**Radikalna partija Italije** (*Partito Radicale*, akronim: PR) od 1989. **Transnacionalna radikalna partija** (Partito Radicale Transnazionale) je partija koja se profilirala kao najoštrija 
opozicija talijanskom političkom establišmentu, kog je smatrala konzervativnim i korumpiranim.

Iako nikada nije postigla visok procent glasova na izborima i nikad nije sudjelovala u vladi, PR je potaknula brojne nove stvari kako u Italiji, tako i po Evropi i svijetu.
PR je njegovala bliske odnose sa ostalim partijama talijanske ljevice; od republikanaca i socijalista do 
komunista i proleterske demokracije, pa je u skladu s tim otvorila svoje redove i članovima drugih partija kroz sistem 
dvostrukog članstva.

Historija
---------

Radikalna partija je osnovana 1955. na inicijativu članova Liberalne partije i *Prijatelja svijeta* (Amici del Mondo) okupljenih oko Marija Pannunzija. 
Nakon krize liderstva - 1963. liberalalna lijeva frakcija predvođena Marcom Pannellom nastavila je samostalno voditi partiju sve do III kongresa 1967. u Bologni, na kom je usvojen novi statut sa federalnom strukturom, i direktnom registracijom novih članova.
Uz klauzulu da nemaju obavezu poštovati bilo kakvu partijsku disciplinu, ali da moraju plaćati članarinu i tako pomoći samofinanciranju partije, koja će javno podnositi svoje financijske izvještaje.

PR je najbolji rezultat na općim izborima ostvarila -1979. kad je dobila 3,5% glasova i osvojila 18 poslanička mjesta u Parlamentu i dva mjesta u Senatu. 
Relativni uspjeh partije bio je rezultat nove linije koju je inicirao Pannella, koji je fokus partije stavio pitanja poput prava]] na razvod i abortus, koja su u ono vrijeme u još uvijek poprilično konzervativnoj Italiji bila tabu tema, zbog jakog utjecaja crkve. Ali su ta prava ipak izglasana na referendumima 1974. i 1981. što je 
PR učinio planetarno poznatim.

Sve do 1988. PR je sudjelovao se na nacionalnim i izborima za Evropski parlament, ali je na kongresu održanom te iste godine odlučeno da se transformiraju u transnacionalni politički entitet, i postanu politička organizacija koja nadilazi ideološke i državne granice, otvorena za suradnju sa svim ljudima koji prihvaćaju njihov svjetonazor.
Na osnovu tog je odlučeno da Radikalna partija zbog tog neće sudjelovati na nacionalnim i izborima.

Na kongresu partije održanom 1989. Budimpešti PR je i službeno promjenio ime u - **Transnacionalna radikalna partija**.

Ujedinjene nacije prepoznale su tu politiku i dodjelile 1995. Transnacionalnoj radikalnoj partiji status člana u 
Ekonomskom i socijalnom savjetu Ujedinjenih naroda kao nevladinoj organizaciji. 
Od tad TRP provodi kampanje za unapređenje i obranu građanskih i političkih prava, a naročito se angažirala da se formira Međunarodni krivični sud za Zločine protiv čovečnosti i da Generalna skupština Ujedinjenih nacija 2007. usvoji rezoluciju 62/149 o univerzalnom moratoriju na Smrtnu kaznu.

Te iste godine partija je ponovno promjenila ime u **Transpartijska transnacionalna nenasilna radikalna stranka**.

Osnovni postulati partije danas su;

* Gandhijevo nenasilje
* Transnacionalnost
* Transpartijnost
* Demokratičnost
* Ekološka osvještenost
* Ekologija
* Demokratski federalizam
* Sekularizam
* Evropski federalizam
* Liberalna demokracija
* Liberalni Socijalizam
* Antiprohibicionizam
* Antiklerikalizam
* Antimilitarizam
* Slobodarstvo
* Antiautoritarnost
* Antipartijnost

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  „*Chi siamo*" (talijanski). Partito Radicale. Pristupljeno 13.04.2021.
2. ↑  Busato David. „*Capitolo 4*" (talijanski). Eclettico. Pristupljeno 13.04.2021.

Vanjske veze
------------

* *Partito Radicale Transnazionale* (službene stranice) (`it`)