recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Die verlorene Ehre der Katharina Blum oder: Wie Gewalt entstehen und wohin sie führen kann*** (sh. *Izgubljena čast Katharine Blum ili: Kako nasilje nastaje i do čega može dovesti*) je roman njemačkog pisca Heinricha Bölla objavljen 1974. godine, poznat kao jedna od najznačajnijih knjiga njegove bibliografije i njemačke književnosti u drugoj polovici 20. vijeka.

Roman je velikim dijelom inspiriran tada aktualnim događajima u Zapadnoj Njemačkoj, prije svega terorističkom kampanjom radikalnih ljevičara okupljenom oko Frakcije crvene armije, ali još više medijskim cirkusom koji je oko nje stvorio senzacionalistički žuti tisak, prije svega popularne novine *Bild* koje su vodeće lijeve intelektualce optuživale za šurovanje sa teroristima, pri čemu je žrtva bio i sam Böll. Naslovna protagonistica je 27-godišnja domaćica koja se jedne večeri na maskenbalu upozna i provede noć sa muškarcem za koga se kasnije ispostavi da je Ludwig Götten, radikalni ljevičar optužen za pljačku banke. Mlada žena je nakon toga privedena na ispitivanje u policiju koja ustanovi da nije povezana sa nikakvom ilegalnom aktivnošću te je pušta na slobodu; međutim, o svemu su obaviješteni mediji, te novine *Die Zeitung* i njihov beskrupulozni reporter Tätges počinju ispitivati sve Katharininu rodbinu, prijatelje i poznanike, kopajući po najintimnijim dijelovima njenog života i objavljujući senzacionalne članke u kojima sugeriraju da je povezana sa teroristima. Katharina postaje predmetom prijetećih i prostačkih telefonskih poziva, a zbog pritiska umre njena teško bolesna majka, te se mlada žena odlučuje brutalno osvetiti novinaru.

Iako je Böll zbog romana bio predmetom optužbi da podržava nasilje prema novinarima, danas se njegov roman smatra jednim od najboljih, a ušao je i u prestižni *Le Mondeov* izbor 100 knjiga 20. vijeka.

Adaptiran je dva puta - godine 1975. u Zapadnoj Njemačkoj kao istoimeni film u režiji Völkera Schlöndorffa i Margarethe von Trotta, te godine 1984. u SAD kao televizijski film *The Lost Honor of Kathryn Beck*.

Vanjske veze
------------

* Literatur von und über Die verlorene Ehre der Katharina Blum u katalogu Deutschen Nationalbibliothek (`de`)
**Buto** (arapski: بوتو,/ Butu, egipatski: *Per-Vadžet*, starogrčki: Βουτώ) je arheološki lokalitet u Donjem Egiptu u Muhafazi Kafr eš Šejk.

Lokalitet se nalazi u Delti Nila kod današnjeg sela Kem Kasir, udaljen 33 km sjeverozapadno od Kafr eš Šejka.

Historija i karakteristike
--------------------------

Antički **Per-Vadžet**  bio je smješten na Sebenitijskom rukavcu Nila. Po svemu sudeći bio je prijestolnica
Donjeg Egipta u Protodinastičkom periodu, prije ujedinjenja.

On je iznikao iz dva naselja Pe i Dep nastala u 4. mileniju pne. koja su se sredinom 4. milenija pne. spojila u jedinsteni Per-Vadžet.
Ime je dobio po božici zaštitnici Vadžet, koja je bila i zaštitnica Donjeg Egipta.

Kad se negdje oko 3100. vijek pne. Egipat ujedinio grad je izgubio na važnosti, ali je ostao prijestolnica 6 nome Donjeg Egipta.

Za Ptolomejida u 4. vijeku pne. dobio je svoje grčko ime - Buto.

Lokalitet je pronašao 1888. britanski arheolog Flinders Petrie.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Buto*" (engleski). LookLex. Arhivirano iz originala na datum 2018-09-04. Pristupljeno 28.9. 2020.
2. ↑  „*Wadjet, Egyptian goddess*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 28.9. 2020.

Vanjske veze
------------

***Buto*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Buto* Arhivirano 2018-09-04 na Wayback Machine-u (`en`)
* *Buto (Modern Tell el-Farein)* (`en`)
Planina Hermon pokrivena snijegoma, gledana sa planine bental
PSatelitska snimka Libanona. Bijeli, snijegom prekriveni vrhovi blizu obale prikazuju Anti-Libanonske planine
**Antilibanon** ili **Antilibanonske planine** je zapadnjački naziv za istočnolibanonski planinski lanac (arapski: *جبال لبنان الشرقية*) koji se proteže u smjeru jugozapad-sjeveroistok i čini većinu prirodne granice između Sirije i Libanona. Većina planinskog lanca leži u Siriji.

Njegovo zapadnjačko ime (Antilibanon) dolazi od grčke Anti-Libanus, u kojem prefiks "anti" znači "nasuprot". Kreće se istočno od i paralelno (suprotno) na području planine Libanon. Također njego južni kraj je unutar Golanske visoravni. Prema zapadu leži dolina koja ga odvaja od Libanona u rasponu središnjem Libanonu – doline Beqaa na sjeveru i doline rijeke Hasbani rijeke na jugu. Na istoku, u Siriji, nalazi Istočna visoravan koja sadrži grad Damask.

Antilibanonski lanac je dugačak oko 150 km. Na sjeveru, proteže se na gotovo geografskoj širini sirijskog grada Homs. Na jugu, u rasponu coalesces s Golanskoj visoravni visoravni, ali uključuje i najviših vrhova Hermon (Jabal el-Šeik, na arapskom), na 2814 metara, i Ta'la't Musa, na 2669 metara. Ovi vrhovi su veći dio godine pokriveni snijegom, a nalaze se na libanonsko-sirijskoj granici.

Izvori
------

1. ↑

***Antilibanon*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 316747209
* GND: 4002292-4

 |
**Apâniekra** (Apanhecra, Apãnjêkra, Canela Apâniekra, Kanela Apaniekra, Apaniekrá, Apanyekra, Aponegicran), jedno od plemena američkih Indijanaca iz grupe Canela, porodica Gé, nastanjeno u brazilskoj državi Maranhão. Apanjekre nisu bili nikada jako brojni. U kasnom 18. stoljću bilo ih je između 400 i 500.. Procjenjeno je (Nimuendajú) da ih je 1929. bilo oko 130, a kasnije im broj polako raste: 205 (1970.; Crocker); 213 (1971.); 225 (1975.); 458 (2000.), no ipak su dosta malobrojniji od svojih prvih rođaka Ramkókamekra. 

Sami sebe nazivaju Canela Apâniekra, a Apâniekra znači (=narod piranja; "o povo indígena da piranha"), radi njihovog običaja bojenja donjeg dijela čeljusti crvenom bojom. 
Prvi spomen o njima čini se da potječe od vojnog časnika Francisco de Paula Ribeiro, s kraja prve dekade 19. stoljeća, a tada su živjeli u krajevima zapadno od Kapiekrana, odnosno uz rijeke Itapicuru i donji Alpercatas, kao i u dolinama rijeka Parnaíba i Balsas. U drugoj polovici 20. stoljeća njihova sela su kod Águas Clarasa (1958) i Porquinhos (1960) i nešto kasnije kod Rancharie.

I Apanyekrá i Ramkokamekrá imali su isti sistem srodstva, te nazivali 'ocem' i sina očeve sestre. No ovaj običaj (terminologiju) Apanjekre su napustili krajem 1960.-tih godina. Stanište je matrilokalno, klanova nema, ali postoje dobni razredi. Poglavicu bira vijeće staraca. 
Lov, ribolov i tropska agrikultura i sakupljanje glavne su ekonomske aktivnosti. Pjesme, ritam i plesovi identični su im sa onima od Ramkokamekra, a izvode se uz pratnju maracá-zvečki, a jedan od festivala je i riblji festival (Tepiakwá) i obredi inicijacije  *'Khêêtúwayê e Pepyê'*. 
Pleme poznato kao Kenkateye, njihov su ogranak koji se odcijepio 1860. a 1913. su masakrirani i nestali. Selo: Porquinhos.

Izvori
------

1. ↑  „A forma timbira: estrutura e resistência". Arhivirano iz originala na datum 2005-12-13. Pristupljeno 2005-12-13.

Vanjske poveznice
-----------------

* William H.Crocker, The Canela (Eastern Timbira), I: An Ethnographic Introduction
**Bulinac** je naselje u općini Nova Rača u Bjelovarsko-bilogorskoj županiji. 

Ime naselja nastalo je prema turskoj riječi "bula", što znači "žena muslimanka". Prema legendi, za vrijeme Turaka na mjestu današnjeg naselja, jedna Turkinja bula kupala je svoje dijete u potoku. Riječ "bulinac" znači bulino dijete. 

Bulinac se nalazi na državnoj cesti D 28 na dionici Bjelovar - Veliki Zdenci. Nalazi se i na trasi buduće autoceste A 13, koja je u izgradnji. Autocesta će prolaziti kroz nenaseljeni dio Bulinca. Kroz Bulinac je prolazila željeznička pruga Bjelovar-Garešnica od 1913. godine do 1968. godine, kada je ukinuta. S vremenom su uklonjene tračnice.

Prizor iz Bulinca.
U vrijeme Austro-Ugarske u Bulinac su se doselili Česi i Mađari. Česi su izgradili kapelu sv. Ćirila i Metoda početkom 20. stoljeća. Za vrijeme Drugog svjetskog rata u Bulincu su bile oružane bitke. Nakon rata, podignut je spomenik poginulim pripadnicima Narodnooslobodilačke vojske i partizanskih odreda Jugoslavije, koji su bili većinom iz Vojvodine. 

Stanovništo se pretežno bavi poljoprivredom. U mjestu je područna osnovna škola u sastavu OŠ Nova Rača, ambulanta, ljekarna, poljoprivedna ljekarna, nekoliko trgovina, obrtničkih i ugostiteljskih radnji, nogometno igralište, trafostanica, vatrogasni dom, groblje i mrtvačnica.

Za vrijeme Domovinskog rata poginuli su mještani: Josip Grahovac, Marijan Vučinić, Mario Devetak.

Stanovništvo
------------

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 388 stanovnika te 124 obiteljskih kućanstava.

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2001.***

Poznati iz Bulinaca
-------------------

* Lavoslav Singer, industrijalac koji je imao značajan utjecaj na razvitak Bjelovara

Izvori
------

1. ↑  Popis stanovništva 2001. www.dzs.hr
2. ↑  Kućanstva prema obiteljskom sastavu i obiteljska kućanstva prema broju članova, Popis 2001. www.dzs.hr
3. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Općine Nova Rača |
| --- |
| Bedenik • Bulinac • Dautan • Drljanovac • Kozarevac Račanski • Međurača • Nevinac • Nova Rača • Orlovac • Sasovac • Slovinska Kovačica • Stara Rača • Tociljevac |
Poster "Svetski industrijski radnici" (1911)
**Antikapitalizam** opisuje mnoge političke pokrete, ideje (ideologije), kao i poglede na svet koji se protive kapitalizmu, tzv. neoliberalnom kapitalizmu, globalizaciji, novom svetskom poretku koji po njihovom shvatanju vode društvo u dekadenciju, destruktivnost, neproduktivnost, nehumanost, neljudskost i konačnom uništenju planete zemlje i populacije ljudi; te smatraju da je kapitalizam tzv. moderni oblik imperijalizma, robovlasništva i feudalizma. Antikapitalisti smatraju da kapitalizam i tzv. neoliberalni kapitalizam ne treba da bude krajno društveno-političko uređenje u razvoju čovečanstva i civilizacije na planeti zemlji. Antikapitalisti, u užem pogledu, su oni ljudi koji žele u potpunosti da zamene kapitalizam sa drugim sistemom. Takve "levo" naklonjene ideologije su: anarhokomunizam, anarhosindikalizam, komunizam, marksizam, religijski komunizam, hrišćanski komunizam, boljševički socijalizam (tzv. model ruskog komunizma iz 20. veka iz koga su nastali: lenjinizam, trockizam, marksizam-lenjinizam, staljinizam, maoizam, džuče, titoizam, evrokomunizam, nacionalkomunizam, neokomunizam, antifašizam, nacionalboljševizam itd), menjševizam, luksemburgizam, demokratski socijalizam, tzv. leva socijaldemokratija itd. Takođe, postoje ideologije koje se mogu okarakterisati kao delomično antikapitalističke ideje, u simslu da žele promeniti ili poništiti pojedine delove kapitalističkog društveno-političkog i vojnog sistema, ali ne i celi sistem takve "desno" naklonjene ideje su: fašizam, nacionalsocijalizam, neofašizam, neonacizam, nacionalizam, tzv. desna socijaldemokratija itd.
*Za ostale upotrebe, v. Brvenica (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 58′ 02" SGŠ, 20° 58′ 51" IGD

**Brvenica** (mak.  *Brvenica*) je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države.

Geografski položaj
------------------

Naselje Brvenica je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije.

Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 6 km jugoistočno.

Brvenica se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog.

Naselje je položeno u središnjem delu Pološkog polja. Dalje ka zapadu se izdiže Šar-planina, a ka istoku izdiže Suva gora. 

Istočno od sela protiče Vardar.

Nadmorska visina naselja je približno 440 metara.

Klima u naselju je umereno kontinentalna.

Istorija
--------

Po statistici sekretara Bugarske egzarhije, 1905. godine Brvenica je čisto bugarsko hrišćansko selo sa 962 stanovnika, vernika Bugarske egzarhije.

Stanovništvo
------------

Po popisu stanovništva iz 2002. godine Brvenica je imala 2.918 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (97%), a ostalo su mahom Srbi.

Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Brvenica
* Spisak sela u republici Makedoniji

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

1. ↑  Brancoff, D.M. "La Macedoine et sa Population Chretienne". Paris, 1905, r.118-119.

Spoljašnje veze
---------------

***Brvenica (Makedonija)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Opština Brvenica na sajtu ministarstva za lokalnu samoupravu Makedonije Arhivirano 2007-09-30 na Wayback Machine-u (`mk`)
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Brvenica |
| --- |
| **Brvenica** • 
Blace •
Volkovija •
Donje Sedlarce •
Đurđurnica •
Miletino •
Radijovce •
Stenče •
Tenovo •
Čelopek |  |  |
*Za ostale upotrebe, v. ATH.*

**Ath** - francuski (nizozemski: *Aat*) je grad i općina od 29,571 stanovnika u sredini Belgije u Valonskoj regiji u Provincija Hainaut.
Ath je i administrativni centar istoimenog okruga (arondismana) Ath.

Geografske karakteristike
-------------------------

Ath leži na mjestu gdje se formira rijeka Dender, sutokom Zapadnog i Istočnog Dendera, udaljen 60 km jugozapadno od Bruxellesa i 23 sjeverno od Monsa.

Historija
---------

Ath je prvi put dokumentiran 1076. kao selo, feud benediktinske *Opatije Liessies*. Zatim je podpao pod Grofoviju Hainaut. 
Grof od Hainauta - *Baudouin IV* podigao je tokom 12. vijeka obrambenu kulu, koja je danas zaštitni znak mjesta i služi kao dom kulture.

Između 1330. - 1350. podignuti su prvi bedemi oko grada, koji je tad imao oko 1000 stanovnika. Do kraja 15. vijeka, broj stanovnika se povećao na 5000, jer se razvio kao zanatski centar, podignuti su samostani, crkve, škole, bolnica.
U 16. vijeku stradao je zbog ratova, nakon tog se oporavio i tokom 17. i 18. vijeka živio od proizvodnje tkanina.

Od polovice 19. vijeka i dolaska željeznice (Mons 1848. Aalst 1855. Bruxelles 1866.) počeo je ubrzani razvoj industrije. U to vrijeme (1865.) kanalizirana je rijeka Dender i prokopan kanal Ath-Blaton, kojim je otvoren plovni put za Francusku.

Ath je svoj zlatni period imao početkom 20. vijeka, kad je bio dobro razvijen industrijski grad (tekstil, namještaj, hrana). 

Krizu je doživio u međuratnom periodu, stare industrije zamjenila je kemijska industrija *Floridienne* podignuta nakon Prvog svjetskog rata.

Nakon 1976. kad je kooptirao 18 sela, narastao je na 25,000 stanovnika.
Danas je sve više grad uslužnog sektora, a dobar dio njegovih stanovnika radi u Bruxellesu.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Belgium: Major Cities and Municipalities*" (engleski). City population. Pristupljeno 24.03. 2021.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Un peu d'histoire*" (francuski). Ville d'Ath. Pristupljeno 24.03.2022.

Vanjske veze
------------

***Ath*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Ville d'Ath* (službene stranice) (`fr`)
**Digitalni identifikator objekta** (**DOI**) je niz karaktera ("digitalni identifikator") koji na jedinstven način određuje neki objekat, kao što je elektronski dokument. Dodatni podaci (meta-podaci) o objektu su pridruženi njegovom DOI imenu i mogu da uključe lokaciju objekta, kao što je na primer Internet link na kome objekat može da se nađe. DOI identifikator za neki dokument je trajan, dok njegova lokacija ili drugi podaci mogu da se menjaju. Pozivanje na neki dokument na Internetu po njegovom DOI imenu je pouzdanije, jer ako se lokacija dokumenta promeni, njegov izdavač samo treba da osveži mata-podatke za dati DOI i unese novu lokaciju dokumenta.

Međutim, za razliku od Internet linkova, DOI sistem nije otvoren za sve. Samo organizacije koje zadovoljavaju određene ugovorne obaveze ovog sistema i koje su spremne da plate članstvo mogu da dodeljuju DOI identifikatore elektronskim objektima. DOI sistem je implementiran kao federacija registrovanih agencija, koju koordiniše Međunarodna DOI fondacija, koja je razvila i koja kontroliše DOI sistem. DOI sistem je razvijen i implementiran za veliki broj izdavačkih okruženja i aplikacija od 2000. godine, i krajem 2009. godine više od 43 miliona DOI imena je bilo dodeljeno od strane više od četiri hiljade organizacija.

Izvori
------

1. ↑  Witten, Ian H. David Bainbridge and David M. Nichols (2010). *How to Build a Digital Library* (2nd izd.). Amsterdam; Boston: Morgan Kaufmann. str. 352–253. ISBN 978-0-12-374857-7.
2. ↑  Langston, Marc; Tyler, James (2004). „Linking to journal articles in an online teaching environment: The persistent link, DOI, and OpenURL". *The Internet and Higher Education* **7** (1): 51–58. DOI:10.1016/j.iheduc.2003.11.004.
3. ↑  „How the 'Digital Object Identifier' works". *BusinessWeek* (BusinessWeek). 2001-07-23. Pristupljeno 2010-04-20. »Assuming the publishers do their job of maintaining the databases, these centralized references, unlike current Web links, should never become outdated or broken.«
4. ↑  Davidson, Lloyd A.; Douglas, Kimberly (December 1998). „Digital Object Identifiers: Promise and problems for scholarly publishing". *Journal of Electronic Publishing* **4** (2). DOI:10.3998/3336451.0004.203.
5. ↑  „Welcome to the DOI System". Doi.org. 28. 06. 2010.. Pristupljeno 07. 08. 2010.
6. ↑  „DOI System Factsheet". Doi.org. 15. 12. 2009.. Pristupljeno 02. 02. 2010.

Vanjske veze
------------

* DOI sistem
**CEZIH** je skraćenica za "Centralni zdravstveni informacijski sustav Republike Hrvatske". CEZIH je središnji sustav pohrane zdravstvenih podataka i informacija za njihovu standardiziranu obradu na primarnoj, sekundarnoj i tercijarnoj razini zdravstvene zaštite i dio je zdravstvene informacijske infrastrukture Republike Hrvatske.

CEZIH je integralni informacijski sustav kojeg čine strojna i programska komponenta sljedećih pojedinih dijelova sustava:

1. središnjeg dijela integralnog informacijskog sustava

2. dijela integralnog informacijskog sustava u ordinacijama opće/obiteljske medicine

3. dijela integralnog informacijskog sustava u ordinacijama dentalne medicine

4. dijela integralnog informacijskog sustava u ordinacijama zdravstvene zaštite dojenčadi i predškolske djece

5. dijela integralnog informacijskog sustava u ordinacijama zdravstvene zaštite žena

6. dijela integralnog informacijskog sustava u ljekarnama

7. dijela integralnog informacijskog sustava u laboratorijima primarne zdravstvene zaštite

8. dijela integralnog informacijskog sustava u specijalističko-konzilijarnim ordinacijama

9. dijela integralnog informacijskog sustava u bolničkim jedinicama za centralno naručivanje pacijenata.

CEZIH povezuje HZZO, zdravstvene institucije, ljekarne, laboratorije, te ugovorne privane prakse. Podaci iz osobnog zdravstvenog kartona osigurane osobe dostavljaju se elektroničkim putem u središnji dio integralnog informacijskog sustava CEZIH-a, gdje se čuvaju.

Sustav je započeo s radom 2011. godine.

### Izvori

1. ↑  Pravilnik o uporabi i zaštiti podataka iz medicinske dokumentacije pacijenata u Centralnom informacijskom sustavu zdravstva Republike Hrvatske („Narodne novine", broj 14/10). Archived from the original on 2020-10-09.
2. ↑  Zakon o podacima i informacijama u zdravstvu (Narodne novine 14/2019).
Koordinate: 41° 49′ 03" SGŠ, 20° 52′ 50" IGD

**Debreše** (mak. *Debreše*) je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Debreše pripada opštini Gostivar.

Geografski položaj
------------------

Naselje Debreše je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara, naselje je udaljeno 4 km severozapadno.

Debreše se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na jugozapadnom obodu Pološkog polja. Istočno od naselja pruža se polje, a zapadno se izdiže Šar-planina. Nadmorska visina naselja je približno 600 metara.

Klima u naselju je umereno kontinentalna.

Istorija
--------

Početkom 20. veka Debreše je bio naseljeno pravoslavnim Slovenima (1/4) i muslimanskim Albancima (3/4). Tada je deo pravoslavnih meštana bio u okviru Srpske pravoslavne crkve.

Stanovništvo
------------

Po popisu stanovništva iz 2002. godine Debreše je imalo 4.847 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (98%), a u manjini su etnički Makedonci (2%). 

Većinska veroispovest u naselju je islam, a manjinska pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Gostivar
* Spisak sela u republici Makedoniji

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Debreše*** na Wikimedijinoj ostavi

* Arhivirano 2015-03-08 na Wayback Machine-u (`mk`)

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Gostivar |
| --- |
| **Gostivar** • 
Balin Dol • 
Belovište • 
Brodec • 
Vrutok • 
Gornja Banjica • 
Gornja Đonovica • 
Gornje Jelovce • 
Debreše • 
Donja Banjica • 
Donja Đonovica • 
Donje Jelovce • 
Železna Reka • 
Zdunje • 
Korito • 
Kunovo • 
Lakavica • 
Lešnica • 
Malo Turčane • 
Mitrovi Krsti • 
Padalište • 
Pečkovo • 
Simnica • 
Srbinovo • 
Sušica • 
Strajane • 
Raven • 
Rečane • 
Trnovo • 
Tumčevište • 
Forino • 
Čajle • 
Čegrane |  |
**Sveti Babila** ili **Vavila** (latinski: , ? - 253) bio je patrijarh Antiohije (237–253), koji je umro u zatvoru za vrijeme progona kršćana koje je pokrenuo car Decije.

Jovan Hrizostom navodi kako je Babila poganskom rimskom caru zapriječio ulaz u crkvu zbog njegovih grijeha i naredio mu da stoji među ostalim pokajnicima. Prema Euzebiju bi to mogao biti car Filip Arabljanin od koga je Babila tražio da se pokaje zbog ubistva cara Gordijana III.

Godine 351. je kršćanski car Konstancije Gal u Dafni, predgrađu Antiohije, sagradio crkvu u počast Babili te u njoj pokopao Babilu i to u neposrednoj blizini poganskog Apolonovog hrama "kako bi doveo ljekara bolesnima". Godine 362. je Julijan Apostata premjestio njegove posmrtne ostatke, ali je neposredno nakon toga Apolonov hram izgorio u požaru.

Vanjske veze
------------

***Babila od Antiohije*** na Wikimedijinoj ostavi

* Text of St John Chrysostom's homily on Saint Babylas.

Izvori
------

* Catholic Encyclopedia 1908

Napomene
--------

1. ↑  Prema Euzebiju, *Historia Ecclesiastica*, VI, 39.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Zebin**  |  **Patrijarh Antiohije** 237–253 | Slijedi: **Fabije**  |
**Bruck an der Mur** (prevedeno *Most na Muri*) je grad u sredini Austrije od 15,804 stanovnika, on je administrativni centar Okruga Bruck-Mürzzuschlag.

Geografske karakteristike
-------------------------

Bruck an der Mur leži na sjeveroistoku Štajerske, na ušću rijeke
Mürz u Muru, na važnom raskršću antičkog puta kojim se trasportirala sol i roba od željeza.

Historija
---------

Bruck je prvi put spomenut u dokumentima 860. obnovio ga je 1263. češki kralj Otokar II. Přemysl.
Bruck an der Mur je kao jedno od najstarijih austrijskih naselja status grada dobio - 1277. 

Grad je prosperirao za srednjeg vijeka zahvaljujući trgovini sa žitom, željezom i solju.
Nakon velikog požara koji je zahvatio grad 1792. ponovno je podignut. Od starijih građevina preostali su mu dijelovi kružnog gradskog bedema i ulaz u zamak sa tornjem.

Znamenitosti
------------

Najveće znamenitosti grada su parohijska crkva podignuta oko 1272. sa kasnogotičkim korom i teškim vratima od kovanog željeza, iskovanim početkom 16. vijeka.

Nekadašnja franjevačka samostanska crkva, podignuta između 1272. - 1295. (zatvorena 1782.) sa freskama iz 14. - 15. vijeka i romaničko-gotička crkva sv. Ruprehta, koja je prvi put dokumentirana 1195. a bila je i parohijska crkva do 1545.

Na glavnom trgu nalazi se impresivna gotička građanska palača Kornmesserhaus podignuta između 1495. - 1505. a tu su i ostaci zamka Landskron, koji je razoren 1792. a prvi put je dokumentiran 1265. pod imenom *Castrum prukke*.

Privreda
--------

Od 7,945 zaposlenih u 1991. oko 63% je radilo u uslužnom sektoru i trgovini, a ostali u Industriji, koja je proizvodila papir, žicu i kablove.

Gradovi prijatelji
------------------

* Njemačka, Hohenlimburg
* Francuska, Liévin
* Italija, Veroli

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Austria: Steiermark" (engleski). City population. Pristupljeno 14. 02. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  „*Bruck an der Mur*" (engleski). Austria-Forum. Pristupljeno 14. 02. 2016.

Vanjske veze
------------

***Bruck an der Mur*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Bruck an der Mura* (`de`)
**Babica crnoboka** (lat. *Parablennius rouxi*) ili kako je još zovu **slingurica prugulja**, **babica prugasta**, **babica prugulja**, **babica kraljica**, **slingurica crnoboka**, je riba koja spada u porodicu slingurki (Blenniidae).

Opis
----

Ima golo tijelo, bez ljusaka, izduženo, svijetle boje, smeđkaste, koja ide prema žućkastoj. Od glave, cijelom dužinom tijela proteže debela smeđa, a ponekad i crna pruga, a ispod pruge je tijelo još svijetlije. Iznad očiju ima male izdanke. Naraste do 8 cm duljine i živi do 40 metara dubine. Živi na kamenitom terenu, a hrani se algama i sitnim životinjicama, iako katkad napada i grize i veće primjerke (crve). 

Zbog sličnosti u izgledu često se miješa s glavočem crnobokom (*Gobius vittatus*).

Ova vrsta živi na sjevernom dijelu Mediterana i na Atlantiku, kod obala Portugala.

Izvori
------

1. ↑  (`en`) Parablennius rouxi (fishbase.org)
2. ↑  (`sh`) Babice[*mrtav link*] (riblje-oko.hr)

Linkovi
-------

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Babica crnoboka** |
|  | Wikivrste imaju podatke o: **Babica crnoboka** |

  


***Babica crnoboka*** na Wikimedijinoj ostavi
**Bute** čita se **Bjut** (škotsko-gelski: *Eilean Bhòid* ili *Eilean Bhòdach*) je mali otok u zaljevu - 
Firth of Clyde.

Otok administrativno podpada pod Područno vijeće (council area) -
Argyll i Bute.

Geografske karakteristike
-------------------------

Otok Bute leži na zapadu Škotske unutar zaljeva Firth of Clyde koji je dio Atlantika. Od kopna je odvojen 
uskom zavojitim tjesnacem Kyles of Bute. Od susjednog puno većeg otoka Arran koji leži južno od njega razdvaja ga kanal Bute. 

Otok je dug oko 24 km i ima površinu od 122 km², na kojoj živi 7,228 stanovnika. 
Sjeverni dio otoka je brdovit, tu se nalazi najviši vrh Windy Hill visok 278 metara, južni dio je ravniji i plodniji. Po unutrašnjosti ima
nekoliko manjih jezera (Loch). Otok je bogat arheološkim nalazištima iz prahistorije i 
ranokršćanskim kapelicama. Većina otoka je dobro obrađena, a sadi se zob, repa i krumpir.

U novije vrijeme gradi se puno vikendica i apartmana, zbog blizine Glasgowa.

Najveći otočki grad i luka je Rothesay, koji leži na istočnoj obali.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Bute*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 6. 1. 2015.

Vanjske veze
------------

***Bute (otok)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Bute* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
*Za ostala značenja, v. Dagda (razvrstavanje).*
**Dagda** (proto-keltski: , staroirski: *Dag Dia*, moderni irski: *Daghdha*; engleski: ) je važan bog u irskoj mitologiji. Dagda je očinski lik (također poznat i kao **Eochaid(h) Ollathair** ili "Sveotac") te zaštitnik plemena. U nekim tekstovima mu je otac Elatha, a u drugim mu je majka Ethniu. Drugi tekstovi navode da mu je majka boginja Danu; drugi pak navode da je bio Danuin otac, možda zbog povezanosti sa Brigit. Dagda je za braću imao bogove po imenu Ogma i Lir.

Legende opisuju Dagdu kao lik izuzetne moći, naoružan čarobnom toljagom koja je mogla ubiti devet ljudi s jednim udarcem, ali čija je drška ubijene mogla vratiti u život. Sa sobom je također nosio kotao po imenu Undry koji nije imao dna, i iz koga se svaki čovjek mogao potpuno zadovoljiti. Sa sobom je nosio i Uaithne, također poznat kao "Četverokutna muzika", raskošnu harfu od hrastovine koja je, kada bi Dagda na njoj svirao, godišnja doba stavljala u njihov prirodni redoslijed; druge legende govore da je sobom uvijek vodio dvije svinje od koja je jedna uvijek rasla, a druga se uvijek pekla, kao i voćke na kojima su uvijek rasli plodovi.

Dagda je postao veliki kralj Tuatha Dé Dananna - drevnih stanovnika Irske pred dolazaj Milezijanaca nakon što je njegov prethodnik Nuada ozlijeđen u bitci. Ljubavnica mu je bila Boann a kćer Breg. Priije bitke sa Fomorijancima je na Samhain općio sa boginjom rata Mórrígan u zamjenu za ratni plan neprijatelja.

Usprkos moći i prestiža, Dagda se ponekad prikazuje kao neotesano, sirovo, pak čak i komično božanstvo, sa kratkom tunikom koja ga jedva pokriva te se penisom koji se vuče po zemlji.

Dagda je imao ljubavnu vezu sa Bóand, suprugom Elcmara. Kako bi je sakrio, Dagda je natjerao sunce da stoji na nebu devet mjeseci; tako se njihov sin Óengus začeo i rodio u jednom danu. Zajedno sa Bóand, pomogao je Óengusu da traži svoju ljubav.

Dagda je bio otac Bodb Dearga, Cermait, Midir, Ainea i Brigit. Bio je brat ili otac Oghme, ličnosti vjerojatno vezane uz galskog boga Ogmiosa; Ogmios, prikazan kao starac sa toljagom, je najbliži galski ekvivalent Dagdi. Drugi galski bog vezan uz Dagdu je Sucellus, udarač sa čekićem i peharom.

Vladao je nad Tuatha Dé Danannom sedamdeset ili osamdeset godina, prije nego što je u *Brú na Bóinneu*, podlegao rani koju mu je nanio Cethlenn u drugoj bitci kod Magh Tuiredha.

V. također
----------

* Indra
* Thor
* Odin
* Prijap
* Svarog
* Perun

Izvori
------

1. 1 2  *Cath Maige Tuireadh*. Trans. Elizabeth A. Gray.
2. ↑  *Tochmarc Étaíne*. Corpus of Electronic Texts
3. ↑  *Lebor Gabála Érenn*.

Literatura
----------

* Bergin, Osborn (1927). „How the Dagda Got his Magic Staff". *Medieval Studies in Memory of Gertrude Schoepperle Loomis*. Paris and New York. pp. 399–406.
* Sayers, William (1988). „*Cerrce*, an Archaic Epithet of the Dagda, Cernnunos, and Conall Cernach". *The Journal of Indo-European Studies* **16**: 341–64.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Lug**  |  **Veliki kralj Irske** AFM 1830-1750. pne.FFE 1407-1337. pne. | Slijedi: **Delbáeth**  |


***Dagda*** na Wikimedijinoj ostavi
H2 1sσ\* antivezujuća molekulska orbitala
**Antivezivanje** je tip hemijskog vezivanja. **Antivezujuća orbitala** je forma molekulske orbitale (MO) koja se nalazi izvan regiona dva jezgra. Preklapanje sastavnih atomskih orbitala je *izvan faze*, i stoga su elektroni u antivezujućim orbitalama repulzivni, te imaju destabilizuće dejstvo na celokupni molekul.

Antivezujće molekulske orbitale normalno imaju *višu* energiju od vezujućih MO. Vezujuće i antivezujuće orbitale se formiraju kad se atomi kombinuju u molekule kao rezultat Paulijevog principa isključenja. Razmotrimo primer dva atoma vodonika. Kad su oni razdvojeni i izolovani, atomi imaju identične nivoe energije. Međutim, kad rastojanje između atoma postane malo, elektronske talasne funkcije počinju da se preklapaju. Paulijev princip diktira da dva elektrona interagujućeg sistema ne mogu da imaju isto kvantno stanje. Stoga se svaki od nivoa energije izolovanih atoma razdvaja u dve molekulske orbitale koji pripadaju paru, jedna s nižom energijom od početnog atomskog nivoa i jedna sa višom. Na primer, energijski nivo početnog stanja, 1*s*, se razdvaja u dve molekulske orbitale. Pošto niža orbitala ima nižu energiju od početnih atomskih orbitala razdvojenih atoma, ona je stabilnija, i promoviše vezivanje dva H atoma u H2. Ona je vezujuća orbitala. Viša orbitala ima veću energiju od početnih atomskih orbitala, te je manje stabilna, i suprotstavlja se vezivanju. Ona je antivezujuća orbitala. U molekulu poput H2, dva elektrona normalno zauzimaju vezujuću orbitalu, jer ima nižu energiju, i stoga je molekul stabilniji od zasebnih H atoma.

Molekulska orbitala postaje antivezujuća kad je elektronska gustina između jezgara manja nego što bi bila u odstustvu vezujuće interakcije. Kad MO promeni znak (iz pozitivnog u negativan) u *nodalnoj ravni* između dva atoma, ona postaje *antivezujuća u pogledu ta dva atoma*. Antivezujuće orbitale se često obeležavaju sa asteriskom (\*) na molekulskim orbitalnim dijagramima.

Literatura
----------

* Orchin, M. Jaffe, H.H. (1967) *The Importance of Antibonding Orbitals*. Houghton Mifflin. ISBN B0006BPT5O
* The 1981 Nobel Prize in Chemistry

}{refend}}
  


| * p
* r
* u
Hemijske veze |
| --- |
| **Intramolekulske("jake")** | 

|  |  |
| --- | --- |
| Kovalentne veze | Sigma (σ) • Pi (π) • Delta (δ) • Fi (φ)Jednostruka veza • Dvostruka veza • Trostruka veza • Četvorostruka veza • Petostruka veza • Šestostruka veza3c-2e • 3c-4e • 4c-2eAgostička veza • Savijena veza • Dipolarna veza • π retrodonacijaKonjugacija • Hiperkonjugacija • Aromatičnost • Haptičnost • Antivezivanje |
| Jonske veze | Katjonska-pi veza • Sona veza |
| Metalne veze | Aromatičnost metala |

 |
| Intermolekulske("slabe") | 

|  |  |
| --- | --- |
| Vodonična veza | Divodonična veza • Divodonični kompleks • Vodonična veza niske barijere • Simetrična vodonična veza |
| Druge nekovalentne | Van der Valsova sila • Londonova disperziona sila • Mehanička veza • Halogena veza • Zlatofilnost • Interkalacija • Steking • Sile entropije • Hemijska polarnost |

 |
| *Napomena: najslabije jake veze nisu neophodno jače od najjačih slabih veza* |
**Damjan Pavlović** (Novi Sad, 1840. – Beograd, 1866) spada među najtragičnije srpske pjesnike, koji je svoj kratki život okončao samoubistvom. Rođen je 1840. godine u Novom Sadu, a poslije očeve smrti, 1849, sa majkom prelazi u Beograd. Zahvaljujući stipendiji Matice srpske iz zadužbine Pavla Jovanovića, upisao se 1857. na Politehnički institut u Beču, a 1862. prelazi na studije tehničkih nauka u Pragu. Po završetku studija, 1865. godine, vratio se u Beograd gdje se zapošljava u Ministarstvu građevine kao crtač.

Zahvaljujući dobrom znanju njemačkog i engleskog jezika, izvanrednom obrazovanju, a i kao obdareni pjesnik, književni i pozorišni kritičar, 1865. je angažovan od srpskog dvora da podučava Katarinu Konstantinović, dalju rođaku i tajnu ljubav kneza Mihaila Obrenovića. Ne znajući ništa o tome, Pavlović se zaljubljuje u Katarinu i prilikom jednog časa izjavljuje joj ljubav, 2. marta 1866, poslije čega ga Milivoje Blaznavac grubo izbacuje na ulicu, uz najpogrdnije riječi i uvrede. Duboko povrijeđen takvim poniženjem, u noći 3. marta izvršio je samoubistvo na strašan način, udarivši dvaput glavom o otvoreni šestar na svom radnom stolu.  

Uz Mitu Popovića (1841–1888), Dragu Dimitrijević-Dejanovića (1843–1870), Milana Kujundžića Aberdara (1842–1893), Velimira Vasića (1842–1864), M. P. Šapčanina (1842–1895), Jovana Grčića Milenka (1846–1875) i druge, Damjan Pavlović pripada grupi poznih srpskih romantičara. To je i vrijeme velike krize romantizma, koji je u Evropi već zamijenjen novim poetikama i književnim pravcima. Pavlovićevo obrazovanje je bilo tehničko, a ne filološko ili pravničko. Do kraja svog nesretnog života radio je kao crtač i inženjer u Ministarstvu građevine u Beogradu. Zmajev sljedbenik, "imao je istinski nadahnute trenutke" (J. Deretić).

Pavlović je pripadao romantičarima omladinskog doba i pisao je uglavnom ljubavnu i rodoljubivu poeziju. Prvu pjesmu *"Suncu na zahodu"* objavio je u Šumadinki 1856. godine. Bio je potom saradnik *Podunavke* (1856–1858), *Srpskih novina* (1857), *Sedmice* (1857–1858), kalendara *Zimzelen* (1858) i *Vojvođanin* (1858), *Letopisa Matice srpske* (1858–1861), *Danice* (1860–1863), *Vile* (1866).

Damjan Pavlović je dugo bio zaboravljen pjesnik. Zoran Gavrilović u *Antologiju srpskog rodoljubivog pesništva* unio je njegovu pjesmu *Dunavo*, Miodrag Pavlović u svoju *Antologiju srpskog pesništva* pjesmu *Viši duh*, a Goran Maksimović u *Antologiju ljubavne lirike srpskog romantizma* pesme *Izbor* i *Srce, dušo!* Tek u naše vrijeme Staniša Vojinović priredio je i objavio knjigu pjesama Damjana Pavlovića.

Vanjske veze
------------

* 
* Arhivirano 2014-11-09 na Wayback Machine-u
**Demoni Pula** je navijačka skupina nogometnog kluba NK Istra 1961. 

Osnovana je 28. ožujka 1992. pred utakmicu hrvatskih prvoligaša Istre i Rijeke. Prije toga, navijački pokret u Puli započinje još 1989. godine kada je grupica navijača pod nazivom "Dangerous Devils" stvarala atmosfere u dvoranama, koji su bili redovni pratioci pulskih "Gradina". U sezoni 1996./1997. izabrani su za šestu navijačku skupinu u Hrvatskoj. U početku su to bili navijači NK Istre koja je tada igrala u Prvoj HNL. Vremenom, Istra je ispala u Treću HNL i ugasila se, a drugi pulski klub, koji se tada zvao Pula 1856 probio se do prve lige, Demoni su izjavili da će podržat Pulu, koja do tada nije imala organiziranu grupu navijača, ukoliko promijene ime u *NK Istra 1961*, te klupske boje. To se i dogodilo, te su od tada njeni navijači. Boje navijačke skupine su zelena i žuta, a kratica njihovog imena i godine osnutka je *DP92*.

Povezano
--------

* NK Istra 1961
* NK Istra

Vanjske veze
------------

* Službena stranica Arhivirano 2009-03-17 na Wayback Machine-u
**Antivestern** ili **revizionistički vestern** je izraz koji se koristi za vestern filmove karakteristične za period u drugoj polovici 1960-ih i prvoj polovici 1970-ih, prije svega snimljene u SAD, a koje je karakterizirao sadržaj koji je predstavljao radikalan odmak od dotadašnjeg prikaza Divljeg Zapada. To se prije svega odnosi na brisanje čvrste granice između dotadašnjih pozitivaca ili negativaca, odnosno inverziju njihovih uloga, prije svega u filmovima gdje su heroji i protagonisti postajali Indijanci ili odmetnici, a predstavnici američke vlasti i civilizacije prikazivani kao antagonisti. Razlozi za to se prvenstveno vide u burnim društvenim promjenama 1960-ih, prije svega kroz jačanje antiestablišmentskog raspoloženja kod mlađe publike, o kojoj su sve više ovisili hollywoodski studiji, ali i kolapsa dotadašnjih cenzorskih standarda. Najpoznatijim revizionističkim vesternima se smatraju *Butch Cassidy and Sundance Kid*, *Divlja horda* i *Mali veliki čovjek*.

Vidi još
--------

* Acid western
* Špageti vestern
**Békés** čita se *Bekéš* (rumunjski: *Bichiș*, njemački: *Bekesch*) je grad na jugoistoku Mađarske od 19,433 stanovnika.

Békés administrativno podpada pod Županiju Békés, u kojoj je četvrti grad po veličini, nakon prijestolnice Békéscsabe, Gyule i Orosháze.

Geografske karakteristike
-------------------------

Békés leži na rijeci Körös, udaljen oko 10 km sjeverno od Békéscsabe.

Historija
---------

Békés je izrastao oko istoimenog zamka tokom 12. vijeka.

Između 1566. - 1695. Békés je bio pod osmanskom okupacijom. Intenzivnije se počeo razvijati od 18. vijeka, sa vrhuncem početkom 19. vijeka, ali je nakon tog toliko nazadovao da mu oduzet status grada, koji mu je vraćen tek 1973.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Hungary: Békés" (engleski). City population. Pristupljeno 01. 05. 2016.

Vanjske veze
------------

***Békés*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Bekesa* (`hu`)

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Entoni Eskvit** (engl. ) rođen je u Londonu 9. novembra 1902. godine, kao sin H. H. Askvita, inače premijera Ujedinjenog Kraljevstva za vreme Prvog svetskog rata, i Margot Eskvit. Obrazovanje stekao je na koledžima Vinčester i Beliol u Oksfordu.

Njegov prvi uspešni film bio je *Pigmalion* iz 1938. godine zasnovan na delu Džordža Bernard Šoa. Bio je dugogodišnji prijatelj sa Terensom Ratigenom i Anatolom de Grunvaldom, i njih trojica su sarađivali na mnogim filmovima. Jedan od njegovih najpoznatijih filmova je i film iz 1952. godine, koji je snimio u saradnji sa Terensom, "Važno je zvati se Ernest" zasnovano na delu Oskara Vajlda. Takođe jedan od njegovih poznatijih filmova je i "Žuti Rols-Rojs" iz 1964. godine.

Smatra se, bar je tada bilo, da je bio umešan u Profumov skandal, u kome je bio poznat kao čovek sa maskom. Zapravo veruje se da je bio prisutan na orgijama koje su organizovali Stefan Vord, Kristin Kiler i Mendi Rajs-Dejvis, a gde su glavni akteri bili tadašnji ministar rata Ujedinjenog Kraljevstva, Džon Profumo, i sovjetski mornarički ataše, Jevgenije Ivanov.

Kao večiti neženja, za koga se sumnjalo da ima homoseksualne sklonosti, umrao je u 65. godini života od limfoma.

Vanjske veze
------------

* Entoni Eskvit na IMDb-u (`en`)
* Biografija Entoni Eskvita na strani BFI Screenonline
**Current-feedback operation amplifier** ili **CFB operacioni pojačavač** je vrsta operacionog pojačavača čiji je invertujući ulaz osjetljiv na električna struja, a ne na električni napon kao što je to slučaj sa konvencionalnim VFB (voltage-feedback op-amp) operacionim pojačavačima. CFB je prvi put dizajniran od strane Davida Nelsona u Comlinear Corporation u Sjedinjenim Američkim Državama, i prvi je prodat 1982. godine kao hibridni operacioni pojačavač, oznake CLC103. Prvo CFB integrisano kolo je predstavljeno 1987. godine, konstruisao ga je Bill Gross. Ova kola se obično proizvode sa istim rasporedom pinova kao i VFB operacioni pojačavači, što omogućava da se ova dva tipa operacionih pojačavača mogu zamijeniti kada je to moguće. U jednostavnim šemama, kod linearnih pojačavača, CFB možemo zamjeniti VFB operacionim pojačavačem, bez prethodne modifikacije kola, ali u drugim slučajevima, kada kolo ima funkciju integratora, modifikacija je neophodna. CFB operacioni pojačavač se može koristiti i pri realizaciji diferencijalnog pojačavača sa 4 otpornika, ali je CMRR(common-mode rejection ratio) u ovom slučaju nešto lošiji nego kod VFB-a. Šema CFB operacionog pojačavača.  Arhivirano 2012-03-02 na Wayback Machine-u

Princip rada
------------

Na uopštenoj šemi, sekcija označena crvenim linijama formira ulazni stepen i pojačavač greške. Invertujući ulaz (čvor gdje su emitori Q1 i Q2 tranzistora spojeni) ima malu otpornost, pa je stoga osjetljiv na promjenu struje. Otpornici R1 i R4 su podešeni tako da su struje kolektora Q1 i Q2 iste. U većini slučajeva koristi se šema sa aktivnim opterećenjem, umjesto pasivnih otporničkih šema, i neinvertujući ulaz se može podesiti tako da ima malu otpornost, kao i invertujući u cilju smanjivanja offseta.
Kada nema signala na ulazu, posmatrajući ogledala Q3/Q4 i Q5/Q6 kolektorske struje Q4 i Q6 će imati istu amplitudu, kao i kolektorske struje kod tranzistora Q1 i Q2. Otuda, možemo zaključiti da struja neće teći u ulaz bafera (odnosno neće biti napona na ulazu bafera). U praksi, zbog neidelnosti uređaja, kolektorske struje nisu jednake, a kao rezultat toga imamo
**Bulnes** je grad i općina u sredini Čilea od 11,123 stanovnika. u Provinciji Diguillín u kojoj je administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Bulnes se nalazi u Centralnoj dolini, udaljen 25 km jugozapadno od svog regionalnog centra Chillána sa kojim je povezan Panameričkim autoputom.

Historija
---------

Bulnes je prvi put dokumentiran 1782. kao zaseok - *Caserío de Larqui*, u kraljevskom dekretu kojim mu je odobrena gradnja kapele.
Katastrofalni potres u februaru 1835. razorio je mjesto, pa je ono preseljeno na današnju lokaciju, pored riječice Gallipavo.

Novi grad izgrađen je po ortogonalnom planu, ali je zadržao staro ime Villa de la Santa Cruz de Larqui, iako više nije bio pored rječice Larqui.
U oktobru 1839. mu je dekretom promjenjeno ime u *Villa de la Santa Cruz de Bulnes* i dodjeljen status grada.

Jednu dekadu kasnije 1849. Bulnes je postao administrativni centar jednog tadašnjeg departmana u Provinciji Chillán.

Nakon administrativne reforme zemlje 2017. formirana je nova Regija Ñuble sa tri provincije, a Bulnes je podpao pod Provinciju Diguillín, već iduće 2018. postao je administrativni centar Provincije Diguillín.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Chile: Ñuble*" (engleski). City population. Pristupljeno 24. 10 2020.
2. 1 2 3  „*Historia*" (španjolski). Municipalidad de Bulnes. Pristupljeno 28.10.2020.

Vanjske veze
------------

* *Municipalidad de Bulnes* (službene stranice) (`es`)
Béla Kun
**Béla Kun** (mađ. *Kun Béla*, Szilágycseh, 20. veljače 1886. - SSSR, 30. studenog 1939.) bio je mađarski revolucionar.

Jedan je od osnivača Komunističke partije Mađarske i Mađarske Sovjetske Republike 1919. godine. Za Prvog svjetskog rata bio je u ruskom zarobljeništvu, gdje u Tomsku postao član Ruske socijaldemokratske radničke partije te radi u redakciji lista *Sibirski radnik* na propagandi među ratnim zarobljenicima. U proljeće 1918. godine organizira mađarsku grupu Ruske komunističke partije (boljševika) i uređuje novine *Međunarodni socijalist* i *Socijalna revolucija*. Kad je Mađarska proglašena sovjetskom republikom bio je rukovoditelj vlade, a poslije poraza mađarske sovjetske republike emigrira u Austriju, gdje je interniran. Nakon oslobođenja odlazi u Sovjetsku Rusiju i od tada je sve vreme na radu u Kominterni, punih 17 godina.

Sudjeluje u borbama protiv generala Vrangela i djeluje kao predsjednik Krimskog revolucionarnog komiteta. Važio je kao „čovek jake ruke" te je slat uvek tamo gde su bile potrebne izvanredne organizatorske sposobnosti. Od svih emigranata u Moskvi on je bio najpopularnija ličnost.

Godine 1928. uhićen je u Austriji, ali je pušten poslije protesta sovjetske i demokratske javnosti i vraćen u SSSR. Za Staljinovih čistki je zatvoren, osuđen na osnovi lažnih dokumenata i likvidiran. Pad Bele Kuna je u tesnoj vezi sa padom Pjatnickog, jer se i on protivio politici klanja i utvrđivanja lične Staljinove diktature.

Izvori
------

1. 1 2 3  Živojin Pavlović, Bilans sovjetskog termidora: Prikaz i otkrića o delatnosti i organizaciji Staljinskog terora

***Béla Kun*** na Wikimedijinoj ostavi
**Bury** je grad od 78,723 stanovnikana sjeverozapadu Engleske u 
Grofoviji Greater Manchester.

On je administrativni centar istoimenog Metropolitanskog borougha Bury.

Geografske karakteristike
-------------------------

Bury leži na rijeci Irwell, udaljen oko 8.9 km istočno od Boltona, 9.5 km jugozapadno od Rochdala i 12.7 km sjeverozapadno od centra Manchestera.

Historija
---------

Ime *Bury* izvedeno iz anglosaksonskog *burg* (ili *burh*), što je značilo tvrđava, oko koje je za srednjeg vijeka izraslo trgovište.

Tokom 14. vijeka razvila se obrada vune i izrada tkanina od nje, vunu je u 18. vijeku zamijenjenio pamuk koji je imao daleko veću važnost za privredu grada. 
U gradu su tokom 18. vijeka živjeli John Kay izumitelj letećeg čunka i njegov sin Robert koji je značajno poboljšao očev izum.

Tekstil se više ne proizvodi, ali su se razvile druge industrije, kao proizvodnja papira kao i mašina za proizvodnju papira.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Narodna Republika Kina Datong, Kina
* Francuska Tulle, Francuska
* Francuska Angoulême, Francuska
* Njemačka Schorndorf, Njemačka
* Sjedinjene Američke Države Woodbury, New Jersey, Sjedinjene Amaričke Države

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: North West England" (engleski). City population. Pristupljeno 12. 04. 2017.
2. 1 2 3  „*Bury*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 12. 04. 2017.

Vanjske veze
------------

***Bury*** na Wikimedijinoj ostavi

* Bury Council (`en`)
**Diluntum** je naziv municipalnog naselja iz rimskog perioda, koji se nalazio na mjestu današnjeg Stoca, Bosna i Hercegovina.

Područje istočne Hercegovine, na kojem je živjelo ilirsko pleme Daorsi bilo je prvo na udaru rimske ekspanzionističke politike. Nakon sloma Ilirskog kraljevstva 168. godine p.n.e, najprije dolazi pod politički uticaj Rima, a 135. godine postaje dio Carstva, kao *peregrinska civitas* (župa). Tada pod udar dolaze ostale plemena, prvenstveno, moćno pleme Dalmati. U sukobima sa Rimom, u periodu 49-45. p.n.e, Dalmati razarajui monumentalni grad Daorson, centar Daorsa. Kasnije nikad nije došlo do obnove grada na Gradini u Ošanićima. Daorsi su izgradili novi centar, Diluntum, koji nastavlja kontinuitet Daorsona, ali za koji se dugo nije znala ubikacija.

Municipalni status naselje dobiva za vrijeme cara Hadrijana (117-138). U kasnoj antici se spominje municipium Dellontinum, kao dio biskupije Sarsiterensis, kada je već rimska vlast propala. Tako je današnji Stolac sa svojom okolinom pravi nasljednik daorskog Diluntuma

Arheologija
-----------

Arheolog Ćiro Truhelka otkopao je 1892. godine u jugozapadnom dijelu Stoca, u mahali Podgrad, pored katoličke crkve, više rimskih građevina: tri stambene zgrade, jedan termalni pogon, i jednu zgradu nepoznate namjen. U toj zgradi nađeni su mozaici, koji se među do sada pronađenim primjercima na tlu Bosne i Hercegovine, svrstavaju u likovna ostvarenja sa najbogatijom dekoracijom i najsolidnijom tehničkom izvedbom. Uz mozaik, poznat pod imenom *Četiri godišnja doba* tu su i:

* mozaik sa prikazom Minotaura,
* mozaika sa centralnim motivom osmerougla i predstavama tigra, leoparda, lava, vepra i kozoroga
* mozaik rađen bijelim, crnim, sivim i crvenim teserama, sa očuvanim detaljima delfina i jastoga, koji do danas nije publiciran .

Po pečatima na uvoznim ciglama, urbano naselje nastalo je u ranom periodu rimske vlasti. Prema položaju, i arhitektonskoj strukturi građevina, radilo se o urbanom naselju, poslije Narone najvećem u donjem toku Neretve. Na osnovu epigrafskih natpisa, od kojih je jedan sa municipalnom formulom i tri beneficijarska natpisa utvrđeno je da se radi o daorskom naselju Diluntum iz rimskog perioda. To potvrđuju i hodološki elementi. Od Stoca do Narone je 36 km, koliko se navodi i u rimskim dokumentima.

Vanjski linkovi
---------------

* *Zvanična stranica općine Stolac*