recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ajuda** je jedna od 53 lisabonskih freguesia koja ima 14,306 stanovnika na jugozapadu Portugala u Distriktu Metropolitanskog Lisabona.

Geografske karakteristike
-------------------------

Ajuda se nalazi na jugozapadnoj granici Lisabona, pored Belém.

Karta lisabonskih freguesia

Historija
---------

Za srednjeg vijeka teren današnje Ajude je kralj Dinis 1318. darovao samostanu Odivelas da mu bude feud, sebi je zadržao manji dio sa pašnjacima za konje.

Tokom 14 i 15. vijeka eremitorij u Ajudi postao je zbog čudotvorne ikone mjesto hodočašća uz kog je niklo naselje koje je 1587. službeno proglašeno crkvenom parohijom.

Rušenje palače Ribeira u Lisabonu za potresa 1755 prisililo je kralja Joséa I da izgradi novu rezidenciju za kraljevsku porodicu. Nova palača na brdu Ajuda izgrađena je od drva, iako je raskošno opremljena narod je zvao *barraca*, jer je zapravo to i bila.

Kad je izgorjela 1794. već sljedeće godine počela je izgradnja nove barokne građevine, koja se otegla do 1802. kad je dovršena u neoklasicističkom stilu.

Kad je Portugal postao Republika, u palaču Ajuda se smjestilo ministarstvo kulture, jedan dio je ostao rezerviran za protokol predsjednika Republike, a u drugom je smješten muzej sa artefaktima portugalskog dvora od 15. do 20. vijeka.

Tramvajem br.15 je povezan sa centrom Lisabona.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „Ajuda Parish in Lisbon District" (engleski). City Population. Pristupljeno 8.03.2024.
2. 1 2  „História" (portugalski). Ajuda. Pristupljeno 8.03.2024.
3. 1 2 3  „Palácio Nacional da Ajuda" (portugalski). Infopedia. Pristupljeno 8.03.2024.

Vanjske veze
------------

***Ajuda*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Freguesia Ajuda* ()
**Megaaploud** (engl. ) je kompanija sa sedištem u Hongkongu koja upravlja istoimenim sajtom za hosting *megaupload.com*. Sajt je počeo sa radom 21. marta 2005. Osnivač sajta je Kim Šmic, poznat i kao Kim „Dotkom".

Ministarstvo pravde SAD je 19. januara 2012. ugasilo sajt zbog internet piraterije. Istovremeno je podignuta optužnica protiv sedam pojedinaca i dve kompanije zbog sumnje da su oštetili vlasnike autorskih prava za oko 500 miliona dolara. Kim Šmic je istog dana uhapšen na Novom Zelandu po poternici iz SAD.

Nakon gašenja sajta, usledili su hakerski napadi na sajtove izdavačkih kuća i američke vlade. Odgovornost za ove napade preuzela je hakerska grupacija „Anonimni". Dan nakon gašenja sajta pojedini mediji su izvestili da se Megaaploud pokušava ponovo aktivirati koristeći brojčanu adresu.. 9 meseci nakon gašenja sajta premijer Novog Zelanda se izvinio njegovom vlasniku zbog protuzakonitog špijuniranja od strane državnih organa.

Megaupload statistika
---------------------

Po podacima američke optužnice protiv Megauploada ovo su statistički podaci o sajtu :

* Udio u prometu na internetu (SAD):1 %
* Prosječan broj svakodnevnih posjetitelja:50 miliona
* Broj registriranih (plaćajućih) korisnika:180 miliona
* Kapacitet servera:25 petabajta
* Posjećenost sajta: 13 najposjećeniji sajt na internetu

Zakonska noćna mora
-------------------

Iako je na početku celi pravni slučaj izgledao vrlo jednostavno on se ubrzo drastično zakomplicirao brojnim protuzakonitim ili ako ništa drugo upitnim policijskim radnjama.

Za početak je policija izvršila pretrage vile vlasnika korporacije i tamo zapljenila opremu s neispravnim policijskim nalogom, nakon čega je "izgubila" snimku te policijske akcije .

Drugi "pogrešni" policijski korak je ubrzo postalo pravno više no upitno prebacivanje podataka s servera u SAD zbog navodne istrage, dok će čavao u lijes pravne ispravnosti optužnice dati američki sudac svojom aprilskom presudom:
*Ovaj sud nema jurisdikciju nad Megaaploud i pravna procedura ne može početi. Iskreno ne znam da li ćemo ikad pokrenuti suđenje po ovom pitanju".* 

Kako niti 5 meseci nakon gašenja sajt nema niti pokretanja sudskog postupka niti obnove rada sajta Megaaploud se našao u limbu,a njegov vlasnik smatra da je sajt uzet kao primer zastrašivanja drugih kompanija s sličnim poslovnim modelom.

Potvrdu ranije spomenutih kritika od strane Megauploada da je reč o zastrašivanju internet kompanija i ničem drugom je dobivena 10.7.2012. kada je novozelandski sud presudio da će se ovaj pravni slučaj nastaviti voditi 25.3.2013. godine tako da je kompaniji zabranjen nastavak poslovanja,a njen direktor ostaje u kućnom pritvoru. Od trenutka kada je Megaoploadu zabranjeno poslovanje 19.1.2012 pa do trenutka najranije moguće sudske odluke ne o krivnji nego o dopuštenju za izručenje će tako proći minimalno godinu dana i dva meseca .

Vidi
----

* ACTA

Spoljašnje veze
---------------

**Napomena: Svi linkovi su trenutno nedostupni**

* Megaaploud Arhivirano 2012-01-03 na Wayback Machine-u
* Megavideo Arhivirano 2012-01-19 na Wayback Machine-u
Ovo je članak o crnogorskom poslovnom veb magazinu.  Za druga značenja, vidi Ekonomist (razvrstavanje).  

**Ekonomist** je crnogorski veb magazin osnovan 2014. godine u Podgorici. *Ekonomist* je posvećen ekonomskim i poslovnim novostima iz Crne Gore i svijeta, promovisanju dobrih poslovnih praksi i razvijanju preduzetničke svijesti, kao važnog pokretača ekonomskog rasta. Takođe, *Ekonomist* je i jedini FinTech portal u Crnoj Gori, čime predstavlja platformu za poslovne i tehnološke teme. Glavni i odgovorni urednik je Ljiljana Premović.

Zadatak i uloga
---------------

Na zvaničnoj stranici *Ekonomista* stoji da od svog osnivanja gradi reputaciju ažurnog i pouzdanog online medija, s ciljem podsticanja pogodnog poslovnog okruženja, promovisanja razvoja malih i srednjih preduzeća, kao i stimulisanja preduzetništva i inovacija. Takođe, kaže se i da kroz konsultantsku podršku i usluge treninga *Ekonomist* pomaže organizacijama da razviju svoje strategije, lidere i menadžere, naprave pozitivan uticaj u organizaciji i time kreiraju održivi razvoj.

Izvori
------

1. ↑  „Impressum". Arhivirano iz originala na datum 2017-10-24. Pristupljeno 2017-10-30.
2. ↑  „O nama". Arhivirano iz originala na datum 2017-10-16. Pristupljeno 2017-10-30.

Spoljašnje veze
---------------

* Zvanični website
**Maroni** (francuski: *Maroni*, nizozemski: *Marowijne*) je granična rijeka između Francuske Gvajane i Surinama duga 611.75 km.

On je najveća rijeka u Surinamu.

Hidrologija i historija
-----------------------

Maroni izvire u Gvajanskom štitu, nedaleko od brazilske granice. Od tamo teče prema sjeveru preko Amazonske prašume. 
U svom donjem dijelu formira granicu između Francuske Gvajane i Surinama.
Estuarij rijeke počinje kod gradova; Albina i Saint-Laurent-du-Maroni.

Iako većim dijelom nije plovna Maroni je i danas jedini put prema unutrašnjosti, njome se i danas manjim čamcima preveze više od 20, 000 ljudi i 10,000 tona robe.

Porječje Maronija prostire se po površini od 1,700 km², a prosječni godišnji protok na ušću je 36 m³/s. To je tropski kraj poznat po endemskoj malariji i epidemijama denga groznice.

Historija
---------

Rijeka je postala granica između tadašnjih kolonija Nizozemske i Francuske Gvajane, nakon sklapanja francusko-nizozemskog sporazuma u Utrechtu 1713. Ali je i nadalje ostala predmet spora pa je ona konačno definirana tek 1935. odtad je samo donji tok rijeke zvan *Litani* - granica.

Kako dobrim dijelom protiče kroz Amazonsku prašumu, ona je samo hipotetski granica, jer je lokalni indijanci, šverceri i krivolovci prelaze bez problema.

Procjenjuje se da je zlatne groznice između 6,000 do 10,000 ilegalnih kopača uglavnom iz Brazila, iskopalo oko 10 tona zlata na terenu velikom gotovo 7,5 milion hektara, i napravilo veliku ekološku štetu deforestacijom i pretjeranim korištenjem žive.

Izvori
------

1. 1 2  „*Maroni, le (fleuve)*" (francuski). Sandre. Arhivirano iz originala na datum 2022-01-18. Pristupljeno 14.11.2022.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Maroni*" (engleski). IFGR (Initiatives Rivers). Pristupljeno 14.11.2022.

Vanjske veze
------------

***Maroni (rijeka)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Maroni* ()
*Opća i nacionalna enciklopedija u 20 knjiga*
***Proleksis enciklopedija***, internetska enciklopedija zasnovana na izdanju *Opće i nacionalne enciklopedije u 20 knjiga*, koja je izlazila od 2005. do 2007. s dopunskom 21. knjigom izdanom 2009. Glavni urednik je Antun Vujić.

Opis
----

Izdavači su Pro Leksis d.o.o. i Večernji list d.d. a glavni urednik enciklopedije je Antun Vujić.
Enciklopedija se prodavala po jedan svezak mjesečno, uz dnevne novine Večernji list. Nakon što je do kraja 2007. izašlo svih 20 svezaka, očekuje se i izdanje na CD-u. 
Prodaja na kioscima je omogućila znatno nižu cijenu i veći tiraž, te je vjerojatno svjetska novost.

Ovo izdanje je prva opća enciklopedija u Hrvatskoj nakon 23 godine. Dvadeset svezaka obuhvaća 6000 stranica, 80 000 članaka i 19 000 ilustracija.
Enciklopedija je obujmom znatno manja od npr. *Opće enciklopedije JLZ*, koja je izlazila od 1977. do 1982. Ukupna količina teksta je tek oko polovice ili trećine; članci koji se ne odnose na događaje u posljednjih 30-ak godina, uglavnom su kraći. Npr. tekst o skladatelju Johannu Sebastianu Bachu ima 25 redaka uz jednu sliku, a u *Općoj enciklopediji JLZ* oko stotinu redaka uz dvije slike. Osim toga, nema velikih geografskih karti ni reprodukcija umjetničkih djela velikog formata.

Internetska inačica
-------------------

Trenutačno se sastoji od oko 62 000 članaka i više od 17 000 ilustracija. Uže uredništvo enciklopedije čini 9 ljudi, a ukupno je na enciklopediji radilo više od 50 urednika, suradnika i autora članaka. 

Predstavljena je u travnju 2009. godine, a nastala je kao rezultat suradnje Hrvatske akademske i istraživačke mreže CARNet i tvrtke Pro Leksis d.o.o. uz potporu Ministarstva znanosti, obrazovanja i sporta. Enciklopediji za sada mogu pristupati CARNetovi korisnici (učenici, studenti, učitelji, nastavnici, profesori, znanstvenici, znanstveni novaci i zaposlenici ustanova u sustavu CARNeta).

Vidi još
--------

* *Hrvatska enciklopedija* (LZMK)

Izvori
------

1. ↑  Vjesnik - Antun Vujić o enciklopediji[*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

* Proleksis enciklopedija : prva hrvatska opća i nacionalna online enciklopedija (Javno dostupna na stranicama Leksikografskoga zavoda Miroslava Krleže)
* Internetska inačica Opće i nacionalne enciklopedije Arhivirano 2011-05-18 na Wayback Machine-u (enciklopediji za sada mogu pristupati samo CARNetovi korisnici)
JurisPedia
**JurisPedia**, međunarodna akademska Wiki pravna enciklopedija. Trenutno postoje sadržaji na arapskom, kineskom, engleskom, francuskom, njemačkom, španskom i nizozemskom jeziku. 

S radom je započela 25. XI. 2004. djelomično inspirirana Wikipedijom i projektom Enciclopedia Libre (Univerzitet Seville). JurisPedia koristi MediaWiki softver ali nije projekt fondacije Wikimedia i, za razliku od Wikipedije koristi licencu Creative Commons (by-nc-sa).

Jurispedia se razvila na inicijativu Équipe de Recherche Informatique et Droit (Pravni fakultet univerziteta u Montpellieru, Francuska), Pravnog fakulteta Univerziteta Can Tho (Vijetnam), tima JURIS (Université du Québec à Montréal, Kanada), i Institut für Rechtsinformatik Saarlandskog univerziteta (Njemačka). Projekt je otvoren za suradnju pravnim timovima širom svijeta. Njezin je začetnik korisnik Hughes-Jehan‏‎. Njom upravlja osmero administratora.

Vanjski linkovi
---------------

* Početna stranica Jurispedije (na engleskom jeziku) Arhivirano 2012-10-14 na Wayback Machine-u
**Vallegrande** službeno *Jesús y Montes Claros de los Caballeros del Vallegrande* je grad od 10,158 i općina od 18,216 stanovnika u sredini Bolivije u Departmanu Santa Cruz i istoimenoj Provinciji u kojoj je administrativni centar.

Karakteristike
--------------

Vallegrande se prostire u Regiji Valles udaljen 244 km jugozapadno od svog administrativnog centra Santa Cruz de la Sierra.

On je centar stočarsko ratarskog kraja u kom se uzgaja voće, pšenica, kukuruz i ječam. Neugledno mjesto sa makadamskim ulicama i kućama od ćerpiča.

Danas je poznat u svijetu kao mjesto u kom je bio izložen ubijeni Ernesto Che Guevara, koji je vodio gerilski rat u tom kraju, i ubijen je u nedalekom selu *La Higuera* 1967.
Jedna od najvećih atrakcija je mauzolej Che Guevare i kulturni centar posvećen njemu otvoren 2016.

Pored tog ima arheološki muzej sa artefaktima pretkolumbovske umjetnost uglavnom keramike.

Historija
---------

Vallegrande je osnovan u mart 1612. po nalogu vicekralja Vicekraljevstva Peru *Juana de Mendoze*. On je taj zadatak povjerio svom nećaku kapetanu *Pedru Luciu Escalanteu de Mendozi*. Pedro je početkom godine krenuo iz Lime sa trideset porodica španjolskih kolonista, putem se njihov broj povećao na oko 200 porodica, koji su sa sobom poveli i svoje domorodačke sluge.

Vrlo rano podignuta je crkva *La Merced* koja ima najviši kameni zvonik u Boliviji, izgrađen 1630.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Fue fundada ciudad de Vallegrande en Bolivia*" (španjolski). History. Pristupljeno 8.10.2023.
2. 1 2 3  „*Vallegrande Municipality in Bolivia*" (engleski). City Population. Pristupljeno 8.10.2023.
3. 1 2 3  „*Vallegrande in Vallegrande (Santa Cruz*" (engleski). City Population. Pristupljeno 8.10.2023.
4. ↑  „*Valles de Bolivia*" (španjolski). Amaru Bolivia. Pristupljeno 8.10. 2023.
5. 1 2 3 4 5 6  „*Vallegrande, historia y cultura que atrapan*" (španjolski). La Region. Pristupljeno 8.10.2023.

Vanjske veze
------------

***Vallegrande*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gobierno Autonomo Municipal de Vallegrande* (službene stranice općine) Arhivirano 2023-09-28 na Wayback Machine-u ()
* *Vallegrande* (stranice o gradu) ()
Лого DANTE e. V.Лого DANTE e. V.
**Deutschsprachige Anwendervereinigung TeX e. V.**, или *DANTE e. V.*, је највећа TeX корисничка група на немачком говорном подручју. Са око 2.000 чланова, то је највећа група TeX корисника широм света.[*nedostaje referenca*] DANTE је основан 14. априла 1989. године у немачком граду Хајделбергу од стране бројних TeX ентузијаста који су одраније упознати са његовим радом.

Према својим статутима, DANTE консултује TeX кориснике из свих земаља у којима се користи немачких језик и финансира пројекте везане за TeX. Он такође представља чланове према другим TeX корисничким групама.

DANTE се одржава на главном CTAN серверу dante.ctan.org, који је пресликан на друге `mirror.ctan.org`.

Конференције са разговорима, упутствима и састанцима генералних чланова се одржавају двогодишње на разним локацијама у свим земљама немачког говорног подручја. Конференције су бесплатне за све заинтересоване за TeX.

Часопис *Die TeXnische Komödie* чланова удружења објављује се квартално.

DANTE међународни партнер је TeX Users Group (TUG) која је основана 1980. године.

Спољашње веза
-------------

* DANTE, Deutschsprachige Anwendervereinigung TeX e. V.
* Vereinssatzung Arhivirano 2016-10-24 na Wayback Machine-u (PDF-Datei; 87 kB) der DANTE e. V.
* Ein CTAN-Knoten

| * p
* r
* u
TeX |
| --- |
| Makro paketi | 
* AMSTeX
* ArabTeX
* CircuiTikZ
* ConTeXt
* FarsiTeX
* Texinfo
* LaTeX
* MusiXTeX
* Plain TeX
* PSTricks
* TIPA
* XyMTeX

 |
| Alternativne TeX mašine | 
* eTeX
* LuaTeX
* pdfTeX
* XeTeX
* New Typesetting System
* Omega

 |
| Distribucija | 
* TeX Live
* teTeX
* fpTeX
* MiKTeX
* proTeXt
* MacTeX
* gwTeX
* OzTeX
* Latexian
* AmigaTeX
* PasTeX
* TeXPortal
* W32TeX

 |
| Zajednica | 
* CTAN
* *TUGboat*
* *The PracTeX Journal*
* Deutschsprachige Anwendervereinigung TeX

 |
| Povezano | 
* DVI
* Computer Modern
* Metafont
* MetaPost
* WEB
* CWEB
* TeX Directory Structure
* TeX font metric

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 122705459
* GND: 5060242-1

 |
**Psihagogija** je psihoterapeutska metoda uticaja na ponašanje sugeriranjem poželjnih životnih ciljeva. U duhovnijem kontekstu može označavati vođenje duše. Uz mnoge druge metode, psihagogija je prethodila savremenoj psihologiji, a danas se smatra jednom od njenih komponenti.

Počeci evropske psihagogije sežu u vreme Sokrata i Platona. Psihagošku metodu usvojile su grupe kao što su stoici, epikurejci i kinici. Metodu su također usvojili apostol Pavle, Jakov i drugi ranohrišćanski mislioci. Zadržavši se sve do 20. stoljeća, psihagogija je počela uticati na druge psihološke discipline, ali su i na nju uticale mnoge discipline. Тokom sedamdesetih i osamdesetih godina 20. stoljeća termin *psihagogija* uvelikе је izumro. Međutim, koncept se nastavio prakticirati u modalitetima kao što su kognitivno-bihejvioralna terapija, lajf-koučing i pastoralno savjetovanje.

Etimologija
-----------

Termin potiče od starogrčke riječi ψυχαγωγία, koju čine komponente ψυχή – „duša" i ἄγω – „voditil". Stoga je bukvalno značenje: „vođenje duše".
***Ohridski prolog*** jknjiga koju je napisao i godine 1928. objavio Nikolaj Velimirović, tadašnji episkop ohridski Srpske pravoslavne crkve. U njoj je, u obliku svojevrsnog podsjetnika za svaki dan godine, odnosno razne biblijske i priče o životu svetaca iznesen nauk SPC.

Izdanja
-------

Prvo izdanje knjige je štampano iste 1928. godine u tiražu od 1.200 primeraka u Nišu, u štampariji Car Konstantin. Jedna od knjiga iz originalnog izdanja čuva se u Crkvi Svetog Pantelejmona u Nišu.

Do danas je Ohridski prolog štampan u preko milion primeraka, preveden je na mnoge svetske jezike, uključujući ruski, engleski, nemački i druge.

Najnovije izdanje štampano 2008. godine ima preko 1100 strana u boji.

Postoje onlajn verzije Ohridskog prologa, kao i verzije u vidu običnih programa za personalne računare.

Izvori
------

1. ↑  Podaci o prvom štampanju Ohridskog prologa[*mrtav link*], Pristupljeno 17. 4. 2013.
2. ↑  Večernje Novosti, 3. oktobar 2008.: Požutela žitija[*mrtav link*], Pristupljeno 17. 4. 2013.
3. ↑  Vest povodom izdanja iz 2008. godine Arhivirano 2009-04-29 na Wayback Machine-u, Pristupljeno 17. 4. 2013.

Spoljašnje veze
---------------

* Ohridski prolog  Arhivirano 2015-01-15 na Wayback Machine-u za svaki dan*Datumi po starom kalendaru*
* Izvod iz Ohridskog prologa Arhivirano 2007-02-19 na Wayback Machine-u za današnji dan na sajtu svetosavlje.org *(datumi su po starom kalendaru, kako je i Ohridski prolog napisan)*
**Sancho I** (?, 1154.- Coimbra, 26. mart 1211.) bio je drugi kralj Portugala koji je vladao od 1185. do 1211.

Njegovu vladavinu obilježilo je ponovno naseljavanje oputošenih krajeva Portugala, osnivanje novih gradova i izgradnja pograničnih utvrdu i zamaka.

Biografija
----------

Sancho je nasljedio portugalski tron nakon smrti svog oca Afonsa I.

Kako bi olakšao realizaciju svojih planova o ponovnoj kolonizaciji, poticao je strane doseljenike, biskupe, crkvene redove i plemstvo davajući im brojne privilegije. Posebno su mu bili važni Viteški redovi (Hospitalci, Templari, Vitezovi Calatrave) kojima je poklanjao ogromne feude.

Nakon invazije almohidskog kalifa alAbu Jusufa Jakuba al-Mansura, Sancho je uz pomoć 
Križarske flote koja je upravo tad plovila u Treći križarski rat uspio od Maura preoteti neke krajeve južno od rijeke Tejo i grad Silves 1189. ali ga je ubrzo izgubio 1191.

Iako je naizgled bio sklon crkvi ostao je upamćen po čestim svađama sa svojim biskupima i Vatikanom oko plaćanja doprinosa za crkvu.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Sancho I*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 22.02.2024.

Vanjske veze
------------

***Sancho I od Portugala*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Sancho I king of Portugal* ()
Univerzitet u Teheranu – латиницом

**Универзитет у Техерану** (персијски: دانشگاه تهران) је најстарији и највећи универзитет у Ирану, са највећом библиотеком у тој земљи. У Ирану се овај техерански универзитет популарно назива „Мајка универзитета у Ирану" (персијски:دانشگاه مادر).

Смјештен у Техерану, овај универзитет је међу најпрестижнијим универзитетима у Ирану. Факултете овог универзитета уписују студенти из цијелог свијета, а сам универзитет је познат по широком спектру научних тема које се истражују. Студенти овде могу стећи неке од 116 различитих диплома основних, 160 магистарских и 120 докторских студија. На универзитету се налази око 340 страних студената.

Сусједни Универзитет медицине у Техерану, иако административно одвојен, дијели исто главно двориште универзитета и објављује сва научна истраживања под именом „Универзитет у Техерану"

Историја
--------

Већина факултета овог универзитета је настала обједињујући већ постојеће установе за високо образовање, попут Дар ал-Фунуна.

Међутим, године 1928. професор Махмуд Хесаби је тадашњем министру културе Алију Азгару Хекмату у кабинету шаха Резе предложио оснивања чврсте установе која би покрила већину наука.

Али Азгар Хекмат је, у сарадњи са Андреом Годардом и групом европских архитеката дошао до плана будуће зграде универзитета. Универзитет је званично започео са радом 1934. године. Блок „Амир абад" је додат 1945. године, након што су америчке групе напустиле то имање пред крај Другог свјетског рата. Преостали факултети су касније или основани или директно потпомогнути и проширени од стране академских установа Сједињених Америчких Држава.

На универзитету су први пут прихваћени женски студенти године 1937..

Године 1986. одлуком Народног парламента Ирана, прерасли факултет медицине се одвојио у засебан универзитет, потпадајући под Министарство здравља и медицинског образовања. Тај универзитет је тренутно најпрестижнији ирански универзитет, са око 13.000 студената. При томе, уска сарадња два универзитета и даље траје у многим пољима.

Референце
---------

1. ↑  „MehrNews.com". Arhivirano iz originala na datum 2008-03-05. Pristupljeno 2011-08-28.
2. ↑  „Iranica.com". Arhivirano iz originala na datum 2008-01-15. Pristupljeno 2011-08-28.
3. ↑  Лоренц, Џ. „Историјски рјечник Ирана" (енг. *Lorentz, J. „Historical Dictionary of Iran"*), 1995. ISBN 0-8108-2994-0

***Универзитет у Техерану*** na Wikimedijinoj ostavi
**Kravica** je vodopad na Rijeci Trebižat u Bosni i Hercegovini, u selu Studenci pored Ljubuškog. Vlasnik vodopada je bio čuveni ljubuški veleposjednik, vakif i dobrotvor Zaim-beg Selimić.

Karakteristike
--------------

Kravicu (ili Kravice kako ga isto zovu) formirala je sedronosna rijeka Trebižat u krasu Hercegovine, probijajući se preko mekih stijena kalcijevog karbonata.
Vodopad je visok između 26 - 28 metara, a pada u amfiteatar promjera 120 metara.

Uz vodopad su nekada radili brojni mlinovi i stupe za valjanje sukna. Danas je Vodopad Kravica prirodni fenomen pod zaštitom države, kao geološki i geomorfološki spomenik.

Galerija
--------

* 
* 
*

Izvori
------

1. 1 2 3  „Slap Kravice" (hrvatski). Visit Herzegovina. Arhivirano iz originala na datum 2017-06-15. Pristupljeno 29. 03. 2017.
2. ↑  „ZAIM BEG SELIMIC". *ljubusaci.com*. 28. 1. 2009. Pristupljeno 20. 9. 2017.

Vanjske veze
------------

***Kravica (vodopad)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Slap Kravice* Arhivirano 2017-06-15 na Wayback Machine-u()
**Ahmadili** (perz. احمدیلی; *Aḥmadīlī*), poznati i kao atabegovi Marage (perz. اتابکان مراغه; *Atābakān-e Marāḡa*), bili su plemićka obitelj odnosno lokalna iranska dinastija koja je vladala regijom Azarbajdžana približno od 1122. do 1221. godine. Njihovo porijeklo je heterogeno: pretpostavlja se kako je riječ o Kurdima koji potječu od arapskog plemena Ravadida koji su primili kurdski jezik, a spominje se i turkijsko odnosno kumansko podrijetlo. Prvi ahmadilski vladar bio je Ak Sunkur Ahmadili koji je služio kao vojni zapovjednik u seldžučkoj vojsci i po kojem je dinastija dobila naziv, a njegove nasljednike teško je identificirati s obzirom na manjak povijesnih dokumenata koji se uglavnom temelje na numizmatici. Sjeverno od Ahmadila vladala je lokalna turkijska dinastija Ildiguzida koji su 1209. godine prisvojili Maragu pod svoju upravu. Posljednji poznati član ahmadilske dinastije bila je vladarica Sulafa Hatun čija je vlast prestala mongolskim osvajanjem iz 1220-ih godina.

Literatura
----------

* () Bosworth, Clifford Edmund (1996). *The New Islamic Dynasties: A Chronological and Genealogical Manual*. New York: Columbia University Press. ISBN 0231107145.
* () Luther, K. A. (15. 12. 1987). „Atābakān-e Marāḡa". *Encyclopedia Iranica*. New York: Columbia University.
* () Madelung, Wilferd; Frye, Richard Nelson (1975). *The Period From the Arab Invasion to the Saljuqs: Minor Dynasties of Northern Iran*. The Cambridge History of Iran. **4**. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-20093-8.
* () Minorsky, Vladimir (1953). *Studies in Caucasian history*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0521057353.
**Stavnja** je rijeka u središnjoj Bosni i Hercegovini i desna je pritoka rijeke Bosne.

Stavnja izvire na planini Zvijezdi kod Vareša (taj se grad smjestio u kotlini Stavnje). Vrelo Stavnje je u podzemnom jezeru u pećini, imena Pećina. Pećina je otvorena prema jugu i prema sjeveru i kroz nju je cesta od Vareša prema Olovu. Prema sjeveru je otvorena prostranoj kraškoj udolini imena Ponikva. Od Pećine i vrela Stavnje proteže se uz desnu obalu Stavnje brdo Velež (bog Veles u slavenskoj mitologiji) do udoline Pet potoka. U toj udolini se pet potoka ulijeva u potok Varešac koji nakon kratkog toka ulijeva u Stavnju. Nakon toga u Stavnju se ulijeva još nekoliko potoka, nakon čega postaje prava planinska rijeka.

Poslije zatvaranja Željezare u Varešu, rijeka je je postala ekološki čistija, poribljena je potočnom pastrmkom i sve više privlači ribolovce.

Literatura
----------

* Jovan Đ, Marković - Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije, Svjetlost, Sarajevo, 1990.

Izvori
------

1. ↑  Rijeka Stavnja, Pristupljeno, 11.3 2024
**Buna** je rijeka u Bosni i Hercegovini, lijeva pritoka Neretve, u koju se ulijeva oko 15 km nizvodno od Mostara, u mjestu Buna. Duga je 9 km, a ima dvije pritoke: Posrt, koji je nestalna pritoka, tj. postoji samo zimi, i Bunica, koja je stalna pritoka i u Bunu se ulijeva sjeverno od mjesta Buna. 

Pećina, izvor Bune

Vrelo Bune
----------

Vrelo Bune je snažni kraški izvor, koji izvire iz ogromne kraške pećine ispod visoke okomite litice. Na vrhu litice je arheološko nalazište Zelena pećina i Stari grad Blagaj, nacionalni spomenici BiH

Prije samog izvora Buna teče pod zemljom 19,5 km. Ovo područje je specifično po raznolikosti nadzemne i podzemne hidrografije. Izvor Bune je jedan od najvećih izvora u Evropi, s protokom od 43 m3/s izuzetno hladne i čiste vode, po čemu je jedno od najjačih u Evropi.

Najviši vodostaji izvora i rijeke su u novembru, a najniži u julu i augustu. Neposredno ispod vrela u Blagaju nalaze se mrestilište i uzgajalište pastrmke. Bogata je  pastrmkom, a u donjem toku ima i jegulja.

Područje kroz koje protječe pogodno je za poljoprivredu, naročito za uzgoj voća, povrća i vinove loze. Na samom vrelu, nalazi se stara derviška tekija, koju još 1664. spominje putopisac Evlija Čelebija.
**Crato** je jedna grad i općina od 3,708 stanovnika na istoku Portugala u Distriktu Portalegre.

Geografske karakteristike
-------------------------

Općina Crato se sastoji od 6 freguesie; Aldeia da Mata, Crato e Mártires, Flor da Rosa, Gafete, Monte da Pedra i Vale do Peso.. 
Od svog administrativnog centra Portalegra je udaljena dvadesetak km zapadno.
Teren općine oplakuje 5 potoka; Caldeirão, Várzea, Seda, Linhais i Termas de Monte da Pedra.

Historija
---------

Crato su osnovali Kartažani prije više od 2500 godina. Rimljani su ga zauzeli oko 60. naše ere i uredili kao kastrum iz kog su upravljali tim dijelom zemlje.
Nakon njih Crato su zauzeli Mauri i vladali njime od 706. do 1160 godine. Od Maura ga je preoteo kralj Afonso I.

Ispočetka se zvao *Castraleuca* (ili Castra-Leuca), protokom vremena ime mu se mjenjalo u *Ucrate*, *Crate* do konačnog *Crato*.

Kralj Sancho II poklonio ga je 1232. kao feud Vitezovima Malteškog reda. Te iste godine njihov veliki majstor Gonçalves, dodjelio mu je prvu povelju, slijedeću je dobio 1512. od kralja Manuela I.

Malteški vitezovi podigli su tokom 14. vijeka podigli za svoj smještaj utvrđeni samostan *Santa Maria de Flor da Rosa*, sa gotičkom crkvom *Flor da Rosa*.

Crato je danas poznat po termama i kao trgovački centar ratarsko-stočarskog kraja.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „Crato" (portugalski). Infopedia. Pristupljeno 10.03.2024.
2. 1 2 3 4 5  „Crato Municipality in Portalegre District" (engleski). City Population. Pristupljeno 10.03.2024.

Vanjske veze
------------

***Crato (Portugal)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Municipio de Crato* ()
**Vjekoslav Vrančić** (25. mart 1904 - 25. septembar 1990) bio je visoki ustaški dužnosnik u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj (NDH). Nakon proglašenja NDH 1941. obavljao je dužnost zamjenika ministra vanjskih poslova, a 1942. Ante Pavelić ga imenuje izaslanikom pri Drugoj talijanskoj armiji. Na tom položaju pregovara s predstavnicima četnika Jevđevićem, Grđićem i Kraljevićem. Zatim je služio kao zamjenik u ministarstvu unutarnjih poslova NDH, "tijelu neposredno odgovornom za koncentracijske logore i represivni državni aparat". Vrančića je "odlikovao Hitler za zasluge u planiranju koncepta masovne deportacije".

Vrančić je bio jedan od Pavelićevih ljudi od najvećeg povjerenja i sudionik mnogih važnih političkih i vojnih događaja u Bosni i Hercegovini. Vrančić je bio ustaški zvaničnik koji je izdavao dekrete o nepostojanju muslimanskog naroda, za koje je tvrdio da su Hrvati islamske vjeroispovjesti. Eugen Dido Kvaternik, visoki ustaški dužnosnik, napisao je za Vrančića: "Za cijelo vrijeme mog službovanja, a i kasnije, dr. Vrančić bio je slijepi instrumenat Pavelićevih osobnih intriga. Paveliću je bila dobro poznata Vrančićeva prošlost, no trebao je kompromitiranog roba. Tu leži tajna intimnih odnosa dr. Pavelića i njegova najgrlatijeg paladina. Posebno ružnu ulogu odigrao je kao Povjerenik kod bivše talijanske vojske. U doba kad su postrojbe talijanske vojske odpremale na tisuće nevinih Hrvata u talijanske (...) Dr. Vrančić je bio, naime, u to doba doušnik Vladete Milićevića, kraljevskog redarstvenog atašea, koji bi Vrančića za pojedine vijesti i podatke nagradjivao iznosima od 10-15 austrijskih šilinga". Vrančić je kao Pavelićev predstavnik imao zaduženje da pomogne osnivanje divizije "Kroatische Waffen-SS Freiwilligen Division" s visokim oficirima SS-a u Zagrebu 5. maja 1943. U ustaškim je redovima stigao do čina majora, no značajnije je njegovo obnašanje dužnosti zamjenika ministra vanjskih poslova, a kasnije i dužnosti ministra rada NDH.

Da bi omogućio predaju ustaškog režima zapadnim Saveznicima, Pavelić je poslao Vrančića (s Andrijom Vrkljanom kao prevoditeljem) Vrhovnom zapovjedniku Savezničkih snaga u Italiji, koji ih je obojicu dao uhititi. Vrančiću je dozvoljeno da se uz pomoć tajne službe SAD-a skloni u Vatikan.

Vrančić je otišao u Argentinu koristeći krivotvorene isprave koje je nabavio uz pomoć Krunoslava Draganovića. U Argentini je ostao sve do svoje smrti u Buenos Airesu 1990. Bio je aktivan u hrvatskoj zajednici u Argentini te je postao potpredsjednik tzv. hrvatske "vlade u egzilu" na čijem je čelu bio Ante Pavelić. Vrančić je bio uključen i u terorističke aktivnosti koje su provodile ekstremno desničarske skupine u Argentini. Zbog njegovih aktivnosti Vrančiću je 1974. bio odbijen ulazak u Australiju. U Argentini je utemeljio tjednik *Hrvatski narod*. Na zasjedanju Hrvatskog narodnog vijeća 1980. Vrančić je izjavio da se nova hrvatska nacija ne može osloniti na tradiciju NDH, već da će, naprotiv, morati tu tradiciju što je više moguće minimizirati.
**Mons. Pavao Žanić** (Kaštel Novi, 20. svibnja 1918. - Split, 11. siječnja 2000.) bio je mostarsko-duvanjski biskup. Rođen je 20. svibnja 1918. u Kaštel Novom kod Splita. Osnovnu školu pohađa u rodnom mjestu, sjemenišnu gimnaziju u Splitu, gdje nastavlja i filozofsko teološki studij splitske Teologije.

Za svećenika je zaređen u Splitu 1. lipnja 1941. Obavlja dužnost župnika na Šolti (1941.-1952.), u Rogotinu (1952.-1959.) te u katedrali sv. Duje u Splitu (1959.-1969.)

Papa Pavao VI. ga 9. prosinca 1970. imenuje biskupom-koadjutorom Mostarsko-duvanjske biskupije, i na toj službi ostaje 9 godina. Nakon umirovljenja biskupa Petra Čule, 14. rujna 1980. postaje mostarsko-duvanjski biskup. Biskupsko geslo mu je bilo *In fide, spe et caritate* (U vjeri, nadi i ljubavi).
Iste godine utemeljuje izdavačku kuću i istoimeni katolični mjesečnik, Crkva na kamenu.
Biskupski Caritas utemeljuje 1982. Pokreće i Teološki institut u Mostaru, 1987.

Navršivši 75 godina života, 20. svibnja 1993. odlazi u mirovinu i vraća se u rodni Kaštel Novi gdje je živio do smrti 11. siječnja 2000. Pokopan je u obiteljskoj grobnici u Kaštel Novom.

Vanjske poveznice
-----------------

Biografija na stranicama Mostarsko-duvanjske biskupije Arhivirano 2013-09-29 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 40187658
* LCCN: no2018156530
* ISNI: 0000 0000 1390 8561
* GND: 119404958

 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik: | **Mostarsko Duvanjski biskup i apostolski upravitelj trebinjsko mrkanski** | Nasljednik: |
| **Petar Čule** | **Ratko Perić** |
Babakova tvrđava, Iran
**Babak Horamdin** (perz. بابک خرمدین) je bio jedan od glavnih perzijskih vojskovođa za vrijeme općeg iranskog ustanka protiv Abasidskog Kalifata. Pobuna je početkom 9. vijeka prvotno izbila u iranskoj regiji Azarbajdžanu, a potom se proširila na zapadne i središnje dijelove iranske visoravni. Nakon dva desetljeća žestokih borbi pobuna je ipak ugušena dok je Babaka izdao armenski saveznik koji ga je predao Afšinu, iranskom zapovjedniku u službi kalifa koji ga je proslijedio u Bagdad gdje je pogubljen. Prema podacima iranskog historičara Tabarija u tim sukobima stradalo je oko 60.000 ljudi. Babaka Horamdina danas se smatra nacionalnim herojem u Iranu i široj regiji.

Literatura
----------

* () „Babak". *Encyclopædia Britannica*. 2011..
* () Yūsofī, Ḡ.-Ḥ. (15. 12. 1988.). *Bābak Ḵorramī*. New York. Arhivirano iz originala na datum 2011-01-05. Pristupljeno 2013-06-19.

***Babak Horamdin*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 281486762
* NKC: jx20130124001

 |
**Cvrcka** je najveća lijeva pritoka Vrbanje, na području opštine Kneževo, Bosna i Hercegovina. Izvire na sjevernim padinama Čemernice, na vododijelnici između Jakotine (lijeva pritoka iste rijeke) i potoka koji se ulivaju u Ugar. Formiraju je dvije čelenke: Međurača (izvor na oko 1200 m) i Vukača (izvor na oko 1150 m). 

Nakon ušća jedine veće pritoke – Bukovice, ulazi u duboki, strmi i nepristupačni kanjon, čija dubina na nekim mjestima iznosi više od 500 m u odnosu na okolni plato. Iz njega izlazi u ljevkasto polje neposredno prije Večića, koje se proširuje u relativno prostrano Večićko polje. Tu je i njeno ušće, na oko 300 m nadmorske visine, u rijeku Vrbanju, nedaleko od Kotor Varoša.. 

Vodopad Skakavac na Cvrcki

Vodopadi
--------

Kanjon ove rijeke obiluje nizom prirodnih ljepota, brojnim kaskadama, virovima, vodopadima i pećinama. Duž uređene planinarske staze mogu se vidjeti atraktivni vodopad Skakavac u mjestu Hrvaćanini, virovi Muški i Ženski vir, Bekića Zelenac – najčešće mjesto kupanja onih nešto hrabrijih, Opaki vir (koji je propagirao i Leonardo Dikapri), vodopad Vilenska vrela u vidu zavjese od mlazeva raspršene vode, sa visoke lijeve obale od sedre i mnoge druge zanimljivosti.

Vilenska Vrela je naziv jezerceta u koje se voda slijeva sa okolnih strmina putem brojnih vodopada različite visine i količine vode. Visina im je od par do 40 metara. Iz jezerceta voda otiče u rijeku Cvrcku, a zatim kanjonom prema Vrbanji
**Horažďovice** / Horaždjovice (njemački: *Horaschdowitz*) je grad na zapadu Češke od 
5,428 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Grad leži uz obalu rijeke Otave, udaljen oko 50 km jugoistočno od svog administrativnog centra - Plzeňa.

Historija
---------

Na brdu Prácheň se još od 10. vijeka nalazilo utvrđeno naselje, a dva vijeka kasnije i kameni zamak iz kog se vladalo čitavim Prahenskim krajem.

Kad je zamak izgubio na značenju naselje je preseljeno na sadašnju lokaciju uz rijeku Otavu, koja je bila važan trgovački put iz Praga za Bavarsku. U 13. vijeku su bavarski
feudalci podigli gotički zamak.
. 
Kralj Václav II od Češke dodjelio je 1292. mjestu - status grada. Grad je uživao velik prosperitet u drugoj polovici 15. vijeka, kad je postao feud porodice Švihovští.

Najveća katastrofa za Horažďovice bio je Tridesetogodišnji rat, kad je dvaput zapaljen i opljačkan od strane švedskih vojnika. Iako je zamak obnovljen, a samostan čak i proširen, mjesto se ipak više nije nikad 
vratilo na stare pozicije.

Tokom 19. vijeka Horažďovice su bile poznate po uzgoju školjaka za bisere, koje je uvela porodica Rummerskirchs. 
Čak je i car Franz II prisustvovao 1809. i 1818. berbi školjaka. Posljednja berba održana je 1944. kad je otvoreno 20 000 školjaka, ali je u njima pronađeno samo desetak bisera, tako da je to 
napušteno.

U Horažďovicama je 4. jul 1307. umro tadašnji češki kralj i habsburgški vojvoda Rudolf I.

Privreda
--------

Danas su Horažďovice poznate kao kupalište sa kompleksom od četiri zatvorena bazena, saunama i ostalim popratnim sadržajima za zabavu.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Czech Republic: Plzeňský kraj" (engleski). City population. Pristupljeno 02. 04. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*English Info*" (engleski). Horažďovice. Pristupljeno 02. 04. 2016.
3. ↑  „*Rudolf III.*" (engleski). Encyclopedia of Austria. Pristupljeno 30. 03. 2016.

Vanjske veze
------------

***Horažďovice*** na Wikimedijinoj ostavi

* Horažďovice ()
U molekularnoj biologiji **transformacija** je genetička promena ćelije koja proističe iz direktnog unosa, inkorporacije i ekspresije stranog genetičkog materijala iz njenog okruženja unesenog kroz ćelijsku membranu. Transformacija se javlja prirodno kod nekih vrsta bakterija, ali se isto tako može proizvesti veštačkim sredstvima u drugim ćelijama. Bakterije koje imaju sposobnost transformacije, bilo prirodno ili veštački, se nazivaju kompetentnim.

Transformacija je jedan od tri procesa kojim se spoljašnji genetički materijal može uvesti u bakterijsku ćeliju, druga dva su konjugacija (transfer genetičkog materijala između dve bakterijske ćelije u direktnom kontaktu) i transdukcija (injekcija strane DNK bakteriofagnim virusom u bakterijski domaćin). „Transformacija" se isto tako može koristiti za opisivanje unosa novog genetičkog materijala u nebakterijske ćelije, uključujući životinjske i biljne ćelije. Međutim, pošto "transformacija" ima specijalno značenje u kontekstu životinjskih ćelija, kod kojih indicira progresiju stanja kancera, termin se ređe koristi u smislu uvođenja stranog genetičkog materijala. Uvođenje strane DNK u eukariotske ćelije se obično naziva „transfekcija".

Spoljašnje veze
---------------

* Bakterijska transformacija Arhivirano 2009-03-19 na Wayback Machine-u
* "Ready, aim, fire!" Arhivirano 2011-07-21 na Wayback Machine-u
**Brana Massingir** je brana na rijeci Olifants, u regiji Gaza, Mozambik. Naziv je dobila po gradiću Massingir koji je u blizini brane. Za vrijeme kišne sezone stvara se veliko umjetno jezero Massingir, tako da brana spriječava velike poplave nizvodno u Mozambiku. Pokraj umjetnog jezera prolazi i rijeka Shingwedzi (sjeveroistočno), koja utječe u rijeku Olifants 12 kilometara nizvodno od brane.

Historija
---------

Satelitski snimak brane Massingir (NASA), koji pokazuje umjetno jezero Massingir, a i rijeku Shingwedzi (sjeveroistočno), koja utječe u rijeku Olifants 12 kilometara nizvodno od brane.
Gradnja je započela 1971. za vrijeme kolonijalne vlasti Portugala u Mozambiku. 1975. nakon što se Mozambik oslobodio kolonijalne vlasti, gradnja je zaustavljena malo prije završetka. Bilo je i pokušaja nastavka gradnje od strane vladajuće stranke FRELIMO (Mozambička oslobodilačka fronta).Zbog priklonjenosti Mozambika Sovjetskom Savezu, apartheidski režim u Južnoafričkoj Republici je godinama financirao pokrete koji su destabilizirali Mozambik. Pobunjenička stranka RENAMO je zauzela veći dio oblasti Massingir i sprječavala nastavak gradnje. Na izborima 1994. Joaquim Chissano je postao predsjednik, a njegova stranka FRELIMO je osvojila vlast u zemlji. Nakon toga su nastavljeni radovi na brani, a 2006. postavljene su zapornice, što je omogućilo da brana bude u radu.

Brana Massingir se nalazi na rubu Nacionalnog parka Kruger (koji je dio Nacionalnog parka Limpopo koji se nalazi okolo rijeke Limpopo), koje je vrlo važno područje za razmnožavanje nilskog krokodila. Postoji bojazan da poplave rijeke Olifants ometaju njihov razvoj.

Izvori
------

1. ↑  Shingwedzi River why is it the most polluted river in the KNP?
2. ↑  Christina Folke Ax, Niels Brimnes, Niklas Thode Jensen & Karen Oslund, *Cultivating the Colonies: Colonial States and Their Environmental Legacies*, Aug 2011, ISBN 978-0896802827
3. ↑  „Massingir Dam & Flooding of Olifants Gorge". Arhivirano iz originala na datum 2017-07-27. Pristupljeno 2015-03-18.

***Brana Massingir*** na Wikimedijinoj ostavi
G. Kaye, 1974.
**Gordon Fitzgerald Kaye** [ˈɡɔːrdən fɪtsˈdʒɛrəld keɪ] (Huddersfield, 7. travnja 1941. – London, 23. siječnja 2017.), engleski glumac.

Popularnost je stekao serijom *'Allo 'Allo!* u kojoj je glumio Renéa Artoisa, vlasnika kafića u okupiranoj Francuskoj. Radio je na televiziji, radiju, filmu i kazalištu. Neuobičajeno pisanje imena Gorden je Equityeva greška u tipkanju. No, u svojoj autobiografiji *Rene i ja* kazao je da je greška u pisanju imena greška bolnice u kojoj je bio zbog zdravstvenih problema.

Studirao je u Gimnaziji kralja Jakova u Almondburyju. 

Kaye je autor biografije *Rene i ja: Neka vrsta autobiografije* (*Rene & Me: A Sort of Autobiography*, 1989) u kojoj opisuje svoja iskustva kao sramežljivi, homoseksualni, pretili mladić.

God. 1990. doživio je tešku prometnu nesreću u kojoj je zadobio teže ozljede glave. Iako se ni nakon nesreće nije sjećao detalja nesreće, na mjestu zadobivenog ožiljka zaostao mu je komadić drva koji mu se zabio u glavu.

Nedugo prije nesreće tabloidi su izdali priču u Kayeovoj navodnoj homoseksualnosti. Kaye je to veselo priznao zbog fotografija koje su služile kao dokaz "priči".

Vanjske poveznice
-----------------

* Gorden Kaye na sajtu IMDb
**Ralf Hütter** (20. avgust, 1946.) je nemački muzičar i kompozitor, najpoznatiji kao pevač i klavijaturista grupe Kraftwerk koju je osnovao sa Florianom Schneiderom 1970. godine. Kraftwerk je 12. maja 2021. proglašen za jednog od upisnika u kuću slavnih rokenrola.

Biografija
----------

Hütter je rođen 20. avgusta 1946. u Krefeldu, Nemačka. Tokom 2009. godine je živeo u blizini Diseldorfa. Hütter ima ćerku (Elsa Hütter) koja takođe pravi muziku.

Upoznao je Floriana Schneidera dok je studirao muzičku improvizaciju na Robert Schumann Hochschule.  Izjašnjava se kao vegetarijanac. Hütter je tajnoviti muzičar koji izbegava intervjue. 

### Interesovanje za biciklizam

Hütter je obožavatelj biciklizma, što se odražava u nekim od radova benda. Naširoko se tvrdi da je, kada je bio na turneji, autobus grupe odbacio Hüttera 160 milja dalje od sledećeg mesta i da je on ostatak puta prešao biciklom, priča koju je Hütter kasnije potvrdio. Članovi benda su se bavili biciklizmom kada su snimali album *Die Mensch Maschine* kasnih 1970-ih. Ralf Hütter je tražio novi oblik vežbanja. Singl "Tour de France" uključuje zvukove koji prate ovu temu, uključujući lance za bicikle, mehanizme zupčanika i disanje biciklista. U vreme izlaska singla Ralf Hütter je pokušao da ubedi ostatak benda da snime ceo album baziran na biciklizmu. U to vreme to se nije dogodilo, ali je projekat na kraju objavljen kao *Tour de France Soundtracks* 2003. godine.

Hütter je bio doživeo tešku biciklističku nesreću u maju ili junu 1982. godine , tokom početnog perioda snimanja za album *Electric Café* iz 1986. godine. Zbog toga je bio u komi. Karl Bartos je izjavio da je prva stvar koju je Hütter rekao kada se probudio iz kome bila "Gde je moj bicikl?", priča koju je Hütter kasnije osporio u intervjuu za *The Guardian* u junu 2009. godine.

Izvori
------

1. ↑  „'Kraftwerk'". Rock and Roll Hall of Fame. 2021.
2. ↑  John Harris (19 June 2009). „'I got a new head, and I'm fine'". The Guardian.
3. ↑  „Red Bull Music Academy Daily". daily.redbullmusicacademy.com.
4. ↑  „Ralf Hütter (1946 -)". International Vegetarian Union (IVU).
5. ↑  „The secretive musicians who avoid interviews". BBC Music.
6. ↑  Karl Bartos 2017, *Der Klang der Maschine*, ch. 12
7. ↑  „John Harris interviews Kraftwerk's Ralf Hütter". the Guardian.



|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 79512840
* LCCN: n92099396
* ISNI: 0000 0000 6325 1203
* GND: 134412338
* MusicBrainz: da3f4766-628e-4da3-a871-014728993157
* NKC: xx0133509

 |
**Ryan O'Neal** (rođen kao *Charles Patrick Ryan O'Neal*, Los Angeles, Sjedinjene Države, 20. travnja 1941. - 8. prosinca 2023.), američki glumac.

Rođen je u Los Angelesu u Kaliforniji, kao najstariji sin Patricije i Charlesa O'Neala, hollywoodskog scenariste i glumca. Njegov brat, Kevin, također je glumac i scenarist. Dio djetinstva proveo je u inozemstvu, posebno u Njemačkoj. Pohađao je srednju školu *University High School* u Los Angelesu i u to doba se bavio boksom.

Kao glumac, isprva nastupa u manjim ulogama u tv serijama (*The Many Loves of Dobie Gillis*, *Bachelor Father*, *Leave It to Beaver*, *Westinghouse Playhouse* i *Wagon Train*). 1961. zajedno s Leonardom Nimoyem gostuje u epizodi vestern serije *Two Faces West*. 1962.-1963. redovno glumi u NBC vestern seriji *Empire*. 1962. gostuje u premijernoj epizodi ABC serije *Our Man Higgins*. Veliku popularnost postiže 1964.-1966. hit sapunicom *Peyton Place*.

O'Nealova filmska karijera doživljava uzlet ulogom u drami 
*Ljubavna priča*, koja mu donosi nominaciju za Oscara. 1973. bio je iza Clinta 
Eastwooda, drugi na popisu najkomercijalnijih filmskih zvijezda. Status zvijezde potvrđuje nizom komedija redatelja Petera Bogdanovicha, započevši sa *screwball* komedijom Zašto te tata pušta samu? (*What's Up, Doc?* 1972.), zajedno s Barbrom Streisand, potom u *Mjesecu od papira*, (*Paper moon* 1973.) zajedno sa svojom kćerkom Tatum O'Neal, za tu ulogu nagrađenu oscarom, i *Kino za groš* (*Nickelodeon* 1976.), također zajedno s Tatum O'Neal. Druge su značajne uloge u filmovima *Barry Lyndon* Stanleya Kubricka, (1975.), *Nedostižni most* Richarda Attenborougha (1977.), *Oliver's Story* (1978. nastavak *Ljubavne priče*), i *The Driver* Waltera Hilla, (također 1978.). 

Krajem 1970-ih doživljava pad u karijeri, te kasnije rjeđe glumi u filmovima, među kojima *Irreconcilable Differences* (1984.), i povremeno u tv serijama: *Good Sports* (1991.) i *Bones* (2007.-2010.).

Izabrana filmografija
---------------------

* *Ljubavna priča* (1970.)
* *Zašto te tata pušta samu?* (1972.)
* *Mjesec od papira* (1973.)
* *Barry Lyndon* (1975.)
* *Kino za groš* (1976.)
* *Nedostižni most* (1977.)
* *The Driver* (1978.)
* *Irreconcilable Differences* (1984.)

Izvori
------

Vanjske veze
------------

***Ryan O'Neal*** na Wikimedijinoj ostavi

* Official website Arhivirano 2019-06-26 na Wayback Machine-u
* Ryan O'Neal na sajtu IMDb
* Ryan O'Neal na Allmovieu
* Ryan O'Neal na Filmskoj bazi podataka TCM ()

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 85112001
* LCCN: no92005577
* ISNI: 0000 0001 1074 5805
* GND: 141473053
* SUDOC: 052197379
* BNF: cb13898107f (podaci)
* BIBSYS: 98031989
* MusicBrainz: eeb3bb09-594b-4662-847f-40872f6a3a5d
* NKC: pna2007370860
* BNE: XX1306746
* CONOR.SI: 12220771

 |