recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | **Ovaj članak sadrži kineski tekst.**Bez pravilne podrške za renderiranje, možete vidjeti upitnike, kvadrate i druge simbole umjesto kineskih znakova. |

**Yang Guozhong** (tradicionalni kineski: ; pojednostavljeni kineski: ; pinyin: *Yáng Guózhōng*; Wade-Giles: **Yang Kuochung**) (? - 15. jul 756), rođen kao **Yang Zhao** (楊釗), bio je kineski velikodostojnik u službi dinastija Tang, koji je služio kao kancelar na kraju vladavine cara Xuanzonga. Svoj uticaj je dugovao srodstvu sa Yang Yuhuan, omiljenom carevom konkubinom. Iako je bio sklon kocki, odlikovao se financijskim sposobnostima te ga je Xuanzong godine 752. imenovao za kancelara nakon smrti Li Linfua. Na tom se mjestu Yang Guozhong pokazao posve nesposobnim te stvorio niz neprijatelja na dvoru, u vojsci i administraciji. Usprkos toga je uživao carevo povjerenja, a što je izazvalo zabrinutost generala An Lushana, dotadašnjeg carevog miljenika, te ga potaklo krajem 755. pokrene veliki An Shi ustanak. Kada su pobunjenici krenuli na carsku prijestolnicu Chang'an, Yang Guozhong je generala Geshu Hana - koji je bio držao strateški važan prijevoj Tong - natjerao da napusti svoj položaj i suprotstavi se Cui Qianyouovoj vojsci na otvorenom polju. Rezultat je bio poraz nakon koga je Chang'an pao, a car i članovi dinastije prisiljeni bježati širom Kine. Prilikom bijega su ogorčeni carevi lojalisti Yang Guozhonga optužili kao glavnog krivca za katastrofu te ga dali pogubiti zajedno sa većinom članova klana, uključujući i carevu suprugu.

Fusnote i izvori
----------------

1. ↑  兩千年中西曆轉換

* *Knjiga Tanga*, vol. 106 Arhivirano 2008-04-19 na Wayback Machine-u.
* *Nova knjiga Tanga*, vol. 206 Arhivirano 2007-12-26 na Wayback Machine-u.
* *Zizhi Tongjian*, vols. 215, 216, 217, 218.
**Crni talas** ili **Crni val**, rjeđe **Novi film**, je izraz kojim se opisuju trendovi u jugoslavenskoj kinematografiji u drugoj polovici 1960-ih i na početku 1970-ih, odnosno svojevrsni pokret kojem je karakteristika bila sklonost prema eksperimentiranju u formi i umjetničkoj orijentaciji, ali i prikaz mračnih strana života u tadašnjoj jugoslavenskoj državi, kao i sve kritičniji stav prema njenom komunističkom poretku. Autori Crnog talasa su velikim dijelom inspiraciju crpili iz sličnih trendova u svjetskim kinematografijama, prije svega francuskog Novog vala, kao i koristili djelomičnu liberalizaciju jugoslavenskog društva do koje je došlo sredinom 1960-ih. Ostvarenja Crnog talasa se često navode kao najveći međunarodni uspjesi jugoslavenske kinematografije, pri čemu se posebno ističu autori kao što su Aleksandar Petrović, Dušan Makavejev i Želimir Žilnik koji su uspjeli osvojiti niz prestižnih festivalskih nagrada. Velike studentske demonstracije 1968. godine su brojnim autorima dali poticaj da postanu još kritičniji prema poretku, a što je počelo izazivati reakciju od strane vladajućeg Saveza komunista u čijem je službenom glasilu *Borba* 3. augusta 1969. objavljen članak *Crni val u našem filmu*, po kome će trend dobiti ime. Uglavnom verbalne kritike su godine 1971. eskalirale u otvorenu represiju kada je zabranjen kontroverzni film *WR: Misterije organizma* (koji će potom deceniju i pol ostati u bunkeru), dok je Lazar Stojanović, autor studentskog filma *Plastični Isus* godine 1973. završio u zatvoru zbog "neprijateljske propagande". Ti se događaji smatraju krajem Crnog talasa, odnosno početkom tzv. olovnih godina u jugoslavenskoj kinematografiji koji je korespondirao sa gušenjem kreativnih i drugih sloboda u državi.

Vanjske veze
------------

* *Novi film – Filmkunst des „demokratischen Sozialismus"?* von Lutz Haucke (aus kulturation.de 2/2006) Arhivirano 2007-09-28 na Wayback Machine-u
**Slobodan Cvetičanin** (Niš, 5. X. 1962), operski pjevač, bariton.

Školovanje
----------

Solo-pjevanje diplomirao je na Fakultetu muzičke umjetnosti u Skoplju 19??. godine u klasi profesora **Blagoja Nikolovskog**. Usporedo je diplomirao i muzičku teoriju i pedagogiju.

Operska karijera
----------------

Opersku karijeru započeo je kao solist Opere u Skoplju ulogom **Sime Mlinara** u operi "Ero s onoga svijeta" Jakova Gotovca, da bi karijeru nastavio u HNK-u u Osijeku od 1989. godine. Slijede glavne baritonske uloge u operama G. Donizzetija, J. Hatzea, P. Mascagnija, G. Puccinija, G. Rossinija, A. Smareglije, G. Verdija, I. Zajca i dr.

U sezoni 2007/2008. vršio je dužnost ravnatelja Opere HNK u Osijeku. Solist je Opere HNK u Osijeku.

Koncertno pjevanje i gostovanja
-------------------------------

Pored operskog njeguje i koncertno pjevanje. Snimio je LP kao solist oratorija "Stabat Mater" G. Rossinija.

Gostovao je na operskim scenama i koncertnim pozornicama u Bugarskoj, Grčkoj, Makedoniji, Nizozemskoj, Njemačkoj i Sloveniji.

Nagrade i ocjene kritike
------------------------

Dobitnik je treće nagrade na takmičenju umjetnika u Zagrebu 1989. godine.

*"... predstavio se glasovno impozantno, sa sigurnom i uvjerljivom scenskom pojavom ..."; "...moćan bariton ... dramski snažan nastup ... odlična vokalna tehnika ..."*

Vidjeti još
-----------

* Jagoda Cvetičanin
* Kiril Naumov

Vanjske poveznice
-----------------

* HNK u Osijeku: Slobodan Cvetičanin Arhivirano 2020-08-14 na Wayback Machine-u
* Teatar.hr: Slobodan Cvetičanin
* NišCafe: Slobodan Cvetičanin
Za ostale ličnosti imenom Yang Jun, v. Yang Jun (razvrstavanje).
**Yang Jun** (楊俊) (571–600), nadimak **Azhi** (阿祇), formalno **Princ Xiao od Qina** (秦孝王), bio je carski princ kineske dinastije Sui. Bio je treći sin cara Wen (Yang Jian) i njegove supruge Dugu Qieluo. Kada mu je otac 581. preuzeo prijestolje i tako osnovao dinastiju Sui, za krunskog princa je izabrao starijeg brata Yang Yonga, dok je Yang Junu dao titulu princa od Qina. Yang Jun se u mladim danima zanimao za budizam te molio oca da mu se dozvoli zarediti, što je odbijeno. Umjesto toga se oženio za princezu Cui, sestru generala Cui Hungdua. Ona mu je oko 586. rodila sina po imenu Yang Hao. Dvije godine kasnije je sudjelovao u pohodu na teritorije južne dinastije Chen, kada mu je povjerena komanda nad snagama u srednjem toku rijeke Yangtze. Iako je, grozeći se nasilja i krvoprolića, odbio napredovati, uspješnim odbiojanjem ofenzive Chena je tamošnje trupe spriječio da interveniraju i spase prijestolnicu Jiangkang, a što je dovelo do pada dinastije Chen i ujedinjenja Kine. Zbog toga mu je otac ukazao počasti, a 590. ga imenovao guvernerom provincije Bing. Tada se, međutim, Yang Jun po prvi put odao lagodnom životu i počeo uzimati konkubine, uključujući jednu koja mu je rodila sina po imenu Yang Zhan. Također je počeo graditi raskošne palače, daleko velebnije od carskih. S vremenom mu je supruga postala ljubomorna, te ga 597. počela trovati. Yang Jun se teško razbolio i došao na liječenje u Chang'an. Tamo mu je otac otkrio trovanje, ali i luksuzni život koji mu je prethodio, te ga lišio svih titula. Yang Jun je umro 600. lišen svih počasti. Njegov sin Yang Hao je 618. bio nakratko proglašen carem od strane Yuwen Huajia, generala koji je u tadašnjem metežu pokušao očuvati autoritet dinastije Sui.
**Chrétien de Troyes** (čita se *Kretjen de Troa*) za kog se zna da je bio aktivan između 1165.-1180. bio je francuski pjesnik, poznat kao autor pet arturovskih romansi; *Érec et Énide* (Erek i Enida), *Cligès* (Kližes), *Lancelot, o Le Chevalier à la charrette* (Lanselot ili vitez s kolicima), *Yvain, o Le Chevalier au lion* (Iven ili vitez s lavom) i *Perceval, o Le Conte du Graal* (Percival ili priča o Gralu). Chrétien je također napisao i poemu *Guillaume d'Angleterre*, koja se bazira na legendi o Svetom Eustahiju, koja nema nikakvih dodirnih točaka sa legendom o Kralju Arthuru.

Biografija
----------

Malo se zna o Chrétienovom životu, ali se pouzdano zna da je često boravio na dvoru Marie, grofice od Champagne, a pretpostavlja se da je možda posjetio Englesku. Njegove priče napisane na narodnom jeziku, slijedile su u Francuskoj duh normanskog poeta Wacea i njegove poeme *Roman de Brut* iz 1155. a to je pak bio prijevod - Historia Regum Britanniae Geoffreya Monmoutha. 
Na taj način je uvezena britanska legenda o Kralju Arthuru u kontinentalnu Evropu.

Chrétienove romanse imitirali su gotovo odmah drugi francuski pjesnici i često su prevođene i prilagođavane na druge jezike tokom sljedećih nekoliko vijekova, budući da se romantika nastavila razvijati kao literarna forma. Tako je naprimjer njegov Érec et Énide bio podloga za nastanak poeme *Sir Gawayne i Zeleni vitez* u 14. vijeku.

Chrétienove romanse kombiniraju pojedinačne avanture u dobro povezanu priču. *Érec et Énide* je priča o vjernoj i pokornoj supruzi koja dokazuje svoju ljubav prema mužu nepoštivanjem strogo kananoniziranih dvorskih pravila prema bračnom drugu.

U *Cligès*u u centru priče je žena, žrtva braka sklopljenog pod pritiskom koja odglumi smrt i probudi se u novom i sretnom životu sa svojim ljubavnikom. 
U priči o *Lancelotu*, Chrétien na preuveličan i pomalo parodijski način razglaba temu o viteškoj ljubavi i zanesenom ljubavnikniku koji služi bogu ljubavi i muzi svoga srca - Guinevere, supruzi njegova gospodara Kralja Arthura.

*Yvain* je briljantna ekstravagancija, u kojoj se kombinira tema prenaglog braka mlade udovice koja se ženi za ubojicu njezina muža. Ona ga isprva nevoli, ali je on nakon brojnih viteških pobjeda ipak osvoji i njihov brak postane skladan. U poemi o *Percivalu*, koju je Chrétien ostavio nedovršenu, ujedinjuje religijsku temu Svetog grala sa fantastičnom avanturom.

Chrétien je bio inicijator sofisticirane dvorske romantike. Duboko upućen u onovremeni dvorski ritual i odnose, on na narodnom jeziku pjeva o ljubavi kao sudbinski predodređenoj ali uz veliku dozu humora u svijetu arturovskih avantura. Zanimanje za njegovo djelo, isprva je bilo koncentrirano na folklorni aspekt koji mu je poslužio kao izvor, 
ali se tokom 20. vijeka preusmjerilo na samu strukturu njegovih poema i narativnu tehniku.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8   „*Chrétien de Troyes*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 10. 09. 2017.

Vanjske veze
------------

***Chrétien de Troyes*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Chrétien de Troyes* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
Yang Su
**Yang Su** (楊素) (? - 31. august 606), kurtoazno ime **Chudao** (處道), formalno **Vojvoda Jingwu od Chua** (楚景武公) bio je kineski vojskovođa koji je karijeru započeo pod dinastijom Sjeverni Zhou, a potom nastavio pod dinastijom Sui. Kao jedan od vojskovođa zaslužnih za uspjeh pohoda kojim je 589. pokorena dinastija Chen i ujedinjena Kina, Yang Su je postao jedna od najmoćnijih osoba na dvoru te sa vremenom počeo ugrožavati položaj i samog cara Wena. Tradicionalni historičari špekuliraju da se povezao sa Wenovim sinom, princem Yang Guangom, a što je 604. dovelo do Wenove smrti i dolaska Yang Guanga na prijestolje. Njegov sin Yang Xuangan je godine 613. pokrenuo veliki ustanak protiv cara Yanga; nakon njegove propasti, svi sinovi Yang Sua su pobijeni.

Napomene i reference
--------------------

1. ↑  兩千年中西曆轉換

* *Knjiga Suija*, vol. 48. Arhivirano 2007-10-11 na Wayback Machine-u
* *Historija Sjevernih dinastija*, vol. 41. Arhivirano 2006-02-18 na Wayback Machine-u
* *Zizhi Tongjian*, vols. 170, 172, 174, 175, 176, 177, 178, 179, 180.
**Safi** (berberski: Asfi / ⴰⵙⴼⵉ, arapski: أسفي, portugalski: *Safim*) je lučki grad na zapadu Maroka, od 308.508 stanovnika.

On je i administrativni centar vlastite provincije.

Geografija
----------

240pxUlaz u utvrdu (medinu)
Safi leži na obali Atlanskog oceana udaljen oko 140 km jugoistočno od Marakeša.

Historija
---------

Safi je iznikao kao kartažanska kolonija pod imenom *Asfi*, nakon njih njime su vladali Rimljani, Vizigoti a od 11. vijeka muslimani. U to vrijeme egzistirao je kao ribat (manja utvrda) o njoj je u 13. vijeku pisao i historiograf Ibn Haldun. Od 1508. do 1541. njime vladaju Portugalci koji su izgradili citadelu. Ona danas opasuje Keshlu, dogradnju iz 18. vijeka).

Safi je prosperirao krajem 16. i početkom 17. vijeka, kad su njime vladali sultani iz dinastije Sadida.

Danas egzistira kao luka za izvoz fosfata, koji se dopremaju željeznicom iz Youssoufia.

Privreda
--------

Safi je i matična luka velike iribarske flote. On je i grad tekstilne, kemijske (fosfati) i Prehrambene industrije (konzerve srdela).
Tradicijski zanat Safia i njegove okolice bio je i ostao grnčarstvo.

Okolica Safia je ratarsko-stočarski kraj u kom se uzgajaju žitarice (najviše ječam) i masline i čuvaju ovce, koze i goveda.

Pobratimski gradovi
-------------------

|  |  |
| --- | --- |
| * Francuska Montereau-Fault-Yonne, Francuska
* Francuska Boulogne-sur-Mer, Francuska
* Francuska Nord-Pas-de-Calais, Francuska
 | * Portugal Setúbal, Portugal
* Tunis Sfax, Tunis
* Alžir Alžir, Alžir
 |

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Morocco*" (engleski). City population. Pristupljeno 12. 11. 2018.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Safi*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 12.11.2018.

Vanjske veze
------------

***Safi (Maroko)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Safi* (`sh`)
* *Safi* (`en`)
*Za ostala značenja, v. Bordel (razvrstavanje).*

**Bordel** (od francuske riječi *bordel*), rjeđe **kupleraj** (od njemačke riječi *Kuppelei* za "podvođenje"), odnosno, eufemistički **javna kuća** je naziv za ugostiteljski objekt čija je glavna djelatnost prostitucija, bilo kroz omogućavanje upoznavanja prostitutki sa svojim klijentima, bilo kroz pružanje prostora za obavljanje seksualnih usluga.

Kroz historiju su postojali i u današnje vrijeme, ovisno o zemlji, postoje razne vrste bordela. Njihov način rada često ovisi o tome da li je prostitucija, odnosno operiranje bordela legalna u nekoj zemlji. Ukoliko su prostitucija ili vođenje bordela ilegalne aktivnosti, bordeli se često "maskiraju" kao "obični" ugostiteljski objekti koji nominalno vode legalnu aktivnosti (barovi, striptiz klubovi, saloni za masažu i sl.) 

Bordeli se obično dijele u dva osnovna tipa:

* one u kojima prostitutke čine stalno zaposleno osoblje koje prima fiksnu plaću ili dijeli zaradu sa vlasnikom/voditeljom bordela (francuski: , "zatvorena kuća");
* one u kojima prostitutke samostalno obavljaju djelatnost, a vlasniku bordela tek plaćaju "najam" svog radnog mjesta (francuski: ), "prolazna kuća").

U nekim zemljama gdje su prostitucija i vođenje bordela ilegalni, bordeli se svejedno toleriraju od strane vlasti, bilo kao dragocjen izvor obavještajnih podataka, bilo zbog mišljenja kako prostitucija u bordelima predstavlja manji zdravstveni i sigurnosni rizik od ulične prostitucije.

Povezano
--------

* Madam

Vanjske veze
------------

***Bordel*** na Wikimedijinoj ostavi

* "Inside a brothel"—interview by Richard Fidler with three brothel owners, June 2006 on ABC Local Radio (audio download available)
Potraži pojam ***Regina*** u W(j)ečniku, slobodnom r(j)ečniku.

**Regina** je žensko ime koje se koristi u mnogim zemljama kao što su skandinavske zemlje, Italija, Poljska, ali pre svega u Engleskoj i Nemačkoj (sa engleskog se pravilno transkribuje kao Redžajna). Potiče od latinske reči „reina", što znači „kraljica". Isto značenje ima i na hebrejskom, italijanskom i španskom.

Istorijat
---------

Prema jednom tumačenju, u hrišćanskom svetu ime postoji od davnina; u 2. veku to je ime svetice. Prema istom tumačenju, ovo ime postaje popularno u Engleskoj u srednjem veku i davalo se u čast devici Mariji, da bi ponovo postalo aktuelno u 19. veku. Prema drugom izvoru, ovo ime se pojavljuje u viktorijansko doba, verovatno zato što je kraljica Viktorija bila poznata kao *Viktorija Regina*.

Imendan
-------

Imendani se slave u nekoliko zemalja, najčešće 7. septembra:

| **država** | **datum(i)** |
| --- | --- |
| Češka | 7. septembar |
| Mađarska | 7. septembar |
| Letonija | 7. septembar |
| Litvanija | 7. septembar |
| Švedska | 7. septembar |
| Slovačka | 5. septembar |
| Poljska | 17. mart, 7. septembar, 21. novembar |

Popularnost
-----------

Ovo ime je uvek bilo među prvih sedamsto u periodu od 1990. do 2007. u SAD. U Kataloniji je od 1996. do 2002. bilo među prvih trista, ali je naredne bilo na 438. mestu. U Mađarskoj je od 2004. do 2007. bilo među prvih 50, a u Švedskoj je 1998. do 2002. uvek bilo među prvih 350. U južnoj Australiji je 1998. i 1999. bilo među prvih osamsto, a 2005. među prvih šeststo.

Zanimljivost
------------

U SAD postoje dva naseljena mesta koja nose ovo ime: u Kentakiju i u Novom Meksiku, a u Kanadi takođe postoji jedno mesto, koje je dobilo taj naziv u čast kraljice Viktorije.

Literatura
----------

1. 1 2 3  Behind The Name: Regina
2. ↑  baby names pedia: Regina
3. ↑  T. Prćić: Englesko-srpski rečnik geografskih imena, Zmaj, Novi Sad, 2004, str. 118
4. ↑  baby name facts: Regina Arhivirano 2011-10-12 na Wayback Machine-u
5. 1 2  Think Baby Names: Regina Arhivirano 2011-09-02 na Wayback Machine-u
6. ↑  Behind The Name: Regina
7. ↑  baby name facts: Regina - popularnost Arhivirano 2011-11-29 na Wayback Machine-u
8. ↑  baby name facts: Regina - naseljena mesta Arhivirano 2011-11-29 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **kulturi** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Storsjön** (što na švedskom znači *Veliko jezero*) je peto po veličini jezero Švedske, koje leži na zapadu zemlje u Grofoviji Jämtland.

Geografske karakteristike
-------------------------

Jezero Storsjön je vrlo dugo 70 km, i u gornjem sjevernom dijelu poprilično široko -25 km, ali se negdje na sredini račva na relativno uske rukavce.

Iz jednog od njih istječe rijeka Indalsälven koja teče do Botnijskog zaljeva.

Na zapadnoj obali jezera leži grad Östersund, administrativni centar Grofovije Jämtland.

Pored mosta koji povezuje Östersund sa otokom Frösön u jezeru nalazi se najsjeverniji švedski Runski kamen, koji datira iz 11. vijeka.

Izvori
------

1. 1 2  „*Storsjön i Jämtland*" (švedski). Bizmet. Arhivirano iz originala na datum 2016-03-04. Pristupljeno 24. 04. 2015.
2. 1 2  „*Östersund*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 24. 04. 2015.

Vanjske veze
------------

***Storsjön*** na Wikimedijinoj ostavi

* Storsjön i Jämtland Arhivirano 2016-03-04 na Wayback Machine-u (`sv`)

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Provincija Álava** (španjolski: *Provincia de Álava*) ili na baskijskom: *Araba*, zato se službeno naziva i piše **Álava/Araba** je jedna od tri provincije autonomne zajednice - Baskije, koja se nalazi na sjeverozapadu Španjolske.

Geografske karakteristike
-------------------------

Provincija Álava prostire se najvećim dijelom po južnim obroncima Pirineja, na površini od 3,038 km², u kojoj živi 326,574 stanovnika. Sa sjevera graniči sa baskijskim provincijama Biskaja i Gipuzkoa, sa juga sa Zajednicom La Rioja, sa Provincijom Burgos na zapadu i sa istoka Autonomnom zajednicom Navarrom. Na jugozapadu joj je granica rijeka Ebro.

Karakteristična je po tome što na svom teritoriju ima dvije enklave, jednu - Condado de Treviño od Provincija Burgos, i drugu Orduñu od Provincije Biskaja.

Provincija se sastoji od tri različita kraja, sjever je šumoviti kraj, rijetkih izoliranih farmi, jezera i kotlina rijeka Urquiola, Bayas i 
Omecillo. U sredini se prostire visoravan Álava ili Vitoria, prosječne nadmorske visine od 460 metra, tu leži administrativni centar provincije 
Vitoria-Gasteiz.

Južni dio provincije zvan Álavese Rioja od visoravni Vitoria razdvajaju planine Kantabrijskog gorja. Taj kraj poznat je po vinogradima, 
voćnjacima i maslinicima.

Historija
---------

Álava je nekad bila samostalna grofovija koja je 1332. anektirana u Kraljevinu Kastilju.
Nakon administrativne reforme zemlje provedene 1980. postala je uz provincije Gipuzkoju i Biskaju dio novoosnovane 
Baskijske autonomne zajednice.

Privreda
--------

Álava je poljoprivredni kraj, po dolinama se najviše uzgaja pšenica, ječam i zob, a šećerna repa oko provincijske prijestolnice
Vitoria-Gasteiza.

Industrija je koncentrirana u Vitoria-Gasteizu.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Spain: País Vasco (Euskal Herriko)*" (engleski). City population. Pristupljeno 2. 07. 2018.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Álava*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 2. 7. 2018.

Vanjske veze
------------

***Álava*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Deputación de Álava*[*mrtav link*] (`es`)

| * p
* r
* u
Španjolske provincije |
| --- |
| 
Álava/Araba • 
Albacete • 
Alicante/Alacant • 
Almería • 
Asturias • 
Ávila • 
Badajoz • 
Barcelona • 
Burgos • 
Cáceres • 
Cádiz • 
Cantabria • 
Castellón/Castelló • 
Ceuta1 • 
Ciudad Real • 
Córdoba • 
Cuenca • 
Gerona • 
Granada • 
Guadalajara • 
Guipúzcoa/Gipuzkoa • 
Huelva • 
Huesca • 
Baleari • 
Jaén • 
La Coruña/A Coruña • 
La Rioja • 
Las Palmas • 
León • 
Lérida • 
Lugo • 
Madrid • 
Málaga • 
Melilla1 • 
Murcia • 
Navarra/Nafarroa • 
Orense/Ourense • 
Palencia • 
Pontevedra • 
Salamanca • 
Santa Cruz de Tenerife • 
Segovia • 
Sevilla • 
Soria • 
Tarragona • 
Teruel • 
Toledo • 
Valencia/València • 
Valladolid • 
Biskaja (Vizcaya/Bizkaia) • 
Zamora • 
Zaragoza

1 - Eksklave na sredozemnoj obali Afrike | Flag of Spain |
**Brad Smyth** (Ottawa, Ontario, 13. ožujka 1973.) kanadski je profesionalni hokejaš na ledu. Igra na poziciji desnog krila, a trenutačno je član hrvatskog KHL Medveščaka koji se natječe u EBEL-u.

Karijera
--------

Smyth u dresu Medveščaka.
### Amerika

Smyth je juniorski staž odradio u jednoj od najjačih juniorskih liga na svijetu OHL-u (Ontario Hockey League) za momčad London Knightsa. Tijekom tri sezone (1990.-1993.) u 174 susreta upisao je 82 gola i 87 asistencija. Nakon toga je uslijedila profesionalna karijera koju je počeo u ECHL-u (East Coast Hockey League) kod Birmingham Bullsa, da bi zatim stigao i ugovor iz AHL momčadi Caroline Monarchs koji mu je otvorio vrata prema najjačoj hokejaškoj ligi na svijetu NHL-u (88 utakmica, 15 golova, 13 asista). U AHL-u, ligi koja je po jačini odmah iza NHL-a, odigrao 594 susreta i upisao 319 pogodaka i 326 asistencija što je ukupno 645 bodova. Debitantski nastup u NHL-u imao je 1995/1996. sezone s Floridom Panthersima. Tada je odigrao tek sedam utakmica u kojima je jednom bio strijelac i asistent. No, već sljedeće je kod Los Angeles Kingsa dobio priliku za veću minutažu te je statistiku podebljao sa 44 nastupa, protivničku mrežu je zatresao osam puta i isto toliko puta namjestio pak za zgoditak. To mu je ujedno bila i najuspješnija sezona u NHL-u. Osim Panthersa i Kingsa, nekoliko puta se našao i na popisu momčadi New York Rangersa, Nashville Predatorsa i Ottawa Senatorsa. 

### Europa

Tri sezone igrao je u DEL-u za njemačkog prvoligaša Hamburg Freezerse te je bio jedan od najboljih strijelaca lige. S finskim Kärpätom pak je 2003/2004. osvojio SM-Liigu. Smyth je petnaest sezona u najjačim svjetskim hokejaškim ligama, a u rujnu 2009. potpisao je za KHL Medveščak.

Statistika karijere
-------------------

*Bilješka: OU = odigrane utakmice, G = gol, A = asistencija, Bod = bodovi, +/- = plus/minus, KM = kaznene minute, GV = gol s igračem više, GM = gol s igračem manje, GO = gol odluke*

| Sezona | Klub | Liga |   | Regularna sezona |   | Doigravanje |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| OU | G | A | Bod | +/- | KM | GV | GM | GO | OU | G | A | Bod | +/- | KM | GV | GM | GO |
| 2009./10. | KHL Medveščak | EBEL | 17 | 6 | 10 | 16 | 1 | 10 | 3 | 0 | 1
 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |

Izvori
------

1. ↑  Smith i Beljo nova pojačanja Medveščaka
2. ↑  „Smyth: O Medveščaku ne znam puno, ali čuo sam za euforiju!". Arhivirano iz originala na datum 2009-10-09. Pristupljeno 2014-07-26.

Vanjske poveznice
-----------------

* Profil na The Internet Hockey Database

| * p
* r
* u
Trenutačni sastav Medveščak Zagreba |
| --- |
| 
Robert Kristan |
Michael Ouzas |
Andrej Vasiljević |
Vjačeslav Truhno |
David Brine |
Alan Letang |
Kenneth MacAulay |
Andy Sertich |
Dario Kostović |
Ivan Šijan |
Saša Martinović |
Frank Banham |
Sasha Pokulok |
Joel Prpic |
Mislav Blagus |
Ryan Kinasewich |
Geoff Waugh |
Greg Day |
Dominik Kanaet |
Donald MacLean |
Matt Siddall |
Tom Zanoški |
Mario Sertić |
Pascal Morency |
Sašo Rajsar |
Gal Koren |
trener: Marty Raymond
 |
„Wulfhere" preusmjerava ovdje. Za nadbiskupa Yorka, v. Wulfhere od Yorka.
**Wulfhere** (? -675) je bio kralj Mercije od kraja 650-ih do 675. Poznat je kao prvi kršćanski kralj cijele Mercije, iako nije poznato kada ni kako se preobratio sa paganske vjere. Njegov dolazak na prijestolje je označio kraj hegemonije kralja Oswiua od Northumbrije nad južnom Engleskom, kojom je počeo dominirati Wulfhere. Njegovi pohodi protiv Zapadnih Saksonaca su doveli do mercijske vlasti nad većim dijelom doline Temze. Wulfhere je osvojio otok Whight i odlinu Meona te ih poklonio svom savezniku kralju Æthelwealhu od Južnih Saksonaca. Također je pod svojim uticajem držao Surrey, Essex i Kent. Oženio se Eormenhild, kćer kralja Eorcenberhta od Kenta.

Wulfhereov otac je bio Penda, mercijski kralj i jedan od hegemona tadašnje Britanije, koji je godine 655. ubijen u bitci kod Winwaeda, boreći se protiv Oswiua. Nakon bitke je Pendin sin i Wulfhereov brat Peada postao kralj pod Oswiuovim sizerenstvom, ali je ubijen godinu dana kasnije. Wulfhere je na prijestolje došao kada su se mercijski plemići pobunili protiv northumbrijske vlasti i protjerali Oswiuove namjesnike.

Nakon što je 670. godine Oswiu umro, Wulfhere je postao najmoćniji vladar južne Britanije. Još od početka 660-ih je bio de facto hegemon svih područja južno od rijeke Humber, ali vlast nije, poput oca, uspio proširiti na Northumbriju. Godine 674. se sukobio sa Oswiuovim sinom Ecgfrithom, ali je poražen. Umro je, najvjerojatnije od bolesti, godine 675. Wulfherea je na prijestolju naslijedio njegov brat Æthelred. Jedan od izvora o njegovom životu je Stephen od Ripona i tekst *Život Wilfridov* u kome je Wulfhere opisao kao "čovjek ponosna uma i neutažive volje".

Izvori
------

1. ↑  Colgrave, *Life of Bishop Wilfred*, c. 20.

| * p
* r
* u
Bretwalde |
| --- |
| Ælle od Sussexa • Ceawlin od Wessexa • Æthelberht od Kenta • Rædwald od Istočne Anglije • Edwin od Deire • Oswald od Bernicije • Oswy od Northumbrije • Wulfhere od Mercije† • Æthelred od Mercije† • Ethelbald od Mercije† • Offa od Mercije† • Cœnwulf od Mercije† • Egbert od Wessexa |
| † Ne spominje se u Anglosaksonskoj kronici, ali je imao sličnu ili veću moć. |

| * p
* r
* u
Monarsi Mercije |
| --- |
| Kraljevina Mercija527–918 | Icel • Cnebba • Cynewald • Creoda • Pybba • Cearl • Penda • Eowa • Peada • Oswiu od Northumbrije • Wulfhere • Æthelred I • Coenred • Ceolred • Ceolwald • Æthelbald • Beornred • Offa1 • Ecgfrith • Coenwulf1 • Cynehelm • Ceolwulf I1 • Beornwulf2 • Ludeca • Wiglaf • Ecgberht of Wessex • Wigmund • Wigstan • Ælfflæd • Beorhtwulf • Burgred • Ceolwulf II • Æthelred II3 • Æthelflæd3 • Ælfwynn3 | Coin with a man in profile surrounded by lettering reading OFFAREXMERCIOROffa (757–796). |
| Kasniji monarsi | Æthelstan4 • Eadgar4 |
| 1Također kralj Kenta i Istočne Anglije. 2Također kralj Istočne Anglije. 3Priznavao zapadnosaksonsko sizerenstvo.4Titularni kralj Mercije nakon osnivanja Kraljevine Engleske. |
Koordinate: 42° 02′ 46" SGŠ, 21° 31′ 56" IGD

**Stračinci** (mak. *Stračinci*) su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Stračinci pripadaju gradskoj opštini Gazi Baba grada Skoplja. Naselje je severoistočno predgrađe glavnog grada.

Prirodni uslovi
---------------

Stračinci su smešteni u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 12 km severoistočno.

Naselje Stračinci je u okviru istorijske oblasti Crnogorje i položeno je u južnom podnožju Skopske Crne Gore. Severno od naselja izidže se planina, a južno se pruža Skopsko polje, koje je plodno i gusto naseljeno. Nadmorska visina naselja je približno 380 metara.

Mesna klima je kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Stračinci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 1.185 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (66%), a u značajnom broju žive i etnički Makedonci (33%).

Većinska veroispovest je islam, a manjinska pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Grad Skoplje
* Gradska opština Gazi Baba

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.gazibaba.gov.mk Zvanična stranica gradske opštine Gazi Baba

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Gazi Baba |
| --- |
| **Četvrti Skoplja** (**Gazi Baba**  • Goce Delčev  • Indžikovo  • Madžari  • Sinđelić  • Stajkovci  ), **Prigradska naselja** (Brnjarci  • Bulačani  • Idrizovo  • Jurumleri  • Raštak  • Smiljkovci  • Stračinci  • Trubarevo  • Creševo) |  |
*За остале употребе, погледајте Лазарево (вишезначна одредница).*
Храм Св. вмч. кнеза Лазара
**Лазарево** (некада **Буџак**) је градско насеље у Бањој Луци. Подијељено је у двије мјесне заједнице:

* **"Лазарево 1"**
* **"Лазарево 2"**.

Лазарево је некада било село, а данас је градска четврт која се налази у сјеверном дијелу насељеног мјеста Бања Лука, на лијевој обали Врбаса. Лазарево се простире: од Кумсала до Дервиша и од обале Врбаса до Новаковића, Дракулића и Петрићевца. Након земљотреса у Бањалуци 1969. године у овом насељу је изграђен велики број монтажних објеката за становање, па је до данас остало познато као „насеље барака".

Историјат насеља
----------------

У првој половини 19. вијеку Лазарево је представљало село надомак Бањалуке, које је било ријетко насељено у дијелу око Шегиног пута. Мјештани су градили куће подаље од главне саобраћајнице (градишка цеста) јер је тако било сигурније за живот у вријеме турске владавине. За вријеме Аустроугара, расте насеље уз стару градишку цесту. Тада је изграђена и жељезничка станица. Након Другог свјетског рата Лазарево се стално шири приливом становништва из околних села. До 1969. постојала је Хидроцентрала у Трапистима, на ријеци Врбас, снаге 12 мегавата, која је снабдјевала дио Града струјом. Земљотрес је срушио брану, било је покушаја да се реконструише али до реализације ипак није дошло. (Историјски записи самостана "Марија Звијезда")
Данас је Лазарево једно од већих и уређенијих градских насеља.

Референце
---------

1. ↑  „Историјат Лазарева". Cyberbulevar.com. 2005-01-18. Pristupljeno 2013-10-25.

Спољашње везе
-------------

***Лазарево, Бања Лука*** na Wikimedijinoj ostavi

* Званична страница Града Бањaлуке
Projekat **CEDICT**, čiji je začetnik Pol Denisovski (*Paul Denisowski*), pokrenut je 1997. godine, s ciljem da se formira potpun kinesko-engleski rječnik sa izgovorom izraženim na pinjinu.

Sadržaj
-------

CEDICT je prosta tekstualna datoteka. Za njenu upotrebu i pretragu su potrebni drugi programi. Projekat se smatra standardom za kinesko-engleske rječnike na Internetu, a koristi ga i nekoliko drugih kinesko-engleskih projekata. Unihan baza koristi CEDICT za većinu svojih podataka o složenim znakovima, ali kao pomoćno sredstvo koje nije izričito dio glavne Junikod baze. Ipak, CEDICT se ne koristi za Unihan definicije i izgovor pojedinih karaktera.

Osnovni oblik zapisa u bazi CEDICT je sljedeći:

```
Tradicionalno Pojednostavljeno [pin1 yin1] /prvi prevod na američki engleski/drugi prevod/
中國 中国 [Zhong1 guo2] /China/Middle Kingdom/
```

Danas se CEDICT kodira prvenstveno prema UTF-8 sistemu, ali postoje odgovarajuće verzije i u sistemima GB2312 i Big5. Te kompatibilne verzije izuzimaju jedan od oblika: tradicionalno ili pojednostavljeno pismo.

U septembru 2008. godine, baza je sadržavala 77.597 stavki na kineskom jeziku.

Istorija razvoja
----------------

| Godina | Događaj |
| --- | --- |
| 1991 | Džim Brin (*Jim Breen*) je pokrenuo projekat EDICT kao rječnik za japanski jezik. |
| 1997 | Pol Denisovski je pokrenuo projekat CEDICT, po uzoru na EDICT. |
| 1999 | Vlasništvo nad CEDICT projektom je prešlo na Erika Petersona. |
| 2007 | MDBG je pokrenuo novi projekat pod nazivom CC-CEDICT, što je nastavak projekta CEDICT, ali pod novom dozvolom za upotrebu, kojom se omogućuje da bazu koristi više raznih projekata. Pored toga, uređen je način rada na bazi kojim se bolje organizovao postupak dodavanja, uređivanja i obrade novih unosa. |

Vanjske veze
------------

* Besplatni MDBG kinesko-engleski rječnik koristi CC-CEDICT, podržava dodavanje i uređivanje unosa i omogućava preuzimanje baze.
* DimSum, kompjuterski program za rječnik, koji koristi CEDICT
**Whitefield** je grad od 30.000 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u grofoviji Greater Manchester.

Administrativno podpada pod metropolitanski borough Bury.

Geografske karakteristike
-------------------------

Whitefield leži u južnoj obali rijeke Irwell u sredini grofovije Greater Manchester, udaljen 7,9 km sjeveroistočno od centra Manchestera i 4,8 km jugoistočno od svog administrativnog centra Burya.

Historija
---------

Whitefield je dobio status grada 1866. godine, a prije tog je bio dio feudalnog imanja Pilkington. Sve do izgradnje makadamske ceste 1755. prema Buryu, Whitefield je bio selo. Prvi industrijski pogon u Whitefieldu bila je predionica pamuka podignuta 1780. Do 1850. već je bilo desetak predionica i jedan rudnik ugljena.

Današnji Whitefield je jedno od stambenih predgrađa Manchestera.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „Whitefield Area Profile" (engleski). Bury Council. Arhivirano iz originala na datum 2016-03-04. Pristupljeno 18. 04. 2017.
2. 1 2 3  „A Brief History" (engleski). Whitefield. Arhivirano iz originala na datum 2009-10-27. Pristupljeno 17. 4. 2017.

Vanjske veze
------------

***Whitefield, Greater Manchester*** na Wikimedijinoj ostavi

* Local information for Whitefield (`en`)
**Bonifacijski prolaz** (francuski: *Bouches de Bonifacio*, talijanski: *Bocche di Bonifacio*) je morski tjesnac koji razdvaja Korziku od Sardinije. Ime je dobio po gradu Bonifaciju koji leži na krajnjem jugu Korzike.

Geografija
----------

Bonifacijski prolaz povezuje Tirensko sa Sredozemnim morem. Prosječno je širok od 15 do 20 km, s najvećom dubinom od 100 metara, a na najužem dijelu ima 11 km. Na krajnjem istoku tjesnaca leže talijanski Maddalenski arhipelag i francuski otoci Cavallo i Lavezzi. Ova zona je proglašena internacionalnim parkom prirode.

Historija
---------

Tjesnac je poznat je kod moreplovaca kao vrlo opasan za plovidbu, zbog brojnih grebena i vrlo jakih struja. U njemu se dogodio brodolom francuske fregate *Sémillante* koja se nasukala na grebenima kod otoka Lavezzija. Nakon havarije jednog trgovačkog broda 1993. zabranjen je prolaz svim brodovima koji prenose opasan teret.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Bonifacio, Bocche di*" (talijanski). Treccani. Pristupljeno 28. 5. 2013.

Vanjske veze
------------

***Bonifacijski prolaz*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Bonifacio, Bocche di* na portalu Treccani (`it`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 246329090

 |
**Hram Bongwon** (ili **Bongwonsa**) je južnokorejski budistički hram u Bongwon-dongu, naselju Seodaemun-gua u Seulu, kraj Univerziteta Yonsei.

Smješten je sjeveroistočno od univerziteta na padinama planine Ahn, predstavlja glavni hram korejskog budističkog reda Taego. Prvotno ga je 889. osnovao učitelj Doseon na mjestu današnjeg Univerziteta Yonsei. Na današnje mjesto je premješten 1748. 

Dio hrama je godine 1950. uništen za vrijeme korejskog rata. Godine 1966. je sagrađena nova dvorana, ali je kasnije premještana u drugi dio grada. Godine 1991. je, za vrijeme gradnje nove Dvorane 3000 Buda, požar uništio Glavnu Budinu dvoranu, koja je ponovno sagrađena 1994. U ljeto 2004. je otkriveno kako je serijski ubica Yoo Young-Cheol sahranio preko deset svojih žrtava na zemljištu hrama.

Danas tamo živi preko 50 redovnika koji se bave obrazovnim i socijalnim radom.

Ejksterni linkovi
-----------------

***Bongwonsa*** na Wikimedijinoj ostavi

* Website hrama Arhivirano 2007-09-29 na Wayback Machine-u (`en`)
**Øresund** (danski, čita se **Oesund**; švedski: *Öresund*; engleski: *Sound*; kog lokalni stanovnici kolokvijalno zovu **Sundet**) je tjesnac koji razdvaja danski otok Zeland od švedskog kopna tj. pokrajine Scanije. Øresund povezuje tjesnac Kattegat s Baltičkim morem. Jedan je od najprometnijih plovnih puteva na svijetu.

Geografija
----------

Ukupna dužina Øresunda od poluotoka Kullen na sjeveru do gradića Falsterbo na jugu (oba leže u Švedskoj) iznosi 110 km. U svom užem dijelu, koji se odnosi na dio Helsingør – Helsingborg (sjever) i Kopenhagen – Malmö (jug), dug je 53 km. Tjesnac je najuži na sjeveru između Helsingøra i Helsingborga, tu ima samo 5 km, dok na jugu između Kopenhagena i Malmöa ima 14 km.

Minimalna dubina tjesnaca iznosi 7 metara, a struja teče do 5-6 km na sat prema Kattegatu. Led za oštrih zima može onemogućiti plovidbu tjesnacem, jer on gotovo da nema plime i oseke. Unutar tjesnaca leže tri veća otoka: Amager (pored Kopenhagena), Ven i Saltholm, koji razdvajaju vode tjesnaca na kanale Drögden (zapad) i Flinterenden (istok).

Najveće luke tjesnaca su Kopenhagen i Helsingør na danskoj strani odnosno Malmö i Helsingborg na švedskoj strani. Od kad je 2000. izgrađen Eresundski most i tunel kojim su spojeni Malmö i Kopenhagen, regija je bitno bolje povezana, pa se očekuje da će to potaknuti ekonomski rast.

Historija
---------

Tjesnac je već jako dugo važan pomorski koridor, zbog tog je tokom historije kontrola nad tjesnacem, inače najkraćim putem prema Baltičku, donosila veliku dobit. Između 1429. i 1657. Danska je kontrolirala obje obale tjesnaca i naplaćivala prolaz svim brodovima. Čak i nakon što je 1658. pokrajina Skania pripojena Švedskoj, velika danska obalna utvrda Kronborg kod Helsingøra 
nastavila je naplaćivati prolaz kroz tjesnac sve do 1857.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9   „*The Sound*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 14. 4. 2015.

Vanjske veze
------------

***Øresund*** na Wikimedijinoj ostavi

* *The Sound* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 234660631
* LCCN: sh85125362
* GND: 4216367-5
* SUDOC: 050626744
* NKC: ge631118

 |
**Wincenty Witos** (selo Wierzchosławice pored Tarnówa, 21. januar 1874. - Krakov, 31. oktobar 1945.) bio je lider Poljske narodne partije-Piast, a nakon tog i Poljske narodne partije, državnik koji je tri puta (1920.-21. 1923. 1926.) bio poljski premijer.

Biografija
----------

Witos se kao seosko dijete nije bog zna kako školovao (završio je samo dva razreda osnovne škole), pa je isprva radio kao drvosječa. Nedostatak je nadoknadio samobrazovanjem, pa od 1893. radi kao novinar - dopisnik lista Prijatelj Naroda.

Witos je u periodu 1908.-14. bio član austrougarskog galicijskog Sejma (dijeta) a od 1911.-18. i poslanik u Donjem domu Carevinskog vijeća.

Nakon Prvog svjetskog rata izabran je u Sejm, novoosnovane Republike Poljske. 
Ubrzo je postao predsjednik Poljske narodne partije-Piast, u to vrijeme najjače partije u Sejmu.

Od jula 1920. do septembra 1921. bio je premijer koalicione vlade sastavljene od brojnih partija.
Nakon tog je od maja do decembra 1923. ponovno premijer u novoj vladi, koja nije dugo trajala, jer nije uspjela obuzdati inflaciju i nemire koji su zahvatili zemlju.

Witos koji je u mladosti bio sklon ljevici, vremenom je postao konzervativan pa kad je maju 1926. dobio mandat da formira je svoju treću koalicionu vladu, taj put izabrao je za ministre isključivo ljude desnih partija.
U roku od nekoliko dana, njegov kabinet je srušen u državnom udaru koji je vodio nacionalni heroj Józef Piłsudski.

Nakon udara Witos je postao jedan od lidera opozicije, organizator brojnih seljačkih demonstracija i štrajkova. Zbog tog je 1930. zatvoren, na suđenju u Brestu koje se proteglo od 1931.-32. prvo je oslobođen pa na kraju osuđen je na 1,5 godina zatvora.
Kao veliki zagovornik ujedinjenja opozicije, inicirao je osnivanje Poljske narodne partije 1931.

Da izbjegne zatvor od 1933. do 39. živi u Čehoslovačkoj, iz koje i nadalje rukovodi Poljskom narodnom partijom.
U zemlju se vratio u martu 1939. kad je Treći Reich okupirao Čehoslovačku, ubrzo je uhapšen ali je pušten i amnestiran u oktobru 1939.

Period od 1939.- 41. na početku Drugog svjetskog rata, proveo je u kućnom pritvoru u Wierzchosławicama, u kom su ga Nacisti bezuspješno pokušavali nagovoriti da formira kvislinšku vladu. Ponovno je uhapšen u martu 1945. ovaj put od NKVD-a, koji ga je pokušao nagovoriti da se pridruži prosovjetskim snagama, što je on odbio, pa je nakon četiri dana pušten.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Wincenty Witos*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 24.05.2021.
2. 1 2 3 4  „*Witos Wincenty*" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 25.05.2021.

Vanjske veze
------------

***Wincenty Witos*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Witos Wincenty* (na portalu Encyklopedia PWN) (`pl`)
* *Wincenty Witos* (na portalu Encyclopaedia Britannica) (`en`)
Географска распрострањеност сиуанских народа пре контакта са Европљанима
**Сиуански народи** су породица северноамеричких домородачких народа, који говоре језицима из сиуанске породице језика. Насељавају државе америчког средњег запада и преријске провинције Канаде, а могу се наћи и у источним државама САД, као што је Вирџинија.

У 17. и 18. веку насељавали су прерије од реке Мисисипи до Стеновитих планина. Потичу из подножја Апалачких планина, а преци су им живели и у области Великих језера одакле су их протерали алгонквински народи. Асинибојни су били први сиуански народ који је напустио источне шуме и населио се у области Велике равнице. Данас су Сијукси, један од народа из ове породице, насељени у америчким државама Минесота, Северна Дакота, Јужна Дакота и Небраска. 

По сиуанским народима, имена је добило неколико америчких држава. У САД данас живи око 100.000 припадника сиуанских народа.

Класификација
-------------

Сиуански народи се према језицима који говоре деле на:

* Западносиуански народи
	+ Централносиуански народи (сиуански народи долине Мисисипија)
		- Дакота народи
			* Сијукси
			* Асинибојни
			* Стони
		- Дегиха народи
			* Омаха
			* Понка
			* Канза
			* Осејџи
			* Квапо (Арканзас)
		- Чивере-винебаго народи
			* Чивере народи
				+ Ајова
				+ Ото
				+ Мисури
			* Винебаго
	+ Кроу-Хидаца народи
		- Кроу (Вране)
		- Хидаца (Гровантри Мисурија)
	+ Мандани
		- Мандани
	+ Југоисточносиуански народи (сиуански народи долине Охаја)
		- Вирџинијски сиуански народи (тутело)
			* Тутело-сапони
				+ Тутело
				+ Сапони
				+ Оканичи
				+ Манахок
				+ Монакан
			* Монетон
		- Мисисипијски сиуански народи (офско-билоксијски народи)
			* Офо
			* Билокси
* Источносиуански или катобански народи
	+ Катоба
	+ Вокон (Вакамо)

Референце
---------

1. ↑  Vickers, C. (1951–1952).

Спољашње везе
-------------

* Манитобански Асинибојни
Координате: 44° 10′ 38" СГШ, 22° 08′ 21" ИГД

**Стол** је планина у источној Србији удаљена 16 km од Бора, припада општини Бор и Борском округу у региону који је познат и под именом Тимочка Крајина.

Врх планине Стол налази се на надморској висини од 1.156 m. Планина обилује атрактивним алпинистичким теренима и лепим пространим ливадама богатим лековитим травама.

Планина је погодна за: планинарење, алпинистичко и спортско пењање а зими за разне смучарске дисциплине. На планини постоје: планинарски дом, уређене смучарске стазе и ски лифт. Поред планинарског дома налази се језерце.

Спољашње везе
-------------

* Arhivirano 2008-01-09 na Wayback Machine-uПрезентација ПСД Црни врх
**Slobodna sirijska armija** ili **Slobodna sirijska vojska'** (arapski: الجيش السوري الحر‎, *al-Jaysh as-Sūrī al-Ḥurr*, također poznata po engleskoj skraćenici **FSA** od *Free Syrian Army*) je naziv za paravojne formacije koje se od 2011. godine u sirijskom građanskom ratu bore protiv režima predsjednika Bašara al-Asada, odnosno potiću od odmetnutih/prebjeglih oficira i vojnika Sirijskih oružanih snaga. Od decembra 2011. je FSA podređena Sirijskom nacionalnom savjetu, opozicijskoj grupi koja pripada Nacionalnoj koaliciji sirijskih revolucionarnih i opozicijskih snaga. FSA se predstavlja kao tzv. umjerena opozicija Asadovom režimu, odnosno nominalno se bori za ne-sektašku i sekularnu demokratsku Siriju koja bi se trebala uspostaviti nakon Asadovog rušenja. U stvarnosti, oko 90 % pripadnika FSA su sirijski suniti, iako među nekim od njenih komandanata ima Druza, Palestinaca, kao i Kurda. Iako je FSA uživala nominalnu podršku Zapadnog svijeta, karakterizira je razjedinjenost i nedisciplina, pa se vjeruje da je među postala marginalizirana u odnosu na ostale anti-asadovske grupe, kojima od 2013. nadalje sve više dominiraju radikalni salafisti, te da je veliki broj formacija za koje se tvrdi da pripadaju FSA za nju vezan isključivo nominalno. Najefikasnijom i najpouzdanijom formacijom FSA se smatra tzv. Južni front Slobodne sirijske armije, koalicija 58 različitih grupa koja djeluje na jugu zemlje iz baza u susjednom Jordanu.

Vanjske veze
------------

* Free Syrian Army website Arhivirano 2014-08-14 na Wayback Machine-u (`ar`)
* Slobodna sirijska armija na Twitteru (`ar`)
* Original video declaration of formation na YouTube (`ar`)
* Holliday, Joseph (March 2012). *Syria's Armed Opposition*. **3**. Institute for the Study of War.
* Holliday, Joseph (June 2012). *Syria's Maturing Insurgency*. **5**. Institute for the Study of War.
* O'Bagy, Elizabeth (March 2013). *The Free Syrian Army*. **9**. Institute for the Study of War.
Prekrižen znak autorskih prava, sa notom izvan, kao simbol slobodne muzike.
**Slobodna muzika** je muzika koja, kao slobodan software, može biti slobodno stvarana, kopirana, distribuirana i menjana u lične, nekomercijalne svrhe.

Slobodna muzika ne znači da autori ne smeju uzimati naknadu za svoju muziku, pogotovo ukoliko se ona koristi u komercijalne svrhe. Slobodna muzika podrazumeva slobodu od zakonskih restrikcija, a ne slobodu od cene. Ideja slobodne muzike je da se izbegne kontrola muzičke industrije nad autorskim delom, a da se pritom omogući njeno slobodno širenje do slušalaca.

Slobodna muzika je ili u javnom vlasništvu ili licencirana nekom od slobodnih licenci, što autori često čine kao sredstvo promocije. Neka slobodna muzika je zaštićena licencama namenjenim za software (kao GNU opšta javna licenca) ili druge dokumente (the GNU licenca za slobodnu dokumentaciju). Ali postoji i Javna licenca za slobodnu muziku, osmišljena da zaštiti slobodu muzike, obezbeđujući pritom i komercijalni podsticaj za umetnike. Ona je donekle slična GNU opštoj javnoj licenci, s tim da je specifično pravljena za muziku, pre nego software. Također postoje i mnoge druge licence posebno namenjene za glazbu i druga umetnička dela, kao EFF-ova Otvorena audio licenca, LinuxTag-ova Otvorena muzička licenca, Licenca Slobodna Umjetnost i neke od Creative Commons licenci.

U Srbiji deluje projekat slobodne muzike pod nazivom Fair Share.

Izvori
------

1. 1 2 3  Samudrala, Ram (1994). „The Free Music Philosophy". Pristupljeno 2008-10-26.
2. ↑  Samudrala, Ram (2011). "„The Free Music Public License". Pristupljeno 2011-09-13. [*mrtav link*]

Vidi još
--------

* Autorska prava
* Creative Commons
* Fair Share
* Copyleft

Vanjske veze
------------

* (`en`) The Free Music Philosophy
**St Austell** (kornvolski: *S. Austel*) (izgovor: [Sent Ostel]) je grad od 25,231 stanovnika na jugozapadu Engleske.

Geografske karakteristike
-------------------------

On je najveći grad Grofovije Cornwall koji leži nedaleko od La Mancha, udaljen 16 km južno od Bodmina i 48 km zapadno od devonske granice.

Historija
---------

St. Austell se orginalno zvao **Trenance**, svoje današnje ime uzeo je po pustinjaku Austolu. Kod grada se nalazi najveće nalazište kaolina (porculanska glina) u Engleskoj. On se odavno prerađuje u St. Austellu i transportira iz nedaleke luke Fowey. Brojni stanovnici rade u keramičkoj industriji, ali je zbog intenzivnog iskapanja 
krajolik oko grada teško nagrđen.

Crkva u St. Austellu ima normansku fasadu i gotički zvonik ukrašen skulpturama.
U obližnjem selu Treverbyn, nalazi se muzej keramike.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: South West England" (engleski). City population. Pristupljeno 27. 12. 2016.
2. 1 2 3  „*St Austell*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 27. 12. 2016.

Vanjske veze
------------

***St Austell*** na Wikimedijinoj ostavi

* St Austell Town Council Arhivirano 2017-07-09 na Wayback Machine-u (`en`)