recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Braća slobodnog duha** je naziv za antinomistički laički kršćanski pokret koji je postojao u Sjevernoj Evropi u 13. i 14. vijeku. Korijeni mu sežu u 1200. godinu, među pariške intelektualce okupljene oko Williama Aufirexa. Pripadnici pokreta propagirali su panteizam, nativizam, odbacivanje autoriteta, nezavisnost žena s uvijek prisutnim usklikom: *Kruha, za ime Božje!*

Zbog svog antinomističkog i individualističkog karaktera vrlo brzo je došao u sukob s Rimokatoličkom crkvom. Papa Klement V ga je zbog toga proglasio heretičkim na Vienneskom koncilu 1311-12. godine. Usprkos toga, pokret se nastavio širiti, čemu je pogodovala kriza zapadnog kršćanstva izazvana avinjonskim papstvom, likvidacijom templara te epidemijom Crne smrti koja je dovela u pitanje mnoge dotadašnje kršćanske dogme. S vremenom je, usprkos progona, dobio razne oblike koji su poslužili kao inspiracija raznim kasnijim pokretima poput taborita u Češkoj u 15. vijeku ili Diggera (kopača) u revolucionarnoj Engleskoj 17. vijeka. Često se smatra i najranijom pretečom suvremenog anarhističkog pokreta.

Vanjske veze
------------

* History of the Christian Church: Heresy and its suppression
* Blaženi Henry Suso: *Büchlein der Wahrheit*
**Corcovado** (španjolski: *Golfo de Corcovado*) je zaljev Tihog oceana na jugu Čilea na granici regija
Los Lagos i Aysén.

Corcovado je velika morska površina između otoka Chiloé i obale Čilea, gdje se prostire Nacionalni park Corcovado.

Karakteristike
--------------

Taj zaljev prošaran brojnim otocima dug je 92 km u smjeru sjever-jug i prosječno širok 46 kma. 

Obale zaljeva su još uvijek netaknute ljudskim prisustvom, obrasle gustim šumama južne bukve i džinovskih ficroja (vrsta čempresa).
Najveći grad i luka u zaljevu je Castro na otoku Chiloé.

Geološki zaljev je rezultat glacijalnih procesa u kvartaru.

Vode zaljeva su dom nekih ugroženih vrsta kitova, među inim; Rudolfijevih, Usana, Plavih i Grbavih kitova.

Posljednjih dekada duž njegovih obala ima sve više ribogojilišta lososa.

Izvori
------

1. ↑  „*El Golfo de Corcovado*" (engleski). Cruceros Skorpios - Glaciares en Patagonia. Pristupljeno 12.11.2020.
2. 1 2 3 4  „*Scenic Cruising Gulf of Corcovado* "(engleski). Seabourn. Pristupljeno 11.11.2020.

Vanjske veze
------------

* *Karta zaljeva Corcovado* (`es`)
**Aleksandar Levi** (port. *Alexandre Levy* \*10. novembar 1864. - 17. januar 1892.) bio je brazilski kompozitor, pijanista i dirigent.

Rođen je u Sao Paulu, i pionir je spoja klasične kompozicije sa brazilskom popularnom narodnom muzikom i ritmovima. Levi je umro prerano sa 27 godina i njegov rodni grad dodeljuje prestižnu nagradu sa njegovim imenom.

Biografija
----------

**Aleksandar Levi** je bio sin Henrikea Luiza Levija i brat Luja Levija, takođe muzičari, od kojih je dobio svoje prve lekcije. On je usavršio svoje studije klavira sa ruskim nastavnikok koji je živeo u Sao Paulu Louisom Mauricem i francuzom Gabrielom Giradudonom, koji su bili i učitelji još jednog pijaniste iz Sao Paula Henrika Osvalda.

On je debitovao na javnim prezentacijama sa osam godina i poredeli su ga sa Mocartom zbog njegove zrelosti i briljantnosti.

Njegov otac je osnovao *Kuću Levi*, jedan od najtradicionalnih komercijalnih muzičkih kuća u Sao Paolu u to vreme, što je omogućilo da stupe u kontakt sa mnogim važnim ličnostima na državnoj muzičkoj sceni i putujućim muzičarima.

Od 1880. počeo je da objavljuje svoje kompozicije po evropskim izdavačima, a 1883. je izabran za direktora "*Hajdn kluba*", važnog muzičkog udruženja u gradu, koji mu je pomogao promoviše svoju muziku i gde je dirigovao po prvi put u 1885. Dve godine kasnije odputovao je u Evropu da studira klavir sa Emile Durand i Vinćenco Feronijem, ali se ubrzo vraća u Brazil gde je nastavio da piše muzičku kritiku u državnoj štampi, piše u novinama u pokrajini Sao Paulo za časpopis "*Correio Paulistano*" pod pseudonimom *Figarote*.

Njegove kompozicije su pune nacionalnog ponosa, koristio je teme iz brazilskog folklora, gde je bio preteča u svetu klasične muzike sa Nacionalnim Varijacijama na temu popularne brazilske muzike 1884. na osnovu melodije "*Vem cá, Bitu!*". Njegov stil potiče iz škola Šumana i Mendelsona. To je pokrovitelj stolice 29 brazilske Muzičke akademije.

Lista dela za klavir
--------------------

### 1880

* *Fantasia para dois pianos a partir de temas da ópera O Guarany*

### 1881

* *Impromptu-Caprice, op. 1*

### 1882

* *Fosca, fantasia brilhante, op. 3*
* *3 Improvisations, op. 4*
	+ *Romance sans paroles*
	+ *A la Hongroise*
	+ *Pensée fugitive*
* *Valsa-Capricho, op. 5*
* *Mazurca n. 1, op. 6 no 1*
* *Mazurca n. 2, op. 6 no 2*
* *Recuerdos - Polca de Salão*

### 1883

* *Causerie*
* *Cavalcante*
* *Collin Maillard*
* *Étude*
* *Je t'en prie*
* *Petite marche*

### 1885

* *Plaintive*
* *Scherzo-valse, op. 9*

### 1887

* *Improviso n. 2*
* *Trois Morceaux, op. 13*
	+ *Coeur blessé*
	+ *Amour passé*
	+ *Doute*
* *Allegro Appassionato, op. 14*
* *Variations sur un thème populaire brésilien (Vem Cá, Bitu)*

### 1890

* *Tango Brasileiro*
* *Samba (Suite Brésilienne, IV.)*

### 1891

* *Schumanniana, op. 16*
	+ *Allegretto, ma un poco agitato*
	+ *Allegro moderato*
	+ *Lento*
	+ *Allegretto giocoso*
	+ *Moderato assai*
	+ *Allegro*
	+ *Moderato*
	+ *Allegro molto - Presto*

### Nepoznat datum kompozicije

* *Papillonnage*
* *En mer (poème musical) a quatro mãos*
	+ *Depart. Mer Calme*
	+ *Le Ciel s'assombrit. Tempète*
	+ *Clair de Lune. Idylle Fugitive*
* *Comala*
**M1911** je polu-automatski pištolj u Kalibru .45 inča, dizajniran od strane Johna Browninga, prilikom natječaja za standardni pištolj Vojnih snaga Sjedinjenih američkih država. Jedini konkurent je bila firma Savage čiji se koncept neuspijeva supročiti koltu, te kolt od 1911. do 1985. godine postaje standardni Pištolj kao nasljednik poznatog Peacemaker-a (*Colt SAA 1873*, SAA= Single Action Army). Njegova upotreba je bila raširena u Prvom svjetskom ratu, Drugom svjetskom ratu, Korejskom ratu, te u Vijetnamskom ratu i jedan je od najpoznatijih pištolja širem svijeta.

Istorija
--------

Nakon što je US-Armija zamijenila Colt SAA 1873 jednim pištoljem u kalibru .38 (*9mm*) i taj se pištolj pokazao nepreciznim, vojska raspisuje 1905. natječaj za jedan novi pištolj u kalibru .45. Browning, koji je u to vrijeme radio u firmi Colt, preuređuje svoj pištolj kalibra .38 Special time što mu mijenja kalibar na .45 ACP (*Automatic Colt Pistols*). Ovom izmjenom on na natječaj daje jedan već isproban polu-automatski pištolj dok jedini konkurent, firma Savage, svojim konceptom nemože zadovoljiti potrebe vojske. Poslije taktičkih proba, ovaj pištolj od 1911 postaje standardni pištolj američkih vojnih snaga.

Od 1919. nekoliko modela u kalibru .455 Eley se izvozi u Englesku za upotrebu u R.A.F. (*Royal Air Force*). Ovi, veoma rijetki i vrijedni pištolji, su na ručci gravirani sa R.A.F.

1923. dolazi do modernizacije sistema osigurača i udarne igle. Ova modernizacija se naznačava promjenom oznake modela u M1911A1.

Od 1985. Colt M1911A1 je zamijenjen pištoljem Beretta 92F u kalibru 9mm Parabelum (*9\*19*)

Korisnici
---------

* Argentina
* Brazil
* Kanada
* Grčka
* Norveška
* Filipini
* Južna Koreja
* Južni Vijetnam
* Tajvan
* Tajland
* Turska
* Ujedinjeno Kraljevstvo
* SAD
**Conaing Begeclach** je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, bio veliki kralj Irske zajedno sa svojim bratom ili polubratom po imenu Eochu Fíadmuine. Na prijestolje su došli ubivši prethodnog kralja Eochu Uairchesa. Conaing je vladao sjevernim, a Eochu južnim dijelom Irske. 

Porijeklo mu je nejasno. *Lebor Gabála Érenn* navodi dvije mogućnosti - prema jednoj su on i Eochu bili sinovi Congala sina Lugaid Cala iz Corcu Laigdea u Corku; prema drugoj je Eochu bio sin Congala, a Conaing sin Dui Temracha, sina Muiredach Bolgracha, a obojica su imal istu majku koja je, također, bila majka Eochu Uairchesa. Geoffrey Keating navodi da su obojica bila sinovi Dui Temracha, a Four Masters da su bili sinovi Duijevog sina Congal Coscaracha. Nakon pet godina zajedničke vladavine, Eochua je ubio Eochu Uairchesov sin Lugaid Lámderg. Prema *Lebor Gabáli*, Conaing je ostao na vlasti na sjeveru, dok je Lugaid preuzeo jug. *Annals of the Four Masters* navodi da je Lugaid svrgnuo Conainga i preuzeo vlast nad cijelom Irskom. Sedam godina kasnije Conaing je ubio Lugaida i zavladao sam sljedećih deset (ili dvadeset) godina, prije nego što ga je ubio Lugaidov sin Art.

*Lebor Gabála* navodi kako je Conaingova vladavina bila u doba Artakserska I (465-424. pne.) i Darija II (423-404. pne.) od Perzije. Kronologija Keatingove *Foras Feasa ar Éirinn* ga datira u period 621-599. pne. a *Annals of the Four Masters* u 844-812. pne.. U sagi *Do suidigud tellaich Temra* ("naseljavanje imanja Tara"), razapinjanje Krista se događa u doba njegove vladavine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi:**Eochu Uairches** | **veliki kralj Irske** | Slijedi:**Art mac Lugdach** |
| **sa Eochu Fíadmuineom**LGE 5. vijek pne.FFE 621-616. pne.AFM 844-839. pne. | '*sa Lugaid Lámderg'om*LGE 5. vijek pne.FFE 616-609. pne.AFM 839-832. pne. | **sam**LGE 5. vijek pne.FFE 609-599. pne.AFM 832-812. pne. |
|

Izvori
------

1. ↑  R. A. Stewart Macalister (ed. & trans.), *Lebor Gabála Érenn: The Book of the Taking of Ireland Part V*, Irish Texts Society, 1956, p. 255-259
2. ↑  Geoffrey Keating, *Foras Feasa ar Éirinn* 1.27
3. ↑  *Annals of the Four Masters* M4356-4388
4. ↑  R. I. Best (ed. & trans.), "The Settling of the Manor of Tara", *Ériu* 4, 1910, pp. 121-72
**Colt's Manufacturing Company** (**CMC**, nekada**Colt's Patent Firearms Manufacturing Company**) je američka kompanija za proizvodnju vatrenog oružja osnovana 1847. Najpoznatija je po dizajniranju, proizvodnji i marketingu niza različitih tipova vatrenog oružja u drugoj polovici 19. i u 20. vijeku. Proizvela je niz različitih tipova oružja civilne i vojne namjene, koje se koriste u SAD i drugim zemljama.

Kompaniju je 1847. u rodnom gradu Hartfordu osnovao Samuel Colt kako bi na osnovu svog ranijeg patenta proizvodio revolvere i revolver-puške za američku vojsku u američko-meksičkom ratu. Njeni proizvodi su pokazali izuzetno uspješnima, pogotovo revolveri za koje je izraz "colt" postao sinonim, a od kojih je najpoznatiji *Colt Peacemaker*. Kompanija je također poznata i po poluautomatskom pištolju *Colt M1911* koji je bio standardno oružje američke vojske u 20. vijeku. U drugoj polovici 20. vijeka stekla je veliki uspjeh s jurišnim puškama od kojih je najpoznatija M16.

Godine 2002. iz Colta se izdvojila kompanija Colt Defense koja danas opskrbljuje vojne, policijske i zaštitarske klijente, dok je Colt danas orijentiran isključivo na civilno tržište. Pored Colta u SAD u Kanadi operira njegova podružnica Colt Canada.

Najpoznatiji modeli oružja
--------------------------

### Pištolji

* Revolver Colt Paterson revolver
* Revolver Walker Colt
* Revolver Colt 1851 Navy
* Revolver 1860 Army
* Revolver 1861 Navy
* Revolver Colt M1873 Single Action Army "Peacemaker"
* Poluatomatski pištolj Colt M1900
* Poluatomatski pištolj Colt M1911
* Revolver Colt M1917
* Revolver Colt Official Police
* Colt Detective Special / Revolver Colt Cobra .38 Special revolver / Agent Revolver skraćene cijevi
* Colt Diamondback
* Revolver Colt Police Positive
* Revolver Colt Python
* Revolver Colt Trooper
* Revolver Colt Peacekeeper
* Revolver Colt Anaconda
* Revolver Colt King Cobra
* Poluautomatski pištolj Colt Model 1903 Pocket Hammerless
* Colt 2000
* Colt SCAMP

### Ostalo

* Mitraljez Colt-Browning M1895
* Puške tipa AR-15, uključujući M16, Karabin M4 i Colt Commando (*v. Varijante AR-15 za potpuni popis*)
* Colt ACR

Vanjske veze
------------

***Colt's Manufacturing Company*** na Wikimedijinoj ostavi

* Colt Defense
* Colt's Manufacturing Company Arhivirano 2005-08-01 na Wayback Machine-u
* Colt Automatic Pistols Home Page
* Bushmaster wins trademark case brought by Colt Arhivirano 2007-03-20 na Wayback Machine-u
* Colt 1848 Dragoon
* Colt 1861 Navy Model
* Colt 1862 Police revolver
* Colt 1882 Sheriff's (Storekeeper's)
**Colt M1892** bio je revolver koji je američko poduzeće Colt proizvelo za potrebe američkih oružanih snaga, te koji se od 1892. do 1908. koristio kao službeni pištolj vojske i mornarice. Predstavljao je zamjenu za Colt Single Action Army uveden 1873. godine. Značajna inovacija u odnosu na prethodnika je predstavljao sistem tzv. dvostrukog djelovanja (double action) prilikom opaljivanja, odnosno mogućnost da se doboš izvadi postrance umjesto vadi naprijed, a što je olakšavalo i ubrzavalo punjenje. Za novi revolver je uveden nešto manji kalibar .38 Long Colt. Novi je revolver korišten u nekoliko sukoba, uključujući Filipinsko-američki rat gdje je postao predmetom zamjerki od strane vojnika, koji su držali da je kalibar municije preslab i navodili da je potrebno nekoliko metaka da bi se onesposobili neprijateljski borci prilikom juriša. Zbog toga su američke vlasti odlučile uvesti veći kalibar .45 Colt te su tome prilagodili novi revolver Colt M1909.

Izvori
------

1. ↑   *Guns of the Old West: An Illustrated ... - Google Books*. Books.google.com. 2002-05-21. Pristupljeno 12. VIII 2008.

Vanjske veze
------------

* The Colt Revolver in the American West—Model 1903 New Army and Navy Arhivirano 2012-01-29 na Wayback Machine-u
Tradicionalno obitavalište Comoxa i današnji rezervati
**Comox** (K'ómoks), pleme ili grupa plemena i bandi američkih Indijanaca Clahoose, Comox, Eëksen, Homalko ili Xwemalhkwu ili Homalco, Kaäke, Kakekt, Sliammon i Tatpoös sa istočne obale otoka Vancouver i susjednom kopnu u kanadskoj provinciji Britanska Kolumbija. Comoxi jezično pripadaju porodici Salishan a govorili su dva srodna dijalekta, sliammon i comox. 

Rana populacija uključujući Sliammone koji govore nešto drugačijim jezikom iznosila je (1780) 400 na otoku i 1.400 na kopnu Britanske Kolumbije (Mooneyeva procjena). U novije doba ima ih 850 (1983) na otoku Vancouver i obali sjeverno od Powell Rivera. Kulturno pripadaju području Sjeverozapadne obale i žive poglavito od ribolova i sakupljanja mekušaca. Cijeli ovaj kulturni kraj je prilično jednoobrazan: obalna sela okrenuta su prema oceanu, drvene kuće, veliki kanui i potlatchi. Izvorna religija je šamanska, danas su rimokatolici.

Popis rezervata
---------------

* Comox Indian Reserve 1
* Goose Spit Indian Reserve 3
* Pentledge Indian Reserve 2
* Salmon River Indian Reserve 1

Vanjske poveznice
-----------------

* K'ómoks First Nation
* Comox
* Comox Arhivirano 2008-05-11 na Wayback Machine-u
* The Comox/Sliamon Language
**Colt Model 1895**, danas poznat i kao **Colt-Browning Model 1895** je teški mitraljez dizajniran 1895. godine od strane Johna Browninga, poznat kao jedan od prvih mitraljeza koji je za automatsko punjenje i paljbu koristio trzanje cijevi, odnosno zračno hlađenje. Browning je rad na njemu započeo 1889. godine, ispočetka zamislivši municiju koja je još uvijek koristila crni barut. Na kraju je dizajn prilagodio municiji kalibra 6 mm sa bezdimnim barutom, istim onim koji je koristila 6mm Lee Navy, brzometna puška uvedena od strane američke ratne mornarice 1895. godine. Colt Model 1895 se u odnosu na druge tadašnje mitraljeze, uglavnom temeljene na Maximovom dizajnu odlikovao nešto sporijom paljbom, ali nešto većom pokretljivošću. Prvi put je korišten u Špansko-američkom ratu gdje su mu ponekad zamjerali sklonost zastojima i kvarovima. Kasnije su uvedene verzije za municiju .30-40 in (koju je koristila puška Krag Jorgesen M1892, odnosno .30-06 (koji je uveden za Springfield M1903. U kasnijim sukobima kao što su Filipinsko-američki rat i Boskerski ustanak ljudstvo na njega nije imalo previše zamjerki, ali nikada nije bio uveden kao standardno oružje ameirčke vojske; tokom Prvog svjetskog rata su napravljene posebne avionske i tenkovske verzije.

Također je izvožen u Kanadu, čije su ga trupe koristile u Drugom burskom ratu. Za vrijeme Prvog svjetskog rata su proizvedene verzije kalibra 7,62 mm i 6,5 mm za rusku carsku i italijansku vojsku.

Colt Model 1895 se koristio i unutrašnjim sukobima, prije svega vezanim uz ustanke i štrajkove rudara, kako od strane Nacionalne garde i drugih formacija, tako i privatnih detektivskih agencija u službi vlasnika rudarskih tvrtki. Od njih su najpoznatiji Ludlowski masakr 1914. godine, i bitka na Blair Mountainu 1921. godine.

Izvori
------

### Literatura

* James H. Willbanks, Machine Guns: an illustrated history of their impact, ABS-CLIO, 2004. ISBN 978-1-85109-480-6
***Revolvirajući pištolj Colt mornaričkog kalibra*** (*Colt Revolving Belt Pistol of Naval Caliber'*), poznatiji pod nazivom ***Mornarički Colt*** ili ***Colt 1851 Navy*** je model revolvera koga je 1847. dizajnirao Samuel Colt, a od 1850. serijski proizvodio u svojoj tvornici *Colt's Manufacturing Company*. Mornarički kalibar iz naslova je bio .38 in (9,7 mm)(iako u nazivu stoji .36), a do 1873. godine, kada se prešlo na suvremenije modele, je proizvedeno 250.000 primjeraka, uz 22.000 proizvedene u Coltovoj tvornici u Londonu.

Iako naziv sugerira da je trebao biti namijenjen američkoj mornarici, Samuel Colt je njime zapravo odao počast svojim prvim važnijim klijentima - Republici Teksas i njenoj maloj ratnoj mornarici koja je krajem 1830-ih naručila veći broj revolvera tipa Colt Paterson. Teksašani su upravo revolverima pripisali pobjedu svojih brodova u pomorskom okršaju s Meksikancima u zaljevu Campeche 1843. godine, te su raniji modeli imali ugraviran prizor te bitke.

Colt 1851 Navy je bio nešto lakši i pouzdaniji od ranijeg modela *Walker Colt*, te je 1850-ih stekao veliku popularnost, pogotovo među doseljenicima koji su se kretali prema Zapadu. Razlog za to je bila i lakoća kojom se taj revolver mogao nositi za pasom. Colt je to oružje agresivno promovirao i u Evropi, a manji broj primjeraka je koristila ruska vojska u krimskom ratu.

Među znamenitim ličnostima koje su nosile taj revolver su bili Divlji Bill Hickok, Richard Francis Burton i Robert E. Lee.
*Za ostala značenja, v. Univerzitet Aleksandër Moisiu.*

**Alexander Moissi** (njemački: , italijanski: ; albanski: ; 2. april 1879 – 23. mart 1935) bio je austrijski kazališni glumac albanskog porijekla.

Rođen je u Trstu u porodici albanskog trgovca uljem iz Kavaje. Glumom se odlučio baviti kao mladić te je otišao u Beč zajedno sa dvije sestre. Ispočetka je odbijen u prestižnom Burgtheateru zbog teškog italijanskog naglaska, te su mu povjeravane nijeme ulog. U sezoni 1899/1900. je nastupom u *Tartuffeu* privukao pažnju glavnog glumca Josefa Kainza koji je postao njegov mentor. Već 1903. se u Berlinu pridružio trupi Maxa Reinhardta, a potom sljedećih nekoliko godina nastupao po nizu evropskih pozornica, pri čemu se posebno istakao ulogom Feđe u **Živom lešu**. Nakon izbijanja prvog svjetskog rata je zatražio njemačko državljanstvo kako bi se priključio njemačkog vojsci. Pred njegov kraj se, pak, opredijelio za marksizam te je početkom 1919. podržavao Spartakistički ustanak. Nakon nacističkog dolaska na vlast je protjeran iz Njemačke, a tada mu je kralj Zogu od Albanije ponudio albansko državljanstvo.

Po njemu je nazvan niz ulica, trgova i kulturnih institucija u Albaniji.

Izvori
------

Vanjske veze
------------

* Spirit of Albania biography( 2009-10-25)
* Alexander Moissi na IMDb-u (`en`)
* Photographs of Alexander Moissi
* Moissi speaks *Hamlet* soliloquy (`de`)
* Aleksandër Moisiu University, Durrës Arhivirano 2014-07-12 na Wayback Machine-u

***Alexander Moissi*** na Wikimedijinoj ostavi
**Alexander Gottlieb Baumgarten** (*Aleksandar Gotlib Baumgarten*, Berlin, 17.7. 1714. - Frankfurt na Odri, 27.5. 1762.), njemački filozof.

Proizašao je iz prosvjetiteljske filozofske škole C. Wolffa, čiju je filozofiju sistematizirao u razne teoretske i praktične discipline. U njegovoj doktorskoj disertaciji ***„Meditationes philosophicae"*** prvi je put spomenut termin estetika. U djelu ***„Aesthetica"*** definirao je estetiku kao nauku o spoznaji osjetilnog, a ljepotu kao savršenstvo osjetilne spoznaje. Znatno je pridonio filozofskoj terminologiji.

Relevantni članci
-----------------

* Filozofija
* Novovjekovna filozofija

***Alexander Gottlieb Baumgarten*** na Wikimedijinoj ostavi


|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 73862436
* LCCN: n81147170
* ISNI: 0000 0001 0915 1735
* GND: 118507605
* SELIBR: 176928
* SUDOC: 02797765X
* BNF: cb11990555c (podaci)
* BIBSYS: 90320243
* ULAN: 500314012
* NDL: 00462935
* NKC: jn20011018227
* BNE: XX849892
* CiNii: DA00241798
* CONOR.SI: 160468323

 |
**Constitutio romana**, također poznata i kao **Constitutio Lotharii** bio je zakonodavni ukaz koji je donio Lotar I, ko-car Svetog Rimskog Carstva, a 11. novembra potvrdio papa Eugen II, a kojom su se regulirao odnos između svjetovne i dugovne vlasti u Rimu i okolnim područjima pod papinskom vlašću (buduća Papska država). *Constituio*, koja se sastojala od devet članaka, je nastojala papu staviti pod jaču kontrolu carske vlasti, o čemu svjedoče odredbe prema kojima su ga morali nadgledati carski izaslanici, kao i da se nijedan papa nije mogao započeti pontifikat bez prethodne zakletve vjernosti caru. Novi dokument je također obnovio nekadašnji običaj da se novi pape biraju od strane rimskih svećenika i laika. Constitutio se, međutim, postepeno prestao primjenjivati, a papa Marin I nekoliko decenija kasnije de facto ukinuo izdavši ukaz kojim se carevima izričito priječi bilo kakav uticaj na izbor papa.

Eksterni linkovi
----------------

* The Cardinals of the Holy Roman Church: Guide to documents and events
**Boško Buha** je bio general-major MUP-a Srbije. Rođen je 30. septembra 1959, a ubijen je 10. juna 2002.

Biografija
----------

Boško Buha je rođen u Virovitici u Hrvatskoj.

Fakultet narodne odbrane završio je u Zagrebu, a u Beograd dolazi 1991. posle izbijanja ratnih sukoba u Hrvatskoj i ubrzo postaje načelnik Odeljenja unutrašnjih poslova u Sopotu, kod Beograda.

Za komandanta Policijske brigade SUP Beograd postavljen je 1998. godine. Buha je oko godinu dana proveo na Kosovu, gde je bio i tokom NATO bombardovanja Jugoslavije 1999. i gde je bio i ranjen.

Značajno je njegovo učešće u petoktobarskim promenama u Srbiji. Kao komandant policijske brigade SUP Beograd Buha je dobio zadatak da uz primenu sile prekine štrajk rudara u rudarskom basenu "Kolubara". Štrajk rudara Kolubare je bio jedan od ključnih elemenata uspeha prevrata. Buha dobijeni zadatak nije izvršio, još je i uspeo da obmane svoje pretpostavljene o pravim razmerama štrajka.

Za načelnika beogradskog MUP imenovan je 6. februara 2001. godine, a u čin general-majora unapređen je 1. juna iste godine. U trenutku smrti obavljao je funkciju pomoćnik načelnika resora Javne bezbednosti MUP Srbije.

Ubistvo
-------

Ubijen je 10. juna 2002. u Novom Beogradu u svojoj 43. godini. Zvanično policijsko saopštenje glasilo je:

„U 2:40, na parkingu ispred hotela 'Jugoslavija', nepoznati izvršilac, s više projektila iz automatskog oružja, ispaljenih iz neposredne blizine, teško je ranio pomoćnika načelnika resora Javne bezbednosti MUP Srbije, general-majora Boška Buhu dok je ulazio u vozilo. Teško ranjen general je kolima Hitne pomoći prebačen u Urgentni centar, gde je podlegao povredama."
Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.

Zanimljivosti
-------------

General Buha je bio rođak deteta, narodnog heroja iz II svetskog rata, čije je ime takođe bilo Boško Buha. U njihovoj porodici postoji običaj da se svakom prvom muškom detetu iz kuće daje ime Boško.
Metoac plemena
**Corchaug** (Cochaug), pleme američkih Indijanaca konfederacije Metoac, jezične porodice Algonquian, nastanjeno u prvoj polovici 17. stoljeća na područjima oko Riverheada i Southolda na otoku Long Island, u današnjoj saveznoj američkoj državi New York. Kraj što su ga naseljavali nazivali su *Yennecott*, i prostirao se od Orient Pointa do Wading Rivera. Na indijanskoj zemlji su već 1640. puritanci iz kolonije New Haven pod vodstvom John Youngsa, utemeljili naselje Southold. Indijanci koji su ovdje obitavali su potisnuti i velikim dijelom zarobljeni i prodani u roblje, a poznat je i slučaj kada je osmogodišnja djevojčica *Sarah* bila prodana od nekog James Pearsalla iz Southolda Johnu Parkeru iz Southamptona. Mnogi Indijanci pomrli su od bolesti koje su sa sobom donesli bijeli naseljenici, a dio ih se poženio za dopremljene crne robove u vlasništvu Southolderaca.

Vanjske poveznice
-----------------

* A Brief Account of Southold's History Arhivirano 2008-12-06 na Wayback Machine-u
**Alta Verapaz** (španjolski: *Departamento de Alta Verapaz*) je jedan od 22 departmana na koji je Gvatemala administrativno podjeljena.

Karakteristike
--------------

Departman ima površinu od 8,686 km², na kojoj je 2020. živilo 1,381,253 stanovnika.

Alta Verapaz sa sjevera graniči sa Departmanom Petén, sa istoka sa Departmanom Izabal, na jugu sa departmanima
Zacapa, El Progreso, Baja Verapaz i sa zapada sa Departmanom El Quiché.

Alta Verapaz se nalazi na sjeveru zemlje, udaljen oko 200 km od glavnog grada Ciudad Guatemale. 
Njen kraški teren, bogat je prirodnim ljepotama, od vodopada Semuc Champey na rijeci Cahabón, pećina; Candelaria, Rei Marcos i Lanquín do 
tropskih kišnih šuma.

Od historijskih znamenitosti ima 64 arheoloških nalazišta iz kulture Maya.

Administrativni centar departmana je grad Cobán koji ima 212,047 stanovnika

Administrativna podjela i historija
-----------------------------------

Departman Alta Verapaz je danas podjeljen na 17 općina (španjolski: *municipalities*).

Ime departmana - Verapaz (*Pravi mir* prevedeno sa španjolskog) govori o tome da su domorodački Indijanci pokoreni 
pokrštavanjem bez nekog većeg otpora zahvaljujući angažmanu dominikanca Bartoloméa de las Casasa.

Izvori
------

1. 1 2  „*Alta Verapaz Department in Guatemala*" (engleski). City population. Pristupljeno 25.2.2023.
2. 1 2 3 4  „*Alta Verapaz*" (španjolski). Gobernacion departamental de Alta Verapaz. Pristupljeno 25.2.2023.
3. ↑  „*Cobán in Alta Verapaz*" (engleski). City population. Pristupljeno 25.2.2023.

Vanjske veze
------------

***Alta Verapaz*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gobernacion departamental de Alta Verapaz* (službene stranice) (`es`)

 p • r • u  **Departmani Gvatemale** 

Zastava GvatemaleZastava Gvatemale
Alta Verapaz • Baja Verapaz • Chimaltenango • Chiquimula • El Petén • El Progreso • El Quiché • Escuintla • Guatemala • Huehuetenango • Izabal

Jalapa • Jutiapa • Quetzaltenango • Retalhuleu • Sacatepéquez • San Marcos • Santa Rosa • Sololá • Suchitepéquez • Totonicapán • Zacapa
|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| Sg - **Bh** - Hs |
| Re**Bh**   |
| periodni sistem |

 |
| **Važniji podaci** |
| Ime, simbol, atomski broj | Borijum, Bh, 107 |
| Pripadnost skupu | prelaznih metala |
| grupa, perioda | VIIB, 7 |
| atomska masa | 264 u |
| elektronska konfiguracija | [Rn]5f146d57s2 |
| e- na energetskim nivoima | 2, 8, 18, 32, 32, 13, 2 |
| oksidacioni broj | bez podataka |
| agregatno stanje | bez podataka |
| elektronegativnost | bez podataka |
| **Najstabilniji izotopi** |
| 

| izotop | zast. | v.p.r. | n.r. | e.r. MeV | p.r. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 262Bh | (veš.) | 0,102 s | α | 10,420 | 258Db |
| 264Bh | (veš.) | 0,440 s | α | 9,970 | 260Db |

 |
| Tamo gde drugačije nije naznačeno,upotrebljene su SI jedinice i normalni uslovi. 
 |
| Objašnjenja skraćenica:zast.=zastupljenost u prirodi,v.p.r.=vreme polu raspada,n.r.=način raspada,e.r.=energija raspada,p.r.=proizvod raspada,z.e=zarobljavanje elektrona 
 |

**Borijum** (**Bh**, latinski - *bohrium*), prethodno je nosio ime **Unnilsepium** (**Uns**) - je prelazni metal. Naziv je dobio po danskom fizičaru Nielsu Bohru.

Istorija
--------

Prvi put su ga dobili Sovjeti u gradu Dubna 1976. godine. Najzaslužniji za to je Y. Ogenessian koji je bio vođa tima istraživača u Ujedinjenom Institutu za ispitivanje jedara. Tamo je dobijen izotop 261Bh sa vremenom raspada oko 10 ms. Atom borijuma je dobijen bombardovanjem bizmuta -204 jedrima hroma -54.

Godine 1981. nemački tim naučnika pod veđstvom P.Armbrustera i G. Münzenberga je dobio izotop 262Bh.

Nemci su predložili naziv nielsbohr,da bi nagradili Nielsa Bohra, a Rusi su hteli da mu daju ime dubnijum. Nesuglasice su dovele do toga da element privremeno dobije ime Unilseptium.

Godine 1994 komitet IUPACa, je predložio ime borijum. Ipak nesuglasice su postojale sve do 1997 kada je dobio današnji naziv.

***Borijum*** na Wikimedijinoj ostavi
*Za ostale upotrebe, v. Brodec (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 47′ 11" SGŠ, 20° 41′ 11" IGD

**Brodec** (mak. *Brodec*) je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Brodec pripada opštini Gostivar.

Geografski položaj
------------------

Naselje Brodec je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara, naselje je udaljeno 50 km zapadno.

Selo Brodec se nalazi u gornjem delu visokoplaninske oblasti Reka. Naselje je položeno veoma visoko, na jugozapadnim visovima planine Vraca, koja se severno nastavlja na Šar-planinu. Zapadno od naselja tlo se strmo spušta u klisuru reke Radike. Nadmorska visina naselja je približno 1.460 metara.

Klima u naselju je oštra planinska.

Istorija
--------

Do početka 20. veka Brodec je bilo cela albanska, ali su meštani bili pravoslavne veroispovesti. Tada je većina pravoslavnih meštana bila vernici Srpske pravoslavne crkve.

Stanovništvo
------------

Po popisu stanovništva iz 2002. godine Brodec je imao 7 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%). 

Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Gostivar
* Spisak sela u republici Makedoniji

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Brodec (Gostivar)*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.gostivari.gov.mk Zvanična stranica opštine Gostivar Arhivirano 2008-06-12 na Wayback Machine-u (`mk`)

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Gostivar |
| --- |
| **Gostivar** • 
Balin Dol • 
Belovište • 
Brodec • 
Vrutok • 
Gornja Banjica • 
Gornja Đonovica • 
Gornje Jelovce • 
Debreše • 
Donja Banjica • 
Donja Đonovica • 
Donje Jelovce • 
Železna Reka • 
Zdunje • 
Korito • 
Kunovo • 
Lakavica • 
Lešnica • 
Malo Turčane • 
Mitrovi Krsti • 
Padalište • 
Pečkovo • 
Simnica • 
Srbinovo • 
Sušica • 
Strajane • 
Raven • 
Rečane • 
Trnovo • 
Tumčevište • 
Forino • 
Čajle • 
Čegrane |  |
*Za ostale upotrebe, v. Brodec (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 42° 08′ 28" SGŠ, 21° 26′ 25" IGD

**Brodec** (mak. *Brodec*) je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Brodec je naselje u okviru opštine Čučer-Sandevo, koja obuhvata severna predgrađa Skoplja.

Brodec ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine značajnu manjinu u naselju.

Prirodni uslovi
---------------

Brodec je smešten u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Skoplja, selo je udaljeno 25 kilometara severno.

Selo Brodec se nalazi u istorijskoj oblasti Crnogorje, na južnim visovima Skopske Crne gore, na približno 900 metara nadmorske visine. Od sela se pruža pogled na Skoplje i Skopsko polje.

Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Stanovništvo
------------

Brodec je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 3 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (67%), a manjina su Srbi (33%). Početkom 20. veka Srbi su bili isključivo stanovništvo u selu.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

|  |
| --- |
| **Brodec** |
| **godina popisa** | **1981.** | **2002.** |
| Makedonci | 56 (80%) | 2 (66,6%) |
| Srbi | 14 (20%) | 1 (33,3%) |
| **ukupno** | **70** | **3** |

Vidi još
--------

* Opština Čučer-Sandevo
* Srbi u Makedoniji

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

1. ↑  Savezni zavod za statistiku i evidenciju FNRJ i SFRJ, popisi stanovništva 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. i 1991. godine.

Spoljašnje veze
---------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Makedonija***  |

* http//www.cucersandevo.gov.mk/ Zvanična stranica opštine Čučer-Sandevo

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Čučer-Sandevo |
| --- |
| **Čučer-Sandevo** • 
Banjani • 
Blace • 
Brazda • 
Brest • 
Brodec • 
Gluvo • 
Gornjani • 
Kučevište • 
Mirkovce • 
Pobožje • 
Tanuševci |  |
**Brežnjevljeva doktrina** je bila sovjetska politička doktrina, koju je predstavio Leonid Brežnjev u govoru na Petom kongresu Poljske ujedinjene radničke partije, dana 13. studenog 1968. Glasila je:

* *Kada snage koje su neprijatelji socijalizma pokušaju preokrenuti razvoj neke socijalističke države u pravcu kapitalizma, to nije samo problem te zemlje, već zajednički problem i briga svih socijalističkih zemalja.*

Ono što se podrazumijevalo u ovoj doktrini je da rukovodstvo Sovjetskog Saveza zadržava za sebe pravo definirati "socijalizam" i "kapitalizam". U praksi to je značilo da nijednoj državi nije dozvoljeno napustiti Varšavski pakt ili ugroziti monopol komunističke partije te zemlje na vlasti. Doktrina je poslužila opravdanju invazije na Čehoslovačku koja je okončala Praško proljeće 1968. i sovjetsku invaziju na Afganistan 1979. Tom je prilikom i uveden termin *ograničeni suverenitet*. Brežnjevljevu je zamijenila duhovno nazvana Sinatrina doktrina, 1988.

Eksterni linkovi
----------------

* Nova Brežnjevljeva doktrina R. Judson Mitchell
* Preko Brežnjevljeve doktrine: nova era u sovjetsko-istočnoeuropskim odnosima? Mark Kramer
**Amba Mariam** je danas gradić u središnjoj Etiopiji, za vladavine cara Tevodrosa II znan kao njegova utvrda **Magdala**. Nalazi se u Regiji Amhara u Zoni Debub Volo. Leži na Etiopskoj visoravni na nadmorskoj visini od 2,300 m, udaljen je oko 60 km zapadno od Desea i oko 422 sjeverno od Adis Abebe.

Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005. Amba Mariam imao je 1,899 stanovnika, od toga 988 muškaraca i 911 žena.

Historija
---------

Britanski brodovi iskrcavaju tajnu vojnu misiju u Zaljevu Zeila, decembar 1867.
Još početkom 19. vijeka Magdalu su koristili okolni stanovnici kao prirodno sklonište i utvrdu za ratova i nevolja. 

Etiopski car Tevodrosa II zauzeo je Magdalu 22. septembra 1855 On je na tom čunjastom platou podignuo brojne građevine, crkve i vlastitu palaču. Tu je 1867, zatvorio više britanskih diplomata i građana Zbog tog je britanska kraljica Victorija poslala jednu vojnu ekspediciju 1868 pod zapovjedništvom Roberta Napiera (budući feldmaršal i barun od Magdale) da se probije od crvenomorske obale preko planinskih puteva (644 km) do Magdale i oslobodi zatvorenike. Nakon Bitke kod Magdale 10. aprila 1868 Britanci su oslobodili taoce, a Tevodros II. izvršio je samoubojstvo 13. aprila 1868. Nakon tog su Britanci pobili preostale pristalice cara, zapalili zgrade i opljačkali sve vrijednosti koje su se dale pokupiti (to se danas nalazi po britanskim zbirkama). 

Danas je malo tog ostalo vidljivog od nekadašnje carske utvrde, najočuvaniji je veliki tevodrosov top *Sevastopolj* težak 6.7 tona.

U napuštenu tvrđavu Magdala, nakratko su se sklonile pristaše svrgnutog cara Lij Ijasua, nakon poraza u Bitci kod Segale. Lij Ijasu je uspio pobjeći iz opkoljene utvrde 18. jula 1917 i skrivati se u Afarskoj pustinji punih pet godina.

Izvori
------

1. ↑  CSA 2005 National Statistics Arhivirano 2007-08-13 na Wayback Machine-u, Table B.3
2. ↑  *Journals of the Rev. Messrs. Isenberg and Krapf, Missionaries of the Church Missionary Society, Detailing their proceedings in the kingdom of Shoa, and journeys in other parts of Abyssinia, in the years 1839, 1840, 1841 and 1842*, (London, 1843), str. 357
3. ↑  Sven Rubenson, *King of Kings: Tewodros of Ethiopia* (Addis Ababa: Haile Selassie I University, 1966), str. 52
4. ↑  Harold Marcus, *Haile Sellassie I: The Formative Years* (Lawrenceville: Red Sea Press, 1996), str. 24-30

***Amba Mariam*** na Wikimedijinoj ostavi
**Božanska štovateljica Amuna** je druga po redu titula koja se u Drevnom Egiptu koristila za vrhovnu svećenicu glavnog božanstva Amuna.

Titula potječe od prethodne titule - Božja supruga Amuna - koja je nastala u doba Desete dinastije, a od Osamnaeste dinastije stekla određen politički značaj, s obzirom da ju je dobivala kći Vrhovnog svećenika Amuna u Tebi, tadašnjoj egipatskoj prijestolnici. Ta je titula, međutim, ukinuta u doba Ehnatonovog vjerskog prevrata, ali je vraćena u doba Dvadeseta dinastija Egipta|Dvadesete dinastije, kada ju je prva dobila Aset, kći faraona Ramzesa VI. Aset je, također dobila i prvu titulu Božanske štovateljice.

Aset je na toj dužnosti bila od 1145. do 1137. pne. i nikada se nije udavala. Zbog toga neki egiptolozi drže da je izraz Božja štovateljica vezan s celibatom i da odatle potječe kasniji običaj prema kome je svaka Božja štovateljica "usvajala" kći budućeg faraona kako bi osigurala što uredniji prijenos vlasti.

Dužnost Božanske štovateljice je, s obzirom na ekonomsku važnost svećenstva u Tebi, sa sobom počela donositi i političku moć, a to je posebno došlo do izražaja pred kraj Trećeg prijelaznog perioda i u Kasnom periodu Drevnog Egipta.

Tako je Shepenupet I, kći libijskog faraona Osorkona III imenovana za Božansku štovateljicu. Kada je nubijski vladar Kashta počeo sticati politički utjecaj u Egiptu, natjerao je Shepenupet da kao svoju nasljednicu usvoji njegovu kći Amenirdis I, a koja je kasnije raskošno sahranjena u Medinet-Habu.

Vijek kasnije su saiski vladari iz Dvadeset šeste dinastije istjerali Nubijce iz Tebe i prisilili nubijske Božje štovateljice da za svoje nasljednice izaberu njihove kćeri. Tada se središte političke moći u Egiptu pomaklo iz Tebe na sjever, ali je faraonima bilo važno da održe utjecaj na vjersko središte i bivšu prijestolnicu, pa im je u tu svrhu koristila institucija Božje štovateljice. Ceremonija usvajanja je bila izuzetno spektakularna i trebala simbolički potvrditi veze između svjetovne i vjerske vlasti.

**Božanska štovateljica Amuna**| Ime | Napomene | Datumi |
| --- | --- | --- |
| Shepenupet I |  | 754 – 714. pne. |
| Amenirdis I |  | 740 – 720. pne. |
| Shepenupet II |  | 710 – 650. pne. |
| Amenirdis II |  | 670 – 640. pne. |
| Nitocris I |  | 656 – 586. pne. |
| Ankhnesneferibre |  | 595 – 525. pne. |

V. također
----------

* Božja supruga Amuna

Bilješke
--------

1. ↑  Ian Shaw, *The Oxford History of Ancient Egypt*, Oxford University Press 2003, ISBN 0-19-280458-8 p.474
2. ↑  Toby Wilkinson, *The Thames and Hudson Dictionary of Ancient Egypt*, Thames & Hudson, 2005, p.93

Literatura
----------

* Strudwick, N & H. Thebes In Egypt, 1999, British Museum Press, London
* Watterson, Barbara, Women In Ancient Egypt, 1994, Sutton Publishing, Stroud
* Robins, Gay. Women In Ancient Egypt, 1993, British Museum Press, London
* Kuhrt, Amelie. The Ancient Middle East – Vol. II, 1995, Routledge, London
**Boško Perošević** (1956-2000), bio je predsednik Izvršnog veća Autonomne Pokrajine Vojvodine između 1993. i 2000. godine. Ubijen je 13. maja 2000. godine, prilikom obilaska Novosadskog sajma. Boško Perošević je rođen 1956. godine u Odžacima. Osnovnu i srednju školu je pohađao u rodnom selu Ratkovu i Odžacima, zatim Višu mašinsku i Ekonomski fakultet u Subotici, da bi magistrirao na Tehnološkom fakultetu u Novom Sadu. Na studijskom usavršavanju, boravio je u Sovjetskom Savezu, a pored srpskog je govorio ruski i engleski jezik.

U specijalizovanim časopisima je objavio veći broj stručnih radova, dok je kao konstruktor alata i uređaja patentirao nekoliko inovacija. Objavio je studiju *Kalupi za injekciono presovanje plastomera*, a zajedno sa trojicom koautora i knjigu *Promenama do uspešnog preduzeća*. 

Jedno vreme je radio kao inženjer u odžačkoj industriji *Ivo Lola Ribar*, da bi 1992. godine bio postavljen za predsednika Skupštine Opštine Odžaci. Na ovoj funkciji je proveo samo godinu dana i 1993. godine postaje predsednik vojvođanske vlade, sa najdužim stažom u palati banovine.

Od samog osnivanja je bio član Socijalističke partije Srbije i Pokrajinskog odbora vojvođanskih socijalista, a od 1990. do 1995. i njihov predsednik. Boška Peroševića je 2000. godine ubio portir Novosadskog sajma, Milivoje Gutović iz Ratkova, rodnog mesta prvog čoveka vojvođanske vlade.

Vidi još
--------

* Vojvodina

Vanjske veze
------------

Predsednici Izvršnog veća: Perošević Boško Arhivirano 2015-05-18 na Wayback Machine-u
**Aleksej Mihajlovič Granovski** (ruski: ; 1890 - 11. mart 1937) bio je ruski kazališni i filmski režiser jevrejskog porijekla. Rodio se pod imenom Avram Azarh u porodici jevrejskih trgovaca u Moskvi. Školovao se u Sankt Peterburgu, a potom u Njemačkoj kod Maxa Reinhardta, te 1914. režirao svoju prvu predstavu. Njegovu karijeru je nakratko prekinulo sudjelovanje u prvom svjetskom ratu. Nakon Oktobarske revolucije je osnovao Jevrejski teatar u Moskvi, Krajem 1920-ih je emigrirao u Njemačku, gdje je surađivao sa emigrantom Leom Lanijom sa kojim je dijelio radikalno lijeve političke poglede. Prije dolaska nacista na vlast se preselio u Francusku, gdje je i umro.

Izabrana filmografija
---------------------

### režija

* *Jewish Happiness* (1925)
* *The Song of Life* (1931)
* *The Trunks of Mr. O.F.* (1931)
* *The Adventures of King Pausole* (1933)
* *Taras Bulba* (1936)

Literatura
----------

* Barton, Ruth. *Hedy Lamarr: The Most Beautiful Woman in Film*. University Press of Kentucky, 2010.

Vanjske veze
------------

* Aleksej Granovski na IMDb-u (`en`)
**Anafora** (od grčki:  — „vraćanje nazad") je retorički uređaj koji se sastoji od ponavljanja niza reči na početku susednih klauza, ovim naglašava njihov stav. Suprotnost anafori je epifora, ponavljanje reči na kraju klausa. Kombinacija anafore i epifore je simploka.

Primeri anafore
---------------

  

* Ivo Andrić, „Jadni nemir"

> **mi zalud** zidamo toranj do neba  
> 
> **mi zalud** skidamo Boga sa neba  
> 
> **mi zalud** silazimo u srce zemlji  
> 
> **mi zalud** gazimo crva pod zemljom
> 
> 
> 

* Tin Ujević, „Svakidašnja jadikovka"

> **I nema** sestre ni brata  
> 
> **I nema** oca ni majke  
> 
> **I nema** drage ni druga
> 
> 
> 

* Dragutin Domjanić, „Bele rože"

> Kad si Ti znala čez oblok pogledet,  
> 
> **Kak da su** rože oživele bele,  
> 
> **Kak da su** dobre Ti dragale ruke,  
> 
> **Kak da su** k Tebi privinut se štele.
> 
> 
> 

* Antun Gustav Matoš, „Samotna ljubav"

> - **Ljubav** nije sreća! - znaš li kad mi reče?  
> 
> - **Ljubav**, to je rana, i ta rana peče,  
> 
> - **Ljubav** boli, boli, kao život boli
> 
> 
> 

* Antun Gustav Matoš, „Lakrdijaš"

> **Teško** je kad imaš mnogo duha,  
> 
> Još je teže kada nemaš kruha;  
> 
> **Teško** sluhu kada je bez uha,  
> 
> **Teško** uhu kada je bez sluha.
> 
> 
> 

* Ivan Bunić Vučić, „Ljubav draga mene stavi"

> **Jedna i druga** mene mami,  
> 
> **Jedna i druga** meni omili.  
> 
> **Jedna** zlatnijem svojijem prami
> 
> 
>

Literatura
----------

**Stranica Šablon:Refbegin/styles.css nema sadržaj.**

* Smyth, Herbert Weir (1920). *Greek Grammar*. Cambridge MA: Harvard University Press. str. 673. ISBN 0-674-36250-0.
* „A Glossary of Rhetorical Terms with Examples". University of Kentucky Division of Classics. 22. 12. 2004. Arhivirano iz originala na datum 10. 3. 2000. Pristupljeno 28. 2. 2018.
* Brenda Townsend Hall (4. 10. 1997). „Key concepts in ELT English Language Teaching: Anaphora". ELT Journal Volume 51/4. Pristupljeno 28. 2. 2018.
**Anagramoid** (u značenju nepravi anagram) zagonetka je ili zadatak kod koga od niza nepovezanih slova anagramiranjem treba dobiti neku riječ ili sintagmu, na primjer A, B, E, D, G, O, R - Beograd ili A, A, B, I, K, K, K, O, O, S, S, T, V - Kosovska bitka. Slova u zadatom nizu mogu biti složena abecednim, azbučnim ili proizvoljnim redom.

U drugim zagonetkama
--------------------

**Anagramoid** se rjeđe objavljuje kao posebna zagonetka, a češće u sklopu drugih zagonetaka, npr. u opisima klasičnih i skandinavskih ukrštenica i magičnih likova ili u ispunjaljkama.

Od **anagramoidnih ispunjaljki** naročito su bile zapažene serija *"Niz anagrama"* (kasnije Anagramijada) u Krsmanovićevoj Zagonetki i Kutnjakova serija *"S riječi na humor"* u zagrebačkoj Kvizorami.

U TV-kvizovima
--------------

Neka vrsta **anagramoida** pojavljuje se i kao igra u televizijskim kvizovima, npr. u Brojkama i slovima Televizije Zagreb (danas Hrvatska televizija) i u TV muzičkoj slagalici Televizije Beograd (danas Radio-televizija Srbije), s tom razlikom što u tim igrama takmičar na slučaj (ili djelomično dirigovano kad može uzimati suglasnik ili samoglasnik) bira slova i što mu je zadatak da pronađe što dužu riječ od raspoloživih slova (a to znači da ne mora upotrijebiti sva slova kao kod klasičnog anagramoida).

Za **anagramoidne ukrštenice** karakteristično je da se kao rješenja traže opšte imenice u nominativu jednine, dok kod televizijskih **anagramoidnih igara** u obzir dolaze sve riječi bez ograničenja koja inače važe za ukrštenice (osim, katkada, onih riječi koje se pišu velikim početnim slovom, po čemu su takve igre slične kvizovci).

Terminološki pokušaj
--------------------

Bilo je pokušaja (npr. dr. Marijan Jurčec u osječkom listu "Mraz" 1991. godine) da se termin **anagramoid** koristi za anagrame koji nisu čisti, tj. za krnje, proširene ili anagrame s izmjenom, ali se takvo imenovanje nije proširilo.
**Država Amazonas** (španjolski: *Estado Amazonas*) je jedna od 23 savezne države Venecuele, koja se nalazi na jugu. Administrativni centar države je Puerto Ayacucho, koji je posljednja luka na Orinocu do koje mogu doploviti veći brodovi, jer su iznad njega *Slapovi Atures*.

Geografske i klimatske karakteristike
-------------------------------------

*Amazonas* ima 142 200 stanovnika i površinu od 175 750 km²  i najneseljenija je venecuelanska država.

*Država Bolívar* omeđena je sa sjevera venecuelanskom državom Bolívar, sa juga i istoka sa Brazilom, a sa zapada sa Kolumbijom. To je velika i rijetko naseljena država koja najvećim dijelom leži u tropskom porječju rijeke Orinoco i zapadnom porječju rijeke Amazone, manji zapadni dio države proteže se po Gvajanskoj visoravni. 

Preko bifurkacije *Casiquiare* i rijeke Rio Negro pritoke Amazone, spojena su ta dva velika prašumska porječja.
U toj dobrim dijelom još uvijek neistaraženoj državi 2 / 3 stanovnika su domorodački indijanci koji još uvijek žive po prašumama od tradicionalnog lova i ribolova, ne hajući za civilizaciju.

Ekonomija te slabo razvijene teritorije bazira se na skupljanju kaučukovca i prirodne gume čikle, kao i na eskploataciji egzotičnih drva - balata, uz uzgajanje vanile na malobrojnim plantažama. 

Transport po državi moguć je gotovo jedino rijekama, avionima i kanuima, jer cesta ima vrlo malo a za kišne sezone su neprohodne.

Historija
---------

Teritorij današnje *Države Amazonas* bio je od 1585. za kolonijalnih vremena dio španjolske Provincije Gvajana. Nakon osnivanja Venecuele 1830. taj teritorij se zvao - *Federalni teritorij Amazonas* (Territorio Federal Amazonas). Od 1864. administrativni centar tog teritorija bio je grad San Fernando de Atabapo sve do 1928. kad je administracija premještena u Puerto Ayacucho.  *Federalni teritorij Amazonas* dobio je status države tek 1994.

Dječaci iz plemena Yanomami

Administrativna podjela
-----------------------

*Država Amazonas* je podjeljena na 7 općina (Municipio);

| **Općina** | **Administrativni centar** | Površina u km² |
| --- | --- | --- |
| Alto Orinoco | La Esmeralda | 49 217 |
| Atabapo | San Fernando de Atabapo | 25 062 |
| Atures | Puerto Ayacucho | 7 302 |
| Autana | Isla Ratón | 12 291 |
| Manapiare | San Juan de Manapiare | 32 042 |
| Maroa | Maroa | 13 082 |
| Río Negro | San Carlos de Rio Negro | 37 903 |
|

Vanjske veze
------------

* *Amazonas* na portalu Encyclopedia Britannica (`en`)
* *Sitio Oficial de la Gobernación del Estado Amazonas* (`es`)

***Amazonas (savezna država, Venezuela)*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Administrativna podjela Venezuele |
| --- |
| Savezne države | 
* Amazonas
* Anzoátegui
* Apure
* Aragua
* Barinas
* Bolívar
* Carabobo
* Cojedes
* Delta Amacuro
* Falcón
* Guárico
* Lara
* Mérida
* Miranda
* Monagas
* Nueva Esparta
* Portuguesa
* Sucre
* Táchira
* Trujillo
* Vargas
* Yaracuy
* Zulia

 |  |
| Teritoriji posebne uprave | 
* Savezni teritoriji
* Distrikt glavnog grada

 |