**Laurisilva** (hrvatskosrpski: *Lovorova šuma*) je najveća preostala endemska suptropska šuma lovora na Madeiri, jednom od otoka arhipelaga Makaronezija u sjevernom Atlantiku (Madeira, Azori i Kanari). Ona je dragocjeni relikt pliocena i posljednji ostatak biljnog pokrova koji je nekad pokrivao preko 90% površine tog ahipelaga.

Geografske i biološke karakteristike
------------------------------------

*Laurisilva* se nalazi u unutrašnjosti otoka Madeira udaljena nekih 9 km od centra grada Funchala, unutar *Parka prirode Madeira*. *Laurisilva* je najveća preostala *lovorova šuma* sa površinom od oko 150 km ², a leži na nadmorskoj visini o 300 do 1400 m na sjevernoj strani otoka. *Laurisilva* je 1999. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi. 

*Laurisilva* se sastoji u najvećoj mjeri od zimzelenog drveća lovora, koje doseže i do 40 metara u visinu. Mnoge vrste su endemične za otok i stanište su brojnih šumskih životnih zajednica; beskralježnjaka, ptica i šišmiša. 

Lovorova šuma na Madeiri
Lovorova šuma na otoku La Gomera
U *Laurisilvi* raste nekoliko različitih vrsta lovorova drva iz porodice lauraceja to su;
Ocotea foetens, Laurus novocanariensis, Persea indica i Barbujani Apollonias. U šumi ima i drugih vrsta zimzelenog drveća; Heberdenia excelsa, Picconia excelsa, Visnea mocanera, Pittosporum coriaceum, Rhamnus glandulosa, i grmolikih; Clethra arborea i Ilex perado.

Nekoć su *lovorove šume* pokrivale najveći dio Azora, Madeire i zapadne dijelove Kanarskih otoka, ali su smanjene kao posljedica deforestacije, razvoja poljoprivrede i intenzivne ispaše, i invazije drugih vrsta biljnog pokrova iz drugih regija. Preostale *lovorove šume* na Kanariskim otocima imaju površinu od oko 60 km ² , a ima ih na otocima; Tenerife, La Gomera (preko 20 km ² u Nacionalnom parku Garajonay), La Palma i Gran Canaria (male površine). Na Azorima su preostale male parcele na otocima; Pico, Terceira i São Miguel. 

*Lovorove šume* Makaronezije su ostaci vegetacije koja je izvorno pokrivala veći dio Mediterana, kad je cijela regija imala klimu sa više vlage. Kad se ona počela mjenjati tokom pliocena, *lovorove šume* su se počele smanjivati, a na njihovo mjesto počela se širiti vegetacija otpornija na sušu. Mediteranske *lovorove šume* nestale su negdje prije 10 000 godina, krajem pleistocena, iako još uvijek postoji nekoliko oaza u planinskim područjima južne Španjolske, u unutrašnjosti sredjeg Portugala i na sjeveru Maroka. Iako nema nekih većih *lovorovih šuma* po južnoj Evropi, dvije vrste lovora; obični lovor (laurus nobilis) i božikovina (Ilex aquifolium) su vrlo rasprostranjene. *Laurisilva* je preživjela do danas zahvaljujući svom geografskom položaju u još uvijek dovoljno vlažnom Atlantiku.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Laurisilva of Madeira*" (engleski). UNESCO. Pristupljeno 21. 11. 2011.

Eksterni linkovi
----------------

***Laurisilva*** na Wikimedijinoj ostavi

* Laurisilva of Madeira na portalu UNESCO (`en`)
* The Laurissilva forest of Madeira[*mrtav link*] (`en`)

| * p
* r
* u
Svjetska baština u Portugalu |
| --- |
|  | 
Samostan Alcobaça • 
Vinska regija Alto Douro • 
Historijski centar grada Angra do Heroismo, na Azorima • 
Samostan Batalha • 
Prahistorijski crteži na stijenama u dolini Côa1) • 
Garnizonski pogranični grad Elvas i njegove utvrde • 
Historijski centar grada Évore • 
Historijski centar grada Guimarãesa • 
Laurisilva na Madeiri • 
Vinogradi na otoku Pico • 
Historijski centar grada Porta • 
Samostan Hijeronimita i Toranj Belém, Lisabon • 
Kristov samostan, Tomar • 
Pejzaž Sintre • 
Univerzitet Coimbra
 | Zastava Portugala |
| **Nematerijalna svjetska baština u Portugalu**

Fado, portugalska popularna urbana pjesma |
| 
1) Zajednička svjetska baština Portugala i Španije  |

Koordinate: 32°46′N 17°0′W﻿ / ﻿32.767°N 17.000°W﻿ / 32.767; -17.000