recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Janko Novoselić** (Zagreb, 22. lipnja 1983.) je hrvatski bubnjar, skladatelj, vođa sastava, producent i promotor.

Životopis
---------

Janko Novoselić rođen je 1983. godine u Zagrebu. Od malih ruku i nogu glavna su mu zanimacija bili bubnjevi. Prvi set bubnjeva sam je sastavio od metalne kutije za kekse, jednog toma i dvije male činele. Sa još nenavršenih 10 godina nastupao je s grupom Vještice u zagrebačkom BP Clubu i Kulušiću.

Završio je osnovnu i srednju Glazbenu školu Elly Bašić, u kojoj je svirao klavir i izučavao teoriju glazbe, a satove udaraljki pohađao je u Glazbenoj školi Vatroslava Lisinskog kod prof. Elvire Happ. Nakon završetka srednje škole upisao je jazz akademiju u Grazu, u klasi prof. Manfreda Josela, na kojoj je diplomirao 2006. godine u klasi Howarda Curtisa.

Svirao je s poznatim glazbenicima hrvatske, europske i svjetske jazz scene: Miles Griffith, David Murray, Adrienne West, Gaynel Hodge(The Platters), Andy Middleton, Fritz Pauer, Tamara Obrovac, Zoran Madžirov, Elvis Stanić, Hrvoje Rupčić, Matija Dedić, Saša Nestorović, Ladislav Fidri, Boško Petrović, Miro Kadoić, Ivan Kapec, Ante Gelo, Mladen Baraković, Arsen Dedić, te mnogi drugi.

Jedan je od suosnivača drum'n'bass/rock/noise sastava Bilk, s kojim osvaja prva mjesta na glazbenim natjecanjima Newcomer Fest u Grazu i Heineken Music Fest u Zenici, a 2006. izdaje album 'This Bilk Is Radioactive'. Pojavljuje se na službenim izdanjima: Kizo 'Brutalizer', Adam Klemm 'Hot Coolen', MiroKado 'Monster in the Garden', 'Runjićeve Večeri 08', Saša Nestorović '12 Duets', HRT Big Band 'Domaći Autori'. 
Aktivno snima reklamne spotove, glazbu za kazalište, autorske pjesme i ostalo u studijima RKF Production, IDM Music i Morris Studio. Komponira, snima i producira autorsku glazbu, od koje je jedna pjesma izašla na kompilaciji 'Dancing Bear Lounge 08'.

Od 2008. do 2013. svirao je u grupi TBF, a surađivao je i sa LessThanAMinute, Adam Klemm Quintetom, Fine Noize ft. Miles Griffith, Vješticama, Teom Martinovićem, Trianguli Zonom, MiroKado Quartetom, Gelo/Bjelinski orkestrom. U suradnji s Elvisom Penavom vodi autorski jazz sastav Satellite koji je 2010. izdao album TakeOff. Od 2007. vodi eksperimentalni projekt improvizirane elektroničke glazbe Tobogan. Trenutno je u pripremi prvi samostalni album.

Diskografija
------------

* 2006. *This Bilk Is Radioactive* - Bilk
* 2007. *Hot Coolen* - Adam Klemm Quintet
* 2007. *Brutalizer* - Kizo
* 2008. *Monster In The Garden* - MiroKado Quartet
* 2008. *Dancing Bear Lounge 2* - Various Artists
* 2008. *Runjić Na Peristilu* - Various Artists
* 2008. *Flossy* - Trianguli Zona
* 2009. *Jazz For Masses* - Robert Jukič
* 2010. *TakeOff* - Satellite
* 2010. *Perpetuum Fritule* - TBF
* 2011. *Pistaccio Metallic* - TBF

Nagrade
-------

* Osvojio je drugo mjesto na natjecanju iz klasičnih udaraljki u Puli 2002. godine.
* Dobitnik je nagrade *Status* za najboljeg jazz instrumentalista 2006. 2009. 2010. i 2011. godine.

Vanjske poveznice
-----------------

* 
* Arhivirano 2012-06-01 na Wayback Machine-u
*
Za kćer cara Konstancija Klora i majku Nepocijana, v. Eutropia (princeza).
**Eutropija** (*Eutropia*, ? - iza 325) je bila rimska carica, odnosno supruga rimskog cara Maksimijana. Antički izvori navode da je bila rodom Sirijka. Za Maksimijana se udala krajem 3. vijeka. Između 277. i 287. mu je rodila sina Maksencija a oko godine 298. kćer po imenu Fausta. Njen sin Maksencije je kasnije postao car, a kćer Fausta se rodila za cara Konstantina; tako je Eutropija bila baka Konstantinovih sinova i careva Konstantina II, Konstansa I i Konstancija II.

Izvori
------

* *s.v.* DiMaio, Michael, "Maximianus Herculius (286-305 A.D)", *DIR*
* Barnes, Timothy D. *The New Empire of Diocletian and Constantine*. Cambridge, MA: Harvard University Press, 1982. ISBN 0-7837-2221-4

| Kraljevske titule |
| --- |
| Prethodi: **Priska**  |  **Carica Rima** 286–305(zajedno sa Priskom) | Slijedi: **Galeria Valeria-Flavia Maximiana Theodora**  |
| Prethodi: **Kornelija Salonina**  |  **Carica-majka Rima** 306- 312 | Slijedi: **Marina Severa**  |
**Goranka Tuhtan** (Rijeka, 1974.) hrvatska je operna pjevačica - sopranistica.

Životopis
---------

Diplomirala je solo pjevanje na *Visokoj školi za glazbenu umjetnost "Ino Mirković"*, Lovran, po licenciji Moskovskog državnog konzervatorija "P.I.Tchaikovsky" u ulogama Contesse i Marcelline iz opere W. A. Mozarta „Le nozze di Figaro", te Margherite iz opere A. Boita „Mefistofele". Usavršava vokalnu tehniku u Sloveniji i Italiji kod nekoliko svjetski poznatih pjevača i pedagoga, od kojih izdvaja Vlatku Oršanić, Eleonoru Janković i Alessandra Svaba, u klasi kojeg je pohađala i nekoliko master-classova u Italiji i Sloveniji, te masterclass kod glasovite operne pjevačice Nelli Manuilenko. Bila je na masterclassu i kod glasovite sopranistice M. Freni u Viareggiu, Italija. Specifična boja njenog glasa i raspon od preko tri oktave, oblikuju bogati sopran lirico pieno, a izvorna talijanska belcanto tehnika koju koristi danas se rijetko susreće. Goranka izvodi klasične koncerte od 1998. u Hrvatskoj, Sloveniji i Italiji, od kojih izdvaja prvi koncert u čast svjetskog tenora C. Cossutte u Santa Croceu (Italija) kojeg je snimao talijanski RAI. Sudjelovala je i na nekoliko međunarodnih natjecanja za operne pjevače gdje je bila zamijećena: "Ondina Otta" u Mariboru (Slovenija), u Schiu (Italija), "R. Zandonai" u Riva del Garda (Italija), Budrio (Italija), Natjecanje „Puccini" u Zagrebu 2008. godine i dr.

Projekti i glazbeni linkovi
---------------------------

#### Projekt "Tajni svijet Dore Pejačević"

Goranka Tuhtan jedan je od inicijatora i izvođača na projektu "Tajni svijet Dore Pejačević" kojemu je cilj snimiti i putem koncerata u Hrvatskoj i izvan nje promovirati vokalni opus prve hrvatske skladateljice Dore Pejačević.

„Tajni svijet Dore Pejačević"  je projekt kojemu je cilj snimiti, masterizirati i izdati cjelokupni vokalni opus Dore Pejačević te izraditi video spote na njene skladbe (naknadno je u planu isto i na njemačkome jeziku). Video materijali snimani su u Našicama na lokacijama u kojima je Dora Pejačević boravila, a audio materijal sniman je u Vili Angiolina u Opatiji. U projektu kao izvođači sudjeluju Goranka Tuhtan, sopran, Vladimir Babin na glasoviru te Suzana Matušan na violini. Konačna vizija ovog projekta je promocija skladateljice u Hrvatskoj i u inozemstvu. Za audio i video produkciju zadužen je Marin Tuhtan. Vokalni opus Dore Pejačević ostao je godinama poslije njezine smrti uglavnom zaboravljen i nikada dosad nije izdan na nosaču zvuka.

Izvori
------

1. ↑  „Goranka Tuhtan". Arhivirano iz originala na datum 2012-02-06. Pristupljeno 2014-07-26.
2. ↑  „Tajni svijet Dore Pejačević". Arhivirano iz originala na datum 2009-07-19. Pristupljeno 2014-07-26.

Vanjske poveznice
-----------------

* Novi List: Okus« opere se ne zaboravlja
**Sveti Euzebije od Vercellija** (Sardinija, 293. - Vercelli, Pijemont, 1. kolovoza 371.) je bio kršćanski svetac. Rođen u progonstvu na Sardiniji.

Za biskupa ga je postavio papa Julije I..

Najvažniji vid njegovog djelovanja je bila žestoka borba protiv tada vrlo širećeg arijanstva. Zbog svojeg gorljiva branjenja pravovjernog kršćanstva, sveti Euzebije je i sam postao metom proganjanja od strane rimskog cara Konstancija II, poklonika arijanstva. Bio je prognan u Egipat, ali se vratio iz progonstva nakon što je carem postao Julijan Apostata. 

Na području svoje biskupije je združivao svećenike u zajedničkom životu, što je bilo zapravo jedan vid redovništva. Lokalne legende navode da je umro mučeničkom smrću, iako za to ne postoje povijesni dokazi.

Spomendan mu je 16. prosinca.

Izvori
------

1. ↑  "Book of Martyrs," New York: Catholic Book Publishing Co. 1948

***Euzebije iz Vercellija*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 79254701
* LCCN: n87143170
* ISNI: 0000 0000 7974 4782
* GND: 100969259
* SUDOC: 029148669
* BNF: cb120834525 (podaci)
* BIBSYS: 98044913
* NLA: 50043070
* BNE: XX1613259
* CONOR.SI: 220636515

 |
Opšti-građanski-kalendar-i-vreme - латиницом
**Општи-грађански-календар-и-време** (***Common-Civil-Calendar-and-Time***, скраћено *CCC&T* или *C&T*) је предлог реформе календара. То је један од многих примера календара са преступном седмицом, календара који одржавају синхроност са соларном годином путем уметања читавих седмица уместо појединачних дана.

*Dick Henry*, професор астрономије на универзитету Универзитету Џонс Хопкинс, је 2004. предложио усвајање календара који он приписује *Robert McClennon*-у. Календар је врло сличан грегоријанском календару. Усклађеност са Земљином орбитом се одржава додавањем једног 7-дневног интеркаларног периода, по имену *Newton*, у неправилним интервалима од 5, 6 или 7 година. Обична година има 364 дана а преступна 371. Структура године би изгледала овако:

| Бр. | Месец | Дана |
| --- | --- | --- |
| 1 | Јануар | 30 |
| 2 | Фебруар | 30 |
| 3 | Март | 31 |
| 4 | Април | 30 |
| 5 | Мај | 30 |
| 6 | Јун | 31 |
| 7 | *Newton* (Преступна седмица) \* | 7 |
| 7/8 | Јул | 30 |
| 8/9 | Август | 30 |
| 9/10 | Септембар | 31 |
| 10/11 | Октобар | 30 |
| 11/12 | Новембар | 30 |
| 12/13 | Децембар | 31 |

 \*  У преступним годинама. Тада се такође мења за један навише и редни број месеци иза "Њутна".

Почетак сваке године је у интервалу 28. децембар/просинца - 3. јануар/сијечња. Пошто преступне године не следе неко једноставно правило, њихов попис се мора израчунати компјутером или очитати из одговарајуће таблице или алманаха. Списак постоји на интернету, ради се о годинима које садрже 53 ИСО седмице.

Хенри тврди да ће његов предлог успети тамо где остали нису, зато што одржава седмични циклус нетакнут и тиме поштује Четврту заповест. Такође уверава људе да је ово најбољи календар икада предложен и тражи од присталица других предлога да подрже прелаз на *C&T*.

Заступао је прелаз на овај календар 1. јануара/сијечња 2006, јер су тада грегоријански и његов календар истовремено почињали годину.

Верзија календара Роберта Мекленона се од Хенријеве разликовала по томе што је имала једноставно правило за одређивање преступних година, налин оном из грегоријанског календара. Године чију су бројеви дељиви са 5 имају преступну седмицу, али не и оне године дељиве са 40, осим ако су такође дељиве са 400. Недостатак овог правила је то што Нова година варира 17 дана у односу на грегоријанску.

Спољни линкови
--------------

(на енглеском:)

* C&T calendar home page Arhivirano 2008-07-25 na Wayback Machine-u
* Johns Hopkins press release on C&T Arhivirano 2007-07-09 na Wayback Machine-u
* Slashdot discussion of Dick Henry's C&T
Kovačko zavarivanje je najstarija vrsta zavarivanja metala.
**Kovačko zavarivanje** je najstarija vrsta zavarivanja metala, kada se krajevi dva dijela koje želimo zavariti (spojiti) zagriju u kovačkoj vatri do bijelog usijanja i ako je potrebno pospu određenim prahom (pijeskom) za "čišćenje". Čekićanjem spoja istiskuju se s dodirnih površina rastaljeni oksidi ili troska, te se sučeljavaju čiste metalne površine kada počinju djelovati međuatomske sile dvaju dijelova i dolazi do čvrstog zavarenog spoja. 

Najbolji mačevi iz čelika u srednjem vijeku bili su rađeni iz niskougljičnog čelika, a na njihove rubove su kovački zavarivane (udarcima čekića u toplom stanju) oštrice (trake) od visokougljičnog čelika (1,0 – 2,1% C), koje su uz određenu toplinsku obradu davale tvrde, čvrste i oštre bridove. Mačevi, vrhovi strijela i koplja, bodeži i drugo oružje kod kojih su primjenjivali kovačko zavarivanje bili su poznati u Grčkoj, Franačkoj državi, Kini, Japanu, Indoneziji, te u Siriji. Poznata je tehnika spajanja traka iz različitih vrsta željeznih materijala kovanjem kao "damasciranje" (od Damask - Sirija), a u cilju postizanja posebnih dobrih svojstava za mačeve i puške. I za današnji stadij razvoja tehnike ova tehnologija izrade dijelova iz kompozitnih materijala kovačkim zavarivanjem je interesantna. 

Prvi zapisi (Herodot) o kovačkom zavarivanju željeza u staroj Grčkoj govore da je zavarivanje korišteno u 6. stoljeću pr. Kr. za izradu postolja posuda. Zavarivanje se razvijalo kao sastavni dio vještina kovača, zlatara i ljevača pri izradi oruđa za rad, oružja, posuda, nakita i građevina (ograde, vrata, mostovi, okovi, rešetke na prozorima).

Izvori
------

1. ↑  [*mrtav link*] "Povijesni razvitak materijala", www.riteh.uniri.hr, 2011.
2. ↑   "Tehnička enciklopedija", glavni urednik Hrvoje Požar, Grafički zavod Hrvatske, 1987.
3. ↑  [*mrtav link*] "Povijest zavarivanja", Dr.sc. Ivan Samardžić, izv. prof. Strojarski fakultet u Slavonskom Brodu, 2011.
Jezičci
Kod drvenih duvačkih instrumenata elastično telo čije treperenje, pod prilivom sabijenog vazduha, stvara zvučne vibracije. Mogu da ga čine istanjeni listići **trske**, i to dva, na jednom kraju zajedno uvezana, dok je drugi slobodan za treperenje (tzv. *dvostruki jezičak* - kao kod oboe, fagota, zurle itd.) ili samo jedan listić, položen preko ulaznog otvora cevi i takođe uvezan ili pričvršćen obručem na donjem kraju (tzv. *prost* ili *jednostruki jezičak* - kod klarineta ili saksofona).

Jezičak može da bude i **metalan**, kao kod redovne harmonike ili kod usne harmonike, a takođe i kod harmonijuma i nekih orguljskih svirala. 

Kod limenih duvača ulogu jezička imaju same usne svirača, kao elastično živo tkivo (tzv. *opneni jezičak*).

Najzad, jezičak može da bude i **vazdušni**, koji se javnja kod flaute, frule i srodnih instrumenata, gde se obrazuje na ulaznom otvoru cevi (flauta) ili na prorezu (tzv. glasnici) ispod otvora (blok-flauta, frula),a do treperenja dolazi usled deljenja vazdušnog mlaza na tzv. *usni* (odatle i naziv *labijalni instrumenti* [*lat.* labea = usna]. Neke od svirala na orguljama, osim već opisanog, dejstvuju i na ovaj način.
**Komanditno društvo** je društvo više lica koja mogu biti komanditori i komplementari koji obavljaju određenu delatnost pod zajedničkim poslovnim imenom i čiji je cilj sticanje profita. U ovom društvu barem jedan ortak odgovara neograničeno i solidarno za obaveze prema poveriocima društva, a bar jedan odgovara ograničeno do visine svog uloga u društvu. Ovo je ključno obeležje ovog tipa preduzeća koje ga čini različitim od ortačkog društva.
Komanditno društvo za svoje obaveze odgovara svojom celokupnom imovinom.

Sa stanovništa odgovornosti prema trećim licima komanditno društvo ima dve vrste članova, to su **komplementari** i **komanditori**.

* **Komplementari** vode poslovanje društva i odgovaraju za njegove obaveze neograničeno solidarno, tačnije celokupnom svojom imovinom.
* **Komanditori** ne učestvuju u vođenju poslovanja društva i ograničeno, u visini svog uloga, odgovaraju za obaveze društva.

Članovi ovog društva mogu da budu pravna i fizička lica, bez obzira na to da li se radi o komplementarima ili komanditorima.
Komplementari imaju isti status kao i ortaci u ortačkom društvu, što znači da rade u društvu, vode društvo i odgovaraju neograničeno solidarno za obaveze društva.
Ovo nije slučaj sa komanditorima koji nemaju obavezu da rade u društvu, a nemaju obavezu ni da odgovarju za obaveze društva, oni su obavezni samo da unesu određeni ulog u društvo na osnovu koga učestvuju u raspodeli ostvarene dobiti ili pokrivaju gubitke. 
Za sticanje članstva u ovom tipu društva nije potrebna saglasnost komanditora.

Prednosti komanditnog društva
-----------------------------

Postoji dosta prednosti koje upućuju preduzeća da se organizuju u ovakvu pravnu formu, neke od njih su:

* ograničenje odgovornosti,
* poreske pogodnosti i olakšice,
* nezavisnost menadžmenta od promene ortaka itd.
**Понцијева шема** је тип преваре којом је **Чарлс Понци** (Charles A.Ponzi) у двадесетим годинама, двадесетог века, преварио на стотине Инвеститора. Понцијева шема обећава веома високе камате на позајмице инвеститорима.

**Чарлс Понци**
Како то ради:

„Предузетник" објављује да ради на веома профитабилном послу који гарантује високе приходе и профите али му је потребна позајмица тј. готовина. „Инвеститор" А даје „Предузетнику" зајам од 1000 долара са роком враћања од 90 дана и каматом од 100 долара која се исплаћује деведесетог дана. За време тих 90 дана „Предузетник" налази нове „Инвеститоре" Б и Ц обећавајући им исто. На крају периода он „Инвеститору" нуди да му врати 1000 долара и камату од 100 али и да не диже главницу па и камату нудећи поново исте одличне услове. Новац за ту намену поседује јер је добио средства и од „Инвеститора" Б и Ц. Већина „Инвеститора" се полакоми и не подиже новац тј. реинвестира. Појединци који не верују буду исплаћени на лицу места, од новца који је добио од других, и то подиже „рејтинг" „Предузетника" као пословне и озбиљне особе. Број „Инвеститора" се повећава.

Ова операција траје једно време и завршава се тако што „Предузетник" побегне са новцем или објави проблеме у исплати или банкротира, јер је дошло до поремећаја на „тржишту" одакле је имао велики приход.
**Ježević** je naselje (selo) koje se nalazi oko 4 kilometra od grada Vrlike.

Zemljopisni položaj
-------------------

Naselje Ježević se nalazi na krškoj zaravni između planine Dinare i akumulacijskog jezera Peruća. Najbliža naselja su mu Vinalić, Garjak i Koljane koja spadaju pod grad Vrliku.

Naselje je poprilično razvučeno uz obalu jezera te se proteže nekih 3 kilometra u duljinu, prateći svojim zaselcima konfiguraciju terena pri obali jezera.

Stanovništvo
------------

Kao i u većini naselja Dalmatinske zagore i naselje Ježević bilježi drastičan pad broja stanovnika naročito nakon završetka Domovinskog rata.

***Kretanje broja stanovnika naselja Ježević za razdoblje od 1857. do 2001. godine***

Vanjske poveznice
-----------------

1. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

  


| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Grada Vrlike |
| --- |
| Garjak • Ježević • Koljane • Kosore • Maovice • Otišić • Podosoje • Vinalić • Vrlika |

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Ježević** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*
Za ostale osobe s istim imenom, v. Gnaeus Domitius Ahenobarbus.

**Gnej Domicije Ahenobarb** (*Gnaeus Domitius Ahenobarbus*, 2. vijek pne.) bio je rimski političar. Bio je sin istoimenog konzula, a političku karijeru je započeo godine 172. pne. kada je kao mladić izabran za pontifexa. Godine 169. pne. je za vrijeme trećeg makedonskog rata poslan kao komesar u Makedoniju. Godine 167. pne. je zajedno s Emilijem Paulom i još devet komesara određivao poratno uređenje Makedonije;. Kada su godine 162. pne. dva konzulaauspice abdicirala zbog pogreški u ritualu izbora, on i Kornelije Lentul su izabrani umjesto njih.

Bio je otac Gneja Domicija Ahenobarba, izabranog za konzula 122. pne.

Izvori
------

1. ↑  Smith, William (1867), „Gnaeus Domitius Ahenobarbus (2)",  Smith, William, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, **1**, Boston: Little, Brown and Company, pp. 84, arhivirano iz originala na datum 2008-07-15, pristupljeno 2010-04-26
2. ↑  Livije, xlii. 28
3. ↑  Livije, xliv. 18
4. ↑  Livije, xlv. 17
5. ↑  Cicero, *De Natura Deorum* ii. 47, *De Divinatione* ii. 35
6. ↑  Valerius Maximus, i. 1. § 3

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **P. Cornelius Scipio Nasica Corculum i C. Marcius Figulus**  |  **Konzul Rimske Republike** *zajedno s P. Kornelijem Lentulom* 162. pne. | Slijedi: **M. Valerius Messalla i C. Fannius Strabo**  |
**Eutidem I** (grčki: *Ευθύδημος Α΄*) (cca. 260. pne. - 200/195. pne.) bio je grčko-baktrijski kralj od oko 230. ili 223. pne. po Polibiju. Vjeruje se kako je bio satrap Sogdijane koji je svrgnuo kralja Diodota kako bi sam postao kralj. Strabon, pak, vjeruje kako je na vlast došao u metežu nastalom seleukidskim dinastičkim ratovima 223/221. pne. Vjeruje se kako mu je kraljevstvo imalo prostranu teritoriju, uključujući Sogdijanu na sjeveru, te Margijanu i Ariju južno od Baktrije. 

O njegovoj vladavini se relativno malo sve do 208. pne. kada je seleukidski vladar Antioh III Veliki pokrenuo veliki pohod s ciljem da uspostavi nekadašnje istočne granice svog carstva. Antiohove snage su na rijeci Arij (današnji Heridud) razbile Eutidemovu vojsku od 10.000 konjanika te Eutidema opsjele u prijestolnici Baktri. Nakon dvije godine Antioh je odustao od opsade, i umjesto toga sklopio mir, udavši 206. pne. jednu od svojih kćeri za Eutidemovog sina i budućeg kralja Demetrija. Antički izvori sugeriraju da je Eutidem naklonbost seleukidskog kralja uspio osvojiti podsjetivši ga kako je upravo on svrgnuo dinastiju pobunjenika koji su Baktriju bili otcijepili od Seleukidskog Carstva te tako osvetio njihovu izdaju.

Eutidem je ostavio dobar dojam na svoje nasljednike, s obzirom da su čak tri kralja izdala kovanice s njegovim likom. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik:**Diodot II** | **grčko-baktrijski kralj** | Nasljednik:**Demetrije I** |

Napomene
--------

1. ↑  Polybius. *The Histories*. Book XI chap. 34 v. 1.
**Jelek** (od turskog: *yelek* = prsluk) je prsluk, koji su nosili brojni narodi diljem Bliskog istoka koji se raširio Balkanom
za vrijeme Osmanskog Carstva.

*Jelek* je tako vremenom postao dio srpske narodne nošnje i nosio se kao odevni predmet sve do kraja 40-ih dvadesetog veka kada se počinju nositi kostimi koji dolaze iz grada. 
Na prostorima Srpske teritorije, jelek je imao veliku zastupljenost, jer je nošen u svim oblastima, počev od Vojvodine pa sve do juga, tj. Vranja, Kosova.
Kroj je bio autentičan za svaku oblast i razlikovao se po šarama, vezu, obliku, materijalu i ostalim detaljima. Obično su se koristili materijala kao što su pliš, sukno i čoja, na koju bi se dodavali razni vezovi, traćice, ukrasi kako bi izgledali lepše, bogatije i zadržali svoju autentičnost.
Ukrasi koji su se kačili na jelek su se nazivali gajtani, a njihov broj na jeleku je pokazivao iz koliko je bogate porodice momak ili devojka.
Jeleke nisu nosile samo žene i devojke već i muškarci ali ukrašene sa manje ukrasa i detalja.

Izvori
------

1. ↑   „*yelek*" (engleski). Turkish Dictionary Net. Pristupljeno 28. 10. 2012.
**Ivana Ninković** (Trebinje, 15. decembar 1995) je reprezentativka Bosne i Hercegovine u plivanju u disciplini 100 metara prsnim stilom. Članica je Plivačkog kluba Olimp iz Banjaluke , a trener joj je Željko Panić. Visoka je 171 cm, a teška 60 kg.

Zbog dobrih rezultata koje je postigla na Svetskom prvenstvu za juniore u Šangaju 2011 i Evropskom prvenstvu u Debrecenu 2012. gde je plivala lični rekord 1:11,19 dobila je specijalnu pozivnicu da učestvuje na Letnjim olimpijskim igrama 2012. u Londonu u svojoj disciplini 100 metara prsno. Bila je najmlađa od šest članova delegacije Bosne i Hercegovine. Zbog nedovoljno sredstava na igre u London je putovala bez trenera.Plivala je u najslabijoj grupi i pobedila rezultatom 1:14,04, što joj nije bilo dovoljno za ulazak u polufinale.

Ivana Ninković je na Evropskim prvenstvu u plivanju na malim bazenima 2012. u francuskom gradu Šartu u disciplini 100 m prsno zauzela 25. mesto rezultatom 1:10,17, što je novi rekord Bosne i Hercegovine,(stari rekord je iznosio 1:10,33).

Sportista godine
----------------

Proglašena je za najboljeg sportistu Republike Srpske  i za najboljeg sportistu BiH u 2012. godini. U 2013. zauzela je 4. mjesto na proglašenju najboljih sportista Republike Srpske a za istu godinu je proglašena i najboljim sportistom grada Banje Luke.

Povezano
--------

* Bosna i Hercegovina na Letnjim olimpijskim igrama 2012.

Spoljašnje veze
---------------

* Profil na zvanično sajtu Igara
Za ostale osobe s istim imenom, v. Gnaeus Cornelius Lentulus (konzul 97. pne.).
**Gnej Kornelije Lentul** (*Gnaeus Cornelius Lentulus*, 2. vijek pne.) bio je rimski političar, najpoznatiji po tome što je godine 146. pne. izabran za konzula. Pripadao je *Lentulima*, ogranku znamenitog *gensa Cornelia*. Javnu karijeru je započeo godine 161. pne. kada je zajedno s Publijem Apustijem kao izaslanik otišao u Kirenu kako bi Ptolemeja VII obavijestio kako Rim raskida savez sa Ptolemejem VI. Godine 149. pne. je izabran za pretora.

Za vrijeme konzulskog mandata mu je kolega bio Lucije Mumije Ahaik, poznat po osvajanju i pljački Korinta.

Njegov istoimeni sin je izabran za konzula 97. pne.

| Političke funkcije
 |
| --- |
| Prethodi: **Publius Cornelius Scipio Aemilianus Africanus i Gaius Livius Drusus**  |  **Konzul Rimske Republike** *zajedno s Lucijem Mumijem Ahaikom* 146. pne. | Slijedi: **Quintus Fabius Maximus Aemilianus i Lucius Hostilius Mancinus**  |

Izvori
------

1. ↑  Dates, offices, and primary sources from T.R.S. Broughton, *The Magistrates of the Roman Republic* (American Philological Association, 1951, 1986), vol. 1, p. 444, 458, 465 (see for list of primary sources on consulship); vol. 2 (1952), p. 552; vol. 3 (1986), p. 66.
2. ↑  Polibije 31.20.4; Diodor 31.23.
Koordinate: 52° 32′ 60" SGŠ, 17° 36′ 00" IGD

**Gniezno** (čita se *Gnjezno*) je grad u zapadnom delu centralne Poljske u Velikopoljskom vojvodstvu. Značajan je kao prva istorijska prestonica Poljske. Nalazi se oko 50 kilometara istočno od Poznanja. U gradu je 2008. živelo 69.716 ljudi.

Istorija
--------

Prvi arheološki nalazi o ljudskim naseljima na ovom području potiču iz kasnog paleolita. Rana slovenska naselja na brdu Leh i Devojačkom brdu potiču iz 8. veka. Početkom 10. veka ovde su se nalazila svetilišta religije starih Slovena. Vojvodsko utvrđenje podignuto je pre 940. na brdu Leh i okruženo sa utvrđenim naseljima.

### Legenda o Lehu, Čehu i Rusu

*Glavni članak: Leh, Čeh i Rus*
Po poljskoj verziji legende: *tri brata Leh, Čeh i Rus su istraživali divlje predele da bi našli mesto gde bi se naselili. Iznenada, ugledali su brdo na čijem vrhu je bio stari hrast sa orlom na vrhu. Leh je rekao: uzeću belog orla za simbol mog naroda, a oko hrasta ću izgraditi svoje utvrđenje koje ću zvati Gniezno po orlovom gnezdu (polj.* gniazdo*). Druga dvojica braće otišla su dalje u potragu za zemljom u kojoj će naseliti svoj narod. Čeh se uputio na jug (gde je osnovao Češke zemlje), dok je Rus otišao na istok (da stvori Rusiju i Ukrajinu).*

### Gniezno kao poljski kraljevski grad

U 10. vijeku Gniezno je postalo jedno od tri glavna grada rane dinastije Pjast, osnivača poljske države. Tu je godine 1000. održan Sejm u Gnieznu, tokom kojeg je vojvoda Poljske Boleslav I primio cara Svetog rimskog carstva Otona III. Car i poljski vojvoda su proslavili osnivanje poljske nadbiskupije u Gnieznu.

U Gnieznu su krunisani poljski kraljevi Boleslav I 1024. i njegov sin Mješko II 1025. Češki vojvoda Bretislav I osvojio je, opljačkao i uništio Gniezno i Poznań 1038. Zbog toga je poljska prestonica premeštena u Krakov. Nadbiskupsku katedralu sagradio je kralj Boleslav II, koji je tu krunisan 1076. Kraljevi su ovde krunisani još 1295. i 1300.

### Regionalni centar

Grad su uništili teutonski vitezovi 1331. Posle administrativne reforme Gniezno je postao okrug u Kališkom vojvodstvu, što je ostao do 1768. Gniezno su pogodili požari 1515. i 1613, uništen je tokom Švedskih invazija u 17. i 18. vijeku, a kuga je pogodila grad 1708-1710. Sve ovo je uticalo na ekonomsko zaostajanje grada. Godine 1768. osnovano je Vojvodstvo Gnjezno. Kraljevina Pruska osvojila je Gniezno 1793. tokom Druge podjele Poljske, i odtad je dio njegove Provincije Južna Pruska. Posle Prvog svetskog rata, 1920, Gnjezno je dodeljeno novostvorenoj Republici Poljskoj (Druga Poljska Republika).

Vanjske veze
------------

***Gniezno*** na Wikimedijinoj ostavi

* Zvanična internet prezentacija

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 234160645
* LCCN: n81056597
* GND: 4093630-2
* BNF: cb119520309 (podaci)
* NKC: ge193137

 |
„Dillinger" preusmjerava ovdje. Za ostala značenja, v. Dillinger (razvrstavanje).

**John Herbert Dillinger** (22. jun 1903 - 22. jul 1934) bio je američki profesionalni kriminalac, koji je postao poznat po seriji spektakularnih pljački banaka na Srednjem zapadu 1933. i 1934. godine, spektakularnom bijegu iz zatvora, ali i pogibiji u okršaju sa agentima FBI u Chicagu.

Dillinger je odrastao kao dijete skromnog farmera njemačkog porijekla. Njegov život je bio bez ozbiljnijih incidenata sve do 1924. godine kada je uhapšen za pljačku lokalne trgovine i osuđen na neočekivano strogu kaznu od 10 do 20 godina zatvora. Iako mu je kazna skraćena na 9 godina, dotada je Dillinger, godinama se družeći sa najopasnijim i najiskusnijim kriminalcima iza rešetaka, i sam odlučio krenuti tim putem. Iako je bio daleko manje nasilan od drugih gangstera svog vremena, izazvao je daleko više pažnje vještim manipuliranjem javnošću, odnosno stekao simpatije pljačkanjem banaka koje su mnogi u tadašnjim SAD držali glavnim krivcem za siromaštvo Velike depresije. To je, između ostalog, potaklo federalne vlasti, odnosno FBI na čelu sa J. Edgarom Hooverom ishode nove, široke ovlasti za federalnu policiju pod izgovorom hvatanja Dillingera. Napori agenata na čelu sa Melvynom Purvisom su na kraju urodili plodom kada mu je u ljeto 1934. zahvaljujući dojavi prostitutke Ann Sage postavljena zasjeda u kojoj je ubijen. 

Dillinger je postao najpoznatiji gangster svog vremena i jedna od ikona američke kulture 20. vijeka. Posvećen mu je veliki broj knjiga, filmova i TV-serija.

Vanjske veze
------------

***John Dillinger*** na Wikimedijinoj ostavi

* Famous Cases: John Dillinger Arhivirano 2009-09-19 na Wayback Machine-u – at the FBI
* John Dillinger na Find a Grave
* *Dillinger: The Untold Story*, Anniversary Edition. Arhivirano 2010-07-03 na Wayback Machine-u Indiana University Press.
* Matera, Dary. Review of *John Dillinger*. Arhivirano 2012-03-21 na Wayback Machine-u Letters on Pages.
* John Dillinger Historical Crime Museum Arhivirano 2009-04-07 na Wayback Machine-u.
* Dillinger with rare photos from the FBI and U.S. National Archives
* Dillinger not killed Arhivirano 2012-10-07 na Wayback Machine-u
* Johndillinger.com
* View footage of the hunt for Dillinger and Dillinger posing for cameras in 1934
* Wanted poster: John Dillinger, published 12 March 1934 by U.S. Department of Justice, Division of Investigation
**FC Barcelona**|  |
| **Puno Ime** | Fútbol Club Barcelona |
| **Nadimci** | Barça |
| **Osnovani** | 29. prosinac 1899. |
| **Stadion** | Camp Nou, BarcelonaKatalonijaŠpanjolska |
| **Kapacitet** | 98.600 |
| **Predsjednik** | Joan Laporta |
| **Menadžer** | TalijanFrank Rijkaard |
| **Liga** | La Liga |
| **2005./06.** | 1. |
|  |

**FC Barcelona** je najpoznatiji, najtrofejni i najveći sportski kolektiv iz Španjolske. FC Barcelona sadrži ekipe u više sportova kao što su: nogomet, košarka, rukomet, hokej na koturaljkama itd.FC Barcelona je kolektivno osvojila 33 lige prvaka,i mnogobrojna španjolske i europske trofeje.CN Barcelona, Barcelona Dragons su osvojili zajedno dvije lige prvaka. Valja napomenuti da CN Barcelona i Barcelona Dragons više nisu u sportskom društvu FC Barcelona. Moto kluba je **Mes que un club**(više od kluba). FC Barcelona ima daleko najviše članova (sociosa)na svijetu 151127,a najpoznati socios je svakako bio Papa Ivan Pavao II.

Nogometni klub
--------------

*Vidi članak FC Barcelona*

Košarkaški klub
---------------

*Vidi članak FC Barcelona (košarka)*

Rukometni klub
--------------

*Vidi članak FC Barcelona (rukomet)*

Ragbijaški klub
---------------

*Vidi članak FC Barcelona (ragbi)*

Vaterpolo klub
--------------

*Vidi članak CN Barcelona*

Klub hokeja na koturaljkama
---------------------------

*Vidi članak FC Barcelona (hokej na koturaljkama)*

Ostali sportovi
---------------

### Američki nogomet

Poznat i kao Barcelona Dragons, naknadno ušao u športsko društvo.

**NFL Europe World Bowl**:

* prvak: 1991.
* finalist: 1991. 1999. 2001.

### Atletika

Indvidualni uspjesi:   

* **2x Olimpijska medalja:** 1984(Abascal , bronca),(Garcia Chico , bronca)
* **4x Europski prvak:** 1985 (Trabado), 1986 (Abascal), 1986 (Moracho), 1986 (B.Gonzalez)   
 Ekipni uspjesi:
* **15x Prvenstvo španjolske:** 1958. 1963. 1964. 1965. 1970. 1973. 1974. 1975. 1978. 1981. 1982. 1983. 1984. 1985. 1986
* **8x Španjolski kup:** 1982. 1983. 1984. 1985. 1986. 1991. 1992.2005
* **10x Katalonsko prvenstvo (muški):** 1994. 1995. 1996. 1998. 1999. 2000. 2002. 2003. 2004. 2005
* **9x Katalonsko prvenstvo (žene):** 1994. 1995. 1996. 1997. 2000. 2001. 2002. 2003. 2005

### Hokej na ledu

**3x Prvenstvo Španjolske**: 1987. 1988. 1997. 2002.

### Hokej na travi

**3x Prvenstvo Španjolske**: 1941/42. 1943/44. 1946/47.  

**1x Prvenstvo Katalonije**: 1931.

### Košarka-žene

**UB-FC Barça**   
 UB-FC Barça je ženski košarkaški klub koji je dio sportskog društva FC Barcelona   

**2x Prvenstvo Španjolske:** 2002/2003. 2004/2005

### Odbojka

Odbojaški klub Barcelona je osnovana 25.rujna 1970.   

**1x Kup španjolski:** 1976-1977   

**3x Katalonska liga.** 1985. 1991. 1994   

### Veliki rukomet

**5x Prvenstvo Španjolske**: 1942/43. 1944/45. 1945/46. 1946/47. 1950/51.
Marie Curie, slika za Nobela, 1911.
**Kiri** (simbol: Ci) je mjerna jedinica za radioaktivnost, a nije SI mjerna jedinica. Određuje se kao: 

1 Ci = 3,7 × 1010 raspada atomske jezgre u sekundi
To je otprilike radioaktivnost 1 grama izotopa radija-226, kemijskog elementa koji su otkrili izumitelji radiologije Maria Skłodowska-Curie i Pierre Curie, pa je njima u čast dodijeljen taj naziv. Kiri se dosta često koristi u praksi, budući da SI izvedena mjerna jedinica 1 bekerel, ima prilično malu vrijednost, a prestavlja jedan raspad atomske jezgre u sekundi. Vrijedi: 

1 Ci = 3,7 × 1010 Bq = 37 GBq
ili

1 Bq ≅ 2,70 × 10−11 Ci
U radioterapiji aparati imaju otprilike vrijednost radioaktivnosti od oko 1000 Ci, s izotopima cezijem-137 ili kobaltom-60. Ta količina radioaktivnosti može izazvati znatna oštećenja ljudskom zdravlju, u samo nekoliko minuta, ako se ne koristi zaštitna oprema. 

Ponekad se koristi višekratnik **mikrokiri**:

1 μCi = 3,7 × 104 raspada atomske jezgre u sekundi
Tako na primjer, ljudsko tijelo sadrži oko 0,1 μCi radioaktivnosti prirodnog izotopa kalija-40.

Izvori
------

1. ↑   Arhivirano 2010-07-05 na Wayback Machine-u "Ionizirajuće zračenje u biosferi", Mile Dželalija, Kemijsko-tehnološki fakultet, Sveučilište u Splitu, 2011.
2. ↑   Arhivirano 2012-11-25 na Wayback Machine-u "Jedinica radioaktivnosti", www.radiobiologija.vef.unizg.hr, 2011.
3. ↑  [*mrtav link*] "Uvod u nuklearnu energetiku", prof. dr. sc. Danilo Feretić, 2011.
Ne poistovijećivati sa Konzervativni liberalizam.
*Ћирилична верзија*

---

**Liberalni konzervativizam** je varijanta konzervativizma koji uključuje liberalne stavove o ekonomskim i etičkim pitanjima.

Obično, liberal-konzervativne politike su prisutne u zemljama gdje je liberalistički model ekonomije već duboko ukorijenjen i zbog toga se po mišljenju konzervativaca treba i sačuvati.

Usto, postoje neke zemlje gdje su liberal-konzervativni pokreti mnogo veliki i zato izraz "liberalan" i "konzervativan" može postati sinonim, kao u Australiji i južnoj Evropi. 

U drugim zemljama liberal-konzervativci su nastali iz susreta s demokršćanstvom. Prvobitno, liberal-konzervativci su bili otvoreniji po pitanju slobodnog tržišta od kršćanskih demokrata. Međutim, a procesom sekularizacije, mnoge evropske hrišćansko-demokratske stranke su se približile liberalizmu, dok su mnoge tradicionalne konzervativne partije u Evropi približile socijalnim pitanjima. 

Stoga, i liberal-konzervativci i demokršćani u Evropi se mogu prepoznati u idealima Evropske narodne partije.
Za istoimeni TV film, v. Jauci sa Zmijanja (TV film).
**Jauci sa Zmijanja** je zbirka pripovedaka Petra Kočića izdata 1910. godine u Zagrebu. Naslov zbirke odnosi se na Zmijanje, užu oblast Bosanske Krajine, autorovom mestu rođenja. Zbirka je važna za kulturu i istoriju Bosne i Hercegovine, jer oslikava situaciju i život Zmijanjaca i Krajišnika.

*Jauci sa Zmijanja* su četvrta Kočićeva zbirka pripovedaka. Književno delo je posvećeno piščevom prijatelju Pavlu Lagariću. Pre ove, objavio je 1902. u Karlovcima, 1904. u Zagrebu i 1905. godine u Beogradu tri zbirke pripovedaka pod istim naslovom *S planine i ispod planine*. U svim njegovim delima prisutan je njegov odnos prema Bosanskoj Krajini. Ovim zbirkama pripovedaka Kočić je privukao pažnju na sebe, dok su njegove prve pripovetke ostale neprimetne među drugim objavljenim tvorevinama u manjim časopisima.

Po ovoj zbirci pripovedaka 1974. godine je snimljen jugoslovenski film istoimeni film.

Sadržaj zbirke
--------------

Uticaj odrastanja u seljačkoj sredini ogleda se u većini Kočićevih dela, te tako je u *Jaucima sa Zmijanja* lik Simeuna Đaka inspirisan manastirskom sredinom, dok više likova oslikavaju čoveka iz seoske sredine Bosanske Krajine.

Zbirka sadrži 4 pripovetke:

* *Molitva*
* *Kroz mećavu*

Prvi put je objavljena 1907. godine u SKG, te je preštampana u zbirci

* *Vukov gaj*

Pripovetka koja je prvi put objavljena u beogradskoj Politici 1909. godine 

* *Zmijanje*

Odlomci pripovetke su tokom 1909. i 1910. godine objavljivani u više časopisa pod različitim naslovima: *Kroz Zmijanje* posvećeno Jovanu Cvijiću za Srpski književni glasnik, *Knjaz Mikailo spasava Ratkovo* za Razvitak, *Ratkovo se zacarilo* u Bosanskoj vili

Zbirku završava poglavlje:

* *Malo objašnjenje*

Poglavlje se odnosi na pripovetku *Zmijanje*, na razlog njenog nastajanja, motivaciju i iskustva autora.

Pripovetke *Kroz mećavu*,*Vukov gaj* i *Zmijanje* su kasnije objavljene u sabranim delima Petra Kočića *Istinite mejdandžije* zajedno sa još 17 njegovih pripovedaka.

Vidi još
--------

* Jauci sa Zmijanja (film)
* Petar Kočić

Spoljašnje veze
---------------
**Hram Vaznesenja Gospodnjeg** je srpska pravoslavna crkva u naselju Trpinja na istoku Hrvatske u Vukovarsko-srijemskoj županiji. Crkva je posvećena prazniku Isusovoga Vaznesenja. Crkva u Trpinji građena je u periodu od 1750. do 1755. godine. Na mjestu današnje crkve prije je stajala Crkva svetog velikomučenika Georgija koja je u istorijskim spisima po prvi puta zapisana 1695. godine, a 1733. godine je zapisano: *Crkva, donji deo od kamena, a gornji od drveta, blatom oblepljena i išarana iznutra i spolja, pokrivena hrastovom šindrom. Porta ograđena koljem hrastovim te se noću zatvara. Osvetio je Nikanor krušedolski*. Ikonostas koji potiče iz 18. vijeka najvjerovatnije je oslikao Gigorije Jezdimirović iz obližnjega Dalja. Na popisu iz 1766. godine u Trpinji je popisano 184 srpske porodice i u naselju je živjelo 6 sveštenika. Parohijski dom, koji je izgrađen 1908. godine, izgrađen je na zemljištu koje je crkvi poklonila porodica Milovuk iz koje je potekao i Josif Milovuk, jedan od osnivača Matice srpske. U toku Drugog svjetskog rata crkva u Trpinji pretvorena je u rimokatoličku crkvu, a lokalno stanovništvo nasilno je prevođeno na katoličanstvo. U 2010. godini iz programa zaštite nepokretnih kulturnih dobara Ministarstva kulture Republike Hrvatske, izdvojeno je 80,000 kuna za obnovu crkve.

Izvori
------

1. ↑  „ХРВАТИ МОКРИЛИ НА СРПСКУ ЦРКВУ У ВУКОВАРУ!-ПРОВОКАЦИЈЕ ПРЕД ТОМПСОНОВ ЦОНЦЕРТ". Pristupljeno 16. januar 2016.
2. 1 2 3  „Православни храмови источне Славоније, Барање и западног Срема /6/, stranica 20". Pristupljeno 16. januar 2016. [*mrtav link*]
3. ↑  „Српска насеља и цркве у сјеверној Хрватској и Славонији, D. Kašić, stranica 118". Pristupljeno 16. januar 2016.
4. ↑  „Programi zaštite na nepokretnim kulturnim dobrima u 2010. godini". Pristupljeno 16. januar 2016.

Vanjske veze
------------

* Oбновљенa цркву Вазнесења Господњег у Трпињи Arhivirano 2015-09-07 na Wayback Machine-u
* ДУХОВНЕ РАДОСТИ У ТРПИЊИ
***Kukla, Fran and Ollie*** (sh. *Kukla, Fran i Ollie*) je bila američka televizijska emisija za djecu koja se od 1947. do 1949. emitirala na programu lokalnih čikaškuh TV-stanica, od 1949. do 1954. emitirala na programu mreže NBC te od 1954. do 1957. na programu mreže ABC. Stvorio ju je lutkar Burr Tillstrom na osnovu likova osmišljenih 1936. godine za lutkarske predstave; naslovni likovi su bili vođa lutaka po imenu Kukla, jednozubi zmaj po imenu Ollie i Fran Allison, radio-komičarka i pjevačica koja je bila jedino ljudsko biće pred kamerama. Originalni naslov je bio ***Junior Jamboree***, a emitirale su se uživo, pri čemu je često tekst likova bio improviziran tokom samog emitiranja. Iako je bila prvenstveno namijenjena djeci, te iako joj je humor bio prilično blag čak i za tadašnje standarde, imala je veliki broj poklonika i među odraslom publikom, uključujući uglednike kao što su Orson Welles, John Steinbeck, Adlai Stevenson i James Thurber, koji su se javno deklarirali kao njeni fanovi. Epizoda emitirana 30. augusta 1953. godine je, pak, bila jedna od prvih televizijskih programa emitiranih boji prema standardu NTSC. Kukla, Fran and Ollie je zahvaljujući svojoj popularnosti postala jedan od najpoznatijih dječjih emisija na počecima američke televizije, te uzor brojnih sličnim projektima u kasnijim decenijama.

Od 1969. do 1971. se emitirala nova verzija pod istim imenom.

Vanjske veze
------------

***Kukla, Fran and Ollie*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Kukla, Fran and Ollie* na IMDb-u (`en`)
* The Kuklapolitan Website
* *Kukla, Fran and Ollie* clips
* *Kukla, Fran, and Ollie* episode (December 4, 1949)
* The Kuklapolitans in Color

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* MusicBrainz: cb4de6c8-2739-4aac-88a0-b0e83a104b03

 |
**Geier**, pleme američkih Indijanaca koje se po stari dokumentima spominje na području Meksika i Teksasa. Godine 1675. posjećuju poanjolsko naselje danas poznato kao Monclova u Coahuili, ali ih pogrešno nazivaju Papuliquier, spajajući imena plemena Pacpul i Geier. Godine 1690. Damián Massanet, osnivač prve španjolske misije u East Texasu vidio je logor Geiera i pet drugih grupa u dolini rijeke Frio jugozapadno od suvremenog San Antonia u Teksasu, možda na području današnjeg okruga Frio. Prema Massanetu sve ove grupe govorile su Coahuiltecan. Spominju se još 1708. da žive na istom mjestu, no kasnije im više nema spomena. Po svoj prilici oni su nestali miješanjem sa većim grupama, kao što su Pacuache sa kojima su se ujedinili 1690.

Literatura
----------

* Lino Gómez Canedo, ed. Primeras exploraciones y poblamiento de Texas, 1686-1694 (Monterrey: Publicaciones del Instituto Technológico y de Estudios Superiores de Monterrey, 1968).

Vanjske povweznice
------------------

* Geier Indians
Koordinate: 41° 24′ 19" SGŠ, 22° 39′ 55" IGD

**Kukliš** (mak. *Kukliš*) je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Kukliš je naselje u okviru opštine Strumica.

Prirodni uslovi
---------------

Kukliš je smešten u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 5 kilometara jugoistočno.

Naselje Kukliš se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno na jugozapadnom obodu Strumičkog polja, na mestu gde se ono izdiže u prva brda, koja ka jugozapadu prelaze u planinu Belasica. Nadmorska visina naselja je približno 240 metara. 

Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Kukliš je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 2.532 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%), a ostalo su mahom Srbi.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

1. ↑  Statistika na sajtu oštine Strumica Arhivirano 2009-11-08 na Wayback Machine-u, Pristupljeno 10. 4. 2013.

Literatura
----------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.strumica.gov.mk Zvanična stranica opštine Strumica

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Strumica |
| --- |
| **Strumica** • 
Banica • 
Bansko • 
Belotino • 
Veljusa • 
Vodoča • 
Gabrovo • 
Gradski Baldovci • 
Dabilje • 
Dobrejci • 
Dorlombos • 
Zleševo • 
Kosturino • 
Kukliš • 
Memešlija • 
Murtino • 
Ormanlija • 
Popčevo • 
Prosenikovo • 
Raborci • 
Rič • 
Sačevo • 
Svidovica • 
Tri Vode • 
Čepelija |  |
**Hram silaska Duha svetoga** u Vinkovcima u Hrvatskoj je srpska pravoslavna crkva, koja pripada Eparhiji osječkopoljskoj i baranjskoj i koja je posvećena prazniku Silaska Duha svetoga. Uz crkvu u Markušici, vinkovačka pravoslavna crkva druga je crkva pod patronatom Eparhije osječkopoljske i baranjske koja je posvećena tome prazniku. 

Originalni Hram silaska Duha svetoga, koji je bio izgrađen 1793. godine, do temelja je uništen 1991. godine za vreme rata u Hrvatskoj. Nova crkva, koja je identična staroj, ponovo je izgrađena na istom mestu u periodu od 2007. do 2012.

Istorija
--------

Izgradnja originalnog hrama završena je 1793. godine. U toj je crkvi 1821. godine kršten kompozitor Josif Runjanin. U istoj je crkvi kršten i slikar Sava Šumanović.

### Rušenje i obnova

Nakon što su avioni Jugoslovenske narodne armije 24. septembra 1991. bombardovali mete u centru Vinkovaca, prilikom čega su teško oštetili i katolički župni dvor, 25. septembra za osvetu je miniran i do temelja uništen Hram silaska Duha svetoga. Crkva je pre toga detaljno opljačkana, ukraden je ikonostas, otuđeni su svi predmeti od vrednosti, a u pljački su nestala i crkvena zvona.

Tokom početnih pregovora o obnovi crkve, na njezino mesto koje je pretvoreno u parkiralište bio je postavljen drveni krst. Obnova crkve konačno je započela 2007. godine, dok je ponovno stavljena u upotrebu 2012. U međuvremenu, deo originalnog ikonostasa je vraćen, a uz pomoć anonimne prijave otkriveno je i staro crkveno zvono.

Izvori
------

1. ↑  „Archive copy". Arhivirano iz originala na datum 2012-03-06. Pristupljeno 2012-12-25.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  „Archive copy". Arhivirano iz originala na datum 2012-11-20. Pristupljeno 2012-12-25.
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
Statue konja na ulazu u Hram
**Hram bijelog konja** (pojednostavljeni kineski: ; tradicionalni kineski: ; pinyin: *Báimǎ Sì*, (Wade-Giles: *Paima szu*) je, prema predaji, prvi budistički hram na teritoriji današnje Kine, utemeljen godine 68. pod pokroviteljstvom cara Minga u Luoyangu, prijestolnici Istočne dinastije Han. Danas se hram nalazi izvan zidova drevne prijestolnice, oko 12-13 km istočno od suvremenog Luoyanga u provinciji Henan. Do njega se može doći oko 40 minuta vožnje autobusom br. 56 sa željezničke stanice u Luoyangu. Hram, iako malen u usporedbi s drugim hramovima u Kini, se od većine vjernika smatra "kolijevkom kineskog budizma". Geografske znamenitosti južno od hrama su Manghanske planine i rijeka Lucoche na jugu.

Glavne hramske zgrade čine veliki kompleks sagrađen za vrijeme dinastija Ming (1368 - 1644) i Qing (1644 - 1912) na temeljima drevnog hrama, Restaurirani su 1950-ih i u martu 1973. nakon Kulturne revolucije. Sastoje se od brojnih dvorana odvojenih s nekoliko dvorišta i vrtova, a zajedno imaju površinu od oko 13 ha (32 akri). Opisne plakete na kineskom i engleskom daju opise brojnih budističkih božanstava postavljenih u dvoranama. Značajne statue su Śākyamuni Buda, Maitreya - Buda koji se smije, Buda od žada, te prikazi svetaca kao Guru Avalokiteśvara, Amitābha i arhati. Kamene statue dva bijela konja, koja su dovela dvojicu indijskih redovnika u Kinu, kao i dva mitološka lava se nalaze na vratima. Hram je uz međunarodnu financijsku pomoć prošao kroz brojne restauracije, kako s vanjske strane, tako i unutrašnjosti. Najnoviji projekt, u kome je sudjelovala Indija, je dovršen 2008. kada su postavljeni Sanchi Stupa i statua Sarnath Bude.

V. također
----------

* Budizam u Kini

Izvori
------

1. 1 2  Leffman, David; Simon Lewis and JeremyAtiya (2003). *Rough guide to China*. Rough Guides. str. 307. ISBN 1843530198. Pristupljeno 29. IV 2010.
2. 1 2  Bao, Yuheng; Qing Tian andLetitia Lane (2004). *Buddhist art and architecture of China*. Edwin Mellen Press. str. 84,172. ISBN 978-0-7734-6316-5. Pristupljeno 29. IV 2010.
3. 1 2  Harper, Damien (2007). *China*. Lonely Planet. str. 462–463. ISBN 1740599152. Pristupljeno 29. IV 2010.
4. ↑  Elmer, *et al.* (2009), p. 463.
5. ↑  „White Horse Temple". Buddha Channel. Pristupljeno 30. IV 2010.
6. ↑  „White Horse Temple". China Culture. Arhivirano iz originala na datum 2009-12-20. Pristupljeno 1. V 2010.
7. ↑  Cummings, *et al.* (1991) p. 283.

***Hram bijelog konja*** na Wikimedijinoj ostavi