recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Antsiranana** je jedna od bivših provincija Madagaskara sa površinom od 43 406 km2, sa 1 188 425 (po popisu iz jula 2001.). Glavni grad provincije je Antsiranana.

Geografske karakteristike
-------------------------

Teritorij *Provincije Antsiranana* se prostire od velikog Zaljeva Antsiranana, drugog po veličini na svijetu, preko 156 km obale koju karakteriziraju mala ribarska sela, puste plaže i more bogato ribama. Sa zapada granica provincije je Mozambički kanal, a sa istoka Indijski ocean. Sa juga *Provincija Antsiranana* graniči sa provincijama Toamasina (jugoistok) i Mahajanga (jugozapad).

U unutrašnjosti provincije, prostiru se dva planinska masiva; vulkanski Masiv Ambohitra (1475 m) i Masiv Tsaratanana (2874) m), sa najvišim vrhom u Madagaskaru - Maromokotro (2874 m).

*Provincije Antsiranana* je vrlo popularna turistička destinacija zbog brojnih Nacionalnih parkova (Nacionalni park Ambohitra, Rezervat Ankarana) i popularnih balnearnih destinacija, kao što je otok Nosi Be

Klimatske karakteristike
------------------------

Regija Antsiranana ima tropsku klimu, sa sušnim razdobljem koje traje od maja do decembra, sa pasatnim jugoistočnim vjetrom *Varatraza*, i kišnim razdobljem, koje traje ostatak godine, i obično donosi količinu oborina iznad 900 mm. Planinski masivi Masiv Ambohitra i Masiv Tsaratanana štite provinciju od oceanskih uragana (posljednji se dogodio 1984.). Planinski masivi imaju vlastitu mikro klimu, s većom količinom oborinama tokom cijele godine, koje su naglašenije u januaru i februaru.

Privreda
--------

Poljoprivreda je glavna privredna djelatnost, koja ne samo da zadovoljava lokalne potrebe, već radi i za izvoz, preko najveće luke u provinciji Antsiranana. Najviše se proizvodi; kukuruz, šećerna trska vanilija, biber, kava i kakao. Provincija je bogata šumama, solju i kromom.

Aministrativna podjela
----------------------

*Provincija Antsiranana* administrativno je podjeljena na dvije regije (*faritra*):

| **Regija** | **Glavni grad** | **Stanovnika** | **Površina** (km²) |
| --- | --- | --- | --- |
| Diana | Antsiranana | 485 800 | 19 266 |
| Sava | Sambava | 805 300 | 25 518 |

Distrikti (*fivondronana*) Provincije Antsiranana
**Regija Diana** podjeljena je na slijedeće distrikte (*fivondronana*):

* + 1. Distrikt Ambanja
	+ 2. Distrikt Ambilobe
	+ 5. Distrikt Antsiranana II
	+ 6. Distrikt Antsiranana I
	+ 7. Distrikt Nosi Be

**Regija Sava** podjeljena je na dva distrikta

* + 3. Distrikt Andapa
	+ 4. Distrikt Antalaha
	+ 8. Distrikt Sambava
	+ 9. Distrikt Vohemar

Bilješke
--------

1. ↑  Eliane Ralison et Frans Goossens. *Madagascar: Profil des marchés pour les évaluations d’urgence de la sécurité alimentaire*, (ODAN), 2004 (PDF)

| * p
* r
* u
Provincije (*Faritani*) Madagaskara |
| --- |
| Antananarivo · Antsiranana · Fianarantsoa · Mahajanga · Toamasina · Toliara |  |
Koordinate: 41° 30′ 23" SGŠ, 21° 53′ 19" IGD

**Sirkovo** (mak. *Sirkovo*) je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Sirkovo je naselje u okviru opštine Rosoman.

Sirkovo ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine značajnu manjinu u naselju.

Prirodni uslovi
---------------

Sirkovo je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 15 kilometara severno.

Naselje Sirkovo se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je smešteno u dolini reke Vardar, u zapadnom obodu Tikveške kotline. Naselje je položeno na približno 270 metara nadmorske visine, u bregovitom području. 

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Sirkovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 603 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (77%), a manjina su Srbi (21%). Početkom 20. veka pretežno stanovništvo bili su Turci, koji su posle Prvog svetskog rata iselili u maticu, a na njihovo mesto došli su preci današnjih stanovnika.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Sirkovo*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.opstinarosoman.gov.mk Zvanična stranica opštine Rosoman

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Rosoman |
| --- |
| **Rosoman** • 
Debrište •
Kamen Dol •
Kruševica •
Manastirec •
Mrzen Oraovec •
Palikura •
Ribarci •
Sirkovo •
Trstenik |  |
Zastava Sirijskih demokratskih snaga
**Sirijske demokratske snage** (poznate pod engl. akronimom **SDF**) je vojni savez podređen Rožavi, samoproglašenom teritoriju na sjeveru Sirije. Proglašene su 10. oktobra 2015. i sastoje se primarno od kurdskih Narodnih zaštitnih jedinica, te nekoliko manjih arapskih i drugih paravojnih formacija. Tokom Sirijskog građanskog rata sukobljavali su se s ISIL-om na jugu i istoku Rožave, proturskim milicijama na sjeveru, ali i sa Sirijskim oružanim snagama. Glavni saveznik SDF-a su Sjedinjene Države koje im pomažu avijacijskim udarima, logistikom, opremom i prisutnošću na terenu sjeverne Sirije, usprkos protivljenju službenog Damaska. Zbog pružanja utočišta brojnim borcima Kurdistanske radničke partije, SDF je u neprijateljskim odnosima i sa susjednom Turskom.

Spoljašnje veze
---------------

* **URL nije pronađen. Molimo unesite URL ovde ili ga dodajte na Vikipodatke.**
* *Fehim Taştekin:* "US backing ensures Arab-Kurd alliance in Syria will survive", *Al-Monitor*, 8 September 2016
**Oregonska staza** (engleski: *Oregon Trail*) je naziv za rutu, kojom su se prvi kolonisti kretali preko sjeverozapadnih dijelova američkog kontinenta, od grada Independence u Missouriju do doline rijeke Columbia u Oregonu. 

To je bio put dug oko 3 200 km preko ogromnog neravnog terena Velike nizine (Great Plains) i Stjenovitih planina (Rocky Mountanies), pustinjskog kraja u kom su vladali indijanci.

Historija
---------

Tom stazom, iako to zapravo nije bio nikakav utabani ni označeni put, već samo okvirno zacrtana ruta, prvi su krenuli misonari, trgovci krznom i traperi. 

Prve veće karavane volovskih zaprežnih kola krenule su tom stazom 1840e, tako se prebacilo 12 000 prvih kolonista u Oregon.  Veliku karavanu od 1 000 kolonista poveo je na put zapada Marcus Whitman 1843. 

Put *Oregonskom stazom* trajao je oko četiri do šest mjeseca, jer su se kolonisti često zaustavljali, zbog popravka kola, nabave vode i hrane i odmora, po usputnim odmorištima i rijetkim vojnim utvrdama, koja su vremenom izrasla u naselja. Kad je 1849. otkriveno zlato u Kaliforniji kod Sacramenta i počela **Zlatna groznica**, na hiljade kopača pohrllilo je istočnim krakom *Oregonske staze* na put prema Kaliforniji. 
Od 1847. hiljade mormonskih kolonista koristilo se djelomično tom stazom po Wyomingu odakle bi skrenuli svojim putem koji je nazvan Mormonska staza. 

Od svih puteva prema zapadu, *Oregonska staza* ostala je najduže u upotebi. Nakon izgradnje željeznička pruga do pacifičke obale, *Oregonsku stazu* koristili su jedino stočari za prebacivanje velikih stada goveda i ovaca do velikih trgovišta.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6   „*Oregon Trail*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 29. 01. 2013.

Vanjske veze
------------

* *Oregon Trail* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
**Orden bratstva i jedinstva** (sl. *Red bratstva in enotnosti*; mak. *Орден братство и единство*) je bio odlikovanje Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije u dva reda. 

Orden bratstva i jedinstva ustanovio je Vrhovni komandant NOV i POJ Josip Broz Tito 15. avgusta 1943. godine Ukazom o odlikovanjima u Narodnooslobodilačkoj vojsci Jugoslavije. Kasnije, 9. juna 1945. godine, Predsedništvo Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije je donelo Zakon o ordenima i medaljama Demokratske Federativne Jugoslavije prema kojem je Orden bratstva i jedinstva dobio dva reda. Odlikovanje se dodjeljivalo za „*lične zasluge u širenju bratstva među narodima i narodnostima, u stvaranju i razvijanju političkog i moralnog jedinstva naroda*".

Zakonom o izmenama i dopunama Zakona o odlikovanjima FNRJ od 1. marta 1961. izvršena je izmena naziva ordena, pa je od tada orden imao sledeće redove:

* ***Orden bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem*** - 12. u važnosnom redu jugoslovenskih odlikovanja.
* ***Orden bratstva i jedinstva sa srebrnim vencem*** - 21. u važnosnom redu jugoslovenskih odlikovanja.

Od 1. septembra 1944. do 31. decembra 1985. godine dodeljeno je 3,870 Ordena bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem (I reda). Od 8. juna 1945. do 31. decembra 1985. godine dodeljeno je 55,675 Ordena bratstva i jedinstva sa srebrnim vencem (II reda).

### Izgled i trake odlikovanja


| Orden bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem | Orden bratstva i jedinstva sa srebrnim vencem |
| --- | --- |
| *Izgled odlikovanja* |
|  |  |
| *Trake odlikovanja* |
|  |  |

Vidi još
--------

* Bratstvo i jedinstvo

Literatura
----------

Šablon:Portal SFRJ

* **Vojna enciklopedija**. Beograd 1975. godina.
* **Opća enciklopedija JLZ**. Jugoslovenski leksikografski zavod, Zagreb 1980. godina.
* Boris Prister, **Odlikovanja zbirke dr. Veljka Malinara**. Zagreb 2000. godina.

  



|  |  |
| --- | --- |
|  | Odlikovanja Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije |
|  Važnosni red odlikovanja SFRJ: Orden jugoslovenske zvezde • Orden slobode • Orden narodnog heroja • Orden junaka socijalističkog rada • Orden narodnog oslobođenja • Orden ratne zastave • Orden jugoslovenske zastave • Orden partizanske zvezde • Orden Republike • Orden zasluga za narod • Orden bratstva i jedinstva • Orden narodne armije • Orden rada • Orden za vojne zasluge • Orden za hrabrost • Partizanska spomenica 1941.  |
**Sigismund Franz** (Innsbruck, 27. novembar 1630. - Innsbruck, 25. jun 1665.), bio je austrijski nadvojvoda koji je od 1662. do 1665. vladao Prednjom Austrijom i Tirolom.

Biografija
----------

Sigismund Franz je rođen kao mlađi sin habsburgškog nadvojvode Leopolda V i njegove žene Claudia de’ Medici, pa je samim tim bio predodređen za neku visoku poziciju u crkvi.
Tako je sa samo 16 godina postavljen za biskupa u Augsburgu, nakon tog je od 1653. biskup u Klagenfurtu, a od 1665. u Trentu. Ono što je interesantno, iako je dugo bio visoki prelat nikad se nije zaredio.

Nakon iznenadne smrti svog starijeg brata Ferdinanda Karla - 1662. naslijedio ga je kao vladar Prednje Austrije i Tirola. Svoju vladavinu započeo je oprezno, želivši što prije sanirati tešku financijsku situaciju u 
zemlji, koja je završila tako zbog rasipničke politike njegova brata.

Da bi mogao nastaviti porodičnu tirolsku dinastičku liniju, podnio je ostavku na sve svoje crkvene dužnosti i počeo tragati za prikladnom ženom.

Izabrao je njemačku plemenitašicu Hedwigu Augustu od Sulzbacha (1650.-1681), ali je prije ženidbe iznenada umro u dobi od samo trideset pet godina. 

Njegovom smrću Prednja Austrija i Tirol postali su domene cara Leopolda I. ponovno ujedinjene sa ostalim austrijskm zemljama.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Archduke Sigismund Franz of Tyrol*" (engleski). The World of Habsburgs. Pristupljeno 06. 03. 2016.

Vanjske veze
------------

***Sigismund Franz Tirolski*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Archduke Sigismund Franz of Tyrol* (`en`)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik: | **Nadvojvoda Prednje Austrije** | Nasljednik: |
| **Ferdinand Karl** | **Leopold I.** |
**Pokolj 40 srpske dece u Vukovaru** je naziv za navodni događaj o kome su izveštavali srpski mediji za vreme bitke za Vukovar, a koji se smatra jednim od najzloglasnijih slučajeva medijske propagande u jugoslavenskim ratovima. 

Dan uoči pokolja 264 hrvatskih zarobljenika i civila na Ovčari, srpski mediji su objavili da je u jednom podrumu nađeno 40 ubijene i „iskasapljene" srpske dece. Udarni naslov *Večernjih novosti*, 21. novembra 1991, „Pokolj pre predaje", doneo je svedočenje o navodnom masakru 41 deteta u obdaništu u vukovarskom predgrađu Borovo naselje, prema kom su članovi hrvatskog Zbora narodne garde „sekli grkljane deci između pet i sedam godina i bacali ih u podrum".

Dr. Vesna Bosanac, direktorka vukovarske bolnice iz koje su hrvatski zarobljenici i civili odvedeni na pogubljenje, veruje da je vest o zaklanoj deci namerno puštena da bi izazvala gnev i podstakla Srbe na ubijanje Hrvata. Za leševe iza vukovarske bolnice je u prilogu na RTS-u rečeno da su oni bili „srpski ili uglavnom srpski", dok je za preživele civile unutar bolnice rečeno da su „ustaše preobučene u civile".

Iako niko nije video ubijenu srpski decu, mediji su nekoliko dana na naslovnim stranama donosili priče o strahotama koje su ustaše počinile nad srpskom nejači, sa bizarnim detaljima, raznim svedočenjima o strašnim zločinima i komentarima redakcije o neljudskosti druge strane.

Kada je vest o pokolju 40 srpskih beba u blizini Vukovara javno demantovana na RTB-u, nakon što su stručnjaci za sudsku medicinu iz Beograda utvrdili da je reč o izmišljotini, šteta je već bila nepopravljiva. U istom prilogu je nakon izvinjenja komentatora RTB, puštena priča dobrovoljaca koji odlaze na ratište „kad vide šta se radi srpskoj deci." Dnevni list Politika koja je donosila velike naslove o zaklanoj deci preko čitave naslovne strane, demanti je objavila na trećoj strani, u dnu, na samo tri reda.

Izvori
------

1. ↑  „Politika falsifikata". Arhivirano iz originala na datum 2012-10-22. Pristupljeno 2010-04-01.
2. 1 2 3 4 5  „Estetika ratne propagande". Arhivirano iz originala na datum 2010-03-25. Pristupljeno 2010-04-01.
3. ↑  „"Večernje novosti" o zauzeću Vukovara". Arhivirano iz originala na datum 2010-03-24. Pristupljeno 2010-04-01.
4. ↑  „ICTY - Testimony dr.Vesna Bosanac".

Vidi još
--------

* Masakr na Ovčari
* Smrt banjalučkih beba
* Uloga medija u jugoslavenskim ratovima

Vanjske veze
------------

* RTS priznaje laž o bebama zaklanim u Vukovaru (Video)
Pojoaque i susjedni puebli
**Pojoaque** /od tewa P'o-Suwae-Geh, = "Water Drinking Place," jedno od sedam pueblo plemena i puebala Tewa Indijanaca, porodica Tanoan, oko 15 milja (25 km.) sjeverno od Santa Fea u Novom Meksiku. Pojoaque je u prošlosti gotovo uništen u ratovima i od raznih bolesti, ali su se 1930.-tih godina preživjeli pripadnici okupili i vratili na svoje plemensko područje. Pleme broji 177 članova (1990.), u novije vrijeme preko 370, ali na pueblu živi preko 1,000 ne-indijanskih stanovnika 2000. Zbog svojih izvora pitke vode, Pojoaque je bio glavno okupljalište puebala do Pueblo ustanka 1680. San Francisco de Pojoaque bio je prva španjolska misija utemeljena rane 1600.-te. 

Nakon Pueblo ustanka Pojoaque je potpuno opustjeo povratkom Španjolaca 1692. ali se 1706. pet obitelji vratilo na plemensko zemljište. Iste godine podignuta je i crkvica koja je još u upotrebi. Sve od 1540 do 1848, Pojoaque je pod dominacijom Španjolaca i Meksikanaca, a od 1848. pripada SAD.-u. Negdje 1913. Pojoaque Puebli ponovno se raseljavaju i odlaze na rad u susjedne zajednice, da bi se 1932. ili najkasnije 1934. (po drugim podacima Arhivirano 2007-12-26 na Wayback Machine-u) iznova vratilo pet obitelji (14 pojedinaca) iz susjednih puebala i ponovno organizirali na svoj tradicionalan plemenski način. 

Plemensko vijeće bira se od punoljetnih pripadnika plemena starijih od 18. godina sa mandatom na dvije godine.

Vanjske poveznice
-----------------

* Pojoaque Pueblo Arhivirano 2007-12-22 na Wayback Machine-u
* At Pojoaque, There's Zero Unemployment
Primjer poligonalnog zidanja, rimsko kazalište u Iserniji, Molise
**Poligonalno zidanje** je građevinska tehnika koja za podizanje zidova koristi djelomično obrađene, najčešće sa svih strana priklesane stijene, koje se slažu u vodoravne redove „u suho", a mogu biti i povezane mortom.

Poligonalno zidanje je nešto složenija tehnika od kiklopskog zidanja, pri kojem se kameni blokovi samo mjestimice priklesuju i povezuju isključivo „u suho", ali je jednostavnija od zidanja pravokutnim kamenim blokovima koje je svoje savršenstvo dostiglo u vrijeme klasične antike u tehnici koju Vitruvije spominje pod nazivom opus isodomum, a odnosi se na zidanje savršeno obrađenim kamenim kvadrima jednake visine, a često i jednake dužine.

Kod naprednijih „manira" poligonalnog zidanja, kameni blokovi se nižu u redove prema obliku i veličini, te jedan na drugog ravnomjerno naliježu zahvaljujući pomno oblikovanim *sljubnicama*, tj. *sudarnim reškama*.

Bilješke
--------

1. ↑  Suić 1974.
2. ↑  Müller/Vogel 1999.

Izvori
------

* Marcus Vitruvious Pollio: Deset knjiga o arhitekturi, preveo Matija Lopac, Sarajevo, 1990. str. 41.-46.

Literatura
----------

* Müller/Vogel 1999. - Werner Müller; Gunther Vogel: Atlas arhitekture 1, preveo Milan Pelc, Zagreb, 1999. str. 30.-31.
* Suić 1974. - Mate Suić: Antički grad na istočnoj obali Jadrana, Zagreb, 1976. str. 106.-107.
***Ludodactylus*** je bio rod pterosaura pterodaktiloida iz aptijske donjokredske formacije Crato u Ceari (Brazil). Naziv su mu dali Eberhard Frey *et al.* 2003. godine. Rod sadrži samo jednu vrstu, ***Ludodactylus sibbicki***. Naziv potiče od latinskog *ludus*, "igra" i grčkog *daktylos*, "prst". *Ludus* se odnosi na činjenicu da su, na žalost brojnih paleontologa, mnoge igračke pterosaura kombinirale zube sa krestom kao kod *Pteranodona* bez da je takvo biće ikada postojalo; međutim, kod *Ludodactylusa* je prisutna upravo ta kombinacija osobina. "Dactylus", što se odnosi na karakteristični dugi prst krila, čest je element u nazivima pterosaura još otkada je prvi poznati pterosaur nazvan *Pterodactylus*. Naziv vrste, "*sibbicki*", dat mu je u čast paleoumjetnika Johna Sibbicka.

Opis
----

Restauracija
*Ludodactylus* se zasniva na holotipu SMNK PAL 3828, lubanji bez kreste, koja je uklonjena prije nego što je fosil ilegalno prodan. Za razliku od ostalih ornitokajrida, nije imao premaksilarnu krestu na njušci, ali jeste na stražnjem dijelu lubanje. Frey *et al.* interpretirali su duboku čeljust kao krestu na donjoj čeljusti. Između ramusa čeljusti (*ramus mandibulae*) nalazi se list juke; Frey je predložio da ga je ta životinja uhvatila kljunom i bezuspješno pokušala skinuti (rub lista je pohaban), te da je potom možda umrla od gladi ili posljedica izgladnjelosti. Lubanja je bila duža od 66 cm.

Klasifikacija
-------------

Frey *et al.* su 2003. svrstali *Ludodactylusa* u porodicu Ornithocheiridae. Frey je 2007. ponovo razmotrio validnost roda *Ludodactylus*, predloživši da on možda predstavlja istu životinju kao i *Brasileodactylus*, čiji bi onda bio mlađi sinonim. Međutim, Andres & Myers (2013) su u velikoj kladističkoj analizi pterosaura zaključili da je *Ludodactylus* u malo bližem srodstvu sa ornitokajridima i anhangeridima nego sa *Brasileodactylusom*. Andresovoj i Myersovoj analizi, *Ludodactylus* se svrstava tik izvan Ornithocheiridae i Anhangueridae kao napredan pripadnik inkluzivnije grupe Pteranodontoidea.

Izvori
------

1. 1 2  Frey, E. Martill, D. and Buchy, M. (2003). A new crested ornithocheirid from the Lower Cretaceous of northeastern Brazil and the unusual death of an unusual pterosaur. In: Buffetaut, E. and Mazin, J.-M. (eds.). *Evolution and Palaeobiology of Pterosaurs*. *Geological Society Special Publication* **217**:56-63. ISBN 1-86239-143-2.
2. ↑  DOI:10.1017/S1755691013000303  
This citation will be automatically completed in the next few minutes. You can jump the queue or expand by hand
Slika koja prikazuje osovinu između dva lika i polje od 180° na koje se može postaviti kamera (zeleno). Ako bi se prešlo iz zelene u crvenu zonu, učinilo bi se da su likovi zamijenili mjesta.
**Pravilo rampe** (engleski **180-degree rule**) je montažno pravilo u filmu koje regulira netremično praćenje prizornog zbivanja i kontinuitet praćenja zbivanja. Kada imamo dva lika koja razgovaraju, kamera prilikom snimanja te sekvence ne prelazi preko tzv. "rampe", zamišljenog polja do 180 stupnjeva, jer bi se prelaskom preko toga dobio raspored likova i predmeta obrnut u odnosu na sljedeći kadar, a to bi dovelo do dezorijentacije publike. Tradicionalno, preporuča se da režiser ne stavlja kameru na suprotnu stranu usred neke scene, jer bi time doveo i do obrnutosti prethodno uspostavljenog smjera ekrana.

Ipak, ima primjera gdje su pojedini režiseri namjerno prekršili ovo pravilo. Stanley Kubrick je, primjerice, prešao "rampu" prilikom snimanja scene lika Jacka Nicholsona i konobara u sekvenci zahoda filma *Isijavanje*, kako bi dočarao dezorijentaciju protagonista. Jean-Luc Godard je slično razbio ovo pravilo na početku filma *Do posljednjeg daha* kada kamera namjerno skače u krug između prednjeg i stražnjeg sjedala, buntovnost po kojoj je ubrzo postao poznat "francuski novi val".

Vidi još
--------

* kontinuirana montaža

Izvori
------

1. ↑  H. Turković (2003). „pravilo rampe". Filmski leksikon.
2. ↑  Peterlić (2009), str. 64
3. ↑  Bowen & Thompson (2013), str. 267

Literatura
----------

* Bowen, Christopher J.; Thompson, Roy *Grammar of the Shot*. Taylor & Francis. 2013. ISBN 9780240526010.
* Peterlić, Ante  *Povijest filma: rano i klasično razdoblje*. Zagreb: Hrvatski filmski savez. 2009. ISBN 9789537033248.
**Louis Philippe Joseph d'Orléans** (13. april 1747 - 6. novembar 1793), najpoznatiji kao *Philippe* bio je francuski plemić koji je od 1785. do smrti nosio titulu vojvode od Orleansa, najpoznatiji po tome što je, iako *premier prince du sang* (prvi princ po krvi), odnosno jedan od prvih u redu za nasljedstvo prijestolja i jedan od najbogatijih ljudi u tadašnjoj Francuskoj, bio vatreni pristaša Francuske revolucije. Iako je ustavnu monarhiju pretpostavljao republici priključio se radikalnoj frakciji jakobinaca, u novembru 1792. promijenio ime u **Philippe Égalité** ("Philippe Jednakost"), a potom u Konventu dao glas za pogubljenje svog bliskog rođaka, kralja Louisa XVI. Međutim, i sam je nekoliko mjeseci kasnije za vrijeme Terora optužen za izdaju i završio na giljotini. Njegov sin Louis Philippe d'Orléans je nepune četiri decenije postao kralj, a po njemu je stranka koja se zalaže za ustavnu monarhiju dobila ime orléanistička.

Vanjske veze
------------

***Louis Philippe II od Orléansa*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 9957819
* LCCN: n50059015
* ISNI: 0000 0000 8089 0808
* GND: 11882046X
* SUDOC: 027402037
* BNF: cb12528713x (podaci)
* ULAN: 500354243
* NLA: 49286898
* NKC: mzk2004248725
* BNE: XX1217708
* CiNii: DA05786082
* RKD: 433895

 |
Za američkog pravnika, v. Louis B. Meyer.

**Louis Burt Mayer**, izvorno *Lazar Meir* (Minsk, 4. srpnja 1882. - Los Angeles, 29. listopada 1957.) - američki poduzetnik židovskog porijekla, distributer i producent, suosnivač i dopredsjednik filmskoga studija Metro-Goldwyn-Mayer (MGM). 

Rođen je u židovskoj obitelji u Minsku u Bjelorusiji. Obitelj je emigrirala u SAD pa u Kanadu, dok je još bio dijete. U SAD-u je završio osnovnu školu, a zatim, kao i njegov otac, radio je na recikliranju staroga željeza. Godine 1907. kupio je kino, a 1915. već posjeduje mrežu kina "Louis B. Mayer Pictures Corporation".

Godine 1924. zajedno sa Samuelom Goldwynom i Marcusom Loewom osniva filmski studio "Metro-Goldwyn-Mayer", a 1927. bio je jedan od osnivača Američke filmske akademije, koja dodjeljuje Oscare.

U njegovo vrijeme, MGM je bio financijski najuspješniji filmski studio na svijetu, koji je proizveo mnoge uspješne filmove ("Zameo ih vjetar", "Čarobnjak iz Oza", "Ninočka", "Lesi se vraća kući" i dr. ) i promovirao mnogo filmskih zvijezda kao što su: Greta Garbo, Clark Gable, Spencer Tracy, Katharine Hepburn, Lon Chaney, Joan Crawford, Jean Harlow, Judy Garland i mnogi dr.

U 30.-im i 40.-im godinama 20. stoljeća, bio je jedan od najbogatijih Amerikanaca. Dobio je otkaz u MGM-u nakon sukoba s Doreom Scharyom.

Vanjske veze
------------

***Louis B. Mayer*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Time Magazine*, LOUIS B. MAYER: Lion Of Hollywood Arhivirano 2010-10-13 na Wayback Machine-u
* Louis B. Mayer na IMDb-u (`en`)
* Louis B. Mayer na Find a Grave
**"Sisavac iz Saint Bathansa"** je naziv za još uvijek neimenovanog, izumrlog sisavca koji je u miocenskom periodu živio na Novom Zelandu. Jedan od značajnijih članova faune Saint Bathansa, ovaj je sisavac poznat po tome što je dugo vremena bio preživjeli primjerak "arhaičnog" sisavca, zapravo ni placentaš ni tobolčar, ali i kao dokaz da su kopneni sisavci u jednom periodu ipak obitavali na Novom Zelandu, što je značajno jer su jedini sisavci u suvremenom Novom Zelandu, čijom faunom dominiraju ptice, zapravo šišmiši.

Jedini primjerci ove vrste pronađeni su 1978. godine u Saint Bathansu, a od njih su ostali samo fragment donje vilice (primjerak **MNZ S.40958**) i bedrena kost (primjerak **MNZ S.42214**). Iako malobrojni i nepotpuni, ti fosilni ostaci otkrivaju kakvo je zubalo imao (iako je čeljust pronađena bez zubiju, mada sa šupljinama koje indiciraju da su zubi nestali *post-mortem*) te da je vjerojatno imao nekakav polusjedeći stav, sličan taksonu *Theria*, ali ni približno kao kod jednootvornih životinja. 

Taksonomska klasifikacija predstavljala je izrazite probleme zbog manjka dokaza i saznanja; iako je 2006. godine klasificiran u takson *Theriiformes*, zbog promjena u klasifikacijskim kriterijima postoji mogućnost da ta klasifikacija bude promijenjena.
**Microsoft Excel** je za program za tablično računanje, proizvod kompanije Microsoft, sastavni je dio programskog paketa Microsoft Office.

Namjena
-------

Microsoft Excel uglavnom služi za rješavanje problema matematičkog tipa pomoću tablica i polja koje je moguće povezivati različitim formulama. Može poslužiti i za izradu jednostavnijih baza podataka (program koji služi za izradu složenijih baza podataka je Microsoft Access). Na temelju unesenih podataka, lako iz tablica može stvarati grafikone.Također omogućuje dodavanje različitih objekata: tablica, slika, grafikona... Česta mu je primjena u uredima, gdje služi za izradu troškovnika,obračuna i sl. MS excel se sastoji od redaka i stupaca. Sjecište redaka i stupaca nazivaju se ćelije.

Verzije
-------

Posljednja verzija Microsoft Excela je Excel 2017, koji je sastavni dio paketa Microsoft Office 2017

Datotečni formati
-----------------

Osnovni format koji Microsoft Excel rabi za spremanje svojih dokumenata je Excelova radna knjiga (XLS) a datotekama dodaje ekstenziju *.xls*, te Excelova proračunska tablica (XML). Može spremiti i kao Excelov predložak (XLT) i u mnogim drugim formatima.

Eksterni linkovi
----------------

***Microsoft Excel*** na Wikimedijinoj ostavi

* Microsoft Excel 2010
**Prirodni okoliš** ili **životna sredina** je skup svih živih bića i nežive prirode, koji se prirodno pojavljuju na nekom prirodnom staništu. U suprotnosti je s izgrađenim okolišem.

Tokom svojih aktivnosti, koje mogu biti urbanizacija ili eksploatacija, čovjek mijenja prirodni okoliš i to često tako da ga narušava. Izgradnjom hidrocentrala i akumulacija, sječom šuma, eksploatacijom mineralnih sirovina, stvaranjem deponija, emisijom plinova, nuklearnim probama i dr. čovjek utječe na promjenu čitavih područja. Kao rezultat čovjekovih aktivnosti dolazi do promjena ili narušavanja ekosustava i klimatskih promjena na lokalnoj i globalnoj razini.

Prvobitni organizmi bili su veoma jednostavni. Bila su to jednoćeliska bića koja su živela u priobalnim delovila toplih mora. Kako je vreme prolazilo nastali su prvi kolonijalni a za njima i prvi prosti višećeliski organizmi. Pokretljivost , kao jedna od osnovnih osobina živih bića omogućila je prvobitnim organizmima da pčnu da naseljavaju nove prostorei nova staništa. Međutim nova staništa su bila drugačija. Ekološki uslovi su bili drugačiji od onih u kojima su prvobitna bića živela. Pojavio se **novi ekološki problem** koji je trebalo rešiti. Da bi u tim novim uslovima mogli da opstanu organizmi se **ekološki prilagođavaju**. Ekološki problem nije se javljao samo zbog toga jer su se organizmi selili već i zbog toga jer se stanište oko njih menjalo. I u ovim sličajevima živa bića morala su da se prilagođavaju. Danas su živa bića naselila gotovo čitavu planetu. Ekološki problem je rešen Adaptacijom i Modifikacijom.

Adaptacija
----------

Karakkteristične osobine koje živim bićima omogućavaju opstanak u specifičnim ekološkim uslovima staništa , naziva se *adaptacija*. Adaptacija je dugotrajno ekološko prilagođavanje .
Ispoljavanje adaptacije :

* Morfološka adaptacija ( Celovita promena nekog organizma )
* Fiziološka adaptacija ( U organizmu se promeni neki fiziološki proces )

Skup adaptivnih promena naziva se *životna forma*

Modifikacija
------------

Često možemo videti da jedinka tokom svog života menja svoj izgled. Ove kratkotrajne promene ne nazivajju se modifikacija .
PR : ZEC

* Zimi : Zec zimi menja svoje krzno u belo da bi se lakše prilagodio staništu .
* Leti : Zec je svoje krzno prilagodio sivkastoj boji da bi mogao da se sakrije u grmlju

**Ekološka divergencija**
Neki srodni organizmi na razlicitim staništima imaće različitu gradju. Zbog lakšeg prilagođavanja staništu.

**Ekološka konvergencija** 
Različiti organizmi na sličnom staništu imat če sličnu građu zbog sličnih uvjeta životnog staništa. 

Primjerice, mlečike i kaktusi koji žive u pustinji izgledaju gotovo jednako iako uopće ne pripadaju istoj porodici biljaka.
**Priozersk** (ruski: *Приозе́рск*, finski: *Käkisalmi*, švedski: *Kexholm*) je pogranični
grad i riječna luka od 19,004 stanovnika, on je i administrativni centar istoimenog rajona osnovanog 1944. velikog 3597 km² u kom živi 58 008 ljudi u 103 naselja.

Geografske karakteristike
-------------------------

Priozersk leži na sjeverozapadu Lenjingradske oblasti na ušću sjevernog rukavca Rijeke Vuoksi u Jezero Ladoga udaljen 120 km sjeverno od Sankt Peterburga.

Historija
---------

Priozersk se prvi put spominje u novgorodskim zapisima kao utvrda Karela 1143. pod imenom **Korela**. Tako se i grad zvao sve do 1611. a onda do 1948. po švedskom *Kexholm*.

U čast pobjede nad Šveđanima Novgorođani su po nalogu arhiepiskopa Kiementa podigli 1296. kamenu crkvu Uskrsnuća.

Veliki Novgorod vladao je Korelom do 16. vijeka.
Šveđani su 1411. zauzeli Korelu, ponovno ju je oslobodio knez Lugvenem.

Nakon dugotrajne opsade Šveđani su 2. marta 1611. zauzeli Korelu, koju su branili guverner Ivan Mihajlovič Puškin i episkop Silvestar.

Nakon sklapanja Ništatskog mira 1721. tadašnji Kexholm pripao je Ruskom Carstvu.

Finska vojska je 21. augusta 1941. zauzela grad, 

Nakon Drugog svjetskog rata 1946. osnovana je srednja škola a od 1948. grad se zove Priozersk.

Privreda
--------

Priozersk je industrijski grad poznat po drvnoj industriji i tvornici celuloze.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Общие сведения*" (ruski). Приозе́рск. Arhivirano iz originala na datum 2015-10-05. Pristupljeno 19. 09. 2015.
2. 1 2 3 4 5 6  „*События. Прошлое, настоящее, будущее.*" (ruski). Приозе́рск. Arhivirano iz originala na datum 2016-08-29. Pristupljeno 19. 09. 2015.
3. ↑  „*Приозерск*" (ruski). Мой Город. Pristupljeno 19. 09. 2015.

Vanjske veze
------------

]
***[[Commons:Category:Priozersk]|Priozersk]]*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice grada*[*mrtav link*] (`ru`)
**Nenasilni otpor** (ili **nenasilna akcija**) je tehnika socijalno-političke akcije, koja se koristi za primenu moći u konfliktu. Obuhvata razne specifične metode psihološke, socijalne, ekonomske i političke akcije bez korišćenja fizičkog nasilja.[1] Društveno-politički ciljevi se postižu kroz simboličke proteste, ekonomsku ili političku nekooperaciju, građanski neposluh i druge metode koje ne sadrže nasilje. Smatra se jednim od glavnih načela nenasilja. 

**Pasivni otpor** ima slično značenje, koje implicira otpor kroz inerciju ili ne-energičnu saradnju, što je suprotno otporu kroz aktivni antagonizam.

Kao i druge strategije društvene promene, nenasilna akcija se može pojaviti u različitim oblicima. Može, na primer, uključivati različite oblike informatičkog rata, protestne umetnosti, lobiranja, neplaćanje poreza, bojkote, sankcije, pravne/diplomtakse manevere, materijalnu sabotažu, podzemne železnice, načelno odbijanje nagrada/počasti, dežuranje pred uredima, bdijenja, deljenje letaka i/ill opšte štrajkove.

Neki politički naučnici drže da je veliki broj raznih pokreta preuzeo nenasilni otpor kao svoju glavnu metodu postizanja političkih ciljeva, da se nenasilje kao metoda može razlikovati od načelnog moralna stava o nenasilju.
**Luciano Lutring** (30. decembar 1937. – 13. maj 2013) bio je italijanski profesionalni kriminalac, poznat po seriji oružanih pljački u Italiji i Francuskoj 1960-ih. S obzirom da je u njima koristio automatsko oružje sakriveno u violinskom kovčegu dobio je nadimak "Mitraljeski solist" (ital. *Solista di mitra*). Računa se da je prilikom svoje pljačkaške karijere otuđio plijen u vrijednosti od tadašnjih 35 milijardi lira. 1965. godine je u Francuskoj prilikom jedne pljačke teško ranjen, uhapšen i osuđen na 22 godine zatvora. Prilikom izdržavanja kazne se počeo baviti pisanjem i slikanjem, te razvio korespondenciju sa budućim predsjednikom Sandrom Pertinijem. Nakon što ga je francuski predsjednik Georges Pompidou pomilovao, izručen je u Italiju gdje je u zatvoru proveo još nekoliko godina prije nego što ga je pomilovao predsjednik Giovanni Leone. Poslije puštanja na slobodu se bavio slikarstvom i spisateljskom djelatnošću.

Njegova je kriminalna karijera godine 1967. prikazana u filmu *Svegliati e uccidi* gdje je njegov lik tumačio Robert Hoffmann.

Bibliografija
-------------

* *Il solista del mitra*, Longanesi, 1966
* *L'assassino non sciopera*, Longanesi, 1966
* *Una storia da dimenticare*, Acar, 2004 ISBN 88-89079-07-X
* *Catene spezzate*, Acar, 2006 ISBN 88-89079-16-9
* *Come due gocce d'acqua*, Acar, 2007
* *L'amore che uccide*, Acar, 2008

Vanjske veze
------------

***Luciano Lutring*** na Wikimedijinoj ostavi

* „Intervista a Luciano Lutring".
* „MilanoNera intervista".
* „MilanoNera 70 anni".
* Arhivirano 2006-05-15 na Wayback Machine-u Puntata de "Il giallo e il nero" di Daniele Biacchessi andata in onda nel 2005 su Radio 24

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 277741740
* LCCN: n2010057010
* ISNI: 0000 0003 8470 1359
* RKD: 307223

 |
Jaje
**Sivi ždral** je vrsta ptice selice. Pripada porodici ždralova.

Opis
----

Sivi ždral (*Grus grus*) je velika ptica selica. Duljina njegova tijela iznosi 1,3 m, dok su njegova krila raspona preko 2 m. Težak je do 14 kg, što ga čini dosta laganim. Pokriven je sivim perjem, samo su mu glava i vrat tamnosive boje. Ima dugi kljun, ali je nekoliko cm kraći od rodinog.Kljun mu je svijetložute boje. Na vrhu male glave ima veliku crvenu mrlju. Na grlu i između očiju ima crnu prugu. Krila mu nalikuju rodinim, ali su mu krila tamnija. Ima duge sive noge na kojima se nalaze pandže. Rep mu je crn i kratak. Leti vrlo vješto. Rijedak je.

Prehrambene navike
------------------

Sivi ždral jede razne kukce, žabe, bilje, ribe itd. Hvata ih svojim dugim kljunom koji nije tako jako oštar kao onaj u čaplje.

Stanište
--------

Sivi ždral je vrsta močvarne ptice koja živi blizu vode i u močvarama.

Razmnožavanje
-------------

Gradi plitko gnijezdo u koje odlaže najčešće dva jaja, a na gnijezdu sjede oba roditelja.

Drugi projekti
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi nalazi se članak na temu: **Grus grus** |

***Sivi ždral*** na Wikimedijinoj ostavi
**Međunarodno fonetsko društvo** (engl. ) je organizacija koja promoviše naučnu studiju fonetike i razne praktične primene te nauke. Glavni doprinos društva fonetici je Međunarodni fonetski alfabet—pismeni standard za fonetsku zastupljenost na svim jezicima.

Međunarodni fonetsko društvo takođe objavljuje *Žurnal Međunarodnog fonetskog društva* (engl. ).

Istorija
--------

U Parizu, 1886. godine, mala grupa učitelja jezika je oformila udruženje za podsticaj upotrebe fonetskog zapisa u školama kako bi deca stekla realan izgovor stranih jezika, te za pomoć nastavama čitanja za decu. Ta grupa, na čelu sa Polom Pasijem, u početku se zvala fr. *Dhi Fonètik Tîtcerz' Asóciécon*. U januaru 1889. ime društva se promenilo u fr. *Phonétique des Professeurs de Langues Vivantes (AP)*, i 1897. na fr. *L'Association Phonétique Internationale (API)*—srpski *Međunarodno fonetsko društvo*.

Godine 1914. društvo postiže vrhunac uticaja u obrazovnim krugovima, kao i povećanje broja članova kojih je bilo 1751 u 40 zemalja. Prvi svetski rat i njegove posledice teško su poremetile društvene aktivnosti, a časopis nije nastavio redovnu publikaciju do 1922. godine.

Razvoj alfabeta
---------------

Početni cilj je bio da se napravi skup fonetskih simbola za različite oblike artikulacije koji bi se mogli primenjivati u različitim jezicima, tako da svaki jezik ima posebno prilagođen alfabet. Na kraju je odlučeno da univerzalni alfabet, što znači da se isti simbol upotrebava za isti zvuk na različitim jezicima, bude ideal i razvoj Međunarodne fonetske alfabete je brzo napredovao do prelaska u 20. vek. Od tada, bilo je nekoliko kompleta promena na alfabeti, uz dodatke i brisanja u skladu sa napretkom u nauci fonetike.
**Potres u Peruu 2007.** je bio veliki potres koji je pogodio srednju obalu Perua 15. augusta 2007. godine u 23:40:58 UTC (18:40:58 lokalno vrijeme) i trajao je dvije minute. Hipocentar je lociran 150 km jugozapadno od Lime, na dubini 30,2 km. Nacionalni informativni centar za potrese geološkog topografskog instituta SAD-a je izjavio da je to bio snažan potres, s jačinom od 7,9 na skali momentne magnitude.

Upozorenja o cunamiju
---------------------

Upozorenja o cunamiju odmah nakon potresa objavljena su za Peru, Ekvador, Čile i Kolumbiju, ali su kasnije povučena. Upozorenja za cunami su također objavljena za Panamu i Kostariku, te je postavljena straža za Nikaragvu, Gvatemalu, El Salvador, Meksiko i Honduras. Sve uzbune su povučene nakon što je cunami od 10 cm došao do obale.

Posljedice
----------

Gradovi Ica, San Vicente de Cañete i Chincha Alta su najviše pogođeni, ali se potres osjetio i u gradovima Pucallpa, Iquitos, Contamana, Trujillo, Cajamarca i u glavnom gradu Limi, gdje je potres razbio prozore u centru grada. Četiri osobe su poginule kada se srušila crkva u Ici. Ti ljudi su se sklonili u vjerski centar tražeći sklonište. Peruanska vlada je objavila da je 350 ljudi poginulo i da je 827 ljudi povrijeđeno.
Valdivija nakon potresa
Prikaz seizmički zahvaćenog područja u potresu
**Potres kod Valdivije** ili **Veliki čileanski potres** (špa. *Terremoto de Valdivia* / *Gran terremoto de Chile*) koji se dogodio u nedjelju 22. maja 1960. je do sada najsnažniji potres ikad zabilježen na Zemlji, a magnituda je bila 9,5 stupnjeva. Potres se dogodio u popodnevnim satima (19:11 GMT, 15:11 po lokalnom vremenu).

Epicentar je bio u blizini grada Lumaco nekih 570 km južno od glavnog grada Santiaga, Temuco je najbliži veliki grad, a Valdivia je bila najviše pogođena. To je uvjetovalo tsunami koji je pogodio čileansku obale s valovima do 25 metara. Tsunami je prešao preko Tihog oceana i uništio Hilo na Havajima. Valovi visine 10,7 metara su zabilježene 10.000 km od epicentra, čak do Japana i Filipina.

Broj poginulih nije točno utvrđen, kao ni materijalna šteta koju je prouzročila ova katastrofa. Objavljene su razne procjene ukupnog broja žrtava potresa i tsunamija, pa američki USGS navodi 2.231, 3.000, ili 5.700 ubijenih, a drugi izvor govorio o 6.000 mrtvih.

Vanjske veze
------------

***Potres kod Valdivije 1960.*** na Wikimedijinoj ostavi

* Chilean earthquake and tsunami Arhivirano 2006-11-01 na Wayback Machine-u
* Tsunami of 1960
* Hawaii Events Arhivirano 2006-02-02 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* LCCN: sh2012000051
* NDL: 00952946

 |
Koordinate: 41° 20′ 04" SGŠ, 21° 14′ 14" IGD

**Ostrilci** (mak. *Острилци*) su naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Ostrilci pripadaju opštini Kruševo.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Ostrilci je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 35 km zapadno.

Ostrilci se nalaze na zapadnom obodu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Selo je položeno na južnim padinama Buševe planine. Nadmorska visina naselja je približno 870 metara.

Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Po popisu stanovništva iz 2002. godine Ostrilci su imali 32 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).

Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Kruševo

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.krusevo.gov.mk Zvanična stranica opštine Kruševo

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Kruševo |
| --- |
| **Kruševo** • 
Aldanci • 
Ariljevo • 
Belušino • 
Birino • 
Borino • 
Bučin • 
Vrbovec • 
Gornji Divljaci • 
Donji Divljaci • 
Jakrenovo • 
Miloševo • 
Norovo • 
Ostrilci • 
Presil • 
Pusta Reka • 
Saždevo • 
Sveto Mitrani • 
Selce |  |
*Za ostala značenja, v. Pretvarač (razvrstavanje).*
**Pretvarač** ili **transduktor** je uređaj koji konvertuje jedan tip energije u drugi. Konverzija može biti u/iz električne, elektro-mehaničke, elektromagnetske, fotonske, fotovoltne, ili nekog drugog oblika energije. Dok termin *transduktor* obično podrazumeva upotrebu sa značenjem senzor/detektor, svaki uređaj koji konvertuje energiju se može smatrati transduktorom.

Tipovi
------

Transduktori se mogu kategorisati po tipu primene u: senzor, pokretač, ili njihovu kombinaciju.

Senzor se koristi za detektovanje parametra u jednoj formi i izveštavanje o njoj u drugog formi energije (obično kao električni i / ili digitalni signal). Na primer, senzor pritiska može da detektuje pritisak (mehanički oblik energije) i konvertuje je u elektricitet za prikazivanje na udaljenom instrumentu.

Literatura
----------

* Agarwal, Anant. Foundations of Analog and Digital Electronic Circuits.Department of Electrical Engineering and Computer Science, Massachusetts Institute of Technology, 2005, p. 43.

Vidi još
--------

* Dodirni senzor

Spoljašnje veze
---------------

***Pretvarač*** na Wikimedijinoj ostavi

* Transduktor Arhivirano 2011-01-28 na Wayback Machine-u
* SAD federalni standard 1037C
**Miholjački Poreč** je naselje u Hrvatskoj, regiji Slavoniji u Osječko-baranjskoj županiji i nalazi se u sastavu grada Donjeg Miholjca.

Zemljopisni položaj
-------------------

Miholjački Poreč nalazi se na 95 metara nadmorske visine u nizini istočnohrvatske ravnice, te uz desnu obalu rijeke Karašice. Selo se nalazi na raskrižju državne ceste D53 Našice- Donji Miholjac i županijskih cesta ŽC4046 Miholjački Poreč- Golinci, te ŽC 4047 Miholjački Poreč- Črnkovci D34. Susjedna naselja: istočno Radikovci, sjeverno Rakitovica, a zapadno Golinci. Južno se nalazi Magadenovac naselje u sastavu istoimene općine. Pripadajući poštanski broj je 31543 Miholjački Poreč, telefonski pozivni 031 i registarska pločica vozila NA (Našice). Površina katastarske jedinice naselja Miholjački Poreč je 3,48 km2.

Povijest
--------

Stanovništvo
------------

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2011.***  

  

Do 1900. iskazivano pod imenom Poreč.

Crkva
-----

U selu se nalazi rimokatolička crkva Sv. Marije Magdalene koja pripada katoličkoj župi Sv. Ane u Radikovcima i donjomiholjačkom dekanatu Đakovačko-osječke nadbiskupije. Crkveni god (proštenje) ili kirvaj slavi se 22. srpnja.

Obrazovanje i školstvo
----------------------

U selu se nalazi škola do četvrtog razreda koja radi u sklopu Osnovne škole Matija Gubec u Magadenovcu.

Ostalo
------

U selu djeluje Dobrovoljno vatrogasno društvo Miholjački Poreč.

Izvori
------

1. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

Vanjska poveznica
-----------------

* 
* Arhivirano 2014-02-01 na Wayback Machine-u

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Miholjački Poreč** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*


| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Grada Donjeg Miholjca |
| --- |
| Donji Miholjac • Golinci • Miholjački Poreč • Podgajci Podravski • Radikovci • Rakitovica • Sveti Đurađ |
*Za ostale upotrebe, v. Slatino (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 42° 04′ 04" SGŠ, 21° 02′ 15" IGD

**Slatino** (mak. *Slatino*) je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Slatino pripada opštini Tearce.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Slatino je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 8 km severno.

Slatino se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na severozapadnom obodu Pološkog polja. Istočno od naselja pruža se polje, a zapadno se izdiže Šar-planina. Nadmorska visina naselja je približno 550 metara.

Klima u naselju je umereno kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Slatino je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 4.112 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (97%).

Većinska veroispovest je islam.

Vidi još
--------

* Opština Tearce

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Slatino (Tetovo)*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.tearce.gov.mk Zvanična stranica opštine Tearce

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Tearce |
| --- |
| **Tearce** • 
Brezno •
Varvara •
Glođi •
Dobrošte •
Jelošnik •
Lešok •
Neprošteno •
Nerašte •
Odri •
Prvce •
Pršovce •
Slatino |  |
**Gospa Mihri** ili **Mihri Hatun** (Amasya, oko 1460. – 1506.) je bila turska pjesnikinja. Bila je zapravo prva žena–književnik u klasičnoj turskoj književnosti.

Životopis
---------

Gospa Mihri rođena je oko 1460. ili 1461. (ili možda 1440.) u Amasiji u sjevernoj Anadoliji, gdje je provela većinu svog života i umrla 1506. godine. Njezino pravo ime je bilo Mihrümah prema Evliji Čelebi, Mihrinisa ili Fahrünnisa prema Bursalı Mehmedu Tahiru, a njezin pseudonim je bio *Mihri* kao što svijedoči Ašik Čelebija. Njezin otac je bio kadija (pravnik) u Amasiji, Yahyazade Mehmet Çelebi i također pjesnik.

Bila je članica književnog kruga kneza Ahmeda, sina sultana Bajazita II i sandžakbega Amasije. Mihri je u tom krugu bila vrlo cijenjena zbog njezinog znanja, njezine ljepote i umjetništva. Bila je poznanica gospe Zejnep, dok mnoge njezine pjesme podsjećaju na slavnog Necatija, jedan od utemeljitelja divanske književnosti, na kojeg su ju mnogi uspoređivali. Poznato je da se »mnogo puta zaljubila«, ali priče govore da su »sve te ljubavi bile čedne i nevine« i da je »živjela životom neprestane vrline«. Bila je »ljepa i strasna, ali nikad se nije udala«. Imala je ljubavnu vezu sa Iskender Čelebijom, Sinan-pašinom sinom, ali su mnogi drugi muškarci čeznuli za njom. Zatim zaljubila se u Müeyyetzade Abdurrahman Çelebiju, ali njezina prava ljubav je bio Iskender Čelebija. Autori ipak tvrde kako je to između Mihri i Iskendera bila platonska ljubav. Neki izvori (na primjer povjesničar von Hammer) ju spominju kao »Osmanska Sappho«, jer nije oklijevala slobodno govoriti o ljubavi u svojim gazelima.  

Otputovala je i jedno vrijeme boravila u Istanbulu, gdje je se uključila u umjetničke krugove i sprijateljila se sa Necatijom, Guvahijem, gospom Zejnep i drugim, pa se čak priča da je neko vrijeme boravila u palači.  

Mihrine pjesme su sakupljene u divanu čiji se rukopis (i dvije kopije) danas čuva u Istanbulu. Mihrin divan je objavljen Moskvi 1967. u izdanju Instituta za azijske narode Akademije nauka SSSR. Napisala je jednu odu Bajazitu i jedanaest oda knezu Ahmetu.

Djela
-----

Fusnote
-------

1. ↑  Şehzade Ahmet je bio prvi sin sultana Bajazita II i jedan od njegovih mogućih naslijednika. Rođen je u Amasiji gdje će služiti kao sandžakbeg (upravnik) i stvoriti krug povjerenih savjetnika, mudraca i književnika. Inače Amasya i Manisa su bili gradovi gdje su sultani slali mlade šehzade ne bi li stekli iskustvo i istovremeno ih udaljili od Istanbula gdje su se lako stvarale prilike da brat ubije brata za nasljedništvo. Pak je šehzade Ahmed ušao u rat protiv brata šehzade Selima.
2. ↑  Институт востоковедения Российской Академии Наук.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  „Biyografya : Mihrî Hatun". Pristupljeno 30. 04. 2021.
2. 1 2 3  (`en`)„Amasyalı Ünlüler : Mihri Hatun". Arhivirano iz originala na datum 2007-07-02. Pristupljeno 08. 09. 2021.
3. 1 2 3  (`en`)„Famous poet : Mihri Hatun". Pristupljeno 08. 09. 2021.

Bibliografija
-------------

* Mihrî Hatun, *Dîvân*, priredila Elena Innokent'evna Mastakova, Moskva, 1967.