recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Green Park** (prevedeno *Zeleni park*) je najmanji od svih osam londonskih kraljevskih parkova u Westminsteru, samom centru Londona. Green Park je šumoviti trokut površine 19 hektara između Buckinghamske palače i ulica Constitution Hill i Piccadilly.

Historija
---------

Svojevremeno je bio dio lovišta kralja Henrya VIII, spojen sa Parkom St. James i Hyde parkom, vremenom su oni razdvojeni. Kralj Charles II je sredinom 17. vijeka dao podići neke staze i Snježnu kuću, koja je odavno srušena, isto se desilo i sa Hramom mira podignutim 1749. koji je izgorio u požaru. Park je otvoren za javnost 1826. godine.

Na zapadnom rubu parka prema Hyde Parku, nalazi se Wellingtonov slavoluk podignut 1826. u čast Vojvode Wellingtona pobjednika u Napoleonskim ratovovima. Orginalno je bio postavljen na sjevernom ulazu u Buckinghamsku palaču, ali je premješten na sadašnju lokaciju krajem 19. vijeka.

Izvori
------

1. 1 2  „*Green Parkt*" (engleski). The Royal Parks. Pristupljeno 8. 2. 2017.
2. 1 2 3 4  „*Green Parkt*" (engleski). London Drum. Pristupljeno 8. 2. 2017.

Vanjske veze
------------

***Green Park*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Green Park* (`en`)
* *Green Park* na portalu The Royal Parks (`en`)

| * p
* r
* u
Kraljevski parkovi Londona |
| --- |
| Bushy • Green • Greenwich • Hyde • Kensington • Regent • Richmond • St. James |
**Gran Barcelona** (prevedeno **Velika Barcelona**) je konurbacija u saveznoj državi Anzoátegui, na sjeveroistoku Venecuele. 

Tu konurbaciju formiraju gradovi Barcelona - Puerto La Cruz - Lechería i Guanta, u njoj po popisu stanovnika iz 2015. živi 1.016.000 stanovnika.

Gran Barcelona ima ukupni BDP od 14.068.000 $, što osigurava paritet kupovne moći po stanovniku od nekih 16,088 $, po tom je druga iza Caracasa. Između 1960-ih i 90-ih to je bila najposjećenija turistička destinacija u Venezueli, nakon Margaritinog otoka, koju je godišnje posjetilo oko 1.300.000 ljudi.

Gran Barcelona je najveća urbana aglomeracija na sjeveroistoku Venezuele. Tu su smještena brojna Industrijska Ipoduzeća i sjedišta brojnih financijsko - trgovačkih kompanija, uz brojne urede Venezuelanske državne naftne kompanije Petróleos de Venezuela.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Gran Barcelona - Sumario*" (španjolski). Declaracion. Pristupljeno 19. 11. 2017. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

***Gran Barcelona*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gran Barcelona - Sumario*[*mrtav link*] (`es`)
*Zeppelin NT*

 *Ukoliko ste tražili rok bend, v. Led cepelin.*
**Cepelin** je tip vazdušnog broda kojeg je razvio grof Ferdinand fon Cepelin početkom 20. veka baziranog na ranijim nacrtima Davida Švarca.

U pitanju je letelica lakša od vazduha vretenastog, izduženog, oblika sa sopstvenim pogonom. Često se koristi reč ***dirižabl*** koja potiče od francuske reči *dirigeable* ("upravljiv").

Prvu ovakvu letelicu je napravio konstruktor srpskog porekla Ognjeslav Kostović Stepanović još 1888. godine, ali nikad nije poletela. Njeno konstruisanje je držao u tajnosti ali ga je tragični požar sprečio da je proba u vazduhu. Grof Cepelin je došao na sličnu ideju gledajući upotrebu balona u Francusko-Pruskim ratovima pri opsadi Pariza mada je čuo i za sličnu upotrebu tokom Američkog građanskog rata. Osmislio je letelicu 1890. godine, na osnovu nacrta Davida Švarca, ali je u konstruisanje krenuo 1899. godine. Prva uspešna demonstracija letelice obavljena je 2. juna 1900. godine na jezeru Konstanca. Prototip je nazvan LZ1, bio je dugačak 128 metara i imao je dva Dajmler motora od 10.6 kW.

LZ1 je prva letelica korišćena za komercijalne letove počevši od 1909. godine. Do 1914. godine je Nemačko aero-udruženje obavilo 1500 vazdušnih letova prevozeći 35.000 putnika bez ijedne nezgode. 
Nemačko vazduhoplovstvo 1909. godine u naoružanje uvodi model Z1, a tokom I Svetskog rata je masovno korišćen u izviđačke ali i bombarderske svrhe. Desetine letova su izvedene nad teritorijom Velike Britanije tokom kojih su izbačene tone bombi uz manji vojni ali značajni psihološki efekat.
Nemački poraz u I Svetskom ratu je zaustavio razvoj ovog vida vazdušnog transporta sve do 1920-ih kada kreće renesansa. Tako je 1924. godine u Sjedinjenim Američkim Državama konstruisan ZR-1, prva američka letelica, a 12. oktobra je ZR-3 "USS Los Angeles" obavio prvi transatlantski let dug 8050 kilometara koji je trajao 82 sata i 2 minuta. Vrhunac je 1930-ih kada letelice LZ127 Graf Zeppelin i LZ129 Hindenburg obavljaju prve transatlantske letove.

Najpoznatiji događaj iz istorije ovih letelica je tragedija cepelina Hindenburg. Hiljade gledalaca na pristaništu kod Lejkhursta, Nju Džerzi, je prisustvovalo 6. maja 1937. pristajanju vazdušne lađe LZ129 "Hindenburg" duge 245 metara koja se u roku od par sekundi pretvorila u ogromnu leteću buktinju i kada je stradalo 35 od 97 putnika i članova posade. Tada se radio prenos pristajanja čuda nemačkog inženjerskog savršenstva pretvorio u prvi medijski spektakl direktnog prenosa velike katastrofe. Taj događaj je zapečatio sudbinu ove grane vazduhoplovne industrije.

Devedesetih godina XX veka dolazi do oživljavanja ideje cepelina. Međutim ovoga puta za turističke i reklamne svrhe. Nove letelice, naziv im je Zeppelin NT, više nisu grandioznih dimenzija i mnogo su bezbednije.

***Cepelin*** na Wikimedijinoj ostavi
**Gian Gastone de' Medici** (Firenca. 1671. - Firenca, 9. jul 1737.), bio je posljednji član Dinastije Medici koji je bio Veliki vojvoda Toskane od 1723. do 1737.

Biografija
----------

Kad mu je otac Cosimo III umro - 1723. u dubokoj starosti u 81. godini, Gian Gastone ga je naslijedio kao boležljivi istrošeni bonvivan od 53 godina, koji nije imao nikakvih vladarskih ambicija a ni sposobnosti.

Velike everopske sile su već 1718. godine odredile da bi tron Velikog Toskanskanskog Vojvodstva trebalo predati - Carlosu Bourbonskom (budućem španjolskom kralju Carlosu III) kad se Dinastija Medici ugasi, budući da Gian Gastone nije imao muškog nasljednika. 
Kako je međutim Carlos III bio zauzet drugim brigama i poveo vojsku u osvajanje Napuljskog Kraljevstva, što je nakraju rezultiralo Mirovnim ugovorom sklopljenim 1735. on je svoje pravo na toskanski tron prenio na 
Franza I Lotarinškog vojvodu i supruga Marije Terezije od Austrije.

Gian Gastone je morao prihvatiti sve donešene odluke, na kraju je Španjolska povukla sve svoje garnizone iz Toskane, pa su 
austrijski vojnici zauzeli njihovo mjesto i zakleli se na vjernost Gian Gastonu 5. februara 1737.

Gian Gastone je umro pet mjeseci kasnije, i na taj način doveo do kraja dinastije Medici.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Gian Gastone*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 12.5. 2018.

Vanjske veze
------------

***Gian Gastone de' Medici*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gian Gastone* (`en`)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik: | **Veliki vojvoda Toskane (1723.- 1737.)** | Nasljednik: |
| **Cosimo II** | **Franz I Lotarinški** |
Mitropolit Amfilohije (Radović), **egzarh Pećkog trona**
**Egzarh** (grč. *éksarkhos* : vojvoda, vođa, kolovođa; predvodnik, starješina; odličnik; započinjatelj), po *Pravoslavnom rječniku* i *Klaićevom rječniku* - poglavar ili rukovodilac neznabožačkih žrečeva u staroj Grčkoj, glavni žrec u hramu; potom - građanski upravitelj dijeceza, administrativnih jedinica na koje je Konstantin Veliki bio podijelio svoje carstvo. Kasnije je taj administrativni naziv dobio crkveno-kanonsku upotrebu. Pretpostavlja se da su egzarsi u staroj crkvi bili episkopi dijeceza, koji već polovinom VI. vijeka gube na svom značaju: ili tako što po svojim funkcijama bivaju izjednačeni s drugim crkvenim ličnostima, ili tako što ih viša vlast ukida kao nepotrebne. Danas je egzarh samostalni predstavnik (nešto između mitropolita i patrijarha) cijele crkve ili njenog dijela, koji ima punu vlast. Poglavar samostalne crkve ili niza nacionalnoistorodnih eparhija

Po *ELZ-u*, *HER-u* i *HOL-u*, vojnički zapovjednik bizantskog egzarhata kojemu je povjerena i civilna vlast; carski namjesnik u egzarhatu; namjesnik bizantskog cara u njegovim talijanskim posjedima, u Gornjoj Italiji. U istočnoj crkvi, mitropolit, obično u glavnim gradovima kasnoantičkih prefektura (u Aleksandriji, Antiohiji, Kapadokiji itd.). U pravoslavlju, patrijaršijski namjesnik koji zastupa patrijaršijsku vlast (u Rusiji od Petra Velikog, u Bugarskoj od 1872. godine; primas Bugarske pravoslavne crkve nosi titulu egzarha od 1870-1953: egzarh bugarski.

Danas u Srpskoj pravoslavnoj crkvi (SPC) dva mitropolita imaju i titulu egzarha: arhiepiskop cetinjski, mitropolit crnogorsko-primorski, zetsko-brdski i skenderijski i egzarh Pećkog trona Amfilohije (Radović) te mitropolit Hrizostom arhiepiskop sarajevski, mitropolit dabrobosanski i egzarh Dalmacije. 

---

**Izvori**: 

* *ELZ*, *HER*, *HOL*, *Jurančič*, *MEP*, *RMS*, *RSANU*, *Vujaklija*
* Srpska pravoslavna crkva Arhivirano 2011-02-24 na Wayback Machine-u
* Mitropolit Amfilohije (Radović) Arhivirano 2010-12-16 na Wayback Machine-u
Poljska 1936. godine; jarkim bojama označena vojvodtsva uključena u projekt COP
**Centralni industrijski okrug** (poljski: , skraćeno **COP**) je industrijska oblast Poljske, odnosno ekonomski projekt koji je 1936. godine pokrenula vlada tadašnje poljske države sa ciljem industrijalizacije i modernizacije zemlje, kao i što bolje pripreme za eventualni svjetski sukob. Glavni pokretač plana bio je ekonomist i ministar financija Eugeniusz Kwiatkowski. Plan se službeno počeo provoditi 1. septembra 1936. i trebao je trajati četiri godine - do 1. septembra 1940. godine. Njegov ključni dio je bio izgradnja što je moguće više industrijskih postrojenja, kao i odgovarajućih transportnih veza i infrastrukture u centralnom dijelu države. Osim ekonomske svrhe - poticanja razvoja relativno zapuštenog dijela Poljske - bio je motiviran i vojnim obzirima, odnosno nastojanjem da Poljska razvije vlastitu vojnu industriju kako ne bi ovisila o uvozu i nadoknadila zaostajanje u modernom naoružanju u odnosu na susjedne države; centralna lokacija, relativno daleka od granica sa nacističkom Njemačkom i SSSR.om je takošer strateške industrijske pogone trebala učiniti manje ranjivom u odnosu na strane napade. Izgradnja novih industrijskih pogona je također trebala smanjiti nezaposlenost, koja je bila jedan od izuzetno teških problema u Velikom ekonomskom krizom pogođenoj Poljskoj.

COP je predstavljao izuzetno ambiciozan projekt, za koga je bila predviđena za tadašnje standarde izuzetno visoka svota od 3 milijarde zlota. Gotovo u potpunosti je financiran javnim novcem, te je do 1939. godine činio oko 60 % svih javnih investicija. COP je do 1939. godine, velikim dijelom zbog nedostatka sredstava, tek djelomično uspio ostvariti svoje ciljeve. Njegovu sigurnost je, međutim, kompromitiralo komadanje Čehoslovačke, nakon koga su Nijemci dobili operativnu osnovicu da ga ugroze sa južnih poljskih granica. Tvorci COP-a također nisu uzeli u obzir i mogućnosti modernog ratnog zrakoplovstva, odnosno ranjivost koncentriranih industrijskih postrojenja na strateško bombardiranje.

COP je prestao postojati kada je 1939. nakon njemačke invazije uništena poljska država. Nakon oslobođenja 1945. su njegova postrojenja novi komunistički vlastodršci iskoristili kao temelj za vlastiti projekt industrijalizacije.
**Centralni komitet Saveza komunista Jugoslavije** (**CK SKJ**) je bio najviši rukovodeći organ u Savezu komunista Jugoslavije (SKJ) između dva Kongresa.

Od aprila 1919. do juna 1920. godine nazivao se **Centralno partijsko veće SRPJ(k)**, od juna 1920. do februara 1925. godine **Centralno partijsko veće KPJ** i od februara 1925. do Šestog kongresa KPJ, novembra 1952. godine, **Centralni komitet KPJ**.

CK SKJ je bio državni organ u Jugoslaviji, u kojem su bili zastupljeni predstavnici partije iz svih jugoslovenskih republika i pokrajina.

Godine 1963, umesto funkcije generalnog sekretara uvedena je funkcija predsednika SKJ, a Josip Broz Tito je tu funkciju obavljao do svoje smrti, maja 1980. godine. Nakon njega, redosled predsednika je bio sledeći:

* Lazar Mojsov (1980-1981)
* Dušan Dragosavac (1981-1982)
* Mitja Ribičič (1982-1983)
* Dragoslav Marković (1983-1984)
* Ali Šukrija (1984-1985)
* Vidoje Žarković (1985-1986)
* Milanko Renovica (1986-1987)
* Boško Krunić (1987-1988)
* Stipe Šuvar (1988-1989)
* Milan Pančevski (1989-1990)

Centralni komitet je nestao sa političke scene januara 1990. godine, raspadom Saveza komunista Jugoslavije.

Vidi još
--------

* Članovi Centralnog komiteta KPJ-SKJ
Pejzaž sa masiva
Lokacija Središnjeg masiva
**Središnji** ili **Centralni masiv** (francuski: *Massif Central*) je gorje u južnom dijelu središnje Francuske. 

Planine i visoravni, koje tvore ovo gorje, nastali su kao produkt vulkanizma koji je utihnuo posljednjih 10.000 godina. Središnji masiv zapravo je skup planinskih nizova, te najveće izvorište voda u Francuskoj. Teško je prohodan i slabo naseljen, s vrlo nepovoljnom i kišovitom klimom.

Jezgra masiva su planine Mageride s visinom od 1.000 m, na istoku se nalazi veći broj depresija, a južnije od njih smjestio se planinski niz Cevennes. Dalje, zapadno, pruža se vapnenačka zaravan Causses. Prema sjeveru Središnji masiv se sužava i cijeli je pod šumom, osim planine Auvergne, na kojoj se dižu ostaci vulkana Mont Dore. 

Dolina rijeke Rhône, dijeli ga od Alpa na istoku.
Stanovništvo se bavi stočarstvom,jer je ova regija s poljoprivrednog gledišta siromašna. 
Jedan je od najpoznatijih sirarskih krajeva u Francuskoj, gdje se proizvodi čuveni sir Roquefort. Stanovništvo živi u velikim selima.

Središnji masiv svjetski je poznat po termalnim vodama (Vichy).

Termin Središnji masiv je novijeg porijekla i prvi put se pojavio 1841.

Vanjske poveznice
-----------------

* Park prirode

Koordinate: 45°46′30″N 2°58′00″E﻿ / ﻿45.77500°N 2.96667°E﻿ / 45.77500; 2.96667

***Centralni masiv*** na Wikimedijinoj ostavi
**Celldömölk** čita se *Celdemelk* (hrvatski: *Demlak*, njemački: *Kleinmariazell*) je grad na sjeverozapadu Mađarske od 10,927 stanovnika, koji administrativno podpada pod Županiju Vas.

Geografske karakteristike
-------------------------

Celldömölk leži duž lijeve obale riječice Marcal nedaleko od austrijske granice.
udaljen 25 km istočno od administrativnog centra Szombathelya.

Historija
---------

Najstarije naselje Pórdömölk prvi put je dokumentirano 1252. pod imenom *ecclesia Sancta Marie de Demunk*, ali se transformacija u grad dogodila tek u 20. vijeku, kad su se tadašnja sela Kiscell i Nemesdömölk ujedinila 1903. i formirala Celldömölk, zatim su im se 1950-ih pridružilli Alsóságot i Izsákfát. Nakon tog je Celldömölk - 1978. dobio status grada.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Italija, Pagnacco
* Italija, Serramazzoni
* Austrija, Neudau
* Rumunjska, Sângeorgiu de Pădure
* Ukrajina, Mukačevo

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Hungary: Vas" (engleski). City population. Pristupljeno 01. 06. 2016.

Vanjske veze
------------

***Celldömölk*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Celldömölka* (`hu`)

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
Ne poistovijećivati sa Dragan Marković (novinar).

**Dragan Marković Palma** rođen je 1960. godine. Privatni je preduzetnik, vlasnik kompanije koja zapošljava preko 100 radnika i u čijem sastavu, osim televizije "Palma plus" (koja pokriva 2/3 prostora Srbije) posluje i preduzeće za transport i trgovinu. Proglašen je za najboljeg menadžera i preduzetnika Srbije u 1995. godini. U slobodno vreme podvoditelj maloletnica za šta nikada pravno nije odgovarao.

Dragan Marković Palma je srpski političar koji je stekao srednjoškolsko obrazovanje. U politički život uključuje se 1993. godine kada sa Željkom Ražnatovićem Arkanom i Borislavom Pelevićem osniva Stranku srpskog jedinstva. U toj stranci ostaje do 2003. godine.

Godine 2004. osniva stranku Jedinstvena Srbija, koja osvaja najviše glasova u Jagodini i Pomoravlju. Na parlamentarnim izborima 2007. godine, ušla je u koaliciju sa Demokratskom strankom Srbije i Novom Srbijom. Stranka jedinstvene Srbije dobila je dva poslanička mesta.

Dragan Marković Palma trenutno obavlja dužnost predsednika opštine Jagodina. U vreme njegovog mandata opština Jagodina doživljava velike ekonomske promene. Po prvi put Jagodina dobija zoološki vrt i *Aqua Park*.
**Dragan Kapičić**, (rođen 7. avgusta 1948. godine) je bivši jugoslovenski košarkaš. Igrao je za košarkaški klub Crvena zvezda od 1966. do 1975. godine. Igrao je i u Košarkaškom klubu Saturn iz Kelna u Nemačkoj. Najbolji strelac u istoriji Crvena zvezda. Sa KK Crvena zvezda je osvojio dva puta domaći šampionat (1969. i 1972. godine). Osvajač domaćeg Kup takmičenja tri puta (1971, 1973. i 1975. godine). Krunu klupske karijere čini osvajanje Kupa pobednika kupova 1974. godine u Udinama protiv Zbrojovke iz Brna.

Na Evropskim prvenstvima za reprezentaciju Jugoslavije igrao je na 30 utakmica, na Svetskim prvenstvima odigrao je 13 utakmica, 9 utakmica na Olimpijskim igrama i 19 na Balkanskim igrama. Ukupno je odigrao 169 utakmica za reprezentaciju Jugoslavije. Postigao je na tim utakmicama ukupno 1.484 koša. Osvajač je sedam zlatnih medalja: 1968 - Balkanijada, 1969 - Balkanijada, 1970 - Balkanijada, 1970 - Svetsko prvenstvo u Ljubljani (gde je Jugoslavija osvojila prvo zlato), 1972 - Balkanijada, 1973 - Balkanijada, 1975 - Evropski šampionat u Beogradu. Osvojio je i tri srebrne medalje: 1969 - Evropsko prvenstvo u Kazerti i Napulju (Italija), 1971 - Evropsko prvenstvo u Esenu Nemačka i 1974 - Svetsko prvenstvo u San Huanu (Portotiko). 

Diplomirao na Višoj ekonomskoj školi odsek spoljna trgovina. Oženjen je Bebom Žugić, glumicom sa kojom ima dva sina. Po završetku košarkaške karijere otvorio kafić "Galerija" poznat po okupljanju sportista.

Dragan Kapičić je 19. aprila 2007. izabran za predsednika Košarkaškog saveza Srbije. Otac mu je poznati Jovo Kapičić.

Njegov sin je glumac Stefan Kapičić.
Ne poistovijećivati sa Dragan Marković Palma.

**Dragan Marković** (3. novembar 1927. — 12. mart 1996.) bio je poznati jugoslovenski i srpski novinar, političar i scenarista.

Biografija
----------

Marković je rođen 3. novembra 1927. u Valjevu. Završio je gimnaziju u Beogradu.

Bio je član SKOJ-a od 1942 a u zimu 1943/1944 uhapsila ga je Specijalna policija i bio je proveden u logor u Smederevskoj Palanci čiji je zvanični naziv bio Zavod za prinudno vaspitanje omladine.

Iz tog ljotićevskog zavoda, u kome je bilo izolovano 1270 omladinaca sa područja čitave Srbije, Dragan Marković je pobegao u partizane a iz NOVJ je izašao sa odlikovanjima i sa činom.
Započeo je studije na Pravnom fakultetu pa prešao na žurnalistiku na Novinarsko i diplomatskoj visokoj školi osnovanoj 1948 a ukinutoj 1953. godine. Novinarstvom se počinje baviti 1947 u listu „Krila armije" (1947-1952), pa prelazi u „Borbu„ (1952-1954), zatim u „Komunist", pa u list „Politika" gde su ga zapazili u tekstovima iz svakodnevnog života,koje su tada stari novinari zvali „društvena hronika".

Dobio je jugoslovensku nagradu za publicistiku u Zagrebu 1965 godine za knjigu „Jesmo li ljudi" po istoimenom tekstu koji je napisao u listu „Politika" (surova priča o nasilnom iseljavanju jedne radničke porodice usred zime iz jedne mansarde).

Bio je glavni urednik dnevnog lista „NIN od 1975. do 1981. godine, a od 1982. do 1986. godine urednik dnevnog lista Politika. Bio je poslanik u skupštini Srbije i član Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije. Bio je i član Saveznog odbora Saveza novinara Jugoslavije u periodu od 1976. do 1981. godine.

Napisao je sledeće knjige:

* Hronika u Beogradu pod okupacijom
* Zabranjeni život ( po ovom delu je nastala serija Otpisani )
* Fabrike radnicima
* Jesmo li ljudi
* Tito-život i rad
* Istina o Golom otoku
* Josip Broz Tito i Goli Otok

Osim politike i novinarstva , najpoznatiji je i po pisanju scenarija za serije Otpisani (1974) i Povratak otpisanih (1978).

U prvoj saradnji sa rediteljom Miomirom Stamenkovićem u produkciji Bosna film Sarajevo je 1971. godine po njegovom scenariju koji je zajedno pisao sa Lukom Pavlovićem realizovan film Klopka za generala. Godine 1974. stupa u saradnju sa dramaturgom , producentom i direktorom produkcije Centar film Beograd Dušanom Perkovićem i zajedno su uradili scenarija za sledeće filmove SB zatvara krug (1974), Neka druga žena (1981) ,Opasni trag (1984) koji su po svojoj tematici bili kriminalistički žanr i triler a čiju režiju je potpisao Miomir Stamenković.

Bio je dvostruki dobitnik Ordena za hrabrost.

Umro je 12. marta 1996. godine u Beogradu.

Spoljašnje veze
---------------

* Dragan Marković na IMDb-u (`en`)
* biografija na www.uns.rs
* list Vreme:Kako je otpisivan autor Otpisanih ( tekst povodom 40 godina tv serije „Otpisani"
Ne poistovijećivati sa Druzila od Mauretanije (rođena 5).
Druzia u "Promptuarii Iconum Insigniorum"
**Druzila od Mauretanije** (latinski: , grčki: , 38 - ?) bila je mauretanska princeza, odnosno kćer-jedinica posljednjeg mauretanskog kralja Ptolemeja od Mauretanije i kraljice Julije Uranije.

Kada je imala dvije godine, njenog oca je pogubio rimski car Kaligula, a nekoliko godina kasnije je Mauretanija anektirana u Carstvo. Druzila je to vrijeme najvjerojatnije provela u Rimu na dvoru carske porodice. Oko 53. Klaudije je uredio njen brak za Marka Antonija Feliksa, grčkog oslobođenika i guvernera Judeje. Između 54-56. Feliks se od nje razveo kako bi se mogao oženiti za jevrejsku princezu. Druzila se poslije toga udala za Sohema, kralja grada Emesa u Siriji, člana ugledne dinastije. Rodila mu je sina Gaja Julija Aleksiona koji će kasnije postati kralj.

Preci
-----

**Preci Druzile od Mauretanije** 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 16. Hijempsal II od Numidije |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 8. Juba I od Numidije |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 4. Juba II of Numidia |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 2. Ptolemej od Mauretanije |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 20. Marko Antonije Kretik |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 10. Marko Antonije |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 21. Julia Antonia |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 5. Kleopatra Selena II od Egipta |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 22. Ptolemej XII Aulet |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 11. Kleopatra VII Filopator, kraljica Egipta |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 23. Kleopatra V od Egipta |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 1. **Druzila od Mauretanije** |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 3. Julia Urania |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

Izvori
------

* Plutarh, *Usporedni životi*
* Dio Cassius, *Rimska historija*
Wilt Chamberlain je bio jedan od najdominantnijih igrača u povijesti NBA.
**Centar** je jedna od pet košarkaških pozicija. Centar je najčešće visok igrač koji je snažan i ima veliku tjelesnu masu (težinu). Tipičan centar je uglavnom viši od 2,08 m. U mnogim slučajevima centri koriste svoju masu i visinu za zabijanje koševa, a u obrani su često ključ pobjede svoje momčadi jer sprječavaju postizanje koševa unutar reketa. Često su najbolji skakači svojih momčadi i blokeri. Centar koji posjeduje veličinu, atletizicam i košarkašku vještinu predstavlja dominantnost svoje momčadi, poput Shaquille O'Neala i Yao Minga.

| * p
* r
* u
Košarkaške pozicije |
| --- |
| Bekovi | 

|  |  |
| --- | --- |
| 1 (organizator igre) | 
* Plejmejker (PG)
* Kombo bek (PG/SG)

 |
| 2 (krilo) | 
* Bek šuter (SG)
* Bek-krilo / Svingman / Krilo (SG/SF ili SG/PF)

 |

 | An overview of a basketball court where players would be positions |
| Krila | 

|  |  |
| --- | --- |
| 3 (krilo) | 
* Nisko krilo (SF)
* Krilni bek (PG/SF ili PG/PF)

 |
| 4 (reket) | 
* Krilni centar (PF)
* Kombo krilo / Proširena četvorka (SF/PF)

 |

 |
| Centar | 

|  |  |
| --- | --- |
| 5 (pivot) | 
* Centar (C)
* Krilo-centar / Bigman (SF/C ili PF/C)

 |

 |
| 
* Kapetan
* Glavni trener
* Suci i službene osobe

 |
Koordinate: 46°26′28″N 11°18′53″E﻿ / ﻿46.4412°N 11.3148°E﻿ / 46.4412; 11.3148

**Eisack** ili **Izark** (njemački: *Eisack*, talijanski: *Isarco*, latinski: *Isarcus*, starogrčki: Ἴσαρχος) je rijeka u sjevernoj Italiji, druga po veličini rijeka u Južnom Tirolu. Njezin je izvor u blizini Brennerskog prijevoja i nalazi se na nadmorskoj visini od oko 1.990 metara. Rijeka crpe vodu iz oblasti površine od oko 4.200 km². Nakon oko 96 km utječe u rijeku Adige južno od grada Bolzana. Rijeka prvo teče kroz dolinu Wipptal, a nakon naselja Vahrn kroz Eisacktal. Izvor ove rijeke opjevan je u pjesmi *Bozner Bergsteigerlied* (sh. *Pjesma bolzanskih gorštaka*) kao sjeverna granica južnotirolske domovine.

Veći gradovi i sela duž toka rijeke su Sterzing, Franzensfeste, Bressanone (Brixen), Klausen, Waidbruck te Bolzano ‒ glavni grad pokrajine. U Brixenu se rijeka stapa s Rienzom. Među manjim pritokama su Ridnauner Bach, Pflerscher Bach, Pfitscher Bach, Villnößer Bach, Derjon, Braibach (poznat i kao Tierser Bach), Eggentaler Bach te Talfer koji istječe iz Sarentina.

Vodeni tok Eisacka intenzivno se koristi za proizvodnju električne energije. U blizini Franzensfestea, Klausena i Waidbrucka postavljene su brane za hidrolektrane.

Vanjske veze
------------

***Eisack*** na Wikimedijinoj ostavi

* Izvješće o kvaliteti vode rijeke Eisacka (`de`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 2875148574388724430001
* LCCN: sh85068333
* GND: 4013995-5
* BNF: cb12360651r (podaci)

 |
**Charles Harvey Gould** (21.8. 1847 – 9.4. 1917.)
je bio američki profesionalni igrač bejzbola u počecima profesionalne ere tog sporta.

Rođen je u Cincinnatiju gdje se 1866. pridružio lokalnom amaterskom klubu *Buckeye*, te igrao u nacionalnoj amaterskoj ligi NABPP. Dvije godine kasnije se priključio gradskom suparniku Buckeyea zvanom *Cincinnati Red Stockings* koji je pod vodstvom Harryja Wrighta postao prvi profesionalni bejzbol klub u SAD i svijetu.

Gould je bio poznat jedini domaći član legendarne postave koja je bila nepobijeđena u sezoni 1869. Godinu dana nakon što se klub ponovno postao amaterski, Wright je Goulda pozvao da mu se pridruži u novom klubu koji se natjecao u prvoj profesionalnoj ligi NA.

Taj klub je bio *Boston Red Stockings*, ali je u njemu Gould proveo samo dvije godine. Nakon toga je uglavnom igrao u manjim klubovima.

Umro je u njujorškoj četvrti Flushing.

Literatura
----------

* Baseball-Reference. "Charlie Gould". Retrieved 2006-08-28.
* Ellard, Harry ([1908] 2004). *Base Ball in Cincinnati: A History*. Jefferson, NC: McFarland & Co. ISBN 0-7864-1726-9
* Retrosheet. "Charlie Gould". Retrieved 2006-08-29.
* Find-a-Grave. "Charles Harvey Gould". Retrieved 2006-08-28.
* Wright, Marshall (2000). *The National Association of Base Ball Players, 1857-1870*. Jefferson, NC: McFarland & Co. ISBN 0-7864-0779-4
**Gradska općina** ili **gradska opština** (slovenski *mestna občina*) oblik je lokalne samouprave reguliran slovenskim Zakonom o lokalnoj samoupravi. Prema odredbi članka 16. grad može dobiti status gradske općine ako ima više od 10.000 stanovnika, a uz to je zemljopisno, gospodarsko i kulturno središte područja koje gravitira prema njemu. Iznimno, grad može dobiti takav status i iz povijesnih razloga.

Slovenska država može na tako organiziranu upravnu jedinicu prenijeti obavljanje određenih zadataka iz svoje nadležnosti koji se odnose na razvoj područja za koje je organizirana.

Spisak slovenskih gradskih opština
----------------------------------

U Sloveniji postoji 11 gradskih općina:

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Celje |  | www.celje |  |
| Koper |  | www.koper |  |
| Kranj |  | www.kranj |  |
| Ljubljana |  | www.ljubljana |  |
| Maribor |  | www.maribor |  |
| Murska Sobota |  | www.murska-sobota |  |
| Nova Gorica |  | www.nova-gorica |  |
| Novo Mesto |  | www |  |
| Ptuj |  | www.ptuj |  |
| Slovenj Gradec |  | www.slovenj-gradec Arhivirano 2020-10-20 na Wayback Machine-u |  |
| Velenje |  | www |  |
**Dragan Jerković** (Metković, 8. prosinca 1975.) hrvatski je rukometni vratar, koji trenutno igra za francuski US Creteil Pariz.

Do sada je 55 puta nastupa za hrvatsku rukometnu reprezentaciju, s kojom ima srebro sa EURA u Norveškoj 2008.

Biografija
----------

Počeo je u rodnom Metkoviću, potom je igrao u splitskom Brodomerkuru s kojim dolazi do polufinala Kupa EHF-a, a povratkom u RK Metković Jambo osvaja 2001. Kup EHF-a , godinu dana poslije došao do finala istog natjecanja. Nakon toga odlazi na 4 sezone u njemački ThSV Eisenach, te kratko i u SV Post Schwerin. Na jednu sezonu se vraća u Hrvatsku i brani za RK Agram Medveščak Zagreb. 2006. odlazi u švicarski Kadetten Schaffhausen s kojim osvaja švicarsko prvanstvo i kup. Već kao prekaljeni vratar dolazi iz Kadetten Schaffhausena u R.K. Croatia Osiguranje Zagreb. Sezonu potom, nakon odbijanja posudbe u matični RK Metković, suspendiran je i prebačen u drugu momčad. Početak 2009. dočekao je na novoj destinaciji, u portugalskom Portu. gdje igra jednu sezonu iza koje u lipnju 2010. potpisuje trogodišnji ugovor s francuskim US Creteil Pariz 

2001. godine proglašen je najboljim vratarem u Hrvatskoj, a 2007. osvaja istu titulu u Švicarskoj.

Izvori
------

1. ↑  Metković pobjednik Kupa EHF-a Arhivirano 2014-07-18 na Wayback Machine-u, metkovic.hr
2. ↑  "Intervju s Draganom Jerkovićem" Arhivirano 2008-09-13 na Wayback Machine-u, croatia.ch
3. ↑  "Dragan Jerković došao, a Jurca odlazi iz Zagreba"[*mrtav link*], 24 sata
4. ↑  "Dragan Jerković završio kao pojačanje za Porto"[*mrtav link*], 24 sata
5. ↑  Prelazak u Pariz (`de`)
6. ↑  Najbolji vratar Švicarske Arhivirano 2016-03-14 na Wayback Machine-u, metkovic.hr

| * p
* r
* u
Sastav Hrvatske  na  EHF Euru 2008. – 2. mjesto |
| --- |
| 
* 2 Kaleb
* 3 Sulić
* 4 Balić
* 5 Duvnjak
* 6 Lacković
* 9 Vori
* 10 Dominiković
* 13 Horvat
* 14 Vuković
* 16 Jerković (12 Somić)
* 18 Špoljarić
* 19 Metličić (c)
* 22 J. Valčić (23 Vukić)
* 23 T. Valčić
* 25 Alilović
* 27 Čupić
* Izbornik: Červar

 | Hrvatska |
**Galdovo** je predgrađe grada Siska na cesti prema Popovači.

O počecima Galdova, kao i o njegovu razvoju sve do 1950. ne zna se mnogo.

U blizini ovog naselja izgrađen je sisački Stari grad, utvrda oko koje se 1593. odigrala Bitka kod Siska, pa je Galdovo vjerojatno bilo bojno polje.

Galdovo je najvjerojatnije nastalo nakon povećanog razvoja industrijske proizvodnje u Sisku tj. otvaranjem Rafinerije nafte Sisak i termoelektrane. Budući da Sisak do tada nije imao većih stambenih kapaciteta, radnici su se počeli naseljavati u okolnim selima, Budaševu, Topolovcu i dr. ali i na jednom polju, budućem Galdovu. Tada to još nije bio poželjna lokacija, i to najviše radi močvare i opasnosti od poplave, jer se nalazi uz obalu Save, ali je zemljište bilo jeftino, a nekada i besplatno. Tijekom godina, kako se Sisak povećavao, ljudi su dolazili u Galdovo koje je postalo atraktivno zbog izgradnje nasipa uz Savu i isušivanja močvare. Dolaze ljudi iz raznih krajeva, često iz Moslavine, ali i iz daljega, pa čak i iz Mađarske. Početkom 1950-ih Galdovo doživljava porast zbog novoizgrađene ceste Zagreb-Beograd, koja je prolazila kroz njega.

1963. godine grade se osnovna škola i ambulanta, te društveni dom s diskotekom. Do 1968. godine Galdovački su vjernici pripadali sisačkoj župi sv. Križa, ali tada dolaze franjevci konventualci i grade župnu crkvu sv. Josipa Radnika, uz poteškoće s tadašnjom komunističkom vlašću. Oko 1984. gradi se benzinska postaja. 

Danas Galdovo ima oko 6.500 stanovnika, i pripada kao kvart pod grad Sisak, ali ljudi ipak još uvijek smatraju Galdovo cjelinom za sebe.
Američka sekretarica unutrašnjih poslova Gale Norton
**Gale Ann Norton** (11.3. 1954.-) je 48. američki sekretar za unutrašnje poslove, trenutno u ostavci. 

Gale Norton je 1978. godine diplomirala pravo na Univerzitetu u Denveru i priključila se Libertarijanskoj stranci. Tamo se istakla kao zagovornik stavova da je odsutstvo intervencije države, odnosno slobodno tržište najbolja garancija zaštite okoline. 

Godine 1991. Gale Norton je postala glavni državni advokat Colorada, i na toj funkciji ostala do 1999. godine. U međuvremenu se priključila Republikanskoj stranci te je 1996. godine pokušala ishoditi nominaciju za američki Senat. Tada ju je porazio Wayne Allard, što mnogi tumače njenim liberalnim stavovima o abortusu.

Nakon pobjede Georgea W. Busha na predsjedničkim izborima 2000. Gale Norton je imenovana, a potom potvrđena na mjesto sekretara za unutrašnje poslove u njegovoj administraciji.

10.3. 2006. je najavila svoju ostavku te planove da formalno odstupi krajem marta. 16.3. 2006. Bush je nominirao Dirka Kempthornea, guvernera države Idaho, kao njenog nasljednika.

Eksterni linkovi
----------------

* Gale Norton's Anti-Environmental Background Arhivirano 2006-02-13 na Wayback Machine-u from the Sierra Club
* Gale Norton at Sourcewatch
* Face to Face with Honesty in the DOI
* Profile : Gale Norton Voltaire Network, Sept. 17, 2004
* Gale Norton search on High Country News Arhivirano 2007-09-28 na Wayback Machine-u

***Gale Norton*** na Wikimedijinoj ostavi
**Dvoelektronska tricentarska veza** je elektronski oskudna hemijska veza gde tri atoma dele dva elektrona. Kombinacijom tri atomske orbitale se formiraju tri molekulske orbitale: jedna vezujuća, jedna *ne*vezujuća, i jedna *anti*vezujuća. Dva elektrona idu u vezujuću orbitalu, što dovodi do net vezujućeg efekta i formiranja hemijske veze između sva tri atoma. U mnogim uobičajenim vezama ovog tipa, vezujuća orbitala je pomerena u smeru dva od tri atoma, umesto da bude ravnomerno raspodeljena među sva tri. Najjednostavniji primer 3c-2e veze je trivodonični katjon, H3. Još jedan primer 3c-2e veze su divodonični kompleksi.

Jedinjenja bora
---------------

Rezonantne strukture 3c-2e veze diborana.
Diboran. Dva centralna atoma vodonika su simultano vezana za oba atoma bora u 3c-2e vezama.
*Dvoelektronske tricentarske veze* se često javljaju u jedinjenjima bora, poput diborana (B2H6). Monomer BH3 je nestabilan pošto je atom bora okružen sa samo šest valentnih elektrona, i stoga da bi se formirala stabilna elektronska konfiguracija bliža oktetu, deli elektrone sa B−H vezom drugog atoma bora, formirajući **B−H−B** vezu sa 3-centra-2-elektrona. U diboranu, postoje dve takve veze: dva H atoma premoštavaju dva B atoma, ostavljajući dva dodatna H atoma u uobičajenim B−H vezama na svakom atomu bora.

Dva elektrona (koja odgovaraju jednoj vezi) u **B−H−B** vezujućoj molekulskoj orbitali su raspoređena preko tri internuklearna prostora. Red veze svake B−H interakcije je 0,5, i stoga su premoštavajuće B−H veze slabije i duže od terminalnih B−H veza, kao što to pokazuju dužine veza na strukturnom dijagramu. 

Ovaj šablon vezivanja je isto tako prisutan u trimetilaluminijumu, koji formira dimer Al2(CH3)6 sa atomima ugljenika dve metil grupe u pozicijama premoštavanja. Ovaj tip veze se takođe javlja u jedinjenjima ugljenika, gde se ponekad naziva hiperkonjugacijom.

Vidi još
--------

* Četvoroelektronska tricentarska veza

| * p
* r
* u
Hemijske veze |
| --- |
| **Intramolekulske("jake")** | 

|  |  |
| --- | --- |
| Kovalentne veze | Sigma (σ) • Pi (π) • Delta (δ) • Fi (φ)Jednostruka veza • Dvostruka veza • Trostruka veza • Četvorostruka veza • Petostruka veza • Šestostruka veza3c-2e • 3c-4e • 4c-2eAgostička veza • Savijena veza • Dipolarna veza • π retrodonacijaKonjugacija • Hiperkonjugacija • Aromatičnost • Haptičnost • Antivezivanje |
| Jonske veze | Katjonska-pi veza • Sona veza |
| Metalne veze | Aromatičnost metala |

 |
| Intermolekulske("slabe") | 

|  |  |
| --- | --- |
| Vodonična veza | Divodonična veza • Divodonični kompleks • Vodonična veza niske barijere • Simetrična vodonična veza |
| Druge nekovalentne | Van der Valsova sila • Londonova disperziona sila • Mehanička veza • Halogena veza • Zlatofilnost • Interkalacija • Steking • Sile entropije • Hemijska polarnost |

 |
| *Napomena: najslabije jake veze nisu neophodno jače od najjačih slabih veza* |
**Đani Infantino** (ital. *Gianni Infantino*; 23. mart 1970) je deveti i trenutni predsednik Fife. Za predsednika je izabran 26. februara 2016. godine. Pre toga, od 2009. godine bio je generalni sekretar Uefe. Poseduje dvojno državljanstvo Švajcarske i Italije.

Biografija
----------

Đani Infantino rođen je 23. marta 1970. godine u mestu Brig-Glis, u Švajcarskoj. Poreklom je Italijan, iz Kalabrije i Lombardije. Studirao je pravo na Univerzitetu u Frajburgu. Tečno govori italijanski, nemački, francuski i engleski, a koristi se španskim, arapskim i portugalskim.

Karijera
--------

Infantino je kao advokat radio na poziciji generalnog sekretara međunarodnog centra za sportske studije (engl. ) u sklopu Univerziteta u Nešatelu.

### Uefa

Infantino je u Uefi počeo da radi u avgustu 2000. godine, da bi od januara 2004. bio postavljen za direktor Uefinog odseka za pravna pitanja i licenciranje klubova. Nakon toga, od 2007. je bio zamenik generalnog sekretara Uefe, da bi dve godine kasnije bio postavljen za generalnog sekretara. Po njegovom dolasku na tu poziciju, Uefa je uvela pravila finansijskog fer-pleja i unapredila komercijalnu podršku fudbalskim asocijacijama manjih država. Pod njegovim vođstvom Evropsko prvenstvo 2016. prošireno je na 24 reprezentacije, a učestvovao je i u stvaranju ideja o Uefa ligi nacija i održavanju Evropskog prvenstva 2020. godine u 13 država.

### Fifa

Đani Infantino bio je član Fifinog komiteta za reforme. Od izvršnog komiteta Uefe dobio je 26. oktobra 2015. podršku da se kandiduje za predsednika Fife na vanrednom kongresu 2016. godine. Istog dana predao je svoju kandidaturu zajedno sa svom dokumentacijom. Na kongresu u februaru 2016. godine izabran je za devetog po redu predsednika Fife na period od tri godine. Ima nameru da Svetsko prvenstvo u fudbalu proširi na 40 timova.

Privatni život
--------------

Infantino je oženjen Linom al Aškar sa kojom ima četiri ćerke – Sabrinu, Alisu, Daliju i Šaniju. Navija za FK Inter iz Milana.

Spoljašnje veze
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi nalazi se članak na temu: **Gianni Infantino** |

* Biografija na sajtu UEFA

| * p
* r
* u
Predsjednici FIFA-e |
| --- |
| Robert Guérin (1904. – 1906.) • Daniel Burley Woolfall (1906. – 1918.) • Jules Rimet (1921. – 1954.) • Rodolphe Seeldrayers (1954. – 1955.) • Arthur Drewry (1955. – 1961.)  Sir Stanley Rous (1961. – 1974.) • João Havelange (1974. – 1998.) • Joseph S. Blatter (1998. – 2015.) • *Issa Hayatou* (*2015. – 2016.*) • Gianni Infantino (2016. – *danas*) |  |
| *Italik* označava vršitelja dužnosti |
**eMedicine** je baza podataka sa informacijama iz oblasti medicine. Osnovali su je 1996. godine dvojica lekara, Scott Plantz i Richard Lavely. U januaru 2006. je prodata američkoj kompaniji WebMD.

U tematskim celinama je opisano oko 6.800 različitih oboljenja i moguće je vršiti pretragu na osnovu ključnih reči. Svaki članak je povezan sa jednom od 62 knjige iz kliničkih supspecijalnosti. Svaki tekst je potpisan od grupe autora, specijalista iz oblasti kojoj konkretan članak pripada. Članci se periodično dopunjavaju i kod svakog je naveden datum poslednje izmene. U stvaranju članaka učestvuje preko 10.000 ljudi iz nekoliko zemalja.

Danas je sadržaj sajta besplatno dostupan u vidu elektronske knjige i može se skinuti na palm uređaje.

Izvori
------

* WebMD Buys eMedicine Arhivirano 2010-11-11 na Wayback Machine-u, Pristupljeno 27. 8. 2010.
* Platt, AF (2008). Evidence-Based Medicine for PDAs: A Guide for Practice. Jones and Bartlett Publishers. str. 80–82. ISBN 0-7637-5476-5.

Spoljašnje veze
---------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Informatika***  |

* Početna stranica sajta
Za Cenomane koji su živjeli u "pravoj" ili keltskoj Galiji, v. Cenomani.
**Cenomani** (grčki: Κενομάνοι je naziv za keltsko, odnosno galsko pleme koje je krajem 1. milenijuma pne. živjelo na području Cisalpinske Galije, odnosno današnje Sjeverne Italije, između rijeka Ada i Adige. Kao i u nekim drugim slučajevima (Senonci, Lingonci), istovjetnost njihovog imena s galskim plemenima koje je Julije Cezar sreo u transalpskoj Galiji u 1. vijeku pne. je dovela do niza špekulacija o eventualnom srodstvu. Antički izvori sugeriraju da su Cenomani bili među galskim plemenima koja su oko 400. pne. prešla Alpe i doselila se na sjever Italije, protjerujući domoroce i Etrurce. Za razliku od većine tih plemena, Cenomani su postali prijatelji i saveznici Rimljana. Godine 225. pne. su za vrijeme velikog galskog pohoda na Italiju zajedno sa svojim susjedima Venetima skupili vojsku od 20.000 ljudi, napali Insubre te tako pomogli Rimljanima da izvojuju važnu pobjedu u bitci kod Telamona. Cenomani su ostali vjerni Rimljanima čak i za vrijeme drugi punski rat|drugog punskog rata kada se jedan njihov kontingent borio protiv Hanibala u bitci kod Trebije. Godine 200. pne. su se, pak, priključili velikom galskom ustanku protiv Rimljana, ali su se 197. pne. predali Gaju Korneliju Cetegu. Otada traje njihova postepena romanizacija, tako da 49. pne. dobivaju rimsko državljanstvo.

Izvori
------
*Za ostale upotrebe, v. Vapa (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 28′ 43" SGŠ, 20° 33′ 33" IGD

**Centar Župa** (mak. *Центар Жупа*, ranije *Vapa*) je u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Centar Župa je sedište i najveće naselje istoimene opštine Centar Župa.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Centar Župa je smešteno u krajnjem zapadnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Albanijom (5 km zapadno). Od najbližeg većeg grada, Debra, naselje je udaljeno 18 km južno.

**Reljef**: Centar Župa se nalazi u oblasti Župa, na zapadnim padinama planine Stogovo. Istočno od naselja se nalazi glavno bilo planine, dok se zapadno tlo spušta u dolinu Crnog Drima, koja je u ovo delu pregrađena, pa je tu obrazovano veštačko Debarsko jezero. Nadmorska visina naselja je približno 740 metara.

Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Po popisu stanovništva iz 2002. godine Centar Župa je imao 800 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju čine Turci, tačnije Torbeši (89%), a u manjini su etnički Makedonci (10%).

Većinska veroispovest u naselju je islam.

Vidi još
--------

* Opština Centar Župa

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* Stranica „Moj Savetnik" - Opština Centar Župa Arhivirano 2013-09-27 na Wayback Machine-u

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Centar Župa |
| --- |
| **Centar Župa** • 
Bajramovci •
Balanci •
Breštani •
Broštica •
Vlasići •
Golem Papradnik •
Gorenci •
Gornji Melničani •
Dolgaš •
Donji Melničani •
Evla •
Elevci •
Žitineni •
Kočišta •
Kodžadžik •
Mali Papradnik •
Novak •
Osolnica •
Odžovci •
Pareši •
Pralenik •
Crno Boci |  |
**Gradski muzej Virovitica** je opći muzej zavičajnog tipa s lokalnim djelokrugom. Muzej je tematski vezan uz povijest i prošlost grada i područja općine Virovitica.

Povijest
--------

Muzej je osnovan u rujnu 1953. godine. Ustanova je smještena u dvorac Pejačević sagrađen početkom 19. stoljeća (1801.- 1804.). Početni muzejski fond sakupljan je poklonima, otkupom te terenskim sabiranjem predmeta. Prva prezentacija sakupljene građe bila je u svibnju 1954. godine ("I. muzejska izložba"). Prvi stalni postav pod nazivom "Kroz prošlost Virovitice" otvoren je za javnost 1968. godine u velikoj dvorani na prvom katu dvorca. Povodom obilježavanja 750 godina Virovitice godine 1984. otvoren je stalni muzejski postav arheološke, kulturno-povijesne, etnografske i likovne zbirke Branislava Glumca. Muzej predstavlja važan kulturno-znanstveni centar na području Virovitičko-podravske županije.

Djelatnost
----------

Djelatnost muzeja definirana je zakonskom legislativom vezanom uz muzeje. Muzej radi na sustavnom sabiranju, čuvanju, restauriranju i konzerviranju, prezentaciji te trajnoj zaštiti muzejske građe s područja nadležnosti muzeja. Ustanova je zavičajni muzej lokalnog karaktera.

Građa
-----

Građa Muzeja sadržajno je vezana uz lokalnu povijest Virovitice i šire virovitičke regije. Muzejski fond pokriva razdoblje od pretpovijesti do prvih desetljeća 20. stoljeća, a građa je razvrstana u pet zbirki. Zbirke Gradskog muzeja Virovitice su: 

* Arheološka zbirka,
* Etnografska zbirka,
* Kulturno-povijesna zbirka,
* Likovna zbirka te Likovna zbirka Branislava Glumca (donirana zbirka djela suvremenih hrvatskih umjetnika).

Muzej danas čuva oko 5.000 predmeta, od tog broja je oko 880 eksponata izloženo u stalnom postavu. U Muzeju se provodi digitalizacija građe po konkretnim, materijalnim zbirkama izuzev Likovne zbirke Branislava Glumca.

Usluge
------

Pružanje stručne pomoći iz područja djelatnosti muzeja, održavanje predavanja, vršenje stručnog vodstva, pružanje usluge informiranja vezano uz aktivnosti, organiziranje izložbi, objavljivanje stručnih publikacija.

Izvor
-----

* Ministarstvo kulture Arhivirano 2008-06-08 na Wayback Machine-u

Vanjske poveznice
-----------------

* Mrežne stranice Gradskog muzeja Virovitice
* Muzeji Hrvatske na internetu Arhivirano 2008-09-24 na Wayback Machine-u

 **Napomena:** Ovaj tekst ili jedan njegov dio preuzet je s mrežnih stranica Ministarstva kulture Republike Hrvatske. Vidjeti dopusnicu Ministarstva kulture.
**Donji Stupnik** je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji.

Zemljopis
---------

Administrativno je u sastavu općine Stupnik. Naselje se proteže na površini od 13,08 km².

Stanovništvo
------------

Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Donjem Stupniku žive 1184 stanovnika i to u 311 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 90,52 st./km².

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2001.***  

  

**Napomena**:Naselja Donji Stupnik i Gornji Stupnik iskazivana su kao samostalna naselja u 1890. 1900. i 1948. U 1900. iskazana su pod imenima Donji Stupnik Hrvatski i Gornji Stupnik Hrvatski. Od 1857. do 1880. i od 1910. do 1931. te od 1953. do 1981. iskazivano je naselje pod imenom Stupnik. U 1991. naselje Stupnik podijeljeno je na dva naselja Donji Stupnik i Gornji Stupnik koja opet postaju samostalna. Podaci za bivše naselje Stupnik iskazani su u naselju Donji Stupnik.

Izvori
------

1. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Donji Stupnik** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*


| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Općine Stupnik |
| --- |
| Donji Stupnik • Gornji Stupnik • Stupnički Obrež |
Za srpskog filmskog pionira, v. Dragan Aleksić (sineast).
**Dragan Aleksić** (7. novembar 1956, Aleksinac) je srpski istoričar. 

Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Aleksincu a studije istorije na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1980. godine. Magistrirao je 1984. a doktorirao 1997. godine tezom *Privreda Srbije u Drugom svetskom ratu* na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Od februara 1981. zaposlen je u Institutu za noviju istoriju Srbije. 

Aleksić se bavi izučavanjem studentske štampe, ruskom emigracijom u Kraljevini Jugoslaviji, partizanskim pokretom i ekonomskom problematikom u međuratnom periodu i Drugom svetskom ratu.

Važniji radovi
--------------

* *Partizanski odredi u zapadnoj Srbiji u zimu 1941/1942. godine* (magistarski rad)
* *Tokovi revolucije 19* (1986. godine), strane 251-339
* *Studentska štampa u Beogradu posle 1945. godine*, Beograd 1988. godine
* *Ruski-studenti emigranti na Beogradskom unuverzitetu između dva svetska rata*, Tokovi 1-2 (1992. godina)
* *Međunarodni privredni položaj Jugoslavije pred Drugi svetski rat*, *Srbija u modernizacijskim procesima 20. veka*, Beograd 1994. godine.