recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Za ostale upotrebe, v. Perkovci.*

**Stari Perkovci** su naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u sastavu općine Vrpolje u Brodsko-posavskoj županiji.

Zemljopis
---------

Stari Perkovci se nalaze oko 5 km zapadno od općinskog središta Vrpolja, susjedna naselja su Novi Perkovci na sjeveru, Čajkovci na jugu te Novo Topolje na zapadu.

Stanovništvo
------------

Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Stari Perkovci su imali 1.123 stanovnika. 

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2011.***  

  

* **Napomena**: Stari Perkovci se od 1880. do 1931. iskazivaju pod imenom **Perkovci**.

Šport
-----

* NK Slavonac Stari Perkovci

Izvori
------

1. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr
2. ↑  Popis stanovništva Republike Hrvatske 2011. www.dzs.hr

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Stari Perkovci** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*


| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Općine Vrpolje |
| --- |
| Vrpolje • Čajkovci • Stari Perkovci |

***Stari Perkovci*** na Wikimedijinoj ostavi
**Burger King** (skraćeno **BK**) je globalni lanac restorana brze hrane čije sjedište nalazi u okrugu Miami-Dade u američkoj državi Florida. Kompanija je osnovana 1953. pod imenom *Insta-Burger King* u Jacksonvillu (Florida). Dvije godine kasnije je došlo u financijske poteškoće, pa su ga otkupili David Edgerton i James McLamore te mu dali današnje ime. 

Krajem 2010. Burger King je imao oko 12.000 restavracij u 73 različite zemlje, od čega se 66% nalazi na teritoriju SAD. 

Najpoznatiji proizvod Burger Kinga je hamburger pod imenom Whopper.

Vanjske veze
------------

***Burger King*** na Wikimedijinoj ostavi

 Fast food in North America - informacije na stranici Wikivoyage

* Službeni veb-sajt
* Yahoo! Burger King Corporation Company Profile at Yahoo! Finance
* Burger King Corporation Company Profile at Hoovers.com
* Liz's Legacy Cancer Fund BK Beat Cancer for Kids
* Burger King na Wayback Machine-u (archived March 24, 2002)

Koordinate: 25°46′57.99″N 80°17′14.56″W﻿ / ﻿25.7827750°N 80.2873778°W﻿ / 25.7827750; -80.2873778
**Ahriman** ili **Angra Mainju** je zoroastrijski zloduh, odnosno suprotnost bogu dobra, Ahura Mazdi. Prirodu Ahrimana često opisuje riječ „drudž" (*laž*), a glavne njegove karakteristike su pohlepa, gnjev i zavist. Ahriman je opisan kao prirodna sila odvojena od Ahure Mazde i suprostavljena njemu i njegovu djelu, a egzistira samo na duhovnom planu, za razliku od duhovne i fizičke egzistencije onog što je stvorio Ahura Mazda. Napad Ahrimana događa se između tih dviju krajnih točaka na vremenskoj traci. Ljudi se u njihovoj dugotrajnoj borbi, koja po legendi traje devet milenijuma, mogu prikloniti jednoj ili drugoj strani, što ovisi od toga jesu li oni dobre i pravedne ili loše i zle osobe. Zoroastrizam je dualistička religija po tome što predviđa pobjedu Dobra (Ahura Mazde) na kraju historije, odnosno poraz Ahrimana i njegovih demona.

Veze
----

* Zoroastrizam
* Zaratustra
* Ahura Mazda

Izvori
------

Literatura
----------

* (`en`) Ahriman (enciklopedija Britannica)
* (`en`) Duchesne-Guillemin, Jacques [15. 12. 1984.] (28. 7. 2011.). *Ahriman*, Encyclopædia Iranica. New York: Columbia University.
**Tehnički univerzitet Bliskog istoka** (turski: ) je javni tehnički univerzitet u Ankari, glavnom gradu Turske. Univerzitet posebnu pažnju poklanja izučavanjima i podučavanju u oblastima inžinjeringa i prirodnih nauka i nudi oko 40 preddiplomskih, 97 diplomskih (master) i 62 postdiplomska (doktorska) studijska programa na 5 fakulteta i 5 doktorantskih škola. Univerzitet izvodi i određene obrazovne programe koji bi spadali u domenu društvenih i humanističkih nauka. Glavni univerzitetski kampus nalazi se u zapadnom delu turskoga glavnog grada i prostire se na 4,500 hektara od kojih je 3,000 hektara prekriveno pretežno crnogoričnom šumom. Na kampusu se nalazi i prirodno jezero *Eymir* koje nosi ime po turkijskom oguziškom plemenu *Eymür*. Dominantni jezik nastave i administracije na univerzitetu je engleski.

Od 1,000 najuspešnijih studenata na *turskom nacionalnom prijemnom ispitu za univerzitete* čak ih se jedna trećina upisuje samo na ovaj univerzitet i većina odeljenja prihvata tek 0.1% od 1,500,000 prijavljenih kandidata za upis.

Istorija
--------

Tehnički univerzitet Bliskog istoka osnovan je 15. novembra 1956. godine pod nazivom *Tehnički institut Bliskog istoka* (turski: ) sa zadanim ciljem da doprinese razvoju Turske, ali i regionu Bliskog istoka, Balkana i tada sovjetskog regiona Kavkaza. 22. januara 1957. godine institucija je na osnovu *Zakona broj 6213* usvojila današnji naziv. 1963. godine univerzitet je preseljen na zapadne rubove turskog glavnog grada, gde je osnovan današnji kampus kao prvi univerzitetski kampus toga tipa u zemlji.

Izvori
------

1. ↑  „About METU: Administration". Middle East Technical University. March 2010. Arhivirano iz originala na datum 2011-02-13. Pristupljeno 2010-04-06.
2. 1 2 3 4  „About METU: General Information". Middle East Technical University. January 2010. Arhivirano iz originala na datum 2011-07-20. Pristupljeno 2010-04-06.

Vanjske veze
------------

* (`tr`) Službena stranica

| * p
* r
* u
Institucionalna mreža univerziteta u evropskim glavnim gradovima |
| --- |
| 
* Nizozemska Amsterdam
* Turska Ankara (AU)
* Turska Ankara (ODTU)
* Grčka Atena
* Austrija Beč
* Srbija Beograd
* Njemačka Berlin (Freie)
* Njemačka Berlin (Humbolt)
* Slovačka Bratislava
* Belgija Bruxelles (francuski)
* Belgija Bruxelles (nizozemski)
* Rumunija Bukurešt
* Mađarska Budimpešta
* Danska Kopenhagen
* Irska Dublin
* Finska Helsinki
* Švicarska Lausanne
* Portugal Lisabon
* Slovenija Ljubljana
* Ujedinjeno Kraljevstvo London
* Španija Madrid (UAM)
* Španija Madrid (UAC)
* Rusija Moskva
* Kipar Nikozija
* Norveška Oslo
* Francuska Pariz I
* Francuska Pariz III
* Francuska Pariz VI
* Francuska Pariz-Dauphine
* Češka Prag
* Latvija Riga
* Italija Rim III
* Italija Rim-Sapienza
* Italija Rim-Tor Vergata
* Severna Makedonija Skopje
* Bugarska Sofija
* Švedska Štokholm
* Estonija Tallinn (TU)
* Estonija Tallinn (TTU)
* Albanija Tirana
* Litvanija Vilnius
* Poljska Varšava
* Hrvatska Zagreb

 |
**Tehnološka singularnost** je kada vreme prestaje da ima ulogu zbog brzine prenosa informacija i tehnologije.
Preciznije, tehnološka singularnost je hipotetička tačka u budućnosti u kojoj tehnološki razvoj civilizacije dobija sve veće ubrzanje u sve kraćim intervalima vremena i teži ka beskonačnosti u formi eksponencijalne funkcije.

Tehnološka singularnost se odnosi na ideju da će tehnološki progres dostići veliku vrednost u skoroj budućnosti. Ova ideja je podstaknuta posmatranjem ubrzavajućeg napretka u polju zdravlja, tehnologije i kapaciteta ljudi kod obrade informacija.

Projektovanje ovih kapaciteta u budućnost je navelo veliki broj filozofa da predvide u skorije vreme pojavljivanje veštačkih inteligencija koje se same unapređuju ili superinteligencija, što je izvan trenutnih ljudskih sposobnosti, pa postaje nemoguće razumeti ga sa današnjom koncepcijom sveta. Dakle, tehnološka singularnost može da se gleda kao metasistemska tranzicija ili transcedencija ka potpuno novim mogućnostima uma, društva i tehnologije.

Vanjske poveznice
-----------------

* Ray Kurzweil, *The Singularity is Near*
* Singularnosti i noćne more: ekstremi optimizma i pesimizma o ljudskoj budućnosti David Brin
* Kritička rasprava o konceptu singularnosti Robin Hanson
* Da li je singularnost iza ugla Robin Hanson
Sultan Otomanskog carstva Mehmed II. ulje na platnu slikara Gentile Bellinija iz 1480.
**Sultan** (arapski: سلطان) je islamska vladarska titula, koja je imala različita historijska značenja.

Izvorno je to bila apstraktna arapska imenica, koja je značila; *snaga*, *snažan*, *vladar*, *kralj*. Kasnije su tu titulu počeli koristiti pojedini muslimanski vladari, koji su pretendirali i imali potpuni suverenitet nad svojim teritorijem, bez ikakve više vlasti nad sobom. 
Teritorij nad kojim su vladali zvao se **Sultanat** (arapski: سلطنة‎).

Prvi koji je ponio titulu *sultan* bio je gaznavidski vođa Mahmud Gaznevi, koji je vladao od 998. do 1030. godine. Od Tugrul bega (990. - 1063.) nadalje, su titulu *sultan* počeli upotrebljavati vladari iz seldžučke dinastije, a od Osmana I. i vladari Otomanskog carstva. Tu titulu nosili su i vladari iz Dinastije Ajubida i vladari Mamlučkog sultanata u Egiptu. Sultani su praktički u svojim rukama imali svu svjetovnu i vjersku vlast, iako je formalno religijska ostala u rukama kalifa.

I danas u pojedinim islamskim zemljama, državni poglavari nose titulu sultan, - poput **Sultanata Oman**, **Sultanata Brunej**.

Izvori
------

1. ↑  EtyomologyOnLine, (`en`)

Vanjske poveznice
-----------------

* EtyomologyOnLine (`en`)

***Sultan*** na Wikimedijinoj ostavi
Zastava reksista.
**Reksizam** je bio fašistički pokret aktivan u Belgiji u prvoj polovini XX vijeka. Iako svoje korijene vuče još od kraja Prvog svjetskog rata, pokret je politički okupljen 1930. u **Parti Rexiste** koju je osnovao Leon Degrelle. Stranka je u početku zagovarala konzervativne katoličke vrijednosti, ali se s vremenom približila nacizmu; većina članova, uključujući i samog Degrellea, je za vrijeme okupacije sarađivala s Nijemcima.

Naziv pokreta proizlazi iz slogana *Christus Rex* (*Krist Kralj*) koji označava zagovaranje katoličkih vrijednosti i velikog uticaja Crkve u organizaciji države; u ondašnjoj Belgiji su postojale i konzervativne novine naziva *Christus Rex* za koje je Degrelle radio dok nije pokrenuo vlastite *Éditions de Rex*. Osim isticanja tradicionalnih katoličkih vrijednosti, stranka je zagovarala ukidanje demokratije, uvođenje korporativističke organizacije, elemente nacionalizma, socijalnu jednakost, ali i žestoki antikomunizam. Konačni cilj političke djelatnosti trebao je biti uspostavljanje klerofašističke diktature u zemlji.

*Parti Rexiste* je potporu imala pretežno u frankofonom, valonskom dijelu Belgije, dok je među Flamancima bila popularnija Flamanska nacionalna unija. Na izborima 1936. reksisti su dobili 21 mjesto u Senatu i 12 mjesta u Predstavničkom domu, dok su tri godine kasnije imali samo po četiri mjesta.

Nakon uspona NSDAP-a u Njemačkoj, stranka je počela svoje ideje prilagođavati nacističkima usvajajući antisemitizam i sekularne stavove. Od Nijemaca su dobijali i finansijsku pomoć, ali istodobno su slabile veze sa Crkvom, uglavnom zbog nezadovoljstva biskupa novom politikom. Nakon njemačke invazije na Belgiju 1940. godine jedan dio reksista se uključio u pokret otpora nezadovoljan nacističkom antiklerikalnom i antisemitskom politikom, no većina je sarađivala s okupatorom kojeg je vidjela kao saveznika u borbi protiv komunizma. U uskoj vezi s reksizmom bile su i belgijske SS-formacije *Wallonien* i *Langemarck* koje su početkom Operacije Barbarossa poslale 25.000 i 15.000 dobrovoljaca na Istočni front.

Books
-----

* Baland Lionel, Léon Degrelle et la presse rexiste, Paris, Éditions Déterna, 2009 (ISBN 978-2-913044-86-9)
* Streel José, La révolution du XXème siècle (réédition du livre paru en 1942 à la NSE à Bruxelles), préface de Lionel Baland, Déterna, Paris, 2010.
**Rèkāt**, ponegdje i *rek(i)jat* ili *rećat* (ar. ركعة - rakʿah‎, množina: ركعات - rakaʿāt), jeste jedinica islamske molitve (namaza). Sastoji se od propisanih pokreta i riječi koje muslimani izvršavaju, odnosno izgovaraju u toku namaza.

Opis jednog rekata
------------------

Nakon što uzme abdest i odluči da će obaviti namaz radi Uzvišenog Allaha vjernik će izgovoriti početni tekbir, a zatim će stajati, učeći tiho Kur'an. U drugom dijelu rekata izvršit će pregibanje, stavljajući pritom šake na koljena, nakon čega će se nakratko ponovo uspraviti, a zatim spustiti lice na tlo (tj. čelo i nos), držeći laktove odignute, tj. *past će na sedždu*, položaj potpune predanosti Allahu. Nakon prve sedžde nakratko će se vratiti u sjedeći položaj, a zatim će učiniti drugu sedždu, nakon koje će ili ustati na naredni rekat ili će ostati sjediti, u zavisnosti od toga koji je po redu rekat završen.

Svaki namaz ima određen broj rekata:

Obavezni dnevni namazi (farzovi)
* Sabah-namaz - 2 rekata [+ 2 rekata sunneta prije farza (preporučeno)]
* Podne-namaz - 4 rekata [+ 4 rekata sunneta prije i 2 rekata sunneta poslije farza (preporučeno)]
* Ikindija-namaz - 4 rekata [+ 4 rekata sunneta prije farza (opcionalno)]
* Akšam-namaz - 3 rekata [+ 2 rekata sunneta poslije farza (preporučeno)]
* Jacija-namaz - 4 rekata [+ 4 rekata sunneta prije (opcionalno) i 2 rekata sunneta poslije farza (preporučeno)]

Džuma-namaz, koji je također obavezan, ali se klanja samo petkom u vremenu podne-namaza i samo kolektivno, ima 2 rekata.

Sastavni dijelovi rekata
------------------------

Ispod su navedeni obavezni dijelovi rekata bilo kojeg namaza (obaveznog ili dobrovoljnog), po redoslijedu izvršavanja. Neki od njih izvršavaju se na svakom, neki samo na prvom, a neki samo na posljednjem rekatu (vidjeti napomene).

* Početni tekbir
* Dova (najčešće je to *Subhaneke*)
* Učenje El-Fatihe
* Učenje još jedne sure
* Ruku'
* Vraćanje u uspravan položaj
* Prva sedžda
* Kratko sjedenje
* Druga sedžda
* Sjedenje
* Predavanje selama

Povezano
--------

* Tesbih
* Zikr

Napomene
--------

1. ↑  U Bosni i Hercegovini i ostalim dijelovima Balkana odmah nakon jacije-namaza klanja se i vitr-namaz, koji nije dio jacije-namaza, već poseban namaz koji spada u potvrđene sunnet-namaze, a ima 3 rekata.
2. ↑  Samo na prvom rekatu.
3. ↑  Samo na prvom rekatu, ali ne u svim mezhebima.
4. ↑  Samo na drugom i posljednjem rekatu.
5. ↑  Samo na posljednjem rekatu.
Završno razvrtalo sa spiralnim zubima, kontinuirano po cijeloj duljini brida, a služi za najfiniju obradu.
Četiri mala razvrtala sa spiralnim zubima.
**Razvrtanje** je postupak fine (završne) strojne obrade cilindrične rupe. Točnost dimenzije, geometrijski oblik i hrapavost površine koja se dobije nakon obrade bušenjem ne zadovoljava u većini slučajeva. **Razvrtala** su rezni alati koji se upotrebljavaju za završnu obradu rupe i služe za finu obradu već postojećih rupa, tj. za dotjerivanje glatkoće površine i postizanje veće točnosti izbušenih rupa (dosjed). 

Razvrtalo skida relativno mali sloj materijala s relativno malom brzinom obrade. Alat postupno aksijalno ulazi u rupu. Razvrtalo obrađuje samo prednjim konusnim (stožastim) dijelom, dok cilindrični dio služi kao vodilica i za zaglađivanje rupa. Duljina konusnog dijela ovisi o vrsti obrađivanog metala. Veća duljina konusnog dijela daje ljepšu i čišću obrađenu površinu. Pravilan rad razvrtala ovisi od njegove konstrukcije, izrade i načina upotrebe (režimima rada). 

U radu se susreće puno vrsta i veliki broj razvrtala. Dijele se prema konstrukciji zuba, vrsti materijala, načinu primjene, obliku obrađivane rupe, načinu pričvršćenja. Kod konusnih razvrtala javljaju se posebni uvjeti rezanja zbog njihove konstrukcije. Garnitura se u principu sastoji od tri razvrtala:

* Prvo razvrtalo služi za grubu obradu i ima stepeničaste bridove (zube);
* Drugo razvrtalo ima sitne zube koji pri razvrtanju lome strugotinu i služi za finu obradu;
* Treće ili završno razvrtalo ima ravne ili spiralne zube kontinuirano po cijeloj duljini brida i služi za najfiniju obradu.

***Razvrtala*** na Wikimedijinoj ostavi

Izvori
------

1. ↑  [*mrtav link*] "Alatni strojevi I", dipl. ing. strojarstva Ivo Slade, www.cnt.tesla.hr, 2012.
2. ↑  [*mrtav link*] "Obrada materijala II", dipl. ing. strojarstva Ivo Slade, www.cnt.tesla.hr, 2012.
3. ↑   "Tehnička enciklopedija", glavni urednik Hrvoje Požar, Grafički zavod Hrvatske, 1987.
**Oulad Teima** (arapski: أولاد تايمة ) poznata i po svom starijem imenu - **Houara** je grad od 89,387 stanovnika na jugozapadu Maroka u Regiji Souss-Massa.

Geografske karakteristike
-------------------------

Oulad Teima se prostire u dolini rijeke Sus, udaljena 48 km istočno od svog regionalnog administrativnog centra Agadira.

Historija
---------

O historiji starijeg berberskog naselja - *Houara* se malo tog zna, osim da je bilo neformalna prijestolnica istoimenog plemena, koje je za Antike sudjelovalo u osvajanju Sicilije.

*Houara* je naglo narasla u posljednim dekadama 20. vijeka, zbog povećane potražnje za voćem i povrćem sa njenih farmi.

Privreda
--------

  

Današnja Ouled Teima je administrativno-trgovački centar poljoprivrednog kraja, poznat po voću i povrću.
Njen pitoreskni suk je uvijek dobro posjećen, a naročito četvrtkom kad je sajmeni dan.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Morocco, Kingdom of Morocco*" (engleski). City population. Pristupljeno 30. 06. 2020.
2. 1 2 3   „*Visite au très vivant souk d'Ouled Teima*" (francuski). Le Jardin aux Etoiles. Pristupljeno 30.6. 2020.
3. ↑   „*Distance Oulad-Teima, Taroudannt, MAR → Agadir*" (francuski). Distance. Pristupljeno 30.6. 2020.
4. ↑   „*La Tribu Houara*" (francuski). TribusDuMaroc. Pristupljeno 30.6. 2020.

Vanjske veze
------------

* *La ville de Oulad Teima* (`fr`)
**Tammerkoski** je rijeka na jugozapadu Finske, koja čitavom svojom dužinom od 1 km protiče kroz centar grada Tampere.

Geografske karakteristike
-------------------------

Tammerkoski je nastao za ledenog doba oko 7500 pne. kad su vode iz jezera Jezera Näsijärvi probile greben Pyynikinharju, i potekle u Jezero Pyhäjärvi. Kako je visinska razlika između dva jezera 18 metara Tammerkoski na svom kratkom putu ima slapove i brzake.

Njihova snaga koristila se još od srednjeg vijeka za pokretanje mlinova, prvi most preko rijeke podignut 
je 1556.

Kralj Gustav III od Švedske osnovao grad Tampere na zapadnom jezičku zemlje koja povezuje jezera 1779. i dodjelio mu trgovačke povlastice kako bi potakao njegov tazvoj, one su zadržane i nakon što je Finska je pripala Rusiji - 1809. Tokom narednih vijekova, Tampere je izrastao u prvi finski industrijski 
centar i najveći grad u skandinavskoj unutrašnjosti. Duž rijeke nikli su brojni pogoni od tvornice celuloze i papira, do kožara i predionica.

Prva hidroelektrana Tampella na slapovima Tammerkoski podignuta je 1916. a posljednja četvrta 1937.

Tokom druge polovice 20. vijeka, izmještene su tvornice koje su bile duž obale rijeke, a u njihove prostore uselile su se druge institucije.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*National landscape – Tammerkoski*" (engleski). City of Tampere. Pristupljeno 22. 09. 2015. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

***Tammerkoski*** na Wikimedijinoj ostavi

* *National landscape – Tammerkoski* na portalu City of Tampere[*mrtav link*] (`en`)
**Tamni znamen** je simbol Lorda Voldemorta. Obično simbolizira zlo i crnu magiju. On predstavlja mrtvačku glavu iz čijih usta izlazi zmija. Mrtvačka glava je simbol za smrt, a zmija za Salazara Slytherina - pretka Lorda Voldemorta i osnivača jednog od četiri doma u Hogwartsu. Također zmija simbolizuje čistokrvnost u čarobnjačkom svijetu tj. nemiješanje sa bezjacima (ljudima koji se ne mogu baviti magijom). Tamni znamen se prvi put pojavljuje u knjizi Harry Potter i Plameni pehar i on je obavezno zelene boje.

Svrha Tamnog znamena
--------------------

Osim što Tamni znamen simbolizuje Lorda Voldemorta, on se takoer koristi u još dvije svrhe:

* kao znak da je neko ubijen i
* kao način komunikacije između Lorda Voldemorta i smrtonoša

### Znak za smrt

Kada bi smrtonoše ili Lord Voldemort ublil nekog, iznad kuće ubijenog bi se pojavio Tamni znamen. Tamni znamen bi lebdio iznad kuće i činilo bi se da je nacrtan na nebu. Smrtonoše ili Lord Voldemort bi prizvale Tamni znamen čarolijom koja se smatra crnom magijom. Inkantacija te čarolije je *Morsmordre*.

### Komunikacija među smrtonošama

Smrtonoše imaju urezan Tamni znamen u svojoj koži, i to na lijevoj nadlaktici. Kad bi Lord Voldemort dotaknuo štapićem Tamni znamen na svojoj nadlaktici, svim smrtonošama bi Tamni znamen na ruci zasvijetlio i on bi se odmah aparatirali (stvorili) pred Voldemortom. Na taj način bi Lord Voldemort stupio u kontakt sa smrtonošama, a da niko drugi ne otkrije.

Relevantni članci
-----------------

* Lord Voldemort
* Smrtonoše

Vanjski linkovi
---------------

* Harry Potter Leksikon
Tehuelche ili Chon
Tehuelche
**Tehuelche** (Chon, Patagones, Choanik, Choonke, Tsonke, Tsoneca), indijanski narod ili grupa plemena nastanjena u južnoameričkoj Patagoniji. Patagonci (velika noga) ili Tehuelche (jugoistočni ljudi) zauzimaju golemo područje Patagonije u Argentini i dijelu Čilea, a sastoje se od 4 glavne grupe, to su: 

A) Sjeverni Tehuelche {Künün-a-Güna, Gününa-kena, gününa-künna, gününa-këna, Gennakenk, Günün-A-Küna, Günnuna Kena ili Künün-a-Güna, gununa'kena, Günnuna kenna), pä'änki-känk (peenkenke), payniken}, Tehuelches del norte (Tehuelches septentrionales, Northern Tehuelche ili Sjeverni Tehuelči), u provincijama Buenos Aires i La Pampa. Među njima po govoru razlikuju se 
a1. Payniken (Pä'änkün'k, Penkenke, Péeneken). Svoj jezik nazivaju gününa yáxëč, a sami sebe Gününa-kün(n)a. Druga grupa živjela je upravo zapadno od njih u području Čilea, to su
a2 Küwach-a-Güna ili Tehuelches de la Cordillera ili Chüwach a künna ("gente del borde de la cordillera" ili Planinski Tehuelči; Mountain Tehuelche; Serrano), u andskom podnožju, Neuquén, Río Negro i Chubut. Njima valjda pripada i grupa u području Nahuel Huapi koja se naziva Poya.
Dvije južne grupe poznate su kao 

B) **Južni Tehuelče** ili Inaken (Inaquen; "gente del Sur"),{Tehuelche, Tsoneka, ili Patagones, Hongote, Patagón, nazivani i Aonek'enk, Aoni-kenk:
b1. Mecharnúekenk ili Tehuelches meridionales boreales s Río Chico i Santa Cruza i
b2. Aónikenk ili Tehuelches del sur, južno od río Santa Cruz pa prema prolazu Estrecho de Magallanes. Istoj ovoj rasi ljudi veoma visokog staza pripadaju i Ona i Manekenk ili Haush Indijanci sa otoka Tierra del Fuego. Ova grupa nazivana je i imenima Inaken, Ao'nükün'k, Aónikenk, Aoniken, Ahonikenk, Aonnikenk, Chonqui, Haveniken, Tsoneca, Tä'nüs'kn. Među njima spominju se i nestali Tehuesh}
Sjeverno od Tehuelcha živio je narod Puelche ili Guennakin.

Jezik
-----

Među Tehuelchima postoje najmanje 4 jezika koja se klasificiraju porodici Chon, to su: inaquen, payniquen, poya i teuex. Ovamo bi vjerojatno trebalo pridodati i jezike Ona Indijanaca, to su sjeverni i južni ona nazivani i Ona-Šelk'nám ili južni Onasi i na sjeveru Onakojuká; drugu grupu čine Indijanci Manekenk ili Haush s jezikom haux ili haush.

Kultura
-------

Tehuelche su u literaturi opisani kao ljudi veoma visokog stasa, preko 1,90 m. a njihova kultura slična je onoj sjevernoameričkih prerijskih Indijanaca, uključujući konja i nomadski lov, samo što ovdje bizona mijenja gvanako, a najvažnije oružje je bola koja je na Patagoniji u upotrebi od prije nekih 10,000 godina. Odjeća, obuća i nastambe Tehuelcha su kožne.

Vanjske poveznice
-----------------

* El Pueblo Tehuelche Arhivirano 2004-12-05 na Wayback Machine-u
* El Poblamiento De La Patagonia
* George Weber, The Fuegian-Patagonian Languages Arhivirano 2013-03-13 na Wayback Machine-u
* The Tehuelche People (Argentina) Arhivirano 2008-10-06 na Wayback Machine-u
**Tanakin memorandum** (田中上奏文, *Tanaka Jōsōbun*?) ili **Tanakin plan** je navodni službeni dokument japanske vlade koji je krajem 1920-ih premijer Giichi Tanaka uputio tadašnjem caru Hirohitu i u kojem se navode planovi za uspostavljanje japanske vlasti nad ostatkom svijeta, pri čemu je bilo ključno osvajanje Kine. Tanakin memorandum je prvi put objavljen u decembru 1929. godine u Nankingu u časopisu koji je pod uticajem nacionalističke stranke Kuomintang; godine 1931. je engleski prijevod objavljen u Šangaju. Sadržaj teksta je navodio kako Japan, da bi osvojio svijet, mora zauzeti Aziju, pri čemu je nužan preduvjet osvajanje Kina, da koje nije moguće prije nego što se uspostavi japanska vlast nad Mandžurijom i Unutrašnjom Mongolijom; nakon pada Kine, sve azijske i pacifičke zemlje će se u strahu predati pod japansku vlast. U nekim kasnijim verzijama na engleskom je Tanakin plan sadržavao planove da se nakon osvajanja Mandžurije i Kine krene osvojiti Sibir i SSSR, potom uspostave baze na Pacifiku i sa njih izvrši invazija i okupacija SAD.

Tanakin je memorandum izazvao pažnju 1930-ih i početkom 1940-ih, s obzirom da je njegov tekst savršeno odgovarao aktualnim zbivanjima, odnosno japanskim akcijama kao što su Mukdenski incident, invazija Mandžurije, potom Kine, pokušaj osvajanja Mongolije, Indokine i konačno napada na Pearl Harbor i pacifička kampanja u Drugom svjetskom ratu. Iz istih razloga se smatrao autentičnim, te je, pogotovo u Drugom svjetskom ratu, od strane SAD i Saveznika korišten u propagandne svrhe, te uspoređivan sa Hitlerovim *Mein Kampfom*.

Međutim, nakon kapitulacije i američke okupacije Japana, pokušaji da se utvrdi autentičnost Tanakinog memoranduma uvidom u službene arhive nisu dali nikakvog rezultata. Danas se većina relevantnih historičara slaže kako je riječ o falsifikatu, odnosno kineskoj propagandi koja je, pak, vješto znala iskoristiti stvarne trendove ili razmišljanja u tadašnjem japanskom vojno-političkom establishmentu. Kasnijih su se godina pojavile i špekulacije da je izvor falsifikata u sovjetskim, odnosno komunističkim krugovima, te da je svrha podmetnutog dokumenta bila stvaranje razdora između antisovjetskog Japana i zapadnih sila.

Vidi još
--------

* *Mein Kampf*
**Tanala** su jedan od 18 naroda Madagaskara, od 952.000 pripadnika (3,8% stanovnika Madagaskara), koji žive u šumskom pojasu na jugoistoku zemlje, uz Indijski ocean.
Njihovo ime na malagaškom znači *ljudi iz šume*.

Tanale kao i većinski Merine govore malgaški makrojezik, njegovu varijantu zvanu standardni malagaški ili jezik madagaskarske visoravni, ali svojim posebnim dijalektom tanala.

Historija
---------

Karta rasprostranjenosti malgaških etničkih grupa
Iako je danas naizgled teško pronaći razloge zašto su francuski antropolozi izmislili toliko brojne malgaške etničke skupine (osim ako se nisu rukovodili onom *divide et impera*), danas čak i lideri Madagaskara, priznaju da je u slučaju Tanala to ipak bilo točno. Oni su doista posebna etnička skupina, iako žive podijeljeni u dvije podskupine; Menabe na planinskim sjeveru i Ikongo prema jugu.

Tanale su jedan od rijetkih malgaških naroda koje Merine nisu uspjeli pokoriti početkom 19. vijeka. oni su ostali nezavisni sve do francuske kolonizacije otoka.

Geografska rasprostranjenost
----------------------------

Tanale nastanjuju šume na jugoistoku otoka, između obale Indijskog oceana i visoravni Antemoro, na kojoj žive Betsileji, uz doline rijeka Nosivolo (pritoka Mangora, Matitana i Ambahive. Tanale su vješti drvosječe, skupljači hrane i lovci.

Tanale su danas većinom ratari koji svoje oranice dobijaju tako da spale šumu, na njima uzgajaju kavu, krumpir, kukuruz i rižu.

Običaji
-------

Tanale su majstori tradicionalne medicine, njihovi ljekari pozaju ljekovite vrijednosti nekoliko stotina biljnih vrsta.

Njihova naselja organizirana su prema strogom hijerarhijskom redu, stariji članovi zajednice imaju kuće na vrhu brda a najmlađi na dnu, a sredina je uobičajeno prazna rezervirana za sastanke naselja.

Veze
----

* Malgaši

Izvori
------

1. 1 2  „*Tanala of Madagascar*" (engleski). Joshua project. Pristupljeno 16. 10. 2011.
2. 1 2 3 4  „*Peoples of the East Coast*" (engleski). Country Studies. Pristupljeno 16. 10. 2011.
3. ↑  „*Languages of Madagascar*" (engleski). SIL International. Pristupljeno 16. 10. 2011.
4. 1 2 3 4 5  „*Tanala*" (španjolski). Ikuska Libros, S.L.. Pristupljeno 16. 10. 2011.
5. 1 2 3  „*Tanala*" (engleski). madacamp. Pristupljeno 16. 10. 2011.

Vanjske veze
------------

* *Tanala* (`en`)

| * p
* r
* u
**Etničke grupe Madagaskara** |
| --- |
| 
Antaifasi •
Antemoro •
Antaisaka •
Antambahoaka •
Antandroi •
Antankarana •
Antanosi •
Bara •
Betsileo •
Betsimisaraka •
Bezanozano •
Karana (Malgaški Indijci) •
Mahafali •
Makoa •
Merina •
Mikea •
Sakalava •
Sihanaka •
Sinoa (Malgaški Kinezi) •
Tanala •
Tsimiheti •
Vazaha (Malgaški Francuzi) •
Vazimba •
Vezo •
Zafimaniri •
Zafisoro
 | Malgaška zastava |
**Tamworth** je grad i borough (Distrikt) od 74,272 stanovnika u sredini Engleske u Grofoviji Staffordshire.

Geografske karakteristike
-------------------------

Tamworth leži na ušću rijeka Anker i Tame, na sjeveroistočnoj perifireriji Metropolitanske grofovije Zapadni Midlands, sa centrom u Birminghamu.

Grad Tamworth je udaljen 23 km sjeveroistočno od Birminghama i nekih 166 km sjeverozapadno od 
Londona.

Historijski centar Tamwortha i dio distrikta sjeverno od Rijeke Anker i zapadno od Rijeke Tame leži na tlu historijske Grofovije Staffordshire. Dio distrikta južno od Ankera i istočno od Tame pripadao je historijskoj Grofoviji Warwickshire.

Historija
---------

Kralj anglosaksonskog Kraljevstva Mercija - Offa, podigao je u 8. vijeku na mjestu današnjeg grada zamak. Njegov današnji izgled je iz normanskih vremena, i perioda vladavine Jamesa I kad je kompletno obnovljen između 1603.-49).

Tamworth ima status borougha (općine) još od anglosaksonskih vremena. Izrastao je oko srednjovjekovnog sajma, pa je povelju o statusu grada dobio 1560.

Grad Tamworth nekadašnji rudarski centar, danas je trgovište poljoprivrednog kraja, i industrijski centar u kom se proizvode poljoprivredne mašine, tekstil i predmeti od aluminija.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Australija Tamworth, Australija
* Njemačka Bad Laasphe, Njemačka
* Francuska Vaujours, Francuska

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: West Midlands" (engleski). City Population. Pristupljeno 04. 06. 2017.
2. 1 2 3 4 5  „*Tamworth*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 04. 06. 2017.

Vanjske veze
------------

***Tamworth*** na Wikimedijinoj ostavi

* Tamworth Borough Council‎ (`en`)

| * p
* r
* u
Distrikti Grofovije Staffordshire |
| --- |
| Distrikti | Tamworth · Lichfield · Cannock Chase · South Staffordshire · Stafford · Newcastle-under-Lyme · Staffordshire Moorlands · East Staffordshire · Stoke-on-Trent |  |
**Alan Vilson Vats** (6. januar 1915 - 16. novembar 1973) bio je britanski  filozof koji je tumačio i popularizirao istočnjačku filozofiju publici na zapadu. Rođen je u Krajstčerču u Engleskoj, a 1938. godine se preselio u Sjedinjene Države i započeo zen trening u Njujorku. Tokom karijere je pohađao Siberi zapadno-teološku bogosloviju, gde je i magistrirao teologiju. Vats je 1945. godine postao anglikanski sveštenik, a zatim je 1950. godine napustio službu i preselio se u Kaliforniju, gde se pridružio fakultetu Američke akademije za azijske studije .

Vats je stekao veliki broj privrženika u oblasti zaliva San Franciska, radeći kao urednik programa na KPFA, stanici Pacifik radija u Berkliju. Vats je napisao više od 25 knjiga i članaka o temama važnim za istočnu i zapadnu religiju, uvodeći tada rastuću kulturu mladih na *Put zena* (1957), jednu od prvih bestseler knjiga o budizmu. U *Psihoterapija Istoka i Zapad*a (1961.) Vats je predložio da se budizam može posmatrati kao oblik psihoterapije, a ne kao religija. Smatrao je *da je Priroda, muškarac i žena* (1958.) "sa književnog stanovišta - najbolja knjiga koju sam ikada napisao."  Takođe je istraživao ljudsku svest u eseju "Nova alhemija" (1958) i u knjizi *Vesela kosmologija* (1962).

Pred kraj svog života vreme je provodio između kuće na brodu u Sausalitu i kabine na planini Tamalpais. Prema kritičaru Eriku Davisu, njegova "pisanja i snimljeni razgovori i dalje blistaju dubokom i galvanskom lucidnošću".
**Ptolemej** ili **Ptolomej** (*Ptolemaios*; umro oko 180.) je bio ranohrišćanski teolog iz 2. vijeka. Pripadao je zapadnoj (italskoj) školi valentinskog gnosticizma.

Irenej je Ptolemejevoj gnozi posvetio značajan dio svoga djela protiv gnostika (*Adversus haereses*). Ptolemej je najvjerojatnije bio direktan učenik Valentinov, a djelovao je po svoj prilici u Rimu. Irenej spominje Ptolemejev komentar Prologu Ivanova Evanđelja, i iznosi njegov sadržaj. Taj se Ptolemejev spis inače nije sačuvao. Irenej je smatrao Ptolemeja jednim od najvažnijih Valentinovih učenika.

Epifanije Salaminski nam je sačuvao u cjelini Ptolemejev spis »Pismo Flori« (*Pros Phloran*), nekoj nepoznatoj obrazovanoj kršćanki. Ovo delo je veoma značajno jer je jedini u grčkom izvorniku sačuvani gnostički spis. Ptolemej je Flori saopćio samo opće crte gnostičke nauke, ostavljajući za kasnije, kad bude ocijenjena »dostojnom da primi apostolsku predaju« (7, 9), saopćavanje dubljeg kozmogonijskog nauka.

Izvori
------

1. ↑  Irenej, *Adversus haereses* 1, 1, 1—8, 6
2. 1 2  Tomislav J. Šagi-Bunić - Povijest kršćanske literature (svezak I) (scribd)
3. ↑  Epifanije, *Panarion*, 33, 3—8

Vidi još
--------

* Pismo Flori
* Gnosticizam

Vanjske veze
------------

* Fragments of Ptolemy (earlychristianwritings)
* Ptolemy the Gnostic (Catholic Encyclopedia)
**Nitrati (V)** su jedinjenja koja u sebi sadrže jon NO3-.

Struktura nitrata (V)
---------------------

Svi nitrati (V) sadrže NO3- jon. Atom azota je u stanju hibridizacije sp2. Hibridizovane orbitale grade *σ* veze sa tri atoma kiseonika. Sve N-O veze su iste dužine. Njihova dužina iznosi 124pm, a ugao između njih 120°.

Opšti podaci
------------

Nitrati (V) su kristalne supstancije, rastvorljive u vodi (izuzetci su malobrojni bazni nitrati), imaju jako oksidaciono dejstvo. Ipak u rastvorima ne poseduju te osobine.

Nitrati se dobijaju usled reakcije: azotna kiselina + metal ili kiseonik/vodonik/karbid metala.

U prirodi se mogu javiti u obliku minerala.

Nitrati nalaze primenu kao mineralna đubriva, eksplozivni materjali, u produkciji boja i u medicini. 

Za estre azotne kiseline(V) umesto imena "nitrat(V) jedinjenja" (npr. nitrat(V) celuloze) često se koristi ne baš ispravan naziv "nitrojedinjenje" (npr. nitroceluloza)

Primeri
-------

* azotna kiselina, HNO3
* natrijum nitrat (čilska šalitra), NaNO3
* metil nitrat, CH3NO3

***Nitrat*** na Wikimedijinoj ostavi
**Pacifizam** je naziv za protivljenje ratu ili nasilju kao sredstvu rješavanja sporova. Pacifizam uključuje široki spektar pogleda od običnog vjerovanja da se međunarodni nesporazumi mogu i trebaju rješavati mirnim putem do apsolutnog protivljenja korištenju nasilja, pa čak i najobičnije prisile, pod bilo kakvim uvjetima.

Pacifizam se može temeljiti na nečijim moralnim načelima, ali i na pragmatizmu. *Načelni (ili deontološki) pacifizam* se temelji na uvjerenju da su rat, namjerno uzrokovanje smrti, nasilje ili bilo kakva vrsta prisile moralno neprihvatljivi. Pragmatički pacifizam ne dijeli takve stavove, ali umjesto toga drži da uvijek postoje bolji načini rješavanja sporova, 
odnosno da je korist koju donosi rat uvijek manja od njegove cijene.

**Golub** je neformalni izraz koji se, najčešće u politici, koristi za osobe koje nastoje izbjeći rat ili ga prihvatiti jedino ukoliko nema nikakvih drugih alternativa. Mnogi od *golubova* sebe ne smatraju pacifistima, jer drže da je rat opravdan pod određenim uvjetima (v. teorija pravednog rata). Naziv golub dolazi od priče o Noinoj arci, na koju je sletio golub kao simbol nade, spasa i mira. Nasuprot golubovima se nalaze jastrebovi.

 Slika *Apoteoza rata* Vasilija Verešagina (1871) se smatra jednom od najranijih umjetničkih izraza pacifizma.
S druge strane, neke osobe koje se smatraju pacifistima, se uz protivljenje ratu ne protive upotrebi prisile i fizičke sile protiv određenih ljudi ili imovine. antimilitaristi, na primjer, se prije svega protive vojnim institucijama nacionalnih država a ne toliko "nasilju" kao konceptu. 

Drugi pacifisti se, pak uporno drže principa nenasilja, smatrajući da su jedino nenasilne akcije opravdane.
Zvanični diplomatski **odnosi Srbije i Kosova** postoje, iako Srbija odbacuje jednostrano proglašenje nezavisnosti Kosova iz 2008. godine.

2011. godine, usled međunarodnog pritiska, beogradske vlasti su počele razgovore sa prištinskim vlastima, uz posredstvo UNMIK-a i EULEX-a. Srbija je priznala lične karte i registarske tablice koje izdaje Ministarstvo unutrašnjih poslova Kosova.

Godine 2013. je potpisan Briselski sporazum o normalizaciji odnosa Srbije i Kosova koji se na Zapadu tumači kao srpsko de facto priznanje nezavisnosti Kosova.

Izvori
------

1. ↑  „UNMIK Rule of law". Arhivirano iz originala na datum 2013-08-01. Pristupljeno 2012-04-04.
2. ↑  „After a police protocol, EULEX and Serbian officials will intensify preparations for customs and judiciary cooperation". Arhivirano iz originala na datum 2021-02-11. Pristupljeno 2012-04-04.
3. ↑  Kina priznala pasoše Kosova

Vidi još
--------

* Politika Srbije
* Politika Kosova
* Kosovo je srce Srbije
* Srpsko-albanski odnosi
* Savremena istorija Kosova
**Ambrosio O'Higgins** (County Meath, 1720.- Lima, 18. mart, 1801.), bio je španjolski kolonijalni Kapetan general - Generalne kapetanije Čile i vicekralj Vicekraljevstva Peru krajem 18. vijeka.

Poznat je i kao otac Bernarda O'Higginsa, lidera borbe za čileansku nezavisnost, a kasnije i prvog predsjednika Čilea.

Biografija
----------

Uz pomoć ujaka koji je bio svećenik u Španjolskoj školovao se u Cádizu.
Iz kog je otplovio za Južnu Ameriku do Buenos Airesa. Iz njega je otišao do Lime, gdje se jedno vrijeme trgovao sa Indijancima. 
Kasnije je postao graditelj cesta i kao takav se pridružio španjolskoj vojsci u Inženjeriji.

Njegov talent i energija su ubrzo prepoznati, što mu je omogućilo brzo napredovanje i plemićke titule, od grofa do markiza - 1788. Te iste godine postavljen je za Kapetan generala - Generalne kapetanije Čile. Taj posao je obavljao sljedećih osam godina, nastojaći prosvjetiteljskom politikom unaprijediti koloniju.

Nakon tog je 1796. postavljen za vicekralja Vicekraljevstva Peru u Limi, najvišim položajem u španjolskoj kolonijalnoj upravi. Na tom položaju je i umro.

Izvori
------

1. ↑  „*Ambrosio O'Higgins*" (engleski). Irlandeses. Pristupljeno 8.12. 2020.
2. 1 2 3 4  „*Ambrose Bernard O'Higgins*" (engleski). Catholic Encyclopedia. Pristupljeno 8.12. 2020.

Vanjske veze
------------

***Ambrosio O'Higgins*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Ambrose Bernard O'Higgins* (na portalu Catholic Encyclopedia) (`en`)
**Teorija verovatnoće** je grana matematike koja se bavi analizom slučajnih fenomena. Ključni objekti koji se razmatraju u teoriji verovatnoće su slučajne promenljive, stohastički procesi, i događaji: matematičke apstrakcije nedeterminističkih događaja ili merljivih količina. Iako je bacanje novčića ili numerisane kocke slučajan događaj, ako se ponovi mnogo puta, niz ovih slučajnih događaja će ispoljiti određene statističke pravilnosti, koje se mogu proučavati i predviđati. Dve ključne matematičke teoreme koje opisuju ovakvo ponašanje su zakon velikih brojeva i centralna granična teorema.

Kao matematička osnova statistike, teorija verovatnoće je od velike važnosti za mnoge ljudske aktivnosti koje uključuju kvantitativnu analizu velikih skupova podataka. Metode teorije verovatnoće se takođe primenjuju i na opisivanje kompleksnih sistema na osnovu samo delimičnog poznavanja njihovog stanja, kao u statističkoj mehanici. Veliko otkriće u oblasti fizike u 20. veku je bila probabilistička priroda fizičkih fenomena na atomskom nivou, koju opisuje kvantna mehanika.

Napomene
--------

1. ↑  Teorija verovatnoće, Enciklopedija Britanika

***Teorija vjerovatnoće*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Glavne grane matematike |
| --- |
| logika • teorija skupova • algebra (apstraktna algebra - linearna algebra) • diskretna matematika • teorija brojeva • analiza • geometrija • topologija • primenjena matematika • vjerovatnoća • statistika • matematička fizika |
***Aleksander Jurjevič Borodaj*** (rus. *Александр Юрьевич Бородай*; Moskva, 25.7. 1972.) je ruski publicist, nacionalistički političar i militant, najpoznatiji kao prvi premijer samoproglašene separatističke Donjecke narodne republike, odnosno jedna od ključnih ličnosti u ratu na istoku Ukrajine.

Rodio se kao sin filozofa Jurja Borodaja. Još kao mladić se priključio nacionalističkim grupama te kao dobrovoljac sudjelovao na strani pro-ruskih separatista prilikom rata u Pridnjestrovlju. Tokom ustavne krize u jesen 1993. godine, podržavao je Vrhovni sovjet Rusije u njegovom bezuspješnom pokušaju da sruši prozapadnog predsjednika Borisa Jeljcina. Poslije tih događaja se posvetio studiju filozofija, a potom novinarstvu, surađujući najčešće u listovima ruske radikalne desnice, te radio kao u PR službama i kao konzultant poduzetnika Konstantina Malofejeva. Priikom sukoba u Dagestanu 1999. godine se upoznao sa Igorom Girkinom koji će kasnije postati vođa oružanih formacija DNR.

16. maja 2014. ga je Vrhovni sovjet DNR proglasio premijerom. 7. augusta 2014. je podnio ostavku na mjesto premijera, koje je preuzeo Aleksandar Zaharčenko, pri čemu je Borodaj izjavio kako će ostati u DNR "kao njegov savjetnik".

Vanjske veze
------------

* Separatistički lider Aleksander Borodaj na "crnoj listi" EU-a Novi list
* Lider proruskih snaga Arhivirano 2014-07-11 na Wayback Machine-u
* Profil na BBC News
**PM Makarov** (*Pištolj Makarova; rus. Пистолет Макарова ПМ*) je vrlo poznati sovjetski poluautomatski pištolj čija povijest seže još u Prvi svjetski rat, pa sve do današnjih dana. Dizajnirao ga je kasnih 1930-ih Nikolaj Fedorovič Makarov.  

Mnoge su istočne zemlje na temelju izvornika razvile svoje tipove ovakvog samokresa. Danas su osim ruskog poznati i mađarski, istočnonjemački i češki samokres ovakvog izgleda i osobina.  

Ovaj su pištolj zbog izuzetnih konstrukcijskih rješenja i preciznosti rabile i ruske obavještajne službe. Ima specifičan način rada, a to mu je pak kratko i naglo trzanje zatvarača prigodom opaljenja metka. Zastoji su općeniti kao kod svakog pištolja.  

Glavni su mu djelovi: spremnik, branik okidača, mehanizam za okidanje, navlaka sa zatvaračem, ciljnici (zbog svoje male dužine su više izraženiji), povratna opruga, cijev i rukohvat.

Vanjske poveznice
-----------------

Izvori
------

1. ↑  Makarov pištolj PM: uređaj, TTX, uložak, sklop-rastavljanje

***PM Makarov*** na Wikimedijinoj ostavi
**Odoakar** na njemačkom, na latinskom **Flavius Odovacar**, **Odovacer** ili **Fl. Odovac**  (\* oko 433; † verovatno 15. marta 493 u Ravenni) bio je jedan zapadno rimski oficir koji je srušio Zapadno rimsko carstvo. Poslednjeg zapadno-rimskog cara Romula Avgustula je svrgao 4. septembra 476. godine. 
Postao je prvi varvarski kralj Italije iako je formalno priznavao vlast vizantijskog cara.

Poreklo
-------

Odoakrovo poreklo nije sigurno. Moguće da je bio sin skirskog poglavice Edeka, hunskog vazala za vreme Atile. Jovan Antiohijski smatra Odoakra Skirijcem, a Jordanes ga smatra Rugijcem. Jordanes ga isto smatra kraljem Turkinga (*Torcilingorum rex*).  ga naziva kraljem Herula, dok Teofan nagađa da je Got.

Pad Zapadnog rimskog carstva
----------------------------

Neformalni vladar Zapadnog rimskog carstva je bio Flavije Orest, čiji je sin Romul Avgustul bio maloletan. Odbio je da dodeli zemlju Herulima i drugim germanskim plaćenicima, što je dovelo do pobune varvarskih plaćenika pod vođstvom Odoakara. Brzo zauzimaju Ravenu, koja je bila sedište cara još od 402. godine.

Podvrgavanje Vizantiji
----------------------

Odoakrov solid iskovan u ime cara Zenona. Novac potvrđuje formalnu vlast Zenona nad Odoakrom.
Nakon svrgavanja Romula Avgustula, Odoakar je imao izbor ili da vlada preko nekog cara, koga bi kontrolisao, ili da vlada kao štićenik vizantijskog cara. Odlučio je da formalno vrati carsku vlast vizantijskom caru Zenonu u Konstantinopolju. Car Zenon ga je proglasio vojnim zapovednikom (*dux*) Italije i uvrstio ga je među patricije. Odoakar je kovao zlatnike u ime Zenona, čime je pokazivao da poštuje formalnu vlast Vizantije. Do 480. godine Julije Nepot je bio formalno legitimno pretpostavljeni, a od 480. godine Odoakar se naziva kraljem Italije.

Rat sa Ostrogotima
------------------

Odnosi između Odoakara i Vizantije su se pogoršavali, najviše zbog toga što se Odoakar nije držao postignutih dogovora. Godine 489. car Zenon poziva Ostrogote i Teodorika Velikog da mu pomognu, što ovi i čine i nakon 4 godine rata 493. godine Odoakar gubi Ravenu. Teodorik ga poziva na večeru i pri tome ga lično ubija mačem, te preuzima celo kraljevstvo.

Povezano
--------

* Goti
* Vizantija
* Antički Rim

Izvori
------

1. ↑  Šablon:AE, na njegovim novčićima sa imenom *Fl. Odovac*, *Odovacar rex* u jednoj povelji iz godine 489 (PDF; 4,2 MB).
2. ↑  Jordanes (1908). *The origin and deeds of the Goths, in English version*. Princeton University. str. 75.
3. ↑  McGeorge, Penny (2002). *Late Roman warlords*. Oxford University Press. str. 284. ISBN 9780199252442.

Eksterni linkovi
----------------

***Odoakar*** na Wikimedijinoj ostavi
**ARPANET** (Advanced Research Projects Agency Network) je prva računarska mreža na svetu čije se funkcionisanje baziralo na komutaciji paketa podataka. ARPANET je ujedno i preteča Interneta. ARPANET je razvijena u periodu 1977-1979 od strane agencije ARPA (U.S. Department of Defense Advanced Research Projects Agency). ARPA je kasnije je preimenovana u DARPA.

Početna arhitektura
-------------------

ARPANET se sastojala od malih računara pod imenom *Interface Message Processors* (IMP). Računari su skladištili i preusmeravali pakete podataka, i bili međusobno povezani modemima koji su komunicirali međusobno bit-serijskom vezom brzinom od 50 kbita/sekundi.

Prva mreža imala je konfiguraciju od 4 računara koji su se nalazili u sledećim uneverzetetskim računarskim centrima u SAD:

* Kalifornijski univerzitet, Los Anđeles - UCLA
* Stanford istraživački centar - SRI
* Kalifornijski univerzitet, Santa Barbara
* Univerzitet Juta

Prva ARPANET veza uspostavljena je 29. oktobra 1969 između IMP-a na UCLA i SRI. Decembra 1969. sva četiri računara bila su međusobno povezana.

ARPANET je osmišljen kao vojni projekat. Početna ideja je bila da se povežu američke vojne baze. Kasnije, uvidjevši mogućnosti ovog projekta ideja o povezivanju samo vojnih baza je prerasla u ekonomski isplativu investiciju koja se danas naziva jedinstvenim imenom INTERNET.

Razvoj protokola
----------------

Za potrebe istraživačkog projekta ARPANET razvijeni su različiti mrežni protokoli, između ostalog i TCP/IP, na kome se bazira Internet. TCP/IP razvijen je 1969.

Vidi još
--------

* Internet
* Modem
* Internet protokoli
* TCP/IP
* ARPA

Vanjske veze
------------

***ARPANET*** na Wikimedijinoj ostavi

* Istorija ARPANET-a Arhivirano 2006-05-26 na Wayback Machine-u (`en`)
* DARPA (`en`)
**ASCII** (*Amsterdam Subversive Center for Information Interchange* – Amsterdamski subverzivni centar za razmenu informacija), je skvotirani prostor s komunikacionom laboratorijom i besplatnim javnim pristupom mreži u Amsterdamu, Holandija, koji drže zajedno hakeri i aktivisti (spoj iz koga je nastao haktivizam). Sebe često opisuju kao kolektiv „tehnički osposobljenih i politički zavednih hakera".

Osnovan je 1997. u Herengrahtu, a od tada je promenio preko pet lokacija. Centar ASCII je uspostavljen pomoću reciklaže starih računara i uz upotrebu isključivo slobodnog softvera, pod GNU GPL licencom, poput Linuksa, Open Office i Fajerfoksa. Bore se za slobodan pristup tehnologijama i tvrde da je pravo na komunikaciju pravo svakoga, a slobodan softver je sredstvo. U centru se nalazi besplatni internet kafe sa bežičnim pristupom mreži, koji radi na agregat i svakome omogućava pristup informacijskim tehnologijama. Njihov link u svet teče preko antene izrađene od recikliranih konzervi, što se navodi kao primer gerilskog hardvera. Takođe su pokrenuli projekat bežičnog umrežavanja dela Amsterdama. 

Trenutna lokacija centra ASCII nije ni prvi prostor, jer se oni bore za oslobađanje prostora od komercijalnog pritiska a to podrazumeva neplaćanje prostora u kome deluju. Obično zauzimaju napuštene prostore, a struju dobijaju uz pomoć agregata. Bežični internet i mobilna infrastruktura podesni su zbog čestih selidbi. Kada ih isele sa jednog prostora, oni jednostavno, sa celokupnom infrastrukturom, zauzimaju novu lokaciju. 

Njihov moto je: "*Poslednje programske kodove ćemo pisati na barikadama!*"

Vanjske veze
------------

* ASCII sajt Arhivirano 2006-04-28 na Wayback Machine-u

| * p
* r
* u
Skvotovi |
| --- |
| 
ABC No Rio • 
AKC Akcija • 
ASCII • 
Anatopija • 
Blauwe Aanslag • 
Bussana Vecchia • 
Can Masdeu • 
Can Pasqual • 
Centro Popolare Autogestito • 
Cine Princesa • 
DžKC • 
Ernst-Kirchweger-Haus • 
ELF eksperiment • 
Ex-Steffi • 
Elektromadonna • 
EuroDusnie • 
Grande Hotel Beira • 
Hafenstrasse • 
Köpi • 
KTS (Freiburg) • 
KUDRUC • 
Karlo Rojc • 
Kristijanija • 
Kulturzentrum Reithalle • 
Kunsthaus Tacheles • 
Leonkavalo • 
Londonski socijalni centar • 
Metelkova mesto • 
Molino • 
NDSM • 
Navalkejigo • 
Prestes Maia • 
Rampart socijalni centar • 
Rebel House • 
Rote Fabrik • 
Rote Flora • 
Slaakhuys • 
St. Agnes Place • 
Ungdomshuset • 
Univerzalna ambasada • 
Užupis • 
Villa Amalia • 
Vila Kiseljak • 
Villaggio Globale
 |  |