recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Sonja Heni** (nor. *Sonja Henie;*; 8. april 1912 — 12. oktobar 1969.) bila je norveška klizačica i glumica. Osvojila je tri zlatne medalje na Zimskim olimpijskim igrama, bila je deset puta svetska prvakinja, i šest puta bila evropski šampion. Po broju osvojenih medalja niko ni do danas nije uspeo da je stigne, tako da je Sonja do današnjih dana zadržala titulu najbolje klizačice sveta.

Već sa 11 godina plasirala se na Zimske olimpijske igre 1924. u Šamoniju. Tada je osvojila poslednje mesto, a zapisano je da je tokom nastupa bila toliko zbunjena da je par puta otklizala do ograde i tražila savete od trenera koju figuru da otkliza. Četiri godine kasnije sa svojih 15 godina po prvi put je postala svetska prvakinja.

Na sledeće tri olimpijade nikakvi saveti joj nisu bili potrebni, jer je Heni ubedljivo pobeđivala sve suparnice. Ostala je poznata po tome što je u umetničko klizanje uvela elemente plesa, a prilagodila je i opremu klizača skrativši suknju što je doprinelo lakšem izvođenju figura kao i većoj popularnosti. Danas se za Sonju smatra da je bila klizačica koja je odredila smer ženskog klizanja i učvrstila popuralnost tog sporta. Osim klizanja Sonja se takođe bavila i tenisom.

Posle Olimpijade 1936 Heni je prešla u profesionalce, pa je počela da nastupa po revijama i predstavama. Osim u sportu bila je uspešna i kao glumica, pa je za života a i posle njega bila jedna od najvoljenijih osoba u Norveškoj, a poznata i voljena u celom svetu.

Reditelj Dušan Makavejev snimio je film 1972. godine koji nosi naslov *Nedostaje mi Sonja Heni*.

***Sonja Henie*** na Wikimedijinoj ostavi
**Villa Alemana** je grad od 125,327 i općina od 139,310 stanovnika u sredini Čilea, u Regiji Valparaíso, Provincija Marga Marga.

Villa Alemana je nekad bila predgrađe Quilpué (odnosno Valparaísa), danas je potpuno spojena sa njima i zajedno sa gradovima Viña del Mar i Concón, formira konurbaciju - Veliki Valparaíso u kojoj živi 1,020,000 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Villa Alemana leži u brdima, udaljena tridesetak km istočno od centra Valparaísa, sa kojim je od novembra 2005 povezana je metro linijom (preko Quilpué i Viñe del Mar).
Autoputom *Troncal Sur* i željeznicom povezana je sa Santiagom.

Historija
---------

Grad je dobio ime - *Njemačko selo* (Villa Alemana) zbog brojnih imigranata iz njemačkih zemalja, Njemačke, Švicarske i Austro-Ugarske (iako se radilo i o Hrvatima, Česima, Mađarima) kojima je -Buenaventura Joglar Armandi, krajem 19. vijeka jeftino prodavao zemlju da se na njoj 
nasele.

Orginalno je nazvan *Viña Miraflores*, kad je 1894. osnovan kao općina, ali je 1918. to promjenjeno u *Villa Alemana*. Sve do 1933. bio je u sastavu Quilpué, od tad je samostalna općina.

Od kad je 2010. osnovana Provincija Marga Marga, administrativno pripada pod nju, iako je zapravo samo stambeno predgrađe Viñe del Mar (odnosno Valparaisa).

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Chile: Valparaíso*" (engleski). City population. Pristupljeno 20.12.2020.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Villa Alemana Municipality in Chile*" (engleski). City population. Pristupljeno 20.12.2020.
3. ↑  „*Major Agglomerations of the World*" (engleski). City population. Pristupljeno 20. 12. 2020.
4. 1 2 3  „*Reseña Histórica de la Ciudad*" (španjolski). Municipalidad de Valparaíso. Pristupljeno 20.12.2020.

Vanjske veze
------------

***Villa Alemana*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Municipalidad de Villa Alemana* (službene stranice) (`es`)
*Za ostala značenja, v. Ničija zemlja (razvrstavanje).*
**Ničija zemlja** je izraz kojim se označava teritorija ili zemljište koje je predmet spora, a na kojime nijedna od strana u sporu ne može ili ne želi preuzeti kontrolu.

U užem smislu izraz ničija zemlja označava teren koji se nalazi između rovova, odnosno utvrđenih položaja dviju suprotstavljenih vojski. Najčešće je riječ o ravnom terenu bez prirodnog zaklona kojeg nijedna strana ne želi trajno zaposjesti, jer bi time samo svoje ljudstvo i opremu učinilo nezaštićenom metom. U ničiju zemlju se ulazi prilikom juriša, odnosno pokušaja da se zauzme neprijateljski položaj; ponekad se u ničiju zemlju šalju manje patrole s ciljem izviđanja neprijateljskih položaja, prikupljanja zarobljenika, odnosno bolničari s nosilima kako bi izvukli ranjenike i trupla.

Ničija zemlja je fenomen karakterističan za opsade i za pozicijski rat, a najpoznatiji primjer predstavlja prostor između njemačkih i Antantinih rovova na Zapadnom frontu u prvom svjetskom ratu.
**Puelche** (Guennakin), indijansko pleme nastanjeno u 16. i 17. stoljeću u Pampasima u blizini Río Negra i Río Colorada i na sjever do Río de la Plata, Argentina. -Jezično čine samostalnu porodicu. O Puelchima je malo poznato do uvođenja konja u ranom 18. stoljeću. Do konja Indijanci dolaze krađama, pa se poput drugih susjednih skupina počinju organizirati po malenim pokretnim bandama, od 100 do 120 osoba, noseći sa sobom svoje kožne šatore. Puelchi su dobivanjem konja promijenili svoj način života, postavši poput prerijskih Indijanaca potpuno ovisni o njemu. Viškove konja su jeli, a svoje šatore izrađivali su od konjske kože. Julian H. Steward navodi kako su Apači, Puelche i slični imali isti tip kulture 'a u određenim pojedinostima ponašanja' nisu bili nimalo slični.
Puelchi su isprva živjeli od sakupljanja,  *'žetve piñona'* , pa su ih u starim izvještajima nazivali  *'piñonojedi'*. –Po religiji bijahu mnogobošci. Vrhovnog boga nazivali su različito, ali tu je i bog zla Ellal. Sunce i mjesec također se spominju, a stariji brat sunce, činio je ljudima dobro. Nakon potopa, govori njihova mitologija, svijet su napučili ljudi koji su izašli iz planinskih pećina. 
Puelche Indijanaca još je nešto preostalo ali jezikom još možda govori tek nekoliko osoba.
Neki lingvisti klasificiraju ih porodici Chon , točnije među Sjeverne Tehuelche.

Izvori
------

1. ↑  „Chon". Arhivirano iz originala na datum 2008-11-28. Pristupljeno 2008-11-28.

Vanjske poveznice
-----------------

* The Puelche (Guennakin) People (Argentina) Arhivirano 2008-11-22 na Wayback Machine-u
**Nizozemske provincije** (holandski: *Provincies van Nederland*) su administrativno političke jedinice lokalne samouprave prve razine *Nizozemske*.

Nizozemska je podijeljena na ukupno 12 provincija, njihov administrativni sistem ima istu strukturu kao što ga imaju općine, a to se svodi na to da direktno biraju članove svoje skupštine (Provinciale Staten), koji biraju članove provincijske vlade (Gedeputeerde Staten), osim predsjednika odnosno kraljevog komesara (Commissaris van de Koning), kog imenuje savezna vlada, a odobrava monarh. 

Glavne funkcije provincija svode se na kontrolu rada nad općinima unutar svojih granica i brigu o vodama u okviru svojih provincija (waterschappen). Svake četvrte godine članovi provincijskih skupština (Provinciale Staten) biraju poslanike za nizozemski senat (Eerste Kamer) koji je prvi dom saveznog parlamenta (Staten - Generaal), članove drugog doma (Tweede Kamer) biraju direktno svi građani Nizozemske na općim parlamentarnim izborima. 

Osim što se bavi kontrolom vladine politike, senat (Eerste Kamer)može samo odobriti ili odbiti zakone, ali nemože predlagati ili mijenjati zakone.

Popis nizozemskih provincija
----------------------------

| Provincija | Glavni grad | Najveći grad | Površina u km² | Stanovnika | Stanovnika na /km² |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  Drenthe | Assen | Assen | 2 641 | 486 197 | 184 |
|  Flevoland | Lelystad | Almere | 1 417 | 374 424 | 264 |
|  Friesland | Leeuwarden | Leeuwarden | 3 341 | 642 209 | 192 |
|  Gelderland | Arnhem | Nijmegen | 4 971 | 1 979 059 | 398 |
|  Groningen | Groningen | Groningen | 2 333 | 573 614 | 246 |
|  Južna Holandija | Haag | Rotterdam | 2 814 | 3 455 097 | 1 228 |
|  Limburg | Maastricht | Maastricht | 2 150 | 1 127 805 | 525 |
|  Overijssel | Zwolle | Enschede | 3 325 | 1 116 374 | 336 |
|  Sjeverni Brabant | 's-Hertogenbosch | Eindhoven | 4 916 | 2 419 042 | 492 |
|  Sjeverna Holandija | Haarlem | Amsterdam | 2 671 | 2 613 070 | 978 |
|  Utrecht | Utrecht | Utrecht | 1385 | 1 190 604 | 860 |
|  Zeeland | Middelburg | Middelburg | 1 787 | 380 497 | 213 |

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6   „*Government and society*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 12. 1. 2014.

Vanjske veze
------------

***Nizozemske provincije*** na Wikimedijinoj ostavi

* Interprovinciaal Overleg (`nl`)
*Za ostala značenja, v. Vikend (razvrstavanje).*
**Vikend** je period od dva neradna dana u sedmici (tjednu). Riječ "**vikend**" nastala je od engleske složenice "*weekend*", koja znači "kraj sedmice", ali se to u različitim kulturama interpretira na različite načine. U hrišćanskim zemljama to su subotu i nedelju, u islamskim četvrtak i petak, dok su u Izraelu to petak i subotu.

Vikendi tradicionalno predstavljaju dane za odmor i najčešće su obavezni neradni dani. To naročito važi za nedelju, no mnogi poslodavci upošljavaju svoje radnike subotom, a neki čak i nedeljom. Pošto se na to gleda kao na poseban teret, ti dani su obično bolje plaćeni nego ostali dani sedmice ili se zauzvrat radnici oslobađaju odgovarajućeg broja radnih dana u ostatku sedmice.

Istorija
--------

Gledano religijski, ne postoji pravilo da subota i nedelja moraju biti neradni dani. Kod Jevreja poslednji dan u sedmici je subota, a kod hrišćana nedelja, dok je kod muslimana to petak. Kod sve tri grupe taj dan je "sveti dan" i predstavlja odmor Boga, a ne ljudi (u pravoslavnih deset božijih zapovijesti, četvrta zapovijest glasi: "Šest dana radi, sedmi dan je odmor Gospodu Bogu tvome", slično i u drugim religijama).

Francuski revolucionarni kalendar, međutim, predviđao je jedan neradni dan u deset dana, dok je kalendar sovjetske revolucije predviđao jedan neradni dan u pet dana. Rani industrijski period u Evropi predviđao je šest radnih dana i sedmi (nedelja) neradni, a krajem devetnaestog i početkom dvadesetog vijeka radnički pokreti su se izborili za pet radnih dana i poslednja dva dana u sedmici kao neradna.

U Jugoslaviji, između dva rata, uveden je "engleski vikend", koji se sastojao u tome da se subotom popodne ne radi. Tada su i kancelarije imale dvokratno radno vreme od 7 do 12 i od 16 do 19 časova. Većini radnika je radno mesto bilo blizu kuće pa se pauza za ručak od 12 do 16 časova koristila za ishranu i odmor.

Petodnevna radna nedelja u Jugoslaviji je uvedena šezdesetih godina 20. veka sa skraćenjem radnog vremena s 48 na 42 radna sata.

Petodnevna radna nedelja za škole uvedena je još kasnije, pri čemu je bilo mnogo otpora s obrazloženjem: "deca će za dva dana zaboraviti da uopšte idu u školu!"

Uticaj na ekonomiju
-------------------

S jedne strane, pojavom vikenda kao perioda neradnih dana, radnici su dobili više slobodnog vremena. To slobodno vreme najčešće se koristi za odmor i rekreaciju, ali i za putovanja i posete. U toku tako potrošenog vremena ljudi obično troše više novca na razonodu, što je u nekim državama sveta dovelo do zakona da ni prodavcima nije dozvoljeno da rade tim danima radi smanjenja opšte potrošnje. Takvi zakoni se tokom vremena koriste sve manje i manje, u korist jačanja potrošačkog društva.

S druge strane, poslodavci su izgubili više dana u sedmici, čime se naoko gubi na produktivnosti. Međutim, postoje mišljenja po kojim se time ništa ne gubi jer radnici dolaze sveži na posao nakon dva neradna dana, kao i da se na taj način povećava opšta potrošnja, koja dovodi do veće zarade proizvođača.
**Trakijsko more** (grčki *Θρακικό Πέλαγος* / *Thrakiko Pelagos*, turski: *Trakya Denizi*) je krajnji sjeverni dio Egejskog mora, rukavca Sredozemnog mora.

Hidrografija
------------

Trakijsko more proteže se 209 km od Soluna pa duž trorogog poluotoka Halkidikija na zapadu, na istok sve do turskog poluotoka Galipolje, boka Dardanela. Grčka i turska obala formiraju sjevernu granicu mora, a otok Lemnos južnu. Preciznije rečeno ono leži između koordinata 23° 00' i 25° 80' geografske dužine odnosno 40° 25' i 41° 25' geografske širine. Duž obala mora leže historijske regije Makedonija i Trakija.

Trakijsko more preko Dardanela graniči preko Mramornim morem iz kojeg dobija najviše voda iz Crnog mora. Najveći otoci u tom moru su Tasos i Samotraka u Grčkoj i Imbros (Gökçeada) i Tenedos (Bozcaada) u Turskoj, a najveće rijeke koje utječu Mesta i Marica. Trakijsko more je jedno od najranije zabilježenih mora u historiji i književnosti, jer su preko njega Grci kolonizirali Anadoliju i Crno more.

Najveće luke
------------

* Amfipolis
* Kavala
* Aleksandropoli
* Tasos
* Samotraka
* Tenedos (Bozcaada), Turska

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Thracian Sea*" (engleski). Encyclopedia of Earth. Pristupljeno 9. 9. 2013.

Vanjske veze
------------

* *Thracian Sea* na portalu Encyclopedia of Earth (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 315527482
* GND: 4211902-9

 |
Koordinate: 27°10′00″S 77°31′00″E﻿ / ﻿27.16667°S 77.51667°E﻿ / -27.16667; 77.51667

**Nacionalni park Khao Jai** (tajlandski: เขาใหญ่) je nacionalni park na planini Sankambeng koja je južni dio gorja Dong Faja Jen, u provincijama Saraburi, Pračinburi i Nakhon Najok, u Tajlandu. On je, zajedno sa šumama gorja Dong Faja Jen, upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Aziji i Oceaniji kao "važno područje za dugotrajni opstanak mnogih životinjskih vrsta".

Nacionalni park Khao Jai ima površinu od od 2.168 km² i uglavnom je prekriven zimzelenim šumama, tropskim kišnim šumama i pašnjacima na visinama od 400 do 1000 m. Od slapova u parku se nalaze 80 m visok Heo Narok (slika desno), te Heo Suvat i Namtok Sarika.

Sveukupno u parku obitava 3,000 vrsta biljaka, 392 vrste ptica (kao što su Divlja kokoš i Zeleni paun), 200 vrsta reptila i vodozemaca (od kojih je 19 ugroženih vrsta), te 112 vrsta sisavaca (kao što su Azijski mrki medvjed, Azijski slon, Gaur, Tigar, Giboni, Indijski sambar, Makaki) i brojni drugi kralješnjaci.

* Slap Heo SuvatSlap Heo Suvat
* Gusta šuma parkaGusta šuma parka
* Azijski slon u Kkao JaijuAzijski slon u Kkao Jaiju
* Rijeka PračinburiRijeka Pračinburi
* Panorama s rijekomPanorama s rijekom

Vanjske veze
------------

* Službena stranica parka Khao Jai (`en`) Posjećeno 29. 6. 2011.
* Popis ptica parka Khao Jai Arhivirano 2011-07-21 na Wayback Machine-u (`en`) Posjećeno 29. 6. 2011.

Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Nacionalni park Khao Jai** |

| * p
* r
* u
Svjetska baština u Tajlandu |
| --- |
|  | 
Historijski grad Ajutaja  • Arheološki lokalitet Bančiang  • Šumski kompleks brdskog niza Dong Faja Jen, uključujući nacionalni park Khao Jai  • Historijski grad Sukotaj s pripadajućim lokalitetima Kamfaeng Fet i Si Satčanalaj  • Rezervati životinja Thung Jai Naresuan i Huai Kha Khaeng
 | Zastava Tajlanda |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 241849564
* GND: 4427671-0

 |
**Ronald Lee Ermey** (24. mart 1944 – 15. april 2018) bio je američki filmski i televizijski glumac, najpoznatiji po uozi marinskog Narednika Hartmana u *Full Metal Jacket*. Ermey je prije bavljenja glumom, slično kao i Hartmanov lik, nekoliko godina služio kao marinski narednik; za *Full Metal Jacket* je ispočetka bio angažiran kao tehnički savjetnik, da bi tek nakon razgovora sa režiserom Stanleyem Kubrickom dobio ulogu. Zahvaljujući njoj je osigurao nastavak karijere u Hollywoodu, ali su to u pravilu bile uloge "tvrdih" vojničina ili osoba od autoriteta. Ermey je također vodio nekoliko TV-emisija posvećenih vatrenom oružju. U političkom smislu se izjašnjavao kao nezavisan, te je 2008. godine na izborima podržao Baracka Obamu da bi osam godina kasnije podržao Donalda Trumpa.

Vanjske veze
------------

***R. Lee Ermey*** na Wikimedijinoj ostavi

* Zvanični veb-sajt‍ Uredi na Wikidati
* R. Lee Ermey *Sound Off* Forum, fan site
* R. Lee Ermey na IMDb-u (`en`)
* R. Lee Ermey na Filmskoj bazi podataka TCM (`en`)
* R. Lee Ermey na Allmovieu

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 85643971
* LCCN: n87914322
* ISNI: 0000 0000 7841 2479
* GND: 1061554597
* SUDOC: 066831652
* BNF: cb14175424n (podaci)
* BIBSYS: 36824
* MusicBrainz: f82dc402-8c29-409b-ba14-f7e05c860beb
* NKC: xx0053332
* BNE: XX1679191

 |
Zaštita divljih životinja je izvršena u Zimbebveu kroz sistem Nacionalnih parkova, Safari područja i Rekreacionih parkova. Nacionalni parkovi imaju najviši status zaštite i uspostavljeni su da zaštite područja izuzetne lepote, domaće biljke i divlje životinje kao i kompletne ekosisteme. Ta područja mogu da se koriste samo na neeksploatacione načine kao što su turizam i obrazovanje.

Osnovne osobine 11 nacionalnih parkova:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Nacionalni park | Površina (ha) | Osnovne karakteristike |
| Viktorijini Vodopadi | 2 340 | Jedinstveni geološke i vizuelne osobine, kišna prašuma |
| Gonarezu | 505 300 | Divlji pejsaži, važne populacije divljih životinja uključujući nosoroga i 
njalu |
| Zambezi | 56 010 | Rečna okolina, divlje životinje |
| Kazuma pan | 31 300 | Stepa, važne populacije divljih životinja |
| Mana Puls | 219 600 | Divlji pejsaži, velika koncentracija velikih sisara |
| Matopo | 42 400 | Jedinstvene formacije stena, pećinske slike, divlje životinje |
| Matusadona | 140 700 | Divlji pejsaži, jezerska okolina, divlje životinje |
| Njanga | 33 000 | Divlji pejsaži, planinska okolina, livade, divlje životinje |
| Hvange | 1 465 100 | Spektakulana krda divljih životinja, uključujući velike sisare |
| Čizarira | 191 000 | Divlji pejsaži, važne populacije divljih životinja uključujući nosoroga |
| Čimanimani | 17 110 | Divlji pejsaži, planinska vegetacija, šetnja i penjanje |

Istorija
--------

Početkom veka broj divljači na području današnjeg Zimbabvea (onda Rodezija) je drastično smanjen zbog velikog komercijalnog izlova.

Prvi rezervat za divljač je bio Vanki (danas Hvange) koji je formiran 1928. godine, a status nacionalnog parka je dobio 1949. godine sa donošenjem Zakona o nacionalnim parkovima (National Parks Act). Odeljenje za divljač u ondašnjoj Rodeziji je formirano pri Departmetu za Rudnike, Zemljište i Premer. To je bilo jezgro iz koga je izrastao Department za nacionalne parkove i brigu o divljači (engl. ). Department je kasnije prerastao u Upravu za parkove i divljač (engl. )

***Nacionalni parkovi Zimbabvea*** na Wikimedijinoj ostavi

Nacionalni parkovi Afrike

 **Nacionalni parkovi:** Alžir  • Angola  • Benin  • Bocvana  • Burkina Faso  • Burundi  • Kamerun  • Zelenortska ostrva  • Centralnoafrička Republika  • Čad  • Komori  • Demokratska Republika Kongo  • Republika Kongo  • Obala Slonovače  • Džibuti  • Egipat  • Ekvatorijalna Gvineja  • Eritreja  • Etiopija  • Gabon  • Gambija  • Gana  • Gvineja  • Gvineja Bisao  • Južni Sudan  • Kenija  • Lesoto  • Liberija  • Libija  • Madagaskar  • Malavi  • Mali  • Mauritanija  • Mauricijus  • Maroko  • Mozambik  • Namibija  • Niger  • Nigerija  • Ruanda  • Sao Tome i Principe  • Senegal  • Sejšeli  • Sijera Leone  • Somalija  • Južnoafrička Republika  • Sudan  • Svazilend  • Tanzanija  • Togo  • Tunis  • Uganda  • Zambija  • Zimbabve

**Teritorije**: Britanska teritorija Indijskog okeana  • Zapadna Sahara  • Kanarska Ostrva  • Seuta  • Melilja  • Madeira  • Majot  • Reinion  • Sveta Jelena
**Besmislena supresija**, poznatija kao **nonsens supresija**, je tip suzbijanja efekata nonsens kodona (nonsens mutacije) na termonaciju polipeptidnog lanca i djelomične ili potpune obnove normalnog fenotipa. U tom slučaju, nonsens kodoni mogu djelovati kao smisleni (aminokiselinski specifični) kodoni.

Ova supresija može nastati zbog prisustva nonsens supresorskog gena ili hemijskog supresora (kao što su 5-fluor-uracil (5FU) ili streptomicin). Ako je, naprimjer, nonsens triplet UAA, onda se 5-fluoro-uracil zamjenjuje sa U, pa iRNK FUAA može očitati kao CAA, tj. smisleni kodon. Ovo neće dozvoliti nastavak translacije jer će tRNK prepoznati zamjenu FU za C sa većom vjererovatnoćom nego da je bio prisutan uracil (U).

Efikasnost nonsens supresije zavisi od ravnoteže između terminacije polipeptidnog lanca i insercije aminokiselina, a može drastično promijeniti sastav nukleotida koji graniče sa besmislenim kodonom.

Mutacije koje suprotstavljaju se nonsens supresiji zovu se antisupresori.

Povezano
--------

* Ekspresija gena
**Nova Sela** su naselje (selo) koje se nalazi nekih desetak kilometara od grada Trilja.

Zemljopisni položaj
-------------------

Naselje Nova Sela se nalazi na desnoj obali kanjona rijeke Cetine prislonjeno na padinu jednog manjeg brda uz malo krško polje. Naselje je u blizini dionice autoceste A1 između Dugopolja i Šestanovca.

Stanovništvo
------------

***Kretanje broja stanovnika naselja Nova Sela za razdoblje od 1857. do 2001. godine***  

Napomena: Podatci o stanovništvu u naselju Nova Sela iz 1869. i 1921. godine su sadržani u podacima za naselje Ugljane jer se do 1931. iskazivalo kao dio tog naselja.

Vanjske poveznice
-----------------

1. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

| * p
* r
* u
Naselja grada Trilja |
| --- |
| Bisko • Budimir • Čačvina • Čaporice • Gardun • Grab • Jabuka• Kamensko • Košute • Krivodol • Ljut • Nova Sela • Podi • Rože • Strizirep • Strmendolac • Tijarica • Trilj • Ugljane • Vedrine • Velić • Vinine • Vojnić Sinjski • Voštane • Vrabač • Vrpolje |

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Nova Sela (Trilj)** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*
|  |
| --- |
|  *Ovo je glavno značenje pojma **Nicolas Flamel**. Za druga značenja, v. Nicolas Flamel (razvrstavanje).* |

Nicolas Flamel, grafika iz 19. stoljeća
**Nicolas Flamel** (Pontoise, 1330. - Pariz, 1417.), francuski bilježnik i alkemičar. Njegov je život i djelovanje posthumno postalo dio legende, jer mu se pripisuje navodno otkrivanje Kamena mudraca.

Prema tradiciji, tajnu otkrivanja alkemijske vještine naučio je od Leona, židovskog preobraćenika, na putu u Santiago de Compostelu. Nakon smrti stekao je reputaciju najuspješnijeg europskog alkemičara, koji je uspio napraviti Kamen mudraca i postići besmrtnost.

Životopis
---------

Nicolas Flamel je živio i djelovao u Parizu kao prepisivač te je na taj način došao u kontakt s rijetkim knjigama i dokumentima. Oko 1360. godine nabavio je alkemijsku knjigu oslikanu čudnim slikama. Na naslovnici bilo je napisano zlatnim slovima:

*Abraham Židov, vladar, svećenik, levit, astrolog i filozof, obraća se narodu židovskome kojega gnijev Božji razasu među Galima.*

Budući da je knjiga bila napisana na hebrejskom, Flamel se dugo vremena mučio da otkrije njen sadržaj. Naposljetku je, na purtu u Španjolsku, sreo jednog židovskog preobraćenika koji mu je protumačio ono što je pisalo u knjizi. Koristeći se knjigom, navodno je, nakon tri godine rada, 17. siječnja 1382. godine, točno u podne, uspio izvesti alkemijski pokus pretvorbe žive u čisto srebro. Jedini svjedok toga sumnjivog uspjeha bila je njegova supruga Perrenelle.

Uskoro je postao štičenikom princeze Blanche d'Evreux od Navarre, kasnije supruge francuskog kralja Filipa VI. koja je i sama bila poznata kao "stručnjak u kemijskim znanostima".

Navodno je, kao rezultat uspješnih alkemijskih pretvorbi, stekao znatno bogatstvo. Početkom 15. stoljeća, posjedovao je, samo u Parizu, više od dvadeset kuća i parcela. Veći dio svog bogatstva, a budući da nije imao djece, utrošio je čineći dobra djela. Zajedno sa ženom osnovao je četrnaest bolnica, sedam crkava i tri kapelice.

Flamel je umro 1417. godine, no s vremenom se proširila legenda o tome da on i njegova žena nisu umrli, već da su otkrili tajnu besmrtnosti, čemu pridonosi činjenica da im je grobnica prazna.

U popularnoj kulturi
--------------------

* Nicolas Flamel spominje se u fantastičnoj knjizi J. K. Rowling *Harry Potter i Kamen mudraca*, mada se ne pojavljuje kao lik.

Bilješke
--------

1. 1 2  Eliksir i kamen, str. 107.
2. 1 2 3  Grdenić, Drago, str. 108.
3. 1 2 3  Eliksir i kamen, str. 108.

Literatura
----------

* *Baigent, Michael i Leigh, Richard, Eliksir i kamen: nasljeđe magije i alkemije, Zagreb, 2000.* ISBN 953-6716-11-9
* *Grdenić, Drago, Alkemija, Zagreb, 2003.* ISBN 978-953-222-137-9 Uneseni ISBN nije važeći.

Vanjske poveznice
-----------------

* Biografija Nicolasa Flamela
**Nicoleño**, maleno šošonsko pleme nastanjeno u domorodačko vrijeme na otoku San Nicolas u otočju Santa Barbara ili Channel Islands, pred kalifornijskom obalom. Nicoleño su dobili ime po otoku na kojemu su živjeli sve negdje do sredine 1830.-tih godina, nakon čega su prebačeni na kopno. Ranih 1800.-tih dolazilo je do žestokih sukoba između njih i ruskih i aleutskih lovaca na morske vidre. Prilikom seobe plemena (1835) na škunu se nije ukrcala jedna žena koja je otišla tražiti svoju djecu. Škuna je otišla bez nje a djecu su joj u međuvremenu rastrgali divlji psi. Ova žena nazivana Lone Woman (Usamljena Žena), nazvana španjolskim imenom *Juana Maria*, pronađena je 18 godina kasnije kako sama živi na tom otoku, u skloništu napravljenom od kitovih kostiju. Pronašao ju je George Nidever, koji ju je otpeljao sa sobom, da živi sa njim i njegovom ženom u Santa Barbari. Lone Woman je oboljela od dizenterije i umrla nakon sedam tjedana. Za vrijeme svoga života u Santa Barbari izazivala je senzaciju, i ljudi su dolazili da bi je vidjeli. Pokrštena je i dobila ime Juana Maria. Njezino pravo ime nije poznato, jer je nitko nije uspio razumjeti, a nikada više nije vidjela nikoga od svoga plemena. Juana Maria zakopana je u neoznačenom grobu na misiji Santa Barbara. 

Iza Juane Marie ostalo je nekoliko košara i igala od kostiju koje su se čuvale u muzeju u San Franciscu, ali je sve nestalo u potresu i požaru koji ga je pogodio 1906. godine. O plemenu Nicoleño i sirotoj Juani Mariji ostala je samo tragična priča. 

Nicoleño su na otoku živjeli najmanje oko 10,000 godina, o čemu svjedoće brojni arheološki nalazi, a vode se kao jedna od grupa Gabrieleño Indijanaca.

Literatura
----------

* Anonymous. 1960. *San Nicolas, Isle of the Lost Woman.* In Odyssey of the Santa Barbara Kingdoms, pp. 51-53. Pacific Coast Odyssey Publications, Monterey.
* Rozaire, Charles E. and George Kritzman. 1960. *A Petroglyph Cave on San Nicolas Island.* The Masterkey 34(4):147-151.

Vanjske poveznice
-----------------

* Swanton
* Island of the Blue Dolphins Arhivirano 2006-10-05 na Wayback Machine-u
* The Lone Woman of San Nicolas Island Arhivirano 2006-10-09 na Wayback Machine-u
* The Lone Woman of San Nicolas Island and Her Tribe Arhivirano 2006-12-30 na Wayback Machine-u
*Tachybaptus ruficollis*
Tachybaptus ruficollis
**Patuljasti gnjurac** (lat. *Tachybaptus ruficollis*) je ptica iz porodice gnjuraca.

Ima zdepasti izgled s kratkim vratom. Tokom parenja promijeni izgled te ima kestenjast vrat i tamniji kljun, a inače je uglavnom svjetlo smeđe boje. Oba spola izgledaju podjednako. Mlade ptice gotovo su sve crne boje s uzdužnim prugama.

Patuljasti gnjurac živi u kopnenim vodama, na ribnjacima i u jezerima. Gnijezdi se u periodu od aprila do jula, dva puta godišnje. Gnijezdo je hrpa plutajućih vodenih biljaka. Ženka nese 5 – 6 bijelih jaja. 

Hrane se uglavnom kukcima, mekušcima i ribama.

Patuljasti gnjurac jednim dijelom je ptica selica, a često i hibernira u Južnoj Evropi na nezamrznutim vodenim površinama.

Vanjske veze
------------

Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi nalazi se članak na temu: **Patuljasti gnjurac** |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Patuljasti gnjurac** |
|  | Wikivrste imaju podatke o: **Patuljasti gnjurac** |
Pojam **destinacija** potiče od latinske reči *destination*, što u izvornom obliku znači odredište, pa i cilj (odredište i odmor, cilj boravka i odmaranja u nekom prostoru). Pored ovog, u anglosaksonskoj literaturi se često susreće termin *resort*, koji u direktnom prijevodu označava mjesto za odmor. Postoji dosta razlika u definiranju **turističke destinacije**. Neke od definicija koje najbliže objašnjavaju pojam turističke destinacije su:

* Određena uža ili šira prostorna cjelina u kojoj se ostvaruje turistički promet, a ta cjelina može da bude svako mjesto koje raspolaže turističkim kapacitetima, kao i svaka regija u kojoj je smješteno više turističkih centara. (E. Inskip, M. Kalenberger, 1992).

* Kompleks različitih rekreativnih i društvenih sadržaja koji se nalaze u jednom lokalitetu. (S. Gan, 1988)

* Destinacija može biti mjesto za odmor ili poslovni centar koji turisti posjećuju i gdje borave. To može biti jedna oblast ili čak zemlja u okviru koje oni putuju. To može biti i brod za kružno putovanje pri kome se posjećuje više luka. Najispravnije je pod destinacijom podrazumjevati jedno ili više mjesta u koja turisti dolaze i borave, a koja predstavljaju osnovni cilj njihovih kretanja. (S, Holovej, 1989)

Turističko mjesto
-----------------

S vremenom turisti postaju potrošači koji su spremni da plate klimu, prirodne i druge ljepote, kao i zadovoljavanje svojih želja i navika. Kao posljedica odraza ovih novih odnosa, koje stvara turizam, pojavljuju se turistička mjesta. Ovakva mjesta nastaju tamo gdje se nalaze velike koncentracije gostiju. U ovim naseljima se uvode sadržaji koji će turistima osigurati sadržajan boravak, kao što su parkovi, šetališta, dvorane, kasina, muzičke i druge kulturne zabave. Uvode se službe za što bolji doček gostiju, kao što su službe informacija, lokalnog prijevoza, nosača itd.

Također pogledati
-----------------

* Turizam
* Turistička regija
* Turistički centar
**Okrug Merkiš-Oderland** (nem. *Landkreis Märkisch-Oderland, MOL*) je okrug na krajnjem istoku Nemačke, uz granicu sa Poljskom. Administrativno pripada saveznoj državi Brandenburg. 

Površina okruga je 2.127,99 km². Krajem 2009. okrug Merkiš-Oderland imao je 191.067 stanovnika. Ima 45 naselja, od kojih je sedište uprave u mestu Zelov. 

Okrug obuhvata močvarno i poljoprivredno zemljište između reke Odra i teritorije grada Berlina. 

* 
* 
*

Vidi još
--------

* Nemačka
* Nemačke države
* Nemački gradovi
* Nemački jezik
* Nemci
* Institucije Savezne Republike Nemačke

Vanjske veze
------------

***Okrug Merkiš-Oderland*** na Wikimedijinoj ostavi

* Internet prezentacija okruga Merkiš-Oderland


| * p
* r
* u
Zastava Brandenburga Gradovi i *okruzi* nemačke države Brandenburg Zastava Nemačke |
| --- |
| *Barnim* • Brandenburg na Hafelu • Kotbus • *Dame-Šprevald* • *Elba-Elster* • Frankfurt na Odri • *Merkiš-Oderland* • *Oberhafel* • *Oberšprevald-Lauzic* • *Odra-Špreja* • *Ostprignic-Rupin* • Potsdam • *Potsdam-Mitelmark* • *Prignic* • *Teltov-Fleming* • *Ukermark* • *Hafeland* • *Špreja-Nisa* |
Koordinate: 41° 08′ 03" SGŠ, 21° 31′ 49" IGD

**Puturus** (mak. *Путурус*) je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Puturus pripada opštini Mogila.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Puturus je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 30 km severoistočno.

Puturus se nalazi u istočnom delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je na zapadu ravničarski, dok se na istoku izdiže Selečka planina. Nadmorska visina naselja je približno 660 metara.

Klima u naselju je kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Puturus je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 20 stanovnika.

Pretežno stanovništvo po poslednjem popisu su etnički Makedonci (100%).

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Mogila

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.mogila.gov.mk Zvanična stranica opštine Mogila

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Mogila |
| --- |
| **Mogila** • 
Alinci • 
Beranci • 
Budakovo •
Vašarejca • 
Gornja Čarlija • 
Donja Čarlija • 
Dedebalci • 
Dobruševo •
Donji Srpci • 
Ivanjevci • 
Loznani • 
Mojno • 
Musinci •
Novoseljani • 
Nošpal • 
Podino • 
Puturus • 
Radobor •
Sveti Todori • 
Trap • 
Trnovci • 
Crničani |  |
**Nova M** je nacionalna televizija osnovana 9. oktobra 2018. u Crnoj Gori, sa sedištem u Podgorici i dodatnim studiom u Budvi. Pre prodaje Junajted grupi, kanal je bio u vlasništvusrpske Pink medija grupe, kada se od 2002. do 2018. emitovala pod nazivom **Pink M**.

Promena vlasničke strukture
---------------------------

24. aprila 2018. vlasnik Pink međunarodne kompanije, Željko Mitrović je potvrdio da se vode pregovori o prodaji Pink M. Zatim 5. juna 2018. Željko Mitrović i Pink medija grupa su potvrdili medijima da će se dalji razvoj grupe usredsrediti na poslovanje u Srbiji i Evropi. Savet Agencije za elektronske medije (SAEM) Crne Gore 18. jula 2018. dao je saglasnost za promenu vlasničke strukture preduzeća Pink M kojom se prenosi 100 odsto vlasništva na firmu Dajrekt medija iz Srbije, koja se nalazi u vlasništvu Junajted grupe. Zahvaljujući tome, 9. oktobra 2018. godine ime televizije je promenjeno u **Nova M**, čime je Crna Gora dobila novu televiziju s nacionalnom pokrivenošću.
Dajrekt medija otkupila je prava na emitovanje fudbalskih utakmica nacionalnih timova Crne Gore na Nova M, u naredne četiri godine. Tako će Nova M prenositi sve utakmice crnogorske reprezentacije u okviru Lige nacija, potom kvalifikacije za Evropsko prvenstvo 2020. ali i kvalifikacije Crne Gore za Svetsko prvenstvo 2022. u Kataru. Neizostavan deo programa Nove M biće i Liga šampiona u periodu od 2018. do 2021. godine.

Vidi još
--------

* Nova TV (Hrvatska)
* Nova BH
* Junajted grupa

Spoljašnje veze
---------------

* [ Zvanična stranica
**Sulayman ibn Hisham** (732–747fl. 732–747) bio je omejadski (arapski) princ i vojskovođa, poznat po sudjelovanju u bizantsko-arapskim ratovima, kao i građanskim ratovima koji su označili kraj Omejadske dinastije. Bio je sin kalifa Hišama; za vrijeme njegove vladavine je od 737. do 742. izveo niz pohoda na bizantska područja u Maloj Aziji koji su završili s promjenjivim ishodom; među njima se ističe onaj koji je doveo do teškog arapskog poraza u bitci kod Akroinona. Usprkos toga, uživao je veliku popularnost, a zbog čega je nakon Hišamove smrti 743. došao u nemilost njegovog nasljednika al-Valida II, koji je, pak, bio kritiziran zbog sklonosti pijančevanju i nemoralu. Al-Valid je Sulejmana dao zatvoriti i mučiti; taj je potez, pak doveo do eksplozije nezadovoljstva te je general Marvan ibn Muhamed pokrenuo puč kojim je u proljeće 744. al-Valid svrgnut i ubijen, a za novog kalifa postavljen al-Validov brat Jezid III. Sulejman je pušten iz zatvora, a kada je u oktobru 744. Jezid umro, Sulejman je ušao u službu njegovog nasljednika Ibrahima. Međutim, istovremeno je Marvan digao još jednu pobunu i porazio Sulejmana, te se proglasio kalifom. Sulejman se u decembru 744. predao Marvanu i prihvatio ga kalifa. 

Kada je, pak, sljedeće godine u Mezopotamiji izbio ustanak protiv Marvana, ustanici su Sulejmana proglasili za svog vođu. Sulejman je potom prešao u službu al-Dahhak ibn Qays al-Shaybanija, samozvanog haridžitskog kalifa. Godine 747. ih je Marvan uspio poraziti. Sulejman je pred njim pobjegao u Indiju gdje je umro u izgnanstvu.

Izvori
------

Literatura
----------

* Blankinship, Khalid Yahya (1994). *The end of the jihâd state: the reign of Hishām ibn ʻAbd al-Malik and the collapse of the Umayyads*. State University of New York Press. ISBN 0-7914-1827-8.
* Hawting, G.R. (2000). *The First Dynasty of Islam: The Umayyad Caliphate AD 661–750 (2nd Edition)*. Routledge. ISBN 0-415-24072-7.
* Winkelmann, Friedhelm; Lilie, Ralph-Johannes i dr.. (2001). „Sulaimān ibn Hišām (#7162)" (njemački). *Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit: I. Abteilung (641–867), 4. Band: Platon (#6266) – Theophylaktos (#8345)*. Walter de Gruyter. str. 284. ISBN 978-3-11-016674-7.
Standardna interpretacija Turingovog testa gdje igrač C, ispitivač, pokušava utvrditi koji igrač, A ili B je računalo, a koji čovjek. Za takav ispit ispitivaču su na raspolaganju odgovori na pisana pitanja koja dobiva od igrača A i B. 
**Turing test** je test koji je izradio Alan Turing, a omogućava provjeru inteligencije računala ili programske potpore. Test je objavio 1950. pod nazivom "Računalna tehnologija i inteligencija".

Radi se o sljedećem: Čovjek u ulozi suca prirodnim jezikom komunicira s jednim čovjekom i jednim strojem, a pri tome obojica se prikazuju ljudima. Ako sudac sa sigurnošću ne može utvrditi koji je sugovornik stroj, smatra se da je stroj prošao test. 

Kako bi test bio što jednostavniji i kako se ne bi testirala sposobnost generiranja glasa od strane stroja, test se odvija preko tipkovnice i ekrana. Prvotno je Turing predložio teleprinter.

1. ↑  „Turingov test, on season 4, episode 3" (en). *simple [Scientific American Frontiers]*. PBS. 1993–1994. Arhivirano iz originala na datum 2006.
**Sulejman Kupusović**, rođen 7. aprila 1951. u Kladnju, je bosanskohercegovački pozorišni i filmski režiser.

Diplomirao je pozorišnu, filmsku, televizijsku i radio režiju na Akademiji pozorišne i filmske umjetnosti u Zagrebu 1974. godine, a filozofiju i komparativnu književnost na zagrebačkom Sveučilištu. Režirao je u pozorištima širom bivše Jugoslavije, te u Rumuniji, Bugarskoj i Turskoj. Njegove predstave su izvođene u Meksiku, Gvatemali, Francuskoj, Njemačkoj, Španiji, Turskoj, Mađarskoj, Rumuniji, Bugarskoj, Švedskoj, Italiji i Austriji.

Režirao je i prvu bošnjačku operu, "Hasanaginicu", koja je premijerno izvedena u Sarajevu 18. marta 2000. U naslovnoj ulozi nastupila je primadona sarajevske Opere Amila Bakšić. Autor je i pozorišnog hita "Ženski turbofolk bend" kojeg izvodi ansambl Kamernog teatra 55. Režirao je predstavu "Krokodil Lacoste" po nagrađivanom tekstu Zlatka Topčića, također u Kamernom teatru 55, 2011. godine.

Pored pozorišnih predstava, režirao je i nekoliko TV-drama, TV-serija, dokumentarnih i muzičkih programa.

Filmografija
------------

* "Viza za budućnost" (2002)
* "Memoari porodice Milić" (1990)
* "Zajedno" (1981)
* "Tale" (1977)
**Orinočki krokodil** ili *Orinoški krokodil* (latinski: *Crocodylus intermedius*) je kritički ugrožena vrsta krokodila iz porječja Orinoca u Južnoj Americi, od kojih je danas ostalo samo 250 do 1 500 primjeraka. po Kolumbiji i Venecueli.

Karakteristike
--------------

*Orinočki krokodil* izraste do 3.2 (ženke) do 5 m (mužjaci), ženke su teške do 200 kg, a mužjaci i 380 kg.  Njihova osnovna karakteristika je relativno duga njuška kao i kod Crocodylusa cataphractusa.
Boje im variraju starenjem, u prvoj fazi koža im je sivkasto zelenkasta sa tamnim crnim flekama po leđima, onda im postaje žućkasta sa tamno-smeđim prugama i nakraju postaje jednolično tamno siva. Promjene boje kože zabilježene su i po zoološkim vrtovima, tokom duljeg vremenskog razdoblja.  Bokovi su im uvijek nešto svijetliji.

### Prehrana

Mladunci uglavnom jedu male ribe i mekušce, odrasli jedu također ribe ali i druge gmazove, vodozemce, te ptice i sve veće životinje koje se nađu u vodi. Napadi na ljude su rijetki, jer ih ima jako malo.

### Razmnožavanje

Ženke kopaju gnijezdo između januara-februara (za sušne sezone) po pješčanim sprudovima koji tad izvire iz vode. Tad polažu veliki broj jaja, od 15 - 70 (najčešće oko 40). Iako ženke ostaju u blizini gnijezda, velik broj grabežljivaca uspjeva im pokrasti po koje. Iz preostalih jaja izliježu se mladunci nakon 70 dana, a to se podudara s početkom sezone kiša, i porastom razine voda. Ženke čuvaju svoje mladunce od jedne do tri godine.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Crocodylus intermedius (GRAVES, 1819)*" (engleski). Crocodilian. Arhivirano iz originala na datum 2011-10-25. Pristupljeno 29. 09. 2012.
2. ↑  „*Orinoco crocodile (Crocodylus intermedius)*" (engleski). Arkive Organisation. Arhivirano iz originala na datum 2017-09-06. Pristupljeno 29. 09. 2012.

Vanjske veze
------------

* *Orinoco crocodile (Crocodylus intermedius)* na portalu Arkive Organisation Arhivirano 2017-09-06 na Archive.is-u (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **biologiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Quara** (Coara, Kouara), pleme američkih Indijanaca naseljeno u drugom dijelu 17. stoljeća sjeverno od zaljeva Matagorda, na sadašnjem području okruga Jackson uz rijeku Lavaca. Njihovo selo, koje 1687. posječuje René-Robert Cavelier, sieur de La Salle, bilo je jedno od glavnih naselja duž te rijeke. Tijekom njegovog posjeta kod Quara, gdje je ostao dva dana, sa puta se vratilo 700 ili 800 ratnika koji se doveli 150 zarobljenika. U kasnijem periodu oni se više ne spominju pod tim imenom, i njihova etnička pripadnost je službeno ostala nepoznata. Područje na kojem su živjeli bilo je pod dominacijom plemena porodice Karankawan, za koje postoji opravdana sumnja da su porijeklom od Carib Indijanaca koji su u prošlosti prodrli na obale Teksasa. Jezik karankawa na tlu današnjeg SAD-a nema srodnika. U drugu ruku kultura Karankawa (kanibalizam i ratobornost) mogli bi doista ukazivati na njihovo karibsko porijeklo. Sugestije da su Quara možda pleme Aranama, nisu ničime utemeljene.

Literatura
----------

* Charles W. Hackett, ed. Pichardo's Treatise on the Limits of Louisiana and Texas (4 vols. Austin: University of Texas Press, 1931-46).
* John Gilmary Shea, Discovery and Exploration of the Mississippi Valley (New York: Redfield, 1852). \*John G. Shea, Early Voyages up and down the Mississippi (Albany: J. Munsell, 1861; rpt. Albany: J. McDonough, 1902).

Vanjske poveznice
-----------------

* Quara Indians
**Quaestor sacri palatii** (grčki: , pojednostavljeno ὁ κοιαίστωρ/κυαίστωρ, na srpskohrvatskom doslovno "kvestor svete palače") je kasno-rimska i bizantska titula koja se koristila za visoke carske službenike zadužene za izradu nacrta zakona. Vjerojatno najpoznatiji *quaestor* u historiji bio je Tribonijan, koji je za cara Justinijana izradio znameniti zakonik *Corpus iuris civilis*. Titula je kasnije u Bizantu promijenila značenje, odnosno njeni nositelji su umjesto zakonodavne preuzeli upravne dužnosti, uglavnom vezane uz upravu Konstantinopola. Do 14. vijeka je titula postala tek počasna.

Izvori
------

* Bury, John B. (1911). *The Imperial Administrative System of the Ninth Century - With a Revised Text of the Kletorologion of Philotheos*. Oxford University Publishing.
* Kazhdan, Alexander, ur. (1991). *Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
* Kelly, Christopher (2004). *Ruling the later Roman Empire*. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01564-7.
**Stokholmski sindrom** je naziv psihološkog stanja koje nastaje u situacijama u kojima dolazi do zbližavanja otmičara i talaca. Zbližavanju otmičara i njihovih žrtava doprinosi vreme provedeno u takvoj situaciji; što više vremena protekne, veća je mogućnost stvaranja stokholmskog sindroma, a s tim i manja verovatnoća povređivanja talaca. Takođe, zbližavanju mogu da doprinose veličina prostorije u kojoj se zajedno nalaze otmičar i talac, ispunjavanje zahteva kojima su vlasti izašle u susret, sličnost političkih stavova itd.

Stokholmski sindrom ne nastaje u situacijama kada su taoci izolovani, kada nemaju kontakt sa otmičarima, ili kada ima nasilničkog ponašanja od strane otmičara prema taocima ili drugim licima.

Poreklo imena
-------------

Naziv stokholmskog sindroma uveo je kriminolog i psihijatar Nils Bejerot posle neuspele pljačke banke i otmice na Normalmstorgu u Stokholmu, od 23 do 28. avgusta 1973. Taoci su se emocionalno vezali za otmičare, pa su posle opravdavali njihove postupke čak i nakon svog oslobođenja. Kasnije, tokom sudskog procesa, taoci su nerado govorili o otmici.

Vidi još
--------

* Pati Herst
* Londonski sindrom

Literatura
----------

* de Fabrique, Nathalie; Romano, Stephen J.; Vecchi, Gregory M.; van Hasselt, Vincent B. (July 2007). „Understanding Stockholm Syndrome". *FBI Law Enforcement Bulletin* (Law Enforcement Communication Unit) **76** (7): 10–15. ISSN 0014-5688. Pristupljeno November 17, 2010.

Vanjske veze
------------

* 'Understanding Stockholm Syndrome' Arhivirano 2014-04-11 na Wayback Machine-u(pdf, page 10), Federal Bureau of Investigation (FBI)
* Love and Stockholm Syndrome: The Mystery of Loving an Abuser Psychologist Dr Joseph Carver, writing at CounsellingResource.com
* Nils Bejerot's article about the events at Norrmalmstorg Arhivirano 2008-05-05 na Wayback Machine-u  Arhivirano 2004-08-05 na Wayback Machine-u
* Why do kidnap victims sometimes fail to escape, even when they have a chance to run? Arhivirano 2010-11-22 na Wayback Machine-u at everydaypsychology.com
* The Relationship Between Stockholm Syndrome and Posttraumatic Stress Disorder in Battered Women
* A Brief History of Stockholm Syndrome Arhivirano 2010-03-25 na Wayback Machine-u from Time.com
* Stockholm Syndrome Prime Health Channel
|  |
| --- |
|  *Ovo je glavno značenje pojma **Stol**. Za druga značenja, v. Stol (razvrstavanje).* |

1) radna površina stola  
2) noga stola
**Sto** ili **stol**, je komad nameštaja koji ima radnu površinu za obavljanje raznih aktivnosti. Sastoji se od nogara (nožica) ili nosača i radne površine. Uglavnom je sto namenjena za više osoba ali može biti i za jednu osobu. Stolovi imaju noge (najčešće četiri) na kojima stoji radna površina, tako da je on podignut od poda. Stolovi su delovi nameštaja koji mogu da se pomeraju ali postoje i stolovi koji su fiksirani za pod ili za zid. Da bi se koristili stolovi obično se oko njih raspoređuju stolice za sedenje a mogu biti stolovi pored kojih se stoji.

Stolovi mogu biti raznih veličina pa i sklapajući (za kampovanje i sl.). Za sto se negde još koristi naziv *astal*, a za male stolove se kaže *stočić*.

Stolovi se dele prema nameni ili prema materijalu od koga su napravljeni.

Vrste stolova po nameni
-----------------------

* Barski sto
* Baštenski sto
* Đački sto
* Kancelarijski sto
* Kartaškiški sto
* Katedra
* Kafanski sto
* Kompjuterski sto
* Konferencijski sto
* Krojački sto
* Kuhinjski sto
* Montažni sto
* Noćni stočić
* Okrugli sto
* Operacioni sto
* Pijačni sto (tezga)
* Pisaći sto
* Radni sto
* Sklapajući sto
* Sto za kampovanje
* Sto za klub garnituru
* Sto za stoni tenis
* Trpezarijski sto
* Toaletni stočić
* Crtaći sto
* Šahovski sto
* Školski sto

Vrste stolova po materijalu od koga su napravljeni
--------------------------------------------------

* Drveni sto
* Mermerni sto
* Metalni sto
* Drveno-metalni sto
* Sto staklo-drvo
* Sto staklo-metal
* Plastični sto
* Plastični sto sa metalnim nogarima
* Sto od pruća
* Sto od bambusa

***Stol*** na Wikimedijinoj ostavi
**Virton** (valonski: *Vierton*) je grad i općina od 11,371 stanovnika na jugoistoku Belgije u Regiji Valonija u Provinciji Luxembourg, on je administrativni centar 
istoimenog Arondismana.

Geografske karakteristike
-------------------------

Virton leži na granici sa Francuskom, udaljen svega 25 km od granice sa Velikim Vojvodstvom Luksemburg.

Historija
---------

Teren grada bio je naseljen još za prahistorije, za Rimskih vremena tu se nalazio vicus **Vertunum**. 
Od tog naselja jedino što je preostalo su su dvije nekropole, pronađene Arheološkim iskapanjima. 
Jer je *Vertunum* izgleda razoren u 4. vijeku za Migracije germanskih plemena.

Današnji Vertun niknuo je u 12. vijeku nešto sjevernije od rimskog vicusa. 
Prva srednjovjekovna crkva, više put je stradala u požarima (najviše 1481. i 1542.). Na kraju je 1822. odlučeno da je preopasna i premala pa je do 1833. podignuta nova neoklasicistička.

Vertun je status grada dobio 1270. a pravo na grb 1602.
Krajem srednjeg vijeka Vertun se počeo širiti izvan gradskih bedema, koji su nakon Tridesetogodišnjeg rata, 1657. srušeni.

Od 1839. kad je Veliko Vojvodstvo Luksemburg razdvojeno- Vertun je dio belgijske Provincije Luxembourg.

Odluka o povezivanju Virtona željezničkim prugama donesena je 1866. posljednja pruga do Arlona dovršena je 1935.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Belgium: Luxembourg*" (engleski). City population. Pristupljeno 7.04. 2021.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Histoire de Virton*" (francuski). Virton. Pristupljeno 7.04.2022.

Vanjske veze
------------

***Virton*** na Wikimedijinoj ostavi

```
**Virton* (službene stranice) (`fr`)
```