Ne poistovijećivati sa Bitka kod La Châtaigneraiea (jul 1794).

**Prva bitka kod La Châtaigneraiea** se odigrala 13. maja 1793. godine na zapadu Francuske za vrijeme Rata u Vendéeu između vandejskih kontrarevolucionarnih pobunjenika na jednoj, i snaga republikanske vlade na drugoj strani. Do nje je došlo nekoliko dana nakon što pobunjenici zauzeli grad Thouars; nakon toga su pobunjenički vođe održali ratno vijeće na kojem je odlučeno da se napadne grad Fontenay-le-Comte i uništi republikanska divizija pod vodstvom generala Beaufrancheta d’Ayata koja je prijetila pobunjeničkim područjimna na jugu. Pobunjenički vođa Charles de Bonchamps je, međutim, sa svojim pristašama krenuo prema republikanskom uporištu Angersu u nastojanju da zaštiti pobunjenička područja u Anjouu. Na odluku vijeća je također uticala bojazan da pobunjeničkoj grupi François de Charettea prijeti uništenje, iako je, prema navodima republikanskog genrala Leigonyera, njegova vojska sa sjedištem u Saumuru tada bila nesposobna za veće ofenzivne operacije. Iako je pobunjenička vojska izgubila dio ljudstva, koje nije htjelo napustiti rodni Anjou,i dalje je bila izuzetno brojna te je 9. maja bez borbe zauzela mjesto Parthenay, a potom republikanskog generala Sandoza natjerala da se sa svojih 2000-3000 ljudi  povuče prema Saint-Maixentu. Pobunjenici, čije su snage brojkale između 12000 i 15000 ljudi, su potom 13. maja napali mjesto La Châtaigneraie koje je branilo oko 3000 republikanskih vojnika  pod generalom Chalbosom; dio ljudstva je činio tradicionalna puikovnija Armagnac nekadašnje kraljevske vojske, ali su većinu činili relativno neiskusni i slabo obučeni pripadnici Nacionalne garde. Bitka kod La Châtaigneraiea je također bila jedna od rijetkih prilika gdje su pobunjenici imali prednost u artiljeriji, odnosno 8 vlastitih nasuprot 3 republikanska topa. Pobunjenici su mjesto napali iz tri kolone; Chalbos je već nakon sat borbe shvatio da protiv pobunjenika nema šanse, te je naredio povlačenje prema Saint-Pierre-du-Cheminu i Mouilleronu,. Republikanci su se povukli u relativno discipliniranom poretku te zauzeli položaj kod Fontenay-le-Comtea,. Nakon što je La Châtaigneraie osvojen, pobunjenike je, nakon što su ugledali giljotinu obuzeo bijes, te su počeli ubijati zarobljenike odnosno građane odane Republici; masakr su relativno brzo uspjeli zaustaviti njihovi zapovjednici, ali ne i pljačku grada koja je trajala dva dana.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Émile Gabory, *Les Guerres de Vendée*, p. 161.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Jean Julien Michel Savary, *Guerre des Vendéens et des chouans, par un officier supérieur de l'armée de Vendée (1824-1827)*, t. I, p. 220.
3. 1 2 3 4 5 6 7  Yves Gras, *La Guerre de Vendée*, p. 43-44.
4. ↑  Jean Tabeur, *Paris contre la Province, les guerres de l'Ouest*, p. 83.

Literatura
----------

* Jean Julien Michel Savary (1824). *Guerres des Vendéens et des Chouans contre la République*. Savary. , p. 220. tekst na Google Books.
* Émile Gabory (2009). *Les Guerres de Vendée*. Robert Laffont. Gabory. , p. 161.
* Yves Gras (1994). *La Guerre de Vendée (1793-1796)*. Economica. Gras. , p.43-44
* Jean Tabeur (2008). *Paris contre la Province, les guerres de l'Ouest*. Economica. Tabeur. , p. 83.