**Ahmedî** (Anadolija?, 1334? – Amasya, 1413), turski pjesnik iz ranog osmanskog doba. Smatra se jednim od najvećih pjesnika u Anadoliji u 14. stoljeća.

Život
-----

Rođen je u Anadoliji. Najpoznatiji je kao Ahmedî (ar. أحمدي), ali spominje se i kao *Taceddin Ibrahim* ili *Taj ad-Dīn İbrahim ibn Hizr Ahmedi*. Njegovo pravo ime je Tâceddîn İbrâhîm bin Hızîr. Kao mladić otišao je studirati u Kairo, gdje je postao učenik šejha Ekmeledina, te se sprijateljio sa Hadži-pašom Ajdinlijom i sa Mula Fenârîjem Nakon povratka u Anadoliju, nastanio se u Ajdinskom, Germijanskom i Osmanskom begluku, iako su točni datumi nisu poznati. Znamo da je napisao udžbenike za Hamzu, sina Isâ-bega Ajdinskog; da je poklonio pjesme Germiyanoğlu je poklonio pjesme šahu Süleymanu Germijanskom i da je stupio u službu emira Süleymana, jednog od sinova sultana Bajezida.[8]

Još u mladim danima, posjetio je dvor sultana Bajezida, i prisustvovao bici kod Angore, gdje je upoznao i napisao kasidu Timuru. 

Nakon Bajezidove smrti, vratio je se u Anadoliju i ponovo ga je primio Sulejman Čelebija, koji je na svom dvoru okupio mnoge pjesnike, među kojima i Ahmedîjin brat Hamzevi. Ovo je djelo napisano u prozi, slobodno prošaranoj poezijom[19]. Ahmedi je pjesmu "Iskender-name" ili "Knjiga o Aleksandru" posvetio Sulejmanu Čelebiju. Ahmedî je svoje djelo „*Iskendername*" ili „Knjiga o Aleksandru" posvetio je Sulejmanu Čelebiji. Po uzoru na djela Nezamija, u 8.000 dvostiha Ahmedî koristi nacrt osvajanja Aleksandra Velikog kako bi ponudio diskurs o filozofiji, teologiji i historiji. I svoj divan od kasida i gazala je posvetio svome meceni. Bio je vjerojatno utjecajan dvorjanin. Naime, sačuvan je ugovor između Sulejmana Čelebije i poznog Bizanta, koji je Ahmedî potpisao kao svjedok. Ahmedîjev odnos sa Sulejmanovim velikim vezirom, Čandarli Ali-pašom, bio je napet – u svome *dastanu* je pjesnik govorio o Ali-paši kao čovjeku „malog znanja".

Nakon smrti svog zaštitnika (1411), bio je u službi sultana Mehmeda sve do svoje smrti u 1413. godini.

Djela
-----

* *Ahmedi Divanı* (Ahmedîjev divan)
* *Cemşîd ü Hurşid* (mesnevi o ljubavnoj priči između Cemşîda i Hurşîde)
* *İskendernâme* (mesnevi)
* *Tervîhu’l-ervâh* (mesnevi o medicini)
* *Bedâyi'u’s-siĥr fî śanâyi'i’ş-şi'r* (Perzijski književni traktat sa primjerima na arapskom, perzijskom i turskom)
* *Mi’yârü’l-edeb* (perzijski udžbenik u stilu kaside)
* *Mîzânü’l-edeb* (perzijski udžbenik u stilu kaside)
* *Mirķātü’l-edeb* (arapsko-perzijski rječnik stihova)

Bilješke
--------

1. ↑  Akmal al-Din al-Babarti (1310-1384), hanefijski učenjak, pravnik, skolastički maturidi teolog, haditski učenjak, gramatičar, plodan autor sa više od 40 djela na svoje ime.
2. ↑  Aydınlı Hacı Paşa (1339-1413), doktor i vjerski učenjak.
3. ↑  Molla Fenârî (Maveraünnehir, 1350 – Bursa, 1430), vjerski učenjak i prvi šejhulislam Osmanskog carstva.
4. ↑  Hamzewi je uglavnom poznat po tome što je u dvadeset i četiri toma sakupio legendarnu povijest Hamze (Ḥamza ibn ʿAbd al-Muṭṭalib حَمْزَة إبْن عَبْد ٱلْمُطَّلِب ; oko 568-625), strica proroka Muhameda.

Izvori
------

1. 1 2 3  Acıduman, Ahmet (2013). „Şair ve Hekim Ahmedî’nin Tervîhü’l-Ervâh adlı tıbbî mesnevîsinde çocukların sağlığının korunması üzerine". *Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi* **56**: 218-227.
2. 1 2  İnalcık, Halil (2008). „The Origins of Classical Ottoman Literature: Persian Tradition, Court Entertainments, and Court Poets". *Journal of Turkish Literature* (5): 5-76.
3. ↑  „Taceddin Ahmedi | Turkish author" (en). Encyclopedia Britannica. Pristupljeno 2020-05-18.

Bibliografija
-------------