recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Transdermalni flaster sa dozom nikoderma od 21 mg
Kontraceptivni flaster
**Transdermalni flaster** je je flaster koji sadrži lek. On se stavlja na kožu da bi se isporučila specifična doza leka kroz kožu do krvotoka. Često se transdermalni flaster koristi za promovisanje lečenja povređenog dela tela. Prednost transdermalne isporuke leka u odnosu na druge tipove poput oralne, topičke, intravenozne, intramuskularne, etc. je da flaster omogućava kontrolisano oslobađanje leka u telo, kroz bilo poroznu membranu koja pokriva rezervoar leka ili putem topljenja telesnom toplotom sloja leka smeštenog u adhezivni materijal. Glavni nedostatak transdermalne isporuke je nepropustivost kože. Znatan broj lekova je dostupan u obliku transdermalnih flastera, npr, lekovi protiv najtežih bolova. 

Prvi komercijalno dostupani flasteri su odobreni od strane FDA decembra 1979. Ti flasteri su sadržali doze skopolamina za lečenje bolesti kretanja.

LItaratura
----------

* „Transderm Scōp" (PDF). Food and Drug Administration. 1998. Arhivirano iz originala na datum 2007-08-10. Pristupljeno 12. 02. 2007.

Spoljašnje veze
---------------

***Transdermalni flaster*** na Wikimedijinoj ostavi

* PlastoPharma
* Sistemi za isporuku lekova Arhivirano 2009-09-07 na Wayback Machine-u
**Dački ratovi** je izraz koji u užem smislu označava dva vojna pohoda koje Rimsko Carstvo pod carem Trajanom početkom 2. vijeka izvelo protiv Dakije pod kraljem Decebalom. Uzrok tih pohoda je bio u vojnički i politički neodlučenom rezultatu ranijeg pohoda pod carem Domicijanom krajem 80-tih, odnosno nastojanje Rimljana da trajno zaštite svoju provinciju Meziju od barbarskih upada i poboljšaju financijsku i ekonomsku situaciju Carstva materijalnim i drugim resursima Dacije. Prvi pohod je izveden 101/102. i završio je vojničkom pobjedom Rimljana, iako je Decebal na mirovnim pregovorima uspio očuvati svoj status klijentskog vladara. Međutim, novi dački napadi na rimske teritorije preko Dunava su godine 105. doveli do novog Trajanovog pohoda koji je 106. završio potpunim vojničkim porazom Dačana, uništenjem njihove prijestolnice Sarmizegetuse i Decebalovom smrću. Dacija je nakon toga postala rimskom provincijom, a što je predstavljalo prvo veće teritorijalno proširenje Carstva nakon dugo vremena, odnosno posljednje trajnije proširenje u rimskoj historiji. Ratovi su osim toga za posljedicu imali romanizaciju lokalnog stanovništva, koja je vijekovima kasnije stvorila uvjete za kasnije stvaranje rumunjske nacije i države.

Napomene i citati
-----------------



***Trajanovi dački ratovi*** na Wikimedijinoj ostavi
**San José** je glavni grad Kostarike, središte istoimene provincije i najveći grad u zemlji. Smješten u Središnjoj dolini, San José je središte vlade, centar političke i ekonomske aktivnosti i glavno prometno središte u Kostariki. Sam grad ima 288,054 stanovnika, dok aglomeracija okolnih područija, s 2,158,898 stanovnika, sadrži trećinu ukupnog broja stanovnika cijele Kostarike.

Kulturološki, može se ustvrditi kako je grad gotovo isključivo pod europskim utjecajem, što zbog španjolske imigracije nakon Kolumbovog otkrića, što zbog činjenice da su privilegirane klase tokom XIX. i XX. vijeka uglavnom školovane po Europi. Taj utjecaj najvidljiviji je u gradskoj arhitekturi, ponajviše kazalištima, muzejima i kućama u centru grada. Grad je ime dobio prema svetom Josipu. 

Iako u samom centru grada živi relativno malen broj stanovnika, milijuni ljudi dnevno prođu kroz njega jer je centar San Joséa poslovno središte cijele Kostarike. Unatoč svojim problemima, a prema studijama provedenim u Latinskoj Americi, San José je još uvijek jedan od najsigurnijih i najmanje nasilnih gradova u regiji. Godine 2006. grad je imanovan iberoameričkim Glavnim gradom kulture.

***San José (Kostarika)*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Glavni gradovi u Sjevernoj Americi |
| --- |
| Države | Sveti Kristofor i Nevis Baster • Belize Belmopan • Barbados Bridžtaun • Sjedinjene Američke Države Vašington • Gvatemala Gvatemala • Sveta Lucija Kastri • Jamajka Kingston • Sveti Vincent i Grenadini Kingstaun • Nikaragva Managua • Meksiko Meksiko Siti • Bahami Nasau • Kanada Otava • Panama Panama • Trinidad i Tobago Port ov Spejn • Haiti Port o Prens • Dominika Rozo • Salvador San Salvador • Kostarika San Hose • Dominikanska Republika Santo Domingo • Antigva i Barbuda Sent Džons • Grenada Sent Džordžiz • Honduras Tegusigalpa • Kuba Havana |
| Zavisneteritorije | Francuska Bas Ter • Angvila Vali • Curaçao Vilemstad • Francuska Gustavija • Turks i Caicos Kobern Taun • Francuska Marigo • Grenland Nuk • Aruba Oranjestad • Montserrat Plimut • Britanski Djevičanski otoci Roud Taun • Portoriko San Huan • Francuska Saint-Pierre • Sint Maarten Filipsburg • Francuska For de Frans • Bermuda Hamilton • Kajmanski otoci Džordžtaun • Američki Djevičanski otoci Šarlota Amalija |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 157037491
* LCCN: n79089396
* GND: 4116320-5
* SUDOC: 092835910
* NKC: ge638220

 |
Koordinate: 41° 50′ 47" SGŠ, 22° 23′ 54" IGD

**Vidovište** (mak. *Vidovište*) je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Vidovište je u sastavu istoimene opštine Zrnovci.

Prirodni uslovi
---------------

Vidovište je smešteno u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 12 kilometara južno.

Naselje Vidovište se nalazi u dolini reke Bregalnice, na mestu gde ona pravi KOčansko polje. Južno od naselja izdiže se planina Plačkovica, dok severno od naselja teče Bregalnica. Nadmorska visina naselja je približno 400 metara. 

Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog uticaja Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Vidovište je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 494 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (97%), a ostalo su Vlasi.

Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.zrnovci.gov.mk Zvanična stranica opštine Zrnovci

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Zrnovci |
| --- |
| **Zrnovci** • 
Vidovište •
Morodvis |  |
**Tulln an der Donau** je grad na sjeveru Austrije od 15,792 stanovnika.

Tulln an der Donau je administrativni centar istoimenog Okruga Tulln i ekonomski centar doline Tullnerfeld .

Tulln zovu austrijskim *gradom cviječa* zbog njegovog godišnjeg sajma cvijeća.

Geografske karakteristike
-------------------------

Tulln an der Donau leži na južnoj obali Dunava, preko koga vode 3 mosta (jedan željeznički i dva automobilska), udaljen je četrdesetak km sjeverozapadno od Beča.

Historija
---------

Tulln je za rimskih vremena bio njihova mornarička baza na Dunavu zvana **Comagena**, pod imenom Tulln je pvi put dokumentian 791. a kao civitas 1014. Za srednjeg vijeka bio je značajno trgovište i sudište.

Status grada dobio je 1270. i kao takav je spomenut u Nibelungenliedu.

Za osmanske Opsade Beča 1683 Tulln je bio vojna baza rezervnih snaga branioca.

Znamenitosti
------------

Znamenitosti Tullna su romanička parohijska crkva sa dva barokna tornja, i brodom iz 12. vijek koji je dograđen i restauriran za gotike, kor je podignut početkom 14. vijeka. 

Romanička mrtvačnica podignuta oko 1240. sa prekrasnim vratima i freskama dodanim 1873, i nekadašnja 
franjevačka crkva (1732. -1739).

Privreda
--------

Tulln ima šećeranu, štamparije, kafileriju i puno manjih poduzeća koja se bave građevinarstvom, proizvode betonske elemente, prozore i metalne okove.

Tulln je 1991. imao 6,711 zaposlenih, od kojih je 64% radilo u uslužnim djelatnostima.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Austria: Niederösterreich" (engleski). City population. Pristupljeno 31. 01. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  „*Tulln an der Donau*" (engleski). Austria-Forum. Pristupljeno 31. 01. 2016.

Vanjske veze
------------

***Tulln an der Donau*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice grada Tulln an der Donaua* (`de`)
**Rita Marvin Vornik** (engl. ) je američka istoričarka, profesorka na Univerzitetu u Arizoni. Završila je Univerzitet u Indijani, a potom upisala istoriju na Harvardu, i stekla zvanje magistra, a 1969. i doktora nauka. Već za vreme rada na doktoratu, Reta se zaposlila kao profesor istorije na Univerzitetu u Arizoni, gde je ubrzo postala šef katedre za istoriju – prva žena na toj poziciji u istoriji Arizone. Intenzivno je radila na poboljšanju prava žena i studenata. Više od polovine profesora na njenom departmanu bile su žene. Vornikova je decenijama proučavala život u Engleskoj u doba Tjudora, a najviše se bavila kraljicom Anom Bolen. To je rezultiralo brojnim i podrobnim studijama o njenom životu, koje se danas smatraju najrelevantnijim kada je Bolenova u pitanju. Najpoznatije među njenim knjigama su *Inventing the Wicked Women of Tudor England: Alice More, Anne Boleyn and Anne Stanhope*, *Sexual Heresy at the Court of Henry VIII*, *The Marrying of Anne of Cleves: Royal Protocol in Tudor England*, *Anne Boleyn's Childhood and Adolescence* i *The Rise and Fall of Anne Boleyn: Family politics at the court of Henry VIII*. Jedna od teorija koje zastupa je i ta da Ana nikako nije rođena 1501. godine, već mnogo kasnije – u leto 1507.
Quahatika djevojka nosi vodu.
**Quahatika** (Qahatika) je Piman pleme iz pustinjskih predjela južne Arizone, 50 milja južno od rijeke Gile u pustinji Sonora, mogući ogranak Pima. Kroz povijest ih sudbina veže uz Pime, sa kojima su u ranom 18. stoljeću dijelili selo Aquitun (Akuchini, 'creek mouth'), zapadno od Picachoa, napušteno oko 1800.-te. 

Njihovo glavno selo bilo je Quijotoa, na zapadu današnjeg okruga Pima. Hodge za njihovu lončariju kaže da je bila bolja od pimanske, a svoje strijele da su izrađivali su od jukinih stabljika. Odjeća Pima bila je pregača za muškarce i kratka pamučna suknjica za žene, koje su same tkale. Preko zime žene su nosile široke marame (šal). Kuće su slične onima njihovih susjeda, osim što je materijal bio različit. Kod Pima i Papaga kuće su se izrađivale od drveta mesquite i 'cottonwooda', dok su Quahatike upotrebljavali drvenasta rebra divovskog kaktusa saguaro. Ekonomija Quahatika počivala je na darovima koje je nudila pustinja Sonora, posebice kaktusovo voće.

Vanjske poveznice
-----------------

* Qahatika Indians Arhivirano 2006-01-03 na Wayback Machine-u
**Ponedjeljak** (ijek.) ili **ponedeljak** (ek.), prvi dan sedmice, koji se nalazi između nedelje i utorka.

Ponedjeljak je, zapravo, prvi dan sedmice u većem djelu Evrope, Australiji, delovima Afrike i Južnoj Americi. U Aziji, mnogi jezici se odnose na ponedjeljak kao na "dan početka". Na primjer, ponedjeljak je *xingqi yi* na kineskom, što znači prvi dan u sedmici.

U ostalim dijelovima sveta, ponedjeljak je drugi dan. Ovo je tradicionalni pogled u Kanadi i Sjedinjenim Državama. Ime ovog dana u arapskom, jermenskom, gruzijskom, grčkom, hebrejskom i portugalskom jeziku ima značenje "drugi dan". 

Moderna kultura obično gleda na ponedjeljak kao na početak radne nedjelje, zato što je tipično ponedjeljak dan kada se odrasli vraćaju na posao, a deca u škole posle vikenda. Ovdje, međutim, postoje izuzeci; u zemljama Srednjeg Istoka, početak radne nedjelje je obično subota (četvrtak i petak se onda praznuju kao vikend). U Izraelu, nedjelja je prvi dan radne nedjelje. Petak je polovično radni dan, a petak uveče i subota predstavljaju Sabat.

Vidi još
--------

* Crni ponedeljak
* Plavi ponedeljak
* Uskršnji ponedeljak
* Prvi ponedeljak

Spoljašnje poveznice
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Monday** |
|  | Potražite izraz ***ponedeljak*** u W(j)ečniku, slobodnom rječniku. |

* Gdje je ponedjeljak dobio svoje ime

| * p
* r
* u
Dani u sedmici |
| --- |
| 
ponedjeljak **·**
utorak **·**
srijeda **·**
četvrtak **·**
petak **·**
subota **·**
nedjelja
 |
|  |
| --- |
| ***Telefon sa slušalicom od jastoga*** |
|  |
| **Salvador Dalí**, 1936. |
| telefon i žbuka, 15 x 30 x 17 cm |
|  |
| Muzej Boymans-van Beuningen, Rotterdam |

***Telefon sa slušalicom od jastoga*** (francuski: ***Téléphone-homard***) je nadrealistički objekt koji je 1936. napravio Salvador Dalí u suradnji s Edwardom Jamesom. Tema za objekt razjašnjena je u Dalíjevoj knjizi *Tajni život* gdje Dalí postavlja pitanje zašto, kada bi u restoranu naručio jastoga, nikad nije dobio telefon.

Ova kompozicija sastoji se od pravog i ispravnog telefona i jastoga napravljenog od žbuke. Dimenzije objekta su otprilike 15 x 30 x 17 cm.

Dalí je ovaj objekt stvorio s ciljem da jastogove genitalije budu spojene na žicu i na kraj slušalice tako da bi onaj tko priča na telefon svoja usta morao prisloniti uz jastogove genitalije i pričati u njih. 

Postoje četiri kopije kipa u boji i šest kopija u bijeloj boji, a original se čuva u Muzeju Boymans-van Beuningen u Rotterdamu.

Izvori
------

1. ↑  Gilles Néret: *Salvador Dalí*, TASCHEN, 2006.
**Quechua del Pastaza y del Tigre**.- Indijanski narodi iz grupe Kečua nastanjeni u pordučjima rijeka Tigre, Pastaza, Marañón, Huallaga i Corrientes u departmanu Loreto, točnije u provincijama Alto Amazonas (distrikti Barranca i Pastaza) i Loreto (distrikti Tigre i Trompeteros). Cijela grupa u 19 naselja 1997. broji 2,175 pripadnika u Peruu (peruanski podaci), među kojima 1,051 žena i 1,124 muškaraca.
Ekonomija Alama i Inga temelji se na hortikulturi, lovu i ribolovu. Obitelj je ekstenzivna sa očuvanom starom institucijom ayllu. Uzgaja se yuca, kukuruz, banana i drugo.

Naziv Quechua del Pastaza y del Tigre obuhvaća dvije grupe Indijanaca koje govore dva narječja kečuanskog jezika to su Inga, nastanjeni u džunglama rijeke Pastaza i Huasaga, te uz jezera Anatico i Urituyacu. Njihov jezik *južni pastaza quechua* razlikuje se od *sjevernog pastaza quechua*, nazivanog i *tigre quechua*. Druga grupa su Alama, koji žive u na rijeci Tigre, i broje oko 2,000 u Peruu (SIL, 1976) i 4,000 u Ekvadoru (SIL, 1976), također u tropskoj šumi.

Vanjske poveznice
-----------------

* Quechua del Pastaza y del Tigre
***The San Francisco Examiner*** su američke besplatne dnevne novine koje se distribuiraju u San Franciscu i okolici. Osnovane su za vrijeme građanskog rata 1863. pod naslovom *Democratic Press* te predstavljale glasilo demokrata, odnosno zagovornika Konfederacije i ropstva u tadašnjoj Kaliforniji; zbog toga je nakon vijesti od atentatu na Lincolna sjedište lista 1865. uništeno od strane pristaša Unije. Nakon toga je preimenovan u *Daily Examiner*, a 1880. ih je otkupio poduzetnik George Hearst. Sedam godina kasnije je upravljanje listom preuzeo njegov sin William Randolph Hearst; pod njegovim vodstvom su angažirani književni i novinarski talenti kao što su Ambrose Bierce, Mark Twain i Jack London. Dijelom zahvaljujući tome je Examiner postao temelj budućeg Hearstovog izdavačkog imperija, i s vremenom stekao reputaciju "monarha dnevnih listova". Nakon što je Hearst Corporation 2000. preuzela njegov glavni konkurent *San Francisco Chronicle*, u svrhu izbjegavanja antitrustovskih zakona je prodan porodici Fang. Besplatnim je postao 2003. a od 2004. postao vlasništvo tvrtke Clarity Media. Od 2011. je u vlasništvu San Francisco Newspaper Company LLC.

Vanjske veze
------------

***The San Francisco Examiner*** na Wikimedijinoj ostavi

* *San Francisco Examiner* website
* Guide to the Fang Family *San Francisco Examiner* photograph archive, circa 1930-2000, at The Bancroft Library
*Za ostale upotrebe, v. UNISA.*
Koordinate: 40°46′16″N 14°47′26″E﻿ / ﻿40.77111°N 14.79056°E﻿ / 40.77111; 14.79056

**Universizitet u Salernu** (italijanski: , UNISA) je univerzitet smješten u gradu Salerno u Italiji. Sastoji se od 10 fakulteta. Glavni kampus je u naselju Fisciano, a drugi fakulteti u naselju Baronissi.

Osnovan je 1944. godine kao Univerzitetski institut za vrijeme drugog svjetskog rata na području odlobođenom od strane Saveznika. Status redovnog univerziteta je dobio 1968. godine. Usprkos toga se poziva na tradiciju znamenite Salernitanske medicinske škole, jedne od najstarijih i najuglednijih naučnih i obrazovnih institucija u srednjovjekovnoj Evropi.

Vanjske veze
------------

***Univerzitet u Salernu*** na Wikimedijinoj ostavi

* (`it`) Službena stranica

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 130191420
* LCCN: n82116576
* ISNI: 0000 0004 1937 0335
* GND: 1011228-5
* SUDOC: 026430746
* BNF: cb11867958d (podaci)
* BIBSYS: 90757909
* NKC: kn20030827006
* BNE: XX136069
* CiNii: DA03539413

 |
**Teleologija** (grč. τέλος , τελε- *telos*, *tele-* = kraj, svrha + λογία -*logia* = nauka, grana nauke) je nauka o svrhovitosti, po kojoj je svrhovito predodređeno ukupno ljudsko djelovanje, kao i cjelokupnoi tok prirodnih, društvenih I historijskih promjena. To je antropocentrična teorija koja pretpostavlja da je sve materijalno i duhovno na Zemlji stvoreno kako bi bilo na raspolaganju čovjeku. Istovremeno je i metafizička pošto tvrdi da sve u svijetu ima svoju krajnju svrhu i da je njome prožeto I transcendentna jer polazi od uvjerenja da postoji neko izvansvjetno biće koje postavlja svrhe. U aristotelovskim smislu, također je i imanentna pošto svrhe promatra kao sastavnice samih stvari.

Po Immanuelu Kantu, teleologija je samo regulativna i ima značenje samo za spoznaju vanjskoga svijeta, ali se ne tiče njega govori samog. Naprimjer, teleološko objašnjenje zašto viljuške imaju određeni oblik je da njihov dizajn pomaže ljudima da jedu određenu vrstu hrane; ubadanje hrane pomaže ljudima jesti ono *za* što je viljuška. Naprimjer, teleološko objašnjenje zašto viljuška ima dati dizajn je zato da ljudi jedu određenju hranu, a hrana služi da pomogne ljudima da jedu za što je viljuška. A svrha je da se ubada za ljudsku upotrebu, pri čemu se viljušku zove *ekstrinzična* (vanjski dio ostvarenja svrhe).

Prirodna teleologija tvrdi da fizička "lica" imaju *suštinsku* (instriničnu, unutrašnju) svrhu, bez obzira na ljudsku upotrebu ili mišljenje. Naprimjer, Aristotel je tvrdio da žir ima unutrašnji *telos* (krajnju svrhu) da postane potpuno odraslo stablo hrasta.

Iako su drevni atomisti odbacili ideju prirodne teleologije, teleološki pristupi u ne-ličnoj ili ne-ljudskoj prirodi su istraživani i često usvajani u drevnoj i srednjovekovnoj filozofiji, ali su pali u nemilost tokom moderno doba (1600–1900).

Krajem 18. vijeka, Immanuel Kant koristi koncept telosa kao propisano pravilo u svojom djelu *Kritika suđenja*. Teleologija je bila osnova i za spekulativnu filozofiju, čiji je zagovornik bio Georg Wilhelm Friedrich Hegel.

Povezano
--------

* Teorija
* Vitalizam
* Atomizam
* Materijalizam
* Stoicizam

Vanjske veze
------------

* .
* .
* Arhivirano 2017-08-31 na Wayback Machine-u
Ovo je članak o kralju. Za istoimeno božanstvo v. Telepinu (bog)
**Telepinu** ili (**Telepinus**) bio je kralj Hetita oko 1500. pne. Na početku njegove vladavine, Hetitsko Carstvo je bilo svedeno na svoju početnu teritoriju, s obzirom da su izgubljene sve teritorije ranije osvojene po kraljevima kao što su Hattusili I i Mursili I -- Arzawa na zapadu, Mitanni na istoku, zemlja Kaskijaca na sjeveru i Kizzuwatna na jugu. Telepinu je uspio povratiti malo teritorija od strane Hurijaca u državi Mitanni, i to uz pomoć saveza s Hurijcima i Kizzuwatnu. Međutim, kada je prestala njegova vladavina, Hetitsko Carstvo je ušlo u period koji se smatra svojevrsnim "mračnim dobom" - tzv. Srednje Kraljevstvo, kojeje trajalo 70 godina i u kome je ostalo vrlo malo zapisa i drugih podataka o hetitskim ličnostima i uz njih povezanim događajima.

Telepinuova vladavina je poznata po dokumentu zvanom Telepinuov proglas koji se smatra jednim od prvih dokumenata ustavnog prava u historiji, odnosno koji je cilj imao ustanoviti precizne načine nasljeđivanja hetitske krune te tako zaustaviti atentate i građanske ratove koji su prije toga oslabili hetitsku državu.

Smrću Telepinua je prestao period Starog kraljevstva, a započeo period Srednjeg kraljevstva.

|
|  |
| Prethodi:**Huzziya I** | **Hetitski kralj** | Slijedi:**Aluwamna(?)** |

Vanjski linkovi
---------------

* Reign of Telipinu
**Telemundo** (šp. *Telemundo*) je američka televizijska mreža na španskom jeziku, namenjena latinoameričkoj populaciji u Sjedinjenim američkim državama. Osnovana je 1954. godine u Portoriku, a 1987. godine se proširila i na teritorije SAD-a. Po veličini je druga televizijska mreža na španskom jeziku u SAD.

Telemundo Communications Group je deo NBC Universala na čijem se sedištu nalazi Don Braun.

Telemundo je u svetu najpoznatiji po proizvodnji i distribuciji telenovela. Međutim, u više navrata Telemundo je proizvodio telenovele, kao i svoje druge proizvode, uz pomoć svojih partnera RTI Colombie, Argos Comunicationsa, Cenpra i Promofilma.

Najuspešnije Telemundove telenovele su *Skrivene strasti*, *Druga strana ljubavi*, *Valerija*, *Marina*, *Viktorija* i *Sponzoruše*.

Najverniji Telemundov saradnik je RTI Colombia (Kolumbija) koja je prošle godine prodata i zvanično pridružena Telemundu uz novi naziv RTI Producciones.

Telemundo ima partnerske saradnje i sa poznatim američkim i evropski tv mrežama kao što su: TVN (Čile), Caracol (Kolumbija), Rede Globo (Brazil), Televisa (Meksiko), TVE i Endemol (Španija), i druge.

Telemundo godišnje u proseku proizvede od 4 do 6 telenovela. Trenutno se u Kolumbiji snima *Los Herederos Del Monte*, u Meksiku *Amar de nuevo*, a u Majamiju *Aurora*.

### Večernja programska šema na Telemundu (mart 2011.)

| Termin emitovanja | Naziv programa | Žanr |
| --- | --- | --- |
| 7pm/6c | *Caso cerrado* | emisija |
| 8pm/7c | *Aurora* | telenovela |
| 9pm/8c | *Los Herederos Del Monte* | telenovela |
| 10pm/9c | *La Reina del Sur* | telenovela |

Telemundo Internacional
-----------------------

**Telemundo Internacional** je deo Telemundo Networka i bavi se prodajom i distribucijom originalnih tv sadržaja na međunarodnom tržištu.

Telemundo Internacional je po uspešnosti međunarodne distribucije trenutno druga po redu kompanija koja se bavi distribucijom televizijskog programa na španskom jeziku.

Tokom 2008. godine njihovi proizvodi, koji uključuju telenovele, serije, specijalizovane emisije zabavnog karaktera, emitovani su u više od 100 zemalja sveta, sinhronizovani na više od 35 jezika, beležeći ukupno 46.500 sati emitovanja na televizijama izvan Sjedinjenih američkih država i Portorika.

Pored svojih proizvoda, Telemundo Internacional obavlja i međunarodnu distribuciju proizvoda TVN-a (Čile), Band-a (Brazil), kao i TVEa (Španija) na teritorijama Srednje i Južne Amerike.

Telemundo Internacional je takođe deo NBC Universala.

***Telemundo*** na Wikimedijinoj ostavi
**Thierry II** (*Teodorik*; njemački: : ? - 30. decembar 1115), poznatiji po nadimku **Hrabri** (francuski: ) bio je vojvoda (Gornje) Lotaringije od 1070. do smrti. Rodio se kao sin vojvode Gerarda i Hedwige od Namura. Nakon što je od oca naslijedio vojvodstvo, to je osporio grof Thierry I od Montbéliarda; Thierry II je svoju titulu potvrdio na skupštini lotaringijskih plemića, ali i od rimsko-njemačkog cara Heinricha IV. Zbog toga je Thierry II sve vrijeme borbe za investituru ostao vjerni saveznik cara suprotstavljajući se sljedbenicima papa Grgura VII i Urbana II. Dugo godina ga je mučilo slabo zdravlje zbog koga, usprkos iskrene želje, nije mogao ići u Prvi križarski rat; zbog lošeg zdravlja nije intervenirao u sukob Heinricha sa sinom Heinrichom V kao i Lotarom od Supplinburga.

Bio je oženjen dva puta. S prvom suprugom Hedwige (u. 1085/1090), kćeri grofa Friedricha od Formbacha, je imao sina Simona (koji će ga naslijediti) i kćer. S drugom suprugom Gertrude, kćeri flandrijskog grofa Roberta I je imao tri kćeri i dva sina, među kojima i Thierryja koji će 1128. naslijediti djedovu grofoviju.

|  |
| --- |
| Thierry II od Lorene **House of Metz** **Umro/la:** 30. decembar 1115 |
| Prethodi: **Gerhard**  |  **vojvoda Lorene** 1070–1115 | Slijedi: **Simon I**  |
**Univerzalna zdravstvena zaštita** (također se naziva **univerzalno zdravstveno osiguranje**, **univerzalna zdravstvena pokrivenost** ili **univerzalna zdravstvena skrb**) je zdravstveni sustav u kojem se svim stanovnicima određene zemlje ili regije osigurava pristup zdravstvenoj zaštiti. Općenito se temelji na pružanju skrbi svim stanovnicima, ili samo onima koji si to sami ne mogu priuštiti, i to bilo pružanjem zdravstvene skrbi, bilo pružanjem sredstava za pribavljanje te skrbi. Krajnji cilj je poboljšanje zdravstvenih ishoda. 

  

Univerzalna zdravstvena zaštita ne podrazumijeva pokriće za sve slučajeve i za sve ljude, već samo to da svi ljudi imaju pristup zdravstvenoj zaštiti. Neke univerzalne zdravstvene sustave financira država, dok se drugi temelje na zahtjevu da svi građani kupe privatno zdravstveno osiguranje. Univerzalna zdravstvena zaštita može se odrediti kroz tri kritične dimenzije: tko je pokriven, koje su usluge pokrivene, te koji dio troškova se pokriva. Svjetska zdravstvena organizacija (SZO) opisuje je kao situaciju u kojoj građani mogu pristupiti zdravstvenim uslugama bez financijskih poteškoća.  Generalni direktor SZO-a opisuje univerzalnu zdravstvenu pokrivenost kao „najmoćniji koncept što ga javno zdravstvo može ponuditi", jer objedinjuje „usluge i pruža ih na sveobuhvatan i integriran način".  Jedan od ciljeva univerzalne zdravstvene zaštite jest stvoriti sustav zaštite koji ljudim pruža jednake mogućnosti da uživaju najvišu moguću razinu zdravlja. 

Kao dio Ciljeva održivog razvoja, države članice Ujedinjenih naroda dogovorile su se da će raditi na univerzalnoj zdravstvenoj zaštiti u cijelom svijetu do 2030. godine.

Izvori
------

* Postizanje univerzalne zdravstvene zaštite (srpanj 2011.). *Recenzija MEDICC: Međunarodni časopis za kubansko zdravlje i medicinu* **13** (3). Tema: autori iz 19 zemalja o dimenzijama izazova pružanja univerzalnog pristupa zdravstvenoj zaštiti.
* Kataliziranje promjene: Troškovi reforme sustava univerzalnog zdravstvenog pokrića (15. studenog 2010.). New York: Zaklada Rockefeller. Izvješće o izvedivosti uspostavljanja sustava i institucija potrebnih za provođenje UHC-a.
* Liječnici za nacionalni zdravstveni program Chicago: PNHP. Skupina liječnika i zdravstvenih radnika koji podržavaju reformu jednoplatnika.
* UHC Forward Washington, DC: Rezultati za Razvojni institut. Portal o univerzalnoj zdravstvenoj pokrivenosti.

1. ↑  Šablon:Citiranje knjiga
2. ↑  Universal health coverage (UHC). Preuzeto November 30, 2016.
3. ↑  Matheson, Don \* (2015-01-01). „Will Universal Health Coverage (UHC) Lead to the Freedom to Lead Flourishing and Healthy Lives? Comment on "Inequities in the Freedom to Lead a Flourishing and Healthy Life: Issues for Healthy Public Policy"". *International Journal of Health Policy and Management* **4** (1): 49–51.
4. ↑  Abiiro, Gilbert Abotisem (2015-07-04). „Universal health coverage from multiple perspectives: a synthesis of conceptual literature and global debates". *BMC International Health and Human Rights* **15**: 17.
5. ↑  Universal health coverage (UHC). *World Health Organization* (12 December 2016). Preuzeto 14 September 2017.
Koordinate: 45°26′17″N 12°19′59″E﻿ / ﻿45.43806°N 12.33306°E﻿ / 45.43806; 12.33306

Pozicija San Pola u Veneciji
Crkva San Giacomo di Rialto na istoimenom trgu
**San Polo** je jedan od šest historijskih sestiera u Veneciji, u Sjevernoj Italiji.

Geografija
----------

San Polo nalazi se nalazi na središtu Venecije duž kanala Grande, i najmanji je po veličini sestiere u Veneciji, od 35 hektara. i 8.000 stanovnika (2007.).

Historija
---------

San Polo je jedan od najstarijih dijelova grada, koji se počeo obllikovati već prije 9. vijeka, zajedno s prvim dijelovima San Marca oko Rialta. Ime je dobio po trgu Campo San Polo i istoimenoj crkvi koja se nalazi u njemu, to je najveći venecijanski trg nakon Piazze San Marco.

U dijelu San Pola - Rialtu nalazi se najveća venecijanska tržnica već od 1097. tako da je tu izgrađen prvi pontonski most preko kanala Grande već 1181. a današnji zidani Ponte di Rialto u 16. vijeku. Zapadni dio ovog sestiera poznat je po crkvama, a istočni - koga često zovu *Rialto*, poznat je po svojim palačama.

Znamenitosti San Pola
---------------------

Najveća atrakcija ovog sestiera je Ponte di Rialto, od ostalih znamenitosti valja spomenuti crkve; San Giacomo di Rialto (koja je po legendi najstarija venecijanska crkva iz 5. vijeka), Santa Maria Gloriosa dei Frari, bratovšine San Rocco i San Giovanni Evangelista i Campo San Polo.

Izvori
------

1. ↑  Il sestiere San Polo (pristupljeno 9. 04. 2011.)[*mrtav link*]  (PDF) (`it`)

Vanjske veze
------------

***San Polo*** na Wikimedijinoj ostavi

* Il sestiere San Polo[*mrtav link*]  (PDF) (`it`)

| * p
* r
* u
Venecijanski sestieri |
| --- |
| Cannaregio  •  Castello  •  Dorsoduro  •  Santa Croce  •  San Marco  •  San Polo |
Korejska Tripitaka, urezana u 81.258 drvenih ploča, iz 13. veka.
Savremeno tajlandsko izdanje Tipitake.
**Tripitaka** (sanskrit: *Tripiṭaka*, pali: *Tipiṭaka*) je tradicionalni izraz koji različite budističke škole koriste za svoje kanone ili svete tekstove. Kao što ime sugeriše, Tripitaka se tradicionalno sastoji od tri "korpe" učenja: od sutri (kazivanja Bude lično), vinaje (discipline) i abidarme (doktrine).

Tri tripitaka kanona su sačuvana: jedan nepotpuni teravada sveštenika iz Jugoistočne Azije, sastavljen na pali jeziku (Pali kanon); jedan sartvastivade i mahasamgike u kineskom prevodu (Kineski kanon); i najzad, tibetanska kolekcija (Kanđur i Tanđur) koja je najpotpunija (Tibetanski kanon). Mnogi rukopisi na sanskritu takođe su sačuvani.

Buda je ohrabrivao učenike da upotrebljavaju svoje dijalekte. Pali, jezik teravada kanona, bio je jedan od onih dijalekata kojim se govorilo u Avanti provinciji, ali ne i jezik na kojem je Buda podučavao. Zbog toga se upotrebi pali terminologije ne daje prioritet u odnosu na budistički sanskrit, vrstu sanskrita koja sadrži mnogo prakrtskih reči (prakrit, narodni jezik, za razliku od sanskrita).

Vidi još
--------

* Tipitaka
* Sanskrt
* Pali

Izvori
------

1. ↑  "Buddhist Books and Texts: Canon and Canonization." Lewis Lancaster, *Encyclopedia of Religion, 2nd edition*. pp. 1252.
2. 1 2 3 4 5  Elijade 1996: str. 40–59

Literatura
----------

***Tripitaka*** na Wikimedijinoj ostavi

* Elijade, Mirča (1996). *Vodič kroz svetske religije*. Beograd: Narodna knjiga.
Pigmej se bori sa ždralom, atička crvenofiguralna vaza, 430–420. pne. Nacionalni arheološki muzej Španije
**Pigmeji** (starogrčki: ) bili su, u grčkoj mitologiji, narod koji je živeo na južnoj obali Okeana i koji se svakog proleća morao boriti s jatima ždralova. Pigmeji su ljudi vrlo niskog rasta, tj. visoki su isto onoliko koliko kod prosečnog čoveka iznosi razdaljina između lakta i šake; ta se razdaljina na grčkom jeziku označavala imenicom πυγμή *(pygmḗ)*, pa odatle Pigmejima i ime.

Mitologija
----------

### Poreklo i lokacija

Verovalo se da potiču od Pigmeja, sina Dorovog i unuka Epafovog. Kasniji autori obično ih lociraju blizu izvora reke Nila, kamo svake godine dolaze ždralovi i napadaju njihova polja. Hekatej je pisao da Pigmeji sekirom ljušte klasje kukuruza, budući da se smatralo da se bave poljoprivredom. Aristotel, kako se čini, nije smatrao da se radi o sasvim izmišljenom narodu, već je mislio da su Pigmeji pleme koje obitava u gornjem Egiptu, poseduje izuzetno male konje i živi u pećinama. Kasnije se spominju i Pigmeji na severu, koji žive u blizini Tule i za koje se pripovedalo da žive kratko, da su niski i naoružani kopljima veličine igle. Spominju se i Pigmeji u Indiji, koji žive pod zemljom na istočnoj obali reke Ganga.

### Rat sa ždralovima

Prema mitu, rat Pigmeja i ždralova izazvala je nekada davno devojka Enoja, vrlo lepa, ali i ohola, koja je uskraćivala dužno poštovanje bogovima, naročito Artemidi i Heri. Kad se Enoja udala za Nikodama i rodila sina Mopsa, Pigmeju su joj počeli ukazivati počasti kao kakvom božanstvu. Da bi se osvetila Enoji, Hera ju je pretvorila u ružnu pticu – ždrala. Enoja je želela ostati među Pigmejima, kako bi bila uza svog sina, ali Hera je podstakla Pigmeje da je oteraju. Od tada se vodi stalni rat između Pigmeja i ždralova.

Drugi pripovedaju da je ovaj rat izbio zbog lepe Gerane, žene Pigmejke kojoj su sunarodnici ukazivali božanske počasti, a koju je Hera, zbog njene hvalisavosti i oholosti, pretvorila u ždrala.

Postojalo je i predanje o Heraklovoj borbi s Pigmejima. Kad je Herakle savladao Posejdonovog sina Anteja i zaspao od umora, Pigmeji su ga odlučili ubiti i tako osvetiti svog velikog prijatelja Anteja. U grupama su napadali pojedine delove Heraklova tela, a kad su junaka probudili ubodi njihovog malog oružja, sve je Pigmeje strpao u svoju lavlju kožu.

Scene iz mita o Pigmejima često su predstavljane na vazama. Na stopi François-vaze (560. pne.) naslikana je borba Pigmeja sa ždralovima, a slične se scene nalaze i na delima helenističke i rimske umetnosti.

Literatura
----------

* Schmitz, Leonhard (1867), „Pygmaeus",  Smith, William, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, Boston
* Srejović, Dragoslav; Cermanović-Kuzmanović, Aleksandrina (1989). *Rečnik grčke i rimske mitologije*. Beograd: Srpska književna zadruga.
== 

**Tirint** (starogrčki Τίρυνς i novogrčki Τίρυνθα) je mikensko arheološko nalazište u grčkoj nomi Argolis na poluotoku Peloponez, nekoliko kilometara sjeverno od Naupliona.

Tiryns je bila utvrda na brežuljku naseljena gotovo sedam tisuća godina, s početkom bronzanog doba. Svoj vrhunac je doživjela između 1400. i 1200. pne.. Najznačajniji detalji su palača, kiklopski tuneli, a posebno zidovi, zbog kojih je grad dobio homerovski epitet "Tirint moćnih zidova". U doba antike, grad je povezan uz mitove koji se tiču Herakla, a neki izvori ga citiraju kao njegovo rodno mjesto .

Plan iskopavanja u Tirintu
Slavni megaron palače Tirinta ima veliku halu za primanje, glavnu odaju s prijestoljem smještenim na zid zdesna i središnje ognjište koje okružuju četiri drvena stupa u minojskom stilu koja su pridržavala vrh. Dva od tri zida megarona su u poslužili za arhajski hram Here.

Grad je počeo slabiti pred kraj mikenskog perioda, te je bio potpuno napušten kada ga je Pauzanija posjetio u 2. vijeku n.e. Nalazište je iskopavao Heinrich Schliemann 1884-1885, a dan-danas je predmet iskopavanja od strane Njemačkog arheološkog instituta u Ateni i Univerziteta u Heidelbergu.

Godine 1999. Tirint je priznat kao dio Svjetske baštine.

V. također
----------

* Mikena
* Nacionalni arheološki muzej u Ateni

Izvori
------

1. ↑  „UNESCO: Arheološko nalazište Tirint". *UNESCO: Svjetska baština u Grčkoj*. Pristupljeno 19. 01. 2023.
2. ↑  „Grčka, spomenici upisani na listu svjetske baštine". *UNESCO: Svjetska baština*. Pristupljeno 19. 01. 2023.

***Tirint*** na Wikimedijinoj ostavi

Koordinate: 37°35′53″N, 22°48′56″E
**Surfaktanti** ili **tenzidi** su supstance koje snižavaju površinski napon vode u odnosu na vazduh ili u odnosu na graničnu površinu sa drugim supstancama. Riječ surfaktant potiče od engleskog naziva za površinski aktivne supstance - ***surf**ace **act**ing **a**ge**nt***. Surfaktanti se primjenjuju kao sredstva za čišćenje, a također i u tekstilnoj industriji kao sredstva za kvašenje, emulgaciju i omekšavanje.

Formiranje micele

### Struktura i djelovanje surfaktanata

Površinski aktivne supstance se u rastvoru raspoređuju tako da je njihova koncentracija na graničnoj površini veća od koncentracije u unutrašnjosti rastvora. To omogućava njihova struktura koja se sastoji od hidrofobnog i hidrofilnog dijela molekule. Hidrofobni dio je alifatski ugljikovodični lanac (ravan ili razgranat). Hidrofilni dio molekule ima afinitet prema vodi, a to može biti hidrofilna grupa npr. karboksilna, sulfatna, sulfonska, ortofosforna, amino grupa, sulfonamidna, itd. Pri povećanoj koncentraciji surfaktanta dolazi do formiranja submikroskopskih čestica (micele) u unutrašnjosti rastvora. Micele su građene od nekoliko stotina molkula čiji su hidrofilni dijelovi okrenuti prema vodi, a hidrofobni lanci prema unutrašnjosti. Ova pojava omogućava solubiizaciju dvije tečnosti koje se ne miješaju, tj. prividno povećanje rastvorljivosti. Npr. emulzija vode i ulja biće stabilna u prisustvu površinski aktivne supstance.

***Surfaktant*** na Wikimedijinoj ostavi
*Za ostale upotrebe, v. Podgorci (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 15′ 33" SGŠ, 20° 35′ 45" IGD

**Podgorci** (mak. *Подгорци*; ***Podgorce***, ***Podgorac***) su naselje u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Podgorci pripadaju opštini Struga.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Podgorci je smešteno u zapadnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Albanijom (7 km zapadno od naselja). Od najbližeg grada, Struge, naselje je udaljeno 14 km severno.

Podgorci se nalaze u istorijskoj oblasti Drimkol, koja se obuhvata severnu obalu Ohridskog jezera, oko istoka Crnog Drima iz jezera. Naselje je smešteno na severzapadnom obodu Struškog polja, dok se zapadno izdiže planina Jablanica. Istočno od naselja Crni Drim je pregrađen, pa je tu obrazovano veštačko jezero Globočica. Nadmorska visina naselja je približno 930 metara.

Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Podgorci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 2.160 stanovnika. 

Selo nema preovlađujuću etnički skupinu. Značajne skupine su: etnički neizjašnjeni (28%), Albanci (26%), Turci (26%) i etnički Makedonci (18%).

Većinska veroispovest je islam, a manjinska pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Struga

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.struga.gov.mk Zvanična stranica opštine Struga

  

  


| p • r • uNaselja opštine Struga |
| --- |
| **Struga** • 
Bezovo •
Bidževo •
Bogojci •
Boroec •
Brčevo •
Burinec •
Velešta •
Višni •
Vranište •
Globočica •
Gornja Belica •
Gornji Tateši •
Delogoždi •
Dobovjani •
Donja Belica •
Donji Tateši •
Draslajca •
Drenok •
Zagračani •
Zbaždi •
Jablanica •
Kališta •
Korošišta •
Labuništa •
Lakaica •
Livada •
Ložani •
Lokov •
Lukovo •
Mali Vlaj •
Misleševo •
Mislodežda •
Modrič •
Moroišta •
Nerezi •
Novo Selo •
Oktisi •
Piskupština •
Podgorci •
Poum •
Prisovjani •
R'žanovo •
Radožda •
Radolišta •
Selci •
Tašmaruništa •
Toska •
Frangovo •
Džepin •
Šum |  |
Stopa pismenosti po državama 2013.
**Pismenost** (rjeđe **alfabetizam**) je izraz kojim se označava nečija sposobnost razumijevanja, odnosno korištenja znakova od kojih se sastoji neko pismo.

Oko 82% svetskog stanovništva je pismeno

Nepismenost
-----------

**Nepismenost** ili **analfabetizam** je nepoznavanje pisma, neupućenost u veštinu čitanja i pisanja. Kriterijum po kojem se neka osoba svrstava u nepismeno stanovništvo različit je od države do države. Negde se smatra da je nepismena ako ne zna čitati ili pisati, a negde ako ne zna čitati i pisati. U nekim državama, kao što su Japan, Hong Kong i Gvajana, osoba se smatra nepismenom ako ne poseduje osnovno obrazovanje. UNESKO svojom rezolucijom iz 1958. godine preporučuje da se nepismenima nazivaju ljudi koji ne znaju pročitati ili napisati jednostavan tekst u vezi sa svakodnevnim životom. Najviše je nepismenih u Aziji, a najnepismenije je stanovništvo Afrike, jer pojedine države imaju veoma visoku stopu nepismenosti.

Oko 20% svetskog stanovništva je nepismeno

Veze
----

* Funkcionalna pismenost
Kuhanje u voku
**Vok** je posuda za kuhanje i pečenje. Potiče iz Kine i najviše je u upotrebi u istočnoj i jugoistočnoj Aziji.

Podsjeća na tavu, ali dno originalnog voka je zaobljeno — što znači da je predviđen za otvoreni plamen. Postoji (evropska) verzija voka i sa ravnim dnom — verzija za električne šporete.

Prečnik voka je od 30 centimetara do čak dva metra. Ipak, verzije za kućnu upotrebu se kreću do 91 centimetra.

Izrađuje se od čelika ili gvožđa. Pre prvog kuvanja preporučuje se da se „naprazno" zapeče uljem, da bi dobio patinu. Originalni vok se proizvodi kovanjem, ručno; ti primjerci su znatno skuplji. Ipak, postoji verzija koja je presvučena teflonom i u kojoj nije moguće dostizati temperature do 350 °C, kako je to u pravom voku.

Kuhar, tokom kuhanja, drži vok za dršku sličnu dršci tave, ali kod većih primjeraka postoji i drška sa druge strane da bi kuhar mogao da trese hranu. Trešenje hrane, neprestano, tokom kuhanja, jeste bitna karakteristika kuhanja u voku.

U vok se stavlja već skoro kuhana hrana — razne vrste mesa, sitno sječeno, da ne može da se prepozna porijeklo — i makaroni, ili povrće koje se redovno stavlja sirovo i kuha se tako da ostane čvrsto tj. kuhanjem, koje traje par minuta, ne smije da se raskuha i da postane meko.

Prednosti voka su u tome što se troši malo ulja, hrana se brzo kuha i zadržavaju se vitamini.

Vanjske veze
------------

* Wikimedia Commons ima još multimedijalnih datoteka vezanih za: ***Vok***
Za suvremenu komunu, v. Sarmizegetusa (komuna).
Ruševine hramova u drevnoj dačkoj tvrđavi Sarmizegetusa
Karta lokaliteta
**Sarmizegetusa** (također poznata i pod nazivima *Sarmisegetusa, Sarmisegethusa, Sarmisegethuza, Ζαρμιζεγεθούσα (Zarmizegethousa), Ζερμιζεγεθούση (Zermizegethouse)*) bio je naziv za najvažnije vojno, religijsko i političko središte antičke Dacije. Izgrađeno je kao tvrđava na vrhu 1.200 m visokje planine, odnosno jezgra strateškog sistema u Orăştieu u današnjoj Rumunjskoj.

Sarmizegetusa je svoj vrhunac doživjela krajem 1. i početkom 2. vijeka za vrijeme vladavine kralja Decebala, koji je grad ojačao i dogradio zahvaljujući financijskoj pomoći i tehničkim savjetima primljenim od Rimljana nakon rata s carom Domicijanom. Godine 106. grad je napao, opsjeo i na kraju zauzeo rimski car Trajan. Dačka prijestolnica je tada razorena, a Trajan je 40 km dalje podigao novo naselje kao središte rimske Dacije pod imenom Ulpia Traiana Sarmizegetusa.

Eksterni linkovi
----------------

* Photo Gallery of Sarmizegetusa Regia Arhivirano 2012-02-24 na Wayback Machine-u
* Photo Gallery of The Dacian Fortress Arhivirano 2009-10-09 na Wayback Machine-u
* The Dacian Fortresses of the Orastie Mountains
* = 01. 02. 2010.+08:33:25 The Dacians - pictures of the fortresses in the Orastie Mountains

Koordinate: 45°37′21″N 23°18′36″E﻿ / ﻿45.62250°N 23.31000°E﻿ / 45.62250; 23.31000

***Sarmizegetusa Regia*** na Wikimedijinoj ostavi
**Trio Gušt** je hrvatski glazbeni sastav iz grada Splita.

O sastavu
---------

Gušt na latinskom znači užitak. U Dalmaciji ta riječ ima širok spektar značenja, pa znači i piće i hrana i dobra glazba... zapravo sve ono u čemu Dalmatinci i ostali uživaju, odnosno 
guštaju.

Trio svoje korijene ima u splitskom KUD-u Filip Dević u čijem su narodnom orkestru svirali Želimir Dundić (bliži rođak Alekse Dundića) i Rade Konstantinović. Želimir je svirao violinu i mandolinu, a Rade harmoniku. Uz gitarista Željka Cvitanovića osnovali su trio 1982. i počeli nastupati izvan KUD-a. Od 1983. nose ime "Trio Gušt". Gitaristi su se često mijenjali do 1989. kada im se pridružuje Gordan Šegvić koji postaje stalni član tria. Sva trojica su glazbeno školovani, a iskustvo su osim u KUD-ovim stjecali u raznim glazbenim sastavima, orkestru HNK-a...

Izvode glazbu iz Hrvatske i okolnih zemalja, što im je dodatna kvaliteta i posebnost. Majstori su scenskog nastupa. {citat}"Gušt svira sve vrste popularne glazbe, a njihova posebnost leži u činjenici što na dva načina interpetiraju glazbu. Prvi, električni, namijenjen je za izvođenje prvenstveno plesne glazbe, a drugi je onaj akustični, uživo. Njihova prepoznatljivost jest upravo živa svirka u kojoj do izražaja dolaze njihove zabavljačke sposobnosti, a time i neposredna komunikacija s publikom. Prilagodljivost različitim nastupima neovisno o prostoru i vrsti publike ostavila je itekako dubok trag na njihovom repertoaru."

Nastupili su na tridesetak festivala, gostovali diljem Europe, u Australiji, Sjevernoj i Južnoj Americi, Novom Zelandu, Singapuru, Japanu... Jedino u Africi nisu bili. Osim nastupa uživo nastupali su i na radijskim i TV postajama u Nizozemskoj, Belgiji i Njemačkoj.

Neki albumi su dostigli zlatno i platinasto izdanje.[*pojasniti*][*nedostaje referenca*]

Članovi
-------

* Želimir Dundić-Dundo - vokal, violina, mandolina
* Rade Konstantinović - vokal, harmonika, klavijature
* Gordan Šegvić - vokal, gitare

Bivši članovi
* Željko Cvitanović - gitara

Diskografija
------------

### Studijski albumi

* Fešta, 53 pjesme koje svi znamo (1995. Croatia Records)
* Tulum (1996.)
* Domjenak (1997.)
* Gdje me vode putevi (1998. Croatia Records) *autorski album*
* Trio Gušt (1999. Croatia Records)
* Dernek (1999. Croatia Records)
* Tarapana (2000. Croatia Records)
* Fajrunt (2001.)
* Sve najbolje (2002. Croatia Records) *autorski album*
* Gušti su gušti (2003.)
* Frka (2004.)
* Šušur (2007. Croatia Records)
* Festivalske kužine / Na šufitu mojih uspomena (2008.) *dvostruki autorski album*
* Gori duša gori tilo (2012.)
* Remixi *dva CD-a*

### Kompilacije

* Za merak i dušu (2009.)
* The best of (2010.)
* Veselica
* Starogradske

### Singlovi

* Šaka pepela (Splitski festival 2009.)
* Stara birtija (15 Etnofest Neum 2010.)

Izvori
------

* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 305491336

 |
Koordinate: 41° 28′ 32" SGŠ, 22° 09′ 52" IGD

**Vojšanci** (mak. *Војшанци*) su naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Vojšanci su naselje u okviru opštine Negotino.

Prirodni uslovi
---------------

Vojšanci su smešteni u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 25 kilometara istočno.

Naselje Vojšanci se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je smešteno u dolini reke Vardar, u istočnom delu Tikveške kotline. Naselje je položeno na približno 120 metara nadmorske visine, u ravničarskom području. 

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Vojšanci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 1.070 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (98%), a ostalo su Srbi. Početkom 20. veka pretežno stanovništvo bili su Turci, koji u većini su posle Prvog svetskog rata iselili u maticu, a na njihovo mesto došli su preci današnjih stanovnika.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* negotino.gov.mk Zvanična stranica opštine Negotino

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Negotino |
| --- |
| **Negotino** • 
Brusnik •
Vešje •
Vojšanci •
Gornji Disan •
Donji Disan •
Dubrovo •
Janoševo •
Kalanjevo •
Krivolak •
Kurija •
Lipa •
Pepelište •
Pešternica •
Timjanik •
Tremnik •
Crveni Bregovi •
Džidimirci •
Šeoba |  |
U grčkoj mitologiji **Sarpedon** (Σαρπηδὠν) je bilo ime tri različite ličnosti.

Sarpedon (sin Zeusa i Europe)
-----------------------------

Prvi Sarpedon je bio sin Zeusa i Europa (mitologija)Europe, i brat Minosov i Radamantisov. Odgojio ga je kralj Asterion a potom protjerao kralj Minos, te je bio prisiljen tražiti utočište kod ujaka, kralja Kiliksa. Sarpedon je osvohjio narod Milijanaca i vladao nad njima; njegovo kraljevstvo je dobilo ime Likija prema nasljedniku, kralju Liku, sinu Pandiona II.

Prema drugoj verziji, Sarpedon je protjeran zbog svađe s Minosom i Radamantom koju je izazvao dječak po imenu Milet, a u koga su sva trojica bili zabljubljeni. Kada se Milet opredijelio za Sarpedona, obojica su bilja prisiljena bježati s Krete u Likiju. Ta se, priča, s druge strane, prvi put spominje u izvorima iz 2. vijeka pne.

Sarpedon (sin Zeusa i Laodamije)
--------------------------------

Sarpedonova smrt prikazana na likijskoj vazi cca. 400. pne.
Drugi Sarpedon je bio sin Zeusa i Laodamije, kćeri Belerofontove, Kao i njegov imenjak, i Sarpedon je bio likijski kralj. Na prijesto je došao nakon što su od krune odustali njegovi stričevu. Za vrijeme trojanskog rata se borio na strani Trojanaca zajedno sa svojim rođakom Glaukom te postao jedan od najvećih trojanskih junaka.

Prilikom napada na grčki logor je Sarpedon zapazio Patrokla odjevenog u Ahilejevu odjeću, te ga je napao, misleći da se bori s najvećim grčkim junakom. Zeus je htio spasiti svog sina, ali ga je Hera podsjetila i da sinovi drugih bogova ginu. Tako je Zeus dozvolio da Sarpedon pogine, a poslije su Grci i Trojanci vodili žestoku borbu oko njegovog tijela. Na kraju su ga Trojanci sahranili, a Grci zadržali njegovo truplo.

Sarpedon iz Enosa
-----------------

Treći Sarpedon je bio trački sin Posejdona i brat Poltisa, kralja Enosa. Grčka mitologija je opisuje kao drskog nasilnika koga je ubio Heraklo.

V. također
----------

***Sarpedon*** na Wikimedijinoj ostavi

* USS *Sarpedon* (ARB-7)
* Brodovi po imenu SS Sarpedon u vlasništvu Blue Funnel Line:
	+ SS Sarpedon (1871)
	+ SS Sarpedon (1877)
	+ SS Sarpedon (1894)
	+ SS Sarpedon (1923)
	+ SS Sarpedon (1931)
	+ SS Sarpedon (1937)