recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Radivojevići** su humska velikaška porodica. Prepoznatljiva je po imenu Radivojevića, mada je njen historijski razvoj uokviren sa nekoliko prezimena vladajućih porodica u dužem nizu bez oznake posebnog roda. To je linija koju čine Bogavčići - Radivojevići - Jurjevići - Vlatkovići.

Prvi poznati predstavnik bio je Bogavac iz 14. vijeka. Bogavac je imao dva sina; Radivoja i Mrdešu Bogavčića. Bogavčev nasljednik u vodstvu porodice bio je Radivoj Bogavčić. Njegov brat Mrdeša Bogavčić nije imao potomke. Radivoj Bogavčić imao je sinove Jurja i Vukića Radivojevića. Liniju vodstva u porodici držao je vojvoda Juraj Radivojević. Daljnja linija vodstva u porodici pripada njegovovom sinu Vlatku Jurjeviću, pa onda Vlatkovom sinu Ivanišu Vlatkoviću. Od 1404. god stalno nose titulu humskih vojvoda.

Poveljom iz 1408. god. koju je izdao kralj Ostoja, Radivojevići su dobili posjede na desnoj obali rijeke Neretve u njenom donjem toku, zapadno do Cetine, u zaleđu Biokova, a na sjeveru do lanca planina Čvrsnica, Raduša i Ljubuša. Koliko se zna Radivojevići nisu nikad uspjeli ostvariti svoje planove da dobivene posjede pretvore u oblast (državu), kako je bilo zamišljeno. Među najjače predstavnike porodice spadaju vojvoda Juraj Radivojević i vojvoda Ivaniš Vlatković.

### Rodoslov

1. Bogavac
	1. Radivoj Bogavčić
		1. Juraj Radivojević
			1. Vlatko Jurjević
			2. Ivaniš Vlatković Prije pada Bosne pod tursku vlast, zadnji bosanski kralj Stjepan Tomašević poslao je svoju ženu u Split. U njenoj pratnji nalazilo se nekoliko velikaša, a među njima i knez Ivaniš Vlatković. Nakon dolaska u Hrvatsku nastavio je rat s Turcima, zaustavivši se najprije u Klisu, a nakon pada Klisa odlazi u Senj. Njegovi unuci, Radoje i Vukan Vlatković su stekli brojne zasluge u ratovanju s Turcima, te će ta činjenica dovesti i do potvrde plemstva (grb Radoja i Vukana Vlatkovića).
		2. Vukić Radivojević
	2. Mrdeša Bogavčić

Literatura
----------

* Pavao Anđelić, „Srednjovjekovna župa Velika (Veljci) u humskoj zemlji", U grupa autora. Srednjovjekovne humske župe, Mostar: 1999. 124
* Vladimir Ćorović, Beograd, novembar 2001 - Istorija srpskog naroda
* Adis Zilić, Tragom povelje bosanskog kralja Dabiše kćeri Stani od 26. aprila 1395. godine, Prilozi Instituta za istoriju 41, Sarajevo 2012, 241-258. []
* Mihailo Dinić, *Odluke vijeća dubrovačke republike*, knjiga 2, Srpska akademija nauka i umetnosti, Zbornik za istoriju, jezik i književnost srpskog naroda, Treće odeljenje 21, Beograd 1964.
Koordinate: 41° 41′ 12" SGŠ, 21° 52′ 47" IGD

**Kuridere** (mak. *Kuridere*) su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Kuridere upravno pripadaju opštini Gradsko.

Prirodni uslovi
---------------

Kuridere su smeštene u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 20 kilometara jugoistočno.

**Reljef**: Naselje Kuridere se nalazi u istorijskoj oblasti Povardarje. Selo je položeno u dolini Vardara, na prvim brdima severno od reke. Naselje je položeno na približno 260 metara nadmorske visine. 

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Kuridere su prema poslednjem popisu iz 2002. godine bile bez stanovnika. 

Većinsko stanovništvo u naselju bili su Turci, koji su posle Prvog svetskog rata mahom iselili u maticu.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bio je islam.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.gradsko.gov.mk Zvanična stranica opštine Gradsko

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Gradsko |
| --- |
| **Gradsko** • 
Viničani •
Vodovrati •
Gornje Čičevo •
Grnčište •
Dvorište •
Donje Čičevo •
Zgropoljci •
Kočilari •
Kuridere •
Nogajevci •
Podles •
Svećani •
Skačinci •
Ubogo •
Ulanci |  |
Koordinate: 42° 03′ 40" SGŠ, 21° 26′ 52" IGD

**Radišani** su naselje u opštini Butel, u okolini Skoplja.

Geografija
----------

Radišani se nalaze oko 8 kilometara severno od centra Skoplja , u centralnom delu opštine Butel. Smešteni su u kotlini na obe strane reke Serave, na nadmorskoj visini do 430 metara, tako da se može reći da ima brdsko-kotlinski karakter. Atar sela zauzima površinu od oko 6,1 km², od čega je 497 hektara obradivo zemljište, a pašnjaci obuhvataju 38 hektara. Niz Radišane prolazi put za veća sela koja se nalaze ispod Skopske Crne Gore (Ljubanci, Pobožje i Ljuboten), kao i put za manja sela Bel Kamen i Kučeviška Bara koji je povezan sa lokalnim putem do mesta Banjani. U ataru sela izvire izvor Žegrovec.

Demografija
-----------

Prema popisu iz 2002. godine u naselju je živelo 9.123 stanovnika, a etnički sastav je bio sledeći:

| Popis 2002. |
| --- |
|  |  |  |  |  |
| Makedonci |    | 88.61% |
| Srbi |    | 3.98% |
| Albanci |    | 2.19% |
| Romi |    | 1.75% |
| Vlasi |    | 0.57% |
| Bošnjaci |    | 0.54% |
| Turci |    | 0.38% |
| ostali |    | 1.97% |
| **ukupno**: 9,123 |

Kako je pogodno mesto za stanovanje, Radišani beleže znatan porast broja stanovnika. Prema popisu stanovništva iz 1961. godine bilo je 436 stanovnika, u 1994. godini 7.579 stanovnika, a procenjuje se da danas ima oko 11 do 12 hiljada stanovnika.

### Crkve

* Crkva „Sv. Nikola"
* Crkva „Sv. Đorđe"
* Crkva „Sv. Naum Ohridski"

Znamenitosti
------------

* Krugot — multimedijalna kompanija

Kultura i sport
---------------

Kultura i sport su veoma razvijeni u Radišanima. U selu postoji novoizgrađena sprotska hala „Ivan Hadži-Nikolov", sa kapacitetom od 500 gledalaca. Takođe postoje veći fudbalski i košarkaški tereni u školi „Aco Šopov". Na vrhu brda iznad sela otvoren je mali privatni hipodrom.

Iseljavanje
-----------

Dosta ljudi se i iseljava iz Radišana. Odatle, oni najviše odlaze u Skoplje ili inostranstvo (najviše u SAD, Kanadu, Australiju i Nemačku).
**Kora velikog mozga** je sloj sive mase debiljine 1.5-5 mm koji oblaže čitavu površinu hemisfera. Kora velikog mozga je naborana u vijuge (*gyri*), razdvojene žlebovima (*sulci*) sto znatno povećava njenu površinu. Na spoljašnjoj strani hemisfere vide se dva velika žleba, središnji i bočni. Središnji žleb (*sulcus centralis*) je skoro uspravan, dok je bočni žleb (*sulcus lateralis*), uglavnom horizontalan. Čeoni režanj (*lobus frontalis*) se nalazi ispred sredisnjeg zleba i iznad bočnog žleba. To je najveći režanj koga izgrađuju četiri vijuge, uspravna, precentralna i horizontalna gornja, srednja i donja čeona vijuga. Temeni režanj je iza središnjeg žleba i čine ga postcentralna vijuga i gornji i donji temeni režnjić. Potiljačni režanj (*lobus occipitalis*) se nalazi iza temenog i slepoočnog i izgrađuje ga veći broj potiljačnih vijuga (*gyri occipitales*). Slepoočni rezanj (*lobus temporalis*) je ispod bočnog žleba i ima tri vijuge, gornju, srednju i donju. Na unutrašnjoj i donjoj strani velikomoždanih hemisfera takođe se nalazi veliki broj žlebova i vijuga. 

[*mrtav link*]
**Radivoj Radić** (Livno, 22. januar 1954) je srpski istoričar (vizantolog), univerzitetski profesor i naučni radnik.

Radić je osnovnu školu završio u Vrnjačkoj Banji, a gimnaziju u Beogradu. Diplomirao je na beogradskom Filozofskom fakultetu na grupi za istoriju 1980. godine. Decembra 1985. godine odbranio je magistarsku tezu „*Oblasni gospodari u Vizantiji krajem 12. i u prvim decenijama 13. veka*". U toku školske 1985/1986. boravio je sedam meseci u Atini na specijalizaciji kao stipendista grčke vlade. Doktorsku disertaciju „*Vreme Jovana V Paleologa*" odbranio je u decembru 1991. na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Na postdoktorskom usavršavanju bio je 1997/1998. u Centru za vizantijske studije Damberton Ouks u Vašingtonu.

U Vizantološkom institutu SANU zaposlen je od 1978, trenutno obavlja funkciju zamenika direktora instituta. Od 1994. zaposlen je na Filozofskom fakultetu kao docent, a od 2007. je redovni profesor i šef Seminara za vizantologiju. Predaje i na Filozofskom fakultetu u Banjaluci od jeseni 1994, kao i na Filozofskom fakultetu u Nišu od jeseni 1999. godine. Istoriju Vizantije, a do nedavno (novembar 2010.) i Istoriju Starog veka predaje i na Filozofskom fakultetu, Univerziteta u Prištini sa privremenim sedištem u Kosovskoj Mitrovici.

Do 2007. Radivoj Radić je učestvovao na tridesetak naučnih skupova u zemlji i inostranstvu i objavio je preko 120 naučnih radova. Za knjigu „*Vreme Jovana V Paleologa (1332—1391)*" godine 1993. dobio je Oktobarsku nagradu grada Beograda za nauku. Saradnik je i „*Enciklopedijskog prosopografskog leksikona vizantijske istorije i civilizacije*" koji se izdaje u Atini, kao i član redakcije Zbornika radova Vizantološkog instituta (ZRVI) i Srpskog komiteta za vizantologiju.

Pored akademske karijere, Radić se poslednjih godina naročito bavi i popularizacijom istorijske nauke i posebno vizantijske istorije.

Odabrana bibliografija
----------------------

* *Oblasni gospodari u Vizantiji krajem 12. i u prvim decenijama 13. veka.*, ZRVI 24—25. (1986), 151—290.
* *Vreme Jovana V Paleologa (1332—1391)*, Beograd 1993.
* *Strah u poznoj Vizantiji 1180—1453*, I — II, Beograd 2000.
* *Iz Carigrada u srpske zemlje, Studije iz vizantijske i srpske istorije*, Beograd 2003.
* *Srbi pre Adama i posle njega, Istorija jedne zloupotrebe: Slovo protiv „novoromantičara"*, Beograd 2005. (drugo dopunjeno izdanje).
* *Vizantija, purpur i pergament*, Evoluta, Beograd 2006.
* *Carigrad, priče sa Bosfora*, Evoluta, Beograd 2007.
* *Vizantija i Srbija*, Stubovi kulture, Beograd 2010
* *Konstantin Veliki, nadmoć hrišćanstva*, Evoluta, Beograd 2010.
* *Romejski svet - kratka istorija svakodnevnog života u Vizantiji, Zavod za izdavanje udžbenika, Beograd 2012.*
* *Stari Sloveni, Kreativni centar, Beograd 2011.*
* *Srednjovekovni putovođa, JK Službeni glasnik, Beograd 2011.*
* Strah u poznoj Vizantiji 1180-1453,Evoluta, Beograd 2014. II izdanje
* Drugo lice Vizantije - nekoliko sporednih tema, Evoluta, Beograd 2014.
* Srbi pre Adama i posle njega, Evoluta, Beograd 2015.
* Klio se stidi - protiv zlostavljanja istorijske nauke, Evoluta, Beograd 2016.
**Quepo**, Pleme Talamancan Indijanaca, jedne od podgrupa Boruca, naseljeno najmanje od 2000 pr. Kr. pa do dolaska Španjolaca u 16. stoljeću na pacifičkoj obali Kostarike u predjelu Quepos Pointa, oko grada Quepos. Ubrzo nakon dolaska Španjolaca Indijanci su decimirani. Ime Quepo očuvao se u nazivu grada Quepos koji po njima dobiva ime. U obližnjem gradu Londres, nalazi se muzej sa očuvanim artifaktima ovog plemena.
Tijekom 1563. Juan Vazques de Coronado, mlađi brat legendarnog Francisco Vazques de Coronadoa koji je putovao jugom današnjeg SAD-a, dolazi u zemlju Quepo Indijanaca na obalama rijeke Naranjo u pratnji svećenika Martina de Bonilla-e, koji je ostavio opis života ovih Indijanaca, kojima je tada vladao cacique (kasik) Corrohore. 
Bonilla je uočio da je ovo pleme bilo prilično napredno. Poznavali su parne kupelji i bili su dobri tkalci koji su tkali elegantnu odjeću. Muškarci su se bavili lovom, ribolovom.

Vanjske poveznice
-----------------

* The Quest for a Pacific Beach
* Quepos History Arhivirano 2008-01-12 na Wayback Machine-u
**Linorez** je jedna od vrsta grafičkih tehnika visoke štampe kod koje se crtež urezuje u ploču linoleuma, a zatim štampa na papir. 

Ta grafička tehnika je slična drvorezu, ali kako je linoleum puno mekši i lakši za urezivanje, njime se mogu postići puno veći efekti.

Karakteristike i historija
--------------------------

Zbog jednostavnog i brzog postupka linorez je pogodan za plakate, ilustracije i dekorativnu grafiku. Najčešće se izvodi u jakim kontrastima svijetlih i tamnih površina, najčešće u jednoj ali i u više boja, ali bez rastera.

Iako je linoleum izmišljen još 1860-ih prvi su ga počeli koristiti za linorez umjetnici iz njemačke grupe Die Brücke početkom 20. vijeka.

Ispočetka su ga brojni umjetnici prezirali jer nije zahtjevao nikakve tehničke vještine. Umjetnici iz grupe Taller de Gráfica Popular (Narodna grafička radionica), osnovane u Mexico Cityju 1937. napravili su čitave serije vrlo efektnih plakata u linorezu.

Nakon što su Pablo Picasso i Henri Matisse počeli koristiti linorez 1950-ih i brojni drugi umjetnici okušali su se u toj grafičkoj tehnici.

Izvori
------

1. 1 2  „*Linorez*" (hrvatski). Leksikografski zavod Miroslav Krleža. Pristupljeno 28. 03. 2017.
2. 1 2 3 4  „*Linocut*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 28. 03. 2017.

Vanjske veze
------------

***Linorez*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Linocut*(`en`)
Ne poistovijećivati sa Maredudd ab Owain Glyndŵr ili Maredudd ab Owain ab Edwin.
Karta osvajanja Maredudd ab Owaina  Deheubarth, kneževina Maredudd ab Owaina   zajedno stvoren Morgannwg
**Maredudd ab Owain** (? - 999) bio je kralj Deheubartha, a preko osvajanja Gwynedda i Powysa i najvećeg dijela srednjovjekovnog Walesa. 

Maredudd je bio sin Owain ap Hywela, kralja Deheubartha, i unuk kralja Hywel Ddaa. Otac mu je ostario na prijestolju i nije mogao voditi vojsku u borbu, te ga je Maredudd zamijenio. Godine 986. je osvojio Gwynedd od Cadwallon ab Ieuafa. Nakon Owainove smrti 988. Maredudd je postao vladar Deheubartha. Na taj je način vladao cijelim Walesom osim Gwenta i Morgannwga.

Navodi se kako je vladao pljačkaške pohode protiv mercijskih naselja na granici Radnora, ali i da je plaćao danak - peni po glavi - kako bi izbavio podanike zarobljene u vikinškim napadima. Napadi Vikinza su bili česti problem za vrijeme Mareduddove vladavine. Godine 987. je vikinški vođa Godfrey Haroldson napao Anglesey, ubivši hiljadu i zarobivši dvije hiljade ljudi; Maredudd je navodno otkupio njihovu slobodu. Zbog svoje geste je Maredudd stekao pozitivnu reputaciju među suvremenicima. Nakon što je 999. umro, u tekstu *Brut y Tywysogion* je opisan kao "najslavniji kralj Brita". Nakon smrti je kraljevina Gwynedd ponovno došla pod vlast potomaka Idwal Foela; odnosno kralja Cynan ap Hywela.

Kćer po imenu Angharad se udala za Llywelyn ap Seisylla.

Izvori
------

* John Edward Lloyd (1911). *A history of Wales: from the earliest times to the Edwardian conquest*. Longmans, Green & Co.
* Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America Before 1700 by Frederick Lewis Weis, Line 176-1

|  |
| --- |
| Maredudd ab Owain **Dinastija Dinefwr****Rođen/a:** nepoznato  **Umro/la:** 999 |
| Prethodi:**Cadwallon ab Ieuaf** | **kralj Gwynedda**986–999 | Slijedi:**Cynan ap Hywel** |
| Prethodi:**Owain ap Hywel** | **kralj Deheubartha**988–999 |
**Paula Herzberger** (Sisak 1906 – Istra, 1945 ili 1946), jugoslavenska pjevačica i glumica.

Biografija
----------

Paula Herzberger je rođena 1906 godine u Sisku u židovskoj porodici. 1929 završila je glumačku školu, te je iste godine po prvi put nastupila u Hrvatskom narodnom kazalištu (HNK) u Zagrebu u ulozi dječaka Rake u komediji Branislava Nušića "Gospođa ministarka". Paula je isprva bila honorarni član drame, a od 1932 i stalni član. Unatoč preporuci uredništva tjednika "Hrvatska garda", 29. 5. 1941 režim Nezavisne Države Hrvatske (NDH) joj je odbio molbu upućenu "Ustaškom redarstvenom povjerenstvu" za oslobođenje od nošenja žute Davidove zvijezde na odjeći. Čini se da je Paula uspjela preživjeti Holokaust zahvaljujući pomoći šogora, supruga svoje sestre Helene, ustaškog poručnika Franje Ivaniček. Navodno je jedno kratko vrijeme bila sa partizanima, da bi po završetku Drugog svjetskog rata opet dobila angažman u HNK-u. No Komunistička partija Jugoslavije (KPJ) ubrzo, zbog nekih Paulinih izjava, traži njezin premještaj iz Zagreba. Nakon toga je prema nekim izvorima pokušala pobjeći iz FNR Jugoslavije, ali je prilikom bijega smrtno stradala u Istri pri prelasku granice FNR Jugoslavije sa Italijom. Prema nekim drugim izvorima Paula je 1949 bila premještena u Bjelovar.

Literatura
----------

* Banović, Snježana (2012). *Država i njezino kazalište*, Zagreb: Profil knjiga. ISBN 978-953-319-454-7
Za ličnost u grčkoj mitologiji, v. Liha.
**Liha** (starogrčki:  ili Λίχης) bio je jedan od tzv. agatoerga (ἀγαθοεργοί), odnosno skupine od 500 hipejaca (ἱππεῖς), vitezova koje su spartanski kraljevi angažovali u doba rata i slali ih kao izaslanike u druge države.

Prema priči, Spartancima je, da bi osvojili Tegeju, bilo neophodno da odande uzmu Orestove kosti. Liha je poslat u Tegeju i tamo je saznao za postojanje jednog velikog kovčega ispod dućana nekog kovača; to je mesto odgovaralo kriptičnom opisu proročišta. O tome je javio kući u Spartu. Spartanci su se pretvarali da su prognali Lihu iz domovine te je ovaj ponovo došao u Tegeju, ubedio kovača da ga primi u svoju kući, potom iskopao kosti i vratio se u Spartu. Od tog trenutka Spartanci su uvek odnosili pobede nad Tegejanima. Datiranje događaja koji se u ovoj priči spominju nije moguće utvrditi sa sigurnošću, ali je moguće da se radi o ranom dobu vladavine Anaksandrida i Aristona, koja je verovatno počela oko 560. g. pne.

Literatura
----------

* Smith, William; Wayte, William; Marindin, G. E. (1890). *A Dictionary of Greek and Roman Antiquities*. London.
* Smith, William (1873). *A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology*. London.
*Za ostale upotrebe, v. Lipovača (razvrstavanje).*

**Lipovača** je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Vukovara, Vukovarsko-srijemska županija.

Stanovništvo
------------

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 426 stanovnika te 134 obiteljskih kućanstava.

  

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2001.***  

  

**Napomena:** Do 1921. iskazivano kao dio naselja, a od 1931. kao naselje. U 1991. smanjeno izdvajanjem dijela područja koji je pripojen naselju Vukovar. Do 1961. sadrži dio podataka naselja Vukovar.

Šport
-----

* NK Lipovača Vukovar, član 3. županijske lige VS NS Vukovar

Izvori
------

1. ↑  Popis stanovništva 2001. www.dzs.hr
2. ↑  Kućanstva prema obiteljskom sastavu i obiteljska kućanstva prema broju članova, Popis 2001. www.dzs.hr
3. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Lipovača (Vukovar)** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*
Znak za opasnost od radioaktivnosti
**Rem** (engl. *Rentgen Equivalent for Men*) je mjerna jedinica izvan SI sustava, a označava količinu ekvivalentne doze ionizirajućeg zračenja. Nastala je na osnovu mjerne jedinice rendgen, a to je isto mjerna jedinica izvan SI sustava, koja označava količinu rendgenskog zračenja ili gama zračenja potrebnu da nastane 1 elektrostatička jedinica elektriciteta (3 x 109 ionskih parova) po cm3 suhog zraka u standardnim uvjetima. Nazvana je prema njemačkom fizičaru Wilhelmu Röntgenu. 

1 rem je sto puta je manja mjerna jedinica od Sv (sievert). Pretvaranje: 

1 Sv = 100 rem ili
1 rem = 0,01 Sv
Ekvivalentna doza ionizirajućeg zračenja od 50 rema obično nije opasna za čovjeka i izazvat će male promjene u krvnoj slici. Od 50 do 200 rema može uzrokovati bolest, ali obično nije smrtonosno. Ekvivalentne doze od 200 do 1000 rema mogu izazvati ozbiljne bolesti, a mogu biti ponekad i smrtonosne. Ekvivalentne doze veće od 1000 rema su smrtonosne. 

Rem je velika vrijednost za ekvivalentnu dozu ionizirajućeg zračenja, pa se često koristi i jedinica **milirem** (oznaka: mrem), koja je tisuću puta manja. Preporućuje se ne upotrebljavati rem kao mjernu jedinicu, već sievert (Sv).

Izvori
------

1. ↑   Arhivirano 2010-07-05 na Wayback Machine-u "Ionizirajuće zračenje u biosferi", Mile Dželalija, Kemijsko-tehnološki fakultet, Sveučilište u Splitu, 2011.
2. ↑   Arhivirano 2011-05-10 na Wayback Machine-u "Dozimetrijske veličine i mjerne jedinice", Edi Kovač, generacija 2000/2001.
3. ↑   Arhivirano 2012-11-25 na Wayback Machine-u "Jedinica radioaktivnosti", www.radiobiologija.vef.unizg.hr, 2011.
**Relizan** (arapski: غليزان, berberski: Ighil Izane) je grad od 123,255 stanovnika na sjeverozapadu Alžira u Pokrajini Relizan u kojoj je i administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Relizan leži u dolini Vadi Mine (pritoka rijeke Chelif, udaljen 135 km jugoistočno od grada Orana.
Okružen je voćnjacima i vrtovima, a veliko područje oranica navodnjava se vodama iz nedalekog akumulacionog jezera na 
Vadi Mîni.

Historija
---------

Relizan je nastao kao numidijsko naselje u 3. vijeku, nedaleko od ruševina rimskog naselja Mina.
Francuska vojska zauzela je taj kraj 1852. naselje je status općine dobilo 1871.
Današnji Relizan izrastao je u grad za Francuske kolonijalne uprave kao tipičan francuski grad širokih ulica i parkova.

Pri kraju Španjolskog građanskog rata u Relizanu je organiziran radni logor za prebjegle pripadnike poraženog republikanskog Narodnog fronta.

Privreda i transport
--------------------

U okolici se uzgaja žito, grožđe i pamuk, a razvijeno je stočarstvo, pa je trgovište za stoku i vunu.
Grad je poznat po suku u kom se prodaju orijentalni kala tepisi

Relizan je terminal plinovoda *Hassi RʾMel* za gradove na obali i raskršće važnih cesta željezničkih pruga.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Algeria, People's Democratic Republic of Algeria*" (engleski). City population. Pristupljeno 23.1. 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Relizane, Algeria*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 23.1. 2020.
3. ↑  „*2019 - Commémoration Anniversaire de la "RETIRADA"*" (francuski). Fédération Cors de Clave. Pristupljeno 23.1. 2020.

Vanjske veze
------------

***Relizan*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Relizane, Algeria*  (`en`)
Koordinate: 41° 18′ 28" SGŠ, 22° 26′ 06" IGD

**Miravci** (mak. *Miravci*) su naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Miravci su naselje u okviru opštine Đevđelija.

Do 2004. godine Miravci su bili sedište istoimene opštine.

Prirodni uslovi
---------------

Miravci su smešteni u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Đevđelije, selo je udaljeno 15 kilometara severno.

Selo Miravci se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Selo je na desnoj obali Vardara, u istočnom podnožju planine Kožuf, na približno 85 metara nadmorske visine. Istočno od naselja je ravnica, a zapadno se izdižu brda.

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Miravci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 1.647 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%), a ostalo su mahom Srbi.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Zbirka slika
------------

* Pogled na MiravcePogled na Miravce
* Seoska crkvaSeoska crkva
* Miravci 1931. godineMiravci 1931. godine

Literatura
----------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Miravci*** na Wikimedijinoj ostavi

* gevgelija.gov.mk Zvanična stranica opštine Đevđelija

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Đevđelija |
| --- |
| **Đevđelija** • 
Bogorodica • 
Gabrovo • 
Davidovo • 
Kovanci • 
Konjsko • 
Mojin • 
Miletkovo • 
Miravci • 
Mrzenci • 
Negorci • 
Novo Konjsko • 
Petrovo • 
Prdejci • 
Sermenin • 
Smokvica • 
Huma |  |
**Mohammédia** čita se *Muhamedija* (berberski: ⵜⴰⵎⵓⵃⵉⵜ / Fḍala, arapski: لمحمدية‎) sve donedavno poznata kao **Fedala** je lučki grad u Maroku od 208,612 stanovnika.
On je i administrativni centar vlastite provincije.

Geografija
----------

Mohammédia leži na obali Atlanskog oceana udaljena 24 km sjeveoistočno od Casablance.

Historija
---------

Razvoj grada počeo je tokom 14. i 15. vijeka na račun luke u koju su često dolazili trgovački brodovi evropskih trgovca u potrazi za žitom i sušenim voćem. Tokom 18. i 19. vijeka njen status je i službeno institucijaliziran jer je *Fedala* i službeno postala luka za kkršćanske trgovce.

Modernu luku sa svim pratećim objektima podigli su francuski investitori nakon 1913. 
Ime grada promjenjeno je 1959. iz *Fedale* u *Mohammédia* u čast kralja (ranijeg marokanskog sultana) Muhameda V (vladao 1927.-61.).

Privreda
--------

Današnja Mohammedia je glavna marokanska luka za trgovačke brodove, preko nje se uvozi gro nafte jer se jugozapadno od grada nalazi najveća marokanska rafinerija
Pored toga Mohammedia ima i veliku tvornicu kemikalija koja proizvodi klor i natrijev karbonat, kao i nekoliko manjih tvornica iribljih konzervi.

Uza sve to ona je i popularno ljetovalište sa velikim kasinom.

Pobratimski gradovi
-------------------

|  |  |
| --- | --- |
| * Belgija Gent, Belgija
* Libija Zawiya, Libija
* Francuska Perpignan, Francuska
* Francuska Belfort, Francuska
 | * Francuska Dreux, Francuska
* Rusija Noginsk, Rusija
* Narodna Republika Kina Jiangyin, Kina
 |

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Morocco*" (engleski). City population. Pristupljeno 15. 11. 2018.
2. 1 2 3 4 5  „*Mohammédia*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 15. 11. 2018.

Vanjske veze
------------

***Mohammedia*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Mohammédia* (`en`)
| Kraljevi Jude |
| --- |
| * + **Saul**
* + **David**
	+ **Solomon**
	+ Roboam
	+ Abijam
	+ Asa
	+ Jozafat/Jošafat
	+ Jehoram/Joram
	+ Ahazija
	+ Athalija
	+ Joaš
	+ Amazija
	+ Uzija
	+ Jotam
	+ Ahaz
	+ Ezekija
	+ Manaseh/Manasija
	+ Amon
	+ Josija/Jošija
	+ Joahaz
	+ Jehoiakim
	+ Jehoiahin
	+ Zedekija

---

Ova kutijica: pogledaj • razgovor • uredi |

**Roboam**, **Rovoam** ili **Rehoboam** (hebrejski:רחבעם Rehav'am) bio je kralj drevnog Kraljevstva Juda, naslijedivši svog oca Solomona. Djed mu je bio David. Bio je treći kralj Kuće Davida i prvi kralj Kraljevstva Juda. Majka mu je bila Naamah "Amonićanka." Ime mu znači *onaj koji uvećava narod*.

Rehoboamovu vladavinu je u period 922. pne.-915. pne. smjestio William F. Albright a u period 931. pne.-913. pne. E. R. Thiele. 

Na prijestolje je došao sa četrdeset jednu godinu, a vladao sedamnaest godina.

Rana vladavina
--------------

Pod ocem Solomonom je narod bio pod teškim porezima kako bi se financirala gradnja velikih zgrada. Sjeverna plemena su bila posebno teško pogođena sa Solomonovonm izgradnjom palače iznad *Milloa*, mjesta koje je nekad predstavljalo lak prilaz Hramu sa sjever. Zato je zavladao veliki nemir nakon Solomonove smrti, jer se narod uplašio da će i novi kralj nabiti teške poreze. Mladom kralju su se odmah suprotstavili Hadad, od Egipta poržani nasljednik edomskog prijestolja; Rezon, sin aramejskog kapetana, sada *de facto* vladar Damaska; i Jeroboam, mladi Efrajimac koga je prorok Ahija bodrio da se suprostavi Solomonu. 

Narod je tražio da se krundiba obavi u Šehemu, mjestu koje se smatralo uporištem sjevernjaka. Slabi Rehoboam je pristao, a narod odmah tražio oslobađanje od poreza. Rehoboam je potom zatražio tri dana da se sasvjetuje o tome. Stariji savjetnici su rekli da ukine poreze, dok su mladi tražili da ustanovi nove poreze kako bi uspostavio autoritet. Rehoboam se priključio mladim savjetnicima i narodu rekao "moj otac vas je šibao bičevima, ali ja ću vas bičevati sa škorpionima." (1 Kraljevi, 12:1-14).

Sjevernjaci su na to odbili priznati legitimtet Kuće Davidove i proglasili nezavisnost. Jeroboam je imenovan za njihovog kralja, a odmetnuta država postala Kraljevstvo Izrael.

Ratovi
------

Roboam je usprkos toga pokušao naplatiti porez od sjevernjaka, ali su mu na to sjevernjaci ubili nadzornika Adorama. Roboam je na to skupio veliku vojsku kako bi ugušio pobunu, ali mu je prorok Šemaji rekao da je Božja volja da se Ujedinjena kraljevina Izrael više ne sastavi, pa je Roboam odustao od pohoda.

Za vrijeme Roboamove vladavine je Judu napao i opustošio faraon Šišak, a stradali su i Hram i palača, odakle je opljačkan sav zlatni nakit i ukrasi. Roboam je ih poslije morao nadoknaditi brončanim ukrasima. Egipćani su kasnije taj pohod zabilježili u hramu u Karnaku.

|
|  |
| Roboam **Kuća Davidova**bočni ogranak od **Pleme Juda** |
| Prethodi:**Solomon** | **Kralj Jude**Albright: 922. pne. – 915. pne.Thiele: c.931. pne. – 913. pne.Galil: c.931. pne. – 914. pne. | Slijedi:**Abijam** |
**Melissa "Missy" Morrison Higgins** (**Misi Higins**, rođena 19. avgusta, 1983.) je australijska pop pevačica, muzičarka i glumica. Njen #1 albumi su *The Sound of White* (2004) i *On a Clear Night* (2007), a njeni top 10 singlovi su "Scar", "The Special Two", "Steer" i "Where I Stood". Potičući iz muzičke porodice iz Melbourna, počela je da svira klavir u šestoj godini i da peva u dvanaestoj. Dok je još bila u osnovnoj školi, Higginsova je napisala pesmu, koja je ušla u radijsko takmičenje i osvojila nagradu. Nakon toga, potpisala je ugovor sa Elevenom i Warnerom. Nakon pauze, koju je provela putujući po Evropi, izdala je svoj prvi album, *The Sound of White*, 2004. godine. Album, kao i prvi singl, *Scar* došli su na prvo mesto australijske top liste ARIA. Njen drugi singl, *The Special Two* bio je na drugom mestu. Higginsova je bila nominovana za pet nagrada ARIA i osvojila je jednu, za najbolju pop pesmu. Godine 2005. bila je nominovana za još sedam ARIA nagrada i osvojila je pet. 

Godine 2006. Higginsova je napisala materijal za novi album, i nakon američke turneje, objavila je *On a Clear Night*, koji je došao na prvo mesto top liste. Tokom 2008. imala je međunarodnu turneju i radila je i živela u SAD deset meseci. Njena pesma *Where I Stood* korišćena je u serijama, kao što su *Grey's Anatomy*, *One Tree Hill* i *So You Think You Can Dance*. Higginsova se zalaže za prava životinja i za pitanja zaštite životne sredine. Takođe, zastupa organizaciju *One in Five*, koja se u Australiji bavi mentalnim zdravljem. Godine 2007. nakon godina spekulacija u medijima u vezi sa njenom seksualnom orijentacijom, Higginsova se outovala kao biseksualka, ističući da bi više volela da se mediji bave njenom muzikom. Godine 2010. imala je svoj debi na filmu, *Bran Nue Dae*, i radila je nekoliko soundtrackova.

Vanjske veze
------------

***Missy Higgins*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službena stranica
* Missy Higgins discografija na MusicBrainz

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 26815397
* LCCN: no2006040405
* ISNI: 0000 0000 6398 5696
* GND: 1160891761
* MusicBrainz: 3ac2a4a2-52b3-498b-bbc8-31443c68dfe0

 |
**Mokronosi majmuni** (Strepsirrhini), često nazivani i "mokronosci" ili "vlažnonosci", su podred primata. Ranije su se ove životinje nazivale *polumajmunima* u koje su se tada ubrajali i *avetnjaci*. To je danas zastarjeli naziv koji se više ne koristi.

Općenito
--------

Ovaj podred se nizom osobina razlikuje od drugog podreda, Haplorrhini. Jedna od razlika je veliki broj žlijezda u nosu, koje svojom vlažnošću čine vršak nosa ovih majmuna vlažnim kao što je mačji, što se ogleda u značajno bolje razvijenom osjetilu mirisa od tog osjetila kod podreda Haplorrhini. Slijedeća je razlika nasuprotnost palca, koja je kod mokronosaca vrlo ograničena, za razliku od ovog drugog podreda. Slijedeća je razlika u kandžici koju mokronosci imaju na drugom prstu prednjih ekstremiteta kao i još neke anatomske razlike. Osim toga, kod mokronosaca su česta koćenja više mladunaca odjednom, dok se kod Haplorrhinija gotovo u pravilu rađa samo jedno mladunče.

Rasprostranjenost
-----------------

Od sedam porodica koliko broji ova podgrupa, pet ih živi na otoku Madagaskar. Druge dvije porodice žice u Africi i južnoj i Jugoistočnoj Aziji.

Sistematika
-----------

Ovaj se podred dijeli na dva dijela.

* One koje žive na Madagaskaru se svrstavaju u grupu koju se naziva **Lemuriformes** a obugvaća pet živućih porodica, te još tri koje su izumrle u zadnjih 2000 godina. To su:

* + Lemuridae, lemuri
	+ Cheirogaleidae, patuljasti lemuri
	+ Lepilemuridae, lepilemuri
	+ Indriidae, vunasti lemuri
	+ Daubentoniidae, aye-aye
	+ Megaladapidae †
	+ Archaeolemuridae †
	+ Palaeopropithecidae †

* Dvije porodice koje žive u Africi i Aziji store drugu grupu u ovom podredu, **Lorisiformes**

* + Loridae, lorisi
	+ Galagonidae, galagiji

Wikivrste ima informacije vezane uz:
***Strepsirrhini***

***Mokronosi majmuni*** na Wikimedijinoj ostavi
**Novi Dvori Klanječki** su naselje u sastavu Grada Klanjca, a udaljeni su od centra oko 3 kilometra. To je naselje koje datira još iz 17. st. kada je Toma II. Erdody sagradio dvorac u Novim Dvorima Klanječkim.

Stanovništvo
------------

Prema posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, Novi Dvori Klanječki imaju 248 stanovnika.

Spomenici i znamenitosti
------------------------

Ruševine dvorca
Dvorac koji 1603. godine gradi Toma Erdody prvi je zagorski dvorac zatvorenog tipa. U povijesti klanječkog kraja ostat će zapamćen i po tome što je u njemu posljednje dane svog života proveo književnik i autor hrvatske himne Antun Mihanović, koji u dvorcu umire 1861. godine.

Šport
-----

U mjestu aktivno djeluje Športsko društvo Novi Dvori.

Izvori
------

1. ↑  „Klanjec.hr". Arhivirano iz originala na datum 2007-07-02. Pristupljeno 2014-08-02.

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Novi Dvori Klanječki** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*


| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Grada Klanjca |
| --- |
| Bobovec Tomaševečki • Bratovski Vrh • Cesarska Ves • Dol Klanječki • Florijan • Goljak Klanječki • Gorkovec • Gredice • Klanjec • Ledine Klanječke • Lepoglavec • Letovčan Novodvorski • Letovčan Tomaševečki • Lučelnica Tomaševečka • Mihanovićev Dol • Novi Dvori Klanječki • Police • Rakovec Tomaševečki • Tomaševec |
*Za ostala značenja, v. Partija.*
**Partija** (staropersijski: *Parthava* — Partava), pre nego što je postala Partsko Carstvo, bila je satrapija (provincija) Ahemenidskog Carstva. Granice Partija su bile: planinski lanac Kopet Dog na severu (danas granica između Irana i Turkmenistana), pustinja Dašt-e-kavir na jugu, Medija na zapadu, Hirkanija na severozapadu, Margijana na severoistoku i Arija na jugoistoku.

Partija se pobunila, 522/521. godine pne. protiv persijske vlasti pridružujući se pobunjenom medijskom kralju Fraortu. Persijski satrap Histap, sukobio se sa pobunjenicima kod Višpauzatiša, gde je odbio njihov napad 8. marta 521. godine pne. a nakon što mu je pristiglo pojačanje konačno je ih porazio i pobuna je ugušena. Poslednji satrap Partije bio je Fratafern, koji se predao Aleksandru Velikom 330. godine pne. Kasnije je ponovo postavljen na istu funkciju, a takođe je upravljao i Hirkanijom 323.godine pne.

Takođe, Partija je kasnije postala satrapija i Sasanidskog Carstva.
**Puná** je pleme američkih Indijanaca, koji su u kolonijalno doba živjeli na istoimenom otoku, a možda i na drugim otocima u zaljevu Guayaquil u Ekvadoru. Bili su srodni plemenima Huancavilca i Manta. Pune su bili u konstantnim ratovima sa svojim susjedima s obale, osobito s onima iz Túmbeza. Prema izvještajima, na otocima su uzgajali kukuruz i drugu kulturu, a posjedovali su i velik broj plovila od balsi. U vrijeme dolaska Španjolaca bili su pod pritiskom Inka, koji su nastojali blokirati njihovu trgovinu s kopnenim partnerima. Od oružja su imali naročite praćke, ratne kijače, sjekire od srebra i bakra te koplja.

Otokom je vladalo sedam kasika (cacique), od kojih je jedan bio najviši. Poglavice su bili poligamni, a sahranjivalo ih se s najljepšim stvarima koje su posjedovali i s najljepšim ženama. U svojim svetištima su vršili žrtvovanja životinja, robova i ratnih zarobljenika. 

Prema Thomasu Cavendishu, Pune su 1587. na svojim otocima imali nekoliko gradova, svaki s oko 200 kuća, a za jedan se kaže da je bio veći od Gravesenda u Engleskoj. Populacija im je iznosila oko 20.000.

Jezično su pripadali porodici Atalán.

Izvori
------

1. ↑  Life and Death in Early Colonial Ecuador By Linda A. Newson
*Glavni članak: Furnir*
**Ljušteni furnir** je vrsta furnira, koji se izrađuje posebnom tehnologijom ljuštenja furnirskih trupaca..

Proizvodni proces
-----------------

### Sirovina

*Glavni članak: Sirovina za furnir*
#### Dimenzije i kvalitet

*Glavni članak: Dimenzije sirovine*
*Glavni članak: Kvalitet sirovine*
### Transport

*Glavni članak: Transport sirovine*
Transport furnirskih trupaca vrši se željeznicom ili cestovnim prometom. U zemljama gdje je to moguće transport je vodenim putom.

### Skladištenje

*Glavni članak: Skladištenje*
Furnirski trupci se skladište u duge jednoredne složaje, obično trapeznog oblika i visine od 3-14 m. Visina složajeva je u zavisnoti o unutrašnjeg transporta te je moguća i do 14  ukoliko se transort vrši kranom. Veće visine nisu dozvoljene, iz sigurnosnih razloga, jer je moguće samoobrušavanje trupaca. Dužina složajeva se kreću od 80-120 m a u direktnoj su korelaciji sa primjenjim transporterom (poprečni ili uzdužni elevator).

#### Premazivanje

*Glavni članak: Premazivanje*

Premazivanje čela i svih povređenih povšina raznim uljima ili smolom radi sprečavanja isparavanja vlage iz drveta ili kombinacija sa antiseptičkim sredtvima, koji sprečavaju razvoj gljivica; Uslov za nanošenje vlagozaštitnih i antiseptičkih sredstava je da drvo ima vlažnost između 60-70 % ili više. Antiseptička sredstva se nanose četkom ili prskanjem na čela, koja ne smiju biti mokra. Premaz se nanosi jednom ili dva puta, dok se drugi dan nanose vlagozaštitna sredstva.

#### Mokro čuvanje

*Glavni članak: Mokro čuvanje*
Trupci se prilikom skladištenja prskaju vodom, po određenim vremenskim intervalima. U zavisnosti od klime, temperature, vremena skladištenja, prskanje (rošenje) se vrši svakih 15-30 minuta u zavisnosti od doba dana. Rošenje ne smije biti intenzivno i traje obično 5-10 minuta. Ova vremena su okvirna i za svako skladište se određuje posebna tabela sa intervalima prskanja. Veoma je bitno da količina vode nije prevelika, jer u slučaju previsoke vlage, trupci su skloni truljenju ili napadu gljivica.

#### Potapanje u bazenima

*Glavni članak: Potapanje u bazenima*
#### Zamrzavanje

*Glavni članak: Zamrzavanje*
### Mehanička priprema

*Glavni članak: Mehanička priprema*
### Ljuštenje

### Sušenje

### Dalja obrada

### Skladištenje

Primjena
--------

Napomene
--------
Tradicionalno vjenčanje Parsa
Suvremena obitelj Parsa
**Parsi** (dosl. Perzijanac) su etničko-vjerska zajednica porijeklom iz Irana. Većina naroda danas živi u Indiji i zoroastrijske su vjere. Prema legendi, Parsi potječu iz Horasana, regije na sjeveru Iranskoj visoravni. Iz Irana u Indiju emigrirali su tijekom srednjeg vijeka. Etnonim *Parsi* se rabi od 17. stoljeća.

Smatra sa da broje oko 110.000 pripadnika. Nakon indijske nezavisnosti stečene 1947. godine brojni od njih su se raselili po svijetu. Prema indijskom popisu iz 2001. godine, u Indiji je živjelo 69.601 Parsa, uglavnom u Mumbaiju. U susjednom Pakistanu ih živi oko 3000. Dijaspora uključuje 6500 Parsa u Sjedinjenim Državama, 5000 u Britaniji, 4500 u Kanadi, 300 u Singapuru i Australiji, 150 u Hong Kongu, te 80 u Keniji. Na Zapadu su poznati po svom humanitarnom radu.

Poznate osobe
-------------

* Freddie Mercury
* Zubin Mehta
* John Abraham
* Homai Vyarawalla, prva indijska fotonovinarka
* Persis Khambatta
* Dorab Patel
* Feroze Gandhi
* Homi J. Bhabha
* Homi N. Sethna
* Jamsetji Tata, otac indijske industrije
* Neville Wadia
* obitelj Tata
* obitelj Godrej
* obitelj Wadia
* Muhammad Ali Jinnah
* Rattanbai Petit
* Sam Hormusji Framji Jamshedji Manekshaw
* Jal Cursetji
* Aspy Engineer
* Fali Homi Major

Veze
----

* Irani, druga zoroastrijska zajednica u Indiji, podrijetlom iz Irana

Izvori
------

1. ↑  JAMSHEDJI TATA Founder of TATA Industries

Vanjske veze
------------

* (`en`) UNESCOPARZOR - UNESCO projekt o Parsima
* (`en`) Kuhinjski recepti naroda Parsa Arhivirano 2009-02-11 na Wayback Machine-u
* (`en`) Knjige o Parsima

Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Parsi** |
Koordinate: 41° 42' SG Š, 2° 50' IGD


**Ljoret de Mar** (*Lloret de Mar*) je mali katalonski turistički grad na mediteranskoj obali. Nalazi se u provinciji Đirona. U blizini se nalaze gradovi Blanes i Tosa de Mar i relativno je blizu Barselone. Sa brojem stanovnika od 29.445 (od 2005.), Ljoret je drugi po veličini grad u Selva okrugu (*comarca*) Katalonije. Tokom letnje turističke sezone, broj ljudi (i naseljenika i turista) često dostiže 200.000. Osnovan je 1970ih godina posle Frankove vlasti a početkom 1990ih je privukao mnogo turista i sada predstavlja važan deo Kosta Brave. U njegovoj blizini, postoji vodeni park *Water World*

Postoji srednjovekovna tvrđava na kraju grada, ali mnogi smatraju da je bronzana statua Ljoretov simbol. Naime, skulptura pokazuje ribarevu ženu (*Dona Marinera*) i uradio ju je Ernest Maragalj 1966. godine.

Istorija
--------

Prvi pisani dokumenti o Ljoretu datiraju iz 966. godine. Tada se ovaj grad pominje pod nazivom *Loredo*, od latinske reči *Lauretum* (što znači lovor). Na području grada, u okviru mnogih areheoloških nalazišta, postoje ostaci Iberijske i Rimske civilizacije.

Galerija
--------

* Pogled na Ljoret de Mar noću iz hotelaPogled na Ljoret de Mar noću iz hotela
* Skulptura Ribareva žena (katal. Dona marinera)Skulptura *Ribareva žena* (katal. *Dona marinera*)
* Pogled na srednjovekovnu tvrđavu i plažuPogled na srednjovekovnu tvrđavu i plažu
Moderna galerija
Skulptura "Ranjenik" Vanje Radauša smještena na cvjetnom rondu u dvorištu Moderne galerije
**Moderna galerija** je muzej u Zagrebu. Smješten je u palači Vranyczany na adresi Hebrangova 1. U muzeju se nalazi stalni postav slikarstva i kiparstva, većinom djela hrvatskih umjetnika 19. i 20. stoljeća. 

Galerija sadrži neke od najznačajnijih radova umjetnika tog razdoblja. Zastupljeni autori su: Vjekoslav Karas, Vlaho Bukovac, Miroslav Kraljević, Josip Račić, Vladimir Becić, Jozo Kljaković, Ferdo Kovačević, Tomislav Krizman, Celestin Medović, Mirko Rački, Milivoj Uzelac, Bela Čikoš Sesija i dr.

Moderna galerija je osnovana 1905. godine, u početku u sklopu Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti. U sastavu Moderne galerije danas djeluje i manja galerija "Studio Josip Račić", u Margaretskoj ulici 3. Osim stalnog postava u Modernoj galeriji se nalazi knjižnica, restauratorska radionica, muzejska trgovina i kafić.

Moderna galerija, jedna od najvažnijih zagrebačkih kulturnih ustanova, smještena je u reprezentativnim prostorijama bivše palače Vranicani, tik do Strossmayerove galerije. Prijedlog o osnivanju Moderne galerije dao je mnogo godina prije njezina otvaranja Iso Kršnjavi, no ostvarenje prijedloga bilo je ometano mnogim teškoćama. Tek prvih godina 20. stoljeća počeli su se skupljati radovi za buduću galeriju. Među prvima otkupljena su djela Meštrovića i Račkoga. Nekoliko godina poslije, 1909. zamisao o galeriji je ostvarena.

Muzej za umjetnost i obrt dao je nekoliko prostorija Hrvatskomu društvu umjetnosti Strossmayer, unutar kojih je Moderna galerija počela rad. Kada je godine 1919. muzej postao samostalnom ustanovom, izdvojenom iz Obrtne škole, ustupio je drugi kat svoje zgrade Modernoj galeriji, koja se otada počela naglo razvijati i obogaćivati. Tu je nastao i prvi stalni postav što ga je uredio Ljubo Babić. Fond radova galerije stalno se povećavao. Obuhvaćao je sva najvažnija hrvatska imena od polovice 19. stoljeća do toga vremena pa su postale prijeko potrebne veće i pogodnije prostorije, koje su dobivene 16. svibnja 1934. 

16. svibnja 1934. godine otvorena je Moderna galerija u Zagrebu zahvaljujući nastojanjima članova Hrvatskoga društva umjetnosti Strossmayer, a otvorio ju je tadašnji predsjednik Hrvatskoga društva umjetnosti dr. Svetozar Ritting. Bio je to važan kulturni događaj za Zagreb pa se svečanost otvorenja prenosila i preko radija.

Literatura
----------

* Dolores Ivanuša: *Palača baruna Ljudevita Vranyczanyja-Dobrinovića u Zagrebu*, Zagreb, 2005.

Vanjske poveznice
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Moderna galerija** |

* Muzejski dokumentacijski centar Arhivirano 2009-01-24 na Wayback Machine-u

Koordinate: 45°48′33″N 15°58′39″E﻿ / ﻿45.8090892830877°N 15.9775033593178°E﻿ / 45.8090892830877; 15.9775033593178
**Sveti Mojsije Crni** (330–405, također poznat i kao **Mojsije Razbojnik**, **Mojsije Etiopljanin**, **Mojsije Jaki** i **Mojsije Murin**) bio je asketski kršćanski redovnik i svećenik koji je živio u Egiptu u 4. vijeku. Prema predaji je bio rob koji je nakon bijega postao razbojnik u dolini Nila. Kada su ga jednom progonile vlasti, našao je utočište u zajednici kršćanskih pustinjaka te je tamo s vremenom postao toliko impresioniran njihovim načinom života da je prvo postao kršćanin, a potom i redovnik. Mojsije je sa vremenom postao jednim od duhovnih vođa pustinjaka, a posebno se istakao kada je odbio kazniti drugog redovnika zbog sitnog prijestupa. Godine 405. su njega i sedmoricu braće ubili berberski razbojnici.

Izvori
------

Eksterni linkovi
----------------

***Mojsije Murin*** na Wikimedijinoj ostavi

* Life of St. Moses the Black Arhivirano 2008-07-09 na Wayback Machine-u
* St Mary of Egypt Orthodox Church - About Arhivirano 2008-09-06 na Wayback Machine-u
* Brotherhood of St Moses the Black
***Kristin Lavransdatter*** je trilogija historijskih romana norveške spisateljice Sigrid Unset objavljenih od 1920. do 1922. godine, a koji predstavljaju njeno najpoznatije djelo. Sastoji se od tri romana - *Kransen* (Vijenac), *Husfrue* (Supruga) i *Korset* (Križ) - čija je protagonistica Kristin Lavnansdatter, kći plemića iz mjesta Sel u dolini Gudbrandsdalen u centralnoj Norveškoj u prvoj polovici 14. vijeka. Roman prikazuje njen porodični život u sjeni preljuba, političkih intriga, epidemije Crne smrti i drugih iskušenja tokom kojih se oslanja na svoju katoličku vjeru.

Unset je svojim romanom izazvala veliku pažnju, dijelom zbog za tadašnje standarde realističkog prikaza seksualnosti, ali još više zbog izuzetno detaljnog opisa srednjovjekovnog društva, njegovih običaja i načina života, a koji je bio mnogo "oporiji" i realističniji u odnosu na tada popularna romantične i "zašećerena" djela historijskog žanra. Unset je svoju heroinu dijelom modelirala i prema vlastitom životu, uključujući vlastita vjerska uvjerenja koja će je potaći da nekoliko godina formalno preobrati na katoličanstvo. Unset je imala veliki uspjeh, te se često navodi da je upravo ta trilogija zaslužna za to da je 1928. godine osvojila Nobelovu nagradu za književnost.

Godine 1995. je prema romanima snimljen istoimeni igrani film u režiji Liv Ullmann.

Vanjske veze
------------

* Matthew Joseph Peak, book cover artist for the Penguin edition
* Tiina Nunnally on translating Kristin Lavransdatter
* Removing the Grime from Scandinavian Classics – Nunnally on translating Kristin Lavransdatter, from World Literature Today.
* Tiina Nunnally synopsis on Kristin Lavransdatter
* Kristin Lavransdatter – criticism from author William T. Vollmann
* Penguin Classics reading group on Kristin Lavransdatter – extensive book group discussion on the novel.
* No Longer Lost in Translation book review in the Boston Globe, January 15, 2006.
* David Warren on the different translations of *Kristin Lavransdatter* Arhivirano 2017-07-18 na Wayback Machine-u
**Roquetas de Mar** je grad od 93,363 stanovnika na jugozapadu Španjolske, koji administrativno podpada pod
Autonomnu zajednicu Andaluziju i Provinciju Almeríju.

Geografske karakteristike
-------------------------

Roquetas leži na obali Alboranskog mora, udaljen dvadesetak km zapadno od Almeríje. 
Grad je podjeljen na dva dijela; historijski centar i moderni dio grada duž obale sa hotelima i restoranima.

Historija
---------

Nukleus današnjeg grada nastao je kao kolonija feničkih i grčkih ribara i trgovaca. Za rimskih vremena to naselje zvalo se **Turaniana**, nju su stanovnici napustili (najvjerojatnije zbog poplave) i naselili se na današnju lokaciju.

Za vladavine Al-Andalusa, jedan od njihovih sultana Jusuf je radi bolje obrane podigao kulu Bajos (ili Esparto), nju su Englezi srušili 1811. Uz to sagradio je i kulu Cerrillos u zamku Santa Ana (zvan i Roquetas) po kom se grad i danas zove. Usprkos tome katolički kraljevi zauzeli su Roquetas 1489.

Englezi su opsjedali Roquetas - 1705. godinu dana nakon Gibraltara, ali su digli ruke od tog nakon energične obrane njegovih stanovnika.
Rođenje modernog Roquetasa počelo je 1737. kad su se u njega naselili stanovnici iz Almeríje. Oni su već 1776. zatražili pravo na vlastitu općinu, što su i dobili 1782.

Privreda
--------

Solane su bile baza privrede još od maurskih vremena, nakon tog su bile monopol španjolskih kraljeva, gotovo sve do modernih vremena.
Današnji Roquetas živi od poljoprivrede i turizma.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Spain: Andalucía*" (engleski). City population. Pristupljeno 14.10.2018.
2. 1 2 3 4 5  „*Roquetas de Mar*" (engleski). Consejería de Turismo y Deporte de la Junta de Andalucia. Pristupljeno 14. 10. 2014.

Vanjske veze
------------

***Roquetas de Mar*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Ayuntamiento de Roquetas de Mar* (`es`)