**Grobiņa** (njemački: *Grobin*) je grad od 3,517 stanovnika na jugozapadu Latvije u Kurlandiji.
Ona je i administrativni centar Općine Južna Kurlandija.

Geografske karakteristike
-------------------------

Grobiņa leži duž obala rijeke Åland, udaljena 10 km istočno od grada Liepāje i 211 km od Rige, na trasi željezničke pruge Riga - Liepāja.

Historija
---------

Ruine zamka
Grobiņa (na kurškom jeziku - *Gruobīns*, znači bukova šuma) je najstarije naselje u Latviji. O njoj je pisao još Rimbert u svojoj hagiografiji sv. Ansgara *Vita Ansgarii*, kad piše o kampanji kralja Olafa na Kurlandiju 854. u kojoj je navodi kao -
**Seeburg**.

Historija Grobine seže do 650. pne. kad su se tu naselili Vikinzi sa otoka Gotland i Jezera Mälaren. Prema ranijim teorijama smatralo se da je ovo naselje egzistiralo do kraja 9. vijeka, a da su tad stanovnici silom otjerani. Većina današnjih arheologa drži da su doseljenici vremenom asimilirali sa domicilnim Kuršima.

U Grobiņi je provedeno nekoliko iskapanja, prva veća 1929. i 1930. pod vodstvom švedskog arheologa Birgera Nermana.
Arheološko nalazište Grobiņa nominirano je 2017 na UNESCO-ovu listu svjetske baštine kao zajednička baština **Vikinške kulture** zajedno s lokalitetima u Danskoj, Norveškoj i Islandu.

Arheološko nalazište nalazi se periferiji grada; to su nekropole; Smukumi, Priediens, Atkalni i tumulusi; Priediens, Pormaļi i kod gradine *Skabārža*.

Historija današnje Grobiņe seže do 8. vijeka kada je tu postojalo vikingško trgovište, i gradina poganskih Kurša. 
Prema dokumentu o podjeli Kurlandije između Teutonskog viteškog reda i pojedinih biskupija iz 1254. taj kraj pripao je Redu. 
Kako Teutonski vitezovi dugo nisu mogli trajno pokoriti taj pogranični kraj, tek u trećoj dekadi 14. vijeka su počeli graditi zamak Grobiņa. Prvi poznati teutonski vogt (komandant) *Goswin von Ascheberg*, dokumentiran je 1428. a posljednji *Klaus von Streithorst*, oko 1560.

Nakon sekularizacije Teutonskog viteškog reda, zamak i čitav kraj anektirani su u Kneževinu Kurlandiju i Semigaliju, vazalnu zemlju Poljsko-Litvanske Unije.

Grobiņa je dobila status grada od kurlandskog kneza 1695. 
Zamak je više puta restauriran da postane plemićka rezidencija. U 17. vijeku je ojačan bastionima, razoren je za Velikog sjevernog rata početkom 18. vijeka, nakon tog više nije obnavljan.

Današnja župna crkva je kompletno obnovljena 1930-ih. Pretpostavlja se da je prva crkva postojala još 1560. ali se urušila. Niti novija crkva nije preživjela švedsku invaziju 1659. Nekoliko godina kasnije - 1664. sagrađena je i posvećena današnja crkva.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Latvia: Regions, Cities and Towns*" (engleski). City population. Pristupljeno 11.01.2022.
2. 1 2 3 4 5  „*Grobiņa*" (latvijski). Zudusi Latvija. Pristupljeno 17.01.2022.
3. 1 2  „*Grobiņa archaeological ensemble*" (engleski). Unesco. Pristupljeno 11.01.2022.
4. 1 2  Daniel Gunnarsson. „*The Scandinavian Settlement at Grobiņa, Latvia*" (engleski). Gotland University. Pristupljeno 11.01.2022.
5. 1 2 3  „*Grobiņa – Order Castle Grobin*" (engleski). Medieval Heritage. Pristupljeno 17.01.2022.

Vanjske veze
------------

***Grobiņa*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Grobiņa* (turističke stranice) Arhivirano 2021-09-23 na Wayback Machine-u ()