recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Distalna tubula** (*DCT* - engl. ) je porcicija bubrežnog nefrona između Henlove petlje i sistema kolektorskih kanala.

Fiziologija
-----------

Distalna uvojita tubula je delimično odgovorna za regulaciju kalijuma, natrijuma, kalcijuma, i pH. Ona je primarno mesto za regulaciju kalcujuma posredstvom bubrežnih hormona. 

Na njihovoj apikalnoj površini (lumenskoj strani), DCT ćelije sadrže na tiazid senzitivne Na-Cl kotransportere i permeabilne su za Ca, putem TRPV5 kanala. Na bazolateralnoj površini (krv) prisutna je ATP zavisna Na/K antiportna pumpa, sekundarni aktivni Na/Ca transporter - antiporter, i ATP zavisni Ca transporter. Bazolateralna ATP zavisna Na/K pumpa proizvodi gradijent koji omogućava apsorpciju Na sa apikalne površine putem Na/Cl sinportera i ponovno preuzimanje Ca u krv posredstvom Na/Ca bazolateralnog antiportera.

Klinički značaj
---------------

Tiazidni diuretici inhibiraju Na+/Cl- reapsorpciju iz DCT blokiranjem Na-Cl kotransportera senzitivnog na tiazid.

Inhibiranjem kotransportera, tiazidni diuretici povišavaju gradijent potencijala za Na. Time se povišava aktivnost bazolateralnog Na/Ca antiportera i dolazi do povišenja preuzimanja kalcijuma.

Dodatne slike
-------------

* 1 Glomerul, 2 proksimalna tubula, 3 distalna tubula1 Glomerul, 2 proksimalna tubula, 3 distalna tubula
* Poprečni presek piramidalne supstance svinjskog bugrega.Poprečni presek piramidalne supstance svinjskog bugrega.
* Renalna korpuskulaRenalna korpuskula
* Dijagram prikazuje kretanje jona u nefronuDijagram prikazuje kretanje jona u nefronu

Vanjske veze
------------

* Medicinski koledž Džordžija, *7/7ch03/7ch03p18*
* Medicinski koledž Džordžija, *7/7ch07/7ch07p14*
* Boston University Histology Learning System: *16004loa*
* Boston University Histology Learning System: *16007loa*
**Dijalekt** ili **dijalekat** (grč. δıάλεκτος [*diálektos*] – dialektos – "razgovor", od διαλέγομαι [*dialégomai*] – dialegomai – "razgovarati"), jedan od subordiniranih oblika ili varijeteta jezika koji se javlja na osnovi osebujnosti rječnika, izgovora ili idioma. Premda se definicijom implicira da postoji hijerarhija unutar jezika, svi su dijalekti jednakovrijedni i međusobno ravnopravni. Mnogi jezici imaju standardne dijalekte, dok su svi drugi dijalekti nestandardni. Razlika između standardnog i nestandardnih dijalekata nije u njihovoj ordiniranosti (lingvistički su svi na istom nivou), nego u tome što je standardni dijalekt (jezik) onaj koji govore obrazovani ljudi i koji se najčešće nalazi u pismu. Razlika između dijalekta i jezika je lingvistički arbitrarna i ne ovisi o nekom inherentnom svojstvu razmatranih varijeteta, već o interakciji socijalnih, političkih, psiholoških i historijskih faktora. Dijalektalne grupe katkad se u nekim slavenskim jezicima nazivaju *narječjima*, no ovaj termin nije potvrđen u svjetskoj lingvistici.

Izabrana lista članaka o dijalektima
------------------------------------

* arapski varijeteti
* bugarski dijalekti
* engleski varijeteti
* francuski varijeteti
* makedonski dijalekti
* malajski varijeteti
* njemački dijalekti
* njemački varijeteti
* portugalski dijalekti
* ruski dijalekti
* slovenski dijalekti
* srpskohrvatski dijalekti
* srpskohrvatski varijeteti
* španjolski dijalekti

Vidi još
--------

* dijalektalno niveliranje
* dijalektologija
* dijalektometrija
* etnolekt
* idiolekt
* izoglosa
* jezični savez
* književni jezik
* kronolekt
* regiolekt
* regionalni jezik
* registar
* sociolekt
* standardni jezik
* standardni varijetet
* urbanolekt
* varijetet
* žargon
Cochimi
**Cochimi**, pleme ili grupa manjih plemena Yuman Indijanaca u središnjim predjelima poluotoka California u Meksiku. Dok su ih 1534. godine posjetili prvi istraživači, Cochimi su ovdje živjeli već kojih 14,000 godina. Živjeli su od ribolova i sakupljanja voća i sjemenja. Mitovi Cochimija govore da su oni porijeklom od divova, kreatora starih slikarija i petroglifa u pećinama i po stijenama. 
Slikarije u Baja California Sur su poznate kao "Velike zidne slike" (Sierra de San Francisco) najveće su na svijetu. Pojedini primjerci su visoki od 9 do 13,5 metara, a neke se nalaze na visini od 12 m iznad tla. Kada su Isusovci 1600.-tih pitali Indijance tko ih je naslikao, oni su odgovorili da je to uradila jedna divovska rasa koja je tu živjela prije njih.
Cochimi su bili najbrojnija populacija poluotoka. Hervas daje brojno stanje njihovih misija koje su postojale 1767. godine, viz.: San Xavier de Biaundo (pop. 485); San Jose Comondu (pop. 360); Santa Borja (1,500 neofiti- neophytes /novoobraćenici/); Santa Maria Magdalena (300 neofiti i 30 preobraćenika); La Purísima Concepcion (130 neofiti); Santa Rosalia de Mulege ili Muleje (pop. 300); Santa Guadalupe (530 neofita); San Ignacio (pop. 750), i Santa Gertrudis (pop. 1,000).

Sela i lokalne skupine
----------------------

Za rančerije (rancherias) i plemena Cochimija spominju se: Adac, Afegua, Aggavacaamanc, Amalgua, Amaniini, Ametzilhacaamanc, Anchu, Avolabac, Caamancijup, Caddehi, Cadecuijtnipa, Cadegomo, Cadeudebet, Cahelca, Cahelejyu, Cahelenthil, Cahehmet, Camancnaccooya, Camanocacaamano, Cunitcacahel, Eguiannacahel, Gabacamanini, Gamacaamanc, Gamacaamancxa, Hualimea, Idelabuu, Idelibinaga, Ika, Jetti, Laimon, Liggige, Menchu, Mokaskel, Paviye, Paya, Piacaamanc, Piagadme, San Athanasio, San Benito de Aruy, San Francisco Borja, San Ignacio, San José de Comondu, San Juan, San Miguel, San Sabas, Santa Aguida, Santa Lucia, Santa Maria, Santa Marta, Santa Monica, Santa Nynfa, San Pedro y San Pablo, Santisima Trinidad, Tahuagabacahel, Temedegua, Uacazil, Vaba, Vabacahel, Vajademin, Vazacahel, Vinatacot.
Cochimi danas broje kojih 200 duša u Meksiku. *Joshua Project* poistovjećuje ih sa srodnim plemenom Tipai, jednim od plemena Diegueño Indijanaca. 

Skupine koje su govorile Cochimi jezicima i dijalektima danas se označavaju imenima: Borjeño, Ignacieño, Cadegomeño, Laymon (Laimon), a svrstavaju u nju i grupe Monqui i Didu, koji se klasično vode kao Guaycuran govornici (vidi etničke karte Arhivirano 2005-05-14 na Wayback Machine-u).

Vanjske poveznice
-----------------

* Vocabulary Words in Native American Languages: Cochimi
* Cochimi Rock Art Arhivirano 2006-02-22 na Wayback Machine-u
* Cochimi Indian Tribe History
Ovo je članak o splitskom reggae bandu.  Za fudbalera, v. Zinedine Zidane.  

**Zinedin Zidan** je splitski reggae sastav.

Povijest sastava
----------------

Sastav je nastao 2007. kada su Vjeran Mišurac i Dean Dergić iz šale snimili pjesmu "Pantaghana", koja je ubrzo postala radijski hit.. Nakon toga su oformili sastav, te su ga nazvali prema slavnom francuskom nogometašu Zindeinu Zidanu. Iduće godine pod izdavačkom kućom Dancing Bear objavljuju svoj debitantski album *Heroj, a ne huligan*, uz koji su objavili i singl "Kako san sa dizalice pa". Pjesme su uglavnom humorističnog sadržaja, u reggae/ska/funk stilu. Iste godine su nastupili i na Splitskom festivalu sa pjesmom "Sidin i čekan", te su dobili nagradu CMC festivala za najboljeg novog izvođača.

Članovi sastava
---------------

* Vjeran Mišurac - vokal, dodatni instrumenti
* Dean Dergić - gitara, prateći vokal
* Davor Ergo - bas gitara
* Ivica Bilić - bubnjevi

Diskografija
------------

* *Heroj, a ne huligan* (2008.)

Izvori
------

1. ↑  Slobodna Dalmacija, Zinedin Zidan - heroji, a ne huligani
2. ↑  „Dancing Bear". Arhivirano iz originala na datum 2008-12-19. Pristupljeno 2010-05-09.

Vanjske poveznice
-----------------

* MySpace stranica
**Viktor Mikolajovič Muženko** (ukr. *Віктор Миколайович Муженко*; 10. oktobar 1961 - ) je ukrajinski profesionalni oficir, koji se od 2014. nalazi na mjestu načelnik Generalštaba ukrajinskih oružanih snaga.

Karijeru je započeo u Sovjetskoj armiji, a nakon raspada SSSR nastavio u oružanim snagama nezavisne Ukrajine. Od 2003. do 2004. je bio zapovjednik brigade koja je na strani pro-američke Koalicije voljnih sudjelovala u ratu u Iraku. 2012. je ušao u politiku i bio izabran u Vrhovnu radu kao zastupnik pro-ruske Partije regiona. Usprkos toga, nakon euromajdanskog prevrata ju je napustio i stavio se na raspolaganje novim pro-zapadnim vlastima. Mjesto načelnika Generalštaba je dobio od strane novoizabranog predsjednika Petra Porošenka 3. jula 2014. godine, dan nakon što je njegov prethodnik Mihajlo Kucin ranjen u sukobu sa proruskim separatistima.

Izvori
------

1. (`ru`) Kratka biografija, LIGA

Vanjske veze
------------

* Profil na stranici ukrajinskog Ministarstva obrane (`uk`)

| Vojne službe
 |
| --- |
| Prethodi:**Mihajlo Kucin** | **načelnik Generalštaba**2014 | **Trenutno na položaju** |
**Carica Wang** (王皇后, osobno ime nepoznato, ? - 21), formalno **Carica Xiaomu** (孝睦皇后, doslovno, "Sinovljevska i Ljubazna carica") bila je kineska carica za vrijeme dinastije Xin.

Prije nego što je postala caricom, bila je supruga carskog službenika, a kasnije i regenta Wang Manga. Rodila mu je četiri sinova koji su se zvali Wang Yu (王宇), Wang Huo (王獲), Wang An (王安) i Wang Lin (王臨), i kćer nepoznatog imena koja je kasnije postala supruga, odnosno carica udajom za mladog Pinga. U vrijeme dok joj je muž bio regent, imala je titulu Gospa Wang. Imala je reputaciju skromnosti, u čemu je bila slična mužu, i nekoliko puta su je velikodostojnici zbog neugledne odjeće zamijenili za sluškinje na njenom dvoru.

Prije nego što joj je muž godine 9. svrgnuo dijete-cara Ruzija i sebe proglasio carem, dva njena sina su stradala - Wang Huo 5. pne. nakon što je ubio slugu, te godine 3. pne. Wang Yu, u pokušaju svrgavanja oca. Potonji događaj je teško pogodio buduću caricu, koja je zbog njega oslijepila. Godine 9. je proglašena caricom, a godine 21. je umrla. Iste godine su njena dva preostala sina također stradala, a dinastija je zatrta u seljačkom ustanku dvije godine kasnije.

Izvori
------

* *Knjiga Hana*, vol. 99, Parts 1, 2, 3.
* *Zizhi Tongjian*, vols. 32, 35, 36, 37, 38.


| Kineska carska porodica |
| --- |
| **Nova dinastija** | **Carica dinastije Xin**9 – 21 | Slijedi:**Carica Shi** |
| Prethodi:**Carica Wang iz Zapadne dinastije Han** | **Carica Kine**9 – 21 |
**Xin Xianying** (191-269) je bila kineska plemkinja iz doba Tri kraljevstva, poznata kao kćer Xin Pija, velikodostojnika na dvoru države Cao Wei, ali i po tome što je aktivno sudjelovala u političkim raspravama, što je bila rijetkost za žene u Kini 3. vijeka. Kineski historijski izvori je opisuju kao izuzetno mudru ženu, kao i da ju je hvalio njen brat Xin Chang. 

Poznata je anegdota iz 234. kada je Zhuge Liang, regent suparničke države Shu Han, poslao žensku odjeću Sima Yiju, premijeru Cao Weija u nastojanju da ga isprovocira u ofenzivu, prilikom koje je vojska Cao Weija trebala pasti u klopku. Sima je uistinu bio isprovociran i poslao pismu caru Cao Ruiju tražeći dozvolu za napad. Kada je o tome Xin Pi ispričao svojoj kćeri za stolom, ona je rekla kako Sima Yi ne smije donijeti odluku temeljenu na bijesu; Xin Pi je zbog toga savjetovao caru da ne dozvoli napad. Sima Yi je ostao na svojim položajima, a Zhuge Liang je ubrzo nakon toga umro. 

Bila je poznata i kao savjetnica svog nećaka Yang Hua, koga je upozoravala na nezdrave ambicije generala Zhong Huija, a za koje se upozorenje ispostavilo da je točno.

V. također
----------

* Popis ličnosti Tri kraljevstva
Viktor Černov
**Viktor Mihajlovič Černov** (ruski: ; Hvaljinsk, Saratovska gubernija, 7. decembar 1873 - New York, 15. april 1952) bio je ruski socijalistički političar i revolucionar, poznat kao jedan od osnivača i istaknutih članova Partije socijalista revolucionara (esera) u prvim decenijama 20. vijeka.

Odrastao je u porodici bivšeg oslobođenog kmeta koji je postao niži državni činovnik. Tokom školovanja se priključio opoziciji prema carističkom režimu, te je nekoliko puta zatvaran. 1899. je emigrirao u Švicarsku, a od 1902. je postao jedan od vodećih ideologa esera. Odbacivao je marksizam te je bio čest predmet kritika u teoretskim spisima boljševičkog vođe Lenjina. U Rusiju se vratio nakon Revolucije 1905. godine, te je izabran za člana drugog saziva carske Dume, gdje je postao vođa eserske frakcije. Nakon Februarske revolucije 1917. se priključio Privremenoj vladi kao ministar poljoprivrede. Nakon Oktobarske revolucije je početkom 1918. izabran za predsjednika Sveruske konstitutivne skupštine, ali su to tijelo ubrzo ukinuli boljševici i lijevi eseri. Poslije toga se priključio antiboljševičkoj opoziciji te je tokom građanskog rata sudjelovao u radu antiboljševičke vlade u Samari. Poslije poraza kontrarevolucije je živio kao emigrant u Estoniji, Njemačkoj, Čehoslovačkoj i Francuskoj, odakle je tokom drugog svjetskog rata emigrirao preko Lisabona u SAD, gdje je i umro.

Vanjske veze
------------

* Victor Chernov website Arhivirano 2010-03-04 na Wayback Machine-u chernov.sstu.ru (`ru`)
**Carica Sima Maoying** (司馬茂英) (393?-439) je bila kineska carica porijeklom iz dinastije Jin (**Princeza Haiyan** (海鹽公主)) odnosno supruga cara Shaoa (Liu Yifu) iz dinastije dinastije Liu Song. 

Bila je kćer cara cara Gonga i njegove supruge, carice Chu Lingyuan. Otac joj je na prijestolje došao 419. godine, ali je već 420. svrgnut od strane regenta Liu Yua koji se proglasio carem nove dinastije Liu Song. Već ranije je bila udana za Liu Yuovog sina, koji je poslije postao car. Njenog oca su 421. ubili po Liu Yueovom naređenju, a nasilno je stradao i njen suprug koga su 424. ubili dvorski ministri, smatrajući ga nedostojnim carske vlasti. Umrla je godine 439.

Izvori
------

1. ↑  Datum navodi knjiga *Song Shu*, ali njen komentator Zhang Senkai (張森楷) navodi da bi je ovo učinilo 13 godina starijom od supruga, što je bilo neuobičajeno za politički brak, te smatra kako je vjerojatnije da je bila rođena u isto vrijeme kada i njen suprug. Ovaj datum bi također sugerirao da je u trenutku rođenja njen otac imao samo 7, a majka 9 godina. .

| Kineska carska porodica |
| --- |
|
| Prethodi:**Nema (dinastija osnovana)** | **Carica Liu Songa**422–424 | Slijedi:**Empress Yuan Qigui** |
| Prethodi:**Carica Chu Lingyuan od Jina** | **carica Kine (Južna)**422–424 |
| **carica Kine (Henan)**422–423 | Slijedi:**Carica Helian od Sjevernog Weija** |
**Sjevernolaponski jezik** (*ISO 639-3*: sme) ili **Sami**, kog vlastiti govornici zovu *davvisámegiella* ili *sámegiella* je najrašireniji jezik iz skupine Laponskih jezika, kojim se govori po sjeveru Skandinavskog poluotoka.

Karakteristike
--------------

Sjevernolaponski ima tri dijalekta; **torne**, **morski laponski** i **ruija**, 2 / 3 govornika govori ovaj posljednji.

Sjevernolaponski ima sedam padeža: nominativ, genitiv, akuzativ, lokativ, ilativ, komitativ i esiv.

Ima tri broja: jedninu, dvojinu (dual) i množinu, ali ne poznaje rodove.

Raširenost
----------

Sjevernolaponski govori oko 20,000 ljudi u norveškim okruzima Finnmark, Troms, Nordland i Ofoten.
Od 1987 ima status službenog po tim okruzima.

U Finskoj ga govori oko 1700 ljudi u Regiji Lapland u kom ima od 2003. status službenog u općinama Utsjoki, Sodankylä, Inari i Enontekiö.

U Švedskoj sjevernolaponski dijalekt **torne** govori oko 4,000 ljudi u Grofoviji Norrbotten po općinama Kiruna, Gällivare, Jokkmokk, Arjeplog, Arvidsjaur i selima Karesuando i Jukkasjärvi.

Od 2009. ima status oficijalnog manjinskog jezika po grofovijama; Dalarna, Jämtland, 
Norrbotten i Västerbotten.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „Saami, North" (engleski). Ethnologue. Pristupljeno 30. 10. 2015.
2. ↑  sme

Vanjske veze
------------

* Saami, North
*Ovo je kinesko ime; porodično ime je* Sima (司馬)*.*

| Imena |
| --- |
|  |
| Xìng 姓: | Sīmǎ 司馬 |
| Míng 名: | Guāng 光 |
| Zì 字: | Jūnshí 君實 |
| Hào 號: | Yúsǒu 迂叟¹ |
| aka: | Sùshuǐ Xiānsheng  涑水先生² |
| Shì 謚: | Wénzhèng 文正³ |
| title: | Wēnguógōng 溫國公⁴ |
| *1. late in his life* |
| *2. po rodnom gradu Sùshuǐ* 涑水 |
| *3. zato se navodi kao Sīmǎ  Wénzhènggōng* 司馬文正公 |
| *4. zato se navodi kao Sīmǎ Wēngōng*  司馬溫公 |
| *- Na primjer, zbirka njegovih djela  je naslovljena*  溫國文正司馬公文集 |

**Sīmǎ Guāng** (pojednostavljeni kineski: ; tradicionalni kineski: ; pinyin: *Sīmǎ Guāng*; Wade-Giles: Ssu-ma Kuang) (1019–1086) bio je kineski historičar, učenjak i političar iz dinastije Song, poznat kao glavni sastavljač kapitalnog historijskog djela *Zizhi Tongjian*.

Rodio se u imućnoj porodici u današnjem Yunchengu u provinciji Shanxi. Kao vrlo mlad je položio carski ispit i stekao diplomu *jinshi* s kojom je 1038. otpočeo karijeru u državnoj upravi. S vremenom je napredovao do mjesta carskog kancelara. Godine 1064. je caru Yinzongu predstavio *Liniantu* (歷年圖 "Karta uzastopnih godina"), knjigu od pet tomova koja je predstavljala sažeti prikaz kineske historije od 403. pne. do 959. u pet tomova. Na temelju njega je 1066. proširio na tekst *Tongzhi* (通志; "Potpuni zapisi") u osam tomova, koji je opisao Period zaraćenih država i dinastiju Qin. Car je bio oduševljen te donio ukaz kojim mu se daje pristup carskim bibliotekama, kao i fondovi i pomoć najuglednijih historičara kako bi se nastavio. Rad se nastavio i nakon careve smrti, pod njegovim nasljednikom Shenzongom, a konačno je dovršen 1084.

U međuvremenu je Sima Guang stekao reputaciju vođe konzervativne frakcije na carskom dvoru, odnosno glavnog protivnika reformatorske frakcije koju je vodio Wang Anshi. Zbog tog sukoba je 1071. napustio carski dvor, ali historičari smatraju da se upravo zahvaljujući tome mogao umjesto politike koncentrirati na historiografski rad.

Sima Guang se također bavio leksikografijom, te je 1066. objavio rječnik *Leipian* (類篇; "Klasificirana poglavlja", temeljen na *Shuowen Jieziju.*

Literatura
----------

* de Crespigny, Rafe (1973), „Universal Histories",  Donald D. Leslie, Colin Mackerras, Wang Gungwu, *Essays on the Sources for Chinese History*, Columbia: University of South Carolina Press, pp. 64–70 .
* Ji xiao-bin. (2005). *Politics and Conservatism in Northern Song China: The Career and Thought of Sima Guang (1019-1086)*. Hong Kong: Chinese University Press. ISBN 962-996-183-0
* Pulleyblank, Edwin G. (1961). "Chinese Historical Criticism: Liu Chih-chi and Ssu-ma Kuang," in *Historians of China and Japan*, William G. Beasley and Edwin G. Pulleyblank, eds. Oxford: Oxford University Press, pp. 135-66.
* Joseph P Yap. (2009). *Wars With the Xiongnu - A translation From Zizhi tongjian.* Extract translations on Qin, Han, Xin and Xiongnu and Introduction. AuthorHouse. ISBN 978-1-4490-0604-4

Vanjske veze
------------

***Sima Guang*** na Wikimedijinoj ostavi

* Emperor Huan and Emperor Ling Arhivirano 2012-08-06 na Wayback Machine-u, *Zizhi Tongjian* Chapters 54-59 (157-189 BCE), translated and annotated by Rafe de Crespigny

jinshi 1038.
**Sjeverni Šajeni** (Northern Cheyennes; Notameohmésêhese).- Grana Cheyenne Indijanaca, danas oko 6,700 naseljenih na rezervatu Tongue River ili Northern Cheyenne u Montani. 

Sjeverni Šajeni nastali su raspadom plemena Cheyenne 1832. kada se poveća skupina (Južni Šajeni) odvojila od matice i nastanila na Arkansasu. Sjeverni Šajeni ostali su lutati oko North Platte i Yellowstone. Separacija je postala permanentnom 1851. ugovorom u Fort Laramieu. Otada dva Cheyenne plemena postaju poznata kao Northern (O'mǐ'sǐs eaters), prema najbrojnijoj bandi među njima i Southern Cheyennes (Sówoníă). Sjeverni Šajeni priključili su se 1876. bici Bika koji sjedi i učestvovali u masakru nad Custerovom vojskom. Za Sjeverne Šajene, godinu danas nakon smrti Dull Knifea, utemeljen je 1884. rezervat na Tongue Riveru, zvan Northern Cheyenne ili Tongue River. Središte plemena (plemenski uredi) nalaze se u gradiću Lame Deer. Rezervat je podijeljen na distrikte Ashland, Birney, Busby, Muddy, i Lame Deer, i iz svakog distrikta biraju se članovi plemenskog vijeća kojih je danas 19. 

Pleme danas živi od uzgoja stoke, farmerskih poslova i sitnog lokalnog biznisa (trgovine, pumpne stanice, etc.). Na rezervatu se nalaze *Bureau of Indian Affairs* (Ured za Indijanske poslove) i *Indian Health Service* (Indijanska zdravstvena stanica). Od obrazovnih ustanova na rezervatu im se nalaze *St. Labre Indian High School* (kojega pohađa indijanska djeca iz plemena Northern Cheyenne i Crow), i 3 osnovne škole i srednja škola u Colstripu (St. Labre Indian School). U St. Labre Indian School u Ashlandu, utemeljena 1884. danas se nalazi muzej i galerija gdje se posjetitelji mogu upoznati sa prerijskim životom Šajena.

Vanjske poveznice
-----------------

* Northern Cheyenne Tribe Community Environmental Profile
Ovo je članak o krunskom princu, nasljedniku cara Huija iz dinastije Jin. Za kasnijeg cara iste dinastije čije se ime na latinicu transliterira na isti način, v. car Jianwen od Jina.

**Sima Yu** (司馬遹) (278–300), kurtoazno ime **Xizu** (熙祖), formalno **Krunski princ Minhuai** (愍懷太子) bio je kineski krunski princ iz dinastije Jin.

Rodio se kao sin krunskog princa Sima Zhonga i Xie Ju, jedne od konkubina Sima Zhongovog oca cara Wua. Car Wu je svom sinu, koji je bio mentalno retardiran, namjerno prepustio jednu od svojih brojnih konkubina kako bi pred brak sa budućom Jia Nanfeng stekao nužna seksualna iskustva. Iz te veze se rodio Sima Yu kao jedini carev sin. Jia Nanfeng, koja je poslije rodila kćeri, je zbog toga mrzila svog posinka.

Car Wu je, svjestan mentalnih nedostataka svog sina, ozbiljno razmišljao o tome da prijestolje prepusti nekom drugom, ali ga je inteligencija njegovog unuka Sima Yua na kraju uvjerila da prepusti prijestolje Sima Zhongu samo zato kako bi jednog dana carem postao Sima Yu. Međutim, kada je Sima Yu odrastao, ispostavilo se da nema sklonosti prema učenju, te je sve vrijeme provodio u igrama. Takvo je ponašanje ohrabrivala njegova pomajka.

Godine 300. je Jia Nanfeng na podstrek Sima Luna organizirala atentat u kome je ubijen Sima Yu. Međutim, kasnije je je Sima Lun upravo atentat iskoristio kao izgovor za njenu vlastitu likvidaciju.
Koordinate: 41° 43′ 60" SGŠ, 22° 51′ 00" IGD

**Smojmirovo** (mak. *Смojмирoвo*) je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Smojmirovo je u sastavu opštine Berovo.

Prirodni uslovi
---------------

Smojmirovo je smešteno u istočnom delu Republike Makedonije.

Od najbližeg grada, Berova, naselje je udaljeno 4 kilometara severozapadno.

Naselje Smojmirovo se nalazi u istorijskoj oblasti Maleševo. U oblasti Maleševskih planina, na istočnom obodu Berovskog polja. 

Istočno od naselja teče reka Bregalnica gornjim delom svog toka.

Nadmorska visina naselja je približno 850 metara. 

Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Stanovništvo
------------

Smojmirovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 765 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%).

Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.berovo.gov.mk Zvanična stranica opštine Berovo
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)[*mrtav link*]

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Berovo |
| --- |
| **Berovo** • 
Budinarci •
Vladimirovo •
Dvorište •
Mačevo •
Mitrašinci •
Ratevo •
Rusinovo •
Smojmirovo |  |
Za sjevernu kinesku državu iz perioda Tri kraljevstva, v. Cao Wei.

**Dinastija Sjeverni Wei** (kineski: ; pinyin: *Běi Wèi Cháo*), također poznata i kao **Tuoba Wei** (拓拔魏), **Kasniji Wei** (後魏) ili **Yuan Wei** (元魏), bila je dinastija koja je vladala sjevernom Kinom od 386. do 534. (*de jure* do 535). Poticala je od Xianbei klana Tuoba čiji su poglavice bili vazali kineskoj državi Cao Wei, potom dinastiji Jin, a potom i raznim Wu Hu državama koje su upravljale sjevernom Kinom u 4. vijeku, odnosno u periodu Šesnaest kraljevstava tokom koga je i klan Tuoba od 310. do 376. imao vlastitu državu državu Dai. Godine 386. je Tuoba Gui, prijestonasljednik države Dai, osnovao državu koja će poslije postati poznata kao država Wei, a njegovim nasljednicima je 439. uspjelo ujediniti sjevernu Kinu okončavši tako period Šesnaest kraljevstava i otpočevši period kasnije poznat kao Sjeverne dinastije. Pod vlašću Sjevernog Weija je Sjeverna Kina prošla kroz "intenzivnih društvene i kulturnih promjena". Prije svega se to odnosi na uvođenje budizma koji je tada počeo istiskivati dominanti taoizam, a što se odrazilo i kroz niz vrijednih budističkih spomenika i umjetničkih djela iz tog perioda. Sjeverni Wei je također ostao upamćen po tome što je, pogotovo u drugoj polovici 5. vijeka, provodio i intenzivna sinizaciju, odnosno nastojanju Xianbei vlastodržaca da se u kulturnom smislu potpuno stope sa svojim Han podanicima; to se, između ostalog, odrazilo i kroz mijenjanje imena vladajuće dinastije od Tuoba u kineski "Yuan". Međutim, u prvoj polovici 6. vijeka je došlo do sukoba unutar redova same dinastije koji će dovesti do njenog raspada na suparničke dinastije Istočni i Zapadni Wei.

Izvori
------

1. ↑  *Zizhi Tongjian*, vol. 106.
2. ↑  *Zizhi Tongjian*, vol. 110.
3. ↑  *Zizhi Tongjian*, vol. 138.
4. ↑  *Zizhi Tongjian*, vol. 152.
5. 1 2  *Zizhi Tongjian*, vol. 156.
6. ↑  Katherine R. Tsiang, p. 222

Eksterni linkovi
----------------

***Sjeverni Wei*** na Wikimedijinoj ostavi

* History of China: A good catalogue of info Arhivirano 2017-04-22 na Wayback Machine-u

| * p
* r
* u
Južne i Sjeverne dinastije (420–589) |
| --- |
| Sjeverne dinastije | Sjeverni Wei • Istočni Wei • Zapadni Wei • Sjeverni Qi • Sjeverni Zhou |
| Južne dinastije | Liu Song • Južni Qi • Liang • Chen |
**Sirotinjsko naselje** ili **sirotinjski kvart**, odnosno **slum** (fonetski: "slam"; iz engleskog jezika) je naziv za gradsko naselje u kome pretežno žive pripadnici niže klase ili marginalnih pripadnika društva, odnosno koje karakterizira izuzetno loša kvaliteta stanovanja i, općenito, životnih uvjeta. Pod time se može podrazumijevati niz različitih naselja - od neformalnih ad hoc divljih naselja nastalih na rubovima gradovima uslijed nagle urbanizacije i nedostatka stambenih prostora, pa sve do nekadašnjih "pristojnih" gradskih četvrti koje su degradirane u slumove uslijed ekonomskog propadanja. 

U raznim zemljama postoje razni nazivi za divlja naselja:

* favelas, mocambos - Brazil
* barriadas - Peru, Venecuela
* barrios - Argentina
* bidonvilles - Maroko, Kenija
* bustees - Indija
* callampas (pečurke) - Čile
* cheris - Indija
* gecekondu - Turska
* jhuggis - Pakistan
* paracaidistas - Meksiko
* karton naselja, divlja gradnja - Srbija
* squatter naselja – u nekim zemljama engleskog govornog područja
* kampongs, naselja u čamcima (na vodi) - Jugoistočna Azija

Vidi još
--------

* Divlje naselje
* Geto
* Gentrifikacija

Vanjske veze
------------

***Sirotinjsko naselje*** na Wikimedijinoj ostavi

* Parenti, Michael (Jan 2014). *What's a Slum?*
**Charles Emmett Mack** (25. novembar 1900 – 17. mart 1927) je bio američki filmski glumac iz nijeme ere. Pravo ime mu je bilo **Charles Emmett McNerney**, a rodio se u Scrantonu u Pensilvaniji. Karijeru je započeo 1916. i nastupio u ukupno 17 filmova. Bio je jedan od štićenika uglednog sineasta i filmskog pionira D. W. Griffitha. Nedugo nakon što je potpisao ugovor sa studijem Warner Brothers, Mack je poginuo u automobilskoj nesreći dok se vozio na trkalište kako bi snimio scenu za film *The First Auto* (1927).

Izabrana filmografija
---------------------

* *Dolly's Scoop* (1916)
* *Dream Street* (1921) directed by D. W. Griffith
* *The Daring Years* (1923)
* *America* (1924)
* *The Devil's Circus* (1926)
* *The Rough Riders* (1927)
* *Old San Francisco* (1927)

Izvori
------

* Rothwell-Smith, Paul. Silent Films! the Performers (2011) ISBN 978-1-907540-32-5

1. ↑  „Fandango". Arhivirano iz originala na datum 2016-03-03. Pristupljeno 2013-07-20.

Vanjske veze
------------

* Charles Emmett Mack na IMDb-u (`en`)
**Sjeverni sedmogodišnji rat** (zvan i *Sedmogodišnji rat*, *Rat tri krune*, *Prvi sjeverni rat* ili *Skandinavski sedmogodišnji rat*) bio je rat koji se vodio između 1563. i 1570. između Kraljevine Švedske s jedne strane i koalicije koju su formirale Dansko-norveška
personalna unija, Slobodni grad Lübeck i Poljsko-litavska Unija. Rat je završio statusom quo, bez većih teritorijalnih promjena.

Historija
---------

Neposredni povod za taj rat bilo je zauzimanje Estonije od strane švedskog kralja Erika XIV koje je 
uznemirilo danskog kralja Frederika II, da će Švedska na taj način preuzeti kontrolu nad trgovinom po Baltiku. Nakon što se udružio sa Slobodnim gradom Lübeckom i Poljsko-Litavskom Unijom, 1563. objavio je Švedskoj rat.

Nakon sedam krvavih godina rata, u kojem su se Šveđani ispočetka uspješno nosili sa protivnicima, Danci su pokrenuli ofenzivu na jug Švedske i dobrano ga opustošili. Na Švedsku inicijativu su počeli pregovori, koji su doveli do sklapanja Sporazuma iz Roskilde 22. novembra 1568. ali nakon što su ga Šveđani odbili raticifirati, rat se ponovo razbuktao i trajao sve do potpisivanja 
Ščećinskog mira 1570.

Izvori
------

1. 1 2 3   „*Nordic Seven Years’ War*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 12. 6. 2015.

Vanjske veze
------------

***Sjeverni sedmogodišnji rat*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Nordic Seven Years’ War* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* LCCN: sh85092571
* GND: 4150658-3

 |
**Gnej Domicije Afer** (*Gnaeus Domitius Afer*, ? - 59) bio je rimski orator i političar iz doba Julijevsko-Klaudijevske dinastije, poznat kao jedan od najboljih govornika svog doba.

Afer je bio rodom iz Nemaususa u Narbonskoj Galiji (današnji Nîmes u Francuskoj). Godine 25. je imenovan za pretora, a sljedeće godine je stekao naklonost cara Tiberija koristeći svoje govorničke vještine kako bi Klaudiju Pulhru, rođaku Agripine Starije, optužio za preljub i čaranje. Sljedeće godine je iste vještine koristio u suđenju Kvintiliju Varu. Kada je na vlast došao Kaligula, pao je u nemilost, i novi car ga je u Senatu optužio za nezakonit progon Klaudije Pulhre. Afer je izbjegao osudu tako što se pretvarao da je potpuno slomljen i nadvladan carevom govorničkom vještinom; Kaligula mu je zbog toga ne samo poštedio život, nego ga imenovao i *suffect* konzulom za 39.

Kasnijih godina je Afera njegova govornička vještina počela izdavati. U doba cara Nerona je postao nadglednik gradskog vodovoda, ali je ubrzo nakon toga umro; prema sv. Jeronimu tako što se "prežderao na smrt".

Kvintilijan, pak, tvrdi da je slušao njegove govore kao mladić te da je riječ o najboljem oratoru koga je ikada imao prilike čuti.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Marcus Aquila Iulianus i Publius Nonius Asprenas**  |  **Suffect konzul Rimskog Carstva** *suffect consul pod Kaligulom; zajedno sa Lucijem Apronijem Cezijanom; i Kvintom Sangvinijem Maksimom, Gnejem Domicijem Korbulonom, Aulom Didijem Galom suffecti* 39 | Slijedi: **Kaligula**  |
**Cena** (ek.) ili **cijena** (ijek.), vrijednosni izraz neke robe ili usluge.

Cijene kordiniraju odluke proizvođača i potrošača na tržištu. Više cijene smanjuju potražnju potrošača i potiču proizvodnju. Niže cijene potiču potrošnju i obeshrabljuju proizvodnju. Cijene su ravnotežni točak u tržišnom mehanizmu.

Cijena također predstavlja količinu novca za koju se nešto prodaje.

Teorije o cijenama
------------------

**Cene** su novčani izraz nominalnih odnosa ponude i tražnje. Cene su istovremeno i mikroekonomska i makroekonomska kategorija. Kroz prodajnu ili nabavnu tržišnu cenu meri se i odmerava uspešnost ili neuspešnost menadžerskih poteza ili odluka. Pojmovno određenje cene, oduvek je bio komplikovan teorijsko-metodološki problem. U tom pogledu, nastale su brojne ekonomske teorije.

**Teorija radne vrednosti**- prema njoj cena sveke robe primarno je određena kvantitetom i kvalitetom utrošenog minulog i živog rada, objektivno utrošenih faktora proizvodnje (kapitala i rada) u njenom stvaranju, tj. samom vrednošću robe. Između cene i vrednosti robe ne postoji unapred data podudarnost. Posredstvom tržišnog mehanizma dolazi do stalnog većeg ili manjeg odstupanja cena od vrednosti. Takva razmena naziva se neekvivalentna razmena.

**Teorija marginalne (granične) korisnosti**- prema njoj vrednost i cenu date robe ne određuju objektivno utrošeni faktori proizvodnje nego subjektivno vrednovanje od strane potrošača. Oni će manje vrednovati robu koje ima u izobilju od robe u kojoj se oskudeva. Takvo potrošačko vrednovanje automatski se prenosi na visinu tekućih tržišnih cena takvih roba.

**Sinteza teorije vrednosti i korisnosti**- prema njoj cena neke robe istovremeno zavisi i od veličine troškova faktora proizvodnje (kapitala i rada) nastalih u procesu njenog stvaranja, kao i od njene stvarne granične korisnosti.
**Divna kampanja** (španjolski: *Campaña Admirable*) je naziv za vojnu kampanju koju je tokom 1813. godine predvodio Simón Bolívar, a koja je za cilj imala oslobađanje Venezuele od španjolske uprave. Tokom ove proslavljene kampanje, Bolívar je oslobodio dobar dio venezuelanskih provincija, a nezavisnost zemlje je ostvarena zahvaljujući paralelnoj kampanju koju je s istoka predvodio Santiago Mariño. Posljedica Divne kampanje bilo je proglašavanje Druge Republike.

Nakon pada Prve Republike, Bolívar, tada časnik venezuelanske vojske, odlazi u Novu Granadu, koja se u tom trenutku borila protiv gradova koji nisu priznavali njezinu upravu. Postavši član vojske Nove Granade, Bolívar se uključio u borbe te je već krajem siječnja 1813. godine osvojio Ocañu, grad koji je ležao na glavnom putu za Venezuelu. Nakon što je u veljači u borbi osvojio Cúcutu, Bolívar je od uprave Nove Granade zatražio dozvolu da s vojskom uđe u Venezuelu, a sve temeljem ranije objavljenog manifesta iz Cartagene; u međuvremenu, španjolski kapetan Juan Domingo de Monteverde je stacionirao svoje trupe na zapadu Venezuele, pripremajući se za napad. 

Čim je stiglo odobrenje, Bolívar i njegove trupe su 14. svibnja 1813. godine ušle u Venezuelu. Trupe su promarširale kroz gradove San Cristóbal, La Gritu, Méridu i Trujillo, gdje je Bolívar izdao svoj slavni Dekret o ratu do smrti; Dekret će u praksi ostati na snazi sve do 1820. godine, kada je sporazum potpisan s Pablom Morillom regulirao pravila borbe. Bolívar je nizao pobjedu za pobjedom i ekspresno osvajao teritorij, a posljednji veliki okršaj bila je bitka na ravnici Los Horcones održana 22. srpnja 1813. a nakon koje su patrioti bez problema ušli u Valenciju i La Victoriju. 

Nakon poraza na čak dva fronta, rojalisti su se predali 4. kolovoza. Bolívar je sa svojim trupama 6. kolovoza trijumfalno ušao u Caracas, označivši tako formalni kraj Divne kampanje i osnivanje Druge Republike.
**Vlado Bučkovski** (rođen 2. decembra 1962. u Skoplju) je bivši premijer Republike Makedonije. Za premijera je izabran od strane Makedonske skupštine 15. decembra 2004. Bučkovski je takođe predsednik SDSM-a.

Vlado Bučkovski je diplomirao na Pravnom fakultetu 1986. godine, a magistrirao 1992. Godine 1998. je doktorirao na temu „Rimsko i savremeno založno pravo". 

Od 1987. do 1988. godine radio je kao stručan saradnik Skupštine Republike Makedonije. U periodu od 1988. do 2002. godine je radio kao nastavnik, saradnik, mlađi asistent i asistent na Pravnom fakultetu u Skoplju. Godine 1998. je izabran za docenta rimskog prava. Za vanrednog profesora je izabran 2003. 
U periodu od 1998. do 2000. godine Bučkovski je bio član Državne izborne komisije, a od 2000. do 2001. godine je bio predsednik Skupštine grada Skoplje.

U periodu od 13. maja do 26. novembra 2001. godine bio je ministar odbrane u koalicionoj vladi.

Od 1. novembra 2002. godine Bučkovski je bio član Vlade Republike Makedonije, u kojoj je vršio funkciju ministra odbrane. Na ovoj funkciji je bio do novembra 2001.

Od novembra 2002. do decembra 2004. ponovo je bio na funkciji ministra odbrane u vladi Branka Crvenkovskog.

Predsednik pravnog saveta Vlade postao je 15. septembra 2003. godine.

26. novembra 2004. je izbran za lidera SDSM. Istog dana mu je poveren mandat da formira novu Vladu po ostavci prethodnog premijera Harija Kostova. 

Vlado Bučkovski je 15. decembra 2004. izabran za predsednika Vlade Republike Makedonije.

| * p
* r
* u
Premijeri Makedonije |
| --- |
| 
* Nikola Kljusev (1991—1992)
* Branko Crvenkovski (1992—1998)
* Ljupčo Georgijevski (1998—2002)
* Branko Crvenkovski (2002—2004)
* Radmila Šekerinska (v.d. 2004)
* Hari Kostov (2004)
* Radmila Šekerinska (v.d. 2004)
* Vlado Bučkovski (2004—2006)
* Nikola Gruevski (2006—2016)
* Emil Dimitriev (2016—2017)
* Zoran Zaev (2017)

 | Grb Republike Makedonije |

| * p
* r
* u
Ministri odbrane Republike Makedonije |
| --- |
| 
* Damjanovski
* Gocevski
* Popovski
* Handžiski
* Kitanoski
* Kljusev
* Paunovski
* Bučkovski
* Manasievski
* Elenovski
* Konjanovski
* Besimi
* Džaferi
* Jolevski

 |
**Divlja magija** je strip o multiverzumu i fantastičnom svetu Gei, baziran na slovenskoj mitologiji. Junak stripa je Adam Avarom, poslednji od loze kraljeva tog sveta, u kome se budi divlja magija, sila koju su zmajevi ostavili kraljevima Gee na čuvanje. Naslovne stranice za prva tri broja, kao i koncept likova, radio je strip autor Aleksa Gajić.

Divlja Magija izlazi svakog 1. u mesecu.

Uvod iz prvog broja
-------------------

2020. godine Zemlju je napalo vanzemaljsko biće čiji je zadatak bio da je uništi. To biće se zvalo Neizbežni. Celo čovečanstvo je vodilo borbu protiv njega i posle duge i nemilosrdne borbe Neizbežni je pobeđen. Zajedno sa njim su nestali svi junaci tog vremena, Generacija Tesla i Borci Sumraka.

Prošlo je 60 godina prividnog mira i danas, 2080. godine, pred nama je svet megalopolisa, ogromnih gradova koji prekrivaju površinu planete. Međutim, tajanstvene sile su pokrenule sled događaja koji će ponovo dovesti čovečanstvo na ivicu uništenja.

Priča
-----

Adam Kovalski ,17 godina, jedini je preživeli avionske nesreće koja se desila nad ulicama Ist-Koust Polisa. Iako se letelica raspala iznad grada, nekim čudom, momak je preživeo.

U isto vreme, mediji objavljuju adamovu sliku širom sveta. Blizanci Zulb, Demoni-Gvozdenozubi, sa sveta paralelnog našem kreću u potragu za momkom.

Iako ne razume šta se dešava, Adam se nalazi u sred borbe sa demonima. Gorki, gnom sa istog sveta sa kojeg i Gvozdenzubi potiču, pomaže mu u bekstvu.

Adam saznaje da je njegovo pravo ime Adam Avarom, i da je poslednji izdanak loze kraljeva sa tog sveta, koji se zove Gea. Takođe, saznaje da se u njemu budi divlja magija, moć koju su drevni zmajevi predali kraljevima Gee na čuvanje. Ukoliko ne nauči da koristi moć, ona će ga uskoro uništiti..

Adam i Gorki prolaze kroz prolaz između svetova, i padaju na Geu.Misteriozna crvenokosa devojka, Adana, ubija demona koji ih juri. Spašeni od demona, Adam i Gorki se priključuju Adani njenim ratnicima u borbi protiv zla.

Likovi
------

* **Adam Avarom** - poslednji izdanak loze kraljeva na svetu Gei. Poslednji nosilac Divlje Magije.
* **Gorki** - gnom sa Gee, inače dvorski učitelj Adamovog oca. On je sakrio Adama kao bebu na našem svetu.
* **Adana** - misteriozna crvenokosa ratnica koja će udružiti snage sa Adamom u borbi protiv zla.
* **Džek Kovalski** - Adamov očuh, policajac na našem svetu, povređen u borbi sa Demonima-Gvozdenzubima.
Sjeveroistočna Engleska
**Sjeveroistočna Engleska** (engleski: ) je jedna od devet službenih regija Engleske. Pokriva Northumberland, Grofoviju Durham, Tyne and Wear i Teesside (uključujući dijelove Sjevernog Yorkshirea). Jedini gradovi u regiji su Durham, Newcastle upon Tyne i Sunderland. Ostala veća naselja u regiji uključuju: Darlington, Gateshead, Hartlepool, Middlesbrough, Redcar, South Shields, Stockton-on-Tees. U regiji se nalaze tri konurbacije - Teesside, Wearside i Tyneside koja je šesta konurbacija po broju stanovnika u Ujedinjenom Kraljevstvu.

Vanjske veze
------------

***Sjeveroistočna Engleska*** na Wikimedijinoj ostavi

* Government Office for the North East official site Arhivirano 2008-12-28 na Wayback Machine-u
* North East England Arhivirano 2011-11-02 na Wayback Machine-u

| * p
* r
* u
Ujedinjeno Kraljevstvo Ujedinjeno Kraljevstvo Velike Britanije i Sjeverne Irske |
| --- |
| 
* Engleska
* Wales
* Škotska
* Sjeverna Irska

 |
| Engleske regije | 
* Istočna Engleska
* Istočni Midlands
* London
* Sjeveroistočna Engleska
* Sjeverozapadna Engleska
* Jugoistočna Engleska
* Jugozapadna Engleska
* Zapadni Midlands
* Yorkshire i Humber

 |
**Vesna Galiot Gala**, Prva srpska dens pevačica, koja je bila profesionalno aktivna od 1990. do 2005. godine.

Završila muzičku školu Kosta Manojlović, odsek solo pevanje i apsolvent informatike i statistike u Beogradu.

Pre prvog solističkog CD-a, (1991.) je izdala prvu ploču kao vokal POP grupe Horoskop i učestovala na Beogradskom proleću. Nakon toga, kao kantautor i vokalni solista započinje solističku karijeru i slede:

CD 1994 godine pod nazivom "Budim se" izdat za MAT - Zmex produkciju, čime pokreće pop dens pravac u SFRJ, čime stiče ogromnu popularnost.

CD 1995 godine pod nazivom "LJubavi ne znam ime" izdat za PGP RTS na kome se nalazi pesma "Izaberi" na kojoj je gost Srđan Moby, sa kojom učestvuje na Budvanskom festivalu iste godine. Sledi i festival Sunčane skale sa pesmom "Hajde budi sam".

Tih godina slede i mnogobrojne nagrade: Oskar popularnosti za pop pevačicu godine, tri godine za redom "Melko" za pevačicu godine, u Jagodini nagradu za album godine, TV K9 joj dodeljuje nagradu kao pevacici godine........

Nastup na Mesamu 1996. sa pesmom "Vrati se".

CD 1997. godine pod nazivom "U oči me pogledaj" za izdavačku kuću Komuna

Od radnika u kulturi zvanično dobija status umetnika.

CD 1999. godine pod nazivom "Nedostajaćeš mi" izdat za City Records, čije promovisanje prekida Nato bombardovanje SFRJ, slede mnogobrojni humanitarni nastupi zajedno sa većinom kolega na trgovima i mostovima širom Srbije.

CD 2001. godine pod nazivom "Gala" izdat za City Records i festival Sunčane skale iste godine sa pesmom "Kazna".

CD 2003. godine pod nazivom "222″ (zvaničan naziv "Gala") izdat za City Records.

Sve godine aktivnog rada prate je mnogobrojni koncerti i nastupi širom Srbije i inostranstva i saradnje sa najeminentnijim ljudima u oblasti kulture.

2005. godine se povlači sa javne scene, živi i radi u Beogradu kao uspešan radnik u oblasti Informacione tehnologije, a muzikom se za sad bavi isključivo iz hobija.
**Cahuapanan** je porodica indijanskih jezika iz peruanskog departmana Loreto. Porodica dobiva ime po plemenu Cahuapana ili Kawapana, koje je obitavalo uz rijeku Cahuapanas, kasnije i u gradu Moyobamba. Ostali predstavnici porodice pripadaju skupini poznatoj pod imenom Jeberoan, a zastupaju ih: Chayahuita na río Sinay i río Paranapura, odnosno u distriktima Balsapuerto, Jeberos i Cahuapanas. Godine 1977. jezikom chayahuita govorilo je 6,000 pripadnika ovog plemena. Drugo značajno pleme su Jebero, Chebero ili Xebero, također u departmanu Loreto. Uriarte (1976.) daje podatak od 3,500 govornika. Druge manje Jeberoan grupe su Ataguate i Yamorai. 

Joseph H. Greenberg (1987) povezuje ju sa zaparo jezicima u andsku porodicu kahuapana-zaparo. Charles A. Zisa (1970) andsku porodicu cahuapana dijeli na cheberoan i cahuapanan

Jezici
------

Obuhvaća (2) jezika: chayahuita [cbt] (Peru), 11.400 (2000); jebero [jeb] (Peru), 2,500 (2006)

Izvori
------

1. ↑  Andean-Equatorial Macro-Phylum (Based on Greenberg): Zisa 1970[*mrtav link*]
2. ↑  Cahuapanan (16th)

Vanjske veze
------------

* Cahuapanan (14th)
* Cahuapanan (15th)
* The Cahuapanan Subgroup[*mrtav link*]
* Macro-Andean Cluster: Kaufman 2007[*mrtav link*]
* Amerind: Greenberg 1987
* Cahuapanan: Ethnologue 2005[*mrtav link*]

| * p
* r
* u
Cahuapanan (Andean) |
| --- |
| Ataguate • Cahuapana • Chayahuita • Jebero • Yamorai |
Vilmoš Tkalec
**Vilmoš Tkalec** (mađarski *Tkálecz Vilmos,* ranije *Tarcsay Vilmos*) (Turnišće, 8. siječnja, 1894. – Budimpešta, 27. svibnja, 1950.) je bio slovenski socijaldemokrat, školmeštar (učitelj), kantor i vojnik te vladar Republike Prekmurje.

Biografija
----------

Vilmoš Tkalec je bio u Črenšovcima sve dok nije 1917. godine mobilisan i poslat na istočni front. Po povratku sa ratišta skrasio se u Prekmurju. Tu je upoznao Belu Obala koji ga je uveo u politiku. Kada su komunisti preuzeli na kratko vlast i proglasili Mađarsku sovjetsku republiku, 1919. godine, Tkalec je postao Belin zamenik a kasnije i njegov naslednik. Tu je radio na širenju i sprovođenju socijalističkih ideja.

Po političkoj oredeljenosti Tkalec je bio socijaldemokrata. I pored svih idejnih stavova koje je pokušavao da proširi u narodu, sam je istovremeno kršio zakon. Bavio se švercom na veliko, krijumčario je žito, između ostalog, preko granice u Štajersku. Iako se javno borio protiv korupcije i bezakonja Vilmoš Tkalec je naveliko širio posao, tako da je krijumčare sa dobrom vezom zapošljavao kod sebe da bi još više mogao da proširi posao. Krijumčarenje je donosilo dobru zaradu Tkalecu, sve dok ga neki rival u kršenju zakona ili sekretar u vladi Jožef Fileki, nije prijavio.

Bio je priveden ali je ubrzo, na insistiranje jednog oficira, pušten. Kada je video da mu dosta toga polazi za rukom Tkalec se odlučio na samostalnu političku karijeru. Išao je po okolnim mestima i agitovao za svoje ideje. Uspeo je čak u nekoliko naselja da pridobije većinu glasova i pridobije stanovništvo za svoje ideje. Sa nekolicinom istomišljenika je 29. maja u jedan sat posle ponoći, u prenoćištu Slon, je proglasio osnivanje Prekmurške republike. Ova njegova ideja nije naišla na podršku ni u jednom od tadašnjih društvenih slojeva. Dobio je podršku od nešto manje od 900 vojnika i pokušao je da dobije podršku od Austrije ili od novostvorene Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Austrijanci su priznali novostvorenu republiku, čak su poslali i nešto oružja. Kraljevina SHS je međutim bila protiv ove nove republike. Mađarska crvena armija je u međuvremenu ušla na teritorije Republike Prekmurje i takozvana privremena vlada i Vilmoš Tkalec sa porodicom su morali da pobegnu u azil. Prešli su u Grac. 

Posle propasti Mađarske sovjetske republike, Tkalec se vratio u Prekmurje, ali su ga tadašnje vlasti Kraljevine SHS uhapsile. Pušten je iz zatvora 1920. godine i odmah se vratio za Mađarsku. Tu se skrasio u mestu Nađkaračonj *(Nagykarácsony)*, pored Dunava, gde je dobio službu kao učitelj.

Vanjske poveznice
-----------------

* László Göncz: Prekmurje, 1919 (mađarski) Arhivirano 2011-07-21 na Wayback Machine-u
**Sherborneska opatija** je anglikanska opatija u Sherborneu, okrugu Dorsetu u Engleskoj. Puno ime na engleskom joj je *The Abbey Church of St Mary the Virgin*, što bi u prijevodu na hrvatski jezik bilo *Opatijska crkva sv. Marije Djevice*. Kraće ju se na engleskom jeziku zove *Sherborne Abbey*. 

Bila je anglosaskom katedralom 705.-1075. benediktinskom opatijom 998. - 1539. a danas je župnom crkvom.

Posvećena je svetoj Mariji.

Povijest
--------

Vjerojatno je da se je na njenom mjestu nekad nalazila keltska crkva koja se je zvala *Lanprobi*. Smatra se da je jedna od osoba koji su ju osnovali bio Kenwalc odnosno Cenwalh, kralj Zapadnih Sasa.

Izvori
------

1. ↑  The Friends of Sherborne Abbey (svibanj 1959.) (Paperback). *The Abbey Church of St. Mary the Virgin, Sherborne* (12. izd.). Sherborne United Kingdom: Sawtells of Sherborne Ltd..

Vanjske poveznice
-----------------

* Službena stranica
* Članak Sherborne Abbey u: Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. 1913.