recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**The Isley Brothers** ( [[Wikipedia:Pronunciation respelling key|***ŠABLON:NOCAPS**-lee*]]) je naziv za američku muzičku grupu osnovanu 1954. godine, a koju su činili različiti sastavi koji su se sastojali od šestoro braće i šurjaka po imenu Chris Jasper. Osnivači su bili braća O'Kelly Isley, Jr. Rudolph Isley, Ronald Isley i Vernon Isley.

Karijeru su započeli pjevajući gospel početkom 1950-ih, da bi se kasnije preorijentirali na svjetovnu muziku i imali uspjeha pjevajući doo-wop sve dok nisu snimili svoj veliki hit "Shout" godine 1959. Nakon nekoliko neuspjeha su snimili još jedan veliki hit "Twist and Shout" (kasnije obrađen od The Beatlesa) te "This Old Heart of Mine (Is Weak for You)" 1966. Tri godine kasnije su snimili još jedan veliki hit "It's Your Thing", nakon čega su postali jedni od pionira funka.

Stvorili su vlastitu diskografsku kuću T-Neck Records, s kojom su imali nešto uspjeha od 1969. do 1972. a potom se 1973. transformirali u sektet s albumom *3 + 3*, pri čemu su im se pridružili Ernie Isley i Marvin Isley i šurjak Chris Jasper. U to vrijeme su svoju vrstu R&B-a miješali sa elementima rocka, soula i funka. Hits

Godine 1984. grupa se raspala nakon što su Ernie Isley, Marvin Isley i Chris Jasper formirali vlastiti trio Isley-Jasper-Isley i postigli uspjeh sa pjesmom "Caravan of Love".

Od 1997. djeluje kao duo, a posljednji hit im je bio "Contagious" godine 2001.

Izvori
------

1. ↑  Gulla, Bob (2008). *Icons of R&B and Soul: An Encyclopedia of the Artists Who Revolutionized Rhythm*. ABC-CLIO. ISBN 978-0-313-34044-4.
2. ↑  The New York Times
3. ↑  „Footsteps in the Dark". *google.com*.
4. ↑  Moses Sumney. „Alex Isley Has Her Own Thing". *L.A. Weekly*.
5. ↑  „A Playful Encounter With the Isley Brothers". *latimes*.

Eksterni linkovi
----------------

* The Isley Brothers - Official Website
* The Isley Brothers - kanal na YouTube / VEVO
* The Isley Brothers at the Rock and Roll Hall of Fame
* The Isley Brothers Arhivirano 2007-10-29 na Wayback Machine-u at the Vocal Group Hall of Fame
* The Isley Brothers - diskografija na Discogs (`en`)
**Svetozar Marović** je bio jedini predsednik Državne zajednice Srbija i Crna Gora, od njenog formiranja 2003. do razdvajanja 2006. godine.

Biografija
----------

Rođen je 31. marta 1955. godine u Kotoru. Pravni fakultet završio je u Podgorici. Politikom je počeo da se bavi vrlo rano i bio je na značajnim funkcijama u vreme bivše Jugoslavije. Između ostalog bio je član Predsedništva Crne Gore, poslanik u Skupštini Crne Gore, poslanik u Veću građana Savezne skupštine i predsednik Skupštine Crne Gore. Potpredsednik je Demokratske partije socijalista Crne Gore. Osim politikom, bavio se i pisanjem novinskih kolumni u časopisima *„Ideje", „Praksa", „NIN",* i listu *„Pobjeda"*. Idejni je kreator i osnivač Festivala *„Grad teatar"*. Autor je knjige *„Vreme iskušenja"*.

Momir Bulatović je 2001. izdao knjigu *„Pravila ćutanja"* u kojoj optužuje Marovića da je bio potkupljen da se pravi da ne vidi krijumčarenje duvana u Crnoj Gori. Umešan je u finansijski skandal u kome je kupovana vojna oprema za 296 miliona evra od Mila Dragića. 

Tokom referenduma o nezavisnosti Crne Gore zalagao se za nezavisnost, iako je u to vreme bio predsednik Srbije i Crne Gore.

Vidi još
--------

* Predsednik Srbije i Crne Gore
* Predsednik Saveta ministara Srbije i Crne Gore
*Članak opisuje državu Wei u Periodu Zaraćenih država. V. Kraljevina Wei za državu koju je Cao Cao osnovao u Periodu Tri kraljevstva. V. Ran Min za njegovu državu Wei u periodu Šesnaest kraljevstava. V. Wei (Period Proljeća i Jeseni) za državu Wei (卫), koja se istovjetno izgovarala.*

|  |  |
| --- | --- |
|  | **Ovaj članak sadrži kineski tekst.**Bez pravilne podrške za renderiranje, možete vidjeti upitnike, kvadrate i druge simbole umjesto kineskih znakova. |

State of Wei  
(malo pečatno pismo, 220. pne.)
**Wei** (kineski: ; pinyin: Wèi) je bila država u Kini za vrijeme Perioda Zaraćenih država. Teritorija joj se nalazila između država Qin i Qi te uključivala područja suvremenog Henana, Hebeia i Shanxija te Shandonga. Nakon što joj je glavni grad bio premješten iz Anyia u Daliang (današnji Kaifeng) za vrijeme vladavine kralja Huija od Weija, Wei je također bio poznat pod imenom **Liang**.

Popis vladara Weija
-------------------

1. Markiz Wen (文侯), osobno ime Si (斯) ili Du (都), vladao 445. pne.–396. pne.
2. Markiz Wu (武侯), osobno ime Ji (擊), sin prethodnog, vladao 396. pne.–370. pne.
3. Kralj Hui (惠王), osobno ime Ying (罃), sin prethodnog, vladao 370. pne.–319. pne.
4. Kralj Xiang (襄王), osobno ime Si (嗣) or He (赫), sin prethodnog, vladao 319. pne.–296. pne.
5. Kralj Zhao (昭王), osobno ime Chi (遫), sin prethodnog, vladao 296. pne.–277. pne.
6. Kralj Anxi (安釐王),osobno ime Yu (圉), sin prethodnog, vladao 277. pne.–243. pne.
7. Kralj Jingmin (景湣王), osobno ime Zeng (增) or Wu (午), sin prethodnog, vladao 243. pne.–228. pne.
8. Kralj Jia, (王假), osobno ime Jia (假), sin prethodnog, vladao 228. pne.–225. pne.

Prema *Zapisima Velikog historičara* (史記) Sima Qiana iz 1. vijeka pne. popis vladara je bio malo drukčiji: Kralj Hui je umro godine 335. pne. te ga je naslijedio sin Kralj Xiang godine 334. pne.. Kralj Xiang je umro 319. pne. te ga je naslijedio sin Kralj Ai (哀王), koji je umro 296. pne. a koga je naslijedio sin Kralj Zhao. Međutim, većina historičara smatra da kralj Ai, čije osobno ime nije zabilježeno, nije postojao.
*Za ostale upotrebe, v. Selce (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 34′ 24" SGŠ, 20° 42′ 46" IGD

**Selce** (mak. *Селце*) je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Selce pripada opštini Mavrovo i Rostuša.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Selce je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Debra, naselje je udaljeno 28 km severo-istočno.

Selce se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Reka. Naselje je položeno visoko, na zapadnim visovima planine Bistra, dok se dalje ka zapadu tlo strmo spušta u usku dolinu reke Radike. Nadmorska visina naselja je 1.357 metara.

Klima u naselju je planinska.
Hladne duge zime,kratka i topla leta.

Istorija
--------

U osmanskom turskim dokumentima iz druge polovine 15. veka selo je označen kao napuštena od strane njegovih stanovnika sela.
U 19. veku ponovo se naseljavaju.
Mnogi žitelji Selceta u emigrirali zbog zuluma i pljačke Arnauta toko 1903-1904. godine
Većina tih stanovnika živi van svoje matice.Pretežno žive u Republici Srbiji,Republici Bugarskoj,Sjedinjenim Američkim Državama,Kanadi,i Australiji.

Stanovništvo
------------

Po popisu stanovništva iz 2002. godine Selce je bilo bez stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju bili su makedonski Sloveni pravoslavne veroispovesti.

Vidi još
--------

* Opština Mavrovo i Rostuša
* Spisak sela u republici Makedoniji

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.mavrovoirostuse.gov.mk Zvanična stranica Opštine Mavrovo i Rostuša

***Selce (Mavrovo i Rostuša)*** na Wikimedijinoj ostavi

  


| * p
* r
* u
Naseljena mesta opštine Mavrovo i Rostuša |
| --- |
| Esencijalne aminokiseline | Rostuša  •  Adžijevci  •  Beličica  •  Bibanje  •  Bituše  •  Bogdevo  •  Boljetin  •  Velebrdo  •  Viduše  •  Volkovija  •  Vrben  •  Vrbljani  •  Galičnik  •  Grekanje  •  Duf  •  Žirovnica  •  Žužnje  •  Janče  •  Kičinica  •  Krakornica  •  Lazaropolje  •  Leunovo  •  Mavrovo  •  Mavrovski Hanovi  •  Nistrovo  •  Nićiforovo  •  Ničpur  •  Novo Selo  •  Njivište  •  Orćuše  •  Prisojnica  •  Ribnica  •  Rosoki  •  Rostuša  •  Selce  •  Sence  •  Skudrinje  •  Sretkovo  •  Sušica  •  Tanuše  •  Trebište  •  Tresonče  •  Cerovo |  |
Rased, vidljiv na uzorku krečnjaka
**Rasedi** su mehanički diskontinuiteti stenske mase, po kojima se odigralo kretanje. Nastaju usled naprezanja u stenskoj masi. 

Prilikom rasedanja dolazi do kretanja blokova (krila) raseda. Površ po kojoj su relativno kretani blokovi, naziva se **rasedna površ**. Ukoliko je rasedna površ pod nekim uglom u odnosu na horizontalu, razlikuje se **povlatno krilo**, iznad, i **podinsko krilo**, ispod rasedne površi. 

Ukupno odstojanje dve tačke, koje su pre rasedanja bile sastavljene, naziva se **celokupno kretanje**, koje se predstavlja vektorom definisanim elementima: padom, dužinom i smerom relativnog kretanja blokova. Horizontalna komponenta relativnog kretanja blokova je **hod**, a vertikalna - **skok** raseda. 

**Prema relativnom kretanju krila**, rasedi se dele na:

1. **normalne** ili **gravitacione** rasede, kod kojih je jedno krilo spušteno;
2. **reversne** rasede, kod kojih je kretano povlatno krilo naviše, uz kosu rasednu površ;
3. **rasede horizontalnog tipa** (**transkurentni** rasedi), koji mogu biti levi i desni. Njihovo kretanje se određuje na taj način što posmatrač zamišlja sa blok na kome stoji miruje, dok se blok sa druge strane raseda kreće na levo (levi transkurentni rased) ili na desno (desni transkurentni rased). **Transformni rasedi** su posebna vrsta raseda horizontalnog tipa u oblasti srednjeokeanskih grebena.

**Prema sklopu okoline**, odnosno, prema odnosu na glavne strukture područja, rasedi se dele na:

1. **longitudinalne** - paralelne sa pružanjem slojeva, odnosno, paralelne sa osama većih nabornih struktura;
2. **poprečne** (**transverzalne**) rasde, upravne na pružanje slojeva;
3. **kose** (**dijagonalne**) rasede, koji su u odnosu na pružanje slojeva pod nekim uglom.

**Prema padnom uglu rasedne površi**, izvršena je podela raseda na: **horizontalne** i **subhorizontalne** (0-10°), **blagog pada** (10-30°), **srednjeg pada** (30-60°), **strmog pada** (60-80°) i **subvertikalne** i **vertikalne** rasede (80-90°). Posebni tipovi subvertikalnih raseda a padom različitog smera u različitim tačkama duž pružanja, nazivaju se **ezitativni** rasedi.

***Rasjed*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* LCCN: sh85047491
* GND: 4136115-5
* BNF: cb11936426q (podaci)
* NDL: 00561263

 |
Karta Čehoslovačke
**Raspad Čehoslovačke** ili **raspuštanje Čehoslovačke** (češki *Zánik Československa*, slovački *Rozdelenie Česko-Slovenska*) odigralo se 1. 1. 1993. kada se Čehoslovačka mirno i na demokratski način razišla na dvije države: Češku i Slovačku. Nakon čehoslovačkog puča 1948. Čehoslovačka je preko 40 godina bila pod komunističkom jednopartijskom vlašću. Počev od 1989. nezadovoljstvo sistemom počelo je sve više eskalirati te se to odrazilo u prosvjedima i revolucijama diljem Europe, koje su nagovijestile novo doba i pad komunizma. U Čehoslovačkoj se odigrala baršunasta revolucija, kojom je na miran način okončana komunistička vlast te su raspisani prvi slobodni demoratski izbori. Zbog toga se ovo raspuštanje često navodi i kao **baršunasti razvod**.

Na početku raspuštanja Čehoslovačke, i Češka i Slovačka su zadržale svoje novčane valute i slobodan prolaz preko granice bez pasoša. Razlike između te dvije države su postojale: Slovačka je imala stopu nezaposlenosti od 11%, četiri puta više od Češke; Slovaci su bili izrazito religiozni, dok su Česi jedni od najnereligioznijih naroda na svijetu. Česi su većinom bili za očuvanje Čehoslovačke, ali su Slovaci htjeli izlazak i vlastitu neovisnost, te su Prag smatrali udaljenom i arogantnom federalnom vladom. Isto tako, novo izabrani političari u Pragu, Vaclav Klaus, i u Bratislavi, Vladimír Mečiar, su dijelili izrazito različite vizije budućnosti i ubrzo zaključili da ne mogu zajedno vladati, te prihvatili raspustiti federaciju. Raspad države odigrao se glatko i bez problema, jer su dvije nove države odlučile poštivati međusobne granice i ne stvarati antagonizme zbog toga.

Vidi još
--------

* Raspad SSSR-a
* Raspad Jugoslavije

Izvori
------

1. 1 2  Stephen Engelberg (1. 1. 1993). „Czechoslovakia Breaks in Two, To Wide Regret". New York Times.
**Trudbenik** je građevinsko preduzeće iz Beograda.

Građevinsko preduzeće TRUDBENIK GRADNJA je danas u stečaju. Država ga je 2008. godine prodala Draganu Kopčaliću, kojeg tabloidi pominju kao finansijera tada vladajuće Demokratske stranke. Kopčalić je tada raskinuo sve dotadašnje Trudbenikove poslove i započeo da rasprodaje Trudbenikove nekretnine. 

Nakon privatizacije su učestali pokušaji iseljenja radničkih porodica iz Trudbenikovih samačkih hotela na Novom Beogradu (u Bloku 70a) i Konjarniku, u kojima već decenijama žive Trudbenikovi radnici, doseljeni iz raznih delova bivše Jugoslavije u vreme dok je kompanija poslovala punim kapacitetom. Novi vlasnik, Kopčalić je ignorisao važeće odluke organa Trudbenika iz 2006. godine da se izvrši prenamena ovih objekata u stambene zgrade, i primenio razne vrste pritiska nad stanarima kako bi ih primorao da se isele – od isključenja struje i vode, do pretnji. Poslednji pokušaj prinudnog iseljenja 28. novembra 2012. godine sprečen je isključivo zahvaljujući solidarnosti stanara.

Privatizacija Trudbenika je jedna od 24 sporne privatizacije čije razrešenje traži Evropski parlament. Takođe, kršenje zakona i ugovora u privatizaciji Trudbenika su utvrdili i Savet za borbu protiv korupcije i Agencija za privatizaciju Republike Srbije. Još uvek nije pokrenut nikakav postupak za utvrđivanje odgovornosti i naknadu štete pričinjene preduzeću i radnicima.

Izvori
------

1. ↑  Kopča sa žutog kaputa[*mrtav link*]
2. ↑  Država u TRUDBENIKU primenjuje još gore nasilje od onog koje je započeo Dragan Kopčalić[*mrtav link*]
Tok Rasine kroz Brus.
**Rasina**, desna pritoka Zapadne Morave. Dugačka je 92 km i ima sliv od 981 km². Izvire na padinama Goča i Željina, pod Crnim Vrhom na nadmorskoj visini od 1340 metara od izvorišnih krakova Velike i Burmanske reke, a utiče u Zapadnu Moravu 5 km nizvodno od Kruševca, na 134 m nadmorske visine. Ima prosečan pad korita od 13 promila. Teče dubokom dolinom koja se ka donjem toku postepeno proširuje dostižući i do 3 km širine. Do sela Razbojne teče klisurastom dolinom sa malim erozionim proširenjima, kakvo je kod Brusa. Između Razbojne i Zlatara protiče plitkim i širokim koritom kroz Zlatarsku kotlinu, da bi potom ušla u Zlatarsku klisuru u kojoj gradi nekoliko ukleštenih meandara. Nizvodno od Majdeva, Rasina ulazi u Kruševačku kotlinu; dolina joj je široka i izvijugana i u blizini ušća reka je široka 35 do 40 i duboka 0,5 do 1 metar.

Sliv Rasine ima izrazito asimetričan oblik. Osim rečice Zagriže, koja Rasini pritiče sa planine Goča s leve strane u izvorišnom delu, sve ostale pritoke dotiču sa desne strane. Najveća među njima je Graševačka reka. Blatašnica se probija kroz Jankovu klisuru i uliva se u Rasinu kod Razbojne.

Rasina daje Zapadnoj Moravi prosečno 9 m³ vode u sekundi. Ona ima karakter prave bujice jer su joj amplitude proticaja vrlo izrazite. U aprilu raspolaže gotovo 5,5 puta većom količinom vode nego u avgustu. Najveći proticaj imala je aprila 1958. godine i iznosio je 342 m³ vode u sekundi. Da bi se ublažile ovako velike razlike proticaja i zaustavio nanos koji reka prinosi, u Ćelijskoj klisuri je 1979. podignuta brana visoka 55 metara i formirano je jezero Ćelije. 

Među prirodnim retkostima mora se istaći zlatonosnost reke Rasine na čijim se obalama decenijama pojedinci uspešno bave ispiranjem zlatnog praha.

Vidi još
--------

* Spisak reka u Srbiji

Eksterni linkovi
----------------

***Rasina*** na Wikimedijinoj ostavi
**Pirihueico** (španjolski: *Lago Pirihueico*) je jezero na jugu Čilea, dio hidrografskog bazena rijeke Rijeke Valdivia.

Karakteristike
--------------

Jezero Pirihueico leži nedaleko od argentinske granice i planinskog prijevoja *Hua Hum*, udaljeno 68 km jugoistočno od grada Panguipullija u Provinciji Valdivia, (Regija Los Ríos).

Jezero Puyehue leži na nadmorskoj visini od 586 metara, okruženo planinama Anda visokim 1500 metara.
Površina mu iznosi 30,45 km², a maksimalna dubina 145 metara.
Vrlo je usko do 2 km, ali neobično duguljasto (23 km) i zavojito.

Jezero je rezultat glacijalnog procesa, pa su mu obale vrlo strme i gotovo bez plaža. Na njegovom krajnjem sjeverozapadu nalazi se selo *Puerto Fuy*, iz kog polazi trajekt za *Puerto Pirehueico* na krajnjem istoku, od tamo do prijevoja *Hua Hum* ima samo 8 km.

Jezero je dio turističke destinacije **Sedam jezera** (Panguipulli, Riñihue, Pullinque, Pirihueico, Neltume, Pellaifa).

Vodom ga puni rijeka Hua-Hum na istoku koja izvire iz Jezera Lácar u Argentini, a otječe rijekom Fuy (Llanquihue) do Jezera Panguipulli.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11   „Lago Pirihueico (Chile)" (španjolski). EcuRed. Pristupljeno 12.11. 2020.

Vanjske veze
------------

***Pirihueico (jezero)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Lago Pirihueico (Chile)* (`en`)
**Yang Xuangan** (楊玄感) (? - 613) je bio kineski velikodostojnik u službi dinastije Sui. Bio je sin generala i velikodostojnika Yang Suja, koji je bio jedna od najmoćnijih ličnosti na dvoru cara cara Wena, te je nakon očeve smrti 606. naslijedio sve njegove položaje i prestiž. Wenov sin, car Yang, međutim, u Yang Xuangana nije imao previše povjerenja. Plašeći se da bi ga car mogao likvidirati, Yang Xuangan je počeo planirati ustanak. Prilika za to se pružila godine 613. kada je car bio zauzet pohodom protiv korejske države Goguryeo. Yang Xuangan je okupio pristaše kraj prijestolnice Luoyang, ali je odbio slušati savjete svog stratega Li Mija te propustio priliku da zauzme grad. Njegova neodlučnost je omogućila carevim lojalistima da organiziraju protivofanzivu i poraze njegovu vojsku. Yang Xuangan je naredio bratu Yang Jishanu (楊積善) da ga ubije kako ne bi pao živ u careve ruke. Yang Xuanganov klan je nakon toga istrijebljen, ali je ustanak toliko načeo autoritet dinastije Sui da je ona za samo nekoliko godina nestala u valu ustanaka.
**Umjerena klima** je klima koja se nalazi u umjerenom pojasu tj od 23.5 do 66.5 stupnja južne i sjeverne geografske širine. Postoje četiri vrste umjerenih klima. To su:

1. Okeanska klima
2. Sredozemna klima
3. Umjerena kontinentalna klima
4. Umjereno topla klima
5. Sinijska (Kineska) klima

Okeanska klima
--------------

Odlike okeanske klime su svježa ljeta i blage i kišovite zime sa maglom. U okeanskoj klimi ima dosta padavina u obliku kiše zbog toga što su isparavanja velika,tj. Atlanski okean isparava i velike količine padavina nastupaju. Padavina ima tokom cijele godine.

Obilježja umjerene klime
------------------------

Umjerena klima najpogodnija je klima za život ljudi. Ljeta su topla, a zime nisu veoma hladne. Temperatura u umjerenoj klimi ljeti može iznositi do maksimalno 40 stupnjeva no obično iznosi do 35 stupnjeva, a temperatura zimi dođe do ništice, a rijetko kad dođe ispod ništice. Biljne zajednice u umjerenoj klimi su razne šume npr. listopadne, crnogorične, vazdazelene itd. i raste krš zvan makija. U umjerenoj klimi ima umjereno padalina.

Sredozemna klima
----------------

Sredozemna klima nalazi se uz Sredozemlje. Primorska Hrvatska pripada sredozemnoj klimi. Ljeta su vruća i suha, zime kišovite i blage. Šume Sredozemlja su crnogorične, no njihov je broj znatno smanjen zbog čovjekovog utjecaja, tako da uspijeva tvrdolisna biljna zajednica (čempres, primorski bor, lovor, hrast plutnjak...). Biljni pokrov također čine maslina, smokva, vinova loza, rogač i dr. Crnogorične šume su uglavnom zamijenjene makijom.

Umjerena kontinentalna klima
----------------------------

Umjerena kontinentalna klima nalazi se u kontinentalnom području. Tu rastu razne biljne zajednice. Ljeta su blaga, a zime hladnjikave.

Umjereno topla (oceanska) klima
-------------------------------

Umjereno topla klima nalazi se na zapadnim obalama kontinenata u sjevernom i južnom umjerenom toplinskom pojasu. Ljeti nema velikih vrućina, a zime su prohladne. Snijeg je rijedak. Padaline su raspoređene tijekom cijele godine. Oceansku klimu imaju Ujedinjeno Kraljevstvo i Irska, no slična obilježja imaju zapadne obale Sjeverne Amerike i dio čileanskih obala.

Sinijska (Kineska) klima
------------------------

Obilježja sinijske klime su: Ljeta su topla, a zime suhe. Po tome se razlikuje od sredozemne klime.
*Ou Hoofgebou* (nekadašnja glavna upravna zgrada) u kampusu Univerziteta u Stellenboschu
**Univerzitet u Stellenboschu** (afrikaans *Universiteit van Stellenbosch*), javni istraživački univerzitet smješten u gradu Stellenboschu u Južnoj Africi. Ostali obližnji univerziteti jesu Univerzitet u Cape Townu i Univerzitet u Western Capeu.

Univerzitet u Stellenboschu (akr. US) konstruirao je i proizveo afrički prvi mikrosatelit, SUNSAT, lansiran 1999.

Univerzitet u Stellenboschu bio je prvi afrički univerzitet koji je potpisao Berlinsku deklaraciju o otvorenom pristupu znanju u prirodnim i humanističkim znanostima.

Izvori
------

1. ↑

***Univerzitet u Stellenboschu*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 122361816
* LCCN: n79084969
* ISNI: 0000 0001 2214 904X
* SELIBR: 403401
* SUDOC: 192864998
* BNF: cb165814585 (podaci)
* BIBSYS: 90856950
* ULAN: 500309191
* NLA: 35522643
* NKC: ko2003183546
* CiNii: DA10235361

 |
Uobičajene tablete u obliku diska
**Tableta** je oblik farmaceutskog doziranja. Ona se sastoji od smeše aktivnih supstanci i ekscipijenata. Ona se formira od praha primenom pritiska ili kompaktiranja do čvrste doze. Ekscipijenti mogu da budu rastvarači, vezivni ili granulacioni agensi, glidanti (pomagači protoka) i lubrikanti koji omogućavaju efektivno tabletiranje; disintegranti koji podstiču razlaganje tablete u sistemu za varenje; zaslađivači ili poboljšivači ukusa; i pigmenti koji čine tabletu visuelno atraktivnim. Često se primenjuje polimerni pokrovni sloj da bi tableta bila glađa i lakša za gutanje, da bi se kontrolisala brzina oslobađanja aktivnog ingredijenta, da bi tableta bila otpornija na okruženje (da bi joj se produžio rok trajanja), ili da bi se poboljšao izgled tablete.

Kompresovana tableta je najpopularniji oblik doziranja lekova. Oko dve trećine svih recepata se primenjuje u obliku čvrstih doza, polovina kojih su kompresovane tablete. Tableta može da bude formulisana da isporuči preciznu dozu na specifičnom mestu. Ona se obično koristi oralno. Alternativno, tableta se može koristiti sublingalno, bukalno, rektalno ili intravaginalno. Tableta je jedna od mnogih formi oralnih lekova, među kojima su sirupi, eliksiri, suspenzije, i emulzije. Medicinske tablete su originalno pravljene u obliku diska sa bojom određenom njenim sastavnim komponentama, dok se u današnje vreme prave u mnogim oblicima i bojama, što može da pomogne u razlikovanju lekova. Na tabletama su često odštampani simboli, slova, i brojevi, koji omogućavaju njihovu identifikaciju. Veličine tableta je u opsegu od nekoliko milimetera do oko centimetra. Neke tablete imaju oblik kapsula. Medicinske tablete i kapsule se često zovu pilule, mada to nije tehnički korektno. Niz drugih proizvoda nevazanih za lekove koji se pravi u obliku tableta. Neki od njih su dizajnirani da se rastvore ili razgrade, npr. proizvodi za čišćenje i deodoranti.

Vidi još
--------

* Farmaceutska formulacija

Spoljašnje veze
---------------

***Tableta (farmacija)*** na Wikimedijinoj ostavi
***Un uomo a metà*** (sh. *Čovjek u sredini* ili *Čovjek napola*) je italijansko-francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1966. godine u režiji Vittorija De Sete. Protagonist, čiji lik tumači Jacques Perrin, je mladić koji se našao zatvoren u duševnoj bolnici. Radnja kroz flashbackove prikazuje kako je tamo došao zbog nezdrave porodice i vlastitih frustracija u odnosu sa ženama. Napravljen je pod snažnim uticajem Novog vala, te sa neobičnom, često konfuznom naracijom koja je trebala što vjernije dočarati protagonistov gubitak dodira sa stvarnošću, odnosno brzim kadriranjem koje će kasnije postati karakteristično za MTV-jeve videospotove. Perrin je za svoj nastup na venecijanskoj Mostri osvojio Kup Volpi za najbolju mušku ulogu.

Uloge
-----

* Jacques Perrin – Michele
* Lea Padovani – Madre di Michele
* Gianni Garko – Fratello di Michele
* Ilaria Occhini – Elena
* Rosemary Dexter – Marina
* Pier Paolo Capponi – Ugo
* Francesca De Seta – Simonetta
* Kitty Swan – Djevojka u parku
* Ivan Rassimov

Vanjske veze
------------

* *Un uomo a metà* na IMDb-u (`en`)
**Wolfgang Heidenfeld** (29. svibanj 1911. – 3. kolovoz 1981.) bio je poznati šahist.

Heidenfeld je rođen u Berlinu. Protjeran je iz Njemačke u JAR jer je bio Židov. Tamo je osvojio Južno Afričko šahovsko prvenstvo u šahu osam puta, i predstavljao je JAR na Šahovskoj Olimpijadi 1958. godine. Osim šahist bio je i pisac, prodavač od vrata do vrata, novinar i smišljao je križaljke. Hobiji su mu bili poker, bridž i skupljanjem poštanskih marki, te naravno šah. Tijekom Drugog svijetskog rata pomagao je Saveznicima u dešifriranju Njemačkih poruka.

1955. godine porazio je bivšeg svjetskog prvaka Maxa Euwea. Također je podijedio u partijama protiv Miguela Najdorfa, Joaquima Duraoa i Ludeka Pachmana. Nikad nije postao međunarodni majstor—doduše kasnije je stekao dovoljne kvalifikacije, ali je odbio prihvatiti nagradu od FIDE.

Napisao je nekoliko knjiga o šahu poput: *Proljetna kniga šaha*, *Moja kniga zabave i igara*, *Velike remi-partije* (na Njemačkom), i *Nedostatak majstorskog dodira* (1970.).

1957. godine, poslije posijeta Irskoj, preselio se u Dublin. 1979. godine obitelj Heidenfeld se seli natrag u Ulm gdje on umire poslije par godina.

Heidenfeld je bio Irski prvak 1958. 1963. 1964. 1967. 1968. i 1972. godine.
Bio je u Olimpijskoj ekipi 1966. 1968. 1970. i 1974. godine; te u Ekipi Europskih prvaka 1967. godine.

Njegov sin, Mark Heidenfeld, je također igrao šah za reprezentaciju Irske.

***Wolfgang Heidenfeld*** na Wikimedijinoj ostavi
**Unami** /"The People Down River"/ ('Turtle tribe of the Delaware'), zbirno ime za mnogobrojne bande Algonquian Indijanaca koje čine jednu od tri glavnih grana Lenni-Lenape. Unami su nastanjivali područje pensilvanijske strane rijeke Dlaware, područje New Jerseya i sjevernog Delawara. U aluziji na svoj totem  *'Pakoango'*  ili  *'Poke-koo-un’-go'* , nazivani su i *Turtle tribe of the Delaware*.
Suvremena Unami populacija iznosila je 1997. 13,500. Osim nekoliko staraca svi Unami ili Lenape, kako danas sebe nazivaju, govore engleski. 

Prema Sultzmanu Umani bande su bile: Ahaimus, Aquackanonk, Armeomeck, Assunpink, Axion (Atsayonck, Atsayongky), Brotherton, Calcefar, Coacquannok, Coaxen, Communipaw (Gamaoenapa), Cranbury, Crosswick (Crossweeksung), Edgepillock (Indian Mills), Eriwonec (Armewamese, Armewamex, Erinonec, Ermamex), Gweghkongh, Hackensack, Haverstraw (Haverstroo), Hespatingh, Keskaechquerem, Konekotay, Lehigh (Gachwechnagechga), Hockanetcunk, Macock, Matanakon (Matikonghy), Matovancon, Mechgachkamic, Meggeckessou, Meletecunk (Metacunk), Momakarongk, Mooharmowikarun, Mookwungwahoki, Mosilian (Mosinan), Muhhowekaken, Muhkarmhukse, Muhkrentharne, Navasink, Nittabonck (Nittabakonck), Neshamini, Neshannock, Nyack (2) (Nayack), Okehocking (Okahoki, Okanickon), Paatquacktung, Passayunk (Passajung), Pavonia, Pemickpacka, Playwicky, Pocopson (Poaetquissingh, Pocaupsing), Raritan (Sanhikan), Ramcock (Ancocus, Rancocas, Rankoke, Remahenonc, Remkoke), Sawkin, Schuykill, Shackamaxon, Soupnapka, Tappan, Waoranec, Weepink, Welagamika, Wickquakonick (Wicoa), Wichquaquenscke. 

Swanton u Uname klasificira: 

* Aquackanonk,na rijeci Passaic River, New Jersey, i područje Dundee in Passaicu.
* Assunpink, naStony Creek blizu Trentona.
* Axion, istočna obala rijeke Delaware između Rancocas Creeka i Trentona.
* Calcefar, unutrašnjost New Jerseya između Rancocas Creeka i Trentona.
* Canarsee, u okrugu Kings, Long Island, na južnoj obali Manhattan Islanda, i istok Staten Islanda, New York
* Gachwechnagechga, Lehigh River, Pennsylvania.
* Hackensack, u dolinama rijeka Hackensack i Passaic.
* Haverstraw, zapadna obala donjeg Hudsona, u okrugu Rockland, N. Y.
* Meletecunk, u okrugu Monmouth.
* Mosilian, istočna obala rijeke Delaware oko Trentona.
* Navasink, u području planina Highlands of Navesink.
* Pompton, na Pompton Creek.
* Raritan, u dolini rijeke Raritan i istočna obala rijeke Delaware.
* Recgawawanc, otok Manhattan i susjedno kopno New Yorka zapadno od Bronxa.
* Tappan, zapadna obala rijeke Hudson u okrugu Rockland County, N. Y. i u okrugu Bergen.
* Waoranec, kod Esopus Creeka, okrug Ulster, N. Y.

Izvori
------
Biljka *Artemisia tridentata* sadrži seskviterpenske laktone, seskviterpenoide sa laktonskim prstenom. Ta jedinjenja su prisutna u mnogim drugim biljkama i mogu da uzrokuju alergijske reakcije i toksičnost, ako se predoziraju, posebno kod biljojednih životinaja
Biljka *Phallus indusiatus* iz Kvinslenda, Australija, koja proizvoidi dva jedinstvena seskviterpena
**Seskviterpeni** su klasa terpena koji se sastoje od tri izoprenske jedinice i imaju molekulsku formulu C15H24. Kao i monoterpeni, seskviterpeni mogu da budu aciklični ili da sadrže prstene, uključujući mnoge jedinstvene kombinacije. Biohemijekse modifikacije kao što su oksidacija ili premeštanje proizvode srodne **seskviterpenoide**.

Seskviterpeni se prirodno javljaju u biljkama i insektima, npr. kao semiohemikalije, e.g. odbrambeni agensi ili feromoni.

Aciklični
---------

Kad geranil pirofosfat reaguje sa izopentenil pirofosfatom, rezultat je 15 ugljenika dug farnezil pirofosfat, which is an intermedijer u biosintezi seskviterpena kao što je farnezen. Oksidacija može da proizvede seskviterpenoide, npr. farnezol. 

Farnezil pirofosfat

Monociklični
------------

Sa povećanjem dužine lanca i dodatnim dvostrukim vezama, do ciklizacije može doći na brojne druge načine, te stoga postoji znatan broj cikličnih seskviterpena. Pored uobičajenih šestoatomskih prstena (npr. zingiberen), ciklizacija od jednog kraja lanca do drugog može da dovede do makrocikličnih prstenova kao što je humulen.

Biciklični
----------

δ-Kadinen, seskviterpen
Osim uobičajenih šestoatomskih prstenova (npr. kadineni), jedan od klasičnih bicikličnih seskviterpena je kariofilen, iz ulja klinčića, koji ima prsten sa devet atoma i ciklobutanski prsten. Dodatakom višestrukih veza se formiraju aromatični biciklični seskviterpenoidi kao što su vetivazulen i gvajazulen.

Triciklični
-----------

Dodatak trećeg prstena dalje uvećava broj mogućih struktura. Primer takvih struktura su longifolen, kopaen i alkohol patholol.

Diktioforin A i B
-----------------

Dva nova seskviterpena su identifikovana iz gljivica, diktioforin A i B.

Spoljašnje veze
---------------

* MeSH *Sesquiterpenes*
**Trahin** (starogrčki: , ređe Τραχίν) bio je drevni grčki grad koji se nalazio u tesalskoj oblasti **Trahiniji** (starogrčki: ), koju je nastanjivalo grčko pleme Malijaca (Μαλιεῖς). Grad se nalazio u podnožju planine Ete, severozapadno od Termopila, a ime je dobio po Trahinijskim stenama koje su okruživale ravnicu u kojoj je Trahin ležao (starogrčki:  = kamenit). Trahin je kontrolisao prilaz Termopilima iz Tesalije te je zbog svog položaja bio veoma važan u vojnom smislu. Klanac koji je kroz Trahiniju vodio u Grčku bio je širok samo pola pletra, ali je zato širina doline, prema Herodotu, iznosila 22.000 pletra; Herodot kaže i da se grad Trahin nalazio pet stadija od reke Melanta te da se u planini koja zatvara Trahiniju, južno od samoga grada, nalazila jedna klisura kroz koju je tekla reka Azop, ispod samog podnožja planine. Prema Tukididu, Trahin je ležao 40 stadija od Termopila i 20 stadija od mora.

Homer spominje Trahin kao jedan od gradova kojima je vladao Ahilej, a grad je u antici bio poznat i po tome što je tu, prema mitu, život izgubio veliki grčki heroj Herakle. Trahinom je vladao Keik, kod koga je Herakle našao utočište nakon što je nehotice usmrtio Eunoma. Prema legendi, Herakle je nakon smrti kremiran na vrhu planine Ete.

Prema Tukididu, Lakedemonjani su 426. pne. na lokalitetu drevnog Trahina osnovali koloniju Herakleju Trahinijsku (Ἡράκλεια ἡ ἐν Τραχίναις ili Τραχῖνι).

Pausanija spominje da se u vreme galske provale u Grčku (279. pne.) iznad mesta na kome su stajale ruševine Trahina nalazilo svetilište Atene sa zavetnim darovima.
Tačnost ukazuje na blizinu rezultata merenja stvarnoj vrednosti, preciznost na ponovljivost merenja
**Tačnost** vrednosti veličine je kvalitativni pojam koji znači bliskost vrednosti veličine i referentne vrednosti.

**Tačnost rezultata merenja** je kvalitativni pojam koji znači bliskost rezultata merenja i stvarne vrednosti merene veličine.

**Ponovljivost** i **preciznost** znače međusobnu bliskost rezultata uzastopnih merenja iste veličine u istim uslovima
merenja.

U kolokvijalnoj upotrebi se uzima da reči tačnost i precizost imaju isto značenje, međutim one imaju različita značenja u naučnoj metodologiji. Zato reč preciznost ne treba koristiti umesto reči ponovljivost, niti reči tačnost.

Merni sistem može davati rezultat koji je tačan, ali ne i ponovljiv, ponovljiv ali ne i tačan, nijedno, ili oboje. Na primer, ako eksperiment sadrži sistematsku grešku, povećanje obima uzorka povećava ponovljivost, ali ne poboljšava tačnost. Eliminisanje sistematske greške poboljšava tačnost, ali se ne menja ponovljivost.
Razne vrste slikarskog ugljena
**Ugljen za crtanje** ili **slikarski ugljen** dobiva se suhom destilacijom (karbonizacijom), odnosno sagorijevanjem uz minimalnu količinu kisika. Karbonizira se npr. vrbino ili brezino pruće. Školski ugljen za crtanje dobiva se karbonizacijom prašine.
Ugljen ostavlja suhi, mekani i prašnjavi trag na hrapavom papiru, omogućuje razmazivanje, ali ne omogućuje crtanje dugih i tankih linija. Na kraju se crtež nacrtan ugljenom mora fiksirati.

Ugljen odn. ugljeni štapići prave se od grančica lipa ili lijeske i ostavljaju debeo trag. Ugljen se troši jako brzo. On je prašljav, maglovit i to daje posebnu mekoću, toplinu i nježnost toj crti.

Umjetnik koji koristi ugljen je emotivan. Prašina je sastavni dio crteža. Lako se sjenča. Crtež izgleda na kraju kao da kroz maglu gledamo. Crta sva treperi u toj prašini bila ona uža, šira ili veća. Papir ne bi trebao biti gladak.

| * p
* r
* u
Slikarske tehnike |
| --- |
| Osnovne tehnike | Akvarel • Gvaš • Tempera • Pastel • Uljene boje • Akrilne boje • Freska • Enkaustika • Batik • Kolaž • Mozaik • Vitraj • Tapiserija |
| Tehnike slikanja | Plošno slikarstvo • Iluzionističko slikarstvo • Lazurno slikanje • Pastozno slikanje • Kjaroskuro • Zgrafito • Frottage • Sfumato |
| Crtačke tehnike | Srebrenka • Olovka • Ugljen • Tuš • Sepija • Kreda • Flomaster • Kemijska olovka |
| Povezano | Grafičke tehnike • Slikarstvo |
**Univerzitet u Parmi** (ital. *Università degli Studi di Parma*, lat. *Alma Universitas Studiorum Parmensis*) javni je univerzitet u Parmi u talijanskoj regiji Emilia-Romagna. Sa istorijom od X vijeka Univerzitet u Parmi spada među najstarije u svijetu. Institucija je osnovana 962. godine kraljevskim dekretom koji je izdao Oton Veliki. Pravni i medicinski fakulteti osnovani su još u XIII vijeku. Gian Galeazzo Visconti zatvorio je školu 1322. godine, a univerzitet je otvoren 1412. odlukom markiza Niccole III d'Esta. Inocent IV, Giovannino Guareschi, Fausto Cercignani, Cesare Zavattini neki su od uglednih studenata i profesora univerziteta.

Povezano
--------

* Lista univerziteta u Italiji
* Rimokatolička biskupija Parma

Izvori
------

Vanjske veze
------------

***Univerzitet u Parmi*** na Wikimedijinoj ostavi

* (`it`) Službena stranica

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 150161095
* LCCN: n79029778
* ISNI: 0000 0004 1758 0937
* GND: 1025548-5
* SUDOC: 026486466
* BNF: cb11872577k (podaci)
* BIBSYS: 95006083
* NLA: 36559909
* NKC: ko2011623144
* BNE: XX5321660
* CiNii: DA06000874

 |
Koordinate: 41° 43′ 18" SGŠ, 21° 14′ 58" IGD

**Taževo** (mak. *Taževo*) je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Taževo pripada opštini Makedonski Brod.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Taževo je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od sedišta opštine, gradića Makedonski Brod, naselje je udaljeno 40 km severno.

**Reljef**: Taževo se nalazi u oblasti Poreče, koja obuhvata središnji deo slika reke Treske. Dato područje je izrazito planinsko. Naselje je položeno visoravni iznad desnoj obale reke Treske, u najužem delu toka, u okviru Porečke klisure. Reka je na ovom mestu pregrađena, pa je obrazovano veliko veštačko jezero. Istočno od naselja uzdižu se planine Jakupica i Karadžica. Nadmorska visina naselja je približno 970 metara.

Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Istorija
--------

Početkom 20. veka, kao i Poreče, stanovništvo Taževa je bilo naklonjeno srpskoj narodnoj zamisli, pa se mesno stanovništvo u izjašnjavalo Srbima.

Stanovništvo
------------

Po popisu stanovništva iz 2002. godine, Taževo je imalo 7 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100% prema poslednjem popisu).

Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Poreče
* Opština Makedonski Brod

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.mbrod.gov.mk Zvanična stranica opštine Makedonski Brod
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)

  

  


| p • r • uNaselja opštine Makedonski Brod |
| --- |
| **Makedonski Brod** • 
Belica •
Benče •
Bitovo •
Blizansko •
Breznica •
Brest •
Vir •
Volče •
Gornje Botušje •
Gornje Krušje •
Gornji Manastirec •
Grešnica •
Devič •
Donje Botušje •
Donje Krušje •
Donji Manastirec •
Dragov Dol •
Drenovo •
Zagrad •
Zvečan •
Zdunje •
Zrkle •
Ižište •
Inče •
Kaluđerec •
Kovač •
Kovče •
Kosovo •
Krapa •
Latovo •
Lokvica •
Lupšte •
Mogilec •
Modrište •
Oreovec •
Ramne •
Rasteš •
Rusjaci •
Samokov •
Slansko •
Slatina •
Staro Selo •
Suvodol •
Sušica •
Taževo •
Tomino Selo •
Topolnica •
Trebino •
Trebovlje •
Crešnjevo |  |
**Vojislav (Vojo) Šiljak** (Bolč kraj Bjelovara, 27. rujna 1941.), jugoslavenski i hrvatski novinar, radijski i televizijski voditelj.

Životopis
---------

### Počeci

Rodio se u Bjelovaru 1941. godine. Djetinjstvo je proveo u Bolču. Pohađao je gimnaziju u Bjelovaru. Glumio je u bjelovarskom kazalištu koje je vodio Eduard Špoljar. Trenirao je rukomet i odbojku (bio je kapetan odbojkaške ekipe). Za vrijeme studija bio je član KUD-a „Ivan Goran Kovačić", gdje se amaterski bavio glumom. Na nagovor prijatelja Fabijana Šovagovića i Svena Laste, prijavio se na audiciju za emisiju „Nedjeljom u sedam", 1965. godine. Prošao je i započeo raditi na televiziji, a od 1969. godine i na radiju. 

### Novinarski i voditeljski rad

U novinarstvu je od 1963. prvo kao suradnik, pa urednik Studentskog lista. Suradnik Radio Zagreba bio je od 1966. do 1968. Od 1968. do 1969. radio je u tjedniku za kulturu Telegram, a zatim opet na Radio Zagrebu do umirovljenja 2006. Imao je nadimak "Mike Bongiorno".

Na Radiju Zagreb, Radiju Sljeme, odnosno Hrvatskom radiju vodio je mnoge popularne emisije: *Taksi za Babilon*, *Zeleni megaherc*, *Crvena jabuka*, *Vikend program nedjeljom*, *Ulicama kružim ne bih li se sreo* (koju je vodio do 2009. kada je Hrvatski radio zbog štednje otkazao suradnju umirovljenim novinarima, što je Šiljak prokomentirao: "Drago mi je što ću tako pridonijeti financijskoj stabilizaciji HRT-a. Zrno do zrna pogača, kamen do kamena palača, kuna do kune - katedrala duha").

Na Televiziji Zagreb odnosno Hrvatskoj televiziji vodio je emisije: „Mali noćni razgovori", „Kviz DO RE MI", „Crno-bijelo u boji" i dr. „Mali noćni razgovori", koje je vodio zajedno sa Zvonkom Zmazekom i Dobricom Silobrčićem,, bila je prvi talk-show na ovim prostorima. 

Surađivao je i u *Poletu*, *Plavom vjesniku*, *Vjesniku u srijedu*, *Bjelovarskom listu*, *Zovu* i inim glasilima.

### Obitelj

U braku je sa suprugom Đurđom.

Bibliografija
-------------

* *Sve najbolje* (1986.)
* *Srcem uz radio* (1992.)
* *BradaVICa* (2000.)
* *MrVICa*  (2002.)
* *ŠašaVICa* (2003.)
* *Izvori i uviri* (2006.)
* *ŠiljkoVICa* (2009.)
* *Ulicama lutam ne bih li se sreo* (2011.)

Nagrade i priznanja
-------------------

* Premio *Ondas* (Radio Barcelona)
* Više nagrada na Ohridskome radijskom festivalu
* Nagrada *Marija Jurić Zagorka* (HND)
* Nagrada "Ivan Šibl" za životno djelo (HRT 2000.)
* Nagrada za životno djelo »Otokar Keršovani« (HND 2007.)

Izvori
------

1. ↑  Petar Požar, *Leksikon povijesti novinarstva i publicistike*. Split: 2001.
2. ↑  Paripović J. Bjelovarski list, Bjelovar 11. rujna 1981. str. 9
3. ↑  „Archive copy". Arhivirano iz originala na datum 2012-01-15. Pristupljeno 2014-07-26.

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 43512329
* LCCN: n93049030
* ISNI: 0000 0000 3120 8243
* GND: 1059821141
* CONOR.SI: 115438179

 |
**Vojnović** je četvrt, koja se nalazi u zapadnom dijelu grada Bjelovara. Ima oblik visoravni, na kojoj se nalaze vojni kompleks i park-šuma Borik.

Vojnović se nalazi na zapadnom ulazu u grad Bjelovar iz smjera Zagreba. Ime je dobio po obitelji Vojnović. Taj dio grada bio je njihov posjed u 18. stoljeću. Dugo vremena, Vojnović je bila samo visoravan obrasala travom, dok na imanju Đure Vojnovića, nije posađena plantaža duda za uzgoj dudova svilca oko 1780. godine. Pet godina kasnije, krajiška uprava sagradila je trokatnu baroknu zgradu za preradu svile. To je bila prva manufaktura u Bjelovaru, zapošljavala je uglavnom žene. 

Kasnije je zasađen drvored lipa, a poslije toga podignuta je park-šuma Borik. Glavna je vrsta drveća obični bor, a mogu se naći i kineski javor, gorski javor, javor mliječ, poljski jasen, američki jasen, smreka, tisa, crni bor, libocedar, lovor-višnja, žalosna vrba itd. 

Na Vojnoviću se nalazi vojni kompleks s nizom vojnih zgrada, vodotornjem i kapelom sv. Križa. Vojarna "Božidar Adžija" i objekti JNA u okolici Bjelovara bili su blokirani i napadnuti od strane Hrvatske vojske 29. rujna 1991. godine. Vojarna je bila dom 265. oklopno-mehaniziranoj brigadi JNA i bila je zarobljena 29. rujna kao dio operacije *Bilogora*. U borbi je poginulo nekoliko hrvatskih vojnika i pripadnika JNA. Zarobljeno je 78 T-55 tenkova i 80 oklopnjaka, koji su pripali Hrvatskoj vojsci. Nakon Domovinskog rata, vojarnom se služi Hrvatska vojska. 

Nakon Drugog svjetskog rata, dio park-šume Borik pretvoren je u Memorijani park Borik za poginule u Drugom svjetskom ratu. Unutar memorijalnog parka nalaze se kamene spomen-ploče s imenima poginulih u Drugom svjetskom ratu. Na ulazu je pisalo: "Spomen- groblje strijeljanih revolucionara i žrtava fašističkog terora 1941. - 1945. Bjelovar", a u središnjem dijelu memorijalog parka nalazio se spomenik bjelovarskog kipara Vojina Bakića, pod nazivom "Poziv na ustanak". Nakon osamostaljenja Hrvatske spomenik je uklonjen kao i natpis na ulazu, a spomen-područje je zapušteno. Nakon osamostaljenja Hrvatske, natpis na ulazu je uklonjen, a Bakićev spomenik miniran 1991. godine. Od spomenika je ostala sačuvana samo šaka, koja je pohranjena u Muzeju grada Bjelovara. Spomen-područje je s vremenom postalo zapušteno.

Godine 2001. inicijativna grupa sastavljena od akademika, kipara i Bakićevih prijatelja, pokrenula je akciju za obnovu spomenika i uređenje spomen - parka. Spomenik je do 2009. godine rekonstruirao kipar Alan Vlahov, a 8. prosinca 2010. godine, svečano je otvoren, zajedno s uređenim spomen-parkom Borik.

U blizini park-šume Borik nalazi se novo bjelovarsko groblje Borik.

Povezano
--------

* Spomen-park Borik

Izvori
------

1. ↑  Đuro Rauš: Zelenilo bjelovarskog kraja, Bjelovar 1980.
**Univerzitet Bocconi** (italijanski: ) privatni je univerzitet u Milanu u Italiji. Na univerzitetu se izvode studijski programi ekonomije, financija, prava, menadžmenta, političkih nauka i javne uprave. Na poslovnoj školi univerziteta može se steći profesionalna MBA diploma. Institucija izvodi programe na sim studijskim nivoima od preddiplomskog, diplomskog (magisterij) do poslediplomskog (doktorski studiji).

Na međunarodnim rangiranjima univerziteta Bocconi je redovito rangiran u samom vrhu ili na prvom mestu među italijanskim univerzitetima i kao institucija rangirana pri vrhu međunarodnih lista. 2020, QS World University Rankings rangirao je poslovni program škole kao 7. najbolji na svetu i 3. najbolji u Evropi. Univerzitet je rangiran i kao 16. u ekonometriji, najviše rangirana institucija u ovoj disciplini izvan SAD-a i Ujedinjenog Kraljevstva.

Univerzitet je 1902. osnovao italijanski političar Ferdinando Bocconi i nazvao ga po svome sinu Luigiju Bocconiju koji je stradao u Bitci kod Adwe u toku Prvog italijansko-abesinskog rata.

Vanjske veze
------------

* www.unibocconi.eu
**Sever Antiohijski** (grčki: , latinski: ; Sozopolis, Pisidija, 465 - Hasut, Egipat, 8. februar 538) bio je kasnoantički kršćanski teolog i crkveni vođa, poznat kao prvi monofizitski patrijarh Antiohije, a koga današnja Sirijska pravoslavna crkva slavi kao sveca i crkvenog naučitelja.

Odrastao je u bogatoj paganskoj porodici. U Aleksandriji je studirao retoriku, a u Beritu pravo. Oko godine 488. ga je krstio, a potom zaredio Petar Iberijac. Bio je protivnik halkedonskog kršćanstva i nakon dolaska na dvor bizantskog cara Anastazija I je postepeno stekao njegovu naklonost. Zahvaljujući tome je 512. svrgnut halkedonskom kršćanstvu vjerni patrijarh Flavijan II, a Sever je postavljen na njegovo mjesto. Kada je Anastazije I umro 518. godine, na prijestolje je došao pro-halkedonski car Justin I i Sever je ubrzo smijenjen. Zbog toga se morao skloniti u Aleksandriju, kao i mnogi drugi ne-halkedonski kršćanski vođe. Godine 536. ga je novi car Justinijan I ponovno pozvao na dvor, gdje je stekao naklonost carice Teodore. Međutim, ubrzo nakon toga je ponovno pao u nemilost, te je prognan u Egipat gdje je ubrzo umro. Justinijan je naredio da se svi njegovi tekstovi spale, a svakome tko ga se uhvati sa Severovom knjigom se morala odrezati ruke. Usprkos toga, dio Severovih tekstova se očuvao na sirijskom jeziku.

Eksterni linkovi
----------------

* Severus: A collection of letters from numerous Syriac manuscripts
* A bibliography of Severus of Antioch Arhivirano 2005-02-28 na Wayback Machine-u
* The Christology of Severus of Antioch Arhivirano 2007-01-08 na Wayback Machine-u.
* A collection of letters from numerous Syriac manuscripts Arhivirano 2007-09-29 na Wayback Machine-u

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Flavijan II**  |  **Patrijarh Antiohije** 512–518 | Slijedi: **Pavle Jevrejin**  |
| Prethodi: **Flavijan II**  |  **Sirijski pravoslavni patrijarh Antiohije** 512–538 | Slijedi: **Sergije od Tele**  |