recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Kult ličnosti** javno je nekritičko isticanje i obožavanje jedne osobe kao nepogrešivog političkog vođe društvenog napretka.

Kult ličnosti često nalikuje na religiju, potičući obožavanje društva prema „velikoj vođi" države. 

Oblici kultova ličnosti su karakteristične za mnoge diktature, ali mogu i postojati u demokratskim sustavima. Različiti kultovi ličnosti su postojali primjerice u fašističkoj Italiji Benito Mussolinija, nacističkoj Njemačkoj Adolfa Hitlera, kao i u komunističkoj Rumunjskoj, Sovjetskom Savezu ili Jugoslaviji.

Izraz je prvi put upotrijebio Nikita Hruščov u izvještaju na zatvorenoj sjednici 20. kongresa Komunističke partije Sovjetskog Saveza (1956.), u kojemu je apologiju Josifa Visarionoviča Staljina i cijeli sustav političkih, propagandnih i represivnih mjera koji se tom apologijom služio osobito u tijeku posljednja dva desetljeća Staljinove vlasti označio kao kult ličnosti. To doba je također nazvano "razdobljem kulta ličnosti". U opisu navedenoga navođeni su: zloupotreba vlasti, represalije protiv političkih protivnika, koje su uključivale i njihovo uništenje, partijske čistke, masovno deportiranje "neprijatelja naroda", često i posve neupućenih građana. Sve te zloupotrebe, golemih razmjera i posljedica, trebale su, uz falsifikate o povijesnim događajima i Staljinovoj ulozi u njima, osigurati nesmetano provođenje Staljinove samovoljne vlasti. Kult ličnosti se diferncirao kao poseban oblik autokratske vladavine koja se temelji na posvemašnoj birokratizaciji društvenog i političkog života.

Karakteristike kulta ličnosti
-----------------------------

* Pretjerana pokornost osoba prema vođi
* Nekritičnost prema iskazima vođe
* Opasnost za život i zdravlje i disidenta, uhićenja, ili "nestanaci" režimskih kritičara
* Pretjerana prisutnost slika i slogana na primjer u privatnim domovima, školama i tvrtkama, kao i u svim medijima
* Označavanje javnih objekata, škola, ulica, trgova, sportskih objekta, gradova, u skladu sa vođom (npr. Staljingard, Lenjingrad, Titograd, Vila Salazar)
* Često apsurdne korelacije između osoba u raznim sferama života i velikog vođe.

Na kraju vladavine dikatature obično de događa obrat: slijede preimenovanja ulica i gradova te uklanjanje slika i spomenika iz javnosti.

Primjeri kultova ličnosti
-------------------------

* Kim Il-sung i Kim Jong-ilKim Il-sung i Kim Jong-il
* Saddam HusseinSaddam Hussein
* Bhumibol AdulyadejBhumibol Adulyadej
* Francisco FrancoFrancisco Franco
* Nicolae CeauşescuNicolae Ceauşescu
* Mao Tse-tungMao Tse-tung
* Josif StaljinJosif Staljin

Izvori
------
Žena s izrazom gađenja.
**Gađenje** je neugodan osjećaj kada se osobama javlja osjećaj da bi u njihov organizam mogla biti unijeta neka štetna supstancija, poput nečeg smrdljivog, ružnog, bolesnog ili odvratnog i senzacija gađenja neodvojiva je od senzacije mučnine.

Gađenje i prijezir
------------------

Gađenje služi da se u organizam ne unese nešto pokvareno, nešto štetno, dok prijezir služi kao zapreka i onemogućavanje unošenja "pokvarene" u intimni socijalni svijet ili da se pomoću prijezira izluči. Zbog toga se često prijezir svodi na gađenje kao osnovni osjećaj.

***Gađenje*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Osjećaji |
| --- |
| Temeljni | Gađenje • Ljutnja • Sreća • Strah • Tuga |
| Ostali | Agresija • Apatija • Bijes • Klinička depresija Depresivnost • Dosada • Entuzijazam • Euforija • Frustracija • Krivnja • Ljubav • Ljubomora • Melankolija • Mržnja • Nada • Panika • Pohota • Ponos • Prihvaćanje • Privrženost • Samilost • Smirenost • Sram • Srdžba • Sumnja • Tjeskoba • Usamljenost • Zadovoljstvo • Zahvalnost • Zbunjenost • Zavist • Žaljenje |
**Izomeri** su molekule istog atomskog sastava, ali različitog rasporeda atoma u trodimenzionalnom prostoru, koje imaju jednaku molekulsku masu i jednake kemijske bruto formule. Ime dolazi od grčkih riječi *isos* i *meros* koje znače *isti* i *dio*. Ovisno o vrsti izomera, zbog utjecaja strukture molekula, neki pokazuju slična kemijska i fizikalna svojstva, dok pojedini izomeri pokazuju vrlo različita kemijska i fizikalna svojstva.

Izomeri su podijeljeni u dvije osnovne skupine: 

* konstitucijski ili strukturni
* stereoizomeri.

Konstitucijski ili strukturni izomeri
-------------------------------------

Konstitucijski ili strukturni izomeri su molekule kod kojih su atomi različitim redoslijedom poredani u prostoru, a nastaju iz razloga što C atomi tvore jednostruke, dvostruke i trostruke kovalentne veze. Rezultat toga je različita struktura molekule za iste molekulske formule. Broj mogućih strukturnih izomera raste nepravilno s porastom broja C atoma u molekuli. Kao primjer mogu se upotrijebiti izomeri butanola.

Stereoizomeri
-------------

Stereoizomeri su molekule koje imaju istu strukturnu formulu i isti redoslijed vezanih atoma, ali raspored atoma u prostoru je različit. Naziv dolazi grčke riječi stereos što znači krut.

Cis-Trans izomeri razlikuju se u raspredu atoma ili skupina obzirom na određenu ravninu koja je zajednička za oba izomera.

Enantiomeri su stereoizomeri koji se razlikuju u prostoru kao predment i njegov odraz u ogledalu. Primjer: lijeva i desna ljuska ruka.

Dijestereoizomeri su molekule stereoizomera kod kojih u prostoru ne postoji odnos predmeta i njegovog odraza u ogledalu.

Literatura
----------

* Ernest L. Eliel, Samuel H. Wilen, Michael P. Doyle (2001). *Basic Organic Stereochemistry*. Wiley-Interscience. ISBN 0-471-37499-7.

Pogledajte još
--------------

* Nuklearni izomer

Spoljašnje veze
---------------

***Izomeri*** na Wikimedijinoj ostavi

* IUPAC definition of cis and trans
* IUPAC nomenklatura
* Organska hemija
**Horizontski koordinatni sistem** je sferni koordinatni sistem sa primarnom primenom u posmatračkoj astronomiji. Ukoliko koordinatni sistem vežemo za posmatrača koji se nalazi na Zemlji, položaje nebeskih tela na nebeskoj sferi možemo predstaviti onako kako ih posmatrač na datoj geografskoj širini i dužini vidi. U te svrhe je najoptimalnije koristiti horizontski koordinatni sistem. Položaji tela u horizontskom koordinatnom sistemu nisu stalni i menjaju se zbog Zemljine rotacije i revolucije.

Osnovne karakteristike
----------------------

z - zenit, z' - nadir, S - južna tačka, N - severna tačka, E - istočna tačka, W - zapadna tačka. Zelenom bojom predstavljena je visina date zvezde, a crvenom azimut.
Osnovna ravan u horizontskom koordinatnom sistemu je ravan horizonta. Osnovni pravac je pravac ka južnoj tački na horizontu. Osnovne tačke u ovom koordinatnom sistemu jesu zenit, nadir, južna tačka na horizontu. Zenit je tačka u kojoj prava, koja prolazi kroz tačku na kojoj se nalazi posmatrač, normalna na horizontsku ravan, seče nebesku sferu, dok je nadir njoj suprotna tačka (nalazi se ispod horizonta). Južna tačka je tačka u kojoj nebeski meridijan seče horizont, bliže južnom nebeskom polu.

Koordinate
----------

Na nebeskoj sferi u horizontskom koordinatnom sistemu položaj tela određujemo pomoću azimuta i visine.

Azimut (A) se meri u ravni horizonta, od južne tačke do preseka meridijana na kom se nalazi telo sa horizontom, u matematički negativnom, odnosno retrogradnom smeru (smer kazaljke na satu). Azimut može uzimati vrednosti od 0° do 360°. U geodeziji se azimut meri od severne tačke i tada uzima vrednosti (0°-180°) prema istoku ili zapadu, do južne tačke. 

Visina (h) je ugao u središtu sfere koji se nalazi u ravni meridijana datog tela, normalnoj na ravan horizonta, i meri se od horizonta do nebeskog paralela na kome se dato telo nalazi. Visina može biti pozitivna (0°- +90°) za tela koja se nalaze iznad horizonta i negativna (0°- -90°) za tela koja se nalaze ispod horizonta.

Zenitna daljina (z) je retko korišćena koordinata koja predstavlja dopunu visini, odnosno ugaonu udaljenost paralela datog tela od zenita. Može se nalaziti u intervalu (0°-180°).

Korišćenjem elementarne sferne geometrije mogu se konvertovati koordinate datog nebeskog tela iz koordinata horizontskog koordinatnog sistema u koordinate ekvatorskog, ekliptičkog ili galaktičkog koordinatnog sistema, ukoliko su poznate vrednosti zvezdanog vremena, geografske širine i dužine za mesto na kome se posmatrač nalazi.

Veze
----

* Nebeska sfera
* Ekvatorski koordinatni sistem
* Ekliptički koordinatni sistem
* Galaktički koordinatni sistem

***Horizontski koordinatni sistem*** na Wikimedijinoj ostavi
Hram Ggantija
**Ġgantija** (**Ggantia**) je megalitski hramski kompleks na mediteranskom otoku Gozo (dio Malte). Dva hrama Ġgantije na otoku Gozo su poznata kao velike neolitske građevine, podignute za vrijeme mlađeg kamenog doba (cca. 3600-2500. pne.). Sa starošću od više od 6000 godina, Ġgantija hramovi su najstarije građevine na svijetu koje još uvijek stoje, te najstarije vjerske građevine, napravljene egipatskih piramida i Stonehengea. Hramovi su vjerojatno služili za kult plodnosti Božice Majke Zemlje, a na nalazištu se nalaze mnoge figurice i statue za koje se vjeruje da su povezane s kultom.

Na malteškom jeziku, Ġgantija znači "pripada divovima".

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **arheologiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |

Eksterni linkovi =
------------------

* Heritage Malta's Ġgantija page Arhivirano 2008-06-02 na Wayback Machine-u
* gozo.gov.mt's Ġgantija page Arhivirano 2011-06-17 na Wayback Machine-u

***Ggantija*** na Wikimedijinoj ostavi
**Laholm** je grad od 7,612 stanovnika na jugozapadu Švedske, on je i administrativni centrar
Općine Laholm od stanovnika..

Geografske karakteristike
-------------------------

Laholm leži u Grofoviji Halland, duž obala rijeke Lagan, nedaleko od njena ušća u Kattegat, udaljen oko 30 km južno od Halmstada.

Historija
---------

Prvi pisani izvori o Laholmu su iz 1231. i nalaze se u zemljišnjim knjigama danskog kralja Valdemara II, u kojima se govori o trgovačkoj aktivnosti u vezi sa kraljevskom imanju u Laholmu. 
Laholm je dobio status grada na početku 14. vijeka, ali se njegova geneza može pratiti natrag do 13. vijeka.

Laholm je izrastao na strateški važnom križanju obalne ceste i plodne doline rijeke Lagan, puta za *Härad Höks* i južni Småland. Pa se profilirao kao glavna izvozna luka za stoku, usto je bio važan i ribolov na losose i godišnji sajam *Pedersmässomarknaden* održavan svakog 29. juna.

I pored svih tih prednosti i snažnog rasta u 18. vijeku - Laholm nije postao prijestolnica Hallanda, jer se težište pomaklo sjeverno 
od njega, tako da je krajem tog vijeka imao 900 stanovnika.

Laholm se sporo razvijao i tokom 19. vijeka u usporedbi s drugim gradovima, na početku tog vijeka bio je grad zanatlija. 

Ni dolazak željeznice 1885. nije mu pomogao da se industrijski razvije, tako da je ostao trgovačko - transportni 
centar bogatog poljoprivrednog kraja.

Izvori
------

1. 1 2 3  „Sweden: Södermanland" (engleski). City population. Pristupljeno 14. 06. 2015.
2. 1 2 3 4  „*Laholms historia*" (švedski). Urbanhistory. Pristupljeno 17. 06. 2015. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

***Laholm*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice općine Laholm* (`sv`)
**Izolirana tačka**  krive (na engleskom acnode) je tačka koja ne pripada krivoj ali zadovoljava jednačinu  krive.[1]

Funkcija

{\displaystyle f(x,y)=y^{2}+x^{2}-x^{3}=0=>y^{2}=x^{2}(x-1)}

ima izolliranu tačku na skupu {\displaystyle \mathbb {R} ^{2}}

Jednačina {\displaystyle x^{2}(x-1)=0} je nenegativna za {\displaystyle x\geq 1} .

Na skupu realnih brojeva za {\displaystyle x<1} jednačina nema rješenja.

Za {\displaystyle x=0} tačka {\displaystyle (0,0)} je izolovana. 

Na skupu kompleksnih brojeva tačka {\displaystyle (0,0)} nije izolirana.

Za realni broj a kažemo da je tačka gomilanja skupa {\displaystyle D\subseteq R} ako postoji niz {\displaystyle (a\_{n})}, takav da je

{\displaystyle a\_{n}\in D,\ a\_{n}\neq a\ i\lim \_{n\to \infty }a\_{n}=a}

Skup svih tačaka gomilanja skupa {\displaystyle D} označavamo s {\displaystyle D'}. Tačku {\displaystyle a\in D} nazivamo izoliranom tačkom skupa {\displaystyle D}, ako nije tačka gomilanja skupa {\displaystyle D}.

Izvori
------

* Acnode / February 2011,
* Limes funkcije
**Filip II.** (španjolski **Felipe II**), (\* 21. svibnja 1527. u Valladolidu; † 13. rujna 1598. u El Escorialu kod Madrida). 

Prvi službeni španjolski kralj (1556.-1598.), kralj Napulja i Sicilije (1554.-1598.), kralj Engleske (suvladar s Marijom I.) (1554. - 1558.), kralj Portugala (kao Filip I. od 1580. do 1598.) i kralj Čilea (1554.-1556.). Bio je sin Karla V, cara Svetog rimskog carstva, koji je u Španjolskoj vladao pod imenom Karlo I.. Nastojao je u toku svoje duge vladavine osigurati prevlast Španjolske u Europi. 1561 seli svoj dvor iz Toleda u Madrid koji time postaje glavni grad kraljevine Španjolske. Kao protivnik protenstantizma dao je široka ovlaštenja inkvizicijskim sudovima. Španjolska inkvizicija je *optužene* krivovjerce spaljivala uz velike svečanosti. On je koristio inkviziciju u Španjolskoj kako bi učvrstio apsolutizam, a čak je i ograničio autonomiju svojim talijanskim i nizozemskim posjedima. Kada je 1580. godine osvojio Portugal, zagospodario je čitavim Pirinejskim poluotokom i prostranim portugalskim kolonijama u Brazilu i istočnoj Indiji.

Kako za svakog habsurškog vladara pa tako i za njega, Nizozemska je predstavljala dragocjeni posjed. Dok je njegov otac donekle vodio računa o domaćim običajima, dotle je Filip II. preko svake mjere prisvajao bogatstva zemlje, oduzimao povlastice i sužavao vlast plemstva. Počeo je progoniti protestantsku vjeru i njene pristalice. Nezadovoljstvo stanovnika Nizozemske preraslo je 1566. u otvoreni ustanak. Stanovnici 17 nizozemskih provincija nisu mogli izdržati jaku navalu španjolskih vlasti i 1576.godine sporazumom u Gandu su odlučili stvoriti nezavisnu uniju. Ustanike su španjolske vlasti s prezirom nazvali gezi (otpadnici). Protiv Filipa II. ustanike su pomagali i francuski i engleski protestanti. Ustanike je vrlo uspješno vodio Vilim Oranski. Uprkos ovim ustancima, borba ustanika protiv španjolske vlasti bila je neravnopravna i teška zbog vjerskih razlika i drugih osobitosti. 

Južne (valonske) provincije, koje su bile katoličke vjere i pružale otpor španjolskoj vlasti, su osnovale Katolički savez 1579. Time je stvorena osnova za španjolsku Nizozemsku i Belgiju. Stanovnici sjevernih provincija bili su germanskog podrijetla i kalvinske vjere. Sedam sjevernih provincija nastavile su borbu protiv španjolske vlasti i sporazumom u Utrechtu 1579. stvorile Utrehtsku uniju iz koje je kasnije nastala Republika ujedinjenih provincija. Godine 1581. nova država odvojila se od Španjolske i proglasila nezavisnost. Nova republika nazvana je Holandija po najznačajnijoj provinciji.

| * p
* r
* u
Monarsi Španije |
| --- |
| Spisak |
| Bandera del Rey de España | 
* Carlos I
* Felipe II
* Felipe III
* Felipe IV
* Carlos II
* *nadvojvoda Carlos (III)* (osporavan)
* Felipe V
* Luis I
* Felipe V
* Fernando VI
* Carlos III
* Carlos IV
* Fernando VII
* José I
* Fernando VII
* Isabel II
* Amadeo I
* Alfonso XII
* Alfonso XIII
* Juan Carlos I
* Felipe VI

 | Escudo de armas del monarca de España |
| Rečnik dokinga |
| --- |
| • **Receptor** ili *domaćin* ili *brava* – Primajući molekul, najčešće protein ili drugi biopolimer. |
| • **Ligand** ili *gost* ili *ključ* – Komplementarni partner molekula koji se vezuje za receptor. Ligandi su najčešće mali molekuli ali mogu takođe da budu drugi biopolimeri. |
| • **Doking** – Računska simulacija kandidata vezivanja liganda za receptor. |
| • **Mod vezivanja** – Orijentacija liganda relativno na receptor kao i konformacija liganda i receptora kad su vezani jedan za drugi. |
| • **Poze** – Kandidat moda vezivanja. |
| • **Vrednovanje** – Proces evaluacije pojedine poze uzimajući u obzir intermolekulske interakcije kao što su vodonične veze i hidrofobne kontakte. |
| • **Rangiranje** – Proces klasifikovanja liganda. |
| edit  |

U molekularnoj biologiji i farmakologiji, **mali molekul** je organsko jedinjenje male molekulske težine (<900 daltona) koje se koristi za regulaciju bioloških procesa, sa veličinom reda 10−9 m. Većina lekova su mali molekuli.

Gornja granica molekulske težine za male molekule je aproksimativno 900 daltona, što otvara mogućnost za brzu difuziju kroz ćelijske membrane tako da oni mogu da dosegnu do svojih intracelularnih mesta dejstva. Dodatno, ovo ograničenje u pogledu molekulske težine je neophodan, ali dovoljan uslov za oralnu bioraspoloživost. Konačno, granica molekulske težine od 500 daltona (kao deo „pravila petice") se preporučuje za razvoj malih molekula kao kandidata za lekove na bazi praćenja kliničke stope neuspeha, koja je znatno umanjena ako se molekulska težina drži ispod 500 daltona.

Farmakologija obično ograničava termin na molekule koji se vezuju za specifični biopolimer — kao što je protein ili nukleinska kiselina — i deluju kao efektori, menjajući aktivnost ili funkciju biopolimera. Mali molekuli mogu da imaju raznovrsne biološke funkcije, služeći kao ćelijski signalni molekuli, kao lekovi u medicini, kao pesticidi u poljoprivredi, i mnoštvo drugih uloga. Ta jedinjenja mogu da budu prirodna (kao što su sekundarni metaboliti) ili veštačka (kao što su antiviralni lekovi); ona mogu da imaju korisno dejstvo u suzbijanju bolesti (kao što su lekovi) ili mogu da budu detrementalna (kao što su teratogeni i karcinogeni). Biopolimeri kao što su nukleinske kiseline i proteini, i polisaharidi (poput skroba ili celuloze) nisu mali molekuli — mada se njihovi konstituentni monomeri — ribo- ili dezoksiribonukleotidi, aminokiseline, i monosaharidi, respektivno — normalno smatraju malim molekulima. Veoma mali oligomeri se isto tako obično smatraju malim molekulima, na primer dinukleotidi, peptidi kao što je antioksidant glutation, i disaharidi kao što je saharoza.

Mali molekuli se isto tako mogu koristiti kao istraživačka oruđa za ispitivanje biološke funkcije, kao i vodeća jedinjenja u razvoju novih terapeutskih agenasa. Neki od njih mogu da inhibiraju specifičnu funkciju multifunkcionalnog proteina ili da onemogućavaju protein–protein interakcije.

Vidite još
----------

* Metabolit
* Hemogenomika
* Neurotransmiter
* Peptidomimetik

Vanjske veze
------------

* MeSH *Small+Molecule+Libraries*
**Rijeka Kymijoki** (švedski: *Kymmene*) je rijeka na jugu Finske duga 204 km.

Geografske karakteristike
-------------------------

Kymijoki izvire iz Jezera Päijänne na nadmorskoj visini od 78.2 metra. Od tamo teče prema jugu, preko serije jezera do ušća u Finski zaljev gdje ima deltu u kojoj leži grad Kotka.

Kymijoki ima prosječni protok od 282 m³/s, a sliv 37,200 km², i po tom kriteriju je najveća rijeka Finske.

Na rijeci je podignuto čak 12 hidroelektrana i nekoliko brana i kanala za reguliranje razine voda. Prva hidroelektrana podignuta je 1882. 

U ne tako davnoj prošlosti, rijeka Kymijoki je bila najvažniji vodotok za mriješćenje lososa na jugu Finske. Ali su lososi zbog izgradnja brana, deforestacije i zagađenja voda iz industrijskih pogona, gotovo potpuno nestali početkom 1950-ih.
Poboljšanjem kvalitete voda, izgradnjom ribljih premosnica i poribljavanjem - Kymijoki je ponovno oživio i danas je najbolji za ribolov u 
Južnoj Finskoj.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Kymi River*" (finski). Kotka Maretarium. Arhivirano iz originala na datum 2016-03-04. Pristupljeno 08. 10. 2015.

Vanjske veze
------------

***Kymijoki*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Kymijoki* Arhivirano 2016-08-09 na Wayback Machine-u (`fi`)
* *Kymi River* na portalu Kotka Maretarium Arhivirano 2016-03-04 na Wayback Machine-u (`fi`)
**Lancaster** (čita se *Lankaster*) je grad od 49,871 na sjeverozapadu Engleske u Countyu Lancashire, on je i administrativni centar distrikta City of Lancaster koji ima 138,400 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Lancaster leži na zapadu Lancashira u regiji Jugozapadna Engleska, na početku estuarija rijeke Lune udaljen 11 km od Irskog mora. 

Grad leži na željezničkoj pruzi između južnog Lancashira i Carlisla u Cumbriji, pored grada prolazi i veliki britanski autoput između Birminghama i Škotske.

Historija
---------

Lancaster je izrastao na mjestu rimskog kastruma (tragovi rimskih bedema vide se i danas).

U 11. vijeku tadašnji feudalni gospodar toga kraja Roger Poitou, podigao je (ili samo proširio) zamak i osnovao benediktinski samostan Svete Marije. Oko tih objekata izraslo je naselje koje je svoj prvi status grada dobilo 1193. Dva puta je razoren 1322. i 1389. od strane Škota u vrijeme graničnih ratova sa Kraljevinom Škotskom. Nakon tog se ponovno obnovio i dobio status trgovišta. Veliki pomak za grad bila je 1688. kad se njegovih šest trgovačkih kompanija ujedinilo, nakon tog je prosperirao kao luka krajem 18. vijeka, ali je nasipavanje estuarija uništilo luku.

Za engleskog građanskog rata sredinom 17. vijeka, njegov zamak, u kom su se utaborile snage engleskog parlamenta čak tri puta su opsjedale rojalističke snage.

Privreda
--------

Industrija Lancastera proizvodi namještaj i linoleum. Zbog udaljenosti od velikih urbanih centara Manchestera i Liverpoola, nije se uspio etablirati kao centar pamučne industrije, ali ima predionica[[Sintetička 
vlakna|sintetičkih vlakana]].

Jedno vrijeme u njemu je bilo sjedište kompanije Reebok, ipak sve u svemu Lancaster je sve do danas ostao u svojoj osnovi - trgovački grad. On i danas ima jedan od najvećih stočnih sajmova sjeverozapadne Engleske.

Znamenitosti
------------

Najveća znamenitost grada je zamak podignut na mjestu rimskog kastruma i crkva Sv Marije iz 15. vijeka.
Grad ima univerzitet osnovan je 1964.

Distrikt City of Lancaster je uglavnom ruralan kraj, u njemu leži poznato ljetovalište Morecambe.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Danska, Aalborg
* Nizozemska, Almere
* Poljska, Lublin
* Francuska, Perpignan
* Njemačka, Rendsburg
* Švedska, Växjö
* Portugal, Viana do Castelo

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: North West England" (engleski). City population. Pristupljeno 04. 11. 2016.
2. 1 2  „Lancashire's population" (engleski). Lancashire County Council. Pristupljeno 04. 11. 2016.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Lancaster*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 04. 11. 2016.

Vanjske veze
------------

***Lancaster (Lancashire)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Lancaster City Council (`en`)
**Kärntner Straße** prevedeno **Koruška ulica** je najpoznatija trgovačko-pješačka ulica u samom centru Beča, koja se proteže od Stephansdoma (Stephansplatz) do Ringa (Karlsplatz). Ona je jedan od zaštitnih znakova grada na Dunavu.

Historija i izgradnja
---------------------

Prvi historijski zapis o toj ulici potječe iz 1257. kad se zvala *Strata Carintianorum*, što govori o tome da je vodila prema jugu i historijskoj austrijskoj pokrajini Koruškoj. Svoj današnji izgled dobila je tokom 19. vijeka, kad su mnoge stare kuće porušene, da bi se ulica proširila, jer je ona postala glavna trgovačka ulica tada velike svjetske metropole. 

*Kärntner Straße* danas
Godine 1945, pred sam kraj Drugog svjetskog rata, ulica je kao i sama katedrala bombardirana, pa su na mjestu porušenih podignute nove građevine. Ispod ulice ide linija 1 bečkog metroa, koja je podignuta tokom druge polovine 20. vijeka. 

Od 1974. veći dio ulice od Stephansdoma do Opere pretvoren je u pješačku zonu, po nacrtima arhitekata Holzbauera i Windbrechtingera, a 2009 postavljene su nove podne ploče.

### *Kärntner Straße* danas

*Kärntnerica* je uz Graben ulica koja ima najviše turista. Što nije nimalo slučajno, jer je većina sadržaja uz nju upravo i namjenjena njima, tu se nalaze hoteli, restorani, barovi, kockarnice, suvenirnice, kafei i brojne trgovine robe koja je momentalno *en vogue*.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*history*" (engleski). viennashopping. Arhivirano iz originala na datum 2010-05-07. Pristupljeno 18. 7. 2012.

Vanjske veze
------------

***Kärntner Straße*** na Wikimedijinoj ostavi

* Kärntner Straße Arhivirano 2012-10-01 na Wayback Machine-u (`en`)
Ovo je članak o trećem caru države Raniji Qin, koji je koristio titulu "Nebeski princ" (*Tian Wang*). Za cara-osnivača v. Fú Jiàn.

| **(Qian) Qin Jingmingdi** ((前)秦宣昭帝) |
| --- |
| Porodično ime: | Fu (苻; fú) |
| Osobno ime: | Jian (堅, jiān) |
| Hramsko ime: | Shizu (世祖, shì zǔ) |
| Posthumno ime: | Xuanzhao (宣昭, xuān zhāo),doslovno:"odgovorni i uspješni" |
|

**Fú Jiān** (苻堅) (337–385), kurtoazno ime **Yonggu** (永固) or **Wenyu** (文玉), formalno **Car Xuanzhao od (Ranijeg) Qina** ((前)秦宣昭帝), bio je car (iako je za svoje vladavine sam koristio tek titulu "Nebeski princ" (*Tian Wang*)) kineske/Di države Raniji Qin, koja je za vrijeme njegove vladavine bila na vrhuncu moći. Uz pomoć svog darovitog premijera Wang Menga je Fu Jian uspio poraziti, uništiti i anektirati suparničke sjevernokineske države Raniji Yan, Raniji Liang i Dai te od južne kineske dinastije Jin preoteti jugozapadnu provinciju Yi (益州, suvremeni Sichuan i Chongqing). Njegov plan da dokrajči dinastiju Jin i tako ponovno ujedini Kinu je doživio fijasko u bitci na rijeci Fei 383. Nakon toga je država Raniji Qin naglo oslabila, a što je iskoristio Fu Jianov vojskovođa Yao Chang, koji je digao ustanak, porazio i ubio Fu Jiana, a na ruševinama njegove države osnovao 385. državu Kasniji Qin.

Izvori
------



|  |
| --- |
| Car Xuanzhao od (Ranijeg) Qina**Kuća Fu****Rođen/a:** 337  **Umro/la:** 385 |
| Kraljevske titule |
| Prethodi:**Fu Sheng** | **Car Ranijeg Qina**357–385 | Slijedi:**Fu Pi** |
| Pretendirane titule |
| Prethodi:**Fu Sheng** | **— TITULARNI —*****car Kine***357–385Razlog za neuspjeh sukcesije:Šesnaest kraljevstava | Slijedi:**Fu Pi** |
| Slijedi:**Yao Chang** |
| Slijedi:**Car Xiaowu od Jina** |
| Prethodi:**Zhang Tianxi** | Slijedi:**Murong Chong** |
| Prethodi:**Murong Wei** | Slijedi:**Murong Chui** |
Koordinate: 52° 30' 28 SG Š, 13° 25' 34 IGD

Kepeniker ulica 137 u Berlinu.
**Kepi** (nem: *Köpi*) je autonomni kulturni centar u Kepeniker ulici (Köpenickerstrasse) u Berlinu, koji je nastao kao skvot 1990. da bi kasnije bio legalizovan. U njemu živi i radi oko 50 ljudi, uključujući i decu koja tu žive od rođenja. 

Zgrada je zauzeta 23. februara 1990. u Kepeniker ulici 137 , odmah pored istočne strane berlinskog zida. To je bio prvi skvot u Istočnom Berlinu od strane zapadnih Berlinaca. Ubrzo je to postala raširena praksa, jer je stanovništvo prelazilo iz istočnog u zapadni deo, i ostajalo je puno napuštenih prostora. Leta 1991. dolazi do sporazuma stanara i vlasnika, stambenog preduzeća. 

U prostoru se organizuju svirke, žurke solidarnosti, narodna kuhinja, besplatan bioskop, časovi jezika itd. Nikada nisu primili nikakav novac od fondacija ili od države i planiraju da nastave s tom politikom. 

2005. proslavljena je petnaestogodišnjica Kepija. 

***Köpi*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Skvotovi |
| --- |
| 
ABC No Rio • 
AKC Akcija • 
ASCII • 
Anatopija • 
Blauwe Aanslag • 
Bussana Vecchia • 
Can Masdeu • 
Can Pasqual • 
Centro Popolare Autogestito • 
Cine Princesa • 
DžKC • 
Ernst-Kirchweger-Haus • 
ELF eksperiment • 
Ex-Steffi • 
Elektromadonna • 
EuroDusnie • 
Grande Hotel Beira • 
Hafenstrasse • 
Köpi • 
KTS (Freiburg) • 
KUDRUC • 
Karlo Rojc • 
Kristijanija • 
Kulturzentrum Reithalle • 
Kunsthaus Tacheles • 
Leonkavalo • 
Londonski socijalni centar • 
Metelkova mesto • 
Molino • 
NDSM • 
Navalkejigo • 
Prestes Maia • 
Rampart socijalni centar • 
Rebel House • 
Rote Fabrik • 
Rote Flora • 
Slaakhuys • 
St. Agnes Place • 
Ungdomshuset • 
Univerzalna ambasada • 
Užupis • 
Villa Amalia • 
Vila Kiseljak • 
Villaggio Globale
 |  |
**John Gavin** (rođen kao **John Anthony Golenor** 8. aprila 1931 - 9. februar 2018) bio je američki glumac, najpoznatiji po ulogama u nekim od najznačajnijih hollywoodskih filmova sa kraja 1950-ih i početka 1960-ih.

Rođen je u jednoj od najuglednijih kalifornijskih zemljoposjedničkih porodici. Glumačku karijeru je započeo slučajno, nakon službe u Ratnoj mornarici kada je trebao služiti kao tehnički savjetnik produkcije filma o nosaču aviona *USS Princeton*; umjesto toga mu je producent i porodični prijatelj Bryan Foy predložio da se okuša kao glumac. Studio Universal ga je, potaknut njegovim markantnim fizičkim izgledom, odmah angažirao za glavne uloge; sam Gavin se kasnije u intervjuima žalio da su te uloge bile slabe i jednodimenzionalne, odnosno da za njih nije imao dovoljno glumačkog iskustva i obrazovanja. Usprkos toga, postao je zvijezda, a 1971. godine mu je dodijeljena prestižna uloga Jamesa Bonda u filmu *Diamonds Are Forever*; ulogu mu je, vrativši se, oteo Sean Connery, ali su mu producenti svejedno isplatili ugovoreni honoror. Gavin se otada počeo baviti sindikalnim aktivizmom, te je od 1971. do 1973. godine bio predsjednik Ceha filmskig glumaca (SAG). Kao vatrenog pobornika Republikanske stranke, ali i zbog dobrog znanja španskog predsjednik Ronald Reagan ga je 1981. imenovao za ambasadora SAD u Meksiku na kom je mjestu ostao do 1986. godine.

Vanjske veze
------------

***John Gavin*** na Wikimedijinoj ostavi

* John Gavin na IMDb-u (`en`)
* John Gavin na Internet Broadway Database (`en`)
* John Gavin – So Suave Arhivirano 2010-11-25 na Wayback Machine-u

| Diplomatske funkcije
 |
| --- |
| Prethodi: **Julian Nava**  |  **ambsador SAD u Meksiku** 1981–1986 | Slijedi: **Charles J. Pilliod, Jr.**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 12497074
* LCCN: n87921414
* ISNI: 0000 0003 6840 9614
* GND: 1022226436
* SUDOC: 066842220
* BNF: cb13950288z (podaci)
* BNE: XX1500938

 |
Zastava Falange.
**Španska falanga za okupljanje nacionalističke sindikalističke ofanzive** (šp. *Falange Española de las Juntas de Ofensiva Nacional Sindicalista*), poznatija pod imenom **Falanga** bila je desničarska politička partija koju je 1933. godine osnovao Hose Antonio Primo de Rivera tokom postojanja Španske republike. Za razliku od ostalih partija desne orijentacije u Španiji, Falanga se temeljila na republikanizmu, modernizmu i avangardizmu, odnosno u duhu ranog italijanskog fašizma.

Po izbijanju Španskog građanskog rata 1936. godine, članovi Falange pridružili su se nacionalistima na čelu s Fransiskom Frankom. Njen osnivač, Primo de Rivera, osuđen je na smrt od španske republikanske vlade nakon gubitka imuniteta u parlamentu, te je tako postao mučenik falangističkog pokreta. Tokom rata, 60 % predratnog članstva Falange izgubilo je život. Od 1938. sve sindikalne organizacije stavljene su pod upravu Falange.

Nakon kraja građanskog rata, Franko je Falangi dao ulogu partije koja razvija i neguje novu vladajuću ideologiju. Do 1942. broj članova partije narastao je do 932.000. Kako se Drugi svetski rat približavao kraju i postajalo očigledno da će Sile Osovine izgubiti, Franko i ideolozi partije počeli su da se udaljavaju od evropskog fašizma i započeli s izgradnjom nove ideologije „španskog katoličkog autoritarijanizma", iako su u osnovama ideje fašizma zadržane (jedino je izbačena revolucionarna preobrazba društva). Takođe, od 1943. se Falanga počela opisivati kao pokret, a ne kao partija.

Kako je Španija, zahvaljujući dobrim odnosima s SAD-om, ekonomski napredovala i stasala nova generacija tehnokrata, članstvo Falange je sve više opadalo. Nakon smrti Franka 1975. godine, Falanga se raspala na nekoliko manjih partija koje deluju još i danas, ali im je popularnost neznatna.

Vidi još
--------

* Hose Antonio Primo de Rivera
* Fransisko Franko
* Falangizam

Literatura
----------

* Thomas, Hugh (2001). *The Spanish Civil War*. Modern Library. ISBN 978-0-375-75515-6.
* Payne, Stanley G. (1999). *Fascism in Spain, 1923-1977*. Univ of Wisconsin Press. ISBN 978-0-299-16564-2.
* Laqueur, Walter (1996). *Fascism: Past, Present, Future*. Oxford Univ.. ISBN 978-0-19-509245-5.
* Meneses, Filipe Ribeiro De (2001). *Franco and the Spanish Civil War*. Routledge. ISBN 978-0-415-23925-7.
* Gilmour, David (1985). *The transformation of Spain: from Franco to the constitutional monarchy*. Quartet Books. ISBN 978-0-7043-2461-9.
* Payne, Stanley G. (1987). *The Franco Regime, 1936-1975*. Univ of Wisconsin Press. ISBN 978-0-299-11070-3.

Spoljašnje veze
---------------

***Falanga (Španija)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Zvanična stranica
**Manuel Pinto de Kosta** (rođen 1937.) je ekonomista koji je bio predsednik Sao Tome i Principe od proglašenja nezavisnosti 1975. do 1991. godine. Godine 1960. je zajedno s Miguelom Trovoadom osnovao Odbor za nezavisnost Sao Tomea i Principea, koji će kasnije postati politička stranka Pokret za oslobođenje Sao Tomea i Principea (MLSTP). Nakon sticanja nezavisnosti ta je stranka uvela jednopartijski socijalistički sistem, koji je potrajao sve do 1991. Godine 1979. se posvađao s Trovoadom koji će poslije postati prvi demokratski predsjednik.

Neuspešan je bio na demokratskim predsedničkim izborima 1996. godine. (48 % glasova) i 2001. (39 %).

Na vanrednom kongresu svoje partije 1998. godine, Manuel Pinto de Kosta je izabran kao neopozivi predsednik partije, što je i bio do februara 2005. kada ga je nasledio Guljerme Pozer da Kosta.  Arhivirano 2006-03-20 na Wayback Machine-u

Izvori
------



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **položak stvoren**  |  **Predsjednik São Toméa i Príncipea** 1975–1991 | Slijedi: **Miguel Trovoada**  |

| * p
* r
* u
Predsjednici São Toméa i Príncipea |
| --- |
| Manuel Pinto da Costa • Miguel Trovoada • Fradique de Menezes • Manuel Pinto da Costa • Evaristo Carvalho | Flag of Sao Tome and Principe |

  


***Manuel Pinto da Costa*** na Wikimedijinoj ostavi
**Sveti Naum** je manastir u Makedoniji, na jugoistočnoj obali Ohridskog jezera.

Manastir je pred kraj svojeg života 895. osnovao *Sv. Naum*, suradnik *Sv. Klimenta Ohridskog*. 

Manastirska crkva originalno posvećena Sv. arhanđelima Mihaelu i Gabrijelu, podignuta je 900 g.

U manastiru je proveo posljednje godine svog života *Sv.Naum*, te je tu i pokopan 910. godine.

Manastir i crkva, doživjeli su tokom vremena, brojne preinake, današnji izgled crkve potječe iz 16. st. sa brojnim preinakama iz kasnijih stoljeća i restauracijama iz 20. st..

Manastir više nije u vjerskoj funkciji, već je pretvoren u muzejsko turistički objekt, samo se manastirska crkva koristi kao vjerski objekt.

Udaljen je 29 kilometara južnije od Ohrida, neposredno uz albansku granicu, na visokoj stijeni iznad jezera.

Zbog atraktivnog izgleda, popularna je izletnička destinacija, tako da je uz njega podignut hotel i ugostiteljski objekti.

U neposrednoj blizini nalaze se izvori Crnog Drima (najveći i najatraktivniji dotok vode u Ohridsko jezero). Oni se sastoje od 30 podvodnih i 15 površinskih izvora (ukupni kapacitet ovih vodotokova je 7,5 m3 vode u sekundi).

Ovi izvori tvore malo jezero površine oko 30 hektara (najveće dubine 3,5 m), na njemu su dva manja otoka.

Eksterni linkovi
----------------

***Manastir Sveti Naum*** na Wikimedijinoj ostavi

* O manastiru Sveti Naum na stranicama *Open Society Institute* Arhivirano 2009-01-09 na Wayback Machine-u (*engleski*)
* Panoramske slike manastira Sv.Naum
* Portal obližnjeg hotelskog kompleksa Arhivirano 2010-02-13 na Wayback Machine-u (*makedonski*)
**Josip Namar**, nekadašnji Hajdukov igrač koji je nastupio samo 11. lipnja 1911. u prvoj Hajdukovoj utakmici koju je odigrao protiv Calcia i pobijedio sa 9:0, i na kojoj je Šime Raunig u 7. minuti postigao prvi gol za Hajduk. Drugi gol u povijesti na istoj utakmici dao je Božo Nedoklan. Ostale golove dali su Božidar Šitić (6) i Antun Lewaj (?; ime mu se na nalazi na listi strijelaca Hajduka). 

U ovoj prvoj Hajdukovoj utakmici koju je igrao protiv Calcia uz njega igrali su Buchberger (branka), Zuppa, Fakač, Bonetti, Murat, Tudor, Šitić, Raunig, Lewaj i Nedoklan. 

Namar je 16. travnja 1911. sudjeluje i na prvoj Hajdukovoj trening utakmici na strani A-momčadi za koju su još nastupili Joseph Buchberger, Kruno Kolombatović, Petar Bonetti, Mario Righi, Ermenegild Rosseg, Vilibald Zuppa, Antun Righi, Stipe Sisgoreo, Ivan Tudor i Šime Raunig. Ova trening utakmica završila je pobjedom A-momčadi sa 13:2 koja je nosila bijeli dres (danas tradicionalni).

Statistika u Hajduku 

| Natjecanje | Nastupi | Golovi |
| --- | --- | --- |
| Prvenstvo | 0 | 0 |
| Kup | 0 | 0 |
| Superkup | 0 | 0 |
| Međunarodne | 0 | 0 |
| Splitski podsavez | 0 | 0 |
| **Ukupno** | **0** | **0**
 |
| Prijateljske | 1 | 0 |
| ***Sveukupno*** | **1** | **0** |

Izvori
------

1. ↑  Statistika na službenim stranicama HNK Hajduka

| * p
* r
* u
Igrači prve Hajdukove trening utakmice 1911. |
| --- |
| Popis igrača – A momčad | Joseph Buchberger (prvi Hajdukov brankar, vratar; 16/0) • Petar Bonetti (1/0) • Josip Namar (1/0) • Mario Righi (98/10) • Ermenegild Rosseg (2/0) • Vilibald Zuppa (1/0) • Kruno Kolombatović¹ • Antun Righi¹ • Stipe Sisgoreo (5/0) • Ivan Tudor (24/3) • Šime Raunig (1/1). |
| Popis igrača – B momčad | Marko Margetić¹ • Pavo Mardešić¹ • Paško Fabris (2/0) • Božo Nedoklan (64/24) • Josip Cotić¹ • Lucijan Stella¹ • Luka Fakač (2/0) • Ante Mardešić¹ • Fabjan Lukas¹ • Paško Sisgoreo (48/0) • Krunoslav Bonačić (9/10). |
| *1. Igrači koji su odigrali samo trening utakmicu, nakon čega se više nisu zaigrali na terenu. Ostalim igračima u zagradi su brojevi utakmica/zgoditaka.* |
**Marija Crnić Pejović** (1934) je arhivistkinja i etnološkinja iz Boke Kotorske. Osnovnu školu je završila u Herceg Novom, a pohađala je Gimnaziju u Kotoru i maturirala 1951. u Gimnaziji u Dubrovniku. Diplomirala je etnologiju na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1956. godine.

1957. godine se zaposlila u Zavičajnom muzeju grada Herceg Novog, radeći kao kustoskinja, blagajnica, knjigovođa, itd. Od 1970. radi kao arhivistkinja u Arhivu grada Herceg Novog do odlaska u penziju 1985. godine.

Naučnim radom počinje da se bavi 1961. godine. Objavila je preko 278 bibilografskih jedinica iz oblasti etnologije, istorije, kulturne istorije, arhivistike. U stručnom i naučnom radu bavi se istraživanjem sjeverozapadnog dijela Boke Kotorske, položajem i ulogom žene, obrazovanjem, kulturnim naslijeđem.

Marija Crnić Pejović je jedna od osnivačica zbornika "Boka". Dobitnica je Povelje Saveza arhivista Jugoslavije, kao i Priznanja Saveza boraca Herceg Novog za njegovanje i razvijanje tradicije narodnooslobodilačkog rata u Boki Kotorskoj.

Članica je Odbora za etnologiju Crnogorske akademije nauke i umjetnosti (CANU).
**Lucije Julije Cezar** (*Lucius Julius Caesar*, ? - iza 43. pne.), kome historičari ponekad dodaju naziv **IV**, bio je rimski političar iz doba kasne Republike.

Bio je sin Lucija Julija Cezara III, te brat Julije Antonije, odnosno ujak znamenitog državnika Marka Antonija. Godine 64. pne. je vršio dužnost konzula. Sljedeće je godine sudjelovao u raspravama vezanim uz Katilininu zavjeru te podržao Cicerona u zahtjevu da se na zavjerenici umjesto egzilom kazne smrću, iako mu je među njima bio i njegov vlastiti šurjak Publije Kornelije Lentul Sura. Kasnije je postao politički saveznik svog rođaka Julija Cezara, služio kao njegov legat u galskim ratovima te ga podržao u građanskom ratu. U tom periodu je, u odsutstvu Cezara i Antonija, nakratko upravljao Rimom, pri čemu se pokazalo kako nema njihov autoritet i sposobnosti.

Nakon Cezarovog ubistva 44. pne. Lucije je pokušao posredovati između cezarovske stranke i Cezarovih ubica, odnosno izbjeći novi građanski rat. Međutim, nakon Antonijevih poraza u mutinskom ratu se svrstao na stranu senatske frakcije i tražio da se Antonije proglasi neprijateljem države. Uspostavljanjem Drugog trijumvirata je proskribiran te se sklonio u kuću svoje sestre, odakle je izašao tek kada je Antonije, na inzistiranje svoje majke, obećao da će poštediti život svom ujaku. Ubrzo nakon toga je umro.

Izvori
------

* L. julius L. f. L. n. caesar entry in Smith's *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (Nr. 11 in v. 1, page 538) at "The Ancient Library" website Arhivirano 2011-06-05 na Wayback Machine-u

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Lucius Aurelius Cotta i Lucius Manlius Torquatus**  |  **Konzul Rimske Republike** *zajedno sa Gajem Marcijem Figulom*64. pne. | Slijedi: **Marcus Tullius Cicero i Gaius Antonius Hybrida**  |
**Gašper Krošelj** (Ljubljana, 9. veljače 1987.) slovenski je profesionalni hokejaš na ledu. Igra na poziciji vratara i trenutačno je član slovenskih Jesenica koji se natječe u EBEL-u.

Karijera
--------

Karijeru je započeo u zaloškom klubu Slavija u sezoni 2002/03. U slovačkoj juniorskoj ligi igrao je za Topoľčane, odnosno Žilinu. Polovicu sezone 2006./07. igra u Medveščaku nakon čega se vraća u Slaviju. Od sezone 2008./09. ponovno igra za Medvjede. U sezoni 2009./10. na golu Medveščaka stajao je 13 puta tijekom kojih je ostvario uspješnost obrana od 91,5%. 5. svibnja 2010. Krošelj je potpisom ugovora za sezonu 2010./11. produžio svoju vjernost klubu. Slijedeće godine 2011. prešao je u Jesenice.

Statistika karijere
-------------------

*Bilješka: OU = odigrane utakmice, OM = odigrane minute, UG = udarci na gol, PG = primljeni golovi, OB = (broj) obrana, PPG = prosjek primljenih golova, OB% = postotak (broja) obrana, KM = kaznene minute*

| Sezona | Klub | Liga |   | Regularna sezona |   | Doigravanje |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| OU | OM | UG | PG | OB | PPG | OB% | KM | OU | OM | UG | PG | OB | PPG | OB% | KM |
| 2009./10. | KHL Medveščak | EBEL |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |

Izvori
------

1. ↑  Kristan i Krošelj i dalje u Ledenoj

Vanjske poveznice
-----------------

* Profil na Eurohockey.net

| * p
* r
* u
Trenutačni sastav Medveščak Zagreba |
| --- |
| 
Robert Kristan |
Michael Ouzas |
Andrej Vasiljević |
Vjačeslav Truhno |
David Brine |
Alan Letang |
Kenneth MacAulay |
Andy Sertich |
Dario Kostović |
Ivan Šijan |
Saša Martinović |
Frank Banham |
Sasha Pokulok |
Joel Prpic |
Mislav Blagus |
Ryan Kinasewich |
Geoff Waugh |
Greg Day |
Dominik Kanaet |
Donald MacLean |
Matt Siddall |
Tom Zanoški |
Mario Sertić |
Pascal Morency |
Sašo Rajsar |
Gal Koren |
trener: Marty Raymond
 |
**Josip Kraš** (1900-1941) član CK KPH i CK KPJ, jedan od organizatora ustanka u Karlovcu i okolini i narodni heroj Jugoslavije.

Biografija
----------

Rođen je 26. marta 1900. godine u selu Vuglovcu, kod Ivaneca, grada na severu Hrvatske. Potiče iz radničke porodice, njegov otac Valentin je bio rudar.

Godine 1920. postao je član uprave Sindikata prehrambenih radnika u Zagrebu, a istovremeno je bio i tehnički urednik "Borbe" i njen kolporter koji ju je često u poslednji čas ilegalno izvlačio iz štamparije. Stalno je bio proganjan od policije, jedanaest puta hapšen, a posle definitivne zabrane izlaženja "Borbe", 1929. godine, osuđen je od Suda za zaštitu države na pet godina robije, koju je izdržao u Sremskoj Mitrovici. Kao za sve komuniste, i za Kraša je robija bila samo nova politička škola, u kojoj je stekao solidno marksističko obrazovanje.

Godine 1934, posle izlaska iz zatvora, ponovo se aktivirao u Ujedinjenom radničkom sindikalnom savezu Jugoslavije u Zagrebu, a istovremeno održavao veze s rudarima u Ivancu, gde je organizovao štrajkove (1936. i 1937.) i osnovao partijsku ćeliju. Pred kraj 1939. godine, upućen je u u zatvor u Lepoglavu, ali je ubrzo pušten. Godine 1940, zbog organizovanja štrajka pekarskih radnika u Zagrebu, ponovno je uhapšen.

Na Osnivačkom kongresu Komunističke partije Hrvatske, 1937. godine, izabran je za Člana Centralnog komiteta KP Hrvatske, a na Petoj zemaljskoj konferenciji KPJ u Zagrebu, oktobra 1940, za člana Centralnog komiteta KPJ.

U danima neposredno posle napada Nacističke Nemačke na Kraljevinu Jugoslaviju, zajedno s Vladimirom Bakarićem, Kraš je posetio podbana dr. Svetozara Ivkovića, i tražio da se radnicima i svim antifašistima podeli oružje zbog odbrane zemlje, ali je bio odbijen.

Posle okupacije Jugoslavije, u maju 1941. godine, Kraš odlazi u Karlovac kao delegat Centralnog komiteta KP Hrvatske, da izvrši pripreme za oružani ustanak. Tu je osnovao Vojni komitet za Kordun, Baniju i Gorski kotar. Nedugo posle Kraševog dolaska u Karlovac, u gradu su formirane udarne omladinske trupe i počele oružane akcije. Oštećen je dalekovod Ozalj-Karlovac-Zagreb, srušena pruga između Mostanja i Duge Rese, organizovana pobuna u domobranskom garnizonu, a istovremeno su radnici i omladinci upućivani u prve partizanske odrede.

Kraš je 18. oktobra 1941. godine primećen na ulici i u borbi je ubijen s leđa od jednog ustaše.

Za narodnog heroja proglašen je 26. jula 1945. godine. Sahranjen je u Grobnici narodnih heroja na Zagrebačkom groblju Mirogoj.

Godine 1950. Fabrika za proizvodnju slatkiša "Kraš" dobija ime po Josipu Krašu, a 1965. Opština Ivanec je od njegove rodne kuće napravila memorijalni muzej.

Literatura
----------

* **Narodni heroji Jugoslavije**, "Mladost" Beograd, 1975. godina
**Marija Grazio** (Dubrovnik, 6. listopada 1965.) je pijanistica i profesorica klavira.

Rođena je u poznatoj dubrovačkoj obitelji glazbenika. Studirala je kod Vladimira Krpana, Marjana Mike, Konstantina Bogina i Slave Gabrielova.
Diplomirala je na Glazbenoj akademiji u Podgorici 1987. godine u razredu Dušana Trbojevića, a 2004. godine završila je poslijediplomski studij kod Dubravke Tomšić-Srebotnjak na Glazbenoj akademiji u Ljubljani. 
Godine 1992. u duetu s violinistom Markom Generom osvaja Nagradu Vjesnika koja nosi ime pijanista Darka Lukića.
Ranih '90-ih bavila se i vizualnom umjetnošću, prvenstveno performanceom, zajedno sa Slavenom Toljem. Od 1997. nastupa solistički   uz razne orkestre izvodeći djela Haydna, Mozarta,  Rahmanjinova, Šostakoviča i drugih. 2001. osniva *Glazbenu radionicu Sorgo* s ciljem promoviranja dubrovačke glazbene baštine.
Profesorica je glasovira na Glazbenoj školi Luka Sorkočević u Dubrovniku. Bavi se i solo pjevanjem, skladanjem te pisanjem glazbenih kritika. 

Godine 2010. je predstavljena njena izložba "Smrtno ozbiljna trilogija" u Art Radionici Lazareti u Dubrovniku. Godine 2014. predstavlja samostalnu izložbu fotografija pod nazivom „Od-tjes-kob-ljenje".

Izvori
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  „Archive copy". Arhivirano iz originala na datum 2013-10-14. Pristupljeno 2014-07-26.
4. ↑
5. ↑  „Archive copy". Arhivirano iz originala na datum 2010-07-02. Pristupljeno 2014-07-26.
6. ↑  „Archive copy". Arhivirano iz originala na datum 2010-12-03. Pristupljeno 2014-07-26.
7. ↑

Vanjske poveznice
-----------------

* Marija Grazio Bio
* Dubrovačka televizija, emisija Građani o gradu, Marija Grazio

.
**John Cameron Mitchell** (rođen 21. 4. 1963.), američki glumac, reditelj i scenarista.

Mitchell je rođen u Teksasu, ali je, kao sin oficira odrastao u američkim vojnim bazama u SAD, Nemačkoj i Škotskoj. Studirao je pozorišnu umetnost na Northwestern Univerzitetu pored Chicaga.

Godine 1998. Mitchell je napisao *Hedwig and the Angry Inch*, off-Broadway mjuzikl o transrodnoj rok muzičarki iz Istočne Nemačke koja juri svog bivšeg momka, koji joj krade pesme. Tri godine kasnije Mitchell je snimio film po ovoj predstavi, u kome je ponovo glumio Hedwig. I predstava i film su imali veliki uspeh kod kritičara i kod publike, više puta su nagrađivani i dobili kultni status. 

Značajan uspeh kao glumac Mitchell je imao u broadwayskom mjuziklu *The Secret Garden* i u *Hallo Again*. Bio je, takođe, deo originalne postavke u predstavi *Six Degrees of Separation*.

Posle uspeha *Hedwig*-a, Mitchell se prihvatio projekta da finansira, napiše i režira film u kome bi se seksualne eksplicitne scene prirodno i smisleno koristile. Posle tri godine rada na ovom projektu, film *Shortbus*  je prikazan 2006. na Filmskom festivalu u Cannesu. Film je doživeo međunarodni uspeh.

Godine 2004. radio je kao producent na filmu *Tarnation*, dokumentarcu o životu Jonathana Caouetta.

Mithcell je režirao i muzičke spotove za Bright Eyes, kao i za pesmu *Filthy/Gorgeous*, grupe Scissor Sisters, koji je zabranjen na američkom MTV-u zbog seksualne eksplicitnosti.

Nagrade
-------

Mitchell je za svoja dva filma, *Hedwig and the Angry Inch* i *Shortbus*, dobio 25 nagrada i 14 nominacija, od kojih su važnije:

* **Sundance Film Festival**:
	+ 2001 - ***Nagrada publike za igrani film***: *Hedwig and the Angry Inch*
	+ 2001 - ***Najbolji reditelj igranog filma***: *Hedwig and the Angry Inch*
	+ - Nominovan: 2001 - ***Glavna nagrada žirija za igrani film***: *Hedwig and the Angry Inch*
* **Berlinale** :
	+ 2001 - ***Teddy Award***: *Hedwig and the Angry Inch*
* **Golden Globe** 
	+ - Nominovan: 2002. - ***Best Actor – Motion Picture Drama***: *Hedwig and the Angry Inch*

Eksterni linkovi
----------------

* John Cameron Mitchell na IMDb-u (`en`)