recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ekstremadura**  

**Extremadura**  
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Zastava | Grb |

 |
| Geografski položaj Ekstremadure u Španjolskoj |
| **Glavni grad** | Mérida |
| **Površina**
- ukupno | 5. po veličini
- 41.634 km² |
| **Stanovništvo**
- Ukupno
- Gustoća | 12. po veličini
- 1.088.728 (2007.)
- 26,03/km² |
| **Politički status** | autonomna zajednica |
| Statut usvojen | 26. veljače 1983. |
| ISO 3166-2 | ES-EX |
| Broj predstavnika u *Las Cortes Generales*  Kongres Senat | 108 |
| Predsjednik | Guillermo Fernández Vara |
| Službene stranice |

**Ekstremadura** (šp. *Extremadura* ) je autonomna pokrajina Španije koja se nalazi u jugozapadnom delu Iberijskog poluostrva, i sastoji se od dve provincije: Cáceres na severu, i Badajoz na jugu. Glavni grad je Merida.

Ekstremadura se graniči na severu sa Kastiljom i Leonom, na jugu sa Andaluzijom, na istoku sa Kastiljom-La Manchom, i na zapadu sa Portugalom.

Etimologija imena
-----------------

Postoji više teorija o nastanku imena Ekstremadura. Jedna je da potiče od latinskog imena Ekstrema Dori (lat. *Extrema Dorii*), što bi značilo "krajevi reke Duero", ili "na drugom kraju reke Duero", što bi bila aluzija na položaj ove pokrajine koja se nalazi na jugu reke Duero. Ovo ime je takođe bilo ime kojim su Rimljani nazivali zemlje u južnom delu doline reke Duero i njenih pritoka. Međutim, danas je mnogo prihvaćenija teza da se reč Ekstremadura upotrebljavala u doba Rekonkiste, da označi zemlje smeštene na kraju granice hrišćanskih kraljevina sa severa Iberijskog poluostrva sa Al-Andaluzom. Tako ime Ekstremadura dobijaju teritorije na granici Kraljevine Kastilje, oko današnje Provincije Sorije, što bi bila kastiljanska Ekstremadura. Takođe isto ime dobijaju najudaljenije teritorije u prvoj liniji odbrane od Mavara Kraljevine Leon, koja je podrazumevala veliki deo teritorije današnje Cáceres, koja sep rostirala južno sve do taife Badahoz, i ta teritorija bi bila, leonska Ekstremadura.

Španska autonomna pokrajina Ekstremadura ne bi trebalo da se meša sa starom portugalskom provincijom Ekstremadurom, iako je etimološki koren isti.

***Ekstremadura*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Administrativna podjela Španije |
| --- |
| Autonomne pokrajine | Andaluzija • Aragonija • Asturija • Balearski otoci • Baskija • Estremadura • Galicija • Kanarski otoci • Kantabrija • Katalonija • Kastilja-La Mancha • Kastilja i León • La Rioja • Madrid • Murcia • Navara • Valencijanska zajednica | Zastava Španije |
| Autonomni gradovi | Ceuta • Melilla |
| *Plazas de soberanía* | Alhucemas • Chafarinas • Peñón de Vélez de la Gomera |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* LCCN: n79049549
* GND: 4015589-4
* BNF: cb11956725m (podaci)
* NKC: ge129138

 |
**Krajnja desnica**, **ekstremna desnica**, **radikalna desnica** ili **ultra-desnica** su izrazi kojima se označava krajnje desni spektar političkih ideologija. Politika krajnje desnice često uključuje supremacizam — uverenje da je superiornost i inferiornost urođena realnost između pojedinaca i grupa, kao i potpuno odbijanje koncepta društvene jednakosti kao norme. Krajnja desnica često podržava politiku segregacije, odnosno odvajanje grupa za koje smatra da su superiorne od grupa za koje smatra da su inferiorne. Politika krajnje desnice često uključuje autoritarnost, nativizam, rasizam i ksenofobiju.

U ekstremnu desnicu se obično smještaju ideologije kao što su militantni nacionalizam, neofašizam, neonacizam, vjerski fundamentalizam ili reakcionarne ideologije. Karakterizira se radikalnim odbacivanjem postojećeg političkog poretka odnosno svih ostalih političkih ideologija, pokreta i stranaka uključujući i one koji pripadaju tzv. *umjerenoj desnici*.

Povezano
--------

* Ekstremna ljevica
* Radikalni centar

Literatura
----------

* Griffin, Roger (2005). *Fascism, Totalitarianism and Political Religion (Totalitarian Movements and Political Religions)*. Routledge 1 edition. ISBN 978-0415375504.
* Hilliard, Robert L.; Keith, Michael C. (1999). *Waves of Rancor: Tuning in the Radical Right*. New York: M. E. Sharpe Inc..
* Merkl, Peter H.; Weinberg, Leonard (1999). *Right-wing Extremism in the Twenty-first Century*. London, England, UK; Portland, Oregon, USA: M. E. Sharpe Inc..
Devet metara dugačak, **Triceratops** je bio najveći pripadnik porodice Ceratopsidae i jedan od posljednjih izumrlih ceratopsa. 

Triceratops je bio oklopljeni dinosaur, a pripadao je skupini ceratopsa i bio pticokuki dinosaur. Dugačak je 9 metara i težak 7 tona. Živio je u Sjevernoj Americi krajem krede. Hranio se biljem. Budući da je živio u isto doba kad i T-rex, morao se moći braniti. Gornja polovica glave bila je zaštićena koštanom pločom iz koje su virila 2 roga dugačka više od metra. Imao je još i jedan mali nosni rog. S tim oružjem mogao je zadati teške ozljede grabežljivcu ili suparničkom mužjaku, ali mu je stražnji dio bio nezaštićen. Proširio se na velika područja prije masovnog pomora dinosaura.

Rekonstrukcija
Triceratops je imao jednu, kratku nazalnu bodlju i nešto duže bodlje koje su izrastale iznad njegovih očiju. Njegova glava, često veća i od tri metra, bila je najveća koju je ikada neka kopnena životinja posjedovala. Imao je veliku glavu i relativno velik mozak.

Triceratops je vrlo vjerojatno bio ratoborna životinja. Dosta pripadnika te vrste ima kosti oštećene u borbama s rivalima ili ostalim predatorima.

Triceratopsovi ostaci prvi put su otkriveni pokraj Denvera, Colorado, 1887. godine. U početku su bili identificirani kao ostaci nedavno izumrlog bika.

***Triceratops*** na Wikimedijinoj ostavi
Koordinate: 41° 34′ 56" SGŠ, 21° 52′ 45" IGD

**Vodovrati** (mak. *Vodovrati*) su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Vodovrati upravno pripadaju opštini Gradsko.

Prirodni uslovi
---------------

Vodovrati su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 30 kilometara južno.

**Reljef**: Naselje Vodovrati se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je položeno iznad doline Vardara, na brdima, koja se ka zapadu uzdižu u planinu Klepu. Naselje je položeno na približno 320 metara nadmorske visine. 

Mesna klima je kontinentalna.

Stanovništvo
------------

Vodovrati su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 379 stanovnika. 

Većinsko stanovništvo u naselju su Bošnjaci (51%), a manjine su Romi (21%) i etnički Makedonci (16%). Početkom 20. veka 80% naseljskog stanovništva bili su Turci, koji su posle Prvog svetskog rata mahom iselili u maticu.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam, a manjinska pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.gradsko.gov.mk Zvanična stranica opštine Gradsko

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Gradsko |
| --- |
| **Gradsko** • 
Viničani •
Vodovrati •
Gornje Čičevo •
Grnčište •
Dvorište •
Donje Čičevo •
Zgropoljci •
Kočilari •
Kuridere •
Nogajevci •
Podles •
Svećani •
Skačinci •
Ubogo •
Ulanci |  |
**V kraljestvu Zlatoroga** je nijemi crno-bijeli cjelovečernji igrani film snimljen 1931. u tadašnjoj Kraljevini Jugoslaviji, poznat kao prvi dugometražni film na slovenskom jeziku. S obzirom da pripada igrano-dokumentarnom žanru, ne smatra se prvim slovenskim cjelovečernjim igranim filmom (taj status uziva *Na svoji zemlji* režisera Franceta Štiglica iz 1948).

Zaplet
------

Ljubljanski student, jesenički železnjičar i seljak se odluče na put uz "kraljestvo Zlatoroga". Na putu sreću seljake. Prvu noć prespavaju u šatoru, drugu u planinskoj kući kod lijepe pastiriće. Treći se dan penju na Triglav, da bi se razišli na Bledu.

Ekipa
-----

U filmnu nastupaju:

* Joža Čop (*Roban*)
* Miha Potočnik (*Klemen*)
* Franica Sodja (*Liza*)
* Herbert Drofenik (*Študent*)

Lokacije
--------

Ljubljana, Jesenice, Mojstrana, Vrata, Julijske Alpe, ...

5. juna 2005 je film prikazan u *Gallusovoj dvorani* Cankarevega doma, uz muziku Andreja Goričarja u izvedbi Simfonijskog orkestra RTV Slovenija pod dirientskom palicom Helmuta Imiga.

V. također
----------

* film Na svoji zemlji

Eksterni linkovi
----------------

***V kraljevstvu Zlatoroga*** na Wikimedijinoj ostavi

* *V kraljevstvu Zlatoroga* na IMDb-u (`en`)
* Filmski sklad[*mrtav link*]
* http://gimvic.org/ Projekt TIMKO  Arhivirano 2011-02-28 na Wayback Machine-u
Koordinate: 41° 26′ 58" SGŠ, 22° 35′ 18" IGD

**Vodoča** (mak. *Vodoča*) je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Vodoča je naselje u okviru opštine Strumica.

U Naselju se nalazi istoimeni Manastir Vodoča.

Prirodni uslovi
---------------

Vodoča je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 5 kilometara severozapadno.

Naselje Vodoča se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno na jugozapadnom obodu Strumičkog polja, na mestu gde se ono izdiže u prva brda, koja ka jugozapadu prelaze u planinu Plavuš. Nadmorska visina naselja je približno 270 metara. 

Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Vodoča je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 318 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%), a ostalo su Srbi.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Vodoča*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.strumica.gov.mk Zvanična stranica opštine Strumica
* fallingrain

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Strumica |
| --- |
| **Strumica** • 
Banica • 
Bansko • 
Belotino • 
Veljusa • 
Vodoča • 
Gabrovo • 
Gradski Baldovci • 
Dabilje • 
Dobrejci • 
Dorlombos • 
Zleševo • 
Kosturino • 
Kukliš • 
Memešlija • 
Murtino • 
Ormanlija • 
Popčevo • 
Prosenikovo • 
Raborci • 
Rič • 
Sačevo • 
Svidovica • 
Tri Vode • 
Čepelija |  |
Frederick Douglass
**Frederick Douglass** (rođen **Frederick Augustus Washington Bailey)** (14. februar 1817. ili 1818.  – 20. februar 1895.) bio je američki socijalni reformator, abolicionist, govornik, književnik i državnik. Nakon bijega iz ropstva u Marylandu, postao je nacionalni vođa abolicionističkog pokreta u Massachusettsu i New Yorku. Postao je poznat po govorništvu i pronicljivim zapisima protiv ropstva. U skladu s tim, abolicionisti su ga u svoje vrijeme opisivali kao primjer velikog intelektualca, što je bilo protiv mišljenja robovlasnika da robovi nemaju intelektualnu sposobnost da funkcioniraju kao neovisni američki građani. U isto vrijeme, sjevernjacima je u to vrijeme bilo teško povjerovati da je tako sjajan govornik nekada bio rob.

Douglass je napisao tri autobiografije, posebno opisujući svoja iskustva u *Pripovijesti o životu Fredericka Douglassa, američkog roba* (1845), koja je postala bestseler i koja je uvelike utjecala na abolicionizam, kao i njegova druga knjiga, *Moje ropstvo i moja sloboda* (1855). Nakon građanskog rata, Douglass je nastavio svoju borbu protiv ropstva i napisao posljednju autobiografiju, *Život i vremena Fredericka Douglassa*. Prvi je put objavljena 1881. i revidirana 1892. tri godine prije njegove smrti, knjiga opisuje događaje tijekom i nakon građanskog rata. Douglass je također aktivno podržavao žensko pravo glasa i obnašao nekoliko dužnosti državne uprave. Bez njegove suglasnosti, Douglass je postao prvi Afroamerikanac nominiran za potpredsjednika Sjedinjenih Država kao kandidat za potpredsjednika kandidatkinje za predsjednika Victorije Woodhull, uz potporu Stranke jednakih prava.
**Velika** ili **Sjeverna kineska nizina** pojednostavljeni kineski: ; tradicionalni kineski: ; pinyin: *Huáběi Píngyuán*) je najveća aluvijalna ravnica istočne Azije, temeljena naslagama Žute rijeke. Na sjeveru se graniči sa Yanshan planinama a na zapadu sa Tahijang planinama u provinciji, odnosno rubom visorvani Shanxi ('zapadne planine'). Na jugu se spaja sa Yangtze nizinom. Od sjeveroistoka do jugoistoka je omeđena Bohajskim zalivom, visoravnima poluotoka Shandong i Žutim morem. Kroz njenu sredinu teče Žuta rijeka i ulova se u Bohajski zaliv. 

Ispred Brane Sanmexia se nalazi brana Xiaolangdi, smještena u posljednjoj rječnoj dolini prije Sjeverne nizine, odnosno velike delte stvorene od nanose koji su se na ušću Huang Hea (Žute rijeke) skupljali kroz milenijuma. Sjeverna kineska nizina pokriva veliki dio provincija Henan, Hebei i Shandong te se spaja sa deltom (ravnicom) Chang (Yangtze) u sjevernim dijelovima provincija Jiangsu i Anhui. Huang He protiče kroz plodna, gusto naseljena područja prije nego što se ulije u Bohajski zaliv. Ona predstavlja jedno od najvažnijih poljoprivrednih područja Kine gdje se proizvode žitarice, povrće i pamuk. Nadimak joj je "Zemlja žutog tla."

Južni dio nizine se tradicionalno naziva Centralna nizina (kineski: ; pinyin: *Zhōngyuán*), a tvorila je kolijevku kineske civilizacije.

Ukupna površina je 409.500 km2, od čega najveći dio otpada na područja ispod 50 m nadmorske visine. Ovo ravno zemljište pruža dobre uvjete za proizvodnju sirka, prosa, kukuruza i pamuka, a također se uzgajaju pšenica, sezam, i kikiriki. Predstavlja jedno od najgušće naseljenih područja na svijetu.

Nacionalna prijestolnica Peking se nalazi na sjeveroistočnom rubu nizine, kao i Tianjin, važno industrijsko središte i luka.

Iako je zemljište izuzetno plodno, zbog vlažnih vjetrova sa Pacifika i suhih vjetrova sa zapadnih stepa je vrijeme prilično nepredvidljivo, pa Sjevernu nizinu često pogađaju katastrofalne poplave; područje je također kroz historiju bilo bez prirodnih prepreka za nomadske napadače sa sjevera i zapada. Dio historičara vjeruje da su upravo te okolnosti potakle prve poljoprivredne zajednice da stvore centraliziranu društvenu organizaciju temeljenu na hambarima, melioraciji i fortifikaciji, odnosno da Sjeverna nizina predstavlja klasičan primjer tzv. hidrauličke despocije kao prvog modela civilizacije i države.

Izvori
------

1. ↑  BASIC INFORMATION ON CHINA
2. ↑  Keekok Lee (24. 10. 2008.). *Warp and Weft, Chinese Language and Culture*. Strategic Book Publishing. str. 39–40. ISBN 978-1-60693-247-6. Pristupljeno 2 November 2011.

Eksterni linkovi
----------------

* *Encyclopædia Britannica*: "North China Plain"

Koordinate: 36°34′48″N 117°09′36″E﻿ / ﻿36.58000°N 117.16000°E﻿ / 36.58000; 117.16000
Koordinate: 54°21′00″N 18°39′12″E﻿ / ﻿54.3499°N 18.6533°E﻿ / 54.3499; 18.6533

**Crkva sv. Marije** (poljski: *Bazylika Mariacka*, njemački: *Marienkirche*) ili, ispravno, **Bazilika Uzašašća Blažene Djevice Marije** (poljski: *Bazylika Mariacka Wniebowzięcia Najświętszej* *Maryi Panny w Gdańsku*) je katolička crkva u poljskom gradu Gdańsk; predstavlja najveću crkvu od opeke na svijetu (najviša je Crkva sv. Martina u njemačkom Landshutu), te jedna od najvećih zgrada u stilu gotike od opeke u Evropi. Do godine 1945. je predstavljala najveću luteransku crkvu na svijetu. Duga je 105,5 m, a nava je široka 66 m. Crkva može primiti 25.000 ljudi. Predstavlja crkvu s halom i transeptom. Predstavlja konkatedralnu crkvu Rimokatoličke nadbiskupije Gdansk, zajedno s glavnom katedralom Nadbiskupije, Baziličnom katedralom Gdańsk-Oliwa.

Izvori
------

1. ↑  Isto se tvrdi i za Metropolitansku katedralu u Medellínu.

Vanjske veze
------------

***Crkva sv. Marije (Gdańsk)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Church Book Records of inhabitants of Danzig, Evangelical St.Mary's Church since Reformation Arhivirano 2007-09-29 na Wayback Machine-u (`en`)
* Brief history of the church Arhivirano 2007-03-08 na Wayback Machine-u (`en`)
* Organ set of the St. Mary's church Arhivirano 2004-06-22 na Wayback Machine-u (`de`) (`pl`)
* History of pipe organs at St. Mary's Church from past till present Arhivirano 2012-07-17 na Wayback Machine-u (`en`) (`de`) (`pl`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 144407000
* GND: 4449610-2
* NKC: xx0251181

 |
**Wilmington Quicksteps** je bio američki profesionalni bejzbol klub iz Wilmingtona koji je djelovao 1880-ih.

Osnovan je godine 1883. zajedno nižerazrednom bejzbol ligom poznatom kasnije poznatom pod nazivom "Eastern League". Sljedeće godine se klub pod vodstvom Joea Simmonsa nametnuo svim ostalim klubovima lige te u augustu osigurao prvu titulu. 

Klub je ostavio dobar dojam i na klubove iz drugih viših liga koji su dolazili u Wilmington igrati egzbicijske utakmice. Među posjetitlejima je bio i Henry Lucas, osnivač Union Association, te je nagovorio upravu da napusti "Eastern League" i pridruži se njegovoj nacionalnoj ligi. Svrha je bila zamijeniti *Philadelphia Keystons* koji se usred sezone raspustio zbog slabe gledanosti.

Simmons je pristao, ali se ta odluka pokazala kobnom za klub. Već nakon prve pobjede su mnogi od njegovih najboljih igrača iskoristiti liberalni režim transfera u UA kako bi radi veće plaće prešli u veće klubove kako u UA, tako i drugim nacionalnim ligama. 

Do septembra je Lucasov klub *St. Louis Maroons* već bio osigurao titulu, a lokalno stanovništvo izgubilo svaki interes za utakmice. To je postalo više nego očito 21.9. 1884. kada je *Quicksteps* trebao odigrati na domaćem terenu, i u skladu s pravilima, isplatiti 60 US$ od ulaznica gostujućem klubu. Na igralištu se nije pojavio nijedan gledatelj, i shvativši da neće imati čime isplatiti naknadu, Simmons je jednostavno otkazao utakmicu, a odmah nakon toga raspustio klub.

*Wilmington Quicksteps* je tako završio nakon 2 pobjede i 16 poraza. 

U ligi, koja će prestati postojati nekoliko mjeseci kasnije, ih je zamijenio *Milwaukee Brewers*.

Vanjski linkovi
---------------

* Wilmington Quicksteps Team Page - Baseball Reference
* Delaware Baseball History
**Gerasim** (Petranović, Šibenik, 23. april 1820 — Kotor, 5/18. april 1906) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.

Život
-----

Episkop Gerasim rođen je u Šibeniku 23. aprila 1820. godine. Osnovnu školu završio je u rodnom mestu, gimnaziju i Bogosloviju u Sremskim Karlovcima, a filozofiju u Zagrebu.

Zamonašen je 14. oktobra 1844. godine u manastiru Krupi. Rukopoložen je u čin đakona 9. decembra 1844. godine a za prezvitera 20. jula 1846. U čin arhimandrita proizveden je 6. decembra 1855.

Do izbora za episkopa novoosnovane Eparhije bokokotorske, dubrovačke i spičanske bio je profesor Bogoslovije u Zadru i potpredsednik konzistorije. Izabran je za episkopa 25. februara 1871.

Celog svog dugog života bavio se književnim radom. Bio je jedan od urednika "Srpsko-dalmatinskog magazina". Od svojih skromnih sredstava osnovao je zadužbinu za siromašne zanatlije.

Umro je u Kotoru 18. aprila 1906, a sahranjen u manastiru Savini.

Izvori
------

* Sava Vuković: Srpski jerarsi Arhivirano 2013-12-02 na Wayback Machine-u

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik:**-** | **Episkop bokokotorski1871—1906.** | Nasljednik:**Dositej (Jović)** |
Evropski prikaz perzijskog ljekara Rhazesu rukopisu Geradove "Recueil des traités de médecine" 1250-1260. Gerard de Cremona je prevodio brojna djela arapskih učenjaka.
**Gerard od Cremone** (latinski: **Gerardus Cremonensis**; italijanski: *Gerado di Cremona*; o.. 1114–1187) bio je italijanski učenjak najpoznatiji po prevođenju mnogih naučnih knjiga i tekstova sa arapskog na latinski. Djelovao je u španskom gradu Toledo gdje je imao pristup arapskim knjigama u tamošnjoj biblioteci. Mnogi od njegovih prijevoda su bili originalno napisani na grčkom i nedostupni u Evropi njegovog vremena. Gerard se smatra jednim od najvažnijih ličnosti Toledske škole prevodilaca zaslužne za poticaj srednjovjekovne evropske nauke svojim prijevodima arapskih i drevnih grčkih tekstova na latinski. Jedan od njegovih najpoznatijih tekstova je prijevod Ptolomejevih *Almagesta* sa arapskog teksta pronađenog u Toledu.

Izvori
------

1. ↑  "Inventions et decouvertes au Moyen-Age", Samuel Sadaune, p.44

Literatura
----------

* Burnett, Charles (2001). „The Coherence of the Arabic-Latin Translation Program in Toledo in the Twelfth Century". *Science in Context* **14**: 249–288.
* Campbell, Donald (2001). *Arabian Medicine and Its Influence on the Middle Ages*. Routledge. (Reprint of the London, 1926 edition). ISBN 0-415-23188-4.
* Haskins, Charles Homer. *The Renaissance of the Twelfth Century*. Cambridge: Harvard Univ. Pr. 1927. See especially chapter 9, "The Translators from Greek and Arabic".
* Katz, Victor J. (1998). *A History of Mathematics: An Introduction*. Addison Wesley. ISBN 0-321-01618-1.

Vanjske veze
------------

* O'Connor, John J.; Robertson, Edmund F. „Gerard od Cremone – biografija". *MacTutor History of Mathematics archive*.  (`en`)
**Gerasim** (*Zoran Popović*; Gornje Liplje kod Teslića, 15. februar 1972) je episkop gornjokarlovački.

Životopis
---------

Episkop Gerasim (Zoran) Popović je rođen 15. februara 1972. godine u Gornjem Liplju. Završio je bogosloviju Sv. Tri Jerarha u manastiru Krki, a potom Moskovsku duhovnu akademiju. Kao učenika trećeg razreda bogoslovije zamonašio ga je sadašnji mitropolit dabrobosanski g. Nikolaj. U čin đakona rukopoložen je na Svetog arhangela Mihaila (1991), a u čin jeromonaha rukopoložio ga je mitropolit zagrebačko-ljubljanski g. Jovan, 5. oktobra 1998. godine. Te godine postaje iguman manastira Krke.

Na manastirsku slavu Sv. Arhangela, 2003. godine, episkop dalmatinski g. Fotije odlikuje ga činom arhimandrita. Kao starješina manastira zalagao se za obnovu manastira, bogoslovije u kojoj je i predavao od njenog obnavljanja 2001. godine. Uspeo je da oko sebe okupi mlado bratstvo.

Episkop
-------

Za episkopa gornjokarlovačkog hirotonisan je 25. jula 2004, a rukopoloženje je izvršio patrijarh srpski Pavle u manastiru Gomirje.

Vidi još
--------

* Eparhija gornjokarlovačka

Spoljašnje veze
---------------

* Eparhija gornjokarlovačka: Episkop Arhivirano 2011-01-30 na Wayback Machine-u

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik:**Fotije Sladojević** | **episkop gornjokarlovačkiod 2004.** | Nasljednik:**-** |
**Fats Waller** (21. maj 1904 – 15. decembar 1943), rođen kao **Thomas Wright Waller**, bio je jazz pijanist, orguljaš, kompozitor, pjevač i komičar.

Odrastao je u svećeničkoj porodici i još kao dijete naučio svirati orgulje. Kasnije se prebacio na klavir a u dobi od 15 godina, uz protivljenje oca, počeo profesionalnu muzičku karijeru. Najpoznatiji su mu hitovi *Honeysuckle Rose* i *Ain't Misbehavin'*. Godine 1926. je za vrijeme gostovanja u Chicagu otet na ulici i odveden na ono što se kasnije ispostavilo kao proslava rođendana kojom su prijatelji nastojali iznenaditi Ala Caponea; Waller je sa nje otišao tek nakon tri dana, "umoran, pijan, i sa hiljadu dolara napojnica". 1930-ih je prilikom turneje u Britaniji postao jedan od prvih američkih muzičara koji je nastupio na televiziji, gostujući u BBC-jevom programu. Bio je poznat po hedonističkom životnom stilu. Godine 1943. se zarazio upalom pluća na turneji i umro.

Izvori
------

Eksterni linkovi
----------------

* Fats Waller piano rollography
* Red Hot Jazz Arhivirano 2019-07-21 na Wayback Machine-u, a selection of Fats Waller's Recordings
* Fats Waller Forever Arhivirano 2013-01-23 na Wayback Machine-u, a digital exhibit of Fats Waller's musical career
* Fats Waller memorabilia
* Fats Waller, a tribute to the King of Stride Piano (French and English)
* Fats Waller Stride Piano & Sheet Music
* Allmusic
* Fats Waller selection on a Grand Piano[*mrtav link*]
**Hipolit** (starogrčki: Ἱππόλυτος) je manje božanstvo iz Grčke mitologije, kog su u Ateni slavili zajedno sa Afroditom božicom ljubavi, a u Trezeni je bio običaj među djevojkama prije udaje da mu posvete kovrču svoje kose. 
Grcima je njegovo ime značilo da su mu se konji razuzdali.

U Euripidovoj tragediji - **Hipolit** on je sin Tezeja i Amazonke Hipolite u kog se zaljubila Tezejeva žena Fedra. Kad je on odbije, razočarana i ljuta Fedra izvrši -- samoubistvo, ali ostavi i poruku u kojoj optuži Hipolita da ju je silovao. To je toliko snažno djelovalo na njegova oca, da ga Hipolit nikako nije mogao uvjeriti da on nema nikakve veze sa njenim samoubistvom, i da je njena poruka lažna.Grcima njegovo ime može predložiti da su ga konji uništili. Dapače on ga je istjerao iz doma, i zatražio Posejdona, boga mora, zemljotresa i konja da ga kazni. Posejdon je poslao čudovište, koje je toliko preplašilo konje Hipolitove kvadrige, da je on izgubio kontrolu nad zapregom i poginuo u smrvljenoj dvokolici.

Hipolitova sudbina bila je inspiracija za sličnu priču o Bellerofonu i Anteji, i za biblijsku priču o Proroku Josipu i Potifarovoj ženi.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Hippolytus*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 11. 4. 2018.

Vanjske veze
------------

***Hipolit (mitologija)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Hippolytus* (`en`)

Hippolytus (son of Theseus)
*Ukoliko ste tražili brdo u Brazilu, v. Glava šećera (Brazil).*
***Glava šećera*** je pripovetka Milovana Glišića, koja je postala klasično pripovedno štivo u srpskoj književnosti. Motiv podvale, karakterističan za ovog pisca, i u „Glavi šećera" je i te kako prisutan. Pripovetka je prvi put objavljena u nastavcima u časopisu „Otadžbina", 1875. godine.

"Glava šećera" je pripovetka čija je radnja jednostavna i teče pravolinijski. Tretira društveni problem - korupciju. Opisan je proces raslojavanja na srpskom selu u toku druge polovine devetnaestog veka, do kojeg dolazi sa prodorom robno-novčane privrede na selo. U novim uslovima srpski seljaci se ne snalaze, već propadaju pod teretom dugova, a korist od toga imaju zelenaši i korumpirani predstavnici vlasti.

Radan Radanović je predstavnik seoskih ljudi u Srbiji. Od njega je kapetan tražio da mu kupi glavu šećera. Zla kob ga prati tokom cele pripovetke. Njegovu sudbinu određuju kapetan Maksim Sarmašević i zelenaš David Uzlović, i na nju utiču neplaćeni dugovi, okrnjena glava šećera, posedovanje livade koja se dopala kapetanu.
**Duško Vujošević** (Podgorica, 3. 3. 1959) je crnogorski košarkaški trener. Vujošević je trenutno trener KK Partizan.

Vujošević je trenerskim poslom počeo da se bavi 1976. Do 1982. godine radio je sa mlađim kategorijama u Partizanu. Sledeću sezonu je proveo u OKK Beogradu, gde je vodio juniorsku ekipu koja je osvojila Prvenstvo Jugoslavije. Te godine radio je i sa prvim timom OKK Beograda.

Posle odsluženja vojnog roka, godinu dana je radio u Mladosti iz Zemuna, a pred sezonu 1985/86 vratio se u Partizan, gde je postao pomoćni trener prvog tima. Posle smene prvog trenera, tokom sezone 1986/87, u 27. godini života, postajo je prvi trener Partizana i iste sezone osvajio titulu prvaka Jugoslavije. U sezoni 1987/88 Vujošević je predvodio Partizan do fajnal-fora Kupa evropskih šampiona u Ganu, na kom je Partizan osvojio treće mesto. Vujošević je vodio Partizan i u sledećoj sezoni, 1988/89, kada je osvojio Kup Radivoja Koraća i Kup Jugoslavije.

U sezoni 1989/90 Vujošević je bio je prvi trener španske Uelve iz Granade, da bi se posle toga vratio u Partizan, koji je vodio u sezoni 1990/91 i stigao do finala plej-ofa, u kom je poražen od ekipe POP 84.U sezoni 1991/92 bio je prvi trener KK CRVENA ZVEZDA. Od 1992. do 1998. radio je u Italiji, gde je vodio ekipe Breše, Pistoje i Skavolinija.
Po povratku iz Italije Vujošević je u sezoni 1998/99 bio šef stručnog štaba podgoričke Budućnosti, a od 1999. do 2001. dve sezone je vodio beogradski Radnički.

Od povratka u Partizan, 2001, osvojio je devet titula prvaka države (2002, 2003, 2004, 2005, 2006 , 2007, 2008, 2009 i 2010) i cetiri Kupa (2002, 2008, 2009, 2010), i regionalnu NLB ligu cetiri puta ( 2007, 2008, 2009, 2010) čime je postao najtrofejniji trener u istoriji kluba.

Kao trener juniorske reprezentacije Jugoslavije osvojio je Prvenstvo Evrope u Vrbasu 1988. godine i četvrto mesto na Svetskom juniorskom prvenstvu 1991. Duško Vujošević je trener koji je poznat po izvanrednom radu sa mladim igračima.

U proleće 2003. postavljen je za selektora seniorske reprezentacije Srbije i Crne Gore, sa kojom je na Evropskom prvenstvu u Švedskoj osvojio šesto mesto.

Duško Vujosević je selektor Bosne i Hercegovine košarkaške reprezentacije.

Vanjske veze
------------

***Duško Vujošević*** na Wikimedijinoj ostavi
**Glauk** (starogrčki: ) bio je, u grčkoj mitologiji, sin Sizifa. On je, prema mitu, umro nasilnom smrću, koja je bila povezana s njegovom veštinom odgajanja konja. Glauk je bio kralj Korinta i glavni lik u jednoj, danas izgubljenoj Eshilovoj tragediji, koja se zvala *Glauk u Potniji* *(Glaucus Potnieus)*. Fragmenti te tragedije pronađeni su na jednom papirusu iz Oksirinha.

Mitologija
----------

Glauk je učestvovao u pogrebnim igrama održanim u čast Pelije, koje je organizovao Pelijin sin Akasta. To su bile znaminite "Igre za Peliju" *(Athla epi Pelia)*, na kojima su se nadmetali neki od najvećih grčkih heroja, uključujući i Argonaute. Glauka je u utrci dvokolica pobedio Jolaj. Jedan fragment iz Eshilove tragedije ponekad se tumači tako da je se zaključuje kako je Glauk poginuo nesrećnim slučajem dok se svojim dvokolicama vraćao kući s tih igara, no čini se verovatnijim da je do tog nesrećnog slučaja došlo tokom utrke. Prema Pausaniji, Glaukov duh je u obliku Taraksipa (= "onog koji zastrašuje konje") lutao oko Istma i plašio konje na Istamskim igrama.

Postoje dve verzije mita o Glaukovoj smrti. Prema jednoj, hranio je svoje kobile ljudskim mesom da bi ih učinio bržim i živahnijim, ali tokom samih igara nije ih imao čime nahraniti, pa su ga one napale i rastrgnule ga.  S druge strane, Servije kaže da je Glauk uvredio boginju Afroditu bilo tako što je svoje kobile sprečavao da se oplođavaju da bi ih učinio bržim, bilo tako što ju je generalno omalovažavao. Boginja mu se tad osvetila preko njegovih vlastitih konja. Prema nekim drugim izvorima, kobile su ga rastrgle zato što su na beotskim pašnjacima kod Potnije pasle travu koja izaziva gnev ili zato što su se napile vode s jednog svetog izvora.

Genealogija
-----------

Glaukova majka bila je Meropa, kći Atlasova i jedna od Plejada. Kad se udala za Sizifa, postala je jedina Plejada koja je vodila ljubav s nekim smrtnikom.

Sizif je isprva pokušao da svog sina oženi s Mestrom, ćerkom Erisihtonovom, koja je imala sposobnost menjati svoj oblik, no uprkos tome što je za ugovaranje tog braka platio visoku cenu, ona je izbegla Glauka, a Posejdon ju je odneo na Krit. Glauk se potom oženio Nisovom ćerkom koja se zvala Eurimeda ili Eurinoma. Zevs je bio predskazao da Glauk neće imati dece, možda zbog njegovog ogrešenja o Afroditu. Premda je Eurinoma rodila čuvenog heroja Belerofonta, njegovim se istinskim ocem obično smatra Posejdon. Međutim, u *Ilijadi* je kao Belerofontov otac naveden upravo Glauk. Motiv s konjima tu se ne zaustavlja: Posejdon se s njima povezivao, a Belerofont je jahao na krilatom Pegazu.

Glauk je nasledio Sizifa na prestolu Efire, grada koji je podigao, a koji je kasnije postao Korint. On je predak Glauka, koji se u *Ilijadi* borio u likijskoj vojsci na strani Trojanaca.
Za spartanskog državnika iz 3. veka pne. v. Hipomedont iz Sparte.
**Hipomedont** (starogrčki: ) bio je, u grčkoj mitologiji, jedan od vojskovođa u pohodu Sedmorice protiv Tebe. Živeo je blizu jezera Lerne na Peloponezu, a temelji njegove kuće na Pontinskoj planini kod Lerne pokazivali su se posetiocima još u Pausanijino vreme (2. vek nove ere). U Euripidovoj tragediji *Hiketide* Hipomedont je prikazan kao čovek koga ne zanimaju udobnost i zabava i koji je voljan suočiti se s nedaćama te dosta vremena posvećuje borbenoj obuci.

Njegov je otac bio Talaj, otac Adrastov, ili, po drugoj verziji, Aristomah, jedan of Talajevih sinova, odnosno, prema trećima, Mnesimah. Ako je Hipomedontov otac bio Mnesimah, onda mu je majka bila Metidika, kći Tajaleva i sestra Adrastova. Evanipa, kći Elatova, rodila je Hipomedontu Polidora, jednog od Epigona. Međutim, prema nekim drugim izvorima, njegova se žena zvala Nealka, a sin mu je bio Demofon.

U Eshilovoj tragediji *Sedmorica protiv Tebe* Hipomedont je jedan od sedmorica vojskovođa koji predvode napad na gradske kapije Tebe. Eshil ga opisuje kao vrlo krupnog i snažnog; na štitu mu se nalazi predstava Tifona koji bljuje vatru; Hipomedont predvodi napad na vrata Atene Onke, a s tebanske strane mu se suprotstavlja Hiperbije, sin Enopov. No, u Euripidovim *Feničankama* na štitu mu se nalazi predstava Arga Svevidećeg, a on sam predvodi napad na Ogigijska vrata. Prema Pseudo-Apolodorovoj *Biblioteci*, Hipomedanta je u boju ubio Ismar, jedan od Astakovih sinova.

Hipomedont je jedan od likova u Stacijevoj *Tebaidi*. U devetom pevanju on ulazi u borbu oko Tidejevog tela, a kad propadne njegov pokušaj da preotme telo Tebancima, kreće da ubija jednog po jednog neprijatelja te tokom bitke uđe u Ismensko jezero. Među njegovim žrtvama je i mladi Krenej, sin boga Pana i nimfe Ismenide. Kad je ova nimfa saznala za sinovljevu smrt, tražila je od svog oca, rečnog boga Ismena, da osveti mladićevu smrt. Ismen je tad uskovitlao vodu svoje reke i zamalo utopio Hipomedonta, no ovaj zamoli da ne umre takvom smrću, a Hera ubedi Zevsa da naredi Ismenu da ga poštedi. Međutim, Hipomedont iz vode izađe bez oružja i naiđe na kišu neprijateljskih projektila, od kojih padne mrtav. Tad Hipsej uzme Hipomedonotovu kacigu kao ratni trofej i objavi njegovu smrt, no ubrzo i sam padne od Kapanejeve ruke.

Druge ličnosti
--------------

Hipomedont je ime i nekoliko manjih ličnosti u grčkoj mitologiji:

* Hipomedont, otac Ereutaliona.

* Hipomedont, sin Menala (ili Hipasa) i nimfe Okiroje, branilac Troje u trojanskom ratu, koji je stradao od Neoptolemove ruke.

* Hipomedont, otac trojanskog junaka Meneta. Njegov sin branio je Troju, a ubio ga je Teukro.
|  |
| --- |
| **Dinastije faraona  starog Egipta** |
| **predinastički Egipat** |
| **protodinastički period** |
| **rani dinastički period** |
| 1. 2. |
| **Staro kraljevstvo** |
| 3. 4. 5. 6. |
| **prvi prelazni period** |
| 7. 8. 9. 10. |
| 11. (*samo Teba*) |
| **srednje carstvo** |
| 11. (*ceo Egipat*) |
| 12. 13. 14. |
| **drugi prelazni period** |
| 15. 16. 17. |
| **Novo carstvo** |
| 18. 19. 20. |
| **treći prelazni period** |
| 21. 22. 23. 24. 25. |
| **kasni period** |
| 26. 27. 28. |
| 29. 30 31. |
| **Grčko-rimski period** |
| Ptolomejska dinastija-Rimsko Carstvo |

Dvadeset prva, Dvadeset druga, Dvadeset treća, Dvadeset četvrta i **Dvadeset peta dinastija** Drevnog Egipta se često navode pod zajedničkim nazivom Treći prijelazni period Egipta.

Vladari
-------

Poznati vladari, u Historiji Egipta, za **Dvadeset petu dinastiju** su:

**Dvadesetpeta dinastija**| Ime | Datumi |
| --- | --- |
| *Alara* | *780-760. pne.* |
| Kashta | – |
| Piye | cca. 752. pne. – 721. pne. |
| Shabaka | 721. pne. – 707. pne. |
| Shebitku | 707. pne. – 690. pne. |
| Taharqa | 690 – 664. pne. |
| Tantamani | 664 – 656. pne. (umro 653. pne.) |

Dvadeset epeta dinastija je nastala u Kušu (Nubija), odnosno današnjem sjevernom Sudanu. Zbog toga se ponekad naziva i **Nubijskom dinastijom**. Osnivači su joj bili vladari grada-države Napata, odakle je Piye (u nekim radovima naveden kao Piankhi) napao i osvojio Egipat. 

Nubijska vlast nad Egiptom je počela slabiti pod faraonom Taharqom te su faraone XXV dinastije prema jugu i Nubiji počeli potiskivati prvo Asirci, a potom lokalni egipatske velmože koje su u Saisu osnovali Dvadeset šestu dinastiju.

Godine 656. pne. se sjedište dinastije vratilo u Napatu, a odatle se godine 590. pne. povuklo na jug, odnosno u Meröe, gdje je nubijska država trajala do 4. vijeka n.e.

Manetho u svojim spisima ne spominje ni prvog kralja Piyea, a ni posljednjeg, Tantamanija, iako su isti iza sebe ostavili brojne zapise i spomenike.

Povezano
--------

* Historija Drevnog Egipta
* Popis monarha Kuša

Vanjske veze
------------

***Dvadeset peta dinastija Egipta*** na Wikimedijinoj ostavi

* (`fr`) Voyage au pays des pharaons noirs
Živci očne duplje
**Trohlearni živac** (lat. *nervus trochlearis*) je najtanji motorni kranijalni nerv, koji ima najduži put kroz lobanjsku duplju u grupi moždanih živaca. Njegova uloga se ogleda u inervaciji gornjeg kosog mišića, jednog od pokretača očne jabučice.

Živac polazi od jedra trohlearnog nerva (lat. *nucleus nervi trochlearis*), smeštenog u srednjem mozgu, i izlazi na zadnjoj strani mozga iza donjih kvržica mezencefalona. Odatle se prostire upolje i potom koso unapred, prelazi preko spoljašnje strane moždanog kraka i dospeva do donje strane mozga. Nakon toga, živac prolazi kroz tvrdu moždanu opnu i prolazi kroz spoljašnji zid kavernoznog sinusa (ispod okulomotornog i iznad oftalmičkog nerva). Nakon izlaska iz ovog sinusa, trohlearni nerv ulazi u očnu duplju kroz gornju orbitalnu pukotinu i deli se u 2-3 grančice koje oživčavaju gornji kosi mišić.

Literatura
----------

* Dr Slavoljub V. Jovanović, dr Nadežda A. Jeličić: "Anatomija čoveka – glava i vrat" ("Savremena administracija" Beograd 2000.) ISBN 86-387-0604-9

| Moždani živci |
| --- |
| **0** krajnji živac | **I** mirisni živci | **II** vidni živac | **III** živac pokretač oka | **IV** trohlearni živac | **V** trograni živac (*oftalmični, gornjovilični, donjovilični živac*) | **VI** živac odvodilac | **VII** živac lica | **VIII** tremno-pužni živac | **IX** jezično-ždrelni živac | **X** živac lutalac | **XI** pomoćni živac | **XII** podjezični živac |
**Viminale** (latinski *Viminalis collis*) je najmanji od sedam rimskih brežuljaka, koji se proteže jugozapadno od Eskvilina. Od Cispiusa (brdo na Eskvilinu) na jugoistoku razdvajala ga je antička ulica Vicus Patricius, a od Kvirinala na sjeverozapadu kotlina po kojoj se danas prostire Via Nazionale.

Karakteristike
--------------

Viminale je danas poznat po glavnoj rimskoj željezničkoj stanici Termini, po Palači opere i po Palači Viminale sjedištu Talijanskog ministarstva unutrašnjih poslova (Ministero dell'Interno).

Viminale je ime dobio po vrbovim šumarcima (*vimini*), kojima je nekad bio obrastao, ali možda i po rimskom bogu Verminusu, koji je izgleda imao hram na tom brežuljku.

Viminale je slično kao Kvirinal i Eskvilin - brdašce između rijeka Aniene i Tibera, ali su mu obronci znatno kraći i ne dopiru do Tibera.
Slično kao i Kvirinal i Viminale je jezičac zemlje dug oko 700 metara, danas visok od 50 do 57 m, sa površinom od oko 24 hektara. Nekad je bio nešto viši čak 317 m.

Historija
---------

Viminale je još za Rimske Republike postao dio *Grada četiri regije* (Quattuor Regiones), odnosno Rima, formirajući zajedno sa Kvirinalom treću regiju - Regio Collina. Ostale tri bile su Suburana, Esquilina, i Palatina.

Kad je podignut Servijev zid, izgleda da se Viminale prostirao sve do zida i gradskih vrata - Porta Viminalis.
U vrijeme cara Augusta Viminale je bio dio šeste regije Rima, od njih 14.

Viminale je uvijek bio periferijski dio grada u brdima, bez puno hramova i spomenika i bez nekih važnijih ulica, jer se promet odvijao pored njega.

Danas se malo zna o antičkim hramovima i kultovima sa Viminala, u dokumentima se spominjao hram boga Silvanusa, ali dosad nisu iskopani nikakvi tragovi koji bi to potvrđivali. Ostatci pronađeni kod iskapanja temelja za Banku Italije odgovaraju hramu, ali se nalaze na Kvirinalu.

Slična je stvar i sa većim javnim zgradama na brdu, iz dokumenata se zna da su bile dvije terme, jedno kupalište i jedna palača, ali su dosad pouzdano utvrđene lokacije Termi Novato i Agripininog kupališta.

Topografija Viminala doživjela je velike promjene kad su krajem 3 i početkom 4. vijeka na njegovom istočnom kraju podignute goleme Dioklecijanove terme, zbog čeg su mnoge starije zgrade porušene.

I za srednjeg vijeka Viminale je bio spojen sa Kvirinalom, formirajući zajedno s njim - **suburu** (predgrađe) i Rione Monti, poznat po buntovnom karakteru svojih stanovnika.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Viminalis Collis*" (engleski). Penelope. Pristupljeno 6.3. 2018.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Viminale*" (talijanski). Treccani. Pristupljeno 6.3. 2018.
3. ↑  „*Regiones Quattuor*" (engleski). Penelope. Pristupljeno 6.3. 2018.

Vanjske veze
------------

***Viminale*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Viminale* (`it`)

| * p
* r
* u
Sedam rimskih brežuljaka |
| --- |
| 
* Aventin
* Kapitolij
* Celij
* Eskvilin
* Palatin
* Kvirinal
* Viminal

 |
**Depeche Mode**, engleski elektronički glazbeni sastav koji je počeo svirati 1980. godine u Basildonu, pokrajina Essex, Velika Britanija. Jedan od najduže živućih i najuspješnijih bendova koji su preživjeli "Novi val" kroz njihov "futuristički izričaj", priznat od mnogih kao jedan od najvećih bendova svih vremena,te kao najbolji elektronički sastav svih vremena. Mnogi njihovi spotovi prikazivali su se danonoćno na MTV-u.

U 2006. bilo je predviđeno da će Depeche Mode prodati 73 milijuna albuma diljem svijeta. 44 njihove pjesme došle su na UK top listu. Imali su više od 40 pjesama koje su zauzele svoje mjesto na stranim top listama, kao i hrvatskim... Utjecali su na mnoge današnje popularne umjetnike svojim zvukom, elektroničkim tehnikama i zvukovima. I dalje su utjecajni u modernoj elektronskoj glazbi, kao i u alternativnom žanru. Primjer je obrada grupe Rammstein, pjesma Stripped... Najpoznatija prerada je Personal Jesus u izvedbi Marilyn Mansona

Depeche Mode je osnovan 1980. g. Osnovao ga je David Gahan (glavni vokal), Martin Gore (klavijature, gitara, vokal, tekstopisac), Andrew Fletcher (klavijature) i Vince Clarke (klavijature, tekstopisac). Vince Clarke otišao je iz banda nakon njihovog prvog albuma 1981. Zamjenio ga je Alan Wilder (klavijature, bubnjevi, prateći vokali), koji je svirao s bendom od 1982. do 1995. Nakon Wilderova odlaska, Gahan, Gore i Fletcher nastavili su njihovu izvedbu kao trio.

Diskografija
------------

Albumi (s prodajom u USA)
-------------------------

* *Speak And Spell* - 7. studenog, 1981 UK #10; US #192 300,000
* *A Broken Frame* - 27. rujna, 1982 UK #8; US #177 200,000
* *Construction Time Again* - 22. kolovoza, 1983 UK #6 200,000
* *Some Great Reward* - 27. kolovoza, 1984 UK #4; US #51 1,000,000
* *Black Celebration* - 17. ožujka, 1986 UK #3; US #90 750,000
* *Music for the Masses* - 28. rujna, 1987 UK #10; US #35 1,000,000
* *Violator* - 19. ožujka, 1990 UK #2; US #7 3,000,000
* *Songs of Faith and Devotion* - 22. ožujka, 1993 UK #1; US #1 920,000
* *Ultra* - 14. travnja, 1997 UK #1; US #5 585,000
* *Exciter* - 14. svibnja, 2001 UK #9; US #8 426,000
* *Playing the Angel* - 17. listopada, 2005 UK #6; US #7 402,000
* *Sounds of the Universe* - 21. travnja, 2009 UK #2; US #3 141,000...
* *Delta Machine* - 2013
* *Spirit* - 2017
* *Memento Mori* - 2023

Turneje
-------

1980: 1980 Turneja (Depeche Mode)  

1981: Speak and Spell  

1982: See You  

1982-1983: A Broken Frame  

1983-1984: Construction Time Again  

1984-1985: Some Great Reward  

1986: Black Celebration  

1987-1988: Music for the Masses  

1990: World Violation  

1993: Devotional  

1994: Exotic + Summer '94  

1997: Ultra Partiji  

1998: Singles  

2001: Exciter  

2005-2006: Touring the Angel  

2009-2010: Tour of the Universe

Vanjske poveznice
-----------------

***Depeche Mode*** na Wikimedijinoj ostavi

* depechemode.com - Službena stranica Depeche Mode-a
**Gmünd** je grad na sjeveru Austrije od 5,407 stanovnika.

Gmünd je administrativni centar istoimenog Okruga Gmünd i ekonomski kulturni i turistički centar regije Waldviertel.

Geografske karakteristike
-------------------------

Gmünd leži u Donjoj Austriji, 140 km sjeverozapadno od Beča, duž rijeke Lužnice, nedaleko češke granice.

Historija
---------

Gmünd je osnovan u 12. vijeku oko zamka, - status grada dobio je 1208.

Od 1250. Gmünd je nezavisna parohija, a oko 1255 / 1259 dokumentiran je sud (*iudicium in Gimunde*). 
Gmünd je 1483. pao u ruke ugarskog kralja Matije Korvina, ali nije dugo ostao pod njegovom vlašću.

Nadvojvoda Ferdinand kasniji car Ferdinand I dodjelio je gradu 1535. pravo na održavanje dva godišnja sajma.
U 16. vijeku dograđen je zamak, a nakon tog je 1612.
car Svetog Rimskog Carstva Matthias dodjelio gradu pravo na održavanje trećeg godišnjeg sajma.

Veliki poticaj razvoju grada bio je dovršetak izgradnje željezničke pruge Beč - Prag 1871. koja je išla preko grada.

Od 1899. Gmünd je administrativni centar.okruga.

Nakon Prvog svjetskog rata jedan dio grada pripao je Čehoslovačkoj.

Privreda
--------

Najveći privredni pogon u Gmündu je tvornica škroba koncerna Agrana.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Francuska, Sarreguemines

Izvori
------

1. 1 2 3  „Austria: Niederösterreich" (engleski). City population. Pristupljeno 12. 01. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Geschichte*" (njemački). Stadt Gmünd. Pristupljeno 12. 01. 2016.

Vanjske veze
------------

***Gmünd*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Gmünda* (`de`)
**Dragan Šakota** (rođen 16. juna 1952. godine u Beogradu) je srpski košarkaški trener.

Karijera
--------

Celu košarkašku karijeru Šakota je proveo u tadašnjem prvoligaša IMT, od 1972. do 1983. U istom klubu je započeo trenersku karijeru i vodio ga je do 1988. godine. 1987. je sa IMT-om osvojio Kup Jugoslavije u košarci.

Sezonu 1988-89 je proveo u Zadru, a sledeću sezonu je proveo u zagrebačkoj Ciboni. U ovom periodu je kao pomoćni trener reprezentacije Jugoslavije osvojio zlato na Balkanijadi 1989. i zlatnu medalju na Svetsko prvenstvo 1990. u Buenos Ajresu.

U sezoni 1990/91 Šakota je preuzeo solunski PAOK, sa kojim je te sezone osvojio Kup Evrope. Potom je godinu dana vodio Apolon iz Patre, pa solunski Iraklis (1993-94), da bi se zatim vratio u PAOK (1994-95).

Nakon toga radio je u Peristeriju (1995-97) i Iraklisu (1998-2000), a onda i u solunskom Arisu (2000-01). Iz Soluna je prešao u Atinu, gde je trenirao AEK (2001-2003) i Olimpijakos (2003-04). Sa AEK-om je uzeo titulu prvaka Grčke 2002. godine.

Šakota je 2005. potpisao dvogodišnji ugovor sa Crvenom zvezdom, sa kojom je osvojio domaći Kup Radivoja Koraća.

Na Olimpijskim igrama u Atini, Šakota je bio asistent Željka Obradovića, a istu funkciju je obavljao i na Evropskom prvenstvu 2005. u Srbiji i Crnoj Gori.

Nakon što je Željko Obradović podneo ostavku na mesto trenera, Šakota je predvodio podmlađenu reprezentaciju SCG na Svetskom prvenstvu u Japanu.
**Touman** (kineski: 頭曼) - je bio najstariji poznati chanyu naroda Xiongnu (匈奴單于), a koji je vladao od oko 220. pne. do 209. pne.. Ime Touman (\*Tumen) je vjerojatno srodno srednjokineskom \**muan*, zapadno-toharskom *t(u)māne*, staroturkijskom/mongolskom *tümen*, suvremenom perzijskom *tumân*, a što sve znači '10,000').

Njegova je vladavina koincidirala sa završetkom perioda Zaraćenih država u Kini, odnosno ratova nakon kojih su sjeverne granice nekadašnjih država ostale nebranjene. Narod Xiongnu, jedan od onih koje su tadašnji kineski pisci nazivali Donghu, je tada počeo ekspanziju na istok i zapad. Kineski car Qin Shi Huang je, nastojeći suzbiti napade Xiongnua, na sjever poslao vojsku od 100.000 ljudi pod Meng Tianom. On je uspio poraziti Xiongnue, protjerati ih na sjever te započeo gradnju Velikog zida.

Xiongnue je potom pogodio sukob u vladarskoj porodici. Touman je odlučio za svog nasljednika umjesto prvorođenog Modua postaviti mlađeg sina. Zato je Modua poslao kao taoca narodu Yuezhi, a potom napao Yuezhije, nastojeći tako izazvati sinovo ubistvo. Lukavi Modu je, međutim, uspio ukrasti konja, pobjeći i pridružiti se svom ocu u ratu. Godine 209. pne. Modu je ubio svog oca, pomajku i mlađeg brata te je tako postao novi chanyu.

Fusnote
-------

1. ↑  Beckwith (2009), pp. 387-388, n. 10; 390, n. 17.

Eksterni linkovi
----------------

* All Empires: The Xiongnu Empire

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi:**Not Known** | **Chanyu Xiongnu Carstva**220. pne.–209. pne. | Slijedi:**Modu Chanyu** |