recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Rače** (njemački: *Kranichsfeld*) je grad u Sloveniji od 2.628 stanovnika, on je i jedan od administrativnih centara Občine Rače - Fram, uz gradić Fram.

Geografske karakteristike
-------------------------

Rače leži udaljen oko 14 km južno od Maribora, u Dravskoj dolini s desne strane autoputa Maribor - Celje, s lijeve strane na udaljenosti od 4 km leži Fram.

Historija
---------

Historija tog periferijskog naselja usko je vezana uz njegov burg koji je podignut u prvoj polovici 16. vijeku, kao pravi primjer utvrđenog grada sa vodenim opkopom i gotskim portalima. Danas se prostorije tog četverokrilnog dvorca koriste kao sjedište lokalne administracije, ali i za kino, galeriju, umjetničke ateljeje, pa čak i za stanovanje.

U 17. vijeku u Dvorcu Rače je tadašnji vlasnik Hans Erasmus von Tattenbach, kovao urotu protiv Habsburgovaca zajedno sa Nikolom Zrinjskim i Krsto Frankopanom, kad je ona otkrivena, sudionici su pobijeni a njihova imovina zapljenjena, pa tako i Dvorac Rače.

Privreda
--------

Najveći poslodavac u gradu je tvornica kemijskih proizvoda - Pinus.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Slovenia: Podravska" (engleski). City population. Pristupljeno 29. 05. 2014.
2. 1 2  „Grad Rače" (slovenski). Občina Rače. Arhivirano iz originala na datum 2011-04-06. Pristupljeno 31. 05. 2014.

Vanjske veze
------------

***Rače*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Općine Rače - Fram Arhivirano 2014-02-06 na Wayback Machine-u ()
Oznaka čina Кapetana korvete rečne flotile u Vojsci Srbije.
**Кapetan korvete** je oficirski čin u vojsci. Predstavlja prvi čin među višim oficirima. U većini zemalja kapetan korvete komanduje korvetama, ali obavlja i određene komandno-štabne dužnosti u mornaričkim jedinicama ranga fregate i linijskih brodova. Takođe, u većini armija dobijanje čina kapetan korvete je povezano sa polaganjem ispita ili završenom odgovarajućom visokom školom.

Javlja se prvi put u XVI veku, međutim, tek tokom građanskog rata u Engleskoj (1642-1651) uvršten je po prvi put među oficirske činove. Do XIX veka u upotrebi je u svim armijama sa engleskog govornog područja i u još nekim drugim. Tokom Narodnooslobodilačkog rata u NOV i POJ uveden je 1946. godine i zvao se Кapetan 3. ranga po ugledu na Crvenu armiju. 1955. naziv mu je preimenovan u sadašnji i kao takav postojao je i u Jugoslovenskoj narodnoj armiji, Vojsci Jugoslavije i Vojsci Srbije i Crne Gore.

U kopnenoj vojsci čin kapetan korvete odgovara činu majora.

Vidi još
--------

* Činovi Vojske Srbije
* Činovi u Vojsci Jugoslavije
* Činovi u JNA

Spoljašnje veze
---------------

* Činovi Vojske Srbije

Literatura
----------

* Izvor: Vojni leksikon, Vojnoizdavački zavod, Beograd 1981.

| * p
* r
* u
Činovi u Vojsci Srbije |
| --- |
| Oficirski činovi | Potporučnik  |  Poručnik / Poručnik korvete  |  Kapetan / Poručnik fregate  |  Major / Kapetan korvete  |  Potpukovnik / Kapetan fregate  |  Pukovnik / Kapetan bojnog broda  |  Brigadni general / Komodor  |  General-major / Kontra-admiral  |  General-potpukovnik / Vice-admiral  |  General / Admiral |
| Podoficirski činovi | Vodnik  |  Vodnik prve klase  |  Stariji vodnik  |  Stariji vodnik prve klase  |  Zastavnik  |  Zastavnik prve klase |
| Vojnički činovi | Razvodnik  |  Desetar  |  Mlađi vodnik |
**Fort Wellington** je naselje od 1,810 stanovnika. na sjeveru Gvajane u Regiji Mahaica-Berbice u kojoj je administrativni centar.

Karakteristike
--------------

Fort Wellington se nalazi zapadno od ušća rijeke Barbice u Atlanski ocean, udaljen 87 km istočno od glavnog grada Georgetowna.

Historija
---------

Selo crnačkih robova izraslo je uz plantažu nizozemskih kolonista *Catherinas Lust*.

Kad su Britanci zauzeli taj kraj podigli su utvrdu Fort Wellington, po kojoj je dobio ime, od koje danas nema traga.
Anglikansku crkvu svetog Mihajla osnovali su 1830. engleski plantažeri, crkva je dovršena 1842. ali na drugom mjestu, jer je prvobitna bila premala.

Fort Wellington je danas naselje sa školom, bolnicom, policijskom stanicom, sudom, zgradom regionalne administracije i rasadnikom.

Izvori
------

1. 1 2  „*Fort Wellington Neighborhood in Mahaica-Berbice*" (engleski). City Population. Pristupljeno 10.12.2023.
2. 1 2 3  „*Fort Wellington*" (engleski). Stabroek News. Pristupljeno 10.12.2023.

Vanjske veze
------------

* *Fort Wellington, Guyana* (na portalu Mapcarta ()
Obala Ohridskog jezera u Podgradecu
**Pogradec** (albanski: *Pogradec* ili *Pogradeci*, makedonski: *Подградец*) je grad u jugoistočnom delu Republike Albanije, koji se nalazi na obali Ohridskog jezera. Grad ima oko 24.000 stanovnika (2004.). 

Smešten je jugoistočno od Elbasana, jugozapadno od Ohrida (Makedonija), zapadno od Lerina (Grčka) i severno od grada Korča. U Podgradecu i okolnim selima sem Albanaca živi i dosta makedonskog stanovništva. Pogradec je glavni grad Oblasti Pogradec.

### Ime

Naziv Pogradec ima slovensko poreklo: pod + grad(ec) = Podgradec. Albanski naziv za ovaj grad je dobijen izbacivanjem slova "d", čime je nastalo Pogradec.

### Istorija

Posle podele regije Makedonija u balkanskim ratovima 1913. godine između Srbije, Bugarske i Grčke, jedan deo u kome se nalazio i Pogradec je pripojen novonastaloj državi Albaniji. Iz ovog je mesta znameniti albanski pesnik Lasgush Poradeci.

| * p
* r
* u
Gradovi u Albaniji |
| --- |
| 
* Apollonia
* Bajram Curri
* Balš
* Berat
* Bilišt
* Bulćiza
* Burrel
* Butrint
* Crik
* Čorovoda
* Delvina
* Drač
* Elbasan
* Erseka
* Fier
* Fuša-Kroja
* Gjirokastër
* Gramš
* Has
* Himara
* Kamza
* Kavaja
* Klcura
* Klos
* Konispol
* Koplik
* Korča
* Kroja
* Kruma
* Kučova
* Kukes
* Lač
* Lješ
* Libohova
* Libražd
* Lušnja
* Malić
* Mamurras
* Mavrova
* Memaliaj
* Patos
* Pećin
* Peškopija
* Parmet
* Pogradec
* Poličan
* Puka
* Rešen
* Rogožina
* Roskovec
* Saranda
* Selenica
* Šenđin
* Šijak
* Skadar
* Tepelena
* Tirana
* Tropoja
* Valbona
* Valona

 |

***Pogradec*** na Wikimedijinoj ostavi
**Butrint** (grčki: Βουθρωτό, *Bothrota*) je arheološka lokacija u južnoj Albaniji koje se od 1992. godine nalazi na UNESCO-vom popisu zaštićenih spomenika svjetske baštine. Nalazi se blizu grada Saranda, na manje od 10 kilometara od otoka Krfa i povezan je sa Sredozemnim morem kanalom Vivari koji vodi od jezera Butrinti do Jonskog mora. Prostire se na 3980 hektara, a od 1997. do 2005. godine nalazio se na UNESCOvoj listi ugroženih spomenika zbog pljačke.

Povijest
--------

Butrint je naseljen još u prapovijesti, a bio je i grčka kolonija, rimski grad i sjedište biskupije. Vrhunac je doživio u 4. st. pr. Kr. kada je brojao oko 10,000 stanovnika. Iz tog vremena očuvane su kiklopske zidine (6 m), akropola, Asklepijevo kazalište i hram, te oko stotinu natpisa na starogrčkom. 

Nakon što je proživio godine prosperiteta u Bizantskom carstvu, kratko vrijeme su ga okupirali Mlečani (1386.). Napušten je u kasnom srednjem vijeku kada se u njemu stvorila močvara koja je polako okupirala grad i prijetila bolestima. 

Ponovno su ga otkrili talijanski arheolozi I. Ugolini, P. Marconi i D. Mustili, koji su pokrenuli sustavna iskapanja od 1928. do 1941. godine koja su dovršili albanski arheolozi nakon Drugog svjetskog rata. Pokazalo se da su mulj i močvarna vegetacija zaštitile brojne vrijedne spomenike. Današnja arheološka lokacija je prepuna ostataka koji predstavljaju svaki od razdoblja u kojima se grad razvijao.

* Bazilka u ButrintuBazilka u Butrintu
* Ostaci krstionice iz 6. stoljećaOstaci krstionice iz 6. stoljeća
* Bazilika u ButrintuBazilika u Butrintu
* Prilaz ButrintuPrilaz Butrintu
* Srednjovjekovne zidineSrednjovjekovne zidine

Izvori
------

1. ↑  „Butrint". UNESCO. Pristupljeno 23. veljače 2012.

* N. Ceka, B*utrint: A guide to the city and its monuments*, Migjeni Books, Tirana, 2005.

Vanjske veze
------------

***Butrint*** na Wikimedijinoj ostavi

* Galerija fotografija
* Butrint na službenim stranicama UNESCO-a
* Butrint na Albania.com Arhivirano 2009-04-15 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 133798839
* LCCN: n88142065
* GND: 4489547-1
* NKC: ge354364

 |
**Bistrica ob Sotli** (njemački: *St. Peter bei Königsberg*) je selo u Sloveniji od 266 stanovnika, ono je i administrativni centar Občine Bistrica ob Sotli.

Sve do 1952. naselje se zvalo *Sveti Peter pod Svetimi Gorami*.

Geografske karakteristike
-------------------------

Bistrica ob Sotli leži na istoku Slovenije, na rubu kotline rijeke Sutle, nedaleko od hrvatske granice.

Historija i znamenitosti
------------------------

Najstarije srednjovjekovno naselje zvalo se **Leskovec** nakon izgradnje crkve sv. Petra, koja se pri put spominje 1257. kao župna crkva, naselju je promjenjeno ime u *Sankt Peter bei Königsberg* (odnosno Sv. Peter pod Sv. Gorami). To malo naselje oko utvrđene crkve, pokazalo se puno sigurnijim (i na boljem mjestu za širenje) od susjednog trgovišta Kunšperka (Königsberga) pa je u 16. vijeku preuzelo njegovu ulogu.

Historija Bistrice bila je više nego burna, kod nje se 1475. odigrala bitka, u kojoj su Osmanlije na povratku iz Koruške do nogu potukli vojsku štajerskog pukovnika Pohlheima. Tu se odigrala i velika bitka za Velike seljačke bune 1573. u kojoj je vojska feudalaca pod komandom Schrattenbacha, razbila seljačke snage Ilije Gregoriča.

Prva osnovna škola u selu otvorena je 1783. današnja je podignuta - 1970-ih, a osobno ju je otvorio 1979. Josip Broz Tito jer je nosila ime njegove majke Marije Broz (ona je rođena i odrasla u Bistrici). Tito je prema Bistrici imao posebnu empatiju (koju nije baš na sva usta pokazivao), ali mu se mjesto u kojem je proveo dobar dio svog djetinstva, duboko urezlo u srce. On je tu 1901. pohađao 5 razred, a kako je to blizu Kumrovca često je provodio ljeta.

Seljani su izgradili vodovod 1927. a struja je došla do sela 1947.

Za Drugog svjetskog rata dobar dio seljana je raseljen, a na njihovo mjesto su doseljeni Nijemci - Gottscheri iz Kočevja i oni iz rumunjske Besarabije.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Slovenia: Savinjska" (engleski). City population. Pristupljeno 18. 05. 2014.
2. ↑  „Bistrica ob Sotli" (slovenski). Slovenia Info. Pristupljeno 22. 05. 2014.
3. 1 2 3 4 5 6 7  „Bistrica ob Sotli" (slovenski). Občina Bistrica ob Sotli. Pristupljeno 22. 05. 2014.

Vanjske veze
------------

***Bistrica ob Sotli*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Općine Bistrice ob Sotli ()
**Podlehnik** (njemački: *Lichtenegg*) je selo u Sloveniji od 394 stanovnika, ono je i administrativni centar Občine Podlehnik.

Geografske karakteristike
-------------------------

Podlehnik leži udaljen oko 12 kilometara od centra Ptuja, na sjeverozapadu vinorodnih Haloza u kotlini potoka Rogatnica.

Historija
---------

Za srednjeg vijeka duž rogatničke kotline išao je put koji je vodio iz Dravske doline do Hrvatske, sigurnost po putu osiguravao je burg *Liechtenegg*. On se prvi put spominje 1334. kao *Castrum Liechteneck*.

Donji Lehnik (Podlehnik) - *Unter Lichtenegg* je od 1354. feud majšperške vlastele sa svojih 36 kmetova. Od 1662 selo je feud Moscona, a od 1690. Sauera, te od 1691. Thurn und Taxisa. Od 1711 selo je feud ptujskih franjevaca a od 1742. ponovno vlastele Thurn und Taxis.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Slovenia: Podravska" (engleski). City population. Pristupljeno 25. 05. 2014.
2. 1 2 3 4  „Zgodovina Podlehnika" (slovenski). Občina Podlehnik. Arhivirano iz originala na datum 2014-02-28. Pristupljeno 25. 05. 2014.

Vanjske veze
------------

***Podlehnik*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Općine Podlehnik ()
**Horjul** (njemački: *Baumkirch in der Oberkrain*) je gradić u Sloveniji od 1.401 stanovnika, on je i administrativni centar istoimene Občine Horjul.

Geografske karakteristike
-------------------------

Horjul leži udaljen 16 km jugozapadno od centra Ljubljane (8, 4 km sjeverno od Vrhnike) u istoimenoj dolini na obroncima Kamniških Alpi.

Historija
---------

O porijeklu imena ali i o samom nastanku mjesta postoje dvije hipoteze, obje se vežu uz Antički Rim, po jednoj je to derivat imena *Hora Julianus* (prevedeno sa latinskog *Iz vremena Julija Cezara*), a po drugoj to je derivat imena - *Forum Julianus* (Julijev vrt), u svakom slučaju to su samo hipoteze, bez čvrščih materijalnih dokaza. 

Hornjul se počeo intenzivnije razvijati kad je krajem 18. vijeka postao sjedište župe. Župna crkva sv.Marjete, je najimpresivnija građevina u mjestu, koju je 1877. freskama ukrasio slikar Janez Šubica.Hornjul je u prvoj polovici 20. vijeka bio administrativni centar, nakon tog je izgubio tu funkciju, koja je obnovljena - 1998. kad je ponovno postao sjedište administrativni centar općine.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Slovenia: Osrednjeslovenska" (engleski). City population. Pristupljeno 16. 06. 2014.
2. 1 2 3 4  „Horjul" (slovenski). Občina Horjul. Pristupljeno 18. 06. 2014. [*mrtav link*]
3. ↑  „Nastanek župnije Horjul" (slovenski). Zupnija Horjul. Pristupljeno 18. 06. 2014.

Vanjske veze
------------

***Horjul*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Općine Horjul ()
Za ostala značenja, vidi Breznica.

**Breznica** (njemački: *Bresnitz*) je selo u Sloveniji od 473 stanovnika, ono je i administrativni centar Občina Žirovnica.

Geografske karakteristike
-------------------------

Breznica leži 9 km južnije od Jesenica u kotlini rijeke Save Dolinke, odmah iznad sela steru se planine Karavanki.

Historija i znamenitosti
------------------------

Historija tog sela posljednji vijek usko je vezana uz željezaru u Jesenicama, gdje je većina seljana radila, pa zapravo to i nije bilo selo u klasičnom smislu. Prije tih vremena, to je bio isključivo poljoprivredni kraj, poznat kao mjesto u kom je radio Anton Janša poznati slikar i pčelar, pa je jedna od najvećih atrakcija sela - njegov obnovljeni pčelinjak sa košnicama koje je on oslikao.

Znamenitost je i župna crkva sv. Marije, koju je 1819. podigao Blasio Zamolo iz Furlanije.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Slovenia: Gorenjska" (engleski). City population. Pristupljeno 16. 05. 2014.
2. ↑  „Etnološki spomeniki" (slovenski). Občina Žirovnica. Arhivirano iz originala na datum 2015-10-04. Pristupljeno 17. 05. 2014.

Vanjske veze
------------

***Breznica, Žirovnica*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Općine Breznica ()
**Prebold** (njemački: *Pragwald*) je gradić u Sloveniji od 1.781 stanovnika, on je i administrativni centar Občine Prebold.

Geografske karakteristike
-------------------------

Prebold leži udaljen oko 15 km istočno od Celja, u dolini riječice Bolske, pritoke Savinje.

Historija i znamenitosti
------------------------

Prebold je kao naselje izrastao tokom srednjeg vijeka ispod burga po kojem je dobio i ime, on se isprva zvao *Prewaldt*, a nakon tog *Pragwald*. To naselje se prvi put spominje 1392. kao sjedište župe.

Za razvoj Prebolda bila je značajna - 1842. kada je izgrađena tekstilna tvornica i predionica, koju je osnovao trščanski trgovac Gustav Adolf Uhlich. Ona je bila glavni poslodavac u gradu tokom 19. vijeka i nakon Drugog svjetskog rata, praktički sve do kraja milenija.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Slovenia: Savinjska" (engleski). City population. Pristupljeno 16. 05. 2014.
2. 1 2 3  „Zgodovina Prebolda" (slovenski). SDS. Pristupljeno 18. 05. 2014. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

***Prebold*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Općine Prebold ()
Gyantse with the Dzong fortress in the background. 1995.
**Gyantse** (rGyal rtse) također navodđen kao **Gyangtse**, **Gyangdzê**; (tibetanski:  kineski: 江孜镇; Wylie: *rgyal rtse*;) je grad u Okrugu Gyangze u Prefekturi Shigatse u Tibetu. Nekada se smatrao trećim najvećim gradom Tibeta (iza Lhase i Shigatsea, ali je od njega danas veće najmanje deset gradova.

U vrijeme kineske okupacije 1952. godine Gyantse je imao oko 8.000 stanovnika, što je otprilike isto koliko ih ima i danas. Nalazi se na nadmorskoj visini od 3977 metara, odnosno 254 km jugozapadno od Lhase u plodnoj doliuni Nyang Chu, odnosno Putu prijateljstva koji spaja Lhasu sa Kathmanduom s Nepalom. 

Godine 1904. grad su za vrijeme pohoda na Tibet napale britanske snage, te zauzele nakon dvodnevnog žestokog otpora branitelja. Godine 1954. grad je stradao za vrijeme poplave, a nakon ustanka su NR Kina|kineske komunističke vlasti raselile stanovništvo. Hramovi i samostan Palcho su stradali za vrijeme kulturne revolucije, ali su poslije obnovljeni, a grad vraćeni stanovnici.

Galerija
--------

* Ulica u starom gradu GyantseaUlica u starom gradu Gyantsea
* Tvrđava Gyantsea s vrha Kumbuma, 1993.Tvrđava Gyantsea s vrha Kumbuma, 1993.
* Mali chorten, Gyantse. 1938.Mali chorten, Gyantse. 1938.
* Zid tvrđave. Gyantse. 1938.Zid tvrđave. Gyantse. 1938.
* Zgrada u Gyantseu. 1938.Zgrada u Gyantseu. 1938.

Izvori
------

1. ↑  Dorje (1999), p. 254.
2. ↑  Richardson (1984), p. 7.
3. ↑  "Tibet: Transformation and tradition." BBC News 5 March, 2008.

28°57′N 89°38′E﻿ / ﻿28.950°N 89.633°E﻿ / 28.950; 89.633

***Gyantse*** na Wikimedijinoj ostavi
*Za ostala značenja, vidi Lhasa (razvrstavanje).*
Lhasa kao grad na razini prefekture u Autonomnoj regiji Tibet
**Lhasa** (tibetanski: ལྷ་ས་; Wylie: lha-sa; pojednostavljeni kineski: ; tradicionalni kineski: ; pinyin: Lāsà), nekad izgovarana kao **Llasa** (**Ljasa**), je tradicionalni glavni grad Tibeta i sjedište Tibetanske autonomne regije u Narodnoj republici Kini. Također predstavlja tradicionalno sjedište Dalaj Lame.

Lhasa doslovno znači "mjesto bogova", iako drevni tibetanski dokumenti i zapisi govore kako se mjesto nekada zvalo **Rasa**, što znači "mjesto dvorišta" ili "kozje mjesto". S nadmorskom visinom od 3.650 m (12.000 stopa), predstavlja jedan od najviših gradova na svijeta. Ima oko 200.000 stanovnika.

Vanjske veze
------------

***Lhasa*** na Wikimedijinoj ostavi

* Stranica narodne vlade u Lhasi
* Lhasa @ China Tibet Information Center

Karte
* Map of Lhasa Arhivirano 2007-04-06 na Wayback Machine-u
* Map central Lhasa
* Old map of central Lhasa from 1959

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Nedovršeni članak* **Lhasa** *je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
40°06′N 94°39′E﻿ / ﻿40.100°N 94.650°E﻿ / 40.100; 94.650

**Dunhuang** (kineski: ; pinyin: *Dūnhuáng*, također navođen i kao pojednostavljeni kineski: ; tradicionalni kineski: ; pinyin: *Dùnhuáng* ('Sjajni svjetionik') sve do rane dinastije Qing, **grčki** *Θροάνα*, **Sogdian** *δrw’’n* ili *δrw’n* \*/Θruwā́n/) je [[grad] u kineskoj provinciji Gansu koji administrativno pripada prefekturi Jiuquan. Poznat je kao nekadašnja važna stanica na Putu svile. U historiji je bio poznat i kao Shachou ili 'Grad pijeska'.

Smješten je u bogatoj oazi koja sadrži Jezero polumjeseca i Mingsha Shan (鸣沙山), "Planina pješčane jeke". Mingsha Shan je nazvana po zvuku vjetra koji udara u dine, poznatom kao fenomen pjevajućeg pijeska.

Nalazi se na važnom strateškom položaju, odnosno raskrsnici Južnog Puta svile i puta koji iz Indije preko Lhase vodi u Mongoliju i južni Sibir, kao i kontrolira uski Gansu koridor koji je vodio u središte sjevernokineske ravnice i drevne prijestolnice Chang'an (današnji Xi'an) i Luoyang.

Tang Period (618-907) Fragment budističke sutre iz Dunhuanga

Galerija
--------

* Dine na rubu DunhuangaDine na rubu Dunhuanga
* Umjetnost u DunhuanguUmjetnost u Dunhuangu

Izvori
------

1. 1 2  Cable and French (1943), p. 41.
2. ↑  Lovell (2006), pp. 74-75.

Eksterni linkovi
----------------

***Dunhuang*** na Wikimedijinoj ostavi

* Crescent Lake
* Echoing-Sand Mountain
* The International Dunhuang Project Arhivirano 2011-07-20 na Wayback Machine-u - includes tens of thousands of digitised manuscripts and paintings from Dunhuang, along with historical photographs and archival material
* British Museum: A Christian figure, ink and colours on a fragment of silk from Dunhuang Arhivirano 2015-11-08 na Wayback Machine-u
* Dunhuang Collection at the British Museum
* Dunhuang Collection at the National Museum of India Arhivirano 2009-12-12 na Wayback Machine-u
* Images and travelling impressions - in Spanish
**Portorož** (talijanski *Portorose* - ružina luka) je gradić u slovenskom primorju od 2 937 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Portorož leži u Piranskom zaljevu, administrativno podpada pod obližnju Općinu Piran. *Portorož* je izrazito turističko naselje s brojnim hotelima, marinom i malim međunarodnim aerodromom (IATA: POW, ICAO: LJPZ). 

Pored grada leže nekad poznate *Sečovljaske solane*, koje su danas restaurirane i služe kao spomenik.

Historija
---------

Tragovi naseljenosti postoje već od rimskih vremena, - arheološki nalazi manjeg pristaništa i ribogojilišta u moru, kod današnje Srednje pomorske škole. U široj okolici mjesta postoje tragovi *villae rusticae*.

Nakon Rima, pada Istra ( i Portorož ) pod Bizantsko carstvo godine 538./589.. Zatim od godine 568. slijede stalni napadi Longobarda, Germana i Slavena, na ovaj kraj. Tako je čitavo ovo područje doživjelo veliko civilizacijsko nazadovanje u 7. vijeku. Nakon toga ustoličila se ranofeudalna vlast lokalnih grofova. Na zapadnoj obali Istre su se naselja pokušala osloboditi vrlo krute feudalne vlasti, te su se počela povezivati s obližnjom Venecijom, koja je već počela bivati gospodaricom Jadrana i velesila u Sredozemlju.

Dolazak venecijanske vlasti, pogodovao je prodoru crkvenih redova u Istru, tako su benediktinci imali četiri samostana u Piranskom zaljevu već u 12. vijeku. U samom *Portorožu* izgrađena je velika crkva *sv. Marije od Rozarija*, koja je po nekim izvorima izgrađena u 13. vijeku (1251.), po njoj je i naselje dobilo latinsko ime *Portus sanctae Mariae de Rosae*, a kraćenjem je došlo do imena *Portorose*.
Portorose je sve do kraja 19. vijeka bio malo ribarsko - ratarsko - selo, uz obližnje solane. 

Negdje od kraja 19. vijeka počinje razvoj balnearnog turizma u *Portorožu*, - 1891. osnovano je društvo *Società stabilimento balneare di Pirano* (Kupalište Piran), koje je izgradilo kupalište i prvi hotel *Allo Stabilimento Balneare* (koji je kasnije preimenovan u *Hotel Portorose*), nakon toga počela je izgradnja brojnih drugih turističkih objekata.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Slovenia: Obalno-kraška" (engleski). City population. Pristupljeno 20. 04. 2014.

Vanjske veze
------------

***Portorož*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice grada()
**Rogatec** (njemački: *Rohitsch*, ili *Rohitsch in der Steiermark*) je gradić u Sloveniji od 1.523 stanovnika, on je i administrativni centar Občine Rogatec.

Geografske karakteristike
-------------------------

Rogatec leži oko 7 km istočno od Rogaške Slatine i oko 40 km Celja, odmah do granice sa Hrvatskom u kotlini rijeke Sutle.

Historija i znamenitosti
------------------------

Rogatec se kao naselje počelo oblikovati za ranog srednjeg vijeka ispod burga - Gornji Rogatec, koji se prvi spominje 1192. , ali se pretpostavja da je postojao još u 11. vijeku. Drugi puno veći burg -Strmola, koji je opstao do današnjih dana, prvi put je dokumentiran 1436. kad su ga Celjski grofovi poklonili Jakobu Strmolskom iz 
Cerklja.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Slovenia: Savinjska" (engleski). City population. Pristupljeno 16. 05. 2014.
2. 1 2  „Kulturna dediščina" (slovenski). Občina Rogatec. Pristupljeno 21. 05. 2014. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

***Rogatec*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Općine Rogatec ()
**Berbice** je rijeka na istoku Gvajane Rio Grande do Sul, duga 595 km.

Hidrologija
-----------

Rijeka izvire na istoku Masiva Kanuku na nadmorskoj visini od 350 metara u Regiji Gornji Takutu-Gornji Essequibo. 
Od tamo teče prema sjeveroistoku uz velike meandre preko prašuma i savana do ušća u Atlanski ocean kod grada New Amsterdam. 
Rijeka je plovna u dužini od oko 160 km od ušća uzvodno za brodove plićeg gaza.

Ime je dobila po nizozemskoj koloniji *Berbice*, koja je 1831 postala dio Britanske krunske kolonije Gvajana.

Današnja rijeka je ostatak *Proto-Berbice* jedne od najvećih drenaža sa centralnog Gvajanskog štita koja je postojala prije 70 miliona godina za kenozoika. U to vrijeme bila je povezana sa Slivom Amazone, tragovi za to pronađeni su u istim endemskim vrstama riba u gornjem toku rijeke, koje je pronašao *Robert Herman Schomburgk* 1837.

Sliv rijeke prostire se po površini od 16,600 km², po tom je 20 od 30 rijeka, koje izviru u Gvajanskom štitu.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*The Berbice River: The River that Bears Witness*" (engleski). lda Bydeen. Pristupljeno 10.12.2023.
2. 1 2  „*Berbice River*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 10.12.2023.

Vanjske veze
------------

***Berbice (rijeka)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Berbice River* (na portalu Encyclopædia Britannica) ()
Zgrada skupštine u Valoni
**Valona** ili **Vlora** (alb. , ital. *Valona*, grč. *Αυλών* *Aulón*) je grad u Albaniji, sedište okruga Valona. Valona je druga najveća luka u Albaniji.

Geografija
----------

Valona se nalazi u istoimenoj oblasti i okrugu. Grad je smešten na uzvišici znad Valonskog zaliva Jadranskog mora, skoro potpuno okružena planinama. Luka u Valoni je najbliža luci Bari u Italiji i samo 70 km od obale Salenta. U blizini grada nalazi se ostrvo Sazan, koje se nalazi na ulazu u Valonski zaliv.

Istorija
--------

Grad je osnovan kao grčka kolonija Aulon (Αυλών) u 6. veku pre nove ere. Valona je postala sedište rimske biskupije u 5. veku, a od 733. je pod kontolom Carigradske patrijaršije. Oko Valone su se sukobljavali Normani iz Kraljevstva Sicilije i Vizantijsko carstvo. Dušanovo carstvo je zauzelo Valonu 1345. i tu osnovalo autonomnu kneževinu. Otomansko carstvo je osvojilo Valonu 1417. U 16. veku ovde su stigle mnoge sefardske izbeglice iz Španije i Portugala. 

Proglašenje nezavisnosti Albanije 1912.
U Valoni je 28. novembra 1912. godine održana velika Narodna skupština na kojoj proglašena nezavisnost Albanije. Tokom balkanskih ratova, većina Albanije je okupirana, a Valona je bila slobodna teritorija na kojoj je delovala Privremena vlada Albanije. Nakon prvog svetskog rata, Italijani su zauzeli Valonu. Valonskim ratom 1920. godine Albanija se konačno izborila za nezavisnost.

Italijani ovde ponovo vladaju od 1939. do 1944. Za to vreme u Valoni je bila baza za podmornice koju su Britanci teško bombardovali. Posle Drugog svtskog rata, luka je iznajmljena da služi kao podmornička baza Sovjetskog Saveza. Baza je prešla u Albanske ruke 1961. kada se Enver Hodža politički okrenuo ka Kini, a Albanija istupila iz Varšavskog pakta.

***Valona*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Gradovi u Albaniji |
| --- |
| 
* Apollonia
* Bajram Curri
* Balš
* Berat
* Bilišt
* Bulćiza
* Burrel
* Butrint
* Crik
* Čorovoda
* Delvina
* Drač
* Elbasan
* Erseka
* Fier
* Fuša-Kroja
* Gjirokastër
* Gramš
* Has
* Himara
* Kamza
* Kavaja
* Klcura
* Klos
* Konispol
* Koplik
* Korča
* Kroja
* Kruma
* Kučova
* Kukes
* Lač
* Lješ
* Libohova
* Libražd
* Lušnja
* Malić
* Mamurras
* Mavrova
* Memaliaj
* Patos
* Pećin
* Peškopija
* Parmet
* Pogradec
* Poličan
* Puka
* Rešen
* Rogožina
* Roskovec
* Saranda
* Selenica
* Šenđin
* Šijak
* Skadar
* Tepelena
* Tirana
* Tropoja
* Valbona
* Valona

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 129160832
* LCCN: n94055317
* GND: 4119361-1
* SUDOC: 050571540
* NKC: ge1120190

 |
Spomenik Ali paši.
Pravoslavna crkva u Tepelenëu.
**Tepelenë** (primarni albanski oblik: *Tepelena*, turski: , grčki: ) je glavno naselje istoimenog distrikta na jugu Albanije. Nalazi se na lijevoj obali rijeke Vjosë, oko tri kilometra nizvodno od ušća rijeke Drino. Ime znači "Helenino brdo".

Položaj je bio strateški važan, a što svjedoče i ruševine drevne citadele smještene oko 300 m iznad rijeke. U obližnjem selu Hormova je rođen znameniti Ali paša.

U blizinis e nalalzi tzv. Auski tjesnac ("*Aoi Stena*"), gdje je u antici makedonska vojska priječila prilaz sa sjevera u Epir. Za vrijeme drugog makedonskog rata je godine 198. pne. rimska vojska pod konzulom Titom Kvinkcijem Flamininom napala Makedonce pod Filipom V i, zahvaljujući pastiru koji im je pokazao put iza makedonskih položaja, odnijela pobjedu u bitci na Ausu.

U Tepeleni su Bizantinci sagradili toranj, koga su dogradili Turci u 15. vijeku te Ali Paša u 19. vijeku. U februaru 1909. su mladoturski revolucionari došli u Tepelenë kako bi se pokušali sporazumjeti s albanskim nacionalistima.

Godine 1920. je grad razoren u potresu te je nakon toga morao biti potpuno obnovljen. Lokalna predaja kaže da će grad biti uništen svaki put kada se u njemu sagradi više od 100 zgrada. Iste godine se za vrijeme bitke kod Valone u njemu lokalnim albanskim milicijama predao italijanski garnizon od 400 ljudi.

Italijani su grad ponovno zauzeli u aprilu 1939. godine, a za vrijeme italijansko-grčkog rata je bio pod grčkom vlašću od 6. decembra 1940. do 14. februara 1941. Italijanska vojska je za svoje potrebe sagradila logor, koji je poslije drugog svjetskog rata iskoristio komunistički režim Envera Hohxe kako bi zatvarao političke protivnike. Logor je zbog brutalnosti i teških uvjeta stekao nadimak "albanski Belsen". 1950-ih je zatvoren nakon epidemije kolere koja je ubila većinu zatvorenika.

Godine 1997. Tepelenë je za postao jedno od središta velikog ustanka protiv vlade Salija Berishe. U martu iste godine je vlast preuzeo tzv. narodni komitet te iz lokalnih zatvora oslobodio članove opozicije, uključujući budućeg premijera Fatosa Nanoa. Ustanici su također zauzeli skladišta oružja i s njima ustanak proširili na Gjirokastër.

Ali-paša Janjinski, zaštitni znak mineralne vode Tepelene.
U gradu je glavni privredni objekt tvornica mineralne vode čiji je zaštitni znak lik Ali-paše.

Najvažniji sportski klub u Tepeleni je fudbalski klub SK Tepelena.

Znamenite ličnosti
------------------

* Ali-paša Janjinski

V. također
----------

* Diskrikt Tepelenë
**Braslovče** (njemački: *Fraßlau*) je selo u Sloveniji od 386 stanovnika, ono je i administrativni centar Občine Braslovče.

Geografske karakteristike
-------------------------

Braslovče leži oko 3 km sjevernije od Polzele (20 km od Celja) u Savinjskoj dolini.

Historija
---------

Braslovče je jedno od najstarijih naselja u donjoj Savinjskoj dolini koje se prvi put spominje u dokumentima 1140.
Pravo sajmovanja i trgovanja mjestu su dali grofovi Celjski Herman I. i Vilijam - 1360.

Najstarija građevina u Braslovčama je župna crkva Uznesenja Marijina, koja je uz dvorac Legant i najznačajnija za historiju mjesta. Ona se prvi put spominje 1255. ali ima naznaka da je osnovana u 10. a možda čak i u 9. vijeku  U crkvi je 1428. pokopana Veronika Desinićka druga žena Fridriha II. Celjskog.

Ona je za vrijeme učestalih osmanskih upada u drugoj polovici 15. vijeka, utvrđena bedemima sa četiri tornja, veći dio bedema je srušen do 1896. iako je jedan dio zida vidljiv još i danas.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Slovenia: Savinjska" (engleski). City population. Pristupljeno 22. 05. 2014.
2. 1 2 3 4 5  „Trg Braslovče" (slovenski). Občina Braslovče. Arhivirano iz originala na datum 2014-03-09. Pristupljeno 22. 05. 2014.

Vanjske veze
------------

***Braslovče*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Općine Braslovče ()
**Šmartno pri Litiji** (njemački: *Sankt. Martin bei Littai*) je gradić u Sloveniji od 1.411 stanovnika, on je i administrativni centar Občine Šmartno pri Litiji.

Geografske karakteristike
-------------------------

Šmartno pri Litiji leži u brdima Posavskog hribovja udaljen oko 3 km juogozapadno od Litije, i oko 40 km istočno od Ljubljane.

Historija
---------

Šmartno pri Litiji se prvi put spominje 1135. kad se navodi njegov prvi župnik. Kao i u slučaju susjedne Litije i Šmartno je bilo bogato rudama koje se kopaju od 15. vijeka, naročito olova, koja se u rudniku Sitarjevec iskapalo do 1951.Zbog tog je *Šmartno* (od sv. Martin) odavno izraslo u gradić, po popisu iz 1830. u mjestu je živjelo 641 stanovnika u 146 domaćinstava.

Tada je oblikovan i historijski centar, koji je izrađen oko neogotičke crkve sv. Martina, koja je podignuta od 1899. do 1901. po nacrtima kipara i arhitekta Adolfa Wagnera.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Slovenia: Osrednjeslovenska" (engleski). City population. Pristupljeno 02. 06. 2014.
2. 1 2 3 4  „Zgodovina občine Šmartno pri Litiji" (slovenski). Občina Šmartno pri Litiji. Arhivirano iz originala na datum 2013-12-13. Pristupljeno 02. 06. 2014.

Vanjske veze
------------

* Službene stranice Općine Šmartno pri Litiji ()
**Štore** je grad u Sloveniji od 1.957 stanovnika, on je i administrativni centar Občina Štore.

Geografske karakteristike
-------------------------

Štore leže 5 km istočno od Celja, u dolini rijeke Voglajne.

Historija i znamenitosti
------------------------

Štore je novo naselje nastalo u drugoj polovici 19. vijeka kad je otvoren rudnik ugljena - 1836. a nakon tog i željezara 1951.po kojoj je gradić postao slavan. Od 1865. rudnici i željezara posluju kao dioničko društvo **Berg- und Hüttenwerk Store**. Ono je poslovalo s različitim rezultatima, i pod različitim upravama sve do Drugog svjetskog rata, ali se uvijek dograđivalo. Nakon rata posluje pod imenom Železarna Štore, tad je značajno proširena - 1960. izgradnjom kompleksa Štore II koji se nalazi u Celju. U to vrijeme bila je poznato po proizvodnji traktora, u suradnji sa talijanskim Fiatom.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Slovenia: Savinjska" (engleski). City population. Pristupljeno 18. 05. 2014.
2. 1 2 3  „Zgodovina" (slovenski). Občina Štore. Arhivirano iz originala na datum 2014-12-20. Pristupljeno 18. 05. 2014.
3. 1 2  „Štore Steel d.o.o." (slovenski). Občina Štore. Arhivirano iz originala na datum 2014-05-11. Pristupljeno 18. 05. 2014.

Vanjske veze
------------

***Štore*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Općine Štore ()
**Zreče** (njemački: *Rötschach*) je grad u Sloveniji od 2.894 stanovnika, on je i administrativni centar Občine Zreče.

Geografske karakteristike
-------------------------

Zreče leži udaljeno oko 23 km sjeveroistočno od Celja, u u gornjem toku rijeke Dravinje, na obroncima Pohorja.

Historija i znamenitosti
------------------------

Zreče je postalo grad tek u oktobru 1987. kad su se spojila dotadašnja sela Dobrava, Zgornje i Spodnje Zreče.

Ona su pak izrasla tokom srednjeg vijeka ispod feudalnih burgova za koje se zna da ih je bilo najmanje tri. Jedan je bio *Freudenberg*, koji se nalazio na krajnjem sjeverozapadnom vrhu Brinjeve gore, on se prvi put spominje 1217. drugi je bio - *Lušperk*, na brdu iznad sela Loška gora (dokumentiran 1279.), a treći - *Holenstein* koji je najvjerojatnije stajao na brdu iznad nestalog sela Nova Dobrava (dokumentiran 1342.). 
U to vrijeme taj kraj bio je feud vlastele iz Konjica i Žičkog kartuzijanskog samostana, tad se navodi po prvi put u dokumentima iz 1375. i Župna crkva sv. Egidija.

Od prve polovice 19. vijeka počela je eksploatacija ugljena u rudniku Radani, do kojeg je 1903. dospjela i željeznica iz Slovenskih Konjica. Ipak pravi razvoj Zreča odpočeo je tek nakon 1925. kad je osnovana *Štajerska železoindustrijska družba*, koja je postala temelj buduće metalne industrije koja se razvila nakon Drugog svjetskog rata. To je bila tvornica alata **Unior** koja je postala motor razvoja čitavog kraja. Ona je investirala u gradnju Skijališta Rogla i Terme Zreče, pa je mjesto postalo turistički centar, je su izgrađeni i brojni manji hoteli, pansioni i restorani.

Gradovi prijatelji
------------------

* UK, Sedbergh

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Slovenia: Savinjska" (engleski). City population. Pristupljeno 18. 05. 2014.
2. 1 2 3 4 5  „Zgodovinski oris" (slovenski). Občina Zreče. Pristupljeno 18. 05. 2014. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

***Zreče*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Općine Zreče Arhivirano 2014-04-29 na Wayback Machine-u ()
**Vransko** (njemački: *Franz*) je selo u Sloveniji od 816 stanovnika, ono je i administrativni centar Občina Vransko.

Geografske karakteristike
-------------------------

Vransko leži 23 km zapadno od Celja u dolini potoka Merinščica (pored ušća u Bolsku), malo iznad autoputa Celje - Maribor.

Po lokalnoj legendi u dolini gdje danas leži selo, nekad je bilo jezero na kojem je živjelo puno vrana, zbog tog se i na grbu općine i mjesta iz 1868. nalazi - vrana.

Historija i znamenitosti
------------------------

Vransko je naselje koje se počelo oblikovati za srednjeg vijeka, prvi put mu je ime spomenuto početkom 12. vijeka. Zlatna vremena Vranskog počela su od 17. vijeka, kad je preko njega išla carska cesta Beč - Trst. Kako se nalazio na granici tadašnjih vojvodstva Štajerske i Kranjske tu se nalazila carinarnica (mitnica), od 1478. - 1776. a za napoleonske Ilirije i carinska uprava. Vransko je imalo poštu od - 1573. a od 1853. i okružni sud.
Status grada i pravo na grb Vransko je dobilo 7. aprila 1868. taj dan se slavi kao praznik općine.

Period zaostajanje i stagnacije započeo je izradnjom željezničkih pruga, koje su ga zaobišle, pa je ostao potpuno izoliran. Do izgradnje savinjske željeznice 1891. Vransko je bio najveće naselje od -Celja do Domžala, tako da je još 1910. imao 1111 stanovnika, ali mu je odtada njihov broj stalno opada.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Slovenia: Savinjska" (engleski). City population. Pristupljeno 16. 05. 2014.
2. ↑  „Občina Vransko" (slovenski). Občina Vransko. Pristupljeno 19. 05. 2014.
3. 1 2 3 4 5 6  „Vransko skozi čas" (slovenski). Občina Vransko. Pristupljeno 19. 05. 2014.

Vanjske veze
------------

***Vransko*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Općine Vransko ()
*Za ostale upotrebe, v. Tripoli (razvrstavanje).*

**Tripoli** (arap. ) je grad Libanu u guvernoratu Severni Liban. Posle Bejruta je drugi grad po broju stanovnika u Libanu. U antičko vreme bio je centar feničke konfederacije, koja je u svom sastavu imala Sidon, Tir i Arados. Odatle je došlo ime Tripoli, koje znači tri grada. Kasnije je bio pod Asirijom, Persijom, Rimljanima, kalifatom, Seldžucima, krstašima, Mamelucima i Osmanskim carstvom. Danas je druga luka u Libanu. Prema proceni iz 2008. u gradu je živelo 188.958 stanovnika. Procentualno, 80% stanovništva su suniti.

Ime i etimologija
-----------------

Imao je tokom istorije različita imena. U pismima iz Amarne spominje se kao Derbli, a na drugim mestima kao Alija i Valija. U vreme Ašurnasirpala II zove se Mahalata ili Malata i Kajza. Pod Feničanima bio je Atar, a Grci su ga nazvali Tripoli, što je značilo tri grada.

Istorija
--------

Najranija naselja su iz 1400. p. n. e. U 9. veku p. n. e. Feničani su uspostavili od Tripolija napravili važno trgovačko mesto. Pod persijskom upravom postao je finansijski centar i glavna luka severne Fenikije za pomorsku trgovinu i kopnenu karavansku trgovinu. Grad je postao konfederacija feničkih gradova država Sidona, Tira i ostrva Arados. U vreme helenističke uprave bio je brodogradilište. Rimljani su došli 64. p. n. e. Veliki zemljotres i valovi su 551. uništili vizantijski grad Tripoli i druge obalne gradove.

Za vreme Umejada Tripoli je postao komercijalni centar sa brodogradilištem. Pod Fatimidima je bio polunezavisan i razvio se u centar okupljanja učenjaka. Krstaši su opsedali grad i zauzeli ga 1109. Pri tome je zapaljena čuvena tripolijska biblioteka sa hiljadama knjiga. Krstašima je bio centar grofovije Tripoli. Tripoli je tada bio centar biskupije, značajna luka i veliki centar za obradu svile. Mameluci su ga zauzeli 1289. i razorili su grad i staru luku. Izgrađen je novi grad u unutrašnjosti blizu starog zamka. Za vreme otomanske vlasti od 1516. do 1918. grad je održao svoj značaj. Tripoli i Liban su bili pod francuskim mandatom od 1920. do 1943, kada je Liban postao nezavisan.

Spoljašnje veze
---------------

***Tripoli (Liban)*** na Wikimedijinoj ostavi
**Kobarid** (talijanski: *Caporetto*, furlanski: *Cjaurêt*, njemački: *Karfreit*) je mali gradić od 1.133 stanovnika.i administrativni centar Občine Kobarid na sjeverozapadu Slovenije.

Geografija
----------

Kobarid leži pored granice sa Italijom u kotlini rijeke Soče, ispod južnih padina Julijskih Alpa.

Historija
---------

Kobarid je postao poznat za Prvog svjetskog rata, kad su se tu odigravale velike bitke između armija Kraljevine Italije i Austro-Ugarske. Iz njega su austrougari poveli u oktobru 1917. veliku kontraofenzivu poznatu kao Bitka kod Kobarida, nakon koje su se Talijani u panici povlačili, pokušavavši prvo stabilizirati frontu kod Tagliamenta, a uspjeli tek na rijeci Piave.

Izvori
------

1. 1 2  „Slovenia: Gorenjska" (engleski). City population. Pristupljeno 26. 04. 2014.
2. ↑  „*Caporetto*" (talijanski). Treccani. Pristupljeno 03. 01. 2014.

Vanjske veze
------------

***Kobarid*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice grada ()
* *Caporetto* na portalu Treccani ()
**Newcastle** je treći grad po veličini u u južnoafričkoj provinciji KwaZulu-Natal od 57 572 stanovnika u užem centru grada, te 332 980 stanovnika u širem metropolitanskom području. 

*Newcastle* je u Južnoafričkoj Republici poznat kao poznati industrijski centar.

Historija
---------

*Newcastle* izrastao je iz poštanske stanice (stanice za izmjenu konja) između tadašnjeg Port Natala (današnji Durban) i Johannesburga u burskoj Južnoafričkoj Republici - Transvaal

Grad je službeno osnovan 1864. kao četvrti britanski grad u Natalu, ubrzo je postao regionalno trgovačko središte. Za vrijeme Prvog (1881.) i Drugog burskog rata (1899. - 1902.) u okolici grada vodile su se velike borbe. Nakon otkrića bogatih nalazišta uglja, krajem 19. vijeka - grad je izrastao u središte crne metalurgije Južnoafričke Unije

Geografske karakteristike
-------------------------

Newcastle leži na površini od 179.48 km²  uz obale rijeke Ncandu na nadmorskoj visini od 1 194 m, udaljen oko 345 km od Durbana i 300 km od Johannesburga.

Znamenitosti
------------

Najveća atrakcija grada je nekadašnja viktorijanska *Utvrda Amiel* (današnji muzej Fort Amiel) podignut 1876. za odbranu od ratnika iz plemena Zulu, danas je to spomenik južnoafričke nacionalne baštine.

Privreda i transport
--------------------

*Newcastle* ima veliku čeličanu (danas u vlasništvu indijskog koncerna Mittal) veliku tvornicu gume Karbochem, veliku tvornicu kroma (vlasništvo njemačkog Bayera) te brojne tekstilne tvornice. Pored grada nalaze se rudnici ugljena. Okolica grada bogat je stočarski kraj poznat po proizvodnji mlijeka. 

Grad je izvrsno povezan autoputem N11 sa gradovima na Highveldu, a sa željeznicom sa Johannesburgom i Durbanom.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Newcastle*" (engleski). Adrian Frith. Pristupljeno 15. 03. 2012.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Newcastle*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 15. 03. 2012.
3. ↑  „Fort Amiel". South African Heritage Resources Agency. Arhivirano iz originala na datum 2011-05-29. Pristupljeno 26. 03. 2009.

Vanjske veze
------------

***Newcastle, Južna Afrika*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Newcastle* na portalu Encyclopædia Britannica ()

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 130540404
* LCCN: no2004081602

 |
**Lukovica pri Domžalah** (njemački: *Wolfsbüchel*) je selo u Sloveniji od 412 stanovnika, ono je i administrativi centar istoimene Občine Lukovica.

Geografske karakteristike
-------------------------

Lukovica pri Domžalah leži udaljena oko 23 km sjeverno od centra Ljubljane, u Ljubljanskoj kotlini na trasi autoputa Ljubljana - Celje.

Historija
---------

Prostor Lukovice bio je još za rimskih vremena važan za promet, jer je preko njega išla cesta Akvileja - Aemona - Atrans - Celeia, zbog tog se pored Lukovice nalazila stanica / odmorište - *Ad Publicanos*. 
Ta uloga se nastavila i za srednjeg vijeka, jer se tokom 16. vijeka preko Lukovice odvijao poštanski promet između Ljubljane i Graza. Ceste i nedostatak dobre zemlje, odrredile su sudbinu mještana, koji se od tih vremena bave transportom i ugostitelljstvom - za putnike namjernike. Prometna važnost kraja obnovljena je nakon odluke o izgradnje carske ceste Trst - Beč 1720. potvrđena je u 19. vijeku izgradnjom željeznice na istoj ruti, a nakon tog i 1958 kad je izgrađena magistralna cesta Ljubljana - Celje, koja je danas postala autoput.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Slovenia: Osrednjeslovenska" (engleski). City population. Pristupljeno 18. 06. 2014.
2. 1 2 3  „Zgodovina" (slovenski). Občina Lukovica. Arhivirano iz originala na datum 2013-04-10. Pristupljeno 17. 06. 2014.

Vanjske veze
------------

***Lukovica pri Domžalah*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Općine Lukovica ()
**Ljubno ob Savinji** (njemački: *Laufen*) je gradić u Sloveniji od 1.082 stanovnika, on je i administrativni centar Občine Ljubno.

Geografske karakteristike
-------------------------

Ljubno ob Savinji leži udaljeno oko 14 km sjeverozapadno od Mozirja, u gornjoj Savinjskoj dolini, na ušću potoka Ljubnice u rijeku Savinju, koja upravo tu izlazi iz uskog kanjona u široku dolinu.

Historija i znamenitosti
------------------------

Ljubno ob Savinji ob Savinji se prvi put spominje 1247. kao feud benediktinskog samostana iz Gornjeg Grada. Vlasništvo samostana bio je sve do 1469. kad je car Friedrich III. ukinuo samostan a njihove posjede prepustio Ljubljanskoj biskupiji koja je u to vrijeme imala svoje sjedište u Gornjem Gradu.

Status trgovišta dobio je 1459. a to mu je kasnije potvrđeno u još dvije listine 1464. i 1465. a to je nakraju 1470. potvrdio i sam car Friedrich III. Od tog vremena Ljubno organizira sajmove, koji nisu uvijek imali isti broj, danas organizira samo dva sajma godišnje. Pored trgovine stanovnici Ljubna bavili su se poljoprivredom i splavarstvom, po tom su ostali poznati sve do duboko u 20. vijek.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Slovenia: Savinjska" (engleski). City population. Pristupljeno 18. 05. 2014.
2. 1 2 3 4  „Zgodovina Občine Ljubno ob Savinji" (slovenski). Občina Ljubno ob Savinji. Pristupljeno 21. 05. 2014.

Vanjske veze
------------

***Ljubno ob Savinji*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice Općine Ljubno ()
Za ostala značenja, vidi Lokve (razvrstavanje).

**Lokve** je naselje u gradskoj općini Nova Gorica. 

Nalazi u šumovitoj dolini na sjeverozapadnom dijelu Trnovske visoravni. Naselje je 20 km udaljeno od Nove Gorice, a kroz nju vode ceste prema Ajdovščini, Idriji, Čepovanu i Mostu na Soči. Na sjevernoj strani se iznad Lokava pruža Veliki vrh ili Škol (1190 m), odakle se pruža pogled na Čepovansku dolinu, na istoku su Mali Češevik (1104 m) i Ilovica (1166 m), s južne strane na Lokve gleda Prezren (1128 m), na jugoistoku leži Trogarski hrib, na sjeveroistoku pogled prema Grgarju blokira Črni vrh (1066 m) i Koprivnica.

Lokve i okolica leže na krškom tlu, pa zato nema tekućih voda. U prošlosti je bilo voda stajaćica, tj. lokava, koje su nastali radi nepropusne ilovače a koju su prvotni stanovnici – pastiri koristili za napajanje stoka. Do danas su ostale dvije bare, jedna se naziva *Goveji kal* i leži na sjeverozapadnom dijelu selu. Na tom području se u prošlostzi bavilo sa staklarstvom.

U sredini doline se nalazi brdo, na kojem se u 18. vijeku postavila kapelica, a danas tamo stoji crkva sv. Antona Padovanskog.

Izvori
------

* prospekt Lokve, barvna pravljica, TZ Tic Nova Gorica, 2007

V. također
----------

* Popis naselja u Sloveniji

**Eksterni linkovi**
--------------------

* www.planota.si

  


*Nedovršeni članak o **naselju** u Sloveniji:* **Lokve (Nova Gorica)** *treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*