recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Petar Stanojlović** je filmski i televizijski reditelj. Rođen je 1979. godine, u Beogradu. Diplomirao je filmsku režiju, a studirao je i svetsku književnost. Trenutno je na doktorskim studijama iz oblasti teorije medija.

Biografija
----------

Od 1996. godine radi za Radio Televiziju Srbije - od 1996. do 1999. kao kamerman, a od 1999. kao reditelj. Oprobao se i na manjim televizijama 
i u drugim produkcijskim kućama. Profesionalno se bavi i pisanjem scenarija, a ima i iskustvo radio voditelja. Gotovo svake godine učestvuje na evropskim TV festivalima.

Iako je na RTS-u najviše radio za muzičku i zabavnu redakciju, redakciju direktnih prenosa, igrani i dokumentarni program, kao reditelj je gostovao u informativnom programu, gde je postavio rediteljski i kreativni kocept novog *Jutarnjeg programa* i *Beogradske hronike*. U periodu 2005/06. u vreme pomenutog angažmana, pored poslova glavnog reditelja, bio je i rukovodilac sektora režije i realizacije u *Beogradskom programu*. 

Dobitnik je godišnje nagrade produkcije RTS-a za 2005. godinu i godišnje nagrade RTS-a za 2007. godinu. 

Serija *Zaboravljeni umovi Srbije* čiji je Stanojlović reditelj i koscenarista, dobitnik je *Vukove nagrade* za kulturu za 2008. godinu. Takođe je nominovan za *Nagradu grada Beograda* za 2008. godinu.

TV emisije
----------

* *Tango za nju* (2004)
* *Igra senki* (2003)
* *Vrelo* (2003) (festival *Zlatni Prag*)
* *Ples bez granica* (2003) (festival *Pri Italija*)
* *Zvuk Balkana* (2002) (festival *Zlatna ruža Montrea*)

Koncerti
--------

* Pavle Aksentijević (2004)
* Grupa *Legende* (2006)
* Masimo Savić (2005)
* Bebi Dol (2005)
* Miroslav Ilić (2006)
* *Koktel bend* (2005)
* *Neverne bebe* (2004)
* *Generacija pet* (2005)
* *Leb i Sol* (2006)
* Bajaga i *Instruktori* i *Riblja Čorba* u beogradskoj Areni (2006/07)
* Bilja Krstić (2007)
* *Generacija 5* (2008)
* Patriša Barber (direktan prenos na Meco kanalu) (2008)

Šou programi
------------

* Goca Tržan (2005)
* Vlada Maričić (2006)
* Bajaga i *Instruktori* (2006)
* Marina Tucaković (2006)

Festivali
---------

* *Gitarijada*
* EXIT 2005/06.
* *Beogradski Džez festival* 2006/08.
* *Valjevski Džez festival* 2000/03.
* *Vokstok bluz festival* 2006.
* *Festival igre* 2004/05/06.
* *Vrnjačka Banja* 2007.

Muzički i zabavni serijali
--------------------------

* *Poziv na ples* i *Sav taj ples*
* *Garaža*
* *Nedeljno popodne*
* *Letnji karavan RTS-a*

TV filmovi
----------

* *Matija Bećković* (2003)
* *Tanasije Mladenović* (2002)
* *Zlostavljanje* (2008)
* *Niko nije rekao neću* (2009)

Vanjske veze
------------

* Petar Stanojlović - filmografija na IMDB
* Zaboravljeni umovi Srbije na RTS-u
* Polu-dokumentarni film *Niko nije rekao neću* na RTS-u - I deo
* Polu-dokumentarni film *Niko nije rekao neću* na RTS-u - II deo
* Balkan ekspres 3 - na IMDB
**Purtse** je rijeka na jugoistoku Estonije duga 51 km.

Hidrologija
-----------

Rijeka Purtse koja se gornjem toku zove - *Koolma*, a u srednjem *Oandu*, izvire pored sela Tudu na istočnom rubu močvare Punasoo u Okrug Lääne-Viru, od tamo teče prema sjeveroistoku do gradića Püssi gdje se desetak km sjevernije ima ušće u Finski zaljev.

Najveće lijeve pritoke su; Hirmuse (22 km) i Erra (21 km), a desne Ojamaa (29 km) i Kohtla (29 km). 

Porječje rijeke prostire se na površini od 810 km² po okruzima Lääne-Viru i Ida-Viru, prosječni godišnji protok na ušću je 6,7 m³/s.
Na rijeci je prije Püssija podignuta hidroelektrana Sillaoru.

U vrijeme vladavine Estonske Sovjetske Socijalističke Republike (1944.-1990.) rijeka je zbog enormne prerade uljnih škriljavaca bila najzagađenija rijeka u Estoniji (ugljikovodici, fenoli).

U prošlosti sve do 1930-ih je Purtse bio jedna od najvažnijih rijeka za mrešćenje lososa u Estoniji.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9   „Purtse" (estonski). Eesti Entsüklopeedia. Pristupljeno 24.09.2021.

Vanjske veze
------------

***Purtse*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Purtse* (`et`)
**Cinque Ports** (što prevedeno sa francuskog znači *Pet luka*) je ime srednjovjekovne konfederacije luka duž La Mancha i jugoistoka Engleske, formirane da opslužuje kralja - brodovima s posadom.

Karakteristika
--------------

Prvih pet luka; Sandwich, Dover, Hythe, New Romney i Hastings, vremenom su zaradili epitet - *drevni gradovi* od Winchelsa i Rya, i privilegij *glavnih luka*. Kasnije im se pridružilo više od 30 drugih gradova po grofovijama Kent i Sussex. Sve do 14. vijeka - brodovi Cinque Portsa bili su stalno jezgro kraljevske flote.

Konfederacija je najvjerojatnije nastala u doba kralja Edwarda Ispovjednika (vladao od 1042. - 66.) radi obrane obale i kontrole plovidbe preko La Mancha.

Nakon Normanskog osvajanja Engleske 1066. značaj konfederacije je porastao, jer su Normani trebali njihove brodove, pa su im privilegije povećane. Konfederacija je svoj vrhunac imala tokom 13. i 14. vijeka. Prvi su zajednički - 1278. kraljevskom poveljom dobili status grada. Kad su nakon 14. vijeka izgubili monopol, i dalje su zadržali neku ulogu u ratnoj mornarici, ali ne toliko važnu jer za vrijeme opasnosti od invazije Španjolske armade 1588. njihovi brodovi uopće nisu sudjelovali u odbrani iotoka.

Pad im je ubrzan jer su im luke postale neupotrebljive, zbog nanosa erozije obale i zasipanja, tako da je danas jedino Dover i dalje važna luka.

Većina njihovih prava je ukinuta 1855. ali je njihova tradicijska uloga zadržana u okviru Admiraliteta Royal Navy. Pored gore spomenutih gradova, ostali članovi konfederacije (zvani Limb - udovi) su Lydd, Faversham, Folkestone, Deal, Tenterden, Margate i Ramsgate, svi iz Grofovije Kent. 
Najviši oficir Cinque Portsa je Lord upravitelj, koji je također ima ceremonijalnu funkciju čuvara Doverskog zamka, sa službenom rezidencijom u Dvorcu Walmer.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Cinque Ports*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 14. 12. 2016.

Vanjske veze
------------

***Cinque Ports*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Cinque Ports*(`en`)
**Petar „Pera" Dobrinović** (Beograd, 11. jun 1853. — Novi Sad, 21. decembar 1923.) je bio glumac i reditelj Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu i Narodnog pozorišta u Beogradu.

Biografija
----------

Spomenik Peri Dobrinoviću ispred Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu
Osnovnu i tri razreda gimnazije završio je u Beogradu. Devet meseci 1870. pohađao je Glumačku školu Narodnog poziorišta u Beogradu u kojem je od 7. novembra 1870. bio privremeni član. Od februara do jula 1872. bio je u putujućem pozorištu L. Popovića, a potom je do 10. juna 1873. ponovo u beogradskom pozorištu. Zatim je kraće vreme u družini D. Kolarevića. Na poziv A. Hadžića dolazi sa Dimitrijem i Draginjom Ružić u Vršac, gde 25. avgusta 1873. stupa u novosadsko Srpsko narodno pozorište i u njemu ostaje do 1. decembra 1912. kada je penzionisan.

Bio je glumac raskošnog talenta iako nije imao prirodnih predispozicija za uloge scenskih heroja. Bio je mali rastom, debeo, okrugao, imao noge kao u deteta. Njegove oči su bile krupne i buljave ali divne, radoznale, svetle, svako ih je voleo i bez snebivanja stajao pred njima. Glas mu je bio zvonak, nešto pocepan i rezak, umeo je njime u oktavama da žonglira, da šapće i grmi. U svim ulogama davao je kako je tačno zapazio Milan Grol - ono što je najveće u glumačkoj veštini. Igrao je tragične i komične uloge domaćeg i stranog repertoara među koji su poznate po svom bogatstvu i raznolikosti: Kir Janja (Sterija), Jago (Šekspir, Otelo), Ričard III (Šekspir), Mita Kradić (Tot, Seoska lola), Pantelija (Okrugić - Sremac, Saćurica i Šubara), Štancika (Trifković, Izbiračica) i dr. Prvi je srpski glumac kojem je podignit javni spomenik (u Novom Sadu 1982.).

Literatura
----------

* Petar Volk: „Pera Dobrinović", izd. Srpsko narodno pozorište Novi Sad, Narodno pozorište Beograd, 2006, 2. izdanje, 352 strane. ISBN 978-86-84897-15-4.

Spoljašnje veze
---------------

* Pera Dobrinović na IMDb-u (`en`)
* Muzej pozorišne umetnosti Srbije - Pera Dobrinović Arhivirano 2008-11-20 na Wayback Machine-u
Grob u nekropoli
Zlatni artefakti
**Nekropola Varna** ili **Varnanska nekropola** (bugarski: ) je grobno nalazište u zapadnom industrijskom dijelu Varne (oko pola kilometra od Varnanskoj jezera) u Bugarskoj. Slučajno otkriveno u oktorbu 1972. od strane vozača bagera Rajča Marinova, ostaci pronađeni u grobovima predstavljaju najstarije poznate predmete od obrađenog zlata pronađene na svijetu. 

Iskopavanja su vršena pod rukovodstvom M. Lazarova (1972-1976) i I. Ivanova (1972-1991) sve do 1991.

294 grobova je pronađeno u nekropoli, a mnogi su sadržavali sofisticirane primjerke metalurgije (posebno što se tiče obrade zlata). Grobovi su datirani do 3200-3000. pne. u eneolitskom periodu, čineći ih starijim od onih u Drevnom Egiptu i Mezopotamiji. Kosturi su pronađeni u različitim položajima (na boku sa savijenim koljenima, na leđima a nekad i kao simbolički cenotafi). Zanimljivo je da su simbolički (prazni) grobovi najbogatiji zlatnim artefaktima. Pronađeno je oko 3000 zlatnih artefakata, ukupne težine 6 kilograma. Jedan grave je sadržavao više zlata nego u ostatku svijeta u toj epohi.

Izvori
------

* Bahn, Paul G. ed. *100 Great Archaeological Discoveries* (New York: Barnes & Noble, 1995) (No. 34).
* Bogucki, Peter, Pam J. Crabtree eds. *Ancient Europe: an Encyclopedia of the Barbarian World, 8000 B.C. – A.D. 1000* (New York: Scribners, 2004) (p. 341).
* Ivanov, I. M. Avramova. *Varna Necropolis* (Sofia, 2000).

Vanjske veze
------------

***Varnanska nekropola*** na Wikimedijinoj ostavi

* Arheološki muzej u Varni Arhivirano 2016-03-03 na Wayback Machine-u sadrži mnoge aterfakte iz Varnanske nekropole.
* Varna Necropolis Cultural Tourism stranica na Golden Sands Resort web sajtu.
**Trač** je reč nemačkog porekla koja označava ogovaranje, olajavanje, klevetanje, pa i brbljanje. Koriste se i termini tračarenje (tračanje) i „trač partija".

Brzina širenja trača
--------------------

Naučnici sa rimskog Informatičkog fakulteta *La Sapienca*, uz pomoć američkih matematičara, razvili su jednačinu kako bi utvrdili kolika je moć Interneta („tvitera", blogova i „fejsbuka") da širi glasine. Sudeći po jednačini, vreme potrebno da se trač proširi po netu proporcionalan je tački preseka svih komunikacija korisnika i ukupnog broja ljudi koji komuniciraju podeljeno sa vrednošću protoka informacija. Tim, na čijem je čelu Alesandro Pankonezi je izazvao pažnju javnosti, o čemu svedoči i izlaganje na prestižnom simpozijumu na Kembridžu. Istraživanje je pokazalo da trač može da obiđe planetu za manje od minute. Časopis koji je objavio istraživanje, „Korijere dela sera" je čak uporedio brzinu kojom je Tajger Vuds pao u nemilost zbog ljubavne afere sa brzinom kojom je, preko Plutarha, u istoriji zabeležena Ciceronova paljba o Cezarovoj seksualnosti — oko 150 godina.

Istraživanja
------------

Psiholozi sa Univerziteta u Sent Luisu su ispitivali koliko su ljudi koji se bave tračevima srećni. Tokom četvorodnevnog ispitivanja sedamdeset devetoro mladih, došli su do saznanja da su srećniji oni koji vode razgovore o onome što je sencijalno važno i što uključuje najveća lična saznanja. Naprotiv, oni koji su se bavili tračevima su posle izvesnog vremena osećali duboko nezadovoljstvo.

Trač kao oblik nasilja
----------------------

Tračarenje je uobičajen način razgovora i teško ga je izbeći u svakodnevnom životu, ali je u većini slučajeva bezopasan. Čak, može biti i zabavan, a i pogodan da se nauči ponešto o sebi i drugima. Takođe, cilj trača može da bude i povećanje ugleda, da određenoj osobi da na značaju i privuče pažnju. Ipak, postoje i ružne posledice. Ukoliko se trač koristi kao osveta ili pretnja, ima svrhu da omalovaži, zaplaši ili podstakne na nasilje na nacionalnoj, seksualnoj ili već nekoj drugoj osnovi. Istraživanja su pokazala da su kod dece traču sklonije devojčice i to se objašnjava time što trač predstavlja posredan oblik agresivnosti (dečaci, naime, radije posežu za direktnijim oblicima agresije). Takođe, devojčice su usmerenije na prijatelje, emocionalno su im važniji, pa koriste takve oblike nasilja koji mogu da dovedu do raskidanja prijateljstva i izbacivanje iz socijalnih grupa. Roditeljima čija su deca žrtve tračeva se preporučuje da razgovaraju sa decom o tome, pomognu im savetima kako da se postave i da im budu podrška.

V. takođe
---------

* Trač rubrika
* Glasine
* Ogovaranje

Vanjske veze
------------

* Tračevi magazin Arhivirano 2011-11-04 na Wayback Machine-u
* - Najnoviji Tračevi sa estrade Arhivirano 2015-05-07 na Wayback Machine-u

Izvori
------

1. ↑  Vujaklija, M. 1985. Leksikon stranih reči i izraza. Prosveta: Beograd.
2. ↑  Blic: Kojom brzinom putuje trač?; 1.4.2010.
3. ↑  Politikin zabavnik broj 3037, datum: 23.4.2010. Rubrika: „Srećni ne tračare", str. 8. Izdaje i štampa: Politika AD. Beograd.
4. ↑  Cybermed: „Nasilje među vršnjacima — Širenje glasina–trač"; prof. Marija Krmek, 26.7.2009.
**Prefiksna notacija** je oblik notacije koji se koristi u logici, aritmetici i algebri. NJena odlika je da se operatori pišu levo od svojih operanada. Ako je arnost operatora fiksirana, sintaksa koja se dobija je nedvosmislena i bez zagrada. Poljski logičar Jan Lukašijevič je izumeo ovu notaciju oko 1920; ova notacija se ponekad naziva **poljskom notacijom**.

Više se ne koristi puno u logici, ali je našla primenu u računarstvu.

Aritmetika
----------

Izraz za sabiranje brojeva 1 i 2, u prefiksnoj notaciji se zapisuje kao "+ 1 2" umesto uobičajenog infiksnog "1 + 2". U komplikovanijim izrazima operatori i dalje prethode operandima, ali sami operandi mogu biti netrivijalni izrazi koji imaju svoje operande. Na primer, izraz koji bi u infiksnoj notaciji bio zapisan kao

5 \* (6 + 7)
se u prefiksnoj notaciji može zapisati

\* 5 (+ 6 7),
ili jednostavnije

\* 5 + 6 7.
Kako su jednostavni aritmetički operatori svi binarni (bar u aritmetičkom kontekstu), svako njihovo prefisko predstavljanje je nedvosmisleno, pa su zagrade nepotrebne. Kod infiksnog načina zapisivanja, ako bismo uklonili zagrade, promenio bi se rezultat.

Prefiksna notacija u jednostavnoj aritmetici je uglavnom od akademskog interesa. Za razliku od slične postfiksne notacije (poznate i kao „Obrnuta poljska notacija"), prefiskna notacija se vrlo malo koristila u komercijalnim kalkulatorima. Međutim, prefiksna notacija se često koristi kao prvi, konceptualni korak u izučavanju programskih jezika koji koriste prefiksnu notaciju.
**WinShell** је бесплатан програм затвореног кода, који ради у вишејезичном интегрисаном дизајн окружењу (IDE) за LaTeX и TeX за Windows.

WinShell укључује текст едитор, истицање синтаксе, управљање пројектима, проверу правописа, помоћ при креирању таблица, BibTeX front-end, Unikod подршку, траке са алаткама, подешавања и то за портабл верзију (на пример, на USB дриве). То није LaTeX систем; додатни LaTeX компајлер система за Microsoft Windows (као што је MiKTeX или TeX Live) је неопходан.

Језици
------

Подржани су језици: Бразилски португалски, Каталонски, Кинески, Чешки, Дански, Холандски, Енглески, Француски, Галицијски, Немачки, Мађарски, Италијански, Јапански, Мексички Шпански, Пољски, Португалски, Руски, Српски, Шпански, Шведски и Турски.

Компатибилност
--------------

WinShell програм ради са MiKTeX, TeX Live и W32TeX дистрибуцијом. На почетку, WinShell аутоматски препознаје дистрибуцију и подешавања аргумената командне линије. Сличан је софтверу за гледање који је створио ПДФ докуменат. За Acrobat Reader, WinShell затвара пдф документ пре компајлирања. За SumatraPDF, WinShell аутоматски поставља исправне команде за прегледање унапред и обрнуту претрагу између WinShell и SumatraPDF.

Види још
--------

* Comparison of text editors
* Crimson Editor, едитор отвореног кода за Windows
* List of text editors
* LyX, je отворени код cross-platform едитор и оквир
* Texmaker, је отворени код cross-platform едитор и оквир
* TeXnicCenter, је отворени код Windows едитор и оквир
* LEd (formerly LaTeX-Editor), a closed source Windows едитор и оквир
* WinTeXShell, TeX едитор отвореног кода за Windows

Референце
---------

1. ↑  „References to different Articles, Books, Videos in different languages". Pristupljeno 2021-11-06.
2. ↑  CTAN TeX Catalogue (2021/11/06)

Спољашње везе
-------------

* 

| * p
* r
* u
TeX editori |
| --- |
| Otvorenog koda | 
* AUCTEX
* GNU TeXmacs
* Gummi
* Kile
* LaTeXila
* LyX
* MeWa
* Overleaf
* ShareLaTeX
* TeXShop
* TeXnicCenter
* Texmaker
* TeXstudio
* TeXworks

 |  |
| Besplatni softver | 
* LaTeX-Editor (LEd)
* proTeXt
* WinShell

 |
| Maloprodaja | 
* Scientific WorkPlace
* WinEdt

 |
**Cináed Ciarrge mac Cathussaig** (? - 776) bio je kralj Dal nAraidea u Ulaidu (današnji Ulster). Bio je sin prethodnog kralja Cathussach mac Ailelloa (u. 749), za koga neki vjeruju da je vladao cijelim Ulaidom. Pripadao je ogranku Eilne (na današnjem sjeveru Grofovije Antrim). Vladao je od 774. do 776.

Godine 776. je Dalaradija ušla u građanski rat. Nakon što je vodio jednu bitku, kod Dronga je vodio drugu; tada je zajedno sa svojim saveznikom, kraljem Dúngalom od Uí Tuirtri (pleme Airgialla zapadno od Lough Neagha), ubijen od strane Tommaltach mac Indrechtaiga (u. 790) i njegovog saveznika Eochaid mac Fiachnaia (u. 810) iz Dal Fiatacha.

Fusnote
-------

1. ↑  Mac Niocaill, pg.138
2. ↑  *Annals of Ulster*, AU 776.7; Mac Niocaill, pg.139

Izvori
------

**Stranica Šablon:Refbegin/styles.css nema sadržaj.**

* *Annals of Ulster* at  at University College Cork
* Mac Niocaill, Gearoid (1972), *Ireland before the Vikings*, Dublin: Gill and Macmillan

Eksterni linkovi
----------------

* CELT: Corpus of Electronic Texts at University College Cork
**Položaj LGBT osoba u**  
**Letoniji**  
**Latvijas Republika**| 

|  |  |
| --- | --- |
| Zastava Letonije | Zastava duginih boja |
| Zastava Letonije | Zastava duginih boja |

 |
| **Legalizacija** |  – od 1992 |
| **Antidiskriminacioni zakoni** |  – u nekim oblastima |
| **Uzrast seksualne saglasnosti** |  |
| **Brak** | Ne |
| **Istopolna zajednica** | Ne |
| **Usvajanje** | Ne |
| **In vitro fertilizacijaza lezbejke** | Ne |
| **Vojska** |  |
| **Zakonska promena pola** |  |
| **Događaji** | Rīgas praids |
|  LGBT portal |

**LGBT osobe** u **Letoniji** ne uživaju jednaka prava i pravnu zaštitu kao ostali građani i građanke. Istopolni odnosi u Litvaniji su legalni, ali domaćinstva koja vode istopolni parovi nemaju zakonski priznat status.

Demokratizacija Letonije je omogućila gejevima, lezbejkama, biseksualnim i transrodnim osobama da se organizuju, ali društvo još uvek nije dostiglo dovoljan nivo prihvatanja niti toleracije.

Dekriminalizacija
-----------------

Homoseksualnost se smatrala krivičnim delom i mentalnim poremećajem u doba SSSR-a. Nakon dobijanja samostalnosti, Letonija je dekriminalizovala homoseksualnost 1992.  Uzrast seksualne saglasnosti je izjednačen.

Rodni identitet i izražavanje
-----------------------------

Letonski zakoni omogućuju da osoba zakonski promeni svoj pol nakon dostavljanja medicinske dokumentacije o korekciji pola.

Istopolne zajednice
-------------------

Letonija ne priznaje istopolni brak niti bilo koji oblik istopolnih zajednica. 

Ustav Letonije donet 2006. onemogućuje istopolne brakove.

Zabrana diskriminacije
----------------------

Septembra, 2006. Letonija je donela amandmane na Zakon o radu kojima se zabranjuje diskriminacija na osnovu seksualne orijentacije na radnom mestu. Saiema (letonski parlament) je najpre izostavio ove amandmane, ali predsednica Vaira Vīķe-Freiberga je odbila da potpiše zakon dok se ovi amandmani ne donesu.  Letonija je bila poslednja zemlja Evropske unije koja je donela zakon o zabrani diskriminacije na osnovu seksualne orijentacije.

Zajednica i društvo
-------------------

Mala LGBT zajednica postoji samo u glavnom gradu, Rigi. Samo mali broj javnih ličnosti javno iskazuje svoju seksualnu orijentaciju. 

U društvu još uvek vladaju jake predrasude protiv homoseksualnosti, koje su zasnovane na društvenom konzervativizmu, kao i na stavovima koji su vladali u SSSR-u. Ovakvo stanje koriste religijske grupe i političari.

Lezbejke i gejevi su često napadani na ulicama i na mestima gde se susreću, međutim zakoni u Letoniji ne priznaju zločine iz mržnje.

Vidi dalje
----------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal LGBT***  |

* Politika u Letoniji
* Ljudska prava u Letoniji

Spoljne veze
------------

* Gay.lv, Litvanski LGBT portal.
**Puerto Williams** je lučki grad i pomorska baza na krajnjem jugu Čilea u kom živi 1,874 stanovnika

Puerto Williams je zapravo najužnije mjesto na svijetu a ne Ushuaia u Argentini.

Geografske karakteristike
-------------------------

Puerto Williams leži na sjeveru otoka Navarino u Kanalu Beagle, koji ga razdvaja od najvećeg otoka u Ahipelagu Ognjena zemlja Isla Grande de Tierra del Fuego i Argentine

Od najbližeg argentinskog grada Ushuaie je udaljen 50 km, od Punta Arenasa 287 km, a od glavnog grada Santiaga 2.500 km.

### Klima

Klima je Oceanska, prohladna i vjetrovita.

Historija
---------

Puerto Williams je osnovan 21. novembar 1953. kao vojna baza pod imenom *Puerto Luisa*, 22. augusta 1956. ime mu je promjenjeno u *Puerto Williams* u spomen na Irskog pomorca Johna Williamsa Wilsona koji je komandirao škunom Ancud, i za račun čilenaske vlade zauzeo Magellanov tjesnac u 21. maju
1843. i u septembru iste godine osnovao utvrdu Bulnes.

Luka je važno strateško mjesto za promet između Tihog i Atlantskog oceana. Također funkcionira kao terminal za odlazak ekspedicija na čileanski dio Antarktika, jer je najbliža Bijelom kontinentu.

Privreda i transport
--------------------

Ekonomija grada bazira se na luci (i pomorskoj bazi), ribarstvu i turizmu.
Puerto Williams ima i mali aerodrom Guardiamarina Zañartu (IATA: WPU, ICAO: SCGZ), sa linijama za Punta Arenas.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Puerto Williams in Antártica Chilena (Magallanes y de la Antártica Chilena)*" (engleski). City population. Pristupljeno 4.10. 2020.
2. 1 2  „*Donde Estamos*" (španjolski). Puerto Williams. Pristupljeno 4.10. 2020.
3. 1 2  „*Creación de Puerto Williams*" (španjolski). Puerto Williams. Pristupljeno 4.10. 2020.
4. ↑  „ *Como LLegar*" (španjolski). Puerto Williams. Pristupljeno 4.10. 2020.

Vanjske veze
------------

***Puerto Williams*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Puerto Williams* (službene stranice (`en`)
**Samoski** ili **Samski rat** bio je kratokrajni vojni sukob koji se godine 440. i 439. pne. vodio između grčkih polisa Atene i Samosa. Povod je bila atenska intervencija u sukob između Samosa - koji je dotada bio član Delskog saveza i atenski saveznik - i Mileta na obali Male Azije. Kada su Samljani odbili atenski zahtjev da obustave napad na Milet, Atena je poslala eskpediciju koja je svrgnula samosku oligarhijsku vladu i postavila atenski garnizon u gradu. Međutim, oligarsi su se brzo vratili uz perzijsku financijsku pomoć.

Atena je na to poslala mornarička pojačanja na čelu s Periklom, koji je lako porazio pobunjeničku flotu i blokirao otok. Međutim, kada je stigla vijest da pobunjenicima u pomoć stiže perzijska flota s juga, Periklo joj je s glavninom svojih snaga krenuo u susret. To je pobunjenicima omogućilo da probiju blokadu na dva tjedna. Kada se ispostavilo da Perzijanci ne žele otvoreni sukob s Atenom, Periklo se vratio i ponovno uspostavio blokadu. Ona je trajala devet mjeseci. Na kraju se Samos predao, pristao srušiti svoje bedeme, predati svu svoju flotu, u Atenu poslati taoce te se obavezao na plaćanje odštete Ateni sljedećih 26 godina.

Pobunjeni Samljani su također tražili pomoć od Sparte; spartanski kraljevi su joj bili skloni pružiti, ali Korint, spartanski glavni partner u Peloponeskom savezu nije htio rat s Atenom. Sedam godina kasnije, kada je Korkira zatražila atensku pomoć protiv Korinta, Korinćani su je nastojali spriječiti podsjetivši Atenjane na svoje postupanje u samoskom ratu. Atenjani su, međutim, ipak intervenirali što je dovelo do peloponeskog rata.
**Velika Arkana** je dio proricateljskih ili okultnih tarot karata i sastoji se od dvadeset i dvije karte poredane 0-21 i zapisane rimskim brojevima.

Ilustracije na kartama Velike Arkane ne prikazuju samo objašnjenje imena svake pojedine karte, već obiluju simboličkim prikazima koji odražavaju potpuni astralni karakter. Svaka od 22 karte predstavljena je brojevima, imenima i značenjima.

Karte Velike Arkane
-------------------

| Broj | Ime |
| --- | --- |
| 0 ili 22 | Luda |
| 1 | Mag (Čarobnjak) |
| 2 | Visoka svećenica (Papisa) |
| 3 | Carica |
| 4 | Car |
| 5 | Papa |
| 6 | Ljubavnici |
| 7 | Bojna kola |
| 8 ili 11 | Pravda |
| 9 | Pustinjak |
| 10 | Kolo sreće |
| 11 ili 8 | Snaga |
| 12 | Obješenik |
| 13 | Smrt |
| 14 | Umjerenost |
| 15 | Vrag |
| 16 | Kula |
| 17 | Zvijezda |
| 18 | Mjesec |
| 19 | Sunce |
| 20 | Božji sud |
| 21 | Svijet |
|

Vidi još
--------

* Mala Arkana
* Tarot

Bilješke
--------

1. ↑  Panić, Maja, str. 19.

Literatura
----------

* *Panić, Maja, Tarot, Zagreb, 2009.*

Vanjske poveznice
-----------------

* Velika Arkana
* Velika i Mala Arkana Arhivirano 2010-01-12 na Wayback Machine-u
* O kartama
Arthur Drewry
**Arthur Drewry** (3. ožujka 1891. - 25. ožujka 1961.) je bio engleski predsjednik FIFA-e od 1955. do 1961. godine. Kao predsjednik je izabran 7. lipnja, 1955. na FIFA-inoj konferenciji u Lisabonu, gdje je nasljedio Rodolphe William Seeldrayersa iz Belgije koji je bio predsjednik sam 15 mjeseci zbog smrti Julesa Rimeta. Drewry je bio i predsjedatelj Engleskog nogometnog saveza od 1955. do 1961. te predsjednik lige The Football League i direktor nogometnog kluba Grimsby Town.

Drewry je poznat po svojoj ulozi u utakmici Engleska - SAD iz 1950. gdje je Engleska izgubila od autsajdera na Svjetskom nogometnom prvenstvu u Brazilu, u in Belo Horizonteu. Iako je Walter Winterbottom bio izbornik Engleske, Drewry je izabrao momčad koja je izgubila.

Izvori
------

1. ↑  Codalmighty.com - povjest grada

| * p
* r
* u
Predsjednici FIFA-e |
| --- |
| Robert Guérin (1904. – 1906.) • Daniel Burley Woolfall (1906. – 1918.) • Jules Rimet (1921. – 1954.) • Rodolphe Seeldrayers (1954. – 1955.) • Arthur Drewry (1955. – 1961.)  Sir Stanley Rous (1961. – 1974.) • João Havelange (1974. – 1998.) • Joseph S. Blatter (1998. – 2015.) • *Issa Hayatou* (*2015. – 2016.*) • Gianni Infantino (2016. – *danas*) |  |
| *Italik* označava vršitelja dužnosti |
Funkcija *F*(*x*) = (x3/3)-(x2/2)-x+c prikazuje tri od beskonačno mnogo rešenja koja se dobijaju variranjem konstante c.
**Primitivna funkcija** funkcije {\displaystyle {f(x)}} definisane u intervalu {\displaystyle {(a,b)}}, je funkcija {\displaystyle {\varphi (x)}} definisana na istom intervalu, sa svojstvom {\displaystyle \varphi '(x)=f(x)}.

Definicija
----------

Neka je funkcija {\displaystyle {f(x)}} definisana u intervalu {\displaystyle {(a,b)}}.

Primitivnom funkcijom funkcije {\displaystyle {f(x)}} nazivamo funkciju {\displaystyle \varphi (x),x\in (a,b)}, ako je ona diferencijabilna i ako zadovoljava jednakost {\displaystyle \varphi '(x)=f(x),x\in (a,b)}.

Ako je {\displaystyle \varphi (x)} primitivna funkcija funkcije {\displaystyle {f(x)}}, onda je i {\displaystyle \varphi (x)+c} primitivna funkcija funkcije {\displaystyle {f(x)}}, gde je {\displaystyle {c}} − proizvoljna konstanta.

Sve primitivne funkcije date funkcije
-------------------------------------

***Stav 1:*** Ako je {\displaystyle \varphi (x)} primitivna funkcija funkcije {\displaystyle {f(x)}}, onda je i {\displaystyle \varphi (x)+C} primitivna funkcija funkcije {\displaystyle {f(x)}}, gde je {\displaystyle {C}} − proizvoljna konstanta..

Ako su {\displaystyle \varphi (x)} i {\displaystyle \phi (x)} dve primitivne funkcije od {\displaystyle {f(x)}} u nekom intervalu, onda je njihova razlika konstantna u tom intervalu.

Neodređeni integral
-------------------

*Glavni članak: Neodređeni integral*
Pojam primitivne funkcije je usko povezan sa pojmom neodređenog integrala, koji se definiše kao skup svih primitivnih funkcija neke funkcije i označava sa :{\displaystyle \int f(x)\,dx.}

Vidi još
--------

* Neodređeni integral
* Diferencijabilnost
* Izvod
* Funkcija

Literatura
----------

* Dušan Adnađević, Zoran Kadelburg: Matematička analiza 1, Studentski trg, Beograd, 1995.
* *Introduction to Classical Real Analysis*, by Karl R. Stromberg; Wadsworth, 1981 (see also)
* *Historical Essay On Continuity Of Derivatives* by Dave L. Renfro;

Spoljašnje veze
---------------

* Primitivna funkcija: definicija i osnovna svojstva
* Integral i primitivna funkcija
* Wolfram Integrator
* Mathematical Assistant on Web
* Function Calculator
Samosa
**Samosa** (iz perz. سنبوساگ; *sanbosag*) je prženo ili pečeno tijesto s nadjevom koji može biti: začinjen krumpir, luk, grašak, leća, mljevena janjetina ili piletina i dr.. Veličina i oblik variraju, a najčešći je oblik trokuta. Često se poslužuje uz orijentalne umake. Samosa je popularno predjelo na indijskom potkontinentu, u jugoistočnoj, srednjoj i jugozapadnoj Aziji, na Arapskom poluotoku, na Mediteranu, na Rogu Afrike, u sjevernoj i južnoj Africi.

Vjeruje se, da je jelo nastalo u Centralnoj Aziji (gdje je poznato kao samsa) oko 10. vijeka. Spomenuo ga je iranski historičar Abul-Fazl Bejhaki (995. – 1077.). Samosa je postala popularno jelo u Indiji od 13. ili 14. vijeka, a proširili su ga trgovci iz regije. Amir Husro (1253. – 1325.), znanstvenik i kraljevski pjesnik sultanata Delhi, napisao je oko 1300. da knezovi i plemići uživaju u "samosi pripremljenoj od mesa, gheea (vrsta maslaca), luka i dr.". Ibn Battuta, putnik i istraživač iz 14. vijeka, opisuje samosu kao malu pitu punjenu mljevenim mesom, bademima, pistacijama, orasima i začinima. 

Postoje mnoge regionalne inačice samose pod raznim imenima.

Izvori
------

1. ↑  Davidson, Alan (1999). The Oxford Companion to Food. Oxford University Press.
2. ↑   Tribune India: Savoury temptations
Samostan Palcho gledan s tvrđave Gyantsea. Zgrada u sredini je Kumbum.
Kumbum u Samostanu Palcho.
**Samostan Palcho** ili **Samostan Pelkor Chode** (također poznat i kao Shekar Gyantse) je glavni samostan u tibetanskom gradu Gyantseu, smješten nedaleko od Dzonga ili tvrđave. Najpoznatiji je po svom Kumbumu.

Tsuklakhang, glavni samostanski hram je u periodu 1418-1428. sagrađen od Rabten Kunzang Phaka, drugog kneza Gyantsea, koji je bio sljedbenik Kedrub Jea (1385-1438), jednog od glavnih Tsongkapionog sljedbenika koji je kasnije priznat kao 1. Pančen Lama. Kasnije je postao važno središte sekte Sakya u tibetanskom budizmu.

Godine 1904. je samostan napadnut od strane britanskih vojnika za vrijeme pohoda na Tibet, od čega potiču tragovi u vidu rupa od metaka u samostanskim zidovima. Godine 1959. je djelomično oštećen za vrijeme ustanka protiv kineske vlasti, a potom i za vrijeme kulturne revolucije. Oštećenja su kasnije djelomično sanirana.

Fusnote
-------

1. ↑  Dowman (1988), p. 269.
2. ↑  Buckley and Strauss (1986), pp. 157-162.
Sam Barkley in 1887
**Samuel E. Barkley** (Wheeling, Zapadna Virginia, 24.5. 1858 - Wheeling, [[20.4.], 1912) bio je američki igrač bejzbola iz 19. vijeka koji je nastupao kao drugi baseman za četiri različita tima u šest setzona. Za vrijeme sezone 1888. klub Kansas City Cowboys iz American Associationa mu je dao dužnost menadžera, koju je obavljao u 58 utakmica, postigavši 21 pobjedu. Na kraju ga je zamijenio Bill Watkins.

Barkley je danas najpoznatiji po nizu kontroverzi koje su izazvali njegovi transferi iz kluba u klub. U martu 1886. je *St. Louis Browns* dogovorio njegov transfer klubu *Baltimore Orioles*, ali je vlasnik *Pittsburgh Alleghenysa* nagovorio igrača da umjesto toga dođe u Pittsburgh. American Association je suspendirao i oglobio Barkleya, ali je klub iz Pittsburgha zbog krađe igrača dobio nadimak "Pirates", što mu je postalo službeno ime 1891. Denny McKnight, predsjednik American Associationa i jedan od njenih osnivača, otpušten je zbog slučaja Barkley.

Dana 13.6. 1888. Sam Barkely udarao u krugu. Nakon završetka karijere, počeo se baviti izradom cigara. Umro je u dobi od 53 godina u rodnom Wheelingu.

V. također
----------

* Udaranje u krugu
**Programski jezik** je jezik za pisanje programa koje računalo zna i može izvršiti.

Programski jezici su definisani preko sintaksnih i semantičkih pravila koja respektivno opisuju njihovu strukturu i značenje. Mnogi programski jezici imaju neku formu pisanih specifikacija njihove sintakse i semantike, a neki su definisani jedino preko zvanične implementacije.

Programski jezici se koriste da olakšaju komunikaciju sa računarom prilikom organizovanja i manipulacije informacija, ali i da precizno izraze algoritme. Neki autori ograničavaju izraz „programski jezik" samo na jezike kojima se mogu izraziti svi mogući algoritmi, a ponekad se koristi izraz „računarski jezik", koji se odnosi na više ograničene vještačke jezike.

U međuvremenu je stvoreno više hiljada programskih jezika, i novi se stvaraju svake godine.

Osnovna podjela je na niže (strojne jezike) i više (orijentirane ljudima).

Viši jezici pak mogu biti:

* sekvencijalni (Basic, Fortran)
* proceduralni (Pascal, C)
* funkcijski (LISP, Erlang, ML)
* objektno orijentirani (Java, C++)

Povijest programskih jezika
---------------------------

Sve je počelo sa strojnim jezicima (asemblerima), koji su se brzo izvršavali, ali sporo pisali, te se danas samo kritični dijelovi operativnih sustava pišu na taj način.

* 1954. pojavio se Fortran, razvio ga je John Backus u IBM-u.
* Iza Fortrana prvi se pojavio Algol, u kasnim 1950-im
* bili su to jezici nezgrapne sintakse, zato su došli Cobol 1960. i Basic 1964. godine sa svojom sintaksom koja sliči na engleski jezik
* dolazi vrijeme za razvoj "pravih" programskih jezika: Pascal Niklausa Wirtha i C Kena Thompsona i Dennisa Ritchie-a.
* 1974. za potrebe vojske SAD-a razvijena je Ada
* OOP kuca na vrata: 1980. tu je Smalltalk-80, a 1985. pojavila se prva implementacija C++ koji je zamislio Bjarne Stroustrup.
* 1987. Larry Wall je stvorio Perl
* 1990. Guido van Rossum je izbacio konkurenciju Perlu, Python
* 1994. pojavio se PHP Rasmusa Lerdorfa, koji je prvenstveno namijenjen kreiranju web aplikacija, (nešto poput JSPa i ASP-a za Javu i VisualBasic, respektivno)
* 1996. pojavila se Java tvrtke Sun Microsystems
* krajem 1999. godine pojavio se D, koji je zanimljiva mješavina programskih jezika C, C++ i Jave

Poveznice
---------

* Popis programskih jezika

Vanjske veze
------------

* Uvod u programske jezike Arhivirano 2017-11-07 na Wayback Machine-u

  


***Programski jezik*** na Wikimedijinoj ostavi
**Salzach** je rijeka u Austriji i Njemačkoj, desna pritoka rijeke Inn, duga 220 km.

Njeno ime znači slana jer je sve do dolaska željeznice krajem 19. vijeka bila glavna prometnica za transport soli.

Karakteristike
--------------

Salzach izvire u Kitzbühelskim Alpama na granici Salzburga i Tirola (Općina Krimml) na nadmorskoj visini od 2469 metara, gdje se spaja više planinskih potoka.

Od izvora teče u pravcu istoka probijajući se uskim kanjonima kroz Alpe, kod
Schwarzacha im Pongau naglo zavija prema sjeveru i teče prema Salzburgu.
Ispod Salzburga, nakon što primi pritoku Saalach, rijeka donjim dijelom svog toka formira njemačko - austrijsku granicu da bi kod sela Überackern (odnosno Haiminga) na nadmorskoj visini od 356 
metara imala ušće u Inn.

Salzach je najveća rijeka u Austrijskoj saveznoj zemlji Salzburg sa slivom od 6.727 km².

Najveće pritoke Salzacha slijevaju se u rijeku u Visokom Tauernu to su: Krimmler Ache, Habach, Hollerbach, Felber Bach i Stubache, odnosno Kapruner, Fuscher, Rauriser i Gasteiner Ache. Kratke sjeverne pritoke su Mallnitz i vode Zellerskog jezera. Kod Pongaua i Tennengaua u rijeku uvire Großarlbach (s juga), kao i Wagrainer Bach, Fritzbach, Lammer i Almbach (sa istoka) i Mühlbach i Torrener Bach (sa zapada).

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Salzach*" (njemački). Austria-Forum. Pristupljeno 06. 01. 2016.

Vanjske veze
------------

***Salzach*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Salzach* na portalu Austria-Forum (`de`)
Koordinate: 45°26′15.58″N 12°19′09.15″E﻿ / ﻿45.4376611°N 12.3192083°E﻿ / 45.4376611; 12.3192083

Pozicija sestiera Santa Croce u Veneciji
Crkva San Simeone Piccolo u Santa Croceu
**Santa Croce** je jedan od šest historijskih sestiera u Veneciji, u Sjevernoj Italiji od 5.500 stanovnika (2007.)

Geografija
----------

Santa Croce nalazi se nalazi na sjeverozapadu Venecije, to je jedini dio grada do kojeg je moguće doći automobilom do trga Piazzale Roma i okolnih parkirališta na Tronchettu. Od Santa Crocea počinje kanal Grande žila kucavica Venecije.

*Santa Croce* može se podijeliti na dva dijela, stariji srednjovjekovni na istoku, i noviji na zapadu koji je nastao nasipanjem zemlje u 19. i 20. vijeku. Na novom dijelu Santa Crocea nalazi se venecijanska putnička i trajektna luka. Nova luka za prihvat velikih cruisera, izgrađena je 2009 u Tronchettu. Ona omogućuje da se putnici sa tih velikih brodova prebace iz luke do Piazzale Roma za tri minute, pomoću žičare - *People Mover* duge 822 km.

Historija
---------

Teren Santa Crocea bio je nekoć močvara Luprio, koja je vremenom isušena i naseljena. Velika promjena za život ovog kvarta bila je izgradnja ceste do Mestrea u aprilu 1933.

Znamenitosti
------------

Većina atrakcija Santa Crocea nalazi se u starijem istočnom dijelu grada, to su; crkve San Nicolo da Tolentino, San Giacomo dell'Orio, Fondaco dei Turchi i palača Ca'Corner della Regina.

Izvori
------

1. ↑  Auf Stelzen durch Venedig gondeln (pristupljeno 10. 04. 2011.) (`de`)
2. ↑  Venedig mit Standseilbahn aus Südtirol(pristupljeno 10. 04. 2011.)[*mrtav link*] (`de`)

Vanjske veze
------------

***Santa Croce (sestiere)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Il sestiere Santa Croce (`it`)
* Il sestiere Santa Croce (`it`)

| * p
* r
* u
Venecijanski sestieri |
| --- |
| Cannaregio  •  Castello  •  Dorsoduro  •  Santa Croce  •  San Marco  •  San Polo |
Volščanska naselja.
**Volščani** (lat. *Volsci*) su bili drevni italski narod, najpoznatiji po borbama koje su vodili s Rimskom Republikom u prvom vijeku njenog postojanja. Nastanjivali su djelomično brdovit, a djelomično močvaran južni dio Lacija, omeđen sa Auruncima i Samnitima na jugu, Hernicima na istoku, a koji se prostirao od Norbe i Core na sjeveru do Ancijuma na jugu. 

Volščani su govori volščanski, sabelički italski jezik, srodan oskanskom i umbrijskom, ali i također, iako nešto manje, latinskom. Bili su među najopasnijim neprijateljima Rima, te često bili u savezu s Ekvima, dok su Hernici od 486. pne. bili u savezu s Rimp,. Na volščanskoj teritoriji se nalazio malo poznati grad Velitrae (suvremeni Velletri), rodno mjesto Cezara Augusta. Tamo je pronađen natpis koji datira iz ranog 3. vijeka pne.; urezan je u malu brončanu plaketu (danas u napuljskom muzeju), a koja je bila vezana uz religijsku figuricu, posvećen Deklunu (ili božici Dekluni).

Vergilijev lik ratnice Kamile u *Eneidi* je Volščanka. Legendarni rimski vojskovođa Koriolan je također zaradio svoj cognomen osvojivši volščanski grad Corioli godine 493. pne. Uspon i pad ovog junaka je opisan u istoimenoj Shakespeareovoj drami. I Gaj Marije, rimski političar i vojni reformator, te rimski govornik i pisac Ciceron su bili rodom iz Arpinuma u volščanskoj teritoriji.
Velimir Ilić
**Velimir (Velja) Ilić** (Čačak, 28. maja 1951.), srpski političar i trenutni ministar u Vladi Republike Srbije zadužen za infrastrukturu. Predsednik je stranke Nova Srbija, a po stručnoj spremi je magistar tehnologije.

Biografija
----------

Velimir Ilić je rođen u Čačku 28. maja 1951. Posle diplomiranja na Tehnološko-metalurškom fakultetu Univerziteta u Beogradu, radio je za nekoliko građevinskih firmi. Privatnim preduzetništvom se počeo baviti 1986. Magistrirao je 2005.

Svoje prve političke korake Ilić je načinio u Srpskom pokretu obnove (SPO) 1990. Izabran je za gradonačelnika Čačka 1996. pobedivši kandidata Socijalističke partije Srbije. Ubrzo potom (1997), napušta SPO čiji je bio potpredsednik, kao i lokalni odbor SPO-a, gde je bio predsednik i osniva političku partiju Nova Srbija (NS) i postaje njen predsednik. 

2000. godine na listi DOS-a izabran je za poslanika u Saveznom parlamentu SRJ (kasnije SCG). Na izborima 28. decembra 2003. izabran je za poslanika u Narodnoj skupštini Srbije u ispred koalicije Srpski pokret obnove-Nova Srbija, a od 2004. do 2007. je bio ministar za kapitalne investicije u vladi Vojislava Koštunice. Za ministra za infrastrukturu u drugoj vladi Vojislava Koštunice izabran je 15. maja 2007.

Velimir Ilić je u javnosti poznat po živopisnom rječniku koji ponekad koristi prema novinarima, javnim i poznatim ličnostima, a pogotovo političkim protivnicima. 

### Lični podaci

Oženjen je i ima petoro dece sa tri različite žene. 

***Velimir Ilić*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Sastav 10. Vlade Republike Srbije |
| --- |
| 15. 5. 2007. – 8. 7. 2008. |
| Predsednik | Vojislav Koštunica | Republika Srbija |
| Potpredsednik | Božidar Đelić |
| Ministri | Vojislav Brajović • Predrag Bubalo • Mlađan Dinkić • Saša Dragin • Dragan Đilas • Velimir Ilić • Vuk Jeremić • Dragan Jočić • Zoran Lončar • Rasim Ljajić • Milan Marković • Slobodan Milosavljević • Tomica Milosavljević • Radomir Naumov • Dušan Petrović • Ana Pešikan • Aleksandar Popović • Slobodan Samardžić • Snežana Samardžić-Marković • Aleksandra Smiljanić • Mirko Cvetković • Milica Čubrilo • Dragan Šutanovac |
| Generalni sekretar | Dejan Mihajlov |

| * p
* r
* u
Sastav 12. Vlade Republike Srbije |
| --- |
| od 27. jula 2012. do 27. aprila 2014. godine |
| **Predsednik** | Ivica Dačić | Republika SrbijaRepublika Srbija |
| **Prvi potpredsednik Vlade** | Aleksandar Vučić |
| **Potpredsednici** | Suzana Grubješić • Jovan Krkobabić • Rasim Ljajić |
| **Ministri** | Milan Bačević • Aleksandar Vučić • Ivica Dačić • Mlađan Dinkić • Slavica Đukić Dejanović • Velimir Ilić • Verica Kalanović • Goran Knežević • Jovan Krkobabić • Rasim Ljajić • Alisa Marić • Zorana Mihajlović • Ivan Mrkić • Milutin Mrkonjić • Žarko Obradović • Bratislav Petković • Nikola Selaković • Sulejman Ugljanin |
| **Generalni sekretar** | Veljko Odalović |
range 38°10′0″N 16°0′0″E﻿ / ﻿38.16667°N 16.00000°E﻿ / 38.16667; 16.00000

| Aspromonte |
| --- |
| Dio Južni Apenini |
| Pogled na planine AspromontaPogled na planine AspromontaPogled na planine Aspromonta |
| Dužina masiva: | km |
| Širina masiva: | km |
| Površina masiva: | km² |
| Najviši vrh: | Montalto (1,955 m) |
| Zaštićene oblasti: |  |
| Država: |  Italija |

**Aspromonte** je planinski masiv, bolje rečeno visoravan, koja se nalazi na jugu Kalabrije (Provincija Reggio di Calabria), na samom kraju Talijanske čizme i 
Kalabrijskih Apenina.

Geografske karakteristike
-------------------------

Na istoku mu je granica Jonsko more, a na zapadu Tirensko more i Mesinski prolaz, na jugu je to rijeka Petrace i potoci kod Platia i Careria. Granica na sjeveru je prijevoj Passo della Limina.

Dobar dio masiva je od 1989. dio Nacionalnog parka Aspromonte.

Aspromonte je u centru građen uglavnom od gnajsa i mikašista iz prekambrija, a po rubovima od mlađih sedimentnih stijena.

Najviša planina je - Montalto, visoka 1,955 metara, čiji se brojni obronci strmo spuštaju prema moru, izbrazdani kanjonima vodotokova. 
Za Aspromonte su karakteristične terase, raspoređene u četiri reda, na različitim visinama, poduprijete sa bokova ravnicama.

Stanovništvo je koncentrirano u rubnim obalnim područjima; a sela ima do 900 metara nadmorske visine. 
U priobalnom području prevladavaju agrumi, voće i povrće, a iznad 600 metara vinova loza i maslina, u višim zonama žitarice, krumpir, kestenove šume i pašnjaci.

Aspromonte je bio scena dramatičnih događaja u augustu 1862. kad se na njegovim obalama iskrcao Giuseppe Garibaldi]] sa 2000 dobrovoljaca sa namjerom da krene na Rim srušiti vladu.
Dočekala ga je Vojska Kraljevine Italije i u bitci koja je potrajala manje od sata, porazila (sam Garibaldi lakše ranjen).
Kao rezultat tih događaja premijer Urbano Rattazzi je bio prisiljen dati ostavku, a Garibaldi je proveo u zatvoru mjesec dana, a zatim je pomilovan.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Aspromónte*" (talijanski). Sapere. Pristupljeno 20.2.2022.

Vanjske veze
------------

***Aspromonte*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Aspromónte* (`it`)
**Velingrad** (bugarski: Велинград) je grad u Bugarskoj jedan od najpopularnijih termalnih kupališta u Bugarskoj. Grad se smjestio na zapadnom dijelu Doline Čepino, dijelu Rodopskog masiva u južnoj Bugarskoj.

Historija
---------

Po legendama i bog Orfej živio je u području grada Velingrada. Takođe kola priča i da je trački gladijator Spartak iz ovoga kraja, koji mu je dao njegovu enormnu snagu.
Kasnije u ovaj kraj dolaze Slaveni, po istraživanjima Bugarske Akademije znanosti, slavensko pleme Dragovići naselilo je taj kraj. Dragovići su prihvatili mnoge tračke običaje, davši im pritom svoja tipična slavenska obilježja. Ubrzo nakon Bugarske invazije Balkana, cijeli kraj je uključen u Prvo Bugarsko carstvo za cara Malamira.

Za vrijeme otomanske uprave mnogi slaveni iz ove regije preobraćeni su na Islam, po istraživanju Vasila Kančova, ovaj pritisak na preobraćenje vršen je uz znanje i pomoć grčkog (pravoslavnog) episkopa Gavrila.

Geografske karakteristike
-------------------------

Velingrad se nalazi na nadmorskoj visini od 750-850 m. Ljeta su vruća a zime blage. Prosječna godišnja temperatura mjesta je 10 °C, a prosječna srpanjska temperatura je 19 °C. Prosječna količina sunčanih sati je 2 000 sati. 

U gradu i okolici nalaze se 70 izvora mineralnih voda, najpoznatiji su; Ladžene, Kamenica, Čepino, Rakitovo i Kostandovo. Zbog toga Kamenica ima brojne posjetioce koji se liječe u termalnim kupalištima Kamenice.

Pored brojnih mineralnih izvora, Velingrad ima i jedan drugi prirodnu atrakciju, najveći kraški izvor u Bugarskoj - *Kleptuzu*, sa prosječnim istjekom od 1200 litara ledeno hladne vode u sekundi.

Vanjske poveznice
-----------------

* Virtualni Velingrad Arhivirano 2006-11-06 na Wayback Machine-u
* Velingrad Photo Gallery

Izvori
------

1. ↑  (`bg`) Kanchov, V. Makedonia. Ethnography and statistics. Sofia, 1900, str. 42.

  


| Gradovi u Bugarskoj The flag of Bulgaria |
| --- |
| Ajtos | Asenovgrad | Blagoevgrad | Botevgrad | Burgas | Ćustendil | Dimitrovgrad | Dobrič | Dupnica | Gabrovo | Gorna Orjahovica | Goce Delčev | Harmanli | Haskovo | Jambol | Karlovo | Karnobat | Kazanlak | Krdžali | Lom | Loveč | Montana | Nova Zagora | Panađurište | Pazardžik | Pernik | Petrič | Pleven | Plovdiv | Razgrad | Ruse | Samokov | Sandanski | Sevlijevo | Silistra | Sliven | Smoljan | Sofija | Stara Zagora | Svištov | Šumen | Trgovište | Trojan | Varna | Veliko Trnovo | Velingrad | Vidin | Vraca |

***Velingrad*** na Wikimedijinoj ostavi
**Valkenswaard** je grad i općina od 31,231 stanovnika, na jugu Nizozemske u Proviciji Sjeverni Brabant.

Geografske karakteristike
-------------------------

Valkenswaard leži pored belgijske granice na rijeci Dommel, udaljen desetak km južno od centra Eindhovena.

Historija
---------

Godine 1191. redovnik *Opatije Echternach* prepisao je povelju kojom je franački plemić Aengibaldus 704. darovao Willibrordusu selo Waderlo (Waalre), smješteno na rijeci Dutmala (Dommel). 
On je zauzvrat darovao to područje Opatiji Echternach. Iako je to teško teško dokazati, vjeruje se da je Valkenswaard već tada postojao, iako pod drugim imenom i kao dio sela *Waalre*.

Od 13. vijeka, tadašnja sela Waalre i Valkenswaard nastavila su zajedno egzistirati kao Waderle i Wedert. Tek 1794. pod utjecajem Nizozemske revolucije - Valkenswaard se odvojio i postao administrativna jedinica.

Početkom 17. vijeka imao je redovit uspješan sajam svinja pa je zbog tog dobio ime *Verkenswedert*, kako je u narednim vijekovima postao poznat po hvatačima sokola, dobio je današnje ime - Valkenswaard.

Tokom 19. vijeka u Valkenswaardu je osnovano oko 70 većih i manjih tvornica cigara, duhana za šmrcanje i žvakanje, to je pomoglo brzom rastu grada.

Iako je 1920. njihov broj spao na 43 tvornice, gotovo trećina ukupnog stanovništva Valkenswaarda radila je u duhanskoj industriji.

Nakon Drugog svjetskog rata promijenila se privredna klima. Cijena koštanja cigare je porasla, a dobar dio tržišta okrenuo se jeftinijim cigaretama. Vremenom je njihov broj spao na nekoliko većih firmi koje su se održale nekoliko dekada, ali su njihovu dominantnu poziciju u privredi Valkenswaarda postepeno preuzele druge firme, kao što su one one u metaluškom sektoru.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Portugal Salvaterra de Magos, Portugal
* Belgija Tienen, Belgija

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Noord-Brabant, Province in Netherlands*" (engleski). City population. Pristupljeno 12.09.2022.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Geschiedenis van Valkenswaard*" (nizozemski). Valkenswaard. Pristupljeno 12.09.2022.

Vanjske veze
------------

***Valkenswaard*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gemeente Valkenswaard (Službene stranice)* (`nl`)