recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Attersee am Attersee** je općina i skup naselja u sjevernoj Austriji od 1,609 stanovnika.

Attersee am Attersee administrativno podpada pod Okrug Vöcklabruck, u regiji Salzkammergut.

Geografske karakteristike
-------------------------

Općina leži u Gornjoj Austriji na zapadnoj obali Jezera Attersee i sastoji se od naselja; Abtsdorf, Altenberg, Attersee, Aufham, Breitenröth, Mühlbach, Neuhofen, Oberbach i Palmsdorf.

Historija
---------

Centralno naselje Attersee je prvi put dokumentirano 885. pod imenom **Atarnhova**, zna se da je u 9. vijeku tu bio carski dvor, a u 13. vijeku zamak.

Znamenitosti
------------

Na terenu općine leže ostatci naselja sojenica iz neolita, to je jedan od lokaliteta Alpskih prahistorijskih naselja sojenica, koji je 2011. uvršten na UNESCO-vu 
Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.

Privreda
--------

Turizam je glavna privredna grana u Atterseeu, jer je mjesto ljetno kupalište, pored toga ima i tvornicu strojeva i osovina.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Austria: Oberösterreich" (engleski). City population. Pristupljeno 06. 02. 2016.
2. 1 2 3 4 5  „*Attersee, Gemeinde*" (engleski). Austria-Forum. Pristupljeno 08. 02. 2016.
3. ↑  „*Prehistoric Pile dwellings around the Alps*" (engleski). UNESCO. Pristupljeno 08. 02. 2016.

Vanjske veze
------------

***Attersee am Attersee*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Stranice posvećene Atterseeu* ()
**Parmija** ili **Parmis** (elam. *Uparmija*) je bila perzijska princeza iz dinastije Ahemenida. Bila je kći Smerdisa, odnosno unuka Kira Velikog, osnivača Ahemenidske Perzijske Monarhije.

Biografija
----------

Nakon smrti Kambiza II 522. pne. dogodio se vakuum vlasti koji završava usponom Darija Velikog, jednog od plemića ahemenidske dinastije koji je svrgnuo Smerdisa s perzijskog trona. Kako bi ozakonio svoju poziciju odnosno legitimnost vlasti, Darije je težio što većem približavanju sa Kirovim potomstvom, pa se tako oženio njegovim kćerima Atosom i Artistonom, odnosno njegovom unukom Parmijom. Ona se spominje dvaput u djelima grčkog historičara Herodota, dok je spomenuta i na tvrđavi Perzepolis gdje se na elamskom jeziku spominje kao *Uparmija*.

Parmija i Darije Veliki imali su sina Ariomarda.

Veze
----

* Darije Veliki
* Atosa
* Artistona
* Smerdis
* Kir Veliki
* Ahemenidi

Izvori
------

1. ↑  „Enciklopedija Britannica: Bardija (Smerdis)". Arhivirano iz originala na datum 2009-01-02. Pristupljeno 2013-06-13.
2. ↑  Parmis, Livius.org)
3. ↑  Herodot, „Historija" III, 88; VII, 78

Vanjske veze
------------

* Parmis (Livius.org)
* Obiteljsko stablo - Parmis
* Parmijin otac Bardija (enciklopedija Britannica) Arhivirano 2009-01-02 na Wayback Machine-u
**Guntramsdorf** je trgovište na jugoistoku Austrije od 9,222 stanovnika, koja administrativno podpada pod Okrug Mödling u Saveznoj zemlji Donja Austrija.

Geografske karakteristike
-------------------------

Guntramsdorf leži na zapadu Bečka kotlinau južno od Mödlinga i Beča. 
Do mjesta vozi bečki tramvaj, pa je ono zapravo samo njegovo predgrađe.

Pored mjesta prolaze Süd i Südost Autobahn.

Historija
---------

Guntramsdorf je prvi put dokumentiran 859. pod imenom *Guntrama*, jer je tad vjerojatno bio feud nekog Guntrama.
Zna se da je za srednjeg vijeka na njegovom ozemlju ležao zamak čiji su gospodari bili i vlasnici Guntramsdorfa.

Nakon austrijskog anschlussa - 1938. Guntramsdorf je administrativno postao dio Velikog Beča, kao njegov 24. bezirk. Za Drugog svjetskog rata u mjestu je radila jedna od tvornica koncerna Flugmotorenwerke Ostmark u kojoj su radili brojni zatvorenici iz Logora Mauthauzen. Oni su između 1943 - 44. 
korišteni i za izgradnju brojnih stambenih zgrada i novih kvartova, pa je za njih 1943. podignut manji logor u kom je boravilo do 3,170 zatvorenika.

Posljednih dana rata u aprilu 1945. kod Guntramsdorfa se odigrala bitka između snaga Crvene armije maršala
Fjodora Tolbuhina i snaga Druge SS oklopne divizije Das Reich koje su branile prilaze Beču kojima je komandirao Josef Dietrich.

Od 1954. Guntramsdorf više nije dio Velikog Beča, već Donje Austrije.

Znamenitosti
------------

Najveća znamenitost Guntramsdorfa je mali barokni paviljon kog je podigao Johann Lukas von Hildebrandt u parku nekadašnjeg zamka.

Privreda
--------

Ekonomija Guntramsdorfa bazira se na kemijskoj industriji i nešto malo na vinogradarstvu.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Austria: Niederösterreich" (engleski). City population. Pristupljeno 16. 04. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Guntramsdorf.Geschichte.*" (engleski). Historischer Grundbuchauszug. Pristupljeno 16. 04. 2016.

Vanjske veze
------------

***Guntramsdorf*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Općine Guntramsdorf* ()
**Siegendorf** (hrvatski: *Cindrof*, mađarski: *Cinfalva*) je trgovište na jugoistoku Austrije od 2,974 stanovnika, koje administrativno podpada pod Okrug Eisenstadt-Umgebung u Saveznoj zemlji Gradišće.

Geografske karakteristike
-------------------------

Siegendorf leži južno od Eisenstadta, odmah do mađarske granice. 
Pored mjesta prolazi Südost Autobahn.

Historija
---------

Siegendorf je prvi put dokumentiran 1254. pod imenom **Perešnje**, - 1456. kad je bio feud kondotjera Ulricha Grafenecka, još uvijek se zvao - Perešnje. Od 1482. je feud grofova od Landsberga

Čitavo Gradišće opustjelo je nakon Osmanske ppsade Beča 1529. pa 
su ga lokalni feudalci kolonizirali stanovnicima iz zapadnih dijelova Hrvatske.

Od 1548. Siegsdorf je feud guvernera Soprona - Hansa von Weißpriacha, koji ga je 1550. prodao svom rođaku Erasmusu Teufelu.

Od 1612. pa sve do 1860. Siegsdorf je zajedno sa čitavom okolicom uz Nežidersko jezero feud porodice Esterhazy.

Crkva počela se graditi 1620 , ali je dovršena 1659. a neki dijelovi i kasnije.
Siegsdorf je teško razoren 1683. za Druge opsade Beča

Za mjesto je bio značajan Conrad Patzenhofer, koji je 1853. podigao šećeranu, ona je sve do 1989. kad je zatvorena, bila nosilac privredne aktivnosti mjesta.

Privreda
--------

Danas je Siegsdorf poznat po vinogradarstvu i turizmu.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Austria: Burgenland" (engleski). City population. Pristupljeno 16. 04. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Geschichte*" (engleski). Marktgemeinde Siegendorf. Pristupljeno 16. 04. 2016.

Vanjske veze
------------

***Siegendorf*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Siegendorfa* ()
**Sveti Paulin (Paolino) iz Nole**, također poznat i kao **Pontificije Meropije Anicije Paulin** (*Pontificus Meropius Anicius Paulinus*) (Bordeaux, 353 – Nola, kraj Napulja) bio je rimski senator koji se 394. posvetio kršćanskom monaštvu, sa vremenom postao biskup Nole i pomogao razriješiti spor oko izbora pape Bonifacija I, zbog čega je kasnije proglašen svecem.

Paulin je poticao iz bogate aristokratske porodice sa brojnim posjedima u Akvitaniji, sjevernoj Hispaniji i južnoj Italiji, za koju historičari vjeruju da je prihvatila kršćanstvo više iz političkih nego iz duhovnih razloga. Obrazovao se u Burdigali (današnji Bordeaux) kod znamenitog paganskog retoričara i pjesnika Auzonija koji je postao njegov blizak prijatelj, a prema nekim modernim tumačenjima  i homoseksualni ljubavnik. Postao je član Senata te su mu povjerene upravne dužnosti u Kampaniji. Po povratku u Burdigalu se oženio za Hispanku po imenu Terazija, sa kojom se 389/390. preselio u današnju Barcelonu. Tamo im je umro malodobni sin zbog čega se Paulin sve više počeo okretati kršćanstvu i zanimati za monaški život, zbog čega je razvio intenzivnu prepisku sa Svetim Jeronimom. Godine 393/394. a na inzistiranje naroda ga je Lampije zaredio za svećenika protiv njegove volje. Poslije se sa suprugom vratio u Kampaniju, vodeći prepisku kako sa Auzonijem i Jeronimom, tako i sa Sulpicijem Severom, Vitricijem i Augustinom; jedno od tih pisama je Augustina potaklo da napiše tekst koji će poslije postati znamenite *Ispovijesti*. 

Za biskupa Nole je izabran 410. gdje se posvetio izgradnji crkava i drugih svetišta posvećenih svecu i mučeniku Feliksu iz Nole, a njemu je također napisao i himne. Također je bio aktivan i u crkvenim skupovima, odnosno nastojanju da se odredi stav Crkve prema pelagijanstvu.

Umro je 431. Njegove kosti je kao relikvije oko 800. lombardski princ od Beneventa sklonio u Rim, da bi ih se ponovno pokopale u novoj katedrali u Noli 1909. Dio relikvija se, pak, čuva i u gradiću Sutera na Siciliji.

Izvori
------

1. ↑  Löffler, K. (1911). "St. Paulinus, Bishop of Nola". *The Catholic Encyclopedia*. New York: Robert Appleton Company.
2. ↑  Norton, Rictor (editor; 1998). - *My Dear Boy: Gay Love Letters through the Centuries*.

Vanjske veze
------------

***Paulin iz Nole*** na Wikimedijinoj ostavi

* Sons of San Paolino Arhivirano 2012-06-11 na Wayback Machine-u ()
* Catechesis of Pope Benedict XVI about Paulinus ()
* Giglio USA Arhivirano 2005-04-03 na Wayback Machine-u ()
* *San Paolino de Nola* ()

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 23387750
* LCCN: n50080430
* ISNI: 0000 0001 2277 4531
* GND: 118592165
* SELIBR: 211866
* SUDOC: 029810396
* BNF: cb12135745b (podaci)
* BIBSYS: 95003836
* NLA: 35412731
* NKC: skuk0004496
* BNE: XX1062709
* NSK: 000570931

 |
**Beveren** je općina od 49,531 stanovnika. na sjeverozapadu Belgije u Flandriji.

Ona se sastoji od gradova; Beveren, Doel, Haasdonk, Kallo, Kieldrecht, Melsele, Verrebroek i Vrasene.

Geografske karakteristike
-------------------------

Općina se prostire duž poldera na lijevoj obali estuarija Scheldte sve do nizozemske granice, udaljena desetak km zapadno od centra Antwerpena.

Sam grad Beveren ima 20,756 stanovnika on je administrativni centar općine i mjesto sa pogonima kemijske, metalurške i prehrambene industrije 
(mesnoprerađivačke, mlječne i konditorske i tvornicama građevinskih materijala.

U *Doel*u se nalaze (četiri nuklearne elektrane snage 2710 MW, u *Kallu* termoelektrana snage 560 MW i velika brodska prevodnica.

Za razliku od njih *Kieldrecht* i *Melsele* su još uvijek pretežno poljoprivredno-rezidencijalna mjesta, ali se u posljednje vrijeme luka i industrija iz Antwerpena sve se više šire na njihovu terenu.

*Haasdonk*, *Verrebroek* i *Vrasene* još uvijek imaju samo stambenu i poljoprivrednu funkciju (ratarstvo, hortikultura, cvjećarstvo, stočarstvo).

Od radno aktivnog stanovništva 7,4% radi u poljoprivredi, 32% u industriji, 56% u uslužnom sektoru a 4,6% u nedefiniranim djelatnostima.

Historija
---------

Brod u prevodnici Scheldte
Beveren je prvi put dokumentiran 1112. pod ime -*Beuerne*. Za srednjeg vijeka bio je prijestolnica jedne administrativne jedinice Flandrijske grofovije.

Općina Beveren je nastala 1977. spajanjem tada ukinute istoimene općine od 16,896 stanovnika sa; Doelom, Kallom, Kieldrechtom, Melseleom i Verrebroekom te dijelovima Haasdonka i Vrasenea.

Znamenitosti
------------

Najveća znamenitost Beverena je kasnogotička crkva sv. Martina (15.-16. vijek) sa romaničkim zvonikom iz 12. vijeka.

Grad ima historijski muzej koji je smješten u dvorcu na vodi Cortewalle (početak 16. vijeka).
Na Singelbergu (malom brežuljku Singelbergu nalaze se ruševine nekadašnjeg zamka vladara Beverena.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Belgium: Major Cities and Municipalities*" (engleski). City population. Pristupljeno 02.08.2022.
2. ↑  „*Beveren in Beveren (East Flanders Province (Sub-Municipalities))*" (engleski). City population. Pristupljeno 02.08.2022.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „Beveren" (nizozemski). Waasland. Pristupljeno 02.08.2022.

Vanjske veze
------------

***Beveren*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Ville Beveren* (Službene stranice grada) ()
**Hamme** je grad i općina od 25,141 stanovnika. na sjeveru Belgije u Provinciji Istočna Flandrija.

Pored samog Hammea koji je centar općine sastoji se i od naselja; Moerzeke, Sint-Anna i Zogge.

Geografske karakteristike
-------------------------

Hamme se prostire na ušću rijeke Durme u rijeku Scheldt, udaljen desetak km južno od Sint-Niklaasa (28 km jugozapadno od Antwerpena).

Historija
---------

Još sredinom 19. vijek pa sve do prve polovice 20. vijeka Hamme je bio tipično selo čiji su se stanovnici bavili poljoprivredom i zanatskom izradom užadi za ribare. U to vrijeme bilo je puno užara koji su ispredali užad po stazama pored svojih kuća dugim i po 100 metara.

Počevši od druge dekade 20. vijeka ručno ispredanje užadi istisnula je mašinska izrada, tako da je posljednji zanatlija koji se bavio tim zatvorio svoju radnju 1973.

Danas je Hamme grad tekstilne i industrije kože i obuće uz nešto poljoprivrede.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Belgium: Oostvlaanderen*" (engleski). City population. Pristupljeno 22.08.2022.
2. 1 2   „Hamme" (nizozemski). Geschiedenis Lexicon Ensie. Pristupljeno 22.08.2022.
3. 1 2   „Spinbanen, verspreid in het Hamse landschap" (nizozemski). Woonwijktasibel. Pristupljeno 22.08.2022.

Vanjske veze
------------

***Hamme*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Hamme* (Službene stranice općine) ()
**Yotala** je općina od 10,017 stanovnika u sredini Bolivije u Departmanu Chuquisaca i Provinciji Samuel Oropeza.
Sastoji se 47 naselja koja leže na nadmorskoj visini između 2,200 i 3,453 metara.
Najveće naselje i sjedište općine je *Villa de Yotala*.

Karakteristike
--------------

Ono se nalazi u kotlini Rijeke Cachimayu, nedaleko od njena ušća u Rijeku Pilcomayo.
Od svog administrativnog centra i glavnog grada Sucrea, udaljena je 17 km južno

Historija
---------

Nastala za kolonijalnih vremena krajem 19. vijeka, kao niz velikih hacijendi sa vilama. U jednoj od njih - *Cantu Ñucchu* oporavljao se maršal Antonio José de Sucre nakon atentata 1928.

Općina Yotala stvorena je zakonom u novembru 1912.

Yotala je od 1975. jedno od sjedišta Agronomskog fakulteta *Univerziteta San Francisco Xavier* iz Sucra.
Od 1991. ima i Teatar Anda, koji vodi *César Brie*.

Privreda
--------

Kako se nalazi pored Sucrea ima puno peradarskih farmi koje jajima i mesom snabdjevaju glavni grad. Tu su koncentrirani i mnogi uzgajivači mliječnih krava.
Kao predgrađe glavnog grada ima 6 hotela i brojne restorane, barove i kafeje.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Yotala*" (španjolski). Gobierno Autonomo Municipal de Yotala. Pristupljeno 14.10.2023.
2. 1 2 3 4  „*Yotala Municipality in Bolivia*" (engleski). City Population. Pristupljeno 14.10.2023.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Yotala, un valle entre lo antiguo y lo moderno*" (španjolski). Correo Del Sur. Pristupljeno 14.10.2023.

Vanjske veze
------------

***Yotala*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gobierno Autonomo Municipal de Yotala* (stranice općine na Facebooku) ()
**Priekulė** je gradić od 1,245 stanovnika na sjeverozapadu Litvanije u Kurlandiji.

Geografske karakteristike
-------------------------

Priekulė se prostire duž obale rijeke Minije, udaljen 20 km južno od svog okružnog administrativnog centra Klaipėde.

Historija
---------

Naselje Priekulė je prvi put dokumentirano 1511.
U gradić je počelo izrastati nakon 1875. kad je kroz naselje prošla željeznička pruga. 
Krajem 19. vijeka u Priekuli je osnovana najstarija luteranska parohija u Okrugu Klaipėda.
Priekula je tek 1923. postala dio Litvanije, pa je status grada dobila 1946.

Za Litvanske SSSR Priekula je bila poznata po velikoj peradarskoj farmi, sirani i tvornici keramike.
Danas je poznata po hipodromu Vingis Park.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Lithuania: Klaipėda County*" (engleski). City population. Pristupljeno 28.01.2022.
2. 1 2 3 4 5  „*Priekulė slenkant amžiams*" (litvanski). Spauda. Pristupljeno 28.01.2022.
3. ↑  „*Priekulė*" (litvanski). Klaipeda Rajonas. Pristupljeno 28.01.2022.

Vanjske veze
------------

***Priekulė, Litvanija*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Priekulė* ()
**Rosário Oeste** (Zapadni Ružičnjak) je naselje od 9,790 i općina od 16,999 stanovnika. na jugozapadu Brazila u Saveznoj državi Mato Grosso.

Geografske karakteristike
-------------------------

Rosário Oeste se prostire u duž lijeve (zapadne) obale rijeke Cuiabá, udaljen stotinjak km istočno od mjesta gdje se ona formira sutokom tri potoka.
Od svog administrativnog centra grada Cuiabá je udaljen 103 km sjeverno

Historija
---------

Nukleus današnje općine bila je plantaža porodice Tourino osnovana 1757. Uz nju je izraslo naselje *Monjolo* sa kapelom i ikonom Gospe od ružarija, koje je postalo odmorište brojnih avanturista koji su išli u potragu za zlatom u Diamantino, pa se i dobar dio stanovnika odselio u Diamantino.

Druga plantaža osnovana 1812. na današnjem mjestu, pokazala se otpornijom jer se u nju preselio ostatak stanovnika Monjola, zajedno sa ikonom i tako je nastalo naselje *Arraial do Rosário*. Ono je 1883. dekretom br. 30 postala parohija *Rosário do Rio Acima*.

Ime joj je službeno promjenjeno 1915. u Rosário Oeste (Zapadni ružarij), a 1918 je dobilo i povelju

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Rosário Oeste Municipality in Central-West Region" (engleski). City Population. Pristupljeno 20.01.2024.
2. 1 2 3 4  „Rosário Oeste" (engleski). City Population. Pristupljeno 20.01.2024.
3. 1 2 3  „Prefeitura Municipal de Rosário Oeste" (portugalski). Mapas. Pristupljeno 20.01.2024.

Vanjske veze
------------

***Rosário Oeste*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Prefeitura Municipal de Rosário Oeste* (na portalu Mapas) ()
**Tortel** je općina od 531 stanovnika i mjestašce **Caleta Tortel** od 436 stan. na jugu Čilea u Patagoniji u Provinciji Capitán Prat.

Kuriozum je da je *Općina Tortel* svojom površinom od 19,710 km² šesta po veličini u Čileu, ali i najmanje naseljena.

Geografske karakteristike
-------------------------

Općina Tortel se nalazi na zapadu Regije Aysén smješten između sjevernog i južnog polja glečera, koja se prostiru na oko 4.000 km².

*Caleta Tortel* leži na dnu zaljeva Penas, južno od delte rijeke Baker, udaljena 462 km od svog provincijskog administrativnog centra Coyhaiqua i 2.237 km od Santiago.

### Klima

Klima u Tortelu je hladna i kišovita.

Historija
---------

Historija Calete Tortel počela je 1907. kad je podignuta pilana sa malim drvenim gatom, 25. maja 1955. Caleta Tortel postala je administrativni centar općine Tortel.

Tortel je polazna točka za posjet Nacionalnom parku Bernardo O'Higgins, u kom dominira Južno ledeno polje, jedno od najvećih svjetskih rezervi slatke vode na planeti. Park započinje u Regiji Aysén a završava u Regiji Magallanes na površini od 3.524.648 
hektara..

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Chile: Aysén*" (engleski). City population. Pristupljeno 18. 11. 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9   „Comuna Tortel" (španjolski). EcuRed. Pristupljeno 18.11. 2020.

Vanjske veze
------------

***Tortel*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Ilustre Municipalidad de Tortel* (službene stranice) Arhivirano 2009-08-31 na Wayback Machine-u ()
Prinos žrtava za ceremonijalno žrtvovanje, 1793. godine. Ilustracija iz knjige *The history of Dahomy, an inland Kingdom of Africa*.
**Dahomejski godišnji običaji** (fon: *xwetanu*) su bili glavna godišnja kraljevska ceremonija koja se održavala u Dahomeju u čast tamošnjih vladara i njihovih obitelji; ceremonija je održavana u Abomeyju, glavnom gradu kraljevstva. Ceremonija je uključivala vrlo bogatu proslavu koja se s vremenom popunjavala, a na svom je vrhuncu trajala čak 30 dana; prilikom ceremonije, kraljevska je obitelj skupljala darove i znakove poštovanja, dio kojih je bio i s ciljem popunjavanja državne blagajne. Kako je Dahomej postajao sila na području lokalne trgovine robljem, robovi su postajali sve važniji segment ceremonije, a s njima i ljudske žrtve, koje su, zajedno sa životinjskima, dodane ceremoniji u XVIII. vijeku; kralj Ghézo je jedno vrijeme zabranio ljudske žrtve, što je izazvalo bijes tamošnjih svećenika. Vojska je također imala ulogu u ceremoniji, što kroz vojnu paradu, što kroz participaciju slavnih Dahomejskih Amazonki u samoj ceremoniji u vidu simulirane bitke. Uz sve to, politički dužnosnici koristili su ceremoniju za stvaranje i jačanje političkih veza, dok bi vlastodršci održavali duge razgovore o stanju u monarhiji i budućima aktivnostima. 

Godišnji običaji prisutni su među Fonima još u XV. i XVI. vijeku, međutim radilo se o neformalnim i necentraliziranim ceremonijama. Na jednoj takvoj ceremoniji okrunjen je i potvrđen prvi kralj Dahomeja, Houegbadja. Houegbadja je također značajno reformirao i normirao ceremoniju. Najveća promjena dogodila se za vladavine Agaje u XVIII. vijeku; Agaja je centralizirao cijeli proces i stavio ga pod kraljevu kontrolu, dodajući neke elemente istoj. Njegovi nasljednici su također mijenjali neke elemente, ali sukus ceremonije ostao je nepromijenjen do kraha monarhije krajem XIX. vijeka. 

John Yonder navodi da je ceremonija, po danima, izgledala ovako:

1. Procesija iz Cane
2. Privatne audijencije (*levées*)
3. Parada kroz glavni trg u Abomeyju, nastavak audijencija
4. Dvorski pjevači izvode historijske pjesme
5. Paradno slavlje kraljeva bogatstva
6. Preraspodjela dobara, uključujući i ubijene te zarobljene
7. Kralj pregledava vojsku
8. Prezentacija kraljevog bogatstva
9. 
10. Audijencije
11. 
12. Velika vijeća počinju sa sastancima tokom jutra
13. 
14. Velika vijeća završavaju sastanke
15. Vojska priseže na vjernost Kralju
16. Dahomejske Amazonke izvode simuliranu borbu
17. Dvorski pjevači pjevaju u čast kraljevstva
18. Podjela darova službenicima
19. Kralj odgovara na upite i molbe
**Askola** je općina na jugu Finske od 5,064 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Općina Askola leži u Regiji Uusimaa (u Podregiji Porvoo), duž rijeke Porvoonjoki, udaljena dvadesetak km sjeverno od Porvooa i Baltičkog mora, a 50 km istočno od
administrativnog centra regije i glavnog grada države Helsinkija.

Unutar općine leži 12 naselja, to su; Askola, Huuvari, Juornaankylä, Korttia, Monninkylä, Nalkkila, Nieto, Puharonkimaa, Särkijärvi, Tiilää, Vahijärvi i Vakkola.

Historija
---------

Crkva u Askoli se 1639. odvojila od Parohije i postale samostalna parohija. Današnju drvenu crkvu 
podignuo je 1799. poznati graditelj Matti Åkergren.

Općina Askola osnovana je 1896. u vrijeme Velikog Vojvodstva Finska.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Finland: Uusimaa" (engleski). City population. Pristupljeno 27. 11. 2015.
2. 1 2 3  „Kirkko" (finski). Askolan seurakunta. Pristupljeno 27. 11. 2015.

Vanjske veze
------------

***Askola*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Općine Askola* ()
**Solna** je jedna od općina grada Stockholma na istoku Švedske od 68.144 stanovnika.

Geografija
----------

Solna leži u grofoviji Stockholm, na poluotoku jezera Mälaren, udaljena svega desetak km sjeverozapadno od centra Stockholma, pa je danas samo njegovo predgrađe.

Historija
---------

Za srednjeg vijeka Parohija Solna prostirala se sve do Starog grada Stockholma, i uključivala je dijelove današnjih kvartova Nacka i Lidingö. Njeni južni dijelovi postepeno su uključivani u Stockholm. Tokom 17. vijeka izgrađene su palače Karlberg, Ulriksdal i kao posljednja Haga koju je podigao za svoju djecu kralj Gustav IV Adolf.

Potkraj 18. vijeka porastao je broj stanovnika Solne, jer se ona u svom rastu stopila sa naseljima Hagalund, Huvudsta, Rasunda i Lilla Alby, pa je krajem 19. vijeka postala općina. A 1943. kad je imala 30.000 stanovnika dobila je status grada. Njen rast se nastavio pa se vremenom stopila sa Stockholmom.

Od 1908. Solna je sa Stockholmom povezana tramvajem, koji je vozio do 1959. (danas je ponovno obnovljen) Najviše stambenih i poslovnih zgrada izgrađeno je u razdoblju od 1950. do 1970. Metro do Solne počeo se graditi 1965. a kompletno je dovršen 1975.

Privreda
--------

U Solni imaju sjedište brojne švedske kompanije, od kojih su najveće Skanska (građevinarstvo) i Nextjet (aviotransport).

Gradovi pobratimi
-----------------

Solna ima ugovore o pobratimstvu sa: 

* Danska Gladsaxe
* Norveška Ski
* Finska Pirkkala
* Latvija Valmiera
* Sjedinjene Američke Države Burbank

Pored tog Solna ima partnerske odnose sa;

* Grčka Kalamaria (dio Soluna)
* Poljska Bemowo (dio Varšave)

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Sweden: Stockholm" (engleski). City population. Pristupljeno 5. 5. 2015.
2. 1 2 3 4  „*Solnas historia*" (švedski). CyberCity. Arhivirano iz originala na datum 2013-12-10. Pristupljeno 5. 5. 2015.

Vanjske veze
------------

***Solna*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice grada Solna* ()

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 239147754
* ISNI: 0000 0004 0435 1350
* GND: 4321107-0
* NKC: ge307160

 |
**Ii** (švedski: *Ijo*) je općina na sjeverozapadu Finske od 9,666 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Ii leži u Regiji Sjeverna Ostrobotnija, na ušću Rijeke Iijoki u Botnijski zaljev, udaljen oko 35 km sjeverno od administrativnog centra regije grada Oulua.

Historija
---------

Ii je svoje ime dobio po Rijeci Iijoki koja je za srednjeg vijeka bila najvažnija prometnica iz Botnijskog zaljeva u unutrašnjost Finske.

Njegovo ime prvi put je zabilježeno u crkvenim dokumentima 1374. u kom se spominje da tamo postoji nekoliko desetaka kuća.
Parohija Ii osnovana je 1445. u to vrijeme prostirala se na puno većem teritoriju u kom su bili i Haukipudas, Kiiminki, Yli-Ii, Yli-Kiiminki, Kuivaniemi, Pudasjärvi, Simo, Taivalkoski i Ranua.

Prvi točan i pouzdan dokument o naseljima Iija je iz popisa kuća iz 1546. u kom se navodi da u toj parohiji ima 111 kuća, u kojima živi više ljudi.

Najstarije naselje u općini - **Hamina**, svoje ime duguje od švedske riječi za luku - **hamn**.

Za dugi niz godina tokom srednjeg vijeka Hamina je bila samo trgovačka stanica. U 16. vijeku Šveđani i povremeno neki trgovaci sa istoka - podigli su svoje ambare u Hamini. Od 17. vijeka njenom trgovinom
dominirali su trgovci iz Oulua, koji su imali više od 40 ambara. Zna se da je u 16. vijeku u Hamini postojala najmanje jedna crkva sa grobljem.

Današni centar općine - Hamina je vrlo uredno naselje, u kom su sve drvene kuće obnovljene, a one previše oronule srušene, tako da nema starije građevine od onih podignutih početkom 19. vijeka.

Hidroelektrana Pahkakoski
Općina Kuivaniemi se spojila sa Općinom Ii 1. januara 2007.

Privreda
--------

Općina Ii ima dugu Industrijsku tradiciju, u naselju Olhava je još 1782. osnovana tvornica stakla, koja je u to vrijeme bila treća u Finskoj, a 1852. u Kestili je osnovana pilana.

Nakon Drugog svjetskog rata 1961 na Rijeke Iijoki podignuta je hidroelektrana Pahkakoski snage 39 MW.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Kunta ja hallinto" (engleski). Ii Municipality. Arhivirano iz originala na datum 2015-11-27. Pristupljeno 20. 12. 2015.
2. 1 2 3  „Finland: North Ostrobothnia" (engleski). City population. Pristupljeno 20. 12. 2015.
3. 1 2 3 4 5  „Ii celebrates its 640 historic jubilee year!" (engleski). LI kunta. Arhivirano iz originala na datum 2015-03-21. Pristupljeno 20. 12. 2015.

Vanjske veze
------------

***Ii, Finska*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice grada Ii* ()
**Kalajoki** je grad i općina na sjeverozapadu Finske od 12,632 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Kalajoki leži u Regiji Sjeverna Ostrobotnija, na ušću rijeke Kalajoki u Botnijski zaljev, udaljen 130 km južno od administrativnog centra regije Oulua i
550 km sjeverno od Helsinkija.

Kalajoki je sastavljen od slijedećih kvartova i naselja; Vasankari, Plassi, Mehtäkylä, Pohjankylä, Pitkäsenkylä, Etelänkylä, Kääntä, Tynkä, Rahja, Kurikkala, Kärkinen, Typpö i Rautio.

Historija
---------

Kalajoki je u 17. vijeku bio selo. čiji su se stanovnici bavili poljoprivredom, to se promjenilo tokom 18. vijeka, kad je 
glavno zanimanje postala trgovina, naročito tada unosnim katranom.

Kod Kalajoki se 1808 odigrala manja bitka za Finskog rata u kojoj je poginuo Wilhelm von Schwerin.

Općina Kalajoki osnovana je 1865. a mjesto je status grada dobilo 1. januara 2002.

Broj stanovnika Kalajokija imao je konstantan rast tokom 20. vijeka, 1920. općina je imala 5780 stanovnika, 1952. - 7085, 1960 - 7373, ali je tad nastupio pad tako da ih je 1970 bilo 6979, to se popravilo do 1985. kad ih je bilo već 9108.

Općina Rautio pripojena je Kalajokiju 1973. a 2010. i Općina Himanka.

Privreda i transport
--------------------

Kalajoki je grad drvne i metalne industrije, za ekonomiju mjesta značajan izvor prihoda je transport, građevinarstvo i turizam.

Do Kalajokija vode magistralne ceste 8 i 27, a ima i dobru prirodnu luku u estuariju Rijeke Kalajoki, ali nema direktnu
željezničku vezu, već se mora otići do Ylivieske.

Gradovi prijatelji
------------------

* Japan, Izumo

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Finland: North Ostrobothnia" (engleski). City population. Pristupljeno 22. 10. 2015.
2. 1 2 3  „Kalajoen historiaa" (finski). Kalajoen Kaupunki. Arhivirano iz originala na datum 2015-07-07. Pristupljeno 23. 11. 2015.
3. 1 2 3  „Information about Kalajoki and Merijärvi" (engleski). Kalajoen Kaupunki. Arhivirano iz originala na datum 2015-12-21. Pristupljeno 23. 11. 2015.

Vanjske veze
------------

***Kalajoki*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Općine Kalajoki* ()
**Dakodonou** (alternativno i **Dakodonu** ili **Dako Donu**) bio je, prema predaji i dostupnim izvorima, drugi vladar Dahomeja, a vladao je od oko 1620. do 1645. godine. Usmena predaja naroda Fon navodi kako je Dakodonou bio sin vladara Gangnihessoua, prvog vladara Fona na području abomejskog platoa. Dakodonou formalno nikada nije bio kralj, ali se navodi kako je ubio lokalnog plemenskog vođu u Abomeyju i tu utemeljio sjedište fonske države te dao izgraditi prvu vladarsku palaču u gradu. Pripisuje mu se i izgradnja podzemnog naselja Agongointo-Zoungoudo.

Iako se tradicionalno smatrao pretečom dahomejskih kraljeva, postoje teorije da je Dakodonou zapravo bio pripadnik lokalnog plemena, a ne Fon, koji je tek kasnije, vjerojatno za vladavine Agaje, dodan na spisak vladarske kronologije i to kako bi se dodatno legitimirala nasljedna linija koja je kretala od Gangnihessoua i učvrstila vlast na lokalnim stanovništvom. Njegov sin i nasljednik, Houegbadja, prema ovoj je teoriji usvojeni, a ne biološki sin Dakodonoua.

Dakodonou je umro 1645. godine, a naslijedio ga je Houegbadja, koji je formalno utemeljio Kraljevstvo Dahomej i postao njegovim prvim kraljem.

Literatura
----------

* Victor-Louis Maire, « Dachko (1625-1650) », in *Dahomey : Abomey, décembre 1893 – Hyères, décembre 1903*, A. Cariage, Besançon, 1905. (ouvrage ancien)

|  |
| --- |
| Dakodonou **dinastija Aladaxonou****Rođen/a:** *nepoznato*    **Umro/la:** 1645.   |
| Kraljevske titule |
| Prethodi:**Gangnihessou** | **Vladar Dahomeja**cca. 1620. – 1645. | Slijedi:**Houegbadja** |

| * p
* r
* u
Kraljevi Dahomeja |
| --- |
| Vladari Dahomeja(u Abomeyu) | 
* Gangnihessou (cca. 1600. – cca. 1620.)
* Dakodonou (cca. 1620. – 1645.)

 |
| Kraljevstvo Dahomej | 
* Houegbadja (1645. – 1685.)
* Akaba (1685. – 1716.)
* Hangbè (1716. – 1718.)
* Agaja (1718. – 1740.)
* Tegbessou (1740. – 1774.)
* Kpengla (1774. – 1789.)
* Agonglo (1789. – 1797.)
* Adandozan (1797. – 1818.)
* Ghézo (1818. – 1858.)
* Glélé (1858. – 1889.)
* Béhanzin (1889. – 1894.)
* *Agoli-Agbo* (1894. – 1900.)

 |
**Isla de la Juventud** (srpskohrvatski: *Otok mladosti*) je posebna općina i drugi najveći otok u sastavu Kube te sedmi najveći u Zapadnim Indijama. Do 1978. godine, otok se zvao **Isla de Pinos** (srpskohrvatski: *Otok borova*), a kroz povijest je bio znan i kao **Isla de Cotorras** (srpskohrvatski: *Otok papiga*) i **Isla de Tesoros** (srpskohrvatski: *Otok s blagom*). Otok je otkrio Kristofor Kolumbo i nazvao ga **La Evangelista** te ga prisvojio u ime Španjolske. Otok ima površinu od 2,200 km2 te se nalazi 50 km južno od otoka Kube u sklopu zaljeva Batabanó. Upravno se otok smatra posebnom općinom s površinom od 2,419 km2 te nije dio nijedne provincijske administracije već njime direktno upravlja središnja vlast. Sam otok podijeljen je na jednu općinu istoga imena, a njegovo je središte Nueva Gerona. 

Kao najveći otok u arhipelagu Canarreos, Isla de la Juventud ima oko 100,000 stanovnika. Uz glavni grad, drugi najveći i najstariji grad je Santa Fe. Otok je poznat i po zatvoru Presidio Modelo, panoptikonskoj građevini koju je dao izgraditi Gerardo Machado.

***Isla de la Juventud*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 138515840
* LCCN: n92007450
* BNF: cb11942521h (podaci)
* NKC: ge805100

 |
**Keuruu** (švedski: *Keuru*) je grad i općina u sredini južne Finske od 10,177 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Keuruu leži u Regiji Centralna Finska, udaljen 60 km istočno od administrativnog centra regije Jyväskyle i 269 km od glavnog grada države Helsinkija.

Tri najveća naselja u općini su Keuruu, Haapamäki i Pihlajavesi, od kojih sam Keuruu koji je centar općine ima 7000 stanovnika.

Na terenu općine leži 316 jezera od kojih su najveća Keurusselkä, Pihlajavesi i Liesjärvi.

Historija
---------

Prvi stalni stanovnici naselili su se u tom kraju oko 1560, nakon što im je švedski kralj Gustav Vasa dao dozvolu da se nasele i iskrče šume paljenjem.

Keuruu je postao samostalna parohija 1628. prije toga podpadao je pod parohije Pirkkala i Ruovesi.
Južni dijelovi Keurua priključeni su parohiji Häme. Keuruu je administrativno ujedinjen 1776. kad je osnovana Regija Vaasa.

Svojevremeno je Keuruu bio druga po površini općina u Centralnoj Finskoj, ali su se tokom vremena od nje odvojile općine Multian i Pihlajavesi. Ova posljednja se ponovno ujedinila sa Keuruuom 1969.

Keuruu je dobio status grada 1986.

Gradovi prijatelji
------------------

* Estonija, Jõgeva
* Mađarska, Szarvas

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Finland: Central Finland" (engleski). City population. Pristupljeno 01. 12. 2015.
2. ↑  „Kartat" (finski). Keuruun kaupunki. Pristupljeno 02. 12. 2015.
3. 1 2 3 4 5  „Tilastotietoa ja historiaa" (finski). Keuruun kaupunki. Arhivirano iz originala na datum 2016-03-13. Pristupljeno 01. 12. 2015.
4. ↑  „Keuruu" (finski). Järviwiki.. Pristupljeno 02. 12. 2015.

Vanjske veze
------------

***Keuruu*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Općine Keuruu* ()
**Närpes** (finski: *Närpiö*) je grad i općina na zapadu Finske od 9,389 stanovnika.

U Närpesu većina ljudi govori švedski:

Geografske karakteristike
-------------------------

Närpes leži u Regiji Ostrobotnija, duž rijeke Närpiönjoki, nedaleko od njenog ušća u Botnijski zaljev. 
Od administrativnog centra regije grada Vaase udaljen je 80 km, a od Helsinkija.350 km.

Najbliža željeznička stanica za putnički promet i aerodrom je u Vaasi, a najbliža duboka luka je Kaskinen udaljen 13 km od centra Narpesa.

Evropski put E8 leži 5 km od centra grada.

Historija
---------

Närpes se prvi put u dokumentima pojavljuje 1331. u vezi sa osnivanjem Parohije Närpes.

Oko 1340. cijela ostrobotnijska obala bila je podijeljena na tri parohije: Närpes i Korsholm i Pedersöre. Tako da su tad u Parohiji Närpes bile brojne današnje parohije, koje su se vremenom od nje odvojile.

Nakon osnivanja gradova Kaskinen i Kristinestad i reforme državne uprave uvođenjem općina, Parohija Närpes podjeljena je na 14 nezavisnih općina, pa je tako 1867. osnovana i Općina Närpes.

Današnje općinske granice formirane su 1973, kad su Narpesu pripojene općine Övermark, Pörtom i dijelovi Općine Korsnäs. 
Nove općinske granice svoj konačni oblik dobile su 1975. kada su sjeverni dijelovi Općine Pörtom pripojeni Općini Malax.

Närpes je status grada dobio 1993. predsedničkim dekretom.

Privreda
--------

Privreda Närpesa bazira se na poljoprivredi, uzgoju povrća, naročito paradajza, pored tog grad ima i tvornicu kamionskih prikolica.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Island, Akranes
* Norveška, Bamble
* Danska, Tønder
* Švedska, Västervik

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Finland: Ostrobothnia" (engleski). City population. Pristupljeno 12. 12. 2015.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  „Fakta och historia om Närpes" (švedski). Närpes. Pristupljeno 11. 12. 2015. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

***Närpes*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice grada Närpes*  ()
**Nivala**  je grad i općina na istoku Finske od 10,945 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Općina Nivala leži u Regiji Sjeverna Ostrobotnija, udaljena 160 km južno od administrativnog centra regije grada Oulua, 27 km zapadno od Haapajärvija i 67 km istočno od Kalajokija.

Sam grad Nivala centralno mjesto općine leži u slivu Rijeke Kalajoki, točnije na ušću rijeke
Malisjoki u protočno jezero Pidisjärvi.

Grad se nalazi na raskršću magistrala 27 (Ylivieska-Iisalmi) i 28 (Kokkola-Kajaani), Nivala ima željezničku stanicu, a najbliži aerodromi su u Kokkoli, Ouluu i Kajaaniju.

Historija
---------

Prvi stanovnik Nivale bio je Niva-Kaija koji se početkom 16. vijeka naselilio u tom kraju sa svoja dva sina. Kasnije je cijela parohija dobila ime po njemu, isprva se zvala Pidisjärvi. 

Nivala je formalno osnovana 1867. a status grada dobila je 1992.

Privreda
--------

Oko 20 % stanovnika Nivale bave se poljoprivredom, malo više od 30 % radi u industriji, a više od polovice ih radi 
u uslužnom sektoru i administraciji. Glavne industrije u Nivali su visokotehnološke firme koje se bave 
obradom drva i metala.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Finland: North Ostrobothnia" (engleski). City population. Pristupljeno 17. 12. 2015.
2. 1 2 3 4 5 6  „Information about Nivala" (engleski). Nivalan kaupunki. Arhivirano iz originala na datum 2015-12-03. Pristupljeno 17. 12. 2015.

Vanjske veze
------------

***Nivala*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice grada Nivala* Arhivirano 2018-01-30 na Wayback Machine-u ()
„Cuthwine" preusmjerava ovdje. Za ostala značenja, v. Cuthwine (razvrstavanje).
**Cuthwine** (cca. 565 - iza 648?) je bio zapadnosaksonski princ iz dinastije Wessex. Bio je sin kralja Ceawlina, i sa njim je otišao u egzil nakon svrgavanja od strane Ceawlinovog nećaka Ceola. Historijski izvori navode da je za vrijeme Ceolove vlasti živio kao odmetnik, ali da je za vlasti Ceolovog nasljednika Ceolwulfa stvorio određenu vlast u dolini Temze. Živio je prilično dugo, uključujući vladavine Ceolwulfovih nasljednika Cynegilsa i Cenwalha. Dočekao je i godinu 645. kada je Wessex napao i zauzeo mercijski kralj Penda; Cenwalh je tada protjeran u Istočnu Angliju, a Cuthwine je naveden kao jedna od osoba koja je pregovarala sa Mercijancima. Njegovi praunuci Caedwalla i Ine su kasnije postali kraljevi; od njega i potiče i Egbert, predak kasnijih kraljeva ujedinjene Engleske.

V. također
----------

* Porodično stablo dinastije Wessex

Izvori
------

1. ↑  Kirby, D.P. (1992). *The Earliest English Kings*. London: Routledge. ISBN 0-415-09086-5.
**Pargas** (finski: *Parainen*) je grad i općina na jugozapadu Finske od 15,494 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Pargas leži u Regiji Prava Finska na otoku Ålön u Baltičkom moru, udaljen 23 km južno od administrativnog centra regije Turkua i 173 km istočno od glavnog grada države Helsinkija.

Općina Pargas prostire se po otocima, pravom arhipelagu u dijelu Baltika zvanom Saaristomeri. A sam grad Pargas je najveće otočko naselje u Finskoj, u kom većina stanovnika govori švedski.

U Pargasu leži 10 marina i 20 manjih luka, jer je on polazišna točka za jedriličare i jahtaše koji žele oploviti Saaristomeri i njegov arhipelag velik 5548 km², od čeg 80 % otpada na more u kom leži preko 10 000 otoka i hridi.

Pargas je grad sa najviše trajekata i brod]]ova u Finskoj, a poznat je i po mostovima, jer ima 12 većih uz puno manjih.

Historija
---------

Općina Pargas je nova formirana tek 1. januara 2009. kad su se spojile općine Houtskär, Iniön, Korpo i Nagu u novu jedinstvenu općinu.

Privreda
--------

Pored turizma koji je motor privrede, to je i veliki rudnik vapnenca je baza industrije Pargasa, dok se po otocima većina stanovnika bavi poljoprivredom.

Gradovi prijatelji
------------------

* Švedska, Općina Haninge

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Finland: Southwest Finland" (engleski). City population. Pristupljeno 28. 11. 2015.
2. ↑  „Läge på kartan" (švedski). Pargas Stad. Arhivirano iz originala na datum 2016-04-26. Pristupljeno 30. 11. 2015.
3. 1 2 3  „Allmän information om staden" (švedski). Pargas Stad. Arhivirano iz originala na datum 2016-03-04. Pristupljeno 30. 11. 2015.
4. ↑  „Welcome to the living Archipelago" (engleski). The Town of Pargas. Arhivirano iz originala na datum 2016-03-06. Pristupljeno 30. 11. 2015.

Vanjske veze
------------

***Pargas*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Općine Pargas* Arhivirano 2016-04-24 na Wayback Machine-u ()
**Pielavesi** je ruralna općina u sredini Finske od 4,787 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Općina Pielavesi leži u Regiji Sjeverna Savonija na obali jezera Pielavesi, udaljena 77 km sjeverozapadno od administrativnog centra regije Kuopia i 418 km od Helsinkija.

Pielavesi je u Finskoj najpoznatiji po tome što je bio rodni kraj predsjednika Urha Kekkonena (1900. - 1986.).

Historija
---------

Pielavesi je od 1627. bio dio parohije - Iisalmi, tokom 17. vijeka stanovnici su podigli vlastitu crkvu, pa su se 1811. htjeli 
odvojiti od Iisalmija, što ima je pošlo za rukom 1830. kad su postali nezavisna parohija.

Općina Pielavesi osnovana je 1873. u doba velikih administrativnih reformi provođenih u Velikom Vojvodstvu Finska i razvajanja crkvene od svjetovne vlasti.

Pielavesi tokom ljeta posjećuju brojni turisti zbog kupanja u jezeru pa se broj stanovnika udvostruči.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Finland: North Savonia" (engleski). City population. Pristupljeno 09. 12. 2015.
2. 1 2 3  „Pielavesi-Info" (finski). Pielaveden kunta. Arhivirano iz originala na datum 2016-01-29. Pristupljeno 10. 12. 2015.
3. ↑  „Historia" (finski). Pielaveden kunta. Arhivirano iz originala na datum 2016-06-28. Pristupljeno 10. 12. 2015.

Vanjske veze
------------

***Pielavesi*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Općine Pielavesi*[*mrtav link*] ()
**Raisio** (švedski: *Reso*) je grad i općina na jugozapadu Finske od 24,371 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Raisio leži u Regiji Prava Finska, na rijeci Raisionjoki udaljen 12 km sjeverozapadno od administrativnog centra Turkua, i oko 170 km od Helsinkija.

Historija
---------

Najstariji poznati dokument koji se odnosi na Raisio datira iz 1292. u njoj se spominje novčana donacija data tadašnjoj parohiji.

Raisio je sve do 19. vijeka bio poljoprivredni kraj poznat po mlinovima kojih je bilo više od 30. 
Upravo na poljoprivredi je izrasla kompanija - Raisio Oyj, danas jedna od vodećih u finskoj prehrambenoj industriji, 
koja je pomogla Raisiu da od mjesta od 2000 stanovnika u 1900. izraste u današnji grad od više 23,000 stanovnika.

I pored brzog rasta Raisio je tek 1974. dobio status grada.

Privreda
--------

U današnjem Raisiu djeluje čak 1700 poduzeća ipak je najveći poslodavac još uvijek prehrambena industrija - Raisio Oyj, a nakon nje IKEA, kojoj je to 
treći pogon po veličini u Finskoj.

Gradovi prijatelji
------------------

* Rusija, Kingisep
* Švedska, Sigtuna
* Mađarska, Csongrád
* Njemačka, Elmshorn

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Finland: Southwest Finland" (engleski). City population. Pristupljeno 20. 11. 2015.
2. 1 2 3  „Historia" (finski). Raision kaupunki. Arhivirano iz originala na datum 2018-11-17. Pristupljeno 20. 11. 2015.
3. ↑  „Kuntainfo" (finski). Raision kaupunki. Arhivirano iz originala na datum 2017-06-08. Pristupljeno 20. 11. 2015.

Vanjske veze
------------

***Raisio*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Općine Raisio* ()
**Biel/Bienne** (njemački: *Biel*, francuski: *Bienne*) je grad i općina od 55,140 stanovnika i aglomeracija od 108,860 stanovnika na sjeverozapadu Švicarske u Kantonu Bern.

Geografske karakteristike
-------------------------

Biel/Bienne se prostire duž sjeveroistočne obale Jezera Bienne po obroncima Masiva Jura, udaljen 26km sjeverozapadno od Berna.

Kako leži na granici kantona Bern i Neuchâtel, koja je i jezična granica između germanofonog i frankofonog stanovništva (2/3 govori njemački 1/3 francuski ), on je službeno jedini dvojezični grad u Švicarskoj.

Historija
---------

Željeznička stanica
Historijski centar
Muzej satova Omega
Nastao je kao keltsko naselje, koje je pod imenom Belenus i nastavio egzistirati i za rimskih vremena.

Srednjovjekovni Biel/Bienne izrastao je tokom 11. vijeka, a gradska prava dobio je 1275. od Kneževine-biskupije Basel pod čijom je juristikcijom bio sve do 14. vijeka. Tad je 1352. sklopio savez sa Bernom i Starom Švicarskom Konfederacijom i otrgao se od 
biskupske vlasti.

Za Francuske revolucije - 1798. okupirala ga je vojska Prve Francuske Republike. Od Bečkog kongresa 1815. je dio Kantona Bern.

Znamenitosti i kultura
----------------------

Najveće znamenitosti tog grada su kasnogotička crkva sv. Benedikta iz 1451. (restaurirana 1775.) sa vitražima iz 15. vijeka, Gradska vijećnica iz 1534. i Muzej Schwab sa kolekcijom artefakata Latenske kulture iz naselja sojenica na Jezeru Bienn.

Grad odnosno Jezero Bienne je zajedno sa Neuchatelskim i Murtenskim jezerom bio je mjesto kontraverzne švicarske umjetničke izložbe održane u ljeto 2002.- **Expo 02**

Privreda i obrazovanje
----------------------

Biel/Bienne je poznat po izradi vrhunskih satova još od 19. vijeka, u njemu svoje sjedište imaju firme Omega, Swatch, a Rolex pogon.

On je i grad mašinske industrije i univerzitetski centar kao filijala Univerziteta iz Berna.

Pobratimski grad
----------------

* Njemačka Iserlohn, Njemačka (od 1959.) ;

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Biel Switzerland*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 18.10.2022.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Biel/Bienne in Verwaltungskreis Biel/Bienne (Bern)"* (engleski). City population. Pristupljeno 18.10.2022.
3. 1 2 3 4  „*Biel/Bienne Agglomeration in Switzerland*" (engleski). City population. Pristupljeno 18.10.2022.
4. ↑  „*Expo.02*" (njemački). Vereinigung der Ehemaligen der Expo.02. Pristupljeno 18.10.2022.
5. 1 2  „*Biel/Bienne, city of possibilities*" (engleski). Biel/Bienne. Pristupljeno 18.10.2022.
6. ↑  „*Partnerstädte*" (njemački). Iserlohn. Arhivirano iz originala na datum 2022-10-19. Pristupljeno 18.10.2022.

Vanjske veze
------------

***Biel/Bienne*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Welcome to Biel/Bienne, Bienvenue à Bienne, Willkommen in Biel.* (službene stranice) () () ()
**Bourg-Saint-Pierre** je selo i općina od 221 stanovnika na jugozapadu Švicarske u Kantonu Valais.

Geografske karakteristike
-------------------------

Bourg-Saint-Pierre se nalazi u Peninskim Alpama pored švicarsko-talijanske granice.

Prostire se na nadmorskoj visini od 1,632 metara, kao posljednje naselje prije planinskog prijevoja Veliki Sveti Bernard i današnjeg cestovnog tunela.

Historija
---------

Historija tog mjesta povezana je uz taj prijevoj koji je i dio Vie Francigene koju su hodočasnici koristili još od 4. vijeka na putu za Rim.

Još uvijek ima puno rimskih tragova, među njima i miljokaz iz 306.-367. sa natpisom "Caru Cezaru Valerius Constantinus", koji se nalazi pored najstarijeg zvonika u Kantonu Valais podignutog u 11. vijeku.
Za vladavine Karla Velikog (812./820.) izgrađen je samostan u selu.

Sredinom 11. vijeka Saint-Pierr je postao domena savojskih grofova, koji su mu dali koncesiju za prijevoz robe i putnika preko prijevoja, u zamjenu za održavanje puteva na prijevoju. Koncesiju da nude hranu i piće seljani su dobili 1327. godine.

Kroz selo je u maju 1800. prošao i Napoleon sa vojskom od gotovo 40,000 ljudi, da preko Velikog Svetog Bernarda pređe Alpe i spusti se u Marengo. Za pomoć na prijevoju ostao je dužan tadašnjih 40,000 franaka.

Nakon krize prometa koja je vladala nekoliko dekada, otkad je 1964. pušten u promet cestovni tunel život se vratio u Saint-Pierre.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Bourg-Saint-Pierre in District d'Entremont (Valais)*" (engleski). City population. Pristupljeno 4.11.2022.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Historique*" (francuski). Commune de Bourg-Saint-Pierre. Pristupljeno 04.11.2022.

Vanjske veze
------------

***Bourg-Saint-Pierre*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Commune de Bourg-Saint-Pierre* (službene stranice) ()