recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Portret Nicolasa de Fera
() *Plan des Villes de Londres* (1700.)
() *L'Europe* (1716.)
**Nicolas de Fer** (Pariz, 1646. − Pariz, 15. oktobar 1720.), francuski kartograf, graver i geograf koji je djelovao u Parizu krajem 17. odnosno početkom 18. vijeka.

Biografija
----------

Rođen je u Parizu kao sin Antoinea de Fera, izdavača koji se bavio tiskanjem karata. Sa samo 12 godina počeo se baviti graviranjem i preuzeo je očev posao nakon njegove smrti 1673. godine. Specijalizirao se za izradu tad najsuvremenijih prikaza zemalja, gradova i fortifikacija, a između 1695. i 1709. godine objavio je četiri velika atlasa. Krajem života služio je i kao kraljevski geograf na dvoru Luja XIV. Nakon de Ferove smrti obiteljski posao nastavila su njegova dva zeta, G. Danet i J.-F. Besnard.

Opus
----

* *Les Côtes de France* (1690.)
* *La France triomphante sous le règne de Louis le Grand* (1693.)
* *Atlas Royal* (1695.)
* *Petit et Nouveau Atlas* (1697.)
* *Atlas curieux* (1700.)
* *Atlas ou recueil de cartes géographiques dressées sur les nouvelles observations* (1709.)

Veze
----

* Historija kartografije

Vanjske veze
------------

* () Vintage Maps: *Nicolas de Fer*

Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi nalazi se članak na temu: **Nicolas de Fer** |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Nicolas de Fer** |
***L'Hermine*** je drama u tri čina Jeana Anouilha iz 1931. godine, koja je premijerno izvedena 26. travnja 1932. godine u pariškom *Théâtre de l'Œuvre* u režiji Paulette Pax. Kronološki, *L'Hermine* je bila prva Anouilhova drama izvedena na pozornici, iako je autor prije nje napisao drame *Humulus le muet* i *Mandarine*. Drama je doživjela određeni uspjeh, mada oko ukupnog broja izvedbi postoje kontradiktorni izvještaji - Anouilh je tvrdio da je drama imala ukupno 90 izvedbi, dok je Bernard Beugnot u svojoj knjizi naveo da je drama skinuta s programa nakon 37 izvedbi.

Sama drama nastala je 1931. godine dok je Anouilh radio kao tajnik u *Comédie des Champs-Élysées*, kojim je tada ravnao Louis Jouvet. U svojoj autobiografiji, *La Vicomtesse d'Eristal n'a pas reçu son balai mécanique*, Anouilh je objasnio okolnosti nastanka drame, nalazeći inspiraciju u vlastitom životu (neobičnost i siromaštvo), ali i Rodionu Raskoljnikovu, glavnom liku romana *Zločin i kazna* Fjodora Dostojevskog. Po nastanku, Anouilh je dramu prezentirao glumcu i režiseru Pierreu Fresnayju, koji ju je objeručke prihvatio te je na premijeri igrao glavnu ulogu.

*L'Hermine* je premijetno tiskana 1932. godine, a 1942. godine je uvrštena u niz "crnih komada", kada su isti premijerno objavljeni u vidu zbirke. Kronološki, ova drama predatavlja Anouilhov prvi "crni komad".

Sinopsis
--------

Glavni lik drame je siromašni mladić Frantz, kojemu je hitno potrebna određena količina novca kako bi sredio svoje poslove, odlazi s prijateljima kod bogate obitelji Bentz, od kojih traži novac. Frantz je zaljubljen u Monime, nećakinju bogate vojvotkinje de Granat, stare aristokratkinje koja ne odobrava vezu svoje nećakinje s običnim pučaninom.

Nakon što inicijalni pokušaj dobivanja novca od gospdina Brentza propadne, Frantz razgovara s Monime o tome da ubiju njezinu vojvotkinju i tako dobiju novac i mogućnost da nastave vezu. U međuvremenu se ispostavi kako je Monime trudna te kako razmišlja o abortusu. Na samom kraju drugog čina, Frantz dobije telegram od Bentza, u kojem potonji potvrđuje da će mu dati novac, međutim unatoč tomu odlazi u ubije vojvotkinju.

Na početku trećeg čina, policajci ispituju Frantza, koji djeluje samouvjereno i negira sve optužbe. Nakon nekog vremena, stari sluga Joseph odluči priznati zločin i odlazi s policijom. Frantz ubrzo prizna svoj zločin svom prijatelju, Philippeu, koji šokirano odlazi, a ubrzo mu i Monime govori kako ne može biti s njim zbog toga što je učinio. Ostavši sam, Frantz odlazi na policiju i priznaje zločin, što je bio posljednji čin njegove ljubavi prema Monime.
Za grad u Njemačkoj, v. Leipzig.
 *Za ostale upotrebe, v. Lipsk (razvrstavanje).*

**Lipsk** je gradić od 2,250 stanovnika na sjeveroistoku Poljske u Podlaskom vojvodstvu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Lipsk leži na južnoj obali rijeke Biebrze, nedaleko od beloruske granice.

Historija
---------

Lipsk je prvi put dokumentiran 1564. kao kraljevsko selo u šumi-Perstuń.
Gradska prava dobio je 1580. ali su mu ona oduzeta 1870. i ponovo vraćena tek 1983.

Od 1795. nakon Treće podjele Poljske postao je dio Kraljevine Pruske, a od 1807. je dio kratkotrajnog 
napoleonskog Varšavskog vojvodstva.
Od 1815. je dio proruske Kongresne Poljske u kojoj je tokom 19. vijeka spao na selo, pa je izgubio gradska prava.

Lips je danas poznat po folkloru (dekoracija uskrsnih jaja).

Privreda
--------

Lipsk je prije svega trgovački centar poljoprivrednog kraja. Od industrije ima male pogone prehrambene i drvne industrije i tvornicu komponenata za televizore.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Poland: Podlaskie*" (engleski). City population. Pristupljeno 4.07. 2021.
2. 1 2 3 4 5 6   „Lipsk" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 4.07. 2021.

Vanjske veze
------------

***Lipsk*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Urząd Miejski w Lipsku* (službene stranice) (`pl`)
**Nouadhibou** (arapski: نواذيبو), sve donedavno poznat po svom francuskom imenu **Port-Étienne**, je grad na sjeverozapadu Mauritanije od 118,167 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Nouadhibou leži na jugu atlanskog poluotoka Ras Nouadhibou i to na njegovoj mirnijoj istočnoj obali okrenutoj prema zaljevu. Sedamdesetak km sjeveoistočno nalazi se granica sa Zapadnom Saharom.

Sirotinjsko predgrađe
Luka

Historija
---------

Grad je osnovan 1907. kao luka, a ime *Étienne* je dobio po tadašnjem francuskom ministru kolonija Eugènu Étiennu.

Kasnije se razvio kao centar za ribarenje po Atlantiku. Veliki poticaj njegovom rastu bila je 1964. kad je počela izgradnja nove luke i željezničke pruge duge 674 do rudnika željezne rude kod gradova Zouerate i F'Derick na sjeveroistoku.

Nešto južnije od grada leži Nacionalni park Banc d'Arguin velik 12.000 km², koji je 1989. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Africi.

Privreda
--------

Za ekonomiju današnjeg grada najvažnija je luka iz koje se izvozi željezna ruda za Evropu i Sjedinjene Američke Države. Pored toga još uvijek je važno i ribarstvo.

### Transport

Pored luke i željeznice grad ima i međunarodni aerodrom (IATA: NDB, ICAO: GQPP) uz to je dobrom asfaltnom cestom RN2 dugom 450 km povezan je sa svojim glavnim gradom Nouakchottom na jugu.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Španija Las Palmas de Gran Canaria, Španjolska

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Mauritania*" (engleski). City population. Pristupljeno 12.11.2018.
2. 1 2 3 4 5  „*Nouadhibou*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 12. 11. 2018.
3. ↑  „*Nouadhibou*" (hrvatski). Proleksis. Pristupljeno 12. 11. 2018.

Vanjske veze
------------

***Nouadhibou*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Nouadhibou* ()
* *Nouadhibou* ()
***Punto y raya*** (srpskohrvatski: *Točka i linija*) je venezuelanski film iz 2004. godine, kojeg je režirala Elia Schneider. Film je zapravo bio španjolsko-čileansko-urugvajsko-venezuelanska koprodukcija, a po izlasku je bio venezuelanski kandidat za Oscara za najbolji strani film, međutim nije prošao među glavne kandidate. Glavne uloge u filmu tumače Roque Valero i Édgar Ramírez.

Film je prošao izrazito dobro među kritikom te je osvojio seriju nagrada na domaćim i međunarodnim filmskim festivalima.

Radnja
------

Film prezentira priču o kolumbijskom graničaru Pedru (Édgar Ramírez) i njegovom venezuelanskom kolegi, Cheítu (Roque Valero), koji se, svaki sa svoje strane, moraju suočavati sa zajedničkim prijetnjama u vidu gerilaca, Indijanaca i dilera drogom. Kroz te zajedničke probleme, njih se dvojica zbliže i formiraju prijateljstvo, posljedice čega će osjetiti tek kada se svaki od njih ponovo vrati na svoju stranu granice.

Glumačka postava
----------------

* Roque Valero kao **Cheíto**, venezuelanski vojnik
* Édgar Ramírez kao **Pedro**, kolumbijski vojnik
* Ramiro Meneses kao **gerilac**
* Daniela Alvaradokao **Yosmar**
* Daniela Bascope kao **Lutecia**
* Dora Mazzone kao **Ana María**
* Pedro Lander kao **venezuelanski časnik**
* Rafael Uribe kao **kolumbijski časnik**
* Laureano Olivares kao **Carrasco**
* Juan David Restrepo kao **Requena**
* Yugui López kao **diler drogom**

Vanjske veze
------------

* *Punto y Raya* na IMDb-u ()
Bivše sjedište *Charlie Hebdoa* u ulici Rue Turbigo u Parizu
**Charlie Hebdo** (fon. *Šarli Ebdo*) su francuski satirični sedmičnjak. Prvi put se pojavio 1992. u Parizu sa sedmičnim tiražem od oko 140 hiljada primjeraka. Jedan od njegovih osnivača bio je François Cavanna. 

Naziv „Charlie" potječe od lika iz stripa *Charlie Browna* i stripa Peanuts, te ukazuje na početke ovog sedmičnika u oblasti strip-magazina, dok je naziv *Hebdo* u francuskom jeziku skraćeno od "hebdomadaire" (sedmični magazin, sedmične novine).

U političkom pogledu, Charlie Hebdo je orjentiran "u lijevo", ali je svoje radikalno lijevo usmjerenje poprilično napustio, uz izuzetak oštrog antiklerikalizma, te se uglavnom pozicionirao u politički centar.

Napad u januaru 2015.
---------------------

*Glavni članak: Napad na redakciju lista Charlie Hebdo*
Dana 7. januara 2015. oko 11:30h desio se oružani napad na prostorije uredništva lista. Najmanje dva maskirana napadača su upali u prostorije te su automatskim naoružanjem (najvjerovatnije AK-47 Kalašnjikov) i ručnim bacačem raketa pucali po redakciji. Prema podacima francuskih vlasti, u napadu je poginulo najmanje 12 osoba, među njima četiri novinara lista i dva policajca.
**Olsztyn** (njemački: *Allenstein*) je grad od 171,979 stanovnika na sjeveroistoku Poljske u Varminsko-mazurskom vojvodstvu u kom je najveći grad i 
administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Olsztyn se prostire duž rijeke Łyna, u centru regije Mazurska jezera udaljen 215 km sjeverno od Varšave.

Historija
---------

Olsztyn iz zraka
Olsztyn je izrastao pored impozantnog zamka kog su podigli Teutonski vitezi 1334. Status grada dobio je već 1353.
Od 1466. je u sastavu Jagelovske Poljske.

Kraljevina Pruska zauzela je i anektirala taj kraj 1772. i odtad se Olsztyn, kao *Allenstein* razvija kao tipičan njemački grad.

Na samom početku Prvog svjetskog rata Allenstein su zauzele jedinice Ruskog Carstva ali su ga nakon Bitke kod Tannenberga povratile jedinice Njemačkog Carstva.

Panorama grada
Krajem Drugog svjetskog rata - 22. januara 1945. Allenstein je zauzela Crvena armija i pritom razorila oko 50% grada.
Sovjetske vojne vlasti predale u maju 1945. upravu nad gradom poljskoj administraciji. 
Tako da je od 1946. Olsztyn administrativni centar vojvodstva.

Njemačko stanovništo je počelo bježati iz grada još krajem 1944. iz straha pred Crvenom armijom, preostali stanovnici su raseljeni ili pobjegli tako da je danas potpuno poljski grad.

Znamenitosti i obrazovanje
--------------------------

Najpoznatiji i najstariji spomenik Olsztyna je biskupski zamak iz 14. vijeka, u kom je kao administrator radio Nikola Kopernik.

Pored tog ratna razaranja preživjele su i katedrala sv. Jakoba iz 16. vijeka, gradska vrata s kraja 14. vijeka i ostatci bedema iz 14. vijeka. 
Ipak najveći dio zgrada u historijskom centru koje su ostale, podignut je secesijskom stilu krajem 19. početkom 20. vijeka.

Olsztyn je grad sa četiri univerziteta u kojima strudira oko 45 000 studenata, i grad brojnih velikih parkova

Tvornica guma Michelin

Privreda
--------

Olsztyn je grad drvne i prehrambene industrije, poznat po tvornici automobilskih guma koja je danas dio kompanije Michelin.

Poznati sugrađani
-----------------

* Nikola Kopernik, (1473-1543) astronom
* Marcin Kromer, (1512-1589) biskup
* Hugo Haase, (1863-1919) političar
* Erich Mendelsohn, (1887-1953) arhitekt

Pobratimski gradovi
-------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Španija Calpe, Španjolska
* Francuska Châteauroux, Francuska
* Njemačka Gelsenkirchen, Njemačka
* Rusija Kaliningrad, Rusija
 | * Ukrajina Luck, Ukrajina
* Njemačka Offenburg, Njemačka
* Sjedinjene Američke Države Richmond, Sjedinjene Američke Države
 | * Finska Rovaniemi, Finska
* Poljska Bielsko-Biała, Poljska
* Narodna Republika Kina Weifang, Kina
 |

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Poland: Major Cities*" (engleski). City population. Pristupljeno 02.01. 2021.
2. 1 2 3 4  „*Odkryj Olsztyn*" (poljski). Gmina Olsztyn. Pristupljeno 2.01.2021.
3. 1 2 3 4 5  „*Olsztyn Poland*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 2.01.2021.
4. 1 2 3  „*Olsztyn – Barwna historia miasta*" (poljski). Zabawa. Pristupljeno 4.01.2021.

Vanjske veze
------------

***Olsztyn*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Urzad miasta Olsztyna* (službene stranice ()
Израз **Маргита** је посрбљени облик мађарског имена *Маргит* (од лат. *Margarita*).

Код Срба се ово име ретко среће, али је ипак присутно (наша народна песма "Маргита дјевојка и војвода Рајко").

У Војводини и другим деловима некадашње Угарске израз *Маргита* се среће код низа географских појмова, од којих су битни: 

* **Маргита**, село у Општини Пландиште,
* **Мала Маргита**, данас Банатска Дубица, село у Општини Сечањ,
* **Маргита**, град у Румунији, у области Кришана,
* **Маргита**, градска четврт Панчева.

Вишезначна одредницаВишезначна одредница*Ова страна је разврставање: списак чланака повезаних истим насловом. Ако вас је на ову страну довела унутрашња веза, можда бисте желели да промените везу да показује директно на намењени чланак.*
**Nenadići** (lok. čak. **Nenadić**) je selo na otoku Krku.

Smještaj
--------

Nenadić se nalazi na zapadnom dijelu otoka Krka u kraju koji se naziva Šotovento (od tal. riječi *soto*-ispod, *vento*-vjetar). Naime, okolna brda Vrhure (238 mnm), Kukurik (176 mnm), Klobučac (106 mnm), Škrlat (144 mnm) zaštićuju taj predio otoka od udara bure. Nije priobalno naselje nego je u unutrašnjosti otoka. 

Naselje je smješteno neposredno uz važnu državnu cestu D104 koja vodi do trajektnog pristaništa Valbiska. Odmah s druge strane ceste je susjedno selo Bajčić. Niti kilometar zapadno je selo Poljica, župno središte ovog dijela Šotoventa. Obližnja Malinska je udaljena oko 6 kilometara, a Krk oko 9.

Iako se nalaze na području Grada Krka, imaju poštanski broj Malinske kao i veći dio Šotoventa.

Povijest
--------

Nastanak Nenadića je povezan s doseljavanjem vlaškog (murlačkog) življa koje je sredinom 15. st. s Velebita na područje Šotoventa i Dubašnice dao naselit tadašnji vladar otoka, Ivan VIII. Frankapan.

Stanovništvo
------------

Prema posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, u Nenadiću je živjelo *125 stanovnika*.

Kretanje broja stanovnika od prvih mjerenja 1857. g. bilježi nekoliko različitih etapa. Prvo je bila faza rasta u drugoj polovini 19. st. i početkom 20. st. uz iznimku popisa iz 1900. g. kada je zabilježen pad broja stanovnika. Nakon tog dugog razdoblja porasta broja stanovnika, zabilježen je i povijesni maksimum od 168 žitelja 1921. g. Nakon toga slijedi kontinuirani period pada broja stanovnika na njih 111 1981. g. na prijelazu iz 20. u 21. st. broj stanovnika je varirao; 1991. g. 147 žitelja, a 2001. g. 125.

Gospodarstvo
------------

Iako je Nenadić kroz povijest bila posve poljoprivredno selo, a i danas ratarstvo i stočarstvo imaju važnu ulogu u gospodarstvu mjesta, posljednjih godina je povećan broj obrta. 

U Nenadiću radi i najveći prehranbeni pogon na otoku koji se uspješno bavi preradom ribljim proizvoda.

  

Budući da je jedno od najudaljenijih naselja od mora na otoku Krku, nema razvijenu turističku djelatnost.

Znamenitosti
------------

Izvori
------

1. ↑  Poštanski broj Nenadića
2. ↑  Državni zavod za statistiku
3. ↑  „O prehranbeno-prerađivačkom pogonu u Nenadiću na službenim stranicama obtničke komore Rijeka". Arhivirano iz originala na datum 2018-07-24. Pristupljeno 2014-08-02.
4. ↑  Dnevne novine "Novi list" o pogonu u Nenadiću

Literatura
----------

* *Otok Krk zapadni dio*, Povijesno društvo otoka Krka, Krk, 1986.
* Bolonić, Mihovil, Žic-Rokov,Ivan: *Otok Krk kroz vijekove*, Kršćanska sadašnjost, Zagreb, 2002.

Vanjske poveznice
-----------------

* Službene stranice grada Krka
* Službene stranice Turističke zajednice Grada Krka
**Муртеница**  је највећи масив планине Златибор произилази из мањег али познатијег златиборског масива Чигота,обухвата југо-источни део Златибора пружа се од Борове главе из које поред Муртеничког масива (јужни део Златибора) произилази и Торнички масив (источни Златибор) он обухвата села  Доброселицу Јабланицу и Стубло,а Муртеница је територија од Љубишке реке до реке  Увац. Покривена је боровом и брезовом шумом и обухвата села Љубиш, Негбину, Драглицу, Јасеново, Сјеништа, Кућане, Ојковицу, Бурађу и Бијелу Ријеку (Горњу и Доњу). Највиши врх Муртенице је Бријач са 1480 m надморске висине који је други врх Златибора по висини после Торника Административно Муртеница спада својим већом делом у оквире општине Нове Вароши а некада је била у саставу златиборског среза и била административно везана за Чајетину, а 1958 године јужни део Златибора је одвојен од матичне општине Чајетина, и припојен Новој Вароши као и северни Златибор (Креманска област) која је административно додељена Ужицу.
**Ottignies-Louvain-la-Neuve** (valonski: *Ocgniye-Li Noû Lovén*) je grad i općina od 31,158 stanovnika u sredini Belgije u Provinciji Valonski Brabant.

Geografske karakteristike
-------------------------

Ottignies-Louvain-la-Neuve je udaljen 30 km jugoistočno od Bruxellesa. 
On se sastoji od dva naselja, starijeg Ottigniesa i novog Louvain-la-Neuve, koji je podignut da se u njemu smjesti francuski Katolički univerzitet u Leuvenu.

Historija
---------

Univerzitetski trg (Place de l'Université)
Ottignies je prvi put dokumentiran 1190 kao feudalno selo, što je i ostao do kraja 19. vijeka kad je povezan željezničkom prugom sa Bruxellesom.

Presudan događaj za Ottignies bila je odluka tadašnjeg gradonačelnika Yvesa du Moncea da nakon velikih studentskih demonstracija 1968. ponudi teren svoje općine za izgradnju novog univerzitetskog kampusa u koji se trebao preseliti francuski dio Katoličkog univerziteta iz dotadašnjeg sjedišta iz flamanskog Leuvena.

Novi kampus Louvain-la-Neuve podignut je početkom 1970-ih, a već 1977. osnovana je nova općina Ottignies-Louvain-la-Neuve, koja je 1982. dobila status grada.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Belgium: Major Cities and Municipalities*" (engleski). City population. Pristupljeno 09.05. 2022.
2. ↑  „*Ce qu'il faut savoir...*" (francuski). Ottignies-Louvain-la-Neuve. Pristupljeno 09.05. 2022.
3. 1 2 3  „*Un peu d'histoire*" (francuski). Ottignies-Louvain-la-Neuve. Pristupljeno 09.05. 2022.

Vanjske veze
------------

***Ottignies-Louvain-la-Neuve*** na Wikimedijinoj ostavi

* Ottignies-Louvain-la-Neuve ()
**Ouarzazate** (arapski: وارزازات, berberski: *Warzazat*, čita se **Varzazat**) je grad od 71,067 stanovnika na jugu Maroka u Regiji Drâa-Tafilalet.

Varzazat zovu - *Marokanski Hollywood*, jer su tu snimani brojni filmovi, pa u njemu djeluje nekoliko filmskih studija među inima; Atlas Studios, Kanzaman Studios i CLA Studios. U njemu su između ostalih snimljeni; The Living Daylights, The Mummy, Gladiator, 
Babel, Body of Lies

Geografske karakteristike
-------------------------

Panorama grada
*Varzazat* je oaza na rubu Sahare, smještena nešto južnije od surih planina Visokog Atlasa, na raskršću dva autoputa koji povezuju Marakeš i Agadir sa Regijom Drâa-Tafilalet. 
On je mjesto kontrasta između svježine snijegom pokrivenih planina Visokog Atlasa i vreline saharske pustinje:

Grad se prostire u dolini vadi Asif Tidilija (Ouarzazate) koji se istočno od grada spaja sa vadi Dadesom i formira akumulacijsko jezero Mansour Eddahbi iz kog istječe
rijeku Draa.

Historija
---------

Varzazat je nastao kao kazba berberskog plemena Glava.

U vrijeme Francuskog protektorata postao je sjedište velikog garnizona, pa je izrastao u grad. Općinom je proglašen dekretom iz 1959. nakon tog je 1970. postao administrativni centar vlastite provincije.

Znamenitosti
------------

Kazba Amridil
Simbol grada je Kazba Taourirt berberskog plemena Glava, izgrađena sredinom 18. vijeka. Toliko je popularna da se danas nalazi na novoj banknoti od 50 dirhama. Varzazat ima još nekoliko kazba, poneke od njih se pretvaraju u turistička naselja.

Tridesetak km zapadno od grada leži ksar Ait Ben Haddou koji je 1987. uvršten na UNESCO-vu Listu svjetske baštine u Africi.

Privreda
--------

Turizam je nosioc i pokretač ekonomskog progresa grada.
Grad ima dobru turističku infrastrukturu, od luksuznih hotela, kongresnog centa, golf igrališta do putničkih i agencija za iznajmljivanje automobila, ima i internacionalni aerodrom (IATA: OZZ, ICAO: GMMZ).

Varzazat je danas poznat i kao mjesto izgradnje najveće solarna elektrana na svijetu **NOOR**, na 480 hektara.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Francuska Maubeuge, Francuska
* Francuska Bédarieux, Francuska
* Belgija Bruxelles, Belgija
* Maroko Casablanca, Maroko

Panorama kazbe TaourirtPanorama kazbe Taourirt

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Morocco, Kingdom of Morocco*" (engleski). City population. Pristupljeno 22. 06. 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Ouarzazate*" (francuski). Réseau des Villes Euromed. Pristupljeno 22.6. 2020.
3. ↑  „*Films Shot in Ouarzazate*" (engleski). Darrita. Pristupljeno 22.6. 2020.
4. ↑  „*Ouarzazate*" (francuski). Infos Tourisme Maroc. Pristupljeno 22.6. 2020.
5. ↑  „*Ksar of Ait-Ben-Haddou*" (engleski). Unesco. Pristupljeno 22.6. 2020.

Vanjske veze
------------

***Ouarzazate*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Ouarzazate* ()
**Goguryeo** ili **Koguryŏ** (korejski izgovor: koɡuɾjʌ) je bilo drevno korejsko kraljevstvo smješteno u sjevernom i centralnom dijelu današnjeg Korejskog poluotoka, južnoj Mandžuriji i južnim dijelovima Primorskog kraja na ruskom Dalekom Istoku.

Zajedno sa kraljevstvima Baekje i Silla, Goguryeo je tvorio Tri kraljevstva Koreje. Goguryeo je bitno učestvovao u borbi za kontrolu and Korejskiom polutokom te imao razvijene odnose sa susjednom Kinom i Japanom.

Samguk Sagi, tekst iz 12. vijeka, sugerira kako je Goguryeo osnovana godine 37. pne. od Jumonga, princa države Buyeo. Arheološki dokazi i druge indicije, pak, sugeriraju da je kultura Goguryeo postojala od 2. vijeka pne. odnosno od vremena pada Gojoseona, ranijeg kraljevstva koje je vladalo južnom Mandžurijom i sjevernom Korejom.

Goguryeo je bila regionalna sila Sjeveroistočne Azije sve dok je 668. nije porazio savez kraljevstva Silla i kineske dinastije Tang. Njenu teritoriju su poslije podijelili Kina, Ujedinjena Silla i Balhae.

Riječ "**Koreja**" dolazi od riječi "**Goryeo**", koja je ispočetka označavala Goguryeo.

Eksterni linkovi
----------------

***Goguryeo*** na Wikimedijinoj ostavi

* () Encyclopaedia Britannica
* () Encarta( Arhivirano 2009-04-02 na Wayback Machine-u 2009-10-31)
* () Columbia Encyclopedia
* () Information about the ancient kingdom Arhivirano 2023-06-14 na Wayback Machine-u
* () Goguryeo of Korea Arhivirano 2008-09-19 na Wayback Machine-u
Vujadin Popović
**Vujadin Popović** (14. ožujka 1957. Popovići, Bosna i Hercegovina) je bosanski Srbin koji je sudjelovao u ratu u Bosni i Hercegovini. Bio je potpukovnik i načelnik sigurnosti Drinskog korpusa Vojske Republike Srpske.

26. ožujka 2002. Međunarodni sud za ratne zločine počinjene na području bivše Jugoslavije (MKSJ) podigao je optužnicu protiv njega za njegovu ulogu u masakru u Srebrenici. Predao se te je prebačen u Haag 14. travnja 2005. Četiri dana kasnije, pojavio se pred komorom te se izjasnio da "nije kriv". 10. lipnja 2010. MKSJ je donio presudu prema kojoj je on bio prisutan sa Vojskom bosanskih Srba na Potočarima 12. srpnja te je bio svjestan o broju muškaraca među tisućama Bošnjaka koje se okupilo na toj lokaciji tog dana. Sudska komora je neupitno ustanovila da je Popović bio uključen u organizaciju pothvata ubijanja koja se je izvršila u području Zvornika. Prema presudi, sudjelovao je u udruženom zločinačkom pothvatu ubijanja bošnjačkih muškaraca Srebrenice te da je djelovao sa namjerom progona. Proglašen je krivim za genocid, istrebljenje, ubojstvo i progon te osuđen na doživotnu kaznu u zatvoru.

Poveznice
---------

* Ljubiša Beara
* Dragan Nikolić (vojnik)
Улична пијаца у Француској
**Пијаца** је посебно издвојени и уређени простор у коме се продају роба и услуге. Традиционално се налазе у центру насеља. Продавци на пијаци излажу своју робу, а купци траже робу која им је потребна. Пијаце постоје још од античких времена, а широм света још увек се налазе бројне пијаце.

Уопштено
--------

Пијаца може бити наткривени или отворени простор са тезгама на којима је изложена роба која се пушта у продају. Тезге су, зависно од врсте робе која се продаје, опремљене вагом, благајном и истакнутим ценама производа. 

На пијаци своју робу првенствено продају њени власници (сељаци, рибари), продавци који нису професионални трговци и не представљају никакву фирму односно компанију. За разлику од осталих продавница и трговачких кућа, најчешће је дозвољено погађање између купца и продавца за што повољнију цену а цена се у току дана може мењати више пута - у зависности од понуде и потражње. У неким организованим економијама су продавци на пијацама пријављени и регистровани као произвођачи или као порески обвезници.

За пијаце је карактеристично одсуство строге контроле, осим за неке аспекте трговине као што је контрола ваге за робу која се мери или контрола исправности меса за продају заклане стоке.

Врсте пијаца
------------

### Зелена пијаца

Зелена пијаца
Зелена пијаца је углавном намењена трговини поврћем и воћем, млечним производима, месом, месним прерађевинама, јајима, лековитим биљем и осталим прехрамбеним производима. У неким случајевима се захтева да продавац има дозволу за продају или доказ да је сам произвођач робе коју продаје.

### Рибља пијаца

Рибља пијаца
Рибарница или пескарија је намењена трговини рибом, шкољкама, лигњама и осталим морским и слатководним организмима. 

### Бувља пијаца

Бувља пијаца (колоквијални израз је „бувљак") је посебна врста пијаце и није најјасније како је настао овај назив. На бувљаку се тргује свим и свачим, али првенствено половном робом. На бувљацима се у понуди може наћи роба као што су ауто-делови, изношена одећа и обућа, техничка роба и остало.

Бувљаци такође нуде и нову робу, попут: одеће и обуће, техничке робе, али и кућних љубимаца, и другог. Врло често се на бувљацима може наћи и роба која се не сме пуштати у промет, јер је то фалсификована роба са лажним етикетама познатих робних марки.

Спољашње везе
-------------

Са других Викимедијиних пројеката :

* Пијаца на Викимедијиној Остави (мултимедијални фајлови)
* Пијаца на Викиречнику (речник и тезарус)
"**Himna Estonske Sovjetske Socijalističke Republike**" (estonski: "*Eesti Nõukogude Sotsialistliku Vabariigi hümn*") bila je regionalna himna Estonske Sovjetske Socijalističke Republike od 20. srpnja 1945. do 8. svibnja 1990. godine. Izvorni tekst himne izmijejen je 21. srpnja 1956. godine kako bi se izbacilo spominjanje Staljina. "Himna Estonske Sovjetske Socijalističke Republike" izašla je iz upotrebe nakon obnove estonskog suvereniteta 1990. godine. 

Dana 3. veljače 1944. godine, Prezidij Vrhovnog sovjeta izdao je dekret naziva "O državnim himnama sovjetskih republika", koji je nalagao da svaka savezna republika ima svoju vlastitu himnu. Estonija je svoju himnu predstavila u svibnju 1944. godine; tekst je napisao Johannes Semper, dok je melodiju komponirao Gustav Ernesaks. Estonska je himna bila samo jedna od tri republičke himne (druge dvije su one Karlo-Finske i Gruzijske SSR) u kojima se nisu spominjali Rusi. Himna je službeno usvojena 20. srpnja 1945. godine. Nakon Staljinove smrti i početka destaljinizacije, treća strofa originalnog teksta promijenjena je kako bi se izbacilo spominjanje Staljina. 

Nakon obnove estonskog suvereniteta 1990. odnosno 1991. godine, "Himna Estonske SSR" je stavljena izvan uporabe, a vraćena je izvorna estonska himna, "Mu isamaa, mu õnn ja rõõm". Izvođenje te himne bilo je zabranjeno i kažnjivo za vrijeme Sovjetskog Saveza.

Vanjske veze
------------

* Instrumental recording in MP3 format (Full version)
* Instrumental recording in MP3 format (Short version)
* Estonian SSR Anthem 1945(Eesti NSV Hümn)
* MIDI file
* Vocal recording in MP3 format
* Lyrics - nationalanthems.info Arhivirano 2008-05-27 na Wayback Machine-u
**Norvežani** je naziv koji se u širem smislu koristi za stanovnike Norveške, a u užem smislu za sjevernogermanski narod čija je postojbina današnja Norveška.

Norvežani potječu od drevnih Nordijaca koji su razvili vlastitu nacionalnu svijest formiranjem norveškog kraljevstva u srednjem vijeku. Na razvitak norveške nacionalne svijesti je znatno utjecala personalna unija s Danskom tokom koje je Norveška uživala samostalnost, ali bila i u stalnom ratu sa susjednom Švedskom. Nastojanje da se odupre Šveđanima se očuvalo i nakon stvaranja personalne unije sa Švedskom 1814. godine, ali su norveški nacionalisti na kraju ipak uspjeli mirnim putem ostvariti nezavisnost svoje države 1905.

Norvežani pretežno žive u Norveskoj, ali su teške ekonomske prilike od sredine 19. vijeka do kraja prvog svjetskog rata dovele do stalnog odljeva stanovništva u Sjevernu Ameriku, tako da u SAD postoje brojne norveško-američke zajednice. 

Norvežana danas ima oko 4,5 miliona, a Norvežana i potomaka Norvežana u SAD ima isto toliko. Norvežani govore norveškim jezikom. Po vjeri su velikom većinom luterani, ali se zbog trendova sveopće sekularizacije vjera ispovijeda samo formalno.

Eksterni linkovi
----------------

* Source for Norwegian-American population estimate:  Arhivirano 2005-10-24 na Wayback Machine-u
* Source for Canadian population data:

***Norvežani*** na Wikimedijinoj ostavi
**Grivasti vuk** (lat. *Chrysocyon brachyurus*) - vrsta zvijeri iz porodice *Canidae*.

Obitava u Južnoj Americi, posebno u: Brazilu, sjevernoj Argentini, Paragvaju, Boliviju i na jugu Perua. Staništa su mu: šume i savane s močvarnom površinom i visokom bujnom vegetacijom.

Grivasti vuk ima dužinu tijela od 95-107 cm, s 35-49 cm dugim repom. Težak je 20-25 kg. Njegov izgled podsjeća na crvenu lisicu s iznimno dugim nogama i upečatljivom grivom preko ramena. Duge mu noge dopuštaju, da vidi kroz visoku travu, a pandže olakšavaju kretanje u močvarnom okruženju. Poznat je po svojem jakom mirisu.

Mužjaci i ženke nastanjuju zajednički teritorij, ali obično se sastaju tek u sezoni parenja. Parenje se odvija u kasno proljeće, 2-5 mladunaca izlaze u kolovozu i rujnu. Sazrijevaju u jednoj godini. Grivasti vukovi žive oko 16 godina. Monogamna je vrsta i čitav život ima jednu partnericu.

Svejed je i lovi male i srednje sisavce poput glodavaca (posebno kunića), kao i ptice i ribe. Više od 50% prehrane sastoji se od biljne hrane - šećerne trske, raznih gomolja i voća (pogotovo vučja jabuka - "Solanum lycocarpum").

Izvori
------

1. ↑  Wozencraft, W. C. (2005). "Order Carnivora". In Wilson, D. E.; Reeder, D. M. Mammal Species of the World (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 532–628. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.
2. ↑  Dietz, J. M. (1984). „Ecology and social organization of the maned wolf (Chrysocyon brachyurus)". *Smithsonian Contributions to Zoology* **392** (392): 1–51. DOI:10.5479/si.00810282.392.
3. ↑  Juarez, Keila Macfadem; Jader Marinho-Filho (November 2002). „Diet, habitat use, and home ranges of sympatric canids in central Brazil". *Journal of Mammalogy* **83** (4): 925–934. DOI:10.1644/1545-1542(2002)083<0925:DHUAHR>2.0.CO;2.
**Преподобни Сисоје Синаит** је био један од монаха синаита из друге половине XIV века који су у Србију дошли за време Кнеза Лазара. 

Хиландарски игуман, савременик Романа Раваничког и његов ученик. Био је близак кнезу Лазару - по предању, био му је духовник. 

Кнегиња Милица га помиње 1398. године у једној својој повељи. Живео је у једном селу код Раванице, па се верује да је село по њему добило назив Сисевац, а манастир Сисојевац. У манастирској цркви посвећеној Преображењу налази се фреска на којој је приказан преподобни Сисоје као ктитор, са макетом цркве у десној руци. У манастиру је и његов гроб. Име му се помиње 1509. године. 

Његов манастир запустео је у 16. веку. Монаси манастира Раванице покушали су да га обнове у другој половини 19. века, али без успеха.

Извори
------

1. ↑  Сисевац: околина, Приступљено 16. 12. 2012.
**Platani** (sicilijanski: *Plàtani*), za antike znana po imenu **Alico** (*Halykus*) je peta po veličini rijeka Sicilije duga 84 km..

Hidrografija
------------

Karta Sicilije sa slivom rijeke Platani
Rijeka Platani nastaje spajanjem potoka Platano di Lercara (ili Morello) i Platano di Castronovo, u masivu Madonie na nadmorskoj visini od 1200 m u Provinciji Palermo na sjeveru Sicilije.

Od tamo teče prema istoku, preko centralne Sicilije, praveći veliki zavoj pa zatim teče ravno prema jugozapadu do svog ušća u Sredozemno more, kod antičkog grada Herakleja Minojska u Provinciji Agrigento.

Platani u svom toku prima brojne pritoke, to su; Gallo d'Oro, Turvoli, Vallone Morella, Vallone Tumarrano i Vallone di Aragona. 
Platani sa svojim pritokama ima sliv velik oko 1784 km², koji obuhvaća dobar dio centralne Sicilije, jer protječe kroz provincije; Palermo i Agrigento.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Platani*" (talijanski). Treccani encyclopedia Italiana. Pristupljeno 1. 07. 2013.

Vanjske veze
------------

* *Platani* na portalu Trecani enciclopedia Italiana ()

  


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
Dragan Petrovski na izložbi "Tragom ravnice" u Belom Manastiru 5. XII. 2009. godine
**Dragan Petrovski** (Šabac, 25. VIII. 1952. - Novi Sad, 14. II. 2010), slikar i likovni pedagog, nekad živio i radio u Belom Manastiru.

Životopis
---------

Osnovnu i Srednju medicinsku školu – odsjek zubnih tehničara - završio je u rodnom gradu, a Višu pedagošku školu završio je u Beogradu. Poslije diplomiranja upisao je Pedagoški fakultet u Rijeci, gdje je diplomirao u klasi Antona Depopea i stekao zvanje profesora likovnog odgoja i likovnih umjetnosti.

Jedan dio života proživio je u Belom Manastiru i radio kao zubotehničar te likovni pedagog u belomanastirskoj osnovnoj i srednjoj školi. Do smrti radio je u Medicinskoj školi "7. april" u Novom Sadu.

Slikarstvo
----------

Uglavnom je radio slike u ulju. Njegove slike nalaze se na svim kontinentima. Imao je preko 150 grupnih i samostalnih izložbi. Izlagao je u Belom Manastiru, Dardi, Dortmundu, Minhenu, Mohaču, Novom Sadu, Osijeku, Šapcu, Šećerani, Štutgartu … Učesnik je mnogi likovnih kolonija i dobitnik više nagrada i priznanja.

Izložbe
-------

Slika "Mrkopalj"
Slika "Zeleno žito"
### Tragom ravnice

Slikarska izložba "Tragom ravnice" bila je otvorena u predvorju Kina Beli Manastir od 5. XII. do 18. XII. 2009. godine u organizaciji Centra za kulturu Grada Belog Manastira. Na njoj je bilo izloženo 17 slika (od kojih su većina motivski vezane za Baranju); "Kopački rit", "Pogled sa Banske kose", "Dunavac", "Motiv sa rijeke, "Zeleno žito", "U magli", "Buket I", "Bulet II", "Buket III", "Voćnjak", "Motiv iz Kopačeva", "Čičak", "Motiv sa Dunavca", "Vrbe", "Puškaš", "Mrkopalj" i "Poplava".

Za izložbu je bio pripremljen katalog i pozivnica, a u lokalnim novinama (Slavonski dom, Glas Slavonije, zagrebačke Novosti) objavljeni su članci o izložbi.

Izvor
-----

* Katalog izložbe slika "Tragom ravnice" (Centar za kulturu Grada Belog Manastira, prosinac 2009)
* B(iljana) **B(ekić)**: *"Otvorena izložba Dragana Petrovskog"*, Slavonski dom, X, 1842, 12 – Osijek, 8. XII. 2009.
* Z(oran) **P(opović)**: *"Petrovski ponovo u Baranji"*, "Novosti", X, 521, 29 - Zagreb, 11. XII. 2009.
* Mirovna grupa Oaza: *Likovna izložba "Tragom ravnice"*[*mrtav link*]
* Z(oran) **P(opović)**: *"In memoriam: Dragan Petrovski (1952-2010) > Odlazak jednog od najboljih baranjskih slikara"*, "Novosti", XI, 532, 20 - Zagreb, 26. II. 2010.

***Dragan Petrovski*** na Wikimedijinoj ostavi
| Pohorje |
| --- |
| Dio Karavanke |
| Pogled na vrhove Pohorja ujutroPogled na vrhove Pohorja ujutroPogled na vrhove Pohorja ujutro |
| Dužina masiva: | 50 km |
| Širina masiva: | 30 km |
| Površina masiva: | 1000 km² km² |
| Najviši vrh: | Črni vrh (1 543 m) |
| Zaštićene oblasti: |  |
| Država: |  Slovenija |

**Pohorje** (njemački: *Bachergebirge*, *Bacherngebirge* ali najčešće samo *Bachern*) je niski planinski masiv na sjeveru Slovenije.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Pohorje* se proteže u trokutu, od Maribora na istoku, Dravograda na zapadu do Slovenskih Konjica. Fizičke granice masiva formira rijeka Drava na sjeveru, rječica Mislinja na jugozapadu a sa istoka Laboška dolina i Dravsko Polje.

Hrbat masiva formira vododjelnicu između dravskog i savskog sliva. Pohorje je dugo nekih 50 km (u smjeru istok-zapad), a široko oko 30 km (sjever-jug), ukupne površine od nekih 1000 km².

Karta Pohorja
Najviši vrh tog masiva je Črni vrh 1543 m, ostali značajni vrhovi su; Velika Kopa (1542 m), Jezerski vrh (1537 m), Mali Črni vrh (1533 m), Rogla (1517 m)...

Pohorje igra važnu ulogu u slovenskom zimskom turizmu, na mariborskom Pohorju se održavaju tradicionalne utrke svjetskog kupa za žene - Zlata lisica. Pored Maribora, Pohorje ima i druga dobro uređena i održavana skijališta; Roglu, Kope i Trije Kralji kod Slovenske Bistrice. Pohorje je popularno i ljeti među planinarima i alpinistima.

Pogledjte i ove stranice
------------------------

* Pohorski bataljon

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Pohorje*" (engleski). SummitPost. Pristupljeno 18. 04. 2014.

Vanjske veze
------------

***Pohorje*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Pohorje* na portalu SummitPost ()
**Lanakawai** — također poznat kao **Lanaikawai** i **Lonokawai** — bio je havajski plemić i princ otoka Mauija. Postao je poglavica Velikog otoka te je bio djed osnivača dinastije Pili.

Roditelji poglavice Lanakawaija bili su poglavica Hanalaʻa i njegova supruga, gospa Mahuia, koja je poznata i kao Mahuie, dok je Lanakawaijev brat bio poglavica Mauiloa, koji je zavladao Mauijem, dok je Lanakawai postao vladar Velikog otoka.

Lanakawai se oženio svojom sestrom, gospom Kalohialiʻiokawai, koju zovu i Kolohialiʻiokawai. Ovo su njihova djeca:

* Laʻau
* Kukamolimaulialoha

Laʻau i njegova sestra vjenčali su se i otišli na Kahiki (Tahiti) te je njihov sin bio Pilikaaiea, dok im je kći bila Hina-au-kekele.

Lanakawaija je naslijedio uzurpator Kapawa, kojeg je Pilikaaiea svrgnuo.

Izvori i bilješke
-----------------

1. ↑  Lanakawai and his sister. Arhivirano 23 September 2018[nepoklapanje datuma] na Wayback Machine-u "*He married Kalohialiiokawai (Kolohialiiokawai).*"
2. ↑  Bernice P. Bishop Museum Bulletin. 1971. Bishop Museum Press.
3. ↑  Peleioholani, Solomon Lehuanui Kalaniomaiheuila (1906). *Genealogy of the Robinson family, and ancient legends and chants of Hawaii*.
**Ivan Korski** je bio istaknuti jugoslovenski revolucionar i komunista.

Rođen je 1912. u Garešnici (ili Hrastovcu). Po zanimanju je bio inžinjer. Bio je član KPJ od 1929.

1939. godine Josip Broz ga je, zajedno sa drugim vođama KPJ, isključio iz Partije tokom Velike čistke.

Logor Kerestinec gde je streljan Ivan Korski, zajedno sa drugim istaknutim komunistima.
31. maja 1941. je uhapšen u okupiranom Zagrebu. 9. srpnja 1941. godine ustaše su streljele Ivana Korskog u logoru Kerestinec zajedno sa još deset komunista i intelektualaca (Otokar Keršovani, Božidar Adžija, Ognjen Prica i ostali) za odmazdu ubistva Ljudevita Tiljka, šefa policijskog antikominističkog odjela u Zagrebu.

Izvori
------

1. 1 2 3
2. 1 2  OGLAS MINISTARSTVA UNUTRAŠNJIH POSLOV A NDH OD 10 SRPNJA 1941 GOD. O STRIJELJANJU BOŽIDARA ADŽIJE, OGNJENA PRIČE I JOŠ OSAM DRUGOVA
3. ↑  Branko Petranović, Momčilo Zečević: JUGOSLAVIJA 1918-1988[*mrtav link*] (poglavlje ORGANIZACIONO-IDEOLOŠKO SAZREVANJE KPJ U PREDVEČERJE APRILSKOG RATA)

Vidi još
--------

* Komunistička partija Jugoslavije
* KPJ tokom Velike čistke

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **osobi** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Polperro** (kornvolski: *Porthpyra* što znači Pyra spilja) je lučki i turistički gradić od 1,211 stanovnika na jugozapadu Engleske u Regiji Jugozapadna Engleska.

Geografske karakteristike
-------------------------

Polperro leži na jugu Grofovije Cornwall na obali La Mancha, točnije u estuariju riječice Pol, udaljen 11 km istočno od Foweya.

Historija
---------

Oseka u luci
Polperro je ribarsko selo iz 13. vijeka, koje je u svojim početcima bilo feud drevnog imanja Raphael. Ribarstvo je vijekovima bilo glavno zanimanje njegovih stanovnika, a srdele glavni ulov koje su prodavali širom zemlje.

Ipak je Polperro danas najpoznatiji po svojim švercerima i gusarima koji su bili aktivni tokom 18. i 19. vijeka, kad je Velika Britanija zaratila sa Kraljevinom Francuskom i kasnije sa Napoleonom. Dojučerašnji ribari švercali su robu poput čaja, alkohola i duhana, prebacujući je do Guernseya.

Jedan od najvećih krijumčara bio je Zephaniah Job (umro 1822.), koji je promijenio život sela, jer se vremenom premetnuo u filantropa i pomagao mnoge, što savjetima a što novcem. 
Kad je strašna oluja 1817. razorila luku, obnovljena je novcem njegove banke.

Gusarenje u dogovoru sa Kraljevskom mornaricom donijelo je veliko bogatstvo brojnim porodicama Polperra, jer su uz to što su imali pravo na dio plijena od zarobljenog broda, najčešće i nadalje švercali.

Jedan incident bio je okidač vlastima, da se švercanje i gusarenje suzbije i iskorijeni. To se dogodilo 1798. kad je na brodu - Lottery ubijen carinik, zbog tog čina je mornar Tom Potter na sudu Old Bailey osuđen na smrt, nakon tog su se obje ilegalne aktivnosti počele smanjivati.

Današnji Polperro je popularan turistički gradić i sigurna marina za mnoge jahtaše.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: South West England" (engleski). City population. Pristupljeno 11. 1. 2018.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Polperro's history*" (engleski). Polperro. Arhivirano iz originala na datum 2017-09-11. Pristupljeno 11. 01. 2018.

Vanjske veze
------------

***Polperro*** na Wikimedijinoj ostavi

* Polperro, Cornwall ()
Ovo je popis članaka o teatru za sve države svijeta.

*Vidi još*: Popis država



|  |
| --- |
| **Indeks:** 0-9 A B C Č Ć D Dž Đ E F G H I J K L Lj M N Nj O P Q R S Š T U V W X Y Z Ž |

A
-

Afganistan - Albanija - Alžir - Andora - Angola - Antigva i Barbuda - Argentina - Teatar Armenije - Australija - Austrija - Azerbejdžan

B
-

Bahami - Bahrein - Bangladeš - Barbados - Belgija - Belize - Benin - Bjelokosna Obala - Bjelorusija - Bocvana - Bolivija - Bosna i Hercegovina - Brazil - Brunej - Bugarska - Burkina Faso - Burma (danas Mianmar) - Burundi - Butan

C
-

Cipar - Crna Gora

Č
-

Čad - Češka - Čile

D
-

Danska - Dominika - Dominikanska Republika

DŽ
--

Džibuti

E
-

Egipat - Ekvador - Ekvatorska Gvineja - Eritreja - Estonija - Etiopija

F
-

Fidži - Filipini - Finska - Francuska

G
-

Gabon - Gambija - Gana - Grčka - Grenada - Gruzija - Gvajana - Gvatemala - Gvineja - Gvineja Bisau

H
-

Haiti - Honduras - Hrvatska

I
-

Indija - Indonezija - Irak - Iran - Irska - Island - Istočni Timor - Italija - Izrael

J
-

Jamajka - Japan - Jemen - Jordan - Jugoslavija - Južni Sudan - Južnoafrička Republika - Južna Koreja

K
-

Kambodža - Kamerun - Kanada - Katar - Kazahstan - Kenija - Kina - Kirgistan - Kiribati - Kolumbija - Komori - Kongo, *vidi* Demokratska Republika Kongo (bivši *Zair*) i Republika Kongo - Koreja, *vidi* Sjeverna Koreja i Južna Koreja - Kostarika - Kuba - Kukovi otoci - Kuvajt

L
-

Laos - Lesoto - Letonija - Libanon - Liberija - Libija - Lihtenštajn - Litva - Luksemburg

M
-

Madagaskar - Mađarska - Makedonija - Malavi - Maldivi - Malezija - Mali - Malta - Maroko - Maršalovi otoci - Mauritanija - Mauricius - Meksiko - Mianmar - Mikronezija - Moldavija - Monako - Mongolija - Mozambik

N
-

Namibija - Nauru - Nepal - Niger - Nigerija - Nikaragva - Niue - Nizozemska - Norveška - Novi Zeland

NJ
--

Njemačka

O
-

Obala Bjelokosti, *vidi* Bjelokosna Obala - Oman

P
-

Pakistan - Palau - Palestina - Panama - Papua Nova Gvineja - Paragvaj - Peru - Poljska - Portoriko - Portugal

R
-

Ruanda - Rumunjska - Rusija

S
-

Salvador - Samoa - San Marino - Saudijska Arabija - Sejšeli - Senegal - Sijera Leone - Singapur - Sirija - Sjedinjene Američke Države - Sjeverna Koreja - Slovačka - Slovenija - Solomonski Otoci - Somalija - Srbija - Srednjoafrička Republika - Sudan - Surinam - Svazi - Sveta Lucija - Sveti Kristofor i Nevis - Sveti Toma i Princip - Sveti Vincent i Grenadini

Š
-

Španjolska - Šri Lanka - Švedska - Švicarska

T
-

Tadžikistan - Tajland - Tajvan - Tanzanija - Togo - Tonga - Trinidad i Tobago - Tunis - Turkmenistan - Turska - Tuvalu

U
-

Uganda - Ujedinjeni Arapski Emirati - Ukrajina - Urugvaj - Uzbekistan

V
-

Vanuatu - Vatikan - Velika Britanija - Venezuela - Vijetnam

Z
-

Zair, *vidi* Demokratska Republika Kongo - Zambija - Zapadna Sahara - Zapadna Samoa, *vidi* Samoa - Zelenortska Republika - Zimbabve
*Za ostala značenja, v. Zefir (razvrstavanje).*

**Zefir** (grčki: *Ζέφυρος*) je bog i personifikacija zapadnog vjetra, koji najavljuje proljeće; jedan od Anemoi (bogova vjetrova). Zefir je sin božice Eje i titana Astreja. Homer često pominje njega i njegovog brata Boreja zajedno kao vjetrove koji žive u Trakiji. Rimski pandan: Favonius.

Opis
----

Homer u Ilijadi pominje da je Zefir s Harpijom Podargom roditelj Ksanta i Balija, Ahilejevih konja, brzih kao vjetar. Kao njegovu ženu Ovidije navodi Hloru, božicu proljeća (u rimskoj mitologiji izjednačenoj s Florom), s kojom ima sina Karposa ("plod"). Neki izvori, kao Alkej na primjer, navode Iridu kao njegovu ženu s kojom je rodio Erosa, za koga tradicija češće navodi druga božanstva kao njegove roditelje, i Potosa. Zefir je prenio Psihu u Erosovu špilju.

Mit o Hijacintu
---------------

Od sačuvanih mitova Zefir ima najznačajniju ulogu u mitu o ubojstvu Hijacinta, lijepog spartanskog princa u koga su Zefir i Apolon bili zaljubljeni. Bogovi su se nadmetali za Hijacintovu ljubav, ali je on na kraju izabrao Apolona, što je izazvalo jaku ljubomoru kod Zefira. Prema jednoj verziji mita, kada je Zefir zatekao Apolona i Hijacinta kako se igraju bacanja diska, Zefir je pušeći skrenuo disk s puta i pogodio Hijacinta u glavu i na mjestu ga ubio. Apolon je iz Hijacintove krvi stvorio zumbul (*Hyacinthus*).

Zefir, freska, Pompeji

Vidi dalje
----------

* Grčka mitologija
* Anemoi
* Mitologija istopolne ljubavi
**Porvenir** (*Budućnost* prevod sa španjolskog) je lučki grad na krajnjem jugu Čilea u kom živi 6,062 stanovnika.

Porvenir je i administrativni centar Čileanske provincije Tierra del Fuego.

Geografske karakteristike
-------------------------

Porvenir leži na zapadu najvećeg otoka Ahipelaga Ognjena zemlja Isla Grande de Tierra del Fuego, u dubokom
zaljevu Magellanova tjesnaca, preko puta Punta Arenasa.

### Klima

Klima je Oceanska, prohladna i vjetrovita.

Panorama mjesta

Historija
---------

Porvenir je nastao za Zlatne groznice 1883. kao naselje tragača za zlatom.

Nakon zlatne groznice došli su brojni emigranti privučeni dobijanjem velikih površina zemlje za stočarstvo. Najviše ih je došlo iz Dalmacije (okolica Omiša) i iz susjedne Provincije Chiloé.

Mjesto je vrlo brzo dobilo policijsku stanicu pa je 1894. i službeno osnovano na dnu zaljeva kog su lokalni indijanci Ona zvali - *Karkamke* (niske vode).

Za rast Porvenira pored ovčarstva i rudarstva (zlato, nafta) zaslužna je i vojska koja je podigla vojni logor za smještaj jednog puka i zatvor za najteže 
kriminalce.

Transport
---------

Porvenir je trajektnom linijim povezan sa Punta Arenasom, a ima i mali aerodrom (ICAO: SCFM).

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Chile: Magallanes y de la Antártica Chilena*" (engleski). City population. Pristupljeno 4.10. 2020.
2. 1 2  „*Reseña Historica*" (španjolski). Ilustre Municipalidad de Porvenir. Arhivirano iz originala na datum 2020-10-10. Pristupljeno 4.10. 2020.
3. ↑  Ljubičić, Petar. „*Iseljavanje s otoka Brača i općine Omiš u čileansku pokrajinu Magallanes*" (hrvatski). Sveučilište u Zagrebu, Filozofski fakultet. Pristupljeno 4.10. 2020.
4. 1 2  „*Descripción Socioeconómica*" (španjolski). Ilustre Municipalidad de Porvenir. Arhivirano iz originala na datum 2020-10-08. Pristupljeno 4.10. 2020.

Vanjske veze
------------

***Porvenir (Čile)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Ilustre Municipalidad de Porvenir* (službene stranice) ()