recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Cordillera de Montecillos** je planinski masiv na jugu Hondurasa koji se nalazi 75 km sjeverozapadno od glavnog grada Tegucigalpe.

Geografske karakteristike
-------------------------

Masiv se prostire od Departmana Cortés preko Departman Comayagua sve do 
Departman La Paz na površini od 200,003 km².

Planine Montecillosa prosječno su visoke 2100 metara, najviša planina uzdiže se do visine od 2459 metara, što je daleko ispod tri najviše planine Hondurasa.

Da bi se sačuvala flora i fauna Montecillosa, - 1986. osnovan je Rezervat prirode uski pojas između departmana Comayagua, Intibucá i La Paza ukupne površine 131,20 km²
Od ukupne površine rezervat ima 54 km² nedostupnog terena šuma iznad 2.000 metara. Čak je i ona u periodu 2010. - 2013. doživjela deforestaciju, motiviranu ekspanzijom površina zasijanih kavom.

Izvori
------

1. 1 2  „*Cordillera Central Honduras*" (španjolski). Xplorhonduras. Pristupljeno 25. 03. 2019.
2. ↑  „*Nueve alcaldes acuerdan comanejo de la cordillera de Montecillos*" (španjolski). La Tribuna. Pristupljeno 25. 03. 2019.
3. 1 2 3  „*La Sierra de Montecillos no es muy elevada pero enamora*" (španjolski). Honduras is great. Pristupljeno 25. 03. 2019.

Vanjske veze
------------

* *La Sierra de Montecillos no es muy elevada pero enamora* ()
**Santa Rosa** je grad i općina od 102,860 stanovnika u argentinskoj provinciji La Pampa u kojoj je administrativni centar

Karakteristike
--------------

Santa Rosa se nalazi u centru zemlje, prostire se u srcu Pampe. udaljen 608 km jugozapadno od glavnog grada Buenos Airesa.

Historija
---------

Santa Rosa je osnovana u april 1892. na imanju pukovnika *Remigia Gila*, a njen osnivač bio upravitelj imanja *Tomas Mason* (otac njegove supruge).
To veliko imanje od 20,000 hektara razdjeljeno je korisnicima državnog kredita iz 1878. kojim je financirana kolonizacija pustih krajeva u vrijednosti od 400 pezosa za svakih 4,2 km obrađene zemlje.
Grad je nazvan po Rosi od Lime svetici zaštitnici argentinske nezavisnosti.

Prvi stanovnik još prije formalnog osnivanja bio francuski imigrant *León Safontás*, koji se naselio još 1889. pa je i on uzeo ponuđeni kredit. 
Nakon njega došli su i drugi imigranti privučeni tom ponudom, iz Španjolske, Francuske, Italije i drugih zemalja.

Grad se u prvim godinama postojanja zvao Santa Rosa Toaya, da se geografski označi, jer je naselje *Toay* već postojalo (danas je jedno od predgrađa).
Brzo se razvio kao centar ratarskog kraja u kom se uzgaja pšenica i lucerna za stočare na istoku provincije.
Zbog tog je 1900. dekretom postavljen za privremeni administrativni centar *Teritorija La Pampa*, to je konačno potvrđeno 1904.

Od 1958. je univerzitetski grad, tad je osnovan *Univerzitet La Pampa*.

Santa Rosa je danas moderan grad, administrativni, obrazovni, zdravstveni centar Pampe i jedan od najmlađih provincijskih centara Argentine.

Privreda i transport
--------------------

Santa Rosa je grad prehrambene industrije.
Cestama N°35 i N°5 povezan sa gradovima u Argentini, a uz to ima i *Aerodrom Santa Rosa* (IATA: **RSA**, ICAO: **SAZR**) 7 km sjeverno od centra grada.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Santa Rosa in Capital (La Pampa)*" (engleski). City Population. Pristupljeno 28.10.2023.
2. 1 2 3 4  „*Santa Rosa Argentina*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 29.10.2023.
3. 1 2 3 4 5 6  „*Historia de Santa Rosa*" (španjolski). Santa Rosa Municipio. Pristupljeno 28.10.2023.
4. ↑  „*Santa Rosa Airport*" (engleski). Skybrary. Pristupljeno 29.10.2023.

Vanjske veze
------------

***Santa Rosa (La Pampa)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Santa Rosa Municipio* ()
Ušće Željeznice u Jadransko more
**Željeznica** je rijeka u Crnoj Gori. Uliva se u Jadransko more kod Bara. Do 1878. bila granica između Austrije i Osmanskog carstva. Željeznica predstavlja i povijesnu, južnu granicu regije Dalmacije.

Po svojim osobinama ona spada u tzv. *primorčice*, rijeke kratkog toka koje izviru u podnožju krških planina, nesrazmjerno dužini svoga toka su bogate vodom koja dolazi uglavnom on poniranja vode kroz porozni krš u višim dijelovima planine ispod koje primorčice izviru, te izrazitim kolebanjima vodostaja za kišnog perioda. Ranije je Željeznica periodično plavila cijelo polje gdje je danas "Novi" Bar a to polje je bilo pod "barama", što je arhaizam za vodoplavne livade kraj same rijeke. Pretpostavlja se da i samo ime grada Bara pod kojim ga i Konstantin Porfirogenit i Pop Dukljanin spominju, potječe baš od vodoplavnih livada, koje su nekada dopirale sve do ispod Starog Bara.

***Željeznica (rijeka u Crnoj Gori)*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **vodotoku** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Uhuru Mujgaj Kenijata** (engl. ; Najrobi, 26. oktobar 1961) kenijski je političar i 4. predsednik Kenije. Pre toga je vršio više funkcija u kenijskoj vladi. Sin je bivšeg kenijskog predsednika, Džomoa Kenijate.

Biografija
----------

Rođen je kao sin Džomoa Kenijate, borca za slobodu Kenije i njenog prvog predsednika od 1964. do 1978. godine. Završio je Školu svete Marije u Najrobiju, nakon čega je studirao na Koledžu Emherst u SAD.

Godine 2001. ušao je u kenijsku vladu kao ministar za lokalnu vladu tokom mandata predsednika Danijela arap Moija. Uprkos neiskustvu u politici, Moi ga je favorizovao za svog naslednika. Kenijata je na predsedničke izbore 2002. izašao kao kandidat vladajuće Afričke nacionalne unije Kenije, ali je uveliko izgubio od vođe opozicije, Mvaija Kibakija. Na predsedničkim izborima 2007. je podržao Kibakija, nakon čega ga je ovaj uzeo u svoju vladu kao ministra za lokalnu vladu u januaru 2008, dok nije postavljen za zamenika predsednika vlade i ministra trgovine aprila 2008. kao deo dogovora u vladajućoj koaliciji. 

Kenijata je bio ministar finansija od 2009. do 2012, a u isto je vreme i dalje vršio funkciju zamenika predsednika vlade. 

Međunarodni krivični sud ga je optužio za počinjenje zločina protiv čovečnosti tokom nereda i nasilja koji su usledili nakon izbora 2007. u Keniji, nakon čega je dao ostavku na mesto ministra finansija 27. februara 2012. godine.

Pobedio je na predsedničkim izborima u martu 2013, nakon čega je postao novi predsednik Kenije. Na funkciju je stupio 9. aprila 2013. godine.

Privatni život
--------------

Uhuru Kenijata je u braku sa Margaret Gakuo Kenijata. S njom ima troje dece (Džomo, Džaba i Ngina). Po veroispovesti je katolik.

Izvori
------

1. ↑  „The six men accused of inciting Kenya's post-election violence". The Christian Science Monitor. 15. 12. 2010..
2. ↑  „Summary of 2013 Presidential Results Declared on 9/3/2013". IEBC. 3. 4. 2013.. Pristupljeno 20. 8. 2013.

Spoljašnje veze
---------------

***Uhuru Kenyatta*** na Wikimedijinoj ostavi

* Official website
* Uhuru Kenyatta Arhivirano 2013-03-17 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 308181015
* LCCN: no2014004323
* ISNI: 0000 0004 3350 3923
* GND: 1100754172
* SUDOC: 189875453

 |
**Alupka** (ukrajinski i ruski: *Алýпка*, krimskotatarski: *Alupka*) je ladanjski gradić u Republici Krim od 8520 stanovnika.

Geografija
----------

Alupka leži na jugoistoku krimskog poluotoka na obali Crnog mora, udaljena svega 17 km zapadno od slavne Jalte, pa je danas samo periferija tog grada. Odmah iznad grada steru se Krimske planine.

Historija
---------

Alupka je naselje Antičkih Grka, njeno ime na grčkom znači lisica (Alepu). Prvi put se spominje 960. za vrijeme vladavine bizantski car Romana II.

Sve do 1783. i ruske anaksije Krima, Alupka je bila malo tatarsko selo. Nakon aneksije mjestom je upravljao knez Potemkin koji je privukao bogate Ruse da tu izgrade ljetnikovce. Od svih njih najimpresivniji je onaj kneza Voroncova, koji je zapravo pravi dvorac.

Izvori
------

1. 1 2  „Ukaraine: Krym / Крим" (engleski). City population. Pristupljeno 20. 03. 2014.

Vanjske veze
------------

***Alupka*** na Wikimedijinoj ostavi

* alupkarada.org Arhivirano 2014-08-26 na Wayback Machine-u ()
**Gerpinnes** (valonski: *Djerpene*) je grad i općina od 12,735 stanovnika na jugu Belgije u valonskoj Provinciji Hainaut.

Geografske karakteristike
-------------------------

Postrojavanje čete za marš
Zamak Acoz
Gerpinnes se nalazi u Regiji Sambre-Meuse, udaljen 12 km jugoistočno od Charleroia.

Općina se sastoji od 7 sela; Gougnies, Les Flaches, Joncret, Acoz, Fromiée, Hymiée i Villers-Poterie i samog Gerpinnesa koji je centar.

Poznat je po procesiji -maršu dugom 30 km, u čast svoje svetice zaštitnice sv. Rolende, taj marš je 2012. uvršten na UNESCO-v Popis nematerijalne svjetske baštine u Evropi pod imenom Marševi u Regiji Sambre-Meuse.

Historija
---------

Od 10. vijeka do 1796. Gerpinnes je bio domena Namurskih grofova, ali je crkveno podpadao pod vlast Kneževine-biskupije Liège.
Ta dihotomija prestala je 1446. kad je podpao pod biskupiju Namur.

U 10. vijeku centar sela pomaknut je prema crkvi, koja je dotad bila drvena, a odtad od kamena, sa zvonikom i bedemom.
Gerpinnes je 1209. dobio gradska prava, pa je 1265. registrirano 62 građana, a 1830. - 1365.

U 13. vijeku izgrađena je velika natkrivena tržnica žitarica.
Prva škola otvorena je 1740. a željeznička pruga 1855.

U Gerpinnesu se iskopa željezna ruda, vapnenac, mramor i glina od rimskih vremena. Još 1937. radila su 6 kamenoloma, ali je 1961. njihov broj spao na 2, a 
danas ne radi nijedan.

U međuratnom periodu radio je i rudnik željezne rude i nešto staromodnih kovačnica, ali kako je bio udaljen od rudnika ugljena, metalurgija se nije razvila.

Još 1940. u gradu su još uvijek postojala tri veća industrijska poduzeća, danas je Gerpinnes trgovačko-uslužni centar poljoprivrednog kraja.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Belgium: Hainaut*" (engleski). City population. Pristupljeno 26.05.2022.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Gerpinnes, Un peu d’histoire*" (francuski). Gerpinnes. Arhivirano iz originala na datum 2022-05-26. Pristupljeno 26.05. 2022.
3. ↑  „*Les marches folkloriques de l'Entre-Sambre et Meuse*" (francuski). Gerpinnes. Arhivirano iz originala na datum 2022-05-26. Pristupljeno 26.05. 2022.
4. 1 2  „*Sidérurgie et industrie extractive*" (francuski). Gerpinnes. Arhivirano iz originala na datum 2022-05-26. Pristupljeno 26.05. 2022.

Vanjske veze
------------

***Gerpinnes*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gerpinnes* (službene stranice) ()
|  |
| --- |
|  |

**Giudicato Cagliari** (talijanski: *Giudicato di Cagliari*, sardinski: *Rennu de Calari*) je bio jedan od četiri velika srednjovjekovna guidicata Sardinije (nešto poput evropskih kneževina ili kraljevina), koji je egzistirao od početka 11. do kraja 13. vijeka. Giudicato Cagliari prostirao se po jugoistoku Sardinije, preko doline Campidano, a njegova prijestolnica bio je Cagliari.

Historija
---------

Giudicato Cagliari iznikao je iz bizantske administrativne jedinice, koja se osamostala nakon što su muslimani osvojili Siciliju 827. i tako onemogućili komunikaciju između Sardinije i Bizanta. Od sredine 9. do početka 11. vijeka, malo se zna o Cagliariju, ali se oko 1020. pojavljuje ime vladara (giudice) Torcotoria. Nakon njega pojavljuje se lokalna dinastija Lacon-Gunale, a prvi vladar iz te kuće bio je Mariano-Salusio (vladao prije 1058). Njega je naslijedio Orzocco-Torcotorio I (vladao od 1058. do 1089). Kasnije su se izmjenivali članovi dinastija Salusio i Torcotorio, sve dok su imali muških potomaka. Gotovo svo vrijeme bili su u sukobima sa susjednim guidicatima Logudoro, Arborea i Gallura.

Od sredine 12. vijeka u sardinijske poslove počela se miješati sve više Republika Pisa. Posljednji muški giudice Guglielmo I iz dinastije Salusio, nije imao muških potomaka već kćer Benedettu, koja ga je naslijedila kad je 1214. umro. Ona se udala za Lamberta Viscontija, vladara Giudicata Gallura koji je bio porijeklom iz Pise i njihov saveznik. Visconti je stoga vladao nad oba guidicata sve do svoje smrti 1225. godine. Nakon tog je Republika Pisa pojačala pritisak, uklonila sve pretendente na vlast i 1258. anektirala Giudicato Cagliari.

Izvori
------

1. ↑  „*Giudicato*" (talijanski). Treccani. Pristupljeno 2. 6. 2013.
2. 1 2  „*I giudicati come regni*" (talijanski). Regione Autonoma della Sardegna. Arhivirano iz originala na datum 2013-10-10. Pristupljeno 2. 6. 2013.

Vanjske veze
------------

* *I giudicati come regni* na portalu Sardegna cultura Arhivirano 2013-10-10 na Wayback Machine-u ()
**Ambilobe** je grad na sjeverozapadu Madagaskara od 14 425 stanovnika  u *Provinciji Antsiranana* i *Regiji Diana*, administrativni centar istoimenog *Distinkta Ambilobe*, koji se nalazi 135 km južno od provincijskog središta Antsiranane. *Ambilobe* je poznat kao rodni grad bivšeg malgaškog predsjednika Alberta Zafija (1993. -1996.).

Historija
---------

*Ambilobe* je bio historijska prijestolnica plemena Antankarana. Njihov posljednji kralj Tsimiaro III. razvlašten je tek 1982. Krajem 19. vijeka pored *Ambilobea* zbila se bitka između vojske Kraljevstva Antankarana i merinskog kralja Radame I. Većina antankaranskih vođa je izginula u toj bitci, njihovi grobovi nalaze se u pećinama *Rezervata prirode Ankarana*. Oni predstavljaju svetinje za lokalne stanovnike, koji vjeruju da će jednog dana uskrsnuti.
Početkom 20. vijeka pored *Ambilobea* kopalo se zlato, do dvije tone godišnje, - 
tad su izgrađene prve veće građevine u mjestu zgrade uprave, škola, bolnica.

Tipična ulica u Ambilobeu

Geografske i klimatske karakteristike
-------------------------------------

*Ambilobe* leži s desne strane rijeke Sjeverni Mahavavi, na početku njegove velike 
delte u Mozambički kanal, u centru plodne doline Mahavavi, dvadesetak kilometara od mora.
*Ambilobe* ima tropsku klimu - s prosječnom temperaturom od 30 °C.

Transport i privreda
--------------------

*Ambilobe* je udaljen 948 km od glavnog grada Antananarivo, s kojim je povezan nacionalnim cestama br. 7. i 4.

Grad ima i mali *Aerodrom Ambilobe* (IATA: AMB ICAO: FMNE) 
*Ambilobe* je grad u kome je većina aktivnosti vezana uz proizvodnju i preradu šećerne trske, pamuka i stočarstvo. Najveće poduzeće u gradu 
je šećerana SIRAMA s.a. (nekadašnji SOSUMO, Société Sucrière du MOSO). Većina stanovnika *Ambilobea* bavi se poljoprivredom i stočarstvom (između 35 % do 40 %), u industriji radi 13 %, u ribarstvu 10 % a u upravi i uslugama 2 % stanovnika.

Na udaljenosti od 30 km u pravcu sjevera nalazi se *Rezervat prirode Ankarana*, sa brojnim planinarskim stazama i pećinama.
Velika atrakcija su i slapovi na rijeci Sjeverni Mahavavi kod mjesta Amborondolo, udaljeni 30 km od centra.

Povezano
--------

* Popis gradova na Madagaskaru

Bilješke
--------

1. 1 2  2005 population estimates for cities in Madagascar, mongabay.com (pristupljeno: 24. 8. 2011.)
2. 1 2  Ambilobe na portalu Tout Madagascar (pristupljeno: 19. 9. 2011.) Arhivirano 2011-10-16 na Wayback Machine-u ()
3. ↑  „ILO census data". Cornell University. 2002. Pristupljeno 29.09. 2011.

Vanjske veze
------------

* Ambilobe na portalu Nord Madagascar ()
* Fotografija Ambilobea i *Sjevernog Mahavavija* na portalu panoramio Arhivirano 2016-10-17 na Wayback Machine-u

***Ambilobe*** na Wikimedijinoj ostavi
**Tory Foster** je izmišljeni lik iz nove verzije TV-serije *Battlestar Galactica*.

Fiktivna biografija
-------------------

Tory Foster je humanoidna Sajlonka koja je pripadala tzv. Posljednjih Pet, odnosno jednom od četiri modela koji su živjeli na "Zemlji", trinaestoj od kolonija nastalih od Kobola, na kojoj su se naselili humanoidni Sajlonci. Šest hiljada godina prije početka serije, ona i Galen Tyrol, također jedan od Posljednjih Pet, su imali ljubavnu vezu. Po uništenju "Zemlje" su Posljednjih Pet nastojali upozoriti čovječanstvo da svoja mehanička stvorenja koriste sa poštovanjem, ali ih je tamo zatekao Prvi ljudsko-sajlonski rat. John Cavil ih je na prevaru dao zarobiti, izbrisati im sjećanja i uvjeriti da su ljudska bića. U takvom ih stanju zatiče uništenje Dvanaest Kolonija, odnosno početak zbivanja u seriji.

Foster se kao lik pojavljuje u drugoj sezoni, kao profesionalna politička operativka i voditeljica izbornih kampanja koju Laura Roslin angažira kao zamjenu za poginulog Billyja Keikeyu. Vrlo brzo postaje osoba od izuzetnog povjerenja, te sudjeluje u lažiranju izbora na kojima je stvarno pobijedio Gaius Baltar. Usprkos razotkrivanja prevare, za nju nema zakonskih posljedica. Kao bliska suradnica Laure Roslin, igra važnu ulogu u evakuaciji sa Nove Caprice.

Foster kasnije zapada u neobjašnjivo loše raspoloženje, a što eskalira u finalu treće sezone kada zajedno sa Tyrolom, Andersom i pukovnikom Tighom otkrije svoju sajlonsku prirodu. Čini sve kako bi sakrila tu istinu, i u tu svrhu hladnokrvno likvidira Tyrolovu ljudsku suprugu Cally. U samom finalu serije je Tyrol, doznavši za ubistvo, razbješnjen zadavi a što dovodi do eskalacije završnog obračuna ljudi i Sajlonci.

Vanjske veze
------------
| Türk Telekom Arena |
| --- |
|  |
| Početak radova | 15. listopada 2011. |
| Vrijeme izgradnje | 30 mjeseci |
| Otvorenje | 30. svibnja 2007. |
| Procijenjeni troškovi gradnje | 160 milijuna eura |
| Natkrivena površina | 41.200 m² |
| Visina | 51 m |
| Širina | 180 m |
| Dužina | 220 m |
| Teren | 68 m x 105 m |
| Ugrađeni beton | 100.000 m³ stadion100.000 m³ garaža |
| Ugrađeni čelik | 20.000 t stadion16.000 t garaža |
| Betonska površina | 335.000 m² |
| Ukupni kapacitet | 52.652 |
| Sjedeća mjesta | 60.000 |
| Zakupljena mjesta | 2.200 |
| Mjesta u loži | 1.374 |
| Mjesta za invalidska kolica | 200 |
| Prodajna mjesta za karte | 176 |
| Dječji vrtići | 2 |
| Kiosci | 28 |
| Restorani | 1 à la carte i  2 za susrete navijača |
| Parkirališta | 2900 |
| Parkirališta za autobuse | 450 |

**Türkj Telekom Arena** je jedan od najmodernijih stadiona na svijetu smješten u Şişlinom dijelu Istanbula. Tvrtka Allianz je kupila pravo da stadion nosi njeno ime sljedećih 30 godina. Kada se igraju utakmice Lige prvaka stadion nosi ime **Aslantepe**, a za vrijeme Svjetskog prvenstva u nogometu, stadion će nositi ime **FIFA WM-Stadion Istanbul**, zbog zabrane FIFE da stadioni koriste imena nekog sponzora. 

Dva profesionalna nogometna kluba iz Istanbul se koriste ovim stadionom, Galatasaray i Turski od sezone 2010./11. Prije toga su oba kluba koristila ‘’Istanbul Olympia Stadion’’ (Istanbul Olimpijski stadion).

***Türk Telekom Arena*** na Wikimedijinoj ostavi
**Babonići** (*Babonegi*) su bili hrvatska vlastelinska porodica koja je prvopomenuta krajem 12. stoljeća. Njihovi posjedi su obuhvatali područje srednjovjekovne Slavonije i Bosne. U Bosni su posjedovali imanje oko rijeke Sane, a sjedište im je bilo u Blagaju (danas Blagaj Japra).

Prvi poznati član ove loze bio je je Stjepan I, sa početnim posjedima Babonića nalazili na desnoj obali Kupe, između današnjeg Karlovca i Siska. Najstariji im je posjed bila Vodica, prema kojoj su nazivani *vodičkim knezovima*. Nakon toga, glavno uporište im je bio grad Steničnjak (danas Sjeničak) prema kojem su dobili i oznaku *de Stenischnach*. Babonići su bili jedna od loza sa plemićkom titulom *nobiles ultra Gozd* (plemstvo sa suprotne strane Gvozda).

U 1241. Babonićima je kralj Bela IV dao bulu (uredbu) kojom ih je oslobodio plaćanja poreza i pravo izuzuzeća od banske vlasti. Pretpostavlja se a da je to bio uzvrat za pomoć kralju pri povlačenja pred Tatarima preko Zagreba do jadranske obale. Uspon ove porodice se javlja se krajem 13. stoljeća, u toku prijestolonasljednih borbi između zadnjeg Arpadovića, Andrije III. Mlečanina i Anžuvinaca, kada su Babonići iskoristili za njih povoljnu priliku da, uz knezove Bribirske, postanu najmoćnija vlastela.

U zenitu moći bili su za vladavine Stjepana IV. banom "čitave Slavonije", kada im posjedi obuhvataju područja od Kranjske do Vrbasa i od Save do Gvozda.

Knezovi Blagajski su bili jedan od ogranaka loze Babonića, nastao u 14. stoljeću. Naziv Blagajski (*de Blagay*) dobili su prema novom sjedištu u gradu Blagaju na Sani (danas Blagaj Japra). Njihov rodonačelnik je bio Dujam Babonić, za koga se zna da je bio sin Radoslava II Babonića i da je umro oko 1370.). Vladao je na područjima Dubice, Vodice i Sane. Taj posjed i pravo nasljedstva potvrdio ugarski kralj Ludovik I. Anžuvinski.

Tokom 15. stoljeća, knezovi Blagajski se uključuju ratove protiv Osmanlija, ali se nakon pustošenjima njihovih posjeda, na kraju 16. stoljeća, povlače u Kranjsku. Tamo se od 1582. godine ubrajaju u red kranjskih staleža.

Iz loze Babonića su bili slijedeći banovi:

* Stjepan II Babonić, primorski ban (1243.-1249.);
* Stjepan III (II), slavonski ban (1288.-1295.);
* Stjepan IV (III), slavonski ban (1299. 1310.-1316.);
* Radoslav I, slavonski ban (1287.-1293.).
* Ivan Babonić, slavonski ban (1316.-1323.) i hrvatski ban (1322.-1323.)

Posljednji poznati potomak Babonića bio je *grof Ludvig Blagajski*, koji je umro u Ljubljani 1898.).

Povezano
--------

* Stjepan Babonić
* Donji Kraji
* Knezovi Blagajski
**Mapocho** (španjolski: *Río Mapocho*) je rijeka na sjeveru Čilea duga 120 km, desna pritoka rijeke Maipo.

Hidrologija
-----------

Mapocho se formira u krajnjem istočnom kvartu Santiaga El Arrayán, sutokom rijeka San Francisco i Molina, koje izviru na obroncima planine Cerro El Plomo u Andama. Nakon tog protiče preko centra Santiaga u smjeru sjeveroistok- jugozapad i dijeli ga na dva dijela. Par kilometara ispod grada Talagante ima ušće u rijeku Maipo.

Zbog velike razlike u vodostaju (zima, ljeto), rijeka je često plavila. Zbog tog je između 1888. - 1891. kanalizirana i premošćena brojnim čeličnim mostovima.

Sliv rijeke zajedno sa pritokama velik je 4230 km² i proteže se po Metropolitanske regije Santiaga.

Izvori
------

1. 1 2 3   „Río Mapocho" (španjolski). Centrogeo. Pristupljeno 2.12. 2020.
2. 1 2   „Río Mapocho" (španjolski). EcuRed. Pristupljeno 2.12. 2020.
3. ↑   „Canalización del río Mapocho" (španjolski). Memoria Chilena. Pristupljeno 2.12. 2020.

Vanjske veze
------------

***Mapocho*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Río Mapocho* ()
**Legati** su, u doba kasne republike, bili senatori, koji su služili pod vojnim zapovednicima, i na čiju su preporuku bili naimenovani od Senata. Pompej i Cezar su naimenovali svoje legate, koji su imali propretorska ovlašćenja i često su praktikovali polunezavisnu komandu.

> Uloga legata se jasno razlikuje od uloge zapovednika; prvi moraju sve raditi u skladu sa pravilima, dok drugi moraju, bez ograničenja, odlučivati o sveobuhvatnoj strategiji.
> 
> 

 (Caesar, BCiv 3. 51).

> Jer je drugačija uloga legatova, a drugačija zapovjednikova; jedan sve radi po zapovjedi, a drugi može slobodno da odlučuje o najvažnijim poslovima.
> 
> 

 (prevod dr Ahmeda Tuzlića).

Avgust je razvio ovu ideju tako što je, postavio legata, senatora konzularnog ranga, koji je kasnije imao titulu **legatus Augusti propraetore**, da upravlja svakom provincijom za koju je bio odgovoran, osim Egipta, koji je imao konjičke oficire. Svakom legijom u provinciji upravljao je senator sa pretorskim ovlašćenjima (lat. *Legatus legionis*), koji je bio potčinjen namesniku.

U provincijama sa jednom legijom namesnik je komandovao i tom legijom, osim u Africi, gde je Gaj postavio posebnog legata, ostavljajući prokonzula za civilnu administraciju. Legati Augusti su retko držali više od dva starija zapovednika, uglavnom u trajanju od tri godine. Mnogi su svoje karijere zabeležili na spomenicima, međutim, tumačenje ovih zapisa je diskutabilno i ostaje sumnja u to da li su mnogi od njih bili sistematski pripremani za vojnu komandu, ili imali značajnije vojno iskustvo.

*Legatus Augusti propretore* su, takođe, određivali senatora sa posebnim zadatkom. Njega je postavljao vladar, napismeno, od II veka kao svog savetnika i pratioca (comes) u pohodima.
**Provincija José Ballivián** (španjolski: *Provincia de General José Ballivián Segurola*) je jedna od 8 provincija bolivijskog Departmana Beni.

Karakteristike
--------------

Provincija José Ballivián se prostire na površini od 40,765 km², na kojoj živi 94,610 stanovnika.

Ime je dobila po José Balliviánu, generalu i devetom predsjedniku Bolivije (1841.-1847.).
Provincija se nalazi na sjeveru zemlje u porječju Rijeke Beni na granici pampe i Amazonskih prašuma.

Administrativni centar provincije je grad Reyes koji ima 7,202 stanovnika.

Provincija je administrativno podjeljena na 4 općine to su;

* Reyes
* San Borja
* Santa Rosa de Yacuma
* Rurrenabaque

Izvori
------

1. 1 2  „*José Ballivián Province in Bolivia*" (engleski). City population. Pristupljeno 10.10.2023.
2. ↑  „*Reyes in José Ballivián (Beni)*" (engleski). City Population. Pristupljeno 10.10.2023.
3. ↑  „*Lista de municipalidades en Provincia de General José Ballivián Segurola*" (engleski). Municipio. Pristupljeno 10.10.2023.

Vanjske veze
------------

***José Ballivián (provincija)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Provincia Gral José Ballivián* (na portalu Educa) ()
***La valija*** (sh. *Kufer*) je argentinski igrani film snimljen 1971. godine u režiji Enriquea Carrerasa. Po žanru je mješavina drame i komedije, a predstavlja adaptaciju istoimenog teatarskog komada Julija Mauricija, koji je također napisao scenario. Protagonisti su muž i žena suočeni sa monotonijom bračnog života koja ih polako izjeda; njihove likove tumače Luis Sandrini i Malvina Pastorino koji su bili bračni par u stvarnom životu. Premijera filma se zbila za vrijeme vojne vlade, čija je cenzura odlučila intervenirati nezadovoljna završetkom koji je sugerirao razvod, tada zakonski nedozvoljen u katoličkoj Argentini; filmašima je sugerirano da snime novi kraj u kojima supružnici ostaju zajedno. Dok se originalna verzija prikazivala u Buenos Airesu, cenzurirana verzija se prikazivala u provinciji, a što je izazvalo skandal. Usprkos kontroverzi, *La valija* je sljedeće godine osvojila nacionalnu nagradu Srebrni kondor u posebnoj kategoriji filmske komedije.

Vanjske veze
------------

* *La valija* na sajtu IMDb
* *La Valija*, Cine Nacional.
**Operacija Šnicla od repe** (njem. *Rübenschnitzel*, Ribenšnicel) je bila vojna operacija Vermahta, uz pomoć četnika i drugih kvislinga, protiv partizana na tromeđi Bosne i Hercegovine, Crne Gore i Srbije.

Vođena je 28. avgusta do septembra 1944. godine, kao nastavak operacije Ribecal.

Pozadina
--------

> Jedan od čvornih zadataka Komande 2. oklopne armije i vojnoupravnog komandanta Jugoistoka jeste i taj da odmah sve četničke jedinice u Srbiji i Crnoj Gori dovedu u borbeni dodir sa crvenim snagama i da se staraju da se taj dodir održava. Na ovaj način ne dopustiti četnicima da sami dođu do inicijative, kako bi se, s obzirom na opštu situaciju, mogla okrenuti i protiv Nemačke. Odbijanje četnika da stupe u borbu protiv komunista smatrati kao opasan simptom i odmah o tome izvestiti.
> 
> – Naređenje komandanta Jugoistoka od 26. avgusta 1944. Komandi 2. oklopne armije za angažovanje četnika u Crnoj Gori i Srbiji za borbu protiv NOVJ

Ova operacija je zapravo produženje operacije »Ribecal« pod šifrom »Ribenšnicel«. Vođena je protiv jedinica 12. korpusa NOVJ i 6. ličke divizije, uz učešće 7. SS-brdske divizije »Princ Eugen«, 2. puka »Brandenburg«, delova 297. peš. divizije, 12. tenkovskog bataljona z.b.V. 696. bataljona Feldžandarmerije, 1. i 2. puka SDK i Muslimanske legije »fon Krempler«.

Tok operacije
-------------

Tokom poduhvata »Ribenšnicel« su 7. SS izviđački bataljon, 2. i 3. bataljon 13. SS puka i 3. bataljon 14. SS puka vodili borbe protiv 12. korpusa NOVJ na području Gacko — Čemerno, 1. bataljon 13. SS puka se nalazio u dodiru sa 6. ličkom divizijom na prostoriji Čelebić — Pljevlja, dok se 14. SS puk bez 3. bataljona nalazio oko Priboja. U isto vrijeme u Doboju se do 10. septembra nalazio 7. SS samohodni (jurišni) protivtenkovski divizion, dok su se neki djelovi 7. SS brdske dobrovoljačke divizije »Princ Eugen« (vjerovatno 7. SS poljski dopunski bataljon) nalazili na prostoriji Jajce — Bugojno.

Izvori
------

1. ↑  „IZVOD IZ RATNOG DNEVNIKA KOMANDE GRUPE ARMIJA »F« ZA PERIOD OD 1. JULA DO 31. DECEMBRA 1944. GODINE". Arhivirano iz originala na datum 2023-05-24. Pristupljeno 2023-05-24.
2. 1 2  NAREĐENJE KOMANDANTA JUGOISTOKA OD 26. AVGUSTA 1944. KOMANDI 2. OKLOPNE ARMIJE
3. ↑  „Archive copy". Arhivirano iz originala na datum 2023-05-25. Pristupljeno 2023-05-24.

Vidi još
--------

* Bitka za Srbiju 1944.
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **bitkama i ratovima** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Krunska kolonija** (engleski: *Crown colony*, ispočetka *Royal colony*) je bio naziv za teritorije pod izravnom jurisdikcijom engleskog, kasnije britanskog kralja, kojeg je zastupao guverner.

*Krunske kolonije* egzistirale su sve do 1981. kad su zakonom poznatim kao British Nationality Act postale **Britanske zavisne teritorije** (British Dependent Territory), taj naziv promjenjen je 2002. u Britanski prekomorski teritoriji.

Karakteristika
--------------

Britanci su Krunskim kolonijama uobičajeno proglašavali one zemlje i teritorije po kojima nisu imali dovoljno svojih naseljenika na koje bi se mogli osloniti, pa su na taj način htjeli zadržati apsolutnu kontrolu nad njima.
Neke od njih su zapravo bile samo pomorske ili vojničke baze, koje su trebale štititi pomorske puteve Britanskog Carstva.

Historija
---------

Prva Krunska kolonija bila je Virginia, današnja savezna američka država, ona je zapravo bila **Kraljevska kolonija**, nakon što je engleski kraljevski dvor preuzeo kontrolu nad *Kompanijom Virginia* (Virginia Company) 1624. iz tog modela su se kasnije razvile Krunske kolonije. 

Panorama luke Hamilton na Bermudima.

Do sredine 19. vijeka termin Krunska kolonija davao se samo onim zemljama koje su osvojene ratovima kao što je to bio Trinidad i Tobago ili Britanska Gvajana nakon tog se počeo primjenjivati na bilo koju koloniju širom svijeta.

Većina Krunskih kolonija dobile su nezavisnost u periodu od 1950-ih do 1970-ih, ostalih 14 postali su Britanski prekomorski teritoriji.

Tipovi Krunskih kolonija
------------------------

Od 1918. postojala su tri tipa Krunskih kolonija, sa različitim stupnjem autonomije;

* Prvi i najčešći tip Krunskih kolonija, bile su zemlje poput Gibraltara i Svete Helene u kojima je kraljev guverner imao apsolutnu vlast.
* Drugi tip Krunskih kolonija, bile su zemlje poput Cejlona i Straits Settlements (Utvrde po Malezijskom poluotoku; Singapur, Melaka, Penang i Dinding) u kojima su uz guvernera kolonijom upravljala vijeća sa članovima koje je postavljao britanski dvor.
* Treći tip Krunskih kolonija, bile su zemlje kao što je Malta, Cejlon, Britanska Kolumbija, Fidži i kolonije po Karibima (Jamajka, Bermudi ecc ), one su imale vijeća sa članovima koji su djelomično (ponekad i potpuno) izabrani od lokalnih stanovnika.

Povezano
--------

* Britansko Carstvo
* Britanski prekomorski teritoriji

Izvori
------

1. ↑  „*Crown Colony*" (engleski). Oxford University Press. Arhivirano iz originala na datum 2021-02-21. Pristupljeno 13. 05. 2012.
2. ↑  „*The British Overseas Territories*" (engleski). Britlink. Pristupljeno 13. 04. 2012.
3. 1 2 3 4 5  „*Historical Atlas of the British Empire*" (engleski). Atlas of the British Empire. Pristupljeno 13. 05. 2012.

Vanjske veze
------------

* Historical Atlas of the British Empire (na portalu Atlas of the British Empire) ()
*Za stilsku figuru, pogledajte Parabola (književnost)*
Parabola
Vrste konusnih presjeka (kružnica, elipsa, parabola i hiperbola)
**Parabola** (starogrč. *παραβολή*, poređenje) je kriva u ravni, koja može da se predstavi kao konusni presek stvoren presekom ravni sa pravim kružnim konusom, pri čemu je ravan paralelna sa izvodnicom konusa. 

Parabola se može definisati i kao geometrijsko mesto tačaka u ravni koje su jednako udaljene od tačke (fokusa) i date prave (direktrise).

U Dekartovim koordinatama, parabola sa osom paralelnom sa osom *y*, vrhom u (*h*, *k*), sa fokusom u (*h*, *k* + *p*) i direktrisom *y* = *k* - *p*, gde je *p* rastojanje od vrha do fokusa, opisuje se jednačinom:

{\displaystyle (x-h)^{2}=4p(y-k)\,}
a parabola sa osom paralelnom sa osom *x* jednačinom

{\displaystyle (y-k)^{2}=4p(x-h)\,}
Još opštije, parabola je kriva u Dekartovom koordinatnom sistemu definisana nesvodljivom jednačinom oblika

{\displaystyle Ax^{2}+Bxy+Cy^{2}+Dx+Ey+F=0\,}
gde je {\displaystyle B^{2}=4AC\,}, svi koeficijenti su realni brojevi, {\displaystyle A\not =0\,}, {\displaystyle C\not =0\,}, i gde postoji više od jednog rešenja koje definiše tačke parabole (x, y).

***Parabola*** na Wikimedijinoj ostavi
**Andrea Stramaccioni** (rođen 9. januara 1976.) je italijanski nogometni trener. Trenutno je trener Esteghlal FC iz Irana. Proslavio se kao trener ekipe Inter Milan, koju je preuzeo do kraja sezone 2011/12, nakon što na toj poziciji nisu uspjeli Gian Piero Gasperini i Claudio Ranieri. **Stramaccioni** je igračku karijeru započeo i završio u **Bologni** nakon ozbiljne povrede koljena koja ga je spriječila da napravi zapaženu karijeru.

Ipak ostao je u nogometu, i trenirao je omladinske selekcije klubova. Prvi veliki uspjeh je osvajanje omladinskog Scudetta s Romom, nakon čega je prešao u Inter i preuzeo konce omladinskog pogona u milanskom gigantu. 2012. godine osvaja NextGen seriju, svojevrsnu Ligu Prvaka za mlade u kojoj je njegov Inter pobjedio Ajax u finalu izvođenjem penala. 26. marta, dan nakon osvajanja tog turnira promovisan je u trenera prve momčadi.

Karijera
--------

### Igračka karijera

Po poziciji odbrambeni igrač, **Stramaccioni** je imao ne baš zapaženu karijeru koja je trajala svega godinu dana zbog ozbiljne ozljede koljena.

### Trenerska karijera

### Početak

Nakon završetka igračke karijere, Stramaccioni je odmah započeo trenersku karijeru, gdje je vodio niz amaterskih omladinskih selekcija, uključujući i rimski AZ Sport, te Romuleu.
Profesionalnu trenersku licencu dobio je 2003. godine.

#### Roma

2005. godine priključio se trenerskom timu omladinskog pogona Rome, gdje je osvojio Giovanissimi Nazionali 2007. godine i Allievi Nazionali 2010. 2009. godine je dobio UEFA A Licencu s kojom je mogao voditi nižerazredne klubove, kao i biti pomoćnik u dvije najjače divizije u Italiji Seriji A i Seriji B. Tada je upoznao Roberta Samadena, Interovog direktora omladinskog pogona koji će ga dvije godine kasnije priključiti nerazzurrima.

#### Inter

Nakon odlaska **Fulvija Pee**, koji je postao menadžer Sassuola, Samaden je pozvao Stramaccionija da preuzme Primaveru Intera, što je ovaj prihvatio. Interovu Primaveru je nakon preuzimanja prvog tima ostavio na prvoj poziciji u Italiji, te kao prvake Evrope, nakon 5-3 pobjede nad **Ajaxom** u finalu NextGen turnira 2011/12. Isti dan kad je osvojio tu titulu **Claudio Ranieri** je otpušten s mjesta trenera Intera, a Stramaccioni postavljen kao privremeno rješenje do kraja sezone. Obzirom da nema **UEFA Pro Licencu**, radiće zajedno s Giuseppe Baresijem.

Lični život
-----------

Stramaccioni je 2010. diplomirao na Pravnom fakultetu.

Priznanja
---------

### Trener

#### Inter Primavera

NextGen series: 2011-12

#### Romulea

Scudetto young amateurs: 1

#### Roma

Scudetto Giovanissimi: 1
Scudetto Allievi: 1

Linkovi
-------

* Profil na transfermarkt.co.uk
* Profil na inter.it Arhivirano 2013-01-31 na Wayback Machine-u
Vrste konusnih presjeka (kružnica, elipsa, parabola i hiperbola)
**Krug** u geometriji predstavlja dio ravnine; skup točaka omeđen kružnicom.

Neka je X proizvoljna tačka ravni kružnice k(Or) različita od O. Poluprava OX siječe kružnicu u tački C. Tačka X može imati jedan i samo jedan položaj u odnosu na kružnicu.

1. X=C tj X pripada kružnicu
2. OX<OC tj X je u kružnici
3. OX>OC tj X je van kružnici

a samim tim ravan je podijeljena na 3 skupa
kružnica k(O,r)
tačke koje su u kružnici
tačke koje su van kružnice
Kružnica je periferija (rub) kruga k(O,r)

Krug
Skup tačaka kružnice k(O,r) i leže u njoj tj uniju k(O,r)U U(O,r) nazivamo krug

Skup U(O,r) tačaka u kružnici nazivamo unutrašnja oblast- otvoreni krug, a V(O,r) vanjska oblast kruga

Kružni isječak
Presjek kruga i centralnog ugla nazivamo kružni isječak. 

Kružni isječak
Presjek kruga i poluravni naziva se kružni odsječak (segment). 

Isječak je omeđen lukom i poluprečnicima OA i OB. 
Dvije poluprave sa početkom u centru kruga određuju dva isječka.
Ako je centralni ugao ravan ugao onda je isječak polukružnica. 
Svaka prava određuje dvije poluravni, odnosno svaka čiji presjek sa krugom nije prazan skup ili nije tačka o
dređuje dva kružna odsječka. 
Polukrug je odsječak i isječak

Za krugovi koji imaju isti centar kažemo da su koncentrični.

Razlika kruga i njemu koncentričnog kruga nazivamo kružni prsten.

Presjek kružnog prstena i centralnog ugla je isječak kružnog prstena

  

U Dekartovom koordinatnom sistemu, krug sa centrom (*p*, *q*) i poluprečnikom *r* ima jednačinu

{\displaystyle \left(x-p\right)^{2}+\left(y-q\right)^{2}=r^{2}.}
Ako je krug sa centrom u koordinatnom početku, tj. (0, 0), onda ova jednačina glasi

{\displaystyle x^{2}+y^{2}=r^{2}.\,}
POVRSINA: 2 r π
Jedinični krug Krug je krug sa centrom u koordinatnom početku i poluprečnikom 1 

U polarnim koordinatama ona glasi:

{\displaystyle x=p+r\cdot cos(\phi )}  

{\displaystyle y=q+r\cdot sin(\phi )}.  

Jednačina nagiba kruga glasi

{\displaystyle y'=-{\frac {x}{y}}.}
Obim kruga i njegov poluprečnik su proporcionalnu.

Površina i kvadrat poluprečnika su propporcionalni. 

* Obim kružnice O= {\displaystyle 2\pi r.\,}
* Površina kruga P= {\displaystyle \pi r^{2}.\,}
*Za ostale upotrebe, v. Ivan Golac (razvrstavanje).*
**Ivan Golac** (Koprivnica, 15. lipnja 1950.) je poznati srbijanski nogometaš i trener, rođenjem iz Hrvatske. Igrao je na mjestu braniča. Najpoznatiji je kao igrač i trener beogradskog Partizana. 

U Ujedinjenom ga se Kraljevstvu pamti kao jednog od prvih inozemnih igrača koji je igrao na otoku. Igrao je za Southampton, s kojim je došao do završnice Liga kupa 1979. godine. Poslije je bio trenerom Dundee Uniteda s kojim je osvojio škotski kup 1994. godine.

Igračka karijera
----------------

Rodio se je u Koprivnici u Hrvatskoj. Otac mu je bio vojnik u Titovoj gardi. S 12 se je godina odselio u Beograd gdje je trenirao u pionirima i kadetima Partizana. Poslije je zaigrao u prvoj momčadi. Za Partizan je zaigrao 350 puta, osvojivši dva naslova prvaka, 1975./76. i 1977./78. godine. U tom je vremenu zaigrao je jednu i jedinu utakmicu za Jugoslaviju, protiv Alžira.

Izvori
------

1. ↑  Holley, Duncan; Chalk, Gary (2003). *In That Number – A post-war chronicle of Southampton FC*. Hagiology. str. 518. ISBN 0-9534474-3-X.
2. ↑  „Algeria - Yugoslavia 1-2". *Yugoslavia National Team List of Results 1970-1979*. RSSF. 24. veljače 1976.. Pristupljeno 18. kolovoza 2010.
**Nevşehir** čita se **Nevšehir**, je glavni grad istoimene provincije - Nevşehir u centralnoj Turskoj od 92 068 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Nevşehir* leži u unutrašnjosti Turske regije Centralna Anadolija. 
Grad se rasprostro na sjevernom kraju centralne anadolijske visoravni na nadmorskoj visini od 1 224 m u kraju koji je poznat od antike kao - Kapadokija.  
 
Grad je udaljen oko 290 km jugoistočno od Ankare.

Historija
---------

Postoje teorije da je *Nevşehir* možda bio starogrčka **Nyssa** iz Kapadokije (grčki: Νύσσα).

*Nevşehir* je uz Göreme poznat po neobičnim nakupinama vulkanskih stijena, u kojima su isklesana čitava naselja sa crkvama. Njih su izradili prognanici koji su taj zabačen i pust kraj, počeli koristiti kao utočište još od rimskih vremena. Njihov se broj povećao u 7. vijeku kad su na Kapadokiju nasrnuli perzijski Sasanidi (oko 604.) te nakon njih Rašidunski Kalifat (oko 647.)

Utvrda na brdu iznad grada potječe iz bizantskih vremena kad je grad bio na prvoj liniji fronta prema Rašidunskom Kalifatu.

Nakon Bitke kod Mancikerta - 1071. taj kraj okupirali su Turci Seldžuci. Pa je 1074. *Nevşehir* postao dio njihovog Rumskog sultanata. Nakon njega gradom je od 1328. vladala dinastija Karamanidi, a negdje od 1487. Osmansko Carstvo. 
Osmanlije su promjenile ime naselju u **Muşkara**, ono je pod njihovom upravom stagniralo i postalo beznačajno sve do 18. vijeka.

Današnji grad *Nevşehir* osnovao je veliki vezir - Damat İbrahim Paša, koji je bio i zet sultana Ahmeda III, on je pokazao veliki interes za to jer je bio rođen u Muşkari. Uskoro je dotad malo selo izraslo u dobro uređen grad sa mošejama, fontanama, medresama i hamamima. Tad mu je promjenjeno i ime iz *Muşkara* u *Nevşehir*, što zapravo znači *Novi grad*.

Vanjske veze
------------

* Službene stranice grada ()

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Chuquisaca** (španjolski: *Departamento de Chuquisaca*) je jedan od 9 Departmana Bolivije.

Karakteristike
--------------

Departman Chuquisaca se nalazi na jugoistoku zemlje, a prostire se po planinama Anda i po ravnici Gran Chaco, na prosječnoj 
nadmorskoj visini od 2,554 metara.

Sa zapada graniči sa Departmanom Potosí, sa sjevera sa Departmanom Cochabamba, sa istoka (i sjevera) sa 
Departmanom Santa Cruz i Paragvajem i sa juga sa Departmanom Tarija.

Departman ima površinu od 51,524 km² i 637,013 stanovnika.

Administrativni centar departmana je grad Sucre koji ima 237,480 stanovnika i koji je službeno glavni grad Bolivije.

Administrativna podjela
-----------------------

Departman je podjeljen na 10 provincija; Azurduy (25,636), Belisario Boeto (11,711), Hernando Siles (35,470), Luis Calvo (20,842), Nor Cinti (83,466), Oropeza (324,440),, Sud Cinti (27,235), Tomina (37,504), Yamparáez (27,956) i Zudañez (42,753).

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Chuquisaca Department in Bolivia*" (engleski). City population. Pristupljeno 18.09.2023.
2. ↑  „*Sucre in Oropeza (Chuquisaca)*" (engleski). City population. Pristupljeno 18.09.2023.

Vanjske veze
------------

***Chuquisaca (departman)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Goberno Autonomo Departamental de Chuquisaca* (službene stranice) ()

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**San Juan del Norte** (znan i kao **San Juan de Nicaragua** i **Greytown**) je općina i lučki grad od 2,634 na jugu Nikaragve u Departmanu Rio San Juan.

Geografske karakteristike
-------------------------

San Juan se nalazi na ušću Rijeke San Juan u Karipsko more, pored granice sa Kostarikom, udaljen 485 km od glavnog grada Managve.

Historija
---------

San Juan je od 1538. u španjolskim rukama, a ime je dobio po jednom od [[brodova ekspedicije koja je istraživala tok rijeke 
San Juan.

Za španjolske vladavine San Juan se izrastao u respektabilno trgovište, što mu je omogućilo da 1796. postane porto franco, sa istim privilegijama koje su u to vrijeme imale luke Omoa u Hondurasu i Santo Tomás de Castilla u Gvatemali.

Espanzija luke nije dugo potrajala jer su Miskiti sa Obale komaraca blokirali ušće rijeke San Juan, i tako blokirali luku. 
Kad se 1839. počelo raspravljati o ideji da se rijeka San Juan iskoristi za gradnju budećeg kanala do Pacifika, kralj Miskita, darovao je 
Velikoj Britaniji pravo na eksploataciju šuma na teritoriju općine, što je Britance dovelo u povoljan položaj da izgrade kanal.
On je ionako bio naklonjen Britancima, koji su mu pomagali da se odupre Španjolcima, pa je ime mjesta promjenio u **Greytown** u čast britanskog guvernera Jamajke Charlesa Graya.

I pored tog je Velika Britanija u januaru 1848. zauzela San Juan (odnosno Greytown), koji je pod njenom vladavinom zaista postao 
porto franco, grad sa nekoliko konzulata.

Nakon incidenta u kojem je američki brod Routh, kojim je putovao američki ministar Slon Bolrand, nehotice izazvao pogibiju jednog domoroca, nastao 
je kaos, kad je Bolrand odbio da se kapetan uhapsi. Razjareni domoroci ranili su ministra, zbog čeg je američka vlada zatražila visoku odštetu i 
to za 24 sata kao ultimatum.

Kako na ultimatum nije odgovoreno 13. jula 1854. fregata Cyane američke mornarice bombardirala je grad i 
razorila 80 kuća.

Luka se oporavila za vrijeme Kalifornijske zlatne groznice, jer su se tu putnici sa parobroda prekrcavali u manje brodiće i rijekom San Juan plovili do i preko Jezera Nikaragva, a nakon tog pješačili do luke San Juan del Sur na Pacifiku odakle su parobrodima nastavljali put za Kaliforniju

San Juan pretrpio je još jedno razaranje za građanskog rata 1983. kad je većina stanovnika pobjegla u Kostariku, a dio u Managvu, Granadu i Bluefields. 
Obnova grada započela je 1990. tad se u grad vratilo nešto porodica.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*San Juan de Nicaragua Municipality in Nicaragua*" (engleski). City population. Pristupljeno 26.4.2023.
2. ↑  „*Municipio de San Juan De Nicaragua*" (španjolski). MapaNicaragua. Pristupljeno 26.4.2023.
3. 1 2 3 4 5 6 7  „*San Juan del norte - Historia*" (španjolski). Nicatour. Arhivirano iz originala na datum 2023-04-28. Pristupljeno 26.4. 2023.
4. ↑  „*San Juan River*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 26.4. 2023.

Vanjske veze
------------

* *Municipio de San Juan del Norte* ()
**Liksuri** (grčki: Ληξούρι, ) je dugi po veličini grad na otoku Kefalonija, iz arhipelaga Jonski otoci na zapadu Grčke.

Grad leži na poluotoku Paliki na zapadu otoka, u Zaljevu Argostoli nasuprot najvećeg otočkog grada Argostolija.

Historija
---------

*Glavni članak: Kefalonija*
Liksuri je nastao u 16. st. kad su se naseljenici sa obližnjeg Paleokorija (Pali, Πάλη) počeli spuštati iz svog naselja u brdima na obalu Zaljeva Arostoli.
Najstariji zapis o naselju je pismo iz 1534. upućeno mletačkom senatu kojem se stanovnici Liksurija žale na neke stvari.

Biblioteka Jakovatios (ujedno i gradski muzej)
Oko 1800 Liksuri ima oko 5 000 stanovnika, gotovo je jednako velik kao Agrostoli na 
suprotnoj stani zaliva, sjedište je katoličkog biskupa, okružnog suda i zdravstvene 
uprave za otok.. U Liksuriju je 1836. osnovana Filharmonija i muzička škola Pali, na tradiciji Jonske muzičke škole. 
Prvi zabilježeni veći potres pogodio je Liksuri 3. januara 1867. , tad je porušeno 1.000 kuća – po drugom izvještaju samo dvanaest kuća ostalo je neoštećeno, a 200 ljudi je poginulo
Težak potres koji je pogodio Kefaloniju 23. januara 1867. srušio je sve stare građevine u Liksuriju, -tako da je današnji Liksuri novo naselje, podignuto nakon toga. Od 1990-tih počinje intezivni razvoj turizma, izgradnjom velikih hotela južno od grada uz plaže.

Plaža u Liksuriju

Infrastruktura, transport
-------------------------

Liksuri ima nekoliko osnovnih i srednjih škola i jednu višu, ekspozituru "Tehnološko edukacijskog instituta -TEI Jonskih otoka" sa dva odjela, postovna administracija i akustika. Od javnih institucija ima biblioteku s muzejom - Lakovatejos, i od 2003 kazalište.
Liksuri ima malu luku, sa redovnim brodskim linijama za; Argostoli (trajekt u sezoni vozi svaki sat) Patras i Kilini na Peloponezu.

Vanjske veze
------------

***Liksuri*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Lixourija Arhivirano 2009-03-08 na Wayback Machine-u ()
* GTP Travel Pages - Lixouri ()

Povezano
--------

Kefalonija