recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Teodora od Hazarije** ili **Teodora Hazarska** (fl. 703 - 7, bila je bizantska carica od 705. do 711. godine, odnosno druga supruga cara Justinijana II. Odrasla je kao hazarska princeza, odnosno kćer neimenovanog hazarskog kana kod koga se 703/704. sklonio svrgnuti Justinijan II, pobjegavši iz izgnanstva u Hersonu. Ni njoj ime nije poznato. Kan ju je dao za suprugu Justinijanu, koji je potom dao krstiti, davši joj ime Teodora. Čuvši za to, bizantski car Tiberije III je podmitio kana kako bi Justinijana izručio. Teodora, koja je tada nosila Justinijanovo dijete, je za to čula i upozorila supruga, koji je pobjegao kod Bugara s čijim je kanom Tervelom sklopio savez. Justinijan je 705. uz bugarsku pomoć zauzeo Carigrad i vratio se na prijestolje, dok je Teodora ostala kod kuće i rodila mu sina Tiberija. Nešto kasnije je kan Teodoru sa Tiberijem poslao Justinijanu. Kada je 711. Justinijan svrgnut, Tiberije je ubijen; što se dogodilo sa Teodorom nije poznato. 

| Kraljevske titule |
| --- |
| Prethodi:**Evdokija** | **Vizantijska carica**705–711 | Slijedi:**Marija** |
**Teodosije** (*Živko Šibalić*, Čačak, 29. jun 1963) je episkop raško-prizrenski, a prije toga je bio vikarni episkop lipljanski.

Biografija
----------

Vladika Teodosije, na krštenju Živko Šibalić, rođen je 29. juna 1963. godine u Čačku, od oca Milana i majke Biljane (rođene Jović), sada u monaštvu monahinje Marte. Posle završene osnovne i srednje škole u Gorjanima i Užicu, studirao je teologiju na Teološkom fakultetu u Beogradu, gde je i diplomirao. Iskušenik je postao 6. januara 1987. godine u manastiru Crna Reka, kod Novog Pazara, gde počinje monaški život pod duhovnim rukovodstvom igumana Artemija, danas raščinjenog episkopa raško-prizrenskog. U manastiru Crna Reka iskušenik Živko je zamonašen u malu shimu na manastirsku slavu, Svetih Arhangela, 21. novembra 1989, dobivši monaško ime Teodosije, po Svetom Teodosiju Velikom, začetniku opštežića.

U čin jerođakona rukopoložio ga je tadašnji episkop raško-prizrenski Pavle na Svetlu sredu 1990. godine u Sabornom hramu Svetog Georgija u Prizrenu. Episkop Artemije ga je rukopoložio u čin jeromonaha u manastiru Ćelije kod Valjeva u nedelju po Sretenju 1992. godine.

Od maja 1991. do marta 1992. godine otac Teodosije je na poslušanju u Eparhijskom dvoru u Prizrenu kao đakon i vozač tadašnjeg episkopa Artemija. U martu 1992. godine sa nekoliko crnorečkih monaha prelazi u manastir Visoki Dečani, gde ga episkop raško-prizrenski postavlja za nastojatelja manastira i odlikuje činom igumana 22. oktobra 1992. godine.

### Episkop

Na redovnom zasjedanju Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve od 10. do 19. maja 2004, iguman Teodosije (Šibalić), nastojatelj carske lavre manastira Visoki Dečani, izabran je za episkopa lipljanskog, vikara Eparhije raško-prizrenske sa sjedištem u manastiru Visoki Dečani.

Pod duhovnim rukovodstvom episkopa Artemija i ocem Teodosijem kao nastojateljem, manastir Visoki Dečani izrastao je u najveći muški manastir Srpske pravoslavne crkve. Od obnove dečanskog opštežića 1992, u manastiru su razvijene brojne aktivnosti: duborez, ikonopis, proizvodnja svijeća, izdavačka djelatnost itd. Manastivinogradima u Velikoj Hoči kod Orahovca proizvodi tradicionalno dečansko vino i rakiju. Za vrijeme ratnih i poratnih godina na Kosovu i Metohiji iguman Teodosije sa svojom bratijom bio je i ostao aktivan u organizovanju humanitarne pomoći za stradalno stanovništvo bez obzira na vjersku i etničku pripadnost.

Ustoličen je za episkopa raško-prizrenskog 26. decembra 2010. u Prizrenu.

Vidi još
--------

* Eparhija raško-prizrenska
* Episkop lipljanski

Izvori
------

* Episkop raško-prizrenski G. Teodosije Arhivirano 2014-05-27 na Wayback Machine-u

Spoljašnje veze
---------------

* Ustoličenje Episkopa raško-prizrenskog G. Teodosija (SPC, 27. decembar 2010) Arhivirano 2012-10-23 na Wayback Machine-u
* Ustoličen episkop Teodosije („Politika", 27. decembar 2010)
* Teodosije: Kosovo je moja najveća škola („Blic", 27. decembar 2010)
**Teodor Studit**, na mozaiku iz 11. veka u manastiru Nea Moni na Hiosu.
**Teodor Studit** (759 — 826) je hrišćanski svetitelj. Bio je vizantijski monah, asketa i književnik.

Biografija
----------

Kao je sin dvorskog činovnika, rođak svetog Romana Slatkopojca (491.-560.), Teodor je primio dobro obrazovanje od majke, pod uticajem svog ujaka Platona, igumana manastira Sakudion, koji se 22 godina podvizavao u ovom manastiru. 

Tokom života Platona, Teodor je postao iguman i postao poznat kao asketa i propovednik. 798. preselio sa svojim učenicima u Stouditski manastir, gde je stekao veliko poštovanje u crkvi. Teodor je zaveo strog tipik u manastiru, koji se sastojao od mnogo molitve i ličnog rada bratstva. 

Kao ugledan pastor i monah koji se borio protiv svih nepravilnosti u crkvenim pitanjima, usprotivio se nekanonskom razvodu i ponovnom venčanju cara Konstantina VI, iako je brak bio odobren od strane patrijarha. Zbog toga je bio podvrgnut mučenju i proteran u izbeglištvo. Ubrzo nakon smrti Konstantina VI vratio se u manastir (797.) Kada se postavilo se pitanje krunisanja Konstantinovog naslednika, Teodor se ponovo pobunili protiv cara i patrijarha, i bio je proteran na jedno od Prinčevskih ostrva, gde je proveo dve godine (809.--811.) 

Po smrti cara Nićifora I, Teodor se trijumfalno vraća u svoj manastir. Manje od tri godine, jer je ušao u novu borbu: ovaj put protiv Ikonoborstva. Kada je car Lav V Jermenin sazvao je sabor protiv poštovanja ikona, Teodor je ustao protiv carske politike. U ikonobortvu je video kršenje slobode crkve, a u poricanju vidljivosti Hrista narušavanje potpunosti Njegove ljudske prirode. Iako nije bio dogmatičar originalnosti i dubine, njegovog prethodnika Jovana Damaskina, bio je i ostao jedan od najvećih zaštitnika pravoslavlja. 

Još za života poštovan je kao mučenik i čudotvorac, jer je često proganjan, hapšen i mučen zbog odbrane pravoslavne vere. Umro je u progonstvu 826. godine, okružen učenicima. Dve godine kasnije je kanonizovan.

***Teodor Studit*** na Wikimedijinoj ostavi
**Statut o autonomiji Katalonije** (katalonski: *Estatut d'Autonomia de Catalunya*; također **Statute iz Saua**, *Estatut de Sau*, nazvan po mjestu koji je donešen) je ustavni zakon koji definira regiju Katalonija kao autonomnnu zajednicu unutar Kraljevine Španije. Proglašen je 18.9. 1979. Predstavlja jedan od sedamnaest takvih statuta koji su donešeni, u različitim oblicima i sadržajima, za razne autonomne zajednice Španije od uvođenja demokracije 1970-ih. 18.6. 2006. promjena statuta u smjeru proširenja ovlasti katalonske vlade je potvrđena na referendumu, ali prethodno mora sačekati odobrenje španske nacionalne vlade.

Katalonija je prvi put dobila Statute o autonomiji godine 1932. za vrijeme Druge španske republike. Njega je ukinuo general Francisco Franco nakon španskog građanskog rata, uglavnom zbog toga što je stanovništvo Katalonije bilo neprijateljski raspoloženo prema nacionalističkim snagama. Zbog toga su za vrijeme njegove vladavine katalonska kultura, jezik i samouprava bili brutalno ugušeni.

Vanjski linkovi
---------------

* Pun tekst statuta iz 1979. godine (engleski)
* Članak u Hiperenciclopediji
**Robert Mayer** ili **Julius Robert von Mayer** (Heilbronn, 25. studenog 1814. – Heilbronn, 20. ožujka 1878.), njemački fizičar i liječnik. Jedan od osnivača klasične termodinamike. Približno istodobno s J. P. Jouleom, ali polazeći s posve različitih pretpostavki, otkrio je (1842.) mehanički ekvivalent topline i time prvi zakon termodinamike, tj. da princip održanja energije, po kojem je količina energije u zatvorenom sustavu konstantna, obuhvaća osim mehaničke i toplinsku energiju. Razvio jednu od metoda određivanja relativne molekularne mase plinova i para. Skepticizam na koji su naišli njegovi radovi, pa kasnija borba za prioritet s J. P. Jouleom (1843.) i H. Helmholtzom (1847.), teško su djelovali na Mayera, koji je 1851. duševno obolio. Godine 1862. priznat mu je prioritet formulacije principa održanja energije (zakon očuvanja energije).

Godine 1842. opisao je kemijsku reakciju, danas poznatu kao oksidacija i redukcija, kao prvenstveni izvor energije za sva živa bića. Otkrio je i specifičnu toplinu kao količinu topline koju treba dovesti jedinici količine neke tvari da bi temperatura tvari porasla za neku jedinicu temperature.

Mayerova relacija
-----------------

Mayerova relacija je vezana za toplinski kapacitet i daje vezu između *c*p,mol. i *c*V,mol. idealnog plina:

{\displaystyle C\_{p}-C\_{V}=nR\,}
{\displaystyle c\_{p,mol.}-c\_{V,mol.}=R\,}
gdje je: *C*p -toplinski kapacitet pri stalnom tlaku (p), *C*V - toplinski kapacitet pri stalnom volumenu (V), *n* - množina tvari, *R* - plinska konstanta (R = 8,314 J/molK), *c*p,mol. - molarni toplinski kapacitet ili kapacitet po molu tvari pri stalnom tlaku (p), *c*V, mol. -molarni toplinski kapacitet ili kapacitet po molu tvari pri stalnom volumenu (V).

Izvori
------

1. ↑   **Mayer, Julius Robert von**,  "Hrvatska enciklopedija", Leksikografski zavod Miroslav Krleža, www.enciklopedija.hr, 2014.
**César Augusto Sandino** rođen kao *Augusto Nicolás Calderón Sandino* (Niquinohomo, 18. maj 1895. -Managua, 21. februar 1934.) bio je nikaragvanski revolucionar i vođa pobune protiv američke okupacije Nikaragve 1927.-1933.

Sandino je kao lider nikaragvanskih gerilaca izrastao u jednu od najkontroverznijih ličnosti centralnoameričke historije 20. vijeka. 
U Nikaragvi je postao narodni heroj, koji je svoje ime dao Sandinistima, revolucionarnom pokretu koji je vladao Nikaragvom od 1979. do 1990. godine.

Biografija
----------

Sandino je prvi put pročuo širom zemlje 1926. kada je uzeo oružje u ruke u znak podrške zahtjevu potpredsjednika Juana Bautiste Sacase da on dobije mandat za predsjednika.

Nakon intervencije Američkih marinaca 1927. Sandino se povukao sa nekoliko stotina ljudi u planine sjeverne Nikaragve, u kojima je uspješno ratovao i izbjegavao da ga zarobe marinci i Nacionalna garda Nikaragve. To mu je donjelo popularnost širom Latinske Amerike i izavalo val antiamerikanizma.

Njegova borba je nakraju rezultirala promjenem američke vanjske politike predsjednika Franklina D. Roosevelta, prema Latinskoj Americi nazvanoj *Politika dobrog susjedstva*.

Nakon povlačenja marinaca u januaru 1933. i inauguracije Sacase za predsjednika, Sandino je pozvan da se sastane sa Anastasiom Somozom, komandantom Nacionalne garde Nikaragve, na prividnu mirovnu konferenciju, ali su ga pripadnici Nacionalne garde umjesto toga oteli i ubili.

Izvori
------

1. ↑  Eduardo Galeano. „*Augusto Nicolás Calderón Sandino*" (španjolski). El Historiador. Arhivirano iz originala na datum 2012-05-10. Pristupljeno 19.4.2023.
2. 1 2 3 4 5  „*César Augusto Sandino*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 19.4.2023.

Vanjske veze
------------

***César Augusto Sandino*** na Wikimedijinoj ostavi

*César Augusto Sandino* (na portalu Encyclopaedia Britannica)
**Shu Du od Caija** (蔡叔度 doslovno Ujak/Stric Du od Caija) ili **Caishu Du**(? - ?), rođen kao Ji Du (姬度), bio je prvi vladar drevne kineske države Cai od 1046. pne. do svoje smrti. Bio je peti po redu sin kralja Wena iz dinastije Zhou (周文王) i njegove supruge Taisi (太姒). Imao je osamnaestoro braće, od kojih su mu desetorica bili po krvi; Ji Yi (姬邑) ili Bo Yi Kao (伯邑考); Ji Fa （姬發）, kralj Wu od Zhoua (周武王); Ji Xian (姬鲜), i Ujak od Guan (管叔); te Ji Dan (姬旦), vojvoda od Zhoua su mu bila starija braća. Kralj mu je dao leno Cai i titulu *Ujaka (Vojvode) od Caija* (蔡叔) nakon što je svrgnuo kralja Zhoua, posljednjeg vladara dinastije Shang. Krunu je primio u današnjem Shàngcàiju (上蔡), Zhùmǎdiàn, Hénán. Zajedno s braćom - Ujakom od Guan (管叔) i Ujakom od Huoa (霍叔), je bio poznat kao jedan od Tri čuvara (三监). Kada je kralj Wu umro, njegov sin kralj Cheng je bio premlad, te je Ujak od Zhoua postao regent. Vidjevši kako Ujak od Zhoua postaje moćan, Tri čuvara su se pobunila zajedno sa Wu Gengom. Vojvoda od Zhoua je ugušio ustanak, a Cai Shu je prognan. Kralj Cheng je Cai Shuovog sina Hua imenovao novim gospodarom Države Cai.
Krčenje šume u Indoneziji.
**Deforestacija** ili **krčenje šuma** je uklanjanje šume, kako bi se šuma i šumsko zemljište prenamijenili u druge svrhe, ponajviše u poljoprivredno zemljište ili za izgradnju cesta.

Pojam "krčenje šume" obično se odnosi na aktivnost, prilikom koje se uklanjaju sva stabla. Uklanjanje svih stabala u nekoj šumi u umjerenim klimatskim područjima može biti dio uobičajene i normalne šumarske prakse. To se naziva završni sijek i dio je prirodnog pomlađivanja stare šumske sastojine regularnih šuma. Nakon takve sječe ponovno će se podići nova šuma i neće se šumsko zemljište prenamijeniti u druge svrhe. 

Krčenje šuma radi se iz više razloga: zbog prodaje drveta, prenamjene šume u pašnjake ili plantaže, zbog gradnje naselja, cesta, brana i dr. Uklanjanje stabala bez pošumljavanja uzrokuje gubitak biljnih i životinjskih staništa, narušavanje biološke raznolikosti i negativan utjecaj na klimu, okoliš i zdravlje ljudi. Ima negativne učinke na vezivanje atmosferskog ugljičnog dioksida. U obešumljenim područjima mogu se javiti erozije i odroni tla.

Krčenje šuma najviše se događa u slabo razvijenim državama s mnogo šuma i prašuma, gdje se šume krče kako bi se ostvarila zarada na prodaji drva te se dobivaju nove poljoprivredne površine. Koristi se metoda Posijeci-i-spali. 

***Deforestacija*** na Wikimedijinoj ostavi
**Tameside** je metropolitanski borough od 273,707 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Greater Manchester.

Geografske karakteristike
-------------------------

Tameside se proteže na istoku Grofovije Greater Manchester, u slivu rijeke Tame po kojoj je dobio ime.

Dijelovi Tamesida zapadno od rijeke Tame, kao što su Ashton-under-Lyne (administrativni centar borougha), Audenshaw i Denton historijski su podpadali pod Grofoviju Lancashire, dok su oni na istoku, uključujući Stalybridge, Dukinfield i Hyde, podpadali pod Grofoviju Cheshir.

Unatar borough leži dio masiva Pennines, a na istoku leži Nacionalni park Peak District.

Historija
---------

Iskapanje ugljena, izrada šešira i pamučnih tkanina bile su tradicionalne industrije Tamesida. U Dentonu se tokom 17. vijeka razvila izrada šešira, na bazi proizvodnje pamučnih tkaninau, tako da je negdje oko 1920. gotovo pola gradskog stanovništva radilo na njihovoj izradi.

Tekstilna industrija razvila se krajem 18. vijeka zahvaljujući hidroenergiji lokalnih vodotoka koja je pokretala razboje predionica. Nakon 1830. razboje su pokretale parne mašine, koristivši se ugljenom iz lokalnih rudnika, pa su tekstilne tvornice počele podizati po gradovima. Do sredine 19. vijeka - predionice pamuka postale se glavna industrija Tamesida. Uz to, iako u manjoj mjeri razvila se metalurgija i mašinogradnja.

Tokom 20. vijeka gro tradicionalnih industrija je bankrotirala, šeširska industrija Dentona zapala je u krizu nakon 1920, a posljednji rudnik ugljena zatvoren je 1959.

Danas je industrija Tamesida daleko raznovrsnija, od prehrambene, kemijske, do visoko tehnološke mašinske.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  „*Tameside*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 12. 04. 2017.

Vanjske veze
------------

***Tameside (borough)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Tameside Metropolitan Borough Council (`en`)

| * p
* r
* u
Metropolitanski borouzi Grofovije Greater Manchester |
| --- |
| Metropolitanski borouzi | Bolton · Bury · Manchester · Oldham · Salford · Rochdale · Stockport · Tameside · Trafford · Wigan |  |
**Župa sv. Mihaela Zagreb-Gračani** je rimokatolička župa u sastavu Zagrebačke nadbiskupije. Nalazi se u naselju Gračani u sjevernom dijelu Zagreba.

Položaj i povijest
------------------

Župa obuhvaća veći dio naselja Gračani, na padinama Medvednice. Ulica Isce u središnjem dijelu Gračana, spominje se 1201. u povelji kralja Emerika pa se pretpostavlja da je već tada tamo postojalo naselje. Međutim, nije moguće sa sigurnošću utvrditi kad je izgrađena kapela sv. Mihalja, današnja župna crkva sv. Mihaela. Legenda govori o grofu Prosenku koji je u blizini Gračana imao dvorac, a dao je izgraditi zavjetnu kapelu protiv kuge koja je u 17. stoljeću harala tim područjem. Najstariji zapis o crkvi datira iz 1622. godine, ali u crkvi postoje predmeti koji su starijeg datuma, pa se može pretpostaviti da je i sama crkva starija. Crkva je u nekoliko navrata preuređivana ili nadograđivana, ali je zadržala prvotni oblik. Današnji toranj izgrađen je 1750. godine.   

Područje župe pripadalo je kroz povijest drugim zagrebačkim župama. Do 1776. Gračani su bili dio župe sv. Marije na Dolcu, nakon toga, do 1812. dio župe Šestine. Od 1812. uspostavom župe u Remetama gračanska kapela postaje filijalna crkva. Odlukom nadbiskupa Stepinca dio Gračana 1942. pripada župi na Ksaveru, a dio ostaje u sklopu župe Remete. 1983. godine dekretom nadbiskupa [Kuharić|Kuharića]] Gračani dobivaju samostalnu župu. Župom otada upravljaju franjevci franjevačke provincije trećoredaca glagoljaša.   

S obzirom na sve veći rast stanovništva, u planu je izgradnja nove, veće crkve.  

U naselju Gračani postoji i župa sv. Petra i Pavla u ulici Bešići. Ove dvije župe, zajedno s remetskom župom kojoj su godinama pripadale, svake godine u srpnju zajedno organiziraju zavjetno hodočašće na Mariju Bistricu. Zavjetno hodočašće pokrenutno je 1891. protiv peronospore koja je poharala prigorske vinograde.   

Župa sv. Mihaela u svbinju organizira i Dane sjećanja na partizanske zločine počinjene na području Gračana.
  

Župno proštenje Miholje slavi se svake godine 29. rujna.

Izvori
------

Novosel, Domagoj: Gračanska kronika (Zagreb 2008.)   

Zagrebačka nadbiskupija - Župa Gračani
Službeni memorandum agenta FBI iz 1970. godine, kojim se predlaže medijsko plasiranje lažnih informacija da je hollywoodska glumica Jean Seberg, tada u braku sa francuskim piscem Romainom Garyjem, trudna sa istaknutim članom radikalne crnačke organizacije Crne pantere.
**COINTELPRO** (engleska skraćenica za **COunter INtelligence PROgram**, srpskohrvatski: *Kontraobavještajni program*) bio je program tajnih operacija amerićke federalne policije FBI koji se provodio od 1956. do 1971. protiv pojedinaca i organizacija koje su se smatrale "ekstremističkim" ili "subverzivnim", a koji je za cilj, prema službenim FBI-jevim dokumentima imao očuvanje "nacionalne sigurnosti, spriječavanje nasilja i održavanje postojećeg političkog poretka". Aktivnosti COINTELPRO su uz konvencionalne policijske aktivnosti poput praćenja i prisluškivanja uključivale i mjere u svrhu političke i propagandne diskreditacije, pri čemu su korišteni agenti provokatori, širenje lažnih informacija preko "prijateljskih" medija, kao i ucjene, pri čemu je FBI u više navrata otvoreno kršio tadašnje američke zakone. Iako su se slične aktivnosti u SAD i prije vodile u SAD, COINTELPRO je službeno pokrenut kako bi se neutralizirala Komunistička partija SAD, ali se po poticaju direktora J. Edgara Hoovera proširio na druge, pretežno ljevičarske organizacije i pokrete, pri čemu se posebno ističe crnački pokret za građanska prava na čelu sa Martinom Lutherom Kingom. Javnost je za COINTELPRO doznala 1971. godine nakon što je grupa ljevičarskih aktivista uspjela provaliti u jedan od lokalnih ureda FBI i pronašla dokumente koje je proslijedila medijima; to je, također, dovelo do ukidanja programa, iako veliki broj stručnjaka za obavještajna i sigurnosna pitanja vjeruje da se slične aktivnosti pod drukčijim imenom vode i danas.

Vidi još
--------

* Operacija Gladio
* Duboka država
***Teodulova ekloga*** (latinski: ) naslov je srednjovekovnog latinskog dijaloga u stihovima, koji je u srednjem veku postao jedan od standardnih tekstova u školskoj nastavi. Obično se smatra da je ovo delo nastalo u 10. veku, premda ima i naučnika koji misle da je napisano ranije.

*Teodulova ekloga* često se pripusuje Gotšalku iz Orbaisa, jer se smatra da je ime "Teodul" zapravo grčki prevod germanskog imena "Gottschalk" (= "božji rob"); no mnogi naučnici smatraju da je to pripisivanje "neopravdano". U pesmi se nadmeću grčka pastirica *Alitija* (Istina) i grčki pastir *Pseustis* (Laž), a *Phronesis* (Razum) nastupa kao sudija.

U ovoj pesmi, čiji puni naslov u rukopisima glasi: *Ekloga u kojoj se starozavetna čuda porede s lažima starih pesnika* *(Ecloga, qua comparantur miracula veteris testamenti cum veterum poetarum commentis)*, na alegorijski se način suprotstavljaju hrišćanstvo (koje zastupa Alitija ili Istina) i paganstvo (koje predstavlja Pseustis) i podvrgavaju kritici razuma (Phronesis). Pri tome Pseustis iznosi priče iz grčke mitologije, a Alitija odgovara paralelnom pričom iz *Starog zaveta*; sve do renesanse ova se pesma koristila kao mitološki udžbenik i sačuvana je u mnogobrojnim rukopisima.

Literatura
----------

* Buckwald, Wolfgang; Hohlweg, Armin; Prinz, Otto (1984). *Rečnik grčkih i latinski pisaca antike i srednjeg veka [Tusculum-Lexicon griechischer und lateinischer Autoren des Alterums und des Mittelalters]*. Beograd: Vuk Karadžić.
* Hosu, Stjepan (1977), „Srednjovjekovna latinska književnost", *Povijest svjetske književnosti*, **2.**, Zagreb: Mladost, pp. 347–403

Vanjske veze
------------

* Latinski tekst *Teodulove ekloge*
* Engleski prevod Arhivirano 2016-03-03 na Wayback Machine-u
* Bibkiografija i *collatio* španskih rukopisa Arhivirano 2011-07-08 na Wayback Machine-u
* Izdanje u Migneovoj *Patrologia Latina* (PDF), Documenta Catholica Omnia.

***Teodulova ekloga*** na Wikimedijinoj ostavi
*Za ostale upotrebe, v. Budakovo.*

  
Koordinate: 41° 08′ 18" SGŠ, 21° 28′ 27" IGD

**Budakovo** (mak. *Будаково*) je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Budakovo pripada opštini Mogila.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Budakovo je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 24 km severoistočno.

Budakovo se nalazi u središnjem delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je mahom ravničarski, dok se dalje, na istoku, izdiže Selečka planina. Zapadno od naselja protiče Crna reka. Nadmorska visina naselja je približno 590 metara.

Klima u naselju je kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Budakovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 248 stanovnika.

Pretežno stanovništvo po poslednjem popisu su Turci (81%) , dok su u manjini etnički Makedonci (16%). 

Većinska veroispovest je islam, a manjinska je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Mogila

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.mogila.gov.mk Zvanična stranica opštine Mogila

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Mogila |
| --- |
| **Mogila** • 
Alinci • 
Beranci • 
Budakovo •
Vašarejca • 
Gornja Čarlija • 
Donja Čarlija • 
Dedebalci • 
Dobruševo •
Donji Srpci • 
Ivanjevci • 
Loznani • 
Mojno • 
Musinci •
Novoseljani • 
Nošpal • 
Podino • 
Puturus • 
Radobor •
Sveti Todori • 
Trap • 
Trnovci • 
Crničani |  |
**Teofan Živković** (rođen kao **Božidar**; Sremski Karlovci, 1825. — Plaški, 21. novembar 1890.) je bio vladika Eparhije gornjokarlovačke od 1874. do 1890. godine.

Mladost i školovanje
--------------------

Rođen je u Sremskim Karlovcima 1825. godine pod imenom Božidar. Otac mu je bio lekar. Završio je gimnaziju u Sremskim Karlovcima, a bogosloviju u Segedinu. Takođe je izučavao prava je učio u Beogradu, a kasnije je završio i Karlovačku bogosloviju.

Nakon školovanja je bio profesor učiteljske škole u Somboru. Zatim postaje profesor bogoslovije u Sremskim Karlovcima.

Monašenje i episkopovanje
-------------------------

Božidar Živković je zamonašen 1853. godine i dobio je ime Teofan. Odmah nakon monašenja proizveden je u čin protođakona. Već 1858. postaje arhiđakon, 1864. protosinđel, a 1866. arhimandrit.

Kao arhimandrit, Teofan je 1868. godine u Temišvaru štampao svoju knjigu *Srpska narodna crkva*.

Godine 1874. Teofan Živković je izabran za episkopa gornjokarlovačkog. Bio je poznat kao dobar propovednik i obišao je celu svoju eparhiju propovedajući veru narodu. Godine 1892. u Karlovcu su štampane njegove propovedi u zbirci pod imenom „Propovednik". Njegove propovedi je skupio Manojlo Grbić. 

Crkvenonarodni odbor je 1881. godine izabrao Teofana Živković za patrijarha karlovačkog. Za izbor Teofana je bilo 53 glasova, dok je protiv bilo 11 glasova. Međutim austrougarski dvor nije hteo da potvrdi njegov izbor za patrijarha.

Smrt
----

Bolovao je od plućne bolesti pa je naprasno umro na Aranđelovdan 1890. godine u Plaškom. Po sopstvenoj želji sahranjen je na groblju u Plaškom gde mu se i danas nalazi grob.

Grob vladike Teofana na mesnom groblju u Plaškom je u martu 2013. godine oskrnavljen. Na njegovom grobu je iskopana rupa dubine oko 1,5 metara, a opštinske vlasti nisu dozvolile da bude utvrđeno da li su zemni ostaci izvađeni iz groba.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik:**Lukijan (Nikolajević)** | **Episkop gornjokarlovački1874 — 1890.** | Nasljednik:**Mihailo (Grujić)** |

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „Teofan Živković (1874-1890)" (srpskom). Eparhija gornjokarlovačka. 24. 10. 2009. Pristupljeno 21. 3. 2013. .
2. ↑  RTS: Oskrnavljen grob vladike Teofana (21. mart 2013)
**Robert Stirling** (Methven, Škotska, 25. listopada 1790. – Galston, Škotska, 6. lipnja 1878.) je bio škotski svećenik i izumitelj stirlingovog motora.

Biografija
----------

Robert Stirling je bio treće dijete od osmero djece na škotskom seoskom imanju. Naslijedio je očev talent za inženjerstvo, ali je ipak studirao teologiju. Godine 1819. se oženio s Jean Rankin, s kojom je imao sedmero djece. 

Robert Stirling je osmislio regenerativni izmjenjivač topline, koji poboljšava stupanj iskorištenja za mnoge industrijske postupke kao kod motora i termoelektrana kao ekonomajzer. 1818. je napravio prvu varijantu svog stirlingovog motora, koji je poslužio kao pumpa vode u kamenolomu. Teorija tog motora nije bila u početku shvaćena sve do radova Nicolasa Carnota i teorije Carnotova ciklusa. 

Robert Stirling je bio zainteresiran i za astronomiju. Naučio je brusiti optičke leće, pa je izumio i nekoliko optičkih instrumenata. S bratom je radio na poboljšanju zračnih motora u ljevaonicama. Od 1876. radi s Henryem Bessemerom na unapređenju Bessemerovog postupka za dobijanje čelika.

Izvori
------

1. ↑   Arhivirano 2011-12-30 na Wayback Machine-u "Povijest fizike", Ivan Supek, 2011.
2. ↑   Robert Sier: "Rev Robert Stirling D.D. publisher=L A Mair, 1995.
|  |  |
| --- | --- |
| **ULAZ**A   B | **IZLAZ** A EKSILI B |
| 0 | 0 | 0 |
| 0 | 1 | 1 |
| 1 | 0 | 1 |
| 1 | 1 | 0 |

**XILI kapija** (engl. ) je isključivo ILI logička kapija čiji izlaz prati pripadajuću tablicu istine. Logička jedinica „1" se pojavljuje na izlazu samo ako je bilo koji od ulaza u stanju logičke jedinice „1", ali ne oba (odatle naziv isključivo, ekskluzivno).

Simboli
-------

Postoje 2 simbola za EKSILI kolo, obični („vojni", „američki") i četvrtasti (IEC).

Obični EKSILI simbol
Četvrtasti EKSILI simbol

Hardverski opis i raspored pinova
---------------------------------

EKSILI vrata su osnovna logička vrata i kao takva postoje u TTL i CMOS izvedbi kao integralna kola.

* TTL EKSILI kola:
* 7486: četvorostruka EKSILI vrata sa po 2 ulaza

* HCMOS EKSILI kola:
* 74HC86: četvorostruka EKSILI vrata sa po 2 ulaza

Zamjena
-------

Ako EKSILI kolo nije dostupno, može se složiti iz univerzalnih logičkih NI ili NILI kola.
Primjeri su prikazani na slikama.

EKSILI vrata sastavljena od NI vrata
EKSILI vrata sastavljena od NILI vrata

Vidi još
--------

* I vrata
* ILI vrata
* NI vrata
* NILI vrata
* EKSNILI vrata
* NE vrata
* Logičko kolo

Spoljašnje veze
---------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Informatika***  |


***XILI kapija*** na Wikimedijinoj ostavi

* Raspored pinova za razna digitalna kola sa logičkim vratima
Crkva Bezgrješnog začeća Blažene Djevice Marije
**Crkva Bezgrešnog začeća u Vidošima**, opština Livno, Bosna i Hercegovina, je katolička crkva. Proglašena je za nacionalni spomenik BiH. Nacionalni spomenik sastoji se od objekta crkve i pokretnog naslijeđa koji čine glavni oltar i dvije slike Gabrijela Jurkića.

Lokacija
--------

Župna crkva Bezgrešnog začeća se nalazi u selu Vidoši, udaljenom 6 km južno od Livna, na brdu Tušnica, na nadmorskoj visini od 833 metra.

Historija
---------

Polovinom 18. vijeka franjevci su u Vidošima izgradili drvenu kolibu koja je služila za obavljanje vjerskih obreda. Uz kolibu se nalazio župni stan koji je izgorio 29. aprila 1802. godine zajedno sa crkvenom arhivom. Novi župni stan, nazvan stara kapela, izgrađen je od strane fra Mije Čuića iste godine. Fra Lovro Karaula je taj župni stan 1833. godine preuredio u crkvu ozidanu kamenom.

Nova crkva, građena od čvrstog materijala sa dozvolom osmanske uprave, blagoslovljena je za Veliku Gospu 08. decembra 1856. Godine. Zvonika u današnjem obliku, izgrađen je 1902. godine.

Opis
----

Župna crkva Bezgrešnog začeća u Vidošima pripada tipu jednobrodnih kamenih crkvi sa polukružnom apsidom i kamenim zvonikom.

Literatura
----------

* Karaula, Marijan i drugi autori. Župa Vidoši, u povodu 150. obljetnice blagoslova župne crkve. Livno: Župni ured Vidoši, 2007.
*
Yagua sa puhaljkom
**Yagua** (Nihamwo) /yagua =crven. Dolazi po običaju bojenja tijela crvenom bojom koju dobivaju od achiote (Bixa orellana)/, pleme američkih Indijanaca porodice Peba-Yagua, naseljeno na zapadu bazena Amazone, u kišnim šumama u blizini Iquitosa u Peruu. Područje što ga naseljavaju pripada regiji Loreto Sami sebe oni nazivaju Nihamwo (=ljudi), a srodni su jezično plemenima Peba Masamae i Yameo, od kojih su prva dva nestali. 

Yagua Indijanci žive od lova, ribolova i sakupljanja. Njihovo glavno oružje, po čemu su i najpoznatiji, je puhaljka (cerbatana ili pucuna) kojima snažnim puhanjem izbacuju malene otrovne strelice premazane kurareom, a služi u lovu na majmune i drugu manju šumsku divljač. Curare dobivaju iz biljke Chondrodendron tomentosum (vidi) jedne vrste lijane (tomentosum) od koje se za pripravu otrova koristi list. Za izradu ovog otrova koriste još neke biljke, a znanje dostupno je samo šamanima, koji to prenose sa koljena na koljeno. Odjeća Yagua su boje kojim se mažu i suknje rađene od palminih vlakana biljke aguaje Mauritia flexuosa, u etnološkoj građi nazivane "grass skirts."

Pleme Yagua vješto je osim u proizvodnji otrova kurare i puhaljki i u izradi raznih rukotvorina, kao što su flaute (sutendiu), lutke, košare, ogrlica od sjemenki i u drvorezbarstvu. 

Tijekom svojih ceremonija *masatiadas* koriste alkoholno piće poznato kao masato. Najvažniji plesovi (atunas), izvode se uz pratnju sutendiu-flauta. 

Suvremeni Yague danas znatan prihod ostvaruju i od turista, koji za tu priliku oblaće tradicionalne  *suknje od trave'* , nakon čega se opet presvlaće u  *'jeans'* .

Vanjske poveznice
-----------------

* The Yagua Indians: Masters of Curare
* John Waymire, The Yagua and Their Blowguns
* Yagua Indians
* The Amazon Jungle Arhivirano 2008-05-16 na Wayback Machine-u
**Biogeneza ribozoma** je proces formiranja ribozoma. U prokariotskim ćelijama, on se odvija u citoplazmi transkripcijom niza ribozomskih genskih operona. Kod eukariota, ovaj proces se odvija u citoplazmi i nukleusu. Biogeneza ribozoma obuhvata koordiniranu funkciju preko 200 proteina u sintezi i obradi četiri rRNK molekula, kao i njihovom sklapanju sa ribozomalnim proteinima.

Prokariote
----------

Grupa od 52 gena kodira ribozomalne proteine. Oni se nalaze na 20 operona unutar prokariotske DNK. Regulacija sinteze ribozoma je zavisna od regulacije same rRNK.

Eukariote
---------

Ribozomalna proteinska sinteza se kod eukariota odvija, poput sinteze većine proteina, u citoplazmi u neposrednoj blizini nukleusa. Individualne velike i male ribozomalne jedinice se sintetišu i unose u nukleus kroz nukleusne pore. Te pore imaju prečnik od 120 nm i omogućavaju unos 560,000 ribozomalnih proteina u minuti u jedro putem aktivnog transporta. 

Ribozomalna RNK se transkribuje u nukleolusu velikom brzinom. Nukleolus sadrži sve 45S rRNK gene. Jedini izuzetak je 5S rRNK koja se transkribuje izvan nukleolusa. Nakon transkripcije, rRNK se združuje sa ribozomalnim podjedinicama da formira funkcionalni ribozom.
**DJ Ogi** (rodno ime **Dalibor Ogorevac**, Rijeka), hrvatski hard techno DJ i producent.

Djelovanje
----------

DJ Ogi se u svijet elektronske glazbe uključio 1995. godine. Pokretač je techno scene na riječkom području, a ujedno i jedan od predvodnika današnje hrvatske scene elektronske glazbe. Suradnik je emisije X-Music na Radio Crikvenici te jedan od pokretača emisije "Energetica music" na istoimenom radiju. Član je udruge za promicanje elektronske glazbe "Energetica team" iz Rijeke, koja je organizirala "Exoticu", jedan od najvećih hrvatskih open air festivala. Njegov se stil od početka bazira na tvrđim oblicima techno glazbe, a danas ga se može definirat kao pumpajući žestoki techno s primjesama mračnog techna, izveden energetskim miksanjem na 3 decka.

Njegovi su se setovi mogli čuti na zabavama poput Love Paradea u Berlinu, MTV Valkana Beach Festivala 08 na Grobniku, Citadele i Imperium]] u Brnu, Antistatic u Ostravi, Footworxx u Oostendeu, Teknautike u Landsbergu, Paradoga u Senici te u klubovima Lov.e u Sao Paolu, Zoreksa u Lleidi, Cazin i Tunel u Linzu, Ambasada Gavioli u Izoli, Habitata u Barceloni, Dom In Berg u Grazu, Fabrik u Ostravi, Suburbia u Udinama, Go In u Kemptenu, Ostwerk u Augsburgu, ExExtreme u Bratislavi, Lipa i k4 u Ljubljani, te u hrvatskim klubovima Boogaloo, Colosseum, The Best, Tvornica, Monvi, Q-Vadis itd.

Osim dj-ingom, Ogi se bavi i produkcijom techno glazbe, pa je tako do sada izdao za poznate izdavačke kuće kao što su: Submissions, Compressed, Planet Rhythm, Patterns, Cardiac Arrest, Cannibal Society, GAD X Cell, Arms, Own Stile, Northwest Dynamics, Wired, Giant and Dwarf, Polymeric, Hard Und Trocken, Centerfire, Holzplatten i Compound Records. Neke od njegovih izdanih stvari našle su se i na poznatim cd kompilacijama *"Palazzo Mix"*, *"Hardtechno"*, *"Schranzwerk"* *"Shranz Total"*. Godine 2005. sa svojim partnerom Danielom Gloomyem, Ogi je otvorio vlastitu izdavačku kuću, Beast Music Records, na kojoj će se, između ostalih, naći i stvari vodećih producenata hard techno glazbe.

Izvori
------

* Arhivirano 2008-05-16 na Wayback Machine-u

Vanjske poveznice
-----------------

* Službena stranica
* DJ Ogi diskografija
**Sveti Dimitrije**, grčki: *Δημήτριος*, prevedeno Rod zemljin (Sirmium, 270. - Sirmium, 4. april 304.) bio je đakon episkopa Sirmijuma Irineja, u vrijeme progona kršćana za vladavine cara Maksimijana.

Biografija
----------

Pogubljen je tri dana nakon Irineja 4. aprila 304. Kasnije je na mjestu gdj je ubijen podignuta bazilika, od koje danas nema ni traga, jer su je razorili Huni. Njegove relikvije prenešene su u Solun, gdje su ga počeli slaviti kao sveca. 
Početkom 5. vijeka tadašnji perfekt Leontios podigao je u Solunu, na mjestu manje crkvice trobrodnu baziliku u njegovu čast, koja je vremenom postala centralno mjesto njegova kulta na Istoku.

Njegov kult u Solunu vremenom je dobio mitološke razmjere, počelo ga se slaviti kao vojnika, borca i zaštitnika grada.

Po pravoslavnoj hagiografiji Dimitrija je sam car Maksimijan postavio za solunskog prokonzula, sa zadatkom da proganja kršćane, a on ih je umjesto toga štitio, pa ga je zbog tog Maksimijan dao ubiti.

Za srednjeg vijeka njegov kult bio je raširen i po zapadu, od Zadra do Venecije i dalje, slavio se kao zaštitnik križara.

Mitrovdan
---------

U Srbiji, Bugarskoj, Bosni i Hercegovini, Makedoniji - Mitrovdan kako zovu taj svetak je srednje veliki praznik (treći od šest grupa). Ali na taj dan treba biti kod svoje kuće, ili će se cijele godine potucati po tuđim kućama.

Tad se otpuštaju sluge kojima je istekao ugovor i iznajmljuju novi. Na taj dan su se rastajali hajduci, i odlazili prezimiti zimu po kućama, do slijedećeg okupljanja za Đurđevdan. 

Zbog tog se i govorilo - *Mitrovdanak, hajdučki rastanak; Đurđev danak hajdučki sastanak*.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Sv. Dimitrij, dakon i mucenik, 26. listopada*" (hrvatski). Katolicki tjednik. Pristupljeno 07. 12. 2015. [*mrtav link*]
2. 1 2 3  „*Sveti Velikomučenik Dimitrije*" (srpski). Zvrk. Pristupljeno 07. 12. 2015.

Vanjske veze
------------

***Sveti Dimitrij*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Mitrovdan - 8. novembar (26 oktobar)* (`sh`)
Za ostala značenja, v. Singl.
U muzici, **singl** ili **singlica** je muzičko izdanje koje sadrži snimak jedne ili više pesama. Uglavnom dve (A i B strana), ali ponekad i više. Uglavnom ne sadrži više od četiri pesme. Singlovi se mogu prodavati ili deliti kao promotivni materijal. NJihova osnovna namena često je promo-najava za predstojeći muzički album.

Singlovi se mogu izdavati u različitim muzičkim formatima:

**Daunloud singlovi** koji se sastoje od jedne pesme koja se dobija kao digitalni daunloud preko onlajn dobavljača. Uz originalnu pesmu ponekad idu i nekoliko njenih različitih remiksa.

**CD singl** se obično sastoji od glavne pesme (A-strana) uz koju idu i nekoliko manje bitnih pesama. **Produženi CD singlovi** ili **maksi singlovi** često uključuju nekoliko remiksa glavne pesme, još jednu pesmu (B-strana), a ponekad i kratki muzički spot. Većina CD singlova ima samo jednu glavnu pesmu i obično po njoj nose i naziv, ali poneki imaju duplu A-stranu, gde su u nazivu singla obe pesme ravnopravno potpisane.

**Vinilni singl** sadrži dve ili više pesama izdatih na tradicionalnoj gramofonskoj ploči. Pošto svaka strana sadrži po jednu pesmu, razlika između A i B strane je promotivne prirode. Vinilni singlovi su se originalno izdavali u papirnim omotima, ali danas se češće izdaju u čvršćim kutijama sa bukletom.

**Kasetni singlovi** — danas je ova vrsta izdanja prevaziđena i vrlo retko se izdaje kao komercijalno izdanje.
Za kralja Mađarske koji je vladao 1196-1204, v. Emerik, kralj Mađarske.

**Princ Imre Sveti** (također poznat i kao *Henricus*, *Emeric*, *Emerick,* *Emmerich*, *Emericus* ili *Americus*; Székesfehérvár, 1000/1007 – 2. septembar 1031) bio je mađarski princ i prijestonasljednik iz dinastije Arpadovića. Bio je sin kralja Stjepana I Svetog i Gisele od Bavarske. Navodi se da je bio drugi sin, te da je ime dobio po svom ujaku, rimsko-njemačkom caru Heinrich II Svetom. Prijestonasljednikom je postao nakon smrti svog starijeg brata koji nije uspio preživjeti djetinjstvo.

Imre je do 15. do 22. godine obrazovana u strogom asketskom duhu pod paskom sv. Gerharda (Sv. Gellért), csanádskog biskupa. Otac ga je nastojao što bolje pripremiti za svog nasljednika, te je ostavio pismena uputstva i savjete za vladavinu, a pokušao ga je učiniti su-vladarom za vrijeme svog života.

Imre se godine 1022. oženio. Kronike ne navode ime njegove supruge, a kasniji historičari su kao moguće supruge identificirale tri kandidatkinje - bizantsku plemkinju Irenu Monomahinu; hrvatsku princezu Patricisu, kćer kralja Krešimira III; te Adelaidu/Riksu, kćer poljskog kralja Mieszka II Lamberta.

Mladi princ nikada nije uspio preuzeti prijestolje, jer ga je prilikom lova ubio divlji vepar, nakon čega je pokopan u crkvi u obližnjem Székesfehérváru. S vremenom se oko njegovog groba počele širiti priče o čudesnim iscjeljenjima i preobraćenjima pogana. Zbog toga je godine 1083. kralj Ladislav I dao svečano otkopati njegove kosti. Iste ga je godine papa Grgur VII kanonizirao zajedno sa ocem, navodeći kao razlog njegov "čisti" kršćanski život.

Po Emeriku je ime dobio italijanski moreplovac Amerigo Vespucci, a preko njega i Amerika.

Izvori
------

1. ↑  Charles Cawley. „HUNGARY KINGS". *Medieval Lands*. Foundation of Medieval Genealogy. Pristupljeno 12. VI 2010.
| Književnost |
| --- |
|  |
| 
Osnovni oblici |
| * Roman
* Pjesma
* Drama
* Kratka priča
* Pripovijetka
 |
| 
Osnovni žanr |
| * Epika
* Lirika
* Drama
* Romansa
* Satira
* Tragedija
* Komedija
* Tragikomedija
* Autobiografija
* Memoari
* Dnevnik
 |
| 
Mediji |
| * Performans (predstava)
* Knjiga
 |
| 
Tehnike |
| * Proza
* Stih
 |
| Historija |
| * Drevna (grčka, rimska)
* Srednjovjekovna (bizantska, latinska)
* Renesansna
* Barokna
* Moderna (18.
* 19.
* 20.
* 21.)
 |
| 
Književnost po jezicima i porijeklu |
| * albanska
* arapska
* armenska
* bjeloruska
* bosanskohercegovačka
* bugarska
* crnogorska
* češka
* danska
* engleska (američka)
* francuska
* hebrejska
* grčka
* hrvatska
* indijska
* irska
* italijanska
* japanska
* kineska
* mađarska
* makedonska
* njemačka
* perzijska
* poljska
* portugalska
* ruska
* slovenska
* surinamska
* srpska
* španska
* švedska
* turska
* ukrajinska
* vietnamska
 |
| 
Rasprave |
| * Kritika
* Teorija
* Časopisi
 |
| * p
* r
* u
 |

**Biografija** (lat. *biographia*, od grč. βίος: ‎život + γράφεıν: pisati), opis života stvarne ili izmišljene osobe, često po redu značajnih događaja; životopis. Obično se pišu biografije istaknutih i zanimljivih osoba. To je književna vrsta s dugom razvojnom tradicijom.

Kad bi biografija samo navodila mjesta i datume rođenja i smrti, školovanja, poslovne i obiteljske događaje, bio bi to životopis, ali biografije zadiru dublje, pišu o ljudskim motivima, vrlinama i manama, problemima i kako su se ljudi nosili s njima, osjećajima. Tako nečija biografija može biti drama, a može biti i komedija, može biti poučna, a ako je suhoparna i previše liči na životopis - dosadna.

Prve biografije
---------------

Prvim biografijama možemo nazvati priče iz Asira, Babilona i Egipta, koje su do nas došle u obliku Legende o Gilgamešu i Enuma Elišu i Biblije. Te priče nam govore o kraljevima, poglavicama, prorocima.

Put k objektivnosti
-------------------

Biografije starih Grka i Rimljana (Plutarhovi *Usporedni životi*), te životopisi svetaca iz srednjeg vijeka govore o osobama za koje se zna da su postojale, te više ne sliče na priče o kraljevima, nego se već neki likovi prate od rođenja do smrti, znano je više podataka o osobama koje se opisuje, pa biografije više sliče današnjim biografijama.

Današnje biografije
-------------------

Danas se pišu biografije ljudi koji su na bilo koji način zanimljivi javnosti, te time posjeduju komercijalni potencijal. Primjer su biografije glumaca (Marilyn Monroe, Johna Waynea), političara (Billa Clintona) ili sportaša (Michaela Jordana).

Vidi još
--------

* curriculum vitae

Eksterni linkovi
----------------

***Biografija*** na Wikimedijinoj ostavi
*Za ostale upotrebe, v. Blace (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 53′ 42" SGŠ, 21° 01′ 13" IGD

**Blace** (mak. *Blace*) su naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Blace pripadaju opštini Brvenica.

Geografski položaj
------------------

Naselje Blace je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 14 km južno.

Blace se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno u istočnom delu Pološkog polja. Zapadno od naselje se pruža polje, dok se ka istoku izdiže Suva gora. Nadmorska visina naselja je približno 600 metara.

Klima u naselju je umereno kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Po popisu stanovništva iz 2002. godine Blace je imalo 344 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%). 

Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Brvenica
* Spisak sela u republici Makedoniji

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Blace (Brvenica)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Opština Brvenica na sajtu ministarstva za lokalnu samoupravu Makedonije Arhivirano 2007-09-30 na Wayback Machine-u (`mk`)

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Brvenica |
| --- |
| **Brvenica** • 
Blace •
Volkovija •
Donje Sedlarce •
Đurđurnica •
Miletino •
Radijovce •
Stenče •
Tenovo •
Čelopek |  |  |
**Costas Theodosopoulos**, poznatiji kao **Costas Mandylor** (Melbourne, 3. rujna 1965.), australski glumac. Rođen je 3. rujna 1965. u Melbourneu kao sin Louise (née Mandylaris) i Yannisa Theodosopoulosa, vozača taksija.

Prvobitnu slavu stiče ulogom zamjenika Kennyja u seriji *Picket Fences*, dok je danas najpoznatiji po ulogama Hondshewa u filmu *Beowulf* i detektiva Marka Hoffmana u filmovima *Slagalica strave III, IV* i *V*. Zajedno sa bratom Louisom je igrao u epizodi *"Saving Private Leo"* u seriji *Charmed*. 

Mandylor je velik obižavatelj nogometa i nekoliko je puta igrao za klub *Hollywood United F.C.*, sastavljen uglavnom od zvijezda i bivših profesionalaca.

Izvori
------

1. ↑  Costas Mandylor Biography (1965-)

***Costas Mandylor*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 51616102
* LCCN: nr2001005518
* ISNI: 0000 0000 7840 6984
* GND: 1061911098
* SUDOC: 158231082
* BNF: cb142026602 (podaci)
* NLA: 40867728
* NKC: xx0205924
* BNE: XX1324699
* CONOR.SI: 8344675

 |
**Барбара Розенкранц**
**Latinična verzija**

---

**Барбара Розенкранц** (нем.: *Barbara Rosenkranz*; 20.6. 1958, Залцбург) је била кандидат Слободарске партије Аустрије на председничким изборима у Аустрији у априлу 2010. године.

Биографија
----------

Барбара Розенкранц се уписала на Универзитет у Бечу 1976. године, где је студирала историју и филозофију, али није завршила студирање.

Барбара Розенкранц се удала за Хорста Розенкранца. Има десет деце (6 кћери и 4 сина). Напустила је римокатоличку цркву.

Избори
------

На изборима за председника Аустрије, који су си одржали 25. априла 2010. године, је добила 15,6% гласова. Најјачи резултат добила је у Корушки - 20,8% гласова, а најслабији - у Форарлбергу.

Извори
------

1. ↑  Profil: *FPÖ: Ikone der Rechten*[*mrtav link*], 5. November 2007
2. ↑  Der Standard: *Hausfrau im Kampf gegen Ausländer*, 5. Februar 2008
3. ↑  „Kath.net/Katholische Nachrichten: Barbara Rosenkranz schon vor Jahren aus Kirche ausgetreten". Arhivirano iz originala na datum 2011-09-26. Pristupljeno 2010-04-22.
4. ↑  Bundesministerium für Inneres: Bundespräsidentenwahl vom 25. April 2010 Arhivirano 2014-10-31 na Wayback Machine-u
5. ↑  „Резултати у Корушки". Arhivirano iz originala na datum 2010-04-28. Pristupljeno 2010-04-27.
**Горан Ћирић** (рођен 1960, Ниш) је дипломирани инжењер електротехнике и генерални директор Јавног предузећа ПТТ саобраћаја Србије, од 1. новембра 2007.

Дипломирао је 1984. на Електронском факултету у Нишу. Од тада је радио као инжењер техничке подршке имплементације софтверских пројеката све до 1991. Потом је на челу тима који се бавио пројектовањем интегрисаних информационих система заснованих на технологији компаније Oracle. 

Године 1997. постаје члан извршног одбора Скупштине града Ниша да би од 2000. до 2004. године био градоначелник Ниша. 

У два мандата је био председавајући у председништвима сталне конференције градова.
*Ovo je kinesko ime; porodično ime je* Sun*.*

**Sun Xiu** (235 – 3. septembar 264), formalno **Car Jing od Wua**, bio je treći po redu car kineske države Istočni Wu, jednog od Tri kraljevstva.

Bio je sin osnivača države Sun Quana i njegove konkubine, Supruge Wang. Na prijestolje je došao kada je regent Sun Lin, plašeći se za svoj položaj, sa carskog prijestolja svrgnuo Sunovog mlađeg brata Sun Lianga. Sun Xiu je, međutim, odmah po dolasku na vlast isplanirao zavjeru za svrgavanje Sun Lina, koja je sprovedena u djelo iste godine. Kao vladar se pokazao ljubaznim, ali nesposobnim. Godine 263. je za izbila pobuna u današnjem sjevernom Vijetnamu koja neće biti ugušena do 271. Iste je godine sjeverna država Cao Wei uspjela osvojiti, a potom anektirati susjednu državu Shu Han. Kada se sljedeće godine Sun Xiu razbolio i izgubio moć govora, napisao je oporuku kojom prijestolje ostavlja krunskom princu Wanu. Međutim, javnost je, vidjevši propast Shua, htjela da državom odmah upravlja starija osoba, te je carem nakon Sun Xiujeve smrti proglašen Sun Hao.