recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Paul Lincke na poštanskoj marki izdanoj 1996,
**Carl Emil Paul Lincke** (Berlin, 7. novembar 1866 - Hahnenklee, 3. septembar 1946) je bio njemački kompozitor i dirigent koji uživa reputaciju *oca berlinske operete*. Njegova koračnica *Berliner Luft* (sh. Berlinski zrak) se drži neslužbenom himnon Berlina.

*Das Glühwürmchen*, arija iz njegove operete *Lizistrata*, je pod naslovom *The Glow-Worm* postala jednom od najpopularnijih evergrina u SAD.

Mlađoj publici je poznat i po svadbenom maršu koji izvodi orkestar *RMS Titanic* u istoimenom filmu iz 1997.

Operete (izbor)
---------------

* Venus auf Erden (1897)
* Gospa Luna (1899)
* Im Reiche des Indra (1899)
* Lizistrata (1902)
* Casanova (1913)
* Ein Liebestraum (1940)

Eksterni linkovi
----------------

***Paul Lincke*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Berlinski zrak* u izvedbi Berlinskih filharmoničara zajedno sa Placidom Domingom

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 56796803
* LCCN: n82048692
* ISNI: 0000 0001 0857 7662
* GND: 118573071
* BNF: cb13896660s (podaci)
* BIBSYS: 90650631
* MusicBrainz: 2c2af4be-6209-42d8-866f-235209ad7372
* NLA: 49285108
* NKC: xx0020744
* BNE: XX1501520
* CiNii: DA11725399

 |
Zgrada Parlamenta američke savezne države Connecticut nalazi se u Hartfordu. U zgradi su sjedišta ona doma parlamenta kao i kancelarija guvernera savezne države Connecticut. Sadašnja građevina treći je parlament od vremena Američke revolucije. Skupština Connecticuta okupljala se još i prije revolucije i to naizmjenično u Hartfordu i New Haven-u. Nepraktičnost ovoga pristupa došla je u središte pažnje nakon okončanja američkog građanskog rata kada su se oba grada takmičila za titulu jedinog glavnog grada savezne države. Nakon što je izabran Hartford odobren je i novi projekt parlamenta vrijedan milion tadašnjih američkih dolara. Troškovi projekta značajno su probili ove planove i došli do dva i pol miliona tadašnjih američkih dolara.

Galerija
--------

* Protesti za uvođenje ograničenja posjedovanja vatrenog oružja, 2013.Protesti za uvođenje ograničenja posjedovanja vatrenog oružja, 2013.
* Zgrada parlamenta sa okolinomZgrada parlamenta sa okolinom
* Obilježavanje dana Martina Luthera KingaObilježavanje dana Martina Luthera Kinga

Izvori
------
**Parlament Kraljevine Kambodže** (kmerski: សភាតំណាងរាស្ត្រ ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា *Saphea Damnang Reastr ney Preăh Réachéanachâk Kâmpŭchéa*; francuski: *Parlement du Royaume du Cambodge*) je dvodomno zakonodavno tijelo u Kambodži, a koje se sastoji od Senata, kao gornjeg doma, i Narodne skupštine, kao donjeg doma. Parlament broji ukupno 184 zastupnika, 123 iz Narodne skupštine i 61 senatora. 

Uloga Parlamenta je primarno zakonodavna, a sastoji se od usvajanja zakona (Narodna skupština), njihovog odobravanja (Senat) i slanja na kraljevski pristanak aktualnom vladaru; kralj nema pravo veta na zakone izglasane u Parlamentu te, stoga, ne može uskratiti kraljevski pristanak. Narodna skupština još ima i ovlasti opoziva vlade i/ili ministara, ako se nepovjerenje izglasa najmanje 2/3 zastupnika. 

Prema Ustavu iz 1993. godine, Narodna skupština i Senat mogu se sastati na zajedničkoj sjednici Kongresa; tu se radilo o novoj odredbi, koja je po prvi puta u historiji nezavisne zemlje stipulirala zajedničku sjednicu dvaju domova u slučaju potrebe rješavanja "važnih pitanja". Međutim, ustav nije detaljnije razradio problematiku Kongresa, stipulirajući kako će ista biti uređena posebnim zakonom.

Vanjske veze
------------

* National Assembly website
* Senate website
* National Election Committee Arhivirano 2007-10-09 na Wayback Machine-u
* List of Senators Arhivirano 2007-09-22 na Wayback Machine-u
* Ruling party wins Cambodia poll
**Paul Katena** (*Paulus Catena*, ? - 361/362) bio je rimski velikodostojnik u službi cara Konstancija II. Poznat je po navodima u tekstu historičara Amijana Marcelina, koji ga opisuje kao čovjeka čija je okrutnost bila poznata širom Carstva. 

Godine 353. je nakon pobjede nad uzurpatorom Magnencijem poslan od strane Konstancija II u Britaniju kako bi je "očistio" od Magnencijevih pristaša i svih potencijalno "subverzivnih elemenata". Čistka, u kojoj su na hiljade ljudi zatvarane pod lažnim optužbama i smiješnim izgovorima, je dosegla takve razmjere da je Paul dobio svoj nadimak "Lanac" (latinski "catena"). Protiv toga se pobunio čak i Flavije Martin, Konstanciju odani *vicarius* Britanije, zatraživši da se nedužni ljudi puste inače će dati ostavku. Katena je na to odgovorio tako što je samog Flavija optužio za veleizdaju; Flavije ga je potom pokušao probosti mačem, ali u tome nije uspio, te je poslije izvršio samoubistvo. 

Katena je potom po naređenju Konstancija II poslan u Egipat, gdje je postavio lažni sud koji je i tamo masovno zatvarao i osuđivao nedužne ljude. Godine 355. je poslan u Galiju gdje je "čistio" pristaše franačkog generala i uzurpatora Klaudija Silvana.

Katena je u nemilost pao tek nakon smrti svog gospodara Konstancija. Novi car Julijan Apostata je 361. u nastojanju da konsolidira svoju vlast u Halkedonu organizirao posebni tribunal na kome se sudilo Konstancijevim doglavnicima za brojne zločine. Katena je, zajedno sa šefom tajne policije Apodemijem osuđen i živ spaljen.

Izvori
------

* Ammianus Marcellinus: *Res Gestae*, Loeb Classical Library
U matematici, **pandigitalni broj** je cijeli broj koji sadrži svaku od cifri 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 i 9 barem jednom i kod kojeg prva cifra nula (npr: 1223334444555567890).

Prvih nekoliko pandigitalnih brojeva su:
1023456789, 1023456798, 1023456879, 1023456897, 1023456978

Deseterocifreni pandigitalni broj je uvijek djeljiv s 9 zato što je

{\displaystyle \sum \_{i=0}^{9}i=45}
Prema tome najmanji pandigitalni prosti broj mora imati 11 cifri od ko jih se nula ne smije ponavljati dva puta).

Prvih nekoliko pandigitalnih prostih brojeva su: 10123457689, 10123465789, 10123465897, 10123485679

Ponekad se termin "pandigitalni broj" koristi samo za one brojeve koji ne sadrže dvije ili više istih cifri. U nekim slučajevima, broj se naziva pandigitalni iako nema nulu (takvi brojevi se još nazivaju "pandigitalni brojevi bez nule").

Prvih nekoliko pandigitalnih brojeva bez nule su: 123456789, 123456798, 123456879, 123456897, 123456978, 123456987

Prvih nekoliko pandigitalnih prostih brojeva bez nule su: 1123465789, 1123465879, 1123468597, 1123469587, 1123478659
Pomeraj (vektor zelene boje) je najkraće rastojanje između početne i krajnje tačke i ne zavisi od putanje, dok pređeni put (ljubičasta kriva) tačno prati putanju (plava puna linija)
**Vektor pomeraja** (engl. ; znaka {\displaystyle \Delta {\vec {r}}}) jeste razlika između vektora krajnjeg položaja i vektora početnog položaja neke tačke u prostoru.

Za razliku od vektora pomeraja koji je vektorska veličina, **pomeraj** je skalarna veličina i predstavlja najkraće rastojanje između početnog i krajnjeg položaja neke tačke u prostoru. Pomeraj je jednak intenzitetu vektora pomeraja.

Definicija
----------

Vektor pomeraja predstavlja promenu vektora položaja u vremenu.

Ako se telo kretalo za tokom vremenskog intervala {\displaystyle \Delta t=\left[t\_{1},t\_{2}\right]}, **vektor pomeraja** je:

{\displaystyle \Delta {\vec {r}}(\Delta t)={\vec {r}}(t\_{2})-{\vec {r}}(t\_{1})},
gde je {\displaystyle {\vec {r}}(t\_{2})} vektor položaja u trenutku {\displaystyle t\_{2}} i {\displaystyle {\vec {r}}(t\_{1})} vektor položaja u trenutku {\displaystyle t\_{1}}.

**Pomeraj** tog tela je:

{\displaystyle \Delta r=|\Delta {\vec {r}}(\Delta t)|}

Pomeraj i pređeni put
---------------------

Pomeraj (skalarna veličina) je najkraće rastojanje između početne i krajnje tačke i ne zavisi od oblika putanje. Za razliku od njega, pređeni put (takođe skalarna veličina) zavisi od oblika putanje.

### Primer

Telo koje je krenulo iz mesta A, stiglo u mesto B i vratilo se nazad u mesto A ima pređeni put jednak ukupnom putu koji je prešlo, što je dva puta rastojanje između mesta A i B. S druge strane, pomeraj tog tela je 0, zato što su i početni i krajnji položaj ovog tela tačka A.

Vidi još
--------

* Vektor položaja
* Pređeni put
**Marko Kalpurnije Bibul** (*Marcus Calpurnius Bibulus*, ? - 48. pne.) bio je rimski političar iz doba kasne Republike, poznat kao konzulski kolega, ali i jedan od najljućih neprijatelja Julija Cezara.

Bibul je bio oženjen za Porciju, kćer Katona Mlađeg, vođe optimata u Senatu, te se priključio njegovoj stranci. Godine 60. pne. je izabran za konzula zajedno sa Julijem Cezarom, koji je pripadao stranci populara i iza koga je stajao moćni Prvi trijumvirat. Kada su godine 59. pne. preuzeli dužnost, među njima je odmah došlo do sukoba. Njegov pokušaj da vetom spriječi podjelu zemlje u Kampaniji Pompejevim veteranima je doveo do verbalnih i fizičkih napada od strane Pompejevih i Cezarovih pristaša. Bibul je bio prisiljen ostatak mandata provesti u vlastitoj kući, navodno da bi "proučavao nebeska znamenja"; u stvarnosti je Cezar vladao sam, a Rimljani u šali govorili da se godina 59. pne. umjesto "godine konzulstva Cezara i Bibula" treba zvati "godina konzulstva Julija i Cezara".

Bibul je ponovno stekao uticaj kada se 53. pne. raspao Trijumvirat, a Cezar i Pompej postali suparnici. Nakon nereda izazvanih ubistvom popularskog vođe Klodija, Bibul je pomogao Pompeju da godine 52. pne. preuzme konzulstvo bez kolege. Godine 51. pne. imenovan je guvernerom Sirije, ali je izazvao nezadovoljstvo među tadašnjim trupama preuzevši za sebe zasluge za pobjedu izvojevanu prije vlastitog dolaska samu provinciju.

Kada je izbio građanski rat, Bibul je ostao vjerni Pompejev sljedbenik. Godine 48. pne. je sa svojom flotom na Jadranu razbio Cezarovu , odsjekavši Cezarovu vojsku na Balkanu od logističke baze u Italiji, iako to niej spriječilo Cezara da odnese pobjedu kod Farsala. Bibul je umro iste godine.

Prije nego što se oženio za Porciju, Bibul je bio oženjen s historiji nepoznatom Rimljankom, s kojom je imao tri sina. Dva sina su ubijena u Egiptu od strane pristaša Aulus Gabinius|Aula Gabinija, a treći je kasnije postao carski funkcionar Lucije Kalpurnije Bibul.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Lucius Afranius i Quintus Caecilius Metellus Celer**  |  **Konzul Rimske Republike** *zajedno sa Gajem Julijem Cezarom*59. pne. | Slijedi: **Lucius Calpurnius Piso Caesoninus i Aulus Gabinius**  |
**Berlinski međunarodni filmski festival 1953.** (njemački: ) je bilo treće po redu izdanje Berlinskog filmskog festivala (Berlinale), održano od 18. do 28. juna 1953. godine u tadašnjem Zapadnom Berlinu.

Početak održavanja festivala je koincidirao sa antisovjetskom i antikomunističkom pobunom u susjednom Istočnom Berlinu, a zbog čega su brojni uzvanici, bojeći se da ona eskalira u međunarodni sukob, otkazali nastupe, a brojne dvorane ostale prazne, jer je posjetiteljima iz Istočnog Berlina, za koje je bilo rezervirano 20 % ulaznica, bio zapriječen pristup. Među uzvanicima koji su došli je, pak, bio američki glumac Gary Cooper koji je, usprkos svom deklariranom antikomunizmu izazvao pažnju, ali i zbrku, izjavama kojima se nastojao ograditi od senatora Josepha McCarthyja i njegove antikomunističke kampanje. Od filmova u programu je, pak, eksplicitno politički i hladnoratovski, odnosno antikomunistički karakter, imao američki film *Man on a Tightrope*. Publika, koja je tada jedina odlučivala o nagradama, je, međutim, prednost dala apolitičnim ostvarenjima, te je Zlatni medvjed osvojio francuski film *Nadnica za strah*.

Nagrade
-------

Sljedeće nagrade su osvojene na temelju glasanja publike:

* Zlatni medvjed: *Le Salaire de la peur*, rež. Henri-Georges Clouzot
* Srebrni medvjed: *Magia verde*, rež. Gian Gaspare Napolitano
* Bronze Berlin Bear: *Sie fanden eine Heimat*, rež. Leopold Lindtberg

Izvori
------

1. ↑  „PRIZES & HONOURS 1953". *berlinale.de*. Arhivirano iz originala na datum 2013-10-15. Pristupljeno 6. 6. 2014.

Vanjske veze
------------

* 3rd  Berlin International Film Festival 1953
* 1953 Berlin International Film Festival Arhivirano 2012-09-30 na Wayback Machine-u
* Berlin International Film Festival:1953 Arhivirano 2009-01-12 na Wayback Machine-u at Internet Movie Database

| * p
* r
* u
Berlinski međunarodni filmski festival |
| --- |
| Nagrade | 
* Zlatni medvjed
* Srebrni medvjed
* Velika nagrada žirija
* Režiser
* Glumac
* Glumica
* Nagrada Teddy
* Nagrada Shooting Stars
* Nagrada Alfred Bauer
* Počasni Zlatni medvjed

 |
| Po godinama | 
* 1951
* 1952
* 1953
* 1954
* 1955
* 1956
* 1957
* 1958
* 1959
* 1960
* 1961
* 1962
* 1963
* 1964
* 1965
* 1966
* 1967
* 1968
* 1969
* 1970
* 1971
* 1972
* 1973
* 1974
* 1975
* 1976
* 1977
* 1978
* 1979
* 1980
* 1981
* 1982
* 1983
* 1984
* 1985
* 1986
* 1987
* 1988
* 1989
* 1990
* 1991
* 1992
* 1993
* 1994
* 1995
* 1996
* 1997
* 1998
* 1999
* 2000
* 2001
* 2002
* 2003
* 2004
* 2005
* 2006
* 2007
* 2008
* 2009
* 2010
* 2011
* 2012
* 2013
* 2014
* 2015
* 2016
* 2017
* 2018

 |
**Marko Kornelije Ceteg** (*Marcus Cornelius Cethegus*, ? - 196. pne.) je bio rimski političar i vojskovođa iz doba drugog punskog rata, poznat kao politički saveznik svog proslavljenog rođaka Scipiona Afrikanca.

Ceteg je godine 211. pne. izabran za pretora, u čijoj je nadležnosti bila Apulija. Nakon toga je poslan na Siciliju gdje se istakao kao sposoban administrator. Godine 209. pne. je izabran za Rimski cenzor|cenzora zajedno s Publijem Sempronijem Tuditanom, koji će mu biti kolega i 204. pne. kada je izabran za konzula. Sljedeće je godine kao prokonzul uspio poraziti kartaginsku vojsku Magona Barke u Cisalpinskoj Galiji te je prisiliti da se vrati u Sjevernu Afriku.

Pjesnik Enije ga navodi kao darovitog oratora obdarenog velikom moći uvjeravanja.

Izvori
------

* Enije.
* Horacije. *Ars Poet.* 50; *Epistles*, ii.2.117
* Livije xxv.2, 41, xxvii.II, xxix.ii, xxx.18.

  



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Publije Kornelije Scipion Afrikanac i Publije Licinije Kras Div**  |  **Konzul Rimske Republike** *zajedno s Publijem Sempronijem Tuditanom* 204. pne. | Slijedi: **Gnej Servilije Cepion i Gaj Servilije Gemin**  |
**Podi** su naselje (selo) koje se nalazi nekih desetak kilometara od grada Trilja. Poznato je po tome što je u ožujku 1944. za vrijeme drugog svjetskog rata teško stradalo za vrijeme pokolju koga su počinili pripadnici njemačke 7. SS divizije *Prinz Eugen*.

Zemljopisni položaj
-------------------

Naselje Podi se nalazi na krškoj zaravni na jugozapadnim padinama planine Kamešnice, a iznad naselja Grab, Ruda i Vrabač.

Stanovništvo
------------

***Kretanje broja stanovnika naselja Podi za razdoblje od 1857. do 2001. godine***  

Napomena: Podaci o stanovništvu u naselju Podi iz 1869. i 1921. godine su sadržani u podacima za naselje Grab kao i dio podataka iz 1880. godine. U podacima iz 1931. godine sadrži podatke za naselje Vrabač.

Vanjske poveznice
-----------------

1. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

| * p
* r
* u
Naselja grada Trilja |
| --- |
| Bisko • Budimir • Čačvina • Čaporice • Gardun • Grab • Jabuka• Kamensko • Košute • Krivodol • Ljut • Nova Sela • Podi • Rože • Strizirep • Strmendolac • Tijarica • Trilj • Ugljane • Vedrine • Velić • Vinine • Vojnić Sinjski • Voštane • Vrabač • Vrpolje |

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Podi (Trilj)** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*
Scena pederastije na starogrčkom porcelanu, Muzej Ašmola, Oksford
**Pederastija** (grč. *παις,παιδος* - grč. *ἐραστήςje*) je naziv za intimni odnos između odrasle osobe i adolescenta dečaka koji nisu u srodnosti. Reč potiče iz grčkog jezika i znači ljubav prema dečacima , a nastala je od grč. *παῖς* (pais) "dete, dečak" i grč. *ἐραστής* (erastēs) "ljubavnik".

Tokom istorije, pederastija je postojala u okviru mnogih kultura. Status pederastije promenjen je tokom istorije, od pozitivnog u poznoj starogrčkoj i rimskoj kulturi, do krajnje negativnog u novoj judeo-hrišćanskoj kulturi, i danas se smatra seksualnim zločinom. U evropskoj istoriji, najpoznatija manifestacija pederastije jeste ona iz grčke kulture, koja je svoj vrhunac doživela u 6. veku p. n. e.. Grčka pederastija bila je predmet više filozofskih debata.

Danas je zakonski status pederastije u mnogim zemljama određen time da li je dečak u dobu koje je po zakonu te zemlje dob kad osoba može samostalno da odlučuje. Ako dečak nije u toj dobi, onda se pederastija smatra protivzakonitom i tretira se kao seksualno zlostavljanje dece.

Izvori
------

1. ↑  I.Klajn, M. Šipka, Veliki rečnik stranih reči i izraza, str. 909

***Pederastija*** na Wikimedijinoj ostavi
**Mongolski jezik** (*Монгол хэл*, ) je službeni jezik u Mongoliji i najpoznatiji pripadnik mongolske grupe jezika. Koristi ga oko 5,7 miliona ljudi. Osim u Mongoliji (90% stanovništva), ovaj jezik se govori u Autonomnom regionu Unutrašnjoj Mongoliji na severu Kine. Standardni jezik je zasnovan na halha dijalektu.

Klasifikacija
-------------

Mongolski jezik spada u mongolsku grupu jezika, koja se neretko, zajedno sa turkijskim i tunguskim jezicima (povremeno i sa japanskim i korejskim jezikom), svrstava u altajsku jezičku porodicu.

Pismo
-----

U Mongoliji se za zapisivanje koristi ćirilično pismo, dok se u Kini koristi tradicionalni mongolski alfabet.

Osobine
-------

Mongolski jezik je aglutinativan, a da bi izrazio različite odnose u rečenici, uglavnom se koristi sufiksima. Osnovni red reči je subjekat-objekat-predikat.

Prisutno je osam padeža.

Poznaje samoglasničku harmoniju.

Prisutno je sedam samoglasnika i 34 suglasnika (neki suglasnici su prisutni samo u stranim rečima).

**Samoglasnici**:

|  | Prednji | Centralni | Zadnji |
| --- | --- | --- | --- |
| **zatvoreni** | i |  | u |
| **poluzatvoreni** |  |  | ʊ |
| **srednji** | e |  | o |
| **poluotvoreni** |  |  | ɔ |
| **otvoreni** |  | a |  |

Svaki samoglasnik može biti dug i kratak; drugim rečima, dužina samoglasnika je distinktivna, kao i u srpskom (zanimljivo je da je kratka varijanta glasa **o** zapravo centralni samoglasnik [ɵ]).

Prema pravilima samoglasničke harmonije, samoglasnici se dele u dve grupe:

| Prednji | Zadnji | Neutralni |
| --- | --- | --- |
| e, u, o | a, ʊ, ɔ | i |

**Suglasnici**:

|  | usneni | zubni | prednjenepčani | zadnjenepčani | resični |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "Obični" | palatalizovani | "Obični" | Palatalizovan | Palatalizovan | "Obični" |
| Nazal |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Ploziv | bezvučni aspirovani | () | () |  |  |  | () | () |  |
| bezvučni |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  zvučni suglasnik |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Afrikat | bezvučni aspirovani |  |  |  |  |  |  |  |  |
| bezvučni |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Frikativ | () |  |  |  |  |  |  |  |
| Lateralni frikativ |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Vibrant |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Aproksimant |  |  |  |  |  |  |  |  |

Suglasnici u zagradama se sreću samo u stranim rečima.

Eksterni linkovi
----------------

***Mongolski jezik*** na Wikimedijinoj ostavi

WikipediaWikipedia
***Mongolski jezik*** nа Wikipediji

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* LCCN: sh85086824
* GND: 4114622-0
* BNF: cb11977332f (podaci)
* NKC: ph122968
* BNE: XX529806

 |
Pancho Villa
**Francisco (Pancho) Villa** [fɾanˈsisko ˈpantʃo ˈbiʝa] (pravo ime **José Doroteo Arango Arámbula**; Rancho de la Coyotada, San Juan del Río, 5. juna 1878. – Parral, 20. jula 1923.), meksički revolucionar.

Datum njegovog rođenja još je uvijek sporan. Malo obrazovanja dobio je u seoskoj školi koju je vodila Katolička Crkva. Postao je odmetnik u 16. godini, ubivši sina zemljoposjednika koji mu je silovao mlađu sestru. Ukrao je konja i pobjegao u planine Meksika na sjeveru zemlje. Pridružio se bandi koju je vodio Francisco Villa, a poslije njegove smrti, preuzeo je njegov identitet.

1911. potukao je vojsku Porfirija Diaza, u korist Francisca Madera. General Victoriano Huerta osudio ga je na smrt. Dva puta je zauzimao glavni grad Meksika. Iako su kolale glasine da će on postati novi predsjednik Meksika, to se nije dogodilo. Kada je vlada SAD-a, priznala legitimnost režima na čelu kojeg je bio diktator Venustiano Carranza, skupio je 1500 ljudi i 9.3. 1916. napao grad Columbus u Novom Meksiku. Ubijeno je 18 osoba, ukradeno oko 100 konja i mula, te opljačkane zalihe hrane, oružja i municije.

Po završetku revolucije 1920. dobio je čin generala, mirovinu, i predao je zapovjedništvo nad svojim snagama koje su ratovale na sjeveru Meksika. Vratio se u državu Chihuahuu, i nastavio raskalašeni život. Ubijen je 20.7. 1923. u 46. godini. 

  


***Pancho Villa*** na Wikimedijinoj ostavi
**Peredur** (starovelški: *Peretur*) je naziv za jednu ili nekoliko historijskih, poluhistorijskih i mitskih ličnosti koje se spominju u raznim izvorima vezanim za Britaniju u ranom srednjem vijeku. 

Najpouzdanije reference su vezane uz velšku kroniku *Annales Cambriae* koja spominje braću Peredura i Gwrgija, sinove britskog kralja Eliffera od Eobraca na današnjem sjeveru Engleske, tada poznatom. Neki ih izvori navode i kao rođake kralja Uriena od Rhegeda. Oni su se 573. borili protiv kralja Gwenddoleu ap Ceidioa u bitci kod Arfderydda. Oba brata su poginula oko 580.

Nekoliko vijekova kasnmije je Geoffrey od Monmoutha učinio Peredura jednim od suvremenika kralja Artura. Isti se lik pojavljuje i u srednjovjekovnim velškim pjesmama.

Literatura
----------

**Stranica Šablon:Refbegin/styles.css nema sadržaj.**

* Foster, Idris Llewelyn (1959). „Peredur". u: R. S. Loomis. *Arthurian Literature in the Middle Ages*. Oxford. pp. 199–205.
* Goetinck, Glenys W. (1975). *Peredur: A Study of Welsh Traditions in the Grail Legends*. Cardiff.
* Loomis, R.S. (1949). *Arthurian tradition and Chrétien de Troyes*. New York and London.
| Opšti podaci |
| --- |
| Država: | Severna Rajna-Vestfalija |
| Glavni grad: | Minster |
| Površina: | 6.904,93 km² |
| Broj stanovnika: | 2.622.200 *(2002.)* |
| Gustina naseljenosti: | 380 st./km² |
| **Mapa** |
|  |

**Minster** (nem. *Münster*) je jedan od pet administrativnih regiona (*Regierungsbezirk*) u severnom delu nemačke države Severna Rajna-Vestfalija. Pokriva uglavnom ruralne oblasti Minsterlanda (*Münsterland*).

Istorija ovog administrativnog regiona datira iz 1815. godine, kada je jedan od prvih 25 administrativnih regiona (*Regierungsbezirke*) formiran kao jedan od subdivizija pruskih provincija. Poslednja reorganizacija distrikta je sprovedena 1975. godine, kada je broj distrikata smanjen sa 10 na 5, a broj slobodnih gradova sa šet na tri.

| *Distrikti* | *Nezavisni gradovi*(*Kreisfreie Städt*) |
| --- | --- |
| 1. Borken
2. Koestfeld
3. Reklinghauzen
4. Štajnfurt
5. Varendorf
 | 1. Botrop
2. Gelzenkirhen
3. Minster (grad)
 |

Eksterni linkovi
----------------

Službena internet prezentacija
Koordinate: 41° 13′ 05" SGŠ, 21° 20′ 34" IGD

**Podino** (mak. *Podino*) je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Podino pripada opštini Mogila.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Podino je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 22 km severno.

Podino se nalazi u zapadnom delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je na istoku ravničarski, dok na zapadu izdiže planina Drevenik. Severoistočno od naselja protiče Crna reka. Nadmorska visina naselja je približno 660 metara.

Klima u naselju je kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Podino je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 51 stanovnika.

Pretežno stanovništvo po poslednjem popisu su etnički Makedonci (94%), a u manjini su Cigani (6%).

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Mogila

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.mogila.gov.mk Zvanična stranica opštine Mogila

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Mogila |
| --- |
| **Mogila** • 
Alinci • 
Beranci • 
Budakovo •
Vašarejca • 
Gornja Čarlija • 
Donja Čarlija • 
Dedebalci • 
Dobruševo •
Donji Srpci • 
Ivanjevci • 
Loznani • 
Mojno • 
Musinci •
Novoseljani • 
Nošpal • 
Podino • 
Puturus • 
Radobor •
Sveti Todori • 
Trap • 
Trnovci • 
Crničani |  |
Čaše pilsnera
**Pilsner** (također **pilsener** ili jednostavno **pils**) je tip pale lager piva. Ime je dobilo po gradu Pilsen (Plzeň) u Bohemiji u današnjoj Češkoj, gdje je i nastao još od 1842. kada je prvi put natočeno. Originalno pivo Pilsner Urquell se i danas tamo proizvodi. U Bosni i Hercegovini ovo se pivo proizvodi u Pivari Tuzla kao Tuzlanski pilsner.

Izvorno
-------

*Bürger Brauerei* je angažovao bavarskog pivara Jozefa Grola Josef Groll (1813–1887) koji je koristio nove tehnike i koji je prezentovao prvi moderni pilsner 5. oktobra 1842. godine. Godine 1859. "Pilsner pivo" je prepoznato kao brand u Privrednoj komori u Plzenu, a 1898. kreiran je Pilsner Urquell trade mark. Domaći Tuzlanski pilsner je nastao davne 1884. godine i od tada se toči.

Moderni pilsneri
----------------

Čaša Krombacher pilsner
Moderni pilsner ima svijetlu i jasnu boju od ugašene do zlatne žute sa izraženim ukusom hmelja. 
Češki pilsneri su poznati po blažem ukusu (dobar primjer je Pilsner Urquell i Staropramen), dok su ona rađena u njemačkom stilu više reska (posebno na sjeveru, npr. Jever (beer)|Jever). Posebni primjeri njemačkog pilsnera su Aktienbrauerei Kaufbeuren Jubiläums Pils, Augustiner Bräu|Augustiner Pils, Beck's, Bitburger, Flensburger Brauerei|Flensburger Pilsner, Fürstenberg Brewery|Fürstenberg, Henninger Brewery | Henninger's Kaiser Pilsner, Holsten, König Brauerei|König Pilsner, Königsbacher Pilsner, Krombacher, Kulmbacher Brewery | Kulmbacher, Radeberger, Schwelm's Schwelmer Pils, Veltins, Warsteiner, Würzburger Hofbräu, i Wernesgrüner. Pored njih holandski pilsneri (Amstel Brewery|Amstel, Grolsch Brewery|Grolsch, Heineken) i belgijski (Jupiler, Stella Artois) imaju čiste sladkaste okuse. Pilsneri se identifikuju po njihovom učešću u kategorijama kao "European-Style Pilsner" na Svjetskom pivarskom kupu (World Beer Cup) ili sličnim takmičenjima.

Povezano
--------

* Američki lager
* Belgijsko pivo
* Češko pivo
* Njemačko pivo
* Pacífico
* Baderbräu

Vanjske veze
------------

***Pilsner*** na Wikimedijinoj ostavi

* Gesellschaft für Geschichte des Brauwesens e.V. (GGB)
* Die Kunst des Bierbrauens[*mrtav link*]
* Tuzlanski pilsner

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* GND: 4451793-2

 |
Boce sa ćelijskom kulturom.
Istraživački kompleks za kancer i genetiku univerziteta Floride je jedan od većih ustanova za medicinska istraživanja u Sjedinjenim Državama.
**Biomedicinsko istraživanje** (ili *eksperimentalna medicina*, *medicinsko istraživanje*) je bazno istražvanje, primenjeno istraživanje, ili translaciono istraživanje koje se sprovodi da bi se pomoglo i podržalo telo znanja u oblasti medicine. Medicinsko istraživanje se može podeliti u dve generalne kategorije: evaluacija novih tretmana u pogledu bezbednosti i efikasnosti u kliničkim ispitivanjima, i sva druga istraživanja koja doprinose razvoju novih tretmana. Ovaj drugi deo se naziva prekliničko istraživanje ako cilj proširivanje znanja radi razvoja novih terapeutskih strategija. Nova paradigma u medicinskom istraživanju je translaciono istraživanje, čiji fokus je na iterativnim povratim petljama između baznog i kliničkog istraživanja radi ubrzavanja translacije znanja od bolnice do laboratorije i nazad. Medicinsko istraživanje može da obuhvati oblasti javnog zdravstva, biohemije, kliničkog istraživanja, mikrobiologije, fiziologije, onkologije, i hirurgije između ostalih.

Literatura
----------

* Indrayan A (2004). „Elements of medical research.". *Indian J Med Res* **119** (3): 93–100. PMID 15115159.
* Highleyman L (2006). „A guide to clinical trials. Part II: interpreting medical research.". *BETA* **18** (2): 41–7. PMID 16610119. *Full text*
* Beyleveld D & Pattinson S D (2006). „Medical Research into Emergency Treatment: Regulatory Tensions in England and Wales.". *Web JCLI* **5**.  full text

Spoljašnje veze
---------------

* Džon Hopkins institut Arhivirano 2012-02-25 na Wayback Machine-u
* SciClyc Arhivirano 2019-03-26 na Wayback Machine-u
**Pinaceae** (borovke) su biljna porodica četinjača. Fosilni nalazi ove porodice postoje još od krede.

Opis
----

S izuzetkom ariša i zlatnog paariša (*Pseudolarix amabilis*), svi drugi članovi porodice su zimzeleno, igličavo drveće ili grmlje.

Dijeli se na rodove: Tsuga, Pseudotsuga, Abies, Picea, Larix, Cedrus, Pinus...
Kod prva četiri roda postoje samo dugi, a kod ostalih dugi i kratki izbojci. Iglice su na dugim izbojcima pojedinačne, a na kratkom u čuperku. Pojedinačne iglice i čuperci spiralno su poredani. Cvjetovi su jednospolni (jednodomni), u cvatovima. Ženski su cvjetovi češerasti. Čini ih veći broj ljusaka, koje se nakon oplodnje razvijaju u češer. Češeri se sastoje iz dvostrukih ljusaka, i to pokrovnih i plodnih. One su na češernoj osi spiralno poredane. Plodne ljuske nalaze se u pazušcu pokrovnih ljusaka. Na plodnim ljuskama nalaze se sjemeni zameci i kasnije po dvije redovno okriljene sjemenke. Pokrovne ljuske obično su dobro vidljive za cvatnje. Kod borova i smreka one se ne razvijaju dalje, pa su stoga slabo primjetljive na zrelom češeru.

Sistematika
-----------

Porodica borovki (Pinaceae) dijeli se na četiri potporodice i obuhvaća jedanaest rodova s oko 230 vrsta:

* Potporodica Abietoideae
	+ Jele (Abies): 51 vrsta.
	+ Cedrovi (Cedrus): četiri vrste.
	+ Keteleeria: tri vrste.
	+ Nothotsuga: monotipičan rod.
	+ Čuga (Tsuga): osam vrsta.
	+ Zlatni paariš (*Pseudolarix*): monotipičan rod.
* Potporodica Piceoideae
	+ Smreke (*Picea*): 33 vrste.
* Potporodica Pineoideae
	+ Borovi (*Pinus*): 112 vrsta.
* Potporodica Laricoideae
	+ Ariš (*Larix*): oko 11 vrsta.
	+ Cathaya: monotipičan rod.
	+ Duglazije (*Pseudotsuga*): oko 22 vrste.

Vanjski linkovi
---------------

* Opis porodica Arhivirano 2013-03-30 na Wayback Machine-u (njemački)
* Opis porodica Arhivirano 2006-11-17 na Wayback Machine-u (engleski)

Ostali projekti
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Borovke** |
|  | Wikivrste imaju podatke o: **Pinaceae** |
**Mila Dimitrijević** (Kragujevac, 9. januara 1877 — Zagreb, 12. januar 1972) je bila glumica. Od 1891. natupa u putujućim družinama, a od 1894. uz male prekide, stalno je angažovana u Zagrebu.

Od prvih svojih uloga neguje realistički stil kojem je ostala verna bez obzira na raznolikos likova koje je igrala u svojo dugogodišnjoj karijeri. Igrala je likove iz malograđanskih i seljačkih sredina u delima Brnislava Nušića, Joipa Kosora, Milana Ogrizovića i Petra Pecije Petrovića. Njene interpretacije ruskog realističkog repertoara Katjuše u delu (L. N. Tolstoja, *Uskrsniće*), Anisije i Lize u Tolstojevim dramama *Moć tame* i *Živi leš* i Nastje u drami *Na dnu* Makima znače važne datume u istoriji zagrebačkog glumišta. 

Bila je supruga glumca Miloša-Miše Dimitrijevića.

Godine 1992. je ustanovljena glumačka nagrada "Mila Dimitrijević".

Filmografija
------------

* "Portret glumice Mile Dimitrijević" kao Mila Dimitrijević (1971.)
* "Dani" (1963.)
* "Sreća dolazi u 9" kao Sreća (1961.)
* "Sofka" kao Magda (1948.)

Literatura
----------

* S. Batušić: Mila Dimitrijević i realizam zagrebačke drame, Kazališne vijesti 1954—55, 8;
* J. Puljezović: Lirska sećanja Mile Dimitrijević, Telegram, 25. novembar, 2, 9, 16, 16 i 23. decembra 1960;
* S. Batušić, Mila Dimitrijević, Pozorište, 1972, 2-3.

Spoljašnje veze
---------------

* Mila Dimitrijević na IMDb-u (`en`)
Koordinate: 41° 48′ 18" SGŠ, 21° 52′ 14" IGD

**Milino** (mak. *Milino*) je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Milino je selo u sastavu opštine Lozovo.

Prirodni uslovi
---------------

Milino je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 25 kilometara severoistočno.

Naselje Milino se nalazi u zapadnom delu istorijske oblasti Ovče polje. Ono je smešteno u ravničarskom predelu, koji je dobro obrađen. Nadmorska visina naselja je približno 350 metara.

Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Milino je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 74 stanovnika.

Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (71%), a manjine su Albanci (10%), Bošnjaci (10%) i Turci (6%). Do početka 20. veka isključivo stanovništvo u selu bili su Turci.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje, a manjinska islam.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.opstinalozovo.gov.mk Zvanična stranica opštine Lozovo

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Lozovo |
| --- |
| **Lozovo** • 
Adžibegovo •
Adžimatovo •
Bekirlija •
Dorfulija •
Đuzemelci •
Karatmanovo •
Kišino •
Milino •
Saramzalino •
Ćoselari |
**Miladin Šobić** je crnogorski kantautor i jedan od najvećih kantautora na prostorima bivše Jugoslavije.

Životopis
---------

Miladin Šobić je rođen 7. siječnja 1956. u Nikšiću gdje je odrastao i završio srednju školu. U danima srednje škole Šobić je prvi put počeo komponirati i pisati. Nakon srednje škole, Šobić upisuje turizam u Dubrovniku. Taj period se smatra ključnim za njegovo stvaralaštvo. Pod utiskom studentskog života i velikih prijateljstava, on stvara svoje najveće pjesme. Preselio se u Sarajevo gdje je doživio vrhunac karijere. U vrijeme najvećeg uspjeha doživio je obiteljsku tragediju. Njegova je sestra umrla nakon teške bolesti. Nakon svega Šobić se povukao.

Glazbena ostvarenja
-------------------

Pod utiskom studentskog života stvara svoje najveće pjesme. 1975. godine objavljuje prvu pjesmu *To sam ja*, koja u to vrijeme u privatnim studentskim dubrovačkim krugovima dobiva status studentske himne. Godinu dana kasnije na glazbenom festivalu *Omladina 76* u Subotici osvaja drugo mjesto s pjesmom *Daj nam neba*. U suradnji s klavijaturistom Gaborom Lenđelom i studijskim glazbenicima snimio je albume *Ožiljak* (Diskoton, 1981.) i *Umjesto gluposti* (Diskoton, 1982.). S albuma "Ožiljak" se izdvajaju legendarna studentsko-socijalna tema "Džemper za vinograd" i najpoznatija "Kad bi došla Marija". Na tom LP-ju su se našle i "Ne pokušavaj mijenjat' me", "A vrijeme ide dalje". 
Album "Umjesto gluposti" se počinje raditi u Studiju muzičkog ateljea u Subotici, u noći 21. veljače 1982. a završava se 8. ožujka iste godine. Pored naslovne pjesme tu su: "Đon", "Od druga do druga", "Opet krivi tip", "Svetozara Markovića 39" i dr. Snimio je i treći album pod nazivom *Barutana ljubavi*, ali zbog obiteljske tragedije ostavlja glazbu i album nikad nije izdan. Održao je niz koncerata na kojima je okupio veliki broj ljudi. Uvijek se odazivao i na pozive studenata i ljudi iz manjih gradova. 

2002. godine Ibrica Jusić, njegov prijatelj, najavio je njegov povratak, no to se nije desilo.

Diskografija
------------

### Singlovi

* To sam ja/Zazvoni zvono, (1975.)

### Albumi

* Ožiljak, (1981.)
* Umjesto gluposti, (1982.)
**Motown** je američka diskografska kompanija koju je osnovao Berry Gordy, Jr. i pod imenom **Motown Record Corporation** službeno registrirao u Detroitu 14. aprila 1960. Ime je kovanica od riječi *motor* i *town* (engleski "grad"), a što predstavlja nadimak Detroit. Danas je sjedište kompanije u New Yorku gdje predstavlja filijalu kompanije The Island Def Jam Music Group, koja je trenutno filijala francuske tvrtke Vivendi, odnosno Universal Music Groupa. **Motown Records** je također naziv za Gordyjevu druguz diskografsku kuću; prva je **Tamla Records**, osnovana 12. januara 1959. Motown je poznat po ulozi koju je igrao u rasnoj integraciji američke zabavne muzike, ali i time da se smatrao prvom velikom i uspješnom afroameričkom tvrtkom s obzirom da su njeni najistaknutiji umjetnici, kao i osnivači i vodstvo, bili pripadnici te zajednice. 1960-ih je Motown postao poznat po njegovanju muzičkog stila poznatog kao ***The Motown Sound***, podvrste soula sa specifičnim primjesama popa.

Motown je bio vlasnik ili distribuirao pjesme preko 45 diskografskih kompanija, iako je najpoznatiji po izdanjima koja pripadaju rhythm and bluesu, soulu, hip hopu i popu. Gordy je Motown Records premjestio u Los Angeles 1972. godine gdje je djelovala kao nezavsina kompanija sve do 28. juna 1988. kada ju je Gordy prodao korporacijama MCA i Boston Ventures (koje su potpuno preuzele Motown 1991), potom PolyGramu 1994, prije nego što ju je ponovno preuzeo Universal Music Group, nasljednik MCA Records. U ljeto 2011. je Motown ponovno aktiviran kao odjela The Island Def Jam Music Group u okviru Universal Music Groupa.

Izvori
------

1. ↑  „Ethiopia Habtemariam Named Senior Vice President of Motown Records". Billboard.biz. 2011-08-10. Pristupljeno 12. XII 2011.
2. ↑  Sisario, Ben (10. VIII 2011). „A Young Music Executive Takes Over at Motown". *The New York Times*.
3. ↑  „Brandon Creed Joins Universal Republic And Island Def Jam Motown". Universal Music. 2011-08-15. Pristupljeno 12. XII 2011.

Vanjske veze
------------

* Official Motown Records website
* Official Classic Motown website
* Motown Historical Museum - Open to the public, located in the former "Hitsville USA" building in Detroit
* Complete discography of pre-1986 Motown singles
* Complete discography of pre-1986 Motown albums
**Lakedemon** (starogrčki: ) bio je, u grčkoj mitologiji, sin Zevsa i Tajgete, jedne od sedam Plejada, te eponimni heroj Lakedemonjana.

Mitologija
----------

Prema mitu, Lakedemon je bio oženjen Spartom, kćerkom kralja Eurota, koja mu je rodila sina Amiklu i kćeri Euridiku i Asinu. Na prestolu je nasledio Eurota, koji je vladao Lelezima i umro bez potomoka, a zemlji kojom je zavladao dao je svoje ime, dok je njen glavni grad nazvao Spartom po svojoj supruzi. Verovalo se da je on podigao svetilište Harita koje se nalazilo između Sparte i Amikle te da je tim božanstvima dao imena Kleta i Fajna. Blizu gradića Terapne podignut mu je heroon. Nakon smrti nasledio ga je njegov sin Amikla, eponimni osnivač istoimenog grada, a kao Lakedemonova i Spartina deca spominju se još i Himer i Kleodik.

Literatura
----------

* Schmitz, Leonhard (1867), „Lacedaemon",  Smith, William, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, Boston
* Srejović, Dragoslav; Cermanović-Kuzmanović, Aleksandrina (1989). *Rečnik grčke i rimske mitologije*. Beograd: Srpska književna zadruga.

Vanjske veze
------------

* *Myth Index Greek*, s.v. Lacedaemon Arhivirano 2011-05-15 na Wayback Machine-u.

| Kraljevske titule |
| --- |
| Prethodi: **Eurot**  |  **Kralj Sparte**  | Slijedi: **Amikla**  |
*Za ostala značenja, v. Pegaz (razvrstavanje).*
Pegaz, Poznań
**Pegaz** (grč.: **Πήγασος**, *Pégasos*) u grčkoj mitologiji bio je krilati konj, Posejdonov (u njegovoj ulozi boga konjā) i Meduzin sin.

Etimologija
-----------

Pegazovo grčko ime Πήγασος, *Pégasos* Heziod povezuje s riječju *pēgē* = izvor, vrelo. Naime, gdje god da je taj konj dotakao tlo, nastalo bi vrelo - primjerice - na Helikonu izvor *Hippocrene* ("konjev izvor") i drugi u Troezenu.

Pegaz, kip kraj fontane u Tivoliju
Najvjerojatnije ime potječe od luvijske riječi *pihassas* = munja ili *pihassasas* = bog vremena i munje. I kod Hezioda Pegaz služi kao donosilac munja Zeusu.

Karakteristike
--------------

Pegaz je živio na visokim planinama, ponajviše na Helikonu, domu Muza. Letio je brzinom vjetra. Bio je prekrasan, snažan i jakih kopita - kad se jednom spotaknuo i udario kopitom po zemlji, nastao je izvor - Hipokrena. Bio je također i nježan i mudar, čista srca - mogao je odletjeti sve do Olimpa.

Pegaz je donio Zeusu munje, a nakon Belerofontove smrti vratio se na Olimp pomagati bogovima. Poslije se oženio Euipom s kojom je začeo naraštaj krilatih konja.

Mitologija
----------

### Rođenje

Prema nekim izvorima Pegaz je iskočio (zajedno sa svojim bratom Hrisaorom) iz Meduzina vrata nakon što joj je Perzej odsjekao glavu, dok je prema drugima nastao iz zemlje na koju je prolivena Meduzina krv. Atena je uhvatila Pegaza i odvela ga Muzama na Parnasu.

### Belerofont

Belerofont i Pegaz, 5. stoljeće pne.
Belerofont je morao ubiti čudovište Himeru sastavljenu od lava, koze i zmije sa zmajevom glavom. Prorok mu je rekao da je može ubiti samo uz Pegazovu pomoć i da mora spavati u Ateninu hramu. U snu mu se ukazala božica koja mu je poklonila zlatnu uzdu kojom će obuzdati i pripitomiti Pegaza. Belerofont je došao na Helikon i prišao mu dok je pio s vrela Pirene te ga obuzdao zlatnom uzdom. Druga inačica govori da ga je Atena već pripitomila i dovela Belerofontu. 

Pegaz je pomogao Belerofontu u borbi protiv Himere i Amazonki. Ubio je Himeru strijelama iz zraka leteći na Pegazu. Nakon ove pobjede osjećao se moćno te se odlučio uzdići bogovima na nebo, da provjeri ima li bogova na Olimpu. Pegaz je znao da to nije u redu, ali ga je poslušao i uzletio. Zeus se rasrdio i poslao obada/bjesnilo na Pegaza te se Belerofont strmoglavio s njega i umro. Druga je inačica mita ta da je Zeus Belerofonta pogodio munjom.

Potom se sažalio nad Pegazom i pretvorio ga u zviježđe Pegaz. Jedno je pero iz njegovih krila palo na tlo i tako je nastao grad Tarsus.

Vanjski linkovi
---------------

***Pegaz*** na Wikimedijinoj ostavi

* Pegaz u klasičnoj literaturi i umjetnosti (`en`)
Za ministra na dvoru Ethelreda Nespremnog, v. Morcar (thegn).
**Morcar** (ili **Morkere**; staroengleski: ; ? - iza 1087) bio je engleski (anglosaksonski) plemić i velikodostojnik, poznat kao posljednji earl Northumbrije prije normanskog osvajanja.

Bio je unuk Leofrica od Mercije, sin earla Aelfgara i mlađi brat earla Edwina od Mercije. Kao i svi Leofricovi potomci, bio je u neprijateljskim odnosima sa potomcima earla Godwina, koji su pred kraj vladavine kralja Edwarda Ispovjednika počeli vladati Engleskom. U oktobru 1065. je u Northumbriji izbio ustanak protiv tamošnjeg earla Tostiga, Godwinovog sina. Ustanici su protjerali Tostiga, a za novog earla izabrali upravo Morcara. Tostigov brat Harold Godwinson je, međutim, nagovorio kralja Edwarda da to prihvati, a sa braćom Morcarom i Edwinom je savez učvrstio vjenčanjem za njihovu sestru Ealdgyth. Kada je početkom 1066. Harold preuzeo krunu, Morcar i Edwin su bili njegovi vjerni vazali, te su uspješno branili sjever Engleske od sada odmetnutog Tostiga koji je iz Škotske pokušao ponovno doći na vlast.

U septembru 1066. je Tostigu iznenada u pomoć s velikom vojskom došao norveški kralj Harald Hardrada. 20. septembra su braća poražena u bitci kod Fulforda; pet dana kasnije je Harold uspio nanijeti odlučujući poraz Norvežanima kod Stamford Bridgea. Međutim, 14. oktobra 1066. je poginuo Hastingsa kada se bez uspjeha pokušao suprotstaviti normanskoj invaziji pod vojvodom Guillameuom (Vilim). 

Morcar i Edwin su preživjeli, te su ispočetka pokušali organizirati otpor osvajačima oko mladog prijestonasljednika Edgara Aethelinga. Vrlo brzo su shvatili da nemaju izgleda, te su prihvatili Guillaumea kao novog kralja - Williama I. On je Edwinu zauzvrat ostavio titulu earla Mercije, dok je Morcara zamijenio Williamu vjerni Copsi. Godine 1068. su braća ipak organizirala ustanak od Merciji, ali su od njega brzo odustali.

Godine 1071. je došlo do novog pokušaja ustanka. Edwin je tada na prevaru ubijen, ali se Morcar povezao sa anglosaksonskim plemićem Herewardom Budnim koji se protiv Normana borio iz svog uporišta Isle of Ely. Godine 1072. su Normani uspjeli osvojiti Isle of Ely, a Morcar je zarobljen. Sve do 1086. je ostao u zarobljeništvu dok ga William nije pomilovao nedugo prije smrti. Williamov sin i nasljednik Willaim Rufus ga je, međutim, dao ponovno zatvoriti, te je umro u zarobljeništvu.

Izvori
------

* Freeman, E. A. *Norman Conquest and William Rufus* vol. i.
* FNQ *Gesta Herwardi* from the Book of Robert of Swaffham, published as a supplement to Fenland Notes and Queries ed. W.D. Sweeting (1895-7)

| Perstvo Engleske |
| --- |
| Prethodi:**Tostig** | **Earl of Northumbria**1065–1066 | Slijedi:**Copsi** |
**Pečatno pismo** (pojednostavljeni kineski: ; tradicionalni kineski: ; pinyin: *zhuànshū*) je drevni stil kineske kaligrafije. Prirodno se razvilo iz pisma Džou dinastije (vidi bronzano pismo), i nastalo u Zaraćenoj državi Ćin. Pečatno pismo je postalo standardizovano i usvojeno kao formalno pismo za svu Kinu u Ćin dinastiji, te je i dalje bilo naširoko korišteno za dekorativno rezbarstvo i pečate u dinastiji Han. Otad, pretežna upotreba je u pečatima, stoga ima taj naziv. Bukvalan prevod svog kineskog imena  () je *ukrasno rezbarijsko pismo*, jer u vreme kada je to ime postalo u Han dinastiji, uloga je bila svedena na dekorativni napis nego kao glavno pismo za svakodnevne upotrebe.

Vrsta pečatnih pisma
--------------------

Malo pečatno pismo epigraf na standardnog prototipa težine dinastije Ćin. Napravljeno od gvožđa, ovaj prototip je iskopan 1973. kod grada Vendeng (), Veihai, provinciji Šandong.
Naziv **pečatno pismo** se odnosi na veliko pečatno pismo (, pinjin: ; japanski: *daiten*), i malo pečatno pismo ( pinjin: ; japanski: ) zadnji se takođe naziva jednostavno *pečatno pismo*. Veliko pečatno pismo je prvobitno obraćanje za kasniji, nejasni Han dinastijski naziv za pisanje u Ćin dinastiji slični ali raniji od malog pečatnog pisma. Naziv takođe je bio korišten za imenovanje zapadnih Žou oblika ili čak pismo proročanskih kostima. Budući da je pojam neprecizan, koji se nejasno odnosi na bilo koje specifično istorijsko pismo i ne koristi se za bilo koju opštu saglasnost u smislu, suvremeni književnici imaju tendenciju da izbegavaju taj naziv. Kada se odnose na *pečatno* pismo, obično znači (malo) pečatno pismo od sistema Ćin dinastije, to jest, poreklo koje se razvilo u državi Ćin tokom proljeća i jeseni u periodu Zaraćenih Država koji su standardizovani pod Prvim Carom.
**Planinski pećinar** (*Procavia capensis*) je sisavac iz reda pećinara (*Hyracoidea*) i jedina je vrsta roda *Procavia*. Nalik je glodavcima, a najbliži srodnici su mu slonovi i sirene. Dug je od 30 do 53 cm, rasprostranjen po stjenovitim terenima Afrike i jugozapadne Azije.

Planinski pećinar ima kratke uši, kratke noge i kratak rep i šiljastu glavu. Čaporci su mu dugi i zakrivljeni nalik kopitima. Ima četiri prsta na prednjim i 3 na stražnjim nogama. Gornji zubi su mu triangularni, srašteni. Planinski pećinar živi u kolonijama od oko 50 životinja, travojed je, a vode pije vrlo malo. 

Planinski pećinar se odlično prilagodio stjenovitom terenu. Neprijatelj mu je leopard, zmije, ptice, i maleni predatori (grabežljivci), kao što su mungosi. Glavna obrana mu je bijeg u stjenovitim pukotinama. Oštrim krikovima upozorava ostale pripadnike vrste da je neprijatelj u blizini, slično kao što to rade prerijski psi u Americi.

***Planinski pećinar*** na Wikimedijinoj ostavi

Wikivrste ima informacije vezane uz:
***Procavia capensis***
*Za ostale upotrebe, v. Peštani (Ohrid).*

  
Koordinate: 41° 16′ 48" SGŠ, 21° 40′ 18" IGD

**Peštani** (mak. *Peštani*) su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Peštani pripadaju opštini Prilep.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Peštani je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Prilepa, naselje je udaljeno 30 km južno (putem).

Peštani se nalaze na severu visokoplaninske oblasti Marijovo, kao jedno od najzabačenijih, ali i etnički najčistijih delova pravoslavnog slovenskog življa na tlu Makedonije. Naselje je položeno južno od planine Dren, dok se jugoistočno izdiže Selečka planina. Nadmorska visina naselja je približno 680 metara.

Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Peštani su imali 20 stanovnika. Početkom 20. veka tu je živelo blizu 300 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).

Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Prilep

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.prilep.gov.mk Zvanična stranica opštine Prilep

  


| * p
* r
* u
Naselja opštine Prilep |
| --- |
| 
* Alinci
* Belovodica
* Berovci
* Bešište
* Bonče
* Carević
* Čanište
* Čepigovo
* Čumovo
* Dabnica
* Dren
* Dunje
* Erekovci
* Galičani
* Golem Radobilj
* Golemi Konjari
* Guđakovo
* Kadino Selo
* Kalen
* Kanatlarci
* Klepač
* Kokre
* Krstec
* Kruševica
* Lenište
* Lopatica
* Mažučište
* Mali Konjari
* Mali Radobilj
* Mali Ruvci
* Manastir
* Marulj
* Nikodin
* Novo Lagovo
* Oreovec
* Peštani
* Pletvar
* Podmol
* Polčište
* **Prilep**
* Prilepec
* Prisad
* Raklje
* Selce
* Smoljani
* Staro Lagovo
* Šeleverci
* Štavica
* Toplica
* Topolčani
* Trojaci
* Trojkrsti
* Veprčani
* Veselčani
* Vitolište
* Volkovo
* Vrpsko
* Zagorani
* Živovo

 |  |