recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Zvezdara teatar** je beogradsko pozorište osnovano 1984. godine. Do jeseni 2009, kada je pozorište proslavilo dvadeset i pet godina rada, u Zvezdara teatru je održano 65 premijera.. 

Zvezdara teatar je osnovan sa specifičnim ciljem da promoviše komade savremenih jugoslovenskih pisaca, a da u organizacionom pogledu okuplja reditelje, glumce i drugo osoblje po projektu, dakle bez angažovanja stalnog ansambla. Prostorije pozorišta useljene su u prostorije Doma kulture „Vuk Karadžić" na čijoj je sceni 8. oktobra 1984. godine izvedena prva predstava, komad Aleksandra Popovića „Mrešćenje šarana" u režiji Dejana Mijača. Prostorije se i danas nalaze u zdanju iz 1955. koje je, od kada je u nekadašnju bioskopsku salu premeštena pozorišna scena, nekoliko puta adaptirana. Velika scena Zvezdara teatra, renovirana poslednji put 2001, može da primi 700 posetilaca. Planirano je da od marta 2010. Velika scena ponese ime glumca Danila Bate Stojkovića koji je u Zvezdara teatru odigrao najviše predstava, ukupno 1 102

Iako se od 2001. u ovom pozorištu izvode i komadi stranih autora, zaštitni znak Zvezdara teatra su komadi dramskog pisca Dušana Kovačevića, koji je ujedno i direktor teatra od 1998. godine. Pored drama Dušana Kovačevića, najčešće su izvođena dela Aleksandra Popovića i Siniše Kovačevića.

Napomene
--------

1. ↑
2. ↑  .
3. ↑
4. ↑
5. ↑  .

Spoljašnje veze
---------------

* Zvanična prezentacija Arhivirano 2010-03-04 na Wayback Machine-u
* Svečano obeležen jubilej Zvezdara teatra (Blic)
* Zvezdara teatar prvih 25 godina (B92) Arhivirano 2009-10-09 na Wayback Machine-u
* Zvezdara teatar na PORT.rs
**Kangaroo** (engleski: *Kangaroo Island*) prevedeno **Otok klokana** je treći po veličini otok u Australiji nakon Tasmanije i Melvillea.

Geografija
----------

*Otok Kangaroo* se nalazi na ulazu u Zaljev Sv. Vincenta u državi Južna Australija 130 km jugozapadno od grada Adelaide u Južnom oceanu.    

Geološki on pripada Masivu Lofty koji se nakon tjesnaca preko Poluotoka Fleurieu nastavlja po australijskom kopnu 300 km u duljinu, jedino što je niži - najviši vrh mu ima 280 m. Otok ima oblik kvadrata dimenzija 145 x 55 km i površinu od 4 350 km² na kojoj živi 4 259 stanovnika.

Historija
---------

Do *Otoka Kangaroo* prvi je doplovio britanski pomorac Matthew Flinders - 1802. on ga je i nazvao  *Kangaroo* zbog velikog broja klokana koje je tamo zatekao.    
 
Nakon tog otok su posjećivali kitolovci i lovci na tuljane. Prvo privremeno naselje na otoku osnovano je u Zaljevu Nepean 1836. koji je i najbolja prirodna luka na otoku.

Privreda
--------

Uz pomoć umjetnog gnojiva, inače posno tlo otoka na zapadu, može dati nešto zobi. i ječma, i pašu za goveda i ovce. Otok ima i značajne količine gipsa, koji se eksploatira.

Ipak je turizam danas glavna otočka privredna grana, nešto zbog ribolova, ali ponajviše zbog *Nacionalnog parka Flinders Chase* koji je osnovan 1919. na površini od 738 km², on je pun šumovitih brežuljaka, strmih morskih litica i brojnih divljih pješčanih plaža. Na južnoj obali otoka nalazi se *Rezervat prirode* namjenjen tuljanima koji u njega rado navraćaju. 

Do otoka je moguće doći trajektom sa Poluotoka Fleurieu do glavnog otočkog naselja Kingscote, koji ima i mali aerodrom.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6   „*Kangaroo Island*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 28. 01. 2013.

Vanjske veze
------------

***Kangaroo (otok)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Kangaroo Island* na portalu South Australian Tourism Commission (`en`)
* *Kangaroo Island* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
**Zoljan** je naselje u Hrvatskoj, regiji Slavoniji u Osječko-baranjskoj županiji i pripada gradu Našicama.

Zemljopisni položaj
-------------------

Zoljan se nalazi uz državnu cestu D53 (Našice– Slavonski Brod) i željezničku prugu Našice- Čaglin- Pleternica, te na približno 130 metara nadmorske visine (dio sela uz navedenu cestu) i na sjevernim obroncima Krndije. Dijelovi naselja su Tajnovac, Štukino brdo, Donja Mala, Poljana, Novi Zoljan, Stari Zoljan (nekad zvan i Švapski Zoljan) i Potok. Sjeverno se nalazi grad Našice i Martin, južno Gradac Našički i Londžica, te zapadno Seona. Pripadajući poštanski broj je 31500 Našice, telefonski pozivni 031 i registarska pločica vozila NA (Našice). Površina katastarske jedinice naselja Zoljan je 18,77 km×102. Na izlazu iz sela prema Gradcu nalazi se cementara Našicecement d.d. u vlasništvu Nexe grupe.

Crkva
-----

U selu se nalazi Rimokatolička crkva Sv. Katarine koja je sagrađena 1922. a obnovljena je 1971. Crkva pripada župi Sv. Antuna Padovanskog (Našice 1.) sa sjedištem u Našicama, te našičkom dekanatu Požeške biskupije. Crkveni god ili kirvaj (proštenje) slavi se 25. studenog.

Povijest
--------

Spomenici i znamenitosti
------------------------

Nedaleko sela u šumi na obroncima Krndije sredinom 90- tih godina podignuto je spomen obilježje na lokaciji Crni potok u čast poginulih i nestalih hrvatskih zarobljenika pripadnika Vojske NDH iz okolnih mjesta i kolone Križnog puta. Ovaj brutalni zločin počinili su partizani u lipnju 1945.

Stanovništvo
------------

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2011.***  

  

Sadrži podatke za bivša naselja Novi Zoljan i Stari Zoljan od 1857. do 1948.

Šport
-----

NK Zoljan natječe se u 2. ŽNL Osječko-baranjskoj.

Ostalo
------

U selu djeluje Dobrovoljno vatrogasno društvo Zoljan osnovano 1983.

Izvori
------

1. ↑  DSZ popis stanovništva 2001.
2. ↑  DSZ popis kućanstava 2001.
3. ↑   Arhivirano 2014-02-02 na Wayback Machine-uOrganizacijski odbor spomendana Crni potok
4. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

*

Vanjska poveznica
-----------------

* 

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Zoljan** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*
.

| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Grada Našica |
| --- |
| Brezik Našički • Ceremošnjak • Gradac Našički • Granice • Jelisavac • Lađanska • Lila • Londžica • Makloševac • Markovac Našički • Martin • Našice • Polubaše • Ribnjak • Rozmajerovac • Velimirovac • Vukojevci • Zoljan |
Za ostale ličnosti sa istim imenom, v. Eochaid.
**Eochu** (ili **Eochaid**), sin Ailill Finna, bio je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, veliki kralj Irske. Prijestolje je naslijedio nakon što su mu oca ubili Airgetmar i njegov saveznik Dui Ladrach. Prema *Lebor Gabála Érennu*, njega samog su kasnije ubili Airgetmar i Dui. Geoffrey Keating navodi da je vladao sedam godina, odupirao se Airgetmaru i sklopio mir sa Duijem; Dui ga je, međutim, mučki ubio na mirovnom sastanku omogućuvši tako Airgetmaru da postane kralj. *Lebor Gabála* navodi da je vladao u doba Artakserksa II od Perzije (404–358. pne.). Kronologija Keatingove *Foras Feasa ar Éirinn* mu vladavinu datira u period 577–570. pne. a *Annals of the Four Masters* u 785–778. pne.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Ailill Finn**  |  **veliki kralj Irske** LGE 5-4. vijek pne.FFE 577–570. pne.AFM 785–778. pne. | Slijedi: **Airgetmar**  |

Izvori
------

1. ↑  R. A. Stewart Macalister (ed. & trans.), *Lebor Gabála Érenn: The Book of the Taking of Ireland Part V*, Irish Texts Society, 1956, p. 261
2. ↑  Geoffrey Keating, *Foras Feasa ar Éirinn* 1.27
3. ↑  *Annals of the Four Masters* M4415-4422
**Kitzbühel** je grad na zapadu Austrije od 8,241 stanovnika.

Kitzbühel je i administrativni centar Okruga Kitzbühel.

Geografske karakteristike
-------------------------

Kitzbühel leži u Tirolu u kotlini rijeke Kitzbüheler Ache, okružen visokim planinama Kitzbühelskih alpi čiji najveći vrh Kitzbüheler Horn ima 1,998 metara.

Kitzbühel je udaljen oko 100 km istočno od Innsbrucka, nedaleko od grada prolazi autoput E45, München - Innsbruck

Historija
---------

Kitzbühel se prvi put spominje 1165. a povelju o statusa grada dobio je 1271.
U to vrijeme bio je feud biskupa od Regensburga i Bamberga, podanika bavarskih vojvoda, tek 
1504. postao je dio Tirolske grofovije.

Svoj najveći prosperitet Kitzbühel je imao tokom 16. i 17. vijeka kad se u nedalekoj okolici iskapao bakar i srebro.

Znamenitosti
------------

Historijski centar Kitzbühela još uvijek ima srednjovijekovni izgled, sa brojnim kućama i palačama iz tog doba 
koje su pretvorene u hotele.

Najveće znamenitosti Kitzbühela su parohijska crkva sv. Andreasa, podignuta između 1435. - 1506. sa baroknim enterijerom, crkva sv. Katarine iz 14. vijeka i dvokatna crkva Naše gospe (Liebfrauenkirche) čija je prva etaža podignuta 1373. a druga 1490. a nakon tog je 1738. kompletno barokizirana.

Privreda
--------

Današnji Kitzbühel je jedno od najpoznatijih skijališta na svijetu, ali je on poznata turistička destinacija i ljeti kao klimatsko lječilište, jer se pored grada nalazi termalni izvor Jezero Schwarzsee.

Pobratimski gradovi
-------------------

* SAD, Greenwich, Connecticut
* Japan, Jamagata
* SAD, Sun Valley, Idaho
* Italija, Vipiteno
* Francuska, Rueil-Malmaison
* Njemačka, Bad Soden am Taunus

Galerija slika
--------------

* Glavna ulicaGlavna ulica
* Crkva sv. KatarineCrkva sv. Katarine
* Kuće u centruKuće u centru
* Slalom za svjetski kupSlalom za svjetski kup

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Austria: Tirol" (engleski). City population. Pristupljeno 25. 12. 2015.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Kitzbühel*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 25. 12. 2014.

Vanjske veze
------------

***Kitzbühel*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Kitzbühela* (`de`)
**Zoomorfizam** (sintagma od grčkih riječi; ζωον *zoon*=životinja+μορφη=*morfe*=oblik, dakle koji liči na životinju) je pojava da se božanstvo prikazuje u formi neke životinje ili da mu se pripisuju karakteristike životinje.

Karakteristike
--------------

Zoomorfizam se najčešće veže uz primitivne religije, uz totemizam i politeizam, religijske i društvene sisteme u kojima je simbolika životinja, igrala važnu ulogu. To se nastavilo i kod daleko razvijenijih religija kao što su hinduizam, budizam i kršćanstvo, iako u manjoj mjeri.. 

Zoomorfizam je bio karakterističan za politeističke religije, kod kojih su božanstva imala izgled neke životinje. Egipatska mitologija bio je panteon prepun - bogova životinja. 

Antički Egipat je preko Krete izvršio velik utjecaj na Grčku i na njenu mitologiju. Taj utjecaj se preko grčko-rimske tradicije zadržao (u manjoj mjeri) i u kršćanstvu (janje je simbol Isusa).

U mnogim religijama životinjsko carstvo prikazano je kao dio stvaranja, kao u Mitovima o stvaranju i u Bibliji. 
Životinje također igraju važne uloge u alegorijama, u kojima su ljudi - stado a bog(ovi) pastir(i).

Izvori
------

1. 1 2  „*zoomorphic*" (engleski). Merriam Webster. Pristupljeno 1.10.2020.
2. 1 2 3  „*Theriomorphic, or zoomorphic, motifs*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 1.10. 2020.

Vanjske veze
------------

***Zoomorfizam*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Zoomorfan* (`en`)
**Ferdinand Manliher** (njem. *Ferdinand Ritter von Mannlicher*; Majnc, 30. januar 1848 — Beč, 20. januar 1904) je bio austrijski inženjer, konstruktor streljačkog oružja.

Godine 1880. konstruisao je brzometnu pušku kalibra 11 mm s magacinom metaka u kundaku puške, koja je poboljšana ušla u naoružanje austrougarske vojske 1886. Potom je 1888. konstruisao novu pušku kalibra 8 mm, s magacinom ispod sanduka. Ovu pušku su uvele Njemačka (u kalibru 7,92 mm), Rumunija (6,5 mm), Holandija i druge države.

Uz ovo je konstruisao i brzometni karabin M.1890 kalibra 6 mm, automatsku pušku i dva automatska pištolja, M.1894 i M.1900.

Vidi još
--------

* Paul Mauzer
* Džon Brauning
* Puška
* Pištolj

Literatura
----------

* Vojna enciklopedija, Beograd, 1973. knjiga peta, str. 274.

Spoljašnje veze
---------------

***Ferdinand Mannlicher*** na Wikimedijinoj ostavi

* Biografija Arhivirano 2017-05-30 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 40185479
* ISNI: 0000 0000 1390 7980
* GND: 119305062

 |
Za ostala značenja, v. Klef (razvrstavanje).
**Klef** (573-575) je bio langobardski kralj.

Nakon ubistva kralja Alboina u langobardskom kraljevstvu nastao je period političkih obračuna i ubistava. To je bilo ujedno i vreme premoći okolnih vojvoda koji su se grabili za prazan tron, jer Alboin nije imao naslednika.

Najmoćniji od svih vojvoda bio je vođa u Paviji Klef, koji je zahvaljujući svojim bogatstvom uspeo da odnese prevagu nad ostalim konkurentima i da zauzme upražnjeni tron. Na početku svoje vladavine on je smirio opoziciju koja je bila protiv njega, tako što je jedan deo likvidirao, a drugi deo proterao u ostala vojvodstva. Na početku svoje vladavine se oženio sa princezom iz Mesine i tu je podigao svoj dvor. Očigledno da se povučena politika koju je vodio kralj Klef nije dopadala langobardskoj aristokratiji koja je organizovala protiv njega novu pobunu. Na putu u Paviju ubio ga je njegov sluga 575. godine. Smrću Klefa otvoren je novi raskol u državi Langobarda.

Vidi još
--------

* Spisak langobardskih plemenskih vladara

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik:**Alboin** | **kraljevi Langobarda** | Nasljednik:**Vladavina vojvoda** |

Eksterni linkovi
----------------

* Klef Arhivirano 2007-10-08 na Wayback Machine-u
| Kastiljsko gorjeSistema Central |
| --- |
| Dio |
| Karta Španjolske sa pozicijom masivaKarta Španjolske sa pozicijom masivaKarta Španjolske sa pozicijom masiva |
| Dužina masiva: | 600 km |
| Širina masiva: | 90 km |
| Površina masiva: | km² |
| Najviši vrh: | Pico Almanzor (2,592  m) |
| Zaštićene oblasti: |  |
| Država: |  Španjolska Portugal |

**Kastiljsko gorje** (španjolski: *Sistema Central*) je planinski masiv koji leži u sredini Iberijskog poluotoka i koji je dug nekih 600 kilometara, od centralnog Portugala na zapadu, gdje je poznat pod imenom **Serra de Estrella**, sve do istoka i sjeveroistoka nekoliko stotina kilometara dalje, gdje graniči sa Iberijskim gorjem.

Taj masiv predstavlja prirodnu granicu između sjevera Kastilje i Leona i južnih dijelova Kastilje-La Manche, Extremadure i Zajednice Madrid, a također dijeli unutrašnji visoravan Mesetu u dva dijela.

Geografija
----------

Sierra de Gredos je najviši dio Kastiljskog gorja koji se prostire se po provincijama Ávila, Cáceres, Toledo i Zajednicom Madrid. Najviša točka leži u Provinciji Ávila, to je Almanzor visok 2.592 metara, on je i najviša planina cijelog Kastiljskog gorja. Sierru de Gredos karakterizira velika količina granita, sa južne strane masiva, gdje ima relativno strmi uspon. Na sjeveru Sierre de Gredos nalazi se Circo de Gredos, cirk velik 13.35 hektara koji je formirao glečer.

Na istok, prema Madridu, Sierra de Gredos se pretapa u Sierra Oeste de Madrid, najzapadniji dio masiva - Sierra de Madrid.

### Sierra de Madrid

Je zajedničko ime za razne planine u Zajednici Madrid. Sierra Oeste de Madrid je najmanje poznati dio Sierre de Madrid, osim akumulacionog jezera San Juan, koje je jedino jezero u Zajednici Madrid u kom je dozvoljeno kupanje, pa je ljeti pretrpan izletnicima iz glavnog grada.

#### Sierra de Guadarrama

Sierra de Guadarrama je centralni dio Sierre de Madrid, koji se prostire prvenstveno po Zajednici Madrid a djelomično i po Provinciji Segovija. Najviša točka je planina Peñalara sa vrhom od 2.430 metara. Obrastao je borovim šumama, a u nižem pojasu hrastom.

#### Sierra Norte de Madrid

Sierra Norte de Madrid je najsjeverniji dio Sierre de Madrid. Granica između Sierre de Guadarrama i Sierre Norte de Madrid nije uvijek jasna, taj dio ima površinu od nekih 1.253 km². 
Kroz taj dio masiva protječe rijeka Lozoya na kojoj je podignuto pet akumulacionih jezera: Pinilla, Riosequillo, Puentes Viejas, El Villar i El Atazar. Ta jezera su od vitalnog značaja za snabdjevanje vodom glavnog grada.

#### Sierra de Ayllón

Dalje na istoku po provincijama Guadalajara (provincija)|Guadalajara]], Segovia i Zajednicom Madrid prostire se masiv Sierra de Ayllón. Specifičan je po tome što po njemu rastu najjužnije evropske bukove šume.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  „*Central System*" (engleski). Ibereffect. Pristupljeno 10. 7. 2018.

Vanjske veze
------------

***Kastiljsko gorje*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Central System* (`en`)
* *Montañismo en el Sistema Central* (`en`)
**Kaštel Butković** je stara utvrda sagrađena u Kaštel Gomilici.
Sjeveroistoćno od kaštela benediktinki, nazvanog Opatićin kaštel (Kaštilac), sagrađen je tjekom 16.st. kaštel obitelji Butković. Ime prvog vlasnika nije poznato, kao i vrijeme izgradnje utvrde. Kaštel je sagrađen u moru, te je imao je pokretni most. Na pokretni most se nastavljao kameni most koji je bio dug 20 m.izgrađen je na četiri svoda (luka). Prostor Opatičinog kaštela početkom 17.st. postao je pretjesan za stanovništvo Gomilice. Stanovnici Gomilice i novi doseljenici počeli su se naseljavati na kopnu nasuprot Opatičinog kaštela. Novo naselje utvrđeno je po zamisli splitskog kneza Franceska Veniera 1625.godine, tada je Butkovićev kaštel ušao u sklop utvrđenog naselja. Jedan od vlasnika Kaštela je bio Karlo Andrija Butković (1626.-1716.), koji je kao časnik Mletačke republike istakao se u borbama za grad Drniš. Pokopan je u staroj župnoj crkvi sv.Jerolima.

Izvori
------

Frane Bego, Kaštel Kambelovac Kaštel Gomilica, Kaštela, 1991.
Rimski ostaci
**Vindolanda** je bila rimska tvrđava (*castrum*) na sjeveru današnje Engleske u kojoj su kao garnizon služile pomoćne trupe. Bila je smještena u Chesterholm, južno od Hadrijanovog zida, kraj današnje granice sa Škotskom; čuvala je Stanegate, rimski put koji je spajao rijeku Tyne sa Solway Firthom. Poznata je po Vindolandskim pločicama, najvažnijoj zbirci vojne i privatne korespondencije iz doba Rimskog Carstva.

Vjeruje se da je tvrđava bila napuštena oko 410. Arheološka istraživanja su započela u 20. vijeku, te se na današnjoj lokaciji nalazi muzej.

Izvori
------

1. ↑  keltsko značenje naziva bi otprilike odgovaralo 'lijepa/blažena'-'livada/travnjak' (suvremena velška riječ *gwynlan*i gelska *fionnlann* [od stare gelske riječi *Fiondland*] ).

Vanjske veze
------------

***Vindolanda*** na Wikimedijinoj ostavi

* Vindolanda Trust
* BBC page on Vindolanda
* Directions and further details about Vindolanda and the remaining sections of Hadrian's Wall Arhivirano 2009-01-06 na Wayback Machine-u
* Hadrian's Wall Discussion Forum
Koordinate: 41° 58′ 02" SGŠ, 21° 33′ 25" IGD

**Jurumleri** (mak. *Jurumleri*) su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Jurumleri pripadaju gradskoj opštini Gazi Baba grada Skoplja. Naselje je severno predgrađe glavnog grada.

Prirodni uslovi
---------------

Jurumleri su smešteni u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 12 km istočno.

Naselje Jurumleri je u središnjem delu istorijske oblasti Skopsko polje. Područje oko naselja je ravničarsko i pod poljoprivredom. Južno od naselja protiče Vardar. Nadmorska visina naselja je približno 230 metara.

Mesna klima je blaži oblik kontinentalne klime usled slabog uticaja Egeja (žarka leta).

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Jurumleri du prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 2.983 stanovnika.

Sastav stanovništva u naselju prema narodnosti:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Nacionalnost** | **Ukupno** | **Udeo** |
| Makedonci | 2.523 | 84,6% |
| Cigani | 331 | 11,1% |
| Srbi | 58 | 1,9% |
| Albanci | 25 | 0,8% |
| ostali | 46 | 1,5% |

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Grad Skoplje
* Opština Gazi Baba

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Jurumleri*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.gazibaba.gov.mk Zvanična stranica gradske opštine Gazi Baba

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Gazi Baba |
| --- |
| **Četvrti Skoplja** (**Gazi Baba**  • Goce Delčev  • Indžikovo  • Madžari  • Sinđelić  • Stajkovci  ), **Prigradska naselja** (Brnjarci  • Bulačani  • Idrizovo  • Jurumleri  • Raštak  • Smiljkovci  • Stračinci  • Trubarevo  • Creševo) |  |
**Gegi** (alb. ) su jedna od dvije glavne grane Albanaca, naseljeni sjeverno od rijeke Shkumbin u Albaniji (593,000), te u susjednim predjelima Makedonije (392,000). Najveća grupa Gega naseljena je u Srbiji i Crnoj Gori (1,755,000) a ima ih i u Bugarskoj (2,900), Sloveniji (3,600), Sjedinjenim Državama (119,000) i Hrvatskoj (15,000). Gegi se služe vlastitim dijalektom. Po vjeri su najviše muslimani-suniti ali ima i kršćana, osobito u Sjedinjenim Državama i Bugarskoj.

Za razliku od Toska južno od rijeke Shkumbin, među Gegima se održao plemenski život sve do pojave komunizma četrdesetih godina 20. stoljeća. Ova plemena bavila su se stočarstvom, osobito ovce, a živjeli su u proširenim obiteljima poznatim kao 'fis'. Ove obitelji, najviše zbog zaštite, živjele su u utvrđenim građevinama poznatim kao 'kula', one su umjesto prozora imale na sebi malene otvore, koji su mogle poslužiti kao puškarnice i špijunke za izviđanje terena. 

Život Albanaca drastično se mijenja pojavom komunizma. Albanija se 1967. proglašava prvom ateističkom državom na svijetu, zatvorivši svoje granice prema van. Narod živi siromašno a napredak države stagnira. 

Kod Gega se do suvremenih vremena održao običaj krvne osvete i zadane riječi 'besa'. Riječ zadana besom ne smije se prekršiti, ona je pitanje časti, a njenim kršenjem izgubio bi se ugled. 
Pleme je kod Gega autonomno sa svojim vlastitim zakonom poznatim kao Kanuni i Lekë Dukagjinit (Zakonik Leke Dukadžina; The Code of Lekë Dukagjini), koji se poštiva među Gegima od 15. do 20 stoljeća. Ovim zakonom regulirani su svi njihovi običaji po kojima žive.

Albanci u planinskim područjima sjeverne Albanije bili su organizirani po plemenima i konfederacijama. Najpoznatiji su Malësi (planinci) s plemenima Gruda, Hoti, Kastrati, Pulati, Shoshi (Šoši), Dušmani, Gemali, Šlaku, Puka, Skreli (Škrelji), Shalla (Šalje), Boga, Tachi (Tači), Koplik, Klimenti (Kelmendi).

Savez Mirditë obuhvačao je 5 katoličkih klanova ili plemena: Dibri, Fandi, Kushneni, Oroshi i Spashi čije su vođe bili iz obitelji Markut, čiji je predak bio Gjergj Kastriota Skënderbeg (1403 - 1468), koji se proslavio u 15. stoljeću u borbi protiv Osmanlija. 

Arbanasi na kosovu bili su podijeljeni na plemena: Beriše, Bitući, Gaši, Hasi, Krasnići, Ljuma, Nikaj, Merturi, Tropoja i Rugovo.

Literatura
----------

* Vickers, Miranda. The Albanians A Modern History. London: I.B. Tauris & Co, Ltd, 1995.
* Swire, J. Albania The Rise of a Kingdom. New York: Arno Press & The New York Times, 1971.
* Barer-Stein, Thelma. You Eat What You Are : People, Culture and Food Traditions. Toronto : Firefly Books, 1999.

Eksterni linkovi
----------------

* Gheg Albanians Arhivirano 2010-05-31 na Wayback Machine-u
**Čajkovići** su malo naselje u Dubrovačko-neretvanskoj županiji.

Zemljopisni položaj
-------------------

Naselje Čajkovići se nalazi na južnoj obali zaljeva Rijeke dubrovačke, uz Jadransku turističku cestu, u neposrednoj blizini dubrovačke ACI Marine, između naselja Sustjepan na zapadu i Komolac na istoku, oko 4 km sjeverno od grada Dubrovnika.

Povijest
--------

Čajkovići su bili nastanjeni još u vrijeme Dubrovačke Republike kad je tamo jedna od dubrovačkih vlastelinskih obitelji izgradila ljetnikovac.

**Čajkovići na obali Rijeke dubrovačke**
Tijekom rata u Hrvatskoj Čajkovići su bili pod okupacijom JNA pa su u potpunosti opljačkani i popaljeni. Nakon rata sve kuće osim ljetnikovca su obnovljene.

Gospodarstvo
------------

Mještani Čajkovića se uglavnom bave turizmom i ugostiteljstvom, a u manjoj mjeri i ribarstvom.

Stanovništvo
------------

Čajkovići su najmanje naselje Rijeke dubrovačke sa svega 7 do 8 obiteljskih kuća, a prema popisu stanovništva iz 2011. godine tu živi 26 stanovnika Hrvata katoličke vjeroispovjesti. 

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2011.***  

**Napomena**: U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Dubrovnik. U 1869. 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Prijevor, a u 1981. i 1991. u naselju Dubrovnik.

Izvori
------

1. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Grada Dubrovnika |
| --- |
| Bosanka • Brsečine • Čajkovica • Čajkovići • Donje Obuljeno • Dubravica • Dubrovnik • Gornje Obuljeno • Gromača • Kliševo • Knežica • Koločep • Komolac • Lopud • Lozica • Ljubač • Mokošica • Mravinjac • Mrčevo • Nova Mokošica • Orašac • Osojnik • Petrovo Selo • Pobrežje • Prijevor • Rožat • Suđurađ • Sustjepan • Šipanska Luka • Šumet • Trsteno • Zaton |  |
Čerenkovljevo zračenje u nuklearnom reaktoru.
**Čerenkovljevo zračenje**, **Čerenkovljev učinak** ili **Čerenkovljev efekt** je emisija elektromagnetskoga zračenja koje nastaje kada brze električki nabijene čestice (elektroni, protoni, mezoni) prolaze kroz optičku sredinu (dielektrik ili izolator) brzinom većom od brzine širenja svjetlosti u istome mediju. Učinak je vidljiv golim okom: ako na primjer elektroni iz betatrona ulaze u običnu vodu, tekućina kao da ljubičasto fluorescira. Jedan od primjera je karakteristična plavkasta svjetlost koja se primjećuje u nuklearnim reaktorima. Pojavu je 1934. opisao P. A. Čerenkov, a objasnili su je 1937. I. M. Frank i I. J. Tamm. Primjenjuje se u nuklearnoj fizici za detekciju brzih električki nabijenih čestica i za mjerenje njihovih brzina (Čerenkovljev brojač ili Čerenkovljev detektor).  Za ovo otkriće sva trojica dobili su Nobelovu nagradu za fiziku 1958.

Uzrok Čerenkovljeva zračenja
----------------------------

Svaka čestica koji se giba kroz medij brzinom većom nego što je brzina širenja valova u tom mediju, stvarat će val konusnog oblika oko sebe. Ova činjenica vrijedi za valove na vodi (nastajanje valne fronte kod broda ili glisera koji se giba brže od valova) i za valove zvuka (probijanje zvučnog zida).

Isti učinak vrijedi i za elektromagnetske valove, to jest svjetlost. Budući da je brzina svjetlosti u nekom mediju manja nego u vakuumu, moguće je u blok materijala usmjeriti snop čestica čija je brzina veća od brzine svjetlosti u tom mediju. Tada nastaje stožasti val svjetlosti, a vrh stošca nalazi se u izvoru zračenja čestica. Mjerenjem kuta ovog stošca moguće je odrediti brzinu čestica koje su izazvale ovo zračenje, što je jedna od metoda kojom se mjeri brzina čestica u fizici visokih energija.

Slike
-----

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |
| Čerenkovljevo zračenje u nuklearnom reaktoru. | Čerenkovljevo zračenje u nuklearnom reaktoru. | Geometrija Čerenkovljeva zračenja. | Geometrija Čerenkovljeva zračenja. |

 |

Izvori
------

1. ↑   **Čerenkovljev efekt**,  "Hrvatska enciklopedija", Leksikografski zavod Miroslav Krleža, www.enciklopedija.hr, 2015.
**Feng Changqing** (kineski: ; pinyin: *Fēng Chángqīng*; Wade-Giles: **Feng Ch'angch'ing** (? - 24. januar 756) bio je kineski vojskovođa u službi dinastije Tang. Usprkos izuzetno ružnog fizičkog izgleda, zbog koga je proslavljeni komandant Gao Xianzhi odbio ponudu da mu služi kao tjelohranitelj, Feng se pokazao sposobnim vojnikom i s vremenom ušao u Gao Xianzhijevu sčužbu. Istakao se pod Gaom i Wang Zhengjianom (王正見), posebno u ratu protiv države Veliki Bolü (大勃律; kraj suvremenog Gilgita u Pakistanu) 753. ZBog toga je postao vojni guverner (*jiedushi*). Kada je izbio An Shi ustanak, poražen je od pobunjeničkih trupa pod An Lushanom, pa su i on i Gao pogubljeni zahvaljujući optužbama eunuha Bian Lingchenga (邊令誠).

Izvori
------

1. ↑  兩千年中西曆轉換

Literatura
----------

* *Knjiga Tanga*, vol. 104 Arhivirano 2008-04-19 na Wayback Machine-u.
* *Nova knjiga Tang*, vol. 135 Arhivirano 2007-12-26 na Wayback Machine-u.
* *Zizhi Tongjian*, vols. 216, 217.
* Xue, Zongzheng(1998). *Anxi and Beiting Protectorates: A Research on Frontier Policy in Tang Dynasty's Western Boundary*. Harbin: Heilongjiang Education Press. ISBN 7-5316-2857-0. p. 262-264.
**Južni Saskatchewan** (engleski: *South Saskatchewan River*) je rijeka u Kanadi duga 1 392 km , koja zajedno sa Rijekom Sjeverni Saskatchewan formira Rijeku Saskatchewan.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Južni Saskatchewan* formira se spajanjem rijeka Oldman i Bow u kanadskim Stjenovitim planinama u provinciji Alberta. Nakon spoja rijeka teče relativno pravilno uz blago meandriranje prema sjeveroistoku do spoja sa Sjevernim Saskatchewanom nešto niže od grada Prince Albert u Saskatchewanu.

Karta porječja rijeke Saskatchewan
*Sjeverni Saskatchewan* ima porječje veliko oko 146 100 km², koje se proteže preko dvije kanadske provincije Alberta i Saskatchewan. Na rijeci su podignute brojne hidoelektrane od kojih je najveća *Gardine*, sa svojim akomulacionim jezerom Diefenbaker, južno od grada Saskatoon u Saskatchewanu. 

*Saskatchewan* na jeziku indijanaca Kri, znači *Brza rijeka*

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5   „*Saskatchewan River*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 24. 10. 2012.

Vanjske veze
------------

* *South Saskatchewan River* Arhivirano 2012-07-25 na Wayback Machine-u (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
Čeoni sinus (ljubičasto)
Nosna duplja
**Čeoni sinus** (lat. *sinus frontalis*) je parna paranazalna šupljina smeštena unutar čeone kosti i to najčešće na spoju njenog horizontalnog i vertikalnog dela. Pojavljuje se oko druge godine života. Unutrašnjost sinusa je obložena sluzokožom i ispunjena vazduhom, a između desne i leve šupljine se nalazi međusinusna pregrada (lat. *septum sinuum frontalium s. septum intersinuale frontale*). Neki autori koriste i naziv sitastočeoni sinus, jer se smatra da šupljina u čeonoj kosti nastaje pneumatizacijom od strane sitastih ćelija.

Do agenezije (izostanka razvoja) čeonog sinusa dolazi u oko 7-10% slučajeva. Dimenzije su mu varijabilne pa se razlikuju mali, srednji i veliki sinusi. Srednji je najčešći i sreće se kod 52% ljudske populacije. Ponekad se oni šire i u okolne kosti (velika i mala krila klinaste kosti, uspravni list sitaste kosti, nosna i suzna kost, čeoni nastavak gornje vilice) i stvaraju tzv. špagove. I oblik je varijabilan, mada najveći broj sinusa ima oblik trostrane piramide.

Prednji zid sinusa je potkožan i veoma je važan u kliničkom smislu, jer je preko njega pristupa šupljini sinusa u slučaju raznih hirurških intervencija. Zadnji zid odvaja sinus od prednje lobanjske jame i debeo je sveja 1-2 mm. Unutrašnji zid predstavlja međusinusnu pregradu trouglastog oblika, koja je postavljena približno u središnjoj ravni lica ali se obično u gornjem delu savija na desnu ili levu stranu. Donji zid ili pod odvaja unutrašnjost sinusa od očne duplje.

Veza sa nosnom dupljom
----------------------

Vezu između sinusa i nosne duplje predstavlja srednji nosni kanal (lat. *meatus nasi medius*). On polazi od otvora čeonog sinusa koji se nalazi na njegovom podu neposredno uz pregradu i spušta se naniže, unazad i unutra do srednjeg nosnog hodnika. Njegova ukupna dužina iznosi 4-6 mm.

Izvori
------

1. ↑  Susan Standring, ur. (2009) [1858]. *Gray's anatomy: The Anatomical Basis of Clinical Practice, Expert Consult*. illustrated by Richard E. M. Moore (40 izd.). Churchill Livingstone. ISBN 978-0-443-06684-9.
2. ↑  Slavoljub V. Jovanović; Nadežda A. Jeličić (2000). *Anatomija čoveka – glava i vrat*. Beograd: Savremena administracija. ISBN 86-387-0604-9.
3. ↑  Slavoljub V. Jovanović; Neva L. Lotrić (1987). *Deskriptivna i topografska anatomija čoveka*. Beograd, Zagreb: Naučna knjiga.
4. ↑  Danica Obradović; Ljilja Mijatov-Ukropina; Ljubica Stojšić (2000). *Osteologija za studente medicine*. Novi Sad. ISBN 86-489-0274-6.

Literatura
----------

* Slavoljub V. Jovanović; Nadežda A. Jeličić (2000). *Anatomija čoveka – glava i vrat*. Beograd: Savremena administracija. ISBN 86-387-0604-9.
* Slavoljub V. Jovanović; Neva L. Lotrić (1987). *Deskriptivna i topografska anatomija čoveka*. Beograd, Zagreb: Naučna knjiga.
* Danica Obradović; Ljilja Mijatov-Ukropina; Ljubica Stojšić (2000). *Osteologija za studente medicine*. Novi Sad. ISBN 86-489-0274-6.

| Paranazalni sinusi |
| --- |
| čeoni sinus - vilični sinus - sitasti sinus - klinasti sinus |
**Zvečanje** je naselje u Splitsko-dalmatinskoj županiji.

Zemljopis
---------

Nalazi se u Sridnjim Poljicima,u Podmosorju.Nedaleko od Zvečanja nalazi se rijeka Cetina.

Upravna organizacija
--------------------

Gradsko su naselje grada Omiša po upravnoj organizaciji, iako su od samog naselja Omiša udaljene nekoliko kilometara. 
Po poštanskoj organizaciji, pripadaju poštanskom uredu u Gatima.

Povijest
--------

Zvečanje je od 13. stoljeća do 19. stoljeća bilo dio Poljičke republike. Zvečanje je bilo jedno od dvanaest poljičkih katuna. Na dan svetog Jure biralo bi svog katunara. Teško je stradalo u Drugom svjetskom ratu, kad su četnici Mane Rokvića 1. listopada 1942. poklali seljane Gata, Ostrvice, Zvečanja i Čišle.

Stanovništvo
------------

Većinsko i jedino autohtono stanovništvo ovog sela su Hrvati.Katolici čine glavnu vjeru.U Zvečanju živi puno Stanića,Milićevića i Kružićevića.

Poznate osobe
-------------

* Nikola Milićević, hrv. pjesnik i javni djelatnik
* Anđelko Kružičević, hrv. arhitekt, fotograf amater, promicatelj Hrvatske u Francuskoj
* Ljubo Miličević, hrv. bivši igrač HNK Hajduk Split

Kultura
-------

U Zvečanju se nalazi puno crkava.Crkva Gospe od Začeća,Crkva svetog Križa i Župna crkva svetog Mihovila su jedne od njih.Zvečanje također ima i svoje groblje.

Izvori
------

1. ↑  DZS popis stanovništva 2001. godine
2. ↑  Zakon o područjima županija, gradova i općina u Republici Hrvatskoj: Splitsko-dalmatinska županija Arhivirano 2008-08-04 na Wayback Machine-u
3. ↑  Grad Omiš: Odluka o gradskim porezima
4. ↑  „HP". Arhivirano iz originala na datum 2011-08-08. Pristupljeno 2014-07-26.

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Zvečanje** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*
Koordinate: 44°53′0″N, 13°53′2″E
**Šijanska šuma** (tal. *Bosco Siana*) park šuma koja se nalazi svega 2 kilometra od strogog centra grada Pule. Ispresijecana je uskim vijugavim puteljcima. Površina park šume Šijana iznosi 152,13 ha, a karakteristični su uneseni elementi listača i četinjača. Pojedine vrste zbog svoje impozantnosti ili raritetnosti, npr. primjerci hrasta plutnjaka (*Quercus suber*), hrasta medunca (*Quercus pubescens*) te brucijskog bora (*Pinus brutia*) predstavljaju posebnu vrijednost. U dosadašnjim detaljnim istraživanjima park šuma Šijana opisuje se kao zajednica hrasta medunca i bijelog graba, a neposredna blizina morske obale, s vegetacijskim područjem hrasta crnike, razlog je što se na toplijim položajima u šumi češće pojavljuje crnika.

Uz Šijansku šumu vezuje se priča kako su na Veliki petak 1271. godine članove imućne i ugledne pulske obitelji Castropola ubili urotnici. Vjerni sluga uspio je spasiti samo muško dijete i smjestiti ga u franjevački samostan, gdje je i odraslo. Kasnije je, u znak zahvalnosti, Šijanu poklonio tom samostanu. Godine 1860. upravu nad šumom preuzima ratna mornarica.

Početkom 20. stoljeća nazivala se **Carskom šumom** (*Kaiserwald*), kada je služila za odmor i rekreaciju austrougarske vojske i gospode. Brojni izletnici dolaze u šumu raznim prijevoznim sredstvima: kočijama, automobilima, biciklima pa se već tada ističe potreba za njezinim uređenjem i povezivanjem tramvajskom prugom s centrom.

Izvori
------

1. ↑  I. Trinajstić, 2005: : Hrast plutnjak (Quercus suber l.) u dendroflori Hrvatske, Rad. šumar. inst. 40 (2): 199–206, Jastrebarsko
**Zvijezde** su u egipatskoj mitologiji shvaćene na različit način, u različitim vremenima i na različitim mjestima. Zapravo, velikim se dijelom egipatska religija temelji na štovanju zvijezda.

Nut i zvijezde
--------------

Prvotno je prevladavalo mišljenje da je Nut, božica - nebo, rodila zvijezde i bogove Ozirisa, Izidu, Seta i Neftis. Zvijezde su njezina djeca, ali se ne zna je li im otac Geb, bog-Zemlja, ili ih Nut rađa iz partenogeneze. Zvijezde su prekrile majku i zasjale snažno, a Egipćani su smatrali da su zvijezde neuništive. Zvijezde bi svako jutro umirale, a svaku večer bi ih Nut opet rađala, tako da su ipak neuništive. Naravno, Egipćani su štovali Sunce, koje je također zvijezda, iako ga nisu takvim smatrali. Nut je također rađala Raa i gutala ga svaku večer. Poslije se razvija mišljenje da su zvijezde duše mrtvih ljudi prenesene na nebo. Naime, duša nakon smrti putuje u Duat a Ra dolazi po nju. U svojoj barci ju odnosi na nebo. Nut ju primi i pretvori u zvijezdu. Čarolija na Tekstovima piramida Starog kraljevstva prenosi molitvu nekog pokojnika koji zaziva majku Nut, te ju moli da ga prenese među Neuništive zvijezde. Čini se da ne pretvara Ra duše u zvijezde, nego Nut.

Sirius i Orion
--------------

Zvijezda Sirius i zviježđe Orion su bili slavljeni kod Egipćana. Sopdet je personifikacija Siriusa, "lijepa, plava i blistava", ali je ipak jednom pala s neba. Sopdet je nilska božica, kao i Anuket i Satis, jer se smatralo da uzrokuje poplave Nila. Za vrijeme poplava, Sirius bi se snažno vidio. Orion je viđen kao čovjek sa štapom, pa se smatralo da je to Oziris ili njegova duša, što je suprotno shvaćanju prema kojem je Oziris vladar podzemlja. Ostale se zvijezde nisu zasebno štovale, ali su se neki planeti smatrali bogovima, primjerice Venera, Bog Jutra.
**Envira** (Cabellos Largos), novootkriveno indijansko pleme naseljeno u džunglama brazilsko-peruanskog graničnog pojasa na teritoriju rezervata Terra Indigena Kampa e Isolados do Envira. Pleme je slučajno otkriveno 2008. godine preletanjem jednog aviona iznad brazilske države Acre, na što su reagirali gađanjem letjelice iz luka i strijele. Pretpostavlja se da ih ima oko stotinjak. Ime su dobili prema rijeci Envira.

Dan James Pantone smatra da bi se moglo raditi o plemenu koje je srodno Matses Indijancima, i koje oni zbog duge kose nazivaju Cabellos Largos. Trake za glavu (coronas) kakve nose Matses Indijanci kao i pojasevi nalik su onima kod novootkrivenog plemena, što je u kontrastu sa Matis i Korubo Indijancima. O srodnosti sa Matsesima ide u prilog to što je na fotografijama uočljivo da kao i Matsesi uzgajaju pamuk.

Izvori
------

1. ↑  The Herald: What’s the story with ... Lost tribes?[*mrtav link*]
2. ↑  Uncontacted Amazon Tribe: The Cabellos Largos, By Dan James Pantone

Vanjske poveznice
-----------------

* First look at a tribe time forgot[*mrtav link*]
* Índios isolados são fotografados pela 1ª vez no AC
* Otkriveno nepoznato pleme indijanaca, helikopter gađali strijelama
Ovo je članak o pjesniku.  Za atenskog polemarha u maratonskoj bitci, v. Kalimah (polemarh).  Za vajaru, v. Kalimah (vajar).  Za renesansnog učenjaka, v. Filip Callimachus.  

**Kalimah** (grčki: Καλλίμαχος, *Kallimachos*; 310. pne./305. pne. - 240. pne.) je bio starogrčki pjesnik, kritičar i učenjak rodom iz grada Kirena u današnjoj Libiji. Najpoznatiji je kao glavni bibliotekar Aleksandrijske biblioteke te po tome što je uživao patronat grčko-egipatskih kraljeva Ptolemeja II Filadelfa i Ptolemeja III Eurgeta. Iako nikada nije službeno proglašen glavnim bibliotekarom, zaslužan je za stvaranje kataloga svih knjiga u Bibilioteci. Njegove Pinake (tablice) od 120 tomova su bile potpuni i kronološki uređeni katalog Biblioteke, na kome se temelje svi kasniji radovi na temu historije grčke književnosti. Kao jedan od najranijih kritičara-pjesnika, često se navodi kao primjer helenističkog učenjaka.

Vanjske veze
------------

* Poems by Callimachus English translations
* Online Text: Callimachus, Hymns translated by A. W. Mair
* Greek Text: Hymns & Epigrams, Perseus

Izvori
------
Ovo je članak o piscu govora.  Za glumca i režisera, v. Jon Favreau.  

**Jonathan Favreau** (2. jun 1981 -) je američki politički konzultant koji trenutno radi kao direktor Pisanja govora za predsjednika Baracka Obamu. Favreu
Favreau je američkoj i svjetskoj javnosti postao poznat za vrijeme predsjedničkih izbora 2008. godine kada je napisao neke od najznamenitijih Obaminih govora i tako omogućio da se dotada nepoznati senator iz Illinoisa nametne u globalnu zvijezdu. Zbog toga Favreau uživa veliki ugled i divljenje među američkim medijima.

Prije nego što je počeo raditi za Obamu, Favreau je završio College of the Holy Cross kao prvi u klasi, a za vrijeme predsjedničkih izbora 2004. godine. je radio u kampanji Johna Kerryja. Tada je prvi put sreo Obamu i godinu dana kasnije ušao u njegovu službu. Obama i on su postali vrlo bliski, s time da ga je Obama često nazivao "čitačem svojih misli".

Favreau je kao jedan od najmlađih i fizički najmarkantnijih ličnosti iz Obaminog užeg kruga suradnika postao zvijezdom društvene scene u Washingtonu. Početkom 2009. je imao vezu s manekenkom Alejandrom Campoverdi, a danas ima vezu s glumicom i manekenkom Rachidom Jones.

Izvori
------

1. ↑  „President-Elect Barack Obama names two new White House staff members". Change.gov. Arhivirano iz originala na datum 2009-01-26. Pristupljeno 27. 01. 2009.

Eksterni linkovi
----------------

***Jon Favreau (pisac govora)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Jon Favreau's valedictory address at College of the Holy Cross
**Fibroin** je nerastvorni protein koji formiraju pauci, larve *Bombyx mori*, drugi moljci rodova poput *Antheraea*, *Cricula*, *Samia* i *Gonometa*, i brojni drugi insekti. Svila u njenom sirovom stanju se sastoji od dva glavna proteina, sericina i **fibroina**. Fibroin je strukturni centar svile, dok je sericin lepljivi materijal koji ga okružuje.

Primarna struktura fibroina, (Gly-Ser-Gly-Ala-Gly-Ala)*n*
Fibroinski protein se sastoji od slojeva antiparalnih beta ravni. Njegova primarna struktura se uglavnom sastoji od ponavljajuće aminokiselinske sekvence (Gly-Ser-Gly-Ala-Gly-Ala)*n*. Visok sadržaj glicina (i u manjoj meri alanina) omogućava gusto pakovanje ravni, što doprinosi krutosti strukture svile koja se no može istegnuti. Kombinacija ukočenosti i žilavosti omogućava primenu ovog materijala u nekoliko oblasti, uključujući biomedicinu i proizvodnju tekstila.

Poznato je da fibroin može da postoji u tri strukture, svila I, II, i III. Svila I je prirodna forma fibroina, koja se formira u žlezdama *Bombyx mori*. Svila II se odnosi na uređenje molekula fibroina u upredenoj svili, koja ima veću jačinu, te stoga nalazi mnoštvo komercijalnih primena. Svila III je novootrivena struktura fibroina. Svila III se formira prvenstveno u rastvorima fibroina na interfejsima (i.e. vazduh-voda interfejs, voda-ulje interfejs, etc.).
**Gaj Brutije Presens Lucije Fulvije Rustik** (*Caius* ili *Gaius Bruttius Praesens Lucius Fulvius Rusticus*, 68 - 140) bio je rimski velikodostojnik iz doba Pet dobrih careva, poznat po izuzetno dugoj karijeri. Bio je rodom iz Lukanije, te se sprijateljio sa Plinijem Mlađim. Pod carem Domicijanom je služio kao oficir u Panoniji 88/89. a potom se oko 92/93. službujući u Hispaniji Betici, sprijateljio sa mladim Hadrijanom. Potom je, nastojeći izbjeći Domicijanovu paranoju, neko vrijeme povukao iz javnog života. Oko godine 107. mu je Plinije u jednom pismu savjetovao da se vrati u javni život, što je Presens prihvatio, te se istakao kao komandant Legio VI Ferrata u Trajanovom pohodu na Partsko Carstvo, a potom je služio kao guverner Kilikija|Kilikije u trenutku Trajanove smrti. Novi car Hadrijan ga je 118. ili 119. imenovao suffect konzulom. Potom je služio kao guverner Kapadokija|Kapadokije i Mezija|Mezije, te kao prokonzul Afrike 134/135. i konačno kao guverner Sirije. Godine 139. ga je novi car Antonin Pije imenovao konzulom, te gradskim prefektom Rima. Na tom je mjestu umro.

Gaj Brutije Presens je bio oženjen za Laberiju Hostiliju Krispinu, s kojom je imao sina istoimenog sina, koji će biti otac Brutije Krispine, supruge cara Komoda.

Izvor
-----

* Sir Ronald Syme: 'Praesens the Friend of Hadrian' (*Roman Papers Volume V*, Oxford 1988)
**La Chorrera** je distrikt od 201,301 i grad od 118,521 stanovnika u sredini Paname u Provinciji Panamá Oeste u kojoj je administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

La Chorrera se nalazi u centru zemlje, udaljena 32 km zapadno od Cuidad Paname.

Historija
---------

La Chorrera je nastala na mjestu hacijende *Caimito* u 17. vijeku. Ime je dobila po brojnim slapovima u okolici, jer je okružena brojnim rijekama (Caimito, Perequeté, Martín Sánchez, Perequetecito, Quebrada Rodeos, Caño Quebrao, Riecito, Kongo, Las Yayas) koje se strmoglavo spuštaju do mora.

Tokom 18. vijeka mjesto je toliko naraslo da je 1855. postalo administrativni centar okruga.

Od 2014. La Chorrera je i administrativni centar tada osnovane Provincije Panamá Oeste.

Privreda i transport
--------------------

La Chorrera je poznata po proizvodnji ananasa pa se najveći broj firmi bavi njegovim pakiranjem i konzerviranjem.
Pored toga tu se nalazi termoelektrana El Arado, kamenolom El Coco i tvornica ribljeg brašna Promarina S. A.

Grad je poznat i po najvećem sajmu u Panami.

Kako se nalazi na trasi Panameričkog autoputa odlično je povezan sa svim ostalim većim gradovima u zemlji.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*La Chorrera, District in Panama*" (engleski). City Population. Pristupljeno 9.2.2023.
2. 1 2  „*La Chorrera in Panamá Oeste*" (engleski). City Population. Pristupljeno 9.2.2023.
3. ↑  „*Nuestro Origen*" (španjolski). Geocities. Pristupljeno 9.2.2023.
4. 1 2 3 4  „*Distrito de La Chorrera (Panamá)*" (španjolski). EcuRed. Pristupljeno 9.2.2023.
5. ↑  „*Historia*" (španjolski). Gobernación de Provincia de Panamá Oeste. Pristupljeno 9.2.2023.

Vanjske veze
------------

***La Chorrera (Panama)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *El distrito de La Chorrera* (`es`)
**Gaj Cecilije Metel Kaprarije** (*Gaius Caecilius Metellus Caprarius*, cca. 160. pne. - ?) bio je rimski političar i vojskovođa. Bio je najmlađi od četiri sina uglednog političara Kvinta Cecilija Metela Makedonca. Sva tri njegova starija brata - Kvint Cecilije Metel Balearik, Lucije Cecilije Metel Diujademat i Marko Cecilije Metel su bili izabrani za konzule.

Kaprarije je služio pod Scipionom Emilijanom u numantinskom ratu 133. pne. Godine 117. pne. je izabran za pretora, a godine 113. pne. za konzula. Od 112. pne. do 111. pne. je služio kao prokonzul u Trakiji. Zbog tamošnjih vojnih pobjeda mu je priređen trijumf, na isti dan kao i bratu Dijadematu.

Godine 102. pne. je izabran za cenzora, zajedno sa svojim rođakom Kvintom Cecilijem Metelom Numidikom. Tamo se kao pristaša optimata istakao svojim neuspjelim nastojanjem da se iz Senata izbace vođe populara Lucije Apulej Saturnin i Gaj Servilije Glaucija.

Izvori
------

* Broughton, T. Robert. *Magistrates of the Roman Republic Vol. 1.* New York: American Philological Association. 1951. 535.
* Broughton, T. Robert. *Magistrates of the Roman Republic Vol. 2.* New York: American Philological Association. 1952. 71, 122, 137.
* Salazar, Christine F. *Brill's New Pauly: Encyclopedia of the Ancient World Vol 1.* Boston: Brill Leiden. 2003. 903.
* Salazar, Christine F. *Brill's New Pauly: Encyclopedia of the Ancient World Vol 2.* Boston: Brill Leiden. 2003. 874-879.
* Salazar, Christine F. *Brill's New Pauly: Encyclopedia of the Ancient World Vol 13.* Boston: Brill Leiden. 2003. 903.
|  |
| --- |
|  |

**Emirat Dirija** (arap. ) ili **Prva saudijska država** (arap. ) osnovana je 1744. kada su imam Muhamed ibn Abdul Vahab i princ Muhamed ibn Saud u gradu Diriji sklopili vjersko-politički sporazum s ciljem homogenizacije tribalizirane Arabije i širenja arabijskog salafizma (vahabizma). Isprva su ovladali regijom Nadžd u centralnoj Arabiji, a kroz sljedeće dekade zauzeli su velika područja od Levanta do Perzijskog zaljeva. Širenje prema zapadu odnosno Meki i Medini na prijelazu iz 18. u 19. vijek iniciralo je rat s Osmanskim Carstvom što između 1811. i 1818. dovodi do sloma prve saudijske države, priključivanjem njenih zapadnih teritorija Egipatskom ajaletu, te zarobljavanjem i pogubljenjem njenog zadnjeg vladara Abdulaha ibn Sauda u Istanbulu. Usprkos tome, dinastija Saud se od 1818. uspjela ponovo nametnuti kao glavna sila u centralnoj i istočnoj Arabiji što dovodi do osnutka tzv. Druge saudijske države (Emirata Nadžd).

Vladari
-------

Prva saudijska država imala je ukupno četiri vladara s titulom imama:

* Muhamed ibn Saud (vl. 1744. – 1765.)
* Abdul-Aziz ibn Muhamed (vl. 1765. – 1803.)
* Saud ibn Abdul-Aziz ibn Muhamed (vl. 1803. – 1814.)
* Abdulah ibn Saud (vl. 1814. – 1818.)

Povezano
--------

* Historija Saudijske Arabije

Literatura
----------

***Emirat Dirija*** na Wikimedijinoj ostavi

* (`en`) Rasheed, Madawi (2002.). *A History of Saudi Arabia*. New York: Cambridge University Press. ISBN 9780521643351. OCLC 47916125.