recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Isus sa učenicima.
***Gde ti je blago, onde ti je i srce*** je jedna od poznatih Isusovih izreka. Zabeležena je na više mesta u Novom zavetu.

Izreka
------

### Evanđelje po Mateju

Evanđelje po Mateju prenosi sledeći pasus gde Isus govori učenicima da ne "sabiraju" materijalno već duhovno:

> Ne sabirajte sebi blago na zemlji, gde moljac i rđa kvari, i gde lupeži potkopavaju i kradu; Nego sabirajte sebi blago na nebu, gde ni moljac ni rđa ne kvari, i gde lupeži ne potkopavaju i ne kradu. Jer gde je vaše blago, onde će biti i srce vaše.
> 
> – Isus

### Evanđelje po Luki

Evanđelje po Luki prenosi gotovo isti citat, zajedno sa uputom da treba razdeliti svoju imovinu:

> Prodajte svoje imanje i dajte ga kao milostinju. Načinite sebi torbe koje neće oveštati, neiscrpno blago na nebu, gde se lupež ne približava niti moljac uništava. Jer gde je vaše blago, onde će biti i vaše srce.
> 
> – Isus

### Evanđelje po Mariji

Evanđelje po Mariji prenosi veoma sličnu Isusovu izreku:

> Jer, gde je um, onde je blago.
> 
> 

### Izreke Sekstove

Izreke Sekstove, zbirka antičkih poslovica popularna među ranim hrišćanima, sadrži donekle sličnu izreku:

> Ondje gdje ti je misao, ondje je i tvoja dobrota.
> 
> – Izreke Sekstove, 316.

Tumačenja
---------

Ova izreka se obično tumači u smislu da čovek postaje ono o čemu razmišlja.

|  |
| --- |
|  |

Izvori
------

1. ↑  Evanđelje po Mateju, 6:19-21 (prevod Vuk Karadžić)
2. ↑  Evanđelje po Luki, 12:33-34 (prevod Vuk Karadžić)
3. ↑  Knjižnica Nag Hammadi, prvo hrvatsko izdanje
4. ↑  The Sentences of Sextus at gnosis.org

Vidi još
--------

* Isusove izreke
* Isusove parabole
**Wootz** je naziv za vrstu čelika koji karakteriziraju naslage mikro-karbida unutar legure koja se sastoji i od martenzita i perlita. Prvi put se razvio u Indiji oko 300. pne.  Sama riječ *wootz* je vjerojatno nastala pogrešnom transkripcijom riječi *wook*, ili kao engleska verzija riječi *urukku* (koja znači "čelik" na tamilskom i malayamu, odnosno riječi *ukku* na Kannada, telugu i mnogim drugim južnim indijskim jezicima.

Postoje određeni arheološki dokaz o tehnikama proizvodnje wootz čelika u Južnoj Indiji početkom 1. milenijuma. Wootz se kasnije izvozio u antičku Evropu i arapski svijet, te postao poznat na Bliskom Istoku kao čelik iz Damaska, koga se kasnije povezivalo sa radionicama u zapadnoj Indiji.

Nakon što je zapadni svijet intenzivirao kontakte sa Indijom u Novom vijeku, tehnike kojima se proizvodi wootz su zaintrigirale njegove naučnike, te je to značajno doprinijelo razvoju metalurgije od 17. do 19. vijeka.

Izvori
------

1. ↑  „IISC". Arhivirano iz originala na datum 2019-02-11. Pristupljeno 2011-02-08.
2. ↑  p. 108 -- Michael Faraday, as quoted by Peter Day, *The Philosopher's Tree* ISBN 0-7503-0571-1
3. ↑
4. ↑
5. ↑  Srinivasan 1994
6. ↑  Srinivasan & Griffiths
7. ↑

Eksterni linkovi
----------------

* The key role of impurities in ancient damascus steel blades Arhivirano 2019-08-29 na Wayback Machine-u
* Wootz steel: an advanced material of the ancient world Arhivirano 2019-02-11 na Wayback Machine-u
* Indian heritage in metallurgy Arhivirano 2011-07-21 na Wayback Machine-u
* Nanotubes present in Damascus Blades
**Andrzej Witold Wajda** [ˈandʐɛj ˈvitɔld ˈvajda] (Suwałki, 6. marta 1926. – Varšava, 9. oktobra 2016.), poljski filmski režiser, producent, scenarist. Vjerojatno je najslavniji pripadnik "poljske filmske škole" (aktivan *c.* 1955 do 1963). Poznat je po svojoj trilogiji ratnih filmova: *A Generation* (1954), *Kanał* (1956) i *Ashes and Diamonds* (1958).

Njegovi roditelji bili su Aniela Białowąs, školska učiteljica, i Jakub Wajda, oficir armije. Wajdin otac ubijen je od Crvene armije u katinjskom masakru 1940. Andrzej se 1942. pridružio poljskom pokretu otpora, a nakon rata je studirao da bude slikar u Krakovu, prije nego je otišao u filmsku školu u Łódźu.

Četiri njegova filma su nominirana za Oscar za najbolji strani film: *The Promised Land* (1975), *The Maids of Wilko* (1979), *Čovjek od željeza* (1981), i *Katyń* (2007), u kojem je prikazao kako su njegov otac i mnogi drugi Poljaci smaknuti od Sovjeta. Za film *Čovjek od željeza* dobio je Zlatnu palmu u Cannesu i Nagradu Udruženja njujorških filmskih kritičara, za *Danton* nagradu Cesar za najbolju režiju i BAFTA-u za najbolji strani film. 

1999. Wajda je nagrađen počasnim Oscarom.

Izvori
------

1. ↑  „The 48th Academy Awards (1976) Nominees and Winners". *oscars.org*. Pristupljeno 18 March 2012.
2. ↑  „The 52nd Academy Awards (1980) Nominees and Winners". *oscars.org*. Pristupljeno 8 June 2013.

Eksterni linkovi
----------------

***Andrzej Wajda*** na Wikimedijinoj ostavi

* Andrzej Wajda na sajtu IMDb
* Andrzej Wajda na Internetowa Baza Filmu Polskiego (poljski)
* Andrzej Wajda video na Web of Stories
* Katyń film - recenzija Anne Applebaum

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 109769092
* LCCN: n50021372
* ISNI: 0000 0001 2147 4879
* GND: 118628534
* SELIBR: 243189
* SUDOC: 027191656
* BNF: cb11928786p (podaci)
* BIBSYS: 90171897
* ULAN: 500064491
* NLA: 35586634
* NDL: 00476732
* NKC: jn20000720323
* BNE: XX1156636
* CiNii: DA02511000
* RKD: 241694
* NSK: 000079888

 |
**Bitka kod Legnice** (poljski: *Bitwa pod Legnicą*, njemački: *Schlacht von Liegnitz*) bila je bitka koja se dogodila 9. aprila 1241. na polju ispred Legnice u kojoj su Mongoli porazili vojsku Seniorskog vojvode Poljske Henrika II.

Henrik je okupio tipičnu vojsku onoga vremena sastavljenu od njegovih vazalnih feudalaca iz Šleske i Malopoljske, u pomoć su mu priskočili i njemački Templari i Teutonski vitezovi, sa kojima su tad Pjastovići bili u dobrim odnosima.
Pomoć mu je obećao i češki kralj Vaclav I, ali se na pola puta predomislio i odustao.

Kad je bilo sigurno da češki vitezi neće doći, Henrik se odlučio sa onim što ima povesti bitku. Njegov najjači adut bila je teška konjica sa oklopljenim vitezima, za koje je mislio da će lako pregaziti Mongole na njihovim zdepastim konjima. Nažalost se prevario, jer nije poznavao njihovu taktiku, brze manevre i lažna povlačenja sa opkoljavanjem. A niti za njihove trikove za dimom, u kom su se njegovi borci pogubili i uspaničarili.

Tako su Mongoli razbili njegove vitezove na grupice, opkolili ih i pobili, pa i samog Henrika. Vojvodinu glavu nabili su na koplje i pokozivali posadi zamka Legnica.

Nakon pobjede Mongoli nisu krenuli dalje na zapad, već su skrenuli na jug prema Moravskoj i Ugarskoj.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Bitwa pod Legnicą*" (poljski). Museum Historii Polski. Arhivirano iz originala na datum 2021-02-04. Pristupljeno 28.01.2021.
2. 1 2  „*Battle of Liegnitz*" (engleski). Ars Bellica. Pristupljeno 28.01. 2021.

Vanjske veze
------------

* *Battle of Liegnitz* ()
**Audiencia de Charcas** službeno **Audiencia y Cancillería Real de La Plata de los Charcas** (Kraljevska audijencija i kancelarija La Plate iz Charcasa) bio je sud Španjolskog kolonijalnog carstva sa sjedištem u *La Plati de Nuevo Toledo* (kasniji Charcas, današnji Sucre u Boliviji).

Osnovan je po nalogu kralja Felipea II u septembru 1559. kao dio Vicekraljevstva Peru, a reguliran je kraljevskim dekretima; 1563. 1566. i 1573.

Karakteristike
--------------

Audiencia de Charcas je osnovana iz dva razloga; zbog velikog teritorija koji je tada imalo Vicekraljevstvo Peru i udaljenosti pojedinih dijelova od prijestolnice Lime, ali ponajviše zbog rudnika srebra u Potosíju koji je španjolskom dvoru donosio ogromno bogatstvo.
Naravno dotadašnji sud u Limi, bio je institucija koja se od početka protivila osnivanju nove Audijencije koja joj je oduzela moć, i nije blagonaklono gledala na to.

Osnovana je po uzoru na Audijencije u Španjolskoj - sudove koji su provodili kraljevsku pravdu.
sudije u građanskom pravu zvani su *Oidores*, a u kaznenom - *Alcaldes de crimen*. 

Od vladavine Felipea II (1556.-98.) presude Audijencija bile su konačne, osim u slučaju smrtne kazne ili u građanskim parnicama kada je vrijednost slučaja prelazila određenu visinu. U tim se slučajevima žalba se mogla podnijeti višem sudu - Savjetu za Indije u Madridu.

Pored toga dvor je zadužio Audijenciju Charcas da štiti prava Indijanaca, pa su dva dana u sedmici bila određena za to. 

Predsjedavajući Audiencije bio je vicekralj ili kapetan general (gobernador).

Jurisdikcija Audiencie Charcas koja je od 1776. postala dio Vicekraljevstva Río de la Plata nije uvijek bila ista. 
Tako je na primjer - i Cuzco u Peruu 1563. postao dio te Audijecije, ali je godinama kasnije ponovno zavisio o sudu iz Lime.

Pred sam kraj, kad je 1776. osnovano Vicekraljevstvo Río de la Plata juristidkcija Audiencije Charcas protezala se na 26 corregimienta, koji su formirali tadašnju *Provinciju Charcas* (velik dio današnje Bolivije, jug Perua, dio Paragvaja), kao i dio sjeverne Argentine.

U teoriji i formalno Audijencija je bila institucija odgovorna za provođenje pravde. Međutim funkcije koje obavljala su to daleko nadilazile, jer se bavila i političkim, administrativnim i policijskim poslovima.
Tako je na primjer, pored uz kontrole rada kraljevskih funkcionera, mogla dodjeljivati Indijance, zemlju, vodu i pašnjake.

Pored La Paza i Sucra, zbog svojih rudnika bio je važan i Potosí, koji je početkom 17. vijeka imao 150,000 stanovnika i postao jedan od najvećih gradova u tadašnjem svijetu. Tad je London imao nešto više od 100,000 stanovnika, a Pariz 60,000. Sve to nije dugo trajalo, kad su se 1713.iscrpli rudnici spao je na 90,000.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Audiencia de Charcas: Contexto histórico* "(španjolski). Georgetown. Pristupljeno 12.10.2023.
2. 1 2  „*Corporate Body - Audiencia de Charcas*" (španjolski). Ministerio de Cultura y Deporte. Pristupljeno 12.10.2023.
3. 1 2 3 4  „*Aiudiencia*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 12.10.2023.

Vanjske veze
------------

* *Corporate Body - Audiencia de Charcas* ()
*Za ostale upotrebe, v. Potosí (razvrstavanje).*

**Potosí** (španjolski: *Departamento de Potosí*) je jedan od 9 Departmana Bolivije.

Karakteristike
--------------

Departman se nalazi na jugozapadu zemlje, prostire po planinama i visoravni Anda. 

Sa sjevera graniči sa Oruro i Cochabamba, sa istoka sa departmanima Chuquisaca i Tarija, a na jugu sa sa Argentinom.

Departman ima površinu od 118,218 km², na kojoj živi 901,555 stanovnika.

Administrativni centar departmana je grad Potosí koji ima 174,973 stanovnika, koji je 1987. uvršten na UNESCO-v Popis mjesta svjetske baštine u Amerikama.

Administrativna podjela
-----------------------

Departman je podjeljen na 16 provincija; Alonso de Ibáñez (27,621), Antonio Quijarro (67,218), Bernardino Bilbao Rioja (10,196), Charcas (42,806), Chayanta (103,119), Cornelio Saavedra (53,307), Daniel Campos (6,742), Enrique Baldivieso (1,712), José María Linares (48,053), Modesto Omiste (50,004), Nor Chichas (44,420), Nor Lípez (17,266), Rafael Bustillo (94,297), Sur Chichas (61,134), Sur Lípez (8,606) i Tomás Frías (265,054).

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Potosí Department in Bolivia*" (engleski). City population. Pristupljeno 19.09.2023.
2. ↑  „*Potosí in Murillo (Potosí)*" (engleski). City population. Pristupljeno 19.09.2023.

Vanjske veze
------------

***Potosí (departman)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Goberno Autonomo Departamental de Potosí* (službene stranice) ()

| * p
* r
* u
Departmani u Boliviji |
| --- |
| 
Beni • Chuquisaca • Cochabamba • La Paz • Oruro • Pando • Potosí • 
Santa Cruz • Tarija
 |  |

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Dobrovoljačka vojska Jugoslavije**, je naziv za dobrovoljačke odrede u sastavu Narodnooslobodilačke partizanske i dobrovoljačke vojske Jugoslavije (NOP i DVJ).

Formiranje
----------

> Tada je formirano nekoliko odreda takozvane dobrovoljačke vojske. To su bili četnici koje smo mi razoružali. I to baš oni koji su poklali hiljade muslimana. [...] Kad smo ih razoružali, jedno vrijeme smo ih politički obrađivali. Objašnjavali smo da svi Hrvati i muslimani nijesu kao ustaše i slično. [...] bilo ih je veoma teško ubijediti da muslimani nisu Turci, dakle neprijatelj. U borbama oko Rogatice, početkom četrdeset druge, zarobismo neke domobrane. I tada je važilo naređenje da se zarobljenici ne smiju ubijati, pogotovo ne klati. Oni, međutim, na jednom potoku počeše da kolju ove što su zarobili. Neko mi javi i ja na konju galopom stignem tamo....
> 
> – Vlado Dapčević, politički komesar
> Drinskog dobrovoljačkog odreda

Posle savetovanja u Ivančićima, Vrhovni komandant NOP odreda Jugoslavije Josip Broz Tito je na putu od Romanije prema Foči, u drugoj polovini januara 1942. godine, odlučio da se od ljudstva bivših četničkih odreda koje je bilo spremno da se bori protiv okupatora, ali ne da i da stupa u partizanske jedinice, formiraju dobrovoljački odredi pod komandom Vrhovnog štaba NOPOJ-a. U skladu s tim Vrhovni štab je promenio naziv u Vrhovni štab NOP i DVJ i odredio formaciju jedinica Dobrovoljačke vojske, sistem komandovanja i propisao amblem (nacionalna trobojka) na kapi.

Ove jedinice su formirane jedino u istočnoj Bosni. Na Jahorini je formiran *Jahorinski dobrovoljački odred* 21. januara 1942. godine. Posle razbijanja četnika u gornjem toku reke Drine formirana su dva dobrovoljačka odreda — *Fočanski* i *Drinski*, pretežno od ljudstva razbijenih četničkih jedinica. U jugoistočnoj Bosni, kada je Udarna grupa Vrhovnog štaba (Druga proleterska udarna brigada i tri bataljona Prve proletreske udarne brigade) razbila glavne četničke snage, u martu 1942. godine formirana su još četiri dobrovoljačka odreda: *Rogatički*, *Vlasenički*, *Srebrenički* i *Krajiški*.

U sastavu Birčanskog, Romanijskog i NOP odreda „Zvijezda" formirano je i devet dobrovoljačkih bataljona. U toku neprijateljske operacije Trio u istočnoj Bosni u proleće 1942. goodine ove jedinice, izložene četničkoj propagandi i udarcima nadmoćnijih okupatorsko-kvinliških snaga, nisu uspele da se održe. Njihovim formiranjem naglašena je oslobodilačka, antiokupatorska platforma Narodnooslobodilačkog pokreta, da bi se obezbedila podrška i učešće najširih narodnih masa.

Literatura
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Partizanska spomenica 1941. | Portal NOBSegment isključivo posvećen **Narodnooslobodilačkoj borbi.** |

* **Bilten Vršovnog štaba NOVJ 1941-45**, Beograd 1949;
* A. Sarajlić: **Pregled organizacijskog razvitka PO i DVJ u istočnoj Bosni između Druge i Treće neprijateljske ofanzive**, Vojnoistorijski glasnik 1952, 6;
* **Oslobodilački rat naroda Jugoslavije 1941—1945**, I, Beograd 1963;
* **1941—42 u svedočenjima učesnika narodno oslobodilačke borbe**, Beograd 1975. (R. Čolaković, Taktika KPJ i istočnoj Bosni, knjiga 24, str 668—685).



1. ↑  Slavko Ćuruvija: Ja, Vlado Dapčević
**Chiquimula** znana i kao **Chiquimula de la Sierra** je općina od 120,384 i grad od 111,505 stanovnika na istoku Gvatemale u Departmanu Chiquimula u kom je administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Grad se prostire duž lijeve obale rječice San Jose, na nadmorskoj visini od 424 m, udaljen 200 km od glavnog grada Ciudad Guatemale.

Historija
---------

Chiquimula je osnovana 1530.nakon što su španjolski konkvistadori po nalogu Pedra de Alvarada - 1526. zauzeli i taj dio Gvatemale.

Za kolonijalnih vremena bila je prijestolnica corregimienta (administrativne jedinice) koji je pored Chiquimule obuhvaćao i terene današnjih departmanima Jutiapa, Jalapa, Zacapa, El Progreso i Izabal, teritorij površine 21.313 km², to je gotovo 20% današnjeg teritorija Gvatemale.

Prvu Chiquimulu razorili su uragan i potresi u junu 1765. novi grad podignut je do sredine 18. vijeka.

Kad je 1825. osnovan Departman, Chiquimula je postala njegov administrativni centar.

Privreda i transport
--------------------

Današnja Chiquimula je administrativno-trgovački centar rudarsko-ratarskog- kraja u kom se uzgaja kukuruz pšenica, grah, kava, šećerna trska, banane, duhan i riža.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Chiquimula Municipality in Guatemala*" (engleski). City population. Pristupljeno 14.3.2023.
2. 1 2 3  „*Chiquimula*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 14.3.2023.
3. 1 2  „*Chiquimula in Chiquimula*" (engleski). City population. Pristupljeno 14.3.2023.
4. 1 2 3  „*Historia del municipio de Chiquimula (Chiquimula)*" (španjolski). Tellioz. Pristupljeno 14.3.2023.

Vanjske veze
------------

***Chiquimula*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Info Chiquimula* ()
**Michel Ney, 1. vojvoda od Elchingena** i **1. princ od Moskve** (Sarrelouis, 10. siječnja 1769. - Pariz, 7. prosinca 1815.) je bio francuski vojskovođa i maršal tokom Revolucionarnih i Napoleonskih ratova. Ney je bio jedan od 18 Napoleonovih maršala tokom Prvog Carstva. Sudjelovao je u nizu Napoleonovih bitaka te je bio jedan od najznačajnijih francuskih zapovjednika u Napoleonskim ratovima. Nadimci su mu bili *Le Rougeaud* i *Le Lion rouge*, a zbog svoje hrabrosti na bojištu je prozvan *Le Brave des braves* (sh. *Najhrabriji među hrabrima*).

Ipak, nakon Napoleonova kraha, Ney je uhapšen i osuđen na smrt strijeljanjem zbog svog sudjelovanja u Napoleonovim pohodima. Pogubljen je u Parizu, čin koji je snažno podijelio francusku javnost. Odbio je nositi povez preko očiju i navodno je dobio pravo dati naredbu svojim krvnicima. Njegove posljednje riječi glasile su:

> Vojnici, kada vam dam naredbu da pucate, pucajte ravno u moje srce! Čekajte naredbu. Bit će to moja posljednja. Protestiram protiv svoje osude. Vodio sam stotinu bojeva za Francusku, a nijedan protiv nje... Vojnici, pucajte!
> 
> – Michel Ney, 1815.

Pokopan je na groblju Père Lachaise.

| * p
* r
* u
Maršali Prvog Francuskog Carstva |
| --- |
|  | 
* Augereau
* Bernadotte
* Berthier
* Bessières
* Brune
* Davout
* Gouvion Saint-Cyr
* Grouchy
* Jourdan
* Kellermann
* Lannes
* Lefebvre
* MacDonald
* Marmont
* Masséna
* Moncey
* Mortier
* Murat
* Ney
* Oudinot
* Pérignon
* Poniatowski
* Sérurier
* Soult
* Suchet
* Victor

 |  |
Spomenik u Rogatici iz rimskog perioda
**C. Ris -C.(olonia) Ris** naziv je rimskog grada na mjestu današnje Rogatice, Bosna i Hercegovina. Areal rimskog naselja u Rogatici zauzimao je prostor današnjeg naselja između Toplika na jugu i industrijskog dijela na sjeveru.

Arheološki nalazi
-----------------

Sve što se zna o rimskom naselju u Rogatici nastalo je na osnovu arheoloških i epigrafskih nalaza iz Rogatice i njene okoline. Iako zbog izgrađenosti današnjeg naselja nije bilo sistematskih istraživanja u samom naselju Rogatica, slučajni nalazi i manji sondažni zahvati pokazali su da se rimske supstrakcije nalaze već na dubini od 20 cm.

Na parcelama Mazlulovine, na dubini od 50 cm otkopan je betonski pod, a u blizini bila je grčka crkva. Rimskog građevinskog materijala (opeka, cigla, priklesanog kamena) nađeno je po cijelom gradu, od Toplika do bolnice.

Nađeno je i desetak epigrafskih i anepigrafskih nadgrobnih i votivnih spomenika koji su omogućili da se dođe do saznanja o društvenim prilikama rimskog naselja.

Posebno značajan epitaf je T.Cl(audio) Maximus nađen 1866. kao prvi od rogatičkih lapida. Po ovom natpisu T. Klaudio Maksim bio je vjećnik (decurio) u gradu zvanom *C(olonia) Ris….* Ima mišljenja da bi taj rimski grad mogao biti i Risan u [[]]Boki Kotorskoj, ili Rudo. Karl Pač i Ivo Bojanovski su mišljenja da se radi o Rogatici.

Rimsko naselje
--------------

Epigrafski nalazi govore da je grad sa statusom autonomne uprave osnovan za vrijeme cara Hadrijana (117-138), u vrijeme kada su osnovani gradovi Salvium i Delminijum. Hadrijan je poznat kao car koji je unapređivao romanizaciju, dajući gradovima autonomiju, a građanima status rimskog građanina.

Na natpisima se nalaze i imena gradskih predsjednika ili načelnika (*duumvir qiuinquenalis*) i *dekuriona* koji su bili izabrani na pet godina, sa zadatkom da naprave popis svih građana i izvrše izbor gradskog vijeća ili senata (*ordo decurionum*) među zemljoposjednicima cijelog agera Rogatice.

Prikazi na sepkularni spomenicima i drugi elementi romanske kulturne govore o dubokom prodoru rimske i grčke kulturne nadgradnje u unutrašnjost. Domaća ilirska ornametika ne dolazi do izražaja. Sve su imenske formule po rimskom sistemu trio nomina (*praenomon, nomen, cognomen*). Jedino po gentilnim imenima (Claudii, Ulpii, i Aelii) prepoznaju se domaći ljudi, nekadašnji *peregrini*, tako nazvani po carevima koji su im dali status rimskog građanina.

U prilog kolonijalnog ranga rimske Rogatice govori i pravilan urbani raster koji se i danas nazire u rasporedu mahala iz turskog perioda. Naseobinski elementi koji potječu od vila na većim posjedima (villae rusticae) a koji su zabilježeni u okolnim selima (Plješevica, Potpeć, Drijenke) mogu se objasniti naseljavanjem veterana i drugih kolonista sa strane.
**Chuck Connors** (10. april 1921 – 10. novembar 1992) bio je američki glumac i profesionalni košarkaš i igrač bejzbola. Godine 1946. je nastupao za *Boston Celticse*, a krajem 1940-ih za *Brooklyn Dodgerse* i *Chicago Cubse*, postavši tako jednim od dvanaest američkih sportaša koji su nastupali i za klubove u NBA i za klubove u MLB. 1950-ih je ulogom u filmu *South Sea Woman* započeo glumačku karijeru koja će svoj vrhunac imati u popularnoj vestern-seriji *The Rifleman* krajem 1950-ih i početkom 1960-ih, u kojoj je glumio rančera Lucasa McCaina. Osim po njoj, istakao se i nizom zapaženih karakternih uloga u filmovima kao što su *Big Country* i *Soylent Green*.

Connors je bio poznat i kao pristaša Republikanske stranke te ga je predsjednik Richard Nixon za svog mandata često dovodio kao gosta na javne skupove. Jedna takva prigoda je bila službena posjeta sovjetskog vođe Leonida Brežnjeva SAD u junu 1973. Brežnjev je u okupljenoj masi prepoznao Connorsa te došao da se rukuje s njime i zagrli ga. Ispostavilo se da je *The Rifleman* bio prikazivan na sovjetskoj televiziji, te da je Brežnjev postao njegov fan. Connors je nekoliko mjeseci kasnije posjetio Brežnjeva u SSSR-u, a godine 1982. mislio otići na Brežnjevljev pogreb, a što mu nije dozvolila tadašnja Reaganova administracija.

Eksterni linkovi
----------------

* The Riflemans Rifle website Arhivirano 2009-05-01 na Wayback Machine-u - Riflemans rifle, Chuck Connors
* The Rifleman Chuck Connors Arhivirano 2009-04-13 na Wayback Machine-u - The Rifleman Chuck Connors
* Chuck Connors na sajtu IMDb
* „Chuck Connors". Find a Grave. Pristupljeno 03. 04. 2008.
* Basketball-Reference.com - career basketball statistics and analysis
* Career statistics and player information from MLB, or Baseball-Reference, or The Baseball Cube
* TV Party - Meeting with Brezhnev
* Time Magazine Arhivirano 2011-01-21 na Wayback Machine-u - Meeting with Brezhnev
* Chuck Connors na TV.com
* Chuck Connors

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 54337746
* LCCN: no92028834
* ISNI: 0000 0001 2133 6759
* GND: 141023759
* SUDOC: 079335934
* BNF: cb13945323n (podaci)
* BNE: XX1078720
* CONOR.SI: 35334755

 |
**Filmske novosti** su osnovane 20. 10. 1944. kao filmska sekcija pri odeljenju Vrhovnog štaba NOVJ. Osnovane su radi beleženja, arhiviranja i distribuiranja filmskog i televizijskog materijala koji se odnosi na društveni, privredni, sportski i kulturni život Srbije.

Istorijat
---------

Od osnivanja, bez menjanja osnovne delatnosti, Filmske novosti su menjali ime, od sekcije Vrhovnog štaba NOVJ (1944), preko naziva „Filmsko preduzeće demokratske federativne Jugoslavije" (1945), a posle godinu dana (1946) „Filmske novosti" postale su posebno odeljenje „Saveznog preduzeća za proizvodnju filmova Zvezda film" sa sedištem u Beogradu. Godine 1950. dobile su naziv „Centralni studio Filmskih novosti", koji je 1955. prerastao u „Saveznu ustanovu Filmske novosti".

Delatnost
---------

Tokom prvih pet godina rada zadatak je bila „redovna proizvodnja domaćeg filmskog žurnala", te su se tako do 1950. jednom sedmično redovno pojavljivali novi brojevi Filmskih novosti. Uz njih je počela i proizvodnja drugih oblika informativnih filmova o aktuelnim događajima (Mesečnih pregleda i sl.).

Do nastanka televizije krajem pedesetih godina 20. stoleća, u bioskopskim salama pre početka glavnog filma žurnali Filmskih novosti bili su glavna i jedina informacija koja je u pokretu izveštavala o događajima.

Filmske novosti svojim prisustvom i aktivnošću bile su svedok politčkog života (kome je iz propagandnih razloga davana prednost), obnove i izgradnje zemlje, otvaranje novih industrijskih kapaciteta, osvajanje novih proizvoda, u oblasti kulture i sporta, do važnih i zanimljivih zbivanja van granica naše zemlje. Snimatelji su pratili jugoslovenske državnike na njihovim putovanjima po inostranstvu, snimali uspehe naših sportskih reprezentativaca, snimali i slali reportaže iz svih delova sveta.

Arhiv
-----

Arhiv Filmskih novosti poseduje preko 15 miliona metara snimljenog filmskog materijala, koji sadrži predratni, zatim zaplenjeni ratni arhiv i filmsku dokumentaciju od 1944. do danas. U Filmskim novostima se čuva 54.980 kutija filma snimljenog na traci formata 35 mm i 16 mm. Na filmskoj traci ukupno je realizovano 2.311 brojeva Filmskih novosti i gotovo 700 naslova drugih filmova. To je ukupno 15,714.671 metar filmske trake. Osim toga, od 1991. do 1999. snimljeno je elektronskom tehnikom (U-matic i Beta) više od 8.000 minuta materijala. O NATO-ovom bombardovanju SR Jugoslavije 1999. snimljena je u elektronskoj tehnici dokumentacija u trajanju od 480 minuta.

Ustanova danas raspolaže i savremenom produkcionom opremom, tako da pruža i najrazličitije usluge iz oblasti filmske i video proizvodnje.

Spoljašnji linkovi
------------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Srbija***  |

* Filmske novosti (Beograd) na sajtu IMDb
* Zvanična prezentacija
* Akademija umetnosti/Akademija umetnosti i Filmske novosti nastavljaju saradnju
* Blic/Filmske novosti
* Novosti/Filmske novosti, tema Tito
* Kurir/Nacionalno blago smešteno u arhiv
*Pozivanje Levija*
**Ne trebaju zdravi lekara nego bolesni** je čuvena Isusovih izreka kojom je odgovorio na kritike jevrejskih sveštenika zbog njegovog druženja sa "grešnicima".

Zabeležena je u kanonskim jevanđeljima po Mateju, Marku i Luki.

Izreka
------

### Po Mateju

> I odlazeći Isus odande vide čoveka gde sedi na carini, po imenu Mateja, i reče mu: Hajde za mnom. I ustavši otide za njim. I kad jeđaše u kući, gle, mnogi carinici i grešnici dođoše i jeđahu s Isusom i s učenicima njegovim. I videvši to fariseji govorahu učenicima njegovim: Zašto s carinicima i grešnicima učitelj vaš jede i pije? A Isus čuvši to reče im: Ne trebaju zdravi lekara nego bolesni. Nego idite i naučite se šta znači: Milosti hoću, a ne priloga. Jer ja nisam došao da zovem pravednike no grešnike na pokajanje.
> 
> – Jevanđelje po Mateju, glava 9:9-13 (prevod Vuka Karadžića)

### Po Marku

> I prolazeći vide Leviju Alfejevog gde sedi na carini, i reče mu: Hajde za mnom. I ustavši ode za njim. I kad seđaše Isus za trpezom u kući njegovoj, carinici i grešnici mnogi seđahu s njim i s učenicima njegovim: jer ih beše mnogo koji iđahu za njim. A književnici i fariseji videvši ga gde jede s carinicima i s grešnicima govorahu učenicima njegovim: Zašto s carinicima i grešnicima jede i pije? I čuvši Isus reče im: Ne trebaju zdravi lekara nego bolesni. Ja nisam došao da dozovem pravednike no grešnike na pokajanje.
> 
> – Jevanđelje po Marku, glava 2:14-17 (prevod Vuka Karadžića)

### Po Luki

> I potom iziđe, i vide carinika po imenu Levija gde sedi na carini, i reče mu: Hajde za mnom. I ostavivši sve, ustade i pođe za njim. I zgotovi mu Levije kod kuće svoje veliku čast; i beše mnogo carinika i drugih koji seđahu s njim za trpezom. I vikahu na njega književnici i fariseji govoreći učenicima njegovim: Zašto s carinicima i grešnicima jedete i pijete? I odgovarajući Isus reče im: Ne trebaju zdravi lekara nego bolesni. Ja nisam došao da dozovem pravednike nego grešnike na pokajanje.
> 
> – Jevanđelje po Luki, glava 5:27-32 (prevod Vuka Karadžića)

Tumačenja
---------

U jevanđelju po Luki iz ovu izreku se nalaze i tri Isusove priče: o izgubljenoj ovci, o izgubljenom novčiću i o izgubljenom sinu. Sve se bave tematikom gubitka i iskupljenja i Isus ih pripoveda nakon što ga fariseji optužuju za druženje sa „grešnicima".

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Nedovršeni članak* **Bolesnima treba lekar** *je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |

Izvori
------
**Nieuw Nickerie** je lučki grad i općina od 12,818 stanovnika na sjeverozapadu Surinama u Distriktu Nickerie u kom je administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Grad se prostire na lijevoj obali rijeke Nickerie, nedaleko od estuarija rijeke Corantijn, 5 km od obale Atlantskog oceana.
Do glavnog grada Paramariba sa kojim je povezan cestom ima oko 240 km prema istoku.

Historija
---------

Tek 1797. godine, gotovo vijek i po nakon kolonizacije Surinama, osnovana je prva plantaža u tom kraju. Kako se tlo pokazalo plodnim osnovano je i naselje - 1820. koje je oko 1850. nazvano *Nieuw Rotterdam*.

Kako se nalazilo suviše blizu niske atlantske obale poplava je 1863. razorila to naselje. Kolonijalna vlada odlučila je 1866. da stanovnici moraju preseliti na novu sigurniju lokaciju. Novo naselje Nieuwewijk podignuto je na južnoj (višoj) obali rijeke.

Do 1873. izraslo je naselje od 400 kuća i 732 stanovnika, - 1879. mjesto je prezvano u Nieuw Nickerie (Nova Nikerija).

Danas je grad sa termoelektranom, regionalnom bolnicom i aerodromom (ICAO: SMNI, IATA: ICK).

Privreda i transport
--------------------

Do luke iz koje se uglavnom izvoze prehrambeni proizvodi (riža) i drvo, mogu doći i manji prekooceanski brodovi.
Pored luke u gradu ima nekoliko manjih pogona prehrambene industrije i par pilana.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Nickerie District in Suriname*" (engleski). City population. Pristupljeno 20.11.2022.
2. 1 2   (engleski) Nieuw Nickerie. Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 20.11.2022.
3. 1 2 3 4   „*Over Nickerie - Algemeen*" (nizozemski). Nickerie. Pristupljeno 20.11.2022.
4. ↑  „*ICK - Airport*" (engleski). Great Circle Mapper. Pristupljeno 20.11.2022.

Vanjske veze
------------

***Nieuw Nickerie*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Nieuw Nickerie* (na portalu Mapcarta) ()
**Wageningen** je lučki grad i općina od 2,937 stanovnika na sjeverozapadu Surinama u Distriktu Nickerie.

Geografske karakteristike
-------------------------

Grad se prostire na desnoj obali rijeke Nickerie, kod ušća pritoke Maratakka.
Od svog administrativnog centra Nieuw Nickerie sa kojim je povezan obalnom magistralom Indira Gandi udaljen je 50 km istočno.

Historija
---------

Wageningen je nastao nakon Drugog svjetskog rata-1949. u vrijeme kad je Surinam bio Nizozemska kolonija. 
Primarni cilj bio je formirati naselje za bivše vojnike i zaposliti što više lokalnih stanovnika, u tu svrhu je osnovana firma SML, za razvoj mašinskog ratarstva.

SML je imao plantažu površine 52,000 hektara na kojoj je sadio rižu.
Pet godina nakon osnivanja firme Wageningen se razvio u uspješnu životnu, radnu sredinu, a SML u jednog od najvećih i najmodernijih proizvođača riže na svijetu.

Do 1960-ih Wageningen je izrastao u mjesto sa termoelektranom, bolnicom (*Pietronella Kliniek*), hotelom (*De Wereld*), policijskom stanicom, kinom i brojnim dućanima.
U Wageningenu se sve vrtilo oko riže, i ulagalo u razvoj novih sorti.

Nakon što je Surinam postao nezavisan 1975. SML je nastavio poslovati relativno uspješno do 1980-ih, tad je upao u krizu što zbog lošeg upravljanja, pada cijena riže na svjetskom tržištu i zastarjelih mašina, pa je bankrotirao.

Iako postoje neke inicijative da se ponovo oživi, do danas od tog nije bilo ništa.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Wageningen Commune in Suriname*" (engleski). City population. Pristupljeno 24.11.2022.
2. 1 2 3 4 5 6   (nizozemski) Wageningen was SML. SML-Wageningen. Pristupljeno 24.11.2022.

Vanjske veze
------------

***Wageningen, Surinam*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Wageningen* (na portalu Mapcarta) ()
**Suada Dilberović** (Dubrovnik, 24. 5. 1968 - Sarajevo, 5. 4. 1992) bila je studentica medicine Sarajevskog univerziteta.

Suada Dilberović je prva žrtva opsade Sarajeva. U martu 1992. godine u Sarajevu je došlo do sukoba između pripadnika Srpske demokratske stranke (SDS) i policajaca pod kontrolom vlade Bosne i Hercegovine kad su Srbi na Grbavici i Vracama postavili barikade. Dana 5. 4. 1992. godine održane su demonstracije za mir. Pripadnici SDS-a su pucali s krova hotela Holliday Inn u demonstrante i ubili Suadu Dilberović. Most na kojem je ubijena nosi njeno ime (i ime Olge Sučić).

Suada Dilberović se često pogrešno navodi kao prva žrtva rata u Bosni i Hercegovini od 1992-1995. godine. Prije nje je ubijeno više osoba u Bijeljini i drugim bosanskohercegovačkim lokacijama gdje su oružani sukobi prethodili opsadi Sarajeva.

Povezano
--------

* Most Suade i Olge


  


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **osobi** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Bijelci** *(Pieridae)* porodica su bijelih ili žutih danjih leptira sa krilima promjera 3 do 6,5 cm. Pri mirovanju krila drže sklopljena i uzdignuta uvis. Donja strana krila je neuglednije boje sa sitnim crnim pjegama. Gusjenice su im slabo dlakave i često vrlo štetne u vrtovima i voćnjacima. Kukuljica je pasanica bez zapretka.

Vrste
-----

Najpoznatije vrste su dobile imena prema biljkama kojima se hrane njihove gusjenice: glogov bijelac *(Aporia crataegi)* hrani se voćkama, kupusni bijelac *(Pieris brassicae)* kupusom, keljom i cvjetačom, repičin bijelac *(Artogeia napi)*, gorušičin bijelac ili livadni bjelčić *(Leptidea sinapis)*, djetelinska zlatna osmica *(Colias alfacariensis)*, zorica *(Anthocharis cardamines)*, a obični žućak *(Gonopteryx rhamni)* prvi je proljetni leptir.

Galerija
--------

* Kukuljica glogovog bijelcaKukuljica glogovog bijelca
* Obični žućakObični žućak
* Gorušičin bijelacGorušičin bijelac

Izvori
------

1. ↑  Hrvatska opća enciklopedija, Leksikografski zavod Miroslav Krleža, 2000.
2. ↑  Wolfgang Dierl, Leptiri, prijevod Paula Dubrešić, Cankarjeva založba, Ljubljana, Zagreb, 1990. ISBN 86-361-0709-1.
3. ↑  Ivo Matoničkin, Ivan Habdija, Biserka Primc-Habdija, Beskralješnjaci, biologija viših avertebrata, Školska knjiga, Zagreb, 1999. ISBN 953-0-30824-8

***Bijelci (leptiri)*** na Wikimedijinoj ostavi
**Kućna crkva** je termin koji se koristi za grupu hrišćana okupljenih regularno ili spontano u kući ili prostoru koji se obično ne koristi za obredne svrhe, umesto građevine sagrađene posebno za tu svrhu. Hrišćani se okupljaju po kućama jer preferiraju da se sastaju neformalno, jer veruju da je to efektivan način stvaranja zajednice i proboja u javnost ili jer veruju da male crkve porodične veličine verno oslikavaju apostolski obrazac iz prvih vekova hrišćanstva.

Pokret kućnih crkava postoji u savremenom svetu i u njega ulaze hriscani koji su iskreno prigrlili veru u Hrista i Rec Bozju, Bibliju. Mnoge od njh su povezane medjusobno, zbog medjusobnog zblizavanja na temelju vere. Oni hriscani koji insistiraju na okupljanje po privatnim kucama uzimaju kao svoj argument da je tako bilo i u vreme apostola, odnosno jos u prvom veku, dok je Biblija pisana.

Povest
------

Iskopine Crkve iz Dura-Europosa (oko 232.)
Zabeleženo je da su hrišćani u Aleksandriji u 1. veku imali kućne crkve:

> „U svakom domu postoji svešteno mesto koje nazivaju svetilištem ili manastir. Tamo, izdvojivši se, oni vrše tajne koje označavaju pobožan život; tamo ne unose piće, ni hranu, niti bilo šta drugo što je potrebno za telesno, nego pisma zakona i proroka, himne i ostale knjige, zahvaljujući kojim se vera umnožava i usavršava..."
> 
> 
>

Izvori
------

1. ↑  Eusebije, Istorija crkve (scribd)

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **religiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
Karta bivše Jugoslavije
Države članice Europske unije - Slovenija od 2004. i Hrvatska od 2013.
**Jugosfera** je izraz koji se odnedavno koristi za teritorije nekadašnje Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, odnosno današnjih država koje su do 1991. bile njen sastavni dio. To su:

* Slovenija
* Hrvatska
* Bosna i Hercegovina
* Srbija
	+ Kosovo (čiji je status predmet spora, s obzirom da ga dio država smatra teritorijom Srbije, a drugi dio nezavisnom državom)
* Crna Gora
* Makedonija

Izraz je prvi upotrijebio godine Tim Judah, novinar *The Economista* godine 2009. Njegova upotreba se počela širiti kako bi zamijenila dotadašnji naziv **bivša Jugoslavija**, odnosno izbjegle zabune koje bi izazvalo njegovo eventualno korištenje za bivšu državu umjesto za današnje države-nasljednice. Izraz jugosfera se također koristi kako bi se izbjegle sve političke konotacije izraza Jugoslavija, odnosno ukazalo da je riječ prije o kulturnoj sferi, a ne političkoj zajednici.

Povezano
--------

* Raspad SFR Jugoslavije
* Jugonostalgija
* Jugoslavenstvo
* Jugoslaveni
* Zapadni Balkan

Izvori
------

1. ↑  *The Economist*, Former Yugoslavia patches itself together - Links restored in the former Yugoslavia, 20. VIII 2009.

Eksterni linkovi
----------------

* Former Yugoslavia patches itself together: Entering the Yugosphere, eumonitor.net
* The "Yugo-sphere" Arhivirano 2012-01-18 na Wayback Machine-u
* Jugosfera vijesti/vesti Arhivirano 2015-04-02 na Wayback Machine-u

| * p
* r
* u
Kulturni blokovi |
| --- |
| 
* Istočni svijet
* Zapadni svijet
* Islamski svijet
* Kršćanski svijet
* Arapski svijet
* Velika Indija
* Veliki Iran
* Sinosfera
* Jugosfera

 |
**Danijela Štajnfeld** (rodjena 1984, Ruski Krstur, Srbija), je srpska glumica jevrejskog porekla. Glumila je u više domaćih filmova i pozorišnih predstava

Biografija
----------

Diplomirala je na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu 2008. u klasi profesora Dragana Petrovića. Pored srpskog, tečno govori engleski, hebrejski i rusinski jezik. 2015 je igrala u "Cash only". U 2020 godini uradila je dokumentarni film uz pomoć producenta Mike Lernera, "Hold me right" (srpski prevod "Zaceli me"), čija je tema silovanje i seksualni napadi u eri #metoo pokreta. Štajnfeld tvrdi da je i sama bila žrtva seksualnog napada u glumačkoj profesiji. Štajnfeld živi u Sjedinjenim Američkim Državama.

Uloge
-----

|  |
| --- |
| **Filmografija glumca Danijela Štajnfeld** |
| God. | Naziv | Uloga |
| 2005. | Mi nismo anđeli 2 | Zorana |
| 2005. | Ivkova slava | Mariola |
| 2007. | Ono naše što nekad bejaše | Ikica |
| 2008. | Vratiće se rode | Emanuela |
| 2008./2009. | Ranjeni orao | Donka |
| 2009. | Ono kao ljubav | Maja |
| 2009. | Kad na vrbi rodi grožđe |  |
| 2011. | Mešano meso |
| 2015. | Cash only |

Pozorište
---------

* "Ljubav itd." *(Beogradsko dramsko pozorište, 2007, režija Milena Pavlović)*.

Vanjske veze
------------

* Danijela Štajnfeld na sajtu IMDb
* Danijela Štajnfeld na PORT.rs ()
**Četvrta grupa četničkih jurišnih korpusa JVuO** formirana je po naređenju generala Draže Mihailovića 27. maja 1944. To je bila formacija u rangu armije. Grupu su sačinjavali:

* 1. jurišni korpus od tri brigade, komandant kapetan Predrag Raković
* 2. jurišni korpus - tri brigade, komandant kapetan Nikola Kalabić
* 3. jurišni korpus - tri brigade, komandant kapetan Vojislav Tufegdžić
* 4. jurišni korpus - tri brigade, komandant kapetan Miomir Kolarević
* 5. jurišni korpus - dve brigade, komandant kapetan Miloš Marković.

Početkom septembra 1944. Zapadnomoravska grupa operativnih snaga JVuO pod komandom kapetana Aleksandra Miloševića uključena je u Grupu kao Šesti jurišni korpus JVuO.

Svaka brigada je trebala da ima 560 ljudi, 1-5 lakih i 1-5 teških minobacača i 15-30 automatskih oruđa. Ukupno u grupi je bilo oko 8.000 ljudi. Njen komandant bio je major Dragoslav Račić, zamenik komandanta major Dušan Smiljanić, a načelnik štaba kapetan Neško Nedić.

Četvrta grupa četničkih jurišnih korpusa formirana je kao krupna mobilna formacija u cilju zaustavljanja partizanskog proboja u Srbiju 1944. Učestvovala je u operaciji Trumpf u julu, a zatim u borbama na Kopaoniku avgusta 1944. protiv Operativne grupe divizija NOVJ.

Uoči presudne bitke za Srbiju, Nemci su isporučili odmetnutom generalu Mihailoviću tovare oružja, municije i opreme. Čim se vratio sa savetovanja u Hitlerovom štabu, komandant Jugoistoka Maksimilijan fon Vajhs naredio je da se četnicima isporuči 5 miliona metaka. Pored toga, odobreno je 11.000 pušaka, zaplenjenih od jugoslovenske vojske, za naoružanje Mihailovićeve 4. grupe jurišnih korpusa.

U septembru je Četvrta grupa četničkih jurišnih korpusa predstavljala glavnu snagu JVuO tokom Bitke na Jelovoj gori. Nakon poraza na Jelovoj gori, jurišni korpusi su se povlačili prema severu. Tokom borbi za oslobođenje Valjeva, načelnik štaba Četvrte grupe jurišnih korpusa kapetan Neško Nedić pokušao je da organizuje odbranu grada uz pomoć Nemaca. On je 13. septembra 1944. naredio komandantu 7. jurišnog korpusa da sadejstvuje s nemačkim trupama u Valjevu:

> Tvoj korpus za sada ostaje za akciju prema Valjevu — prema komunističkoj grupi dejstvuje u Kolubari. Pošto ovu akciju vode uglavnom Nemci to će tvoja uloga biti da naslonom naših i u sporazumu sa njima izvršiš tučenje crvenih sugerišući Nemcima najpogodnija rešenja. Od Nemaca ćeš neposredno da se snabdevaš municijom, a glavni zadatak ti je da prisustvom uz nemačke trupe goniš i hvataš komuniste koje oni razbijaju.
> 
> – Neško Nedić

Do kraja septembra zajedno sa delovima osovinskih formacija SDK i RZK vodili su borbe protiv Dvanaestog korpusa NOVJ u Podrinju. Pred borbu za Valjevo, Valjevski korpus uključen je u grupu kao Sedmi jurišni.

Prvih dana oktobra, delovi Grupe jurišnih korpusa vodili su borbu za deblokadu nemačke posade u Šapcu. Počev od 3. oktobra korpusi su transportovani iz Beograda u okolinu Kraljeva. U Požegi su razoružali jedan bataljon RZK. Nakon toga, od 24. oktobra učestvovali su u proboju kroz Sandžak, zajedno sa prethodnicom Šojerlen Armijske grupe E.
**Viktor Car Emin** (Kraj kod Lovrana, 1. XI. 1870. - Opatija, 17. IV. 1963), hrvatski književnik

U mladosti je radio u školama po Istri i u Opatiji. Zbog svoje protutalijanske aktivnosti morao se 1929. godine skloniti u Sušak. Nakon Drugog svjetskog rata vratio se u Opatiju, gdje je ostao do kraja života. Viktor Car Emin je politički angažman u suprostavljanju talijanskim iredentistima i fašistima prenio i u svoje romane, pripovjetke i drame, u kojima je prije svega bio zaokupljen svjedočenjem o hrvatskom identitetu Istre. Stoga su osnovne teme njegovih literarnih djela borba hrvatskog puka u Istri, Rijeci i Hrvatskom primorju za očuvanje nacionalne svijesti te prikaz socijalnih prilika u toj regiji.

Gradska knjižnica i čitaonica u Opatiji nosi njegovo ime .

Značajnija djela
----------------

* **Romani i pripovjetke**: *Na uzburkanom moru* (1984);*Pusto ognjište* (1900); *Usahlo vrelo* (1904); *Iza plime* (1913); *Starci* (1917); *Pod sumnjom* (1918); *Nove borbe* (1926); *Između dva ognjišta* (1930); *Presječeni puti* (1938); *Vitez mora* (1939); *Neznatni ljudi* (1946);
* **Kronika**: *Danuncijada* (1946);
* **Drame**: *Zimsko sunce* (1903); *Mrtva straža* (izvedena 1923); *Vicencica* (1934).

Izvori
------

1. ↑  Gradska knjižnica u Opatiji

Vanjske veze
------------

* Viktor Car Emin na sajtu IMDb
**Karla Monroig** (5. ožujka, 1979. - Guayama, Portoriko) portorikanska je glumica, model i voditeljica. Najpoznatija je po ulozi Samanthe/Déborah Porter u telenoveli Tajna čokolade.

Biografija
----------

Karla je već s četrnaest godina bila je prva pratilja na tinejdžerskom izboru za miss, što ju je lansiralo u svijet manekenstva, čime se neko vrijeme i profesionalno bavila. Nakon toga odlučila se baviti glumom te je 2002. dobila svoju prvu ulogu u televizijskoj seriji Más allá del límite. Nakon toga uslijedile su uloge u Inocente de ti, Desiciones i Dueña y señora. Ipak, tek 2007. dobiva prvu značajniju ulogu u telenoveli Tajna čokolade. Uslijedile su i tri značajnije uloge u telenovelama Drugo lice, Anđeo i vrag te Alguien te mira.

Nakon trogodišnje veze, potkraj 2008. u Las Vegasu se potajno udala za portorikanskog pjevača Tommyja Torresa.

Filmografija
------------

| **Godina** | **Naslov** | **Uloga** | **Vrsta** |
| --- | --- | --- | --- |
| 2011. | La casa de al lado | Rebeka Arismendi | telenovela |
| 2010. | Alguien te mira | Matilde Larraín | telenovela |
| 2009. | Anđeo i vrag | Virginia Dávila | telenovela |
| 2008. | Drugo lice | Isabel Martínez | telenovela |
| 2007. | Tajna čokolade | Samantha Porter / Déborah Porter | telenovela |
| 2006. | Dueña y señora | Adriana / Amanda Soler | serija |
| 2006. | Desiciones | Luna | - |
| 2004. | Inocente de ti | Gloria | serija |
| 2002. | Más allá del límite | - | - |

Izvori
------

* Karla Monroig na sajtu IMDb
*
**Samur** (*Martes zibellina*) je mali grabežljivac iz roda kuna. Živi u šumama Rusije, počevši od Uralskih planina pa širom Sibira, zatim u sjevernoj Mongoliji i Kini i na Hokkaidō, u Japanu Ova vrsta se, međutim, prvobitno rasprostirala na prostorima od današnjeg europskog dijela Rusije, preko Poljske do skandinavskih zemalja. Zbog visokokvalitetnog krzna, ove životinje su se tijekom povijesti mnogo lovile, a danas se uglavnom, osim u Rusiji u kojoj je lov još uvijek uobičajen, uglavnom uzgajajaju na specijaliziranim farmama.

Etimologija
-----------

Ime „samur" je turskog porijekla, a u ruskom jeziku se kaže "sobolj" (соболь) i kao takvo je ušlo i u jezična područja današnje zapadne Europe i Amerike, vjerojatno kroz trgovinu ovim životinjama s istočnim zemljama poput Rusije. Tako se ruska riječ "sobolj" na engleskom jeziku počela izgovarati "Sejbl", na njemačkom "Zobel", na nizozemskom "Zabel", na francuskom "Zibelin", itd.

Opis
----

Mužjaci su nešto veći od ženki, i dosegnu dužinu od 38 do 56 centimetara, s od 880 do 1800 grama, dok su ženke duge od 35 do 51 centimetara, a teške od 700 do 1560 grama. Rep im je dug od 9 do 12 centimetara.

Krzno je srednje dužine, a zimi poraste znatno više nego ljeti. Ono je sivobijele boje, s mrljama žute ili sive boje, koje se uglavnom nalaze ispod vrata. Njihovo meko krzno često se zove "crni dijamant".

Ponašanje
---------

Samuri su dnevni grabljivci koji u lovu koriste osjetila mirisa i sluha.

U prirodi su, u lovu, izuzetno krvoločni. Iako postoje zapisi o "pripitomljenim" samurima, to su uglavnom bili samuri odvojeni od majke kao mladunci. Uglavnom grade gnijezda u zemlji, a hrane se vjevericama, miševima, manjim pticama i ribama. Kada je nestašica hrane, jedu i kupine, maline, šišarke itd. Za vrijeme nevremena, plijen nose u gnijezdo i tamo ga jedu.

Izvori
------

1. ↑  Harrison, D. J. (editor) (2004). Martens and Fishers (Martes) in Human-Altered Environments: An International Perspective. Springer-Verlag ISBN 0387225803.
2. ↑  Ognev, S. (1962). Mammals of Eastern Europe and Northern Asia. Jerusalem: Israel Program for Scientific Translations
3. ↑  Definicija riječi u Oxfordskom rječniku engleskog jezika, drugo izdanje, 1989. godine
**Televizijska drama** (skraćeno: **TV-drama**) u najširem smislu označava svaku televizijsku emisiju dramskog sadržaja.

Televizijska drama u užem smislu predstavlja posebnu književnu formu koja se razvila 1930-ih, a svoj vrhunac imala 1940-ih i 1950-ih godina, a predstavljala je dramski tekst specifično napisan za izvođenje na televiziji. U to doba se zbog tehnoloških ograničenja televizijski program gotovo svuda morao prikazivati jedino uživo, pa se televizijske drame na prvi pogled nisu previše razlikovale od kazališnih predstava. Međutim, neke druge tehnološke specifičnosti (korištenje krupnih planova, specijalni efekti) su omogućavale drukčiju vrstu prezentacije radnje, likova i glume.

Televizijska drama je počela gubiti svoj klasični oblik s pronalaskom praktičnih magnetoskopa koji je omogućio bilježenje i naknadno reproduciranje televizijske slike. Tada je TV-drama postala sinonim za dramske emisije snimljene magnetoskopskom tehnikom, najčešće u za to posebno opremljenim studijima. Istovremeno se za snimanje u eksterijerima koristile klasične filmske tehnike, pa se razvila posebna forma zvana televizijski film (skraćeno: TV-film).

Dalji razvitak tehnologije, kao i sve veće međusobno isprepletanje filmske i videotehnike u potpunosti je izbrisalo razliku između TV-drame i TV-filma, te je TV-drama postala sinonim za potonje. 

U posljednje vrijeme se, pod utjecajem engleske terminologije, izraz "TV-drama" u Evropi koristi kao sinonim za dramsku seriju.