Ljubljanska pokrajina
**Ljubljanska pokrajina** (it. *Provincia di Lubiana*, njem. *Provinz Laibach*) je bila deo italijanskog fašističkog okupacijskog režima od 1941 do 1943. godine. Administrativni centar provincije je bila Ljubljana.

Nakon kapitulacije Italije 1943. godine oblast je okupirana od nacističke Nemačke, i bila je deo Operativne zone Jadransko primorje sve do 9. maja 1945. godine, kada su je oslobodili slovenski i jugoslovenski partizani.

Italijanska okupacija
---------------------

Odmah nakon fašističke okupacije, italijanski kralj Vitorio Emanuele III je naredio aneksiju delova Slovenije Italiji, u kojima će Slovenci navodno uživati autonomni status i druga prava:

> Član 2. Naredbom Kralja izdatom na predlog Dučea i ministra spoljnih poslova, Ljubljanska provincija će - zbog kompaktnog slovenačkog stanovništva - uživati autonomni status, čime će se uzeti u obzir etničke karakteristike stanovništva, geografski položaj zemlje i njene posebne lokalne potrebe.
> 
> 
> Član 3. Administrativna vlast biće u rukama Visokog komesara imenovanog Kraljevom naredbom, na predlog Dučea, premijera, kao i ministra unutrašnjih poslova.
> 
> 
> Član 4. Visokom komesaru pomagaće veće sastavljeno od četrnaest članova izabranih iz produktivnih grupa slovenačkog stanovništva.
> 
> 
> Član 5. Za stanovnike Ljubljanske provincije neće biti obavezne vojne službe.
> 
> 
> 
> Član 6. Nastava u osnovnim školama održavaće se na slovenačkom jeziku. Na sekundarnom i tercijarnom nivou školovanja postojaće izborna nastava italijanskog jezika. Sve zvanične odluke izdavaće se na oba jezika.
> 
> – Naredba italijanskog kralja Vitorija Emanuelea III od 3. maja 1941. o aneksiji Ljubljanske provincije Italiji

Nasuprot javne kraljeve objave stanovništvu, interni italijanski dokumenti o planovima za Slovence odaju prave namere fašističkih zavojevača:

> 1. Problem slovenačkog stanovništva može da se reši na tri načina:
> 
> 
> a. njegovim uništenjem
> 
> 
> b. njegovom deportacijom
> 
> 
> v. uklanjanjem opozicionih elemenata, koje bi se moglo sprovesti ostvarivanjem teške, mada pravedne politike homogenizacije, sa ciljem postavljanja temelja za korisnu i pravednu kooperaciju. To bi nam dalo mogućnost za asimilaciju, koju je mogućno postići samo tokom vremena. Zato moramo da odlučimo koji put hoćemo da izaberemo.
> 
> 
> 2. Za masovne deportacije stanovništva moraćemo da koristimo unapred pripremljene programe i oni će morati da budu sprovedeni unutar čitave provincije. Bilo bi bolje organizovati radne logore umesto internirskih logora u kojima ljudi ništa ne rade, nego samo dokono sede.
> 
> 
> 3. Za svrhu zamenjivanja slovenačkog stanovništva Italijanima mora se utvrditi sledeće:
> 
> 
> a. kuda će slovenačko stanovništvo biti preseljeno;
> 
> 
> b. gde će se naći odgovarajuće italijansko stanovništvo, u kojem slučaju treba imati u vidu da su ljudi iz severnih i centralnih oblasti najpogodniji za naseljavanje na slovenačkim teritorijama;
> 
> 
> v. ako oblast duž granice treba da bude potpuno italijanizovana, treba odrediti njenu širinu (20 do 30 km);
> 
> 
> g. ako celokupno slovenačko stanovništvo treba da bude preseljeno, proces treba da počne u oblastima duž granice, gde Slovenci žive pod Italijom.
> 
> 
> 
> Moje je mišljenje da bi potpuno, pa čak i delimično preseljenje slovenačkog stanovništva teško bilo mogućno tokom rata.
> 
> – Izveštaj visokog predstavnika za Ljubljansku provinciju, od 24. avgusta 1942, o planovima za Slovence

U ukupnom periodu italijanske okupacije Ljubljanske provincije, italijanske oružane snage streljale su najmanje 1.569 lica, ne uzimajući u obzir one koje je osudio vojni sud u Ljubljani, kao ni masovne deportacije. Krajnji cilj bio je da se slovenačka nacionalna teritorija „očisti" i pripremi za naseljavanje italijanskim stanovništvom posle rata.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  Istorijska čitanka, Drugi svetski rat

Vidi još
--------

* Oslobodilačka fronta Slovenije
* Operacija Ljubljanska pokrajina

| * p
* r
* u
Kolaboracija u Jugoslaviji |
| --- |
| Marionetski režimi | Nezavisna Država Hrvatska • Nedićeva Srbija • Kraljevina Crna Gora • Ljubljanska pokrajina |  |
| Političke organizacije | Ustaše • ZBOR • Zelenaši • Slovenska zaveza • Slovenska ženska legija  • Straža |
| Kvislinzi i kolaboracionisti | **NDH:** Ante Pavelić • Slavko Kvaternik • Mladen Lorković • Vjekoslav Luburić • Mile Budak • Mehmed Alajbegović • Jure Francetić • David Sinčić**Nedićeva Srbija:** Milan Nedić • Milan Aćimović • Dimitrije Ljotić • Kosta Mušicki • Kosta Pećanac • Dragi Jovanović**Kraljevina Crna Gora:** Sekula Drljević • Krsto Popović • Bajo Stanišić**Slovenske zemlje:** Leon Rupnik • Ernest Peterlin**Četnici JVuO:** *Draža Mihailović* • Pavle Đurišić • Dobroslav Jevđević • Ilija Trifunović-Birčanin • Momčilo Đujić • Vojislav Lukačević |
| Oružane formacije | 

|  |  |
| --- | --- |
| Hrvatske oružane snage | Ustaška vojnica (Crna legija) • Hrvatsko domobranstvo • Zrakoplovstvo NDH |
| Oružane snage Nedićeve Srbije | Srpska državna straža • Srpski dobrovoljački korpus  • Pećančevi četnici • Ruski zaštitni korpus |
| Crnogorske oružane snage | Lovćenska brigada • Crnogorski dobrovoljački korpus • Crnogorska narodna vojska |
| Slovenske oružane formacije | Plava garda • Legija smrti • Narodna legija • Pobratim • Slovensko domobranstvo • Slovenska legija • Slovenski narodni varnostni zbor • Sokolska legija • Gorenjsko domobranstvo • Bela garda |
| Četnički pokret JVuO | *Jugoslovenska vojska u otadžbini* • Dinarska divizija (Dobrovoljačka antikomunistička milicija) |
| Muslimanska milicija | Muslimanska milicija Sandžaka  • Huskina vojska  • Hadžiefendićeva legija |

 |
| Vidi još: Okupacija Jugoslavije • Ustanak u Jugoslaviji • Narodnooslobodilačka borba • Kolaboracija četnika • Povlačenje kolaboracionista • Blajburška predaja • Beogradski proces  |