recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ilustracija ibn Ezre (sredina)
**Abraham ben Meir ibn Ezra** (heb. אברהם אבן עזרא), poznat i kao **Aben-Ezra** (Toledo, Španjolska, o. 1092. – Calahorra, Španjolska, 28. siječnja 1167.), židovski rabin, filozof i astronom. Bio je i vrstan matematičar, astrolog, lingvist i pjesnik.

Biografija
----------

Prva četiri desetljeća života proveo je u Španjolskoj gdje je bio poznat kao pjesnik i mislilac. Živio je u Córdobi, gdje se družio s nekima od najutjecajnijih španjolskih Židova, Jozefom ibn Zadikom i Judom Ha-Levijem. Od 1140. godine putovao je po Italiji, te živio u Rimu, Lucci, Mantovi i Veroni. Godine 1155. odlazi u Provansu, gdje je napisao knjigu o Božjim imenima. Poslije je otputovao u Rouen na sjeveru Francuske i Londonu, a putovao je i po sjevernoj Africi, osobito po Egiptu. Bio je izvrstan poznavatelj biblijske egzegeze, prevodio je s arapskog na hebrejski, pisao religiozne pjesme, djela o matematici i astronomiji, a izrađivao je i horoskope.

Literatura
----------

* *Opća i nacionalna enciklopedija u 20 svezaka*, sv. IX, Zagreb, 2006. ISBN 953-7224-09-0

Vanjske veze
------------

***Abraham ibn Ezra*** na Wikimedijinoj ostavi

* Stanford Encyclopedia of Philosophy (`en`)
* Jewish Encyclopedia (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 90633023
* LCCN: n80089611
* ISNI: 0000 0001 1804 4667
* GND: 118646613
* SELIBR: 191040
* SUDOC: 026676680
* BNF: cb11888013m (podaci)
* BIBSYS: 64274
* MusicBrainz: 32432fd2-3124-4069-b7aa-0f21216a9dff
* NLA: 35777601
* NKC: uk2006335030
* BNE: XX882734
* CiNii: DA0607699X
* NSK: 000041949

 |
Abraha je bio komandant vojske aksumskog kralja Kaleba, a kasnije i aksumski kršćanski potkralj južne Arabije.
**Abraha** (također navođen i kao **Abreha**) (? - iza 553; vl. 525— iza 553) također poznat kao '**Abraha al-Ashram** (na arapskom أبرهة الأشرم) ili **Abraha b. as-Saba'h**, bio je aksumski kršćanski potkralj južne Arabije a kasnije i samozvani Kralje Sabe (današnji Jemen).

Prema Prokopiju je u ranom periodu života bio rob rimskog (bizantskog) trgovca u Adulisu, dok kasniji perzijski historičar al-Tabari navodi da je bio u rodu sa aksumskom kraljevskom porodicom..

U svakom slučaju, Abraha je bio komandant ili jedan od komandanata koje je kralj Kaleb oko 523. poslao u Arabiju kako bi uništio himjarskog kralja Du Nuvasa, preobraćenika na judaizam koji je progonio i masovno ubijao arabijske kršćane. Abraha, koji je sa sobom imao 100.000 vojnika i stotine bojnih slonova, uspio je poraziti Du Nuvasa, koji je potom izvršio samoubistvo. Abraha je potom uspostavio sjedište u današnjoj Sana'i. Između 525. i 530. se Abraha pobunio protiv Kaleba i prestao mu plaćati danak; neki od izvora navode da mu se pridružio veliki broj kraljevih vojnika, privučen mogućnošću trajnog naseljavanja u tadašnjem Jemenu, koji je bio izuzetno bogata zemlja. Kaleb ga je bez uspjeha pokušao poraziti, pri čemu je poginuo njegov general Arijat. Na kraju nije imao izbora nego da ga prizna kao potkralja; zauzvrat ga je Abraha formalno priznao kao sizerena.

Abrahinu vladavinu od nekoliko decenija je karakteriziralo nastojanje da, kao gorljivi kršćanin, učvrsti svoju vjeru na području današnjeg Jemena. U tu je svrhu sagradio veliku crkvu u Sana'i, a potom i obnovio veliku Maripsku branu. Također je bio poznat i po velikom pohodu na Kurejše i njihov grad Meku, odnosno pokušaj uništenja Kabe koji se po islamskoj tradiciji zbio u tzv. Godini slona ili 570.

Nakon njegove smrti su ga naslijedili sinovi Yaksum i Masruq, ali je Jemen ubrzo nakon toga pao pod perzijsku vlast (oko 575).

Literatura
----------

* Gonick, Larry. *The Cartoon History of the Universe III: From the Rise of Arabia to the Renaissance*. ISBN 0-393-32403-6 W. W. Norton & Company, New York, 2001.
Koordinate: 41° 56′ 29" SGŠ, 21° 24′ 46" IGD

**Rakotinci** (mak. *Rakotinci*) su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Rakotinci pripadaju opštine Sopište, koja okuplja južna predgrađa Grada Skoplja.

Prirodni uslovi
---------------

Rakotinci su smešteni u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 12 km južno.

Naselje Rakotinci je u okviru istorijske oblasti Kršijak, koja se obuhvata dolinu Markove reke, južno od Skopskog polja. Naselje je smešteno na istočnim padinama planine Vodno, sa kojih puca pogled na Skopsko polje ka severu. Nadmorska visina naselja je približno 510 metara.

Mesna klima je kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Rakotinci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 390 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%), dok su ostalo Srbi.

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Sopište

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Rakotinci*** na Wikimedijinoj ostavi

* opstinasopiste.gov.mk Zvanična stranica opštine Sopište

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Sopište |
| --- |
| **Sopište** •
Barovo •
Govrljevo •
Gornje Sonje •
Dobri Dol •
Donje Sonje •
Držilovo •
Jabolci •
Nova Breznica •
Patiška Reka •
Rakotinci •
Sveta Petka •
Čiflik |  |
Uobičajeni oblici tektita.
Moldavit, vrsta tektita.
Australit, vrsta tektita.
**Tektit** (prema grčkom *τηϰτός*: rastopljen, tekući) je manje tijelo (manje od 10 centimetara), stijena staklaste građe i različitih, većinom zaobljenih oblika, često u obliku kaplje. Sadrži iznimno malo vode (oko 0.005%). Može se naći samo u blizini mjesta pada većih izvanzemaljskih tijela (na primjer planetoida ili asteroida). Nakon mnogih rasprava o podrijetlu tektita, smatra se da potječu od zemaljskih stijena, koje su se zbog udara rastalile, raspršile i brzo skrutile.

Astroblem
---------

Astroblem (*astro*: zvijezda + grč. *βλῆμα*: rana) je udarni krater na Zemlji nastao padom manjega nebeskog tijela. Astroblemi su obično prekriveni mlađim geološkim slojevima pa ih se teško prepoznaje. Nađeno ih je više od stotine, promjera 1 do 100 kilometara. 

### Astroblemi tektiti

I na Zemlju su padali planetoidi. No razmjerno malo ima kratera koji su slobodno izloženi i uočljivi. Takav je, na primjer, Đavolji kanjoj, meteoritni udarni krater u Arizoni. U promjeru ima 1 200 metara, dubok je 180 metara, a materijal mu je na rub nabačen 40 metara iznad okolne ravnice. Ukupno je pronađeno do stotinu kružnih i prstenastih tvorevina kojima se mjere kreću od nekoliko kilometara do više stotina kilometara, a nedvojbeno su ostaci udara iz svemira. Pretežno su sačuvani u starijim geološkim slojevima, kao što je kanadski štit ili euroazijska nizina. Veličina nekih astroblema usporediva je i s manjim Mjesečevim morima! Tako je i Hudsonov zaljev, luk kojega odgovara promjeru od 440 km, možda ostatak udarnog kratera. Udari planetoida morali su utjecati na geološki razvoj Zemljine kore; koliki je taj utjecaj, ima tek da se istraži. 

S astroblemima povezana je pojava[tektita. To su staklasta tijela (grč. *tektos*: rastopljen) nalik meteoritima. Nalaze se na tlu, ali su sasvim drugog sastava nego što ga ima okolno tlo. Dimenzije su im od mikroskopskih do veličine lopte. Pretežni dio obujma otpada na staklasti silicijev dioksid. Po kemijskom sastavu slični su eruptivnoj stijeni andezitu, ali su za razliku od drugih stijena vrlo dehidrirani. Tamno su zeleni i smeđi i najrazličitijih oblika. No oblik im svjedoči da su se morali gibati atmosferom s velikom brzinom, od 6 do 11 km/s. Staklasta građa upućuje na to da su nastali brzim hlađenjem. Rješenje zagonetke njihova postanka dao je raspored njihova nalazišta. Uvijek su povezani s astroblemima. U sudaru nebeskog tijela i stijene dolazi do eksplozije, stijena se tali, a njeni odlomci u letu hlade. Dakle, i tektiti su "pali s neba", ali su pritom potekli od materijala izbačenog u sudaru meteorita i Zemljine površine. Poznati su tektiti moldaviti, australiti i drugi.

Izvori
------

1. ↑   **tektit**,  "Hrvatska enciklopedija", Leksikografski zavod Miroslav Krleža, www.enciklopedija.hr, 2014.
2. ↑   **astroblem**,  "Hrvatska enciklopedija", Leksikografski zavod Miroslav Krleža, www.enciklopedija.hr, 2014.
3. ↑  Vladis Vujnović : "Astronomija", Školska knjiga, 1989.
**Oljokminsk** (ruski: *Олёкминск*), je grad na istoku Sibira u Jakutskoj republici, administrativni centar istoimenog rajona od 9 500 stanovnika.

Geografske i klimatske karakteristike
-------------------------------------

*Oljokminsk* leži na lijevoj obali Lene, pored ušća rijeke Oljokme, udaljen 651 km jugozapadno od Jakutska.

Historija
---------

*Oljokminsk* je osnovan 1636. kao utvrda jenisejskih Kozaka, koje je vodio Pjotr Beketov, na ušću rijeke Oljokme. Nešto kasnije naselje je premješteno 12 km dalje na obale rijeke Lene. Vremenom je naselje postalo baza za sve one koji su išli prema Amuru i dalje na sjever Jakutije. Status grada u Jakutskoj oblasti naselje je dobilo 1783. a od 1882. grad je postao i administrativni centar tog okruga.

Privreda
--------

Stanovnici *Oljokminska* bave se poljoprivredom i preradom drva.

Grad ima i mali aerodrom.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Олёкминск*" (ruski). Академик. Pristupljeno 11. 12. 2012.

Vanjske veze
------------

* *Олёкминск* na portalu Академик (`ru`)
Herakle i Telamon u borbi protiv Amazonki, predstava na amfori, oko 550. pne. Nacionalni arheološki muzej Atine.
**Telamon** (starogrčki: ) bio je, u grčkoj mitologiji, kralj ostrva Salamine i otac Ajantov, učesnik u pohodu Argonauta i u lovu na Kalidonskog vepra. Prema jednima, bio je sin Akteja i Glauke, kćerke salaminskog kralja Kihreja, a prema drugima, sin eginskog kralja Eaka i Endeide.

Mitologija
----------

Kad su Telamon i njegov brat Pelej tokom lova na Kalidonskog vepra ubili svog polubrata Foka, njihov otac Eak proterao ih je s Egine, pa je Pelej otišao u Tesaliju, a Telamon na Salaminu, gde ga je kralj Kihrej oženio svojom kćerkom, a nakon Kihrejeve smrti Telamon je postao salaminski kralj.

Telamon i Herakle postali su veliki prijatelji tokom pohoda Argonauta. Kasnije se Telamon pridružio pohodu koji je Herakle preduzeo protiv trojanskog kralja Laomedonta, i to nakon što je Herakle zamolio Zevsa da Peribeji, drugoj Telamonovoj supruzi, koja je tada bila trudna, podari sina snažnog kao lav; Zevs je, kao znak da će uslišiti molbu, poslao orla kao znamenje, pa je dete nazvano Ajant (ἀετός = "orao"). U Heraklovom pohodu na Troju Telamon je bio prvi koji je preskočio zidine i ušao u grad, pa je sujetni Herakle potegao mač na prijatelja. Ali, lukavi Telamon odmah je počeo sakupljati kamenje rekavši da želi podići žrtvenik Heraklu Pobedniku. Poslaskani Herakle odložio je mač i u znak zahvalnosti dao Telamonu Laomedontovu kćerku Hesionu, koja mu je kasnije rodila sina Teukra. Tokom ovog pohoda Telamon i Herakle ratovali su i protiv Meropljana na ostrvu Kosu, i to oko Halkiope, lepe kćerke meropljanskog kralja Euripila, kao i protiv Alkioneja na Korintskoj prevlaci. Telamon je pratio Herakla i u ratu protiv Amazonki i tom prilikom ubio Melanipu.

Telamon je dugo živeo i dočekao je kraj trojanskog rata, u kome su se borili njegovi sinovi Ajant i Teukro. Kad se Teukro iz rata vratio na Salaminu bez brata, Telamon ga je proterao sa ostrva.

Literatura
----------

* Schmitz, Leonhard (1867), „Telamon (2)",  Smith, William, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, Boston
* Srejović, Dragoslav; Cermanović-Kuzmanović, Aleksandrina (1989). *Rečnik grčke i rimske mitologije*. Beograd: Srpska književna zadruga.
Koordinate: 45°26′03″N 12°20′17″E﻿ / ﻿45.4343°N 12.338°E﻿ / 45.4343; 12.338

Logo Caffè Floriana
Caffè Florian izvana
**Caffè Florian** je kavana u Novim Prokurativama na Trgu sv. Marka u Veneciji. Caffè Florian je osnovan 1720. i po tom kriteriju je najstarija kavana koja kontinuirano radi do danas. Usporedbe radi, rimska kavana Antico Caffè Greco radi od 1760. godine.

Historija
---------

Sa kavom su se venecijanci prvi put sreli u Carigradu 1585, a 1638 počeli su je uvoziti i prodavati po Veneciji, tako da su uskoro nikle brojne kavane po gradu.
*Florian* počeo je s radom 29. decembra 1720. u dvije prostorije, kao **Caffè alla Venezia trionfante** (Kavana trijumfalne Venecije), ali je ubrzo postao poznatiji kao *Caffè Florian*, po svom vlasniku i osnivaču Florianu Francesconiju. Njegova lokacija u samom srcu Venecije, uskoro je napravila od njega mjesto gdje su dolazili tada slavni posjetitelji Carlo Goldoni, Goethe i sam Casanova, koga je besumnje privlačila i činjenica da je Caffè Florian bila jedina venecijanska kavana onoga vremena u kojoj je ulaz bio dozvoljen ženama. *Florian* je zadržao svoju atraktivnost i u kasnijim vjekovima pa je u njega zalazio i Lord Byron, Marcel Proust kao i Charles Dickens. Tokom 18. vijeka *Caffè Florian* proširio se na četiri prostorije. 

Unutrašnjost Caffè Floriana
Od 1858. *Caffè Florian* nije više vlasništvo porodice *Florian* već troje novih vlasnika; Porta, Pardelli i Baccanello, koji su preuredili kavanu, od tad izgled nije mjenjan. Današnji *Florian* ima 6 salona; *Sala degli Uomini Illustri* (Salon slavnih), *Sala del Senato* (Salon senata), *Sala Cinese* (Kineski salon), *Sala Orientale* (Orijentalni salon), *Sala delle Stagioni* (Salon godišnjih doba) ili *Sale degli Specchi* (Salon ogledala) i *Salon Liberty*, koji je dodat na
početku 20. vijeka. Od aprila do oktobra *Florian* ima i terasu na kojoj svira manji orkestar.

Širenje Floriana po svijetu
---------------------------

Od kraja 20. vijeka *Caffè Florian* je otvorio svoju podružnicu u centru Firence (Via del Parione), te jedan kafe u Abu Dabiju (Marina Mall), jedan u londonskoj robnoj kući Harrods i jedan u Dubaju (Gate Village, Dubai International Financial Centre).

Izvori
------

1. ↑  Caffe Florian: a historical coffee bar in Venice (pristupljeno 11.05. 2011.)

Vanjske veze
------------

***Caffè Florian*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Caffè Floriana (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 148605634

 |
**Palamida** (*Sarda sarda*) je morska riba iz porodice skušovki (*scombridae*). U Hrvatskoj je još poznata kao palovnić, pastirica, polamida, polanda, smucaš, šarica.

Opis
----

Palamida ima izduženo vretenasto tijelo s dugačkom stožastom glavom na čijem vrhu su velika usta puna sitnih i oštrih zuba. Živi do 6 godina,. Tjelo joj je kao i kod drugih skušovki tamnomodre boje a repna peraja izdužena. Preko leđa ima izražene tamne pruge položene ukoso, po čemu se razlikuje od srodnika. Naraste do 70 cm i do 9 kg težine. Tijelo joj je prekriveno sitnim ljuskama.

Rasprostranjenost
-----------------

Palamida obitava duž cijele obale istočnog Atlantika i to od Osla u Norveškoj do Port Elizabeth u Južnoafričkoj Republici, uz zapadne obale Atlantika od Kanade preko floridskih obala Sjedinjenih Američkih Država, sjevera Meksičkog zaljeva, Kolumbije, Venecuele, do obala južno od rijeke Amazona na sjeveru Argentine.

Njeno obitavalište je i u Mediteranu te Crnom moru. 

Rasprostranjena je duž čitave obale Jadrana, a nešto je učestalija u njegovim južnim djelovima.

Način života i ishrana
----------------------

Palamide žive u većim jatima. Ponekad se zadržavaju u kanalima ili u priobalnim vodama, zatvorenim uvalama i zaljevima te u blizini lovišta plave ribe, ali većinom nemaju stalnog boravišta, već putuju otvorenim morem. 

Palamida je vrlo brz predator koji se hrani drugom plavom ribom, najviše srdelama, papalinama, inćunima i manjim skušama.

Razmnožavanje
-------------

Spolnu zrelost dostiže između druge i treće godine života. Mrijesti se tijekom svibnja i lipnja.

Gospodarska vrijednost
----------------------

Palamida se smatra najčešćom plavom ribom važnom za riblju industriju u Hrvatskoj. Ulov ove vrlo tražene ribe u Jadranu je svake godine u padu jer se palamide love u velikim količinama. Meso im je vrlo ukusno.

Izvori
------

1. ↑  Ribe - Palamida
2. ↑  Fish base - Atlantic bonito (eng.)
3. ↑  „Nemo - ribe Jadrana". Arhivirano iz originala na datum 2016-03-05. Pristupljeno 2021-08-10.

Vanjski linkovi
---------------

* Skušovke (Riblje oko)[*mrtav link*]

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Palamida** |
|  | Wikivrste imaju podatke o: **Palamida** |

***Palamida*** na Wikimedijinoj ostavi
|  |
| --- |
|  *Ovo je glavno značenje pojma **Palawan**. Za druga značenja, v. Palawan (pokrajina).* |

Područje Palavana na karti Filipina **Palavan** (tag. *Palawan*) je glavni otok istoimene pokrajine na Filipinima. Provincija Palavan je najprostranija u zemlji.

Otok se nalazi između Suluskog i Južnog kineskog mora. Dug je 425 km i širok oko 50 km. Površina Palavana je oko 12.000 km² , a provincije 14.746 km².

Glavni grad je Puerto Princesa, koji se nalazi na južnoj obali glavnog djela otoka, oko 500 km jugozapadno od Manile.
Provincija Palavan je jedna od najrjeđe naseljenih u zemlji. U njoj živi 755.412 stanovnika (popis 2000), što daje gustoću stanovništva od 50,7 stanovnika po kilometru kvadratnom.

Palawan je dom nekoliko plemena od kojih su najveći Tagbanua, Batak, Palavanci i Tau’t Bato koji govore filipinskim jezicima malajsko-polinezijske porodice.

Galerija
--------

* Krajolik PalavanaKrajolik Palavana
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Izvori
------

1. ↑  „Archive copy". Arhivirano iz originala na datum 2008-07-25. Pristupljeno 2013-08-08.
2. ↑  „Palawan Islands". Arhivirano iz originala na datum 2008-04-24. Pristupljeno 2013-08-08.

Vanjske veze
------------

* Palawan
**Amahuaca** (Amawáka, Amahuaka, Amawaca), pleme američkih Indijanaca porodice Panoan nastanjeno u džunglama brazilske države Amazonas ( 220; 1995, SIL) i 500 u Peruu na rijekama Sepahua, Curiuja, gornji Ucayali, Inuya, Mapuya i Purus. Jezično su najsrodniji grupi Cashinahua. Bave se lovom, ribolovom i sakupljanjem. Sami sebe nazivaju imenom *Yora*. Jezik amahuaca ima dijalekte inuvaken i viwivakeu. Najveće naselje im je Puerto Varadero na brazilsko-peruanskoj granici.

Jezik
-----

Prema Masonu (1950) skupina amawaca obuhvaća jezike Indijanaca Pichobo, Soboibo (uključujući (Ruanawa) i Mochobo (uključujući Comobo); i Amahuaca (s dijalektima inuvakeu i iwivakeu) i Cashinawa (uključujući Sheminawa).

Podgrupe
--------

Kotinawa (gornja Inuya), Indowó (gornji Purús i gornji Piedras), Isawó, Kapiixichi (rijeke Mapuya i Yuruá), Nashishmawó (gornja Inuya), Rondowó [rijeke Curiuja i Sepahua), Shimanawa (gornja Yuruá) i Xaawó (río Inuya i donji Pariamanu) (d'Ans 1982; Verswijver 1988); 198 Amahuaca (INEI 1993);

Vanjske poveznice
-----------------

* The Amahuaca - Amazon Tribe of Peru
* Amahuaca

Literatura
----------

* Carneiro, Robert L. 1962. The Amahuaca Indians of Eastern Perú. Explorers Journal 40/6: 26-37.

rema
*Za ostale upotrebe, v. Robert Fleming (razvrstavanje).*

**Robert Fleming** (1845 - 1933) bio je škotski poslovni čovjek i filantrop, najpoznatiji po osnivanju i vođenju komercijalne banke Robert Fleming & Co.. 

Rođen je u Dundeeju kao sin knjigovođe, a u dobi od 13 godina se zaposlio u lokalnoj tekstilnoj tvrtki, da bi do 21. godine napredovao do mjesta sekretara. Vlastitu tvrtku, zamišljenu kao jedan od prvih škotskih investicijskih fondova je osnovao 1873. godine. Vrlo brzo se iskazao kao izuzetno sposoban poslovan čovjek, te je sa vremenom izgradio značajne veze sa najbogatijim i najuticajnijim poduzetnicima sa obje strane Atlantika, te je imao značajnu ulogu u financiranju izgradnje američke željezničke mreže. Svoje je bogatstvo velikim dijelom trošio na filantropske aktivnosti, kao što su izgradnja stambenih naselja za siromašne radnike i donacije univerzitetima. 

Imao je dva sina - Philipa, koji će ga naslijediti na mjestu direktora tvrtke, a koji se prije toga istakao kao olimpijski veslač, te Valentina, pravnika i konzervativnog političara koji je od 1910. do smrti bio član parlameta; potonji je bio otac znamenitog književnika Iana Fleminga, autora romana o Jamesu Bondu. 

Njegov mlađi brat John Fleming, bio je istaknuti liberalni političar i član Parlamenta od 1917. do 1918. godine.

Vanjske veze
------------

* Fleming Collection Gallery

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 46601816
* LCCN: nr00026524

 |
**Robert Gant** (rođen kao **Robert Gonzalez**, 13. jula, 1968.) je američki gej glumac poznat pre svega po svojim ulogama na televiziji.

Gant je počeo da glumi u reklamama sa deset godina. Studirao je najpre na Univerzitetu u Pennsylvaniji, a zatim je studirao prava na Georgetown University. Za vreme studija amaterski se bavio glumom. 

U Los Angeles je otišao kao advokat, dobivši posao u najvećoj svetskoj firmi, Clifford Chance, ali je odeljenje u L.A.-u uskoro zatvoreno, tako da Gant počinje da se fokusira na glumu.

Godine 2001. pojavio se u seriji *Queer as Folk*  u ulozi profesora Bena Brucknera. Pre *Queer as Folk* glumio je u serijama kao što su *Popular* i *Caroline in the City*. Pojavljivao se, takođe, u velikim TV serijama, kao *Friends*, *Veronica’s Closet*, *Becker*, *Melrose Place*, *Ellen* i *Providence (TV serija)*. 

Gant je glumio i u nekoliko filmova, kao što su *The Constract*, *Fits and Starts*, *Marie and Bruce* itd.

Godine 2003. Gant je dobio specijalu nagradu za ljudska prava, koja mu je uručena u gradskoj većnici New Yorka. Zajedno sa drugim članovima i članicama ekipe skupljene oko serije *Queer as Folk*, Gant je 2004. godine dobio specijalu nagradu od *The National Stonewall Democrats* za stvaranje i prezentovanje pozitivne gej porodice ispunjene ljubavlju u svim svojim formama. Uručena mu je takođe i nagrada od strane National Gay and Lesbian Task Force, 2003. godina; i Human Rights Campaign mu je dodelio *National Equality Award* 2006. godine.

Zajedno sa Chad Allenom i Christopher Racsterom, Gant vodi filmsku i televizijsku produkcijsku kuću *Mythgarden*, koja se fokusira na LGBT sadržaje.

U svom aktivističkom radu, Gant posebnu pažnju usmerava na starije LGBT osobe. Podržava organizacije kao što su Senior Advocacy for LGBT Elders i Gay and Lesbian Elder Housing. Takođe, vodi website u potpunosti posvećen starijim LGBT ljudima i problemima sa kojima se oni susreću.

Filmografija
------------

* Kiss Me Deadly (2008) - Jacob Keane
* Save Me (2007) - Scott
* Queer as Folk - Professor Ben Bruckner
* Billy's Dad Is a Fudge-Packer (2004) - Billy's Dad
* Marie and Bruce (2004) - Bartender
* Providence
* V.I.P. - Arthur Goodwin
* Fits and Starts (2002) - Ian
* Popular - Calvin Krupps (2000-2001)
* Veronica's Closet - Bernie
* Teaching Mrs. Tingle (1999) - Professor
* The Contract (1999) - Gene Collins
* Caroline in the City - Trevor
* Friends
* Melrose Place - (1994-1996)
* My So-Called Life - Gunther
* Ellen - Dr. Garber

Spoljni linkovi
---------------

* Robert Gant na IMDb-u (`en`)
* Zvanični sajt
* Focusing On Something Positive – fansite
* Mythgarden Arhivirano 2007-03-13 na Wayback Machine-u – sajt produkcijeske Gantove kuće
**Država Sucre** (španjolski: *Estado Sucre*) je jedna od 23 savezne države Venecuele, koja se nalazi na sjeveroistoku zemlje. 

Administrativni centar države je Cumaná, važna luka i Industrijski centar (riblje konzerve). Njega su osnovali Španjolski kolonisti kao Novi Toledo (Nueva Toledo) 1521. Za Cumanu se tvrdi da je najstarije evropsko naselje na južnoameričkom tlu.

Karakteristike
--------------

*Sucre* ima 896,291 stanovnika koji žive na površini od 11,800 km²-
Sa sjevera i zapada granica mu je Karipsko more a sa istoka Zaljev Paria.

Za njegovu ekonomiju neobično je važan ribolov po Karipskom moru, još je početkom 20. vijeka ribarska flota Sucra činila gotovo polovicu venecuelanske flote, koja je tad isto tako izlovljavala oko polovice nacionalnog ulova riba, od skuša, cipala, grgečki, tuna, srdela do škampi i jastoga.

Preko Sucra prolazi sjeveroistočni krak obalnog planinskog masiva, i pored tog što najveći dio države leži na neravnom planinskom terenu, koji je i jako sušan na zapad]]u, on značajno pridonosi venezuelanskoj poljoprivredi kao vodeći proizvođač avokada i jam (vrsta krtole). Od ostalih usjeva uzgaja se kakao, duhan, kokos, kava, banane i šećerna trska. Država ima i nešto Industrije koja proizvodi rum, čokoladu, kožu i tekstil.

Od rudnog bogatstva Sucre ima asfalt koji se iskapa sa površinskog nalazišta Lago Guanoco, sol sa poluotoka Araya i gips koji se iskapa kod grada Macuro.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Sucre*" (engleski). Encyclopedia Britannica. Pristupljeno 24. 09. 2017.

Vanjske veze
------------

***Sucre (savezna država)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Estado Sucre na portalu Venezuelatuya (`es`)
* *Sucre* na portalu Encyclopedia Britannica (`en`)

| * p
* r
* u
Administrativna podjela Venezuele |
| --- |
| Savezne države | 
* Amazonas
* Anzoátegui
* Apure
* Aragua
* Barinas
* Bolívar
* Carabobo
* Cojedes
* Delta Amacuro
* Falcón
* Guárico
* Lara
* Mérida
* Miranda
* Monagas
* Nueva Esparta
* Portuguesa
* Sucre
* Táchira
* Trujillo
* Vargas
* Yaracuy
* Zulia

 |  |
| Teritoriji posebne uprave | 
* Savezni teritoriji
* Distrikt glavnog grada

 |
**Univerzitet u Calcutti** (bengalski: ; engleski: ) je javni univerzitet u gradu Kolkati (prije poznatom pod nazivom Calcutta) u Zapadnom Bengalu u Indiji. Univerzitet je osnovan 24. januara 1857. što ga čini najstarijom interdisciplinarnom institucijom visokog obrazovanja osnovanom po zapadnom sekularnom modelu u cijeloj južnoj Aziji. Univerzitet u Calcutti jedan je od najprestižnijih centara visokog obrazovanja u Indiji i uz Univerzitet u Daki u glavnom gradu Bangladeša intelektualni je i kulturni centar Bengala i bengalske jezične zajednice.

Nacionalne indijske agencije zadužene za visoko obrazovanje svrstavaju univerzitet u red univerziteta sa pet zvjezdica i mjesto sa potencijalom za izvrsnost u akademskom radu. Univerzitet je povezan sa četiri dobitnika Nobelove nagrade, a to su Ronald Ross, Rabindra Nath Tagore, Čandrasekara Venkata Raman i Amartya Sen. Studenti Univerziteta u Calcutti su najbrojniji dobitnici punih vladinih stipendija za doktorska istraživanja u sferi prirodnih nauka među svim univerzitetima u Indiji.

Istorija
--------

Kolonijalne vlasti Britanske Indije donijele su 1854. godine odluku o osnivanju dva javna unverziteta u Bombaju i Kalkuti po uzoru na 
metropolitanski Univerzitet u Londonu. Odluka o osnivanju Univerziteta u Calcutti spovedena je u djelo 1857. godine. U prvim decenijama postojanja univerzitet je obavljao isključivo nadzornu ulogu u utvrđivanju standarda i priznanja diploma koje su izdavali brojni lokalni koledži u sjevernoj Indiji. To je promijenjeno tek 1904. kada je univerzitet samostalno počeo izvoditi studijske programe.

Galerija
--------

* Imunološki laboratorijImunološki laboratorij
* Zgrada univerzitetaZgrada univerziteta
* Zgrada univerzitetaZgrada univerziteta
* Wiki radionica žene za ženeWiki radionica žene za žene

Studenti Univerziteta u Calcutti
--------------------------------

Gayatri Chakravorty Spivak na Subversive Festivalu u Zagrebu (2012)
* Gayatri Chakravorty Spivak
* Satyajit Ray
* Sheikh Mujibur Rahman
* Soumitra Chatterjee
* Vivekananda
* Čandrasekara Venkata Raman

Vanjske veze
------------

***Univerzitet u Calcutti*** na Wikimedijinoj ostavi

* Univerzitet u Calcutti

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 138271792
* LCCN: n79141198
* ISNI: 0000 0001 0664 9773
* SUDOC: 033495106
* BNF: cb12435612m (podaci)
* NKC: ko2003183569
* CiNii: DA06854224

 |
**Univerzitet u Granadi** (špa. *Universidad de Granada*) je javni univerzitet u Granadi u južnoj Španiji koji je 1531. godine osnovao Karlo V Habzburški i I od Španije. Četvrti je najveći univerzitet u zemlji i uz centralni kampus u Granadi ima i dva izmeštena kampusa u severnoafričkim španskim enklavama Ceuta and Melilla. 2012/2013 akademske godine univerzitet je pohađalo i 2,000 Erasmus studenata čineći ga najpopularnijom destinacijom u okviru ovoga programa u čitavoj Evropi. Jedan je od najprestižnijih univerziteta u Španiji naročito poznat po školi savremenih jezika koju svake godine pohađaju hiljade domaćih i inostranih studenata. Verovatno najslavniji bivši student univerziteta je španski pjesnik i dramatičar Federico García Lorca, dok se među ostalima ističu i Nicolás Salmerón y Alonso (predsednik Prve Španske Republike) i Niceto Alcalá-Zamora (predsednik Druge Španske Republike).

Izvori
------

Vanjske veze
------------

* Službena stranica

***Univerzitet u Granadi*** na Wikimedijinoj ostavi
**Univerzitet u Aucklandu** (engleski: ; maor. ) je ugledni javni univerzitet sa sedištem u Aucklandu na Novom Zelandu. Ovaj najveći novozelandski univerzitet ujedno je i najviše rangirani univerzitet u zemlji prema mađunarodnim rangiranjima. Univerzitet nudi velik izbor studijskih programa među kojima su naprimer i arhitektura, muzički studiji, mikrobiologija i imunologija, filozofija, političke nauke, statistika, sociologija, ekonomija, pravo... Univerzitet je smešten u sedam kampusa a ukupni broj studenata iznosi oko 40 000.

Istorija
--------

Univerzitet u Aucklandu započeo je svoju istoriju kao jedna od sastavnih institucija istorijskog **Univerziteta na Novom Zelandu** koji je postojao od 1874. do podele na više univerziteta 1961. godine. Institucija je prilikom osnivanja 23. maja 1883. i u narednim godinama bila poznata pod nazivom **Visoka škola u Aucklandu** (engleski: ). Vođenje institucije u početnom periodu bilo zadatak Johna Chapmana Andrewa, skupštinskog poslanika i sveštenika Engleske crkve. Školu je u početku pohađao 95 studenata, a na njoj je radilo svega četvoro predavača. Do 1901. godine broj studenata je porastao na 156, većina njih u osposobljavanju za posao u domenu prava ili na nastavničkim studijama. Veći deo studenata nije imao status redovnih studenata. Od 1905. godine rastao je broj studenata koji su upisivali studij trgovine.

Vanjske veze
------------

* www.auckland.ac.nz
**Suchitepéquez** (španjolski: *Departamento de Suchitepéquez*) je jedan od 22 departmana na koji je Gvatemala
administrativno podjeljena.

Karakteristike
--------------

Suchitepéquez se prostire na jugozapadu zemlje po obalnoj ravnici kolokvijalno znanoj kao *Costa Grande* ili *Costa Cuca*, udaljen 160 km 
od glavnog grada Ciudad Guatemala.
Sa sjevera graniči sa departmanima Quetzaltenango, Sololá i Chimaltenango sa juga sa 
Pacifičkim oceanom, sa istoka sa Departmanom Escuintla i sa zapada sa Departmanom Retalhuleu.

Departman ima površinu od 2,510 km², na kojoj je 2020. živilo 554,695 stanovnika.

Administrativni centar departmana je grad Mazatenango koji ima 77,431 stanovnika

Administrativna podjela
-----------------------

Departman Suchitepéquez je osnovan 1872. danas je podjeljen na 20 općina (španjolski: *municipalities*).

Historija
---------

Za pretkolumbovskih vremena taj kraj bio je dio Kraljevstva Quiché kog je pokorio konkvistador Pedro de Alvarado.

Izvori
------

1. 1 2  „*Guatemala: Administrative Division*" (engleski). City population. Pristupljeno 5.3.2023.
2. 1 2 3 4  „*Departamento de Suchitepéquez*" (španjolski). Aprende Guatemala. Pristupljeno 5.3.2023.
3. ↑  „*Mazatenango in Suchitepéquez*" (engleski). City population. Pristupljeno 5.3.2023.

Vanjske veze
------------

***Suchitepéquez (departman)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gobernacion departamental de Suchitepéquez* (službene stranice)[*mrtav link*] (`es`)

 p • r • u  **Departmani Gvatemale** 

Zastava GvatemaleZastava Gvatemale
Alta Verapaz • Baja Verapaz • Chimaltenango • Chiquimula • El Petén • El Progreso • El Quiché • Escuintla • Guatemala • Huehuetenango • Izabal

Jalapa • Jutiapa • Quetzaltenango • Retalhuleu • Sacatepéquez • San Marcos • Santa Rosa • Sololá • Suchitepéquez • Totonicapán • Zacapa  




|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Englesko-zanzibarski rat** vodio se između Ujedinjenog Kraljevstva i Zanzibara 27. augusta 1896. Trajao je samo 45 minuta i najkraći je rat u dosadašnjoj pisanoj historiji. 

Rat je izbio nakon što je sultan Hamad bin Thuwaini, koji je surađivao s britanskim kolonijalnim vlastima, umro 25. augusta 1896. godine, a njegov nećak Khalid bin Bargash preuzeo vlast državnim udarom. Britanci su na tom položaju željeli Hamuda bin Muhammeda, jer su vjerovali da će s njime lakše surađivati, pa su zato Bargashu dostavili ultimatum o abdikaciji. Na to je on okupio vojsku od oko 2.800 ljudi i uzeo sultanovu naoružanu jahtu usidrenu u luci. Dok su njegovi ljudi postavljali odbranu oko palače, Britanci su u luci pokrenuli pet ratnih brodova, a na kopno su poslali odrede marinaca koji su trebali pružiti podršku lojalističkoj zanzibarskoj vojsci od 900 ljudi.

Iako je sultan u posljednjim trenucima pokušao pregovarati o miru preko američkih predstavnika na otoku, nakon isteka ultimatuma, u devet sati ujutro, Britanci su iz bojnih brodova otvorili vatru prema sultanovoj palači. Sultanova jahta je potopljena, a palača se počela urušavati izazivajući tako i ljudske žrtve. Bargash je pobjegao u njemački konzulat gdje mu je dan azil. Paljba je prestala nakon 45 minuta.

Britanci su zahtijevali izručivanje sultana, ali on je 2. oktobra pobjegao s otoka. Živio je u Dar es Salaamu (Tanzanija) dok nije uhvaćen 1916. Kasnije je oslobođen i dozvoljeno mu je živjeti u Mombasi gdje je umro 1927 godine. 

Rat je imao oko 100 žrtava s lojalističke strane i oko 500 s protivničke. Pobjednički Britanci su od zanzibarske vlade tražili reparacije kako bi pokrili troškove bombardiranja zemlje.

***Anglo-zanzibarski rat*** na Wikimedijinoj ostavi
**Anglokanađani**, ili **Engleski Kanađani**, izraz je koji se koristi za stanovnike Kanade kojima je engleski maternji jezik.

Anglokanađani sebe, za razliku od Frankokanađana, ne smatraju specifičnom nacijom i za sebe više vole koristiti izraz *Kanađani*.

Njihova etnogeneza je u mnogo čemu slična etnogenezi susjednih Amerikanaca, s tom razlikom da su nju daleko više utjecali ratni događaji u 18. vijeku. Anglokanađani su u dalekoj većoj mjeri škotskog porijekla, jer je u 18. vijeku upravo na području današnje Kanade pronašao utočište veliki broj pristaša dinastije Stuart, protjeranih iz domovine od strane pobjedničke britanske dinastije Hannover. Nakon Američkog rata za nezavisnost u Kanadi su utočište pronašli britanski lojalisti protjeranih s područja novostvorenih Sjedinjenih Država. Zbog toga su Anglokanađani po svojoj kulturi, jeziku i običajima daleko bliži matičnoj Britaniji nego što je to slučaj s Amerikancima.

Jedan od ključnih događaja u razvoju kanadske nacije bio je i anglo-američki rat 1812–14. godine, prilikom koga se počela razvijati specifična nacionalna svijest, odnosno osjećaj posebnosti u odnosu na južne američke susjede. To se odnosi i na veliki broj imigranata iz drugih dijelova svijeta koji su došli u Kanadu u 19. i 20. vijeku, te su se asimilirali u kanadsku naciju.

***Anglokanađani*** na Wikimedijinoj ostavi
**Angus McKinnon Young** (Glasgow, 31. 3. 1955.) jedan je od najutjecajnijih gitarista današnjeg doba. 

Od 1973. godine član je grupe AC/DC. Gitaru je počeo svirati sa 5 godina. U ranim teenagerskim godinam seli se u Austaliju. Tu je dobio svoju prvu Gibson SG gitaru. Instrukcije iz gitare davali su mu njegova braća Malcolm i George. Već sa 16 godina postaje član AC/DC-a. Tu, na nagovor svoje sestre, stvara svoj prepoznatljiv imidž: Obučen je kao školarac (taj stil i dan danas koristi). Angus je još prepoznatliv po svom karakterističnom načinu sviranja,po njegovim kretnjama po pozornici (pačji hod) i za vrijeme koncerta izvodi svoj slavni striptiz.

Vanjske veze
------------

***Angus Young*** na Wikimedijinoj ostavi



|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 84964119
* LCCN: n78011847
* ISNI: 0000 0003 5515 8625
* GND: 134571673
* BNF: cb14044559j (podaci)
* BIBSYS: 4082255
* MusicBrainz: a0a54c69-b0d2-4d2a-bcf8-994b8846b0d8
* NKC: ola2002151859
* BNE: XX1543359
* NSK: 000052196

 |
Pedee princeze u vrijeme powwowa.
**Pedee** (Peedee, Pee Dee, Peadea, Pidees), pleme Siouan Indijanaca sa srednjeg toka rijeke Pee Dee u Južnoj Karolini. Nestali su do ranog 19. stoljeća, a 1808. godine preostala je tek jedna polu-krvna pripadnica podrijetlom od Cape Fear i Pedee Indijanaca. U novije vrijeme osnovana su dva Pedee plemena, koja vuku podrijetlo od njihovih mješanaca, to su *Pee Dee Indian Tribe of South Carolina* koje je država Južna Karolina priznala 27 siječnja 2006. i *Pee Dee Indian Nation of Upper South Carolina*, državno priznati u drugom mjesecu 2005. godine.

Ime
---

Naziv Pedee nije razjašnjen. Speck (1935) navodi da bi moglo dolaziti od Catawba *pi'ri*, "*something good*," ili pak od *pi'here*, "*smart*," "*expert*," "*capable*."

Jezik
-----

Nije sačuvana nijedna riječ iz pedee jezika, ali prema Swantonu postoje razlozi zbog kojih se sumnja da su članovi jezične porodice Siouan.

Povijest
--------

Pedee prvi spominju kolonisti iz Južne Karoline, ali o njihovoj povijesti malo je poznato. Na jednoj mapi iz 1715. godine njihovo selo ucrtano je na istočnoj obali rijeke blizu današnjeg Cherawa. Godine 1744. Pedee i Natchez Indijanci pobili su neke Catawba Indijance, pa su zbog toga protjerani sa svoje zemlje, a zaklon nalaze po naseljima kolonista. Uskoro nakon toga inkorporirat će se u Catawbe, dok ih je dio ostao živjeti u blizini bijelaca sve do negdje 1755.
Pedee populacija iznosila je 1600. oko 600. Popisom iz 1715. godine nisu posebno popisivani, nego vjerojatno zajedno sa plemenima Waccamaw (kojih je izbrojeno 610) i Winyaw (106).

Kultura
-------

Pedee su bili sjedilački lovci i farmeri koji su negdje oko 1000. prije Krista zajedno sa ostalim istočnim Siouan Indijancima prešli planine Appalachian i nastanili se u atlantskom priobalju Sjeverne Amerike. 
Kuće im bijahu kružnog oblika načinjene od kore drveta a sela podizana uz obale rijeka. Većina ovih sela imala je i parne kupelji za ritualna čišćenja. Uz uzgoj kukuruza i graha bavili su se i sakupljanjem divljeg bilja, oraha, jagoda i drugog, a lovili su i ribe, jelene i drugu manju divljač.

Vanjske poveznice
-----------------

* Pedee Arhivirano 2011-01-05 na Wayback Machine-u
* Pedee Indian Tribe History
* South Carolina – Indians, Native Americans – The Pee Dee
Palazzo Pitti
**Palazzo Pitti** (Palača Piti) je velika renesansna palača u Firenci. Projektovao ju je Filippo Brunelleschi ili, vjerovatnije, njegov učenik Luca Fancelli za ambicioznog firentinskog bankara Lucu Pittija. Palača se nalazi na južnoj obali rijeke Arno, blizu Ponte Vecchia. 

Rana historija ove građevine je mješavina mita i činjenica. Po priči, Pittijeva namjera je bila da sagradi palaču koja bi zasjenila Palazzo Medici. Tvrdi se da je Pitti zahtjevao da prozori palače budu veći nego ulaz u Palazzo Medici. Međutim, građevina u stvarnosti nije mogla da se mjeri sa veličinom ni luksuzom palače porodice Medici. Luca Pitti je umro 1472. a građevina je ostala nedovršena. Arhitektonski značaj ove palače je u njenoj jednostavnosti i strogim linijama. Kamena fasada je grubo obrađena u seoskom stilu. Najveći dio građevine potiče iz 1458. 

Porodica Medici je kupila ovu palaču 1539. i pretvorila je u rezidenciju vladara Velikog vojvodstva Toskane. Kasniji vladari iz ove loze dograđivali su palaču i uredili vrtove oko nje (park Boboli). Većina dogradnji potiče iz 17. i ranog 18. vijeka. 

Tokom devetnaestog vijeka, palaču Pitti je koristio Napoleon Bonaparte, a kasnije je ovdje bila rezidencija kralja ujedinjene Kraljevine Italije. Godine 1919. palaču je, sa njenim bogatim umjetničkim blagom, italijanskom narodu poklonio kralj Vittorio III Emanuele. 

Danas je palača Pitti velika umjetnička galerija otvorena za javnost. U njoj se nalazi i pet muzeja. Ukupno ima 140 soba otvorenih za posjetioce. U njima su, između ostalih, izložena djela Ticijana, Giorgionea, Rafaela i Rubensa.

Vanjske veze
------------

***Palazzo Pitti*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službena stranica palače Pitti
* Webstranica o muzejima u palači Pitti Arhivirano 2007-01-22 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 126657011
* LCCN: n79063216
* GND: 1094976-8
* SUDOC: 029723361
* BNF: cb12128627n (podaci)
* ULAN: 500304793
* NLA: 35303963
* CiNii: DA02059070

 |
***Rocky*** je naziv za seriju američkih sportskih, odnosno bokserskih filmova o Rockyju Balboi, a koja je 1976. godine započeta sa filmom *Rocky* u režiji Johna G. Avildsena. Naslovni lik je stvorio Sylvester Stallone u scenariju za originalni film, gdje ga je i tumačio, kao i u svim kasnijim nastavcima, od kojih će većinu i režirati. Originalni film je postigao izuzetan komercijalni uspjeh i osvojio Oscara, te su snimljena još četiri nastavka - *Rocky II* (1982), *Rocky III* (1982), *Rocky IV* (1985) i *Rocky V* (1990). Posljednji od njih se smatrao završetkom serije, ali je Stallone njime bio nezadovoljan te je godine 2006. snimio šesti nastavak pod naslovom *Rocky Balboa*. Godine 2015. je snimljen nastavak pod naslovom *Creed*, mada u njemu Balboa nije glavni nego sporedni lik, pa se ponekad naziva spin-offom, a ne nastavkom u pravom smislu riječi.


| * p
* r
* u
*Rocky* |
| --- |
| Filmovi | 
* *Rocky* (1976)
* *Rocky II* (1979)
* *Rocky III* (1982)
* *Rocky IV* (1985)
* *Rocky V* (1990)
* *Rocky Balboa* (2006)
* *Creed* (2015)

 |
| Likovi | 
* Rocky Balboa
* Adonis Creed
* Apollo Creed
* Ivan Drago
* Tony "Duke" Evers
* Mickey Goldmill
* Clubber Lang
* Adrian Pennino
* Paulie Pennino

 |
| Muzika | 
* *Rocky*
	+ "Gonna Fly Now"
* "Eye of the Tiger"
* *Rocky IV*
	+ "Burning Heart"
	+ "Heart's on Fire"
	+ "Living in America"
* *Rocky V*
* *Rocky Balboa: The Best of Rocky*
* *Rocky the Musical* (2012)
* *Creed*

 |
| Video-igre | 
* *Rocky Super Action Boxing* (1983)
* *Rocky* (1987)
* *Rocky* (2002)
* *Rocky Legends* (2004)
* *Rocky Balboa* (2007)
* *Real Boxing 2: CREED*/*ROCKY* (2015/16)

 |
| Srodno | 
* *Anderson v. Stallone*
* Rocky Steps
* Statua *Rokija* u Žitištu
* *Rocky VI* (1986)
* *Ricky 1* (1988)

 |
**Palazzo del Viminale** je historicistička palača smještena na Viminalu jednom od sedam rimskih brežuljaka, nedaleko od željezničke stanice Termini i Koloseuma. U njoj od 1925. stoluje Ministarstvo unutrašnjih poslova i Predsjedništvo vijeća ministara.

Historija i karakteristike
--------------------------

Gradnju te palače za potrebe izvršne vlasti inicirao je tadašnji premijer Kraljevine Italije Giolitti. Tu ogromnu petorokatnu palaču, zapravo čitav kompleks međusobno ukrštenih zgrada, sa stotinama soba povezanih nizom hodnika, projektirao je arhitekt Manfredo Manfredi 1911. a dovršena je 1925.

Enterijer palače krije nekoliko impozantnih dvorana, kao što su ulazni salon u Palazzo della Presidenza, veliko stepenište u Palazzo degli Uffici, Sala del Consiglio dei Ministri i ulazna dvorana na prvom katu sa inkrustacijama u skupocjenom drvetu, mramoru i raskošnim stropnim štukaturama.

Vrtovi i terase ispred ulaza uzdignuti su iznad nivoa glavne zgrade, a oni po unutrašnjim dvorištima dijele kompleks na više zgrade različite namjene. Jedna od njih bila je sjedište Kraljevskog instituta za fiziku, u kojoj je Enrico Fermi vršio svoje eksperimente. U glavnoj zgradi ima nekoliko biblioteka.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Palazzo del Viminale*" (talijanski). viaggiart. Pristupljeno 9. 3. 2018. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

***Palazzo del Viminale*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Palazzo del Viminale* [*mrtav link*] (`it`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 245391378

 |
Glamočka tvrđava
**Stari grad Glamoč** ili glamočka tvrđava je utvrđenje iz osmanskog perioda u Glamoču, Bosna i Hercegovina. Nalazi se oko 100 m iznad savremenog naselja.

Istorija
--------

U osmansko doba grad se zvao Biograd ili Belgradčik sve do 1833. godine. Glamočka kapetanija osnovana je poslije 1624. godine i pripadala je Kliškom sandžaku do njegovog pada 1689. godine. Godine 1833. popisano je da u gradu ima 11 topova, od toga 4 su neispravna, dosta municije i olova, te u hambaru ječma i prohe. Grad je napušten 1851. godine a djelimično je bio porušen 1882. godine.

Opis dobra
----------

Grad se sastojao se od gornje tvrđave i obora ispod nje. Gornja tvrđava zauzima cijeli relativno uski plato u dužini od 62 m i širini od oko 20 m. Plato je oivičen sa tri strane strmim kratkim padinama. Gornja tvrđava ima jedan bastion-tabiju na najpristupačnijem dijelu, tj. na jugoistočnom kraju, perimetralne bedeme na sjevernoj i južnoj strani sa poluisturenim kulama i sjeveroistočni bedem. U osnovi sedmougaonog bastiona prepoznaje se okrugla srednjovjekovna glavna kula, koja je preuređena u poligonalni bastion, prečnika 9 m. Poluisturene kule, po jedna na sjevernom i južnom bedemu, čiji su zidovi dugi oko 6 m, već su bile prilagođene vatrenom oružju. Ruševine džamije se nalaze uz sjeveroistočni ugao utvrđenja. Podignuta je na donjem dijelu bedemskog omotača grada.

Literatura
----------

* Hamdija Kreševljaković, "Naše starine" I, Sarajevo, 1953, 7-45 -Stari bosanski gradovi,
* Hamdija Kreševljaković, Izabrana djela I, izdavač "Veselin Masleša", Sarajevo, 1991 -Kapetanije u Bosni i Hercegovini
*Za ostala značenja, v. Teorem (razvrstavanje).*
Pitagorin teorem ima najmanje 370 poznatih dokaza.
**Teorem** ili **teorema** (kasnolat. *theorema* < grč. ϑɛώρημα: prizor, poučak), u matematici, iskaz u kojem se uočava da neki matematički pojam (uz, možda, još neke uvjete) ima još neke karakteristike osim onih danih u definiciji tog pojma (npr. da je 1>0) i ta se tvrdnja mora dokazati. Dok se tvrdnja ne dokaže, tu tvrdnju zovemo propozicijom, hipotezom.

Na neki način se dokazane propozicije dijele na tri grupacije (ovo nije stroga matematička podjela, nego čisto zbog lakšeg razumijevanja):

**Lema** je dokazana propozicija koja, u principu, nema korisnost osim u dokazivanju nekog većeg teorema. Dobar primjer je determinanta matrice. Postoji lema koja kaže da determinanta transponirane matrice nije veća od determinante originalne matrice. Tvrdnja sama po sebi i nije nešto posebno, pogotovo kada se iskoristi ponovo na samu sebe i time dokaže da je determinanta transponirane matrice jednaka determinanti originalne matrice.

**Korolar** je dokazana propozicija koja slijedi direktno iz nekog prethodnog teorema.

Teorem je nešto jako bitno što se dosta često koristi i izvan dokaza drugih teorema, najbolji primjer je Pitagorin teorem.

Napominjem ponovo da je ovo "labava" podjela, tj. ništa od toga nije egzaktno matematički nego se tako dijeli čisto radi lakšeg razumijevanja.

Izvori
------

1. ↑  Elisha Scott Loomis. „The Pythagorean proposition: its demonstrations analyzed and classified, and bibliography of sources for data of the four kinds of proofs". *Education Resources Information Center*. Institute of Education Sciences (IES) of the U.S. Department of Education. Pristupljeno 26. septembra 2010.  Izvorno publicirano 1940. i reprintano 1968. od National Council of Teachers of Mathematics.

Eksterni linkovi
----------------

***Teorem*** na Wikimedijinoj ostavi