recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**GLAM** je kratica za "galerije, biblioteke, arhive i muzeje ",   i odnosi se na kulturne institucije čija je misija pružanje pristupa znanju. GLAM prikupljaju i održavaju materijale kulturne baštine u javnom interesu. Kao institucije za prikupljanje, GLAM-ovi čuvaju i čine dostupnim primarne izvore dragocjenim za istraživače.

GLAM logo na Wikimediji
Verzije skraćenice uključuju **GLAMR**, koji precizira upravljanje zapisima (**R**ecords), ☃☃ i raniji obrazac **LAM**, koji nije specificirao "galerije" (bilo da se smatra podskupom muzeja, bilo da se potencijalno zbunjuje sa komercijalnim ustanovama u kojima se kupuje i prodaju umjetnine).

Kao skraćenica, LAM se koristi od 1990-ih;  pojavilo se kada su ove institucije vidjele da se njihove misije preklapaju, stvarajući potrebu za širim grupiranjem industrijskog sektora. To je postalo očito kad su svoje kolekcije postavili na mrežu - umjetnička djela, knjige, dokumenti i artefakti svi su zapravo postali "informativni izvori". Rad na publiciranju kolekcija GLAM sektora na mreži podržavaju recimo organizacije poput GLAM Peak u Australiji  i Nacionalni digitalni forum na Novom Zelandu. 

Pristalice veće suradnje tvrde da je sadašnja konvergencija zapravo povratak tradicionalnom jedinstvu. Te institucije dijele epistemološke veze koje potiču iz Aleksandrijskog muzeja i nastavljaju se kroz kabinete znatiželje okupljene u ranoj modernoj Evropi. Vremenom kako su se kolekcije proširivale, postajale su specijaliziranije i njihovi su stanovi bili odvojeni prema obliku informacija i vrstama korisnika. Dalje, tokom devetnaestog i dvadesetog vijeka za svaku vrstu institucije razvijala su se posebna profesionalna društva i obrazovni programi.

Izvori
------

1. ↑  Australian Society of Archivists, Australian Society of Archivists Annual Conference - GLAM, 17–20 September 2003, Hilton, Adelaide.
2. ↑  „GLAM - CC Wiki". Creative Commons. Pristupljeno 29 October 2011.
3. ↑   *Information Retrieval & Library Automation*.
4. ↑  „GLAM Peak — Digital Access to Collections". Pristupljeno 10 Jun 2019.
5. ↑  „National Digital Forum". Pristupljeno 10 Jun 2019.
6. ↑  Marcum, Deanna (2014-01-01). „Archives, Libraries, Museums: Coming Back Together?". *Information & Culture: A Journal of History* **49** (1): 74-89. DOI:10.1353/lac.2014.0001. ISSN 2166-3033.

Vanjske veze
------------

* Saradnja biblioteka, arhiva i muzeja, OCLC
**Dobričin prsten** je najveća nagrada koja se u Srbiji dodeljuje pozorišnim glumcima i glumicama za životno delo, odnosno celokupno pozorišno glumačko ostvarenje. Nagrada je ustanovljena 1980. godine, a prvi dobitnik nagrade je glumac Ljuba Tadić. Nagradu su ustanovili Savez dramskih umetnika Srbije i Muzej pozorišne umetnosti Srbije, kojima se pridružila Zlatara Majdanpek. 

Nagrada nosi ime po prstenu koji je glumac Dobrica Milutinović 1937. godine dobio od Udruženja glumaca Kraljevine Jugoslavije kao priznanje za izuzetan doprinos pozorištu.

Nagradu dodeljuje sedmočlani žiri, glumcima i glumicama koji/e više od 20 ostaruju značajne uloge na sceni.

Nagrada se sastoji od zlatne kopije prstena iz 1939. koju izrađuje Zlatara Majdanpek i uikatne diplome, koja je rad akademskog slikara Geroslava Zarića. Savez dramskih umetnika Srbije izdaje i monografije glumaca i glumica, nagrađenih Dobričinim prstenom. 

Od 2000. godine generalni pokrovitelj nagrade je Fond Madlena Zepter, odnosno od 2005. Fond Philip i Madlena Zepter.

Dobitnici i dobitnice Dobričinog prstena
----------------------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| **Godina** | **Dobitnik/Dobitnica** |
| 1980 | Ljuba Tadić |
| 1981 | Mira Stupica |
| 1982 | Mija Aleksić |
| 1983 | Zoran Radmilović |
| 1984 | Nevenka Urbanova |
| 1986 | Rahela Ferari |
| 1988 | Branko Pleša |
| 1990 | Danilo Bata Stojković |
| 1992 | Marija Crnobori |
| 1994 | Mata Milošević |
| 1995 | Ljiljana Krstić |
| 1996 | Petar Kralj |
| 1997 | Olivera Marković |
| 1998 | Rade Marković |
| 1999 | Stevan Šalajić |
| 2000 | Mira Banjac |
| 2001 | Vlastimir Đuza Stojiljković |
| 2002 | Stevo Žigon |
| 2003 | Mihailo Miša Janketić |
| 2004 | Petar Banićević |
| 2005 | Svetlana Bojković |
| 2006 | Bora Todorović |
| 2007 | Ksenija Jovanović |
| 2008 | Predrag Ejdus |
| 2009 | Voja Brajović |
| 2010 | Jelisaveta Seka Sablić |
| 2011 | Ružica Sokić |
| 2012 | Predrag Miki Manojlović |
| 2014 | Jasna Đuričić |
| 2016 | Milena Dravić |
| 2018 | Nebojša Glogovac |
| 2019 | Mirjana Karanović |
| 2020 | Petar Božović |
| 2021 | Milan Gutović |
| 2022 | Boris Isaković |

Vanjske veze
------------

* Pravilnik o dodeli Dobričinog prstena Arhivirano 2006-10-03 na Wayback Machine-u
* Nagrada Dobričin prsten dramskoj umetnici Jasni Đuričić
*Za ostale upotrebe, v. Gabrovo (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 59′ 20" SGŠ, 22° 47′ 53" IGD

**Gabrovo** (mak. *Габрово*) je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Gabrovo je u sastavu opštine Delčevo.

Prirodni uslovi
---------------

Gabrovo je smešteno u istočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Bugarskom - 6 km severoistočno od naselja. Od najbližeg grada, Delčeva, naselje je udaljeno 2 kilometara severoistočno.

Naselje Gabrovo se nalazi u istorijskoj oblasti Pijanec. Naselje se razvilo na severnom obodu Delčevske kotline. Severoistočno od naselja izdiže se planina Vlajna, dok jugozapadno od njega protiče reka Bregalnica. Nadmorska visina naselja je približno 660 metara. 

Mesna klima je kontinentalna.

Stanovništvo
------------

Gabrovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 794 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%). Početkom 20. veka većina su bili Torbeši (islamizovani Makedonci), ali su se oni posle Balkanskih ratova iselili u Tursku.

Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.delcevo.gov.mk Zvanična stranica opštine Delčevo

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Delčevo |
| --- |
| **Delčevo** • 
Bigla •
Vetren •
Virče •
Vratislavci •
Gabrovo •
Grad •
Dramče •
Zvegor •
Ilijovo •
Kiselica •
Kosovo Dablje •
Novi Istevnik •
Očipala •
Poleto •
Razlovci •
Selnik •
Stamer •
Stari Istevnik •
Trabotivište •
Turija •
Čiflik |  |
Gao Lishi
**Gao Lishi** (tradicionalni kineski: ; pinyin: *Gāo Lìshì*) (684–762), formalno **Vojvoda od Qija** (齊公), bio je eunuh i dvorski službenik u doba kineske dinastije Tang, koji je stekao veliku moć i uticaj za vrijeme vladavine cara Xuanzonga. Iako je zahvaljujući svojoj službi stekao ogromno bogatstvo, veće od mnogih plemića u tadašnjem Kineskom Carstvu, kineske tradicionalne historije ga ističu kao pozitivan primjer zbog bespogovorne odanosti caru, koju je iskazao čak i kada je car postao *Taishang Huang* (umirovljeni vladar), a vlast preuzeo njegov sin Suzong, te zbog toga Gao Lishijev život došao u pitanje. Eunuh Li Liguo mu je bio glavni suparnik, te je na kraju nagovorio cara Suzonga da ga protjera. Pomilovan je tek nakon Suzongove smrti 762. godine, ali je nakon povratka u prijestolnicu ubrzo umro, slomljen tugom za svojim gospodarom Xuanzongom.

V. također
----------

* Li Bai

Izvori
------

* *Knjiga Tanga*, vol. 184 Arhivirano 2008-04-10 na Wayback Machine-u.
* *Nova knjiga Tanga*, vol. 207 Arhivirano 2008-04-08 na Wayback Machine-u.
* *Zizhi Tongjian*, vols. 210, 212, 213, 214, 215, 216, 217, 218, 221, 222.
**Dugong** (lat. *Dugong dugon*) je veliki morski sisavac, jedan od četiri živih vrsta iz reda sirena. To je jedini živi predstavnik nekad različitih vrsta iz porodice Dugongidae. Njegov najbliži suvremeni srodnik je Stellerova morska krava (lat. Hydrodamalis gigas) istrijebljena u 18. stoljeću. 

To je ujedno jedini predstavnik roda sirena, koji obitava u vodama barem 37 zemalja širom Indo-Pacifika, iako većina dugonga žive u sjevernim vodama Australije između Zaljeva morskih pasa i Zaljeva Moreton.

Kao i sve moderne vrste sirena, dugong ima fusiformno tijelo bez leđne peraje ili stražnjih nogu. Dugong u velikoj mjeri ovisi o morskim travama, kojima se hrani te je stoga ograničen na obalna staništa, gdje rastu morske trave, a najviše se javljaju u širokim, plitkim, zaštićenim područjima, kao što su: uvale, šume mangrova i strane velikih obalnih otoka. Njegova njuška prilagođena je za ispašu travu.

Dugong se lovi već tisućama godina zbog mesa i ulja. Mnoge populacije su blizu izumiranja. IUCN navodi, da je dugong ugrožena vrsta, kojoj prijeti izumiranje, a Konvencija o međunarodnoj trgovini ugroženim vrstama ograničuje ili zabranjuje trgovinu proizvodima od dugonga. Unatoč tome što je zakonom zaštićena vrsta u mnogim zemljama, ugrožava ga čovjek lovom i uništavanjem staništa. Ima dugi životni vijeku od 70 godina ili više i sporu stopu reprodukcije.

Vanjske veze
------------

Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi nalazi se članak na temu: **Dugong** |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Dugong** |
|  | Wikivrste imaju podatke o: **Dugong** |
**Gaochang** (kineski: ; pinyin: *Gāochāng*) je nalazište na kome se nalaze ostaci drevnog grada-oaze na sjevernom rubu Taklamanske pustinje u kineskoj oblasti Xinjiang. Gaochang je bio poznat kao trgovačko središte, odnosno stanica na Putu svile. Ruševine se nalaze 30 km jugoistočno od modernog Turpana.

Gaochang je nastao u 1. vijeku pne. Oko njega je živio nomadski narod Jushi, ali je sam grad nešto kasnije zauzela carska Kina pod dinastijom Han. Pod kineskom vlašću je ostao sve do kolapsa Zapadne dinastije Jin, kada su ga zauzeli Wu Hu barbari iz tzv. Šesnaest kraljevstava. Pod kinesku vlast je ponovno došao 640. Uništen je u 14. vijeku.

Galerija
--------

* Pristupni put.Pristupni put.
* Ruševine.Ruševine.
* "Glavno skladište"."Glavno skladište".
* "Glavno skladište"."Glavno skladište".

Izvori
------

1. ↑  „The Silk Road". ess.uci.edu. Arhivirano iz originala na datum 2016-03-15. Pristupljeno 21. IX 2007.

Eksterni linkovi
----------------

***Gaochang*** na Wikimedijinoj ostavi

* Online version of Albert Grünwedel's initial work in the area
* Online version of Grünwedel's further work in the area
* Online version of Le Coq's work on monuments of Gaochang

Koordinate: 42°51′10″N 89°31′45″E﻿ / ﻿42.85278°N 89.52917°E﻿ / 42.85278; 89.52917
Gao Shilian
**Gao Shilian** (高士廉) (576 – 14. februar 647), formalno ime**Gao Jian** (高儉) i kurtoazno ime Shilian, formalno **Vojvoda Wenxian od Shena** (申文獻公), bio je kineski plemić i velikodostojnik, najpoznatiji kao kancelar dinastije Tang. Kao tetak carice Zhangsun je ušao u srodstvo sa carem Taizongom i postao jedan od njegovih najpovjerljivijih suradnika.

Gao Shilian je bio u srodstvu sa carevima dinastije Sjeverni Qi. Dvije godine nakon njegovog rođenja, ta je dinastija srušena od strane dinastije Sjeverni Zhou, ali je Gaov otac Gao Mai izbjegao sudbinu većine članova vladajućeg klana, te ne samo preživio, nego ušao u službu Sjevernog Zhoua. Godine 581. je ušao u službu novouspostavljene dinastije Sui, kojoj će služiti i njegov sin.

Gao Shilian je 618. nakon smrti cara Yanga od Suija ušao u službu Xiao Xija, velmože koji je nastojao obnoviti dinastiju Liang. Tri godine kasnije se ta teritorija predala Li Xiagongu i Li Jingu, generalima u službi cara Gaozua. Gao je tada ušao u Gaozuuvu službu gdje je ostao sve do Gaozuve abdikacije 626. Tada je prešao u Taizongovu službu i njoj ostao do smrti, istakavši se brojnim upravnim reformama.

Napomene i reference
--------------------

1. ↑  兩千年中西曆轉換

* *Book of Tang*, vol. 65. Arhivirano 2008-02-10 na Wayback Machine-u
* *New Book of Tang*, vol. 95. Arhivirano 2008-02-10 na Wayback Machine-u
* *Zizhi Tongjian*, vols. 185, 189, 190, 191, 192, 195, 196, 197, 198.
**Gao Xianzhi** ili **Ko Sōnji**, (24. januar 756) bio je kineski vojskovođa korejskog (Goguryeo) porijekla koji je služio dinastiji Tang. Zahvaljujući brojnim pohodima koje je poduzeo na zapad - u područje Xiyu (današnji Xinjiang i nekadašnja sovjetska Centralna Azija) - preko Pamira - uspio je kinesku vlast proširiti sve do obala Aralskog i Kaspijskog jezera, odnosno dovesti Kinu do najzapadnije točke teritorijalne ekspanzije u cijeloj historiji. Taj je, uspjeh, međutim, bio kratkotrajan, jer su trupe Abasidskog Kalifata godine 751. Gao Xianzhiju nanijele veliki poraz u bitci za Talas; događaj, zahvaljujući kome su Arapi došli u posjed tehnologije izrade papira i kompasa, doveo je do toga da Kina najveće Centralne Azije prepusti Arapima.

Usprkos toga, Gao Xianzhi je sačuvao reputaciju jednog od najvećih vojskovođa svog vremena i početkom 756. godine, nedugo nakon izbijanja An Shi ustanka je zajedno sa generalom Feng Changqingom branio prijevoj Tong od pobunjeničke vojske An Lushana. Međutim, i Gao i Feng su tom prilikom uvrijedili moćnog eunuha Bian Lingchenga (邊令誠). Bian je tada Fenga optužio za kukavičluk, a Gaoa za korupciju, te su obojica pogubljeni.

Fusnote
-------

1. ↑  兩千年中西曆轉換
2. ↑  Bo Yang, *Outlines of the History of the Chinese* (中國人史綱), vol. 2, p. 547.

* *Knjiga Tanga*, vol. 104 Arhivirano 2008-04-19 na Wayback Machine-u.
* *Nova knjiga Tanga*, vol. 135 Arhivirano 2007-12-26 na Wayback Machine-u.
* *Zizhi Tongjian*, 215, 216, 217.
Jeruzalemsko Kraljevstvo i druge križarske države oko 1135. godine, za vrijeme Fulkove vladavine.
**Fulk** (francuski: ; 1089/1092 – Akra, 13. novembar 1143), također poznat kao **Fulk Mlađi**, bio je grof Anjoua (kao **Fulk V**) od 1109. do 1129. godine, te kralj Jeruzalema od 1131. do smrti.

Otac mu je bio grof Fulk IV od Anjoua a majka Bertrade de Montfort. Godine 1092. je Bertrade napustila svog muža i došla na dvor francuskog kralja Filipa I za koga se udala. Fulk je svog oca naslijedio 1109. godine, a potom je preko braka Ermengarde od Mainea stekao bogatu pokrajinu Maine koja je time konačno pala pod anžuvinsku vlast. Godine 1119. je otišao u križarski rat u Svetu Zemlju gdje je postao blizak Templarskom redu.

Godine 1127. je jeruzalemski kralj Balduin II odlučio za njega udati svoju kćer Melisende, s obzirom da nije imao muške djece. Nakon dugih pregovora je Fulk pristao na brak, pod uvjetom da nakon smrti tasta naslijedi njegovu kraljevsku titulu i vlast. Za Melisende se oženio 1130. a kraljem postao nakon Balduinove smrti 1131. godine.

Njegovu vladavinu je na samom početku obilježio sukob sa lokalnim plemstvom - potomcima prvih križara - koje ga nije voljelo kao "došljaka" i koje se počelo okupljati oko Melisende. S njihovim vođom Hugom II od Jaffe je vodio kraći sukob. Kasnije se pomirio i posvetio vojnim i diplomatskim aktivnostima, uglavnom vezanim uz gradnju tvrđava na južnim i istočnim granicama. S druge strane je zanemario križarske države na sjeveru, što će kasnije iskoristiti muslimanski Zengidi.

Na putu je pao s konja te mu je smrskana lubanja. Umro je u Akri tri dana kasnije. Melisende, koja je ispočetka prema njemu bila neprijateljski raspoložena, iskreno ga je žalila. Dva njegova sina sa Melisende - Balduin i Amalric - će kasnije postati jeruzalemski kraljevi. Sinovi sa Ermengarde su naslijedili njegove evropske posjede - Geoffroy Anjou, a Elias Maine. Preko kćeri Matilde je bio djed engleskog kralja Henryja II.

Izvori
------

Literatura
----------

* Orderic Vitalis
* Robert od Torigny
* William od Tyrea
* Runciman, Steven (1952) *A History of the Crusades, Vol. II: The Kingdom of Jerusalem,* Cambridge University Press.
* Medieval Women, edited by Derek Baker, the Ecclesiastical History Society, 1978
* Payne, Robert. *The Dream and the Tomb*, 1984
* *The Damascus Chronicle of Crusades*, trans. H.A.R. Gibb, 1932.

Historijska proza
-----------------

***Fulk od Jeruzalema*** na Wikimedijinoj ostavi

* Judith Tarr, "Queen of Swords", A Forge Book, Published by Tom Doherty LLC. 1997

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi:**Fulk IV** | **grof Anjoua**1106–1129 | Slijedi:**Geoffroy V** |
| Prethodi:**William Rufus** | **grof Mainea**1110–1126 |
| Prethodi:**Balduin II** | **kralj Jeruzalema**1131–1143 | Slijedi:**Melisende i Balduin III** |
Grof Dirk V od Holandije, kasnija ilustracija.
**Dirk V** (1052 – 17. jun 1091) bio je grof Holandije (tada poznate kao Frizija) od 1061. do smrti.

Rodio se kao sin grofa Florisa I i Gertrude od Saksonije. Godine 1061. otac mu je ubijen u vrijeme ustanka protiv rimsko-njemačke carske vlasti ubijen. Tada je vlast kao regent preuzela njegova majka. Biskup Willem I Utrechta je iskoristio priliku da na račun malodobnog grofa preuzme vlast nad cijelom grofovijom, što je 1064. poveljama potvrdio car Heinrich IV. Mladom grofu je preostao tek jedan otok na krajnjem sjeveru.

Gertruda se godinu dana ranije udala za Roberta "Frizijca", sina flandrijskog grofa Balduina V. On je 1071. nakon bitke kod Cassela preuzeo vlast nad Flandrijom i mladom Dirku dao tzv. carsku Flandriju (istočno od Scheldta) kao apanažu. 

Priliku da te resurse iskoristi i povrati vlast nad grofovijom je dala Borba za investituru, odnosno sukob cara Heinricha sa papom Grgurom VII. Biskup Willem I se opredijelio za cara, a Dirk za papu. Dirkovim snagama se, međutim, na samom početku zaustavila vojska donjolotaringijskog vojvode Gottfrieda IV Grbavog; on je međutim ubijen 26. februara 1076. Biskup je umro 17. aprila 1076. Dirk je potom lako zauzeo oblasti Holandije te stavio pod opsadu Utrecht gdje je na kraju prisilio Willemovog nasljednika, biskupa Konrada, na predaju. Konrad se na kraju sporazumno odrekao svih zemljišta Grofovije.

Dirk je umro petnaest godina kasnije. Naslijedio ga je sin Floris II.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Floris I**  |  **grof Frieslanda zapadno od Vliea** 1061–1091 | Slijedi: **Floris II**  |

Vanjske veze
------------

* The History of the Lowlands Arhivirano 2006-05-27 na Wayback Machine-u
**Dirk III of Holandije** (nizozemski: ; njemački: ; 981/89 - 1039) također poznat i kao *Diederik* ili *Theodoric*, bio je grof Holandije od 993. do smrti. Otac mu je bio grof Arnulf, grof Holandije, a majka Luitgard od Luksemburga, šurjakinja rimsko-njemačkog cara Heinricha II Svetog. Oca je naslijedio dok je još bio dijete, pa mu je majka sve do 1005. vladala kao regent. U njegovo vrijeme područje kojim je vladao bilo je poznato kao Zapadna Frizija, te bilo uglavnom močvarno i slabo nastanjeno. Usprkos toga, Dirk je zahvaljujući kontroli nad plovnim rutama prema Sjevernom moru stekao značajan uticaj, te izgradio utvrđeni grad Vlaardingen iz koga je počeo naplaćivati carine i putarine trgovcima. Oni su se počeli žaliti caru Heinrichu II, koji je njegove zemlje udijelio biskupu Adalboldu II od Utrechta. Godine 1018. je na Vlaardingen krenula carska vojska na čelu sa Gottfriedom II od Donje Lotaringije; nju je Dirk III uspio poraziti u Vlaardingena i zarobiti. Nakon toga mu je dozvoljeno da zadrži svoju zemlju i nastavi naplaćivati putarinu. Nakon smrti Heinricha II je podržavao njegovog nasljednika Konrada II.

Literatura
----------

***Dirk III od Holandije*** na Wikimedijinoj ostavi

* Thimo de Nijs en Eelco Beukers, 'Geschiedenis van Holland', Part I: 'Tot 1572' (Hilversum 2002)
* Encyclopedia: Grote Winkler Prins
* Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America Before 1700 by Frederick Lewis Weis, Line 100A-21
* Cordfunke, 'Graven en Gravinnen van het Hollandse Huis' (1991)
* Count Holland and Frisia, Chapter 2. COUNTS OF HOLLAND (900)-1299

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Arnulf**  |  **grof Frieslanda zapadno od Vliea** 993–1039 | Slijedi: **Dirk IV**  |
**Dorchester** (čita se *Dorčester*) je grad na jugozapadu Engleske od 19,611 stanovnika on je administrativni centar (county town) Grofovije Dorset.

Geografske karakteristike
-------------------------

Dorchester leži u unutrašnjosti grofovije, duž obala rijeke Frome, udaljen desetak 
km od obala La Mancha

Historija
---------

Iz neolita ima dva značajna lokaliteta, jedan je Maumbury Rings, zemljana kružna henga južno od grada, a drugi leži 3 km jugozapadno, to je zemljana fortifikacija zvana Maiden Castle, koja se prostirala na 50 hektara. To je bilo važno neolitsko naselje koje je egzistiralo do željeznog doba..

Za rimskih vremena na mjestu bila je **Durnovaria**, jedan od većih gradova Rimske Britanije, o tome svjedoče brojni iskopani mozaici i vile..

Dorchester je za srednjeg vijeka već u 10. vijeku imao kovnicu novca, tako da je 1086. proglašen kraljevskim boroughom. Tokom 12. vijeka izgrađen je zamaka, a nešto prije 1331. franjevački samostan, za kog se pretpostavlja da je podignut na ruševinama zamka. status grada dobio je 1610.. 

Tokom 16. vijeka Dorchester je prosperirao zahvaljujući tkaonicama tekstila, a tokom 17. vijeka bio je slavan po tkanju serža, još i 
danas je poznat po svom pivu koje se kontinuirano proizvodi od početka 17. vijeka..

U gradu su 1834. osuđeni sindikalni aktivisti - nazvani Tolpuddlski mučenici. i poslani u progonstvo u Australiju.

Nedaleko od grada rođen je pisac Thomas Hardy, jedna od novela njegovih Priča iz Weseexa (Major iz Casterbridga) zbiva se u Dorchesteru.

Privreda
--------

Današnji Dorchester je prvenstveno trgovački centar ruralne okolice. Grad ima i nešto industrije koja proizvodi poljoprivredne mašine i par štamparija. U Engleskoj je poznat po ručno rađenim predmetima od kože.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Francuska, Bayeux
* Njemačka, Lübbecke
* Danska, Holbæk

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: South West England" (engleski). City population. Pristupljeno 18. 11. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Dorchester*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 16. 11. 2016.

Vanjske veze
------------

***Dorchester, Dorset*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Dorchester Town Council* (`en`)
**Dora Ruždjak Podolski** (Zagreb, 24. 8. 1971.) je hrvatska kazališna redateljica.

Završila je Školu za ritmiku i ples te klasičnu gimnaziju u Zagrebu. Studirala je latinski i grčki jezik na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, a 1997. diplomirala kazališnu režiju i radiofoniju na Akademiji dramske umjetnosti u Zagrebu. 

Do sada je režirala 40 naslova, a među najdraža ostvarenja ubraja: *Madama Butterfly* (G. Puccini), *Traviata* (G. Verdi), *Tragedija mozgova* (J. P. Kamov), *Lijepa Helena* (J. Offenbach), *Ježeva kućica* (B. Ćopić), *Chicago* (Kander - Fosse - Ebb), *Aida* (Tim Rice - Elton John), *Priča o vojaku* (Stravinsky - Ramuz), "Ljepotica i zvijer" (Woolverton - Rice - Ashman), "La Boheme" (Puccini), "San ljetne noći" (Shakespeare). Režirala je u Hrvatskom narodnom kazalištu u Zagrebu, Splitu i Osijeku, na Dubrovačkim ljetnim igrama, u Gradskom kazalištu "Komedija", "Trešnji" i brojnim drugima diljem Hrvatske. 2002. godine postavlja operu "Nikola Šubić Zrinjski" u Missisauga Operi u Torontu, a 2007. "Chicago" u St.Petersburgu. Režirala je i dodjele *Novinarske rock-nagrade* "Crni mačak" (2000.) *Hrvatske diskografske nagrade* Porin (1999. i 2003.), *Nagrade hrvatskog glumišta* (2004.), te *Svečano otvaranje Dubrovačkih ljetnih igara* (2005.)

Zajedno s redateljicom Frankom Perković osnovala je *Kazališnu udrugu frustriranih redatelja* (**KUFER**). Autorica je i zbirke pjesama "Šetač", za koju je nagrađena Nagradom "Goran" za mlade pjesnike. Dobitnica je Nagrade hrvatskog glumišta za režiju mjuzikla "Chicago".

Vanjske veze
------------

* Dora Ruždjak Podolski (Hrvatsko narodno kazalište u Zagrebu) Arhivirano 2006-02-11 na Wayback Machine-u
*Za ostala značenja, v. Gelon (razvrstavanje).*
Gelon.
**Gelon** (ili **Gelo**, u. 478. pne. grčki: *Γέλων*), sin Deinomenov, bio je starogrčki vladar na Siciliji, poznat kao tiranin Gele i Sirakuze i začetnik dinastije Deinomenida. 

Gelon je bio komandant konjice u službi Hipokrata, tiranina Gele. Kada je Hipokrat godine 491. pne. ubijen u bitci sa Sikulcima, Gelon je preuzeo vlast. Sklopio je savez s Teronom, tiraninom Akragasa i oženio njegovu kći Damaretu. Godine 485. pne. su ga *gamoroi*, prognani zemljoposjednici Sirakuze, pozvali da intervenira u unutarnji sukob tog polisa, a protiv siromašnih građana. Gelon je iskoristio priliku kako bi sebe proglasio tiraninom Sirakuze. 

Gelon je ubrzo odlučio da ga više zanima vladavina nad tim gradom nego nad Gelom. Tamo je preselio svoj dvor i većinu pristaša. Pod Gelonom je Sirakuza naglo ojačala u ekonomskom i vojnom smislu. Toga su postali svjesni i u Grčkoj, te je Gelon pozvan da im pomogne u ratu protiv Perzijanaca. Gelon je, kako tvrdi Herodot, to odbio, jer mu Grci nisu htjeli dati komandu nad vojskom. 

Iste godine - 480. pne. - su Kartažani napali grčke kolonije na Siciliji. Gelon je protiv njih izvojevao veliku pobjedu u bitci kod Himere te postao de facto gospodar cijele Sicilije. Nakon toga se htio povući iz javnog života, ali ga je masa nagovorila da ostane na vlasti. Nakon smrti ga je naslijedio brat Hijeron.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Prethodnik:****Hipokrat** | **Tiranin Gele**491.pne.–485. pne. | **Nasljednik:****Hijeron I** |
| **Prethodnik:****-** | **Tiranin Sirakuze**485. pne. – 478. pne. | **Nasljednik:****Hijeron I** |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 42632764
* LCCN: no97065084
* ISNI: 0000 0003 7414 4704
* GND: 118716743
* SUDOC: 083584838
* BNF: cb144321285 (podaci)

 |
***Dirty Harry*** (sh. ***Prljavi Harry***) je serija američkih kriminalističkih akcijskih filmova čiji je zajednički protagonist policijski inspektor Harry Callahan, i čiji je lik tumačio Clint Eastwood. Ime je dobila po prvom filmu iz serije - *Dirty Harry* iz 1971. godine, a nakon koga su slijedila još četiri filma, pri čemu je završni bio *The Dead Pool* iz 1988. godine. Karakteristika svih filmova je bila u tome da se protagonist sukobljava s najkrvoločnijim, najbeskrupuloznijim i najnasilnijim kriminalcima, te da se protiv njih često koristi oružje, prije svega svoj revolver Smith & Wesson Model 29 kalibra .44 Magnum, te pri tome ponekad krši zakon i uzima ga u svoje ruke, a što sve dovodi do problema sa pretpostavljenima, kao i sklonosti njegovih partnera i kolega da ginu i budu teško ozlijeđeni. Prvi film iz serije, te u manjoj mjeri, i ostali, su od strane liberalne i progresivne kritike i intelektualaca bili optuživani za promoviranje fašizma, ali su, sa druge strane, stekli izuzetnu popularnost te od Eastwooda učinili jednu najvećih filmskih zvijezda 1970-ih i 1980-ih, a od samog lika Prljavog Harryja učinili ikonu popularne kulture. Osim u filmovima, Prljavi Harry se pojavio kao lik u nekoliko romana početkom 1980-ih, te nekoliko video igara.

Filmovi
-------

* *Dirty Harry* (1971)
* *Magnum Force* (1972)
* *The Enforcer* (1976)
* *Sudden Impact* (1983)
* *The Dead Pool* (1988)

Vanjske veze
------------

* *Dirty Harry* filming locations
* The Best Dirty Harry Movies from American Movie Classics

| * p
* r
* u
Filmska serija *Dirty Harry* |
| --- |
| **Harry Callahan** |
| Filmovi | 
* *Dirty Harry*
* *Magnum Force*
* *The Enforcer*
* *Sudden Impact*
* *The Dead Pool*

 |
| Povezana djela | 
* *Dirty Harry* (video igra)
* *Dirty Harry* (fliper)
* *Dirty Harry* (video igra; nedovršena)

 |
| Srodno | 
* "Go ahead, make my day"
* Romani
* Smith & Wesson Model 29

 |
**Dvostruko rimovani dvanaesterac** je oblik koji se javlja u hrvatskoj poeziji u velikom broju slučajeva. 

Dvostruko rimovani dvanaesterac ima utvrdjenu metričku formu i 12 slogova. Cezura se javlja posle šestog sloga, pa mu je šema (6+6). Redovna je nenaglašenost šestog i dvanaestog sloga. Dvostruko je rimovan, jer je stih od 12 slogova sa jakom cezurom iza šestog sloga i sa parnim rimama.

Poreklo mu je nejasno, ali se smatra da je to hrvatska varijanta mletačko-starofrancuskog dvanaesterca. Dvostruko rimovani dvanaesterac je bio vladajući stih hrvatske pisane književnosti, koji se naglo javio i naglo nestao.

Podvrste
--------

* Dubrovački (južni) – prvi polustih prvog stiha, i prvi polsutih drugog stiha su povezani rimom A, a ostali rimom B. U dubrovačkom obliku još su vezani i parnom rimom krajevi stiha i prvi polustihovi u stihu.
* Marulićev (severni) – rime sa kraja prva dva stiha nastavljaju se još i na kraju polustihova sledeceg dvostiha.To je čakavski tip dvostruko rimovanog dvanaesterca. Sreće se u Marulićevoj *„Juditi"*.

Povezano
--------

* Lirika
* Simetrični deseterac
* Simetrični osmerac
Koordinate: 41° 33′ 45" SGŠ, 22° 21′ 15" IGD

**Donji Radeš** (mak. *Долни Радеш*) je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Donji Radeš je u sastavu opštine Konče.

Prirodni uslovi
---------------

Donji Radeš je smešten u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Radovišta, naselje je udaljeno 17 kilometara jugozapadno.

Naselje Donji Radeš se nalazi u istorijskoj oblasti Lukavica. Naselje je položeno u dolini reke Krive Lukavice, na približno 420 metara. Dolina je zatvorena planinama, pa se zapadno od naselja izdiže Konečka planina, ka jugu Gradeška planina, a ka istoku Smrdeš. Pored sela je uspostavljeno veštačko Mantovo jezero, zbog kog je selo planski iseljeno. 

Mesna klima je kontinentalna, sa uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Donji Radeš je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bio bez stanovnika.

Pretežno stanovništvo bili su Turci. 

Većinska veroispovest mesnog stanovništva bila je islam.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.konce.gov.mk Zvanična stranica opštine Konče

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Konče |
| --- |
| **Konče** • 
Gabrevci • 
Garvan • 
Gornja Vraštica • 
Gornji Lipović • 
Dedino • 
Donja Vraštica • 
Donji Lipović • 
Donji Radeš • 
Zagorci • 
Lubnica • 
Negrenovci • 
Rakitec • 
Skoruša |
**Dugonoska** (lat. *Symphodus rostratus*) riba je iz porodice usnača ili Labridae. Dosta je rasprostranjena vrsta kod nas. Kao i većina usnača i dugonoska je šarenih boja, od raznih nijansi zelene, plave, smeđe, spektra žutih boja,...Ima izduženu čeljust po kojoj je dobila ime, a tijelo joj sliči tijelu lumbraka. U ustima ima niz malih oštrih zubiju. Naraste do 13 cm duljime, a živi u priobalnom pojasu, na dubinama do 50 m, gdje se najčešće može naći među snopovima posidonije. Smatra se da je životni vijek dugonoske oko 4 godine.

Rasprostranjenost
-----------------

Stanište dugonoske je područje Mediterana , uključujući i Crno more, kao i manji dio Atlantika, od Portugala do Maroka.

Izvori
------

1. ↑  (`sh`) Usnače[*mrtav link*] (riblje-oko.hr)
2. ↑  (`en`) Symphodus rostratus (fishbase.org)

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Dugonoska** |
|  | Wikivrste imaju podatke o: **Dugonoska** |

***Dugonoska*** na Wikimedijinoj ostavi
**Cenberht** (staroengleski: ) (? - cca. 661) bio je velmoža ili (pot)kralj u zemlji Zapadnih Saksonaca. Engleski srednjovjekovni rodoslovi navode da je bio sin Cade, odnosno unuk Cute; za Cutu se navodi da bi mogao biti ista ličnost kao princ Cuthwine; na temelju toga se zaključio da je bio rođak kralja Cenwalha, odnosno potomak kralja Ceola, a samim time i vladajuće dinastije. Također se navodi da su mu sinovi bili kraljevi Caedwalla of Wessexa i Mul od Kenta. *Anglosaksonska kronika* navodi 661. kao godinu njegove smrti.

V. također
----------

* Porodično stablo Kuće Wessex

Izvori
------

Literatura
----------

**Stranica Šablon:Refbegin/styles.css nema sadržaj.**

* „Cenberht 1 (Male) King (of ?Wessex), d. 661; father of Cædwalla 1". *Prosopography of Anglo-Saxon England*. Pristupljeno 06. 10. 2007.
* Kirby, D.P. *The Earliest English Kings.* London: Unwin Hyman, 1991. ISBN 0-04-445691-3
* Yorke, Barbara, *Kings and Kingdoms in Early Anglo-Saxon England.* London: Seaby, 1990. ISBN 1-85264-027-8
**Galilejsko jezero** (hebr. ‏ים כנרת‎ – *jam kineret* = "more Kineret" (prim. *kineret* na hebr. znači "violinica"), arap. بحيرة طبريا‎ – *buhajrat tabarija*, ili بحر الطبريين‎ – *bahr at-tabarijajin* = "jezero Tiberijadsko"), naziva se još *Galilejsko more*, *Kineretsko more*, *Tiberijadsko jezero* i *Genezaretsko jezero*, najveće je slatkovodno jezero na teritoriju Izraela.

Naziv *Galilejsko* dobilo je po pokrajini Galileji u kojoj se nalazi. *Genezaret* je njegovo starije ime prema gradu koji je postojao uz njegovu obalu, a *Tiverijadsko* se nazivalo od 1. veka po gradu Tiverijadi. Kineret je njegovo današnje službeno ime.

Geografija
----------

Galilejsko jezero dugo je 21, a široko oko 13 kilometara. Površina mu je 166 kvadratnih kilometara. Duboko je 48 metara. Nalazi se 212 metara ispod nivoa mora, što ga čini drugim najnižim na svetu (na prvom je mestu Mrtvo more). U njega se na severu uliva i na jugu iz njega izvire reka Jordan koja se kasnije uliva u Mrtvo more.

Istorija
--------

### Antika

Na severoistoku jezera pronađeni su ostaci biblijskog grada Kineret, koji naučnici datiraju u srednje i pozno bronzano doba. Galilejsko jezero leži na drevnom rimskom putu *via maris*, koji je povezivao Egipat sa severnijim rimskim provincijama.

### Rimsko carstvo

Galilejsko jezero spominje se u delima istoričara Josifa Flavija, ali i u Jevanđeljima, jer je Hristos uz njega delovao: tu je hodao po vodi, pozvao 5 apostola (Andriju, Petra, Jakova, Jovana i Mateja), nahranio pet hiljada ljudi, a na brdu iznad njega je održao besedu na gori.

### Novije doba

Početkom 20. veka Jevreji su počeli doseljivanje na jezero, vidi cionizam, 1909. osnovan je prvi kibuc.

1947. osnovana je država Izrael koja je obuhvatala i galilejsko jezero.

1948. severoistočnu obalu zauzela je Sirija.

1967. Izrael ga je celog zauzeo, kao i Golansku visoravan uz istočnu obalu jezera. Sirija i do danas zahteva severoistočnu obalu jezera. Na obalama je smešteno više kibuca koji se bave turizmom i poljoprivredom (npr. uzgoj banana). Po njemu dnevno plovi oko 230 brodova, a turizam je jako razvijen.

Galilejsko jezero, panoramaGalilejsko jezero, panorama

Eksterni linkovi
----------------

***Galilejsko jezero*** na Wikimedijinoj ostavi

* World Lakes Database entry: Galilejsko jezero Arhivirano 2008-12-27 na Wayback Machine-u
* Bibleplaces.com: Fotografije galilejskog jezera

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* LCCN: sh85135213
* GND: 4111441-3
* BNF: cb12531242n (podaci)
* NKC: ge525448

 |
Karikatura "Samo govna!" (estonski: ) Priita Pärna objavljena je 8. svibnja 1987. godine usred Fosforitnog rata. Danas je ona vjerojatno najpoznatija karikatura u historiji Estonije.
**Fosforitni rat** (estonski: *Fosforiidisõda*) naziv je za kampanju za zaštitu okoliša iz 1987. godine koja se dogodila u Estonskoj SSR povodom objavljivanja plana sovjetske vlade o eksploataciji fosforita u okrugu Lääne-Viru. Bio je to prvi ekstenzivni protestni pokret u Estonskoj SSR, a koji se danas smatra početkom procesa obnove estonske državnosti. Pokret je bio uspješan u ostvarivanju svojih temeljnih ciljeva (službena Moskva odustala je od svog plana), ali je imao i značajan utjecaj na događaje koji će dobiti naziv Raspjevana revolucija.

Zaštita okoliša postala je tema u Sovjetskom Savezu nakon katastrofe u Černobilju 1986. godine. Otvaranje te teme bila je direktna posljedica politike *glasnosti* koju je inicirao sovjetski čelnik Mihail Gorbačov. Mediji su masovno izvještavali o onečšićenju jezera Ladoga i Bajkalskog jezera, a revolt Latvijaca protiv izgradnje dodatne hidroelektrane na rijeci Daugavi postao je jedna od glavnih tema u zemlji. U Estoniji, najveći je problem bio plan sovjetske vlade da otvori niz rudnika fosforita u okrugu Lääne-Viru. Pripreme za ovaj projekt počele su još 1970-ih godina, a sredinom 1980-ih bile su gotove tako da su planirani rudnici gotovo postali stvarnost nedaleko od grada Rakverea. Iako je rudnik trebao zaposliti oko 10,000 radnika, ekološka katastrofa i zagađenje vode bile su neizbježne. Uz to, to bi dovelo i do značajnog povećanja broja ruskih radnika u Estoniji, a populacija Rakverea bi se popela s dvadeset na čak pedeset tisuća. 

Planovi i izgradnja rudnika bili su državna tajna sve do 1987. godine, kada je estonska javnost doznala za njih. Početkom te godine ispostavilo se da su planovi već u poodmakloj fazi te da je eksploatacija trebala započeti u drugoj polovici 1990-ih. Ove informacije izazvale su bijes lokalnog stanovništva. Mediji, koji su se postepeno oslobađali od državne kontrole i cenzure, podržali su narodni otpor prema rudnicima fosforita. Vodstvo Estonske SSR našlo se na udaru kritika jer su sve ovo skrivali od javnosti. Narod je zahtijevao da se svi planovi zaustave, a sve je kulminiralo u proljeće 1987. godine, kada su studenti organizirali dva mirna prosvjeda u Tartuu, noseći prosvjedne plakate i majice. Važan događaj zbio se i 8. svibnja 1987. godine, kada je Priit Pärn u časopisu *Sirp ja Vasar* (srpskohrvatski: *Srp i čekić*) objavio karikaturu naslova "Samo govna!" (estonski: ), koji je prikazivao seljaka kako lopatom po polju razbacuje gnjojivo u obliku Estonije. Karikatura je postala tema debate diljem zemlje te je danas vjerojatno najpoznatija karikatura u historiji Estonije.

Ipak, bili su uspješni. Takozvani Fosforitni rat oslabio je u drugoj polovici 1987. godine kada su estonske vlasti, nakon velikog pritiska javnosti, postigle dogovor sa službenom Moskvom o obustavi izgradnje rudnika. Tada je, također, postalo jasno da ekonomski krahirani Sovjetski Savez uopće ne može priuštiti izgradnju novih rudnika.
*Za ostale upotrebe, v. Dren (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 22′ 00" SGŠ, 22° 15′ 00" IGD

**Dren** (mak. *Дрен*) je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Dren je naselje u okviru opštine Demir Kapija.

Prirodni uslovi
---------------

Dren je smešten u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kavadaraca, selo je udaljeno 30 kilometara istočno.

Selo Dren se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je u severnom podnožju planine Kožuf, na približno 240 metara nadmorske visine. severozapadno od naselja protiče rečica Bošava.

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Dren je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 94 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* opstinademirkapija.gov.mk Zvanična stranica opštine Demir Kapija

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Demir Kapija |
| --- |
| **Demir Kapija** • 
Barovo •
Besvica •
Bistrenci •
Dračevica •
Dren •
Iberlija •
Klisura •
Košarka •
Koprišnica •
Korešnica •
Prždevo •
Strmaševo •
Čelevec •
Čiflik |
**Gerberga** (francuski: , njemački: ; 8. vijek) bila je franačka kraljica, odnosno supruga kralja Karlomana I, poznata po tome što je njen bijeg na langobardsku teritoriju prouzročio franačko-langobardski rat i uništenje langobardske države.

O njenom životu se zna vrlo malo. Ponekad se pogrešno navodi da je bila langobardska princeza, odnosno kćer kralja Deziderija; u pitanju je vjerojatno zabuna sa Desideratom, suprugom Karlomanovog brata Karla Velikog. Sačuvano pismo ismo pape Stjepana III Karlu Velikom, pak, eksplicitno navodi da je Gerberga bila franačkog porijekla. 

Gerberga je svom mužu rodila dva sina po imenu Pipin, a na mjestu kraljice se nalazila od 768. do 771. kada je Karloman, poslije smrti svog oca Pipina Malog, upravljao istočnim dijelom Franačke. Krajem godine 771. Karloman je iznenada umro, a Karlo, koji je vladao zapadnim dijelom i bio na rubu rata sa svojim bratom, iskoristio je priliku da pripoji njegovo područje i ujedini franačku državu. Gerberga, koja je vjerojatno očekivala da će njeni sinovi naslijediti krunu, s njima je pobjegla kod langobardskog kralja Deziderija. 

Deziderije je ranije bio u neprijateljstvu sa Karlomanom i savezu sa Karlom kome je dao ruku Desiderate. Godine 771. je Karlo otjerao Dezideratu i dao poništiti brak, čime je od bivšeg tasta stvorio neprijatelja. Deziderije mu se nastojao osvetiti tako što je odlučio podržati Gerbergine sinove u borbi za franačko prijestolje, te je u tu svrhu poslao pismo papi Hadrijanu I. Karlo je na to reagirao tako da je 773. poduzeo pohod na Italiju tokom koga je pokorena langobardska država, a on sam sebe proglasio langobardskim kraljem. Gerberga i njeni sinovi su tada zarobljeni u Veroni. Što se kasnije sa njima dogodilo nije poznato; dio historičara vjeruje da su i majka i sinovi poslani u samostan.

Izvori
------



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi:**Bertrada od Laona** | **Kraljica Franaka**cca. 768–771*sa Desideratom (768–771)* | Slijedi:**Hildegarde** |
Rimska provincija Donja Germanija
**Donja Germanija** (latinski: ) bila je rimska provincija koja se nalazila na levoj obali Rajne, u današnjoj južnoj i zapadnoj Holandiji i zapadnoj Nemačkoj. Glavna naselja u provinciji bili su: *Bona* (Bon), *Castra Vetera* i *Colonia Ulpia Traiana* (blizu Ksantena), *Ulpia Noviomagus Batavorum*, *Trajectum ad Rhenum*, i *Colonia Agrippinensis* (Keln) (glavni grad provincije).

Vojska koja je bila stacionirana u Donjoj Germaniji poznata je sa natpisa po skraćenici EX.GER.INF. (*Exercitus Germania Inferior*). Bilo je nekoliko rimskih legija stacionirano stalno u ovoj provinciji. Rimska mornarica je redovno patrolirala Rajnom sve do Severnog mora i bila je stacionirana u *Castra Vetera* a kasnije u *Agrippinensis*.

Prvi sukob između rimske vojske i naroda Donje Germanije započeli su tokom rata Julija Cezara u Galiji. Cezar je napao Donju Germaniji 57. godine pre Hr, i u sledeće tri godine uništio nekoliko varvarskih plemena u ovoj oblasti.

Donja Germanija je dobila stalna rimska naselja nekoliko godina posle ovog Cezarovog rata. U početku je bila deo Galije Belgike. 90. godine Donja Germanija je bila proglašena za carsku provinciju. To je i datum osnivanja ove provincije. Južno od Donje, nalazi se Gornja Germanija. Dakle, Donja Germanija je na karti "gore".

69. godine Donja Germanija je bila potresena ustankom Batavaca. Tom prilikom su uništeni neki rimski vojni logori. I u kasnijim vremenima dolazilo je do naseljavanja Germana iz oblasti istočno od Rajne u ovu provinciju. Bila su česti i napadi i razaranja koje su Germani vršili u Donjoj Germaniji. Tako je Colonia Ulpia Traiana 275. godine bila gotovo uništena. Oko 400. godine, pod pritiskom germanskih varvara uprava u provinciji se potpuno obrušila: provincija je prestala da postoji.


***Donja Germanija*** na Wikimedijinoj ostavi
Karta Capronije (Caspaka) koju je Edgar Rice Burroughs nacrtao 1917. godine
**Caprona** (fonetski: **Kaprona**), **Capronia** (fonetski: **Kapronija**) ili (endonimski **Caspak**) je izmišljeni otok koji predstavlja poprište radnje science fiction romana američkog pisca romana Edgara Ricea Burroughsa, odnosno istoimenog ciklusa, prvi put objavljenog 1918. godine.

Caprona je opisana kao otok smješten na Južnom Atlantiku, u blizini obale Antarktika, te se navodi kako je ime dobila po italijanskom moreplovcu i istraživaču Caproniju koji ga je otkrio za vrijeme svojih putovanja 1721. godine, ali potom izgubio njegovu preciznu lokaciju. Caprona ima neobičan reljef i oblik, odnosno njena obala se u potpunosti sastoji od visokih, nepristupačnih planina, dok se u unutrašnjosti nalazi veliko jezero i rijeke, odnosno aktivni vulkan koji omogućava tropsku i umjerenu klimu; to je, sa druge strane, također omogućilo da se na Caproni mogu pronaći primjerci prahistorijske flore i faune, uključujući dinosaure ali i pećinske ljude. Burroughs je u svojim romanima to nastojao objasniti specifičnim lokalnim konceptom gdje se evolucija umjesto kroz generacije odvija kroz metamorfozu pojejedinačnih organizama.

Caprona je opisana u romanima *The Land That Time Forgot*, *The People That Time Forgot* i *Out of Time's Abyss*. Poslije je prikazana u filmovima *The Land That Time Forgot* (1975) i *The People That Time Forgot*.

Godine 2009. je prikazana i u novom filmu *The Land That Time Forgot*, iako je tamo lokacija zamijenjena Bermudskim trokutom.

Povezano
--------

* Pellucidar

Vanjske veze
------------

* Maps of Caspak/Caprona
**Gaby Espino** (Caracas, 15. studenog 1976.) je venezuelanska glumica i manekenka.

Biografija
----------

### Rani život

Gaby Espino rođena je kao najstarija od petero djece. Otac joj je kemijski inženjer, a majka radi u tvrtki za odnose s javnošću. Kad je krenula na sveučilište, željela je studirati medicinu, ali odlučila se za studij ontologije. Nakon odslušana tri semestra promijenila je mišljenje o studiju, te je 1995. godine počela studirati glumu i ples u rodnom Caracasu.

### Karijera

Svoj televizijski debi ostvarila je dvije godine kasnije u tinejdžerskoj seriji *A Todo Corazon*, a potom je nastupala u još petnaestak telenovela, od kojih su nama poznatije "Ljubavnici punog mjeseca", "Rebeca", "Luna – sirena s Kariba", "Ljubav i mržnja", "Drugo lice", te najnovija - "Anđeo i vrag". Snimila je i dva filma, kriminalističku dramu *Elipsis*, te dramu *Žena mog brata*, u kojoj se pojavila nasuprot tada ljubavnog para Barbare Mori i Manola Cardone, te Christiana Meiera.

### Privatni život

Godine 2007. Gaby se udala za glumca Cristobala Landera, a u srpnju 2008. rodila im se kćer Oriana.Razvela se 2011 godine, sada je trenutno u vezi sa glumcem Jencarlos Canela, partner iz serije Anđeo i vrag. Budući sin će se zvati Nikolas Espino Kanela.
,m

Filmografija
------------

| Emisija | Godina | Žanr | Uloga |
| --- | --- | --- | --- |
| *Ojo por ojo* | 2011. | telenovela | Alina |
| *Anđeo i vrag* | 2009.-2010. | telenovela | Manuela Dávila |
| *Drugo lice* | 2008.-2009. | telenovela | Mariana/Analia |
| *Sin Vergüenza* | 2007. | telenovela | Renata Sepulveda |
| *Ljubav i mržnja* | 2006. | telenovela | Mariangela Cruz |
| *Elipsis* | 2006. | film | Lenora |
| *La mujer de mi hermano* | 2005. | film | Laura |
| *Se solicita príncipe azul* | 2005. | telenovela | María Carlota Rivas |
| *Luna - sirena s Kariba* | 2004. | telenovela | Luna Mendoza |
| *Rebeca* | 2003. | telenovela | Princesa Izaguirre Zabaleta de Montalbán |
| *Las González* | 2002. | telenovela | Alelí González |
| *Guerra de mujeres* | 2001. | telenovela | Yubirí Gamboa |
| *Ljubavnici punog mjeseca* | 2000. | Telenovela | Abril Cárdenas |
| *Enamorada* | 1999. | Telenovela | Ivana |
| *A todo corazón* | 1997. | telenovela | Natalia Aristilleta |

Vanjske veze
------------

***Gaby Espino*** na Wikimedijinoj ostavi

* Gaby Espino na IMDb-u (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 51657770
* LCCN: nr2007009772
* ISNI: 0000 0000 5171 2877
* BNE: XX5506712

 |
**David James Elliott** (rođen **David William Smith**, Milton, Ontario, Kanada, 21. rujna 1960.), kanadski glumac.

Proslavio se glavnom ulogom u TV seriji *JAG* od 1995. do 2005. kao glavni lik Harmon Rabb Jr..

Dok je bio teenager bio je član benda. Na zadnjoj godini školovanja napušta Milton District High School kako bi slijedio svoj san da postane rock zvijezda. S 19 godina ipak uviđa da se to neće obistiniti i vraća se kako bi završio školovanje.

Nakon završene srednje škole, Smith upisuje Ryerson Polytechnic University u Torontu, Kanada, i odlazi na audiciju za Stratford Shakespearean Festival u Ontario, gdje biva primljen kao član Mlade Skupine (Young Company).

Nakon toga seli se u Los Angeles gdje mijenja ime u David James Elliott jer je vidio da već postoji glumac s imenom David Smith. Pojavljuje se u filmu *Police Academy 3: Back in Training* 1986. i nakon toga u TV seriji *Street Legal*, *Knots Landing* kao Bill Nolan, i u *The Untouchables* 1993. kao Agent Paul Robbins. Sljedeće godine Elliott se više puta pojavljuje u hit seriji *Melrose Place*, glumeći "Terry Parsonsa", i gostuje u epizodi *Seinfeld*, kao nosač namještaja koji se protivi pobačaju.

Oženjen je glumicom Nanci Chambers rođenom u Kanadi, koja se također pojavljuje u *JAG*-u kao ambiciozna "Lt. Loren Singer", i s njom ima kći, Stephanie (rođenu 1993.), i sina, Wyatta (rođenog 2003).

David and Nanci postali su građani SAD-a prije nekoliko godina jer im je oboje djece rođeno tamo.

Glavnu ulogu tumači u kanadskom filmu *The Man Who Lost Himself*, snimljenom prema istinitoj priči Terry Evanshen. Nanci Chambers se u istom filmu pojavljuje kao doktorica. 

U listopadu 2006. Elliott se pridružuje ekipi dramske TV serije *Close to Home* kao zamjenik glavnog tužitelja James Conlon.

U češko-američkoj obiteljskoj cjelovečernjoj komediji iz 2008. godine "Dugino pleme" tumačio je ulogu glavnog lika Morgana Robertsa.

Izvori
------

1. ↑  "David James Elliott Celebrity Profile" Arhivirano 2016-05-11 na Wayback Machine-u, For DJE Fans
2. ↑   The Rainbow Tribe on IMDb (`en`)

Vanjske poveznice
-----------------

* David James Elliott Bio at CBS - JAG (`en`)
* David James Elliott Bio at CBS - Close To Home (`en`)
* David James Elliott na IMDb-u (`en`) (`en`)
* Milton: David James Elliott (`en`)