recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Alijat II** je bio kralj Lidije (619-560. pne.). Smatra se osnivačem Lidijskog Carstva. Bio je sin Sadijata iz kuće Mermnada. 
Na početku vladavine je nekoliko godina vodio rat protiv Mileta započet od strane njegovog oca. Međutim, poslije je bio prisiljen okrenuti se borbi protiv Medijaca i Babilonaca. Dana 28.5. 585. pne. za vrijeme bitke na rijeci Halis protiv Kjaksara, kralja Medije, došlo je do pomrčine sunca. Borbe su se prekinule, uspostavljen je mir a Halis postao trajna granica između dva kraljevstva.

Alijat je protjerao Kimerijce (v. Skitija) iz Male Azije, pokrio Karijce i osvojio nekoliko jonskih gradova (Smyrna, Kolofont). (Smyrna je bila opljačkana i razorena oko 600. pne. a stanovnici prognani u unutrašnjost Male Azije.)

Alijat je uveo standardnu težinu za kovanice (1 Stater = 168 zrna pšenice). Kovanice su proizvođene uz pomoć obojanog nakovnja i imale lavlju glavu, simbol Mermnada.

Naslijedio ga je sin Krez. Kći Arijenida od Lidije bila je kraljica supruga Astijaga, kralja Medije.

Grobnica mu još uvijek postoji na visoravni između jezera Gigeja i rijeke Herm sjeverno od Sarda. Sastoji se od velike gomile zemlje ispod kojih se nalaze temleji od velikih stijena. Iskopao ga je Spiegelthal godine 1854. te pronašao veliku komoru sastavljeno fino izrezanih blokova mramora, a u koju se dolazilo s juga. Sarkofag i njegov sadržaj su odnijeli rani pljačkaši grobova, a sve što je ostalo su slomljene vaze od alabastera, grnčarija i ugljen. Na dnu gomile se nalaze veliki kameni falusi.

Vanjske veze
------------

* Livius, Alyattes of Lydia by Jona Lendering


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Sadijat**  |  **kralj Lidije** 619–560. pne. | Slijedi: **Krez**  |
**Convair F-102** je projektiran 1948 godine iz prototipa XF-92 sa krilima trokutastog izgleda (*Delta*). Iz različitih stepena projekta izabran je model 8-80 koji ulazi u proizvodnju. Model 8-80 je samo prelazno riješenje do savršenja pravog *Ultimate Interceptor* F-106 Delta Dart (ultimativni presretač-lovac). Prvi prototip polijeće u oktobru 1953. ali već devet dana kasnije je izgubljen pri padu. Do tada se pokazalo da su njegove mogućnosti daleko udaljene od potreba. Tek poslije ispravki u korijenu projekta (trup izgleda jedne flaše Coca-Cole), u dezembru 1954 izlazi novi prototip sa oznakom YF-102A. Od aprila 1956, ovaj model pod oznakom F-102A ulazi u službu. Ovi avioni su u USA korišteni za simulaciju borbe protiv Miga-21

Tehnički podaci (Convair F-102A)
--------------------------------

| Podaci | Jedinice |
| --- | --- |
| Godina produkcije | 1949-1956 |
| Firma | Convair
 |
| Raspon krila | 11,62 m |
| Dužina | 20,84 m |
| Visina | 6,46 m |
| Površina krila | 61,45 m² |
| Težina (prazan) | - |
| Mogući tovar | - |
| Težina (maksimalna pri startu) | 14.187 kg |
| Putnici | - |
| Posada | 1 |
| Brzina | 1328 km/h |
| Visina leta | 16.460 m |
| Dužina leta | 2.170 km |
| Pogon | 1x Pratt & WhitneyJ57-P-23 |
| Snaga | 7.802 kp |
| Naoružanje | 6x AIM-4 ili AIM-26 |

Vanjske veze
------------

***Convair F-102*** na Wikimedijinoj ostavi

* Neslužbena strana Convair
**Coyhaique** je grad od 49,968 i općina od 50 041 stanovnika na jugu Čilea u Patagoniji) u Provinciji Coyhaique u kojoj je administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Coihaique se nalazi u centru Regije Aysén na ušću rijeke Simpson u Rijeku Aisén, istočno od planinskog masiva Anda. Udaljen je 80 km od luke u Puerto Aysénu i četrdesetak km zapadno od argentinske granice.

### Klima

Klima u Regiji Aysén je mješavina vlažne oceanske klime koja prevladava duž obale i fjorda i Hladne stepske klime koja prevladava u unutrašnjosti duž argentinske granice. Zbog tog Coyhaique ima hladnu vjetrovitu klimu tokom cijele godine sa puno padavina (između 800 i 1200 
mm). Maksimalna temperatura zimi padne do −26,4 ° C, a ljeti dosegne 33,4 ° C.

Historija
---------

Nukleus današnjeg grada niknuo je 1912. kad se u taj kraj travnate stepe, okružen gustim šumama naselila mala grupa njemačkih kolonista.

Grad je službeno osnovan 12. oktobra 1929. pod imenom - *Baquedano*, u čast čileanskog generala Manuela *Baquedana*. Ime mu je promjenjeno u današnje 1934. da se razlikuje od istoimenog grada u Regiji Antofagasta.

Osnovan je sa ciljem da se olakša kolonizacija toga kraja, i pomogne kompaniji Aysén, koja djeluje u gradu od 1906. Nakon tog je ubrzano rastao, pa je 1948. postao općina. a od 1974. i regionalni administrativni centar.

Privreda
--------

Na početku je bio centar stočarskog kraja, ali je početkom 1980-ih izrastao u financijski centar grada lake industrije.
Tih godina povezan je Južnom magistralom (Carretera Austral) sa Puerto Monttom.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Argentina Comodoro Rivadavia, Argentina

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Chile: Aysén*" (engleski). City population. Pristupljeno 18. 11. 2020.
2. 1 2 3 4 5 6   „Coihaique (Chile)" (španjolski). EcuRed. Pristupljeno 18.11. 2020.
3. 1 2 3  „*Coihaique, Chile*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 18. 11. 2020.

Vanjske veze
------------

***Coyhaique*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Municipalidad de Coyhaique* (službene stranice) (`es`)
**Aleksej Borisovič Mozgovoj** (rus. *Алексе́й Бори́сович Мозгово́й*; ukr. *Олексі́й Бори́сович Мозгови́й*; 3. april 1975 - 23. maj 2015) bio je jedan od vođa pro-ruskih separatista na istoku Ukrajine, poznat kao zapovjednik brigade Prizrak ("Duh") i sudionik nekih od najvažnijih borbi u sukobu s ukrajinskim vlastima.

Život
-----

Rodio se u Luhanskoj oblasti, u porodici koja potiče od donskih kozaka. Kao mladić je kao profesionalni vojnik služio u Oružanim snagama Ukrajine. U slobodno vrijeme se bavio muzikom, kao član pjevačkog zbora te sudjelovao na državnom natjecanju folklornih ansambala.

Za vrijeme euromajdanskih zbivanja se nalazio u Rusiji, prema nekim navodima radeći kao kuhar u Sankt Peterburgu. Nakon pada Janukovičeve vlade se vratio u rodni kraj i sudjelovao u antieuromajdanskim protestima, odnosno tzv. ruskom proljeću. Postao je jedan od najiskatknutijih članova pokreta, tako da su ga 10. aprila 2014. primili Vladimir Žirinovski i Sergej Mironov, vođe LDPR i Pravedne Rusije, dviju od četiri ruske parlamentarne stranke.

21. aprila 2014. je u Lugansku bio jedan od vođa mase demonstranata koja je zauzela regionalno sjedište tajne službe SBU.

7. marta 2015. je na njega pokušan atentat. 23. maja je na automobil u kome se vozio otvorena vatra iz automatskog oružja. Tom prilikom je poginuo Mozgovoj, njegov pres-ataše i još trojica tjelohranitelja. U ukrajinskim medijima se zločin pripisao agentima ruske tajne službe GRU, a kao motiv navelo Mozgovojeva navodna nedisciplina i odbijanje da se bespogovorno slušaju naredbe Moskve.

Vanjske veze
------------

***Aleksej Mozgovoj*** na Wikimedijinoj ostavi

* Official website
* Aleksei Mozgovoy at the Novorossiya Information agency
* (eng subs) Militia brigade "Ghost" takes oath to Novorossia 09/09/14
* Ukraine crisis: Inside pro-Russia militia training camp. BBC News. 19 May 2014
**Aleksandros Panagulis** (grčki: ) (2. jul 1939. – 1. maj 1976) bio je grčki liberalni političar, pjesnik, aktivist i militant, najpoznatiji po tome što je, u nastojanju da obori Pukovnički režim i obnovi demokraciju 1968. pokušao izvesti atentat na diktatora Georgiosa Papadopulosa. Nakon njega je bio uhvaćen, osuđen na smrt, ali mu je režim, bojeći se da stvara mučenika, odlučio poštediti život; umjesto toga je Panagulis bio izlagan višegodišnjem sistematskom mučenju, koje je prestalo kada je u ljeto 1973. pušten u okviru amnestije. Panagulis je otišao u kratko izgnanstvo u Firencu gdje je upoznao novinarku Orianu Fallaci koja će mu postati biograf i životna partnerica. Panagulis se nakon obnove demokracije vratio u domovinu, gdje je postao jedan od najžešćih kritičara novostvorenog političkog establišmenta, koje je optuživao za kolaboraciju sa nekadašnjom huntom. Stradao je u prometnoj nesreći koja je dan-danas predmet teorija zavjera vezanih uz navodne dokaze za svoje optužbe koje je namjeravao objaviti neposredno prije smrti.

Vanjske veze
------------

* E.DI.N. Arhivirano 2007-12-13 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 30335682
* LCCN: n84179658
* ISNI: 0000 0000 7859 8437
* GND: 11891748X
* SUDOC: 085800228
* BNF: cb13172370p (podaci)

 |
antikvarijat, Madrid.
antikvarijat, Frankfurt na Majni.
**antikvarijat** (njem. *Antiquariat*, prema lat. *antiquarius*: staretinar), trgovina starim i rabljenim knjigama, grafikama, kartama, autografima, notama i drugim publikacijama, u širem značenju starim predmetima koji imaju kulturnu vrijednost; staretinarnica. Vlasnici i trgovci u antikvarijatima zovu se antikvari. Antikvarijati se razlikuju veličinom i ponudom; mogu obasezati od malih trgovaca na buvljaku sa šarolikom ponudom raznih knjiga do bibliofilskih antikvarijata s uskom specijaliziranošću. U pojedinim zemljama antikvarijati su organizirani u nacionalna udruženja, koja okuplja Međunarodna liga antikvarnih knjižara (ILAB, *International League of Antiquarian Booksellers*) osnovana 1948. u Kopenhagenu.

"Politika" iz oktobra 1922. javlja da je "nestalo i poslednje antikvarnice" u Beogradu - mnogobrojne predratne su se pretvorile u "izdavačke knjižare" a poslednja je ostala u jednom dvorištu na Terazijama.

Vidi još
--------

* antikvar
* lista antikvarijata

Izvori
------

1. ↑  „First Ever Meeting of the ILAB Committee - Copenhagen, September 3rd, 1948". ILAB. 3. januara 2012. Pristupljeno 29. novembra 2017.
2. ↑  "Politika", 21. okt. 1922, str. 4

Eksterni linkovi
----------------

***Antikvarijat*** na Wikimedijinoj ostavi

* Međunarodna liga antikvarnih knjižara

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* GND: 4002323-0
* NDL: 01016889
* NKC: ph118507

 |
***Contaminatio*** (sh. **kontaminacija**, od lat. *contaminare* = "kvariti") moderni je termin kojim se označava praksa rimskih pisaca palijate da zaplete dveju ili više grčkih komedija spajaju u jednu novu rimsku komediju ili da u komediju, koju pišu na osnovu jednog grčkog izvornika, unose pojedine scene ili likove iz drugog grčkog komada.

Premda je Gnej Nevije prvi za koga se može sa određenim stupnjem pouzdanosti tvrditi da je primenjivao kontaminaciju, taj se postupak najviše vezuje za Terencija, koji i sam, u prologu komediji *Devojka s Androsa*, kaže da je za taj svoj komad iskoristio ne samo Menandrovu istoimenu komediju, nego i njegovu *Devojku iz Perinta*, "pa ga zbog toga protivnici napadaju i tvrde da se komedije ne smeju na takav način kvariti" *(contaminari)*, a pesnik se brani tvrdnjom da su takav postupak primenjivali i Nevije, Plaut i Enije. U prologu komediji *Samomučitelj* isti pesnik kaže da "zlonamerni" i inače šire glasine o tome kako je pesnik "spojio mnoge grčke komedije da bi napravio malo latinskih" *(multas contaminasse Graecas dum facit paucas Latinas)*. Osim toga, Terencije je u svoju *Braću*, koja je prerada Menandrove *Braće*, uneo i jednu scenu iz Difilove komedije *U smrti zajedno*, a u svog *Evnuha*, preradu Menandrovog istoimenog komada, uneo je i deo iz komedije *Laskavac* istoga pisca.

Ovakvu kontaminaciju možda je primenjivao i Plaut, premda dokazi za to koji se mogu pronaći u samim njegovim komedijama i izvan njih nisu do kraja uverljivi. Kontaminacijom se, u nešto širem smislu, smatra i postupak kojim pesnik u izvornu grčku komediju, koju prerađuje, uvodi samo poneki prizor ili lik iz neke druge komedije, a tim se postupkom Plaut, kako se čini, obilno služio.

Funkcija kontaminacije u rimskoj komediji bila je da se kombinovanjem dveju (pa i više) grčkih komedija i odabirom njihovih najzanimljivijih delova "zgusne" radnja i dramatika komada i da se "pojača" dinamika smešnih scena na račun psihološke karakterizacije likova i finog sentimentalnog humora, a sve s ciljem da se rimskoj publici pruži što više smeha.

Literatura
----------

* Budimir, Milan; Flašar, Miron (1991). *Pregled rimske književnosti*. Beograd.
* Hornblower, Simon; Spawforth, Antony (2003). *The Oxford Classical Dictionary*. Oxford.
* Janković, Vladeta (1978). *O rimskoj komediji, Terenciju i njegovom uticaju, u: Publije Terencije Afrikanac, "Komedije"*. Beograd.
* Kenney, E.J.; Clausen, W.V. (1982). *The Cambridge History of Classical Literature. Vol. II: Latin Literature*. Cambridge.
* Vratović, Vladimir (1977). *Povijest svjetske književnosti, knj. 2. "Rimska književnost"*. Zagreb.
**Aleksej fon Javlenski** (rus. *Алексей Георгиевич Явленский*, nem. *Alexej von Jawlensky*, 25. mart 1864. ili 1865, Toršok, Rusija—15. mart 1941, Visbaden) bio je ruski slikar i jedan od predvodnika pokreta Ekspresionizma. 

Bio je aktivan u Nemačkoj od 1896. gde se pridružio Novom umetničkom udruženju u Minhenu () i kasnije grupi Plavi jahač ().

Biografija
----------

Javlenski je rođen kao peto dete Georgija Nikiforoviča Javlenskog i Aleksandre Petrove Medvedeve. Sa svojih šesnaest godina on je živeo sa familijom u Moskvi sa ciljem da postane oficir i otkrio je ljubav prema slikarstvu i na svetskoj izložbi 1880. prvi put se susreo sa modernom umetnošću i počeo je kao autodidakt svoje slikarske i crtačke sposobnosti razvijati redovnim posetama u Galeriji Tretjakov.

Kao oficir u ruskoj gardi u početko u rangu štabskog kapetana bio je premešten u Sankt Peterburg i postao učenik Ilje Rjepina na petersburškoj akademiji koju je posećivao od 1889. – 1896. 1896./97. ostavlja vojničko zvanje i posvećuje se slikarstvu i upoznaje Marijanu fon Verefkin i ženi se sa njom 1922. godine i odlazi u Minhen gde u slikarskoj školi Antona Ažbea upoznaje Vasilija Kandinskog.

1902. dobio je sina koji je kasnije takođe postao slikar. Posle realizma koji je gajio u prvo vreme u Minhenu slikao je u stilu Vinsenta van Goga dok nije počeo da radi pod uticajem francuskih ekspresionista kako je radio sve do izbijanja Prvog svetskog rata.

1909. osnovao je među ostalima i sa Vasilij Kandinskim, Adolfom Erbslohom, Gabrijelom Minter, Marijanom von Verefkin i drugih „Novo umetničko udruženje Minhen" koje je prethodilo kasnijem „Plavom jahaču" koji su osnovali Vasilij Kandinski i Franc Mark i kojem je Javlenski vrlo brzo pristupio.

1914. morao je Javlenski da napusti Nemačku i nastanio se u Švajcarskoj. Tu je radio „Varijacije za temu za pejsaže". 1924. Osnovao je sa Vasilij Kandinskim, Paulom Kleom i Lionelom Fajnigerom grupu „Plave četvorice" koja je izlagala u Nemačkoj i SAD. 1937. godine je 72 njegova dela proglašeno za „degenerisanu umetnost" od strane nacista koja su posthumno izlagana u Dokumenta Kasel 1955. godine u Kaselu. 1934. godine je izgubio nemačko državljanstvo.

Umro je 1941. godine u Visbadenu i sahranjen je na ruskopravoslavnom groblju u Visbadenu. Posmrtni govor je održao njegov dugogodišnji prijatelj Adolf Erbsloh.

Vanjske veze
------------

***Alexej von Jawlensky*** na Wikimedijinoj ostavi

* Internet prezentacija posvećena Alekseju Javlenskom
* Informacije o umetniku i njegovom delu
* Biografija i dela

| * p
* r
* u
Umjetnička grupa Plavi jahač (*Der Blaue Reiter*) |
| --- |
| Vasilij Kandinski • Franz Marc • Marianne von Werefkin • Gabriele Münter • Paul Klee • Alexej von Jawlensky • August Macke • Alfred Kubin |
Boks
Kendo
Aikido
**Borilačke vještine** (eng. martial arts), sustav tradicija i vježbi čija je izvorna namjena bila priprema tijela i uma za borbu. U svojoj modernoj formi koristi se za održavanje tjelesne spremnosti, meditiranje te izgrađivanje osobe. Mnoge kulture svijeta kroz povijest stvorile su svoje sisteme za prenašanje borilačkih vještina, no trenutno najpopularnije i najrašireniji sistemi borilačkih vještina su one koje potječu iz azijskih zemalja: Koreja, Japan, Kina, Tajland i Filipini. 

Iako se borilačke vještine obično smatraju sustavom tjelesnih vježbi čiji borilački pokreti podsjećaju na borbu sa sjenama, poseban značaj im je u mističnoj ili duhovnoj dimenziji. Takve borilačke vještine vuku korijene iz budističkih učenja.

Neki primjeri azijskih borilačkih vještina su:

* aikido
* jujutsu
* karate
* ninjutsu
* kempo (chuan fa)
* kung fu
* Tai Chi Chuan
* kendo
* taekwondo
* arnis/eskrima/kali
* džudo
* kyokushin

Sve azijske borilačke vještine vuku korijene iz davne Indije kada je to bila vještina koje je služila primarno kao način ujedinjenja uma i tijela odnosno buđenja i usklađenja unutrašnje energije svakog čovjeka. Ta je pradavna vještina (sansk. Vajramukti) u svojoj osnovi meditacija u pokretu. Kroz povijest neke borilačke vještine su izbacile duhovni aspekt i počele su se prakticirati kao sport, pa se tako danas održavaju turniri iz Karatea, Tae Kwon Do-a itd.

Iz Indije borilačko umijeće širi se ostatkom Azije, te naposljetku dolazi do Kine, Koreje i Japana, gdje postaje način života. Iz tih zemalja "izvozi" se na zapad u 19. stoljeću.
U Europi borilačke vještine najbolje su bile razvijene u Grčkoj i Rimu, odakle i potječe do danas preživjela vještina grčko-rimskog stila hrvanja.

Moderne borilačke vještine
--------------------------

Sve veća popularnost na zapadu (posebice u Europi i Americi) dovela je do pretvaranja većine tradicionalnih borilačkih vještina u sportove s jasno definiranim pravilima.
S vremenom nastaje potreba za vraćanjem borilačkih vještina u njihovu prvobitnu svrhu - samoobranu. Moderne borilačke vještine nastaju na temeljima "starih" (orginalnih) borilačkih vještina, prilagođavajući ih modernim uvjetima, ili kombinirajući više raznih vještina u jedan zaokružen sistem samoobrane.

Neke moderne borilačke vještine nastale na "starijim" temeljima:

* Brazilski Jiu-Jitsu
* Dennis Survival Ju-Jitsu
* Realni Aikido

Neke moderne boriačke vještine nastale kombinirajući više različitih vještina ili stilova:

* sambo
* systema
* krav Maga
* nanbudo
* budokai
* urbana sistem
* mješovite borilačke vještine

Izvori
------

1. ↑  Enciklopedija novih religija, Zagreb, 2005. str. 248.

Vanjske poveznice
-----------------

***Borilačke vještine*** na Wikimedijinoj ostavi

* Croring Portal Dnevno najnovije informacije iz svijeta borilačkih vještina
* Kendo Hrvatska Arhivirano 22 October 2007[nepoklapanje datuma] na Wayback Machine-u
* Kempo
* Karate savez Hrvatske
* Russian Martial Arts Split - Hrvatska
* Hrvatski Kyokushin Karate Savez

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* LCCN: sh85081626
* BNF: cb11935713z (podaci)
* NDL: 00564740
* NKC: ph114185

 |
**Bočno-prugasti šakal** ili **Bočno-prugasti čagalj** (latinski: *Canis adustus*) je vrsta čaglja, porijeklom iz središnje te južne Afrike. Za razliku od svog rođaka, manjeg crnoleđog čaglja, koji obitava u otvorenim ravnicama, prugasti čagalj primarno obitava u šumama i šikarama.

Prugasti čagalj je težak od 6,5 do 14 kg, duljine glave i tijela od 69 do 81 cm te duljine repa od 30 do 41 cm. Visina do ramena može biti u rasponu od 35 do 50 cm. Njegovo krzno je sivo. Leđa su tamnije sive nego donji dio trupa, rep je crn s bijelim vrhom. Nejasne bijele pruge su prisutni na bokovima. Lubanja je slična onoj u crnoleđeg čaglja, ali je ravnija, s dužim i užim nosnicama.

Prugasti čagalj za razliku od drugih čagalja nije isključivi mesojed, vrlo je prilagodljiv svejed čije prehrambene navike ovise o sezonskim i lokalnim varijacijama. Čagalj se obično hrani sam, iako su zapažene grupe do 12 čagalja gdje se hrane zajedno u zapadnom Zimbabveu. Hrani se uglavnom malim beskralježnjacima i malim sisavcima.

Države u kojima obitava prugasti čagalj su Angola, Bocvana, Kamerun, Srednjoafrička Republika, DR Kongo, Etiopija, Gabon, Kenija, Malavi, Mozambik, Namibija, Niger, Nigerija, Kongo, Senegal, JAR, Sudan, Tanzanija, Uganda, Zambija i Zimbabve.

Vidi još
--------

* Zlatni čagalj

Izvor
-----

1. ↑  SPECIES Canis adustus
2. ↑  Burnie D and Wilson DE (Eds.), *Animal: The Definitive Visual Guide to the World's Wildlife*. DK Adult (2005), ISBN 0789477645
**Bon** (Cap Bon) ili **Sharīk** je poluotok na sjeveroistoku Tunisa.

Geografske karakteristike
-------------------------

Poluotok strši u Sredozemno more nekih 80 km između Tuniskog i Hamametskog zaljeva, a širok je 32 km. Teren je najvećim dijelom ravničarski osim po sredini gdje se uzdižu brda. Mediteranska klima i dosta kiše stvorile su od poluotoka veliki voćnjak i povrtnjak poznat po narančama i maslinama. Po poluotoku ima i dosta vinograda, za ekonomiju su važna nalazišta zemnog plina, ribarstvo i turizam u obalnim gradićima.

Najveći urbani centri su Nabeul, administrativni centar Vilajeta Nabeul poznat po keramici i rukotvorinama, zatim ribarska luka Kelibia i poznato ljetovalište Hammamet.

Historija
---------

Na poluotoku se nalazi arheološko nalazište starovjekovnog feničanskog grada Kerkuane, iz 6. vijeka pne. Za Drugog svjetskog rata se početkom 1943. na poluotoku naguralo nekoliko talijanskih i njemačkih armija pa se nakraju oko 250.000 vojnika, koji se nisu mogli ukrcati na brodove predalo Saveznicima.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Sharīk Peninsula*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 28. 9. 2019.

Vanjske veze
------------

***Bon (poluotok)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Sharīk Peninsula* na portalu Encyclopaedia Britannica (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 43148570767324312892
* BNF: cb119927453 (podaci)

 |
**Bradford** (izgovor: [Bredford]) je grad od 357,385 stanovnika na sjeveru Engleske.

On je i administrativni centar Metropolitanskog borougha City of Bradford.

Geografske karakteristike
-------------------------

Bradford leži u Grofoviji West Yorkshire, na obroncima masiva Pennines, i u dolini potoka Bradford Beck pritoke rijeke Aire. 
Od Leedsa je udaljen 14 km zapadno.

Historija
---------

Manufaktura za izradu valjane vune dokumentirana 1311. ukazuje na ranu važnost proizvodnje vunenih tkanina. Krajem 17. vijeka grad se specijalizirao za izradu fino češljane vunene pređe.

Uz eksploataciju lokalnih nalazišta pješčenjaka, željezne rude i ugljena tokom 19. vijeka, Bradford se ubrzo proširio duž potoka prema već tad kanaliziranoj rijeci Aire. Do 1900. on je izrastao u vodeći trgovački centar Yorkshira za vunu i tekstil, koji se prodavao kako po inozemstvu tako i po domaćem tržištu.

Krajem 19. vijeka Bradford je počeo proizvoditi finu pređu od svile i alpake i tkanine od baršuna. Tad je i priliv stranih trgovaca (uglavnom njemačkih Židova) pospješio trgovinu i definitivno potvrdio komercijalnu nadmoć Bradforda nad susjednim rivalskim tekstilnim centrima Wakefieldom i Halifaxom.

Znamenitosti
------------

Važne viktorijanske građevine su Gradska vijećnica i Burza vune (građena po uzoru navenecijansku gotiku).

Parohijska crkva iz 15. vijeka, podignuta na mjestu starije normanske crkve uzdignuta je 1920. u rang katedrale.

Bradford od 1966. ima i univerzitet.

Privreda
--------

Tekstilna industrija bankrotirala je krajem 20. vijeka, tako da se danas privreda grada bazira na proizvodnji papira i ambalaže, metalurgiji i štamparstvu, uz sektor uluga koji je značajno porastao. 
Bradford je u međuvremenu privukao brojne doseljenike pa je danas kozmopolitski grad.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Severna Makedonija Skopje, Republika Makedonija
* Francuska Roubaix, Francuska
* Belgija Verviers, Belgija
* Njemačka Mönchengladbach, Njemačka
* Irska Aachen, Irska
* Pakistan Mirpur, Azad Kashmir, Pakistan

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: Yorkshire and the Humber" (engleski). City population. Pristupljeno 30. 12. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Bradford*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 28. 12. 2016.

Vanjske veze
------------

***Bradford, West Yorkshire*** na Wikimedijinoj ostavi

* City of Bradford Metropolitan District Council (`en`)
**Brestovac Daruvarski** (češki **Daruvarský Brestov** [ˈdaruvarskiː ˈbrestof]), naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu općine Končanica, Bjelovarsko-bilogorska županija.

Stanovništvo
------------

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 887 stanovnika te 307 obiteljskih kućanstava.

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2001.***

Napomena
--------

1. ↑  Do 1921. iskazivano pod imenom Brestovac, a do 1991. pod imenom Brestovac Daruvarski. U 1981. smanjeno izdvajanjem dijela naselja u samostalno naselje *Brestovačka Brda*.

Povijest
--------

Još u 13. stoljeću na današnjem području općine Končanica spominje se utvrda Brestovac, a oko 1334. godine uoči turskih pohoda na ove krajeve, među najvećim naseljima ovoga kraja koji se tada naziva «Toplica» spominje se naselje Brestovac.

Od 1524. do 1687. godine cijelo ovo područje je pod turskom vlašću.

Nakon okupacije Slavonije od strane Austrije oko 1700. godine, Brestovac Daruvarski uz starosjedioce počinju naseljavati Hrvati iz Posavine, Gorskog kotara i Like te Vlasi prebjegli iz Bosne pred Turcima.

Vrlo slabu naseljenost tadašnje Vojne krajine austrijske vlasti rješavaju tako da potiču migracijske procese. Bilo je to pravo vrijeme da se brojne češke obitelji upute u manje naseljene dijelove carevine, tako da u prvoj polovici 19. stoljeća dolazi do naseljavanja Čeha u ove krajeve, tako da prve kolonije Čeha nastaju oko 1829. godine upravo na području Brestovca.

Izvori
------

1. ↑  Narodne novine
2. ↑  Popis stanovništva 2001. www.dzs.hr
3. ↑  Kućanstva prema obiteljskom sastavu i obiteljska kućanstva prema broju članova, Popis 2001. www.dzs.hr
4. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Brestovac Daruvarski** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*


| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Općine Končanica |
| --- |
| Boriš • Brestovačka Brda • Brestovac Daruvarski • Dioš • Imsovac • Končanica • Otkopi • Stražanac • Šuplja Lipa |
**Convair B-36 Peacemaker** je avion pravljen po katalogu potreba američkog ministarstva odbrane iz 1941 godine, u kojem se navodi potreba za jednim avionom bombarderom koji bi bio u mogućnosti sa tovarom od 4,5 T i polaskom iz USA, doći do ciljeva u Evropi. Uz to je bila propisana brzina od 390 km/h i dužina leta od 16.000 km i visina leta od 10.500 m. Ovaj avion sa rasponom krila od preko 70 m i njihovom debljinom pri trupu od 1,83 m je bio ogroman za to vrijeme. Debljina od 1,83m je omogućavala mehaničarima da i u letu dođu do motora. 1943 je naručeno 100 aviona ovog tipa, ali su do prvog leta prošle još četiri godine. Od 1950 je pogon poboljšan i ugrađeni su mlazni umjesto zvjezdastih propelerskih motora.

Tehnički podaci (Convair B-36J)
-------------------------------

| Podaci | Jedinice |
| --- | --- |
| Godina produkcije | 1943-1956 |
| Firma | Convair |
| Raspon krila | 70,10 m |
| Dužina | 49,40 m |
| Visina | 14,22 m |
| Površina krila | 443,32 m² |
| Težina (prazan) | 77.580 |
| Mogući tovar | - |
| Težina (maksimalna pri startu) | 185.973 kg |
| Putnici | - |
| Posada | 15 |
| Brzina | 661 km/h |
| Visina leta | 12.160 m |
| Dužina leta | 10.944 km |
| Pogon | 6x Pratt & Whitney R-4360-53 zvjezdasti/ 4x General Electric J47-GE-19 mlazni |
| Snaga | 6x 2833kW/ 4x2359 kp |
| Naoružanje | 6 kaseta sa po 2 topa kalibra 20mm 39 T bombi |

Vanjske veze
------------

***Convair B-36*** na Wikimedijinoj ostavi

* B-36A strana na strani nacionalnog muzeja USAF
**Daegaya** je bio korejski grad-država u konfederaciji Gaya za vrijeme perioda Tri kraljevstva Koreje. Daegaya je bila smještena u današnjem okrugu Goryeong, u provinciji Sjeverni Gyeongsang Južne Koreje. (Ne smije ju se miješati sa Goryeong Gayom, smještenom u današnjem Sangjuu.)

Prema navodima *Samguk Sagija*, Daegaya je postojala 520 godina - od vremena prvog kralja koji se zvao Ijinashi (이진아시왕), pa sve do posljednjeg, koji se zvao Doseolji (도설지왕). Daegaya je u tom periodu imala šesnaest kraljeva, ali od kojih je poznato samo pet. Jedan od najpoznatijih je kralj Haji (하지, 荷知) koji je oko 479. poslao izaslanstvo u Namje (南齊, odnosno na dvor južnokineske dinastiju Južni Qi).

Daegaya se brzo razvila u 5. vijeku i igrala važnu ulogu u Konfederaciji Gaya, a što se tumači razvijenom izradom čelika. Međutim, njen razvoj je bio ograničen postojanjem snažnih susjeda u obliku centraliziranihj država Baekje i Silla. Oskudni historijski zapisi, ali i arheološki nalazi, sugeriraju kako je Daegaya bila strogo stratificirano društvo kojim je dominirala aristokracija. 

Kralj Haji je sklopio savez sa državama Baekje i Silla kako bi 481. napao državu Goguryeo. Daegaya je kasnije u savezu sa državom Baekje napala državu Silla, ali je 554. to dovelo do teškog poraza u bitci kod Tvrđave Gwansan. Zbog tog fijaska je Daegaya izgubila primat u Konfederaciji u odnosu na državu Ara Gaya.

Daegaya je na kraju pala pod vlast Sille zahvaljujući generalu Kim Isabuu godine 562; Silla je već prije toga aporbirala najveći dio Konfederacije Gaya, ali je Daegaya napadnuta u znak odmazde zbog pohoda 554.

Eksterni linkovi
----------------

* Cyber Museum of Daegaya
**Bratstvo** (engleski: ) je fiktivna organizacija u Orwellovom romanu *1984* koja predstavlja pokret otpora prema režimu države Oceanije. S obzirom da je riječ o tajnoj organizaciji, o njoj u romanu ima vrlo malo podataka i nije jasno da li ona uopće postoji ili je, u stvari, proizvod režimske propagande. 

Bratstvo, prema navodima režima, čine sljedbenici Emmanuela Goldsteina, jednog od vođa revolucije koji se odmetnuo od Velikog brata i postao državni neprijatelj; pripadnici Bratstva se opisuju kao eurazijski ili istazijski špijuni, saboteri i teroristi, odgovorni za sve nedaće u kojima se nalaze stanovnici Oceanije; od građana se očekuje da kao doušnici prijavljuju svake osobe za koju se sumnja da bi mogla biti član Bratstva.

Protagonist Winston Smith upoznaje O'Briena, člana Uže partije za koga pretpostavlja da bi mogao biti član Bratstva. Kada se te pretpostavke pokažu ispravnima, O'Brien mu odaje da je uistinu član Bratstva, ali objašnjava da je riječ o organizaciji koja ima izuzetno malen broj članova, s obzirom da je zbog sveprisutne i svemoćne Policije misli nužno očuvati maksimalnu tajnost i spriječiti da uhapšeni članovi izdaju svoje drugove. Među članovima kola knjiga *Teorija i praksa oligarhijskog kolektivizma* čiji je autor sam Goldstein, i koja detaljno objašnjava pravu prirodu i metode vladanja režima. O'Brien tvrdi kako je glavni zadatak Bratstva preživljavanje i rast, tek da će trebati "generacije" da Bratstvo ojača do te mjere da bi srušilo Partiju. Kasnije se ispostavlja da je O'Brien, u stvari, sve vrijeme bio režimski agent provokator, odnosno da fama o Bratstvu zapravo služi Policiji misli da locira, a potom eliminira neprijatelje režima.

Korištenje Bratstva od strane Policije misli ima sličnosti sa stvarnim događajima, odnosno fiktivnom antisovjetskom organizacijom MOCR koju je kao dio operacije Trest 1920-ih organizirala sovjetska tajna policija OGPU kako bi u SSSR namamila i tamo likvidirala antisovjetske emigrante.

| * p
* r
* u
*Hiljadu devetsto osamdeset četvrta* Georgea Orwella |
| --- |
| Likovi | 
* Winston Smith
* Julia
* O'Brien
* Big Brother
* Emmanuel Goldstein

 |
| Mjesta | 
* Države u *1984*
* Oceanija
* Eurazija
* Istazija
* Aerodromska pista Jedan
* Soba 101

 |
| Klase | 
* Uža Partija
* Šira Partija
* Prolovi
* Bratstvo

 |
| Ministarstva | 
* Ministarstvo ljubavi
* Ministarstvo mira
* Ministarstvo obilja
* Ministarstvo istine

 |
| Koncepti | 
* Ingsoc
* Novogovor
* Dvomisao
* Dobromisao
* Dva + dva = pet
* Zlomisao
* Policija misli
* Telekran
* *Teorija i praksa oligarhijskog kolektivizma*
* Dva minuta mržnje
* Tjedan mržnje
* Prolefeed
* Ne-ličnost

 |
| Adaptacije | 
* američka TV-drama 1953.
* BBC-jeva TV-drama 1954.
* film iz 1956.
* Diamond Dogs
* Appleova reklama
* film iz 1984.
* parodija iz 1999.
* opera iz 2005.

 |
| Uticaj | *Nineteen Eighty-Four* u popularnim medijima |
**Bočkinci** su naselje u Hrvatskoj, regiji Slavoniji u Osječko-baranjskoj županiji i pripadaju općini Marijanci.

Zemljopisni položaj
-------------------

Bočkinci se nalaze na 94 metara nadmorske visine u nizini istočnohrvatske ravnice, a pored samog sela protiče rijeka Karašica. Susjedna naselja: istočno se nalaze Črnkovci, a jugoistočno se nalazi općinsko središte Marijanci i naselje Kunišinci, te južno naselje Čamagajevci. Sjeverno se nalaze Podgajci Podravski i Sveti Đurađ naselja u sastavu grada Donjeg Miholjca. Pripadajući poštanski broj je 31552 Podgajci Podravski, telefonski pozivni 031 i registarska pločica vozila NA (Našice). Površina katastarske jedinice naselja Bočkinci je 5,13 km×102.

Stanovništvo
------------

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2011.***

Crkva
-----

U selu se nalazi rimokatolička crkva Sv. Augustina koja pripada katoličkoj župi Sv. Martina biskupa u Podgajcima Podravskim i donjomiholjačkom dekanatu Đakovačko-osječke nadbiskupije. Crkveni god (proštenje) ili kirvaj slavi se 28. kolovoza.

Šport
-----

Nogometni klub Bočkinci natječe se u sklopu 3.ŽNL Liga NS D. Miholjac. Klub je osnovan 1957.

Ostalo
------

U selu djeluje Dobrovoljno vatrogasno društvo Bočkinci.

Izvori
------

1. ↑  Stanovništvo prema spolu i starosti, po naseljima, Popis 2001. www.dzs.hr
2. ↑  Kućanstva prema obiteljskom sastavu i obiteljska kućanstva prema članova, po naseljima, Popis 2001. www.dzs.hr
3. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

Vanjska poveznica
-----------------

* 

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Bočkinci** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*


| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Općine Marijanci |
| --- |
| Bočkinci • Brezovica • Čamagajevci • Črnkovci • Kunišinci • Marijanci • Marjanski Ivanovci |
**Almirante** je okrug (distrikt) od 33,332 i grad od 8,744 stanovnika na sjeverozapadu Paname u provinciji Bocas del Toro.

Okrug Almirante se sastoji od 3 sela; Valle Riscó, Valle de Agua Arriba i Nance Riscó i tri grada; Almirante, Barriada Guaymí i Barrio Francés.

Geografske karakteristike
-------------------------

Almirante se nalazi u Laguni Chiriquí, točnije u njezinom sjevernem dijelu Zaljevu Almirante, odličnoj prirodnoj luci.

Historija
---------

Historija toga grada povezana je sa američkom kompanijom United Fruit, koja je 1905. započela izgradnju željezničke pruge
Changuinola-Almirante, da prevozi banane iz unutrašnjosti do buduće luke.

Nakon tog su izgrađeni brana i akvadukt za budući grad, pa je u decembru 1910. osnovana luka Almirante, koja će do 1912. dobiti termoelektranu i 3 katni ured ured kompanije.

Nakon tog je 1915. izrađen 330 metara dugi gat, 1920. United Fruit podigao je bolnicu, a proradila je i tvornica za preradu kakaovca koji je od 1934. počeo konkurirati bananama.

Nakon izgradnje 22 km autoputa Changuinola - Almirante 1987. koji je produžen do Provincije Chiriquí opala je važnost luke.

Okrug Almirante je osnovan 2015. odvajanjem od okruga Changuinola.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Ubicacion*" (španjolski). Municipio de Almirante. Arhivirano iz originala na datum 2023-02-18. Pristupljeno 16.2.2023.
2. 1 2 3  „*Superficie, población y densidad de población...*" (engleski). City population. Pristupljeno 16.2.2023.
3. 1 2 3 4  „*Almirante, un nuevo distrito para Bocas*" (španjolski). Prensa. Arhivirano iz originala na datum 2023-02-18. Pristupljeno 16.2.2023.

Vanjske veze
------------

* *Municipio de Almirante* (službene stranice) (`es`)
**Alojz Šiklgruber** ili **Alojz Hitler** (nem. *Alois Schicklgruber* ili *Alois Hitler*) bio je otac Adolfa Hitlera.

Život
-----

Alojz je rođen 7. juna 1837, u regiji Waldviertel. Majka mu se zvala Anna Maria Schicklgruber. a identitet njegovog oca je ostao nepoznat. Zvanično otac mu je bio, alkoholičar, Johann Georg Hiedler, koji je njegovu majku oženio kada je Alois imao 5 godina. Takođe se pretpostavlja da mu je pravi otac bio Johann Nepomuk Hiedler koji njegovu majku nije mogao da oženi jer je već bio oženjen i imao troje dece, pa je to, za novac, uradio brat. Godine 1876. promenio je prezime u Hitler. Notar je pri tome napravio grešku pa je od Hiedler postao Hitler. Bio je oženjen sa Annom Glasl-Hörer (koja je bila starija od njega, pa je ubrzo umrla), potom sa sluškinjom Franziskom Matzelsberger (umrla) sa kojom je imao dvoje dece Aloisa mlađeg i Angelu. Treća žena mu je bila Klara Pölzl. Imali su sina Adolfa, Edmunda (umro sa 4 godine), Gustava (umro kao beba) i ćerku Paulu. Zbog poslovanja, bio je carinik, s porodicom se selio po čitavoj Austriji. Od sve dece koje je imao, najviše je mrzeo Adolfa, za kojeg je mislio da je nesposoban i neinteligentan. Umro je 3. januara 1903, u 65. godini života, u jednoj lokalnoj kafani, gde se jednostavno srušio. Do danas se ne zna razlog njegove smrti.

Izvori
------

1. ↑  Norman Majler "Dvorac u šumi"
*Za ostale upotrebe, v. Stavisky (razvrstavanje).*

**Serge Alexandre Stavisky** (20. novembar 1886 - 8. januar 1934) bio je francuski poslovni čovjek, poznat po masovnoj pronevjeri, odnosno aferi Stavisky, skandalu koji je značajno oslabio Treću republiku u međuratnom periodu.

Rodio se u jevrejskoj porodici u današnjoj Ukrajini, a u Francusku je emigrirao zajedno sa roditeljima, gdje je 1910. godine dobio i državljanstvo. Bavio se nizom poslova prije nego što je u gradu Bayonne otvorio niz zalagaonica, a potom počeo izdavati lažne vrijednosne papire. Iako je 1927. godine suđen za prevaru, uspio se ne samo probiti, nego i zadržati povjerenje pripadnika francuskog otmjenog društva, odnosno političkog establišmenta. Nakon šest godina je, suočen sa izglednom osudom, započeo bijeg. Pronađen je 8. januara u Chamonixu sa ranom od metka u glavi; prema rezultatima službene istrage počinio je samoubistvo, ali su se u javnosti odmah javile špekulacije da je zapravo ubijen, odnosno "ušutkan" kako na suđenju ne bi kompromitirao svoje moćne i uticajne zaštitnike. Na pariškim ulicima su odmah izbile demonstracije, te je premijer Camille Chautemps bio prisiljen dati ostavku. Skandal je na kraju doveo i do masovnog krvoprolića na pariškim ulicama. 

Godine 1974. je o njemu snimljen biografski film *Stavisky...*, u kome je njegov lik tumačio Jean-Paul Belmondo.

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 13197036
* LCCN: n50038456
* ISNI: 0000 0000 6680 407X
* GND: 122674251
* SUDOC: 027864812
* BNF: cb119815244 (podaci)
* NKC: vse20201063819

 |
Udruga **Bratovština sv. Nikole** osnovana je davne 1869. godine u Kostreni sv. Barbare, koja je bila jako pomorsko središte. U razdoblju od 1842. g. do 1902. g. kostrenske obitelji su imale 68 jedrenjaka, što u potpunom, što u djelomičnom vlasništvu, a mještani su bili mahom pomorci. Bratovština sv. Nikole je osnovana u periodu kulturnog procvata Kostrene sv. Barbare. Osnovna škola je započela s radom 1839. godine, a Narodna čitaonica je osnovana 1871. godine, kao peta takva ustanova u Hrvatskom primorju (nakon Karlobaga, Novog Vinodolskog, Kraljevice i Rijeke).
Cilj Bratovštine bio je da pomaže siromašnim obiteljima koje su ostale bez hranitelja (supruga, oca, sina, brata), poginulih ili nestalih sa jedrenjaka na moru, te ostarjelim pomorcima koji više nisu odlazili ploviti. 

Za vrijeme II svjetskog rata aktivnosti nije bilo, a nakon rata su se odvijale sporadične aktivnosti pod vodstvom različitih voditelja. Godine 1999. donesena je odluka da se Bratovština registrira kao udruga pod nazivom: "Bratovština sv. Nikole u Kostreni sv. Barbara". Udruga aktivno sudjeluje u kulturnim aktivnostima Kostrene, te njeguje tradiciju i očuvanje povijesnih običaja pomoraca i mještana Kostrene sv. Barbare.

Povijest
--------

Novac se nabavljao iz plaćenih članarina, donacijama bogatijih ljudi ili "sajanjem". 
"Sajanje" se vršilo na način da su stariji mornari, koji trenutno nisu bili na moru, na dan sv. Nikole (6. prosinca) išli od kuće do kuće i skupljali novac, hranu, odjeću i drugo, te dobiveno dijelili onima, kojima je to bilo najpotrebnije.
Postoji knjiga sa prvim zapisnikom nakon osnivanja Bratovštine sv. Nikole iz 1869. godine.

Izvori
------

1. ↑  Jadranski zbornik, svesci 3-4, Otokar Keršovani, 1958.
**Anaksandrid** (grč. Ἀναξανδρίδης, 4. vek pne.) bio je grčki komediograf koji je stvarao u okviru srednje atičke komedije. Prema nekim antičkim izvorima, rodio se od oca Anaksandra u Kamiru na Rodosu, dok je prema drugima bio iz Kolofona.

Na dramskim takmičenjima deset puta je osvojio prvu nagradu za svoje komedije, od čega tri puta na Lenejama. To znači da je ostalih sedam nagrada osvojio na Dionisijama, uključujući i 375. pne. kada je osvojio i treće mesto na Lenejama. Prvi put je pobedio 376. pne. i nastavio je da stvara bar do 349. pne. kada je na Dionisijama završio četrvti.

Od njegovog dela sačuvan je 41 naslov te nekih 80 citata. Neki naslovi podsećaju na tematiku stare atičke komedije (npr. *Gradovi*, *Lovci*), neki na motive nove atičke komedije (npr. *Ludak*, *Samljanka*), a mnoge ukazuju na mitološke travestije (npr. *Anhiz*, *Protesilaj*). Iz *Gradova* je sačuvan duži odlomak o razlici između grčkih i egipatskih običaja; tu se spominje i to da Egipćani ne jedu svinjetinu, a Grcima je ona poslastica.

Neki od dužih fragmenata imaju moralizatorski prizvuk, što je sigurno bio faktor koji je Anaksandridu osigurao mesto u antologijama. Od svih pesnika srednje komedije Anaksandrid je jedini koga Aristotel spominje, i to na više mesta u *Nikomahovoj etici* i u *Retorici*, što ukazuje na nemalu umetničku vrednost njegovog dela.
**Bojan Jović** (Beograd, 25. april 1963) je srpski teoretičar i istoričar književnosti, urednik i prevodilac.

Diplomirao je na odseku za Opštu književnost i teoriju književnosti Filološkog fakulteta u Beogradu, gde je pohađao i poslediplomske studije. Tokom studija je dobio nagradu Univerziteta u Beogradu, zvanje studenta generacije 1986/1987. godine, te postao stipendista Ministarstva za nauku i tehnologiju Republike Srbije.

Bio urednik i glavni odgovorni urednik časopisa „Književna reč", kao i urednik u izdavačkim kućama „Stubovi kulture", „Esotheria", „Zepter Book World".

Poznat je i kao prevodilac: preveo veći broj tekstova, uključujući i desetak knjiga, sa engleskog, nemačkog, francuskog i italijanskog jezika.

Naučna karijera
---------------

Zaposlio u Institutu za književnost i umetnost 1988. godine kao asistent-pripravnik na projektu *Komparativna izučavanja srpske književnosti*. Magistrirao 1989. odbranivši rad *Lirski roman (na materijalu srpskog ekspresionizma)*. Rad je, izmenjen i dorađen, objavljen 1995. godine kao autorska knjiga i nagrađen je priznanjem „Stanislav Vinaver" za najbolju prvu knjigu iz naučne oblasti.

Doktorsku tezu pod naslovom *Poetička načela Rastka Petrovića u kontekstu evropske avangarde* odbranio je 2000. godine na Filološkom fakultetu u Beogradu. Tekst teze, dopunjen i izmenjen, kao knjigu *Poetika Rastka Petrovića: struktura; kontekst* objavio je 2005. godine.

Do sada je objavio preko osamdeset naučnih radova i rasprava posvećenih književnoteorijskim i metodološkim pitanjima komparativnih književnih analiza, proučavanju srpske avangardne književnosti u evropskom kontekstu, fantastike i naučne fantastike, kao i analizama dela najznačajnijih srpskih savremenih književnika.

Bibliografija
-------------

* *Lirski roman srpskog ekspresionizma*. Institut za književnost i umetnost, Beograd, 1994.
* *Poetika Rastka Petrovića : struktura; kontekst*, Narodna knjiga – Alfa, Institut za književnost i umetnost, Beograd 2005. 450 str.
* *Rađanje žanra - počeci srpske naučno-fantastične književnosti* Institut za književnost i umetnost, Beograd 2006, 119 str.

Vanjske veze
------------

* Bojan Jović: Bibliografija (Projekat Rastko)
**Alojz "Lojze" Peterle** (rođen 5. 7. 1948) je slovenački političar i diplomata. Bio je lider Slovenačke Hrišćanske Demokratske Partije.
Peterle je 1975. diplomirao geografiju i istoriju. Karijeru je otpočeo u Urbanističkom institutu gde se bavio prostornim planiranjem i urbanizmom.

1989. osnovao je stranku SKD - Slovenskih hrišćanskih demokrata, čiji je predsednik bio sve do 2000. kad se stranka ujedinila sa SLS-om (Slovenska ljudska stranka). Peterle se izrazito zalagao da se Slovenija odvoji od Jugoslavije i postane samostalna.

Nakon parlamentarnih izbora 1990. Peterle je postao Premijer Slovenije. 1991. godine proglašava nezavisnost Slovenije od Jugoslavije. Do 1992. je bio premijer, a onda na vlast dolazi koalicija na čelu s Janezom Drnovšekom. Od januara 1993. do oktobra 1994. Peterle je bio zamjenik premijera i Ministar spoljnih poslova.

1994. godine Peterle je dao ostavku na svoju funkciju zbog sukoba unutar koalicije, odnosno zbog toga što je Drnovšek imenovao Jožefa Školča, člana svoje liberalno-demokratske stranke, za Predsjedavajućeg Parlamenta, a Peterle je predlagao da Predsjedavajući bude iz stranke Hršćanskih demokrata. Slovenačke hrišćanski demokrate su ostalr u koaliciji, ali su se često razilazili u mišljenjima. 1996. Peterle je zahtevao smenu ministra spoljnih poslova Zorana Talera koji, po Peterleovom mišljenju, nije dovoljno poboljšao i unapredio odnose s Italijom. Nakon što je 2000. Vlada pala, Peterle ponovno postaje Ministar spoljnih poslova, u vreme dok je Predsednik Vlade bio Andrej Bajuk, no na tom mestu je ostao samo do septembra 2000. odnosno do ponovnog dolaska Drnovšeka na vlast.

Peterle sa svojom diplomatskom politikom stalno pokušava poboljšati odnose s drugim zemljama kako bi osigurao dobar glas i ugled Slovenije u međunarodnoj zajednici.

U izborima za Europski Parlament 2004. godine Peterle je ispred stranke Nova Slovenija izabran za zastupnika. U novembru 2006. godine Peterle službeno objavljuje svoju kandidaturu za predsedničke izbore sledeće godine (aktualni predsednik Janez Drnovšek).

Uz to, Peterle je član "Steering Committee"-a u Parlamentu, koji ima za cilj inicijativu pod naslovom: "Evropi dati dušu".

***Alojz Peterle*** na Wikimedijinoj ostavi
Koordinate: 42° 02′ 03" SGŠ, 21° 32′ 48" IGD

**Brnjarci** (mak. *Brnjarci*) su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Brnjarci pripadaju gradskoj opštini Gazi Baba grada Skoplja. Naselje je severoistočno predgrađe glavnog grada.

Prirodni uslovi
---------------

Brnjarci su smešteni u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 12 km severoistočno.

Naselje Brnjarci je u okviru istorijske oblasti Crnogorje i položeno je u južnom podnožju Skopske Crne Gore. Severno od naselja izidže se planina, a južno se pruža Skopsko polje, koje je plodno i gusto naseljeno. Nadmorska visina naselja je približno 290 metara.

Mesna klima je blaži oblik kontinentalne klime zbog uticaja Egeja (žarka leta).

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Brnjarci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 395 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (98%), a ostalo su mahom Srbi.

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Grad Skoplje
* Gradska opština Gazi Baba

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.gazibaba.gov.mk Zvanična stranica gradske opštine Gazi Baba

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Gazi Baba |
| --- |
| **Četvrti Skoplja** (**Gazi Baba**  • Goce Delčev  • Indžikovo  • Madžari  • Sinđelić  • Stajkovci  ), **Prigradska naselja** (Brnjarci  • Bulačani  • Idrizovo  • Jurumleri  • Raštak  • Smiljkovci  • Stračinci  • Trubarevo  • Creševo) |  |
**Anakena** (Caleta Anakena), jedna od dviju malenih pješčanih plaža koja se nalazi na sjeveroistočnoj obali Uskršnjeg otoka. Plaža ima dva ahua, Ahu Ature Huki (Ahu Ature Huke) sa jednim moaijem i Ahu Nau Nau sa 7 moaia, od kojih su 4 dobrom stanju sa crvenim pukauom na glavi i dugim ušima kakve su nosili Hanau Epe. Druga dva moaia teško su oštečena, a jednoga fali više od polovice. Oči ovih moaia izvorno su bile načinjene od bijeloga koralja.

Prema legendi na plažu Anakena iskrcao se poglavica Hotu Matu'a sa dva kanua i osnovao na otoku prvo naselje. Kasnije je tu bilo iskapanja 1914. (Katherine Routledge), i 1950.-tih godina William Mulloy i Thor Heyerdahl. Thor Heyerdahl tokom devet dana uspio je podignuti moai Ahu Ature Huki na svoje postolje, koji je također bio srušen (licem prema tlu) tijekom rata između Dugouhih i Kratkouhih.

Na plaži Anakena snimane su i scene iz filma Rapa Nui.

Panorama
--------

Vanjske veze
------------

***Anakena*** na Wikimedijinoj ostavi

* Playa Anakena