recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ivangorod** (ruski: *Иванго́род*, estonski: *Jaanilinn*) je pogranični
grad od 10,700 stanovnika, na sjeverozapadu Rusije.

Geografske karakteristike
-------------------------

Ivangorod leži na sjeverozapadu Lenjingradske oblasti na desnoj obali rijeke
Narva, nasuprot estonskog grada Narve sa kojim je spojen mostom, udaljen 147 km zapadno 
od Sankt Peterburga.

Historija
---------

Ivangorod je osnovan 1492. kad je Veliki moskovski kneza Ivan III. 
podigao utvrdu točno nasuprot Narve, utvrda je nazvana po njemu Ivangorod, Nijemci su je zvali *Kontra Narva*.
Utvrda je tokom 16. vijeka odoljevala napadima Šveđana, Danaca i Poljaka.
Između 1581. - 1590. i 1612. - 1704. Ivangorod su zauzeli Šveđani i vladali njime do 1704. kad su ga ponovno zauzeli 
Rusi za Velikog sjevernog rata.

Između 1919. - 1945. Ivangorod je bio u sastavu Estonije

Ivangorod je status grada dobio 1954.

Privreda
--------

Ivangorod je industrijski grad poznat po tekstilnoj industriji i hidroelektrani Narva, snage 125 
MW, podignutoj iznad grada na Rijeci Narva za sovjetske ere (1955. - 56.).

Pobratimski gradovi
-------------------

* Švedska, Karlskoga
* Estonija, Narva

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Ивангород*" (ruski). Мой Город. Pristupljeno 30. 09. 2015.

Vanjske veze
------------

]
***[[Commons:Category:Ivangorod]|Ivangorod]]*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice grada* (`ru`)
**Zvonimir Richtmann** (Zagreb, 22. studenog 1901. - Zagreb, 9. srpnja 1941.), hrvatski fizičar, inženjer elektrotehnike i politički djelatnik.

Životopis
---------

Rođen je u Zagrebu gdje se i školovao. Apsolvirao je na Visokoj tehničkoj školi u Beču 1925. godine i na Filozofskom fakultetu u Zagrebu 1932. godine. Predavao je kao profesor u Srednjoj tehničkoj školi u Zagrebu. Držao je mnoga javna predavanja i objavljivao članke o fizici. Autor je nekoliko srednjoškolskih udžbenika iz fizike te je napisao knjigu *Sigmund Freud* 1937. godine. Objavljuje članke o odnosu suvremene znanosti i filozofije u kojima dovodi u pitanje marksističko-lenjinističke dogme. Kao ljevičar bio je jedan od ključnih protagonista tadašnjeg sukoba na ljevici i njegov članak *Prevrat u naučnoj slici o svijetu*, objavljen u prvom broju Krležina *Pečata*, izaziva pravu hajku na njega i na Krležu koji ga je uzeo u zaštitu. Biva proglašen revizionistom i trockistom te je sustavno napadan. Godine 1939. napao ga je, u *Proleteru*, Josip Broz u članku *Trockizam i njegovi pomagači*. Kao ljevičar više puta bio je zatvaran.
U ožujku 1941. godine uhićen je a nakon uspostave NDH i zatvoren u zatvoru u Savskoj cesti a zatim u Kerestincu. Komunisti s kojima je bio zatočen bojkotiraju ga i okružuju potpunom šutnjom a u Kerestincu je na njihov zahtjev prebačen u drugu sobu. Ustaše su ga likvidirale zajedno s Božidarom Adžijom, Ognjenom Pricom i Otokarom Keršovanijem u Dotršćini. Strijeljan je kao jedan od 'duhovnih začetnika' ubojstva redarstvenoga agenta Ljudevita Tiljka. U obavijesti MUP-a stajalo je da su: "Zvonimir Richtmann, inžinjer i profesor, 39 godina star, židov, rodom iz Zagreba i drugi, kao duhovni začetnici tog zločina osuđeni po senatu pokretnog priekog suda na smrt i strijeljani."

Izvori
------

1. ↑  Tko je tko u NDH Hrvatska 1941.–1945. Minerva, Zagreb, 1997. ISBN 953-6377-03-9, str. 345-346.
**Gosvinta** (? - 589) je bila vizigotska kraljica, udata prvo za Atanagilda, a potom za Leovigilda. U braku sa Atanagildom imala je dve kćerke, Galsvintu i Brunhildu, koje su se udale za dva franačka kralja, Zigoberta I od Austrazije i Hilperiha I od Neustrije. Kad se Leovigildov sin Hermenegild oženio Ingundom, Brunhildinom kćerkom, pokušala je da je natera da odbaci pravoverno hrišćanstvo i prihvati arijanstvo, ali Ingunda ne samo da to nije uradila, nego je uspela da preobrati svog muža, Hermenegilda. Nakon Leovigildove smrti, pomirila se sa njegovim naslednikom, Rekaredom, međutim, kad je ovaj odlučio da odbaci arijanstvo i pravoverno hrišćanstvo proglasi državnom verom, skovala je neuspešnu zaveru 569. godine sa toledskim arijanskim biskupom Ulidilom, koja je imala za cilj da usmrti Rekareda. Zavera je otkrivena, Uldila je poslat u izgnanstvo, a Gosvinta je nestala, najverovatnije je da je umrla te iste godine.

Eksterni linkovi
----------------

* Istorijska biblioteka: Gosvinta
**Klesarstvo** ili *kamenarstvo*, *kamenorezbarstvo* je zanimanje gotovo isto još od starog vijeka, u kom treba komad grubog prirodnog kamena modificirati u željeni oblik kontroliranim uklanjanjem dijelova kamena, dlijetom i čekićem. I skulptori se koriste klesarstvom kod stvaranja skulptura, jer latinski: **sculpere**, zapravo znači sjeći, rezati, klesati ili tesati.

Klesar ili kamenorezac mora dobro poznavati karakteristike svih vrsta kamena. U kamenolomima radi na vađenju kamena i njegovoj osnovnoj obradi u blokove. U klesarskim radionicama obrađuje kamen u željenu formu, tako da ga lomi, reže, kleše, brusi i polira. Na taj način klesari izrađuju kamene ploče za stepenice, balkone, fasade, mostove, grobnice i druge predmete. Kamen formira prema nacrtu ili šablonu, a ponekad ga i boji.

U klesarstvu se najčešće koristi granit, vapnenac, pješčenjak i mramor.
Pored prirodnih, danas se sve više upotrebljava umjetni kamen. Klesari se danas pored tradicionalnih alata (čekić, dlijeto, visak, libela), služe i mašinama za rezanje, tokarenje, poliranje... Površinu kamenih ploča klesari često dekoriraju uklesanim ornamentima ili natpisima.

Klesari često surađuju sa skulptorima na izradi ili obnovi spomenika, a isto tako i sa arhitektima na obnovi zgrada.

Historija
---------

Klesarstvo je nastalo za paleolita kad su ljudi morali nadomjestiti korisne, ali rijetke prirodne spilje umjetno podignutim spiljama od kamenih gromada. Do 4. milenija pne. Stari Egipat razvio je tehniku kleserstva po kamenolomima, koja je kulminirala piramidama.

Kamen je i nadalje ostao primarni građevinski materijal kroz cijeli srednji vijek, a koristi se još i danas.

Izvori
------

1. ↑   „*Likovni Pojmovi*" (hrvatski). Scribd. Pristupljeno 3. 1. 2018.
2. ↑   „*Klesar*" (srpski). Šta znaci. Pristupljeno 3. 1. 2018.
3. 1 2 3  „*Klesar*" (hrvatski). E-usmjeravanje. Pristupljeno 3. 1. 2018.
4. 1 2  „*Masonry*" (engleski). Britannica. Pristupljeno 3. 1. 2018.

Vanjske veze
------------

***Klesarstvo*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Klesanje (obrada) kamena* na portalu Marmac klesarstvo Arhivirano 2017-09-03 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* LCCN: sh85128340
* GND: 4138515-9
* NKC: ph250793
* BNE: XX533285

 |
**Đorđe Otašević** (Užice, 1. XII. 1959), lingvist i enigmat.

Diplomirao je na Filološkom fakultetu u Beogradu radom iz semiotike *"Zagonetke kao znakovni sistem"*. To je prvi diplomski rad kod nas, a vjerovatno i šire, u cijelosti zasnovan na autorskim zagonetkama (ukrštene reči, rebusi, anagrami itd.). Na istom fakultetu je magistrirao i doktorirao. Objavio je veći broj naučnih radova. Radi u Institutu za srpski jezik SANU.

Enigmatski rad
--------------

Prvu zagonetku objavio je 24. februara 1978. godine u Enigmi. Sarađivao je sa brojnim enigmatskim listovima (Enigma, Mala ukrštenica, Razonoda miliona, Mozaik, Eureka, Vjesnikov kviz, Orbis, Čvor-razbibriga, Pan-zabavnik, Rebus) i tri neenigmatska (Bistro, Sinergija, Pruga). Objavio je oko 1.300 zagonetaka, od čega najviše anagrama i rebusa, i desetak enigmoloških članaka. Jedan dio zagonetaka objavljenih u *"Eureci"* (velikoj i maloj) potpisivao je pseudonimima **Branka**, **Biljana**, **Slavica** i **Eva**." Neke sastave potpisivao je i pseudonimom **Joe**.

Na dva međunarodna skupa učestvovao je s referatima o zagonetkama u nastavi stranih jezika. Objavio je zbirke zagonetaka uz udžbenike ruskog jezika za sedmi i osmi razred. U rukopisu je zbirka zagonetaka sastavljena uz udžbenik engleskog jezika za šesti razred, kao i više zbirki zagonetaka za studente srpskog jezika kao stranog jezika.

Ostalo
------

Đorđe Otašević je bio prvak Beograda i vicešampion Srbije u džudou. Svirao je orgulje u rok-grupi. Autor je kultne pesme "Nebo", objavljene na prvom albumu Električnog orgazma. Piše aforizme te satirične i nesatirične priče. Nagrađivan je i za jedne i za druge.

```
Logogrifni anagrami Đorđa Otaševića

**KAMERA TI U RUCI** < Emir Kusturica
**NOTE KAO MELEM** < Kemal Monteno
**BATO: ALA SVIRAJU ROK!** < Laboratorija zvuka
**ZAISTA SVIRA ROK** < Lazar Ristovski
**DIVNI ROMAN BLOKA?** < Vladimir Nabokov
**"DOM" RONIOCA** < podmornica 

Preuzeto iz knjige *Istaknuti srpski enigmati*
```

Izvori
------

* Đorđe Otašević: *Rečnik novih i nezabeleženih reči*, ESS, Beograd, 1999.
* Ivica Mlađnović: *Istaknuti srpski enigmati*, *Studio Linija A*, Beograd, 1999.
* Stjepan Horvat: *Leksikon zagonetača Jugoslavije*, Bjelovar
**Gotland** je jedna od 25 historijskih pokrajina Švedske, ujedno i najveći otok Baltičkog mora.

Geografske karakteristike
-------------------------

S površinom od 3,140 km², čini manje od 1% površine Švedske. Unutar pokrajine su i mali otoci Fårö i Gotska Sandön na sjeveru, i mali otok Karlsö na zapadu. Broj stanovnika u 2004. godini bio je 57,600, od čega 22,600 je živjelo u gradu Visby, koji je glavi grad na otoku. Glavni izvori prihoda na otoku su turizam i poljoprivreda.

Otok je udaljen oko 90 km istočno od švedskog kopna.

Otok je izgrađen od sedimentnih stijena, uglavnom od vapnenca.

Galerija slika
--------------

* Karta GotlandaKarta Gotlanda
* Gradski zid u VisbyjuGradski zid u Visbyju
* RaukoviRaukovi
* RunaRuna

Vanjske veze
------------

***Gotland*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Gotlanda* Arhivirano 2010-08-13 na Wayback Machine-u (`sv`)

 p • r • u  **Historijske pokrajine Švedske** 

Flag of SwedenFlag of Sweden
Ångermanland • Bohuslän • Blekinge • Dalarna • Dalsland • Gästrikland • Gotland • Halland • Hälsingland • Härjedalen • Jämtland • Lappland • Medelpad • Norrbotten • Närke • Öland • Östergötland • Skanija • Småland • Södermanland • Uppland • Värmland • Västmanland • Västerbotten • Västergötland
**Živogošće** je priobalno naselje u Makarskom primorju, koje administrativno pripada općini Podgora. Sastoji se od 3 manja (Porat, Mala Duba i Blato), međusobno udaljena oko 1,5 km naselja smještena uz obalu. Pedesetak metara više, uz staru cestu, nalaze se stari dijelovi naselja (Strnj i Murava).

Živogošće je udaljeno 20 km od Makarske, 80 km od Splita i 120 km od Dubrovnika.

Stanovništvo
------------

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, u Živogošću živi 538 stanovnika.

Promet
------

Naselje se nalazi na Jadranskoj magistrali, glavnoj hrvatskoj priobalnoj cestovnoj prometnici.

Gospodarstvo
------------

Glavna djelatnost stanovništva je turizam, čemu pridonosi velika osunčanost tog područja i prekrasne plaže. Turistima je na raspolaganju veliki broj ležajeva u hotelskom i privatnom smještaju.

Izvori
------

1. ↑  "O Živogošću"

Vanjske poveznice
-----------------

* Turistička zajednica Živogošća

### Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Živogošće** |

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Živogošće** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*


| * p
* r
* u
Makarsko primorje |
| --- |
| Brela • Baška Voda • Promajna • Bratuš • Krvavica • Makarska • Tučepi • Podgora  Drašnice • Igrane • Živogošće • Drvenik • Zaostrog • Podaca • Brist • Gradac |  |
**Inženjer** je osoba visokotehničkog fakultetskog obrazovanja u jednoj ili više tehničkih i inženjerskih disciplina. Inženjeri su posebno izučeni za tehničke i operativne poslove praćenja i upravljanja proizvodnjom i industrijskim resursima. 

Osim strojarstva i elektrotehnike, titulu inženjera se može steći i u drugim tehničkim zanimanjima kao što su: brodogradnja, geodezija, građevinarstvo, računarstvo, rudarstvo, metalurgija, tehnologija (kemijska, tekstilna, prehrambena, grafička, drvna tehnologija...), promet, zaštita na radu (sigurnost), agronomija, šumarstvo - te mnogim drugim strukama. 

Zanimljivo je da reč inženjer ne potiče od engleske reči engineer (mašinista) kao što se obično misli već od latinske reči **ingeniosus** što u prevodu znači talentovan, sposoban da pronađe nešto novo, novo rešenje.

Može se smatrati da je po nivou svog znanja Arhimed bio prvi inženjer.

Na području bivše Jugoslavije se titulom inženjera nazivaju osobe visoke stručne spreme i više stručne spreme. Inženjeri visoke stručne spreme (VSS) se razlikuju titulom "diplomirani", npr. "***dipl. inž***". Diplomirani inženjer za razliku od 'nediplomiranog' mora biti bolje izučen u teoretskim i eksperimentalnim znanjima - i prikladniji su za projektne, laboratorijske, istraživačke i menadžerske poslove.

***Inženjer*** na Wikimedijinoj ostavi
Tri Burgundije oko godine 900. Gornja Burgundija označena žuto.
**Gornja Burgundija** (francuski: ), također poznata i kao **Transjuranska Burgundija** (francuski:  ili **Transjuranija** (njemački: ) bila je historijska oblast, odnosno država (kraljevstvo) na području današnje Švicarske i istočne Francuske u ranom srednjem vijeku. Ime je dobila po drevnoj Burgundiji, odnosno gornjem toku rijeke Rhone i gorju Jura; teritorija joj je otprilike odgovarala današnjem zapadnom dijelu današnje Švicarske (Romandija) i današnjoj francuskoj regiji Franche-Comte.

Potiče od vojvodstva u franačkom Karolinškom Carstvu, odnosno teritorija koje su nakon Verdunskog sporazuma 843. bile poznate kao Srednja Franačka. Njih je karolinški car 855. Lotar I ostavio svojim sinovima, s time da je Charlesu od Provanse pripala Gornja i Donja Burgundija. Oko godine 864. je područje Gornje Burgundije osvojio grof Konrad II od Auxerrea iz Starije kuće Welf, koji je tim područjem vladao kao markgrof. Nakon smrti omraženog cara Karla Debelog 888. godine, lokalni plemići i biskupi su na skupštini Konradovog sina Rudolfa proglasili kraljem Gornje Burgundije.

Rudolfovi pokušaji da vlast proširi na cijelu nekadašnju Srednju Franačku, odnosno Lotaringiju, nisu uspjeli, ali je Gornja Burgundija očuvala svoju nezavisnost, tako da ga je naslijedio sin Rudolf II 912. Savez sa Donjom Burgundijom je, pak, omogućila udaja njegove majke Guille za donjoburgundskog kralja Huga od Arlesa. Nakon što je Hugo postao kralj Italije, odlučio je svom posinku predati svoje nekadašnje teritorije. Rudolf je tako 933. postao kralj Gornje i Donje Burgundije, te je stvorena država poznata kao Kraljevina Burgundija ili Arelatsko Kraljevstvo, koje se održalo do 1378. kao jedna od sastavnih država Svetog Rimskog Carstva.
**Kvint Veranije** (*Quintus Veranius*) bilo je ime dvojice rimskih velikodostojnika iz 1. vijeka.

Quintus Veranius
----------------

Stariji Kvint Veranije je živio za vrijeme cara Tiberija. Godine 18. je služio kao guverner Kapadokije. Godine 20. je bio jedan od tužitelja na procesu Gneju Kalpurniju Pizonu, optuženom za trovanje Germanika. Nakon Pizonove smrti ga je Tiberije imenovao svećenikom.

Quintus Veranius Nepos
----------------------

**Kvint Veranije Nepot** (*Quintus Veranius Nepos*, ? - 57) bio je istaknuti vojskovođa koji je služio po četiri cara Julijevsko-Klaudijevske dinastije. Pod Tiberijem je služio kao monetalis, legat u IV "Skitskoj" legiji i kvestor. Godine 41. je imenovan za plebejskog tribuna a 42. za pretora. Nakon što je Klaudije godine 43. osnovao novu provinciju Likija-Pamfilija, imenovao je Veranija za guvernera. Tamo je ostao do 48. a po povratku je proglašen patricijem. Godine 57. je od cara Nerona poslan u Britaniju, gdje je zamijenio Aula Didija Gala. Napustio je defenzivnu strategiju svog prethodnika, i počeo voditi agresivne pohode protiv graničnih plemena, pogotovo Silura u današnjem Walesu. Iste godine je umro, ali lakoća s kojom je njegov nasljednik Gaj Svetonije Paulin pacificirao to područje sugerira da je imao uspjeha. 

Grčki filozof Onasandar mu je posvetio vojnu knjigu pod nazivom *Strategikos*.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Vitellius i Lucius Vipstanus Publicola Messalla**  |  **Konzul Rimskog Carstva zajedno sa Gajem Pompejom Longom Galom** 49 | Slijedi: **Gaius Antistius Vetus i Marcus Suillius Nerullinus**  |
| Prethodi: **Aulus Didius Gallus**  |  **Guverner Britaniuje** 57 | Slijedi: **Gaius Suetonius Paulinus**  |

### Eksterni linkovi

* Quintus Veranius Arhivirano 2005-11-22 na Wayback Machine-u at Roman-Britain.org
* Lycia: People and Placesat
1 Razmera: 4:5 (or 2:3); usvojena 4. aprila 1881
**Zastava Monaka** se sastoji iz dve jednake trake crvene (gore) u bele. Slična je zastavi Indonezije koja je duža i zastavi Poljske kod koje je rapored boja obrnut. Crvena i bela su heraldičke boje kuće Grimaldi od 1339. godine, ali se izgled zastave menjao tokom vremena.

Prvobitna zastava Monaka, bila je slična današnjoj državnoj zastavi ali je imala stariju verziju grba i korišćena je od ranih dana kneževine (sem vremena francuske aneksije 1793-1814) do današnjice, a jednostavniji dizajn je usvojen 4. aprila 1881. godine.

Još jedan dizajn sastoji se iz heraldički rečeno *lozenge* (romboidno polje) u bojama porodice Grimaldi - crvenoj i beloj. Ova zastava korišćena je u različitim prilikama, naročito u 17. veku, kao nezvanična zastava. Danas nema nikakvu zvaničnu upotrebu, iako se ponekad pojavljuje.

|  |
| --- |
| Razne prilike, 17. vek do danas |

Državna zastava
---------------

Državna zastava Monaka koja se sastoji iz državnog grba na beloj pozadini, vijori se na vladinim zgradama, kneževskoj palati, u prisustvu zvaničnika i kao barjak na kneževoj jahti.
  

Kneževska standarta Alberta II

Kneževska standarta
-------------------

Kneževska standarta, koja se sastojala od krune Monaka iznad dva suprotstavljena slova A na beloj pozadini, bila je lična zastava kneza Alberta II, i korišćena je samo u njegovom neposrednom prisustvu, posebno na kolima kojima je putovao. Često je bila viđena sa zlatnim obrubom.

Povezano
--------

* Grb Monaka

Fusnote
-------

1. Izvori se ne slažu oko upotrebe. Prema  to je ; prema World Flag Database to je ; a prema knjizi Vitnija Smita *Flags Through the Ages and Across the World* (1975), to je .
**Võhandu** estonski: *Võhandu jõgi*) zvana i *Voo* a u gornjem toku *Pühajõgi* je rijeka na jugoistoku Estonije duga 162 km.
Po tim parametrima je najduža estonska rijeka, iako neki geografi smatraju da se zapravo radi o dvije rijeke; *Pühajõgi* 69 km i Võhandu 93 km.

Hidrologija
-----------

Võhandu izvire pod imenom *Pühajõgi* na istočnom kraju visoravni Otepää, kod sela *Saverna* u Okrugu Põlva na nadmorskoj visini od 132 metara. Od tamo teče prema jugu do Jezera Jõksi, zatim pravi četiri velika zavoja između sela *Hino* i *Sõmerpalu* i 
ulijeva se u Jezero Vagula. Iz njega izvire kao *Võhandu*, i nekih desetak km istočnije protiče pored sjevernog predgrađa grada Võrua. Zatim 
teče prema zapadu uz velike meandre i promjenu smjera prema sjeveru do grada Räpina.

Nakon tog teče do ušća u u Čudsko-pskovsko jezero (Lämmijärv) kod kod sela *Võõpsu*.

Najveće pritoke rijeke sa lijeve strane su; Karioja (14 km) i potok Viluste (9 km) a sa desne su; Iskna (29 km), Mädajõgi (27 km), Rõuge (26 km) i Koreli (21 km) i potok Varesmäe (9 km).

Porječje rijeke prostire se na površini od 1420 km² po okruzima Okrugu Põlva i Võru, prosječni godišnji protok na ušću je 10-11 m³/s.

Najveće brane i akumulacona jezera na rijeci su u Räpina (51 hektara i Leevaku (38 ha).

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13   „Võhandu jõgi" (estonski). Eesti Entsüklopeedia. Pristupljeno 5.12.2021.

Vanjske veze
------------

***Võhandu*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Võhandu jõgi* (`et`)
**Застава ППЗ** је последња генерација пиштоља серије ЦЗ 99, направљена у више калибара.

Историја
--------

2007. године Застава је започела рад на новој генерацији пиштоља заснованих на серији ЦЗ 99, под радним називом **"ЦЗ М-07"**. М-07 је био генерална измјена пиштоља ЦЗ 99/999. Врх клизача је спљоштен, странице су нагнуте (слично као код Х&К УСП), осовина проврта је спуштена за 4  мм, механизам за окидање као и механизам за отпуштање и скидање механизма такође су редизајнирани, додат је дужи реп и капацитет магацина је повећан са 15 + 1 на 17 + 1. 

2010. године нови прототип је представљен на ИВА у Нирнберг у под новим радним називом "RASHOMON". Највећа разлика био је нови полимерни оквир са измјенљивим стражњим ременом и шином МИЛ-СТД-1913 пуне дужине. Клизач је такође доживио измјену као и окидач, отпуштање клизача и механизам за одвајање. Маса је смањена на 650 грама (.45 ACP). 

Године 2012. нови прототип је представљен на ИВА у Нирнбергу под новим радним називом "ППЗ" којим се даљње усавршавање прототипа RASHOMON-а. Застава ППЗ је у завршној фази дизајна, а тестирање поузданости одржано је од априла 2013. године.

Карактеристике
--------------

Застава ППЗ има полимерни оквир, измјењиву стражњу траку и продужену шину Мил-Стд-1913 која ће покретати цијелом дужином клизача. 

ППЗ је дизајниран од према калибру .45 ACP, али се очекује и верзија од 9×19 мм, заједно са .40С&В верзијом. Очекује се да ће дизајн бити модуларан што захтева само цијев, повратну опругу, магацин и евентуално екстрактор за претварање пиштоља из једног калибра у други. 

Постоје непотврђене гласине да ће ППЗ бити доступан у калибру 7,62 × 25 мм Токарев. Процјењује се да ће капацитет магацина у .45 ACP калибру бити 14 метака, 15 метака калибра .40 С&В, 17 или 18 метака у 9×19 мм (на основу повећања капацитета прототипа у прототипу Заставе ЦЗ 07/М-07), док је за 7,62 × 25 мм капацитет процијењен на 20 метака.

Види још
--------

* Застава оружје
* Застава М88
* Застава ЦЗ 99
* Застава ЦЗ 999
* Застава ЕЗ

Спољашње везе
-------------

* Застава оружје (архивирано)
* цз99.орг Arhivirano 2017-08-04 na Wayback Machine-u
* Данас.рс
* Блиц.рс

| * p
* r
* u
Naoružanje proizvedeno u *Zastavi* |
| --- |
| Pištolji | Zastava CZ99 • Zastava CZ999 • Застава ЕЗ9/ЕЗ40 • Zastava M57 • Zastava M88 • Zastava PPZ • Zastava P10 • Zastava P25 • Zastava M70 • Zastava M70A |
| Jurišne puške | Zastava M21 • Zastava M59/66 • Zastava M64 • Zastava M70 • Zastava M80 • Zastava M85 • Zastava M90 • Zastava M95 • Zastava M99 |
| Borbene puške | Zastava M77 • Zastava M77B1 |
| Lovačke puške | LK M98 • LK M48 • LK M70 • LK M85 • Zastava M808 |
| Poluautomatske lovačke | LKP 90 SA • LKP M77 SA • LKP 76  • LKP PAP • LKP M2010 |
| Snajperske puške | Zastava M76 • Zastava M91 • Zastava M93 • Zastava M07 |
| Antimaterijalne puške | M12 Crno Koplje • M93 Crna Strijela • M03 Rhino |
| Automati | M1942 • M1944 • M1945 • M49 • M51 • M56 • M65 • M84 • M97 • FLG |
| Mitraljezi | Zorka • Zastava M09 • Zastava M10 • Zastava M53 • Zastava M72 • Zastava M77 • Zastava M82 • Zastava M84 • Zastava M87 |
**Velika koalicija** je naziv koji se u državama s parlamentarnim sistemom vladavine koristi za koalicije sačinjene od predstavnike dvije ili višu najjačih političkih stranaka koje su ideološki suprotstavljene i/ili predstavljaju tradicionalne izborne suparnike.

Takve koalicije se najčešće stvaraju u izvanrednim okolnostima kao što su rat ili teška ekonomska kriza, kada potrebno ostvariti nacionalno jedinstvo ili postići konsenzus o nekim teškim i nepopularnim mjerama. Klasičan primjer predstavlja Velika Britanija, koja je imala vlade velike koalicije za vrijeme prvog svjetskog rata, velike ekonomske krize i drugog svjetskog rata. 

Velike koalicije se ponekad stvaraju i iz pragmatičnih razloga, odnosno u situacijama kada je rezultat parlamentarnih izbora takav da nijedna od dvije vodeće stranke ne može sastaviti sigurnu parlamentarnu većinu. Stvaranje velike koalicije se u takvim situacijama smatra pogodnijim rješenjem od raspisivanja novih izbora, odnosno formiranja nestabilne i nelegitimne manjinske vlade.

Takve velike koalicije su postale prilično česte u Evropi nakon drugog svjetskog rata, odnosno nakon završetka hladnog rata i okretanja mnogih socijalističkih i socijaldemokratskih stranaka prema centru, čime su se počele brisati ideološke razlike između i njih i demokršćanskih stranaka koje su im bile glavni suparnici. 

S druge strane, velike koalicije se mogu ustanoviti i kao svojevrsni *sanitarni kordon*, odnosno u svrhu marginalizacije i isključivanaj iz vlasti stranaka ekstremne ljevice i desnice koje se smatraju neprihvatljivima u modernoj demokraciji.

V. također
----------

* Koalicijska vlada
Zastava Mjanmara
**Zastava Mjanmara** (Republika Unije Mjanmar, poznata i kao Burma) usvojena je 21.10.2010, umesto stare zastave korišćene od 1974. Zastava je promenjena istovremeno sa imenom zemlje i himnom, kako je predviđeno novim Ustavom, pred opšte izbore u novembru 2010.

Zastava ima tri horizontalne štrafte - žutu, zelenu i crvenu - sa velikom belom petokrakom zvezdom u sredini. Boje bi trebalo da predstavljaju solidarnost, mir, spokoj, hrabrost i odlučnost.

Prošlost
--------

Stara zastava Burme/Mjanmara 1974-2010.
Stara zastava je bila usvojena 3. januara 1974 nakon proglašenja socijalističke republike od strane Ne Wina. Zastava se sastojala od crvenog polja sa plavim kvadratom u gornjem lijevom uglu (uz jarbol). Unutar njega se nalazio zupčanik sa stabljikom riže. Ti socijalistički simboli su predstavljali radnike i seljake. Zupčanik je okruživalo 14 petokrakih zvijezda koje su predstavljale administrativne jedinice Mjanmara. Bijela boja simbolizira čistoću, plava mir i integritet, a crvena hrabrost.

Povezano
--------

* Grb Mjanmara

***Zastava Mjanmara*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Zastave država u Aziji |
| --- |
| Države | 
* Afganistan
* Armenija4)
* Azerbejdžan1)
* Bahrein
* Bangladeš
* Brunej
* Butan
* Egipat2)
* Filipini
* Gruzija1)
* Indija
* Indonezija3)
* Irak
* Iran
* Istočni Timor3)
* Izrael
* Japan
* Jemen2)
* Jordan
* Južna Koreja
* Kambodža
* Katar
* Kazahstan1)
* Kina
* Kipar4)
* Kirgistan
* Kuvajt
* Laos
* Libanon
* Maldivi
* Malezija
* Mjanmar
* Mongolija
* Nepal
* Oman
* Pakistan
* Palestina
* Rusija1)
* Saudijska Arabija
* Singapur
* Sirija
* Sjeverna Koreja
* Šri Lanka
* Tadžikistan
* Tajland
* Turkmenistan
* Turska1)
* Ujedinjeni Arapski Emirati
* Uzbekistan
* Vijetnam

 | Položaj AzijePoložaj Azije |
| Teritorije | 
* Hong Kong
* Makao
* Tajvan

 |
| Nepriznate države | 
* Abhazija
* Južna Osetija
* Nagorni Karabah
* Sjeverni Kipar4), 5)

 |
| 1) Djelomično u Evropi. • 2) Smatra se i dijelom Afrike. • 3) Smatra se i dijelom Okeanije. • 4) Cijelom teritorijom na području Azije, ali politički i kulturno pripada Evropi. • 5) Priznata samo od strane Turske.Ostale zastave: Zastave Afrike • Zastave Azije • Zastave Evrope • Zastave Južne Amerike • Zastave Oceanije • Zastave Sjeverne Amerike |
Zastava Bjelokosne Obale. Omjer 2:3
**Zastava Bjelokosne Obale** usvojena je 4. prosinca 1959.

Sastoji se od narančaste, bijele i zelene boje.

Narančasta predstavlja zemlju, savanu i plodnost. Bijela predstavlja mir. Zelena predstavlja šume i nadu.

Premda sliči zastavama Irske i Italije, rađena je po uzoru na zastavu Francuske.

Zastave država u Africi

Položaj Afrike
Alžir • 
Angola • 
Benin • 
Bocvana • 
Burkina Faso • 
Burundi • 
Čad • 
Džibuti • 
Egipat1) • 
Ekvatorijalna Gvineja • 
Eritreja • 
Esvatini • 
Etiopija • 
Gabon • 
Gambija • 
Gana • 
Gvineja • 
Gvineja Bisau • 
Jemen1) • 
Južnoafrička Republika • 
Kamerun • 
Kenija • 
Komori • 
Demokratska Republika Kongo • 
Republika Kongo • 
Lesoto • 
Liberija • 
Libija • 
Madagaskar • 
Malavi • 
Mali • 
Mauricijus • 
Mauritanija • 
Maroko • 
Mozambik • 
Namibija • 
Niger • 
Nigerija • 
Obala Slonovače • 
Ruanda • 
Sejšeli • 
Senegal • 
Sijera Leone • 
Somalija • 
Centralna Afrička Republika • 
Sudan • 
Sao Tome i Principe • 
Tanzanija • 
Togo • 
Tunis • 
Uganda • 
Zambija • 
Zelenortska Ostrva • 
Zimbabve

**Teritorije i nepriznate države**: 

Ceuta (Španija) • 
Južni Sudan • 
Kanarska ostrva (Španija) • 
Madeira ostrva (Portugal) • 
Mayotte (Francuska) • 
Melilla (Španija) • 
Reunion (Francuska) • 
Somaliland • 
Sveta Helena (Velika Britanija) • 
Zapadna Sahara • 
Zanzibar (Tanzanija)

1)Smatrani i dijelom Azije.

**Ostale zastave**: 

Zastave Afrike • 
Zastave Azije • 
Zastave Evrope • 
Zastave Južne Amerike • 
Zastave Okeanije • 
Zastave Sjeverne Amerike

 

***Zastava Obale Slonovače*** na Wikimedijinoj ostavi
**Waldviertel** (slobodno prevedeno *Šumski okrug*) je brdovita regija na sjeverozapadu Donje Austrije, koja leži sjeverozapadno od Masiva Manhartsberg. 

Svoje ime duguje nekadašnjem šumskom bogatstvu jer **wald** znači drveće ili šuma.

Geografske karakteristike
-------------------------

Waldviertel ima površinu od oko 4.600 km², a karakterizira ga kontinentalna klima.
Na sjeveru Waldviertel graniči sa Češkom, na zapadu sa Gornjom Austrijom, na jugu mu je granica rijeka Dunav (Dolina Wachau) a na istoku Masiv Manhartsberg (537 m).

Geološki Waldviertel je dio Češkog masiva, na zapadu je građen uglavnom od granit, a po istoku od gnajsa, kristaličnog vapnenca i lesa kod Horner Beckena.

Sve do pada Željezne zavjese - 1989. to je bio relativno izoliran kraj, poznat po nezaposlenosti i iseljavanju. 
Još 1991. 16% od ukupnog stanovništva Donje Austrije a to je bilo 231,000 ljudi živjelo je u Waldviertelu, ali je u dekadi 1981. - 1991. njihov broj opao zbog manjeg nataliteta i iseljavanja.

Geografski Waldviertel se dijeli na viši - **Zapadni dio** (Gornji Waldviertel) i niži **Istočni dio** (Donji Waldviertel). 
Po Zapadnom Waldviertelu leže najviši vrhovi, to su Grosser Peilstein (1.061 m), Weinsberg (1041 m), Fischberg (1.063 m) i Nebelstein (1017 m). Pored tog Zapadni Waldviertel karakteriziraju granitni blokovi - *Wackelstein* u Parku prirode Blockheide-Gmünd i visoke vrištine.

Sjeverozapadni Waldviertel formira glavnu evropsku vododjelnicu između Labe i Dunava, a to je rijeka Lužnice (Lainsitz) koja otječe prema Labi. 
Ostale veće rijeke Waldviertela su Zwettl (zapad), Dyje (sjever), Krems (jug) i Ysper (jug), dok rijeka Kamp oplakuje centralne i istočne dijelove Waldviertela. 

Poljoprivreda u Zapadnom Waldviertelu koncetrirana je na uzgoj pivarskog ječam, raži, zobi, krumpira i po blažim padinama hmelja. Još i danas je oko 43% Zapadnog Waldviertela pokriveno šumama, pa je razvijeno šumarstvo i 
stočarstvo (uzgoj krava muzara za mlijeko) i ribnjičarstvo.

Istočnim Waldviertelom dominira uzgoj pšenice, ječma, šećerne repe, kukuruza, uljane repice i suncokreta. 
U novije vrijeme se po cijelom Waldviertelu sade sve više alternativne kulture, kao maka i ljekovito i začinsko bilje. Vinogradarstvo je tradicionalno rašireno po ovom dijelu Weinviertela.

industrija je koncentrirana po sjeverozapadnom Waldviertelu, uglavnom kod Gmünda, 
Schremsa, Heidenreichsteina, Waidhofen an der Thaya i Gross-Sieghartsa. Najvažnije grane industrije su elektrotehnička, elektronička, staklarska, drvoprerađivačka, kamenarska (granit) i građevinarska. 

Dok su to u industrijskom centru jugoistoka Krems an der Donau, kemijska, metalurška i drvna.
Waldviertel je bio tradicionalna tekstilna regija (Bandlkramerlandl), na što danas podsjećaju tekstilni muzeji.

Tokom proteklih dekada ulaže se sve više u turizam.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  „*Waldviertel*" (engleski). Austria-Forum. Pristupljeno 26. 01. 2016.

Vanjske veze
------------

***Waldviertel*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Waldviertel* (`en`)
Suvremeni ispit uz korištenje računala
**Ispit** u najširem smislu označava postupak kojim se utvrđuju razina nečijeg znanja ili vještina. Svrha ispita je utvrditi da li je ispitivana osoba u stanju vršiti određeni posao ili posjeduje dovoljno znanja da bi mogla pohađati određenu obrazovnu instituciju. Ispitivanje se najčešće vrši kroz postavljanje pitanja na koje ispitivana osoba treba odgovoriti, problema koje treba riješiti ili određenih zadataka koje treba obaviti. Ispitivanje može biti pred pojedincem ili višečlanom komisijom. Može biti u usmenom i pismenom obliku. Ispitivana osoba na kraju ispita najčešće dobije ocjenu (koja može biti pozitivna ili negativna) ili svjedožbu ili diplomu o položenom ispitu.

Vrste ispita mogu biti:

* prijemni ispit, čija je svrha utvrditi je li ispitivana osoba kvalificirana za pohađanje, odnosno upis u određenu obrazovnu instituciju;
* stručni ispit, čija je svrha utvrditi da li ispitivana osoba ima znanja i vještine nužne za obavljanje neke profesionalne djelatnosti, jedan od primjera je pravosudni ispit nužan za profesionalno bavljenje pravom;
* matura

Eksterni linkovi
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi nalazi se članak na temu: **Examinations** |
|  | Potražite izraz ***ispit*** u W(j)ečniku, slobodnom rječniku. |

* Joint Committee on Testing Practices
**Zopir II.** (grč. Ζώπυρος; *Zopyrus*) je bio perzijski plemić iz 5. vijeka pne. Njegov otac bio je Megabiz II. poznat po gušenju babilonijske pobune (484. pne.) i sudjelovanju u Kserksovoj ekspediciji protiv Grčke (480. pne.), a majka Amitis, kćer perzijskog velikog kralja Kserksa. Ime je vjerojatno dobio prema djedu (Megabizovom ocu) Zopiru koji bio bliski suradnik Darija Velikog i najzaslužniji general za osvajanje pobunjenog Babilona (522. pne.). Zopir II. imao je brata Artifija, koji je zajedno sa Zopirom i Megabizom sudjelovao u pobuni protiv Artakserksa I. Prema Herodotu i Kteziju, zbog neslaganja sa perzijskom politikom godine 441. pne. prebjegao je u Atenu koja je bila najveći neprijatelj Perzijske Monarhije.

Veze
----

* Megabiz II.
* Amitis (Kserksova kći)
* Artifije

Izvori
------

1. ↑  Zopir (*Zopyrus*), AncientLibrary.com
2. ↑  „Megabiz II. (Livius.org, Jona Lendering)". Arhivirano iz originala na datum 2013-08-13. Pristupljeno 2013-06-13.
3. ↑  Artifije 4. (*Artyphius*), enciklopedija Iranica, A. Sh. Shahbazi
4. ↑  Herodot, III. 160.
5. ↑  Ktezije: „Persica", 45. Arhivirano 2012-01-11 na Wayback Machine-u

Vanjske veze
------------

* Zopir (*Zopyrus*), AncientLibrary.com
Waldspirale
**Waldspirale** (*šumska spirala*) naziv je kompleksa stambene zgrade u njemačkom gradu Darmstadtu.

Oblikovao ju je bečki arhitekt Friedensreich Hundertwasser. Zgrada je dovršena u 2000. godini, i posljednje je njegovo djelo prije smrti.

Zgrada obuhvaća 105 stanova, podzemnu garažu, caffe bar i kiosk. U unutrašnjem dvorištu se nalazi dječje igralište. Zgrada je izgrađena u obliku slova 'U'. Najviša točka objekta doseže 12. kat.

Na zgradi se nalazi više od 1.000 prozora a svi su različitih oblika i veličina. Ručke na vratima i prozorima su također različiti. Kutovi zidova u stanovima su zaobljeni, kao i kutovi zgrade. Osim nepravilnosti prozora, vanjština zgrade ima i druge arhitektonske elemente karakteristične za Hundertwassera: 

* zlatne kupole,
* stabla koja rastu na krovu i u nišama,
* nedostatak ravnih linija i oštrih kutova,
* višebojni valovi koji su oslikani na zgradi i
* stupci pokriveni keramičkim pločicama.

Vanjske veze
------------

***Waldspirale*** na Wikimedijinoj ostavi

* Stranica Waldspirale Arhivirano 2018-03-07 na Wayback Machine-u
**Isser** (arapski: وادي يسر, francuski: *Oued Isser*) je rijeka na sjeveru Alžira duga 81 km, uz rijeku Sabaj najznačajniji vodotok u Kabiliji.

Hidrologija
-----------

Isser se formira sutokom dva vadija Malah i Zaroua, kod grada Tablata (Pokrajina Medeja) od tamo teče uz velike meandre prema sjeveroistoku do ušća u Sredozemno more pored grada Džine u Pokrajini Bumerdes.

Njegov se tok može podjeliti na dvije zone; južnu kad teče preko vapnenačkih planina nastalih za Jure koja zauzima nekih 30 % i 
veću nizinsku na sjeveru iz miocena. 
Na rijeci su podignute dvije velike brane za akumulaciona jezera Kudiat Acerdoun i Beni Amrane.

Za rimskih vremena bila je znana pod imenom **Serbetes**, iako ima i hipoteza da se to ime odnosilo na rijeku Sabaj.

Izvori
------

1. 1 2 3 4   „*Hydrology of Mediterranean and Semiarid Regions*" (francuski). Eric Servat. Pristupljeno 9. 2. 2020.
2. ↑   Achille Fillias. „*Geographie de l'Algerie*" (francuski). Librairie Hachette. Pristupljeno 10.2. 2020.
3. ↑   J.-P. Laporte. „*Addyma (Nom antique de l'oued Sebaou)*" (francuski). Encyclopedie Berbere. Pristupljeno 9. 2. 2020.

Vanjske veze
------------

* *Oued Issere* (`fr`)
Ptice **grabljivice** (lat. *Raptatores*) je po zastarjeloj klasifikaciji bio zajednički naziv za dva podreda, dnevne grabljivice i noćne grabljivice. Ova podjela zasnivala se na nizu istih ili sličnih osobina (građa kljuna, nogu, krila i sl.) koje su bile rezultat istog načina života (konvergentna evolucija), a ne međusobne srodnosti. 

Suvremena sistematika, zasnovana na značajnim anatomskim obilježjima (građa kostura) danas dijeli ovu skupinu na tri različita reda, sokolovke (Falconiformes) i jastrebovke (Accipitiformes) s jedne, i sovovke (Strigiformes) s druge strane, a ime **ptice grabljivice** zadržalo se i koristi se u hrvatskom još samo za red sokolovki. 

U suvremenoj sistematici ova ranija skupina nema taksonomsko mjesto niti svoj latinski naziv, a prema nekim autorima, u ovu neformalnu skupinu uključeni su slijedeći redovi: 

* **Accipitriformes**
	+ Pandionidae: orao ribič, jedina vrsta ove porodice, s više podvrsta
	+ Accipitridae: jastrebovi, orlovi, škanjci, lunje i supovi
	+ Sagittariidae: sekretar
* **Falconiformes**
	+ Falconidae: sokolovi

Ovo su redovi dnevnih grabljivica, no postoje i noćne grabljivice, sovovke (Strigiformes). Od ovog ranije porodicama brojnog reda, danas postoje još samo dvije porodice, sove (Strigidae) i kukuvije (Tytonidae), dok su poznati fosili još četiri porodice.

Iako ovo nisu jedine ptice koje su mesožderi (veliki broj redova ptica hrani se isključivo ili pretežno mesom), ove ptice imaju neke zajedničke osobine po kojima se razlikuju od drugih. Tu spadaju kljunovi i kandže koji služe za hvatanje, ubijanje i komadanje plijena. Kljunovi su snažni, svinuti poput kuka, a prsti završavaju dugim, srpolikim , snažnim kandžama.
Koordinate: 42° 01′ 24" SGŠ, 22° 08′ 46" IGD

**Kundino** (mak. *Кундино*) je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Kundino je u sastavu opštine Probištip.

Prirodni uslovi
---------------

Kundino je smešteno u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Probištipa, naselje je udaljeno 3 kilometara severno.

Naselje Kundino se nalazi u istorijskoj oblasti Zletovo, na južnim padinama Osogovskih planina. Nadmorska visina naselja je približno 720 metara. 

Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Stanovništvo
------------

Kundino je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 81 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (98%), a ostalo su Srbi.

Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Од спорт најзастапен е шахот, со 100% распространетост. Од Кундино потекнува и светски познатиот македонски државен шампион во шах, Гаспарух.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Kundino*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.Probistip.gov.mk Zvanična stranica opštine Probištip

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Probištip |
| --- |
| **Probištip** • 
Buneš •
Bučište •
Gajranci •
Gornje Barbarevo •
Gornji Stubal •
Griziljevci •
Gujnovci •
Dobrevo •
Donje Barbarevo •
Donji Stubal •
Dreveno •
Drenok •
Zarepinci •
Zelengrad •
Zletovo •
Jamište •
Kalnište •
Kukovo •
Kundino •
Lezovo •
Lesnovo •
Marčino •
Neokazi •
Pestršino •
Petrišino •
Pišica •
Plešanci •
Puzderci •
Ratavica •
Strisovci •
Strmoš •
Troholo •
Tripatanci •
Turski Rudari •
Štalkovica |
**Poluotok Kerč** (ruski: *Керченский полуостров*, ukrajinski: *Керченський півострів*) je istočni krak krimskog poluotoka.

Geografija
----------

Poluotok Kerč se proteže od Akmanajske prevlake na zapadu, široke 17 km, sve do Kerčkog prolaza koji ga razdvaja od Tamanskog poluotoka, tako da je sa sjevera i istoka okružen Azovskim, a sa juga Crnim morem. Taj poluotok površine od 3000 km², dug je nekih 90 km, a širok od 17 do 50 km.

Sjeveroistočni dio građen od vapnenca, gline i pješčenjaka je brdovitiji i viši, (najviše brdo Hroni visoko je 175 m), dok je jugozapadni dio ravan i građen od paleogene gline. Klima je umjereno kontinentalna, sa blagim zimama, koje često prođu bez snijega i sa vrućim i suhim ljetima. Prosječna temperatura u januaru iznosi -1,5°C, a u julu 23,5 °C, na poluotok padne oko 500 mm padalina godišnje. Vrijeme karakteriziraju jaki istočni i sjeveroistočni vjetrovi. Ima dosta jezera (što slanih što slatkovodnih) ona su uz nekoliko većih potoka, svi vodoci, pa je zbog tog iskopan kanal kojim se pitka voda dovodi iz rijeke Dnjepar.

Zemlja nije osobito plodna, u nekim dijelovima je čak i slana, pa poljoprivreda i nije osobito razvijena. Poluotok je poznat po velikim nalazištima željezne rude, koja je otkrivena krajem 19. vijeka.

Za vrijeme drugog svjetskog rata sovjetska Crvena armija je nakon povlačenja sa Krima, u dva navrata izvršila desant na Kerč, prvi put 1941/1942. i drugi put pred kraj 1943.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7   „*Керченский полуостров*" (ruski). Большойa Советскойa Энциклопедиa. Pristupljeno 1. 4. 2014.

Vanjske veze
------------

***Kerč (poluotok)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Керченский полуостров* na portalu Velika sovjetska enciklopedija (`ru`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 315528586
* GND: 4497586-7

 |
**Čiče** je jezero smješteno u Novom Čiču, 4 km južno od grada Velike Gorice.

Eksploatacijom šljunka nastalo je više umjetnih jezera od kojih je najveće i najdublje jezero **Novo Čiče**. Površina jezera je 0,9 kilometara četvornih, a dubina jezera je oko 50 metara. Nastankom jezera pala je razina podzemnih voda što je dovelo do isušivanja močvara. Koncesija za eksploataciju šljunka na jezeru Čiče ističe 2015. godine, a tada bi koncesionar trebao sanirati obale koje su sada vrlo strme.

Gradska uprava Velike Gorice planira izgraditi sportsko rekreativni centar na jezeru. Predočen je nacrt kako bi trebalo izgledati jezero Čiče kada se na njemu napravi sportsko rekreativni centar, višedesetljetni san Velikogoričana o jezeru Čiče kao uređenom gradskom kupalištu i sportsko-rekreacijskom centru na vodi.

Jezero Čiče.
Eksploatacija šljunka na jezeru.
Planom se u južnom dijelu jezera predviđa vodeni park s bazenima i wellness centrom. Tu je i prostor za jedriličarski i streličarski centar, sportska igrališta te parkovi za odmor i piknik. Zapadni dio rezerviran je za adrenalinske sportove s karting stazom te veslačkim centrom dok je sjeverni dio jezera namijenjen za opuštenije aktivnosti uz ribolov i ronjenje. Smještajni kapaciteti s hotelom i kampovima smjestili bi se u istočnom dijelu jezera, a ovdje su predviđena i tri kupališta te ugostiteljski sadržaji koji će zaokružiti turističku ponudu.

Jezero ima potencijal da postane regionalni centar s obzirom na blizinu velikih gradova - Zagreba, Velike Gorice i Siska, kao i zračne luke. Atraktivna lokacija s prometnog aspekta, ali i s obzirom na veliku vodenu površinu. Radi se o velikom vodenom licu kojega nema u bližoj okolici, površini obuhvata od 160 hektara, a sama vodena površina zauzima 60 posto površine.

Jezero Čiče se nalazi neposredno istočno od Velike Gorice, a nastalo je dugogodišnjom eksploatacijom šljunka. Njegove južne obale godinama su bile glavno kupalište velikogoričana i zagrebčana, sve dok nije zatvoreno od strane nadležnih inspekcija.

Izvori
------

1. 1 2  Plan uređenja jezera Čiče predviđa i vodeni park - Info - VG danas Arhivirano 2012-05-17 na Wayback Machine-u (objavljeno 28. travnja 2012.)
2. ↑  SRC jezero Novo Čiče - Info - VG danas Arhivirano 2015-06-17 na Wayback Machine-u (objavljeno 27. siječnja 2012.)
3. ↑  Urbanistički plan uređenja SRC jezera Novo Čiče[*mrtav link*] (4.3 MB)
4. ↑  Urbanistička studija kupališta na jezeru Čiče - Arhitektura Leder d.o.o. Arhivirano 2012-03-21 na Wayback Machine-u (kolovoz - rujan 2003.)

Vidi još
--------

***Čiče*** na Wikimedijinoj ostavi

* Ježevo
Za ostala značenja pojma "interkalacija", v. interkalacija (razvrstavanje).
**Interkalacija** je ubacivanje prijestupnog dana, tjedna ili mjeseca kako bi kalendarske godine bile u skladu s godišnjim dobima.

Solarna godina se ne sastoji od cijelih dana, ali se kalendarska godina mora sastojati od cijelih dana. Jedini način da se to pomiri jest variranje broja dana u kalendarskoj godini.

U mnogim kalendarima se to čini tako da se običnoj godini od 365 dana doda dodatni dan (**prijestupni dan** ili **interkalarni dan**): to čini prijestupnu godinu od 366 dana.

Edikt iz Canopusa, koga je izdao faraon Ptolemej III, Euerget od Egipta godine 239. pne. odredio je sistem prijestupnih godina.

U gregorijanskom kalendaru kao i julijanskom kalendaru koji mu je prethodio, interkalacija se provodi dodavanjem jednog dana mjesecu februaru svake prijestupne godine. U julijanskom kalendaru se to čini svake 4 godine. U gregorijanskom kalendaru se godine djeljive sa 100, ali ne 400, izuzimaju od interkalacije radi poboljšane točnosti.

Solarna godina također nema cijeli broj lunarnih mjeseci, pa se lunisolarni kalendar mora koristiti promjenljivim brojem mjeseci u godini. To je obično 12 mjeseci, ali se nekad 13. mjesec (**interkalarni** ili **embolizmički** mjesec) dodaju godini.

ISO 8601 uključujue godinu od 52 tjedna. Svaka godina koja ima 53 četvrtka ima 53 tjedna; taj dodatni tjedan se može nazivati interkalarnim.

Određivanje ima li godinu interkalaciju se može računati prema (julijanskom, gregorijanskom ili hebrejskom kalendaru ili odrediti kroz promatranje (iranskog kalendara).

V. kalendar
-----------

* Kalendar
* Bahá'í kalendar i Ayyám-i-Há
* Julijanski kalendar
* Gregorijanski kalendar
* Iranski kalendar
* Hebrejski kalendar
* Hindu kalendar
* Kineski kalendar
* Islamski kalendar (interkalacija je zabranjena)
* Prijestupna sekunda
**Hollabrunn** je grad na sjeveru Austrije od 11,622 stanovnika.

Hollabrunn je administrativni centar istoimenog Okruga Hollabrunn.

Geografske karakteristike
-------------------------

Hollabrunn leži u regiji Waldviertel, u dolini riječice Göllersbach

Historija
---------

Hollabrunn je prvi put dokumentiran 1135. pod imenom **Holerbrunen**, status grada dobio je 1908.

Kod mjesta Schöngrabern, nedaleko Hollabrunna se za napoleonskih ratova 16. novembra 1805. odvio jedan od pripremnih bojeva velike Bitke kod Austerlitza u kojoj su Francuzi pobjedili Ruse i natjerali ih na povlačenje..

Znamenitosti
------------

Znamenitost Hollabrunna je gotička parohijska crkva iz 14. vijeka, barokizirana u drugoj polovici 17. vijeka i 
stari mlin iz 17. vijeka u kom je danas smješten gradski muzej.

Privreda
--------

Oko 71 % zaposlenih od njih 4,426 (1991.) radilo je u uslužnom sektoru, a ostali u industriji. U Hollabrunnu se proizvode parketi, pumpe i hrana od krumpira, pored toga važan je i turizam.

Okolica Hollabrunna poznata je po poizvodnji vina.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Kina, Jinhua
* Češka, Kyjov
* Slovačka, Holíč

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Austria: Niederösterreich" (engleski). City population. Pristupljeno 25. 01. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Hollabrunn*" (engleski). Austria-Forum. Pristupljeno 26. 01. 2016.

Vanjske veze
------------

***Hollabrunn*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Hollabrunna* (`de`)