recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Krvava bajka*** je jugoslovenski igrani film snimljen 1969. godine u režiji Branimira Torija Jankovića, koji je takođe napisao i scenario. Film prikazuje masakr u Kragujevcu koje su nemačke trupe počinile 1941. godine, a naslov je dobio po istoimenoj pesmi Desanke Maksimović inspirisane istim događajem. Nekoliko godina ranije je isti događaj prikazivao film *Prozvan je i V-3*.

Sadržaj filma
-------------

Sećanje na žrtve kragujevačkog masakra opisano kroz događaje koji se odnose na grupu dečaka, uličnih čistača cipela. Njihova sudbina je utkana u atmosferu grada i okupacije, kada su pale prve nevine žrtve. Tada su hiljade radnika odbile da rade za okupatora, pa je ceo grad izložen surovim represalijama, progonima, maltretiranjem nedužnih građana i ukidanjem redovnih sledovanja hrane. Deca su se dovijala na različite načine, pa je dečak po imenu Mali Piljak, došao na ideju da sa svojom družinom organizuje pred kasarnom čišćenje cipela okupatorskim vojnicima i oficirima. To je bio način da mališani dođu do zarade. Ali u jednom okršaju sa partizanskim odredom na domak grada, gine više neprijateljskih vojnika. To izbezumljuje njihove starešine koji naređuju masovnu odmazdu i za svakog poginulog vojnika streljaju stotine građana. Tada u gradu nastaje atmosfera užasa i lova na ljude. Grupa malih čistača cipela odbija da očisti prljave nemačke čizme, i njih odvode na streljanje. Kragujevac je postao grad crnih zastava i crnih marama, a posmrtna zvona zvone, jer se drži opelo za 8000 streljanih.

Uloge
-----

| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Slobodan Mladenović | Piljak |
| Zorica Miladinović | Bila |
| Mira Stupica | Piljakova Majka |
| Mija Aleksić | Kum |
| Velimir Bata Živojinović | Marisav Petrović |
| Franek Trefalt | Major Kenig |
| Ljuba Tadić | Direktor Pavlović |
| Vasa Pantelić | Krajskomandant |
| Ljubiša Jovanović | Direktor Pantelić |
| Janez Vrhovec | Kapetan Teobald Vagner |
| Severin Bijelić | Piljakov Otac |
| Bogoljub Dinić | Čika Mile |
| Dragomir Felba | Seljak sa volom |
| Ljuba Kovačević | Prevodilac |
| Franjo Kumer | Nemački general |
| Ljubomir Ubavkić Pendula | Prcko |
| Rastko Tadić | Bilin otac |
| Dragan Petrović | Kale |
| Miodrag Dabić | Zoki |
| Zoran Petrović | Šišmiš |
| Dušan Stefanović | Sova |
| Rajko Stojadinović | Ciganin sa štakama |
| Dragan Jelić | Dule |
| Zoran Milenković | Lotar |
| Sreta Stanković | Kuril |
| Toma Đorđević | Slonče |
| Ninoslav Petrović | Dragan |
| Bratislav Stevanović | Dečak 1 |
| Jugoslav Barjaktarević | Dečak 2 |
| Goran Simić | Dečak 3 |
| Radoslav Krstić | Dečak 4 |
| Milan Živković | Dečak 5 |
| Zoran Ivanović | Dečak 6 |
| Miodrag Popović | Dečak 7 |

Nagrade
-------

* Pula: Srebrna arena za režiju
* Kragujevac: Oktobarska nagrada - Zorica Miladinović
* Karlove Vari: Zlatna ruža „Lidice"

Vidi još
--------

* *Prozvan je i V-3*

Spoljašnje veze
---------------

* *Krvava bajka* na sajtu IMDb
**Maradona by Kusturica** je dokumentarni film Emira Kusturice o životu slavnog fudbalera Maradone. Film je doživeo premijeru na Kanskom filmskom festivalu 2008. godine. Film je sniman u tri različite lokacije: u Barceloni, Buenos Airesu i na Kubi.

Opis filma
----------

Pričajući priču o tri čoveka - fudbalskom Maradoni, antiglobalističkom Armandu i porodičnom Dijegu - Kusturica je posetio gotovo sva „mesta zločina" možda i najvećeg fudbalera ikada: Argentinu, Barselonu, Napulj, Kastrovu Kubu, obišavši i beogradski stadion „Marakanu", na kojoj se dogodio legendarni lob.

Praćena muzikom Manua Čaoa, ovo je saga o usponu sa dna do vrha, o sunovratu na dno i ponovnom „rođenju".

Soundtrack
----------

1. Sex Pistols — "God Save the Queen"
2. Manu Chao — "La Vida Tómbola"
3. Rodrigo — "La Mano de Dios"

Izvori
------

1. 1 2  *Maradona* at IMDb

Eksterni linkovi
----------------

* Official Website
* *Maradona by Kusturica* na sajtu IMDb
* *Maradona* Preview Arhivirano 2021-07-29 na Wayback Machine-u at Kustu.com
**Šejh Mesud ef. Hadžimejlić** (Vukeljići, 5. maja 1937. – Kaćuni, 9. februara 2009.), bosanskohercegovački je teolog bošnjačkog porijekla, šejh nakšibendijskog, rifaijskog i mevlevijskog tarikata, treći po redu šejh-ul-mešaih.

Biografija
----------

Mesud Hadžimejlić je rođen u Vukeljićima kraj Fojnice. Bio je sin šejha, hafiza, muftije i muderrisa Musa Kjazima ef. Hadžimejlića, unuk šejha Hasana ef. Hadžimejlića i praunuk šejha Mejli-babe. Svoje prvo znanje je stekao u prvoj privatnoj medresi u Vukeljićima kod svoga oca, što je potvrdio je na državnim ispitima i stekao zvanje imama, muallima i hatiba. Obrazovanje je nastavio u Visokom, pred stricom, šejhom Refikom ef. Hadžimejlićem koji mu je dao vekiletnamu. 

Kao imam, hatib i muallim radio je u džematima: Dražev Do kod Bugojna (1961-1963), u Gorica kod Zenice Zenice (1963-1969) i u Kaćunima kod Busovače (1969-1990). Od 1967. do 1974. u Siriji stječe znanje kod šejha Bedruddin ef. Abidina koji mu daje idžazetnamu za šejha nakšibendijskog tarikata. Hilafetnamu za šejha rifaijskog tarikata je dobio 1989. od šejha Džemaluddina er-Rifai iz Prizrena, a 2001. postaje teberruken šejh mevlevijskog tarikata koji mu predaje postinišin šejh Mehmet Sülükçü iz Konye.

Svoj život je posvetio vjerskom i duhovnom obrazovanju mnogih generacija. Inicirao je obnavljanje porušenih džamija, turbeta i tekija učestvovao u projektima obnove u mnogim mjestima. Učestvovao je u obnavljanju mnogih dovišta u Bosni i Hercegovini, od kojih su najznačajnija dovišta u Blagaju 1973. godine, na Vranduku i u Ključu 2000. godine. Zalagao se mnogo na zbližavanju Islamske zajednice u BiH i Tarikatskog centra. Na dužnosti šejh-ul-mešaiha se nalazio od 1997. do 2009. godine. 

Hadžimejlić je izgradio prvi privatni porodični muzej u Vukeljićima, kao i kompleks u Kaćunima koji obuhvata: Tekiju Mesudiju, Polikliniku Hadžimejlić, musafirhanu i biblioteku. Tekija Mesudija je trenutno najveća tekija na Balkanu. Dužnost šejha Tekije Mesudije obavljao je do smrti 2009. godine. Pokrenuo je i časopis za kulturu, historiju, umjetnost i tesavvuf *Kelamu'l Šifa*. Ulagao je u obrazovanje, pokrenuo je aktivnost stipendiranja učenika i studenata.

Umro je u Kaćunima kod Busovače 9. februara 2009. godine.

Bibliografija
-------------

* *O čovjeku* (Sarajevo, 2015)

Spoljašnje veze
---------------

* Devet godina od preseljenja šejha Mesuda ef. Hadžimejlića: Kod njega je dušama bilo lijepo

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **šejh Behauddin ef. Hadžimejlić**  |  **Šejh-ul-mešaih** 1997. — 2009. | Slijedi: **šejh Sirrija ef. Hadžimejlić**  |
**Šejh Sirrija ef. Hadžimejlić** (Radinovići pokraj Visokog, 1. veljače 1942. – Visoko, 31. ožujka 2021.), bosanskohercegovački je teolog bošnjačkog porijekla, šejh nakšibendijskog tarikata, četvrti po redu šejh-ul-mešaih.

Biografija
----------

Sirrija Hadžimejlić je rođen 1. februara 1942. godine, u Radinovićima pokraj Visokog, u Bosni Hercegovini. Sin je šejha Refika ef. Hadžimejlića, unuk šejha Hasana ef. Hadžimejlića i praunuk šejha Mejli-babe. Znanje iz islamskih nauka usvojio je od svoga oca šejha Refika ef. Hadžimejlića. Godine 1972. diplomirao je u Damasku na Višoj šerijatskoj medresi Furkan. Nakon toga je 37 godina radio kao kao imam, hatib i muallim širom Bosne i Hercegovine. Za to vrijeme pomagao je u izgradnji nekoliko džamija i mekteba. Godine 1997. je otišao u penziju, a potom je u svom rodnom mjestu Radinovići sagradio tekiju, gdje je nastavio sa svojim vjersko-obrazovnim aktivnostima. Gradeći tekiju, ni od koga nije tražio sredstva, a bilo je ljudi koji su mu pomogli u građevinskom materijalu. Tekiju su posjetili reis-ul-uleme Mustafa ef. Cerić i Husein ef. Kavazović, a tokom rata u njegovu kuću su navraćali brojni, među kojima i generali Mehmed Alagić i Rasim Delić. U tekiju je svojevremeno navratio i fra Marko Oršolić, poznati bosanski franjevac, teolog, publicist i politikolog, osnivač je Međunarodnog interreligijskog i interkulturalnog centra koji promovira međureligijski dijalog. Fra Marko se vraćao sa mlade mise nekom svećeniku u Kraljevoj Sutjesci i tako navratio u tekiju.

Sirrija Hadžimejlić je od svog šejha Sejjida Muhammeda Bedruddin Abidina dobio 1976. godine u Damasku hilafetnamu (ovlaštenje) za šejha nakšibendijskog tarikata. U Alepu mu je 1985. šejh Abdulhalik bin Abdulbasit ebu Nasri dodijelio i drugu hilafetnamu za nakšibendijski tarikat.

Šejh Sirrija ef. Hadžimejlić je bio šejh-ul-mešaih od 2009. do 2021. godine. Predstavljao je Tarikatski centar BiH na svim značajnim vjerskim manifestacijama u zemlji i inostranstvu. Zalagao se za ravnopravnu zastupljenost Tarikatskog centra BiH, u okviru svih nivoa Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini.

Umro je u Visokom, 31. marta 2021. godine. Dženazu ispred Tekije u Radinovićima predvodio mu je reis-ul-ulema Husein ef. Kavazović.

Spoljašnje veze
---------------

* šejh Sirrija Hadžimejlić

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **šejh Mesud ef. Hadžimejlić**  |  **Šejh-ul-mešaih** 2009. — 2021. | Slijedi: **šejh Ćazim ef. Hadžimejlić**  |
***Stjenjka Razin*** (ruski: ), također poznat kao ***Stjenjka Razin i princeza*** (ruski: ) ili, pod originalnim naslovom, ***Ponizovaja voljnica*** je ruski kratki crno-bijeli historijski nijemi film snimljen 1908. u režiji Vladimira Romaškova, najpoznatiji kao prvo igrano ostvarenje u historiji ruske kinematografije.

Radnja se temelji na ruskoj narodnoj pjesmi *Ponizovaja voljnica* (Volga Volga, rodna mati), za koju je tekst 1883. napisao Dmitrij Sadovnikov. Naslovni junak je Stjenjka Razin, legendarni kozački vođa, a radnja, smještena u 17. vijek, prikazuje kako sa svojom družinom plovi Volgom vodeći sa sobom perzijsku princezu zbog koje će doći u sukob sa svojim sljedbenicima. Film se sastoji od nekoliko kratkih, ali masovnih scena.

Film je snimljen u produkciji Aleksandra Drankova, fotografa koji je, između ostalog, bio potaknut žestokim suparništvom sa Aleksandrom Hanžonkovom, vlasnikom prve ruske filmske kompanije. Scenario za film je napisao Vasilij Gončarov koji će kasnije surađivati sa Hanžonkovom.

Vanjske veze
------------

* *Stjenjka Razin* na sajtu IMDb
* «Понизовая вольница» на YouTube
* «Понизовая вольница» на RuTube
***Chuecatown*** je španska komedija iz 2007. godine u režiji Juana Flahna. Film je smešten u madridski gej kvart, Chueca, gde ambiciozni trgovac nekretninama ubija starije žene, kako bi njihove stanove redokorisao i prodao gej parovima za velike pare. Problem mu, međutim, pravi pomalo primitivni bear gej par i nametljiva majka jednog od njih.

Film je poznat i po internacionalnom nazivu ***Boystown***.

Radnja
------

Víctor (Pablo Puyol) je mladi, zgodni, rafinirani agent nekretninama, koji je rešen da gentrifikaciju popularnog gej kvarta, Chuece uzme u svoje ruke i da neprovetrene, mračne stanove starijih gospođa preuredi i proda bogatim i jednako rafinisanim gej parovima. Problem je jedino u tome što starije gospođe ne žele da napuste svoje stanove. Víctor i za to ima rešenje, ispunjujući im želju da umru u svom stanu. 

U istom kvartu žive i Leo (Osorio Nieto) i Rey ( Carlos Fuentes), bear par, koji je drugačiji od uobičajenog stereotipa: nisu zainteresovani za modu, niti za kult tela, ne čitaju knjige, vole stripove, fudbal, popravljaju kućne instalacije i imaju užasno ponašanje za stolom. 

Njihovi životi se isprepliću kada Victor ubije komšinicu Lea i Reya, koja je njima zaveštala stan. On pokušava da kupi stan od njih, ali Rey ima drugačije planove i dovodi svoju majku, Antoniju (Concha Velasco), koja mrzi Lea i želi da ga rastavi od svog sina. Koristeći pokvarene odnose između Lea i Reya, Victor zavodi Lea kako bi pokušao da se približi i ubije Antoniju.

Policijska inspektorka Mila (Rosa Maria Sarda), ekscentrična žena sa ogromnim brojem fobija, shvata vezu između ubistava: sve žrtve su poprskane skupim parfemom. Policija smatra da je ona nije u stanju da obavi istragu i skida je sa slučaja. Mila, međutim, nastavlja da istražuje sa svojim sinom, Louisom (Edu Soto), koji usput psihvata svoju homoseksualnost, i hvata ubicu.

Uloge
-----

|  |
| --- |
| **Podela uloga** |
| Glumica/glumac | Lik | Napomene |
| Pepón Nieto | Leo |
| Pablo Puyol | Víctor |
| Concha Velasco | Antonia |
| Rosa Maria Sardà | Mila |
| Carlos Fuentes | Rey |
| Edu Soto | Luis |
| Mariola Fuentes | Lola |

Vanjske veze
------------

* *Chuecatown* na sajtu IMDb
|  |
| --- |
| ***Pokolj na Khíosu*** |
|  |
| **Eugene Delacroix**, 1824. |
| ulje na platnu , 164 × 139 cm |
| Louvre, Pariz |

**Pokolj na Khíosu** (francuski: *Scène des massacres de Scio*) je slavna romantičarska slika Eugenea Delacroixa koja je djelovala poticajno na francusku javnost koja je podržala francusko uključivanje u grčkom ratu za oslobođenje od Turske. 

Piramidalna kompozicija (likovna) likova koju je Delacroix posudio sa slike T. Géricaulta *Splav Meduza*.

Historija
---------

Ovom slikom Delacroix je podjednako zadovoljio romantičarsko zanimanje za daleka egzotična mjesta i političku slobodu. Ovakvo stajalište je dijelio s Lordom Byronom koji je 1824. godine umro u Grčkoj pomažući grčku borbu za slobodu od turske vlasti.
Delacroix je u maju 1823. godine odlučio za pariški Salon naslikati pokolj Grka koji su izvršili Turci u aprilu 1822. godine na otoku Khíosu pri čemu je ubijeno oko 20,000 ljudi a više od 70,000 deportirano. On je potražio svjedoke ovog događaja i preko svog ženinog brata Raymonda de Verniaca uspio se upoznati s pukovnikom Voutierom, francuskim oficirom koji je služio u grčkoj vojsci i koji je pokolj dokumentirao u svom djelu, Sjećanja (*Mémoires*). Delacroix je posudio orijentalne kostime od svog prijatelja Augustea, a faze u stvaranju slike je zabilježio kao nikada do tada u raznim tehnikama.
Prijem ovog djela na izložbi je bio uglavnom negativan. Alexandre Dumas je spomenuo kako se ispred izložene slika uvijek nalazi gomila ljudi, no slikar Antoine-Jean Gros ju je nazvao "Pokoljem umjetnosti", a Stendhal ga je usporedio s pretjerivanjem u poeziji Vignyja. Kritičari Girodet i Thiers su ipak bili naklonjeniji i sliku je otkupila država za 6,000 franaka, a Delacroix je nagrađen medaljom druge klase. God. 1874. slika je prebačena iz Luxembourga u muzej Louvre.

*Glava žene*, studija iz 1823. god.

Odlike
------

Delacroix je pod utjecajem Johna Constablea, čija je djela vidio u Londonu, posvijetlio svoju paletu i koristio sitne poteze intezivnih boja. Delacroix je potaknuo gledateljevu simpatiju prema Grčkoj prikazavši patnju i smrt Grka u prvom planu. Oni su individualizirani, čime je dao lice njihovom pozivu za pomoć. U isto vrijeme, iznimno se potrudio prikazati detalje njihove egzotične odjeće. Dva Turčina, jedan s pištoljem, a drugi na ržućem konju, prijete Grcima, dok se u iza njih diže dim sa zapaljenog sela u daljini.

Izvori
------

1. ↑  U katalogu *The Paintings of Eugène Delacroix, A Critical Catalogue*, Lee Johnson sa Oxforskog sveučilišta, na str. 86. navodi članak o pokolju na Khíosu iz novina *The Star* od 19. maja 1822. god.

Vanjske veze
------------

***Masakr na Hiosu (slika)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Slika u muzeju Louvre
***Europa di notte*** (sh. *Evropa noću*) je italijanski cjelovečernji dokumentarni film snimljen u režiji Alessandra Blasettija i premijerno prikazan početkom 1959. godine. U njemu se u obliku fiktivne televizijske emisije prikazuje program noćnih klubova u vodećim evropskim metropolama kao što su London, Pariz, Rim, Beč i Madrid, odnosno nastupaju neki od tada najpopularnijih zabavljača uključujući pjevače, mađioničare i striptizete. Blasetti je na ideju o snimanju filma došao kada se zabrinuo da će neka od najpoznatijih imena industrije zabave njegovog vremena biti prepuštena zaboravu. Ćesto se navodi kako je Europa di notte svojom temom i strukturom poslužila kao uzor znamenitom *Modno cane* iz 1962. godine, odnosno bila preteča i začetnik žanra mondo filma.

Izvori
------

1. ↑  Alessandro Blasetti*,* Cinema Nuovo*, n. 246, 1978; citato in Gianfranco Gori,* Alessandro Blasetti*. Firenze, La nuova Italia, 1984. p. 96*

Vanjske veze
------------

* *Europa di notte* na sajtu IMDb
***Kuća na obali*** (nem. *Das Haus an der Küste*) je jugoslavensko-austrijsko-zapadnonjemački igrani film snimljen u režiji Boška Kosanovića i premijerno prikazan 1954. godine, poznat kao prva značajnija poratna koprodukcija jugoslavenske sa zapadnim kinematografijama. Po žanru je drama čija je radnja smještena na istočnu obalu Jadrana prije Drugog svjetskog rata, te prikazuje kako majka (koju glumi Sybille Schmitz) želi kćer (koju tumači Nadja Regin) bogato udati za ljekara (koga glumi Rene Deltgen), ali sve to poremeti švercer (koga glumi Bert Sotlar) koji zavede obje žene. Snimanje filma se odvijalo u okolici Dubrovnika, te je bilo obilježeno brojnim problemima vezanim uz kreativen sporove režisera i glumaca, "problematične" ljubavne scene koje su bile na rubu tadašnjih cenzorskih standarda. Usprkos svega, film je dovršen zahvaljujući blagoslovu jugoslavenskog političara Cvijetina Mijatovića, te je s uspjehom prikazan u Zapadnoj Njemačkoj i Jugoslaviji, iako je u potonjoj imao uglavnom loše kritike. *Kuća na obali* je, danas, međutim, gotovo potpuno zaboravljen film te se u nekim njemačkim izvorima navodi da je izgubljen. Usprkos toga, Kosanović i Bosna Film su sljedećih godina nastavili suradnju sa zapadnonjemačkim i austrijskim filmskim kućama.

Uloge
-----

| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Bogdan Bogdanović |  |
| Rene Deltgen | Bepo |
| Božidar Drnić |  |
| Manfred Inger | Vjeko |
| Blazo Nikolić |  |
| Eva Palmer | Davorka |
| Vasa Pantelić |  |
| Milan Rajaković |  |
| Nađa Regin | Marina |
| Lino Sapro |  |
| Sibile Šmic | Ana |
| Milan Skrbinšek |  |
| Bert Sotlar | Dr. Branko Ilić |
| Branko Stanković |  |
| Mileva Zahrajšček |  |
| Josip Zappalorto | Ante |

Vanjske veze
------------

* *Kuća na obali* na sajtu IMDb
* Zaboravljeni scenariji Meše Selimovića
* Umetnička žica oficira Ozne
**Komitet narodne odbrane Kosova**, poznatiji kao **Kosovski komitet**, osnovan je 1918. u cilju izdvajanja teritorija naseljenih Albancima (Kosova, zapadne Makedonije i delova Sandžaka) iz novoformirane Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca i za njihovo pripajanje Albaniji.

Kosovski komitet je okupljao albanske kosovske prvake koji su se nakon 1918. nalazili u egzilu u Albaniji (Hasan Priština, Bajram Curi i dr). Oni su kontaktirali s mnogim uticajnim ličnostima u Evropi. Bajram Curi je imao prepisku čak i sa Lenjinom. O njemu je pohvalno pisao hrvatski političar Stjepan Radić, opisujući ga kao „neustrašivog branitelja albanske nezavisnosti od svačije pohlepe".

Komitet je primao značajnu pomoć u novcu i oružju od Italijana, a uspostavio je i saradnju sa crnogorskom emigracijom okupljenom oko kralja Nikole i Unutrašnjom makedonskom revolucionarnom organizacijom. U januaru 1920. godine su dva članak Komiteta postali ministri u Albaniji, a sredinom leta iste godine jedan od njihovih vođa, Bajram Curi, postaje ministar Vojske Albanije, što dovodi do velike zategnutosti srpsko-albanskih odnosa.

Ideje Kosovskog komiteta imale su velikog uticaja na kačake. U 1921. godini su učestali kačački napadi na saradnike jugoslovenske vlasti kao što su: kmetovi, panduri, predsednici opština i drugi. Krajem septembra 1924. godine srpska vojska je u velikoj akciji uz opsežnu upotrebu artiljerije razbila većinu kačačkih odreda i likvidirala njihove vođe. Hasan Priština je 1924. u Društvu naroda u Ženevi govorio o teroru koji nad Albancima sprovodi beogradski režim.

Tokom drugog svetskog rata četnički vođa Draža Mihailović se na Kosovu i Metohiji oslanjao na Kosovski komitet.

Izvori
------

1. 1 2 3  „Goran Antonić, Kosovski komitet i Kraljevina SHS u svetlu jugoslovenskih izvora 1918–1920". Arhivirano iz originala na datum 2011-09-23. Pristupljeno 2010-01-01.
2. 1 2  Petrit Imami, Srbi i Albanci kroz vekove
3. 1 2  Saradnja kačaka i VMRO - a
4. ↑  Miodrag Zečević: DOKUMENTA SA SUĐENjA DRAŽI MIHAILOVIĆU, Beograd 2001: Saslušanje optuženih

Vidi još
--------

* Kačaci
* Srpsko-albanski sukob

Literatura
----------

* Petrit Imami, *Srbi i Albanci kroz vekove*, Samizdat B92, Beograd 1998.
„September Morn" preusmjerava ovdje. Za ostala značenja, v. September Morn (razvrstavanje).

|  |
| --- |
| ***Matinée de septembre*** |
|  |
| **Paul Émile Chabas**, 1912 (1912) |
| ulje na platnu , 163,8 × 216,5 cm |
| Metropolitan Museum of Art, New York |

***Matinée de septembre*** (sh. *Septembarsko jutro*), također poznata i pod engleskim naslovom ***September Morn***, je slika francuskog umjetnika Paula Chabasa objavljena 1912. godine. Slika prikazuje golu djevojku na obali idiličnog jezera, a Chabas ju je nakon nekoliko godina rada dovršio u septemberu 1911. davši joj ime. Slika je sljedeće godine objavljena u Pariškom salonu gdje je dobila niz nagrada. Dok u samoj Francuskoj nije izazvala neku preveliku pažnju, u SAD su izlaganje njenih reprodukcija izazvale skandal zbog navodne opscenosti, odnosno sudske procese i debate u kojima je sudjelovao znameniti borac protiv nemorala Anthony Comstock. *September Morn* je, međutim, upravo zbog toga postala dijelom američke popularne kulture, te tokom sljedećih nekoliko decenija bila predmetom brojnih referenci i parodija u vodviljskim točkama, filmovima i karikaturama. Samu sliku je kupio ruski naftni tajkun Leon Mantašev, koji ju je poslije u tajnosti donio u Pariz bježeći pred revolucijom. Danas se čuva u njujorškom Metropolitan Museum of Art.

Vanjske veze
------------

* 

* Wikimedia Commons ima još multimedijalnih datoteka vezanih za: ***Matinée de septembre***
* The September Morn Archive Arhivirano 2014-12-18 na Wayback Machine-u
***Exodus*** je roman američkog književnika Leona Urisa objavljen 1958. godine, poznat kao jedan od najvećih bestselera svog doba i jedan od najuticajnijih historijskih romana 20. vijeka.

Radnja, velikim dijelom inspirirana stvarnim događajima vezanim uz brod *SS Exodus*, se događa u Palestini pod britanskom vlašću neposredno nakon Drugog svjetskog rata, u vrijeme kada tamo eskaliraju sukobi između arapskog i jevrejskog stanovništva. Protagonist je Ari Ben Caanan, pripadnik tajne jevrejske organizacije Mossad LeAliyah Bet koji stvara plan za spektakularni bijeg jevrejskih izbjeglica interniranih od strane Britanaca u Palestinu, a što bi im trebalo ne samo stvoriti trajno novo utočište, nego i olakšati stvaranje buduće jevrejske države. *Exodus* taj zaplet koristi kao okvir za prikazivanje životnih priča likova koji sudjeluju u Ben Caananovom planu, a što omogućava uvid u historiju Jevreja i Palestine.

*Exodus* je Uris pisao velikim dijelom inspiriran svojim iskustvima kao američki ratni dopisnik za vrijeme Sueske krize 1956. godine. Knjiga je nakon objavljivanja postala nevjerojatno popularna, postavši najveći bestseler od vremena *Gone with the Wind* dvije decenije ranije. Njena je popularnost u velikoj mjeri američkoj javnosti, dotada uglavnom nezainteresiranoj za zbivanja na Bliskom istoku, skrenula pažnju na mladu jevrejsku državu, a posebno na sličnosti njenog nastanka i rane historije SAD. Zbog toga se često navodi da je upravo zahvaljujući *Exodusu* Izrael stekao trajne simpatije među američkom javnošću, kao i establishmentom, te da otada potiče dominantno pro-izraelski stav koji će se u SAD održati do današnjeg dana. Taj je efekt dodatno pojačan spektakularnom i izuzetno uspješnom filmskom ekranizacijom snimljenom 1960. godine.

S druge strane je dio kritičara bio sklon *Exodus* kritzirati kao cionističku propagandu, a dio mu je zamjerao rasistički prikaz Arapa.

| * p
* r
* u
Djela čiji je autor Leon Uris |
| --- |
| Romani | 
* *Battle Cry* (1953)
* *The Angry Hills* (1955)
* *Exodus* (1958)
* *Mila 18* (1961)
* *Armageddon: A Novel of Berlin* (1963)
* *Topaz* (1967)
* *QB VII* (1970)
* *Trinity* (1976)
* *The Haj* (1984)
* *Mitla Pass* (1988)
* *Redemption* (1995)
* *A God in Ruins* (1999)
* *O'Hara's Choice* (2003)

 |
***Sunce nad Kurobeom*** (黒部の太陽, *Kurobe no Taiyō*?) je japanski igrani film snimljen 1968. godine u režiji Keija Kumaija. Po žanru je drama, a temelji se na istinitim događajima, odnosno prikazuje kako se krajem 1950-ih i početkom 1960-ih u nepristupačnim planinama gradila brana Kurobe, odnosno kompleks hidroelektrana nužan za pokretanje industrije koja je tada u Japanu doživljavala nagli bum. Protagonist, koga tumači Toshiro Mifune, je inženjer koji je dobio zadatak probiti tunel kroz planinu kroz koji bi se dostavljala oprema nužna za izgradnju. Radnja prikazuje kako se pri tome suočava sa nizom tehničkih poteškoća i rizika vezanih za trusnost područja, nesuglasicama uprave i radnika, ali i privatnim problemima vezanim uz umiranje kćeri od leukemije.

Mifune, koji je tada uživao status najpoznatijeg japanskog glumca, ali čija je zvijezda počela blijediti, je producirao film zajedno sa popularnim pjevačem Yujirom Ishiharom koji u filmu tumači mladog inženjera. *Sunce nad Kurobeom* je predstavljalo veliki hit, te na kraju postalo i službeni japanski kandidat za Oscara. Ishihara, međutim, njime nije bio zadovoljan te je iskoristios svoje producentske ovlasti da nakon redovne distribucije spriječi njegovo prikazivanje, tako da je svoje DVD-izdanje dobio tek dvije decenije nakon njegove smrti.

Godine 2009. je u Japanu snimljen remake u obliku TV-serije.

Uloge
-----

* Toshiro Mifune ... Kitagawa
* Yujiro Ishihara ... Iwaoka
* Osamu Takizawa ... Otagaki
* Takashi Shimura ... Ashimura
* Shūji Sano ... Hirata
* Jūkichi Uno ... Mori
* Ryūtarō Tatsumi ... Genzō
* Isao Tamagawa ... Sayama
* Takeshi Katō ... Kunikida
* Sumio Takatsu ... Ōno
* Eijirō Yanagi ... Fujimura
* Akira Yamauchi ... Tsukamoto

Vanjske veze
------------

* *Kurobe no Taiyō* na sajtu IMDb

| * p
* r
* u
Filmovi koje je režirao Kei Kumai |
| --- |
| 
* *Sunce nad Kurobeom* (1968)
* *Apart from Life* (1970)
* *Shinobu Kawa* (1972)
* *Rise, Fair Sun* (1973)
* *Sandakan No. 8* (1974)
* *Nihon no Atsui Hibi Bōsatsu: Shimoyama Jiken* (1981)
* *The Sea and Poison* (1986)
* *Luminous Moss* (1992)
* *Deep River* (1995)

 |
Za američki igrani film iz 1960. godine, vidite članak Apartman (film).

'**L'Appartment'** (u međunarodnoj distribuciji poznat i pod engleskim naslovom ***The Apartment***) je francuski igrani film snimljen 1996. u režiji Gillesa Mimounija. Po žanru je ljubavna drama, a protagonist, čiji lik tumači Vincent Cassell, je pisac koji nakon slučajnog susreta pokušava ponovno stupiti u kontakt s bivšom djevojkom (čiji lik tumači Monica Belluci). Film je dobio brojne pohvale zbog izuzetno složenog, ali intrigantnog zapleta, te je nagrađen s BAFTA-om.

2004. je snimljen američki remake pod naslovom *Wicker Park*.

Uloge
-----

| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Vensan Kasel | Maks |
| Monika Beluči | Lisa |
| Roman Borinže | Alisa |
| Žan-Filip Ekofe | Lisjen |
| Sandrin Kiberlen | Marijel |
| Olivje Granije | Danijel |

Izvori
------

Vanjske veze
------------

* *L'Appartement* na sajtu IMDb
* L'Appartement on Wicker Park: Detailed comparison between original and remake.  Arhivirano 2019-04-18 na Wayback Machine-u
***Come Back, Africa*** (sh. *Vrati se, Afriko*) je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1959. godine u režiji Lionela Rogosina, poznat kao jedan od prvih koji se eksplicitno politički angažirao protiv režima apartheida u tadašnjoj Južnoj Africi, kao i po okolnostima snimanja koje ga čine jednim od prvih primjera tzv. gerilske kinematografije u današnjem svijetu.

Protagonist filma, koga tumači Zachria Makeba, je Zacharias, crni Južnoafrikanac koji se, suočen sa siromaštvom, iz svog seoskog kraala doseljava u Sophiatown, prigradsko naselje **(township)** Johannesburga. Radnja prikazuje kako se njegovi pokušaji da zaradi za život sudaraju sa ugnjetačkim zakonima bjelačke vlasti kao i organiziranim kriminalom koji caruje u naselju.

Rogosin je film snimio u suradnji sa novinarima i redakcijom crnačkog časopisa *Drum*, koji su u to vrijeme bili među glavnim borcima protiv apartheida. Film je sniman po uzoru na "dokumentarce" Josepha Flahertyja, odnosno koristili su se naturščici i nastojalo dati što autentičniji prikaz života u *townshipovima*, ali uz fiktivne likove i događaje. Kako bi zavarao južnoafričke vlasti, Rogosin je tvrdio da snima "nedužni" filmski mjuzikl, a ne angažiranu političku dramu, te je tako ishodio dozvole. Na kraju je, za svaki slučaj, kopije filma prokrijumčario iz zemlje, isto kao što je uspio za glumicu i pjevačicu Miriam Makeba ishoditi crncima tada nedostupnu dozvolu za izlazak iz zemlje.

*Come Back, Africa* je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio jednu od nagrada. U samoj Južnoj Africi je bio zabranjen za prikazivanje sve do pada apartheida.

Vanjske veze
------------

* *Come Back, Africa* - Film site
* *Come Back, Africa* - Film doc
* *Come Back Africa and South African film history* - Article by Ntongela Masilela
* *Cinema: A Camera in Johannesburg Arhivirano 2013-07-21 na Wayback Machine-u* - 1960 review at Time Magazine
* The Official Lionel Rogosin Website
***Med livet som insats*** (sh. *Stavili su živote na kocku*) je švedski crno-bijeli igrani film snimljenj u režiji Alfa Sjöberga. Predstavlja adaptaciju pripovjetke *Lihamylly* švedsko-finskog književnika Runara Schildtina, koja je godine 1938. bila ekranizirana u Finskoj pod naslovom *Varastettu kuolema*. Po žanru je kombinacija drame i trilera. Radnja se događa u neimenovanoj zemlji koja se našla pod stranom okupacijom, i gdje pokret otpora namjerava prokrijumčariti oružje u luci. Protagonistica, čiji lik tumači Aino Taube, je doušnica koja se infiltirirala među ilegalce, ali koja se na kraju zaljubi u jednog od njih (koga tumači Åke Ohberg). *Med live som insats* je prikazan nedugo nakon izbijanja Drugog svjetskog rata, koji je određene elemente radnje učinio aktualnim. Nekoliko mjeseci nakon premijere su Nijemci okupirali susjednu Norvešku te tamo zabranili njegovo prikazivanje.

Vanjske veze
------------

* *Med livet som insats* na sajtu IMDb
* *Med livet som insats* (1940) - Svenska Filminstitut

| * p
* r
* u
Filmovi koje je režirao Alf Sjöberg |
| --- |
| 
* *Den starkaste* (1929)
* *They Staked Their Lives* (1940)
* *Den blomstertid* (1940)
* *Hem från Babylon* (1941)
* *The Heavenly Play* (1942)
* *Kungajakt* (1944)
* *Torment* (1944)
* *Resan bort* (1945)
* *Iris and the Lieutenant* (1946)
* *Only a Mother* (1949)
* *Miss Julie* (1951)
* *Barabbas* (1953)
* *Karin Månsdotter* (1954)
* *Wild Birds* (1955)
* *Last Pair Out* (1956)
* *The Judge* (1960)
* *Ön* (1966)

 |
**"Come into My World"** je pjesma australske pevačice Kylie Minogue. Pjesma je objavljena u novembru 2002. godine kao četvrti i poslednji singl sa njenog osmog studijskog albuma *Fever* u izdanju diskografskih kuća Parlophone i Capitol Records.

Uspjeh na top listama
---------------------

Pjesma je debitovala u novembru 2002. godine na osmom mestu zvanične top liste Velike Britanije i četvrti mjesto službene australske top liste. To joj je najveći uspjeh. U SAD, pjesma nije se pojavila na Billboard ljestvici. Pjesma dosegao 91. mjesto na Billboard Hot 100. Pjesma je dobila zlatnu sertifikaciju u Australiji. U Novom Zelandu, pjesma je debitirao na 34. mjestu na top ljestvicama, a zatim dosegla 20. mjesto. Pjesma dosegla vrh dvadeset u Italiji, Danskoj i Španjolskoj, kao i doseže 78. mjesto u Francuskoj.

Videospot
---------

Videospot za pjesmu prikazuje Kylie kako se šeta u krug kvartom Boulogne-Billancourt u predgrađu Pariza u Francuskoj. Svaki put kad završi svoj krug, nova Kylie izađe iz jednog od dućana i nastavi šetnju sa "starom" Kylie, s tim što ima nešto drugačije pokrete. Svaki događaj u pozadini se ponavlja. Kroz videospot Kylie uradi četiri kruga i "stvore" se četiri "nove" Kylie. Takođe, događaji u pozadini se ponavljaju četiri puta. Videospot se završava sa peti Kylie krugom.

Snimljen je 8. septembar 2002. godine u Parizu, a objavljen 21. oktobra 2002. godine, takođe u Parizu. Veliku vremensku razliku između snimanja i objavljivanja videospot objašnjava činjenica da je bilo potrebno puno vremena da se dodaju specijalni efekti .

Popis pjesama
-------------

Kanadski CD singl
1. "Come into My World" (Single version) — 4:07
2. "Come into My World" (Fischerspooner Mix) — 4:28

Britanski CD 1
1. "Come into My World" (Single version) — 4:07
2. "Come into My World" (Ashtrax Mix) — 5:02
3. "Come into My World" (Robbie Rivera's Hard and Sexy Mix) — 7:01
4. "Come into My World" (Videospot)

Britanski CD 2
1. "Come into My World" (Single version) — 4:07
2. "Love at First Sight" (Live Version 2002 Edit) — 4:19
3. "Fever" (Live Version 2002) — 3:43

Britanski DVD singl
1. "Come into My World" (Kylie Fever Live Video) — 6:12
2. The Making of "Come into My World"
3. "Come into My World" (Fischerspooner Mix Slow)

Istorija objavljivanja
----------------------

| Država | Datum | Format |
| --- | --- | --- |
| Australija | 2. novembar 2002. | CD singl |
| Velika Britanija | 11. novembar 2002. |

Izvori
------

1. 1 2  Uspjeh na top ljestvicama. Preuzeto 9. novembar 2009
2. ↑  Pjesma se nije pojavila na Billboardu ()

Vanjske veze
------------

* "Come into My World" na službenoj stranici[*mrtav link*] ()
***Fantômas contre Scotland Yard*** (sh. *Fantomas protiv Scotland Yarda*) je francusko-italijanski kriminalistički film snimljen 1967. godine u režiji Andréa Hunebellea. Predstavlja nastavak filma *Fantômas se déchaîne*, odnosno završni dio moderne trilogije o Fantomasu. U njemu Jean Marais ponavlja naslovnu ulogu kriminalnog genija i majstora prerušavanja Fantomasa, odnosno ulogu njegovog dvojnika, novinara Fandora, dok popularni komičar Louis de Funes ponavlja ulogu komesara Juvea. Radnja prikazuje kako Fantomas obznanjuje "porez na glave", odnosno javno ucjenjuje ubistvom najbogatije ljude na svijetu, te kako mu se Fandor i Juve nastoje suprostaviti.

Uloge
-----

| Glumac/ica | Lik |
| --- | --- |
| Jean Marais | Fantômas |
| Jean Marais | Fandor |
| Louis de Funès | Commissioner Juve |
| Mylène Demongeot | Hélène Gurn |
| Jean-Roger Caussimon | Lord McRashley |

Izvori
------

Vanjske veze
------------

* *Fantômas contre Scotland Yard* na sajtu IMDb
* Site officiel de château de Roquetaillade
***L'Inferno*** (sh. *Pakao*) je italijanski kratki crno-bijeli nijemi fantasy horor film snimljen 1911. u režiji Giuseppea Berardija i Arturoa Busngenga. Predstavlja prvu ekranizaciju znamenitog Danteovog epa *Božanstvena komedija* te se sastoji od 25 prizora (tableaux vivant) koji rekonstuiraju neke od najznamenitijih dijelova *Pakla*. Napravljen je u produkciji relativno male kompanije Helios Film koja je nastojala iskoristiti ogroman publicitet stvoren najavama o premijeri daleko skuplje, raskošnije i duže istoimene adaptacije u produkciji studija Milano Films, poznate kao prvi italijanski (i danas u svijetu sačuvani) cjelovečernji film. Helios Film je vlastiti *L'Inferno* snimila na brzinu i pustila ga u kina nekoliko mjeseci prije konkurencije; zbog toga bi se mogao shvatiti i kao prvi *mockbuster* u historiji filma. Za tu je verziju također karakteristično da je publiku pokušala privući nešto eksplicitnijim erotskim tonovima, odnosno golotinjom grešnika u Paklu, pa se tako lik Francesce da Polente pojavljuje golih grudi.

Vanjske veze
------------

* *L'Inferno* na sajtu IMDb
**Westerlo** je općina od 25,288 stanovnika na sjeveru Belgije u flamanskoj Provinciji Antwerpen.

Geografske karakteristike
-------------------------

Westerlo je udaljen četrdesetak km jugoistočno od Antwerpena, prostire se južno od Albertovog kanala.

Općina se sastoji od sedam međusobno poprilično udaljenih gradića; Tongerlo (5,085 st.), Heultje (4,497), Westerlo (4,237), Oevel (3,772), Voortkapel (2,762), Zoerle-Parwijs (2,531) i Oosterwijk (2,420).

Centar općine Westerlo leži duž sjeverne obale rijeke Grote Nete.

Historija
---------

Westerlo je prvi put dokumentiran 994. kao feud grofa od Leuvena - Ansfrieda, koji je izgleda prvi podigao zamak.
Taj zamak kao sjedište velikog feuda, je više od 5 vijekova bio je u rukama porodice Merode. Posljednja vlasnica Jeanne de Merode potpuno ga je preuredila između 1909.- 1911. u neogotičkom stilu u dvorac. Općina Westerlo kupila je dvorac 1972. i adaptirala u vijećnicu.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Belgium: Antwerpen*" (engleski). City population. Pristupljeno 16.05. 2022.
2. ↑  „*Cijfers over aantal inwoners Westerlo*" (nizozemski). Westerlo. Pristupljeno 16.05. 2022.
3. 1 2  „*De geschiedenis van het kasteel van Westerlo*" (nizozemski). Kasteel de Merode Westerlo. Pristupljeno 16.05. 2022.
4. ↑  „*Beschermde monumenten, dorpsgezichten en landschappen*" (nizozemski). Westerlo. Pristupljeno 16.05. 2022.

Vanjske veze
------------

***Westerlo*** na Wikimedijinoj ostavi

* Westerlo ()
**"Svadbarskim sokakom"** je pjesma koju je napisao i komponirao Đorđe Balašević, a prvi put ju je izveo Zdravko Čolić u sklopu albuma *Zavičaj* 2006. godine. Pjesma je postala veliki hit te je sljedeće godine uvrštena na kompilaciju *The Platinum Collection* Zdravka Čolića, a nekoliko godina kasnije i Balašević je otpjevao pjesmu, mada sa dijelom izmjenjenim tekstom.

"Svadbarskim sokakom" (2006)
----------------------------

**"Svadbasrkim sokakom"** je pjesma Zdravka Čolića iz 2006. godine koja se pojavila na albumu *Zavičaj* iz iste godine. Pjesma je nastala prema tekstu i glazbi što ih je napisao Đorđe Balašević, a aranžman potpisuje Nikša Bratoš. Pjesma govori o nesretnoj ljubavi, čovjeku koji prolazi sokakom i ugleda svoju ljubav kako se udaje, što u njemu izaziva sjetu i nostalgiju.

Skladba koristi velik broj instrumenata, a poseban prizvuk daje mandolina, koju u ovoj verziji svira Nikša Bratoš. Nedugo nakon, izdana je i unplugged verzija pjesme s dvije gitare, jednu od kojih svira Nikša Bratoš.

Pjesma je 2007. godine uvrštena na kompilaciju *The Platinum Collection* koja sadrži 39 najboljih pjesama Zdravka Čolića.

"Svadbarskim sokakom" (2012)
----------------------------

**"Svadbarskim sokakom"** je pjesma Đorđa Balaševića iz 2012. godine. Tekst i glazbu Balašević je napisao sam još ranije, ali za Zdravka Čolića, koji je pjesmu izveo 2006. godine. Balašević je vlastitu pjesmu, s tek sitnim varijacijama u glazbi, izveo šest godina kasnije, ali s izmijenjenim tekstom, koji je prilagođen Balaševićevom stilu i rodnom kraju.

Vanjske poveznice
-----------------

* Spot pjesme "Svadbarskim sokakom" u izvedbi Zdravka Čolića
* Verzija pjesme u izvedbi Đorđa Balaševića
***L'Inferno*** (sh. *Pakao*) je italijanski crno-bijeli nijemi fantasy horor film snimljen 1911. u režiji Francesca Bertolinija, Giuseppea de Liguroa i Adolfa Padovana, danas najpoznatiji kao prvi sačuvani cjelovečernji film u historiji kinematografije. Predstavlja ekranizaciju znamenitog Danteovog epa *Božanstvena komedija*, odnosno njegovog prvog dijela s radnjom smještenom u Pakao. Sastoji se od 54 scena koje su uglavnom inspirirane znamenitim ilustracijama Gustavea Dorea iz 19. vijeka. Prilikom snimanja je studio Milano Films angažirao stotine statista i za tadašnje vrijeme prilično napredni specijalni efekti, pa je i prije premijere izazvao publicitet; njega je iskoristila konkurentska kuća Helios Film koja je na brzinu snimila vlastitu istoimenu verziju koja je bila daleko kraća, jeftinija te se pojavila dva mjeseca ranije. Usprkos toga kasniji *L'Inferno* je doživio veliki komercijalni uspjeh, najviše zahvaljujući inovativnim tehnikama distribucije Gustava Lombardoa, koji je inzistirao na prodaji eksluzivnih filmskih prava na pojedine teritorije. Iako još uvijek nije koristio montažu u narativnom smislu, *L'Inferno* se smatra prvim velikim djelom italijanske kinematografije. Danas je poznat i po tome što predstavlja jedno od rijetkih ostvarenja u kojima je vizualno prikazan islamski prorok Muhamed.

L'Inferno se nastavio prikazivati godinama nakon premijere, a njegove scene su kasnije "posuđivane" za niz hollywoodskih i drugih filmova, čak i u zvučnoj eri. Godine 2002. je restauriran i ponovno distribuiran sa muzikom benda *Tangerine Dream*.

Vanjske veze
------------

* *L'Inferno* na sajtu IMDb
* *L'Inferno* na AllMovie-u ()

***L'Inferno (film, 1911, Milano Films)*** na Wikimedijinoj ostavi
**Rotselaar** je grad i općina od 17,294 stanovnika na sjeveru Belgije u Provinciji Flamanski Brabant. 
Pored samog Rotselaara koji je centar općine sastoji se i od naselja Wezemaal i Werchter koja su kooptirana 1977.

Geografske karakteristike
-------------------------

Rotselaar se prostire na ušću rijeke Demer u Dijle, udaljen desetak km sjeverno od Leuvena.

Historija
---------

Sela Rotselaar i Wezemaal prvi put su dokumentirana 1044. a Werchter jedan vijek kasnije.

Tokom 12. vijeka Rotselaar i Wezemaal bila su domene Brabantskog vojvodstva, dok je Werchter bio domena grofova od Aarschota (kasnije dinastije Berthouts). 
Negdje oko 1170. vazali brabantskih vojvoda naselili su se u Wezemaalu i Rotselaaru.

Ti vazali su se tokom 13. vijeka domogli plemićkih titula a u 14. vijeku uspjeli su ujediniti tri sela Wezemaal, Werchter i Rotselaar u Baroniju Rotselaar. 
Baronija Rotselaar je 1516. postala domena porodice Croÿ, a od 1533. je dio Vojvodstva Aarschot.

Sve do kraja 19. vijek stanovnici su uglavnom živjeli od poljoprivrede, tad se počela razvijati industrija.

Za Prvog svjetskog rata u Rotselaaru se odvila bitka u kojoj je poginulo 360 belgijskih i njemačkih vojnika.

Znamenitosti
------------

Najveće atrakcije su ostatci cistercitske opatije Vrouwenpark i donžon zamka Ter Heiden iz 15. vijeka.

Privreda
--------

Rotselaar je grad prehrambene industrije, u novije vrijeme sve više stanovnika odlazi na posao u Leuven i Bruxelles.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Belgium: Vlaams-Brabant*" (engleski). City population. Pristupljeno 11.08.2022.
2. 1 2 3   „Rotselaar" (nizozemski). Geschiedenis Lexicon Ensie. Pristupljeno 11.08.2022.
3. 1 2 3 4 5  „Rotselaar" (nizozemski). Stringfixer. Arhivirano iz originala na datum 2022-08-12. Pristupljeno 11.08.2022.

Vanjske veze
------------

***Rotselaar*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Rotselaar* (Službene stranice općine) ()
***L'amico del giaguaro*** (sh. *Prijatelj jaguara*) je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1958. godine u režiji Giuseppea Bennatija. Protagonist, čiji lik tumači Walter Chiari, je Augusto, siroče koje je, sticajem okolnosti, ostalo u sirotištu i nakon što je postalo odrasli muškarac. Radnja prikazuje kako Augusto bježi iz sirotišta te, nakon neuspjelih pokušaja da nađe posao, postaje kriminalac koji pljačka i vara turiste po Rimu. *L'amico del giaguaro* je poznat kao filmski debi njemačke glumice Elke Sommer koja će biti jedan od seks-simbola evropske kinematografije 1960-ih. Scena sa francuskim trbuhozborcem je, pak, nekoliko godina kasnije inspirirala komičare Raffaelea Pisua i Gina Bramierija da stvore točku koja će biti glavni motiv istoimene TV serije.

Vanjske veze
------------

* *L'amico del giaguaro* na sajtu IMDb
* Scheda su *L'amico del giaguaro* della Rivista del Cinematografo ()
* Scheda su *L'amico del giaguaro* di MYmovies ()
* Scheda del film L'amico del giaguaro sull'Archivio del Cinema Italiano dell'ANICA
* Scheda del film L'amico del giaguaro sul sito della rivista FilmTv.it
**São Sebastião da Boa Vista** je naselje od 11,800 i općina od 25,643 stanovnika. na sjeveru Brazila u Saveznoj državi Pará.

Geografske karakteristike
-------------------------

São Sebastião da Boa Vista se nalazi u Delti Amazone, na južnoj obali otoka Marajó.
Od svog administrativnog centra Beléma je udaljen oko 120 km zračne linije.

Historija
---------

Selo São Sebastião je 1755 postalo sjedište istoimene parohije, od 1833. je dio općine Muaná, koja se u to vrijeme bila sjedište parohije *São Francisco de Paula*, pa joj je ukinuta parohija. Od 1868. ponovno je sjedište parohije São Sebastião, negdje u to vrijeme dodano joj je *Boa Vista* (Lijep pogled).

Zakonom br. 707 iz 1872. dodijeljen mu je status grada, a nakon tog je u januaru 1873. osnovana i općina. 
Ona je ukinuta 1879. kao i status grada.
Dekretom br. 4505/30 iz 1945. vraćen je status općine, tad je izgrađena gradska vijećnica koja postoji i danas.

Između 1963. - 1967. izgrađena je gimnazija i policijska stanica.
Bolnica koja se počela graditi 1970. dovršena je 1974..

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „São Sebastião da Boa Vista Municipality in North Region" (engleski). City Population. Pristupljeno 27.12.2023.
2. 1 2  „São Sebastião da Boa Vista in São Sebastião da Boa Vista (Pará)" (engleski). City Population. Pristupljeno 27.12.2023.
3. 1 2 3  „*História*" (portugalski). Prefeitura Municipal São Sebastião da Boa Vista. Pristupljeno 27.12.2023.

Vanjske veze
------------

***São Sebastião da Boa Vista*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Prefeitura Municipal São Sebastião da Boa Vista* (službene stranice) ()
**Tomé-Açu** je naselje od 36,080 i općina od 64,604 stanovnika. na sjeveru Brazila u Saveznoj državi Pará.

Geografske karakteristike
-------------------------

Tomé-Açu se prostire duž potoka *Acará-Mirim* (pritoka Rijeke Acará), udaljen 189 km južno od svog 
administrativnog centra Beléma.

Historija
---------

Tomé-Açu je bio selo domorodačkih Temba u koje se 19. vijeka doselio prvi Portugalac *José Maria de Carvalho*, i počeo baviti eksploatacijom šuma. Njegovo imanje zakupio je *Agapito Joaquim de Cristo* i osnovao farmu Bela Vista.

Veliki preokret desio se 1926. kad je grupa japanskih naučnika odabrala mjesto za svoju buduću koloniju. Japanci su 1929. kupili farmu, prvi japanski kolonisti njih 189 stigli su iste godine.
Ispočetka su sadili rižu i povrće, sve do 1933. kad je brod sa novim kolonistima donio sadnice crnog papra. Ubrzo je Tomé-Açu postao najveći proizvođač tog začina u Brazilu.

Za Drugog svjetskog rata se sumnjičavo gledalo na Japance, pa je egzistirao skoro kao Koncentracijski logor.

Kad je cijena papra pala 1970-ih, japanski imigranti počeli su saditi kakaovac, i ubrzo postali veliki proizvođač.
Stanovnici su od 1952. počeli tražiti da im se da status općine, to im je guverner Pare u maju 1955. i odobrio ali je Federalni sud u oktobru to proglasio neustavnim.

To im je uspjelo četiri godine kasnije -1959. kad su zakonom, br. 1,725 proglašeni općinom.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „Tomé-Açu Municipality in Pará" (engleski). City Population. Pristupljeno 10.01.2024.
2. 1 2 3  „Tomé-Açu in Pará" (engleski). City Population. Pristupljeno 10.01.2024.
3. 1 2 3 4  „Nossa História" (portugalski). Prefeitura de Tomé-Açu. Pristupljeno 10.01.2024.

Vanjske veze
------------

***Tomé-Açu*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Prefeitura de Tomé-Açu* (službene stranice) ()
**"Moj je otac bio u ratu"** je singl ploča hrvatske rock grupe Prljavo kazalište, objavljena 1979. godine u izdanju Suzyja. Sadrži dvije pjesme, od kojih naslovnu pjesmu potpisuju Zoran Cvetković i Jasenko Houra, dok pjesmu «Noć» potpisuje Houra, koji je pjesmu i otpjevao, tj. odrecitirao. Producent ploče je Ivan Piko Stančić, a omotnicu je dizajnirao ugledni hrvatski grafičar Mirko Ilić. Ova singl ploča objavljena je neposredno prije objavljivanja albuma Prljavo kazalište (1979.).

Sadržaj ploče
-------------

### Strana A

* Moj je otac bio u ratu

### Strana B

* Noć

Pjesma «Moj je otac bio u ratu» nije objavljena na prvom albumu grupe, ali je uvrštena na kultnu kompilaciju *Novi Punk Val* (ZKP RTVLJ, 1981.). No, i pored toga, pala je u zaborav. Ponovno je objavljena te 2001. godine na kompilaciji *Sve je lako kad si mlad '77-'99* (na prvom od četiri CD-a). Pjesma «Noć» uvrštena je i na prvi album grupe.

Grupu je nakon snimanja ovog singla napustio gitarist Zoran Cvetković, te je ovo posljednji studijski uradak koji je Prljavo kazalište objavilo u svojoj početnoj postavi.

| * p
* r
* u
Prljavo kazalište |
| --- |
| **Jasenko Houra • Mladen Bodalec • Tihomir Fileš • Jurica Leikauff • Mario Zidar • Dubravko Vorih**  Zoran Cvetković • Davorin Bogović • Mladen Roško • Marijan Brkić • Damir Lipošek • Fedor Boić • Nino Hrastek • Zlatko Bebek |
| Studijski albumi | *Prljavo kazalište • Crno-bijeli svijet • Heroj ulice • Korak od sna • Zlatne godine • Zaustavite Zemlju • Devedeseta • Lupi petama,.... • S vremena na vrijeme • Dani ponosa i slave • Radio Dubrava • Moj dom je Hrvatska • Tajno ime • Možda dogodine* |
| Kompilacije | *Najveći hitovi • Balade • Hitovi • Sve je lako kad si mlad '77-'99 • Best of - live* |
| Albumi uživo | *Sve je lako kad si mlad - live • Zabranjeni koncert • Božićni koncert* • 20 godina • Best of - live *• XXX godina* |
| Videografija | Voljenom gradu • Koncert u HNK • Božićni koncert • Na trgu *• Best of - live* • XXX godina |
| Singlovi | "Televizori" • "Moj je otac bio u ratu" • "Crno bijeli svijet" |

| * p
* r
* u
Davorin Bogović |
| --- |
| Studijski albumi | *Sretno dijete* |
| Singlovi | "Volim nogomet" |