recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
FESB
**Fakultet elektrotehnike, strojarstva i brodogradnje** (**FESB**) osnovan je 1960. godine u Splitu, te je jedna od 16 sastavnica Sveučilišta u Splitu.

Na fakultetu je stalno zaposleno 235 djelatnika, od čega 148 sudjeluje u nastavnom procesu.

Povijest
--------

Ukazom Sabora NR Hrvatske 1960. godine osnovan je Elektrotehnički fakultet u Splitu, a iste godine ustanovljen je i Centar za izvanredni studij strojarstva u Splitu. Njihovim objedinjavanjem od 1971. godine djeluje Fakultet elektrotehnike strojarstva i brodogradnje - FESB, koji je od 1974. godine u sustavu Sveučilišta u Splitu. Iz starog zdanja Biskupova palača, Fakultet 1980. godine preseljava u zgradu na sadašnjoj lokaciji, a 2007. se nadodaje najnoviji dio zgrade. Na Fakultetu je do sada diplomiralo više od 8000 studenata, te obranilo doktorat ili magisterij znanosti 107 kandidata.

Ustroj fakulteta
----------------

Fakultet ima unutrašnju podjelu na ustrojbene jedinice prema nastavnom i znanstveno-istraživačkom radu, te administrativno-tehničkom procesu rada. Ustrojbene jedinice koje ustrojavaju i izvode nastavu i znanstveno-stručni rad su zavodi te odsjek općih predmeta:

* Zavod za elektroenergetiku
* Zavod za elektroniku i računarstvo
* Zavod za matematiku i fiziku
* Zavod za strojarstvo i brodogradnju
* Zavod za proizvodno strojarstvo
* Odsjek općih predmeta

Ostale ustrojbene jedinice su:

* Dekanat
* Knjižnica
* Računski centar

Bilješke
--------

1. ↑  „O fakultetu". Arhivirano iz originala na datum 2019-04-13. Pristupljeno 2018-07-12.

Vanjske veze
------------

* Službene stranice

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 129943228
* LCCN: no2018066650
* ISNI: 0000 0000 8919 4964

 |
**Marijan Buljat** (Zadar, 12. rujna 1981.), hrvatski nogometaš.

U 1. HNL debitira u dresu Rijeke 9. rujna 2000. protiv Hajduka, a već nakon prve seniorske sezone odlazi u inozemstvo, točnije njemački Greuther Fürth. Tamo nije puno igrao, te se nakon dvije polusezone vraća u Hrvatsku. Novo odredište sada je Osijek s kojim u dvije sezone ponovno oživljava karijeru, te zarađuje transfer u tadašnjeg doprvaka zagrebačkog Dinama.

Prvu sezonu na Maksimiru završava kao sedmi na ljestvici uklopivši se u sveopće sivilo kluba. No, već naredne sezone pod vodstvom Josipa Kužea, na desnom boku igra svoju najbolju sezonu karijere u kojoj osvaja naslov prvaka države, te dobiva poziv u reprezentaciju za koju debitira ušavši protiv Argentine u Baselu pred sam kraj utakmice. Kasnije, ipak, dobiva cijelo poluvrijeme protiv Poljaka, te pretpoziv za SP 2006. u Njemačkoj. S reprezentacijom je boravio na Mundijalu kao rezerva, da bi ga novi izbornik Slaven Bilić pozvao i za novi ciklus kvalifikacija za EURO 2008.

Naredne sezone nastavlja sa odličnim igrama dok ga 10. siječnja na treningu nije ozlijedio klupski mu suigrač Eduardo da Silva slomivši mu fibulu lijeve noge zbog čega je morao pauzirati punih 5 mjeseci. Igrom sudbine, sličnu ozlijedu, igrajući kasnije u Arsenalu, doživljava i sam Eduardo. Nakon oporavka od ozlijede, još jedne šampionske sezone, 2007./08. ne uspjeva se ponovno ustaliti u momčadi zabilježivši tek 16 nastupa.

Nakon toga završava svoju 4 godine dugu avanturu u Zagrebu, raskida ugovor sa Dinamom i menađerskom agencijom Zdravka Mamića, te seli na Poljud gdje će igrati zajedno sa bratićem Juricom. Isprva kod Gorana Vučevića kotira kao zamjena za desnu stranu terena, a kasnije se kod Ante Miše uspješno ustaljuje kao lijevo ofanzivni vezni. 

Statistika u Hajduku

| Natjecanje | Nastupi | Golovi |
| --- | --- | --- |
| Prvenstvo | 37 | 0 |
| Kup | 9 | 1 |
| Superkup | 0 | 0 |
| Međunarodne | 2 | 0 |
| Splitski podsavez | 0 | 0 |
| **Ukupno** | **48** | **1**
 |
| Prijateljske | 15 | 6 |
| ***Sveukupno*** | **63** | **7** |

Izvori
------

1. ↑  Statistika na službenim stranicama HNK Hajduk
**Vaso Kelečević** (Oštrelj, Bosanski Petrovac — Oštrelj, Bosanski Petrovac, avgust, 1941, narodni heroj Jugoslavije,

Biografija
----------

Težak život radnika vezao ga je za aktivnost u sindikalnom pokretu. Sve je to uticalo na njegovo idejno-političko dozrijevanja a potom i na njegov prijem u KPJ 1940. go­dine. U organizaciji ustanka 1941. godine, izabran je od za vojnog povjerenika za Oštrelj. Njegov rad na pripremanju naroda za ustanak i vojno-političku aktivnost u prvim danima oružane borbe bio je vidno istaknut i visoko ocijenjen. Nakon ustanka, postaje član štaba za bosansko-petrovački srez, i član Sreskog komiteta KPJ za Bos. Petrovac.

U oslobođenom Oštrelju, kao član mjesne ustaničke vlasti, Vaso organizuje novi život i razvija nove forme ra­da na terenu, sređuje stanje i priprema narod za zadatke koji su se nazirali u daljoj borbi. Sa punim poletom, Vaso se posebno angažuje u partijsko-političkom radu na sprovođenju linije partije, a posebno na razvijanju bratstva i jedinstva, u prvom redu među mještanima Oštrelja. Ovaj zadatak bio je vrlo aktuelan u Oštrelju u kome je živalj bio mješovitog sastava — Srbi, Hrvati a u neposrednoj blizini i Muslimani. Zahvaljujući njegovom izvanrednom zalaganju i autoritetu u masama, stvoreno je već u samom početku ustanka takvo jedinstvo naroda, takva organizovanost i spremnost za borbu da je to moglo služiti za pri­mjer drugima.

Predano i do kraja, Vaso je sprovodio odluke partije, energično sprečavajući pojave bratoubilačkih i šovinistič­kih ispada nacionalističkih elemenata koji su se pojavili poslije ustanka. Na tom zadatku herojski je i pao od grupe četnika koji su pokušali da nad nevinim hrvatskim poro­dicama vrše odmazdu za ustaške zločine. Pao je u momen­tu sprečavanja zločina grupe četnika nad jednom hrvat­skom porodicom. Vasin primjer bio je uzor i podstrek komunistima petrovačko-drvarskog kraja za nepoštednu borbu protiv bilo kakvih pokušaja bratoubilačkog rata.

Za na­rodnog heroja proglašen 27. 11. 1953. godine.

Literatura
----------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal NOB***  |

* „Narodni heroji Jugoslavije". Beograd: Mladost. 1975.
*Za ostala značenja, v. Vrba (razvrstavanje).*

**Vrba** je naziv za biljke iz roda ***Salix***. Postoji oko 350 vrsta vrbe, različitih životnih formi — najčešće je u pitanju drvo, mada može imati i formu žbuna, ili prizemne biljke. Kora stabla je siva i ispucala. Grane su tanke i dosta savitljive, mada često dolazi do lomljenja grana zbog njihove krtosti. List je uglavnom uzak i zašiljen na vrhu, tamnozelene boje na licu i nešto svjetliji na naličju.

Vrba je dvodoma (diecka) biljka — postoje muške i ženske biljke, koje nose jednopolne cvetove. Plod sadrži mnogobrojna semena koja se lako rasejavaju, a koja sazrevaju ponekad i istovremeno sa cvetanjem.

Raste obično na vlažnim područjima, uz reke ili na močvarnoj podlozi.

Vrba posjeduje i lekovita svojstva. Njena kora se od davnina koristi za pravljenje čaja koji ublažava bolove i pospešuje izlučivanje otrovnih materija iz organizma. Osim kore koriste se i mladice sa pupoljcima na vrhu.

Lekovita svojstva
-----------------

Danas se koristi kora bele vrbe (Salix alba), dok je u prošlosti bilo popularno lišće za domaću izradu lekova. Kora se sakuplja kada počnu sokovi, u rano proleće. Od nje se prave tinktura, ekstrakt, prah ili čaj. Najvažniji sastojak kore je salicin. Vrba je među prvim naučno istraženim biljkama. Još u XIX veku je francuski hemičar Leroks izvukao aktivni sastojak iz kore vrbe i nazvao ga salicin, a od 1852. g. salicin se proizvodi sintetički da bi 1899. g. bio proizveden prvi aspirin. 

Sličan sastav imaju i srodne vrste Salix caprea (iva) i Salix purpurea (rakita, crvena vrba) pa se mogu upotrebljavati u iste svrhe.

Kora se preporučuje protiv mnogih stanja upale, uključujući tu i reumu i artritis(kostobolja). Pomaže pri snižavanju telesne temperature i stanju groznice. Oslobađa od neuralgije, glavobolje i ostalih opštih bolova. Blagi gorki ukus je osobina koja joj omogućava dejstvo stimulansa sistema za varenje pa se koristi kod gastro oboljenja. 

Zbog sadržaja salicina treba voditi računa da ne dođe do predoziranja, dakle **strogo pridržavanje u količini i dužini upotrebe** (ne duže od 3-4 nedelje). Osobe preosetljive na aspirin i one kod kojih je čir aktivan ne bi trebalo da koriste preparate od vrbe.Vrba je otrovna biljka. 

* 
* 
*

Vanjski linkovi
---------------

* Škola botanike
* *Salix alba* image from 'Flora von Deutschland Österreich und der Schweiz' Arhivirano 2005-08-08 na Wayback Machine-u
* Salix alba at plants for a future Arhivirano 2005-04-04 na Wayback Machine-u

*Salix purpurea*
* Image of *Salix purpurea* from 'Flora von Deutschland Österreich und der Schweiz'
* *Salix purpurea* at plants for a future Arhivirano 2005-05-10 na Wayback Machine-u

***Vrba*** na Wikimedijinoj ostavi
**Epsom Derby** ili **Derby Stakes** je ime jedna od pet klasičnih engleskih konjičkih utrka, uz *Saint Leger*, *Oaks*, *Thousand Guineas* i *Two Thousand Guineas*.

Na toj utrci mogu sudjelovati samo ždrijebci i ždrijebice stari do tri godine. Derby se održava jednom godišnje svake prve subote u junu na stazi dugoj 2400 metara, na hipodromu Epsom Downs, u gradu Epsomu (Grofovija Surrey) na jugoistoku Engleske.

Historija
---------

Prva dokumentirana konjička utrka u Downsu održana je 1661. a od 1730. se održava svake godine. Na utrci održanoj 1778. u kojoj su sudjelovali Charles Bunbury i Edward Stanley, 12. earl od Derbya, natjecatelji su se dogovorili da na utrci u Downsu mogu sudjelovati samo trogodišnje ždrijebice, ta utrka je kasnije nazvana Oaks po nazivu nedalekog imanja earla od Derbya.

Slika konjičke utrke Derby Théodora Géricaulta
Derbyjeva ždrijebica Bridget osvojila je prvu utrku Oaks 1779. Na svečanosti nakon utrke, Bunbury i Derby predložili su sličnu utrku na kojoj bi mogli učestvovati ždrijebci i ždrijebice, na početku sljedeće sezone. Nakon tog su navodno bacali novčić, da on odluči po kom će se trka nazvati - pobjedio je earl od Derbya, pa se ona zove po njemu. Na prvoj utrci Derbya, održanoj 4. maja 1780. pobjedio je konj Charlesa Bunburya - Diomeda.

Nakon tog su i brojne druge konjičke utrke dodale svom nazivu prefiks Derby (najpoznatiji je *Kentucky Derby*), a sam pojam je postao sinonim za natjecanje bilo koje vrste.

Kao i druge elitne konjičke utrke i Derby je izrastao u višednevni festival, sa koncertima i kojekakvim popratnim događanjima pored same utrke. I utrka Oaks se također trči za vrijeme Derbya, i to u petak, dok se Derby trči u subotu.

Derby je izrastao u specijalni događaj britanske elite u kom se gledaoci moraju pojaviti sa najboljim odjelima, a dame sa što ekstravagantnim šeširima.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Derby, horse race*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 22. 03. 2017.

Vanjske veze
------------

***Epsom Derby*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Derby, horse race*()
**Eliptocitoza** je nasledna autosomno-dominantna bolest eritrocita (crvena krvna zrnca). Uzrokovana je defektnim proteinom ćelijske membrane eritrocita, koji dovodi do elipsoidnog oblika eritrocita. Ovakav oblik eritrocita je nepovoljan jer u uskim kapilarima, kroz koje prolaze eritrociti dolazi do njihovog mehaničkog oštećenja. Samim tim je i vreme njihovog života smanjeno. Normalno eritrociti žive oko 120 dana, u ovom slučaju mnogo kraće.

Učestalost eliptocitoze je 1:5000.

Simptomi
--------

Prisutni su znaci **hemolize** (uništavanje eritrocita).

* povećana količina nekonjugovanog bilirubina, blaga žutica
* tamna prebojenost mokraće
* povećane slezine (slezina)

Prisutni i su blaži simptomi **hemolitičke anemije** (hemolitička anemija):

* zamaranje, slabost
* glavobolja, vrtoglavica, zujanje u ušima
* dispneja-osećaj gubitka vazduha
* tahikardija-ubrzan srčan rad, angina pektoris (*angina pectoris*), srčani šum
* žutica(ikterus)
* bela boja kože, sluzokože

Ovi simptomi se sreću kod svih anemija, i mogu biti različite jačine. U ovom slučaju je u pitanju blaža varijanta, tako da u slučaju eliptocitoze većinom fale.

Literatura
----------

*Basislernbuch Innere Medizin* H.Renz, S.Krauzig, J.Braun Urban & Fischer
**Ovas** ili **zob**(*Avena*) je rod skrivenosemenica koja pripada familiji trava (Poaceae). Poseduje veliki privredni značaj. Koristi se za ishranu ljudi i domaćih životinja. Površine pod ovsom u svetu iznose oko 14 miliona ha. Najveći značaj ima vrsta *Avena sativa* - gajeni ovas (on poseduje 2n=42 kromosoma). Koren mu je dobro razvijen i klija sa tri primarna korenčića. Stablo je člankovito, i otpornije na poleganje od ostalih strnih žita. Prosečne visine oko 80–120 cm. List je lancetast, paralelne nervature i bez roščića (aurikula). Cvetovi su smešteni u cvast metlicu. Ovas je tipično samooplodna biljka, plod je krupa, najčešće plevičasta. Postoji ozima i prolećna forma ovsa.

Lekovito delovanje
------------------

Ovas je neobicno važan u dijetalnoj ishrani bolesnika. U sebi sadrži sve važnije vitamine i minerale. Koristi se za lečenje malokrvnosti, raznih katarnih upala probavnih organa, a deluje na regeneraciju celokupnog organizma. Kupelji pripremljeni od zobne slame veoma su korisne u bolestima bubrega, bubrežnih kamenaca i gihta, zatim kod svih reumatičnih poteškoća, kod krstobolje, kočenja svih vrsti te kod bolesne jetre.
**Објекти дубоког неба** су астрономски објекти на великим удаљеностима од Земље. Стога појединачне звезде и објекти Сунчевог система не припадају овој групи објеката. Оваква квалификација се широко користи међу астрономима аматерима да би се описали слабо видљиви објекти при телескопском (и визуелном) посматрању, као што су звездана јата, маглине, галаксије.

Списак објеката дубоког неба
----------------------------

* Звездана јата
	+ Отворена јата
	+ Затворена јата
* Маглине
	+ Светле маглине
		- Емисионе маглине
		- Рефлексионе маглине
	+ Тамне маглине
	+ Планетарне маглине
* Вангалактички објекти
	+ Галаксије
	+ Квазари

Први каталог објеката дубоког неба је Месијеовог каталог, настао још у осамнаестом веку. Знатно опсежнији каталог је НГЦ каталог из 19. века.

Постоје посматрања објеката дубоког неба, као што је Месијеов маратон где је циљ посматрати што више објеката дугоког неба током једне ноћи.

Типови објеката дубоког неба у -{rNGC}- каталогу
------------------------------------------------

У -{*Revised NGC (rNGC)*}- каталогу (који је коришћен за опис објеката на Википедији на српском језику) објекти су описани и класификовани по следећем кључу:

* **Галаксије**
	+ *Види Хаблову виљушку*
	+ Додатне ознаке: *d* = патуљаста, *B* = пречкаста, *R* = прстенаста, *M* = mixed, *C* = компактна, *I* = неправилна, *P* = галаксија необичне структуре, *PRG* = поларно-прстенаста галаксија,
	+ *-{GxyP}-* = део галаксије (на пример сјајан HII регион)

* **Отворена јата** (*-{OCL}-*)
	+ Види Трамплерову класификацију

* **Затворена јата** (-{*GCL*}-)
	+ Види Шепли-Сојерову класификацију

* **Маглине**
	+ *DN* = тамна маглина, *EN* = емисиона маглина, *RN* = рефлексиона маглина, *PN* = планетарна маглина

* **Звезде**
	+ *\** = појединачна звезда, *\*2* = двојна звезда, *\*3* = тројна звезда, *\*4* = честворострука звезда, *\*Grp* = група звезда (или астеризам), *\*Cloud* = звездани облак

* **Остале ознаке**
	+ *SNR* = остатак супернове
	+ *NF* = непотврђен објекат

***Објекти дубоког неба*** na Wikimedijinoj ostavi
Gamaliel
*Ovo je članak o Gamalijelu Starijem. Za istoimene ličnosti i druge upotrebe naziva v. Gamalijel (razvrstavanje)*
**Gamalijel Stariji** ili Rabin **Gamalijel I** bio je vodeći autoritet jevrejskog Sanhedrina u sredini 1. vijeka. Bio je unuk velikog jevrejskog učitelja Hilela Starijeg, a umro je oko dvadeset godina prije uništenja Drugog hrama u Jeruzalemu. Imao je sina, koga je prozvao Simeon po vlastitom ocu, i kćer čija se kćer (tj. Gamalijelova unuka) udala za svećenika po imenu Simon ben Nathanael. Ime *Gamalijel* (Gamaliel) je grčki oblik hebrejske riječi koja znači *Božja nagrada*.

U kršćanskoj tradiciji se Gamalijel slavi kao farizejski doktor jevrejskog prava, koji je podučavao Apostola Pavla; Djela apostolska prikazuju Gamalijela kao čovjeka s velikim ugledom.

Izvori
------

1. ↑  The Jewish Encyclopedia article on Gamliel I by Solomon Schechter and Wilhelm Bacher.
2. ↑  *'Abodah Zarah* 3:10
3. ↑  "Gamaliel." *Catholic Encyclopedia.*

Eksterni linkovi
----------------

* The Jewish Encyclopedia on Gamaliel I
* Perspectives on Transformational Leadership in the Sanhedrin of Ancient Judaism
**Gibellina** (sicilijanski: **Jibbiddina**) je talijanski gradić od 3981 stanovnika u Trapanijskoj provinciji na zapadu Sicilije.

Geografija
----------

Panorama Nove Gibelline
Grad se prostire na visoravni Mazari u slivu rijeke Belice. Od provincijskog administrativnog centra Trapanija i najbližeg aerodroma udaljen je 66 km jugozapadno, od Sredozemnog mora i luke Mazare del Vallo 52 km, a od regionalnog centra Palerma 89 km.

Historija
---------

Historija Gibelline može se pratiti do kraja 14. vijeka, kad su počele nicati prve kuće oko zamka kog je podigao Manfredo Chiaramonte. Sve do prve polovice 17. vijeka Gibellina je bila feud grada Alcama, koji je 1619. uzdignut u rang grofovije. Kao i u drugim mjestima na Siciliji, crkveni redovi odigrali su veliku ulogu u životu grada, koji je u 18. vijeku imao nekoliko samostanskih crkava sa školama, sirotištima i ubožnicama. Historijski centar Gibelline potpuno je uništen u potresu 1968. pa je talijanska vlada odlučila podići potpuno novi grad. Nakon dosta prepiranja to je i urađeno na novoj lokaciji, 18 km zapadnije od stare Gibelline.

Privreda
--------

Ekonomija Gibelline se bazira na poljoprivredi i stočarstvu.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Gibellina in Trapani (Sicilia)*" (engleski). Citypopulationde. Pristupljeno 19. 11. 2019.
2. 1 2 3 4 5  „*Storia*" (talijanski). Tiscali. Pristupljeno 19. 11. 2019.
3. ↑  „*Localizzazione*" (talijanski). Italiapedia. Pristupljeno 19. 11. 2019.
4. ↑  „*Economia*" (talijanski). Italiapedia. Pristupljeno 19. 11. 2019.

Vanjske veze
------------

***Gibellina*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Comune di Gibellina* ()

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 127916916
* LCCN: n85301523
* GND: 4444469-2

 |
Koordinate: 42° 01′ 48" SGŠ, 21° 23′ 60" IGD


**Vizbegovo** (makedonski: ) je naseljeno mesto u opštini Butel, Republika Makedonija. Selo se nalazi severno od glavnog grada Skoplja i praktično je gradska četvrt.

Istorija
--------

Na kraju 19. veka Vizbegovo je mešano arnautsko - srpsko selo, u Skopskoj kazi Otomanske imperije. Po statistikama službenika Bugarske egzarhije ("Makedonija. Etnografija i statistika", 1900. godine) u Vizbegovu živi 90 slovena pravoslavnih hrišćana, koje on navodi kao Bugare.

Po podacima tajnog dopisa bugarskog konzula u Skoplju, na početku 20. veka svo hrišćansko stanovništvo je u sastavu Srpske crkvene opštine Carigradske patrijaršije, odn. kako se navodi, svi su Srbomani..

U toku Prvog balkanskog rata selo oslobađa srpska vojska. Po završetku Drugog balkanskog rata i dogovora oko podele oblasti Makedonije selo ulazi u sastav Kraljevine Srbije.

Vizbegovo danas
---------------

Danas je Vizbegovo gotovo spojeno sa Skopljem. To je veliko prigradsko naselje sa 2.817 stanovnika,  većinom Albanaca.

Po nacionalnom sastavu najbrojniji su Albanci - 2.069, slede Makedonci - 650 i Srbi - 46.

Spoljašnje veze
---------------

* Zvanična stranica opštine Butel[*mrtav link*] (`mk`)
* Opština Butel na sajtu ministarstva za samoupravu Makedonije Arhivirano 2006-09-08 na Wayback Machine-u (`mk`)
**Gran Roque** je koraljni otok na jugoistoku Karipskog mora i istoimeno naselje od 1000 stanovnika.

Većina stanovnika su Indijanci koji su došli sa Margaritinog otoka u zadnjih 80 godina.

Geografske karakteristike
-------------------------

Gran Roque je najveći otok Arhipelaga Roques, ima formu pravokutnog trokuta sa najvišim dijelom na sjeverozapadu, dug je 3.15 km u smjeru jugoistok-sjeverozapad a maksimalno širok 990 metara (sjeveroistok-jugozapad).
Jedino naselje Gran Roque leži na sjeveru, iako malo ono je administrativni centar Saveznih teritorija Venecuale i administrativne jedinice Otočni teritorij Francisco de Miranda.

U njemu se nalaze sve važne službe i institucije od škole, crkve do policije i nacionalne garde. Tu se nalazi i većina pansiona i mali aerodrom (IATA: LRV, ICAO: SVRS) sa linijama prema Caracasu, koji je udaljen nekih 180 km južnije.

Pogled na jedino naselje
### Temperatura

Temperatura varira od ugodnih 26,0 °C u martu do 28,10 °C u septembru, pa je godišnji prosjek 27,0 °C, pa se može reći da su najtopliji mjeseci august i septembar a najhladniji decembar, januar, februar i mart.

Historija
---------

Malo se zna o životu na otoku i arhipelagu prije dolaska prvih evropskih moreplovaca, koji su ih otkrili, međutim tek je 1589. tadašnji guverner Provincije Venezuele naredio formalno preuzimanje arhipelaga u ime kolonije. Ali je malo toga napravljeno osim što su na plažama postavljeni križevi i održane mise.

Zbog tog zanemarivanja otoke Roquesa jedini su povremeno posjećivali lovci na bisere i pirati. Kako prvi nisu pronašli bisere, otoci su postali savršeno utočište za pirate, koji su njihove plaže koristili za remont svojih brodova. Iako je to paradoksalno najbolji opis o krajoliku i fauni dao je engleski pirat iz 17. vijeka William Dampier.

Svjetionik je podignut je između 1870. - 1880. i radio je do sredine 1950-ih.

Zbog svega tog ni Gran Roque nije imao neko stalno ribarsko naselje. Prvi trajni objekt svjetionik podignut je između 1870. - 1880. i radio je do sredine 1950-ih. Ispočetka je radio na karbid, a njegovo svijetlo se vidjelo do 56 km. Taj kameni objekt danas je u lošem stanju i traži restauraciju.

Današnji Gran Roque je popularna turistička destinacija, zbog idealne klime i lijepih pješčanih plaža.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Isla Gran Roque*" (španjolski). Ecured. Pristupljeno 26. 01. 2018.
2. 1 2  „*Gran Roque*" (španjolski). Venezuela Tuya. Pristupljeno 26. 01. 2018.
3. ↑  „*Los Roques In The Colonial Time*" (engleski). Los Roques. Arhivirano iz originala na datum 2020-09-19. Pristupljeno 26. 01. 2018.
4. 1 2  „*Gran Roque "Territorio Insular de Francisco de Miranda" The Main Island*" (engleski). Los Roques. Arhivirano iz originala na datum 2016-11-04. Pristupljeno 26. 01. 2018.
5. ↑  „*Los Roques Modern History*" (engleski). Los Roques. Arhivirano iz originala na datum 2018-01-30. Pristupljeno 26. 01. 2018.

Vanjske veze
------------

***Gran Roque*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gran Roque* ()
**Ivica Šesto** (19. kolovoza 1946. - 14. studenog 2009.) jedan je od najboljih, a po mišljenjima mnogih ljudi i najbolji nogometaš koji je ikada igrao u Vinkovcima.

Životopis
---------

U prvo vrijeme igrao je iznimno dobro i rukomet, no nogomet mu tijekom vremena postaje prva i jedina opsesija. Tijekom svoje igračke karijere igrao je na poziciji lijevog krila i to kao dešnjak što je u tadašnje vrijeme bilo nezamislivo. Karijeru je započeo u *Spačvi* iz koje je 1967. prešao u NK Dinamo Vinkovci (današnja *HNK Cibalia*)u kojem je kao nezamjenjivi igrač prve momčadi igrao do kraja svoje karijere 1978. Ostao je vjeran klubu unatoč brojnim ponudama koje je imao od domaćih i stranih nogometnih klubova kao što su. npr. Olympique iz Marseillea, Croatia iz Toronta, te novosadska Vojvodina. Nogometu se ponovno vratio 90-ih godina radeći u *HNK Cibalia* kao trener u omladinskom pogonu, a od 1996. i kao direktor stadiona. Iz kluba je otišao 2002. zbog neslaganja s pojedinim ljudima i iz tog razloga više nikada nije niti došao na stadion kluba za koji je dao najbolje godine svog života. Umro je u obiteljskoj kući u Vinkovcima, najvjerojatnije zbog srčanog udara i to na dan kada je hrvatska nogometna reprezentacija po prvi put u povijesti odigrala utakmicu u Vinkovcima. Od njega su se na posljednjem ispraćaju, uz suprugu Mariju, sina Domagoja i kćerku Ivanu te brojnu rodbinu, oprostili i njegovi brojni prijatelji iz svijeta sporta na čelu sa predsjednikom HNS-a Vlatkom Markovićem, a uime svih njih od njega se dirljivim i nadasve istinitim govorom oprostio njegov bivši trener Tonko Vukušić. 11. prosinca. 2009. posthumno mu je dodijeljena zlatna plaketa za izuzetan doprinos razvoju kluba na proslavi 90. godina HNK Cibalije.

Tijekom svoje karijere odigrao je oko 600 utakmica za Dinamo iz Vinkovaca i postigao oko 400 golova, što u službenim, što u prijateljskim utakmicama. Skupio je dva nastupa za amatersku reprezentaciju Hrvatske i Jugoslavije, četiri nastupa u mladoj reprezentaciji Jugoslavije, a nastupio je i za reprezentaciju sjevera i zapada II. lige. Uvijek je bio zahvalan svojim prvim trenerima koji su ga uvrstili među velike igrače - Jakši Vrbancu i već spomenutom Tonku Vukušiću. Uzori su mu uvijek bili Josip Skoblar, igrač HNK Hajduka i Olympiquea iz Marseillea te Pero Mađarac, igrač starije generacije vinkovačkog Dinama. Životna mu je želja bila da u dresu Dinama zaigra u 1. jugoslavenskoj ligi i tamo se oprosti od igranja, no obzirom da je istovremeno radio u PIK-u Vinkovci i igrao nogomet, takvo što mu je otežalo ispunjenje navedenog. To samo pokazuje njegovu veličinu jer tko zna gdje bi bio kraj njegovim postignućima da se posvetio isključivo igranju profesionalnog nogometa.
**Nikola Jerkan** (Split, 8. prosinca 1964.) je bivši hrvatski nogometaš i reprezentativac.

Prve nogometne korake napravio je u sinjskom NK Junaku odakle je otišao profesionalno igrati za NK Zagreb. Poslije ga 1983. angažira Dinamo iz Vinkovaca da bi tri godine poslije 1986. upao u oko Hajduku iz Splita i već 1988. zaigrao za prvi sastav i imao dvije uspješne sezone. 1990. prodan je Realu iz Ovieda u Španjolskoj gdje je u svojoj drugoj sezoni proglašen za najboljeg obrambenog igrača La Lige. U ljeto 1996. za odštetu od 1 milijon £ (Funta) prelazi u Nottingham Forest gdje se nije proslavio jer se nije našao u milosti tadašnjeg menadžera Franka Clarka a ni njegovog nasljednika Dave Bassetta. Nakon toga odlazi na posudbu u Rapid Beč u Austriju gdje provodi sezonu 1997-98. , potom praktički pauzira jednu sezonu na klupi Nottinghama a u sezoni 1999. 
prelazi u francuski Charleroi gdje odigrava zadnje dvije sezone svoje karijere.

Nakon umirovljenja odlazi živjeti u Oviedo gdje je i proveo i najbolje dane svoje nogometne karijere.

Statistika u Hajduku

| Natjecanje | Nastupi | Golovi |
| --- | --- | --- |
| Prvenstvo | 64 | 1 |
| Kup | 9 | 0 |
| Superkup | 0 | 0 |
| Međunarodne | 0 | 0 |
| Splitski podsavez | 0 | 0 |
| **Ukupno** | **73** | **1**
 |
| Prijateljske | 33 | 12 |
| ***Sveukupno*** | **106** | **13** |

Reprezentativni nastupi
-----------------------

U razdoblju od 1992. do 1997. nastupao je i za reprezentaciju Hrvatske za koju je ubilježio 31 nastup i jedan gol (protiv Litve u Zagrebu) u kvalifikacijama za Euro 1996. Na Euru 1996 u Engleskoj je igrao u tri utakmice u ulozi središnjeg braniča. U utakmici četvrtfinala 23. lipnja 1996. protiv reprezentacije Njemačke Nikola Jerkan je bio tragičar utakmice jer je najprije skrivio penal igrajući rukom u šesnaestercu (Jurgen Klinsmann realizirao) da bi ga u drugom poluvremenu prošao protivnički igrač Matthias Sammer uz evidentan prekršaj na Jerkanu i zabio za konačnih 2:1 za Njemačku.
Za hrvatsku reprezentaciju zabio je još jedan gol iz jedanaesterca protiv reprezentacije Maroka na prijateljskom turniru u Casablanci.

Vanjske poveznice
-----------------

* Gol za reprezentaciju[*mrtav link*]
* Članak:Jerkan u Charleroi[*mrtav link*]
* Gol u Casablanci Arhivirano 2008-09-23 na Wayback Machine-u
* Umirovljenje Nikole Jerkana (fra.) Arhivirano 2008-10-12 na Wayback Machine-u

Izvori
------

1. ↑  Statistika na službenim stranicama HNK Hajduk

| * p
* r
* u
Sastav Hrvatske  na  EP 1996. |
| --- |
| 1 Ladić • 2 Jurčević • 3 Jarni • 4 Štimac • 5 Jerkan • 6 Bilić • 7 Asanović • 8 Prosinečki • 9 Šuker • 10 Boban (c) • 11 Bokšić • 12 Mrmić • 13 Stanić • 14 Soldo • 15 Pavličić • 16 Mladenović • 17 Pamić • 18 Brajković • 19 Vlaović • 20 Šimić • 21 Cvitanović • 22 Gabrić • Izbornik: Blažević | Hrvatska |
**Wantage** je grad od 7,886 stanovnika na jugoistoku Engleske. Poznat je kao rodno mjesto kralja Alfreda Velikog (871.- 899.) pa njegova statua krasi glavni trg.

Geografske karakteristike
-------------------------

Staro trgovište Wantage danas je dio Grofovije Oxfordshire, iako je sve do 1974. bio dio Grofovije Berkshire. On se rasprostire duž potoka Letcombe, udaljen oko 13 km jugozapadno od Abingdona, 24 km jugozapadno od Oxforda i 23 sjeverozapadno od Newburya.

Historija
---------

Wantage je izrastao tokom ranog srednjeg vijeka iz starijeg rimskog naselja u važan centar anglosaksonskih vladara Engleske, koji su u njemu podigli dvor. U njemu je 847. rođen kralj Alfred Veliki, a kralj Ethelred Nespremni je u njemu uz pomoć Nadbiskupa od Yorka Wulfstana izradio kodeks zakona - 995.

Izgleda da je početkom 13. vijeka postao feud rival kralja Ivana Bez Zemlje, Fulk FitzWarina, nakon tog su njegovi nasljednici igrali važnu ulogu u mjestu do 14. vijeka.

Za Engleskog građanskog rata tokom 17. vijeka, u Wantagu je razmješten mali kontigent rojalista, nakon što je Abingdon pao u ruke vojske parlamenta.

Današnji Wantage je skromni servisni centar poljoprivrednog kraja, ali ima nešto Istraživalačkih institucija, među njima i Istraživalački centar za nuklearnu energiju (Harwell Science and Innovation Campus) u nedalekom selu Harwell, u kom radi dosta ljudi.

Znamenitosti
------------

Svega 2.5 km zapadnije leži vapnenačko brdo Downsa - Bijeli konj (White Horse), poznato po reljefu iz željeznog doba - Ufingtonski bijeli konj.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Francuska Mably, Loire, Francuska
* Njemačka Seesen, Njemačka

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: South East England" (engleski). City population. Pristupljeno 23. 1. 2018.
2. 1 2  „*Wantage*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 23.1. 2018.
3. 1 2 3 4  David Nash Ford. „*History of Wantage*" (engleski). Britannia.com. Pristupljeno 23.1. 2018.
4. ↑  „*White Horse Hill*" (engleski). National Trust. Pristupljeno 23. 01. 2018.

Vanjske veze
------------

***Wantage*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Welcome to Wantage, Birthplace of King Alfred* (`en`)
*Za ostale upotrebe, v. Bresnica.*

  
Koordinate: 42° 57′ 49" SGŠ, 20° 47′ 18" IGD

**Bresnica** (alb. ) je naselje u opštini Zvečan na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Banjska površine 1766 ha. Selo Bresnica nalazi se na 8 kilometara severno od Zvečana ako se koristi pravac Zvečan-Banov Do ili 12 kilomatara ako se koristi pravac magistralog puta Kosovska Mitrovica–Kraljevo. Smešteno je na obroncima Spasojevog brda i Čukare iznad toka Bresničke reke. Ima pored Bresnice i 4 zaseoka: Krst, Padine, Kovaćević i Lojze.

Pominje se u turskom katastarskom popisu-defteru iz 1455. godine pominje se kao „Brusnica" i popisano je 35 hrišćanskih kuća. Selo je posle velike seobe 1690. godine opustelo i po narodnim predanja u ovom selu srpskog stanovništva je bilo 1766. godine.

Selo nema osnovnu školu, nema asfaltnog puta, a povezano je sa Zvečanom i Banjskom makadamskim putem, nema gradski vodovod, a delovi imaju seoske vodovode. Pojedina domaćinstava ima fiksne telefone. Iznad zaseoka Krst nalaze se ostaci stare Crkve posvećenoj Svetoj Petki i staro groblje.

Demografija
-----------

Naselje ima srpsku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 172
* popis stanovništva 1953. godine: 206
* popis stanovništva 1961. godine: 237
* popis stanovništva 1971. godine: 221
* popis stanovništva 1981. godine: 137
* popis stanovništva 1991. godine: 116
* opštinska procena 2011. godine: 145

| * p
* r
* u
Opština Zvečan |
| --- |
| Banov Do • Banjska • Banjska Reka • Banjski Suvi Do • Boljetin • Bresnica • Valač • Veliko Rudare • Vilište • Grabovac • Grižani • Doljane • Žaža • Žerovnica • Žitkovac • **Zvečan** • Izvori • Jankov Potok • Joševik • Kamenica • Korilje • Kula • Lipa • Lipovica • Lovac • Lozište • Lokva • Mali Zvečan • Malo Rudare • Matica • Meki Do • Oraovica • Rudine • Sendo • Srbovac |
*Za ostale upotrebe, v. Čiflik (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 52′ 08" SGŠ, 22° 19′ 03" IGD

**Čiflik** (mak. *Čiflik*) je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Čiflik je u sastavu opštine Češinovo-Obleševo.

Prirodni uslovi
---------------

Čiflik je smešten u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 10 kilometara jugozapadno.

Naselje Čiflik se nalazi u istorijskoj oblasti Kočansko polje. Područje oko naselja je dolinsko i dobro obrađeno. Južno od naselja teče reka Bregalnica srednjim delom svog toka. Nadmorska visina naselja je približno 300 metara. 

Mesna klima je umereno kontinentalna.

Stanovništvo
------------

Čiflik je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 667 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%).

Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.cesinovo-oblesevo.mk Zvanična stranica opštine Češinovo-Obleševo[*mrtav link*]

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Češinovo-Obleševo |
| --- |
| **Obleševo** • 
Banja •
Burilčevo •
Vrbica •
Žiganci •
Kučičino •
Lepopelci •
Novoseljani •
Sokolarci •
Spančevo •
Teranci •
Ularci •
Češinovo •
Čiflik |  |
**Univerzitet Stanford** (engl. , šp. *Universidad Stanford*, službeno Univerzitet Leland Stanford Junior skraćeno **Stanford**) je privatni istraživački univerzitet u Stanfordu, Kalifornija u Sjedinjenim Državama. Kampus zauzima 3.310 hektara zemlje što ga čini jedim od najvećih u Sjedinjenim Američkim Državama, a instituciju pohađa preko 17.000 studenata. Stanford se široko smatra jednim od najprestižnijih univerziteta na svetu.

Univerzitet su 1885. osnovali bivši guverner Kalifornije i senator Liland Stanford i njegova supruga Džejn Lejtrop Stanford , kao uspomenu na njihovog sina Lilanda Stanforda mlađeg koji je umro od tifusa u Evropi nekoliko nedelja pre šesnaestog rođendana. Liland Stanford je bogatstvo stekao kao železnički tajkun. Prvi studenti upisani su 1891. godine kao sekularna institucija koja je upisivala i muške i ženske studente i studentice. Univerzitet Stanford se finansijski borio nakon smrti Lelanda Stanforda 1893. godine, a ponovo nakon što je veći deo kampusa oštećen u zemljotresu u San Francisku 1906. godine. Nakon Drugog svetskog rata, prorektor Stanforda Frederick Terman inspirisao je i podržao preduzetništvo kako bi izgradili samodovoljnu lokalnu industriju, koja će kasnije biti poznata kao Silicijska dolina.

Univerzitet je organizovan oko sedam škola na istom kampusu: tri škole koje obuhvataju 45 akademskih departmana na preddiplomskom nivou, kao i četiri profesionalne škole koje se fokusiraju na diplomske programe prava, medicine, obrazovanja i biznisa. Univerzitet takođe ima i vlastitu think tank instituciju za javnu politiku, Hoover Institut. Studenti se takmiče u 36 sportova, a univerzitet je jedna od dve privatne institucije u Diviziji I FBS Pac-12 konferencije. Do 26. maja 2022. godine, Stanford je osvojio 131 NCAA ekipno prvenstvo, više od bilo kog drugog univerziteta, i dobio je NACDA Directors' Cup 25 godina zaredom, počevši od 1994-1995. Pored toga, do 2021. godine, studenti i alumni Stanforda osvojili su najmanje 296 olimpijskih medalja, uključujući 150 zlatnih i 79 srebrnih medalja.

Do aprila 2021. godine, 58 dobitnika Nobelove nagrade, 29 dobitnika Turingove nagrade i 8 dobitnika Fieldsove medalje bilo je povezano sa Stanfordom kao studenti, alumni, fakultetsko osoblje. Pored toga, Stanford je posebno poznat po svom preduzetništvu i jedan je od najuspešnijih univerziteta u privlačenju finansiranja za startapove.

Vidi još
--------

* Akreditacija institucija za visoko obrazovanje u SAD-u

Vanjske veze
------------

***Univerzitet Stanford*** na Wikimedijinoj ostavi

* Zvanični sajt
* Stanford University Wiki
**Głogów** (njemački: *Glogau*, latinski: *Glogovia*) je grad od 66,980 stanovnika na jugozapadu Poljske u Donjošleskom vojvodstvu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Głogów leži većinom na lijevoj obali rijeci Odre, udaljen 120 km sjeverozapadno od Wrocława.

Historija
---------

Głogów je nastao u 9. vijeku kao gradina zapadnoslavenskog plemena Dedošani.

U 10. vijeku je poljski vojvoda Mješka I sagradio utvrdu na Odri.
Prvi put je dokumentiran 1010. u kronici praškog biskupa Thietmara (savjetnik Boleslava II).

Centar grada
Postao je slavan nakon herojske Opsade Głogówa 1109. koju je izdržao Boleslav III Krivousti.

Głogów je dobio status grada 1253.

Za Tridesetogodišnjeg rata je 1630. sav pretvoren u utvrdu, koju su u sljedećim vijekovima branile i osvajale vojske Austrije, Švedske, Pruske, Francuske i Rusije.

Pri samom kraju Drugog svjetskog rata je tokom borbi između Crvene armije i Wehrmachta 95% grada razoreno.

Ruševine su dominirale njegovim pejsažom sve do 1960-ih, kad je započela izgradnja stambenih kvartova za ljude koji su ovdje dolazili iz cijele Poljske radi industrije bakra, koja se upravo gradila u Głogówu i njegovoj okolici.

Rekonstrukcija historijskog centra grada počela je 1980-ih po sačuvanim nacrtima, ona se nastavlja do danas.

Privreda
--------

Današnji Głogów je raskršće željezničkih pruga i cesta sjevernog dijela Donje Šleske. I industrijski grad sa pogonima prehrambene i elektroindustrije i velikog pogona za elektroplatiranje bakra (HM Głogów) kompanije KGHM Polska Miedź.

Pobratimski gradovi
-------------------

Głogów ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;

* Njemačka Eisenhüttenstadt, Njemačka
* Nizozemska Middelburg, Nizozemska
* Švedska Laholm, Švedska
* Njemačka Langenhagen, Langenhagen
* Ujedinjeno Kraljevstvo Amber Valley, Ujedinjeno Kraljevstvo
* Ukrajina Kamjanjec-Podiljski, Ukrajina
* Njemačka Riesa, Njemačka

<ref name='center'>Panorama grada<ref name='center'>Panorama grada

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Dolnośląskie*" (engleski). City population. Pristupljeno 26.01. 2021.
2. 1 2 3 4 5 6  „Historia miasta w skrócie" (poljski). Głogów - Gmina Miejska. Pristupljeno 26.01. 2021.
3. 1 2  „Głogów" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 26.01. 2021.

Vanjske veze
------------

***Głogów*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Urząd Miasta Głogów* (službene stranice) ()
| Hadžar |
| --- |
| Dio - |
| Pogled na Planine HadžarPogled na Planine HadžarPogled na Planine Hadžar |
| Dužina masiva: | 500 km |
| Širina masiva: | 10 – 40 km |
| Površina masiva: | km² |
| Najviši vrh: | Džabal-Šams (3075 m) |
| Zaštićene oblasti: |  |
| Država: |  Oman Ujedinjeni Arapski Emirati |

**Hadžarski masiv** (arap. , dosl. *Kamenite planine*) je planinski masiv koji se prostire na sjeveroistoku Omana od Indijskog oceana sve do krajnjeg istoka Ujedinjenih Arapskih Emirata. Masiv razdvaja nisku obalnu ravnicu Omana od pustinjske visoravni Arabije i prostire se u unutrašnjost od 50 do 100 km od Omanskog zaljeva.

Geografija
----------

Hadžar se pruža paralelno obali Omanskog zaljeva u dužinu od nekih 500 km i isteže u luku sve do poluotoka Musandam gotovo do rta Ras al-Had, krajnje sjeveroistočne točke Arapskog poluotoka. 

Topografska karta Istočne Arabije sa pozicijom Hadžara
Počevši od sjeverozapada prema jugoistoku, masiv Hadžar se dijeli na podmasive: Rus Džabal koji gleda Hormuški tjesnac, zatim na Hadžar-Garbi (Zapadni Hadžar), pa onda centralni i najviši Džabal-Ahdar (Zelene planine), Džabal-Nahl, Hadžar aš-Šarki (Istočni Hadžar) i Džabal-Bani. Hadžar je strmih padina prema moru i dosiže svoju najveću visinu od 3075 metara u centralnom dijelu Džabal-Ahdara. Njegova prosječna nadmorska visina iznosi oko 1220 metara.

Hadžar je u svom najvećem dijelu kamena pustoš, osim u centralnom dijelu Džabal-Ahdara kog zbog tog zovu Zelene Planine, gdje zbog veće količine oborina uspjevaju rasti neke trave, grmlje, datulje i voćke. Planine Hadžar su važna ekoregija, jedini teren u Istočnoj Arabiji iznad 2000 metara nadmorske visine. Klima je hladna i vlažna od januara do marta a onda je sve toplije i toplije, ali i dalje uz povremene kiše od aprila do septembra.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Al-Ḥajar*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 12. 9. 2012.

Vanjske veze
------------

* Southwestern Asia: Northern part of Oman( na portalu WWF) ()

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* GND: 4302572-9

 |
**Wanyan Xiyin** (kineski: ; ?-1140) bio je džurčenski duhovni vođa (šaman) i glavni savjetnik džurčenskog poglavice Wanyan Agudaa (kasnije poznatog kao Taizu, prvog cara dinastije Jin). Nakon što su Džurčeni početkom 12. vijeka započeli kontakte s Kinom postao je zainteresiran za kinesku kulturu, a godine 1120. je po nalogu Wanyan Agude stvorio prvo džurčensko pismo. Kada su Džurčeni 1127. osvojili i opljačkali Kaifeng, prijestolnicu kineske dinastije Song, Wanyan Xiyin je počeo proučavati klasične kineske spise i naredio da mu se dovedu zarobljeni carski učenjaci. Zahvaljujući tome je kod Džurčena brzo započela sinizacija. Sam Wanyan Xiyin je vjerno služio Wanyan Agudinog nasljednika Taizonga, ali je nakon 1134. došao u nemilost Taizongovog nasljednika Xizonga te je 1140. prisiljen počiniti samoubistvo.

Literatura
----------

* Herbert Franke, 1997 (I): "Chinese Texts on the Jurchen (I): a Translation of the Jurchen in the *San ch'ao pei-meng hui-pien*. Originally published in *Zantralasiatische Studien 9*. Wiesbaden, 1975. Reprinted in: Herbert Franke and Hok-lam Chan, "Studies on the Jurchens and the Chin Dynasty", Variorum Collected Series Studies: CS591, Ashgate, 1997. ISBN 0-86078-645-5. (The work whose name is transcribed in Wade-Giles as *San ch'ao pei-meng hui-pien* is Xu Mengxin's "Collected Accounts of the Treaties with the North under Three Reigns", or *San chao beimeng huibian* in Pinyin. Franke translates and comments on its Chapter 3, which deals with the history and customs of the Jurchen people).
* Jing-shen Tao, "The Jurchen in Twelfth-Century China". University of Washington Press, 1976, ISBN 0-295-95514-7.
Jasonov grob u četvrti Rehavia u Jeruzalemu
**Jason** (hebrejski: **Yason, יסון**) iz porodice Onijada, brat Onije IUII, bio je Visoki svećenik Hram u Jeruzalemu u 2. vijeku pne.

Jason je visokim svećenikom postao godine 175. pne. nakon što je Antioh IV Epifan postao novim vladarom Seleukidskog Carstva. Antioh je na to bio potaknut kako željom da se okonča spor Onija III|Onije III i Simona Benjaminata, tako i Jasonovim novcem. Antioh je, osim što je pristao da Jason bude imenovan, dozvolio da se u Jeruzalemu osnuje gimnazija te sagradi grčki polis. 

Jasonov mandat na čelu Hrama je okončan 172. pne. kada je Antiohu s novcem poslao Menelaja, brata Simona Benjamnita. On je tada jednostavno kralju ponudio novac da njega imenuje visokim svećenikom. Kada je Antioh to učinio, Jason je pobjegao u zemlju Amonita.

Godine 168. pne. Jason je bezuspješno pokušao preuzeti vlast u Jeruzalemu. Nakon toga se ponovno sklonio kod Amoniti, zatim kod Egipćana, a na kraju i u Spartu gdje je umro.

Izvori
------

1. ↑  2 Maccabees 4:7-11
2. ↑  2 Maccabees 5:5-10

* Cohen, Shaye J.D. (2006). *From the Maccabees to the Mishnah*. Louisville, Kentucky: Westminster John Knox Press. ISBN 0-664-22743-0.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Onija III**  |  **Visoki svećenik Izraela** 175. pne.—172. pne. | Slijedi: **Menelaj** 

 |
*Za ostale upotrebe, v. Čiflik (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 56′ 54" SGŠ, 21° 21′ 04" IGD

**Čiflik** (mak. *Čiflik*) je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Čiflik pripada opštine Sopište, koja okuplja južna predgrađa Grada Skoplja.

Prirodni uslovi
---------------

Čiflik je smešten u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 20 km južno.

Naselje Čiflik je u okviru istorijske oblasti Kršijak, koja se obuhvata dolinu Markove reke, južno od Skopskog polja. Naselje je smešteno na jugoistočnim padinama planine Vodno. Ka jugu se tlo spušta u dolinu Markove reke, dok se ka zapadu spušta u klisuru reke Treske. Nadmorska visina naselja je približno 650 metara.

Mesna klima je kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Čiflik je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 636 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%), a ostalo su etnički Makedonci.

Većinska veroispovest je islam.

Vidi još
--------

* Opština Sopište

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* opstinasopiste.gov.mk Zvanična stranica opštine Sopište

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Sopište |
| --- |
| **Sopište** •
Barovo •
Govrljevo •
Gornje Sonje •
Dobri Dol •
Donje Sonje •
Držilovo •
Jabolci •
Nova Breznica •
Patiška Reka •
Rakotinci •
Sveta Petka •
Čiflik |  |
**Ivo Jerolimov**, mlađi (Preko 30. ožujka 1958-) hrvatski nogometaš i reprezentativac, obrambeni igrač (centarhalf u Rijeci) i napadač u Hajduku. Profesionalnu karijeru zapoćinje u Rijeci 1978. u koju je dođšao iz NK Nehaj iz Senja (1976-77), a u Hajduk dolazi 1982. da bi do 1987 za njega je odigrao 150 utakmica i zabio 26 golova. Prvi nastup u Hajduku ima 15. kolovoza 1982 protiv Veleža u Splitu (1:1), a nastupa u početnom sastavu.

Za Rijeku nastupa sa ekipom koja osvaja dva trofeja, Kup maršala Tita 1978 i 1979, a u Hajduk več dolazi kao reprezentativac, sa kojim opet osvaja Kup maršala Tita 1983/84 i 1986/87.

Svoju nogometnu karijeru završava u belgijskom klubu Cercle Brugge SV (1987-1989). Za reprezentaciju Jugoslavije nastupao je na šest utakmica.

Statistika u Hajduku

| Natjecanje | Nastupi | Golovi |
| --- | --- | --- |
| Prvenstvo | 70 | 12 |
| Kup | 11 | 4 |
| Superkup | 0 | 0 |
| Međunarodne | 21 | 5 |
| Splitski podsavez | 0 | 0 |
| **Ukupno** | **102** | **21**
 |
| Prijateljske | 48 | 5 |
| ***Sveukupno*** | **150** | **26** |
**Halajb** (arapski: قسم حلايب/ *Ḥalāyib*) je gradić i ruralna općina od 8,082 stanovnika na sjeveroistoku Sudana u Vilajetu Crveno more.
Odnosno on je grad na jugoistoku Egipta u Muhafazi Crveno more, naime on se nalazi u Trokutu Halajb, spornom teritoriju na granici Egipta i Sudana. 
Zbog tog Halajb de jure pripada Sudanu, ali je de facto Egipatski.

Kako je on najveće naselje tog teritorija, teritorij se i zove po njemu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Pejzaž Halajba
Halajb se prostire u koraljnom zaljevu Crvenog mora, udaljen tristotinjak km sjevernije od svog (formalnog) administrativnog centra Port Sudana.

Historija
---------

Halajb je možda bio luka nešto sjevernijeg mitskog Ajdaba, ali je sigurno da je za srednjeg vijeka bio jedna od važnijih crvenomorskih luka.

Rastom koraljnih grebena luka je postala sve nepristupačnija, pa je danas beznačajna.

U vrijeme Anglo-egipatskog kondominijuma nad Sudanom, bio je skromni ribarski gradić.

Kad je Sudan - 1956. postao nezavisan, postavio je svoju administraciju i provodio lokalne izbore sve do kraja 1980-ih. 
Situacija se zaoštrila 1992. kad je sudanska vlada dala koncesiju kanadskoj naftnoj kompaniji za istraživanje nafte i vode po čitavom spornom teritoriju.

Egipat je 1994. poslao vojsku i otjerao sudansku administraciju i kooptirao Halajb u svoju Muhafazu Crveno more. Odtada se malo tog promjenilo, cesta prema Sudanu je potpuno zapuštena, jer nema nikakvog prometa.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Ḥalāyib, Kism (fully rural) in Egypt*" (engleski). City population. Pristupljeno 17.9. 2020.
2. 1 2 3  „*Sudan and Egypt to create joint investment area in Halaib Triangle*" (engleski). Egypt Independent. Pristupljeno 16.9.2020.
3. ↑  „*The Enigma of Aydhab*" (engleski). Academia. Pristupljeno 17.9.2020.

Vanjske veze
------------

* *Halayeb* ()