recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Grof **Brno Kaboga-Crijević** (tal. *conte Bernardo Caboga-Cerva*; Dubrovnik, 6. veljače 1785. - Beč, 19. studenog 1855.) bio je plemić Dubrovačke Republike i austrijski general.

Porijeklom iz stare dubrovačke plemićke obitelji Kaboga - Kabužić, inženjer, 1803. služi kao 'oberleutnant' (nadporučnik) (OF-1) u kartografskom odjelu, 1806. godine učvrstio je Trst, 1809. obranio je Prijevoj Lueg u današnjoj Austriji, 1813. dodijeljen je vojsci švedskog prijestolonasljednika. Nakon raznih diplomatskih poslanja: na Jonske otoke, u Albaniju i Crnu Goru, nakon revolucije 1820. pri okupaciji Napulja 1821.-1827. s princom Hessen-Homburga pri ruskom zapovjedništvu, 1831./'32. u zapovjedništvu maršala Diebiča i Paskeviča, nakon toga radio je na utvrđivanju Dalmacije i Češke te kao zapovjednik minerske postrojbe. Između 1836.-1838. je na modenskom dvoru, gdje pomaže sinovima modenskog kneza, zatim je imenovan zapovjednikom modenskih utvrda. Godine 1838. postavljen je u kadrovsko zapovjedništo i imenovan genaral bojnikom (OF-7). Godine 1846. postaje 'Feldmarschall-Leutnant' (podmaršal) (OF-8), 1849. 'Generaldirektor' (glavni zapovjednik) i 1854. 'Feldzeugmeister' (glavni zapovjednik topništva) (OF-9).

Zanimljivosti
-------------

Iako nije tečno govorio hrvatski, na svom radnom stolu je držao Gundulićeva Osmana. Na upite svojih suvremenika o tome odgovarao je: **Držim da u ovoj knjizi stoji najveća slava moga naroda i moje domovine.** Po svojoj osobnoj želji, iako je umro u carskom Beču, ukopan je u obiteljskoj kapelici sv. Bernarda na Batahovini, u neposrednoj blizini Dubrovnika, a srce mu je našlo mir u dubrovačkoj katedrali gdje i danas stoji epitaf na zidu nasuprot onomu u spomen na Ruđera Boškovićeva. Ivo Kaznačić na upit o tome odgovara: 'Pustite da jedna strana stolne crkve prikazuje Dubrovnik stari, a druga Dubrovnik sadašnji'.

Vidi još
--------

* Dubrovačka Republika
* Kabužić

Bilješke
--------

1. ↑  Tereza Buconić Gović, Dubrovačke povijesne minijature, 1. izd, vlastita naklada, Alfa 2, Dubrovnik, 1997. ISBN 886.2-32, str. 114.-115.

Literatura
----------

* Carl Georg Heyer von Rosenfeld: *Der Adel des Königreichs Dalmatien*. In: Siebmacher Bd. IV, 3. izd. Nürnberg 1873. Caboga - stranica 6. 101. XXII, Tablica 3
* Stratowa - Wiener Genealogisches Taschenbuch, Caboga, Band 2, stranica 96. (Namenserwähnung).

Vanjske poveznice
-----------------

* Brno Kabužić - ein berühmter Ragusaner (`de`)
* Kabužić - Mitglied einer Adelsfamilie Dubrovniks Arhivirano 2016-03-04 na Wayback Machine-u (`de`)
Skok s dizalice
**Bungee skokovi** (engl.: *bungee* odn. *bungy* „pojas", „uže" i *(to) jump* „skakati") označava vrstu ekstremnih športova, kod kojeg se skače uglavnom naglavce iz visoke zgrade u dubinu. Slijedi slobodni pad kojeg zaustavlja uže od gume za koje je svezan skakač na platformi za skakanje.

Duljina gumenog užeta se određuje i prilagođava prema tjelesnoj težini skakača. Zbog elastičnosti užeta osoba koja skoči nekoliko puta oscilira prema gore i dolje. Kao platforme za skok rabe se primjerice mostovi ili tornjevi visoke zgrade ili posebno postavljene dizalice. 

Skok
Većina skakača navodi kao razlog za skokove primjerice posebno uzbuđenje ili zbog prevladavanja straha (uglavnom straha od visine).

Historija
---------

Podrijetlo tog ekstremnog športa seže od starosjedioca na otocima Pentecôte.

Nesreće
-------

* 13. 5. 2000.: 22-godišnjak pri skoku sa žičare u Stechelbergu (Švicarska) izgubilo život, zbog greške u pripremi konopca.
* 21. 6. 2003.: 31-godišnjak je poginuo pri skoku s TV tornja u Dortmundu jer je konopac puknuo.
* 10. 8. 2004.: Na proslavi u Daunu 14-godišnja djevojka ispala iz bungee-kugle i poginula.

Povezano
--------

* Vanuatski bungee skokovi

Izvori
------

1. ↑  Rhein-Zeitung:*Beim „Bungee" zu Tode gestürzt*, RZ-Online, 14. 5. 2000.
2. ↑  *Seil war falsch konstruiert*, Ruhr Nachrichten, 12. 9. 2007.
3. ↑  Der Spiegel: *Tod auf der Kirmes*, Spiegel Online, 11. 9. 2004.

Vanjske veze
------------

***Bungee skokovi*** na Wikimedijinoj ostavi

* (`en`) Popis bungee skakališta Arhivirano 2010-08-02 na Wayback Machine-u, *www.bungee-experience.com*
**Brajan Džonson** (engl. **Brian Johnson** \*5. oktobar 1947.) je engleski pevač i tekstopisac. Od 1980. godine je pevač australijskog rok benda AC/DC, sa kojim je primljen u "Rokenrol kuću slavnih" 2003. godine.

Brajan DžonsonBrajan Džonson 1990
Džonson je bio jedan od osnivača rok benda Geordie formiran u Njukaslu 1971. Posle nekoliko hit singlova, uključujući UK Top 10 "All Because of You" (1973.), bend se raspao 1978. Nakon smrti frontmena AC/DC Bona Skota 19. februara 1980. godine, Džonson je bio pozvan na audiciju za bend, u Londonu. Gitarista benda i suosnivač Angus Jang se seća: "Sećam se Bon mi je puštao Litle Ričarda, i onda mi pričao mi o tome kada je video Brajana kako peva [sa Geordie]." O toj noći Bon je govorio: "Tu je taj tip koji vrišti iz sve snage, a zatim se baca na pod. On je na podu, valja se okolo i vrišti, mislio sam da je to sjajno, a onda, povrh svega - nisi mogao dobiti bolji bis - su došli i dovukli ga nazad". Te noći se Džonsonu je dijagnostikovano pucanje slepog creva kasnije te večeri, zbog skakanja po bini. Bend se složio da Džonsonov stil pevanja, odgovara stilu AC/DC muzici. Džonsonov prvi album sa AC/DC, Back in Black, je postao drugi najprodavaniji album u svetu. Jedini prodavaniji od njega je Majkl Džeksonov Thriller.

Rani život
----------

Džonson je rođen u Danstonu, Tajn i Vir, Severoistočna Engleska. On je delimičnog italijanskog porekla, a najstariji je od četvoro dece. Njegov otac, Alen je bio stariji vodnik u Daramskoj lakoj artiljeriji Britanske vojske i rudar; umro je u toku AC/DC *Ballbreaker World Tour*. Džonsonova majka, Ester (rođena De Luka), bila je Italijanka iz Frascati. Kad je bio mlad, Džonson je nastupao u raznim emisijama sa izviđačima, i pojavio se u predstavi koja je emitovana na televiziji, i pridružio se lokalnom crkvenom horu.

Spoljašnje veze
---------------

* AC/DC oficijelni sajt
* AC/DC na Projektu otvorenog direktorijuma

Izvori
------

1. ↑
Koordinate: 41° 59′ 36" SGŠ, 21° 37′ 01" IGD

**Bunardžik** (mak. *Bunardžik*) je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Bunardžik pripada opštini Ilinden, koja okuplja istočna predgrađa Grada Skoplja.

Prirodni uslovi
---------------

Bunardžik je smešten u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 18 km istočno. Autoput Skoplje - Kumanovo prolazi kilometar južno od naselja.

Naselje Bunardžik je u okviru istorijske oblasti Skopsko polje, u njegovom severoistočnom delu. Par kilometara južnije protiče Vardar. Istočno od naselja izdiže se brežuljkast kraj Kotorci. Nadmorska visina naselja je približno 300 metara.

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa manjim uticajem Egeja (žarka leta).

Istorija
--------

Krajem 19. veka Bunardžik je bilo slovensko, pravoslavno selo u Skopskoj oblasti, u Otomanskom carstvu. Prema podacima Vasila Knčova iz 1900. godine u selu je živelo 75 slovena hrišćanske veroispovesti.

U oktobru 1910. godine selo je oštećeno zbog delovanja Bugarske egzarhije.

Početkom 20. veka celo selo je bilo pod vlašću Bugarske egzarhije. Prema sekretaru egzarhije Dimitru Miševu 1905. godine u selu je živelo 80 slovena.

Posle Drugog balkanskog rata 1913. godine selo je bilo blizu granice sa Srbijom.

Nemački naučnik Leonard Šulce Jena je na etničkoj karti izrađenoj 1927. godine predstavio Bznardžik kao selo sa nejasnim etničkim sastavom.

Stanovništvo
------------

Bunardžik je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 352 stanovnika,a etnički sastav je bio sledeći:

|  |  |
| --- | --- |
| **Nacionalnost** | **Ukupno** |
| Makedonci | 349 (99, 1%) |
| Srbi | 2 (o,6%) |
| ostali | 1 (0,3%) |
|

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Privreda
--------

Selo je tradicionalno oslonjeno na poljoprivredu, ali poslednjih decenija sve više dobija odlike predgrađa obližnjeg Skoplja. Poslednjih godina tu je uređena slobodna radna zona „Bunardžik".

Vidi još
--------

* Opština Ilinden

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

1. ↑  Kъnčov, V. Makedoniя. Etnografiя i statistika, Sofiя, 1900, pp. 207
2. ↑  Debъrski glas, godina 2, broй 28, 7 noemvri 1910, str. 4.
3. ↑  D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, r.114-115.
4. ↑  Leonhard Schultze Jena. "Makedonien, Landschafts- und Kulturbilder", Jena, G. Fischer, 1927
5. ↑  „Ministerstvo za Lokalna Samouprava. Baza na opštinski urbanistički planovi". Arhivirano iz originala na datum 2008-09-15. Pristupljeno 2014-07-15.

Spoljašnje veze
---------------

* www.ilinden.gov.mk Zvanična stranica opštine Ilinden

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Ilinden |
| --- |
| **Ilinden** •
Ajvatovci •
Bujkovci •
Bunardžik •
Bučinci •
Deljadrovci •
Kadino •
Marino •
Miladinovci •
Mralino •
Mrševci •
Tekija |  |
**Brazilski rat za nezavisnost** (portugalski: *Guerra da independência do Brasil*) je bio vojni sukob između novoproglašenog Brazilskog Carstva i Portugala koji se vodio od veljače 1822. godine do ožujka 1824. godine, mada je mirovni sporazum formaliziran tek 1825. godine. Rat se vodio i na kopnu i na moru, a u njemu su sudjelovali kako redovna vojska tako i civilne jedinice. 

Povod ratu bilo je proglašenje brazilske nezavisnosti, koje je potaklo Portugal na povratak svoje bivše kolonije. Brazilski revolucionari su prisilnom regrutacijom civila i imigranata te novačenjem robova formirali vojsku i ratnu mornaricu. Borbe su se vodile na kopnu i na moru, točnije na područjima Bahije, Cisplatine, Rio de Janeira, Grão-Pare i Maranhãa te Pernambuca. 

Sukobe su započele jedinice na ulicama većih gradova tokom 1822. godine, a sukob se brzo proširio i u unutrašnjost unatoč brzoj portugalskoj reakciji. Portugalci su uspješno ugušili borbe u nekim gradovima, poput Salvadora, Montevidea i São Luísa, međutim nisu imali uspjeha u velikoj većini drugih gradova, a velike probleme stvarala im je i gerila u ruralnim područjima. Do 1823. brazilska vojska je toliko ojačala da su nadoknadili inicijalne gubitke ljudstva i opreme. S druge strane, portugalske snage, koje su ionako bile u defenzivi, imale su sve manje ljudstva i opreme. Nadjačani na širokom teritoriju, Portugalci su odlučili ograničiti svoje djelovanje na nekoliko regionalnih središta uz obalu koja su predstavljala glavne strateške luke, a uključivala su Belém, Montevideo, Salvador i São Luís.

Brazilske trupe na moru predvodio je britanski admiral Thomas Cochrane. Novoformirana mornarica isprva je naišla na seriju problema zbog sabotaže od strane portugalskih članova posade. No, do 1823. godine mornarica je reformirana, a Portugalci su zamijenjei Brazilcima, robovima te britanskim i američkim borcima. Ova reforma uspjela je ojačati mornaricu koja je očistila obalu i izolirala portugalske trupe na kopnu. Do kraja 1823. brazilski brodovi su otjerali Portugalce i pratili ih gotovo do portugalske obale. 

Nakon dvije godina rata, Brazil je izašao kao pobjednik. Sporazum iz Rio de Janeira potvrdio je brazilsku nezavisnost i dokinuo portugalski utjecaj u Amerikama. Službene statistike vezane uz rat ostaju nejasne i nepouzdane zbog nedostatka vjerodostojnih izvora, a numeričke procjene temelje se na suvremenim analizama.
**Britonski**, ***britski***, ***britonski keltski*** ili ***britanski keltski jezici*** (engleski: *Brittonic*, *Brythonic*, *Brittonic Celtic* ili *British Celtic languages*) je ime za jednu od dviju grupa otočkih keltskih jezika, koji se govore po Britanskom otoku i Bretanji. U tu grupu spadaju; kambrijski, velški, Kornijski i bretonski jezik.

U Britonske jezike poneki lingvisti ubrajaju i diskutabilne izmrle piktski i ivernijski jezik.

Britonski se razlikuju se od druge skupine otočkih keltskih jezika - gelskih jezika, po tom što imaju glasa - p, na mjestu gdje gelski jezici uobičajeno imaju glas - k (ili q) kog pišu sa - c). Pretpostavlja se da su oba glasa izvedena iz prastarog indoevropskog glasa - kw.

Zbog toga glasa - p britonske jezike ponekad nazivaju *P-keltski*.

Toj jezičnoj skupini ime - britonski, dao je velški lingvist John Rhys krajem 19. vijeka, na bazi velške riječi - *brython* za Kelta, kako bi se razlikovao od jezika Anglosaksonaca i Škota. Velšani su tu riječ usvojili od Rimljana koji su sve britanske Kelte zvali - *britton* ili *britto*. 

Britonski koji je nekoć bio većinski jezik u u Walesu i Cornwallu, danas govore samo poneki, slična je stvar i u francuskoj Bretanji gdje su bretonski donijeli kolonisti iz Britanije.

Vanjske veze
------------

* *Brythonic languages* (`en`)
* *Lenguas britónicas*[*mrtav link*] (`es`)

| * p
* r
* u
Keltski jezici |
| --- |
| Kontinentalni keltski | 
* galski †

 |
| Gelski | 
* irski
* starovelški †
* manski
* škotski

 |
| Britonski | 
* bretonski
* kornijski
* britonski †
* kumbrijski †
* staroirski †
* piktski †
* velški

 |
| † Izumrli jezici |
**Brajan Menion Denehi** (engl. ; Bridžport, Konektikat, 9. jul 1938 — Nju Hejven, Konektikat, 15. april 2020) bio je američki filmski, televizijski i pozorišni glumac, producent i reditelj. Dobitnik je jednog Zlatnog globusa, dve Toni nagrade i dobitnik je šest nominacija za nagradu Prajmtajm Emi. Dobio je inicijalno priznanje za ulogu *Šerifa Vila Tizla* u filmu Rambo - prva krv (1982), koja ga je i proslavila. Učestvovao je u brojnim filmovima, uključujući Park Gorki (1983), Silverado (1985), Čaura (1985), EF/IKS - ubistvo trikom (1986), uključujući i nastavak, Nedokazana krivica (1990), Romeo i Julija (1996), i Vitez sa peharom (2015). Denehi je osvojio nagradu Zlatni globus za najboljeg glumca u mini-seriji ili televizijskom filmu za ulogu *Vilija Lomana* u televizijskom filmu Smrt trgovačkog putnika zasnovanog na istoimenom komadu Artura Milera. Učestvovao je u više od 100 filmova.

Karijera
--------

Kad je napunio 21 godinu, prijavio se u vojsku i služio je 4 godine kao marinac. Nakon što ga je vojska otpustila, upisuje se na Univerzitet Kolambija sa stipendijom za američki fudbal. Ali onda je prešao na Jejl gde je diplomirao kao dramski glumac.

Denehi je iznad svega poznat kao dramski glumac. Većina njegovih uloga, su uloge zlikovaca, ali je igrao i ozbiljne dramske uloge, kako u pozorištu, tako i na filmu i televiziji. 

Godine 1987. osvojio je nagradu za najboljeg glumca na Međunarodnom filmskom festivalu u Čikagu za ulogu u filmu Život arhitekte.

Izvori
------

1. ↑  Brian Dennehy Biography (1938-) Pristupljeno 18. 1. 2019.

Spoljašnje veze
---------------

***Brian Dennehy*** na Wikimedijinoj ostavi

* Brian Dennehy na IMDb-u (`en`)
* Brian Dennehy na Internet Broadway Database (`en`)
* Brian Dennehy na Internet Off-Broadway Database
* Photograph of Dennehy as "Doctor D." in Michael Mann's *The Jericho Mile* (1979)
* Star File: Brian Dennehy
* Brian Dennehy - diskografija na Discogs (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 37106227
* LCCN: n92086024
* ISNI: 0000 0001 1442 0346
* GND: 136190170
* SUDOC: 060748257
* BNF: cb139394063 (podaci)
* BIBSYS: 98011302
* NLA: 41606485
* NKC: pna2004259338
* BNE: XX1296390

 |
Ovo je članak o kratkotrajnoj kasnoantičkoj državi.  Za kasnije posjede Ujedinjenog Kraljevstva, v. Britansko Carstvo.  

**Britansko Carstvo** (latinski: ) je naziv za kratkotrajnu državu koja je krajem 3. vijeka nastala od rimskih teritorija u Britaniji i sjeverozapadnoj Galiji. Osnovao ju je godine 286. rimski mornarički komandant Karauzije, podigavši ustanak protiv rimskih careva, nakon čega je sebi dao titule *Restitutor Britanniae* (Obnovitelj Britanije) i *Genius Britanniae* (Duh Britanije). Isti teritoriji su od 260. do 274. bili dio Galskog Carstva, nešto veće države koja je također nastala otcjepljenjem provincija od Rima, ali koja je poslije ponovno integrirana u Rimsko Carstvo. Karauzije se ispočetka uspješno odupirao pokušajima rimskih careva da ga pokore, ali je godine 293. poražen i prisiljen napustiti teritorije u Galiji. Nakon njegovog ubistva, vlast nad Britanijom je preuzeo Alekto, koga je rimski car Konstancije Klor porazio 296. Time je ova država - prva koja je predstavljala Britaniju kao jedinstveni i samostalni politički entitet - prestala postojati.

Literatura
----------

* Casey, P. J. (1994). *Carausius and Allectus:the British usurpers*. ISBN 0-203-97435-2.
**Bundesverband Homosexualität** (BVH) je bila organizacija homoseksualnih osoba u Nemačkoj, koja je imala ambicije da bude krovna organizacija. BVH je osnovana 1986. godine u Kölnu, a ugašena je 1997. godine.

Organizacija je 1993 godine, zajedno sa LSVD-om (tada *Schwulenverband in Deutschland*) i Deutsche Aids-Hilfe pokrenula kampanju protiv paragrafa 175.

Prema mišljenjima kritičara, organizacija se raspala zbog nedostataka političke perspektive nakon ukidanja paragrafa 175. Za razliku od LSVD-a, BVH je za cilj imala drugačiju politiku "životnog stila", nasuprot traženju prava na brak. LSVD, kao deo građanskog pokreta za ljudska prava video je istopolni brak, odnosno registrovano partnerstvo kao logičan tok svoje politike. 

Arhiva BVH-a se danas čuva u Schwules Museumu.

Povezano
--------

* LGBT istorija u Nemačkoj
* Položaj LGBT osoba u Nemačkoj
* Registrovano partnerstvo u Nemačkoj

Vanjske veze
------------

* Schwulenpolitik in der alten Bundesrepublik Arhivirano 2007-12-17 na Wayback Machine-u (`de`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 265020107
* LCCN: nr95005486
* GND: 2105266-9

 |
Brandenburška vrata
**Brandenburška vrata** (njem.: *Brandenburger Tor*) su trijumfalna vrata, simbol njemačkog glavnog grada Berlina.

Smještena su na Pariškom trgu i jedina su preostala vrata od vrata izgrađenih kao ulaz u Berlin. Sjeverno od vrata nalazi se Reichstag, a južno od nje stoji Memorijalni centar Europe posvećen ubijenim Židovima. Vrata su spojena s monumentalno obnovljenom ulicom Unter den Linden koja izravno vodi do kraljevske rezidencije. Naredbu da se izgrade vrata izdao je pruski kralj Friedrich Wilhelm II, a gradio ih je Karl Gotthard Langhans između 1788. i 1791. godine.

Vrata se sastoje od 12 grčkih stupova izrađenih u dorskom stilu, s po 6 na obje strane.
Ovakva kostrukcija dozvoljava prometovanje automobila kroz pet prolaza, dok su pješaci ograničeni na samo dva. Na vratima stoji kuadrija, koju čine bogovi mira, koji voze kočiju sa četiri konja. Vrata visoka 26 m, 65,5 m široka i 11 m široka.

Pravljena je po uzoru na atenska vrata Propileu na Akropolisu. Berlin je poznat svojoj klasičnoj arhitekturi. Brandenburška vrata su prva grčka neoklasična građevina.

Trivija
-------

Brandenburška kapija (nor. *Brandenburger Tor*) je bio naziv pesme koja je predstavljala Norvešku (završila na poslednjem 21. mestu) na Pesmi Evrovizije 1990. (Snimak možete poglati ovde).

Vanjske veze
------------

***Brandenburška vrata*** na Wikimedijinoj ostavi

* Brandenburška vrata
* Brandenburša kapija opisana u istorijskom kontekstu. Arhivirano 2004-04-07 na Wayback Machine-u
* Panorama Brandenburške kapije
* Fotografije kapije iz 1989. slikane iz Istočnog Berlina. Arhivirano 2005-03-06 na Wayback Machine-u
* Fotografije kapije (1989-1999). slikane iz Zapadnog Berlina.. Arhivirano 2007-09-27 na Wayback Machine-u
Panorama Bravskog polja, 44°32′44″N 16°37′22″E﻿ / ﻿44.54556°N 16.62278°E﻿ / 44.54556; 16.62278
**Bravsko polje** je manje kraško polje na sjeverozapadu Bosne i Hercegovine. Sa zapada i sjevera ograničeno je planinom Grmeč, sa istoka Šišom, a sa juga je Srnetica koja ga dijeli od Petrovačkog polja. Samo ime kaže da se stanovništvo skoro isključivo bavilo stočarstvom.

Lokalno stanovništvo zapadni dio naziva Smoljana, a istočni Bravsko. Administrativno pripada opštinama Bosanski Petrovac i Petrovac.

U geološkom pogledu polje je kraško, sa tipičnim karakteristikama: velika golet, plitka zemlja na stjenovitom podnožju i bezvodnost. U proljeće golet je pokrivena travom tako da je ovo predio sa manjim kraškim izgledom nego slični u Hercegovini. Polje je prekriveno velikim brojem vrtača pa se ovdje radi o boginjavom kršu.

Dužina polja je 23 km, širina svega 2-3 km, nadmorska visina u prosjeku 750-800 metara.

Na sredini po dužini, polje donekle mijenja smjer rasprostiranja, i na tom mjestu mu je i najmanja nadmorska visina. U Bravskom polju jedini veći vodotok je Smoljanska rijeka, dužine oko 3 km. Drugi vodotok je Perjanovac u Janjilima. Nedostatak vode bio je ograničavajući faktor za život.

Historija
---------

Bravsko polje obiluje tragovima i ostacima iz prijašnjih vremena. Na prvom mjestu treba spomenuti staru rimsku cestu. Nekoliko rimskih miljokazi i danas postoje. Bio je to dio puta od Salone u Dalmaciji koji je dolazio iz Petrovačkog polja, odlazio prema rudnicima u dolinu Sane i dalje za Sisak. Istraženo je i nekoliko lokaliteta koji govore o prisustvu Rimljana na ovom prostoru (nekropola, rimski novac sa likom cara Konstantina).

Naziv naselja Smoljana govori da je za vrijeme doseljavanja Slavena, naselje bilo naseljeno od strane jednog ogranka slavenskog naroda Smoljana. Ovaj slavenski narod se na Balkan doselio iz prostora današnje istočne Njemačke i pripada Polapskim Slavenima. Najveći dio Smoljana se naselio u Pirinskoj Makedoniji, a pojedini njihovi manji dijelovi su se sigurno naseljavali na usputnim stanicama, pa tako i u području Bravskog Polja. 

Iznad polja, u Grmeču, na visini od 1400m, nalaze se ostaci monumentalne gradine čije porijeklo nije istraživano.

Jačanjem bosanske države iza 1322. pod Stjepanom II Kotromanićem ovi krajevi po prvi put ulaze u njen sastav.

Spoljne veze
------------

* Općina Bosanski Petrovac


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Bosna i Hercegovina***  |


***Bravsko polje*** na Wikimedijinoj ostavi
Za istoimeni film iz 1939. godine, v. Burne dvadesete (film).
**Burne dvadesete** (engl. , doslovno "Urličuće dvadesete") je izraz kojim se opisuje period u historiji zapadne civilizacije koji okvirno odgovara 1920-im, a koji je karakterizirao opći porast blagostanja uz dramatične promjene u kulturi, te, u manjoj mjeri, društvu, izazvan razvojem i primjenom novih tehnologija kao što su automobili i radio. Sam izraz se počeo koristiti u SAD gdje su ti trendovi prvi počeli, najviše došli do izražaja i uticali na ostatak svijeta, pri čemu je najprepoznatljivija bila jazz muzika, po kojoj je u samim SAD period dobio ime Doba jazza. U drugim državama, koje su za razliku od SAD, u većoj mjeri bile pogođene Prvim svjetskim ratom, odnosno se duže vremena oporavljale od njegovih političkih i ekonomskih posljedica, ti su trendovi do izražaja došli tek sredinom decenije; kao jedan od primjera se navodi Weimarska Njemačka gdje su tzv. Zlatne dvadesete počele tek 1924. godine. U SAD, ali i ostatku svijeta, taj je period prekinut slomom njujorške burze i početkom velike ekonomske krize čije će posljedice biti prevladane tek iza Drugog svjetskog rata.

Vidi još
--------

* Flapper

Vanjske veze
------------

* The 1920s Arhivirano 2005-05-08 na Wayback Machine-u
* Quiz: Life in the Roaring Twenties
* Teaching the American Twenties Exhibit from the Harry Ransom Center at the University of Texas at Austin Arhivirano 2018-02-17 na Wayback Machine-u
* 1920s timeline, Harlem Arhivirano 2005-05-24 na Wayback Machine-u
* Roaring Twenties study guide and teacher resources – timeline, quotes, analysis, multimedia
* 
* Video (48:15) − *America in color: The 1920s* na YouTube
Herakle ubija Busirida i njegove pratioce, atička crvenofiguralna hidrija, oko 480. pne. Staatliche Antikensammlungen (Inv. 2428)
**Busirid** (grčki: Βούσιρις, latinski: *Busiris*) bio je, u grčkoj mitologiji, sin Posejdona, boga mora, i ćerke egipatskog kralja Epafa ― Libije Lisijanase. Busirid je eponimni heroj jednog grada u delti Nila, koji se na grčkom zvao Busirida, a na egipatskom *ḏdw* (izgovor: *Djedu*). Na tom se lokalitetu nalazila važna nekropola i središte kulta boga Ozirisa.

Mitologija
----------

Kad je Busirid zavladao Egiptom, zavladala je velika suša, koja je trajala devet godina. Nastala je velika glad, zbog koje se Busirid na kraju obratio za savet nekom kiparskom proroku Trasiju. Ovaj mu je rekao da će suša prestati ako svake godine na žrtvu Zevsu bude prinet po jedan stranac. Busirid ga je poslušao i kao prvoga stranca na žrtvu je prineo upravo Trasiju, koji je poticao s Kipra, i u tom je trenutku odmah pala obilna kiša. Od tog vremena Busirid je ubijao i žrtvovao sve strance koji bi se pojavili u Egiptu. Na putu u zemlju Hesperida, tragajući za zlatnim jabukama, Herakle je ušao i u Egipat. Busirid i njega zarobio, svezao ga, okitio cvećem i približio žrtveniku. Kad je počela svečanost, Herakle je pokidao okove i ubio Busirida, kao i njegovog sina Amfidamanta (ili Ifidamanta), glasnika Halbesa i sve učesnike rituala.

Tumačenje
---------

Heleni pričaju i mnoge druge neverovatne priče. Neozbiljna je i ova njihova priča o Heraklu da su mu, tobože, kad je stigao u Egipat, Egipćani stavili venac na glavu i doveli ga u svečanoj povorci pred Zevsov oltar da ga prinesu ovome na žrtvu. On je bio miran sve dok ga nisu kod žrtvenika stali posvećivati, a tek onda je počeo da se brani i poubijao je sve prisutne. Po mom mišljenju, oni Heleni koji tako nešto pričaju nemaju ni pojma o egipatskim običajima i shvatanjima. Kod njih se smatra za zločin prinošenje na žrtvu svih životinja, sem svinja, bikova, teladi i gusaka, i to pod uslovom da su čiste. Pa kako je onda moguće da ljude prinose na žrtvu? A, pored toga, kako je onda sam Heraklo, i to još, po njihovim rečima, kao smrtni čovek, bio u stanju da pobije tolike desetine hiljada ljudi? Neka nam bogovi i heroji oproste što o njima toliko govorimo.
Herodot, *Istorije*, II, 45, komentariše mit o Busiridu i Heraklu.

Mit o Busiridu, koji je možda nastao u 7. veku pne. odslikava nekadašnju negostoljubivost Egipćana prema prvim grčkim kolonistima koji su stizali u deltu Nila.

Atički govornik Isokrat u svojoj duhovitoj deklamaciji *Busirid* priča "lažnu priču o Heraklu i Busiridu", koja je tokom 5. veka pne. bila jedan od omiljenih tema grčkih komediografa i atičkih slikara na vazama. Sačuvani su i fragmenti jedne Euripidove satirske igre o Busiridu. Na jednoj atičkoj hidriji iz 6. veka pne. pronađenoj u Ceri, kao i na jednoj atičkoj crvenofiguralnoj vazi iz 5. veka pne. prikazano je kako Herakle ubija Busirida. Prema Niallu Livingstonu, ovaj mit ima dosta uzan narativni domet: Herakla vode ka žrtveniku, on se oslobađa, ubija Busirida, sveti se svim učesnicima svečanosti.

Vanjske veze
------------

***Busirid*** na Wikimedijinoj ostavi
Brdo križeva

**Brdo križeva** (litv *Kryžių kalnas*) je hodočasničko mjesto sjeverno od grada Šiauliaija u Litvi. Na brdu se nalaze hiljade križeva. Točan broj križeva je nepoznat, no procjenjuje se od 55.000 (1990. godine) i 100.000 (2006. godine).

Historija
---------

Prema arheološkim nalazima, na tom mjestu bio je u 14. vijeku dvorac livonskih vitezova. Prvi križevi podignuti su u prvoj polovici 19. vijeka u spomen na žrtve poljskog ustanka u studenom 1831. godine, koji su tamo pokopani. Tamo su pokopane i žrtve drugog poljskog ustanka, u januaru 1863. godine. Početkom 20. vijeka tamo je bilo oko 100 križeva.

Zbog domaćih i stranih hodočasnika broj križeva je kontinuirano rastao. U vrijeme kad je Litvanija bila dio Sovjetskog Saveza, komunistički režim pokušao je više puta uništiti Brdo križeva, jer im je ono bilo nepoćudno zbog vjerskih i nacionalnih simbola. Prvi put su nekoliko križeva uništili buldožeri, 1961. godine, ali su ih mještani ponovno podigli. Uslijedilo je još nekoliko pokušaja rušenja. Nakon 1985. godine, vlasti su definitivno odustale od rušenja Brda križeva.

| Broj križeva |
| --- |
| 1900. | 130 |
| 1902. | 155 |
| 1922. | 50 |
| 1938. | Preko 400 |
| 1961. | 5 000 |
| 1975. | 1 200 |
| 1990. | Oko 55 000 |
| 2006. | Preko 100 000 |

Papa Ivan Pavao II. posjetio je Brdo križeva 1993. godine. Tamo je služio sv. misu, na kojoj je bilo oko 100 000 vjernika. Danas je Brdo križeva hodočasničko mjesto brojnih turista i hodočasnika iz cijelog svijeta, koji pridonose postavljanju novih križeva i povećanju njihova broja. Većina križeva su od drva, neki su od metala, plastike i kamena. Na brdu je trenutno oko 100 000 križeva ne računajući male križiće. Za Litvance, Brdo križeva predstavlja i spomen-mjesto otpora komunističkom režimu.

Nematerijalna svjetska baština
------------------------------

Na UNESCO-vom popisu nematerijalne svjetske baštine u Evropi nalazi se baština - izrada križeva i simbolika. Odluku o upisu donio je Međuvladin komitet za očuvanje nematerijalnog kulturnog nasleđa na zasjedanju koje je održano od 4 do 8 novembra 2008. god. u Istanbulu, Turska

Izvori
------

1. ↑   Preuzeto 16. oktobra 2011.
2. ↑  UNESCO Brdo križeva - ich.unesco.org, Pristupljeno, 17.12.2022
3. ↑  UNESCO: Nematerijalna svjetska baština u Litvanija

***Brdo križeva*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Svjetska baština u Litvaniji |
| --- |
|  | 
Arheološki lokalitet srednjovjekovnog grada Kernavėa • Kurska prevlaka1) • Struveov luk2) • Historijski centar Vilniusa 
 | Litvanska zastava |
| **Litvanska nematerijalna svjetska baština**
Baltička slavlja plesa i pjesme2) • Tradicionalni obrt i simbolika litvanskih križeva Kryždirbystė • Litvanske višedijelne pjesme Sutartinės
 |
| 
1) Zajednička svjetska baština Litvanije i Rusije  2) Zajednička svjetska baština deset zemalja (Letonija, Norveška, Švedska, Finska, Estonija, Litvanija, Rusija, Bjelorusija, Ukrajina, Moldavija)  3) Zajednička svjetska baština Estonije, Letonije i Litvanije
 |
**Bury** je metropolitanski borough od 185,060 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Greater Manchester.

Geografske karakteristike
-------------------------

Bury se proteže na sjeveru Grofovije Greater Manchester, u slivu rijeke Irwell, koji se proteže od vriština Penninesa na sjeveru, do doline na jugu 6,5 km od centra Manchestera.

Tokom historije podpadao je pod Grofoviju Lancashire. 
Preko borougha prolaze glavni britanski autoputevi.

Historija
---------

Ime *Bury* izvedeno iz anglosaksonskog *burg* (ili *burh*), što je značilo tvrđava, danas je to ime grada koji je prirodni i administrativni centar borougha.

Obrada vune i izrada tkanina od nje, razvila se u 14. vijeku, iako se još i danas proizvodi, nju je kao sirovinu u 18. vijeku zamijenjenio u pamuk koji je imao daleko veću važnost za privredu. 
U gradu su tokom 18. vijeka živjeli John Kay izumitelj letećeg čunka i njegov sin Robert koji je značajno poboljšao očev izum.
Borough je doživio veliku industrijsku ekspanziju tokom 19. vijeka, s brojnim tekstilnim tvornicama koje su proizvodile pamučne tkanine, izbjeljivale ih i štampale po njima.

Tekstilna industrija je bankrotirala, ali su se razvile druge industrije, kao proizvodnja papira kao i mašina za proizvodnju papira. Uz to ima puno pogona lake industrije i metalurgije.

Unutar borougha ima i čisto stambenih naselja kao što su Prestwich i Whitefield, ali i čisto poljoprivrednih koja su opstala na sjeveru oko Ramsbottoma.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Narodna Republika Kina Datong, Kina
* Francuska Tulle, Francuska
* Francuska Angoulême, Francuska
* Njemačka Schorndorf, Njemačka
* Sjedinjene Američke Države Woodbury, New Jersey, Sjedinjene Amaričke Države

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  „*Bury*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 12. 04. 2017.

Vanjske veze
------------

***Bury (borough)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Bury Council (`en`)

| * p
* r
* u
Metropolitanski borouzi Grofovije Greater Manchester |
| --- |
| Metropolitanski borouzi | Bolton · Bury · Manchester · Oldham · Salford · Rochdale · Stockport · Tameside · Trafford · Wigan |  |
Grad deset hiljada Buda u Kaliforniji, najveća budistička zajednica u zapadnoj hemisferi

**Budizam na Zapadu** pozdrazumeva širenje budizma izvan Azije, ka Evropi i Americi. Na zapadu je moguće pronaći mnoštvo budističkih centara, od kojih mnogi primaju monahe koji slede različite monaške tradicije.

Trenutno ima više od sto budističkih centara i udruženja u Velikoj Britaniji, a mnogo više u Sjedinjenim Državama. Neki od njih su prvenstveno centri za budističke imigrante iz Azije (na primer, tajlandski hram u Vimbldonu, London, i kmerski hram blizu Njujorka); drugi su više okrenuti Zapadnjacima koji žele da nauče meditaciju, ili da žive u skladu sa budističkim pravilima.

Danas se procenjuje da u Britaniji ima oko 100 000 budista, što ih čini četvrtom religijom po veličini, posle hrišćanstva, islama i judaizma.

Istorija
--------

Budizam je na Zapad ponovo stigao u 19. veku, i odmah je izazvao veliko interesovanje filozofa, između ostalih Šopenhauera i Ničea. Nemački filozof Fridrih Niče je u svom čuvenom delu *Antihrist* dao sledeću ocenu budizma:

 Wikiquote
*„Osuđujući hrišćanstvo ne bih želeo da budem nepravedan prema jednoj srodnoj religiji koja po broju sledbenika čak premaša prvu: prema budizmu. Kao nihilističke religije obe spadaju zajedno — one su religije decadence... No, budizam je stotinu puta realističniji od hrišćanstva — on je u krvi nasledio objektivno i hladno postavljanje problema, on dolazi nakon niza stoleća istrajnog filozofskog traganja. Kada on nastaje pojam "bog" je već ukinut. Budizam je jedina doslovno pozitivistička religija koju nam istorija dozvoljava da upoznamo, pa čak i njenu teoriju saznanja (jedan strogi fenomenalizam). On više ne veli "borba protiv greha", nego, dajući sasvim za pravo stvarnosti, "borba protiv trpljenja". Iza sebe je već ostavio — čime se duboko razlikuje od hrišćanstva — samoobmanu u pojmovima o moralu, — on je, rečeno mojim jezikom, s one strane dobra i zla."*(Fridrih Niče)
Zanimanje Britanaca za budizam počelo je krajem XIX veka sa delovanjem Pali Text Society, koje je 1881. godine osnovao T. V. Ris Dejvids (1843—1922.) i bio njegov prvi predsednik. Posle smrti, na tom mestu ga je nasledila supruga K. A. F. Ris Dejvids (1857—1942). Društvo je podsticalo prevodilački rad, istorijske i filološke studije.

Razni evropski naučnici su, takode, preveli niz značajnih tekstova, među njima je i Edvard Konc, a neki od njih su postali i budistički monasi, boraveći u Aziji dugi niz godina. Prvi budistički centar u Velikoj Britaniji osnovao je 1908. godine engleski monah zaređen u Burmi.

*Friends of the Western Buddhist Order* (organizacija koju je u Londonu 1967. godine osnovao poštovani Sangarakšita) ima članove u čitavoj Evropi i Severnoj Americi, od kojih su većina mahajana budisti.

Vidi još
--------

* Budizam

Izvori
------

1. 1 2 3 4  Kembridžova ilustrovana istorija religije (pp. 88-89), Stylos, Novi Sad. 2006. ISBN 978-86-7473-281-6.
2. ↑  Friedrich Nietzsche - Antikrist

Literatura
----------

* Enciklopedija živih religija, Nolit, Beograd. 2004. ISBN 978-86-19-02360-3.
* Kembridžova ilustrovana istorija religije, Stylos, Novi Sad. 2006. ISBN 978-86-7473-281-6.
Pohodi Burebiste
**Burebista** (starogrčki: "Βοιρεβίστας", ? - 44. pne.) bio je kralj Geta i Dačana, poznat po tome što je 82. pne. njihova plemena ujedinio u državu pod svojom vlašću. Tokom duge vladavine je vodio niz pohoda kojima je opljačkao ili pod svoju vlast stavio niz susjednih plemena širom Centralne i Jugoistočne Evrope. Godine 44. pne. je ubijen u dvorskoj zavjeri, nakon koje je njegovo kraljevstvo podijeljeno u nekoliko manjih država.

Literatura
----------

### Primnarni izvori

* Strabo; H.L. Jones (Editor) (1924). „The Geography of Strabo". *The Perseus Digital Library*. Tufts University. str. Books 6‑14. Pristupljeno 03. 11. 2007.  English text.
* Jordanes, *Getica: The origin and deeds of the Goths*, translated by Charles C. Mierow. (Chapter XI Arhivirano 2009-05-02 na Wayback Machine-u)

### Sekundarni izvori

* Lucian Boia, *History and Myth in Romanian Consciousness*, Budapest: Central European University Press, 2001;
* Hadrian Daicoviciu, *Dacii*, Editura Enciclopedică Română, Bucharest, 1972.


***Burebista*** na Wikimedijinoj ostavi
*Njemački bunker na danskoj obali*
**Bunker** je vrsta skloništa, pokriveni objekat utvrđenja, često ukopan delimično ili potpuno pod zemljom, dizajniran za zaštitu od pada bombi i drugih napada ali i za dejstvo bočnom, kosom i frontalnom vatrom iz puškomitraljeza, mitraljeza i artiljerijskih oruđa za neposredno gađanje.

Često su se koristili u Prvom i Drugom svetskom ratu, a hladnom ratu za smeštaj oružja, objekata, komandne centre.

Osnovni delovi bunkera su: iskop, noseća i obložna konstrukcija, pokrivka, prostorija za municiju, otvori za dejstvo i ulaz. Složeniji bunkeri imaju protoriju za ljudstvo i uređaj za provetravanje. Prema materijalim od kojih se izvode dele se na: drveno-zemljane, betonske, armirano-betonske. Današnja težnja je da se rade od prefabrikovanih elemenata što pojeftinjuje i ubrzava izgradnju. Mogu biti manjih dimenzija na borbenim linijama (npr mitraljeska gnezda) ali i veliki podzemni objekti koji mogu da prime i više hiljada ljudi, sa svim potrebnim instalacijama za višemesečno preživljavanje. Takođe u vidu podzemnih objekata se grade i podzemni aerodromi, luke za podmornice i sl...

Druga značenja
--------------

* "Staviti film u bunker" znači zabraniti njegovu distribuciju i eventualno ga sačuvati za neka druga vremena
* "Bunker" u sportu znači povlačenje svih igrača u zonu ispred gola, čime se "čuva" rezultat

Literatura
----------

* Vojni leksikon, 1981

***Bunker*** na Wikimedijinoj ostavi
**Bundeva** ili **tikva** (lat. *Cucurbita pepo*), jednogodišnja je biljka puzavica iz familije bundeva (Cucurbitaceae), čiji se krupni plodovi koriste u ljudskoj ishrani a semena i u fitoterapiji.

Opis
----

Bundeva je jednogodišnja biljka, poleglog, uglastog stabla sa rašljikama, pokrivenog oštrim dlakama. Stablo može biti dugačko i 10 m, debljine u proseku 10 mm. Listovi su sa dugačkim drškama, veliki, petorežnjeviti i obrasli oštrim dlakama. Cvetovi su krupni, jednopolni, žuti. Muški cvetovi su pojedinačni ili ih je više sakupljenih u pazuhu listova, a ženski su usamljeni. Cvetna drška je neznatno proširena ispod ženskih cvetova. Krunični listići su srasli do polovine. Plod je velika bobica, loptastog ili cilindričnog oblika, žute, bele ili narandžaste boje.

Rasprostranjenje
----------------

Smatra se da je poreklom iz Amerike a naturalizovana je širom sveta. Gaji se po vrtovima i njivama, često kao međuusev u kukuruzu.

Upotreba
--------

Pulpa ploda i semena su jestivi. Pulpa je bogata vodom, vlaknima, proteinima i vitaminima i koristi se u ishrani, najčešće termički obrađena. Semena su bogata masnim uljem, proteinima i mineralima i koriste se pečena, kao poslastica ili za dobijanje ulja hladnim ceđenjem. Bundevino ulje je crvenkaste boje, kvalitetno, lako svarljivo. Semena i ulje se primenjuju u fitoterapiji kod benigne hiperplazije prostate.

Literatura
----------

* Jančić Radiša, Stojanović Danilo. Ekonomska botanika, korisne biljke i njihovi proizvodi. 1. izd. Beograd: Zavod za udžbenike, 2008. 396 str. ilustr. ISBN 978-86-17-15000-4.

Spoljašnje veze
---------------

***Bundeva*** na Wikimedijinoj ostavi

* (`sh`)Članak o bundevi na sajtu RTS-a
*Za ostala značenja, v. CSI (razvrstavanje).*
**CSI** predstavlja skraćenicu za **Crime Scene Investigation**, odnosno medijsku franšizu koju je za potrebe američke TV-kuće CBS razvio Anthony E. Zuiker. Izraz "Crime Scene Investigation" na engleskom znači uviđaj (očevid), a Zuiker ga je prvi put koristio kao naslov igrane TV-serije *CSI: Crime Scene Investigation*, posvećene forenzičarima policijske laboratorije u Las Vegasu. Serija je doživjela ogroman uspjeh te potakla snimanje tri nove izvedenice - *CSI: Miami* (2002), *CSI: NY* (2007) i *CSI: Cyber* (2015) - odnosno niza stripova, video-igara, romana i igračaka.

Kao takva predstavlja jednu od najpopularnijih medijskih franšiza u suvremenom svijetu, iako je zbog njenog uticaja na popularnu kulturu predmet kontroverzi koje se vezuju uz tzv. *CSI efekat*.

***CSI*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
*CSI* |
| --- |
| TV serije | 
* *CSI: Crime Scene Investigation* (2000–15)
* *CSI: Miami* (2002–12)
* *CSI: NY* (2004–13)
* *CSI: Cyber* (2015–16)

 |
| Univerzum | 
* Stripovi
* *CSI* efekt
* Exhibition
* *Immortality*
* Romani
* Video igre

 |
**Benjamin Kalaj** (mađ. **Kállay Béni** ili **Benjamin von Kállay**), (Pešta, 22. prosinca 1839. - Beč, 13. srpnja 1903.), mađarski i austrougarski političar.

Životopis
---------

Njegova obitelj je dobila prezime prema posjedu kod gradića Nagykálló-a u Szabolcsu. U mađarskoj povijesti su imali važnu ulogu još od vremena kralja Kolomana u 11. stoljeću. Michael Kallay je od kralja Matije Korvina dobio velike posjede kod Mezőtúra, zahvaljujući svojoj ulozi u obrani bosanskog grada Jajca od Turaka u 15. stoljeću.

Otac Benjamina Kallaya je bio viši državni službenik u Mađarskoj vladi, a njegova majka (srpskog podrijekla) se nakon očeve smrti 1845. godine potpuno posvetila odgoju i obrazovanju sina (umrla je 1903. kad i sin). Benjamin Kallay je još od rane mladosti pokazao veliki interes za politiku, osobito za tzv. Istočno pitanje. Putovao je u Rusiju, Tursku, Malu Aziju te je temljito naučio grčki jezik, turski jezik i nekoliko slavenskih jezika. Među ostalim slavenskim jezicima i Srpski je govorio jednako dobro kao i maternji mađarski.

Kao konzervativni zastupnika grada Mühlbacha (danas Sebeş u Rumunjskoj) ušao je 1867. u Mađarsku skupštinu. Dvije godine poslije imenovan je generalnim konzulom u Beogradu. Godine 1872. je prvi put otputovao u Bosnu. Njegovi pogledi na balkansko pitanje snažno su utjecali na predsjednika Mađarske vlade i kasnijeg zajedničkog ministra vanjskih poslova Austro-Ugarske monarhije, grofa Gyula Andrassya. 

Nakon Rusko-turskog rata 1877.-1878. putuje u Plovdiv (danas Bugarska), kao posebi izaslanik Austro-Ugarske sudjeluje u Istočno Rumelijskoj komisiji. 

Dana 4. lipnja 1882. imenovan je Austro-Ugarskim ministrom financija i Upraviteljem Bosne i Hercegovine, te će na toj dužnosti ostati do smrti 1903. godine. Kallay je pokušao formirati novu, bosansku naciju te time osujetiti nacionalno buđenje triju vodećih etničkih skupina.

U knjizi "Istorija Srba" je Srbima smatrao kako Srbijance, tako i Bošnjake, Hercegovce, Crnogorce i Dubrovčane. Govorio je o srpskom partikularizmu, a nakon što je postao upravitelj Bosne i Hercegovine, stvarao je bošnjaku naciju zabranjujući sopstvenu knjigu na teritoriji Bosne.

Djela
-----

* *Geschichte der Serben*, Pešta, 1878. (Istorija Srba)
* *Die Orientpolitik Russlands* , Pešta, 1878. (Istočna politika Rusije)
Newyorška burza (NYSE) u Wall Streetu
**Burza** ili **berza** (njem. *Börse* < niz. *beurs*; tal. *borsa*: novčarka, kesa), organizirano mjesto trgovanja čija je glavna funkcija omogućiti susretanje ponude i potražnje vrijednosnih papira pod jednakim uvjetima za sve sudionike. „Pod jednakim uvjetima" označava jednaku dostupnost podataka o vrijednosnim papirima kojima se trguje, kao i dostupnost podataka o trenutnoj ponudi i potražnji vrijednosnih papira.

Burza služi vremenskom i prostornom (u novije vrijeme i virtualnom) objedinjavanju trgovanja uz kontrolirano utvrđivanje cijena. Cilj im je povećanje transparentnosti tržišta vrijednosnica, veća učinkovitost, smanjenje troškova transakcija ali i zaštita od manipuliranja.

Podrijetlo naziva *burza* nije izvjesno. Jedna od pretpostavki je da je nazvana po "Bourse de Paris" francuskoj nacionalnoj veletržnici dionica. Drugi smatraju vjerojatnijim, da je burza dobila ime miješanjem prezimena trgovačke obitelji *van de Beurse* iz 16. stoljeća sa lat. pojmom *Bursa*. Prva burza osnovana je 1460. u Antwerpenu.

Burza se može osnovati samo kao d.d. u skladu sa zakonom o trgovačkim društvima i Zakonom o tržištu vrijednosnih papira.
Sudionici u trgovini na burzi mogu biti samo ovlaštena društva koja su članovi burze. 
Poslove s vrijednosnim papirima mogu obavljati samo banke i brokerska društva.

Podjela burzi
-------------

Burze se obično dijele na:

* robne burze, se dalje dijele na:
	+ opće robne burze
	+ specijalizirane robne burze
* efektne burze

Vidi još
--------

* broker
* burza rada
* burza vrijednosnih papira
* crna burza
**Bushy Park** je drugi po veličini od osam londonskih kraljevskih parkova, koji se nalazi u boroughu Richmond upon Thames. Park ima površinu od 450 hektara i nalazi se pored dvorca Hampton Court. Mješavina je šuma, jezera, vrtova i travnjaka po kojima slobodno šeću jeleni.

Historija
---------

Bushy je postao kraljevski park 1529. kad ga je kardinal Wolsey poklonio kralju Henryu VIII zajedno sa Dvorcem Hampton Court, do tada je to bilo poljoprivredno zemljište.
Henry VIII je taj teren odmah pretvorio u loviše za jelene i ogradio ga zidom od opeke, dio tog zida i danas je vidljiv na sjevernoj strani puta za Hampton Court. Jeleni su se i dalje lovili tokom 17. vijeka, ali se karakter parka se promijenio. Kralj Charles Stuart je 1610. dao prokopati kanal Longford dug19 km, kojim je donio vodu iz rijeke Colne u Hertfordshiru. Taj rukom iskopani kanal, koji danas izgleda potpuno prirodno, uvelike je izmjenio floru i faunu parka.

Tokom 17. i 18. vijeka podignuto je nekoliko objekata, oni su korišteni kao lovačke kuće i stanovi za čuvare. Jedna od njih, kuća Bushy, danas pripada Nacionalnom laboratoriju za fiziku. Tokom Prvog svjetskog rata u parku su bili stacionirani kanadski vojnici, pa je lovačka kuća Upper Lodge pretvorena u njihovu bolnicu. U uspomenu na njih je 1992. podignut memorijalni stup u *Woodland Gardensu*.

Za vrijeme Drugog svjetskog rata, dio parka postao je *Camp Griffiss*, baza američke 8. armije ratne aviacije, a kasnije Vrhovni štab savezničkih snaga. To je bilo mjesto gdje je general Eisenhower planirao Operaciju Overlord. Većina baraka je uklonjena iz kampa 1963. ali se još uvijek mogu vidjeti njihovi tragovi. Park se i danas intezivno pošumljuje najveća površina je *Woodland Gardens* u jugoistočnom kutu parka, čije je formiranje počelo u 20. vijeku, a uključuje i šume Waterhouse i Pheasantry Plantations. To područje se danas obnovlja u sklopu projekta vrijednog 7,2 miliona funti, dio sredstava daje državna lutrija.

Izvori
------

1. 1 2  „*Bushy Park*" (engleski). The Royal Parks. Pristupljeno 8. 2. 2017.
2. ↑  „*Royal Parks*" (engleski). Wayback Machine. Arhivirano iz originala na datum 2011-06-29. Pristupljeno 9. 2. 2017.
3. 1 2 3 4 5 6 7  „*Landscape History*" (engleski). The Royal Parks. Arhivirano iz originala na datum 2016-11-07. Pristupljeno 9. 2. 2017.

Vanjske veze
------------

***Bushy Park*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Bushy Park* na portalu The Royal Parks (`en`)

| * p
* r
* u
Kraljevski parkovi Londona |
| --- |
| Bushy • Green • Greenwich • Hyde • Kensington • Regent • Richmond • St. James |