recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Sedimenti
**Sedimentologija** je geološka disciplina koja obuhvaća praćenje, modeliranje i opisivanje različitih sedimentacijskih procesa i njihovih sedimenata na zemljinoj površini i u dubini. Ti su sedimetni istaloženi u proteklim geološkim razdobljima, kao i recentnim procesima.

Sedimentne ili taložne stijene, odnosno kraće sedimenti, obuhvaćaju stijene različitog ishodišnog materijala, taložnih okoliša i sastava. Jedne od najčešćih i u Hrvatskoj sigurno najpoznatijih sedimentnih stijena su karbonati, od čijih brojnih varijeteta je sastavljen veliki dio naše obale i podmorja. Kod karbonata ishodišni materijal je biogenog podrijetla i sastoji se od brojnih živih organizama, koji svojom masom kroz duže geološko razdoblje stvaraju ogromne mase sedimenata. Kasnijom kompakcijom nastaju karbonatne stijene, vapnenci i dolomiti.

Također, sedimetne stijene mogu nastati od svih klastičnih materijala koji su trošenjem npr. gorja poput Alpa postali izvor za prenošenje brojnim mehanizmima do sedimenatacijkog ili taložnog okoliša. Spomenute Alpe i brojne gore uzdignute dan-danas u panonskom dijelu Hrvatske zaista jesu u geološkoj prošlosti predstavljale izvor materijale taloženog u današnjim područjima rijeka Save, Drave, Mure i drugim (v. regionalna geologija). U to vrijeme naravno nije bilo tih rijeka, ali su postojali geotektonski elementi koji se te prostore oblikovali kao marinska ili jezerska spuštena područja (depresije) u kojima se taložio klastični materijal, uglavnom od geološkog razdoblja badena do kraja ponta (cca. 16,5-5,0 mil. god. pne.).

Mehanizmi transporta takvih klastita mogu se predstaviti mehanizmima koje naravno srećemo i danas, a to su podmorski (jezerski) turbiditni tokovi, mehanizmi aluvijalnih lepezi, te riječnih meandara i delti.

Vanjske veze
------------

Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi nalazi se članak na temu: **Sedimenti** |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Sedimentologija** |
Snimak kometa Giacobini–Zinner.
**Drakonidi** ili **Giacobinidi** su meteorski roj kojemu je radijant u zviježđu Zmaju, pojavljuje se oko 8. listopada. Potječe od rasprsnuta materijala kometa Giacobini-Zinner.  Svojstveno je za Drakonide da se rasprsnu (ablacija) puno prije nego počnu padati prema Zemlji. 1933. i 1946. Drakonidi su imali preko tisuću vidljivih meteora u jednom satu, i to je bila jedna od najveličanstvenijih meteorskih pljuskova u 20. stoljeću. Rijetka pojačana aktivnost se javlja kada Zemlja prođe kroz gušći sloj ostataka kometa; na primjer to se dogodilo 1998. i nešto slabije 2005. Za vrijeme pojave Drakonida 2012. radarsko osmatranje je zabilježilo preko tisuću kometa u jednom satu.

Komet Giacobini–Zinner
----------------------

Komet Giacobini–Zinner (oznaka: 21P/Giacobini–Zinner) je periodični komet u Sunčevu sustavu, koji ima ophodno vrijeme 6,621 godina, perihel 1,038 AJ i afel 6,014 AJ. Otkrio ga je francuski astronom Michel Giacobini (iz Nice), koji ga je zapazio 20. prosinca 1900. u zviježđu Vodenjak. Nakon toga ga je vidio njemački astronom Ernst Zinner (iz Bamberga, Njemačka) dok je promatrao promjenjivu zvijezdu u blizini druge (beta) zvijezde u zviježđu Štit. 23. listopada 1913. Za vrijeme opažanja komet je imao prividnu magnitudu ili sjaj m = + 8, ali nakon 1946. nakon serije raspada i izgaranja kometa, sjaj mu se pojačao do m = + 5. Komet Giacobini–Zinner je bio cilj svemirske letjelice *International Cometary Explorer*, koja je prošla kroz njen rep od plazme 11. rujna 1985. Osim toga, japanska svemirska letjelica *Sakigake* je pokušala približiti se kometu 1998. ali zbog više tehničkih problema nije uspjela. Procjenjuje se da jezgra kometa ima promjer oko 2 kilometra. Komet je zadnji puta bio u perihelu 11. veljače 2012. dok se slijedeći put očekuje u perihelu 10. rujna 2018.

Izvori
------

1. ↑   **Drakonidi (Giacobinidi)**,  "Hrvatska enciklopedija", Leksikografski zavod Miroslav Krleža, www.enciklopedija.hr, 2014.
**Edward Gierek** (Sosnowiec (Porąbka), 6. januar 1913. - Cieszyn, 29. jul 2001.) bio je od 1970. do 1980. Prvi sekretar Centralnog komiteta Poljske ujedinjene radničke partije i politički lider Narodne Republike Poljske.

Biografija
----------

Nakon što mu je otac rudar poginuo u rudarskoj nesreći u Šleskoj, Gierek je sa majkom 1923. emigrirao u Francusku, u kojoj od 1926. radi kao rudar.

Od 1931. je član Komunističke partije Francuske. Iz Francuske je zbog sudjelovanja u štrajku deportiran je u Poljsku 1937.

Nakon tog u periodu 1937–48 živi u Belgiji, u kojoj se uključio u rad Komunističke partije, a od 1941. i u pokret otpora.
U periodu 1946–48 bio je predsjednik Nacionalnog vijeća Poljaka u Belgiji, a od 1946. je član Poljske radničke partije.

Gierek se vratio u Poljsku 1948. i organizirao rad Poljske radničke partije u Gornjoj Šleskoj, industrijski najrazvijenijoj poljskoj regiji.
Od 1954. radi kao direktor odjela za tešku industriju, a dvije godine kasnije izabran je za člana Politbiroa (koji je tad imao 11 članova) Poljske ujedinjene radničke partije. 
Za razliku od tvrdolinijaša iz *moskovske frakcije* partije, Gierek je bio pristalica umjerenjačkog *nacionalnog pomirenja* ili prilagođavanja sovjetske partijske linije nacionalnim i kulturnim okolnostima Poljske.

Kad je zemlju zahvatio val radničkih demonstracija i štrajkova, zbog velikog poskupljenja hrane kog je najavio vođa partije Władysław Gomułka neposredno prije Božića 1970, Gierek je izbio u prvi plan kao njegov nasljednik.

Gierek je preuzeo dužnost Prvog sekretara Centralnog komiteta partije 20. decembra, obećajući da će poboljšati standard građana i preispitati dotadašnju vladinu ekonomsku politiku.

Gierek je inicirao čitav set reformi, uključujući otvaranje poljskog tržišta zapadnim proizvodima, liberalizirao je putovanja u inozemstvo i smanjio nepotizam u partiji.
Te su mu promjene donjele popularnost, ali je poljska privreda i nadalje nastavila nazadovati, jer su krediti koje je uzeo na Zapadu da modernizira privredu bili loše plasirani. S druge strane inozemni dug je narastao na oko 40 milijardi $, pa je zemlju zahvatila velika inflacija.

Kriza je dovela do vala radničkih štrajkova i demonstracija u septembru 1980. Zbog toga je Gierek smjenjen sa položaja, te je umjesto njega za sekretara izabran Stanisław Kania. Ubrzo nakon toga je 1981. izbačen iz partije, a nakon uvođenja ratnog stanja u decembru 1981. čak je i interniran.

Nakon političkog umirovljenja 1993. objavio je memoarsku knjigu;  (Okus života, uspomene) i Dnevnici (1993)

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  „*Edward Gierek*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 15.04.2021.
2. 1 2 3 4  „*Edward Gierek*" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 15.04.2021.
3. ↑  „*Smak zycia: Pamietniki*" (poljski). Amazon. Pristupljeno 15.04.2021.

Vanjske veze
------------

***Edward Gierek*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Edward Gierek* (na portalu Encyclopaedia Britannica) (`en`)
* *Edward Gierek* (na portalu Encyklopedia PWN) (`pl`)
Vladičanski dvor u Vršcu
**Vladičanski dvor u Vršcu** je dvor (boravište) vladike banatskog, ranije vladike vršačkog. U neposrednoj je blizini eparhijske Saborne crkve.

Vladičanski dvor u Vršcu jedna od najvelelepnijih građevina u gradu Vršcu, a takođe je jedan od najlepših primera vladičanskih dvorova u Srpstvu. To je istovremeno i najstariji Vladičanski dvor Srpske pravoslavne crkve i jedini je ove namene iz razdoblja baroka.

Vladičanski dvor u Vršcu je Spomenik kulture od izuzetnog značaja.

Istorijat
---------

Glavni pristup u Vladičanski dvor
Zdanje vladičanskog dvora je izgrađeno između 1750. i 1757. godine, dok je vladika bio Jovan Georgijević. Izgrađen je kao reprezentativna spratna građevina za potrebe episkopa vršačkih, nakon preseljenja eparhije iz Karansebeša u Vršac. U prizemlju dvora je kapela posvećena Svetim arhangelima Mihajlu i Gavrilu, sa ikonostasom, oslikanim između 1761. i 1765. godine. Ikonostas spada u retke sačuvane ikonostase iz 18. veka.

Radikalnu obnovu, koja je u potpunosti izmenila izgled građevine, izvršio je vladika Gavrilo Zmejanović 1904. godine, kada je izmenjen ulazni deo i obnovljen krov. U to vreme je glavna fasada dobila neobarokni i neorenesansni dekorativni program, pilastre i nove prozore, dok osnova zgrade nije bitno izmenjena. Kasnije obnove nisu suštinski menjale izgled građevine.

Značaj
------

Jednostavna arhitektura baroknog dvorca, sa simetrijom i ritmičnim nizom prozorskih otvora, dopunjena je naglašenim središnjim rizalitom koji u visini atike ima balustradu i posebno izvedeno mansardno krovište ukrašeno raznobojnim crepom. Ograda parka sa bogatom baroknom kombinacijom zidne mase i kovanog gvožđa je autentična. Zgrada je živeća, jer se u dvoru se nalazi sedište banatskog episkopa, a zgrada predstavlja spomenik kulture od izuzetnog značaja.

U dvoru se nalaze vredne zbirke ikona, portreti najznačajnijih vladika vršačke eparhije i velika biblioteka. Zbirka ikona sakupljene u Banatu obuhvata razdoblje od tri veka, pri čemu su najvrednije ikone slikara Zogofa iz prve polovine 18. veka. Ikone u zbirci su dela: Zogofa Petra, Prvula, Šerbana Popovića, Nedeljka Popovića, Jovana Četirevića Grbovana i nepoznatih majstora. Grupa ikona baroknog razdoblja srpske umetnosti predstavljena je delima slikara iz druge polovine 18. veka, poput Teodora Ilića Češljara, Dimitrija Popovića i drugih.

Vidi još
--------

* Saborna crkva u Vršcu
* Eparhija banatska
* Vladičanski dvor u Novom Sadu

Izvori
------

*
Za njemačkog muzičara, v. Gentleman (muzičar).
**Džentlmen** je anglicizam koji opisuje muškarca čije je ponašanje u odnosu na druge ljude primjerno, odnosno u skladu s najvišim moralnim standardima odnosno specifičnim kodeksom časti kojeg obično ne dijele, ili rijetko poštuju "obični" ljudi. Karakteristike džentlmena su strogo poštivanje bontona, odnosno protokola te iskazivanje poštovanja prema drugim ljudima, a posebno onima koji su fizički ili na neki drugi način slabiji od njega. Kada se to odnosi na žene, često se koristi izraz **kavalir**.

Koncept džentlmena se historijski vezivao uz koncept *noblesse oblige*, odnosno pripadnost višim društvenim slojevima. Džentlmeni su svoju "plemenitost" na osnovu porijekla morati potvrditi plemenitošću u stvarnom životu, odnosno superiornost svojih prava u odnosu na ostatak društva kompenzirati većom količinom i sadržajem društvenih obaveza, od kojih je najvažnije bio točno određen kodeks ponašanja. Na to ukazuje sama etimologija, odnosno engleska riječ *gentleman*, koja je potekla od riječi *gentry* (džentrija). Riječ *kavalir*, koja potječe od vulgarne latinske riječi *caballarius* za konjanika također ukazuje na aristokratsko porijeklo koncepta, s obzirom da su u prošlosti jedino pripadnici viših klasa sebi mogli priuštiti konja. 

Kao opisivanje džentlmena, odnosno džentlmenskog ponašanja se kolokvijalno koristi i izraz "gospodin".

Ženski ekvivalent džentlmena je dama.

V. također
----------

* Viteštvo
**Cermna Finn**, sin Ebrica i pra-praunuk Míl Espáinea, bio je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, zajednički veliki kralj Irske zajedno sa bratom Sobairceom.

Braća su na prijestolje došli nakon što je u bitci kod Tare Cermna ubio prethodnog kralja Eochaid Étgudacha. Tako su postali prvi kraljevi rodom iz Ulaida. Zemlju su među sobom podijelili tako da je granica išla od Droghede do Limericka. Cermna je vladao južnim dijelom iz Dún Cermna (Keating tvrdi da je to Downmacpatrick u Kinsaleu, Grofovija Cork), a Sobairce sjevernim dijelom iz Dún Sobaircea (Dunseverick u Grofoviji Antrim). 

Vladali su četrdeset godina. Cermnu je bitci kod Dún Cermne ubio Eochaid Faebar Glas, sin prethodnog velikog kralja Conmáela. Sobaircea je iste godine ubio Eochaid Menn, sin fomorijanskog kralja. 

*Lebor Gabála Érenn* navodi kako su braća bili suvremenici Laosthenesa u Asiriji i Rehoboama u Judi.

Izvori
------

1. ↑  R. A. Stewart Macalister (ed. & trans.), *Lebor Gabála Érenn: The Book of the Taking of Ireland Part V*, Irish Texts Society, 1956, pp. 211-213
2. ↑  Geoffrey Keating, *Foras Feasa ar Éirinn* 1.25

| Kraljevske titule |
| --- |
| Prethodi: **Eochaid Étgudach**  |  **veliki kralj Irske(zajedno sa Sobairceom)** AFM 1533-1493. pne.FFE 1155-1115. pne- | Slijedi: **Eochaid Faebar Glas**  |
**Džepni bojni brod** (engl. *Pocket battleship*) je naziv kojeg su Englezi uveli za njemačke ratne brodove klase *Deutschland*. Brodovi te klase su u Njemačkoj prvobitno označavani kao oklopnjače (njem. *Panzerschiff*), kasnije kao teške krstarice. Džepni bojni brod je bio manji od standardnog bojnog broda, imao je deplasman teške krstarice, ali je bio naoružan topovima većeg kalibra (280 mm) od topova teških krstarica (203 mm). Osim toga, bio je sporiji od krstarica.

Ideja za ovaj tip broda je nastala u vremenu, kada je Njemačkoj izgradnja većih ratnih brodova bila zabranjena klauzulama Versajskog ugovora. Da tome doskoči i omogući svojoj floti da ipak ima i bojne brodove, Njemačka je nastojala izgraditi jedan tip sa što jačim naoružanjem i zaštitom, a sa što manjim deplasmanom. Njemačka je propaganda tvrdila, da flota ima brod koji je brži od jačih brodova, a jači od bržih. To nije bilo točno jer su na pr. britanski bojni krstaši bili i brži i znatno jači.

Karakterisitke
--------------

Kod izgradnje je primjenjivan naročit sustav konstrukcije sa što većom upotrebom zavarivanja, glavni brodski strojevi bili su diesel-motori, u velikoj mjeri i gdje god se moglo upotrijebio se laki metal. Na taj se način na brodovima teškim približno 10.000 tona standardnog deplasmana postizao smještaj razmjerno jakog topništva, relativno dobar oklop i polučivanje maksimalna brzina od 26 čvorova (po nekim izvorima čak 28,5 čvorova) te velik djelatni radijus uz veliku ekonomsku brzinu. Naročito je ovo posljednje omogućivalo i obećavalo vrlo dobru upotrebu ovih plovnih jedinica u trgovačkom ratu na oceanima to više, što su te jedinice bile topnički znatno jače od krstarica, koje su inače predviđene za zaštitu konvoja. Međutim, pokazale su se i neke mane džepnog bojnog broda, koje su potvrđene u bitci kod La Plate, napose u pogledu zaštite kao i u pogledu strojeva i razvijanja brzine. *Graf von Spee* zadao je svojim jakim naoružanjem teške udarce protivničkim krstaricama (tešku krstaricu HMS Exeter je onesposobio), ali je i sam bio oštećen te je morao uploviti u Montevideo. Njemačka nije suviše mnogo očekivala od tih brodova, pa se zato već prije početka Drugog svijetskog rata prešlo na gradnju pravih bojnih brodova.

Brodovi u klasi
---------------

Ukupno su izgrađena tri ovakva broda i to:

* **Deutschland**, kasnije nazvan **Lützow** (u službi od 1933.)
* **Admiral Scheer** (u službi od 1934.)
* **Admiral Graf von Spee** (u službi od 1936.)

Povezano
--------

* Bojni brod
* Oklopnjača

***Džepni bojni brod*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Džepni bojni brodovi klase *Deutschland* |
| --- |
| Deutschland/Lützow • Admiral Scheer • Admiral Graf von Spee |  |
| Popis njemačkih ratnih brodova |
**Drakeov prolaz**, **Drejkov prolaz** ili **Mar de Hoces** je vodeno područje između južnog vrha Južne Amerike, rt Horn, Čile i otočne skupine Južnog Shetlanda na Antartici. 

Drakeov prolaz spoja Skošansko more, jugozapadni dio Atlantskog oceana, s jugoistočnim dijelom Tihog oceana, te se prema jugu proteže u Južni ocean. 

Prolaz je nazvan prema engleskom gusaru Sir Francisu Drakeu, kojeg je nakon prolaza kroz Mageljanov prolaz u rujnu 1578. nevrijeme otpuhalo daleko na jug i koji je prvi pretpostavio veliko područje otvorenog mora koje povezuje Pacifik i Atlantik. 

Pola stoljeća ranije, španjolski moreplovac Francisco de Hoces je 1525. prolazeći kroz Mageljanov tjesnac pronašao ovaj prolaz, te je u španjolskom govornom području prolaz nazivan i **Mar de Hoces**, što bi se moglo prevesti kao Hocesovo more. 

Willem Schouten je prvi plovio Drakeovim prolazom 1616. brodom *Eendracht*, te je na tom putovanju krajnjem rtu Južne Amerike nadjenuo ime rt Hornu.

Povezano
--------

* Francis Drake
* Mageljanov prolaz

Vanjske veze
------------

***Drakeov prolaz*** na Wikimedijinoj ostavi

* National Oceanography Centre, Southampton page of the important and complex bathymetry of the Passage Arhivirano 2010-07-02 na Wayback Machine-u
* A personal story describing crossing the Passage
* A NASA image of an eddy in the Passage Arhivirano 2007-12-11 na Wayback Machine-u
* Larger-scale images of the passage from the US Navy (Rain, ice edge and wind images) Arhivirano 2004-10-23 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 316598157
* GND: 4802484-3
* SUDOC: 15559804X

 |
**Vladislav** (svetovno *Vojislav Mitrović*, Staro Selo kod Glamoča, 26. maj 1913 - Valjevo, 13. septembar 1992) bio je mitropolit dabrobosanski.

Svetovni život
--------------

Mitropolit Vladislav (u svetu Vojislav Mitrović) rođen je 26. maja 1913. u Starom Selu kod Glamoča, Bosna, od oca Isaije, književnika, i majke Stake. Osnovnu školu završio je u Glamoču, gimnaziju u Prijedoru, bogosloviju u Sarajevu i Bogoslovski fakultet u Beogradu. U želji za usavršavanjem u istorijskim naukama, upisao se na Filozofski fakultet u Beogradu (istorija Vizantije, opšta i nacionalna istorija) i diplomirao sa odličnim uspehom na temu: Bogomilstvo u Vizantiji.

Pre izbora za episkopa službovao je u crkvenom sudu u Banjaluci (1932-1935), a od 1940. do 1950. godine bio je veroučitelj u raznim mestima Bosne i Srbije. Godine 1950. postavljen je za profesora Bogoslovije svetoga Save u manastiru Rakovici.

Monaški život
-------------

Zamonašen je 15. maja 1952. godine u manastiru Rakovici od mitropolita dabrobosanskog Nektarija. Rukopoložen je u čin đakona na Vidovdan 1952. a u čin prezvitera na Svetog Savu 1953. godine. Iste godine je odlikovan dostojanstvom sinđela, a 1955. godine je proizveden u čin protosinđela.

Izabran je za episkopa zahumsko-hercegovačkog 1955. godine i hirotonisan 31. jula iste godine u beogradskoj Sabornoj crkvi. Namučen u ličnom životu, episkop Vladislav je došao u razorenu i napaćenu Hercegovinu. Skoro četrdeset godina je obnavljao hramove, manastire i duhovni život, a pri kraju života doživeo je rušenje svega onoga što je obnovio i sazidao sa onima koji su mu bili verni i odani.

Posle smrti mitropolita dabrobosanskog Nektarija 1966. godine postao je administrator Mitropolije dabrobosanske, a 1967. godine, po želji Svetog arhijerejskog sabora, i mitropolit te eparhije. Veliki trud i samopregoran rad i u ovoj eparhiji urodio je plodom, jer sav njegov mukotrpni život bio je posvećen samo Crkvi. Pošto je i u novoj eparhiji sve obnovljeno, i u njoj je
porušeno sve ono što je četvrt veka zidao. Uporedo sa tim, administrirao je svojom ranijom eparhijom, Eparhijom zahumsko-hercegovačkom. 

Životni kraj ovog čestitog srpskog jerarha bio je u svakom pogledu bolan i pun razočarenja u one kojima je najviše verovao. Umro je van svojih eparhija, izvan Hercegovine kojoj je dao sebe samog, u Valjevu 13. septembra 1992. godine, kao arhijerej bez eparhije, jer je na majskom saboru 1992. umirovljen, i sahranjen u manastiru Dokmiru kod Uba.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik:**Longin (Tomić)** | **episkop zahumsko-hercegovački1955—1992.** | Nasljednik:**Atanasije (Jevtić)** |

Vanjske veze
------------

* Sava Vuković: Srpski jerarsi Arhivirano 2013-12-02 na Wayback Machine-u

Vanjske veze
------------

* Zvanična stranica Mitropolije dabrobosanske
Zaplijenjena garnitura izrađena od slonovih nogu (Muzej njemačke carine u Hamburgu)
**Washingtonski sporazum o zaštiti vrsta**, (**Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora** (**CITES**)) je u istoj mjeri sporazum kao i organizacija čiji cilj je kontroliranje međunarodne trgovine do mjere da ne može dovesti do ugrožavanja preživljavanja životinjskih i biljnih vrsta. Tekst konvencije CITES dobio je ime po mjestu prvog potpisivanja 3. ožujka 1973. u Washington D.C.. Od tada je prerađen 22. lipnja 1979. u Bonnu i zatim ponovo 30. travnja 1983. u Botsvani.

Povijest
--------

Poticaj donošenju ovog sporazuma bila je spoznaja da je jedan od glavnih uzroka izumiranja nekih vrsta međunarodna trgovina pojedinim životinjama ili dijelovima životinja (npr. koža gmazova, neki "medicinski" preparati, živežne namirnice).

Ovom sporazumu prethodio je Londonski sporazum o zaštiti vrsta iz 1933. godine koji je potpisalo 9 država, a odnosio se uglavnom na krupnu divljač Afrike (ukupno 42 vrste). Već 1964. je krenuo u opticaj prvi prijedlog jednog obimnijeg dokumenta. Korak po korak, države su počele prihvaćati ideju o potrebi šire zaštite živog svijeta tako da su SAD sazvale osnivačku konferenciju kojoj je prisustvovalo 80 država te je 3. ožujka 1973. a stupio je na snagu u zemljama koje su ga prve ratificirale 1. srpnja 1975. godine.

Vanjske poveznice
-----------------

***CITES*** na Wikimedijinoj ostavi

WikitekaWikitekaWikiteka ima originalan tekst povezan sa ovim člankom: ***Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora*** 

* **CITES - službeni website**
* Popis država članica
**TV Duga SAT** je kablovska televizija. Ona emituje narodnu muziku, muzičke emisije i informativni program 24 časa. TV Duga SAT je jedna je od najgledanijih srpskih televizija u dijaspori. Sedište televizije je u Novom Sadu i Beogradu. Počela je sa radom 1997. godine registracijom u Sremskoj Mitrovici, a sa emitovanjem programa 15. januara 1998. godine. Posle bombardovanja 1999. godine televizija je preseljena u Novi Sad, gde je nastavljeno emitovanje programa do 2008. godine. Od januara 2008. godine počela je da emituje program iz studija u Beogradu, putem satelita *Eutelsat W2* za Evropu, a putem interneta preko internet sajta *Balkaniyum* za ceo svet. Od decembra 2009. godine je počela sa emitovanjem programa u Americi putem najvećeg satelitskog provajdera *GlobeCast World TV-a* u SAD. U Srbiji se program TV Duga SAT gleda putem kablovskih sistema, satelitskih antena i Total TV-a.

Emisije
-------

* Jutarnji program TV Duga SAT
* Guslarsko jutro
* Guslarska noć
* Informator
* Muzika je moj život
* Kviz
* Vesti
* Dugina željoteka
* Dobro veče rodi kraj
* Folk na metar
* Lek za dušu
* Melodija vam predstavlja
* Na čašici razgovora
* Na zvezdanom putu
* Naš gost
* Naši u dijaspori
* Poljoprivreda danas
* Šta štampa štampa?
* Svi smo mi zvezde
* Veče izvorne muzike
* Zabavna minuta

Spoljašnje veze
---------------

* Uživo TV Duga SAT Arhivirano 2013-11-04 na Wayback Machine-u
*
**CONOR.Sl** je slovenska normativna kontrola osobnih i korporativnih imena u COBISS.SI sistemu. Normativna kontrola temelji se na povezanosti između bibliografskih i normativnih zapisa. Sadrži normativne zapise s podacima o osobnim imenima autora (prihvaćen oblik imena), koji su jedinstveno određeni za upotrebu u cijelom sistemu katalogizacije i uključuju ne samo slovenske autore preuzimanjem podataka bibliotečne klasifikacije Kongresne knjižnice. Također sadrži i ostale podatke kao što su varijable, povezane oznake, bilješke itd. Korporacije još nisu uključene u normativnu kontrolu. Normativna baza podataka koja je startala 2003. ažurira se svakodnevno za potrebe upotpunjavanja katalogiziranja.

Upotreba baze podataka CONOR.Sl
-------------------------------

Normativna kontrola omogućuje nam otkrivanje bibliografskih i normativnih podataka i pronalaženje svih djela autora pod svim oblicima imena pod kojima ista osoba objavljuje. Jer ponekad se u publikaciji pojavljuje objavljivanje autorskog imena (ili pseudonima), koje nije identično s onim imenom koje se najčešće pojavljuje na njegovim djelima. Identifikator CONOR.Sl rješava problem poteškoće u prepoznavanju određenog autora uzrokovan i činjenicom da se neka osobna prezimena mogu formalno promijeniti npr. nakon vjenčanja. Katalog knjižnice pruža pregled knjižničnih materijala i organizira se prema svojoj funkciji, koja potječe od specifičnih korisničkih potreba. Zadatak autorskog knjižničnog kataloga je da se u njemu sva djela jednog autora pokažu na jednom mjestu, bez obzira na ime kojim je potpisao svoj rad.

Vidi još
--------

* Virtualna međunarodna normativna datoteka (VIAF)
* Bibliotečna klasifikacija

Literatura
----------

* Seljak, M. (2001). Novosti pri uvajanju normativne kontrole v COBISS. *COBISS obvestila - Časopis za avtomatizacijo knjižničnih sistemov*, 6 (4), 13-17.
* Dimec, Z. (2002). Normativna kontrola iz preteklosti v prihodnost: Ali se sedanjost odloča za mednarodno sodelovanje?. *Knjižnica*, 46 (3), 91-104.
* Seljak, M. idr. (2004). Vzpostavitev normativne kontrole v knjižničnem informacijskem sistemu COBISS.SI, Slovenija. Organizacija znanja, 9 (2), 37-46.
* Šauperl, J. in Saye, J. D. (2007). Smo kaj napredovali?: Ponovni premislek o tradicionalnih katalogih v sodobni informacijski družbi. V *Knjižnice za prihodnost: napredek in sodelovanje* (str. 77-89). Ljubljana: Zveza bibliotekarskih društev Slovenije.
* *COMARC/A Format na normativne podatke*. (2001). Maribor: Institut informacijskih znanosti.
* Seljak, M. idr. (2004). Implementation of authority control in the Cobiss.SI library information system, Slovenia. *New library world*, 105 (5/6), 203-212.

Eksterni linkovi
----------------

* Conor – traženje imena
|  |
| --- |
|  |

**Vojvodstvo Bavarska** (njemački: *Herzogtum Bayern*), bilo je jedna od vazalnih zemalja Svetog Rimskom Carstva od 907. sve do 1806. kad je postala Kraljevina.

### Historija

Bavarska je od 6. do 8. vijeka bila Franačka marka kojom su vladali Merovinzi

Karlo Veliki je 788 uključio Bavarsku u svoje carstvo, ali to nije dugo trajalo jer se lokalni feudalac Arnulf - 907. osamostalio.

Bavarska je postala dio Svetog Rimskog Carstva u 10. vijeku. U tom periodu je bila neprestano pustošena i raseljavana zbog permanentnih napada Ugara.
Prekretnica je bila Bitka kod Pressburga (današnja Bratislava u Slovačka, 4. jula 907. u kojoj su Ugara doživjeli katastrofalni poraz. 
Ugarske ambicije u Bavarskoj trajno je skršio 955. Otto I u Bitci kod Lechfelda, južno od Augsburga.

Taj poraz doveo je do suradnje između Bavarske i Ugarske, a kulminacija se dogodila 996. kad se bavarska princeza Gisela udala za ugarskog velikog vezira koji je kasnije okrunjen kao kralj Stefan I.

Car Svetog Rimskog Carstva - Friedrich Barbarossa dodjelio je 1180. Ottu Wittelsbachu titulu nasljednog bavarskog vojvode pa odtad članovi Dinastije Wittelsbach vladaju Bavarskom sve do 1918.

Najvišu titulu dobio je Ludwig IV koji je osim što je bio vojvoda - 1328. izabran za cara Svetog Rimskog Carstva.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Bavaria, history*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 18.5. 2018.
2. ↑  „*House of Wittelsbach*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 18.5. 2018.

Vanjske veze
------------

* *Bavaria, history* (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Nedovršeni članak* **Vojvodstvo Bavarska** *je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
|  |
| --- |
|   |
| Novi zavjet |
| Gospel of Peresopnytsi (1556–1561) featuring a miniature depicting St Luke |
| Evanđelja |
| Matej  • Marko  • Luka  • Ivan/Jovan |
| 
Djela |
| Djela apostolska |
| Poslanice |
| Rimljanima I Korinćanima  • II Korinćanima Galatima  • Efežanima Filipljanima  • Kološanima I Solunjanima  • II Solunjanima I Timoteju  • II Timoteju Titu  • Filemonu  • Hebrejima Jakovljeva  • I Petrova  • II Petrova I Jovanova  • II Jovanova III Jovanova  • Judina |
| Otkrovenje |
| Knjiga Otkrovenja |
| Razvoj kanona Novog zaveta |
| * p
* r
* u
 |

**Druga poslanica Ivanova/Jovanova** među najkraćim je knjigama Biblije, i nalazi se među posljednjim knjigama u Novom zavjetu. Kratica za ovu poslanicu je 2Iv.

U drugoj poslanici Jovan obrađuje dve teme iz prve: O bratskoj ljubavi i upozorava one koji ne priznaju da je Isus obećani Mesija.

### Književna vrsta

Tekst Druge Ivanove poslanice ne može se svrstati u nijednu konkretnu književnu vrstu. Napisan je kao homilija – propovijed, odnosno ima oblik pisma.

### Autor

Autor se naziva starješina. Predaja tvrdi da je Ivan apostol i evanđelist autor četvrtog evanđelja i triju Ivanovih poslanica, a suvremena kritika tvrdi da evanđelje i poslanice pripadaju istom krugu, odnosno Ivanovskoj školi, ali većina drži da su bili različiti autori.

### Naslovnici

Druga je Ivanova poslanica naslovljena „izabranoj gospođi i njezinoj djeci". Pretpostavlja se da ovaj naziv označuje neku Crkvu, vjerojatno neku Crkvu u Maloj Aziji.

### Vrijeme nastanka

Vrijeme nastanka Druge Ivanove poslanice je posljednje desetljeće prvog stoljeća.

### Struktura

1. Uvod (1-3),
2. Poruka (4-11), 
to je središnji dio poslanice u kojem se nalazi jezgroviti sažetak suprotnosti između istine i laži, Crkve i svijeta, Krista i Antikrista, Božjih zapovijedi i đavoljih obmana, dijeli se na zapovijed ljubavi (4-6) i antikristi (7-11), te 
3. Zaključak (12-13)

### Sadržaj

Pisac se predstavlja kao starješina i obraća se zajednici koja je još vjerna, ali joj prijete zavodnici „koji ne ispovijedaju Isusa Krista koji dolazi u tijelu" (Iv7). Stoga starješina upozorava vjernike protiv lažnih proroka, te ih poučava da ustrajnost u Kristovom nauku, tj. u nauku o utjelovljenju, osigurava zajedništvo s Bogom Ocem i Sinom. Zabranjuje vjernicima družiti se s lažnim učiteljima. Specifično je to što naglašava ljubav prema bližnjemu po kojoj se ispunjava nova Kristova zapovijed. Ova je kratka poslanica ustvari sažetak Prve Ivanove poslanice i može se smatrati njezinim kratkim prikazom ili prvim nacrtom.

### Teologija

Kršćanin je pozvan da prebiva u ljubavi, obdržavajući zapovijedi koje su sve sadržane u vjeri u Isusovo ime i u bratskoj ljubavi. Božanska se ljubav utjelovljuje u Isusu pa je vjera u Isusa i ljubav prema braći osnovna poruka Ivana kršćanima.

### Literatura

* Wilfrid J. Harrington: Uvod u Novi zavjet, Kršćanska sadašnjost,Zagreb, 1990.
* Jeruzalemska Biblija, Kršćanska sadašnjost, Zagreb, 2003, uredili: Adalbert Rebić, Jerko Fućak i Bonaventura Duda.
**TV Azteca** (šp. *TV Azteca*) je druga najveća meksička kompanija za proizvodnju televizijskog, pozorišnog i internet programa na španskom jeziku.

Program se emituje u Meksiku, Latinskoj Americi, Sjedinjenim Američkim Državama, Evropi, delu Aziji i delu Afrike.

U sklopu televizije ima nacionalne i kablovske kanale specijalizovane za vesti, filmove, muziku, sport, telenovele, decu i mlade, žene i porodicu.

Kroz razmenu glumaca i scenarija sarađuje sa produkcijskim kućama kao što su Telemundo, Televisa (Meksiko) , TV Globo (Brazil) i drugim širom Latinske Amerike.

Telenovele se prikazuju na *Asteci jedan* (šp. *Azteca Uno*), uz prethodno veliku najavu.

Izvori
------

1. ↑  „TV Azteca, Mexico's Second-Largest Mass Media Company, Replatforms on Brightspot" (en). Perfect Sense. 2019-08-26. Pristupljeno 2020-04-18.

Spoljašnje veze
---------------

* Službeni veb-sajt
* TV Azteca na Twitteru
* TV Azteca na Facebooku

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 138699548
* LCCN: no99090845

 |
**Warka** je grad od 11,926 stanovnika u sredini Poljske u Mazovjeckom vojvodstvu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Warka leži duž rijeke Pilice, udaljena 60 km jugoistočno od Varšave.

Historija
---------

Warka je nikla u 13. vijeku, pored ranosrednjovjekovne (11 - 12. vijek) utvrde (današnja Stara Warka). Početkom 14. vijeka preseljena je na današnju lokaciju. Warka je gradska prava dobila 1321. a procvala je od 16. vijeka zahvaljući brodskom transportu po rijeci Pilici kao trgovačko-zanatski centar.
Kod Warke se 1656. odigrala bitka u kojoj je poljska vojska pod vodstvom Stefana Czarnieckog pobjedila Šveđane.

Od 1793. nakon Druge podjele Poljske je dio Kraljevine Pruske, a od 1807. je dio kratkotrajnog napoleonskog Varšavskog vojvodstva.

Od 1815. je postala dio proruske Kongresne Poljske. tokom 19. vijeka u grad se doselilo puno Židova.
Željeznica je došla do grada tek 1934.

Za vrijeme Njemačke okupacije između 1940 -41. je oko 2 800 Židova deportirano u Varšavski geto.

Grad je znatno oštećen za vrijeme borbi između jedinica Crvene armije i Wehrmachta, vođenih od augusta 1944. do januar 1945.

Znamenitosti
------------

Najveće znamenitosti Warke su; franjevački samostan (1692.-sredina 18. vijeka) sa baroknom crkvom (1652.-96. i 1746.) i neoklasicistička vjećnica iz 1821.

Grad je poznat kao mjesto u kom se 1745. rodio Kazimierz Pułaski heroj Američkog rata za nezavisnost, pa se po njemu zove i lokalni muzej.

Privreda
--------

Današnja Warka je grad prehrambene industrije u kom pogone za preradu voća i povrća ima koncern *Warwin S.A.* u kojima se proizvode i alkoholna pića. Pored tog u gradu djeluje pivovara (čuveno pivo Warka), mlinovi a proizvode se i protuprovalna vrata i razni metalni i keramički proizvodi.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Poland: mazowieckie*" (poljski). City population. Pristupljeno 4.07. 2021.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Warka*" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 4.07.2021.

Vanjske veze
------------

***Warka*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Urząd Miejski w Warce* (službene stranice) (`pl`)
**TV KCable** (*TV Kosava Cable*) je televizija u Srbiji sa internet stream frekvencijom.

Sa radom je počela 28. April. 2011 kao jedna od prvih srpskih internet televizija. Prikazivaila je informativno-zabavni program.Pre gašenja bilo je planirano emitovanje putem kablovskog operatera IKOM i nekoliko tematskih kanala kao što su K2,Film,Music,Tehno.

Logo
----

Dizajn logoa bio je nadasve jednostavan,ali je izbrisan sa interneta.PISANA VERZIJA LOGOA:[K].

Zabavni program
---------------

Emitovale su se emisije Top smeh i Top smeh novogodisnji special koji su sami proizvodili,emisija AFV,koju su sami obrađivali na srpski,Ninja Warrior takodje i Ginisove rekorde sa titlom.

Informativni program
--------------------

Nije emitovala program uzivo,ali je re-emitovala BKTV NEWS,Voice of America (srpsku verziju) i jos par emisija sa drugih televizija.

Muzički program
---------------

Muzika je imala prioritet na ovoj televiziji.Izmedju emisija nije se emitovao blok reklama,već mali muzički blok od 2. do 3. pesme,naravno popularne pop-folk muzike i strane muzike osamdesetih godina prošlog veka.

Gašenje
-------

Na početku programa ova televizija je obećavala,ali iz nepoznatog razloga 28. Avgusta 2014 godine bez najave njihov sajt je ugašen,a njihov online striming servis je prikazivao logo Kanala 1.Televizija se zatim cepala na ATV Beograd,TV AJAX,KInfo i BG Plus.Ni jena od ovih televizija nije bila gledana kao KCable čak i kada se njihova gledanost sabere.
**Vojvoda Normandije** (engleski: ) je službena titula monarha koji trenutno vlada britanskim krunskim zavisnim područjima Pristavstvo Guernsey i Pristavstvo Jersey (Kanalski Otoci), koja su nekada bila dio Vojvodstva Normandija. Bez obzira na to da li je monarh muškarac ili žena, koristi se titula "vojvoda".

Popis vojvoda Normandije
------------------------

Porodično stablo ranih vojvoda Normandije i normanskih kraljeva Engleske
*Kraljevi Engleske označeni zvjedzicom (\*)*
### Rani vojvode Normandije (911-1204)

* Rollo 911-927
* William I Dugi Mač 927-942
* Richard I 942-996
* Richard II Dobri 996-1027
* Richard III 1027
* Robert I Veličanstveni 1027-1035
* Vilim II Osvajač\* 1035-1087
* Robert II Curthose 1087-1106
	+ William Rufus\* kao regent 1096-1100
	+ William Clito kao pretendent 1106-1134
* Henry I Beauclerk\* 1106-1135
	+ William III Atheling (pod svojim ocem Henryjem I)
* Stephen od Bloisa\* 1135-1144

Dinastija Plantagenet
* Geoffrey Plantagenet 1144-1150
* Henry II\* 1150-1189
	+ Henry Mladi\* kao mlađi vojvoda 1170–1183
* Richard IV Lavlje Srce\* 1189-1199
* John I Bez Zemlje\* 1199-1216, izgubio normandijsko kopno 1204. ali je zadržao Kanalske Otoke
* Henry III\* 1216–1259, odrekao se kopnene Normandije sporazumom

### Vojvode kopnene Normandije (1204-1792)

Godine 1204. je francuski kralj konsfiscirao Vojvodstvo Normandija (pri čemu su samo Kanalski Otoci ostali pod engleskom kontrolom) te ih je pretvorio u krunske zemlje Francuske. Otada su titulu vojvode nosili francuski prinčevi.

Godine 1332. je kralj Philip VI dao vojvodstvo kao apanažu svom sinu Jeanu,m koji je postao kralj Jean II 1350. On je vojvodstvo dao kao apanažu sinu Charlesu, koji je postao kralj Charles V 1364. Godine 1465. je kralj Louis XI dao vojvodstvom svom bratu Charles de Valoisu, vojvodi od Berryja; kada je on 1466. umro, vojvodstvo je ponovno postalo trajni dio krunskih zemalja.

31. decembra 1660. je, nekoliko mjeseci nakon restaruracije monarhije na Britanskom Otočju pod kraljem Charlesom II francuski kralj Louis XIV Charlesovog mlađeg brata Jamesa, vojvodu od Yorka, proglasio "vojvodom od Normandije".

Izvori
------

1. ↑
2. ↑  Charles Cawley (2008-10-28). „England Kings". *Medieval Lands*. Foundation of Medieval Genealogy. Pristupljeno 20. I 2010.

* Onslow, Richard (Earl of Onslow). *The Dukes of Normandy and Their Origin*. London: Hutchinson & Co. 1945.

Eksterni linkovi
----------------

* The Dukes of Normandy: From Rollo to William of Normandy Arhivirano 2011-11-03 na Wayback Machine-u
* British Monarchy web page about the Channel Islands
**William Wayne McMillan Rogers III** (7. april 1933 - 31. decembar 2015) bio je američki filmski i televizijski glumac, najpoznatiji po ulozi 'Trapper Johna *McIntyrea* u popularnom sitkomu *M\*A\*S\*H*.

Rogers se rodio i odrastao u uglednoj porodici u Birminghamu u državi Alabama, a prije početka glumačke karijere je diplomirao historiju na Princetonu. 1950-ih i 1960-ih je uglavnom igrao manje uloge, a među njima je jedina veća uloga bila u vestern TV-seriji *Stagecoach West*, koja je međutim brzo skinuta sa programa. Godine 1972. se prijavio na audiciju za seriju *M\*A\*S\*H* i na njoj planirao ulogu Hawkeye Piercea. Međutim, zaključio je kako je taj lik previše ciničan te je otišao na audiciju za ulogu McIntyrea koju je poslije dobio. Iako je sa svojim kolegom Alanom Aldom, koji je tumačio Hawkeyea, postao dobar prijatelj, sve više se počeo žaliti zbog toga što mu je uloga manja i manja. Zbog toga je 1975. napustio seriju, a njegovu ulogu preuzeo Pernell Roberts. Rogers je poslije izjavio da nikada to ne bi učinio da je znao da će serija na programu ostati čak 11 sezona, ali mu je to, sa druge strane omogućilo da se više posveti karijeri poslovnog čovjeka, odnosno investitora. Današnjim generacijama je poznat kao jedan od stalnih komentatora poslovne emisije *Cashin' In* na Fox News Channelu.

Izvori
------

1. ↑  „Wayne Rogers Biography (1933-)". Filmreference.com. 07. 04. 1933.. Pristupljeno 2. V 2010.

Vanjske veze
------------

***Wayne Rogers*** na Wikimedijinoj ostavi

* Wayne Rogers na IMDb-u (`en`)
* Wayne Rogers na Internet Broadway Database (`en`)
* Wayne Rogers and Co.'s company portfolio for 2009–10 Arhivirano 2011-08-31 na Wayback Machine-u
* Vishay Technology names Wayne Rogers to its Board, 8/10/2006 Arhivirano 2011-06-06 na Wayback Machine-u
|  |
| --- |
| Portrert Vojvode od Zhoua u Sancai TuhuiuPortrert Vojvode od Zhoua u *Sancai Tuhuiu* |
| Ime |
| Ime predaka (姓): | Ji (姬) |
| Osobno ime (名): | Dan (旦) |
| Kurtoazno ime (字): | nepoznato |
| Posthumno ime (謚): | Wen (文) |
| Styled: | Dan, vojvoda od Zhoua (周公旦) |

**Vojvoda od Zhoua** (kineski: ; pinyin: Zhōu Gōng) bio je brat kralja Wua od Zhoua u drevnoj Kini. Samo tri godine nakon što je pobijedio dinastiju Shang kralj Wu je umro, ostavivši zadatak konsolidacije vlasti nove dinastije Vojvodi od Zhoua, koji je vladao kao regent. Vojvoda od Zhoua je ratovao protiv vladara istočnih država koji su se udružili s ostacima dinastije Shang kako bi se suprotstavili Zhoua. Te istočne oblasti su osvojene u pet godina.

Prema kineskoj legendi, nadipunio je 64 heksgarama i dovršio klasično djelo *I Ching*, ustanovio *Rituale Zhou* i stvorio *Yayue* kineske klasične muzike.

Godine 2004. kineski arheolozi su javili mogućnost da su iskopali grobni kompleks Zhou Gonga u Okrugu Qishan u provinciji Shaanxi.

Bog Snova
---------

Vojvoda od Zhoua je također poznat i kao 'Bog Snova'. Ime mu dolazi od Konfucijeve izreke: 'Više ne sanjam Vojvodu od Zhoua' (što znači: Ne sanjam dobru vladavinu Vojvode od Zhou). Prema narodnoj predaji, ukoliko se nekome treba dogoditi važna stvar, Vojvoda od Zhoua će o tome tu osobu obavijestiti kroz san. Odatle dolazi kineski izraz 'Sanjanje Zhou Gonga' ili 'Viđenje Zhou Gonga' (npr. G. Zhou, 周公) što znači spavanje/drijemanje.

Zhou Gongova Knjiga povoljnih i nepovoljnih snova (周公解梦)
--------------------------------------------------------

Postoji knjiga zvana 'Zhou Gongova Knjiga povoljnih i nepovoljnih snova' (周公解梦), koja govori o snovima u tradicionalnoj kineskoj kulturi. Narod ih koristi kako bi analizom snova predskazao budućnost.

Vanjske veze
------------

* Tomb of Zhou Gong
* Explanation of Zhou Gong's Book of Auspicious and Inauspicious Dreams
Langobardsko Vojvodstvo Benevento u 8. vijeku
**Vojvodstvo** a kasnije i **Kneževina Benevento** je bila najjužnije od svih langobardskih vojvodstava u srednjovjekovnoj Italiji, sa sjedištem u Beneventu, gradu u središnjem dijelu Južne Italije. Zahvaljujući osnivanju tzv. *Ducatus Romanusa* ("Rimskog Vojvodstva") pod upravom papa, koje ga je odvojilo od ostatka langobardske Italije, Benevento je od samih početaka funkcionirao kao *de facto* nezavisna država. Kedino je pod vladavinom Grimoalda I od Beneventa i langobardskih kraljeva od vremena Liutpranda vojvodstvo imalo bliske veze sa ostatkom kraljevstva. Kada je langobardsko kraljevstvo uništeno, Vojvodstvo Benevento se održalo kao krnja država i nastavilo postojati sve do podjele godine 849.

Pavle Đakon Vojvodstvo Benevento naziva "Samnitskim vojvodstvom" nazvavši ga prema drevnim Samnitima, odnosno oblasti Samnium.

Izvori
------

* Gwatkin, H. M. (1926). J. P. Whitney et al.. ur. *The Cambridge Medieval History: Volume III*. Cambridge University Press.
* Oman, Charles (1914). *The Dark Ages 476-918*. London: Rivingtons.
* Hodgkin, Thomas (1895). *Italy and her Invaders*. Clarendon Press.

Vanjske veze
------------

***Vojvodstvo Benevento*** na Wikimedijinoj ostavi

* (`it`) Ducato (570 ca.-774) et Principato di Benevento (774-1077) Arhivirano 2012-02-16 na Wayback Machine-u
* (`it`) I Longobardi del Sud Arhivirano 2008-10-06 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 248266845
* GND: 4361850-9

 |
**Tõrva** je grad od 2,690 stanovnika na jugu Estonije u Okrugu Valga.

Geografske karakteristike
-------------------------

Tõrva leži u srednjem toku rijeke Õhne, 38 km od njena ušća u Jezero Võrtsjärv, udaljena 30 km sjeverozapadno od Valge.

Historija
---------

južno od centra grada (1,5 km) na lijevoj obali rijeke Õhne nalazila se utvrda (11.-12. vijek), koja je vjerojatno nastala u drugoj polovici 1. milenij pne..

Krajem 19. vijeka tu se nalazio feud *Törwa* koji se bavio stočarstvom. Prva stambena zgrada izgrađena je u Tõrvi 1875. a pošta 1889.
Početkom 20. vijeka izraslo je naselje poljoprivrednika i zanatlija, koje je postalo središte parohije. 
Za prve Estonske Republike - 1921. Tõrva je dobila status trgovišta, a 1926. i status grada.

Za Drugog svjetskog rata oko polovice zgrada je uništeno 1944.

U periodu 1950.-59. bila je administrativni centar istoimenog rajona.

Privredai
---------

Privreda Tõrve znatno se promijenila u posljednjoj dekadi 20. vijeka, sve do 1990-ih Tõrva je prvenstveno bio grad građevinske, mliječne, tekstilne i mašinske industrije (Valga Estonian Agricultural Machinery).

Danas od industrije Tõrva ima tvornicu namještaja (Scandinavian Furniture OÜ) i tvornicu tekstila (AS SG Balticum).

Za privredu grada važna je i hidroelektrana na rijeci Õhne, podignuta 2003. snage 92 kW.

Pobratimski gradovi
-------------------

Tõrva ima ugovore o prijateljstvu sa sljedećim gradovima;

|  |  |
| --- | --- |
| * Švedska Essunga, Švedska
* Sjedinjene Američke Države Grantsville, Maryland, Sjedinjene Američke Države
* Norveška Hemsedal, Norveška
 | * Finska Laihia, Finska
* Poljska Łuków, Poljska
* Švedska Timrå (općina), Švedska
 |

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8   „Tõrva" (estonski). Eesti Entsüklopeedia. Pristupljeno 1.12. 2021.
2. 1 2 3 4  „*Estonia: Counties, Cities and Towns*" (engleski). City population. Pristupljeno 1.12. 2021.
3. ↑   „Sister cities of Tõrva" (engleski). Sister cities. Pristupljeno 1.12. 2021.

Vanjske veze
------------

***Tõrva*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Tõrva Vald* (službene stranice općine Tõrva) (`et`)

| * p
* r
* u
Gradovi u Estoniji |
| --- |
| 
* Abja-Paluoja
* Antsla
* Elva
* Haapsalu
* Jõgeva
* Jõhvi
* Kallaste
* Kärdla
* Karksi-Nuia
* Kehra
* Keila
* Kilingi-Nõmme
* Kiviõli
* Kohtla-Järve
* Kunda
* Kuressaare
* Lihula
* Loksa
* Maardu
* Mõisaküla
* Mustvee
* Narva
* Narva-Jõesuu
* Otepää
* Paide
* Paldiski
* Pärnu
* Põltsamaa
* Põlva
* Püssi
* Rakvere
* Räpina
* Rapla
* Saue
* Sillamäe
* Sindi
* Suure-Jaani
* Tallinn
* Tamsalu
* Tapa
* Tartu
* Tõrva
* Türi
* Valga
* Viljandi
* Võhma
* Võru

 | Coat of arms of Estonia |
| Jaanilinn (Ivangorod) i Petseri (Pečori) anektirani su od strane Sovjetskog Saveza 1945. godine te su danas dio Rusije. |
***White Fang*** (sh. ***Bijeli očnjak***) je roman američkog književnika Jacka Londona objavljen 1906. godine, poznat kao jedno od njegovih najpopularnijih ostvarenja. Izdavac bio je Macmillan

Slično kao i njegov prethodni roman *Zov divljine*, inspiriran je autorovim iskustvima za vrijeme Zlatne groznice u Clondikeu, te se, sa obzirom na sličnost likova, radnje i milje, smatra njegovim svojevrsnim nastavkom ili "spin offom". Naslovni protagonist je mješanac vuka i psa, odrastao u divljem vučjem čoporu, a radnja prikazuje kako se sticajem okolnosti pridruži kopačima za zlato i sa vremenom postane njihov prijatelj i ljubimac. *White Fang* se često navodi i kao svojervsna antiteza *Zova divljine*, s obzirom da se u njemu protagonist od divlje životinje transformira u domaćeg i "civiliziranog" psa.

*White Fang* je u 20. vijeku postao predmetom brojnih filmskih i televizijskih ekranizacija.

Vanjske veze
------------

***White Fang*** na Wikimedijinoj ostavi

* Besplatna e-knjiga: *White Fang* na Projektu Gutenberg

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 178996936
* LCCN: n2016057562
* GND: 4386378-4
* SUDOC: 169960218
* NLA: 36551351

 |


***White Fang*** na Wikimedijinoj ostavi
**Vojvoda od Cornwalla** (engleski: *Duke of Cornwall*) je titula (ali i pravo vojvodstvo) rezervirana za najstarijeg živućeg sina 
britanskog monarha.

Današnji Vojvoda od Cornwalla je Charles, najstariji sin kraljice Elizabete II..

Historija i karakteristike
--------------------------

Titula i vojvodstvo (koje je najstarije u Engleskoj) datiraju od 7. marta 1337. kada ju je tadašnji engleski kralj
Edward III - poveljom dodjelio svom najstarijem sinu Edwardu Crnom Princu misleći da će ga on naslijediti. 

Henry VI je taj institut ojačao - tražeći da najstariji monarhov sin od trenutka rođenja postane Vojvoda od Cornwalla.
Otad je najstariji živući sin postajao automatizmom odmah nakon rođenja ili kad je postao zakoniti nasljednik - Vojvoda od Cornwalla. Ali je i tu bilo iznimaka jer je George III ustvari bio unuk, a ne sin svog predhodnika Georga II.

Samo Vojvodstvo Cornwall je privatni posjed, koji se sastoji od zemlje, nekretnina, koncesija, industrijskih i intelektualnih prava, dionica... koje dobija 
na uživanje najstariji živući sin britanskog monarha.
Ono se ne prostire samo po današnjoj grofoviji Cornwall (po kojoj je dobilo ime), već i po Devonu i Somersetu i drugim mjestima jugozapadne
Engleske.

U slučaju kad monarh nema sina, vojvodstvo se vraća monarhiji sve dok se ne rodi pravi nasljednik.

Britanski parlament donio je zakon 1863. o načinu upravljanja u tom vojvodstvu, njime upravlja savjet pod 
presjedanjem Lorda upravnika, a Vojvoda postavlja šerifa.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Duchy of Cornwall*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 22.10. 2014.

Vanjske veze
------------

* Duchy of Cornwall (na portalu Encyclopædia Britannica) (`en`)