recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ariš** (arapski: العريش/*al-ʿArīsh*) antička **Rhinokorura** (ili Rhinokolura) je lučki grad u Egiptu od 191,584 stanovnika. On je i administrativni centar Muhafaze Sjeverni Sinaj.

Geografske karakteristike
-------------------------

Ariš se nalazi na sjeveru Sinajskog poluotoka na obali Sredozemnog mora, udaljen sedamdesetak km od granice sa Gazom i Izraelom.

Historija
---------

Antička *Rhinokorura* spominje se u pisanim izvorima od 2. vijeka pne. 
U njoj je rimski car Tit (tadašnji general) pripremio svoju invaziju na Judeju (1. vijek). 
Nešto kasnije - 1118. u njoj je umro Balduin I kralj križarskog Jeruzalemskog Kraljevstva nakon povratka iz egipatske kampanje.

Panorama grada iz 1916.
Za srednjeg vijeka Ariš je egzistirao kao muslimansko trgovište.

Ariš je zauzeo Napoleon u toku svoje neuspjele Kampanje na Palestinu i Siriju 1799. U njemu je u januaru 1800. potpisan sporazum o francuskom 
povlačenju iz Egipta.

U 19. vijeku Ariš je označavao istočnu granicu Egipatskog Kedivata, u njemu se carinila roba i bila karantena za putnike iz Sirije. 
Početkom 20. vijeka bilo je nekih ideja od strane cionističkih organizacija da Ariš sa okolicom (a ne Palestina) postane teren za židovsku kolonizaciju, ali je tu ideju 1902 odbacio tadašnji britanski ambasador u Egiptu *Evelyn Baring*.

Ariš je definitivno pripao Egiptu - 1906. kad je utvrđena administrativna granica između Egipatskog Kedivata i Osmanskog Carstva, na crti od Sredozemnog mora do Akapskog zaljeva.
Grad je sve do 1967. bio povezan željezničkom prugom, koju je preko Sinaja izgradila Velika Britanija za vrijeme Prvog svjetskog rata. 
U to vrijeme Ariš je bio snažna utvrda prema osmanskoj Palestini i dio fronta prema 
Centralnim silama

Prugu do Sueskog kanala porušili su Izraelci iz strateških razloga, u vrijeme kad su oni između 1967. - 1979. upravljali gradom.

Privreda i transport
--------------------

Privreda Ariša bazira se na poljoprivredi (datulje, ricinus) i ribarstvu. U gradu postoji mala tvornica ricinusovog ulja. 
Komercijalni ribolov u Laguni Bardavil počeo je krajem 1970-ih. Južno od grada iskapa se ugljen, ali se on koristi samo za pogon termoelektrane, izgrađene početkom 1980-ih. Tih godina podignuto je i nekoliko hotela pa je startao i balnearni turizam.

Obalnim autoputom № 40 povezan je sa zonom Sueskog kanala i Izraelom, a ima i internacionalni aerodrom (IATA: AAC ICAO: HEAR).

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Egypt, Arab Republic of Egypt*" (engleski). City population. Pristupljeno 24.7. 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Al-ʿArīsh, Egypt*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 24.7. 2020.
3. 1 2  „*El-Ariš*" (hrvatski). Hrvatska enciklopedija. Pristupljeno 24.07.2020.

Vanjske veze
------------

***Ariš (grad)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Al-ʿArīsh, Egypt* ()
* *El-Ariš* ()
Milion džoinata maršira (La Marcha del Millón de Porros), Madrid, 2004. 
**Svetski marš konoplje** (ruski: *Всемирный конопляный марш*, engleski: *Global Marijuana March*), u narodu poznatiji kao **gandža marš**, je globalna manifestacija koja se prve subote maja meseca, svake godine održava u stotinama gradova širom planete. Cilj marša je ukidanje prohibicije konoplje i omogućavanje njene legalne medicinske, industrijske, uživalačke i duhovne upotrebe.

Marš se od 1999. godine održava na globalnom nivou pod raznim nazivima (Milionski marihuana marš, Svetski dan konoplje, Gandža dan, itd.), i do sada je održan u preko 400 različitih gradova sveta. Učesnici marša tvrde da prohibicija kanabisa nije donela ništa dobro i da je uživanje ove biljke lična stvar na koju svako ima pravo izbora. Prve marševe za legalizaciju marihuane, koji su kasnije prerasli u svetski marš, je pokrenuo aktivista Dana Beal (Dana Beal) u NJujorku. Gandža marševe često pokreću i rastafarijanci kojima je konoplja sveta biljka, a njeno uživanje verski čin. Poslednjih godina su sve glasniji i argumenti o ekološkoj održivosti. Na primer, u proizvodnji papira konoplja može zameniti drvo i zaustaviti deforestaciju šuma.

**Prvi beogradski gandža marš** je održan 7. maja 2005. sa oko pedesetak učesnika i prošao je mirno, bez ikakvih incidenata ili hapšenja.

**Drugi beogradski gandža marš**, koji je trebalo da se održi u subotu 5. maja 2007. na Trgu republike, u sklopu Svetskog marša konoplje je, otkazan zbog "pritisaka policije i pretnji nacista". Arhivirano 2008-10-11 na Wayback Machine-u

Spoljašnje veze
---------------

* Global Marijuana March
* Svetski marš konoplje na konoplja viki Arhivirano 2016-09-17 na Wayback Machine-u
* Izveštaji sa marša 2002. u Londonu Arhivirano 2006-10-04 na Wayback Machine-u
* Izveštaji sa gandža marševa širom sveta 2004.
* Najava beogradskog gandža marša 2005. na Kontrapunktu Arhivirano 2007-09-27 na Wayback Machine-u
* Domaći sajt posvećen legalizaciji marihuane Arhivirano 2007-03-31 na Wayback Machine-u
* Domaći sajt za dekriminalizaciju konoplje

| * p
* r
* u
Konoplja |
| --- |
| Osnovno | Istorija | Etimologija | Uzgajanje | Prerada | Delovanje | Zakon | Konoplja |
| Upotreba | Industrijska | Medicinska | Uživalačka | Duhovna |
| Proizvodi | Kudelja | Tkanina | Hartija | Gorivo | Konopljino ulje | Hašiš |
| Po državama | Bosni i Hercegovini | Hrvatskoj | Srbiji |
**Warrington** (izgovor: [Vorington]) je grad od 170,148, i unitarna jedinica od 207,695 stanovnika na sjeverozapadu Engleske.

Geografske karakteristike
-------------------------

Warrington leži u Grofoviji Cheshire (u kojoj je najveći grad) na rijeci Mersey i kanalu Liverpool - Manchester, udaljen 32 km istočno od Liverpoola i isto toliko (samo zapadno) od Manchestera.

Historija
---------

Warrington je osnovan prije Rimskog osvajanja Britanije na gazu preko Merseya.
Od lokalnog barona je 1255. dobio poveljom pravo da organizira sajmove, kad je imao 700 stanovnika.
Za srednjeg vijeka izrastao je u trgovište sa manufakturama koje su proizvodile alate i vunene tkanine.

Za vrijeme Drugog svjetskog rata u Burtonwoodu, nedaleko od grada, nalazila se najveća avio baza
Američke ratne avijacije u Evropi.
Danas je industrijski grad brojnih pilana, pivovara, štamparija i tvornica odjeće i proizvoda od kože i metala.

Warrington je srce sistema autoputeva (M6, M62, M56) regije Liverpool - Manchester. Zbog tog su u njemu podignuti brojni logistički centri, skladišta i istraživački centri

Warrington je 1847. dobio status borougha, a 1998. proglašen je unitarnom jedinicom.

U okolici (selo Daresbury) rođen je Charles Lutwidge Dodgson, poznatiji kao Lewis Carroll, autor Alisa u zemlji čudesa.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Njemačka Hilden, Njemačka
* Češka Náchod, Češka

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „United Kingdom: North West England" (engleski). City population. Pristupljeno 16. 12. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Warrington*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 16. 12. 2016.
3. 1 2 3 4  „*A brief History of Warrington*" (engleski). Warrington Borough Council. Pristupljeno 18. 12. 2016. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

***Warrington*** na Wikimedijinoj ostavi

* Warrington Borough Council (`en`)

| * p
* r
* u
Unitarne jedinice Grofovije Cheshire |
| --- |
| Unitarne jedinice | Cheshire West and Chester · Cheshire East · Warrington · Halton |  |
**Arhangelsk** (ruski: *Архангельск*) je administrativni centar istoimene ruske oblasti Arhangelsk u Sjeverozapadnom federalnom okrugu od 349 772 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Arhangelsk* leži uz obale rijeke Sjeverna Dvina, 50 km od njenog ušća u Bijelo more. Zajedno sa predgrađima Solombala i Ekonomija rastegao se dobrih 17 km uz rijeku.

Historija
---------

*Arhangelsk* je osnovan 1584. kao utvrđeni manastir - Arhanđel Mihailo, oko kog je izraslo trgovište sa llukom. To je postao bio prvi ruski punkt , preko kog se odvijala trgovina sa Engleskom a kasnije i sa ostalim državama. *Arhangelsk* je svoj zenit dostigao u 17. vijeku kad je bio najveća ruska luka. Njegova stagnacija počela je - 1703. kad je car Petar Veliki osnovao Sankt Peterburg i uveo zelenaške carine koje su trebale uništiti konkurenciju njegovog favoriziranig grada. Grad se počeo oporavljati od kraja 19. vijeka, kad je do njega stigla željeznička pruga iz Moskve - 1918.

Za Ruskog građanskog rata *Arhangelsk* je bio polazišna točka britanskog ekspedicionog korpusa, koji se borio protiv Bolješevika - 1918.

*Gostinjski dvor*
Za vrijeme Dugog svetskog rata *Arhangelsk* je uz Murmansk bio luka preko koje je dopremljeno najviše ratnog materijala anglo-američkim konvojima preko arktičkog oceana kao pomoć Sovjetskom Savezu.

Znamenitosti, kultura i obrazovanje
-----------------------------------

Najveće znamenitosti Arhangelska su barokni *Gostinjski dvor* (Гостиный двор) - kog su izgradili holandski i njemački graditelji između 1668.-1684. za smještaj brojnih trgovaca i njihove robe i *Tvrđavu Nova Dvina* (1701.-1705.).

Od visokoškolskih ustanova *Arhangelsk* ima Pomorski i Tehnički univerzitet]], Pedagoški fakultet te dva institut]]a, za epidemologiju i šumarstvo. Od kulturnih institucija ima; filharmoniju, Teatar Lomonosov (on je ponos grada jer je rođen nedaleko) i nekoliko muzeja.

Privreda
--------

Danas je *Arhangelsk* luka iz koje se izvozi najviše drvenih trupaca iz Rusije. Grad općenito ima snažnu drvnu industriju; tvornice celuloze i papira. Pored tog grad ima i veliko brodogradilište, a usto je i velika ribarska luka.

Gradovi prijatelji
------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * SAD, Portland
* Norveška, Vardø
* Poljska, Słupsk
* Njemačka, Emden
 | * Francuska, Mulhouse
* Finska, Oulu
* Grčka, Pirej
* Švedska, Kiruna
 | * Švedska, Ljusdal
* Gruzija, Suhumi
* Norveška, Tromsø
* Rusija, Narjan-Mar
 |

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Arhangelsk*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 06. 10. 2013.

Vanjske veze
------------

***Arhangeljsk*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice grada ()
* *Arhangelsk* na portalu Encyclopædia Britannica ()
**Asjut** (arapski: أسيوط‎‎/ Asyūṭ) je grad od 480,516 stanovnika na jugu Egipta u muhafazi Asjut u kojoj je i administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Jedan od najvećih gradova Gornjeg Egipta prostire se na zapadnoj obali rijeke Nil, skoro na pola puta između Kaira i Asuana. Dobro navodnjavana dolina Nila kod Asjuta je široka oko 20 km.

Historija
---------

Pogled na grad na Nilu
Centar grada
U Antičkom Egiptu bio je znan pod imenom **Sjut**, i kao centar kulta boga šakala Uapuata. Za vrijeme 
Srednjeg kraljevstva (20-17. vijek pne.) bio je prijestolnica 17 Nome (provincije) Gornji Egipat. Iako se nikada nije mogao mjeriti sa Tebom, razvio se kao značajno trgovište karavana koje su išle preko istočne i zapadne pustinje.

U helenističko doba bio je poznat pod imenom - **Likopolis** / Λυϰόπολις (*Vučji grad*), aluzija na kulta boga šakala, i kao rodni grad neoplatonističkog filozofa Plotina (oko 205 - 269 / 269).

Kvalitetni tekstil iz Asjuta, žito i fino voće iz okolice grada, prodavani su po jugu; Darfuru i drugdje po Sudanu. Karavani koji su se otud vraćali dononosili su robove, slonovaču i boje.

Asjut je jedno od rijetkih preostalih mjesta u kojima se njeguju arhaični zanati, kao što je vezenje srebrenom niti, sitna grnčarija, intarzija, tepisi i prostirke.

Asjut je i snažan obrazovni centar sa univerzitetom osnovanim 1957. kao filijala kairskog Al-Azhara.

U Asjutu živi puno Kopta pa je on i važna eparhija Koptske pravoslavne crkve, kojom upravlja metropolit iz Kaira.

Znamenitosti
------------

Po vapnenačkim brdima koja se uzdižu jugozapadno od grada leže brojne kamene grobnice faraona iz Dvanaeste dinastije (20.-18. vijek pne.).

Most 25 januar preko Nila

Privreda
--------

Današnji Asjut je grad modernih predionica pamuka i velikog kemijskog kombinata koji proizvodi umjetno gnojivo.

Sjeverno od grada i njegove riječne luke *Al-Ḥamra*, nalazi se brana na Nilu, duga 832 metra - Asjut, podignuta 1902. 
Ona skreće dio voda Nila u Kanal Ibrahimija koji paralelno teče uz Nil u dužinu od nekih 350 km prema sjeveru, navodnjavajući veći dio Srednjeg Egipta.

Kod Dejruta se od Kanal Ibrahimija odvaja zapadnu grana - *Kanal Bar Jusuf*, koji teče do Oaze Fajum.

Tokom 1980-ih Brana Asjut je modernizirana, pa joj je dograđena i hidroelektrana.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Rumunija Iași, Rumunjska

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Egypt, Arab Republic of Egypt*" (engleski). City population. Pristupljeno 3.7. 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  „*Asyūṭ, Egypt*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 3.7. 2020.

Vanjske veze
------------

***Asjut*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Asyūṭ, Egypt* ()
* *Asjut* ()
**Srbi**, kao i ostali narodi sa područja bivše Jugoslavije koji su migrirali u Nemačku, su integrisani u njemačko društvo.

Broj Srba u Nemačkoj
--------------------

Između 1970. i 1990, Srbi su većinom migrirali prema državama sa njemačkim govornim područjem.

Danas, skoro dva miliona Srba prve, druge i treće generacije živi u Austriji, Švajcarskoj, Lihtenštajnu i Nemačkoj.

O broju Srba u Nemačkoj postoje različiti podaci. Većina Srba i njihovih potomaka živi u Nemačkoj. Procjenjuje se da je krajem 2008. u Nemačkoj živjelo oko 200.000 osoba srpske nacionalnosti sa državljanstvima Srbije, Bosne i Hercegovine i Crne Gore. Po njemačkom Saveznom uredu za migraciju i izbjeglice u Nemačkoj živi preko 400.000 Srba.

Procesi imigracije Srba u Nemačku
---------------------------------

Poslije Drugog svjetskog rata i za vrijeme 1950.- tih, manje grupe imigranata se doseljavaju u Nemačku. Te grupe su većinom činili hrvatski nacionalisti i srpski monarhisti koji su bježali od novostvorene komunističke vlasti u Jugoslaviji.

Početkom 1960.- tih iz Jugoslavije u Nemačku pristižu radnici. Ubrzo po dolasku oni, kao i ostali narodi sa područja SFRJ, počinju da se identifikuju kao Jugosloveni i stvaraju jugoslovenske zajednice. Većina ih je stigla kao obučeni radnici i veoma su se brzo uklopili u njemačko društvo.

Raspad Jugoslavije je rezultovao i drastičnim regrupisanjem dijaspore. Rastući nacionalizam u Jugoslaviji podijelio je i jugoslovensku dijasporu po etničkim linijama.

Izvori
------

1. ↑  Broj Srba u Nemačkoj po podacima Cetralnog savjeta Srba u Nemačkoj.
2. ↑  Procjena broja stanovnika srpske nacionalnosti u Nemačkoj 2008. po statistici njemačkog saveznog zavoda za statistiku
3. ↑  Nemački Savezni ured za migraciju i izbjeglice
**Sveti Grgur** ili samo **Grgur** (talijanski: *San Gregorio*) je nenaseljeni otok u Jadranskom moru u Hrvatskoj, koji administrativno podpada pod Primorsko-goransku županiju.

Geografija
----------

Grgur je jedan od otoka Kvarnerskog arhipelaga koji leži između Krka i Prvića na sjeveru, Golog otoka na jugoistoku i Raba na jugu.

Grgur se pruža u smjeru sjeverozapad-jugoistok, dug je 4, a širok 2,4 km, ukupne površine 6,37 km², a dužina njegove obale iznosi 14,528 km.. Najviši vrh Štandarac ima 226 metara, najsjevernija točka je rt Kosača, a najzapadnija rt Plitvac. 

Građen je od vapnenca, vrlo je zelen, pa ga rabljani od davnina koriste za ispašu svojih ovaca.

Historija
---------

Otok je na srednjovjekovnim kartama navođen kao *Arta*. Svojevremeno se na njemu iskapao boksit, a između 1948. i 1988. na njemu je bio kazneno-popravni dom za žene. Danas se jedna od zgrada tog zatvora koristi kao restoran tokom ljeta.

Grgur se danas koristi i kao lovište i uzgajalište divljači; jeleni lopatari i kunići.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Coastline length and aeras of island...*" (engleski). Geoadria. Pristupljeno 12. 5. 2017.
2. 1 2 3 4  „*Sveti Grgur*" (hrvatski). Hrvatska enciklopedija. Pristupljeno 12. 5. 2017.
3. 1 2  „*Restoran Arta*" (hrvatski). Apartments Pirić. Pristupljeno 12. 5. 2017.
4. ↑  „Državno uzgajalište divljači: VIII/23 - "Sveti Grgur"" (hrvatski). Lovački savez PGŽ. Pristupljeno 12. 5. 2017.

Vanjske veze
------------

***Sveti Grgur (otok)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Otok Grgur na karti Jadrana* (`sh`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 248307466

 |
**Avellino** (latinski: *Abellinum*) je glavni grad istoimene talijanske provincije - Avellino u regiji - Kampanija od 54 706 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Avellino* leži u kotlini rijeke Sabato okružen planinama Apeninskog masiva udaljen oko 42 km sjeveroistočno od regionalnog centra Napulja.

Historija
---------

Ime grada potječe od hirpinske utvrde - **Abellinum** (Hirpini jedno od plemena antičkih italskih Samnita). Nju su zauzeli Rimljani pa je vremenom postala njihova kolonija, čiji ostatci i danas leže istočno od centra grada.
Grad su u 8. vijeku zauzeli Langobardi, a razorio ga je rimsko-njemački car Oton I. Tokom srednjeg vijeka bio je maleno naselje, kojim su vladale plemićke porodice Balzo, Filangieri i Caracciolo. U grad je izrastao početkom 19. vijeka, tad je 1820. dobio status grada od kralja Kraljevine dviju Sicilija.

*Avellino* je od 1860. postao dio novoosnovanje Kraljevine Italije.

Znamenitosti
------------

Katedrala Santa Maria Assunta
Današnji *Avellino* je moderno izgrađen grad sa malo historijskih spomenika, jer leži na trusnom području, pa je često rušen u brojnim potresima, od kojih se najnoviji desio 1980.

Od onog što je ostalo najznačajniji spomenik je *Katedrala Santa Maria Assunta*, iz 12. vijeka, restaurirana i dograđivana više puta, a posljednji put 1868. Ostale atrakcije su arheološki muzej (sa puno artefakata iz obližnjeg *Abellinuma*)
i ruševni ostatci Langobardskog dvorca u kojem je 1130. antipapa Anaklet II dodjelio Normanu Rogeru II titule kralja Sicilije i vojvode od Apulija, Kalabrije i Capue.

Na obližnjoj planini Monte Vergine nalazi se čuveni benediktinski samostan i svetište *Montevergine*, osnovano 1119. koje svake godine posjeti na hiljade hodočasnika.

Privreda
--------

*Avelino* je trgovački centar poljoprivrednog kraja, koji ima i nešto industrije koja proizvodi
prehrambene proizvode, šešire, vino i vunenu odjeću.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Avellino*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 04. 07. 2013.
2. ↑  „*ITALY: Campania*" (engleski). Citypopulationde. Pristupljeno 04. 07. 2013.

Vanjske veze
------------

***Avellino*** na Wikimedijinoj ostavi

 Wikimedia Atlas of Italy

* by the CIA Factbook Arhivirano 2017-07-09 na Wayback Machine-u
* Italian Railways
* Italian National and Regional Parks
* History of Italy: Primary Documents
* List and maps of archaeological sites in Italy
* WWW-VL: History: Italy at IUE
* Službene stranice grada ()
* *Avellino* na portalu Encyclopædia Britannica ()
Stara sveučilišna zgrada.
Univerzitetska klinika.
**Univerzitet u Hajdelbergu**, zvanično „Univerzitet Rupreht-Karl Hajdelberg" (nem. *Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg*), osnovan je 1386. Na njemu su djelovali neki od najpoznatijih mislilaca i naučnika svih vremena: Georg Vilhelm Fridrih Hegel, Hans Georg Gadamer, Jirgen Habermas, Karl Oto Apel i Hana Arent. Jedan od njegovih studenata, Karl fon Drajs je 1817. patentirao bicikl. Na ovom univerzitetu, hemičari Poselt i Riman su otkrili da je nikotin glavni farmakološki aktivni sastojak duhana. I pored ovako značajnih dostignuća i visoke reputacije profesora, univerzitet je bio prva obrazovna institucija koja je izbacila sve studente i profesore jevrejskog porijekla kada su nacisti došli na vlast.

Na Univerzitetu se danas nalaze mnogobrojne naučne institucije: Evropska molekularno-biološka laboratorija, Evropska molekularno-biološka organizacija, Nemački centar za istraživanje raka, Instituti Maksa Planka za medicinska istraživanja, astronomiju, nuklearnu fiziku i komparativno javno i međunarodno pravo. Kroz Univerzitet su prošli brojni Nobelovci: Robert Vilhelm Bunsen, Oto Mejerhof, Volfgang Keterle, Georg Vitig i Karl Boš.

Tu su studirali i neki od prvih Srba poslatih na školovanje u zapadnu Evropu, kao: Kosta Cukić, Jovan Ristić, Jevrem Grujić, Ljubomir Kaljević, Sima Trojanović, Vladimir Jakšić, Ljubomir Nenadović, Svetozar Marković, Dimitrije Matić, Aćim Čumić i Tatomir Anđelić. Na Univerzitetu u Hajdelbergu studirao je i Petar Petrović, sin kralja Nikole.

Izvori
------

1. ↑  „Haaretz - Son gets Dad's Auschwitz tattoo on own arm". Arhivirano iz originala na datum 2009-01-01. Pristupljeno 2011-08-10.

Vidi još
--------

* Lista univerziteta u Njemačkoj
* Obrazovanje u Njemačkoj

Spoljašnje veze
---------------

* Zvanična prezentacija

***Univerzitet u Heidelbergu*** na Wikimedijinoj ostavi
**Atitlán** (španjolski: *Lago de Atitlán*) je veliko kratersko jezero u Gvatemali, koje se nalazi jugozapadu zemlje u Departmanu Sololá.

Karakteristike i historija
--------------------------

Pogled na jezero i Vulkan Tolimán
Atitlán se nalazi u planinama Masiva Sierra Madre de Chiapas, na nadmorskoj visini od 1,562 metara, udaljen 145 km sjeveroistočno od 
glavnog grada Ciudad Guatemale.

Jezero ima površinu od 130 km², maksimalno je duboko 325 metara, a prosječno 220.
Dugo je oko 19 od istoka prema zapadu i široko do 10 km od sjevera prema jugu.
vodom ga pune riječice; Panajachel, Quiskab, San Buenaventura i Cascada, a odljeva se ponornicama.

Oko jezera se uzdižu vulkani Atitlán, Tolimán i San Pedro i gradovi Panajachel, Santiago Atitlán i San Lucas Tolimán, poznate turističke destinacije i brojna indijanska sela.

Jezero je nastalo nakon erupcije vulkana koja se dogodila prije 84,000 godina.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Lago de Atitlán, Guatemala*" (španjolski). Aprende Guatemala. Pristupljeno 12.3.2023.
2. 1 2 3 4 5  „*Lake Atitlan*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 12.3.2023.

Vanjske veze
------------

***Atitlán (jezero)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Atitlán *Lake Atitlán* ()
**Wals-Siezenheim** je općina na sjeveru Austrije od 12,794 stanovnika, koja administrativno podpada pod Okrug Salzburg-Umgebung u Saveznoj zemlji Salzburg.

Geografske karakteristike
-------------------------

Teren Općine Wals-Siezenheim leži duž rijeke Salzach, 50 km zapadno od Salzburga.

Općina se sastoji od 10 naselja, od kojih su najveća; *Wals* (3489) i *Siezenheim* (2653) - zato se tako zove; ostala manja su: *Viehhausen* (1979), 
*Himmelreich* (1138), *Walserfeld* (1029), *Walserberg* (862), *Käferheim* (507), *Gois* (409), *Kleßheim* (88) i *Schwarzenbergkaserne* (19).

Općina je najpoznatija po tome što se u njoj u dvorcu Kleßheim nalazi *Kazino - Salzburg*, u čijem parku se nalazi i teren za golf.

Historija i znamenitosti
------------------------

Na terenu općine na lokalitetu Loig, iskopani su ostatci rimske ville rustice. Prva Parohijska crkva u naselju Wals dokumentirana je još 788. Danas je to objekt sa romaničkom jezgrom, potpuno preuređen 1860. kad joj je dograđen zvonik.

Vrlo je stara i kasnogotička parohijska crkva u naselju Siezenheim, prvi put dokumentirana 1281. sa freskama od 15. do 17. vijeka.

Privreda
--------

Od 4,993 zaposlenih koliko ih je bilo u općini 1991. oko 65 % ih je radilo na uslugama, trgovini i građevinarstvu, jer su općinska naselja zapravo periferija Salzburga, pa je tu smješteno puno 
skladišta i trgovačkih centara.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Austria: Salzburg" (engleski). City population. Pristupljeno 28. 02. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Wals-Siezenheim*" (engleski). Austria-Forum. Pristupljeno 28. 02. 2016.

Vanjske veze
------------

***Wals-Siezenheim*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Wals-Siezenheima* (`de`)
**Sekta** (lat. *secta* i lat. *sequi* i pod uticajem lat. *secare*) je izdvojena ili zatvorena grupa ljudi koja čvrsto sledi svoja načela. Najčešće se sekta formira nasuprot osnovnoj grupi iz koje je potekla, razvijajući učenje, koje je po uverenju članova sekte, ispravnije u odnosu na učenje osnovne grupe. Za sve članove sekte karakteristično je da imaju čvrstu organizaciju i jedinstvene obavezne rituale. U jednom broju monoteističkih religija svako odstupanje od proklamovanih dogmi, proglašava se sektom.

U početku *sekta* je bila neutralan pojam za jednu manjinsku grupu koja bi dolazila u konflikt sa većinom. Taj pojam se najčešće koristio u antičkim filozofskim krugovima, opisujući manje filozofske grupe. U tom smislu i rano hrišćanstvo može da se razume kao sekta unutar judaizma. U srednjem veku pojmom *sekte* su opisivane jeretičke grupe koje su se odvajale od većinske Crkve. U moderno doba se pod sektama najčešće podrazumevaju zatvorene verske grupe, odnosno kultovi.

Definicije
----------

Po nemačkom sociologu Maksu Veberu (nem. *Max Weber*), sekte se od Crkve razlikuju po mehanizmima primanja članstva u svoje redove. Dok se po pravilu, nakon lične odluke kandidata a pre punopravnog učlanjivanja u sektu, mora proći određena procedura provere uslova za prijem, vernici Crkve su već kao takvi rođeni.

Američko-austrijski sociolog Peter Berger (nem. *Peter Ludwig Berger*) u sektama vidi organizacioni model samozaštite kolektivnih manjina.

Napomene
--------

1. ↑  Delovi članka su preuzeti iz knjige Ivana Vidanovića „Rečnik socijalnog rada", uz odobrenje autora.
2. ↑
3. ↑

Vidi još
--------

* Kult
* Pokret protiv kultova

Spoljašnje veze
---------------

* Religije po broju vernika Arhivirano 2010-01-29 na Wayback Machine-u

***Sekta*** na Wikimedijinoj ostavi
**TCP/IP** je uobičajena oznaka grupe protokola koju još nazivamo IP grupa protokola (ili engl. *IP protocol suite*). Naziv je ova grupa protokola dobila prema dva najvažnija protokola iz te skupine: TCP (od engleskog *Transmission Control Protocol*) te prema samom IP protokolu. TCP/IP omogućuje komunikaciju preko raznih međusobno povezanih mreža i danas je najrasprostranjeniji protokol na lokalnim mrežama, a također se na njemu zasniva i globalna mreža Internet.

Slojevit model TCP/IP grupe protokola
-------------------------------------

Mrežni model korišten u TCP/IP grupi protokola je 4-slojni model koji se sastoji od slijedećih slojeva:

1. Sloj podatkovne veze
2. Mrežni sloj
3. Transportni sloj
4. Aplikacijski sloj

U usporedbi s drugim često upotrebljavanim modelom računalnih mreža (OSI), koji za razliku od ovog modela sadrži 7 slojeva, moguće je napraviti slijedeću usporedbu slojeva (ne potpuno precizno, ali za potrebe razumijevanja dovoljno dobro poopćenje):

| OSI model | TCP/IP model |
| --- | --- |
| 7. Aplikacijski sloj |  |
| 6. Prezentacijski sloj |
| 5. Sloj sesije |
| 4. Transportni sloj | 3. Transportni sloj |
| 3. Mrežni sloj  | 2. Mrežni sloj |
| 2. Sloj podatkovne veze | 1. Sloj podatkovne veze |
| 1. Fizički sloj |
Udruženje **German U15 e.V.** je koalicija 15 velikih istraživačko-intenzivnih i vodećih medicinskih univerziteta u Nemačkoj koji u svojim studijskim programima nude sveobuhvatni disciplinarni spektrum, ne uključujući inženjerske nauke. Upravljanje grupom odrađuje Slobodni univerzitet u Berlinu. Grupa je od novembra 2014. godine deo **Globalne mreže istraživačkih univerziteta** koja se uz *German U15 e.V.* sastoji od Russellove grupe, Asocijacije američkih univerziteta, Lige evrpskih istraživačkih univerziteta, Asocijacije istočnoazijskih istraživačkih univerziteta, Lige C9, Go8 Australija, Istraživačkih univerziteta 11 i U15-grupe kanadskih istraživačkih univerziteta.

Članstvo
--------

* Slobodni univerzitet u Berlinu
* Humboldtov univerzitet u Berlinu
* Univerzitet u Bonnu
* Univerzitet Frankfurt
* Albert Ludwigs Universitaet
* Univerzitet u Göttingenu
* Univerzitet u Hamburgu
* Univerzitet u Heidelbergu
* Univerzitet u Kölnu
* Univerzitet u Leipzigu
* Univerzitet u Mainzu
* Univerzitet Ludwig Maximilian u Münchenu
* Univerzitet u Münsteru
* Univerzitet u Tübingenu
* Univerzitet u Würzburgu

Povezano
--------

* Lista univerziteta u Njemačkoj

Vanjske veze
------------

* Službena stranica
*Ovo je kinesko ime; porodično ime je* Sun*.*
**Sun Hao** (242–284), stilsko ime **Yuanzong** (元宗), prvotnim imenom **Sun Pengzu** (孫彭祖) sa stilskim imenom **Yuanzong** (元宗), bio je četvrti i posljednji car kineske države Istočni Wu, jednog od Tri kraljevstva. Bio je unuk osnivača države Sun Quana, odnosno sin bivšeg krunskog princa Sun Hea. Na prijestolje je došao godine 264. nakon smrti svog strica Sun Xiua (cara Jinga), a glavni razlog je bilo nastojanje da carsko prijestolje zauzme punoljetna i koliko-toliko zrela osoba nakon nedavne propasti savezničke države Shu Han. Sun Hao se, međutim, pokazao nesretnim izborom za cara, jer je bio previše rastrošan, okrutan i nesposoban rješavati sve veće ekonomske probleme. Pod njime je Wu toliko oslabio da je godine 279. sjeverna dinastija Jin pokrenula osvajački pohod tokom koga je Wu pokoren. Zarobljeni Sun Hao je doveden na sjever, gdje je nekoliko godina proveo pod formalnom titulom **Markiz od Guiminga** (歸命侯).

Povezano
--------

* Popis ličnosti Tri kraljevstva
* Popis kineskih monarha

|  |
| --- |
| Car Yuanzong od Istočnog Wua**Kuća Sun****Rođen/a:** 242  **Umro/la:** 284 |
| Kraljevske titule |
| Prethodi:**Sun Xiu** | **Car Istočnog Wua**264–280 | **ukinuta** |
| Pretendirane titule |
| Prethodi:**Sun Xiu** | **— TITULARNI —*****Car Kine***264–280Razlog za neuspjeh sukcesije:Osvajanje Wua od Jina | Slijedi:**Sima Yan** |

| * p
* r
* u
Znamenite ličnosti države Istočni Wu |
| --- |
| Carevi | Sun Quan • Sun Liang • Sun Xiu • Sun Hao |
| Regenti | Zhuge Ke • Sun Jun • Sun Lin |
| Savjetnici | Cen Hun • Gu Yong • Hua He • Lu Kai • Lu Xun • Lü Dai • Teng Yin • Wei Zhao • Zhang Ti • Zhang Zhao • Zhuge Jin |
| Generali | Bu Zhi • Ding Feng • Han Dang • He Qi • Ling Tong • Lu Kang • Lü Fan • Pan Zhang • Sun Shao • Quan Cong • Xu Sheng • Zhang Bu • Zhou Fang • Zhou Tai • Zhu Ran • Zhu Zhi |
| Ostali | Sun He |
Porodica krunatih pataka-mužjak
Porodica krunatih pataka-ženka
**Spolnim dimorfizmom** naziva se tjelesna razlika između mužjaka i ženke iste vrste. Razlike mogu biti u obliku tijela, boji i/ili veličini.

Primjeri spolnog dimorfizma se mogu naći kod ogromnog broja životinjskih vrsta, jedva da postoji jedna životinjska porodica kod koje se ne pojavljuje. Tako postoji kod mnogih riba kao, recimo, kod gupija (koje su jedna od najuobičajenijih vrsta u kućnim akvarijima). Postoji također i kod velikog broja ptičjih vrsta. Prije svega su u porodici pataka izražene razlike razlike između mužjaka i ženke često vrlo velike. To vrijedi i za čitav **red** kokoški, kod kojih je paun najpoznatija vrsta s tako izraženim spolnim dimorfizmom. I kod insekata se može uočiti razlika između spolova.

I kod sisavaca se može uočiti spolni dimorfizam. Mužjak sisavaca gotovo je uvijek krupniji i jači od ženke (kod drugih kralježnjaka je češće obrnuto), te često ima izraženija prirodna oružja (rogove, kljove isl). Izuzetak je **pjegava hijena**, kod koje je ženka veća i agresivnija.

Homo sapiens spada u vrste kod kojih je spolni dimorfizam uočljiv, ali manje izražen nego kod većine drugih sisavaca.

Pojavljuje se i kod domaćih životinja. Kod domaćih ovaca kao i kod domaćih goveda mužjaci su u pravilu krupniji i teži a i češće imaju rogove nego ženke.

Međutim, neke životinje (prije svega ribe ) pokazuju dimorfizam samo u razdoblju parenja. 

Iz ralike u veličini kao posljedici spolnog dimorfizma, prije svega kod primata, se može zaključiti koji oblik socijalnog života vlada kod određene vrste. Kod ekstremnih ralika u veličini između mužjaka i ženki uglavnom prevladavaju "haremske zajednice", što znači da grupu čine jedan veliki, iskusan mužjak i više ženki. Takav su primjer gorile.

Kod manje izraženih razlika u veličini uglavnom prevladava veza između jednog mužjaka i jedne ženke, ali to ne znači obavezno doživotnu monogamiju, nego često samo u razdoblju parenja. Primjer za takav oblik socijalnog ponašanja su čimpanze, bonobi ali i ljudi.


***Seksualni dimorfizam*** na Wikimedijinoj ostavi
*Za ostala značenja, v. Sendvič (razvrstavanje).*

**Sendvič** je hrana načinjena od jedne ili dvije kriške kruha sa jednim ili više slojeva namirnica. Kruh se može i namazati maslacom, senfom ili nečim drugim kako bi se pojačao okus i struktura.

Povijest
--------

Raniji oblici sendviča se pripisuju staroj židovskoj sagi "Hille the Elder", prema kojoj je upakirano meso janjetine i gorkih biljaka u kruhu.

U srednjem vijeku, tanke kriške hrapavog i obično ustajalog kruha, su korištene kao tanjuri. Nakon objeda, ostacima tog kruga su hranili pse i prosjake ili ostavili za večeru. Takav kruh je bio preteča "otvorenim" sendvičima. Direktan prethodnik engleskom sendviču se pojavljuje u 17. stoljeću u Nizozemskoj.

Prvi pisani trag engleske riječi "sandwich" pojavljuje se u dnevniku Edwarda Gibbona u opisu "komadi hladnog mesa". Riječ je nastala prema John Montagu, 4th Earl of Sandwich, engleski aristokrat iz 18. stoljeća, iako nema direktnu poveznicu sa hranom. Priča se da je Lord Sandwich volio jesti takav oblik hrane tijekom kartanja jer je mogao istovremeno raditi obje stvari - kartati i jesti, a da ne uprlja karte tijekom igre.

Upravo je tako sendvič i nastavio svoje širenje među muškim društvo tijekom društvenih igara i zabava. Popularnost sendviča raste u Engleskoj i Španjolskoj tijekom 19. stoljeća kada je ovaj oblik hrane prihvaćen u radničkoj klasi kao brz, prenosiv i jeftin obrok.

U to vrijeme sendvič se napokon pojavljuje i izvan Europe. U SAD-u, sendvič je prvobitno prezentiran kao dio večere. Početkom 20. stoljeća, kako je kruh postajao spojnica američke prehrane, sendvič postaje popularan koliko i brzi obrok na Mediteranu.

Uporaba
-------

Sendviči se obično nose na posao, u školu ili na izlet za jelo kao dio "paketa" za ručak. Uobičajeno je da sadrže kombinaciju povrća, mesa, sira, i/ili nekog umaka. Široko su rasprostranjeni u restoranima i kafićima.

Riječ "sendvič" se također može koristiti i kao glagol u značenju za pozicioniranje nečega između dvije stvari.

Vanjske poveznice
-----------------

* The British Sandwich Association
* The Sandwich Project (UK) Arhivirano 2019-01-09 na Wayback Machine-u Huge collection of recipes.
* Sendvič - kakav ti voliš? (HR) Online kuharica s receptima za najukusnije sendviče.
**Bilbejs** (arapski: بلبيس, koptski: *Phelbs*) je grad od 170,785 stanovnika na sjeveru Egipta u muhafazi Šarkija.

Geografske karakteristike
-------------------------

Bilbejs se nalazi u Donjem Egiptu u Delti Nila, sjeveroistočno od Kaira. 
Grad se prostire duž Kanala Ismailia na trasi autoputa prema Ismailiji i Port Saidu..

Historija
---------

Bilbejs je još od Antičkih vremena postao sjedište eparhije Koptske crkve

Koptska crkva sv. Georgija
Bilbejs su 640. zauzeli Arapi, koji su 727. u njemu naselili dio svog plemena Kajsita, i vremenom podigli čitav niz fortifikacija da zaštite Kairo. 
Grad je bio mjesto gdje je 996 umro fatimidski kalif Al-Aziz i gdje je njegov sin Al-Hakim bi-Amr Allah preuzeo tron Fatimidskog Kalifata.

Franački križari pod vodsvom Amalrika I zauzeli su grad su 1163, ali nisu uspjeli prodrjeti dalje na zapad. Nakon tog je on često korišten kaobaza iz koje su u kampanje kretale arapske vojske prema istoku.

Bilbejs je od srednjeg pa sve do početka 19. vijeka bio je prijestolnica muhafaze, kad je ona premještena u nedaleki Zakazik za vladavine valije Muhameda Alija (1805.-48).

Pet kilometara jugoistočno od centra grada leži vojna baza sa aerodromom, u kojoj je smještena Vojna akademija koju je pohađao bivši predsjednik Hosni Mubarak.

Privreda
--------

Bilbejs je grad pamuka i tekstilne industrije.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Egypt, Arab Republic of Egypt*" (engleski). City population. Pristupljeno 14.7. 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Bilbays, Egypt*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 17.7. 2020.

Vanjske veze
------------

***Bilbejs*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Bilbays, Egypt* ()
|  |
| --- |
|  *Ovo je glavno značenje pojma **Vakuf**. Za druga značenja, v. Vakuf (razvrstavanje).* |

**Vakuf** (arapski: وقف, awqāf, turski: vakıf) je institut islamskog prava, koji se razvijao od XI. do XIX. st. - po mnogo čemu odgovara institutu zaklade u europskom pravu.

Vakuf dakle po islamskom pravu označava neko dobro koje neka osoba (vakif) svojevoljno izdvoji iz svoje imovine, predajući je Alahu, dok prihodi ili svrha vakufa služe ljudima. Vakuf nije propisan niti naređen Kuranom, njega podstiče sam poslanik Muhamed u njegovim hadisima. Dokumenat kojim se opisuje vakuf se zove vakufnama, na kraju svake vakufname stoji "*Proklet bio onaj ko na bilo koji način oskrnavi ovo moje dobro djelo*!"

Vakuf je sredstvo za napredak u ekonomskom, kulturnom, društvenom i civilizacijskom pogledu nekog društva. Vakufi su u islamskim zemljama odigrali važnu ulogu u razvoju društva i naselja, jer je pomoću tog instituta podignut najveći broj javnih objekata u tim zemljama.

Prvim vakufom se smatra vakuf Omera koji je ufakufio *bašču* s palmama koju je nazvao "Semg". Prema hadisu, Omer je prije uvakufljenja Poslaniku rekao "*O Alahov Poslaniče, imam jednu bašču, koju puno volim i želim je dati kao trajno dobro!*" Poslanik je odgovorio: "*Uvakufi stvar tako da se ona ne može ni prodati, niti darovati, niti naslijediti, a njeni prihodi da se upotrebljavaju, kao opće dobro!*"

Vakufi u Bosni i Hercegovini
----------------------------

Prve orijentalno-islamske gradske objekte na bosanskom području podigao je Isa-beg Isaković kao svoj vakuf, o čemu nam govori najstariji osmanlijski dokument u Bosni, vakufnama Isa-bega Isakovića datirana između 1. veljače i 3. ožujka 1462. godine.

Poveznice
---------

* Vakufnama
* Vakif

Literatura
----------

* Arif Ali Khan (Hrsg.): Encyclopaedia of Islamic law. Bd. 7: Law of Waqf in Islam. New Dehli 2006. ISBN 81-8274-197-1
* Murat Çizakça: A history of philanthropic foundations. The Islamic world from the seventh century to the present. Istanbul 2000. ISBN 975-518-151-2
* Esad Hrvačič: Vakuf - trajno dobro. Sa posebnim osvrtom na vakufe u Bosni i Hercegovini. Sarajevo 2001. ISBN 9958-23-079-8
* Safet Krkić: Uloga vakufa u razvoju gradova BiH. Sarajevo 1999.
**Referendum o statusu Krima** (ruski: *Рефере́ндум о ста́тусе Кры́ма*, ukrajinski: *Референдум про статус Криму*) održan je 16. marta 2014. godine sa ciljem da se donese odluka o daljoj sudbini dotadašnje Autonomne republike Krim u sklopu Ukrajine. 

Referendum je održan nakon masovnih protestnih akcija u Kijevu koje su dovele do pada (i bijega) aktualnog izabranog predsjednika Viktora Janukoviča. Prema preliminarnim rezultatima objavljenim nakon referenduma većina glasača, njih 1 233 002 ili 96.77 % glasala je za otcepljenje od Ukrajine i pripajanje sa Rusijom. 

Velika većina Zapadnih zemalja (Evropska Unija, Sjedinjene Američke Države) osuđuje taj referendum i ne priznaje njegove rezultate. S druge strane Rusija ga brani, i poziva se na presedansko pravo koje je na vrlo sličan način izvedeno na Kosovu ili na Falklandima.

Rezultati
---------

| Referendum o statusu Krima |
| --- |
| Da ili ne | Glasovi | Procenat |
| Uspešan **Da** | **1 233 002** | **96.77%** |
| Ne | 31 997 | 2.51% |
| Važećih glasova | 1 274 096 | 99.29% |
| Nevažećih glasova | 9097 | 0.71% |
| **Ukupno** | **1 534 815** | **100,00%** |
| Izlaznost | 83.1% |
|
|
|

Izvori
------

1. ↑  „*Артисты Крыма - Мы дети твои, Россия!*" (ruski). Референдум в Крыму. Pristupljeno 17. 03. 2014.

Vanjske veze
------------

* Референдум в Крыму ()
* Neslužbena stranica referendumu, online glasovanje Arhivirano 2020-04-30 na Wayback Machine-u () ()
**Agadir** (berberski: ⴰⴳⴰⴷⵉⵔ, arapski: أكادير) je lučki grad na jugozapadu Maroka od 421.844 stanovnika.

On je i administrativni centar Regije Souss-Massa (nekadašnja Regija Souss-Massa-Draâ)-

Geografija
----------

Agadir leži 10 km sjeverno od ušća rijeke Sus u Atlanski ocean.

Centar grada, trgovačka zona

Historija
---------

Postoji velika vjerojatnost da se na mjestu današnjag grada nalazio rimski **Portus Risadir**. Pouzdano se zna da su između 1505. i 1541. njime vladali Portugalci koji su ga zvali *Santa Maria*. Nakon njih zavladali su sultani iz dinastije Sadida.

Kad se je u ljeto 1911. ispred obale pojavila njemačka topovnjača Panther kako bi zaštitila njemačke interese, nastupila je Marokanska kriza, jer su se do usijanja zaoštrili francusko-njemački odnosi. Nakon tog su 1913. francuske trupe 
zauzele grad pa je i Agadir kao i ostatak Maroka bio pod francuskom vlašću sve do 1956.

Moderni razvoj grada započeo je nakon izgradnje luke 1914. melioracije doline Sus, razvojem rudarstva po unutrašnjosti i podizanjem tvornica ribljih konzervi.

Bulevar kralja Muhameda V
Agadir je postao vijest dana 1960. kad je u dva razorna potresa i plimnom valu nakon tog grad gotovo sravnjen sa zemljom, pritom je poginulo 12.000 ljudi. Nakon tog izgrađen je novi centar grada južnije od historijskog centra.

Privreda
--------

Agadir je grad Prehrambene industrije i ribarstva. Regija oko Agadira sastoji se od dviju dolina (istočne i zapadne) rijeke Sus, zatvorene planinama Visokog Atlasa i Antiatlasa. U toj plodnoj navodnjavanoj dolini prvenstveno se uzgajaju žitarice (najviše ječam), 
agrumi i masline Dobro je razvijeno i stočarstvo: ovce, koze, goveda, i po dolini i po planinama.

Transport
---------

Dobrom asfaltnim cestom N1 povezan je sa Safijem, a sa Marakešom i autoputem A7. Dvadesetak 10 km jugoistočno od grada nalazi se međunarodni aerodrom Al Massira (IATA: AGA, IATA: GMAD)

Pobratimski gradovi
-------------------

|  |  |
| --- | --- |
| * Argentina Mar del Plata, Argentina
* Sjedinjene Američke Države Miami, Sjedinjene Američke Države
* Sjedinjene Američke Države Oakland, Sjedinjene Američke Države
* Portugal Olhão, Portugal
 | * Francuska Nantes, Francuska
* Norveška Stavanger, Norveška
* Iran Širaz, Iran
* Filipini Vigan, Filipini
 |

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Morocco*" (engleski). City population. Pristupljeno 12. 11. 2018.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Agadir*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 12.11.2018.
3. 1 2 3  „*Agadir*" (hrvatski). Proleksis. Pristupljeno 12. 11. 2018.

Vanjske veze
------------

***Agadir*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Agadir* (službene stranice) Arhivirano 2018-09-26 na Wayback Machine-u ()
* *Agadir* ()
* *Agadir*
Za eunuha na egipatskom dvoru, v. Potin.

Crkva Svetog Potina u Lyonu.
**Sveti Potin** (francuski: , 87? - 177?) je ličnost, koja je prema navodima u pismu pripisanom Ireneju, bila njegov prethodnik, odnosno prvi biskup Lyona (tadašnji Lugdunum u rimskoj Galiji). Pismo je poslano od strane kršćanske zajednice u Lyonu i Viennea u Aziju, a u njemu je Irenej nastojao nametnuti svoj autoritet kao vođa lyonskih kršćana.

Prema navodima pisma, Sveti Potin je u vrijeme masovnih progona kršćana pred kraj vladavine Marka Aurelija postao mučenikom. Zajedno sa nekoliko drugova ga je uhvatila masa na ulici i bacila u zatvor; vjeruje se da je umro od tamošnjeg mučenja i zlostavljanja, dok su njegovi drugovi ubijeni od divljih zvijeri u lokalnom amfiteatru.

Sličnost imena *Pothin* i starofrancuskog glagola *foutre* (ekvivalent srpskohrvatskog izraza *jebati*) je dovela do sinkretičkog spajanja Potina sa Prijapom, kroz asimilirano ime *Sveti Foutin*.

V. također
----------

* Progoni u Lyonu
* Sveti Foutin
* Blandina
* Ponticus

Eksterni linkovi
----------------

* Catholic Online: Pothinus
**Belouizdad** (arapski: بلوزداد) za Francuske kolonijalne uprave znan kao **Belcourt** je općina od 44,050 stanovnika na sjeveru Alžira u Pokrajini Alžir.

Geografske karakteristike
-------------------------

Belouizdad leži u Alžirskom zaljevu, udaljen svega par kilometara jugozapadno od centra grada Alžira, pa je danas samo jedan od kvartova alžirske metropole.

Historija
---------

Belouizdad je izrastao za Francuske kolonijalne uprave kao novi kvart pod imenom *Belcourt*. 
Ime je dobio po francuskom poduzetniku koji je krajem 19. vijeka podigao prve veće stambene kuće.

Botanički vrt Hamma
Nakon proglašenja alžirske nezavisnosti, preimenovan je u arapsko ime *Hamma-El Annasser*, ono je 1992. promjenjeno u današnje *Belouizdad*, po borcu Fronte nacionalnog oslobođenja - FLN - *Mohamedu Belouizdadu*, koji je djelovao u tom kvartu.

Ispočetka je to bilo industrijsko predgrađe, puno malih tvornica, zanatskih radiona i skladišta, pored luke koja je istovremeno nastajala.
Danas je poznat po velikom *Botaničkom vrtu Hamma* koji je osnovan 1832. kog zovu *pluća grada*. 
Belouizdad je slavan po Cervantesovoj pećini u kojoj se on navodno skrivao nakon bijega iz zarobljeništva Berberskim korsarima, koji su ga zajedno sa bratom Rodrigom zarobili 1575.

Danas je kvart sa četiri velika urbana kompleksa (Laaquiba, Le Ruisseau, El Hamma i ex-Belcourt) sa kućama u haussmannskom stilu sa kraja 19. vijeka i Corbusierovim objektima podignutim u periodu 1940.-1950.

U njemu se nalazi tvornica za desalinizaciju podignuta 2008. metroom i autobusima je povezan sa centrom Alžira.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Algeria: Algiers Communes*" (engleski). City population. Pristupljeno 8.2. 2020.
2. ↑  „*Belcourt, Quartier (Algérie)*" (francuski). Archives nationales d'outre-mer. Pristupljeno 9.3. 2020.
3. 1 2 3 4 5  „*Commune de Belouizdad : Virée dans l'histoire*" (francuski). Elmoudjahid. Pristupljeno 9.3. 2020. [*mrtav link*]
4. ↑  „*About Mohamed Belouizdad*" (francuski). Heyevent. Pristupljeno 9.3. 2020. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

***Belouizdad*** na Wikimedijinoj ostavi

* *About Mohamed Belouizdad*[*mrtav link*] ()
**Britanski Antarktički Teritorij** (engleski: *British Antarctic Territory*, akronim: **BAT**) je jedan od 14 Britanskih prekomorskih teritorija koji se nalazi na području Antarktika.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Britanski Antarktički Teritorij* leži jugoistočno od Južne Amerike, proteže se od Atlantskog oceana na istoku do Tihog oceana na zapadu. Ima oblik trokuta, najveći dio su oceanske vode, ukupne površine 5 425 000 km², koje se protežu do Antarktika.
Granice teritorija su na sjeveru 60° južne geografske širine, sa juga je to Južni pol, između 20° i 80° meridijana. Unutar tog teritorija osim Antarktika su Južni Orkneyjski i Južni Shetlandski otoci. Ukupna površina kopnene teritorije iznosi 1 700 000 km².

Većina kopnene teritorije na Antarktiku je pod vječnim ledom, to je brdoviti kraj koji se uzdiže od 1 200 m na sjeveru do 2 000 m na jugu.

*Britanskim Antarktičkim Teritorijem* upravlja Visoki komesar sa sjedišem u Stanleyu na Falklandima.

Na teritorijima nema nikakvog stalnog stanovništva, ali po istraživačkim bazama stalno boravi od 50 do 100 i naučnika i tehničara, njihov broj se poveća za antarktičkog ljeta.

Argentini pripada susjedni teritorij između 25° i 74° meridijana, a Čileu između 53° i 90° meridijana. 

Istraživalačka baza Rothera na Antarktiku

Historija
---------

Od 1908. taj teritorij je bio dio Zavisnih teritorija Falklandskih otoka u kojem su pored Falklanda bili i Južna Georgija i otočje Sandwich. Nakon sklapanja Antarktičkog protokola - 1959. koji je stupio na snagu 1961. britanska vlada je i formalno osnovala novu teritorijalnu jedinicu 3. marta 1962.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*British Antarctic Territory*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 19. 04. 2012.

Vanjske veze
------------

* *British Antarctic Territory* na portalu Encyclopædia Britannica ()

| * p
* r
* u
Sastavne države i teritoriji Ujedinjenog Kraljevstva |
| --- |
| Sastavne države |  Engleska •  Sjeverna Irska •  Škotska •  Wales | Zastava Ujedinjenog Kraljevstva |
| Prekomorska područja | Angvila • Bermudi • Britanska antarktička teritorija • Britanska teritorija Indijskog oceana • Britanski Djevičanski otoci • Falklandski otoci • Gibraltar • Južna Georgia i arhipelag Južni Sandwich • Kajmanski otoci • Montserrat • Pitcairnovi otoci • Sveta Helena • Turks i Caicos |
| Krunski posjedi | Guernsey • Jersey • Man |
| Suverene vojne baze | Akrotiri i Dhekelia |

***Britanska antarktička teritorija*** na Wikimedijinoj ostavi