recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Pronaos** (grčki: *ὁ πρόναος*=prije naosa) ili **portik** (latinski: *porticus*) u antičkoj klasičnoj arhitekturi je prostor prije naosa, glavnog prostora hrama, svetišta gdje se nalazio kip božanstva kojem je posvećen hram. 

*Pronaos* je bio jedna od glavnih karakteristika grčkoga hrama pa je time bio model za rimsku i sve naknadne stilove inspirirane klasičnom arhitekturom. Postojala su dva osnovna tipa pronaosa; anta i prostilos.

* Ako su se uzdužni zidovi hrama produživali od naosa sve do pronaosa i bili bočni nosači krova, tad se takav prostor zvao anta, između zidova stajao je jedan do maksimalno četiri stupa da osiguraju nošenje krovišta. Ovisno o broju stupova takav pronaos zvao se henostilni (jedan stup), distilni (dva), tristilni (tri) i tetrastilni (četiri).
* Prostilos, drugi tip pronaosa, bio je otvoren sa tri strane, najmanji broj stupova koji su nosili njegov krov bio je četiri do najviše 14.

Hramovi koji su imali pronaose (portike) i na prednjoj i stražnoj strani zvali su se amfiprostilos, primjer za to je Hram Atene Nike na Akropoli.

Pronaos je ostao sastavni dio bizantske crkvene arhitekture kao predvorje prije ulaska u naos gdje se obavlja liturgija.

Izvori
------

1. 1 2 3 4   „*Portico*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 25. 10. 2013.

Vanjske veze
------------

***Pronaos*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Portico* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
**Promocija**

  

Promocija preuzima veznu funkciju izmedju inicijative preduzeca i prodaje na trzistu. Pod promocijom se podrazumevaju svi akti tokom prenosenja informacije potencijalnoj musteriji sa svrhom promene znanja, odluka, ocekivanja i ponasanja.

Temelj promocije je teorija komunikacije po principu "posaljioca i primaoca" (jedne poruke). Postoje direktna i indirektna promocija.

Kod direktne promocije preduzece uspostavlja direktan kontakt sa musterijom (primer: promoter jedne firme ide od vrata do vrata i predstavlja novi produkt), kod indirektne promocije su izmedju preduzeca i musterije razni "elementi"(primer: reklama na TV gde jedan "navodno konzument" izjasnjava svoj utisak o produktu). Prednost indirektne promocije u kojoj je prenosnik u direktnom odnosu sa preduzecem na jednoj strani, i konzumentom na drugoj strani, je ta sto se filtrira ekonomski aspekt preduzeca i s time se jaca verovanje u tu reklamu kod konzumenta.

Promocija zauzima jedno posebno mesto u marketinskom miksu i ona je vezni element izmedju ostalih elemenata marketinga (Proizvod, Cena, Distribucija).

  

Funkcije promocije:

* 

-Informativna

-Aktuelnosna

-Navodeca

-Potvrdna

  

Ciljevi promocije

  

Ciljevi promocije se sastoje od ekonomskih i psiholoskih ciljeva:

-Ekonomskim ciljevima pripadaju: ekspanzija obrta i usteda potrosnje

-Psiholoskim ciljevima pripadaju: povecanje poznavanja marke ili preduzeca, poboljsanje imidza preduzeca, povecanje zelje za kupovinom kod klijenta, pozicioniranje preduzeca na trzistu pored konkurencije.
**Pucnjava na Državnom univerzitetu Kent**, također poznata kao **ubistva na Kent Stateu** ili **masakr na Kent Stateu**, je incident koji se dogodio 4. maja 1970. godine na kampusu Državnog univerziteta Kent u američkoj državi Ohio za vrijeme demonstracija protiv eskalacije Vijetnamskog rata, i prilikom koga su smrtno stradala 4 studenta. Do njega je došlo nakon što je 30. aprila predsjednik Richard Nixon objavio početak američke vojne operacije u dotada službeno neutralnoj Kambodži, a što je širom Amerike izazvalo bijes radikalne ljevice koja je svoje najjače uporište imala na univerzitetima i koledžima. Već sljedeći dan su studenti počeli demonstrirati, a niz nasilnih incidenata je potakao lokalne vlasti da pozovu Nacionalnu gardu koja je 4. maja pokušala rastjerati demonstracije. Pripadnici Garde su na demonstrante, koji su ih prethodno gađali kamenjem, otvorili vatru. Pri tome je ispaljeno 67 metaka, pri čemu je 4 studenata ubijeno, a 9 ranjeno. Krvoproliće, dotada nezabilježeno na američkim univerzitetima, je imalo snažan efekt na američku javnost te je dodatno okrenulo protiv sve nepopularnijeg rata.

Vidi još
--------

* Metež radnih kaciga

Vanjske veze
------------

* Kent State University May 4, 1970 Resource Page Arhivirano 2014-09-19 na Wayback Machine-u
**Puebla** jedna je od 31 saveznih država Meksika, smještena u središnjem dijelu zemlje, istočno od federalnog distrikta glavnog grada zemlje Ciudad de México. Država se prostire na 34.251 km², u njoj živi 5.624.104 stanovnika (2009), a glavni grad je Puebla.

Puebla je okružena saveznom državom Veracruz na istoku, na zapadu federalnim distriktom glavnog grada Ciudad de México, te državama Tlaxcala i Morelos, na jugu državama Guerrero i Oaxaca na jugu. Najveći gradovi su Pebla glavni grad i Tehuacán. 

Država je nazvana po glavnom gradu, čiji je prvotni naziv *La Puebla de los Angeles* (prijevod: "Grad Anđela"), a službeno ime grada je *Heróica Puebla de Zaragoza* (prijevod: "Herojska Puebla Zaragoze"), po meksičkom junaku Ignacio Zaragoza koji je pobijedio francusku carsku vojsku u bitci kod Puebla 5. svibnja 1862. što obilježava meksički nacionalni praznik Cinco de Mayo (prijevod: "peti svibnja").

U gradu Čolula nalazi se, po zapremini, najveća piramida na svetu. Visoka je 60 metara, a osnova joj se prostire na 16 hektara. Kada su Španci stigli u Meksiko, ova piramida je već bila obrasla rastinjem i podsećala je na obično brdo. 

| * p
* r
* u
Federalne jedinice Meksika |
| --- |
| 
Aguascalientes • Baja California • Baja California Sur • Campeche • Chiapas • Chihuahua • Coahuila • Colima • Durango • Distrito Federal • Guanajuato • Guerrero • Hidalgo • Jalisco • México • Michoacán • Morelos • Nayarit • Nuevo León • Oaxaca • Puebla • Querétaro • Quintana Roo • San Luis Potosí • Sinaloa • Sonora • Tabasco • Tamaulipas • Tlaxcala • Veracruz • Yucatán • Zacatecas
 | Zastava Meksika |

***Puebla*** na Wikimedijinoj ostavi
**Prostorni plan Crne Gore** za period do 2020. godine je izrađen na osnovu odluke Skupštine Crne Gore iz 2001. godine (Službeni list 45/01) i usvojen 2008. godine (Službeni list 24/08). Ovaj dokument predstavlja strateški dokument prostornog planiranja na nacionalnom nivou za teritoriju Crne Gore.

Funkcija Prostornog plana Crne Gore daje okvir za prostorni razvoj njene teritorije što podrazumeva definisanje: 

* opštih principa i ciljeva prostornog razvoja zasnovanih na održivom razvoju
* posebnih ciljeva područja i odgovarajućih principa prostornog razvoja
* posebnih ciljeva i principa sektora koji se tiču prostornog razvoja
* smernica koje treba uzeti u obzir prilikom izrade detaljnijih drugih prostornoplanskih dokumenata

Sadržaj Prostornog plana Crne Gore do 2020. godine je sledeći:

A Ocena stanja prostornog razvoja

* Ocena ostvarivanja prostornog plana
* Iskustva iz prostornog planiranja i dosadašnjeg urpavljanja razvojem
* Glavni faktori prostornog razvoja (po sektorskim oblastima)

B Projekcije razvoja i koncepcije koriscenja, organizacije i uređenja prostora

* Osnove dugoročne organizacije prostora
* Koncept organizacije, korišćenja i uređenja prostora
* Smernice i mere za realizaciju plana
* Preporuke za realizaciju plana

Prostorni plan Crne Gore sadrži 15 preglednih karata.

Implementacija Prostornog plana se obezbeđuje godišnjim Programima uređenja prostora putem kojih se sprovodi prostorni plan. Zakonski osnov je član 16 Zakona o uređenju prostora i izgradnji objekata (Službeni list 51/08). Prvi Program uređenja prostora donela je Vlada Crne gore na sednici održanoj 11. decembra 2008.

Vanjske veze
------------

Prostorni plan Crne Gore do 2020. godine[*mrtav link*]
Prosvjetno-kulturni centar Mađara u Hrvatskoj u Gackoj ulici u Osijeku.
Ploča s natpisom na pročelju zdanja
**Prosvjetno-kulturni centar Mađara u Republici Hrvatskoj** (mađ. *Horvátországi Magyar Oktatási és Művelődési Központ*) je jedna je od najvažnijih ustanova Mađara u Hrvatskoj. 

Jedina je takva ustanova u RH. 

Sjedište centra je u *Drinskoj ulici 12a*, Osijek.

Sa radom je počeo 1999. godine.

Namijenjen je za pripadnike mađarske nacionalne manjine iz cijele Hrvatske. Temeljna zadaća ove ustanove je obrazovanje na mađarskom jeziku te njegovanje tradicija i kulture Mađara u RH. 

U sklopu Prosvjetno-kulturnog centra djeluju dječji vrtić, osnovna škola i nekoliko srednjih škola. 

Grad Osijek je jedan od financijera ovog Centra.

Galerija
--------

* Glavni ulazGlavni ulaz
* Dječji vrtićDječji vrtić
* Istočna strana kompleksaIstočna strana kompleksa
* Južna strana kompleksaJužna strana kompleksa

Izvori
------

* (`sh`) (`hu`) Službene stranice Arhivirano 2009-09-08 na Wayback Machine-u
* Osijek Arhivirano 2014-08-20 na Wayback Machine-u Gradovi prijatelji: Suradnja s Pečuhom/Pecs (Mađarska)
**Portir** (od starofrancuske: *Portier*= čuvar vrata, vratar , u naše krajeve prenešeno od istoimene austrijske 
riječi  koja se inače ne upotrebljava po njemačkim zemljama, već oni koriste riječ pförtner) je profesionalno 
zanimanje - vratar, čuvar.

Portire obično imaju hoteli, moteli, važnije javne i državne ustanove, poduzeća i luksuzne zgrade za stanovanje. Njihova zadaća je da 
kontroliraju tko ulazi u povjereni im objekt.

Historija
---------

To zanimanje potječe još iz vremena Plauta i Rimske Republike a tad se je zvalo **ianitor** (od latinske riječi 
za vrata ianua, isti korijen ima i riječ januar).

Izvori
------

1. 1 2  „*Portiere*" (engleski). Merriam Webster. Pristupljeno 20. 11. 2014.
2. ↑  „*gȏst*" (hrvatski). HJP Novi Liber. Pristupljeno 20. 11. 2014.
3. ↑   „*Portiere*" (talijanski). Treccani Enciclopedia Italiana. Pristupljeno 20. 11. 2014.

Vanjske veze
------------

***Portir*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Portiere* na portalu Treccani Enciclopedia Italiana (`it`)
U Crnoj Gori ima pet nacionalnih parkova.

Reljef Crne Gore
----------------

Planinski reljef Crne Gore objašnjava pojavu mnogih kanjona, klisura i pećina, a dodatnu lepotu obezbeđuje bogatstvo izuzetno očuvanih šuma u čijem sastavu ima mnogo endemskih vrsta, te bogatstvo voda, potoka, izvora, pašnjaka, itd. 

U prirodnoj baštini svake zemlje nacionalni parkovi zauzimaju posebno mesto. Svojim ukupnim vrednostima nacionalni parkovi nadilaze granice Crne Gore i uključeni su u Evropsku Federaciju Nacionalnih parkova - *EUROPARC*.

Nacionalni parkovi u Crnoj Gori
-------------------------------

* Nacionalni park Durmitor
* Nacionalni park Lovćen
* Nacionalni park Biogradska gora
* Nacionalni park Skadarsko jezero
* Nacionalni park Prokletije

Vidi još
--------

* Nacionalni parkovi Srbije

  



| Nacionalni parkovi Crne Gore |  |
| --- | --- |
| Biogradska gora | Durmitor | Lovćen | Skadarsko jezero | Prokletije |

1. ↑  
Zvanični sajt nacionalnih parkova Crne Gore, Nacionalni Parkovi Crne Gore
Koordinate: 44°52′12″N, 13°50′32.2″E

Augustov hram i zapadni dio Komunalne palače na Forumu
**Pulski Forum** (tal. *Piazza Foro*) je središnji gradski trg još od osnutka rimske kolonije Pole. Njegov današnji izgled poprilično je izmijenjen, a samo Augustov hram svjedoči o davnoj prošlosti trga.

Veličina Foruma bila je 80x30 metara. Sa sjeverne strane nalazila su se tri hrama. Na ostalim stranama bio je trijem sa stupovima, bogato ukrašen reljefima i kipovima tadašnjih moćnika. Iz tog natkrivenog dijela ulazilo se u vjerske, sudske i upravne institucije.

Augustov hram, ostaci "Dijanina" hrama, Kapitolija i Bazilike, integrirani u srednjovjekovnu Komunalnu palaču, najznačajniji je arhitektonski sklop povijesne jezgre Pule, jedini sačuvan u Hrvatskoj i vrlo rijedak u Europi.

Središte rimskih gradova činili su forumi na kojima su dominirali hramovi i bazilike, a bili su najvažniji gradski društveni prostor, mjesto okupljanja građana. Pulski je Forum bio podijeljen na niži plebejski dio i na viši patricijski - podignuti plato oko hramova.

U doba Rimske republike na Forumu su dominirali Kapitolinski hram, vjerojatno posvećen bogu Herkulu zaštitniku Pule, i Bazilika koja integrira funkcije sudstva, administrativnih djelatnosti i trgovine. U doba cara Augusta uz Kapitolij i Baziliku podižu se hramovi blizanci, istočno tzv. "Dijanin hram", a zapadno Augustov hram, građen između 4. i 14. godine. 

Uz Forum, kraj uspona (*clivus*) koji vodi prema utvrdi (*castrum*), nalazila se riznica (*aerarium*). Posebno značenje i vrijednost ovome prostoru daje više od dva milenija neprekinutog odvijanja najvažniji funkcija na jednom mjestu.
*Za ostala značenja, v. Pepelnica (razvrstavanje).*
**Carl Spitzweg**: Pepelnica, kraj karnevala.
**Pepelnica** ili **Čista srijeda** kršćanski je spomendan kojim započinje korizma. Slavi se 40 dana prije Uskrsa (ne računajući nedjelje).

Smisao blagdana
---------------

Pepelnica je početak korizmenog vremena. To je dan pokore, razmišljanja, nemrsa i posta. Na blagdan Pepelnice, svećenik posipa kršćane pepelom uz riječi: "Prah si bio i u prah ćeš se pretvoriti" (lat: *Memento, homo, quia pulvis es et in pulverem reverteris*) ili "Obratite se i vjerujte Evanđelju!" 

Post na Pepelnicu i Veliki petak odnosi se na katolike od navršene 18. do započete 60. godine života, a nemrs za starije od 14 godina.

Pepeo
-----

Pepeo je simbol pokore i poziv je kršćanima da razviju duh poniznosti i žrtve, a također podsjeća da je Bog velikodušan i milosrdan onima koji mu se obraćaju pokorna srca. Dobiva se od blagoslovljenih grančica palme korištenih na Cvjetnicu prethodne godine. Pepeo se blagosilja svetom vodom i kadi tamjanom.

Kad je Pepelnica?
-----------------

Pepelnica je pomični spomendan pa nije svake godine istog datuma.

U 2009. godini Pepelnica je bila 25. veljače, a u 2010. pada na 17. veljače.

  


***Pepelnica*** na Wikimedijinoj ostavi
Za ostale nacionalne pomorske muzeje, v. Nacionalni pomorski muzej.

**Nacionalni pomorski muzej** (engleski: *National Maritime Museum*) bavi se pomorskom historijom Velike Britanije. Muzej se nalazi na južnoj obali rijeke Temze u Greenwich Parku (borough Greenwich), na jugoistoku Metropolitanskog Londona.

Opis i historija
----------------

Nacionalni pomorski muzej zapravo zauzima tri zgrade. Glavnu zgradu dvorac poznat kao Kraljičina kuća, projektirao je Inigo Jones i dovršio 1635. za Henriettu Mariju, ženu kralja Charlesa I. Taj dvorac podignut je na temeljima nekadašnje tudorovske kraljevske palače Placentia, u kojoj je rođena kraljica Elizabeta I. Tokom 19. vijeka dograđena su mu dva krila nakon što je u njega useljena škola za siročad mornara. Kompleks je dodatno proširen kad se u njega uselio Kraljevski vojno-pomorski koledž.

Muzej je osnovan 1934. nakon usvajanja zakona u Parlamentu Ujedinjenog Kraljevstva, a nakon obnove zgrada od 1933. do 1935. otvoren je za javnost 1937. U parku se nalazi i Kraljevski opservatorij, koji je također dio Pomorskog muzeja. Opservatorij je osnovao Charles II 1675. on je poznat kao početni **0∘** meridijan geografske dužine.

Muzej ima vrlo raznolike i velike kolekcije, od fundusa modela brodova i njihovih nacrta iz 17. vijeka, do kolekcije čamaca iz prahistorije, ali najviše onih izrađenih tokom 19. vijeka i kasnije. Uz to ima i finu kolekciju navigacijskih i astronomskih instrumenata od globusa do kronometara. Muzej ima posebno finu kolekciju nizozemskih i britanskih djela posvećenih pomorstvu, među njima 1.400 umjetničkih crteža iz 17. vijeka Willema van de Veldesa Starijeg i Willema van de Veldesa Mlađeg. Uz to ima i puno djela primijenjene umjetnosti i memorabilija i velik arhiv, sa puno fotografija filmova.

Neke od najvrednijih slika su izložene u Kraljičinoj kući među inima djela; Sir Peter Lely, Sir Anthony van Dyck, Lelya, van Dycka, Hogartha, Reynoldsa i Turnera. Muzejski postav se uglavnom drži kronološkog reda, s naročitim akcentom na ličnosti kao što su Horatio Nelson i James Cook, iKraljevski opservatorij ima puno historijskog materijala o svom radu. Nacionalni pomorski muzej dio je lokaliteta **Pomorski Greenwich**, koji je 1997. upisan na UNESCO-vu listu mjesta svjetske baštine u Evropi.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*National Maritime Museum*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 5. 2. 2017.
2. ↑  „*Greenwich*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 5. 2. 2017.

Vanjske veze
------------

***Nacionalni pomorski muzej, Greenwich*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice muzeja (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 153531318
* LCCN: n80126325
* ISNI: 0000 0004 0426 429X
* GND: 1049610-5
* SUDOC: 028465725
* BNF: cb12029624p (podaci)
* NKC: kn20070307015

 |
Koordinate: 42°00' SG Š 20°44' IGD

**Nacionalni park Šar-planina** se nalazi na Kosovu i Metohiji, Srbiji. Osnovan je 1986. godine i površina nacionalnog parka je 39.000 hektara.

Strogi prirodni rezervati u parku:

* Mešovite listopadne šume i kamenjari u klisuri Rusenice - stanište balkanskog risa (*Lynx lynx balcanicus*);
* Popovo prase - čiste ili mešovite šume munike;
* Ošljak - šume munike, žbunaste zajednice bora krivulja, čiste smrčeve šume;
* Golem bor - očuvane stare šume munike.

Sa 147 vrsta leptira, Šar-planina je najbogatije područje Evrope, a sa preko 200 vrsta ptica (orao bradan, beloglavi sup, suri orao, tetreb), ona je stecište 60% ornitofaune Srbije. Na nepreglednim prostranstvima Šar-planine, mogu se videti endemične i reliktne vrste sitnih glodara, kao što su dinarska voluharica, kuna zlatica, kuna belica, vidra, ali i divlja mačka, ris, medved i divokoza.

Sa brojnim glacijalnim jezerima i raznovrsnim oblicima glacijalnog reljefa, Šar-planina predstavlja pravi muzej glacijalnog reljefa pod otvorenim nebom.

Bogato kulturno-istorijsko nasleđe predstavljaju 34 srednjevekovne crkve i manastiri, poput manastira Sv. Petra Koriškog iz 13. veka i manastira Sv. Arhangela iz 15. veka nadomak Prizrena, a turistima je na raspolaganju i ski-centar na Brezovici.

Eksterni linkovi
----------------

***Nacionalni park Šar-planina*** na Wikimedijinoj ostavi

.

* Vebsajt o Nacionalnom parku Šar-planini Arhivirano 2006-02-10 na Wayback Machine-u na srpskom
* Šar planina na engleskom

  


| Nacionalni parkovi Srbije | Zastava Srbije |
| --- | --- |
| Đerdap | Kopaonik | Tara | Šar-planina | Fruška gora |
*Njena Carska i Kraljevska Visost* **Nadvojvotkinja Francesca od Austrije** (puno ime: **Francesca Anne Dolores**; rođena 7. juna 1958) je austrijska kolekcionarka umjetnina i titularna nadvojvotkinja po braku.

Rođena je kao baronica Francesca von Thyssen-Bornemisza de Kászon et Impérfalva. Roditelji su joj bili baron Hans Heinrich Thyssen-Bornemisza i Fione Frances Elaine Campbell-Walter, treće od pet njegovih supruga. Njena porodica je poznata po tradicionalnom interesu za očuvanje umjetnina.

Obrazovana je u Institutu Le Rosey u Švicarskoj i dvije godine je pohađala Central Saint Martins College of Art and Design. Nakon napuštanja koledža radila je kao glumica, pjevačica i model. Tokom deset godina nakon napuštanja koledža živjela je u Ujedinjenom Kraljevstvu, New Yorku i Los Angelesu prije nego što se preselila u Lugano da bi postala kustos očeve kolekcije umjetničkih djela.

Francesca je danas vodeća ličnost u svijetu umjetnosti i posjeduje vlastitu kolekciju umjetnina sa preko tri hiljade djela.

Od 31. januara 1993. godine udata je za nadvojvodu Karla od Austrije i nosi titulu austrijske nadvojvotkinje i češke, mađarske i hrvatske princeze. Sa nadvojvodom Karlom ima sina i dvije kćeri. Karl i Francesca trenutno žive odvojeno.

Šablon:Austrijska carska porodica

Vanjske veze
------------

* FT o projektu Francesce v. Habsburg
* Intervju s Francescom von Habsburg
*Njegova carska i kraljevska visost* **Nadvojvoda Karl od Austrije** (puno ime: **Karl Thomas Robert Maria Franziskus Georg Bahnam**; rođen 11. januara 1961) prvi je u nasljednom nizu za titulu cara Austrije i kralja Mađarske, Češke, Hrvatske, Slavonije i Dalmacije.

Porijeklo
---------

Nadvojvoda Karl najstariji je sin i šesto dijete Otta von Habsburga, najstarijeg sina posljednjeg austrijskog cara Karla i Regine od Sasko-Meiningena. Kao unuk posljednjeg cara Austrije i kralja Mađarske nosi oslovljavanje *Njegova carska i kraljevska visost* nadvojvoda Karl od Austrije. Republika Austrija ne priznaje titule njegove porodice i po austrijskom zakonu on je **Karl Habsburg-Lothringen**.

Funkcije
--------

Karl je od 1987. godine osnivač i predsjednik organizacije *Paneurope-Austria*. Dana 13. oktobra 1996. godine izabran je za člana Evropskog parlamenta (Austrijska narodna stranka). Od 19. januara 2002. godine generalni je direktor Organizacije nepredstavljenih nacija i naroda. Neko vrijeme vodio je i televizijski kviz po imenu **Who-is-Who** na austrijskoj televiziji ORF.

Privatni život
--------------

Nadvojvoda Karl živi u gradiću Anif kod Salzburga od 1981. godine. Dana 31. januara 1993. godine oženio se s baronicom Francescom Thyssen-Bornemisza, koja je od tada **nadvojvotkinja Francesca od Austrije**. S njom ima troje djece.
**Prestwich** je grad od 34,400 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Greater Manchester.

Administrativno podpada pod Metropolitanski borough Bury.

Geografske karakteristike
-------------------------

Prestwich leži nedaleko od rijeke Irwell u sredini Grofovije Greater Manchester, udaljen oko pet km sjeverno od centra Manchestera i isto toliko od Salforda i nekih osam km južno od svog administrativnog centra Burya.

Historija
---------

Prestwich je prvi put dokumentiran 1193. kao feud porodice *Prestwich*. U njihovim rukama ostao je do 1362. nakon tog je postao feud porodice *Langley*, koja je dominirala manchesterskim krajem od 1350. do 1660.

U to vrijeme bio je centar parohije Prestwich-cum-Oldham.

Nakon izgradnje makadamske ceste 1754. i u Prestwichu se razvila tekstilna industrija, koja se razbuktala nakon gradnje željezničke pruge 1879.

Današnji Prestwich je jedno od stambenih predgrađa Manchestera.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Prestwich Area Profile" (engleski). Bury Council. Pristupljeno 18. 04. 2017. [*mrtav link*]
2. ↑  „A Short History of Prestwich" (engleski). TownTalk. Pristupljeno 17.04. 2017.

Vanjske veze
------------

***Prestwich*** na Wikimedijinoj ostavi

* A Short History of Prestwich (`en`)
**Nekropola Mramorje u Bučju** nalazi se na području opštine Srebrenica, Bosna i Hercegovina. Nekropola sa 15 stećaka je nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.

Lokacija
--------

Naselje Bučje se nalazi udaljeno od općine Srebrenica oko 5km zračne linije u pravcu jugozapada. Na raskršću puteva, iz pravca Podravanja prema Bučju i Kutuzeru, nalazi se manje uzvišenje na kojem su smješteni stećci. Nadmorska visina lokaliteta je 826 m.

Historija
---------

U srednjem vijeku, zahvaljujući bogatstvu rude iz koje se dobivalo srebro, Srebrenica je bila jedno od najrazvijenijih rudarskih i trgovačkih naselja u srednjovjekovnoj bosanskog državi, zahvaljujući konjukturi potražnje srebra u Evropi. Također, Srebrenica je bila jedan od najvećih rudnika na Balkanu. Kao rudnik prvi put se spominje 1352. pred kraj vladavine bana Stjepana II. Naselje se počelo razvijati u drugoj polovini XIV stoljeća, a svoj najveći uspon dostiglo je u prvoj polovini XV stoljeća kao važan trgovački centar sa intenzivnom trgovinskom razmjenom.

Opis
----

Stećci pripadaju vrsti položenih kamenih monolita i javljaju se u tri forme; ploča, sanduk i sljemenjak. Njihovo umjetničko oblikovanje očituje se u formi i ukrasu. Na ovoj nekropoli postignut je visoki nivo estetske vrijednosti forme: pojedini stećci imaju relativno velike dimenzije. Od ukupno 15 spomenika (2 ploče, 5 sanduka i 8 sljemenjaka), ukrašen je samo jedan sljemenjak, i to motivom figuralne predstave i dvojne spirale, rađene tehnikom reljefnog ispupčenja i udubljenja. Pored ukrasa neophodno je napomenuti da se sanduk br. 10 sa čeone strane završava na svod, a sanduk br. 11 ima jednu naglašeniju gornju površinu. Stećci su fino obrađeni, dijelom prevrnuti i utonuli u zemlju.

Literatura
----------

* Desanka Kovačević-Kojić - Gradska naselja srednjovjekovne bosanske države, Sarajevo: 1978.
**Pretide** (starogrčki: ) bilo je, u grčkoj mitologiji, skupno ime za tri kćerke argivskog kralja Preta i njegove supruge Stenebeje, koje su se zvale Lisipa, Ifinoja i Ifijanasa. Servije, Vergilijev komentator, umesto poslednje dve navodi Hiponoju i Kirijanasu, a Klaudije Elijan spominje samo dve kćerke, Elegu i Kelenu.

Mitologija
----------

Kad su Pretove kćeri stasale za udaju, imale su brojne prosce, ali ih je obuzelo ludilo, što je, prema jednima, bila Herina kazna zato što su se hvalisale da se po svojoj lepoti mogu izjednačiti s Herom ili zato što su ukrale zlato s Herine statue, a, prema drugima, Dionisova kazna zato što su se protivile njegovom kultom. Prema Bakhilidu, Pretove su se kćeri hvalisale da je dvorac njihova oca bogatiji od Herinog svetilišta, pa ih je boginja naterala da odu u planine, gde im se sasvim pomračio um. Nakon višemesečnog lutanja po Peloponezu stigle su u Arkadiju, a Pret je, tragajući za njima, stigao do izvora u Lusima, gde je zamolio Artemidu za pomoć obećavši da će žrtvovati dvadeset riđih goveda Suncu. Artemida je umilostivila Heru i devojkama vratila razum, pa su joj u znak zahvalnosti one podigle hram u Lusima.

Prema drugoj verziji, dok su devojke lutale Peloponezom, Pret je pozvao čuvenog proroka Melampoda da mu izleči kćerke. Melampod je obećao da će ih izlečiti, ako mu kralj prepusti jednu trećinu svog kraljevstva i dadne mu jednu od svojih kćeri za ženu. Pret je taj predlog odbio, ali kad se ludilo nastavilo i zatim se proširilo i na druge Argivljanke, poslao je glasnike Melampodu da traži njegovu pomoć. No, Melampod je sad tražio dve trećine argivskog kraljevstva, jednu za sebe i jednu za svog brata, Bijanta. Pret je pristao i Melampod je s grupom mladića pošao za Argivljankama i, uz glasne povike i razuzdan ples, progonio ih sve do Sikiona. Ifinoja je tokom potere umrla, no ostale žene su preživele i bile izlečene, nakon što su očišćene u izvoru Angiru ili u Artemidinom hramu blizu grada Lusija, odnosno, prema, drugima, blizu samog Sikiona. Nakon toga Pret je podelio svoje kraljevstvo i Ifijanasu udao za Melampoda, a Lisipu za Bijanta. Pausanija beležio jedno predanje o tome da je Pret povodom izlečenja svojih kćerki utemeljio Herino svetilište na putu između Sikiona i Titane, kao i Apolonovo svetilište u Sikionu. U izvorima se navode različita mesta na kojima je navodno došlo do izlečenja, a Pindar čak navodi da je Pretove kćerke izlečio sam Asklepije. Neki kažu da je ludilo obuzelo argivske žene tek kasnije, u vreme Anaksagorine vladavine.

Literatura
----------

* Schmitz, Leonhard (1867), „Proetus (1)",  Smith, William, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, **1**, Boston, pp. 8
* Srejović, Dragoslav; Cermanović-Kuzmanović, Aleksandrina (1989). *Rečnik grčke i rimske mitologije*. Beograd: Srpska književna zadruga.
**Nekropola Grčko groblje u Hrti** nalazi se u općini Prijepolje, Srbija. Nekropola je na listi 28 srednjovjekovnih nekropola stećaka koje su 2016. godine proglašene Svjetskom baštinom UNESCO-a. Na listi su 20 nekropole u Bosni i Hercegovini, po 3 u Srbiji i Crnoj Gori, a 2 u Hrvatskoj.

Ovi monolitni kameni nadgrobni spomenici (stećci) nastali su u periodu od druge polovine 12. do 16. vijeka, iako su se najintenzivnije izrađivali tokom 14. i 15. stoljeća. Stećci su izuzetno svjedočanstvo o duhovnim, umjetničkim i historijskim aspektima srednjovjekovnih kultura jugoistočne Evrope, područja u kojem su se tradicije i uticaji evropskog zapada, istoka i juga ispreplitali sa ranijim tradicijama. Ističu se po svojoj međukonfesionalnosti, a ispod njih su sahranjivani pripadnici sve tri srednjovjekovne kršćanske zajednice, uključujući pravoslavnu, katoličku i bosansku crkvu.

Grčka groblja
-------------

U 15. stoljeću prestao je običaj podizanja nadgrobnih spomenika tipa stećaka i tradicija je zaboravljena. To je dovelo do toga da se ovi spomenici kod kasnijih generacija poimaju kao obilježja nekih drugačijih i tuđih pokojnika (dalekih i starih), a najčešće su se pripisivali "grčkom" stanovništvu. Sinonim za "daleko i staro" bila je *Stara Grčka*, te je tako nastalo "grčko groblje".

Opis
----

Nekropola se nalazi u selu Hrta, 16 km jugozapadno od Prijepolja, u planinskom kraju. Nekropolu čine Donje i Gornje groblje, međusobno udaljena 100 metara, sa nadgrobnim spomenicima raspoređenim na dvije humke okružene seoskim putem i potokom. Orijentirani su istok-zapad.

Gornje groblje se sastoji od 33 nadgrobna spomenika: 12 ploča, 18 sanduka i 3 amorfna spomenika. Sedamnaest nadgrobnih spomenika je sa različitim motivima ukrašavanja: konop i valovita linija oivičena kružićima, cik-cak ornamenti, mali krug sa upisanim krstom ili veliki krug u kome je upisan krst čiji se krakovi završavaju koncentričnim krugovima, mač, štit i jelen sa naglašenim rogovima i konturom tijela, u položaju skoka ili kretanja. Na bočnim stranama većih sanduka arkade imaju oblik plitke niše i pri vrhu su oblikovane polukružno ili kao prelomljen luk sa međuprostorima između stubova. Na tri sanduka su uklesane šest ili četiri niše na širim bočnim stranama ili samo dvije niše na bočnim užim stranama koje formiraju arkade.

Na donjem groblju ima ukupno 44 spomenika od kojih je ukrašena samo jedna ploča.
**Puerto Maldonado** znan i kao *Tambopata*, je lučki grad od 87,080 i aglomeracija 93,900 stanovnika na jugoistoku Perua u Departmanu Madre de Dios u kom je administrativni centar.

Karakteristike
--------------

Puerto Maldonado se nalazi u amazonskoj prašumi, na ušću rijeke Tambopate u rijeku Madre de Dios, udaljen 261 km od Cuzca sa kojim je povezan cestom 30C.

Historija
---------

Puerto Maldonado je osnovan u julu 1902. ime je dobio po istraživaču Faustinu Maldonadu koji je u 18. vijeku prvi doplovio do ušća Tambopate u Madre de Dios, i urezao svoje ime u deblo ogromnog stabla. Taj datum je proglašen službenim tek 1985.

Današnji Puerto Maldonado je administrativno-trgovački centar poljoprivrednog kraja u kom se uzgaja brazilski orah, kaučuk, riža, šećerna trska, manioka i druge tropske kulture.
Poznat je po zlatonosnoj rijeci Tambopati u kojoj još puno ljudi ispire taj skupi metal.

Najveći dio lokalnog prometa odvija se brodovima a udaljeniji Internacionalnim aerodromom *Padre Aldamiz* (ICAO: **SPTU**, IATA: **PEM**) sa dnevnim linijama za Limu i ostale gradove Južne Amerike.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Puerto Maldonado Locality in Madre de Dios*" (engleski). City population. Pristupljeno 2.06.2023.
2. 1 2  „*Puerto Maldonado in Tambopata (Madre de Dios Region)*" (engleski). City population. Pristupljeno 2.06.2023.
3. 1 2  „*Puerto Maldonado, Peru*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 2.06.2023.
4. ↑  „*10 de Julio: Aniversario de la Fundación de Puerto Maldonado*" (španjolski). Noticias Iglesia de Jesucristo. Pristupljeno 2.06.2023.
5. ↑  „*Padre Aldamiz International Airport*" (engleski). SKYbrary. Pristupljeno 2.06. 2023.

Vanjske veze
------------

***Puerto Maldonado*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Municipalidad Provincial de Tambopata* (službene stranice) (`en`)
**Rheged** (fonetski:ˈr̥ɛɡɛd) je bilo britsko kraljevstvo post-rimske Britanije , odnosno jedno od kraljevstava područja koje se u kasnijim velškim srednjovjekovnim kronikama i pjesmama zvalo *Hen Ogledd* ("Stari sjever") i u ranom srednjem vijeku pokrivalo današnju sjevernu Englesku i južnu Škotsku. Precizne granice Rhegeda nikada nisu navedene, ali većina historičara vjeruje da je središte države bilo današnja Cumbria u Sjeverozapadnoj Engleskoj te da je Rheged mogao sadržavati i dijelove Lancashirea i Škotske. U historijskim izvorima Rheged se vezuje za kralja Uriena Rhegeda i njegovu porodicu. Podanici kraljevstva su govorili kumbrijski, britski dijalekt srodan starovelškom.

Krajem 6. vijeka je Urien došao u sukob sa susjednim anglijskim kraljevstvom Bernicija te ga porazio i umalo uništio; međutim, i on i sin Owain su ubijeni od strane drugih britskih poglavica, što je dovelo do slabljenja moći Uriena. Oko 638. se regedska princeza Riemmelth udala za nortumbrijskog kralja Oswiua čime je, prema mišljenju dijela historičara, utrt put postepenom preuzimanju Rhegeda od strane Nortumbrije, dovršenog oko 730. U nekoliko kasnijih vijekova je britski karakter Rhegeda nestao, a stanovništvo počelo govoriti staroengleski; u 10. vijeku, nakon vikinških osvajanja Nortumbrije, Rheged je došao pod vlast britske Kraljevine Strathclyde, kasnije inkorporirane u Škotsku.

Napomene
--------

1. ↑  Koch, John T. *Celtic culture: a historical encyclopedia* ABC-CLIO Ltd (15 Mar 2006) ISBN 978-1-85109-440-0 p. 1499.
2. ↑  Koch, John T. *Celtic culture: a historical encyclopedia* ABC-CLIO Ltd (15 Mar 2006) ISBN 978-1-85109-440-0 p. 1498.
3. ↑  Jackson, *Language & History in Early Britain*, p. 9

Literatura
----------

* Bartrum, PC (1966) *Early Welsh Genealogical Tracts*
* Chadwick, H.M. (1959) *Cambridge Studies in Early British History,* Cambridge University Press
* Chadwick, H.M. and Chadwick, N.K. (1940) *The Growth of Literature,* Volume 1, Cambridge University Press
* Chadwick, N.K (1973) *Studies in the Early British Church,* Archon Books.
* Ellis, Peter Beresford (1993) *Celt and Saxon*
* Higham, Nick (1986) *The Northern Counties to AD 1000*
* Jackson, Kenneth (1953) *Language & History in Early Britain*, Edinburgh University Press
* Kapelle, W.E. (1979) *The Norman Conquest of the North: the Region and its Transformation, 1000-1135.* University of North Carolina Press.
* Marsden, John (1992) *Northanhymbre Saga*
* Morris, John (1973) *The Age of Arthur*
* Morris-Jones, John (1918) *Y Commrodor 28*
* Williams, Ifor (1935) *Canu Llywarch Hen*
* Williams, Ifor (1960) *Canu Taliesin*
* Williams, Ifor Ed. (1972) *The Beginnings of Welsh Poetry," University of Wales Press.*
**Puerto La Cruz** je lučki grad u saveznoj državi Anzoátegui na sjeveru Venecuele od 288,500 stanovnika.

Puerto La Cruz zajedno sa susjednim gradovima Barcelona, Lechería i Guanta, formira najveću venecuelansku konurbaciju u kojoj živi 1.016.000 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Puerto La Cruz leži duž obale Karipskog mora Centar grada je udaljen samo nekih desetak km istočnije od Barcelone.

Historija
---------

Korijeni današnjeg grada leže se u ribarskom naselju lokalnih indijanaca iz 14. vijeka. Isprva se zvalo Puerto de la Orotava, jer je to bila najbolja luka, u 16. vijeku promjenjeno je ime u Puerto La Cruz (Luka kod križa) jer je jedan od novih kolonista postavio križ. 

Otkrića velikih rezervi nafte u istočnom Llanosu 1930-ih i snažan razvoj naftne industrije, pretvorili su to ribarsko seoce u užurbani lučki grad.

Naftovodi koji vode iz polja po Anzoátegui i iz polja u susjednim državama Guárico i Monagas dovode naftu do skladišta i rafinerije nafte u Puerto La Cruzu. Iz Puerto La Cruza se nafta dalje distribuira za Industrijsku i kućnu upotrebu u gusto naseljenom pojasu centralnog venecuelanskog masiva.

Puerto je također i Industrijski grad, zajedno sa susjednom Barcelonom i Guantamom.

Šetalište i obližnje plaže privlače brojne turiste, kao i trajektni terminal za odlazak na Margaritin otok.

Grad je dobro povezan autoputevima sa gradovima u unutrašnjosti, a nedaleko kod Barcelone je internacionalni aerodrom *General José Antonio Anzoátegui* (IATA: BLA, ICAO: SVBC).

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Puerto La Cruz*" (engleski). Encyclopedia Britannica. Pristupljeno 18. 09. 2017.
2. 1 2 3  „*Venezuela*" (engleski). Citypopulationde. Pristupljeno 19. 09. 2017.
3. ↑  „*Gran Barcelona - Sumario*" (španjolski). Declaracion. Pristupljeno 19. 11. 2017. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

***Puerto La Cruz*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Puerto La Cruz* na portalu Encyclopedia Britannica (`en`)
* *Alcaldía de Puerto La Cruz* Arhivirano 2017-11-19 na Wayback Machine-u (`es`)
**Petar Kolendić** (Dubrovnik, 17. rujna 1882. - Beograd, 14. travnja 1969.), povjesničar književnosti iz Dubrovnika, član srbokatoličkog pokreta.

Poznat je po napisanim studijama iz stare dubrovačke i dalmatinske književnosti. Još je kao gimnazijalac zašao u dubrovačke pismohrane i knjižnice. Otkrio je puno dragocjenih podataka i književnih priloga iz starije dubrovačke književnosti. Svoja prva znanstvena otkrića objavljivao je u časopisu *Srđ*. Rano se uključio u srbokatolički pokret zastupajući tezu o srpstvu Dubrovnika, srpskoj naravi dubrovačke književnosti, jezika i cjelokupne dubrovačke kulturne baštine. Kao učenik Dubrovačke gimnazije 1901. vlastoručno je ispisivao primjerak tajnoga učeničkog srpski usmjerenog lista *Poma*, koji se potajno čitao među srpski usmjerenom dubrovačkom mladeži. Kad se za to doznalo, bio je isključen s redovite nastave. Maturirao je 1903. godine nakon što je privatno polagao ispite. U Beču je prvobitno studirao matematiku i fiziku, a potom se na nagovor Milana Rešetara opredijelio za studije slavistike. Zahvaljujući prijedlogu Pavla Popovića izabran je 1924. za izvanrednog profesora na katedri za povijest srpske i jugoslavenske književnosti u Skoplju. Godinu kasnije postao je redovan profesor. Dopisni član SANU postao je 1932. Tijekom Drugog svjetskog rata jedno je vrijeme bio zatočen u logoru na Banjici, a umirovljen je 1942. godine. U listopadu 1944. zaposlio se u Državnom arhivu Srbije, a godinu nakon postao je redovni profesor Filozofskog fakulteta u Beogradu. Veći dio života proveo je u Beogradu. Bio je dugogodišnji profesor beogradskog sveučilišta i redovni član SANU od godine 1946. Umirovljen je 1955. godine, a nagradu za životno djelo dobio je 7. srpnja 1960. Društvo Srpska Zora je pred kraj obrazovanja financijski pomoglo Petru Kolendiću jer su njegovo gonjenje od austrijskih vlasti smatrali političkim stradanjem.

Izvori
------

1. Tolja, N: Dubrovački Srbi katolici - istine i zablude, Dubrovnik, 2011.

1. ↑  www.istorijskabiblioteka.com, "Петар Колендић"
2. ↑  Kolendić, Petar (1964). *Iz staroga Dubrovnika, pp. 249.*. Biograd: Srpska književna zadruga.
**Narod slobode** (ital. *Popolo della Libertà; PdL*; **PdL**) je italijanska politička stranka liberalno-demokratske i hrišćansko-konzervativne orijentacije.

PdL je stvorena 29. marta 2009 kao sinteza dve najjače italijanske partije desnog centra:

* *Napred Italijo*, liberalna partija koju vodi Silvio Berluskoni
* *Nacionalna Alijansa*, nacional-konzervativna stranka Đanfranka Finija.

PdL-u se pridružuje još 9 manjih političkih pokreta.

Na izborima 2008, centro-desničarska koalicija(**PdL-LN-MpA**) koju predvodi Berluskoni je pobedila, osvajajući većinsku podršku Skupštine.

Istorija
--------

Stranka je stvorena od strane Berluskonijeve liberalne i hrišćansko-konzervativne stranke Napred Italijo i Finijeve nacionalističko-konzervativne Nacionalne alijanse i još nekoliko manjih stranaka iz različitih sredina i političkih ubeđenja (nekoliko od tih je već bio član koalicije "*Kuća sloboda*" od 2001) među kojima su:

* **Hrišćanska demokratija za autonomije** (demohrišćanski regionalisti);
* **Nova Italijanska socijalistička partija** (socijaldemokrate);
* **Liberalni reformatori** (socijal-liberali);
* **Socijalna akcija** (nacionalisti).

PdL je pokrenut iznenada od strane Silvia Berluskonija tokom demonstracija u Milanu 18 novembra 2007. na Trgu San Babila.

Narod slobode je prvo osnovan kao federacija političkih stranaka 27 februara 2008, a zatim pretvorena u političku partiju.

Osnivački kongres partije održan je u Rimu između 27. i 29. marta 2009.

U Evropskoj uniji PdL se pridružio Evropskoj narodnoj partiji.
Na italijanskim opštim izborima 2008, PDL je osvojio 37,4% glasova i postao prva stranka u zemlji i stvorijo koaliciju sa Severnom Ligom i Pokretom za autonomiju Juga sa kojim je formirao vladu Berluskoni IV.

Lider stranke je Berluskoni od svog osnivanja. Međutim Berluskonijeva politika nametanja, kao i njegov previše "mek" odnos prema Severnoj ligi, pored konstantnog gušenja unutar-partijske opozicije je dovelo do rascepa u pokretu sredinom 2010. godine.

Struja sakupljena baš oko Finija 30. jula iste godine odlučila je da u oba doma Skupštine formira novu parlamentarnu grupu pod nazivom "*Budućnost i Sloboda za Italiju*"(**FLI**).

Finijev rascep je zaljuljo Berluskonijevu vladu time što se je FLI distancirala od rada vlade, iako iz nje nije izašla, dok je 6. novembra 2010 sazvan prvi kongres FLI na kom se je odlučio definitivni izlazak iz Naroda slobode, ali ne iz vlade.

Ipak i ta odluka je promjenjena time što su posle drugog kongresa 13 i 14 novembra 2010, Finijevi ministri napustili Berluskonijevu vladu i otvorili krizu u centro-desničarskoj koaliciji.

14 decembra 2010 Berluskoni je uspeo korumpirajući nekoliko poslanika iz opozije  da dobije novu parlamentarnu većinu bez Finija i njegove partije, iako verovatno vrlo brzo će se otvoriti put prema izborima.

Izborni rezultati
-----------------

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Narod slobode | Glasovi | % | Poslanička mesta |
| Izbori 2008 | Dom poslanika | 13.642.742 | 37,4 | 276 |
| Senat | 12.678.790 | 38,2 | 146 |
| Evropski izbori 2009 | 10.807.327 | 35,26 | 29 |
|

Izvori
------

1. ↑  Berluskoni: "Korumpirao sam 6 poslanika za dobro nacije"
**Procesija bušara** (mađarski: *Busójárás*, hrvatski: *Pohod bušara*) je šestodnevni karneval koji se održava svake godine krajem februara u mađarskom gradu Mohaču u Baranji.

Njime se obilježava kraj zime i evocira uspomena na protjerivanje Turaka. Ime je dobio po zastrašujuće zamaskaskiranim muškarcima, bušarima (*busós*), koji nose velike drvene maske i vunene ogrtače. Njihov izgled nalikuje na kastavske zvončare.

Karneval Busójárás uvršten je 2009. na UNESCO-v Popis nematerijalne svjetske baštine u Evropi.

Karakteristike i historija
--------------------------

U Mohaču se porijeklo tog običaja veže uz legendu o protjerivanju Turaka, njih su istjerali Hrvati (Šokci), prebjegli preko močvara na mohački otok, kojima je dojadilo bježanje i turska dominacija; pa su se zamaskaskirali i pod okriljem noći prešli Dunav i isprepadali Turke bukom svojim priručnih instrumenta i izgledom, te ih tako udaljili od Mohača.

Festival je višeslojan, od natjecanja za najbolji dječji kostim i masku, do prezentacije izrada maski ​​i vještina ostalih zanata.
Finale karnevala je dolazak više od 500 maškara (busós) čamcima preko Dunava u grad, koji se zatim kočijama ili maštovito kostimiranim vozilima provozaju do centralnog trga - Kola. Vrhunac je spaljivanje lijesa, koji simbolično predstavlja zimu, slavlje se nastavlja gozbama i muzikom po cijelom gradu.

Iako je karneval nastao među mohačkim Šokcima, on je danas opći simbol grada i uspomena na velike događaje u njegovoj historiji. Više od društvenog događaja, karneval je izraz pripadnosti gradu, društvenoj skupini i naciji. 
On igra važnu društvenu ulogu nudeći priliku sudionicima da se originalno izraze u svojoj zajednici. 
Umjetnost i zanate koji ga prate sačuvale su brojne skupine bušara različitog
kulturnog porijekla, od tehnika rezbarenja maski do same ritualne procesije i prenijeli ga generacijama do današnjih vremena.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6   „*Busó festivities at Mohács: masked end-of-winter carnival custom*" (engleski). UNESCO. Pristupljeno 16. 08. 2016.
2. ↑  „*History of the carnival*" (engleski). mohacs. Arhivirano iz originala na datum 2019-05-20. Pristupljeno 26. 08. 2016.

Vanjske veze
------------

***Procesija bušara*** na Wikimedijinoj ostavi

Busó Carnival Arhivirano 2015-09-07 na Wayback Machine-u (`en`)

| * p
* r
* u
Svjetska baština u Mađarskoj |
| --- |
|  | 
Obala Dunava, Budimska palača i Andrássy út u Budimpešti • Staro selo Hollókő • Nacionalni park Hortobágy • Kraške spilje Aggteleka i Slovačkog krša 1) • Benediktinska opatija Pannonhalma • Nacionalni park Nežidersko jezero 2) • Ranokršćanska nekropola Sopianae • Tokajski vinogradi
 | Mađarska zastava |
| **Mađarska nematerijalna svjetska baština**
Procesija bušara na Mohaču • Sokolarstvo3) • Folklor i vez etničke grupe Matyó
 |
| 
1) Zajednička svjetska baština Mađarske i Slovačke 
2) Zajednička svjetska baština Mađarske i Austrije 
2) Nematerijalna svjetska baština više zemalja 
 |
Petar Janjatović
**Petar Janjatović** (Beograd, 30. jun 1956) je srpski muzički novinar i rok kritičar.

Janjatović je prve kontakte sa novinarstvom imao je u gimnaziji kao saradnik emisije "Veče uz radio" Prvog programa Radio Beograda. Od 1976. godine je sarađivao u brojnim novinama i časopisima poput: Zdravo, Džuboks, Ukus nestašnih, Start, Politikin zabavnik, NIN, Vreme, a takođe je vodio i pripremao muzičke radio i TV emisije. Bio je umetnički direktor poslednjeg Omladinskog festivala u Subotici 1990. godine. Od proleća 1997. do proleća 2002. godine radio je kao muzički urednik na RTV Pančevo. Danas je dopisnik časopisa Bilbord i predstavnik izdavačke kuće Dalas Rekords za Srbiju. Od 2003. do 2005. je bio u žiriju emisije Idol koja se emitovala na BK televiziji.

Knjige
------

***Petar Janjatović*** na Wikimedijinoj ostavi

* „Drugom stranom-Almanah novog talasa u SFRJ" (koautori David Albahari, Dragan Kremer), IIC, Beograd, 1983.
* „Pesme bratstva & detinjstva" (Antologija rok poezije SFRJ 1967 – 1991), Nova, Beograd, 1993.
* „Ilustrovana YU Rock enciklopedija 1960-1997" Geopoetika, Beograd, 1998.
* „Ilustrovana Ex-YU Rock enciklopedija 1960-2000" Autorsko izdanje, Beograd, 2001.

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 49397215
* LCCN: nb98049692
* ISNI: 0000 0000 3863 4173
* GND: 1084639904
* SUDOC: 055819532
* BNF: cb13611336w (podaci)
* NKC: js2018999645

 |
**Macduff** (škotsko-gelski *An Dùn*) je grad na sjeveroistoku Škotske od 4,009 stanovnika.

Macduff administrativno podpada pod Područno vijeće (council area) - Aberdeenshire, a do 1975. je bio dio historijskog countya Banffshire.

Geografske karakteristike
-------------------------

Macduff leži duž istočne obale rijeke Deveron na mjestu gdje se ona uljeva u zaljev Banff u 
Sjeverno more , udaljen oko 72 km sjeverozapadno od Aberdeena. S druge strane rijeke leži grad Banff sa 
kojim je povezan mostom podignutim 1799.

Historija
---------

Macduff je svoju historiju dijelio sa susjednim Banffom i njegovim burghom. Od 19. vijeka 
razvio se kao ladanjsko mjesto. Poznat je po gradnji drvenih brodova i po velikom akvariju.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „(Aberdeenshire)" (engleski). City population. Pristupljeno 16. 01. 2015.
2. 1 2  „*Banff*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 16. 1. 2015.
3. ↑  „*Banff / Macduff*" (engleski). VisitScotland. Pristupljeno 16. 1. 2015.

Vanjske veze
------------

***Macduff*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Banff / Macduff* na portalu VisitScotland (`en`)
Koordinate: 10°18′N 3°32′W﻿ / ﻿10.300°N 3.533°W﻿ / 10.300; -3.533

 **Loropéni** je trgovački grad u općini Gaoua, pokrajina Poni na jugu Burkine Faso (regija Sud-Ouest), u blizini granice s Obalom Bjelokosti. Prema popisu iz 2006. godine, grad je brojao 45.297 stanovnika, a trenutni gradonačelnik je Jacob Siéhoué Hien.

Grad je najpoznatiji po kamenim ruševinama iz pred-europskog razdoblja (stare oko 1.000 godina), o kojima se veoma malo zna. Prema jednoj teoriji, one su ostaci antičkog dvora kralja Kaan Iya (mitskog vladara naroda Kaan). Prema drugoj to je naselje naroda Lohron ili Koulango, koji su od 14. do 17. stoljeća kontrolirali eksploataciju zlata iz okolice. Utvrđeno naselje je najmanje sedam stoljeća prosperiralo od lokalnog rudarenja zlata koje je izvozilo u udaljena trgovačka središta kao što su Djénné, Mopti i Timbuktu. Svojom veličinom i načinom gradnje se jako razlikuje od ostalih sličnih građevina u današnjoj Nigeriji, ili gradova gornjeg toka Nigera (Gana, Mali i Songaj). Slične, ali u još gorem stanju, su ruševine oko kraljevskog dvora u Obiréu, koji je bio prijestolnica naroda Gan.

Ruševine zidina Loropénija, površine 11.130 m², su upisane na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi kao "najbolje sačuvano prapovijesno utvrđeno naselje zapadne Afrike".

Izvori
------

1. ↑  „Popis stanovnika 2006. god.". Arhivirano iz originala na datum 2015-07-21. Pristupljeno 2013-08-13.

Vanjske veze
------------

***Loropéni*** na Wikimedijinoj ostavi

* Fotografije na ourplaceworldheritage.com Arhivirano 2012-02-05 na Wayback Machine-u (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 311456603

 |