recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Teorija demokratskog mira** (engl. ) je teorija prema kojoj je nemoguće izbijanje oružanog sukoba između država koje su po svojem društveno-političkom uređenju demokracije. Taj se fenomen nastoji objasniti time da vodstva demokratskih država izbjegavaju sukobe koji bi ih zbog ljudskih gubitaka i rizika mogli učiniti odgovornim biračima; sklonija rješavanju međusobnih sporova kroz diplomaciju i međunarodne institucije; osjećaju bliskost i nedostatak prijetnje od strane država sa sličnim uređenjem te posjeduju veće bogatstvo i životni standard stanovnika, koji oduzima interes za ratne avanture. Teorija demokratskog mira je dobila izuzetnu popularnost nakon završetka Hladnog rata, prije svega zahvaljujući američkim teoretičarima koji su preko nje također promovirali koncept *pax americana*, a jedan od njenih najistaknutijih predstavnika je R. J. Rummel. Ista je teorija predmet brojnih kritika koje se pozivaju na brojne historijske primjere u kojima su, prema tim navodima, demokratske države ipak međusobno ratovale, a što, pak, dovodi do rasprava i različitih tumačenja izraza "rat" i "demokracija".

V. također
----------

* Pax americana
* Neoconi

Vanjske veze
------------

Podrška
* Rummell's website
* "Parliamentary Control of Security Policy" (paks) Parliamentary Control of Military Security Policy in the EU-25 and the Iraq War 2003. A DFG funded research project at the Heinrich-Heine-University Düsseldorf, Germany

Kritike
* The Myth of Democratic Pacifism Arhivirano 2007-12-30 na Wayback Machine-u
* The Missing Democratic Peace
* Democracies Do Not Make War on One Another ...or Do They?
**Palatinska grofovija Durham** (engleski: ) bila je posebna upravna jedinica/državnopravni entitet u okviru Engleske sa sjedištem u Durhamu, koja je postojala od 1090. do 1832. Predstavljala je područje na kome je biskup Durhama (prvo katolički, a od 16. vijeka anglikanski) kao knez-biskup uz ckrvenu imao i svjetovnu vlast, odnosno bio podređen neposredno engleskom kralju, a ne lokalnim i regionalnim feudalcima. Poticala je od tzv. Slobode Durhama (engleski: ) koju je 883. u sjevernoj Engleskoj proglasio Guthred, nordijski kralj Yorka. Njene ovlasti su se postepeno širile, posebno nakon reorganizacije državne uprave na sjeveru Engleske koju su 1089/90. proveli Normani pod Williamom II Riđim. U 13. vijeku su se biskupi uspjeli izboriti za potpunu autonomiju od grofova Northumberlanda. Konačno je ukinuta za vrijeme administrativnih reformi 1832. godine, iako su se neke njene sudske institucije zadržale sve do 1889. godine.

Godine 1888. je od nje i drugih teritorija formirana Grofovija Durham.

Izvori
------
**Arboga** je grad od 10,330 stanovnika u sredini Švedske, ona je i 
administrativni centar Općine Arboga od 13,285 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Arboga leži u Grofoviji Västmanland, na rijeci Arboga 15 km od njena
ušća u Jezero Mälaren, udaljena oko pedesetak km zapadno od Västeråsa,

Historija
---------

Najstariji dokazi o Arbogi su iz 13. vijeka, a nema pouzdanih dokumenata koji bi ukazivali da je na tom mjestu prije toga 
bilo neko značajnije naselje. Ali se zna da je 1285. osnovan franjevački samostan, a 1290. se spominju
i trgovci iz Arboge a 1330. i gradski pečat, što ukazuje da je imao status grada.

Kako do Arboge vode brojni vodeni putevi prema šumovitom i rudama bogatom sjeveru, tako je grad 
od sredine 14. vijeka postao transportni centar za otpremu željezne rude do Jezera Mälaren, 
što se može vidjeti iz knjiga otpremnica 1451. - 1569. koje se danas čuvaju u gradskom arhivu.

Arboga je tokom srednjeg vijeka i početkom novog vijeka imala istaknuto mjesto među švedskim gradovima, i 
bila mjesto u kom su održani važni crkveni i politički skupovi. Najpoznatiji od njih je sjednica parlamenta (Riksens ständer) 
održana 1435. Franjevački samostan u Arbogi dobio je status sjedišta reda za nordijske zemlje. Negdje oko 1560. u Arbogi je 
počela s radom manufaktura za izradu pušaka i oklopa, pod patronatom kralja.

Izrastanje novih konkurentskih gradova Nora i Lindesberga tokom 17. vijeka, kao i otvaranje Kanala Hjälmare 1639. dovelo do pada Arboge.

Nakon izgradnje željezničke pruge do Örebra 1857. - Arboga je nakratko opet postala važna luka za prekrcaj željeza na putu za Stockholm.

Nakon tog je otpočeo razvoj industrije.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „Sweden: Västmanland" (engleski). City population. Pristupljeno 31. 05. 2015.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Arbogas historia*" (švedski). Urbanhistory. Arhivirano iz originala na datum 2013-12-10. Pristupljeno 31. 05. 2015.

Vanjske veze
------------

***Arboga*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice općine Arboga* (`sv`)
**Veliki Zdenci** su naselje koje administrativno pripada gradu Grubišnom Polju. Smješteno je 30-ak km južno od Virovitice i 20-ak km sjeverno od Garešnice u Bjelovarsko-bilogorskoj županiji. Pokraj mjesta protječe rijeka Ilova.

Stanovništvo
------------

Mjesto ima oko 1000 stanovnika (1054.-2001. g.). U mjestu je mnogo manjina, a 50 % stanovnika su Česi. U selu djeluje Češka beseda Veliki i Mali Zdenci koja je 2006.g. organizirala Češke žetvene svečanosti «Dožinky» , najveću manifestaciju Čeha u RH.Također djeluje i Udruga informatičkih korisnika HogarWifi. Mjesto je uglavnom katoličko ali ima i pravoslavaca, protestanta i muslimana.

* 2001. - 1.075
* 1991. - 1.323 (Hrvati - 664, Srbi - 198, Jugoslaveni - 88, ostali - 373)
* 1981. - 1.416 (Hrvati - 634, Jugoslaveni - 237, Srbi - 195, ostali - 350)
* 1971. - 1.322 (Hrvati - 647, Srbi - 234, Jugoslaveni - 22, ostali - 419)

### Izvor

* CD rom: "Naselja i stanovništvo RH od 1857-2001. godine", Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Hrvatske, Zagreb, 2005.

Gospodarstvo
------------

Povijest
--------

Veliki Zdenci su 20. siječnja 1478.g bili domaćin Hrvatskome saboru. Na tome saboru doneseno je niz zaključaka koji su svrstani u 16 točaka. Rijeka Ilova, koje se proteže uz Velike Zdence skoro 5 km bila je obrambena linija i granica u vrijeme turskih osvajanja i pustošenja. Upravo je ovim prostorima prolazila granica Osmanlijskog carstva te je ovdje bilo najburnije jer su se zbivali stalni napadi s obiju strana. U šumi su ostaci srednjovjekovne utvrde koja je vjerojatno bila uništena za vrijeme napada Turaka. Mjesto je oduvijek bilo čvorište trgovačkih puteva.

Najpoznatiji čovjek koji je živio u Velikim Zdencima je Mato Lovrak koji je predavao u staroj školi koja se urušava i više nije u upotrebi. On je ovdje napisao jedno od svojih najpoznatijih djela «Družba Pere Kvržice» prema uzoru na jedan mlin koji je bio na rijeci Ilovi u vlasništvu jednog mještanina.

Šport
-----

U mjestu djeluje nekoliko sportskih klubova i udruga: Nogometni klub "Zdenka" , Kuglački klub "KK Zdenka", Teniski klub "Zdenka", Boćarski klub "Otkos 10", a također i Športsko ribolovno društvo «Šaran» te Paintball klub Zenge.

Kultura
-------

U Velikim Zdencima djeluje KUD Češka beseda Veliki I Mali Zdenci.

| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Grada Grubišnog Polja |
| --- |
| Dapčevićki Brđani • Dijakovac • Donja Rašenica • Gornja Rašenica • Grbavac • Grubišno Polje • Ivanovo Selo • Lončarica • Mala Barna • Mala Dapčevica • Mala Jasenovača • Mala Peratovica • Mali Zdenci • Munije • Orlovac Zdenački • Poljani • Rastovac • Treglava • Turčević Polje • Velika Barna • Velika Dapčevica • Velika Jasenovača • Velika Peratovica • Veliki Zdenci |
**Apije Anije Trebonije Gal** (*Appius Annius Trebonius Gallus*, druga polovica 1. i prva polovica 2. vijeka) bio je rimski vojskovođa i političar iz doba Flavijevske dinastije i Pet dobrih careva. Dio historičara vjeruje da je bio sin Apija Trebonija Gala, jednog od suffect konzula za godinu 67. Sam Gal je u Godini četiri cara bio pristaša Otona, te je početkom 69. pomogao u ubistvu cara Galbe. Poslije je organizirao otpor Vitelijevima snagama u Sjevernoj Italiji; Oton pak nije prihvatio njegov savjet da izbjegne odlučujuću bitku s Vitelijevcima, što je dovelo do poraza kod Bedrijakuma, a na kraju i do Otonovog samoubistva. Nakon toga se Gal nakratko povukao iz javnog života, ali ga je godine 69. novi car Vespazijan angažirao da zajedno sa Kvintom Petilijem Cerijalisom uguši Batavsku pobunu. Uspješno obavljeni zadatak mu je pribavio naklonost Flavijevske dinastije, ali i budućih vlastodržaca. Godine 108. tada već u dubokoj starosti, je služio kao rimski konzul za vrijeme cara Trajana.

Njegov istoimeni sin je služio kao konzul godine 139.

Izvori
------

* Arhivirano 2011-06-04 na Wayback Machine-u
* M. Dunson, A dictionary of the Roman Empire, Oxford University Press, 1995
* A. R. Birley, The Roman Government of Britain, Oxford University Press, 2005
* S. B. Pomeroy, The murder of Regilla: a case of domestic violence in antiquity, Harvard University Press, 2007
**Arbicion** (*Arbitio*, 4. vijek) je bio rimski vojskovođa i velikodostojnik iz doba kasnog Carstva. Karijeru je započeo kao oficir Konstantina Velikog i nastavio pod vlašću njegovog sina Konstancija II. Prema navodima Amijana Marcelina se tada istakao laskanjem autokratskom caru, kao i brojnim intrigama čije su žrtve postali generali Klaudije Silvan, Ursicin i Barbacion. Pod Konstancijem je 355. služio kao konzul. Nakon Konstancijeve smrti 361. ga je novi car Julijan Apostata imenovao predsjednikom posebnog tribunala koji je sudio Konstancijevim doglavnicima optuženim za korupciju i druge zločine. Nakon toga se povukao u privatni život, a što je prekinula pobuna uzurpatora Prokopija 365. protiv cara Valensa. Prokopije je od Arbiciona tražio da se pridruži pobuni, a nakon što je Arbicion to odbio, konfiscirao mu je posjede u istočnim provincijama. Arbicion se nakon toga pridružio Valensu, koji ga je imenovao ad hoc *magister militumom*; na tom je mjestu uspio uvjeriti Prokopijevog generala Gomoarija da prijeđe na stranu cara, a što je pomoglo gušenju pobune 366. Što se poslije dogodilo sa Arbicionom, nije poznato.

Izvori
------

* Ammianus Marcellinus, Loeb Classical Library
* Lenski, N.E. *Failure of empire: Valens and the Roman State in the fourth century A.D. (2002)*


| Političke funkcije
 |
| --- |
| Prethodi:**Flavius Iulius Constantius Augustus VII, Flavius Claudius Constantius Caesar III** | **Konzul Rimskog Carstva**355*Lollianus Mavortius* | Slijedi:**Flavius Iulius Constantius Augustus VIII, Flavius Claudius Iulianus Caesar** |
***The Damned Thing*** (sh. *Prokleta stvar* ili *Prokletinja*) je science fiction horor priča američkog književnika Ambrosea Biercea objavljena 1893. godine. U njoj se prikazuje posljedice neobičnog događaja u kome je lovac po imenu Hugh Morgan smrtno stradao tokom lova; za razliku od službene istrage koja je smrt pripisala napadu pume, a svjedok William Harker neobičnim napadima epilepsije, izvodi iz Morganovog dnevnika sugeriraju da je za smrt zaslužno nevidljivo stvorenje koje je Morgan uporno pokušavao uloviti.

*The Damned Thing* je ekranizirana dva puta - prvi put u Jugoslaviji kao crno-bijeli televizijski film *Prokletinja* 1975. godine u režiji Branka Pleše, a drugi put 2006. godine kao istoimena epizoda američke TV-antologije *Masters of Horror*.

Vanjske veze
------------

* Free Gutenberg Editions of this story.
* Šablon:Librivox book

| * p
* r
* u
Djela čiji je autor Ambrose Bierce |
| --- |
| Poezija | 
* *A Vision of Doom* (1980)

 |  |
| Publicistika | 
* *The Devil's Dictionary* (1906)

 |
| Zbirke priča | 
* *Tales of Soldiers and Civilians* (1891)

 |
| Priče | 
* "An Unfinished Race" (1873)
* "Killed at Resaca" (1877)
* "An Inhabitant of Carcosa" (1887)
* "A Horseman in the Sky" (1889)
* "An Occurrence at Owl Creek Bridge" (1890)
* "The Damned Thing" (1894)
* "The Moonlit Road" (1907)
* "Moxon's Master" (1909)

 |
Koordinate: 35° 52′ 00" SGŠ, 139° 39′ 00" IGD

**Saitama** (さいたま) je grad u Japanu u prefekturi Saitama. Prema popisu stanovništva iz 2005. u gradu je živelo 1.176.269 stanovnika.

Stanovništvo
------------

Prema podacima sa popisa, u gradu je 2005. godiine živelo 1.176.269 stanovnika.

|
|  |
Kretanja broja stanovnika| 1995. | 2000. | 2005. |
| --- | --- | --- |
| 1.078.545 | 1.133.300 | 1.176.269 |

Spoljašnje veze
---------------

***Saitama*** na Wikimedijinoj ostavi

 *Za ostala značenja, v. Saitama (razvrstavanje).*
**Saitama (さいたま市, *Saitama-shi*?)** je glavni i najveći grad prefekture Saitama u Japanu. Nalazi se na jugoistoku prefekture. Područje uključuje bivše gradove Urawa, Ōmiya, Yono i Iwatsuki. Predstavlja grad proglašen vladinom uredbom. Nalazi se u Širem području Tokija okoi 15 - 30 kilometara sjeverno od središta Tokija, gdje mnogi njegovi stanovnici putuju poslom.

Gradovi pobratimi
-----------------

Saitama ima šest gradova pobratima.

* Meksiko Toluca, Meksiko (1979)
* Narodna Republika Kina Zhengzhou, Kina (1981)
* Novi Zeland Hamilton, Novi Zeland (1984)
* Sjedinjene Američke Države Richmond, Virginia, SAD (1994)
* Kanada Nanaimo, Britanska Kolumbija, Kanada (1996)
* Sjedinjene Američke Države Pittsburgh, Pennsylvanija, SAD (1998)
**Pero Popović Aga** (1905-1930) bio je obućarski radnik, jugoslovenski komunist i jedan od sedmorice sekretara SKOJ-a.

Biografija
----------

Rođen je 28. januara 1905. godine u Užicu. Kao ratno siroče izučio je obućarski zanat. U Beogradu je radio u SKOJ-evskoj organizaciji. Više puta hapšen i proganjan.

Od 1923. godine član je Centralnog komiteta SKOJ-a, a od 1924. organizacioni sekretar CK SKOJ-a. Radio je u izvanredno teškim ilegalnim uslovima. Putovao je po Jugoslaviji i organizovao omladinu. U Splitu su ga pokušali uhapsiti, ali je uspeo da pobegne.

Zajedno sa Josipom Kolumbom, političkim sekretarom CK SKOJ-a, upao je u policijsku zasedu, 14. avgusta 1930. godine, u Zagrebu i u sukobu s policijom poginuo.

Sahranjen je u Grobnici narodnih heroja na Zagrebačkom groblju Mirogoj.

NJegov rođeni brat je Jevrem Popović, general JNA i narodni heroj.

U popularnoj kulturi
--------------------

U TV-seriji *Sedam sekretara SKOJ-a* je njegov lik tumačio Svetozar Cvetković.

Literatura
----------

* **Mala enciklopedija Prosveta**, Beograd 1959. godina

  



|  |  |
| --- | --- |
|  | Sedam sekretara SKOJ-a |
|  Josip Debeljak | Josip Kolumbo | Pavle Marganović | Janko Mišić | Mijo Oreški | Pero Popović Aga | Zlatko Šnajder  |
*Ukoliko ste tražili tursku titulu, v. Valija (titula).*
**Valija**, vizigotski kralj između 415. i 419. godine. Nasledio je presto pošto su Ataulfa i Sigeriha iste godine bili ubijeni. 

Uspostavio je mir sa carem Honorijem i prihvatio sporazum sa Rimskim carstvom. Takođe je vratio Galu Placidiju njenom bratu, Honoriju. Kao rezultat svega ovoga, 417. godine dobio je dozvolu da se naseli sa svojim narodom u Akvitaniji kao federati. Uspostavio je svoj dvor u Tuluzu koji će ostati prestonica vizigotske države do kraja 5. veka.

Godine 418. napada Hispaniju i potčinjava Vandale, a Alanima smanjuje teritoriju. Stigao je do severa Afrike međutim, bio je primoran da se vrati u Galiju.

Sa njim nestaje direktna nasledna linija dinastije Balti koju je osnovao Alarih I. Nasledio ga je nezakoniti Alarihov sin, Teodorik I.

Spoljašnje veze
---------------

* Edward Gibbon, *History of the Decline and Fall of the Roman Empire,* chapter 31 Arhivirano 2004-09-14 na Wayback Machine-u

Vidi još
--------

* Spisak vizigotskih kraljeva

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik:**Sigerih** | **Vizigotski kralj (415—419)** | Nasljednik:**Teodorik I** |

***Valija (kralj)*** na Wikimedijinoj ostavi
**Chepo** (španjolski: *Puente Bayano*) je okrug (distrikt) od 60,345 i grad od 12,912 stanovnika na jugoistoku Paname u Provinciji Panamá.

Geografske karakteristike
-------------------------

Chepo se nalazi na trasi Panameričkog autoputa, pored rijeke Mamoni (pritoke Bayana) udaljen 52 km istočno od Ciudad Paname.

Historija
---------

Historija tog naselja seže do 1515. kad je do njega došao franjevački misionar Antonio Tello de Guzmán, koji ga je i nazvao Chepo, po imenu njegova caciquea.

Službeno je osnovan negdje oko 1569. kao misionarski centar, koji je trebao evangelizirati indijance.
Na svom startu bio je poprište borbi između španjolskih kolonista i odbjeglih crnačkih robova. Nekoliko puta su ga napali pirati i indijanci Cune, sve dok nije preseljen na današnje sigurnije mjesto.

Kad je panamski biskup Fray Pedro Rubio y Auñon, obišao taj kraj 1736. zabilježio je da Chepo ima 2,000 indijanskih stanovnika i svega nekoliko španjolskih porodica.

Chepo je u oktobru 1982. zakonom proglašen okrugom od 6 naselja; Chepo, Chepillo, Santa Cruz de Chinina, Llano, Cañita i Las Margaritas, kasnije je mu je dodan i Tortí.

Današnji Chepo je poprilično sirotinjsko naselje drvenih kuća, koje živi kao centar poljoprivrednog kraja.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Chepo District in Panama*" (engleski). City population. Pristupljeno 19.2.2023.
2. 1 2  „*Chepo in Panamá*" (engleski). City population. Pristupljeno 19.2.2023.
3. 1 2 3  „*Tramite legislativo 2020-2021*" (španjolski). Asamblea Nacional. Pristupljeno 19.2.2023.
4. 1 2 3  „*Chepo, Histórico Pueblo del Este de la Provincia de Panamá*". PanamaTipico. Arhivirano iz originala na datum 2021-05-17. Pristupljeno 19.2.2023.

Vanjske veze
------------

***Chepo*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Chepo, Histórico Pueblo del Este de la Provincia de Panamá* (na portalu PanamaTipico Arhivirano 2021-05-17 na Wayback Machine-u (`es`)
* *Chepo* (na portalu Mapcarta (`en`)
**Kariba Hajn** (engl. ) je australijska glumica, rođena 1. oktobra 1988. u Južnoafričkoj Republici. Najpoznatija je po ulozi Riki Čedvik u tinejdžerskoj i dečjoj televizijskoj seriji *H2O: Samo dodaj vodu*.

Karijera
--------

Rođena je u JAR, ali se 1991. godine preselila u Australiju. Već sa tri godine, počela je da se bavi plesom, u plesnom studiju svoje majke. Kariba je najmlađa osoba koja je ikada plesala u poznatoj operi Stargazes Convention u Sidneju, Australija. Tokom 2004. godine, sa plesnom trupom je išla na turneju, uključujući i mnogobrojne uspešne nastupe po SAD. Pojavila se i u nekoliko muzičkih spotova.

Australijska javnost ju je upoznala 2005. godine, kada je učestvovala u emisiji *Plesom do snova*. Ipak, najpoznatija je postala ulogom Riki Čedvik u televizijskoj seriji *H2O: Samo dodaj vodu*. Zajedno sa Kler Holt i Fibi Tonkin, Kariba je postala jedna od najpoznatijih mladih glumica u Australiji, a njena uloga je postala najomiljenija.

2007. godine, imala je gostujuću ulogu u popularnoj TV seriji *Glupi glupi čovek*, 2008. se pojavila u trećoj sezoni popularne serije *Blue Water High*.

Vanjske veze
------------

* IMDb veza
**Uslovna** ili **uvjetna kazna** u krivičnom pravu označava oblik sankcije odnosno kazne koja se na sankcioniranu/kažnjenu osobu primjenjuje jedino pod točno određenim uvjetima, odnosno njeno neprimjenjivanje ukoliko sankcionirana/kažnjena osoba ispuni određene obaveze, najčešće u tzv. roku kušnje, odnosno vremenskom periodu na koji je kazna izrečena.

Najčešći oblik uvjetne kazne je uvjetna kazna zatvora, pri čemu uvjetno osuđena osoba ostaje na slobodi za vrijeme roka kušnje pri čemu mora ispunjavati određene obaveze od kojih je najvažnija ne-činjenje ili ponavljanje krivičnih djela ili prekršaja, financijska restitucija žrtvama, liječenje od ovisnosti, tečajevi o sigurnosti prometa, društveno koristan rad i sl. Radi primjenjivanja uvjetne kazne se mogu propisati i dodatne mjere nadzora, koje uključuju ograničenje slobode kretanja (kućni pritvor), obavljanja određenih djelatnosti i kontakata sa određenim osobama, odnosno obavezu redovnog prijavljivanja policiji, socijalnim i drugim službama.

Uvjetna kazna se u pravilu primjenjuje za tzv. laka kaznena djela ili prekršaje, odnosno za slučajeve u kojima postoje olakšavajuće ili specifične okolnosti zbog kojih primjena redovne, odnosno bezuvjetne kazne ne bi postigla svrhu kažnjavanja (generalna i specijalna prevencija), odnosno predstavljala neopravdano trošenje financijskih i drugih resursa države. Uvjetna kazna se zato izriče mladim ili prijestupnicima koji su počinili prvi prijestup, odnosno koji su kao svjedoci pokajnici surađivali tijekom istrage.

V. također
----------

* Uvjetni otpust

| * p
* r
* u
Pravo |
| --- |
| Pravni sistemi | Anglosaksonsko pravo • Kontinentalno pravo • Običajno pravo • Vjersko pravo • Socijalističko pravo • Međunarodno pravo |  |
| Izvori prava | Pravni propisi (Zakon • Zakonik • Tumačenje zakona)Pravna praksa (Običaji • Precedentno pravo • Pravo pravičnosti) |
| Adjudikacija | Javno pravo (Krivično/kazneno pravo • Ustavno pravo • Upravno pravo)Privatno pravo (Građansko pravo • Obvezno pravo • Ugovori • Naknada štete • Nasljedno pravo i Trustovno pravo)Sudovi (Akuzatorni sistem • Inkvizitorni sistem • Dokazi • Pravosuđe • Pravnici) |
| Jurisprudencija | Filozofija prava • Prirodno pravo • Pravni pozitivizam • Pravni formalizam • Pravni realizam • Pravni interpretivizam • Feministička pravna teorija • Pravo i ekonomija • Kritičke pravne nauke • Komparativno pravo |
| Povezano: Popis pravnih oblasti |
Koordinate: 41° 53′ 15" SGŠ, 22° 49′ 00" IGD

**Trabotivište** (mak. *Тработивиште*) je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Trabotivište je u sastavu opštine Delčevo.

Prirodni uslovi
---------------

Trabotivište je smešteno u istočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Bugarskom - 6 km istočno od naselja. Od najbližeg grada, Delčeva, naselje je udaljeno 12 kilometara južno.

Naselje Trabotivište se nalazi u istorijskoj oblasti Pijanec. Naselje se razvilo u dolini reke Bregalnice, na mestu gde se u nju uliva rečica Lago. Severno od naselja pruža se plodna Delčevska kotlina. Istočno od naselja izdiže se planina Vlajna, južno Obozna planina, a zapadno planina Golak. Nadmorska visina naselja je približno 650 metara. 

Mesna klima je kontinentalna.

Stanovništvo
------------

Trabotivište je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 533 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (85%), a ostalo su Cigani (14%). Početkom 20. veka polovinu stanovništva činili su Torbeši (islamizovani Makedonci), ali su se oni posle Balkanskih ratova iselili u Tursku.

Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Spoljašnje veze
---------------

* www.delcevo.gov.mk Zvanična stranica opštine Delčevo

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Delčevo |
| --- |
| **Delčevo** • 
Bigla •
Vetren •
Virče •
Vratislavci •
Gabrovo •
Grad •
Dramče •
Zvegor •
Ilijovo •
Kiselica •
Kosovo Dablje •
Novi Istevnik •
Očipala •
Poleto •
Razlovci •
Selnik •
Stamer •
Stari Istevnik •
Trabotivište •
Turija •
Čiflik |  |
**Carica Feng** (馮皇后, 冯宁) (442–490), formalno **Carica Wenming** (文明皇后, doslovno "uljuđena i razumijevajuća carica") bila je carica Kine iz Xianbei dinastije Sjeverni Wei, odnosno supruga cara Wenchenga. Bila je kćer Feng Lenga, odnosno unuka Feng Honga, posljednjeg vladara države Sjeverni Yan, a caricom je proglašena od strane muža 456. Nakon muževe smrti 465. je organizirala puč kojim je 466. svrgnut autokratki regent Yifu Hun te je postala regenticom svom nećaku caru Xianwenu i to ostala sve dok on nije odrastao i preuzeo vlast. Sa svojim nećakom se posvađala zato što je njenog ljubavnika Li Yija (李奕) car dao pogubiti zbog korupcije 470. Prilika za odmazdu se pružila sljedeće godine kada je Xianwen formalno abdicirao u korist svog četverogodišnjeg sina Tuoba Honga (kasnije poznatog kao car Xiaowen), proglasivši se "umirovljenim carem". Godine 476. je organizirala Xiaowenovo ubistvo te ponovno preuzela regenstvo, ovaj put za mladog Xiaowena. Sa novim carem je bila u dobrim odnosima, i on je bio prilično pogođen njenom smrću 490.

Izvori
------

* *Knjiga Weija*, vol. 13.
* *Historija Sjevernih dinastija*, vol. 13. Arhivirano 2005-11-25 na Wayback Machine-u
* *Zizhi Tongjian*, vols. 128, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 137.

| Kineska carska porodica |
| --- |
| Prethodi: **Carica Helian**  |  **Carica Sjevernog Weija** 456–465 | Slijedi: **Carica Feng Qing**  |
**Petrace** je rijeka na jugozapadu Južne Italije u Kalabriji, duga 27 km.

Hidrologija
-----------

Petrace izvire na nadmorskoj visini od 1000 metara, u srcu Aspromontea. Od tamo teče prema sjeveroistoku do ušća u Tirensko more kod grada Gioia Tauro.

Za antike bila je poznata pod grčkim imenom: *Metauros*, Μεταυρος, o njoj su pisali Katon, Plinije Stariji i Hekatej Milećanin.
Tokom vijekova mjenjala je imena i dugo označavala granicu između srednjovjekovnih komuna Reggio Calabria i Locria. Njenim vodama pripisivala se ljekovitost i kojekakva čuda.

Tokom 16 i 17. vijeka rijeka je bila poprište krvavih borbi između Francuza i Španjolaca.
Petrace je i za Drugog svjetskog rata ponovno bila poprište borbi zbog dva željeznička mosta.

Porječje rijeke prostire se po površini od 406 km² a prosječni godišnji protok na ušću je 8 m³/s.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Il fiume Petrace*" (talijanski). Comuni Italiani. Pristupljeno 20.02. 2022.
2. 1 2  „*Caratteristiche bacino e sottobacini*" (talijanski). CFD Calabria. Pristupljeno 20.02. 2022.

Vanjske veze
------------

***Petrace*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Tànaro* (`it`)
**Carica Fu Xunying** (苻訓英) (? -407) bila je carica kineske/Xianbei države Kasniji Yan, odnosno supruga Murong Xija (Car Zhaowen). Otac joj je bio Fu Mo (苻謨), član carske porodice države Raniji Qin, koji je nakon njene propasti ušao u službu države Kasniji Yan kao gradonačelnik prijestolnice Zhongshan. Za vrijeme vladavine cara Murong Baoa otac i većina porodice su joj pogubljeni u pobuni princa Murong Xianga. Murong Xi ju je oženio godine 401. nakon stupanja na prijestolje. Kineski izvori opisuju da je imala apsolutni uticaj na cara, koji je bio spreman ispuniti sve njene, pa i najbizarnije i najhirovitije želje, a što je značajno financijski iscrpilo državu. Kada je godine 407. umrla car je natjerao njenu sestru da izvrši samoubistvo i naredio svim svojim podanicima da plaču za Fu Xunying. Za vrijeme raskošnog pogreba se protiv Murong Xija pobunila vojska i dovela do stupanja Murong Yuna na prijestolje.

| Kineska carska porodica |
| --- |
| Prethodi:**Carica Duan** | **Carica Kasnijeg Yana**404–407 | Slijedi:**Carica Li** |
| **carica Kine (Liaoning)**404–407 |
**Politički realizam** je politička teorija prema kojoj se države u svojoj vanjskoj politici ponašaju ili bi se trebale ponašati prvenstveno u skladu s vlastitim nacionalnim interesom. Države prema političkim realistima nisu ograničene nikakvim moralnim načelima, već su ograničene jedino odnosima moći koji vladaju u međunarodnim odnosima.

Politički realizam predstavlja jedan od najstarijih pravaca razmišljanja o politici i filozofiji međunarodnih odnosa. Suvremeni realisti svoje uzore nalaze u djelima Tukidida, Augustina, Machiavellija i Hobbesa. Poseban utjecaj na suvremeni realizam ostavio je Hobbesov prikaz prirodnog stanja, situacije prije nastanka države u kojoj ne postoji jamstvo da će se itko pridržavati moralnih načela. Stoga je prirodno stanje stanje nesigurnosti u kojemu svatko ratuje protiv svakoga.

Dok je starija generacija političkih realista (Reinhold Niebuhr, George Kennan, Hans Morgenthau) uzroke rata nalazila u ljudskoj prirodi, novije varijante političkog realizma kao što su neorealizam i strukturni realizam objašnjenja traže u samoj strukturi međunarodnih odnosa. Najvažniji suvremeni predstavnici raznih oblika političkog realizma su Kenneth Waltz (neorealizam), Robert Jervis i Stephen Walt (defanzivni realizam), John Mearsheimer (ofanzivni realizam), Robert Gilpin (teorija hegemonije).

Teorija političkog realizma ima brojne zagovornike i u političkoj praksi i vanjskoj politici brojnih država. Najpoznatiji predstavnici realizma koji su bili uključeni u procese formiranja i donošenja političkih odluka u novijoj politici su Henry Kissinger i Zbigniew Brzezinski.

Glavna djela
------------

* E. H. Carr, *The Twenty Years Crisis, 1919–1939: an Introduction to the Study of International Relations*, London: Macmillan, 1939, izmjenjeno izdanje, 1946.
* John Mearsheimer, *The Tragedy of Great Power Politics*, New York: W.W. Norton & Company, 2001.
* Hans Morgenthau, *Politics Among Nations: The Struggle for Power and Peace*, 5. izdanje, New York: Alfred A. Knopf, 1978.
* Reinhold Niebuhr, *Moral Man and Immoral Society: A Study of Ethics and Politics*, Charles Scribner's Sons, 1932.
* Kenneth Waltz, *Theory of International Politics*, New York: McGraw Hill, 1979.

Vanjske poveznice
-----------------

* Tvrtko Jolić, Politički realizam i anarhija u međunarodnim odnosima, Prolegomena: časopis za filozofiju, 10 (1) 2011.
**Sada** (arapski: صعدة) je jedna od 20 jemenskih muhafaza. Prostire se na gorju Hidžaz na sjeverozapadu Jemena, uz granicu sa Saudijskom Arabijom.

Muhafaza Sada ima 693.217 stanovnika, što predstavlja 3,67% stanovništva Jemena, te površinu od 12.370 km².. Gustoća naseljenosti je samo 56 stanovnika po km² i po tom kriteriju je najslabije naseljena pokrajina Jemena.

Geografija
----------

Teren ove muhafaze je vrlo raznolik. Sjeverno i zapadno nižu se gorja Kaulan, Bakim i Razeh koji dosežu do 2800 m visine. Ova gorja spojena su s gorjem Džuma. U gorju Razeh najviši vrh je Jabal Hurum. Po planinama su vrlo su česti vadiji, korita povremenih bujica, koje su duboko urezane u planinske stijene i imaju velike kanjone. Najveći vadiji su Sakajn, Nušur, Badr, Dhamad, Alaf i Vadi Abdajn s kanjonom Kanik, na kojoj se nalaze ostatci himjaritske brane iz 9. st.

### Sadska visoravan (Kaa)

Visoravan Sada spada među najplodnija područja Jemena. Uzgajaju se grožđe, šipak, breskve, marelice i smokve, koje uspjevaju i na visinama od 1800 metara. Polja u Saadi su najviša u Jemenu. Visoravan je zatvorena sa sjevera i zapada planinama Džuma i Ghamar, s juga gorjem Sahar, a s istoka barijeru tvori gorje Hamdan.

### Istočna Sada

Ovaj dio pokrajine se sastoji od pustinje i visokog gorja (na zapadu) sa brojnim riječnim dolinama (vadijima) koja se gube u pustinji Rub' al Khali.

Izvori
------

1. ↑  Broj stanovnika Ibba, na stranicama citypopulation.de
2. ↑

Vanjske veze
------------

***Sada (muhafaza)*** na Wikimedijinoj ostavi

* The Governorate Of Sa’ada Arhivirano 2010-09-09 na Wayback Machine-u (`en`)
* Sadah - Profile Of A Yemeni Governorate, na portalu Buzzle.com Arhivirano 2010-01-12 na Wayback Machine-u (`en`)

| * p
* r
* u
Jemenske muhafaze |
| --- |
| Zastava Jemena | 
* Adan
* Amran
* Abjan
* Ad-Dali
* Al-Baida
* Al-Hudaida
* Al-Džauf
* Al-Mahra
* Al-Mahvit
* Sana (glavni grad)
* Damar
* Hadramaut
* Hadža
* Ibb
* Lahidž
* Marib
* Raima
* Sada
* Sana
* Šabva
* Taiz

 | Karta Jemenskih muhafaza |
*Za ostale upotrebe, v. Beža (razvrstavanje).*

**Beža** (port. *Beja*) je značajan grad u Portugaliji, smešten u njenom južnom delu. Grad je sedište istoimenog okruga Beža, gde čini jednu od opština.

Prirodni uslovi
---------------

Grad Beža se nalazi u južnom delu Portugalije. Od glavnog grada Lisabona grad je udaljen 180 kilometara jugoistočno, a od Portoa grad 450 kilometara južno.

**Reljef**: Beža se razvila u sušnom području Alentežo. Grad se nalazi u području omanjem brdu usred niske visoravni, na nadmorskoj visini od približno 270 metara.

**Klima**: Klima u Beži je izrazita sredozemna, sa veoma malo padavina.

**Vode**: Usled sušne klime vodotoci u Beži i okolini su retki i nepostojani tokom letnjih meseci.

Istorija
--------

Područje Beže naseljeno još u vreme praistorije. Grad je osnovan od strane Rimljana 48. godine pne. kao *Paks Julija*. Posle toga grad je imao teško razdoblje ranog srednjeg veka, kada se smenilo više vladara. Grad je konačno došao ponovo u hrišćanske ruke 1234. godine, ali je bio u velikom osipanju. Kada je naselje dobilo gradska prava 1521. godine počeo je ponovni razvoj grada.

Stanovništvo
------------

Po poslednjih procenama iz 2009. godine opština Beža ima oko 34 hiljade stanovnika, od čega oko 22 hiljade živi na gradskom području. Seosko područje je veoma retko naseljeno (< 15 st./km²).

Zbirka slika
------------

* Pogled na gradPogled na grad
* Toranj MenažemToranj Menažem
* Manastir u BežiManastir u Beži
* Gradsko šetališteGradsko šetalište

Vanjske veze
------------

***Beja (Portugal)*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.cm-beja.pt Zvanična stranica grada Beže

| * p
* r
* u
Gradovi u Portugalu |
| --- |
| Više od 500 hilj. stanovnika | **Lisabon** ++ |
| Između 100 i 500 hilj. stanovnika | **Porto** +  • **Braga** +  • **Koimbra** +  • **Setubal** +  • **Funšal** + |
| Između 50 i 100 hilj. stanovnika | **Vizeu** +  • **Aveiro** +  • **Gimarais**  • **Leirija** + |
| Između 20 i 50 hilj. stanovnika | **Evora** +  • **Ponta Delgada** +  • **Faro** +  • **Portimao**  • **Povoa de Varzim**  • **Vijana do Kastelo** +  • **Figeira de Foz**  • **Kovilja**  • **Kastelo Branko** +  • **Gvarda** +  • **Santarem** +  • **Kaldas da Rainja**  • **Elvas**  • **Vila Real** +  • **Beža** +  • **Angra do Eroismo**  • **Sao Žoao da Madeira**  • **Entronkamento**  • **Barselos**  • **Lagos**  • **Tomar** |
| ++ Glavni grad države • • • • + Sedišta portugalskih okruga • • • • Gradovi, koji su istovremno i predgrađa većih gradova nisu uneti u spisak |
Poglavica (Cacique) Kiki
**Tenharim** (Tenharin), pleme iz skupine Tupi-Kawahiba, porodica Tupi-Guarani, na srednjem toku rijeke Madeira u brazilskoj državi Amazonas. sastoje se od tri lokalne skupine od kojih jedna živi na rijeci Sepoti ostali na rijeci Marmelos i Igarapé Preto. 

Danas imaju nekoliko rezervata, to su Tenharim do igarapé Preto u općini Manicore sa 54 Tenharima i Tenharim/Transamazônica u općinama Auxiliadora, Humaitá i Manicoré, sa 176 Tenharima. Nešto (34) ih živi u Estirão Grande u općini Auxiliadora.. Tenharimska skupina Crna Usta ili Boca-Negra svoje ime dobiva po bojanom dizajnu.

Izvori
------

1. ↑  „Tenharim Indians". Arhivirano iz originala na datum 2009-07-05. Pristupljeno 2014-08-06.
2. ↑  „Alain Fabre.". Arhivirano iz originala na datum 2012-11-25. Pristupljeno 2012-11-25.

Vanjske poveznice
-----------------

* Tribo Tenharim Arhivirano 2021-03-30 na Wayback Machine-u
* Tenharim

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| p • r • uTupí-Guaraní: Kawahib |
| --- |
|  |
| Amundáwa • Apairandé • Apiaká • Boca Negra • Diahói • Ipotuát • Júma • Jupaú • Jurureí • Mialat • Morerebi • Parakuara • Paranawát • Parintintín • Pawaté • Takwatíp • Tukumanféd • Tenharim • Uru-Eu-Wau-Wau • Wiraféd • Yabutiféd |

 |
**Appenzell** je grad od 5,809 stanovnika na sjeveroistoku Švicarske, on je i glavni grad Kantona Appenzell Innerrhoden.

Geografske karakteristike
-------------------------

Appenzell leži u dolini rijeke Sitter, okružen zelenim brežuljcima, južno od Sankt Galena.

Historija
---------

Centralni trg (Landsgemeindeplatz)
Appenzell je prvi put dokumentiran u pismu parohijska crkve iz 1071.
U to vrijeme bio je feud Opatije Sankt Gallen. Od 1353 mjesto ima pravo na sajam pa se razvilo kao trgovište.
Od -1597. je prijestolnica Kantona Appenzell Innerrhoden, nakon što je stari kanton Appenzell podjeljen na dva.

U nekoliko navrata veliki požari uništili su gotovo cijelo selo; 1291. izorjele su kuće oko suda, 1400. i 1560. požari su progutali 170 objekata, a 1701. izgorjele su kuće oko centralnog trga.

Appenzell i danas izgleda kao selo iako je kantonalni administrativni centar i ima reprezentativnu gradsku vijećnicu u kojoj se Veliko vijeće sastaje pet puta godišnje.

Poznat je po jednoj od najstarijih fondacija u Evropi - **Stiftung Ried**, koja još uvijek djeluje a osnovana je davne 1483. sa ciljem da pomože siromašnim sugrađanima.

Slavan je po manifestaciji neposredne demokracije - Landsgemeinde, kantonalnoj skupštini na otvorenom, na koju imaju pravo doći i sudjelovati svi zainteresirani građani i po procesiji Corpus Christi.

Znamenitosti
------------

Od historijskih znamenitosti Appenzell ima kapelu sanktgallenskih opata, modernu parohijsku crkvu (1824-25.) sa kasnogotičkim korom i masivnim zvonikom iz 1488.

Zatim gradsku vijećnicu podignutu između 1561.- 63. zamak iz 16. vijeka (u njemu je danas smješten historijski muzej) i dva kapucinska samostana.

Privreda
--------

Stanovnici se bave uglavnom poljoprivredom, a proizvodi se i nešto tekstilnih artikala. Kraj je inače poznat po veziljama.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Switzerland: Cantons and Cities*" (engleski). City population. Pristupljeno 5. 11. 2018.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Appenzell*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 7. 12. 2018.
3. 1 2 3 4 5  „*Geschichtliches über das Dorf Appenzelll*" (njemački). Bezirk Appenzell. Arhivirano iz originala na datum 2018-03-27. Pristupljeno 7. 12. 2018.

Vanjske veze
------------

***Appenzell*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Bezirk Appenzell* (službene stranice) (`de`)

| * p
* r
* u
Glavni gradovi švicarskih kantona |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|     | 
Aarau (Aargau) Herisau (Appenzell Ausserrhoden) Appenzell (Appenzell Innerrhoden) Basel (Basel-Stadt)
 | 
Liestal (Basel-Landschaft) Bern (Bern) Fribourg (Fribourg)Geneva (Geneva)
 | 
Glarus (Glarus) Chur (Graubünden) Delémont (Jura) Luzern (Luzern)
 | 
Neuchâtel (Neuchâtel) Stans (Nidwalden) Sarnen (Obwalden) Schaffhausen (Schaffhausen)
 | 
Schwyz (Schwyz) Solothurn (Solothurn) St. Gallen (St. Gallen) Frauenfeld (Thurgau)
 | 
Bellinzona (Ticino) Altdorf (Uri) Sion (Valais) Lausanne (Vaud)
 | 
Zug (Zug) Zürich (Zürich)
 |

 |
**Riza Sapundžiju** (alb. ; Peć, 15. mart 1925 — Peć, 6. septembar 2008), ekonomista i društveno-politički radnik SFR Jugoslavije, SR Srbije i SAP Кosova.

Biografija
----------

Riza Sapundžiju rođen je 15. decembra 1925. godine u Peći. Diplomirao je na Ekonomskom fakultetu u Beogradu. Član Кomunističke partije Jugoslavije postao je 1945. godine. 

Bio je potpredsednik Skupštine opštine Peć, pokrajinski sekretar za opšte privredne poslove u Prištini, potpredsednik Pokrajinskog izvršnog veća i član Predsedništva Socijalističkog saveza radnog naroda Srbije, član Predsedništva Pokrajinske konferencije SSRN Кosova, član Кomisije za unutrašnju politiku i privredu Predsedništva SКJ i direktor rudarsko-energetsko-hemijskog kombuinata „Kosovo" u Obiliću.

Godine 1981. vodio je delegaciju SAP Кosova u istorijsku posetu Albaniji. Ova je poseta utrla put bližim odnosima između Albanije i Albanaca na Кosovu. Godine 1982, kao uspešan ekonomista, Sapundžiju je postao službenik u Svetskoj banci.

Od maja 1980. do maja 1982. godine bio je predsednik Izvršnog veća SAP Кosova. Maja 1989. izabran je za člana Predsedništva SFRJ. U proleće 1991, na predlog Slobodana Miloševića, Skupština Srbije ga je razrešila dužnosti i na njegovo mesto imenovala Sejdu Bajramovića.

Umro je 6. septembra 2008. godine u Peći.

Zanimljivosti
-------------

Кada je krajem 80-ih počela kriza u Jugoslaviji, Sapundžiju je u srpskoj javnosti često pogrdno bio nazivan Sapundžija.

Literatura
----------

* *Jugoslovenski savremenici: ko je ko u Jugoslaviji*. „Hronometar", Beograd 1970. godina.
* *Leksikon Ju mitologije*. „Rende", Beograd 2004. godina.
**Pochutla** (Pochutec, Pochuteca, Pochuteco), pleme američkih Indijanaca iz šire grupe Nahuatlan, porodica Juto-Asteci, koje je obitavalo na pacifičkoj obali Oaxace u blizini današnjeg Puerto Angela u Meksiku. Pochutla Indijanci su hispaniziran i a njihov jezik pochutla ili pochutec vjerojatno je nestao do novog milenija, uz napomenu da je Tim Knab 1970-tih pronašao dva govornika blizu Pochutle. 

Pochuteci su se od ostalih Nahua mogli izdvojiti (što govore meksičke legende) negdje oko 800. godine, krećući se na jug prema Oaxaci. Prije svoga dolaska na obalu Oaxace oni su bili pod utjecajem Chatino Indijanaca (Zapotecan pleme), što je moglo dovesti do toga da se njihov jezik prilično razlikuje od ostalih Nahua jezika.

Literatura
----------

* Knab, Tim. 1980. When is a language really dead: the case of Pochutec. International Journal of American Linguistics, Vol.46, No.3:230-33.

Izvori
------

1. ↑  Swanton

Vanjske poveznice
-----------------

* El pochuteco en la dialectología nahua Arhivirano 2007-12-19 na Wayback Machine-u
**Arcakhaški univerzitet** (arm.: Արցախի պետական համալսարանի գիտական տեղեկագիր, azer.: Xankəndi Dövlət Universiteti) je najveći javni univerzitet na području Nagorno-Karabaha odnosno Republike Arcah, samoproglašene i međunarodno nepriznate kavkaške države koja se formalno nalazi u sastavu Azerbejdžana. Univerzitet obavlja nastavu u 31 specijaliziranom području. Jezici na kojima se odvija nastava su ruski i armenski. Univerzitet je u toku godina uspostavio suradnju sa institucijama vuisokog obrazovanja u Armeniji i drugim zemljama. Godine 2011. Kalifornijski državni univerzitet iz Carsona omogućio je da od 12 do 15 njihovih studenata u toku ljeta boravi na ljetnoj školi na Arcakhaškom univerzitetu izučavajući kolegije o politici, istoriji i ekonomiji.

Partnerske institucije
----------------------

* Slovačka: (Centralnoevropski universzitet u Skalici)
* Armenija: (Rusko-armenski (slavenski) univerzitet)
* Sjedinjene Američke Države: (Kalifornijski državni univerzitet iz Carsona)
* Belgija: (Université catholique de Louvain)

Povezano
--------

* Indeks članaka Republike Arcah
FE-Schrift na nemačkoj registarskoj tablici
Tablica slova i cifara FE-Schrift
Na registarskim tablicama obično se koriste posebno razvijeni tipovi pisma.
Najpoznatije je nemačko: **FE-Schrift** što je skraćenica od nemačkog **fälschungserschwerende Schrift** (u prevodu približno *pismo koje se teško falsifikuje*) koje se na registarskim tablicama vozila registrovanih u Nemačkoj koriste od novembra 2000. godine. 

Za razliku od tipa pisma koji se ranije koristio (prema standardu DIN 1451), nije više moguće vršiti izmene na tablici, upotrebom crne boje ili crne lepljive trake (npr. slovo P u R, ili cifru 3 u 8) pošto sada svi znakovi imaju jedinstven oblik. Parovi znakova, koji se inače lako mogu zameniti, kao npr. E i F, ili O i 0) dobili su drugačiji oblik , tako da se lakše razlikuju. Prepravljanje tablice otežava i to što je podloga od reflektujuće bele boje, tako da su prepravke pomoću obične bele boje, posebno noću, vrlo lako uočljive.

FE-Schrift je razvio nemački Savezni zavod za izgradnju puteva, u periodu od 1978. do 1980. kao rezultat pritiska terorističkih aktivnosti. Značajno učešće je imao Karlgeorg Hoefer (1914. – 2000.), koji je radio u Zavodu. 

Sve oznake su visine 75 milimetara. Slova su široka 47,5 mm, cifre - 44,5 mm. Za manje tablice, koje se koriste na motociklima, oznake su visoke 49 mm, a slova su široka 31 mm a cifre 29 mm. 

Neke zemlje poput Bosne i Hercegovine, Južnoafričke Republike, preuzele su FE-Schrift, a neke razvijaju sopstvene slične tipove pisma. 

I u Srbiji se govori o mogućnosti upotrebe ovog tipa pisma na novim tablicama koje treba da se naprave pošto je prestala da postoji SCG.

Верзија са ћириличним писмом.
-----------------------------

Писмо регистарских таблица

Spoljašnje veze
---------------

* FE-Schrift na nemačkim registarskim tablicama Arhivirano 2007-09-26 na Wayback Machine-u nemački
* Anlage Va Arhivirano 2007-09-29 na Wayback Machine-u Opis uzorka i dimenzije na sajtu nemačkog ministarstva pravde
*Za ostala značenja, v. Apijan (razvrstavanje).*
**Apijan** iz Aleksandrije (grčki jezik: Αππιανός, latinski jezik: *Appianus Alexandrinus*, oko 95 – 165. godine), je bio historičar antičkog Rima grčkog porijekla. Živio je i djelovao u vrijeme vladavina rimskih imperatora Trajana, Hadrijana i Antoninusa Piusa.

Život
-----

Apijan je rođen oko 95. godine u Aleksandriji. Sam navodi da je nakon obavljanja najviših dužnosti u rimskoj procinciji Egipat, oko 120. godine otišao u Rim gdje je obavljao advokatsku praksu i to u predmetima pred rimskim imperatorima. Oko 147. godine postavljen je za prokuratora, najvjerovatnije u Egiptu, prema preporuci njegovog prijatelja Markusa Kornelijusa Fronta (Marcus Cornelius Fronto). Mjesto prokuratora bilo je rezervisano za pripadnike viteške klase (equites).

Djelo
-----

Svoje djelo "Historija Rima" (grčki Ῥωμαϊκά), napisao je na grčkom jeziku i to tzv. *aleksandrijskom* dijalektu (još i *helenistički* - Κοινὴ Ἑλληνική). *Historija Rima* sastoji se od 24 knjige napisane do 165. godine. Apijanova historija više je zbirka monografija nego hronološki slijed događaja. U svom radu je Apijan predstavio nekoliko ličnosti i zemalja pokrivajući razdoblje od najranijih vremena do rimskih osvajanja. Djelo mu je polovično sačuvano kroz vijekove; neke knjige su sačuvane u potpunosti, od nekih postoje bizantinski prijepisi a od ostalih su preživjeli fragmenti. 

Apijanov književni stil nije atraktivan ali je sadržaj njegovog djela veoma vrijedan, naoročito oni dijelovi koji se odnose na period rimskih građanskih ratova. *Građanski ratovi*, u pet knjiga, pokrivaju period kraja Rimske Republike. 

U *Historiji Rima* Apijan rijetko navodi svoje izvore ali očito se nije oslanjao samo na jedan. Može se prepoznati da je npr. koristio govor Marka Antonija nakon Cezarove smrti i da je kritikovao nepotpunost Avgustovih *Komentara o ilirskim ratovima*. U značajnoj mjeri poslužio se i radovima historičara iz vremena prije njegovog kao što su Polibije, Dionizije iz Halikarnasa, Livije, i drugi. 

Apijanovi opisi Ilira i odnosa Rima sa njihovim susjedima na drugoj strani Jadranskog mora važan su izbor podataka o historiji zapadnog Balkana.

Izvori i vanjski linkovi
------------------------

* William Smith (ed) (1870), *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* Vol 1 pp. 247-248
* Apijanova historija Rima Arhivirano 2008-01-05 na Wayback Machine-u
* Wiki Classical Dictionary: Appian Arhivirano 2006-10-29 na Wayback Machine-u
* Apijanovi radovi na Internet Archive
Peugeot 205
**Peugeot 205** je automobil francuskog proizvođača automobila Peugeot.
Model se je proizvodio od 1983. do 1999. i ukupno je proizvedeno 5,3 milijuna automobila.
Automobil je predstavljen 24. veljače 1983. te se smatra automobilom koji je pretvorio tvrtku Peugeot u uspješnu. Peugeot je do tada bio na glasu kao proizvođač velikih limuzina. Korijeni 205-ice leže u Peugeotov preuzimanju tvrtke Simca 1978. koja je imala potrebna znanja za proizvodnju malih automobila. Ubrzo nakon početka prodaje za malo je izgubio naslov "Europskog automobila godine" od modela Fiat Uno.

Motosport
---------

Peugeot 205 Turbo 16 Evo2
U svrhu utrkivanja tvrtka je proizvela model **Peugeot 205 T16**. Za homologaciju modela Peugeot 205 T16 za Grupu B, proizvođač je morao proizvesti 200 cestovnih modela. Osim izgleda cestovna varijant 205 T16 nije imala nikakvih zajednički značajki sa osnovnim modelom 205. Cestovna varijanta imala je pogon na četiri kotača, isto podvozje kao reli-verzije, te motor sa polovicom snage (147 kW; 197 KS). Oznaka T značila je Turbo, dok je 16 označavala 16 ventila. Cestovne 205 T16 izradila je tvrtka Heuliez. 

Tvornički automobili momčadi "Peugeot Talbot Sport" bili su najuspješniji automobili zadnje dvije sezone svjetskog prvenstva u reliju u eri automobila Grupe B.
Sezone 1985. i 1986. osvojili su titlu momčadskog prvaka svijeta kao i vozačke naslove sa vozačima Timom Salonenom i Juhom Kankkunenom.