recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ostaci stupova
Ruševine Apameje
**Apameja** (arapski: أفاميا ili آفاميا, Afamia) je bivši rimski grad čije se dobro očuvane ruševine nalaze u današnjoij sjeverozapadnoj Siriji, okoli 55 km severozapadno od Hame, na desnoj obali Oronta.

Prije dolaska trupa Aleksandra Velikog u Siriju je bio poznat pod nazivom Farnaka. Aleksandar ga je preminovao u Pela u svom rodnom mjestu. Nakon njegove smrti je tim područjem zavladao njegov vojskovođa Seleuk I Nikator, osnivač Seleukidskog Carstva. On ga je po svojoj supruzi, perzijskoj princezi Apama|Apami, preimenovao u Apameja. Pod mnjegovom vlašću se grad brzo razvio u važan vojni garnizon, ali i ekonomsko središte. Grad je narastao na 120.000 stanovnika, a ekonomija se temeljila na brojnim ergelama od 30.000 konja, kao i objektima za dresuru 500 bojnih slonova.

Godine 64. pne. je za vrijeme trećeg mitridatskog rata Apameju zauzeo rimski vojskovođa Pompej i otada je bio pod vlašću rimske države. Riumljanima je služio i nastavio se razvijati kao važna vojna baza. Godine 115. je za vrijeme vladavine cara Trajana Apameju pogodio katastrofalan potres, a što je rimske careve sve do Marka Aurelija natjeralo da ulažu velika sredstva u njegovu obnovu. Ti su napori urodili plodom, pa je broj stanovnika narastao na pola miliona, a Apameja postala i važno kulturno središte, posebno značajno zbog razvitka neoplatonističke filozofske škole, odnosno miješanja Platonove filozofije sa orijentalnim elementima.

Apameja je svoj razvoj nastavila i pod Bizantom, postavši središte episkopije kao i provincije Syria Secunda. Godine 540. su taj dio Sirije napali Sasanidsko Carstvo|Perzijanci, te zauzeli Alep, Antiohiju a nakratko i Apameju. Godine 612. su Perzijanci ponovno zaujzeli grad. odakle su ih Bizantinci uspjeli otjerati 628. Njih su, međutim, otjerali arapski muslimani 636. nakon čega Apameja postepeno počinje gubiti na svom značenju. Godine 1106. su ga osvojioli križari pod Tankredom. Godine 1149. križare je protjerao Nuredin, te u središtu grada, na mjestu nekadašnje antičke akropole, podigao citadelu danas poznatu kao Qalaat al-Mudiq. Osam godina kasnije, novi potres je doveo do potpunog napuštanja grad. Kasnije je Apameja služila tek kao jedna od karavanskih stanica, a pod turskom vlašću i kao stanica na hadžiluk|hodočašću za Meku.

Vanjske veze
------------

***Apameja (Sirija)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Syria Gate Arhivirano 2010-11-30 na Wayback Machine-u
* Atlastours
* Visit Syria Arhivirano 2016-03-11 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 139775666
* LCCN: n2007015925
* NKC: ge1140164

 |
**Daniel Rafaelić** (Bitolj, 19. lipnja 1977.), hrvatski filmolog i egiptolog.

Biografija
----------

Rođen je 19. lipnja 1977. u Bitolju. Osnovnu i srednju školu završio je u Zagrebu, gdje je 1996. upisao studij povijesti na Filozofskom fakultetu. Diplomirao je 2002. s temom o amarnskome periodu u egipatskoj povijesti umjetnosti. Na istom fakultetu 2003. upisao je poslijediplomski studij hrvatske povijesti, a 2006. doktorski studij moderne i suvremene hrvatske povijesti. Od 2002. do 2010. radio je kao filmolog i arhivist u Hrvatskoj kinoteci pri Hrvatskom državnom arhivu, gdje je od 2007. do 2009. bio načelnik Odsjeka za zaštitu i restauraciju filmskog gradiva.

U svojem radu usmjeren je na istraživanje hrvatske i svjetske filmske povijesti te istraživanje filmskih arhiva s ciljem pronalaska zaboravljenih i izgubljenih filmskih zapisa iz Hrvatske. God. 2003. u bečkom Filmarchiv Austria (FAA) pronašao je *Život hrvatskog seljaka* (*Kroatisches Bauernleben*, 1942), kratkometražni film Oktavijana Miletića s prizorima iz života u Šestinama kraj Zagreba, a 2008. u Filmskom arhivu Saveznog arhiva u Berlinu pronašao je *Zagreb, glavni grad Hrvatske* (*Agram, die Hauptstadt Kroatiens*, 1944), kratkometražni dokumentarac istog autora s prizorima zagrebačkih povijesnih i kulturnih znamenitosti.

God. 2010. dobio je nagradu »Vjekoslav Majcen« Hrvatskog društva filmskih kritičara za doprinos istraživanju hrvatske filmske baštine, a 2016. plaketu Jugoslovenske kinoteke za dugogodišnju suradnju i doprinos filmskoj umjetnosti.

Sredinom veljače 2017. izabran je za vršitelja dužnosti ravnatelja Hrvatskog audiovizualnog centra. Sa tog je mjesta 12. veljače 2019. podnio ostavku, obrazloživši je odbijanjem hrvatskih filmskih djelatnika da prihvate njegove ideje o smanjenju sredstava za domaće filmove. 

  

Suradnik je na Akademiji dramske umjetnosti i Filozofskom fakultetu u Zagrebu.

Djela
-----

* *Kinematografija u NDH*, Zagreb 2013.

Vidi još
--------

* Hrvatski audiovizualni centar
* *Zagreb, glavni grad Hrvatske*

Izvori
------

1. 1 2 3  Šimac, Goran (16. veljače 2017). „Novi v.d. ravnatelj HAVC-a Daniel Rafaelić, autor knjige ‘Kinematografija u NDH’". TRIS. Pristupljeno 17. veljače 2017.
2. ↑  Rafaelić, Daniel (2004). „Filmološko istraživanje u bečkom filmskom arhivu 2004.". *Arhivski vjesnik* **47** (1): 173-176. Pristupljeno 17. 2. 2017.
3. ↑  Polimac, Nenad (10. lipnja 2008). „Pronađen Miletićev film iz '42.". *Jutarnji list*. Pristupljeno 17. veljače 2017.
4. ↑  „Zapaljiva filmska umetnost". Portal za kulturu jugoistočne Evrope SEEcult.org. 6. lipnja 2016. Pristupljeno 17. veljače 2017.
5. ↑  „Daniel Rafaelić imenovan vršiteljem dužnosti ravnatelja HAVC-a". Hrvatski audiovizualni centar. 16. veljače 2016. Pristupljeno 17. veljače 2017.
6. ↑  „Daniel Rafaelić zbog sukoba sa strukom podnio ostavku na mjesto ravnatelja HAVC-a: "Kolju se na najružnije načine"". dnevnik. hr. 12. II 2019.

Eksterni linkovi
----------------

* Paparella, S. »Tragači za zagubljenim blagom«, *Poslovni Exclusive*, izdanje *Poslovnog dnevnika*, Zagreb: Večernji list, lipanj 2014. 14–18
**Država Apure** (španjolski: *Estado Apure*) je jedna od 23 savezne države Venecuele, koja se nalazi na jugozapadu zemlje. 

Ime je dobila po istoimenoj Rijeci Apure.

Karakteristike
--------------

U državi živi 459,025 stanovnika na površini od 76,500 km², po tom je treća po veličini.
Apure se prostire po ravničarskom Llanosu.

Apure sa sjevera graniči sa saveznim državama Táchira, Barinas i Guárico uz rijeku Apure, sa istoka sa Državom Bolívar i Orinocom i sa juga i zapada sa Kolumbijom.

Privreda
--------

Apure je poznat po svojim **llanerosima** (venecuelanska varijanta kauboja), koji su bili ključni borci u venecuelanskom ratu za nezavisnost početkom 19. vijeka. Oni i danas rade kao najamni radnici na velikim rančevima kao čuvari stoke, Rančevi su bili (i ostali) pokretači lokalne ekonomije još od vremena prvih evropskih naselja. 
Iako i oni imaju problema jer je drenaža slaba, a redovne godišnje poplave dugotrajne i opsežne. Za razliku od tog u vrijeme dugotrajnih suša trava po savanama postaje praktički nejestiva, pa se brojna stada goveda moraju seliti na vlažna područja istočno od rijeke Orinoco.

Najveći grad - San Fernando de Apure je i administrativni centar, on je i centar mesne Industrije (konzerve).
Najznačajnija građevina u tom gradu je Palača Barbarito koju su na prijelazu u 20. vijek podigla braća Barbarito, imigranti iz Italije.

Nekoliko sezonskih cesta sa sjevera i zapada duboko presjeca državu, ali su prohodne samo za sušne sezone.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Apure*" (engleski). Encyclopedia Britannica. Pristupljeno 02. 10. 2017.
2. 1 2   „*Río Apure*" (španjolski). EcuRed. Pristupljeno 02. 10. 2017.

Vanjske veze
------------

***Apure*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gobernación del estado Apure* (`es`)
* *Apure* na portalu Encyclopedia Britannica (`en`)

| * p
* r
* u
Administrativna podjela Venezuele |
| --- |
| Savezne države | 
* Amazonas
* Anzoátegui
* Apure
* Aragua
* Barinas
* Bolívar
* Carabobo
* Cojedes
* Delta Amacuro
* Falcón
* Guárico
* Lara
* Mérida
* Miranda
* Monagas
* Nueva Esparta
* Portuguesa
* Sucre
* Táchira
* Trujillo
* Vargas
* Yaracuy
* Zulia

 |  |
| Teritoriji posebne uprave | 
* Savezni teritoriji
* Distrikt glavnog grada

 |
**Danijel Cerović** (6. septembar 1979) crnogorski je klasični gitarista. Profesor je gitare i kamerne muzike na Muzičkoj akademiji u Cetinju, Univerzitet Crne Gore.

Biografija
----------

Rođen je u Nikšiću, 6. septembra 1979. godine. Srednju muzičku školu završio je u Podgorici, a takođe i jednu godinu kao vanredan učenik u Muzičkoj školi „Josip Slavenski" u Beogradu. Godine 1997, kao sedamnaestogodišnjak, upisuje se na Fakultet muzičkih umetnosti u Beogradu, na odseku za gitaru u klasi prof. Vere Ogrizović. Magistarske studije upisuje 2002. godine na Muzičkoj akademiji Univerziteta Crne Gore na Cetinju, a već sledeće godine (2003) prvi put stupa u radni odnos na Muzičkoj akademiji na Cetinju kao saradnik u nastavi. Magistrirao je 2007. godine nakon uspešne odbrane magistarskog rada pod nazivom „Ključne sonate za gitaru u periodu između dva svjetska rata", a takođe, u sklopu završnog magistarskog ispita izveo je koncertni program sa delima Maura Đulijanija, Domenika Skarlatija i Manuela Marije Ponsea. Postdiplomske, dvogodišnje studije za gitaru završio je na Visokoj školi za muziku u Mastrihtu (Holandija) u klasi profesora Karla Markjonea. Tokom školovanja osvajao je značajne nagrade na republičkim, saveznim (SRJ) i međunarodnim takmičenjima za gitaru i kamernu muziku. Usavršavao se i na brojnim seminarima u zemlji i inostranstvu sa prestižnim umetnicima i pedagozima kao što su: Fabio Zanon (Brazil), Tilman Hopštok (Njemačka), Dušan Bogdanović (SAD) i Beto Davezak (Urugvaj).

Član je Crnogorskog dua gitara, zajedno sa virtuozom gitare Goranom Krivokapićem. Snimili su J. S. Bahove engleske svite za *Naksos rekords*. Ovaj svetski premijerni snimak dobio je pohvale od strane publike i muzičkih kritičara, kao što je *Klasik tudej*. Njihov debut sa radovima Karla Domenikonija, Astora Pjacole i Dušana Bogdanovića objavljen je 2013. godine.

U 2019/20, kao solista i član Crnogorskog dua gitara nastupiće na festivalima, koncertnim dvoranama u Aziji, Južnoj Americi, Evropi i Sjevernoj Americi, te snimiti dva nova cedea za izdavačku kuću *Naksos rekords*, jedan kao solista sa djelima baroknog kompozitora Silvijusa Leopolda Vajsa, a drugi sa muzikom Astora Pjacole kao član dua gitara sa Goranom Krivokapićem.

Spoljašnje veze
---------------

* Službeni veb-sajt
* Danijel Cerović na Bi-Bi-Si mjuzik
* Danijel Cerović — Dan McDaniel Management Arhivirano 2021-04-10 na Wayback Machine-u
* Sarajevo International Guitar Festival
* Danijel Cerovic plays Cinco Piezas by Astor Piazzolla
* Danijel Cerovic — Astor Piazzolla — Campero

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* MusicBrainz: 829974f2-c039-415c-9570-822bf94c40a4

 |
**Apure** (španjolski: *Río Apure*) je rijeka na zapadu Venecuele, duga 820 km, važna pritoka Orinoca i najveća rijeka savezne države Apure, po kojoj je ta država i dobila ime.

Karakteristike
--------------

Apure se formira u masivu Cordillera de Mérida u Državi Apure, sutokom rijeka Sarare i Uribante. Od izvora teče prema sjeveroistoku, a zatim prema istoku, kroz srce Llanosa, najznačajnijeg stočarskog kraja Venezuele. 
Protiče kroz grad San Fernando de Apure, prije ušća u Orinoco oko 17 km zapadno od grada Cabruta u Državi Guárico.

Rijeka Uribante izvire na planini Páramo del Batallón (3.912 m), najvišoj točki Države Táchira, u blizini grada Pregonero, u Andama. Ako se ona uračuna u glavni izvor, onda je Apure dug 1.095 km.

Sliv rijeke Apure koji iznosi 121.400 km², obuhvaća i mali dio kolumbijskog teritorija, to se odnosi na rijeku Sarare i njenu pritoku Oirá.

Većina pritoka prima sa sjevera, a najveće su Portuguesa, Guárico i Guanare.

Rijeka je plovna u dužini od oko 800 km uzvodno od ušća u Orinoco, i pored toga što na 177 km ima nekoliko brzaka.

Od 1957. kad je izgrađen autoput koja povezuje San Fernando de Apure s Calabozom i gusto naseljenim sjeverom drastično se smanjio transport po rijeci.

Apure često plavi za kišne sezone, tad se njegove vode razliju duž obje obale i poplave na hiljade km², naročito na jugu.
Za vrijeme tih poplava, njegove vode se često spoje sa onima od rijeke Arauce, koja teče paralelno. Tad se stvore dine duge i do 200 km, koje gotovo uvijek imaju oko 20 metara iznad razine vode, pa pastiri premještaju stoku na njih, jer može na njegovim rubovima pasti.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10   „*Río Apure*" (španjolski). EcuRed. Pristupljeno 02. 10. 2017.
2. 1 2 3 4 5  „*Apure River*" (engleski). Encyclopedia Britannica. Pristupljeno 02. 10. 2017.

Vanjske veze
------------

***Apure (rijeka)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Río Apure* na portalu EcuRed (`es`)
**Njena Visost Princeza Ani-Frid Reus, Kneginja od Plauena** (rođena **Ani-Frid Sjini Lingstad**, (*Anni-Frid Synni Lyngstad*), 15. novembra 1945. u Narviku, Norveška) je švedska pevačica, najpoznatija kao **Frida Lingštad**, jedna od članica čuvenog kvarteta ABBA.

Porodica
--------

Lingstad je rođena 15. novembra 1945. godine u Narviku, Norveška. Njena majka Sjini je imala samo devetnaest godina kada je rodila Fridu, kćerku nemačkog vojnika Alfreda Hasea, koji je tu boravio za vreme nemačke okupacije Norveške u Drugom svetskom ratu. Nakon završetka rata, Hase je napustio Norvešku

Dvogodišnja Frida se sa majkom i bakom po majčinoj strani preselila u Švedsku, plašeći se odmazde protiv onih koji su imali nešto sa Nemcima tokom okupacije. Ovo je moglo da podrazumeva ne samo uvrede već i odvajanje dece od roditelja i rodbine kao u slučaju mnoge dece rata. Njena majka je u Švedskoj 1947. umrla od bolesti. Fridu je odgajila njena baka Arntine Lyngstad ("Agny"). 1977. godine, časopis '*Bravo* je objavio njenu biografiju, a Frida je saznala da je njen otac živ. Upoznali su se te iste godine.

Brakovi
-------

3. aprila 1963. godine, 17-ogodišnja Frida se udala za muzičara Ragnara Frediksona. Imali su dvoje dece: Hansa Ragnara (rođen 26. januara 1963) i En Liz-Lot (25. februar 1967 — 13. januar 1998). Razišli su se ubrzo nakon rođenja njihove kćerke, a zvanično su se razveli 19. maja 1970. Tog istog dana, Fridina baka, Arntin, umrla je u 71. godini.

U maju 1969. godine, Frida je upoznala Benija Andersona, a par se ubrzo verio. Od 1971. su živeli zajedno, a venčali su se 6. oktobra 1978, kada je grupa ABBA bila najuspešnija. Ipak, razišli su se nakon tri godine braka, februara 1981, a razveli su se u novembru iste godine.

1982. se preselila iz Švedske u London. Za vreme perioda provedenog tamo, imala je mnogo ljubavnika, što se pretpostavlja da je posledica raskida sa Andersonom. Za zvezdu je to bio težak period. 1986. se preselila u Švajcarsku, gde i dalje živi.

26. avgusta 1992, se po treći put udala. Treći muž bio Nemac Hajnrih Ruco, princ Rojs od Plauena (24. maj 1950 - 29. oktobar 1999). Ovim brakom, postala je maćeha princezama Henrijeti i Paulini Rojs fon Plauen, Hajnrihovim ćerkama iz prvog braka. Princ je umro od bolesti 1999, a godinu dana pre toga, 13. januara 1998, Fridina kćerka Liz-Lot Kasper (rođena Fredrikson) poginula je u saobraćajnoj nesreći u SAD. Tokom svog braka sa princom Rojsom koji je bio školski drug švedskog kralja Karla XVI Gustafa, zbližila se sa švedskom kraljevskom porodicom i postala bliska prijateljica sa švedskom kraljicom Silvijom kojoj je nekad i bila posvećena pesma Dancing Queen.

Danas se Frida bavi humanitarnim radom.

Albumi
------

### Albumi na švedskom jeziku

* *Frida* (1971)
* *Frida ensam* (1975)
* *Djupa andetag* (1996)

### Albumi na engleskom jeziku

* *Something's Going On* (1982)
* *Shine* (1984)

Vanjske veze
------------

* Oficijelni sajt grupe ABBA

***Anni-Frid Lyngstad*** na Wikimedijinoj ostavi
**Atentat u Via Raselli** (ital. *Attentato di via Rasella*) je oružani napad koji su u Rimu 23. marta 1944. godine, za vrijeme njemačke okupacije u Drugom svjetskom ratu pripadnici italijanske komunističke paravojne formacije Grupa patriotske akcije (GAP) izveli na pripadnike njemačkih okupacijskih snaga. Napad je bio izveden bombom aktiviranom u trenutku kada su rimskom ulicom Via Rasella marširali pripadnici Policijske pukovnije "Bozen", sastavljene od bivših italijanskih državljana iz Južnog Tirola, nakon kapitulacije Italije anektiranog Trećem rajhu; nakon same eksplozije su GAP-ovi militanti na preživjele vojnike bacili nekoliko ručnih bombi. Od posljedica eksplozija je poginula 33 njemačkih vojnika i dvoje italijanskih civila; još četvoro italijanskih civila je poginulo od vatre koje su nakon eksplozije otvorili preživjeli njemački vojnici. Atentat u Via Raselli je predstavljao najspektakularniju akciju takve vrste koje je ijedan pokret otpora izveo u Zapadnoj Evropi. Danas je, međutim, najpoznatiji po tome što je izazvao krvavu odmazdu njemačkih vlasti kroz Ardeatinski masakr u kome je nekoliko dana kasnije likvidirano 335 zatvorenika. Iako su sudionici akcije neposredno nakon rata slavljeni kao heroji, ona je sa vremenom postala predmetom kontroverzi, odnosno tvrdnji, prije svega iz desno orijentiranih krugova, koje je tumače kao terorizam ili čin koji nije imao nikakvih opipljivih vojničkih opravdanja i samo izazvao nepotrebno krvoproliće.

Vanjske veze
------------

* *Morte a Roma - La strage delle Fosse Ardeatine Arhivirano 2015-02-27 na Wayback Machine-u*, *La Storia siamo noi*, ampio documentario storico sui fatti del marzo 1944.
* Scheda *Via Rasella, Roma, 23 marzo 1944*, in: *Atlante delle Stragi Naziste e Fasciste in Italia*.
Antigonova kovanica
**Antigon II Matatija**, također poznat i kao **Antigon Hasmonejac** (? - 37. pne.) bio je posljednji vladar Judeje iz hasmonejske dinastije. Bio je sin kralja Aristobula II, svrgnutog od strane Rimljana kako bi se na njegovo mjesto kao klijentski vladar postavio Hirkan II.

Antigon je za vrijeme velikog rimsko-partskog rata godine 40. pne. došao u Judeju zajedno s partskom vojskom pod Barzafarnom. Parti su zauzeli Jeruzalem, gdje se Antigon proglasio kraljem i svome stricu Hirkanu odrezao uši te ga prognao u Babilon. Međutim, samo tri godine kasnije se pro-rimski vođa Herod Veliki vratio u Judeju te svrgnuo i zarobio Antigona. Poslije ga je predao Marku Antoniju, koji ga je dao pogubiti odsijecanjem glave. Plutarh bilježi da je to bio prvi slučaj da se u to vrijeme takva kazna primjenjuje nad nekim kraljem.


|
|  |
| Antigon II Matatija **Hasmonejska dinastija** **Umro/la:** 37. pne. |
| Prethodi:**Hirkan II** | **Kralj Judeje**40. pne. – 37. pne. | Slijedi:**Herod I** |
| **Vrhovni svećenik Jeruzalema**40. pne. – 37. pne. | Slijedi:**Ananel** |
**August Kundt** (Schwerin, 18. studenog 1839. – Israelsdorf, 21. svibnja 1894.), njemački fizičar. Doktorirao (1864.) na Sveučilištu u Berlinu, bio profesor u Zürichu, Würzburgu, Strasbourgu i Berlinu. Najvažniji su mu radovi iz akustike i znanosti o toplini. Izumio način kako se s pomoću figura (Kundtove figure) što ih načini prašina ili fina piljevina u zatvorenoj staklenoj cijevi (Kundtova cijev), kada se na nju prenesu zvučni titraji, može odrediti brzina širenja zvuka u čvrstim tijelima i plinovima, kao i specifični toplinski kapacitet plinova. Određivao specifične toplinske kapacitete plinova, dokazao da su živine pare jednoatomne, ispitivao polarizaciju svjetlosti u feromagnetičnim materijalima (Kundtov učinak ili Kundtov efekt) i drugo.

Kundtova cijev
--------------

*Glavni članak: Kundtova cijev*
Crtež iz Kundtova originalnog djela iz 1866. *Annalen der Physik*, pokazujući Kundtovu cijev (slike 6 i 7 na vrhu) i uzorci sitne prašine (slike 1, 2, 3, 4).
Akustične stojne valove koje proizvodimo kod svih muzičkih instrumenata možemo učiniti vidljivim pomoću Kundtove cijevi. To je staklena cijev zatvorena na objema krajevima čepovima, a na jednom čepu je pričvršćen stakleni štap. Ako stakleni štap trljamo mokrom krpom, nastat će longitudinalno titranje štapa pa ćemo čuti visoki ton. Ti se valovi prenose na zrak ili na neki drugi plin u cijevi i nastaje stojni val zbog refleksije (odbijanja zvučnih valova) na gornjem čepu. Pri tom razmak čepova mora biti takav da uz gornji čep nastaje čvor, a uz donji, na kojem je pričvršćen štap. Stavimo li u cijev sitnu prašinu, ona će se skupljati u čvorovima, a u trbusima razrijediti. Kako je razmak između čvorova pola valne duljine *λ/2*, lako možemo izračunati frekvenciju *f* zvuka koga proizvodi stakleni štap, i to prema izrazu:

{\displaystyle v=f\cdot \lambda }
gdje je: *v* - brzina zvuka u plinu koji je u cijevi, a*f* - frekvencija. 

Želimo li izračunati brzinu zvuka u nekom plinu, stavimo ga u tu cijev umjesto zraka. Frekvencija staklenog štapa je ista kao i prije, samo je valna duljina u plinu druga. Poznajemo li brzinu zvuka u zraku, i izmjerimo valnu duljinu u zraku i plinu, onda se brzina zvuka u plinu izračuna iz razmjera: 

{\displaystyle {\frac {v}{v\_{1}}}={\frac {\lambda }{\lambda \_{1}}}}

Izvori
------

1. ↑   **Kundt, August**,  "Hrvatska enciklopedija", Leksikografski zavod Miroslav Krleža, www.enciklopedija.hr, 2016.
2. ↑   Velimir Kruz: "Tehnička fizika za tehničke škole", "Školska knjiga" Zagreb, 1969.
Rimska kovanica s likom cara Dioklecijana i titulom *Augustus*
**Augustus** je latinska riječ koja znači "veličanstveni" ili "uzvišeni", a koja se koristila kao jedna od titula za rimske careve. Prvi ju je koristio Oktavijan nakon što je godine 27. pne. dobio titulu *princeps* i time formalno dotadašnju Republiku pretvorio u Carstvo. Oktavijan je inzistirao upravo na toj tituli, odbivši prijedlog Senata da ga se preimenuje u Romula, a nakon te odluke ga se zvalo isključivo Cezarom Augustom, a ne više Oktavijanom. Iako su tu titulu koristili i kasniji carevi, tek ju je Dioklecijan pred kraj 3. vijeka počeo koristiti kao dio svoje službene titule. Njen grčki ekvivalent, korišten u istočnom dijelu Carstva, bio je *sebastos* i, rjeđe, *augoustos*.

Za razliku od nekih ranijih rimskih carskih titula kao što su *Caesar*, *imperator* ili *princeps*, august nije poslužila kao osnova za titule u kasnijem periodu. Umjesto toga se uvriježila tek kao popularno muško ime, odnosno naziv za VIII mjesec u kalendarskoj godini.

Izvori
------
**Amstrad CPC** (*Colour Personal Computer*) je serija 8-bitnih kućnih računala koje je proizvodila tvrtka Amstrad od 1984. do 1990.

Amstrad CPC 464
Amstrad CPC 6128
Serija se sastojala od šest modela: CPC464, CPC664 i CPC6128 te manje uspješni 464plus, 6128plus, i igraća konzola GX4000. Cijela serija se temeljila na procesoru Zilog Z80 na 4 MHz, s ugrađenom memorijom od 64 do 128 KB RAM-a (ovisno o modelu), te ugrađenim uređajima vanjske memorije: kazetofon (brzine 1000-2000 bauda) ili disketni pogon 3" (opet ovisno o modelu). Prodavani su s monokromatskim ili monitorom u boji. Grafičke mogućnosti su se kretale u tri načina razlučivosti: 160×200 piksela u 16 boja ("Mode 0", 20 stupčani tekst), 320×200 piksela u 4 boje ("Mode 1", 40 stupčani tekst), i 640×200 piksela u 2 boje ("Mode 2", 80 stupčani tekst). Hardver CPC serije je omogućavao maksimalno 27 boja, a plus serije 4096 boja. Zvuk je proizvodio tada popularni čip General Instrument AY-3-8912, u tri kanala i osam oktava, kroz zvučnik ugrađen u kućište ili kroz 3,5 mm stereo priključak za slušalice. Svi su bili opremljeni operativnim sustavom AMSDOS, te Locomotive BASIC-om (1.0 ili 1.1), te sustavom CP/M (2.2 ili 3.0). 

U Njemačkoj, Austriji i Švicarskoj su prodavani pod imenom *Schneider*.

Modeli
------

* **CPC 464** (1984.): 64 kB RAM, ugrađen kazetofon
* **CPC 664** (1985.): 64 kB RAM, ugrađen disketni pogon
* **CPC 6128** (1985.): 128 kB RAM, ugrađen disketni pogon
* **464 plus** (1990.): 64 kB RAM, ugrađeni kazetofon i catridge port, paleta od 4096 boja, hardverski sprajtovi i skroliranje
* **6128 plus** (1990.): 128 kB RAM, ugrađeni disketni pogon i catridge port, paleta od 4096 boja, hardverski sprajtovi i skroliranje

(navedene samo razlike u odnosu na cijelu seriju)

| Kompjuteri 8-bit | Atari 130XE | CPC 464 | CPC 6128 | Commodore 64 | Commodore 128 | ZX Spectrum |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Količina memorije** | 128 kilobajta | 64 kilobajta | 128 kilobajta | 64 kilobajta | 128 kilobajta | 48 kilobajta |
| **dodaci** | Ništa | Ništa | crnobeli monitor | Ništa | Ništa | Ništa |
| **Cena u Nemačkoj XII 1987** | 295 DM | 295 DM | 798 DM | 295 DM | 598 DM | 295 DM |

***Amstrad CPC*** na Wikimedijinoj ostavi
Koordinate: 41° 24′ 03" SGŠ, 21° 57′ 18" IGD

**Brušani** (mak. *Брушани*) su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Brušani su naselje u okviru opštine Kavadarci.

Zbog položaja na veštačkom Tikveškom jezeru Brušani su poslednjih godina postali važno izletište i vikend naselje Kavadarčana.

Prirodni uslovi
---------------

Brušani su smešteni u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 10 kilometara jugozapadno.

Naselje Brušani se nalazi u istorijskoj oblasti Vitačevo. Selo je u južnom delu Tikveške kotline, sa desne strane Crne reke, koja je u ovom delu izgradnjom brane pretvorena u veštačko Tikveško jezero. Jugoistočno od naselja uzdiže se bregovito područje Vitačevo. Naselje je položeno na približno 280 metara nadmorske visine. 

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Brušani su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 2 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.Kavadarci.gov.mk Zvanična stranica opštine Kavadarci Arhivirano 2021-11-28 na Wayback Machine-u

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Kavadarci |
| --- |
| **Kavadarci** • 
Begnište •
Bojančište •
Bohulja •
Brušani •
Bunarče •
Vataša •
Vozarci •
Galište •
Garnikovo •
Glišić •
Gornja Bošava •
Grbovec •
Dabnište •
Dobrotino •
Donja Bošava •
Dragoželj •
Dradnja •
Drenovo •
Kesendre •
Klinovo •
Konopište •
Košani •
Krnjevo •
Kumaničevo •
Majden •
Marena •
Mrežičko •
Pravednik •
Radnja •
Rajec •
Resava •
Rožden •
Ružanovo •
Sopot •
Stragovo •
Fariš •
Čemersko •
Šeškovo •
Šivec |  |
Za ostala značenja, v. Anastasija (razvrstavanje).

Potraži pojam ***Anastasija*** u W(j)ečniku, slobodnom r(j)ečniku.

**Anastasija** (ili ***Anastazija***; od grčkog *Anastasía* (Ἀναστασία)) je žensko ime grčkog porekla. Potiče od grčke reči *anástasis* (ἀνάστασις), u značenju „vaskrsnuće".

U zemljama hrišćanske tradicije se davalo detetu koje je rođeno uoči ili oko uskrsa. Muški oblik je **Anastasije** (ili ***Anastazije***) i oba imena su kalendarska.

Izvedena imena
--------------

Od ovih imena izvedena su imena Anastas, Asja, Nasta, Nastas, Nastasija, Nastasije, Nasto, Naca, Staso i Stasa.

Popularnost
-----------

U Srbiji je ovo ime u periodu od 2003. do 2005. bilo na šesnaestom mestu po popularnosti, a u Belorusiji čak na drugom, 2005. godine. U južnoj Australiji je 2003. bilo na 679. mestu, ali već naredne godine na 2.113. U Sloveniji je 2007. bilo na 352. mestu.

Spoljašnje veze
---------------

* Think Baby Names: Anastasija Arhivirano 2017-03-29 na Wayback Machine-u
**Anapest** je metrička stopa koja se pojavljuje u grčkoj i rimskoj književnosti, a sastoji se od dva kratka i jednog dugog sloga, odnosno od dva nenaglašena sloga kojima sledi jedan naglašeni (ᴗ ᴗ ‒ npr. u vidu akcenatske celine u sintagmi: "ako dâš"). Kako ima oblik obrnutog daktila, ponekad se zove i **antidaktil**. U anapestu dva kratka sloga mogu se zameniti jednim dugim, a dugi slog može se razložiti na dva kratka. Anapest je prvobitno bio ritam koračnica i ratničkih pesama. Stoga je našao široku upotrebu u antičkoj drami, a posebno u parodi, tj. ulaznoj pesni hora, gde se pojavljuje u obliku skupina anapestičkih dimetara (tj. stihova koji sadrže po dve anapestičke stope) i završava se jednim katalektičkim stihom. U dimetrima obično nakon svake stope sledi dijareza. U grčkoj tragediji ove ulazne pesme najčešće se ne pevaju, nego se skandiraju. I u tragediji se pojavljuju pevani (tj. lirski) anapesti, s većom metričkom slobodom, ali uglavnom u monodijama i u dijalozima gde glumac svoje stihove peva (a ne izgovara). Ovi lirski anapesti razlikuju se od onih korišćenih za marš i koračanje po tome što nemaju dijarezu između dve stope i po čestom stezanju kratkih i razlaganju dugih slogova. U grčkoj komediji, Aristofan upotrebljava anapeste u obliku anapestičkog katalektičkog tetrametra, tj. četiri anapestičke stope, pri čemu poslednja ima shemu: ᴗ ᴗ ‒ ‒ ˄. Anapestički katalektički dimetar obično se zove "paremijskim", što je naziv koji sugerira da su u tom metru često sastavljane poslovice (grčki: *paroimia*).
Ovo je članak o mitološkoj ličnosti.  Za ostala značenja, v. Antej (razvrstavanje).
Heraklo i Antej, krater sa crvenim figurama koje je izradio Eufronije, 515–510. pne. Louvre (G 103)
**Antaej** ((Ἀνταίος; Antaois; latinski: ) je ličnost iz grčke i berberske mitologije, odnosno polu-div, sin boga Posejdona i Gaje, čija je supruga bila Tinjis. Antej je imao kćer po imenu Alkeida ili Barka. 

Prema grčkim legendama imao je običaj napadati putnike, izazivati ih na dvoboj i ubijati, kako bi od njihovih lubanja sagradio hram svom ocu Posejdonu. Izvor njegove snage je bila vezanost uz zemlju, odnosno svoju majku. Kada bi se digao u zrak, bio je slab kao i ostali ljudi. Heraklo je to iskoristio kako bi ga porazio.

Literatura
----------

* Smith, William; *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, London (1873). "Antaeus" 1.
* Šablon:1911
*

Vanjske veze
------------

* 

* Wikimedia Commons ima još multimedijalnih datoteka vezanih za: ***Antej***
* The Theoi Project, "ANTAIOS"
**Antef VII** (ili **Nebkheperre Intef**) bio je egipatski kralj iz Sedamnaeste dinastije, koji je vladao za vrijeme Drugog prijelaznog perioda, odnosno u doba kada je Egiptom istovremeno vladalo nekoliko kraljeva. Poznat je kao brat i nasljednik Antefa VI, odnosno sin Sekhemre Shedtawyja Sobekemsafa I. Antef VII je jedan od bolje poznatih faraona svoje dinastije, zahvaljujući tome što je obnovio niz oštećenih hramova u Gornjem Egiptu, kao i sagradio novi hram u Gebel Antefzu.

Vladao je iz Tebe, te bio sahranjen u grobnici na lokaciji Dra' Abu el-Naga'. Grob, iznad koga se nalazila piramida visine 11-13 m, je pronašao tim njemačkih arheologa na čelu Danielom Polzom 2001.

Literatura
----------

* Kim Ryholt: *The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period c.1800-1550 B.C.* by Museum Tuscalanum Press. ISBN 87-7289-421-0, 394-95 File 17/2 (list of sources)

Vanjske veze
------------

* Članak o iskopavanju groba (na njemačkom) Arhivirano 2005-09-30 na Wayback Machine-u
* Digital Egypt link

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi:**Antef VI** | **Faraon Egipta**Sedamnanesta dinastija | Slijedi:**Intef VIII** |
**Bruck an der Leitha** (doslovno prevedeno **Most na Leithi**) je grad na sjeveroistoku Austrije od 7,705 stanovnika.

Bruck an der Leitha je administrativni centar Okruga Bruck an der Leitha.

Geografske karakteristike
-------------------------

Bruck an der Leitha leži u Donjoj Austriji u Bečkoj kotlini, duž rijeke Leitha, udaljen četrdesetak km jugoistočno od Beča.

Historija
---------

Bruck an der Leitha je izgrađen u 13. vijeku, kao plansko naselje sa ortogonalnim rasporedom ulica, iz tog doba još ima vidljive fragmente gradskih bedema. 
Iako je bio utvrđen nikad nije igrao nikakvu ulogu u ratovima, jer se njegova posada predala bez borbi, tako da je ostao pošteđen i za osmanskih napada na Beč 1529. i 1683.

Znamenitosti
------------

Najveće znamenitosti grada su barokna parohijska crkva, podignuta između 1696. - 1702. kapela iz nekadašnje bolnice iz 1762. renesansna gradska vijećnica i palača okružnog suda s kraja 16. vijeka i *Dvorac Prugg* (prvi put dokumentiran 1242.) restauriran u baroknom stilu 1706. od strane Hildebrandta.

Privreda
--------

Najviše stanovnika radi u uslužnom sektoru (1991. oko 67%) ali ima i nešto industrije, tvornicu hrane za kućne ljubimce, uljaru, tvornicu kablova i školskog pribora.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Austria: Niederösterreich" (engleski). City population. Pristupljeno 22. 01. 2016.
2. 1 2 3  „*Bruck an der Leitha*" (engleski). Austria-Forum. Pristupljeno 22. 01. 2016.

Vanjske veze
------------

***Bruck an der Leitha*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Bruck an der Leithaa* (`de`)
*Za ostala značenja, v. Anasazi (razvrstavanje).*
Cliff Palace, Nacionalni park Mesa Verde
White House Ruins, Nacionalni spomenik Canyon de Chelly
**Drevni Pueblo narodi** ili **Predački Pueblo narodi** je naziv koji se koristi za indijanske kulture koje su postojale u području SAD poznatom kao Four Corners, a koje se sastoji od juga države Utah, sjevera države Arizona, sjeverozapada države New Mexico i juga države Colorado. Za njihove pripadnike je karakteristično da su živjeli u građevinama koje su se zvale pueblo (mn. pueblos), sagrađenim tako da se u njih uz pomoć ljestava može lako popeti za vrijeme neprijateljskih napada. Arheolozi za te drevne grupe koriste izraz **Anasazi**, iako on nije popularan među suvremenim Pueblo narodima. Riječ *Anaasází* je navajo riječ za "Drevni" ili "Drevni neprijatelj".
Arheolozi se danas spore kada se razvila ta zasebna kultura. Trenutni konsenzus, temeljen na terminologiji koju koristi Klasifikacija Pecos, navodi da je nastala oko 12. vijeka pne. tokom periodu za koga arheolozi koriste izraz Rana era tvoraca košara II. Od početka prvih arheoloških istraživanja, pretpostavlja se da su drevni stanovnici Puebloa bili preci današnjih Pueblo naroda. Te su tvrdnje također temeljene i u tradiciji današnjih Pueblo naroda.

Izvori
------

1. ↑  Roberts 12
2. 1 2  Hewit, "Puebloan Culture" Arhivirano 2010-07-09 na Wayback Machine-u, University of Northern Colorado

Vanjske veze
------------

***Anasazi*** na Wikimedijinoj ostavi

* Bandelier National Monument Virtual Museum Exhibit and Lesson Plans, from National Park Service
* Chaco Culture National Historic Park Virtual Museum Exhibit, from National Park Service
* People of the Colorado Plateau Arhivirano 2015-08-28 na Wayback Machine-u
* An Early Population Explosion on the Colorado Plateau Arhivirano 2006-12-05 na Wayback Machine-u
* The People of the Mountains, Mesas and Grasslands
* Cliff Palace of the Anasazi Photo Arhivirano 2009-10-06 na Wayback Machine-u
* 1054 Supernova Petrograph Arhivirano 2013-01-11 na Wayback Machine-u
* The Chaco Meridian
* Life Lists at SmithsonianMag.com: Mesa Verde
**Hemming Andreas Carlgren** (rođen 8. jula, 1958.) je švedski političar Partije centra i ministar za životnu sredinu u švedskoj vladi. On je prvi otvoreno gej ministar u Švedskoj.

Obrazovanje i karijera
----------------------

Andreas Carlgren je rođen u Västra Ryd, u regiji Stockholm. Od 1981. do 1983. godine studirao je na Univerzitetu u Stockholmu i postao je učitelj. Bio je predsednik omladine Partije centra od 1984. do 1987. godine. Od 1987. do 1990. je radio u nastavi, a zatim u M-gruppen, kompaniji za edukaciju, gde je radio na programima razvoja životne sredine. Od 1990. do 1994. je služio kao zamenik gradonačelnika Ekeröa, gde je imao i posebna zaduženja za brigu o deci i školstvu. Godine 1994. bio je izabran za predstavnika u parlamentu, gde je bio do 1998. godine. U parlamentu je bio član odbora za obrazovanje. Pored toga, imao je funkciju zamenika predsednika Partije Centra od 1992. do 1998. godine.

Godine 2000. Carlgren je imenovan za generalnog direktora Švedskog odbora za integracije. Nakon izbora, 2006. imenovan je za ministra za životni sredinu u novom kabinetu desnog centra. Jedna od glavnih tema njegovog bavljenja je globalno zagrevanje.

Afera
-----

*Vidi takođe: Ministarska afera u Reinfeldtovom kabinetu*
Ubrzo nakon imenovanja na ministarsku funkciju, 12. oktobra, 2006. godine, Carlgren je priznao da je primio 130.000 kruna od Švedskog parlamenta. Godine 1998. kada je Carlgren napustio parlament, primio je kompenzaciju uprkos tome što je imao drugi izvor prihoda. Carlgren tvrdi da je sam ispravio grešku, dok drugi u Partiji centra tvrde da je bio uhvaćen u uzimanju dvostruke plate.

Privatni život
--------------

Krajem 1990-ih Carlgren se razveo i outovao se kao gej, a zatim je sklopio registrovano partnerstvo sa svojim novim partnerom. On je prvi otvoreno gej ministar u Švedskoj. Nakon priznavanja istopolnih brakova, Carlgren je u braku sa Tomasom Harilom. Ima troje dece iz prethodnog braka.

Vanjske veze
------------

***Andreas Carlgren*** na Wikimedijinoj ostavi

* Andreas Carlgren na sajtu švedske vlade

| Stranačke/partijske dužnosti |
| --- |
| Prethodi: **Ylve Sunesson**  |  **Predsednik Omladine Partije centra** 1984 – 1987 | Slijedi: **Iwar Ahrnstadt**  |
| Prethodi: **Görel Thurdin**  |  **Drugi zamenik predsednika Partije centra** 1992 – 1998 | Slijedi: **Maud Olofsson**  |
| Prethodi: **Helena Nilsson Lannegren**  |  **Prvi zamenik predsednika Partije centra** 1998 – 2000 | Slijedi: **Ukinuta funkcija**  |
| Vladine službe
 |
| Prethodi: **Lars Stjernkvist**  |  **Generalni direktor Švedskog odbora za integracije** 2000 – 2006 | Slijedi: **Dan Eliasson**  |
| Političke funkcije
 |
| Prethodi: **Lena Sommestad**  |  **Ministar za životnu sredinu** 2006 – 2011 | Slijedi: **Lena Ek**  |
**Cam**, nekoć zvana **Granta** je rijeka na istoku Engleske u Grofoviji Cambridgeshire duga 64 km, pritoka rijeke Ouse.

Karakteristike
--------------

Rijeka Cam izvire kod sela Debden u Grofoviji Essex, od tamo teče prema sjeveroistoku preko grada Cambridga. Nešto sjevernije od njega kod sela Stretham, pored grada Ely ima ušće u rijeku Ouse.

U Cambridgu se preko rijeke niže dvadeset mostova, od kojih je najstariji Klarin most 

Veslanje po rijeci je popularno među studentima i turistima u Cambridgu, najstarija kompanija 
koja se bavi iznajmljivanjem čamaca - Scudamore, osnovana je 1910.

Rijeka je i pored izgrađenih brana i ustava često plavila, posljednji put 2001. i 2009. Za poplave 2001. na Cambridge je palo preko 80 mm kiše u jednom danu.

Rijeka je plovna u dužini od 23.2 km od Cambridga do ušća u rijeku Ouse, uzvodno se njome koriste jedino kanuisti.

Još od za srednjeg vijeka puno se koristila za brodski transport, tako da je još 1702. osnovana uprava za regulaciju plovidbe po rijeci. Danas se koristi jedino u rekreativno - turističke svrhe.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*River Cam*" (engleski). Primary Facts. Pristupljeno 06. 01. 2017.
2. ↑  „*River Cam*" (engleski). Inland Waterways Association. Pristupljeno 06. 01. 2017.

Vanjske veze
------------

***Cam (rijeka)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Conservators of the River Cam* (`en`)
**Amstetten** je grad na sjeveru Austrije od 23,182 stanovnika.

Amstetten je administrativni centar istoimenog Okruga Amstetten i najveći grad na jugozapadu Donje Austrije, važan industrijski i obrazovni centar i velik garnizon (Kasarne Ostarrichi).

Geografske karakteristike
-------------------------

Amstetten leži na obroncima Alpa u dolini rijeke Ybbs, udaljen 130 km zapadno od Beča.

Historija
---------

U kvartu grada *Mauer bei Amstetten* iskopani su najbogatiji austrijski nalazi iz rimskih vremena, a u kvartu *Hausmening* rimska
nekropola.

Prvo srednjovjekovno naselje pod imenom *Ulmerfeld* dokumentirano je 995. a pod imenom Amstetten 1111. Mjesto nije imalo važnost sve do dolaska željeznice 1872. odtad se ubrzano razvio kao industrijski grad i željezničko čvorište.

Zbog tog je 1897. dobio status grada.

Znamenitosti
------------

Najveće znamenitosti grada su uz dvorac Ulmerfeld (14. -15. vijek), gradska vijećnica iz 1898. i neoromanička
parohijska crkva Srca Isusova, građena od 1899. do 1931.

Privreda
--------

Od 15,060 zaposlenih (1991.) oko 50 % radilo je u uslužnom sektoru, a ostali u industriji. Najveća poduzeća u gradu su drvoprerađivačka i metalurška (Umdasch Industrie, Baumetall Amstetten), pored tog u grradu ima poduzeća koja proizvode građevinski materijal (beton), kemikalije, papir, staklo, odjeću, prehrambene artikle i umjetni kamen.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Njemačka, Alsfeld
* Francuska, Ruelle-sur-Touvre
* Italija, Pergine Valsugana
* Rusija, Podolsk

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Austria: Niederösterreich" (engleski). City population. Pristupljeno 22. 01. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Amstetten*" (engleski). Austria-Forum. Pristupljeno 24. 01. 2016.

Vanjske veze
------------

***Amstetten (Austrija)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Amstettena* (`de`)
**Apalachicola**.- Pleme Američkih Indijanaca jezičnog roda Muskhogean, nastanjeno do tridesetih godina 19. stoljeća u području rijeke Apalachicole u Georgiji ali i u susjednim krajevima Alabame i Floride. Jezično su oni srodni plemenima Hitchiti, Okmulgee, Oconee, Sawokli, Mikasuki Tamathli i Chiaha.

Ime
---

Apalachicola. od Hitchiti "Apalachicoli" ili Muskogee "*Apalachicolo*" označava "*People of the other side*" koje se vjerojatno odnosi na Apalachicola River ili neki susjedni vodeni tok. Također su nazivani i *Tålwa låko* (ili) *Itålwa låko,* "*big town*" ime dano od Muskogee Indijanaca. Naziv *Palachicola* ili *Parachukla*, skraćeno je od Apalachicola.

Kultura i povijest
------------------

Prema Lamhatty, informantu iz plemena Tawasa, koji je (1722.) izvijestio Robertu Beverleyu, Apalachicole su imali tri ili četiri naselja, viz.: Aulédley, Ephíppick, Sonepáh, i možda Socsoóky ( Socsósky). Godine 1832. spominju se njihove dvije grupe pod sinonimima Apalachicola i Tålwa låko. Godine 1836. ostaci Apalachicola odlaze u Oklahomu gdje su apsorbirani od Creek Indijanaca. Prema kalkulacijama i NAHDB-a godine 1700. Apalachicole su brojali tek 500 duša, broj im nikada nije bio viši. Španjolci su ih 1738. popisali tek 315 a 1832. njih 250.
Apalachicole kulturno pripadaju jugoistočnim ratarskim plemenima. Bili su saveznici Španjolaca i Muskogeeja, te neprijatelji Britanaca i drugih plemena.

Apalachicola danas
------------------

Na području današnje države Florida živi danas tek jedna banda ovih Indijanaca poznatih pod službenim nazivom Apalachicola Band of Creek Indians.

Vanjske veze
------------

* Native Village: Apalachicola Leader Dr. Mary Sixwomen Blount Arhivirano 2007-09-27 na Wayback Machine-u
**Cuzco** (španjolski: *Departamento de Cuzco*) je jedan od 24 departmana na koji je Peru podjeljen.

Karakteristike
--------------

Smješten na jugoistoku zemlje, na sjeveru graniči sa departmanima Junín i Ucayali, na istoku sa Departmanom Madre de Dios, na jugoistoku sa Departmanom Puno na jugu sa Departmanom Arequipa i na zapadu sa departmanima Apurimac i Ayacucho.

Cuzco je svojom površinom od 71,892 km² 4 peruanski departman, u kom živi 1,357,100 stanovnika.

Administrativni centar departmana je grad Cuzco koji ima 477,300 stanovnika.

Departman je administrativno podjeljen na 13 provincija to su; Acomayo (24,000), Anta (63,131), Calca (71,582), Canas (34,754), Canchis (106,476), Chumbivilcas (70,143), Cusco (511,019), Espinar (62,059, La Convención (167,910), Paruro (26,644), Paucartambo (47,579), Quispicanchi (101,735) i Urubamba (70,043) i 116 distrikta.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Cuzco Region – Capital: Cusco*" (engleski). City population. Pristupljeno 22.05.2023.
2. ↑  „*Cuzco Conglomeration in Cusco*" (engleski). City population. Pristupljeno 22.05.2023.

Vanjske veze
------------

***Cuzco (departman)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gobierno Regional Cuzco* (službene stranice) (`es`)

| * p
* r
* u
Departmani Perua |
| --- |
| 
* Amazonas
* Áncash
* Apurímac
* Arequipa
* Ayacucho
* Cajamarca
* Callao
* Cuzco
* Huancavelica
* Huánuco
* Ica
* Junín
* La Libertad
* Lambayeque
* Provincija Lima
* Loreto
* Madre de Dios
* Moquegua
* Pasco
* Piura
* Puno
* San Martín
* Tacna
* Tumbes
* Ucayali

 | Zastava Perua |

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Antimaskirni zakoni** obuhvaćaju niz regulativa u raznim državama svijeta kojima se pojedincima zabranjuje da iz političkih, religijskih ili drugih razloga prikrivaju lice na javnom mjestu. Početkom 21. vijeka, zabrane u više zapadnih zemalja izazvale su kontroverze i debate zbog prigovora imigrantskih zajednica iz arapskog svijeta i Indijskog potkontinenta među kojima je takva praksa dio tradicije.

Zakoni po državama
------------------

### Belgija

Dana 24. 4. 2010. belgijske vlasti usvajaju zakon po kojem se zabranjuje nošenje bilo kakvog pokrivala na licu koje bi učinilo lice neprepoznatljivim.

### Danska

Nošenje maski na protestima ilegalno je u Danskoj.

### Francuska

Dana 13. 7. 2010. francuski parlament uvodi zabranu nošenja pokrivala koje sakrivaju lice.

### Jugoslavija

U bivšoj Jugoslaviji, nošenje zara ili prisiljavanje žena na nošenje istog bilo je zabranjeno, u cilju jednakosti između muškaraca i žena.

### Njemačka

Od 1980-ih u Njemačkoj je zabranjeno sakrivati identitet na javnim mjestima odnosno onemogućavati policiji identifikaciju, kazne za nepridržavanje kreću se od novčanih kazni do godine dana zatvora.

### Sjedinjene Države

Antimaskirni zakoni u Sjedinjenim Državama na snazi su od sredine 20. vijeka kada su određene savezne države ili okruzi usvojile takva pravila zbog grupa poput Ku Klux Klana

### Španija

Prema španskom zakonu o sigurnosti, prosvjednici koji sakriju lice na javnim protestima mogu biti kažnjeni globom do 30.000 eura.

### Švicarska

Švicarski kantoni koji su zabranili maske uključuju Basel-Stadt (1990.), Zurich (1995.), Bern (1999.), Lucerne (2004.), Thurgau (2004.), Solothurn (2006.) i St. Gallen (2009.).

Izvori
------

1. ↑  „Denmark: Police brutalise climate protesters | Green Left Weekly". Greenleft.org.au. 23. 1. 2010.. Pristupljeno 20. 2. 2014.
2. ↑  „BiH: Zakon o zabrani nošenja zara i burke iz 1950. još na snazi". Pristupljeno 20. 2. 2014.
3. ↑  „§ 17a VersG". dejure.org. Pristupljeno 20. 2. 2014.
4. ↑  „The John Birch Society Same As The KKK". Arhivirano iz originala na datum 2015-01-20. Pristupljeno 2014-02-20.
5. ↑  „Spain's anti-protest bill criticized as anti-democratic". Reuters. Arhivirano iz originala na datum 2015-09-30. Pristupljeno 20. 2. 2014.
**Brentwood** je grad od 54,715 stanovnika na istoku Engleske.

Geografske karakteristike
-------------------------

Brentwood leži na jugozapadu Essexa u Distriktu Brentwood, čiji je administrativni centar , udaljen 30 km sjeveroistočno od Charing Crossa. Pored grada prolazi londonski kružni autoput M25M25]].

Historija
---------

Njegovo ime je sintagma od *Brent* (burnt - izgorio) + *Wood* (šuma), a to otkriva da je nastao na mjestu šumske čistine.

Tokom vremena postao je odmorište za hodočasnike koji su putovali za Canterbury, na ta vremena podsjećaju ostaci kapele iz 12. vijeka u centru grada. Nakon što mu je kralj [[|Henry III od Engleske|Henry III]] u 13. vijeku dodjelio povelju da može održavati sajam - Brentwood se razvio u značajno trgovište.

Brentwood je poznat kao mjesto gdje su zasjedali prvi sudovi, na ta vremena podsjeća elizabetijanska zgrada u kojoj je zasjedao sud. Uz to ima i vrlo staru školu osnovanu 1557.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Njemačka Roth, Njemačka
* Francuska Montbazon, Francuska

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: Urban Areas in England" (engleski). City population. Pristupljeno 30. 03. 2017.
2. 1 2  „*Brentwood*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 30. 03. 2017.
3. 1 2  „*Discover Brentwood*" (engleski). Visit Essex. Arhivirano iz originala na datum 2017-06-08. Pristupljeno 31. 03. 2017.

Vanjske veze
------------

***Brentwood, Essex*** na Wikimedijinoj ostavi

* Discover Brentwood Arhivirano 2017-06-08 na Wayback Machine-u (`en`)