recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Bláa lónið** (prevedeno sa islandskog **Plava laguna**) je umjetno jezero i termalni izvor na Islandu, danas jedna od najvećih turističkih atrakcija zemlje koja privlači 407 000 posjetioca na godinu.

Karakteristike
--------------

*Plava laguna* se nalazi na jugoistoku poluotoka Reykjanesskagi, u polju lave pored grada Grindavíka, udaljena oko 13 km od međunarodnog aerodroma u Keflavíku i oko 39 km od glavnog grada Reykjavíka.

Tople (37–39 °C) mineralne vode pune silicijum dioksida i sumpora pomažu mnogim bolesnicima, naročito onima koju boluju od psorijaze.

Historija
---------

Plava laguna, nastala je sasvim slučajno, zapravo zbog incidenta kad je geotermalna elektrana Svartsengi izgrađena 1976. počela gubiti vodu, koja je ubrzo formirala jezero. Početkom 1981. okolni stanovnici su se samoinicijativno počeli kupati u njemu, popularnost mu je porasla kad je otkriveno da liječi psorijazu. Nakon tog je osnovana kompanija Plava laguna 1992. koja je izgradila hotel i liječilište.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Iceland's Energy Lessons*" (engleski). newsweek.. Pristupljeno 03. 03. 2014.

Vanjske veze
------------

***Bláa lónið*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice *Plave lagune* (`en`)
**Dorothy Uhnak** (24. april 1930. – 8. jul 2006) bila je američka spisateljica kriminalističkih romana poznata po tome što su neka od njenih djela poslužila kao predložak za popularne TV-filmove i serije početkom 1970-ih. Uhnak se pisanjem počelka baviti sredinom 1960-ih, a prije toga je 16 godina služila kao pripadnica Tranzitne policije New Yorka te mnoga od svojih iskustava pretočila u romane čije su protagonistice bile žene-detektivi. Uhnak je za svoj roman *The Bait* godine 1968. dobila nagradu Edgar, a njen roman The Ledger iz 1970. je ekraniziran u obliku popularnog blaxploitation TV-filma *Get Christie Love!*. Usprkos književnog uspjeha, Uhnak nije bila zadovoljna televizijskim ekranizacijama svojih djela. Godine 2006. je počinila samoubistvo uzevši prekomjernu dozu lijekova.

Bibliografija
-------------

* *Policewoman* (1964)
* *The Bait* (1968)
* *The Witness* (1969)
* *The Ledger* (1970)
* *Law and Order* (1973)
* *The Investigation* (1977)
* *False Witness* (1981)
* *Victims* (1986)
* *The Ryer Avenue Story* (1993)
* *Codes of Betrayal* (1997)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 79172413
* LCCN: n50046810
* ISNI: 0000 0001 1678 3060
* SUDOC: 027172228
* BNF: cb11927317h (podaci)
* NDL: 00459341

 |
Dorski stup: 1. Timpan, 2. Akroter, 3. Sima, 4. Geizon, 5. Mutulus, 7. Triglifa, 8. Triglifa, 9. Metopa, 10. Regula, 11. Guta, 12. Taenia, 13. Arhitrav, 14. Kapitel, 15. Abakus, 16. Ehinus, 17. Zola, 18. Kanelira i 19. Stilobat.
**Dorski red** (ili **Dorski stil**) je najstariji stil u grčkoj arhitekturi karakteristična užljebljena stupa čiji trup kružnog presjeka stoji izravno na *stilobatu* (uzdignutom, kamenom temelju hrama u obliku ravne platforme) i jednostavna kapitela koji je sastavljen od kružnog umetka *ehinusa* i četvrtaste ploče – *abaka*.

Konstrukcija i osobine
----------------------

Najpoznatiji dorski hram je Partenon na Atenskoj Akropoli iz 5. st. pne.
*Dorski hram* je uzdužna građevina od dvije (kasnije i više) prostorije i vanjskog pravokutnog omotača od stupova; na podnožju stepenastog stilobata dižu se stupovi sastavljeni od valjkastih *tambura* sa žljebovima (*kanelire*), te kapitelom sastavljenim od *ehinusa* (kružni jastučić) i *abakusa* (kvadratne ploče); stupovi nose horizontalnu gredu (*arhitrav*), a iznad arhitrava je *friz* sastavljen od *triglifa* (kamena ploče s užebljenim kanelirama) i *metopa* (reljefno obrađene ploče); iznad friza je *[vijenac]]* (*gejzon*) koji na pročelju hrama uokviruje *zabatni trokut* (*timpan*) kosog krova. Timpan je potpuno ispunjen živo obojenim skulpturama koje su prirodnih oblika i veličina u položaju koji odgovara kosini zabata. 

Cijeli hram napravljen je od kamenih blokova koji priliježu jedan na drugi bez veziva; gdje je bilo potrebno blokovi su vezani metalnim zakovicama. Krov je bio na dvije vode i pokriven je crijepom napravljenim od crvenih rožnjača (gredica), a drvene grede korištene su i za tavanice što je otvaralo veliku mogućnost pravaca.

Dorski stupovi Nacionalnog spomenika u Edinburghu, Škotska.
Najpoznatiji dorski hramovi su:

* Tezeion u Ateni
* Posejdonov i Demetrin hram u Pastumu
* Partenon na Atenskoj Akropoli
* Zeusov hram u Olimpiji

Stupovi dorskog reda su često bili dekorativni i konstrukcijski element mnogih rimskih građevina, iako često reinterpretirani u rimskom duhu (npr. Dorski polu-stupovi rimskog Koloseja). Kao takvi javljaju se i u građevinama Renesanse (npr. *Palača Rucellai*) i osobito Neoklasicizma (npr. *Brandenburška vrata* i Historicizma.

Povezano
--------

* Jonski red
* Korintski red
* Umjetnost stare Grčke
* Konstrukcije

***Dorski red*** na Wikimedijinoj ostavi

***Dorski red*** na Wikimedijinoj ostavi
**Dorski heksapolis** ( grčki: *Δωρικὴ Ἑξάπολις or Δωριέων Ἑξάπολις*) bio je savez šest dorskih gradova u jugoistočnom Egeju.

Historija
---------

Negdje oko 1000. pne. Dorani su provalili u južni dio Karije i osnovali savez od šest polisa; Knid, Halikarnas, Kos, Kameiros, Lindos i Lalisos.

Posljednja tri polisa bila su sa Rodosa, dok su Knid i Halikarnas ležali u Kariji, njih su oko 800. pne. osnovali Feničani.

Poznati grčki historičar Herodot (živio oko 447. pne.) naveo je da je i Simi bio član Dorskog heksapolisa, ali da je od 480. pne. istupio i postao član Atenskog Delskog saveza.
On je naveo da je i Halikarnas istupio iz saveza, pa se savez odtada zvao **Dorski pentopolis** (pet polisa).

Knid je bio centar te nove federacije moćne organizacije koja je pod svojom kontrolom držala velik terittorij od kolonija po Sjevernoj Siciliji, preko Liparskih otoka, sve do Naukratisa u u Drevnom Egiptu.

Gradove Lindos i Kameiros po grčkoj mitologiji osnovao je heraklov sin Tlepolem koji je zbog ubistva rođaka izbjegao na Rodos i postao moćan kralj.

Povezane strane
---------------

* Dorani

Vanjske veze
------------

***Dorski heksapolis*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Doric hexapolis* (`en`)

Izvori
------

1. 1 2  „*Tlepolemus and the Dorian Hexapolis of Rhodes*" (engleski). WN. Pristupljeno 11. 06. 2017.
2. 1 2 3 4  „*Sailing To Cnidus, The Star Of Dorian Hexapolis*" (engleski). Street Directory. Pristupljeno 10. 06. 2017.
3. ↑  „*About the history of Simi island, Greece*" (engleski). Greeka. Pristupljeno 11. 06. 2017.
Koordinate: 45°25′51.60″N 12°19′33.60″E﻿ / ﻿45.4310000°N 12.3260000°E﻿ / 45.4310000; 12.3260000

Pozicija kvarta Dorsoduro u Veneciji
Campo San Barnaba u Dorsoduru
**Dorsoduro** je jedan od šest sestiera u Veneciji, u Sjevernoj Italiji. U Dorsoduru je 12. decembra 2007. živjelo 15.586 stanovnika, od toga 4.763 na otoku Giudecca i 1.535 na otoku Sacca Fisola.

Dorsoduro je najviši i najstabilniji dio Venecije, čije ime na talijanskom doslovno znači *tvrdi greben*. Sestieru Dorsoduro pripadaju i otoci Giudecca i Sacca Fisola.

Historija
---------

Dorsoduro se počeo razvijati duž kanala Giudecca, uz koji su se prve kuće počele podizati u 6. vijeku. Od 11. vijeka kvart se počeo širiti duž Canal Grandea, uz koji su u kasnijim vijekovima podignute najznačajnije građevine u tom kvartu bazilika Santa Maria della Salute, kej Zattere i zgrada Carinarnice (Dogana) na Carinskom rtu u kojem se danas nalazi Muzej Punta della Dogana.

U 19. vijeku u Dorsoduro se uselio novoosnovani muzej Accademia do postojeće Akademije likovnih umjetnosti a kvart je povezan sa centrom Venecije (San Marco) novim drvenim mostom preko Canal Grandea Ponte dell'Accademia. Od tad je Dorsoduro postao kvart u koji su se rado naseljavali stranci, tako da je su cijene nekretnina radikalno skočile.

Znamenitosti
------------

Uz već spomenutu zavjetnu crkvu Santa Maria della Salute i Accademiu u Dorsoduru se nalazi i poznata Kolekcija Peggy Guggenheim i cijeli niz palača na Canal Grandeu; Palazzo Dario, Ca' Foscari, Ca 'Rezzonico, Palazzo Ariani i Palazzo Zenobio. U sestieru se nalaze poznate crkve; San Trovaso, San Pantalon, San Nicolò da Tolentino, Ospedale Giustinian, San Sebastiano, Santa Maria del Carmelo i Velika bratovština Carmini i dva lijepa trga Campo San Barnaba i Campo Santa Margherita.

Izvori
------

1. ↑  „Službene stranice muzeja Punta della Dogana". Arhivirano iz originala na datum 2010-01-09. Pristupljeno 2011-04-07.

***Dorsoduro*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Venecijanski sestieri |
| --- |
| Cannaregio  •  Castello  •  Dorsoduro  •  Santa Croce  •  San Marco  •  San Polo |
**Bootle** nekad znan i kao **Bootle-cum-Linacre** je lučki grad od 51,354 stanovnika, danas je zapravo samo predgrađe Liverpoola na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Merseyside.

On je uz Southport jedan od dva administrativna centra Metropolitanskog borougha Sefton.

Geografske karakteristike
-------------------------

Bootle se proteže duž obale estuarija Rijeke Mersey, sjeverno od Liverpoola.

Historija
---------

Prvi put je dokumentiran u Domesday Booku - 1086. pod imenom **Botelai**, od saksonskog *bold* (ili botle) što je značilo *stan*.

Tokom srednjeg vijeka izrastao je u naselje čiji su se stanovnici bavili štavljenjem, izbjeljivanjem tkanina i izradom papira.

Od kraja 18. vijeka dokovi liverpoolske luke počeli su se širiti prema Bootleu, ali je još do sredine 19. vijeka bio popularno ljetovalište. 
Uz dokove su izrasli i povezani industrijski pogoni, poput mlinova i rafinerija, ali i kojekakve tvornice koje nisu imale nikakvu povezanost sa lukom.

Prije Drugog svjetskog rata u Bootleu je živjelo 76.000 stanovnika u 17.000 kuća. Kao važna luka i industrijski centar postao je cilj napada aviona Luftwaffe. Prvi napad izveden je u noći 29. - 30. maj 1940. on čak nije izazvao veća oštećenja, ali su se napadi nastavili i postajali sve gori. 

Grad je najviše stradao u maju 1941. Na kraju te serije bombardiranja 74% kuća bilo je razoreno ili oštećeno a 1.886 stanovnika ubijeno ili ranjeno.

Izvori
------

1. 1 2 3  „United Kingdom: North West England" (engleski). City population. Pristupljeno 07. 04. 2017.
2. 1 2 3 4 5  „Bootle Past" (engleski). Bootle Times. Pristupljeno 07.04. 2017.

Vanjske veze
------------

***Bootle*** na Wikimedijinoj ostavi

* Bootle Present (`en`)
Koordinate: 42° 05′ 54" SGŠ, 21° 10′ 09" IGD

**Dvorce** (mak. *Дворце*) je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Dvorce pripada gradskoj opštini Saraj grada Skoplja.

Prirodni uslovi
---------------

Dvorce je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 30 km zapadno.

Naselje Dvorce je u istorijskoj oblasti Dervent, tj. oblasti oko Derventske klisure, koju pravio reke Vardar između Pologa i Skopskog polja. Kroz naselje protiče Vardar, dok se južno izdiže planina Žeden. Nadmorska visina naselja je približno 380 metara.

Mesna klima je kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Dvorce je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 249 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (100%).

Većinska veroispovest je islam.

Vidi još
--------

* Grad Skoplje
* Gradska opština Saraj

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Dvorce, Saraj*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.saraj.gov.mk Zvanična stranica gradske opštine Saraj

  

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Saraj |
| --- |
| **Četvrti Skoplja** (**Saraj**  • Kondovo), **Prigradska naselja** (Arnakija  • Bojane  • Buković  • Glumovo  • Gornje Svilare  • Grčec  • Dvorce  • Donje Svilare  • Kopanica  • Krušopek  • Laskarci  • Ljubin  • Matka  • Paničari  • Raduša  • Raović  • Rašče  • Rudnik Raduša  • Semenište  • Čajlane  • Šiševo) |  |
**Državna** ili **javna služba** je naziv za djelatnost koju u nekoj državi, odnosno jedinici lokalne ili regionalne uprave ili samouprave (provincija, okrug, grad) profesionalno obavljaju poslove državne, odnosno javne poslove, Osobe koje obavljaju te djelatnosti se nazivaju **državnim** ili **javnim službenicima**. U pravilu se pod time ne podrazumijevaju vojni poslovi, pa se u nekim jezicima za takvu službu koristi izraz civilna služba (kao primjer može poslužiti engleski izraz *civil service*).

Sadržaj poslova državne službe, kao i način postajanja državnim službenikom, odnosno kriteriji koji bi državni službenici morali ispunjavati prije dolaska na dužnost, razlikovali su se kroz historiju, odnosno dan-danas se razlikuju u raznim državama ovisno o političkom sistemu i zakonima. Državne službe koje se dobiju izborima - bilo neposrednim ili posrednim, odnosno imenovanjima od strane najviših tijela izvršne vlasti se nazivaju **politčkim funkcijama**, a njihovi nositelji **funkcionarima**. S druge strane, javni funkcionari koje se dobiju kao redovni plaćeni posao na temelju stručnih kriterija se nazivaju birokratima. Osobe zaposlene u organima državne uprave, ali koji obavljaju uglavnom tehničke poslove (sekretarice, čistačice, podvornici, zaštitari i sl.) se nazivaju **javnim namještenicima**.

Povezano
--------

* Birokracija
* Nauka o upravi
* Mandarin
* Aparatčik
* Nomenklatura (komunizam)

Vanjske veze
------------

***Državna služba*** na Wikimedijinoj ostavi

* The UK Civil Service
* www.publicservice.co.uk - Public Sector news and features
* Brazilian Civil servents
*Za ostale upotrebe, v. Dvorište (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 34′ 42" SGŠ, 21° 50′ 10" IGD

**Dvorište** (mak. *Dvorište*) je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Dvorište upravno pripada opštini Gradsko.

Prirodni uslovi
---------------

Dvorište je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 20 kilometara južno.

**Reljef**: Naselje Dvorište se nalazi u istorijskoj oblasti Povardarje. Selo je položeno iznad doline Vardara, na istočnim padinama planine Klepu. Naselje je položeno na približno 620 metara nadmorske visine. 

Mesna klima je kontinentalna.

Stanovništvo
------------

Dvorište je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bilo bez stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju bili su etnički Makedonci.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bilo je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.gradsko.gov.mk Zvanična stranica opštine Gradsko

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Gradsko |
| --- |
| **Gradsko** • 
Viničani •
Vodovrati •
Gornje Čičevo •
Grnčište •
Dvorište •
Donje Čičevo •
Zgropoljci •
Kočilari •
Kuridere •
Nogajevci •
Podles •
Svećani •
Skačinci •
Ubogo •
Ulanci |  |
|  |
| --- |
|   |
| Novi zavjet |
| Gospel of Peresopnytsi (1556–1561) featuring a miniature depicting St Luke |
| Evanđelja |
| Matej  • Marko  • Luka  • Ivan/Jovan |
| 
Djela |
| Djela apostolska |
| Poslanice |
| Rimljanima I Korinćanima  • II Korinćanima Galatima  • Efežanima Filipljanima  • Kološanima I Solunjanima  • II Solunjanima I Timoteju  • II Timoteju Titu  • Filemonu  • Hebrejima Jakovljeva  • I Petrova  • II Petrova I Jovanova  • II Jovanova III Jovanova  • Judina |
| Otkrovenje |
| Knjiga Otkrovenja |
| Razvoj kanona Novog zaveta |
| * p
* r
* u
 |

**Druga poslanica Korinćanima** je jedna od knjiga Novoga zavjeta i Biblije. Knjigu je napisao apostol Pavao i spominje se odmah na početku: "Pavao, po volji Božjoj apostol Krista Isusa, i brat Timotej: Crkvi Božjoj u Korintu sa svima svetima u svoj Ahaji (2 Kor 1,1) ". Biblijska kratica knjige je 2 Kor.

Teolozi se slažu, da je autor poslanice apostol Pavao. Postoji rasprava, da li je ova poslanica jedno pismo ili spoj više pisama. Premda se u Novom zavjetu nalaze samo dvije poslanice Korinćanima, Pavao je osobno spominjao više njih. 

Poslanica je usmjerena kršćanskoj zajednici u grčkom gradu Korintu. Apostol Pavao je bio barem dva puta tamo, a možda i tri. Napisana je neko vrijeme nakon drugog boravka u Korintu, dok je bio u Solunu ili Filipima. Kraća je od Prve poslanice Korinćanima, ima 13 poglavlja. Pisana je u kontekstu religijske, socijalne i ekonomske situacije kršćanske zajednice u Korintu. Pavao je pisao osobnije i emotivnije, nego u drugim poslanicama. Naglašava važnost oproštenja drugim ljudima i novi Božji odnos prema čovjeku, koji proizlazi iz Duha Boga živoga: "Vi ste, očito, pismo Kristovo kojemu mi poslužismo, napisano ne crnilom, nego Duhom Boga živoga; ne na pločama kamenim, nego na pločama od mesa, u srcima (2 Kor 3,3)". Moli ih da, financijski pomognu kršćanskoj zajednici u Jeruzalemu, jer sada imaju višak, a jednom će oni dobiti pomoć iz Jeruzalema, kada će biti obrnuto. U dijelu poslanice, Pavao iznosi osobnu obranu na optužbe prema njemu. Završava s poticajima i pozdravima: "Uostalom, braćo, radujte se, usavršujte se, tješite se, složni budite, mir njegujte i Bog ljubavi i mira bit će s vama (2 Kor 13,11)".

Izvori
------

1. ↑  www.hbk.hr/biblija

Vidi još
--------

* Pavlove poslanice

***Druga poslanica Korinćanima*** na Wikimedijinoj ostavi
*Za ostale upotrebe, v. Dvorac.*

  
Koordinate: 41° 27′ 53" SGŠ, 21° 05′ 34" IGD

**Dvorci** (mak. *Дворци*) su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Dvorci pripadaju opštini Plasnica.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Dvorci je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kičeva, naselje je udaljeno 15 km istočno.

**Reljef**: Dvorci se nalaze u Donjekičevskom kraju, koja obuhvata središnji deo slika reke Treske. Selo je položeno na desnoj obali reke Treske. Južno od sela izdiže se Buševa planina. Nadmorska visina naselja je približno 620 metara.

Klima u naselju je kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Dvorci su imali 25 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%), po čemu je ovo selo drugačije od ostalih u opštini, gde su u ogromnoj većini Turci, tačnije Torbeši.

Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Plasnica

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.plasnica.gov.mk Zvanična stranica opštine Plasnica

  

  


| p • r • uNaselja opštine Plasnica |
| --- |
| **Plasnica** • 
Dvorci •
Lisičani •
Preglovo |  |
*Za ostale upotrebe, v. Dvorište (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 35′ 10" SGŠ, 22° 55′ 10" IGD

**Dvorište** (mak. *Двориште*) je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Dvorište je u sastavu opštine Berovo.

Prirodni uslovi
---------------

Dvorište je smešteno u istočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Bugarskom - 2 km istočno od naselja. Od najbližeg grada, Berova, naselje je udaljeno 16 kilometara južno.

Naselje Dvorište se nalazi u istorijskoj oblasti Maleševo. U oblasti Maleševskih planina, južno od Berovskog polja. Nadmorska visina naselja je približno 900 metara. 

Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Stanovništvo
------------

Dvorište je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 757 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).

Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.berovo.gov.mk Zvanična stranica opštine Berovo
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)[*mrtav link*]

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Berovo |
| --- |
| **Berovo** • 
Budinarci •
Vladimirovo •
Dvorište •
Mačevo •
Mitrašinci •
Ratevo •
Rusinovo •
Smojmirovo |  |
**Cashibo** (Caxibo, Cachibo, Cacibo, Cahivo, Casibo, Hagueti, Kashibo, Managua, Uni), pleme Panoan Indijanaca nastanjeno u džunglama peruanskih regijama Huánuco i Ucayali uz rijeke Aguaytía, San Alejandro, Shamboyacu i Sungaroyacu. Kašibosi su podijeljkeni na tri lokalne skupine poznate kao Cacataibo ili Kakataibo, Cashiñon i Ruño, svih skupa 1,661 (1993).

Povijest
--------

Kašibosi su bili u neprijateljskim odnosima sa svojim susjedima, pa i prema misionarima koji su ih 1757. namjeravali pokrstiti. U 19. stoljeću, negdje 1870. Kašibi padaju u zarobljeništvo Setebo i Conibo Indijanaca. Do 1930. njihov broj porastao je na oko 4,000, ali će ubrzo opasti zbog boleština koje su ime uvezli bijeli Peruanci. Od 1930. do 1940. Kašibi stradavaju od nekog Simón Bolívar Odicioa, Kašibo Indijanca kojeg su kao dijete oteli Xipibo Indijanci, i koji je odrastao i odgojen kao Xipibo. Ovaj čovjek organizira pohode na gornju Aguaytía, zarobivši mnoge Kašibe, i odvodeći ih među Xipibe, gdje dolaze u kontakt sa mestičkom kulturom. Po njegovim uputama počinje se graditi cesta od rijeke Aguaytía za Pucallpu što će za posljedicu imati ubrzanu akulturaciju a mnogi Indijanci pomrijet će od kulturnog šoka i epidemija. 
Godine 1990. tek se šačica Kašiba održala izolirano u džungli, dok većina živi u 5 sela, od kojih svako ima bilingualnu školu koju vodi SIL (Summer Institute of Linguistics). Većina muškaraca govori španjolski. Neke Kašibo-žene počele su se udavati za mestike, što je za posljedicu izazvalo da su se Kašibo muškarci počeli ženiti za Xipibo-žene.

Etnografija
-----------

Tradicionalna subsistencija temelji se na lovu, ribolovu i hortikulturi, uzgoju tropskih kultura. Kašibi danas uzgajaju kukuruz i slatku (neotrovnu) manioku, kikiriki, papaju i slatki krumpir, a uveden je i uzgoj šećerne trske, ananasa, kave i riže. 
Ribu lovu lukom i strijelom, harpunima i otrovom. Od velikih životinja hvataju kapibare, majmune, pake, agutije, tapire, pekarije, kao i ptice, i sve to im služi za hranu. Ovdje je važno napomenuti da za razliku od mnogih plemena kišne šume, Kašibi nisu imali puhaljku, ali su kao i ostali Panoanci poznati po košaraštvu, izradi lončarije, hasura i pamučnih mreža. 
Tradicionalna Kašibo-zajednica sastoji se od jedne ili više srodnih obitelji koje stanuju pod jednim krovom, i one su politički nezavisne, trgovina sa ostalim skupinama je rijetka. Obitelj je matrilokalna i proširena. 

Do dolazaka misionara Kašibi su hodali goli a prakticirali su i deformaciju lubanje, četverodnevni proces koji je počinjao ubrzo nakon rođenja djeteta. 

Rituali vezani za pubertet su minimalni, pubescentne djevojke su subincizirane od starijih žena. Sororalna poliginija je uobičajena a do rastave lako dolazi. 
Kašibi su na zlu glasu zbog ljudožderstva, no kod njih se izgleda radi o endokanibalizmu. starije i nemoćne osobe bile bi ubijene i pojedeni od svoje djece. Ponekad se ovaj endokanibalizam dovodi u vezu sa kremacijom, tijelo bi se spalilo a pepeo bi se pomiješao sa maniokovim pivom za vrijeme bdijenja. Slične običaje endokanibalizma imali su i neki Yanomami i Indijanci Maxubi.

Vanjske poveznice
-----------------

* Cashibo-Cacataibo
**Druga bitka za Pornic** se odigrala 27. marta 1793. na zapadu Francuske na početku Rata u Vandeji. Do nje je došlo nedugo nakon Prve bitke za Pornic, odnosno pokušaja vandejskih kontrevolucionarnih pobunjenika da zauzmu Pornic, grad na atlantskoj obali koji je završio katastrofalnim porazom koje su nanijele snage vjerne novouspostavljenoj Republici. Iako je poraz bio takvih razmjera da je pobunjenički zapovjednik Louis-Marie de La Roche Saint-André morao bijegom tražiti spas od vlastitih ljudi, među pobunjenicima je odmah zaživjela želja za osvetom, pogotovo zbog stotina zarobljenih i naknadno masakriranih drugova, pa su za novog zapovjednika izabrali Françoisa de Charettea koji je kao bivši mornarički oficir i veteran Američkog rata za nezavisnost, za razliku od svog prethodnika, raspolagao određenim ratnim iskustvom. Ponovno okupivši oko 4000 ljudi, Charette je mnogo uspješnije iskoristio brojčanu nadmoć, kao i to da je garnizon u Pornicu bio bitno oslabljen. Usprkos toga, branitelji su nastojali pružiti određeni otpor, koristeći kuće kao improviziranu fortifikaciju, ali su prisiljeni na povlačenje kada su ih pobunjenici počeli paliti. Pobunjenici su zauzeli grad, zaplijenivši jedan top i starinsku bombardu. Pobunjenici su nadzor nad gradom držali nepunih mjesec dana, prije nego što ih je kontraofanziva republikanskog generala Jeana-Michela Beyssera natjerala na povlačenje. Republikanske vlasti u Parizu, nastojeći nagraditi vjernost grada Republici, naknadno poslali financijsku pomoć od 6000 livri za obnovu razrušenih kuća, odnosno po 50 livri za udovicu svakog poginulog branitelja.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  Jean-François Carou, *Histoire de Pornic*, p. 184-200.
2. 1 2 3  Alfred Lallié, *Le district de Machecoul, études sur les origines et les débuts de l'insurrection vendéenne dans le pays de Retz*, p. 356-359.

Literatura
----------

* Pierre-Suzanne Lucas de La Championnière (1994). *Lucas de La Championnière, Mémoires d'un officier vendéen 1793-1796*. Les Éditions du Bocage. Lucas. , p.8.
* Jean-François Carou (1859). *Histoire de Pornic*. Carou. , p.184-200. tekst na Google Books
* Alfred Lallié (1869). *Le district de Machecoul, études sur les origines et les débuts de l'insurrection vendéenne dans le pays de Retz*. Nantes: Vincent Forest et Emile Grimaud. Lallié. , p.356-359. tekst na Google Books
* Jean Tabeur, *Paris contre la Province, les guerres de l'Ouest*, éditions Economica, 2008, p.65-66.
*Za ostale upotrebe, v. Džidimirci (Veles).*

  
Koordinate: 41° 31′ 35" SGŠ, 22° 03′ 25" IGD

**Džidimirci** (mak. *Džidimirci*) su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Džidimirci su naselje u okviru opštine Negotino.

Prirodni uslovi
---------------

Džidimirci su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 15 kilometara severoistočno.

Naselje Džidimirci se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je smešteno u dolini reke Vardar, u središnjem delu Tikveške kotline. Naselje je položeno na približno 160 metara nadmorske visine, u ravničarskom području. 

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Džidimirci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine bili bez stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju bili su etnički Makedonci.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bilo je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* negotino.gov.mk Zvanična stranica opštine Negotino

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Negotino |
| --- |
| **Negotino** • 
Brusnik •
Vešje •
Vojšanci •
Gornji Disan •
Donji Disan •
Dubrovo •
Janoševo •
Kalanjevo •
Krivolak •
Kurija •
Lipa •
Pepelište •
Pešternica •
Timjanik •
Tremnik •
Crveni Bregovi •
Džidimirci •
Šeoba |  |
**Beaver** (engleski: *Beaver Island*, španjolski: *Isla San Rafael*) je otok koji leži na sjeverozapadu pored otoka Zapadni Falkland između otoka Weddell i otoka New.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Beaver* je brdoviti neobično razvedeni otok, sa najvišim vrhom od 234, površine 48.56 km².  *Beaver* ima vrlo strmu stjenovitu istočnu obalu sa nekoliko pješčanih plaža i zaštićenih uvala. Unutrašnjost otoka je brdovita sa puno vrhova viših od 150 m, od kojih neki imaju i preko 200 m. Zapadna obala je puno razvedenija, sa spektakularnim okomitim stijenama koje se vrtoglavo spuštaju do mora i duboko usječenim uvalama. 

Otok ima i svoj mali arhipelag u kojem su pored njega i otoci; ﻿*Split* (0.7 km²), *Governor* (2.20 km²), *Staats* (5 km²), *Tea* (3.1 km²) i još par malih otočića i hridi. Većina njih je vrlo niska.

Historija
---------

Jedino naselje na Beaveru je ovčarska farma nastala krajem 19. vijeka, koja leži na krajnjem sjeveroistoku otoka, u dubokom zaljevu. Danas u njemu živi par stanovnika (vlasnici i pomoćni radnici). Farma ima i malu poletno sletnu stazu za manje avione i malu lučicu.

Otok je dobio ime po prvom kitolovcu *Beaver* koji je prvi dvaput oplovio Rt Horn. Na *Beaveru* i svim otocima njegovog arhipelaga razmnožili su se glodavci, tako da se danas poduzimaju mjere da ih se iskorjeni.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Beaver Island*" (engleski). Falklands Conservation. Arhivirano iz originala na datum 2011-07-10. Pristupljeno 12. 04. 2012.
2. ↑  „*Beaver Island Group Restoration Project*" (engleski). UKOTCF. Pristupljeno 12. 04. 2012.

Vanjske veze
------------

* Beaver Island Group Restoration Project, Falkland Islands (`en`)
* Detaljna karta Falklanda
**Barnsley** je grad od 95,194 stanovnika u sredini Engleske u Grofoviji South Yorkshire.

On je i administrativni centar istoimenog distrikta Borougha Barnsley.

Geografske karakteristike
-------------------------

Barnsley leži na zapadnoj obali rijeke Dearne pritoke Rijeke Don, na pola puta između Leedsa i Sheffielda.

Historija
---------

Barnsley je staro trgovište koji je već krajem srednjeg vijeka imao manufakturnu proizvodnju žice i tkanina. Naglo je izrastao u 19. vijeku kao rudarsko mjesto u kom se kopa ugljen. Iskapanje ugljena bilo je na vrhuncu početkom 20. vijeka, nakon tog je rudarstvo postepeno zamrlo.

Današnji Barnsley je prije svega trgovački i servisni centar poljoprivrednog kraja, koji ima i nešto lake industrije (odjeća) i razvijen građevinski sektor.

Barnsley ima rudarski i tehnički koledž.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Njemačka Schwäbisch Gmünd, Njemačka
* Ukrajina Gorlovka, Ukrajina

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: Yorkshire and the Humber" (engleski). City population. Pristupljeno 02. 05. 2017.
2. 1 2 3 4  „*Barnsley*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 02. 05. 2017.

Vanjske veze
------------

***Barnsley*** na Wikimedijinoj ostavi

* Barnsley Metropolitan Borough Council (`en`)
**Bodečnjak veliki** (lat. *Helicolenus dactylopterus dactylopterus*) riba je iz porodice bodeljki - Scorpaenidae, jedina u našem moru koja pripada rodu Helicolenus. Sinonimi su joj Helicolenus dactylopterus, Helicolenus imperialis, Helicolenus maculatus, Helicolenus maderensis, Helicolenus thelmae, Scorpaena dactyloptera, Sebastes dactyloptera, Sebastes dactylopterus, Sebastes imperialis, Sebastes maculatus .

Bodečnjak veliki
Kod nas se još naziva i **jauk** ili **bodenjak veliki**. Ovo je česta riba u dubinama južnog Jadrana, kao i na srednjem Jadranu. Živi većinom na dubokim brakovima, gdje je vrstan grabežljivac koji se hrani sitnijom ribom i rakovima. Izgleda kao mješanac kanjca i škarpine, s ponašanjem kirnje. Ružičasto crvene je boje s prugama i mrljama smeđih nijansi. Oči su joj izražene, a ima otrovne bodlje na početcima leđne peraje i na škržnim poklipvima. Ubod je jako bolan i ne zacjeljuje jednostavno. Ova vrsta ribe živi dugo, i do 40 godina  (po drugim izvorima 43). U Jadranu naraste do 0,5 kg, a najveći svjetski primjerak je imao 47.0 cm i 1,55 kg. Živi na dubinama 50 – 1100 m. Jestiva je i cijenjena u prehrani.

Ova vrsta živi na istočnom dijelu Atlantika,od Islanda i Norveške do Gvinejskog zaljeva, oko otoka u Atlantiku (Madeira, Azori i Kanari),na zapadnom dijelu Atlantika od Nove Škotske do Venezuele, na Mediteranu i na Južnom dijelu Atlantika (Zaljev Walvis, Namibija do Natala, JAR).

Izvori
------

1. ↑  fishbase.synonim: Synonyms
2. ↑  submania.hr: Škarpina Arhivirano 2016-03-04 na Wayback Machine-u
3. ↑  fishbase.se: Blackbelly rosefish

Vanjske veze
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Bodečnjak veliki** |
|  | Wikivrste imaju podatke o: **Bodečnjak veliki** |
**Bodečnjak** (*Scorpaena maderensis*) riba je iz porodice bodeljki - Scorpaenidae. Kod nas se još naziva i **mali bodečnjak**. Ovo je mala riba, veličine do 150 grama (najveći primjerak uhvaćen je imao 14 cm). Boja mu je crvenkastosmeđa s nekoliko tamnijih pojasa po tijelu, ovisno o bojama i obliku dna okoline. Živi na kamenitom terenu, na dubinama, od 20-40 m , gdje je vrstan grabežljivac koji se hrani manjim životinjicama i ribama. Kao i većina riba iz svoje porodice i ova riba ima otrovan ubod, vrlo bolan. Kod nas je najčešći na južnom Jadranu. Iako je jestiva, zbog svoje veličine i velikog broja sitnih drača, nema značajniju ulogu u prehrani.

Ova vrsta živi na istočnom dijelu Atlantika,od Gibraltara do Senegala, te oko otoka u Atlantiku (Madeira, Azori i Kanari) kao i na nekim dijelovima Mediterana.

Izvori
------

1. ↑  submania.hr: Škarpine Arhivirano 2016-03-04 na Wayback Machine-u
2. ↑  fishbase.se: Madeira rockfish

Vanjske veze
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Bodečnjak** |
|  | Wikivrste imaju podatke o: **Bodečnjak** |

  


***Bodečnjak*** na Wikimedijinoj ostavi
Zamak se može vidjeti u sredini fotografije
**Zamak Barnwell** (engleski: ) je bio zamak čije se ruševine nalaze južno od gradića Oundle, odnosno zapadno od sela Barnwell u engleskoj grofoviji Northamptnonshire. Podignut je 1132. , a potom ga je od kamena dogradila porodica Berengara Le Moynea za vrijeme vladavine kralja Henryja III. U doba građanskog rata ga je vlasnik Sir Edward Montagu, preuredio u rojalistički arsenal. Poslije rata je porodica Montagu u blizini podigla velebnu rezidenciju Barnwell Manor.

Od zamka je sačuvan veliki dio zidova visok 30 m i debeo 12 m.Nalazi se u privatnom vlasništvu i pristup mu nije dozvoljen.

Izvori
------

1. ↑  „Barnwell Castle". ecastles.co.uk. Pristupljeno 16. XII 2007.
2. ↑  „Barnwell Castle". East Northants On Line. Pristupljeno 2007-09-01.
3. 1 2  „Barnwell Castle". CastleUK.net. Arhivirano iz originala na datum 2008-01-10. Pristupljeno 2007-12-16.
4. ↑  Fry, Plantagenet Somerset (1980). *The David & Charles Book of Castles*. Newton Abbot: David & Charles. str. 184. ISBN 0-7153-7976-3.

Koordinate: 52°27′20″N 0°27′38″W﻿ / ﻿52.45563°N 0.46062°W﻿ / 52.45563; -0.46062

***Barnwell Castle*** na Wikimedijinoj ostavi
| Osobni podaci |
| --- |
| IME | Djoser (Netjerikhet) |
| ALTERNATIVNA IMENA | Torinski popis kraljeva "Dsr-it" Manethon "Tosarthros" |
| KRATAK OPIS |  |
| DATUM ROĐENJA | {{{Datum rođenja}}} |
| MJESTO ROĐENJA | Drevni Egipat |
| VRIJEME SMRTI |  |
| MJESTO SMRTI | Drevni Egipat |

Nečeriket **Džozer** (u Torinskom kanonu poznat kao „Dsr-it"; Maneton ga naziva „Tosartos") je, po mnogima, najpoznatiji faraon treće dinastije. Danas je Džozer poznat, prije svega, po tome što je za njega Imhotep izgradio šestostepenu piramidu u Sakari.

Maneton tvrdi da je Džozer vladao 29 godina, dok je po Torinskom kanonu vladao 19. Moguće je da je autor Torinskog kanona računao dvogodišnje popise stoke kao godine, tj. da je Džoser zapravo vladao 37 ili 38 godina. Veliki broj građevina koje su podignute za vreme njegove vladavine ide u prilog pretpostavci da je Džozer vladao bar 29 godina.

Džozer je bio sin poslednjeg kralja druge dinastije, Hasehemvija i kraljice Nimaetap. U kom su odnosu bili Džozer i njegov nasljednik, Sehemhet, nije poznato.

Džozer je organizirao nekoliko vojnih ekspedicija na Sinajski poluotok, kada je pokoreno lokalno stanovništvo. Također je slao ekspedicije koje su za cilj imale prikupljanje minerala kao što su tirkiz ili bakar. Moguće je da je Džozer ustanovio južnu granicu kod 1. katarakta.

Oko 2500 godina posle Džozerove smrti, za vrijeme vladavine Ptolemeja V. Epifana, u oblasti prvog katarakta, sveenici lokalnog boga Hnuma su istakli „Stelu gladi", i tvrdili da ona potiče iz vremena Džozera. Stela je bila napravljena za vrijeme Ptolomejske dinastije, i zapravo je bila falsifikat, ali može poslužiti kao svjedočanstvo o tome koliko je Džozer i dalje bio značajan u svijesti Egipćana.

Druge varijante izgovora imena Džozer su: **Zoser, Djoser, Zozer, Dsr, Đeser, Zoser, Zosar, Đeser, Horus-Nečerihet.**

Povezano
--------

* Džoserova piramida
* Spisak faraona

Literatura.
-----------

* Ijan Šo. Oksfordska istorija starog Egipta. Klio (Clio), 2004. ISBN 86-7102-137-8

Vanjske veze
------------

***Džozer*** na Wikimedijinoj ostavi

* Džoserova biografija
* Još jedna Džoserova biografija

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik:**Nebka** | **Egipatski faraonTreća dinastija** | Nasljednik:**Sehemhet** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Ankh | Značajni stari Egipćani | Ankh |
| **Vladari starog carstva**: Narmer | Menes | Džoser | Sneferu | Khufu | Khafra | Menkaura | Pepi II |
| **Vladari srednjeg carstva**: Mentuhotep II | Mentuhotep IV | Senusret III | Amenemhat III | Sobekneferu |
| **Vladari novog carstva**: Hatšepsuta | Tutmos III | Amenhotep III | Akhenaton | Tutankamon | Ramzes I | Ramzes II |
| **Ostali vladari**: Psametikus I | Šošenk I | Piankhi (Pije) | Taharka | Ptolemi I | Kleopatra VII |
| **Supruzi i supruge vladara**: Tetišeri | Ahmos-Nefertari | Ahmos | Tije | Nefertiti | Ankesenpaten | Nefertari | Marko Antonije |
| **Dvorski zvaničnici**: Imhotep | Veni | Ahmos, sin Ebane | Ineni | Senemut | Ija | Maja | Juni | Maneto | Potinus |
**Cerro El Plomo** je sa 5434 metara najviša planina koja se vidi iz Santiaga de Chile, ali i najviša i najpristupačnija planina u Metropolitanskoj regiji Santiago.

Karakteristike
--------------

Uspon na vrh uobičajeno traje 3 dana i idealna je ruta za aklimatizaciju za one koji se žele popeti na 
Aconcagvu ili Ojos del Salado, kao i na druge više vrhove u Regiji Santiago. 
Tehnički nije previše zahtjevna, osim kratkog prelaza preko glečera, što ga čini popularnom uvodnom rutom za planinare koji se počinju penjati na malo veće nadmorske visine.

Cerro el Plomo je poznat kao sveta planina u Andama, jer je na njoj 1954. pronađena mumija devetogodišnjeg Inka dječaka, među brojnim drugim artefaktima koji ukazuju na historijski značaj planine u ceremonijama Inka. 
Na 5200 metara nešto prije prelaska glečera nalazi se gomila kamenja, na španjolskom znana kao - *Pirca del Inca* (Kamenjar Inka).

Na planinu su se prvi popeli Gustavo Brandt i Rodolfo Luck - 1898. ali se može pretpostaviti da su to brojni anonimni Inke učinili davno prije njih.
Sam uspon ima 2100 metara, odnosno 35 km.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Cerro el Plomo, Chile"*" (engleski). SummitPost. Pristupljeno 3.12.2020.

Vanjske veze
------------

***Cerro El Plomo*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Cerro el Plomo, Chile* (`es`)
**Car Muzong od Liaoa** (kineski: ; pinyin: *Liáo Mùzōng*) (19. septembar 931–12. mart 969); rođen kao **Yelü Jing** (kineski: ), bio je car dinastije Liao koji je vladao od 951. do smrti.

Bio je sin cara cara Taizonga, a na prijestolje je došao naslijedivši svog starijeg brata Shizonga, ubijenog 951. Prvi dio vladavine su mu obilježile stalne dvorske spletke i pokušaji puča, koje je Muzong suzbijao s velikom okrutnošću i pogubljivanjem porodica zavjerenika. Te je probleme godine 959. pokušala iskoristiti kineska dinastija Kasniji Zhou, odnosno povratiti nekadašnjih Šesnaest prefektura i likvidirati državu Sjeverni Han koja je uživala zaštitu Liao; Muzong je pokrenuo pohod koji je prekinut smrću kineskog cara Shizonga. Nova dinastija Song se, međutim, odlučila za miroljubivu politiku prema sjevernom susjedu.

Muzong je, prema navodima historičara, bio alkoholičar sklon okrutnosti i bezraložnom ubijanju podanika. Kada mu početkom 969. godine prilikom jednog lova sluge nisu na vrijeme donijele ručak u šator, zaprijetio im je da će ih ubiti. Uplašene sluge su sačekale da zaspi, a potom ga ubili.

Naslijedio ga je Jingzong.

Literatura
----------

* Mote, F.W. (1999). *Imperial China: 900-1800*. Harvard University Press. str. 67–69. ISBN 0-674-01212-7.

|  |
| --- |
| Car Muzong od Liaoa **Kuća Yelü (916–1125)****Rođen/a:** 931  **Umro/la:** 969 |
| Kraljevske titule |
| Prethodi:**Car Shizong** | **car dinastije Liao**951–969 | Slijedi:**Car Jingzong** |

| * p
* r
* u
Popis careva dinastije Liao |
| --- |
| Taizu 太祖 • Taizong 太宗  • Shizong 世宗  • Muzong 穆宗  • Jingzong 景宗  • Shengzong 聖宗  • Xingzong 興宗  • Daozong 道宗  • Tianzuodi 天祚帝 |
**Car Liezu od Južnog Tanga** (南唐烈祖) (889-943), također poznat kao **Xianzhu od Južnog Tanga** (南唐先主, doslovno "prvi vladar Južnog Tanga"), osobno ime **Li Bian** (李昪), ranije poznat kao **Xu Zhigao** (徐知誥), kurtoazno ime **Zhenglun** (正倫), nadimak **Pengnu** (彭奴), bio je osnivač južne kineske države Južni Tang, jednog od tzv. Deset kraljevstava, a koji je vladao od 937. do smrti.

Li Bian je bio usvojeni sin Yang Xingmija, osnivača južne kineske države Wu. Kasnije ga je, međutim, posvojio Xu Wen, Yang Xingmijev vojskovođa koji je nakon Yang Xingmijeve smrti kao kancelar postao de facto vladarom Wua. Li Bian je od svog poočima 927. naslijedio kancelarski naslov, a deset godina kasnije svrgnuo Yang Xingmijevog nasljednika Yang Pua. Sebe je tada proglasio novim carem Kine, odnosno nasljednikom dinastije Tang.

Vladao je sljedećih šest godina, tokom kojih je stabilizirao svoju vlast i omogućio svom nasljedniku Zhongzhuu da kroz teritorijalnu ekspanziju od Južnog Tanga učini jednu od najuspješnijih kineskih država iz tog perioda.

Izvori
------

1. ↑  *Anali Proljeća i Jeseni Deset kraljevstava* (十國春秋), vol. 15.
2. 1 2 3 4  Academia Sinica Chinese-Western Calendar Converter.
3. 1 2  *Zizhi Tongjian*, vol. 283.
4. ↑  *Zizhi Tongjian*, vol. 281.

Literatura
----------

* Kurz, Johannes L. (2011). *China's Southern Tang Dynasty (937-976)*. Routledge. ISBN 9780415454964.
* Mote, F.W. (1999). *Imperial China (900-1800)*. Harvard University Press. str. 11, 14, 22. ISBN 0-674-01212-7.

| Kinesko plemstvo |
| --- |
| Prethodi:**nema (dinastija osnovana)** | **car Južnog Tanga**937-943 | Slijedi:**Car Yuanzong od Južnog Tanga** |
| Prethodi:**Yang Pu od Wu** | **car Kine (Jiangsu/Anhui/Jiangxi/istočni Hubei)**937-943 |
| **Jin Mingdi** (晉明帝) |
| --- |
| Porodično ime: | Sima (司馬; sī mǎ) |
| Osobno ime: | Shao (紹, shaò) |
| Hramsko ime: | Suzu (肅祖, sù zǔ) |
| Posthumno ime: | Ming (明, míng),doslovno: "razumijevajući" |
|

**Car Ming od Jina** (晋明帝/晉明帝, pinyin Jìn Míngdì, Wade-Giles Chin Ming-ti) (299 – 18. oktobar 325), osobno ime **Sima Shao** (司馬紹), kurtoazno ime **Daoji** (道畿) bio je kineski car iz Istočne dinastije Jin. Za vrijeme kratke vladavine (323-325) je uspio značajno oslabljenu dinastiju Jin ojačati dovoljno da se obračuna sa gospodarom rata Wang Dunom, ali je rana smrt, nakon koje je prijestolje preuzeo njegov maloljetni sin car Cheng ponovno poremetilo ravnotežu snaga, te dovela do ustanka Su Juna kojim je dinastija još više oslabljena.

Izvori
------

* *Knjiga Jina*, vol. 6.
* *Zizhi Tongjian*, vols. 90, 92, 93.

|  |
| --- |
| Car Ming od Jina**Kuća Sima****Rođen/a:** 299  **Umro/la:** 18. oktobar 325 |
| Kraljevske titule |
| Prethodi:**Car Yuan od Jina** | **car Kine**323–326 | Slijedi:**Car Cheng od Jina** |
**Car Ming od Hana**, (pojednostavljeni kineski: ; tradicionalni kineski: ; pinyin: *hàn míng dì*; Wade-Giles: Han Ming-ti), (28-75) bio je drugi car Kine iz Istočne dinastije Han.

Bio je drugi sin cara Guangwua. Poznat je po tome što se za vrijeme njegove vladavine se po Kini počeo širiti budizam. Prema predaji je jedne noći sanjao zlatnog čovjeka ili zlatne ljude. Sljedeće jutro je svojim ministrima ispričao san, na što mu je ministar Zhong Hu objasnio da je sanjao Budu u Indiji. Car je nakon toga poslao 18-člano izaslanstvo u kome su bili Cai Yin, Qin Jing i Wang Zun sa zadatkom da pronađu budizam. Ono se sa područja današnjeg Afganistana vratilo sa likom Gautame Buddhe, Sutrom četrdeset dva poglavlja i dva važna redovnika. Sljedeće godine je car naredio da se izgradi Hram bijelog konja tri *lija* zapadno od prijestolnice Luoyang, a u spomen konja koji je prenio sutre. To je bio prvi budistički hram u Kini. Mingov brat Liu Ying, princ od Chua, je postao gorljivi budist.

Prema kineskim izvorima, car Ming je bio marljiv i sposoban upravitelj carstva, koji je iskazivao poštenje te ga tražio od svojih potčinjenih. Međutim, njegov karakter je kvarila prevelika sklonost kažnjavanju. Kada su njegova braća Liu Ying, princ od Chua, i Liu Yan, princ od Huaiyanga, optuženi za zavjeru protiv njega, istragu je proveo tako brutalno da je pogubljeno nekoliko desetina hiljada ljudi, iako je vrlo vjerojatno najveći broj bio nedužan. Prd kraj vladavine je tu sklonost uspio smiriti uticaj njegove supruge carice Ma.

Car Ming je također važan zato što je uspostavio uticaj Kineskog Carstva u Tarimskoj zavali nauštrb Xiongnua, a kroz osvajanja svog generala Ban Chaoa.

Vladavine cara Minga i njegovog sina cara Zhanga se često navode kao zlatno doba Istočne dinastije Han.

Izvori
------

* Zürcher, Erik. 1972. *The Buddhist Conquest of China: The Spread and Adaptation of Buddhism in Early Medieval China*. Reprint, with additions and corrections. 2 vols. Sinica Leidensia. Leiden: E.J. Brill. First edition, 1959 (see in particular p. 22).

|  |
| --- |
| Car Ming od Hana**Kuća Liu****Rođen/a:** 28  **Umro/la:** 75 |
| Kraljevske titule |
| Prethodi:**Car Guangwu od Hana** | **Car Kine**57 – 75 | Slijedi:**Car Zhang od Hana** |
**Car Jingzong od Tanga** (唐敬宗) (22. jul 809 – 9. januar 827), osobno ime **Li Zhan** (李湛), bio je car Kine iz dinastije Tang, koji je vladao od 824. do 827. Bio je najstariji sin cara Muzonga i stariji brat kasnijih careva Wenzonga i Wuzonga.

Na prijestolje je došao nakon očeve smrti, kada je imao 15 godina. Ubrzo je pokazao nedostatak interesa za državne poslove, te se u potpunosti posvetio gozbama, piću i rasklašenom životu. To su iskoristili korumpirani dvorski eunusi koji su stekli vlast nad Carskom Shence armijom (神策軍), koja će decenijama kasnije dominirati kineskim dvorom i državom. Tokom vladavine su državnom upravom stvarno upravljali eunusi na čelu sa Wang Shouchengom i birokrati na čelu sa Li Fengjijem.

Na početku 827. se car prilikom jedne pijanke posvađao sa eunuhom Liu Kemingom (劉克明); on je to iskoristio kao priliku da ga ubije i na prijestolje postavi carevog mlađeg brata Li Wua. Međutim, isti dan je Wang Shoucheng zajedno sa Shence armijom izveo kontra-udar, ubio zavjerenike i Li Wua, i na prijestolje postavio Jinzongovog mlađeg brata Li Hana koji je kasnije postao poznat kao car Wenzong.

| Kraljevske titule |
| --- |
| Prethodi: **Car Muzong od Tanga**  |  **car dinastije Tang** 824–827 | Slijedi: **Car Wenzong od Tanga**  |

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  Academia Sinica Chinese-Western Calendar Converter
2. 1 2  *Knjiga Tanga*, vol. 17, part 1.
3. 1 2 3  *Zizhi Tongjian*, vol. 243.

* *Knjiga Tanga*, vol. 17, part 1.
* *Nova knjiga Tanga*, vol. 8.
* *Zizhi Tongjian*, vols. 241, 242, 243.
| **(Bei) Zhou Jingdi** ((北)周靜帝) |
| --- |
| Porodično ime: | Yuwen (宇文, yǔ wén) |
| Osobno ime: | Initially Yan (衍, yǎn),later Chan (闡, chǎn) |
| Posthumno ime: | Jing (靜, jìng)doslovno: "tihi" |
|

**Car Jing od Sjevernog Zhoua** ((北)周靜帝) (573–581), osobno ime **Yuwen Yan** (宇文衍), kasnije **Yuwen Chan** (宇文闡), bio je posljednji car kineske/Xianbei dinastije Sjeverni Zhou. Otac mu je bio car Xuan, a majka Zhu Manyue, jedna od carevim konkubina. Otac mu je na prijestolje došao 578. a već sljedeće godine iznenada abdicirao u njegovu korist, iako je zadržao titulu umirovljenog cara i stvarnu vlast. Smrt cara Xuana 580. je vlast predala u ruke ministra Yang Jiana, koji se proglasio regentom, a potom porazio generala Weichi Jionga. Yang Jian je 581. preuzeo vlast od osmogodišnjeg monarha, proglasio se carem Wenom i osnovao novu dinastiju Sui. Novi car je ubrzo nakon toga dao pogubiti brojne članove bivše dinastije, uključujući njenog posljednjeg cara.

Izvori
------

* *Knjiga Zhoua*, vol. 8. Arhivirano 2008-05-11 na Wayback Machine-u
* *Historija Sjevernih dinastija*, vol. 10. Arhivirano 2007-10-11 na Wayback Machine-u
* *Zizhi Tongjian*, vols. 173, 174, 175.

| Kineska carska porodica |
| --- |
| Prethodi:**Car Xuan od Sjevernog Zhoua** | **car Sjevernog Zhoua**579–581 | **Dinastija ukinuta** |
| **car Kine (Sjeverna/Zapadna)**579–581 | Slijedi:**Car Wen od Suija** |