svoju majku i suvladaricu Kleopatru III, Berenika se udala za njega, a kraće vrijeme bila i suvladarica. To je prekinuo dolazak na vlast Ptolemeja IX Latira. Kada je godine 81. pne. Latir umro, sama je pruzela vlast, postavši prva samostalna žena-vladar u egipatskoj historiji nakon kraljice Tausret 1185. pne. Tada je, prema antičkim izvorima, stekla popularnost. Njena je vladavina kratko trajala, jer ju je Ptolemej XI nakon šest mjeseci natjerao da se uda za njega i učini ga suvladarom. Nakon 19 dana ju je dao pogubiti, ali se potom ogorčeni narod pobunio i nakon nekoliko dana ubio samog Ptolemeja.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi:**Ptolemej X** i **Kleopatra III** | **Ptolemejska kraljica Egipta***Prva vladavina**zajedno s Ptolemejem X* | Slijedi:**Ptolemej IX Latir** |
| Prethodi:**Ptolemej IX Latir** | **Ptolemejska kraljica Egipta***Druga vladavina**zajedno s Ptolemejem XI* | Slijedi:**Ptolemej XI** |
**Benžamen Konstan**, punim imenom **Anri Konstan de Rebek**, nazvan Benžamen (fr. *Benjamin Henri-Constant de Rebecque*; 25. oktobar 1767 — 8. decembar 1830) je bio francuski književnik.

Biografija
----------

Konstan je poreklom iz hugenotske porodice, koja je u doba verskih progona emigrirala u Švajcarsku. Rođen je u Lozani. Majka mu je umrla nakon porođaja, a otac je služio kao oficir u holandskoj vojsci, pa su ga vaspitavali tetka, baba i kućni učitelji. Pokazujući veoma rano znakove zrelosti i nadarenosti, dobija priliku da se obrazuje u značajnim evropskim univerzitetskim centrima (Oksford, Erlangen, Edinburg). U Edinburgu dolazi u kontakt sa engleskim vigovcima, što će uticati na njegove kasnije liberalne političke ideje. Godine 1787. dolazi u Pariz, a zatim u Braunšvajg, gde postaje dvorski komornik. Optužen zbog jakobinizma napušta dvor, vraća se u Francusku, gde prima francusko državljanstvo. Upoznaje gospođu de Stal, književnicu, s kojom će preko deset biti u vezi. Počinje da se bavi politikom. Napoleon ga imenuje članom skupštine (*Tribunat*), koja nije imala veliku moć odlučivanja, već je uglavnom raspravljala o zakonima. Ne mogavši da se pomiri sa takvom ulogom biva uklonjen i sledi gospođu de Stal, koja je proterana iz Francuske, i putuje s njom po Nemačkoj. Tu Konstan dolazi u kontakt sa poznatim piscima poput Getea, Šilera i Vilanda, o čemu će pisati u svom Dnevniku. Nakon Napoleonovog pada, vraća se u Pariz, gde sarađuje u liberalnim novinama. U Parizu ostaje i nakon Napoleonovog povratka iz izgnanstva sa Elbe i radi na pisanju Ustava. Posle poraza kod Vaterloa Konstan se sklanja u Englesku. Vrativši se 1816. aktivno učestvuje u političkom životu za vreme Restauracije, kao poslanik i novinar liberalne stranke. Imenovan je i za predsednika Državnog saveta (1830), ali umire iste godine.

Literatura
----------

* Francuska književnost, knjiga druga, u okviru Edicije strane književnosti, Izdavačko preduzeće „Nolit", Beograd, 1976.

Spoljašnje veze
---------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Biografija***  |


***Benjamin Constant*** na Wikimedijinoj ostavi
Prikaz plavog mlaza, crvenog vilenjaka i patuljka
**Plavi mlaz** (engl. *blue jet*) vrsta je pražnjenja oblaka, koja za razliku od crvenih vilenjaka izlazi sa vrha oblaka kumulonimbusa, za vrijeme grmljavinske oluje, u obliku uskog stožca. Pruža se sve do nižih ionosferskih slojeva na visini 40 do 50 km iznad zemlje. Dok je pojava crvenih vilenjaka u svezi s visokonaponskim munjama, plavi mlaz je više u svezi s pojavom jakih tuča (krupa, gradova) za vrijeme grmljavinskih oluja. Osim toga, plavi mlaz je puno sjajniji od crvenog vilenjaka. Za plavu boju se smatra da potječe od emisije svjetla neutralnog ili ioniziranog dušika. Prvi snimak je zabilježen 21. listopada 1989. godine s letjelice Space Shuttle kada je prolazila iznad Australije. Plavi mlaz se puno rjeđe javlja nego crveni vilenjak; do 2007. godine je zabilježeno tek stotinjak slika, uglavnom sa Sveučilista Aljaska.

### Plavi početnik

**Plavi početnik** , engl. (*blue starter*) je slična pojava kao plavi mlaz, ali se on diže samo do 20 km iznad tla.

### Divovski plavi mlaz

 **Divovski plavi mlaz**  (engl. *gigantic jet*) je prvi put snimila 14 rujna. 2001. godine zvjezdarnica Arecibo, dvostruko više nego je prije zabilježeno za plavi mlaz, dostižući do 70 km iznad tla. Snimljen je za vrijeme oluje iznad oceana i trajao je jednu sekundu. Još su snimljeni 22. srpnja 2002. godine iznad Južnog kineskog mora, što je zapisano u časopisu *Nature*. Divovski plavi mlaz je trajao skoro sekundu i sličio je na veliko drvo.

### Vanjske poveznice

* Galerija plavih mlazeva i crvenih vilenjaka Arhivirano 2011-03-20 na Wayback Machine-u
**Bauk** je mitska životinja u srpskoj mitologiji. Bauk je opisan kao stvorenje koje se krije na tamnim mestima, rupama ili napuštenim kućama, čekajući da zgrabi, odnese i proždere svoju žrtvu; ali može se oterati svetlom i bukom. Ima nespretan korak (baulja), a njegova onomatopeja je *bau*.

Interpretacija baukovih osobina navodi na zaključak da je bauk u stvari opis medveda, koji su već bili istrebljeni u nekim delovima Srbije i poznati samo kao legenda. Sama reč „bauk" je isprva bila korišćena kao hipokorizam.

U popularnoj kulturi
--------------------

Bauk se koristi kao prevod engleske reči *goblin* u srpskim izdanjima dela Dž. R. R. Tolkina, koja su prvi preveli Meri i Milan Milišić. Bauk se takođe koristi kao prevod engleskog nadimka *The Imp* u srpskom izdanju Pesme leda i vatre, koje je preveo Nikola Pajvančić. Bauk se još koristi i kao prevod engleske reči *ogr* u serijalu crtanih filmova Šrek.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  Kulišić, Špiro (1970). „Bauk". u: Kulišić, Špiro; Petrović, Petar Ž.; Pantelić, Nikola (Srpski). *Srpski mitološki rečnik*. Beograd: Nolit. str. 20.
2. ↑  Tolkin, Dž. R. R. (1986). *Hobit [The Hobbit]*. prevod Meri i Milan Milišić. Beograd: Nolit. str. 65. ISBN 86-19-00897-8. COBISS.SR 31269383.
3. ↑  Martin, Dž. R. R. (2003). *Igra prestola [A Game of Thrones]*. prevod Nikola Pajvančić. Beograd: Laguna. str. 37, koja odgovara strani 34 (početak poglavlja "Eddard") jednog od engleskih izdanja. ISBN 86-7436-099-8. COBISS.SR 107207180.
4. ↑  Krstarica: Šrek srećan zauvek Arhivirano 2012-04-13 na Wayback Machine-u
**Plavnik** (talijanski: *Plauno*) je otok u Jadranskom moru u Hrvatskoj, u Primorsko-goranskoj županiji.

Karakteristike
--------------

Otok ima površinu od 8,64 km², najviši vrh je brdo visoko 194 metara, kod kanala *Krušija*. Dužina njegove obale iznosi 18,477 km. .

Plavnik je dug 6,3 km u smjeru sjeverozapad-jugoistok.

Uz sjeveroistočnu obalu leži otočić *Krnjacol*, a na jugoistoku u Kvarneriću duguljasti otočić *Kormati*, koji je stanište kolonije galeba.
Rt *Mali Pin* je najsjevernija točka otoka, a najistočnija je *Tenka punta*. *Rt Madona* leži na krajnjem jugu, a *Rt Veli Pin* na krajnjem zapadu, tu se nalazi i svjetionik.

Plavnik je udaljen od otoka Cresa svega 1 km, od kog ga dijeli *Kanal Krušija*. Tu se nalazi najveća dubina sjevernog Jadrana od 128 metara. Od otoka Krka je udaljen 5 km.

Otok nije stalno naseljen, sve donedavno korišten je kao pašnjak za ovce, a danas ga posjećuju turisti izletnici. U novije vrijeme koriste ga lovci koji su ga zakupili kao lovište i na njemu naselili pored uobičajenih zečeva, i jarebica i jelena lopatara.

Otok je stanište bjeloglavog supa, pa postoji inicijativa da se proglasi zoološko - botaničkim rezervatom.

Transport
---------

Do otoka nema stalne brodske veze, ali ima mali poljski aerodrom za manje avione i helikoptere.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  „*O Plavniku*" (hrvatski). Planinarsko društvo Obzova otok Krk. Pristupljeno 07. 05. 2017.
2. ↑  „*Coastline length and aeras of island...*" (engleski). Geoadria. Pristupljeno 06. 05. 2017.
3. ↑  „*Jelen lopatar*" (hrvatski). Adria-hunt d.o.o.. Arhivirano iz originala na datum 2016-12-20. Pristupljeno 07. 05. 2017.

Vanjske veze
------------

***Plavnik*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Karta otoka Plavnik* (`sh`)
**Kraljevina Galicija** nastaje kada je Alfonso III Veliki podelio svoje kraljevstvo između svoja tri sina, od kojih je Ordonju pripala Galicija. Međutim, kada je 914. godine umro njegov brat Garsija I od Leona ostavivši presto bez naslednika, Ordonjo nasleđuje takođe i krunu leonsku krunu pod imenom Ordonjo II od Leona, čime dolazi do ujedinjenja ova dva kraljevstva. Kraljevstvo Galicija kao nezavisni entitet ponovo se pojavilo još nekoliko puta u toku istorije ali na veoma sporadičan način bez veće važnosti. Bilo je deo prvo Kraljevine Leona, do 1230. godine, zatim Krune Kastilje i konačno Španije, predstavljajući samo samu titulu koja se dodavala krunama Leona i Kastilje, čiji su kraljevi uvek ujedno bili i kraljevi Galicije.

Tokom kratkog perioda kraljevi Portugala Fernando I (1369-1373)i Alfonso V (1475-1479) su takođe bili kraljevi Galicije, kao i Leona i Kastilje. Zvanično, Galicija se održala kao kraljevina do 1833, kada je bila podeljena na današnje četiri provincije.

Asturleonska dinastija
----------------------

* 910-924 - Ordonjo II od Leona i I od Galicije (takođe kralj Leona između 914-924)
* 924-925 - Fruela II
* 925-926 - Alfonso Frojlaz, Fruelin sin
* 926-929 - Sančo Ordonjez, Ordonjev sin
* 960-966 - Sančo I od Leona
* 982-999 - Bermudo II od Leona, kralj Galicije i Leona (985-999).

Dinastija Navare
----------------

* 1065-1071 - Garsija od Galicije
* 1071-1072 - Sančo II od Kastilje

Burgundijska dinastija (Leon i Kastilja
---------------------------------------

Alfonso VII od Leona i Kastilje, pre nego što se popeo na presto Leona i Kastilje (1129), po majčinoj liniji je postao kralj Galicije (1112).

Nakon njegove smrti, titula je prešla na njegove naslednike, kraljeve Leona. Kada je kraljevstvo Leon bilo uključeno u Krunu Kastilje sa Fernandom Ordonjo III, onda su kastiljanski kraljevi počeli da nose i titulu kralja Galicije do 1833.

Povezano
--------

* Vladari Asturije
* Vladari Leona
* Vladari Kastilje
* Vladari Španije


|  |
| --- |
| **Spisak vladara hrišćanskih kraljevina na Pirinejskom poluostrvu od Rekonkiste do danas** |
| Vladari Portugala | Vladari Španije |
| Kruna Kastilje | Vladari Navare | Kruna Aragona |
| Vladari Galicije | Vladari Asturije | Vladari Leona | Vladari Kastilje | Vladari Aragona | Grofovi Barselone | Vladari Valensije | Vladari Majorke |



|  |
| --- |
| **Spisak hrišćanskih kraljevina na Pirinejskom poluostrvu od Rekonkiste do danas** |
| Portugal | Španija |
| Kruna Kastilje | Kraljevina Navara | Kruna Aragona |
| Kraljevina Galicija | Kraljevina Asturija | Kraljevina Leon | Kraljevina Kastilja | Kraljevina Aragon | Grofovija Barselona | Kraljevina Valensija | Kraljevina Majorka |
**Baltička kosa** (ruski: *Балтийская коса*, poljski: *Mierzeja Wiślana*, njemački: *Frische Nehrung*) je eolska sprud (poluotok) koja razdvaja Vislansku lagunu od Baltičkog mora (Gdanjski zaljev).

Karakteristike
--------------

Baltička kosa proteže se u dužinu od nekih 70 km od poljskog Pomeranskog vojvodstva do Sambijskog poluotoka u ruskoj Kalinjingradskoj oblasti. Širina joj varira od 0,5 do 2 km, obala uz Vislansku lagunu obrasla je trskom i 
borovom šumom, za razliku od tog baltička obala je pojas dina i dugih pješčanih plaža.

Duž šire poljske strane sprudi ide cesta 501 skoro do ruske granice, na užoj ruskoj nema nikakvog puta ni većeg naselja. Sprud završava Baltijskim tjesnacem kod grada Baltijska.

Najveće naselje na sprudi je resort Krynica Morska u Poljskoj sa lukom u laguni za izletničke brodove iz Elbląga i plažama uz Baltik.

Izvori
------

1. 1 2 3 4   „Die Frische Nehrung – Ostseestrand im Bernsteinland" (njemački). Ermland-Masuren. Pristupljeno 13.01. 2022.

Vanjske veze
------------

* *Die Frische Nehrung-Ostseestrand im Bernsteinland* (`de`)

***Baltička kosa*** na Wikimedijinoj ostavi
**Bengalska glad 1943.** (bengalski:  *Pañcāśēr Manbantar*) je masovna glad koja je za vrijeme Drugog svjetskog rata pogodila područje Bengalske provincije u Britanskoj Indiji (današnja država Bangladeš i indijske savezne države Zapadni Bengal, Odisha i Bihar). Uzrok je bio u izuzetno lošoj žetvi, ali ekonomskim i logističkim poremećajima izazvanim ratnim zbivanjima, prije svega japanskom invazijom i osvajanjem Burme 1942. godine odakle se Bengal velikim dijelom opskrbljivao rižom; katastrofi su doprinijeli i politički faktori. Računa se da je od gladi i njenih posljedica (bolesti koje je pospješila pothranjenost) umrlo između 1,5 i 4,5 miliona stanovnika Bengala (koji je tada imao ukupnu populaciju od 60,3 miliona ljudi). Odgovornost britanskih vlasti, a prije svega premijera Winstona Churchilla, za te događaje je decenijama predmet rasprave među indijskim historičarima.

Vidi još
--------

* Holodomor

Vanjske veze
------------

***Bengalska glad 1943.*** na Wikimedijinoj ostavi

* Bengal Famine materials in the South Asian American Digital Archive (SAADA)
* Hungry Bengal - War, Famine, Riots, and the End of Empire 1939-1946
**Chicago soul** stli je soul glazbe, koji nastaje tijekom 1960-ih u Chicagu. Također i u Detroitu u izdavačkoj kući 'Motown' i Memphisu, odakle dolaze odlučni izvođači (Memphis soul), koji su zajedno sa Chicagom i 'Chicago soul' stilom, pomogli u revoluciji soul orijentiranih albuma početkom 1970-ih. 

Zvuk 'Chicago soul' isti je kao i 'southern soul', sa velikim utjecajem crnačke gospel glazbe, kao i jasan zvuk gospela koji je bio nešto lakši i više profinjen u svom pristupu. Vokalne skupine iz Chicagoa sklone su izvedbama višeglasnog i pratećeg pjevanja, dok solo glazbenici imaju vrlo melodičan i pomalo pop pristup na svojim skladbama. Pratnja se sastoji uglavnom od visoko opremljenog orkestralnog aranžmana, sa puhačkim i žičanim instrumentima, a po tome su bili vrlo poznati aranžeri i glazbeni producenti Johnny Pate (koji je uglavnom radio sa puhačkim instrumentima) i Riley Hampton (koji je uradio sa žičanim instrumentima). Ovakav stil soul glazbe ponekad se naziva i 'mekanim soulom (soft soul)', kako bi se lakše razlikovao od surovog i gospel 'hard soul' stila.

Vanjske veze
------------

* Allmusic.com Arhivirano 2005-05-04 na Wayback Machine-u - Chicago Soul

| * p
* r
* u
Soul |
| --- |
| Blue-eyed soul - Brown-eyed soul - Chicago soul - Country soul - Hip hop soul - Memphis soul - Modern soul - Neo soul - Northern soul - Philadelphia soul - Psihodelični soul - Southern soul - Spoken word soul - Soul rock |
| 

|  |
| --- |
| **Povezano** |
| Blues • Gospel • Ritam i blues • Funky |

 |
*Ovo je kinesko ime; porodično ime je* Chu*.*
**Chu Suiliang** (褚遂良) (597–658), kurtoazno ime **Dengshan** (登善), formalno **Vojvoda od Henana** (河南公), bio je kineski velikodostojnik, odnosno kancelar u službi dinastije Tang za vrijeme cara Taizonga i njegovog sina cara Gaozonga. Chu je vrhunac moći stekao pred kraj Taizonogve vladavine kada mu je povjereno pisanje službenih historija, a istovremeno je postao carev čovjek od najviše povjerenje. Nakon careve smrti mu je povjereno pomaganje i savjetovanje caru Gaozongu, što je činio zajedno sa Gaozongovim stricem Zhangsun Wujia. Godine 655. se žestoko suprostavio carevoj odluci da svoju prvu suprugu caricu Wang ukloni u korist nove supruge carice Wu (kasnije poznate Wu Zetian), zbog čega je pao u nemilost, postao degradiran i imenovan na sve niže i niže dužnosti, završivši kao prefekt ujdaljene Prefekture Ai (愛州, današnja provincija Thanh Hoa u Vijetnamu). Umro je u egzilu 658.

Napomene i reference
--------------------

* *Knjiga Tanga*, vol. 80. Arhivirano 2007-10-11 na Wayback Machine-u
* *Nova knjiga Tanga*, vol. 105. Arhivirano 2007-10-11 na Wayback Machine-u
* *Zizhi Tongjian*, vols. 195, 196, 197, 198, 199, 200.

Eksterni linkovi
----------------

* Chu Suiliang and his Calligraphy Gallery at China Online Museum
**Bebi Džejn Hadson** je izmišljeni lik iz romana *Šta se dogodilo sa Bebi Džejn?* (1960), Henrija Farela. Kultno izvođenje Bebi Džejn je 1962. dala glumica Beti Dejvis u filmu Šta se dogodilo sa Bebi Džejn?, a 1991. snimljena je i istoimena TV–serija u kojoj je u ovoj ulozi bila Lin Redgrejv. Dejvisova je za ovaj film bila u konkurenciji za Oskara za najbolju glavnu glumicu, a Američki filmski institut je *njenu Bebi Džejn* proglasio za jednog od pedeset najvećih filmskih zlikovaca svih vremena.

O liku
------

Priča o Džejn Hadson počinje 1917. godine, kada počinje nagli rast njene popularnosti. Džejn koja je tada bila tinejdžerka, igrala je i pevala sa svojim ocem širom zemlje i bila poznata kao *Bebi Džejn*. Sve to vreme njena sestra Blanš gleda kako Džejn postaje zvezda, dok je ona u potpunosti zapostavljena. Priča se potom prebacuje nekoliko godina u budućnost, kada su obe sestre poznate glumice, s tim što je Blanš daleko popularnija od sestre. Džejn zapravo i ne dobija uloge, a i za one koje dobije može da zahvali uticaju svoje sestre. Jednog dana Blanš doživljava tešku saobraćjanu i postaje nepokretna. O njoj počinje da se stara Džejn, koja je postala personifikacija propale zvezde i groteskna karikatura svog detinjstva. Duboko potonula u alkoholizam i mentalno obolela, ona i dalje nosi detinje haljine u kojima je nastupala kao devojica, pravi pletenice i na glavu stavlja mašnu. Pored toga, ona neštedimice fizički i mentalno zlostavlja Blanš – tuče je, izgladnjuje i nedozvoljava joj da izađe iz kuće. Kada njihova služavka pokuša da prijavi slučaj, a Blanš bezuspešno pokuša da pobegne, Džejnino ludilo kulminira i ona planira da ubije sestru. Međutim, umesto toga samo je kidnapuje. Policija saznaje za to i pronalazi ih na lokalnoj plaži. Blanš je upravo ispričala sestri šta se dogodilo one noći kada je ona povređena. Naime, ona je za svoju nesreću okrivila Bebi Džejn, koja je bila toliko pijana da nije mogla da razazna šta je uradila a šta ne. Osećajući ogromnu grižu savesti zbog propasti sestrine blistave karijere, ali i normalnog života, Džejn se godinama povlačila u svoj svet, gde je sve bilo lepo i jednostavno – kao u detinjstvu.
*Za ostale upotrebe, v. Vrbovec.*

  
Koordinate: 41° 20′ 16" SGŠ, 21° 17′ 48" IGD

**Vrbovec** (mak. *Врбоец*) je naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Vrbovec pripada opštini Kruševo.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Vrbovec je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 30 km zapadno.

Vrbovec se nalazi na zapadnom obodu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je na istoku ravničarski, dok se ka zapadu izdižu prva brda Buševe planine. Nadmorska visina naselja je približno 680 metara.

Klima u naselju je kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Po popisu stanovništva iz 2002. godine Vrbovec je imao 265 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%). Do prve polovine 20. veka isključivo stanovništvo u naselju bili su Turci, koji su potom spontano iselili u maticu.

Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Kruševo

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.krusevo.gov.mk Zvanična stranica opštine Kruševo

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Kruševo |
| --- |
| **Kruševo** • 
Aldanci • 
Ariljevo • 
Belušino • 
Birino • 
Borino • 
Bučin • 
Vrbovec • 
Gornji Divljaci • 
Donji Divljaci • 
Jakrenovo • 
Miloševo • 
Norovo • 
Ostrilci • 
Presil • 
Pusta Reka • 
Saždevo • 
Sveto Mitrani • 
Selce |  |
Sandra Benčić, daje izjavu za medije (2022.)Sandra Benčić, daje izjavu za medije (2022.)
**Sandra Benčić** (Zabok, 28. siječnja 1978.) hrvatska je političarka, te aktivistica za građanska prava. Članica je političke platforme Možemo!. Članica je Sabora, kao dio Kluba zastupnika zeleno-lijevog bloka. Predsjednica je Odbora za zaštitu okoliša i prirode, te članica Odbora za pravosuđe.

Biografija
----------

Završila je Pravni fakultet Sveučilišta u Zagrebu. 

Članica je Centra za mirovne studije (CMS), gdje je i radila do 2018. godine, ponajviše na temama nejednakosti i migracija. Također se bavila regionalnim razvojem i fondovima EU, kao suosnivačica jedne od prvih konzultantskih tvrtki za EU fondove u Hrvatskoj - Razbor, gdje je radila do 2010. Prije ulaska u Sabor radila je kao predavačica u Algebri, kao i vanjska stručnjakinja Vijeća Europe za slobodu govora. Bila je članica Povjerenstva za postupanje po pritužbama u MUP-u i Savjeta za razvoj civilnog društva. 

Od samog osnivanja je aktivna članica platforme Možemo!, a trenutno je koordinatorica stranke.
**Sandra Prodanović**, rođena 1. aprila 1988. u Beogradu, a poznatija pod umetničkim imenom **Sandra Afrika**, srpska je turbo-folk pevačica. Za Sandru se smatra da je jedna od najprovokatnijih pevačica sadašnjice, zbog toga što je na početku svoje karijere više isticala svoju zadnjicu nego glasovne mogućnosti, ali kasnije kada je počela da snima duete sa raznim estradnim zvezdama i to se promenilo.

Rođena je u Beogradu u porodici Prodanović. Ima majku Jasminu, brata Miloša i sestru Anitu. Karijeru je započela kao član prateće plesne grupe Milojka Mila Kitića. Zapravo, bila je jedna od devojaka koje izvode koreografiju na Kitićevim nastupima. Tokom tog perioda, mediji su isticali njene atribute, pa je odlučila da se oproba kao solista. Godine 2007. izdala je prvu pesmu *Afrika*, po kojoj je dobila sadašnji pseudonim.

Nastavila je sa radom i sada izdaje po dve i više pesama godišnje. U saradnji sa izdavačkim odsekom televizije DM SAT, Sandra je 2011. izdala album *Sandra Afrika*. Na albumu se nalazi njenih prvih devet snimljenih pesama — od *Afrika* iz 2007. do *Samo poželi* iz godine izdavanja. Tri godine ranije, oktobra 2009, izdat je maksi kompakt-disk sa prvih pet snimljenih pesama.

Posebnu pažnju Sandra Afrika je privukla krajem septembra 2012. izdavanjem pesme *Neko će mi noćas napraviti sina*, za koju je propratni spot ocenjen kao atraktivan i provokativan. Isti slučaj se desio krajem aprila naredne godine, kada je u saradnji sa rumunskim muzičarem Kostijem izdata pesma *Devojka tvog druga*. Ovog puta, spot je ocenjen kao još provokativniji, te je na Jutjubu zabranjen za neprijavljene i maloletne korisnike.

Diskografija
------------

### Albumi

* *Pijana* (2017)

### Singlovi

|  |  |
| --- | --- |
| * *Afrika* (2007)
* *Kad me vidiš* (2008)
* *Kad zaplačem* (2008)
* *E pa neću* (2009)
* *Pogledaj me* (2009)
* *Baš mi je žao* (2009)
* *Vrela noć* (2010)
* *Molićeš me* (2011)
* *Samo poželi* (2011)
* *Crni Mile* (2011)
* *Divlja jagoda* (2012)
* *Abrakadabra* (2012)
* *Neko će mi noćas napraviti sina* (2012)
* *Devojka tvog druga* (2013)
 | * *Oči plave* (2014)
* *300 čuda* (2014)
* *Bye bye* (2014)
* *Haljina bez ledja* (2014)
* *Devojački san* (2014)
* *Pozovi ga ti* (2015)
* *Usne bez karmina* (2015)
* *Ljubav stara* (2015)
* *Šarala varala* (2016)
* *Loša u krevetu* (2016)
* *Mojito* (2016)
* *Adio* (2016)
* *Nevaljala* (2016)
 |

Izvori
------

1. ↑  „Sandra Afrika: Ko me oženi neće se kajati". Večernje novosti. 5. 12. 2008.. Pristupljeno 16. 6. 2013.
2. ↑  „Sandra Afrika — O meni". Sandra Afrika. 5. 12. 2008.. Arhivirano iz originala na datum 2011-12-31. Pristupljeno 16. 6. 2013.
3. ↑  „Sandra Afrika Biografija". Poznati INFO. 5. 12. 2008.. Arhivirano iz originala na datum 2014-01-06. Pristupljeno 16. 6. 2013.
4. ↑  „Sandra Afrika vs. Piletina Časar". Detozin. 5. 12. 2008.. Pristupljeno 16. 6. 2013.
5. ↑  „Spot Sandre Afrike zabranjen za maloletnike". Alo!. 5. 12. 2008.. Arhivirano iz originala na datum 2014-01-06. Pristupljeno 16. 6. 2013.
|  |
| --- |
|  |

**Centralna Australija** je bivša australska teritorija koja je egzistirala od 1927. - 1931. 

Njen glavni grad bio je Alice Springs a prvi guverner od 15. decembra 1926. John Charles Cawood. .

Geografske karakteristike
-------------------------

*Centralna Australija* imala je površinu od 546 046 km² i oko 60 000 stanovnika od kojih je 50 % bilo aboridžinskog porijekla.

Historija
---------

Inicijator stvaranja *Centralne Australije* bio je tadašnji australski ministar George Pearce, zadužen za stanovništvo i teritorije, koji je u federalnom parlamentu tvrdio da su tadašnje Sjeverne teritorije prevelike da se njima može efikasno upravljati, pa je predložio da se podjele po 20 paraleli južne geografske širine na Sjevernu Australiju i **Centralnu Australiju**. 

Ta podjela stupila je na snagu 1. februara 1927. zakonskim aktom o Sjevernoj Australiji (North Australia Act). Ta podjela ipak nije dugo trajala, samo do 12. juna 1931. kad su novim zakonskim aktom obje teritorije ponovno ujedinjene u Sjevernu teritoriju.

Izvori
------

1. 1 2 3 4   „*Office of the Government Resident, Central Australia (1927 - 1931)*" (engleski). Australian Government. Pristupljeno 25. 01. 2013.
2. ↑  „*North Australia (1846 and 1927-1931)*" (engleski). The Australian Empire. Arhivirano iz originala na datum 2013-05-01. Pristupljeno 25. 01. 2013.

Vanjske veze
------------

* *Office of the Government Resident, Central Australia (1927 - 1931)* na portalu Australian Government (`en`)
* *North Australia (1846 and 1927-1931)* na portalu The Australian Empire Arhivirano 2013-05-01 na Wayback Machine-u (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Bion iz Boristena** (grč. Βίων ὁ Βορυσθενίτης, oko 335–oko 245. god. st. e.) bio je antički grčki filozof, rođen u gradu Boristenu (danas Kudak) smeštenom na reci Dnjepru, koju su Heleni u antici takođe nazivali Boristenom, blizu Olbije u Skitiji.

Podaci koje je o vlastitom životu napisao sam Bion, a koje nam prenosi Diogen Laertije u delu *Životi i mišljenja znamenitih filozofa* (IV, 46–47), ostaju problematični. Nije pouzdana priča o niskom poreklu njegove majke, koja je navodno bila bivša prostitutka, i njegovog oca, koji je navodno bio prodavac slane ribe. Priča o finansijskim prevarama njegovog oca i o prodaji samoga Biona u ropstvo nekom retoru takođe je sumnjiva, a možda je skovana po uzoru na navodne događaje iz života Diogena iz Sinope. 

Bion je došao u Atinu oko 315. godine stare ere i, premda ga Diogen Laertije svrstava među akademičare (IV, 46–58), verovatno se družio istovremeno s akademičarem Kseonkratom iz Halkedona, kiničarem Kratesom iz Tebe, kirenjeninom Teodorom Ateistom i peripatetičarem Teofrastom. Kako je iz Atine pošao da luta po raznim grčkim polisima, držeći javna predavanja, to se najčešće ipak povezuje s kiničarima, za koje je ovakvo lutanje bilo naročito karakteristično. Ipak, za razliku od njih, čini se da je Bion za svoja predavanja primao novčanu nagradu. U starosti je postao svojevrsnim dvorskim filozofom makedonskoga kralja Antigona Gonate.

S kiničarima Biona vezuje njegovo teatralno ponašanje, zajedljiv humor na račun ljudskih mana i slabosti, retorika, književni stil, odbacivanje tradicionalnog obrazovanja, odbacivanje celokupne filozofije osim etike. S druge pak strane, u svojon etici Bion je većim delom sledio kirensku škola jer je prihvatao legitimno postojanje različitih društvenih i političkih uloga, uključujući i položaj i ulogu kraljeva, te jer je načelo "koristiti ono što je prisutno" tumačio tako da uključuje ne samo siromaštvo nego i bogatstvo ako dolazi samo. Njegovi kritičari u antici govorili su da je on "obukao filozofiju u šarenu odeću hetere", ali su ipak priznavali snagu i duhovitost njegovih spisa. Ti spisi, sastavljeni mešavinom ozbiljnog i smešnog tona i tematike, iz kojih Teles i Diogen Laertije donose znatne fragmente, snažno su uticali na razvoj dijatribe, uključujući dela Menipa iz Gadare, kao i na Lucilijeve i Horacijeve *Satire*.

  


|  |
| --- |
| Presokratska filozofija > **Sokratska filozofija** > Helenističko-rimska filozofija |
| **Sokrat**
**Kinička škola** :
Antisten - Diogen iz Sinope - Monim - Onesikrit - Krates iz Tebe - Hiparhija - Metrokle - Menip - Bion - Kerkid
**Kirenska škola** :
Aristip iz Kirene - Ptolemej iz Etiopije - Antipatar iz Kirene - Toodor Ateista - Hegesija
**Megarska škola** :
Euklid iz Megare - Diodor Kron - Ihtija - Pasikle - Trazimah - Klinomak - Eubulid - Stilpon - Apolonije Kron - Eufant - Brison - Aleksin
**Elidska škola** :
Fedon iz Elide - Menedem iz Eretrije
Platon |
Portret koji je naslikala Rosalba Carriera, o. 1739  
(Staatliche Kunstsammlungen Dresden)
**Barbara Campanini**, poznata pod nadimkom ***La Barberina***, (7. jun 1721 - 7. jun 1799) bila je italijanska balerina, koja je stekla slavu kao jedna od najvećih baletnih izvođačica u 18. vijeku.

Bila je rodom iz Parme, a učitelj joj je bio Antonio Rinaldi Fossano. Svoj debitantski nastup je imala 1739. u Pariškoj operi. Brzo je stekla popularnost i kao plesačica, ali i kao glumica. Nakon što je nekoliko godina bila na turneji u Londonu i Beču, privukla je pažnju mladog pruskog kralja Friedricha II, koji joj je ponudio namještenje u Dvorskoj operi u Berlinu. Izuzetno povoljni uvjeti namještenja - petomjesečni godišnji odmor i godišnja plaća od 7.000 talira su izazvali špekulacije o tome da je bila ljubavnica kralja, inače poznatog po svojoj nesklonosti ženama i mizoginiji. Godine 1749. je izavala skandal kada je na pozornici javno prihvatila zaruke sa Carlom Ludwigom von Coccejijem, sinom tadašnjeg pruskog kancelara Samuela von Coccejija. Nakon toga se za Carla Ludwiga tajno udala prije nego što je prisiljena na progonstvo, a Carl Ludwig na neko vrijeme završio u zatvoru. Friedrich je oboje pomilovao, te Carla Ludwiga imenovao guvernerom Glogauau u Šleskoj, a Barbari Campanini dao titulu grofica von Barschau. Od muža se razvela 1778. a posljednje godine života provela baveći se dobrotvornim radom. Oporukom je stvorila zakladu za izdržavanje siromašnih plemićkih supruga koja je djelovala do Prvog svjetskog rata.

Godine 1920. je njen život postao predmetom nijemog biografskog filma 
*Die Tänzerin Barberina* gdje je njen lik tumačila Lyda Salmonova, a Friedricha Otto Gebühr, koji će se kasnije proslaviti istom ulogom u tzv. Fridericus Rex filmovima.

***Barbara Campanini*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 168183718
* LCCN: n88032661
* ISNI: 0000 0001 1528 8076
* GND: 118652419
* SUDOC: 158937457
* BNF: cb16922296v (podaci)

 |
Brunhilda i Sigurd na poštanskoj marki izdanoj od Farskih Otoka.
**Sigurd**, koji se u germanskoj mitologiji naziva Siegfried, je nordijski mitski junak.

Bio je usvojeni Reginov sin. Otac ga je poslao u potragu za velikim blagom, zlatom. Reginov otac Hreidmar je prvi stekao to blago koje je nekad pripadalo patuljku Andvariju. Regin i njegov brat Fafnir su ubili Hreidmara kako bi se domogli zlata, ali Fafnir je želio zlato samo za sebe i pretvorio se u zmaja koji je čuvao blago. Sigurd je uspio ubiti zmaja Fafnira i time stekao mudrost i blagostanje (zbog lizanja krvi ubijenog zmaja, a legenda govori i da je Fafnir razumio govor ptica). 

Kada je shvatio da ga Regin želi ubiti zbog blaga, Sigurd ga je ubio i prisvojio zlato samo za sebe. Ova legenda o ukletom blagu i Sigurdu spominje i Sigurdovu ženidbu za Gudrun, njegovu ljubav prema Brunhildi kao i njegovu prijevaru Brunhilde te na kraju njegovu smrt zbog Brunhildine ljubomore. 

Sigurd je poslužio kao glavni junak Wagnerove opere Siegfried iz ciklusa *Prsten Nibelunga*.

***Sigurd*** na Wikimedijinoj ostavi
**Za evropsku Srbiju (ZES)** je bila politička koalicija srpskih stranaka proevropske i pro-zapadne orijentacije osnovana 2008. godine, a koju je vodio predsednik Republike Srbije|predsednik Srbije]] Boris Tadić i njegova Demokratska stranka. Osnovana je u proleće nedugo nakon raspada dotadašnje parlamentarne većine izazvane proglašenjem nezavisnosti Kosova u februaru, a pred izvanredne izbore u maju iste godine.

Stranke koje su ušle u koaliciju su bile:

* Demokratska stranka
* G17 plus
* Sandžačka demokratska partija
* Srpski pokret obnove (SPO)
* Liga socijaldemokrata Vojvodine
* Srpska lista za Kosovo i Metohiju

Za tu je koaliciju bilo karakteristično da je predstavljala model tzv. velikog šatora, odnosno političke koalicije koja je trebala okupiti što je moguće više političkih stranaka, često sa suprotstavljenim ideologijama ili programima. To je dovelo do svojevrsnog "preslagivanja" na srpskoj političkoj sceni, pa se tako pro-zapadnoj Demokratskoj stranci priključio Srpski pokret obnove koji se dotada smatrao "tvrdom" nacionalističkom strankom, dok je radikalno anti-nacionalistička LSV napustila dotadašnji savez sa LDP-om. Osim najosnovnijih ciljeva, kao što su nastavak demokratskih reformi i ulazak ulazak Srbije u EU, glavna svrha koalicije je bilo sprečavanje rasipanja glasova koje bi dozvolilo da nacionalistička SRS postane najjači blok u Skupštini i sastavi vladu.

Koalicija Za evropsku Srbiju je u tome uspela, te je osvojila 39 % glasova i 102 od 250 mesta u Skupštini. Posle je formirala vladu uz pomoć Socijalističke partije Srbije.

Godine 2011. je iz koalicije izašao SPO zbog neslaganja oko politike prema Kosovu, a potom i G17 Plus od koga je kasnije stvorena nova stranka Ujedinjeni regioni Srbije.

Pred izbore 2012. je Tadić okupio novu koaliciju pod naslovom Izbor za bolji život — Boris Tadić.