recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Czarna Hańcza** (litvanski: *Juodoji Ančia*, beloruski: *Чорная Ганча*, ruski: *Чёрная Ганьча*) je rijeka u Poljskoj i Belorusiji 
duga 141,7 km, lijeva pritoka rijeke Njemen.

Hidrologija
-----------

Czarna Hańcza izvire nešto sjevernije od Jezera Hańcza u poljskom Podlaskom vojvodstvu. Od tamo teče prema jugoistoku, protiče 
kroz jezero Hańcza i grad Suwałki zatim zavija prema istoku i protiče kroz Jezero Wigry. 
U svom srednjem toku snažno meandrira sve do sela Rygol, nadalje teče kanaliziranim koritom kao Kanal Augustów.
Tako ulazi u Belorusiju i protiče posljednih 34 km do ušća u Njemen kod sela Dmiseviči, svega par km prije litvanijske granica.

Porječje rijeke veliko je 1,900 km², od tog 1,612 km² po poljskom Podlaskom vojvodstvu, a ostatak od 288 km² se prostire po Belorusiji.
Prosječni godišnji protok na ušću je 17 m³/s.

Czarna Hańcza je u svom gornjem toku kod grada Suwałki popularna među kanuistima.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8   „Czarna Hańcza" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 16.08. 2021.

Vanjske veze
------------

***Czarna Hańcza*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Czarna Hańcza* (`pl`)
**Retrogradno gibanje** (lat. *retro* - unatrag, *gradus* - korak) ili **povratno gibanje** je orbitalno gibanje tijela u smjeru suprotnom od gibanja ostalih tijela u sustavu. U astrologiji se označava kraticom **R**.

U sunčevom sustavu većina tijela se kreće na isti način: većina planeta se okreće oko Sunca u smjeru obrnutom od kazaljke na satu, gledano iz smjera zvijezde sjevernjače. Većina planeta se na isti način vrti oko vlastite osi. Isto vrijedi i za orbitalna gibanja većine prirodnih satelita.

Za iznimke koje odstupaju od opisanog kažemo da se gibaju retrogradno. Venera i Uran okreću se oko svoje osi u smjeru kazaljke na satu. Nekoliko manjih satelita koji u smjeru kazaljke na satu obilaze oko matičnih planeta nazivamo retrogradnim satelitima. Retrogradne orbite nalazimo i među kometima i asteroidima.

Poveznice
---------

* Progradno gibanje
* Retrogradna rotacija

Bilješke
--------

1. ↑  Becker, Udo, Leksikon astrologije, str. 168.

Literatura
----------

× *Becker, Udo, Leksikon astrologije, AGM, Zagreb, 1996.* ISBN 953-174-064-X
Koordinate: 42°20′15″N, 71°5′13″W
**South End Grounds** je naziv za jedan od tri bejzbol stadiona u Bostonu koji su služili kao domaći teren za bostonski klub u National Associationu i National Leagueu od 1871. do 1914.

Za stadion se koristio službeni naziv **Boston National League Base Ball Park**, a prije toga je neformalno bio poznat kao **Walpole Street Grounds**; odnosno **Union Baseball Grounds** i **Boston Baseball Grounds**.

World Series 1903 - Huntington Avenue Grounds ispred, South End Grounds u pozadini
Stadion se nalazio u blizini Huntington Avenue Groundsa, stadiona koji je koristila American League prije izgradnje Fenway Parka.

South End Grounds je prvi put otvoren 16.5. 1871. Posljednja je utakmica na tom stadionu odigrana 10.9. 1887. Nakon toga je srušen kako bi se izgradio novi.

Drugi stadion pod nazivom **South End Grounds** je otvoren 25.5. 1888. godine. Bio je poznat pod nazivom **Grand Pavilion**, te sagrađen u srednjovjekovnom stilu popularnom 1880-ih i 1890-ih. Prema nekim procjenama je imao 6.800 sjedećih mjesta. Uništen je u požaru (Veliki požar u Roxburyju) 15.5. 1894. koga su započela djeca igrajući se s vatrom ispod sjedala. Požar se brzo proširio i uništio ne samo stadion, nego i 117 drugih zgrada. Dok je trajala izgradnja novog stadiona, *Boston* je utakmice igrao na Congress Street Grounds.

South End Grounds sa slike koja pokazuje World Series 1903. godine
Treći stadion pod nazivom **South End Grounds** je sagrađen za deset tjedana i otvoren 20.7. 1894. Zbog nedostatnog novca od osiguranja, stadion je bio daleko manji od prethodnog. *Boston Braves* su na South End Groundsu posljednju utakmicu odigrali 11.8. 1914. zbog sve većeg broja publike u sezoni 1914. Klub je igrao na Fenway Parku sve dok Braves Field nije dovršen 1915. godine.

Nakon odlaska Bravesa stadion je srušen. Danas se na njegovom mjestu nalazi parkirna garaža Univerziteta Northeastern i Stanica Ruggles na Narančastoj liniji MBTA. Na stanici se nalazi spomen-ploča stadiona.

Literatura
----------

* Phil Lowry: *Green Cathedrals*
* Michael Benson: *Ballparks of North America*,
* Marc Okkonen: *Baseball Memories 1900-1909*
* Marc Okkonen: *Baseball Uniforms of the 20th Century*

Vanjske veze
------------

***South End Grounds*** na Wikimedijinoj ostavi

* South End Grounds at Ballparks.com
* Boston Public Library - Sports Temples of Boston Arhivirano 2007-09-27 na Wayback Machine-u
* South End Grounds at Project Ballpark
**Winchelsea** je stari lučki gradić od 504 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji East Sussex, u Distriktu Rother.

Winchelsea koji je tokom historije bio značajna luka na La Manchu, danas je odličan primjer srednjovjekovnog urbanizma.

Geografske karakteristike
-------------------------

Winchelsea leži između Wealda i močvarnog tresetišta Romney, udaljen oko 3.2 km jugoistočno od Rya i 11 km sjeveroistočno od Hastingsa, nedaleko od Kanala La Manche.

Historija
---------

**Stari Winchelsea** (Old Winchelsea) bio je značajna luka i grad od 700 kuća, 50 gostionica i brojnih crkava. On je još od 12. vijeka bio dio konfederacije Cinque Ports. More ga je 1287. poplavilo i razorilo. Nakon tog je kralj Edward I (vladao 1272.-1307.) dao podići N**ovi Winchelsea** na povišenom mjestu, po mrežnom planu sa crkvom sv. Thomasa Becketa u centru.

Močvare Romneya ograničile su prostor na kom se mogao graditi novi grad. On je unatoč tome prosperirao do 15. vijeka, kao luka sa dobrim ulazom na more, sve se to promjenilo tokom 16. vijeka, kad je ulaz zatrpan šljunkom i pijeskom, pa je luka postala neupotrebljiva. Nakon tog je Winchelsea stagnirao i postao malo selo.

Danas je naselje uz more *Winchelsea Beach*, koje je izraslo tokom 20. vijeka, veće sa svojih 858 stanovnika

Znamenitosti
------------

Winchelsea još uvijek ima odlično očuvana troje gradskih vrata.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „United Kingdom: South East England" (engleski). City population. Pristupljeno 3. 04. 2017.
2. 1 2 3 4  „*Winchelsea*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 03. 03. 2017.

Vanjske veze
------------

***Winchelsea*** na Wikimedijinoj ostavi

* Winchelsea (`en`)
**Crimthann Nia Náir** (nećak Nárov), sin Lugaid Riab nDerga, bio je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, veliki kralj Irske. Prema predaji ga je Lugaid začeo sa vlastitom majkom Clothru, kćeri kralja Eochu Feidlecha.

*Lebor Gabála Érenn* navodi da je svrgnuo velikog kralja Conchobar Abradruada, ali ne i da je sam postao kralj - Conchobara je umjesto toga naslijedio Cairbre Cinnchait. Geoffrey Keating i *Annals of the Four Masters* se pak slažu da je Crimthann naslijedio Conchobara kao veliki kralj i vladao šesnaest godina. Navodi se da je otipao na putovanje sa svojom tetkom, vilenjakinjom Nár, e se nakon mjesec dana i dva tjedna vratio vratio s blagom koje je sadržavalo pozlaćenu dvokolicu, zlatnu ploču za *fidchell*, pozlaćeni plašt, mač sa ukrašen zkatnim zmijama, srebrni štit te koplje i praćku koja nikada nije promašivala cilj. Ubrzo nakon povratka je pao sa konja i umro u Howthu. Keating navodi da ga je naslijedio sin Feradach Finnfechtnach, a *Annals of the Four Masters* Cairbre Cinnchait.

*Lebor Gabála* ga smješta u doba rimskog cara Vespazijana (69-79. n.e.). Kronologija Keatingove *Foras Feasa ar Éirinn* mu vladavinu datira u period 12. pne. - 5. n.e. dok *Annals of the Four Masters* navodi period 8. pne. - 9. n.e.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Conchobar Abradruad**  |  **veliki kralj Irske** FFE 12. pne. - 5. n.e.AFM 8. pne. - 9. n.e. | Slijedi: **Cairbre Cinnchait iliFeradach Finnfechtnach**  |

Izvori
------

1. ↑  A dictionary of Celtic mythology, James MacKillop, p.111
2. ↑  R. A. Stewart Macalister (ed. & trans.), *Lebor Gabála Érenn: The Book of the Taking of Ireland Part V*, Irish Texts Society, 1956, p. 303-305
3. ↑  Geoffrey Keating, *Foras Feasa ar Éirinn* 1.37-38
4. ↑  *Annals of the Four Masters* M5192-9
Орнитологија из 1599.**Орнитологија** је научна дисциплина биологије која се бави проучавањем птица. Људи који се баве проучавањем птица називају се орнитолози.

Порекло речи
------------

Реч орнитологија потиче из грчког језика. Први део речи, *ornithos* значи „птица", док *logos* значи „наука".

Историјат
---------

Неки древни грчки писци су увидели да птице нестају током једног дела године, али нису знали који је узрок томе. Ова „загонетка" је решена тек током 19. века када су орнитолози тог доба утврдили да се птице селе. Занимање за птице је имало позитивне последице, јер су се до данас оформила многа друштва за заштиту птица. Прво такво друштво је настало у Британији 1889. године и то је било Краљевско друштво за заштиту птица (енгл. *The Royal Society for the Protection of Birds/RSPB*). Данас је орнитологија високо развијена наука.

Предмет проучавања
------------------

Орнитолози проучавају морфологију и анатомију птица, дакле њихове особине, као и сродничке односе међу њима, понашање, станишта и екологију уопште. Примењена орнитологија се бави и узајамним односима људи и птица. На пример, како птице могу да пренесу болести на људе, како утичу на пољопривредна добра, али и како човек уништавањем станишта и криволовом смањује популације птица и чак угрожава опстанак читавих врста.

Спољашње везе
-------------

* *Ornithologie* (1773-1792) Francois Nicholas Martinet Digital Edition Smithsonian Digital Libraries
* Liga za ornitološku akciju Srbije
* Priručnik 'Ptice Srbije i područja od međunarodnog značaja' Arhivirano 2015-09-24 na Wayback Machine-u
* List of oldest ornithological organisations in the world
* History of ornithology in North America Arhivirano 2007-05-20 na Wayback Machine-u
* History of ornithology in China Arhivirano 2008-05-09 na Wayback Machine-u
* Hill ornithology collections
* History of ornithology (in Italian) Arhivirano 2008-04-03 na Wayback Machine-u
**WinChip** je socket 7 mikroprocesor dizajniran od Centaur Technology.

Historija
---------

Centaur Technology je osnovan 1995. godine s ciljem da se proizvede što jeftiniji i ekonomski štedljiviji procesor. Nakon dvije godine dizajniranja potpuno nove mikroprocesorske arhitekture proizveden je WinChip kompaktibilan s Intelovim mikroprocesorima i površinski mnogo manji od njih to jest jeftiniji za proizvodnju. Zbog svog mnogo jednostavnijeg dizajna WinChip je bio sporiji od tadašnjih Pentium MMX koji je izvršavao 2 naredbe po taktu za razliku od 1 naredber WinChipa, tako da se o usporedbi s Pentium II i AMD K6 mikroprocesorima ne može niti govoriti. Zbog tih karaktetistika on je često bio zvan nabrijanom 486ticom (Intel 80486), ali je s druge strane bio mnogo jeftiniji pa je na primer Pentium MMX u doba svog izlaska na tržište koštao 550 $  dok je WinChip koji izlazi na tržište samo 9 meseci kasnije koštao 135 $. 

Bez obzira na mnogo povoljniju cijenu sporost WinChipa je uništila njegove tržišne mogućnosti tako da se proizvodi oko 2 godine nakon čega je Centaur Technology prodan VIA Technologies korporaciji koja če ga zbog potpunog kolapsa Cyrixa iskoristiti kao osnovu za svoje buduće mikroprocesore Cyrix III, VIA C3, VIA C7 i VIA Nano.

WinChip tehnički podaci
-----------------------

| Procesor | Brzina(MHz) | Sabirnica(MHz) | L1 cache(KB) | L2 cache(KiB) | naredbe | Maksimalna potrošnja energije | Jezgra(V) | Izgrađen u (nm) tehnologiji |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  WinChip C6 | 180 - 240 | 60 - 75 | 64 | 0 | MMX | 13.1 W at 240 MHz | 3.52 | 350 |
|  WinChip 2 | 200, 225, 240 | 60 - 75 | 64 | 0 | 3DNow!, MMX | 14.0 W at 240 MHz | 3.52 | 350 |
|  WinChip 2A | 200, 233, 250PR200, PR233, PR300 | 66 / 100 | 64 | 0 | 3DNow!, MMX | 16.0 W at 250 MHz | 3.3, 3.52 | 350 |
|  WinChip 2B | 200, 200PR200, PR233 | 66 / 100 | 64 | 0 | 3DNow!, MMX | 6.3 W at 200 MHz | 2.80 | 250 |
| WinChip 3 | nije izašao na tržište | 66 / 100 | 128 | 0 | 3DNow!, MMX |  | 2.80 | 250 |

Izvori
------

1. ↑  [ Intel Pentium MMX
2. ↑  [ WinChip C6
3. ↑  IA-32 implementation: Centaur WinChip Arhivirano 2007-04-28 na Wayback Machine-u, Sandpile, accessed May 13, 2007.
4. 1 2 3 4  IA-32 implementation: Centaur WinChip 2 Arhivirano 2007-04-27 na Wayback Machine-u, SandPile.org, accessed April 29, 2007.

***WinChip*** na Wikimedijinoj ostavi
*Ne poistovećivati sa **E, slovom latinice**.*

| Ћириличко слово Е |
| --- |
|  |
| Бројевна вредност: 5 |
| Позиција у Уникоду |
| Велико: **U+0415** |
| Мало: **U+0435** |
| Слова словенских језика |
| А | Б | В | Г | Ґ | Д | Ђ |
| Ѓ | Е | Ѐ | Ё | Є | Ж | З |
| З́ | Ѕ | И | Ѝ | І | Ї | Й |
| Ј | К | Л | Љ | М | Н | Њ |
| О | П | Р | С | С́ | Т | Ћ |
| Ќ | У | Ў | Ф | Х | Ц | Ч |
| Џ | Ш | Щ | Ъ | Ы | Ь | Э |
| Ю | Я |
| Слова несловенских језика |
| Ӑ | Ӓ | Ә | Ӛ | Ӕ | Ғ | Ҕ |
| Ӻ | Ӷ | Ԁ | Ԃ | Ꚉ | Ӗ | Ӂ |
| Җ | Ӝ | Җ | Ԅ | Ӟ | Ԑ | Ӡ |
| Ԇ | Ӣ | Ҋ | Ӥ | Қ | Ӄ | Ҡ |
| Ҟ | Ҝ | Ԟ | Ԛ | Ӆ | Ԓ | Ԡ |
| Ԉ | Ԕ | Ӎ | Ӊ | Ң | Ӈ | Ҥ |
| Ԣ | Ԋ | Ӧ | Ө | Ӫ | Ҩ | Ԥ |
| Ҧ | Ҏ | Ԗ | Ҫ | Ԍ | Ҭ | Ԏ |
| Ӯ | Ӱ | Ӳ | Ү | Ұ | Ҳ | Ӽ |
| Ӿ | Һ | Ԧ | Ҵ | Ҷ | Ӵ | Ӌ |
| Ҹ | Ꚇ | Ҽ | Ҿ | Ӹ | Ҍ | Ӭ |
|  |  | Ԙ | Ԝ | Ӏ |
| Историјска слова |
| Ꙉ | Ѻ | Ѹ | Ѡ | Ѽ | Ѿ | Ҁ |
| Ѣ | Ꙓ | Ꙗ | Ѥ | Ѧ | Ѫ | Ѩ |
| Ѭ | Ѯ | Ѱ | Ѳ | ֹѴ | Ѷ | Ꙟ |
| Диграфи ћирилице |
| Сва слова ћирилице |

**Е е** (iskošeno: *Е е*) je ćiriličko slovo, ekvivalent latiničnom slovu E i grčkom slovu epsilon (Ε ε).

Istorija
--------

Slovo E je izvedeno iz grčkog slova epsilon.

U staroslovenskoj azbuci ime slova je bilo єstь, što je na tadašnjem jeziku značilo »jeste«.

U ćiriličkom brojevnom sistemu, slovo ⟨E⟩ je imalo vrednost broja 5.

Oblik
-----

U ranoj ćirilici, oblik ovog slova je bio obao (Є є), dok se danas piše sa oštrim ivicama (E e). Oblo E se danas koristi samo u ukrajinskoj i rusinskoj azbuci, i označava dvoglasnik (diftong) "je".

Upotreba
--------

Prisutno je u svim ćiriličnim pismima i uglavnom označava poluzatvoren prednji nelabijalizovan samoglasnik ().

### Ruski i beloruski jezik

U ruskom i beloruskom jeziku, uglavnom označava diftong "je".
Kada se nađe nakon određenih suglasnika (D, T, L, N), vrši se proces nalik našem jotovanju ("DE" se čita slično našem "ĐE", "TE" slično našem "ĆE" itd.), isti slučaj kao sa ukrajinskim "Є".

I u ruskoj i u beloruskoj azbuci, nalazi se na šestom mestu.

### Bugarski, makedonski, srpski i ukrajinski jezik

U bugarskom, makedonskom, srpskom i ukrajinskom jeziku, ovo slovo označava ili "poluzatvoren prednji nelabijalizovan samoglasnik" (), ili pak "poluotvoren prednji nelabijalizovan samoglasnik" ().

U bugarskoj azbuci, nalazi se na šestom mestu, dok se u makedonskoj, srpskoj i ukrajinskoj nalazi na sedmom.

Srodna slova
------------

* Ѐ ѐ: slovo ćirilice
* Ё ё: slovo ćirilice
* Є є: slovo ćirilice
* E e: E (slovo latinice)
* Ε ε: slovo grčkog alfabeta
**Stojan Župljanin** je bivši načelnik Centra službe bezbednosti u Banjoj Luci i bivši savetnik predsednika Republike Srpske za unutrašnje poslove. Optužen je pred Međunarodnim krivičnim tribunalom za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) za ratne zločine nad Muslimanima i Hrvatima, počinjene tokom rata u Bosni i Hercegovini.

Župljanin je rođen 28. septembra 1951. godine u selu Maslovare u opštini Kotor Varoš u Jugoslavija. Diplomirao je na Pravnom fakultetu u Sarajevu, a od 1975. godine radio je u Sekretarijatu unutrašnjih poslova u Banjoj Luci. Od 1991. godine, bio je načelnik Centra službe bezbednosti u Banja Luci, a od 1994, savetnik predsednika Republike Srpske za unutrašnje poslove.

Optužnica za ratne zločine
--------------------------

Župljanin je, pred MKSJ-om za ratne zločine optužen za zločine protiv čovečnosti i kršenje zakona i običaja ratovanja 17. decembra 1999. Optužnica je objavljena 13. jula 2001. godine. Župljanin je uhapšen u Pančevu, 11. juna 2008. godine. U početku je negirao svoj identitet, predstavljavši se kao Branislav Vukadin, ali je dan kasnije, DNK-analizom utvrđeno da je osoba koja je uhapšena – zaista Župljanin.

Župljanin je tokom perioda na koji se odnosi optužnica bio načelnik regionalnog Centra službi bezbednosti u Banjaluci, a od maja do jula 1992. i član Kriznog štaba Autonomne regije Krajina (ARK). Pretresno vijeće MKSJ-a ga je 2013. osudilo za zločine počinjene u osam opština u BiH: za progon kao zločin protiv čovječnosti, putem osnovnih krivičnih djela lišavanja života, mučenja, okrutnog postupanja i nehumanih djela, protivpravnog zatočenja u zatočeničkim objektima, stvaranja i održavanja nehumanih uslova života, prisilnog premještanja i deportacije, pljačkanja imovine, bezobzirnog razaranja gradova i sela, uključujući uništavanje ili hotimično nanošenje štete vjerskim institucijama i drugim kulturnim dobrima, kao i nametanje i održavanje restriktivnih i diskriminatornih mjera. Takođe je osuđen za istrebljenje kao zločin protiv čovječnosti i ubistvo i mučenje kao kršenje zakona ili običaja ratovanja. Dobio je 22 godine zatvorske kazne.

Izvori
------

1. ↑  B92 - Uhapšen Stojan Župljanin, 11.6.2008.
2. ↑  B92 - Potvrđen identitet Župljanina, 12.6.2008.
3. ↑  „Mićo Stanišić i Stojan Župljanin osuđeni za zločine u Bosni i Hercegovini". Međunarodni krivični tribunal za bivšu Jugoslaviju. Pristupljeno 28. III 2013.

Vanjske veze
------------

* Sažetak presude na MKSJ-u
Koordinate: 41° 09′ 20" SGŠ, 22° 34′ 39" IGD

**Stojakovo** (mak. *Стојаково*) je naselje u Republici Makedoniji, u krajnje južnom delu države. Stojakovo je naselje u okviru opštine Bogdanci.

Prirodni uslovi
---------------

Stojakovo je smešteno u krajnje južnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Grčkom, koja se pruža 3 kilometra južno od naselja. Od najbližeg većeg grada, Strumice, selo je udaljeno 45 kilometara južno.

Selo Stojakovo se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Selo je položeno u dolini Vardara, na približno 70 metara nadmorske visine. Okolina naselja je na ravničarska i plodno poljoprivredno područje, 

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Stojakovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.931 stanovnika.

**Nacionalni sastav**:

|  |  |
| --- | --- |
| **Nacionalnost** | **Stanovnika** |
| makedonci | 1 890 |
| albanci | 0 |
| turci | 0 |
| romi | 0 |
| vlasi | 1 |
| srbi | 36 |
| ostali | 4 |
|

**Pretežna veroispovest** mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.valandovo.gov.mk Zvanična stranica opštine Bogdanci

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Bogdanci |
| --- |
| **Bogdanci** • 
Đavato • 
Selemlija • 
Stojakovo |  |
**Slobodan Stević** (Beograd, 1946) je lingvist, italijanist, vanredni profesor Univerziteta u Beogradu u penziji.

Život i rad
-----------

Italijanski jezik i književnost diplomirao je 1970. na Filološkom fakultetu u Beogradu. Na poslediplomske studije upisuje se 1973, a magistrira februara 1977. s radom *Konsonanti u italijanskom i srpskohrvatskom jeziku*. Te godine postaje asistent-pripravnik, a napreduje u zvanje asistenta 1978. Novembra 1983. stiče doktorat je odbranivši tezu *Sociokulturna obeležja udžbenika italijanskog jezika u različitim društvenim sredinama*. Docent postaje aprila 1985, a vanredni profesor 1998.

Više puta studijski boravio u Italiji. Od marta 1980. do oktobra 1983. radio kao lektor za srpskohrvatski jezik na Univerzitetu u Padovi. Zahvaljujući Fulbrajtovoj stipendiji, akademsku 1990/1991. proveo je na Univerzitetu Kornel (Cornell University) u SAD, takođe kao lektor za srpskohrvatski. Taj boravak omogućio mu je da proširi svoja znanja iz opšte lingvistike i glotodidaktike u kontaktu s brojnim predavačima iz SAD i Evrope. Prisustvovao je i izuzetno značajnom kongresu "Text and Context", posvećenom interdisciplinarnom izučavanju jezika. Radio je i kao predavač našeg jezika stranim studentima na Filološkom fakultetu. Italijanski jezik predavao je kao gostujući profesor na Univerzitetu u Sarajevu (1987-1989). Na Filozofskom fakultetu u Nikšiću predavao je u dva ciklusa Morfosintaksu italijanskog jezika, a isti predmet i na Filološkom fakultetu u Skoplju. Na Univerzitetu u Bariju radio je od 2000. do 2002. kao lektor za srpski jezik. U penziji je od 2012. godine.

Univerzitetsku karijeru počeo je baveći se fonologijom i konstrastivnom analizom srpskohrvatskog i talijanskog jezika. Docnije je svoj naučni i nastavni rad usmerio na metodiku nastave stranih jezika i sociolingvistiku. Posle povratka iz SAD gotovo sasvim se posvetio analizi konverzacije i diskursa. Na Katedri za italijanistiku predavao je Morfosintaksu, Metodiku nastave, Italijanski diskurs, Analizu diskursa italijanskog jezika i Italijanski razgovorni jezik.

Bibliografija
-------------

**Naučne monografije**

* *Sociokulturna obeležja udžbenika italijanskog jezika u različitim društvenim sredinama*, Filološki fakultet, Beograd, 1995.
* *Analiza konverzacije*, Filološki fakultet, Beograd, 1997.
Географска распрострањеност маскогијских народа у време првог контакта са Европљанима
**Маскогијски народи** су породица народа која је у време доласка првих европских колониста у Северну Америку насељавала југоисточне државе САД, Мисисипи, Алабаму, Тенеси, Џорџију и Флориду. Маскогијски народи данас насељавају Оклахому, Тексас, Луизијану и Флориду. Маскогијски народи говоре језицима из маскогијске породице језика.

Класификација
-------------

Маскогијски народи се према језицима којима говоре могу поделити на (на основу традиционалне класификације Мери Хас):

* Западномаскогијски народи
	+ Чикасо
	+ Чокто
* Источномаскогијски народи
	+ Апалачко-алабамско-коасатска подгрупа
		- Алабама
		- Коасати (или Кушата)
		- Апалачи
	+ Хичити-микасуки
		- Микасуки
	+ Крик-семиноли
		- Крик (или Маскоги)
		- Семиноли

Референце
---------

1. ↑  Mithun 2005: str. 461 sfn error: no target: CITEREFMithun2005 (help)
2. ↑  Campbell 1997: str. 147 sfn error: no target: CITEREFCampbell1997 (help)
**Bombaški napad u Bejrutu 2015.** odnosi se na dvostruki samoubilački napad koji je izveden 12. novembra 2015. u kasnim popodnevnim satima i bio je usmjeren protiv šijitskih civila okupljenih ispred lokalne džamije i pekare u Burdž al-Baradžni, općini Bejruta pod kontrolom Hezbolaha. Odgovornost za napad preuzela je salafističko-džihadistička skupina ISIL, navodeći kao motive učešće Hezbolaha u Sirijskom ratu na vladinoj strani. U dvjema eksplozijama poginulo je najmanje 46 ljudi uz dodatnih 240 ranjenih, čime teroristički incident predstavlja najsmrtonosniji napad takve vrste nakon svršetka građanskog rata, zajedno sa srodnim bombaškim napadom izvedenim u Tripoliju 2013. godine.

Napad
-----

Dva konsekutivna samoubilačka napada izvedena su između 17:30 i 18:00 po lokalnom vremenu, u napučenoj Huseinijinoj ulici smještenoj u trgovačkoj četvrti Burdž al-Baradžne na jugu Bejruta u kojoj prevladava šijitsko stanovništvo. Prva eksplozija pogodila je civile ispred lokalne džamije nakon što je napadač zaustavljen u pokušaju da uđe u nju, a nakon što su se oko unesrećenih okupili prolaznici s ciljem da pomognu ranjenima, kod susjedne pekare odjeknula je i druga eksplozija. Treći serijski napad izbjegnut je brzom reakcijom snaga sigurnosti Hezbolaha koji su identificirali i likvidirali trećeg napadača s eksplozivnim prslukom.

Žrtve
-----

U napadima je poginulo najmanje 46 ljudi, dok je još oko 240 ranjenih zbrinuto po bolnicama. Među smrtno stradalima su žene i djeca, sirijski i palestinski državljani, te dvojica djelatnika Američkog univerziteta u Bejrutu.

Reakcije
--------

Tamam Salam, libanonski vršitelj dužnosti predsjednika i premijera, proglasio je 13. novembra danom žalosti. Salam, ministar unutrašnjih poslova Nohad Mačnuk i brojni drugi libanonski političari pozvali su na nacionalno jedinstvo. Hezbolahov vođa Hasan Nasralah poručio je počiniteljima da se njegove snage neće povući iz Sirije, istovremeno obećavši snažniji angažman protiv terorista u Sirijskom ratu. Teroristički napad osudili su dužnosnici brojnih zemalja, uključujući Francusku, Iran, Italiju, Kuvajt, Katar, Rusiju, Sjedinjene Države i Ujedinjeno Kraljevstvo.

Vanjske veze
------------

Reportaže
* (`en`) *Over 40 killed, dozens wounded as twin suicide bombings rock Beirut* (12. 11. 2015), RT
* (`en`) *Daesh bombings hit security post in Beirut suburb, 44 killed* (12. 11. 2015), Press TV
* (`en`) *Beirut suicide bombings kill 43; suspect claims ISIS sent attackers* (13. 11. 2015), CNN (Greg Botelho, Paul Cruickshank, Catherine E. Shoichet)

Fotogalerije
* *Twin Beirut Explosions* Arhivirano 2015-11-15 na Wayback Machine-u (12. 11. 2015), *The Daily Star*
**TV Jadran** je hrvatska komercijalna televizijska postaja ovlaštena za emitiranje cjelodnevnoga programa na području Splitsko-dalmatinske županije. Gleda se još i u rubnim dijelovima dvije dalmatinske, i tri bosanskohercegovačke županije.

Nastala je krajem 1993. pod imenom CATV i započela emitiranje programa preko kablovske mreže na razini grada Splita. Kasnije je preimenovana u Adriatic TV. S emitiranjem programa započinje po dobijanju koncesije za emitiranje televizijskog programa, u siječnju 2004. godine.

TV Jadran se i od pučinskih otoka Središnje Dalmacije (Vis, Hvar, Korčula), do prekograničnih gradova, općina i mjesta Zapadne, Središnje hercegovačke i Istočne hercegovačke županije, na pravcu Kupres-Stolac.
Koncepciju svog programa Televizija Jadran temelji u prvom redu na informativnom programu, ali i na emisijama iz područja politike, kulture, sporta, gospodarstva, zabave itd.

Pečat cjelokupnom programu daje jutarnji kontakt program s mozaičnom emisijom "Jutarnja ćakula", ali prije svega originalne emisije u popodnevnom i večernjem terminu.

Značajnije emisije: *Vijesti Televizije Jadran*, *Jutarnja Ćakula*, mozaična emisija, *Time out*, sportska emisija, *Agrosvijet*, emisija o poljoprivredi, *Ćakula kroz život*, emisija socijalne tematike, *Aktualno*, talk politička i gospodarska emisija s aktualnom problematikom, *Kratki rezovi*, emisija o filmu, *Cenzura*, politička emisija Eugena Jakovčića, *Auto moto nautic vision*, emisja o auto moto industriji, *Shalsha*, glazbena top ljestvica, *Vidljivi tragovi*, vjerska emisija, *Naše zdravlje*, specijalizirana emisija o medicini, *Poticaji duha*, predavanja don Ivana Grubišića, *Laku Noć, Hrvatska…*. Uz naravno prijenose i snimke sportskih, kulturnih, glazbenih i ostalih događanja na ovom području.

Vanjske poveznice
-----------------

* TV Jadran

| * p
* r
* u
Zemaljska televizija u Hrvatskoj |
| --- |
| Nacionalni | 

|  |  |
| --- | --- |
| Javni programi | HRT 1 • HRT 2 • HRT 3 • HRT 4 |
| Privatni programi | RTL • Nova TV • RTL 2 • Doma TV • Sportska televizija • RTL Kockica • Croatian Music Channel |

 |
| Regionalni | 

|  |  |
| --- | --- |
| D01 | Plava Vinkovačka • Televizija Slavonije i Baranje • Osječka televizija |
| D02 | Slavonskobrodska televizija • Plava TV |
| D03 | Varaždinska Televizija |
| D04 | Jabuka TV • Mreža TV-Zagreb • Z1 |
| D05 | Kanal Ri • TV Nova |
| D07 | Diadora TV |
| D08 | TV Jadran • Mreža TV-Split |
| D09 | Dubrovačka televizija • Libertas TV |

 |
| Lokalni | 

|  |  |
| --- | --- |
| d044-d045-d046 | Trend TV • Laudato TV |
| d072 | Televizija Šibenik |
| L-ZA | Televizija Zapad |

 |
**Sisera** ili **Sisara** *Heb.* סיסרא, spomenut u Sucima 4:2 u Hebrejskoj Bibliji, bio je vojskovođa Jabinove vojske koju je razbila i uništila Barakova vojska na ravnici Esdraelon. 

Često se špekulira da mu je ime hetitskog ili huritskog porijeka. Neki špekuliraju da je bio Egipćani (Ses-Ra, "sluga Ra").

Nakon izgubljene bitke je izbjegao u naselje Hebera Kenitskog u ravnici Zaanaim. Heberova supruga Jael ga je lijepo primila u šator i dala mu "maslac u gospodskoj posudi." Nahranivši se, Sisera je zaspao od umora. Dok je spavao Jael mu se prikrala s čekićem i klinom za šator u ruci te mu probila obje sljepoočnice, ubivši ga i prikovavši ga za pod. Kada se nije vratio kući, Siserina majka je stoput zajecala, a na osnovu toga se danas puše u 100 puta puše u šofar za Roš Hašanu, židovsku Novu godinu.

Sisera u Midrashu
-----------------

Prema Midrashu (Yalḳuṭ Shim'oni o Sucima iv. 3), Sisera je porazio svaku zemlju protiv koje se borio. Glas mu je bio tako jak da bi od njega zadrhtali zidovi, a najdivljija životinja pala mrtva od straha. Deborah je bila jedina koja se nije bojala njegovog glasa. Sisera je sa svojom bradom u Kishonu lovio ribu i njome hranio svoju vojsku. Prema istom izvoru (lii. kraj), tridesetjedan kralj je pratio Siseru samo zato da bi se mogli napojiti vodom Izraela. Potomci Sisere, prema B.Gittinu 57b, su bili učitelji u Jeruzalemu.

V. također
----------

* Meroz

***Sisera*** na Wikimedijinoj ostavi
**Bern(w)ard od Hildesheima** (njemački: ; cca. 960 - 20. novembar 1022) bio je biskup Hildesheima od 993. do smrti. 

Poticao je iz saksonske plemićke porodice i obrazovao se u katedralnoj školi u Hildesheimu. Kao Saksonac je bio blizak Otonijanskoj dinastiji. Radio je kao pisar na dvoru rimsko-njemačkog cara Otona II, a potom, zajedno s papom Silvestrom II kao tutor malodbonog Otona III. Nakon što je 993. postavljen za biskupa, Hildesheim je bilo jedno od najuticajnijih mjesta u tadašnjoj Njemačkoj i Evropi. Bernward, koji je stekao izvrsno klasično obrazovanje i dobro poznavao Rim, nastojao je sagraditi spomenik nalik na Trajanov stup; projekt, međutim, nikada nije dovršen. Dijelom je to bila posljedica učestalih slavenskih napada zbog kojih su sredstva morala biti trošena na obranu.

Učenik po imenu Thangmar je napisao njegovu biografiju pod nazivom *Vita Bernardi*. Za sveca ga je kanonizirao papa Celestin III.

U Hildesheimu je 1907. podignuta neoromanička crkva sv. Bernwarda, nazvana po njemu.

Vanjske veze
------------

***Bernward od Hildesheima*** na Wikimedijinoj ostavi
Dobava jednoradne i dvoradne klipne sisaljke
Izgled zračne boce
**Zračna boca** ili Heronova boca, kako je poznata u stručnoj literaturi, je uređaj koji se ugrađuje na tlačnom cjevovodu klipne sisaljke, da bi se donekle ujednačila dobava i smanjile oscilacije koje nastaju u tlačnom dijelu cjevovoda, a time i naprezanja. Zračna boca je u stvari vrlo jednostavna naprava kao što je to prikazano na slici lijevo. Sastoji se samo od jednog spremnika koji je zatvoren prema vrhu, a spojen je prirubnicom na tlačnu stranu sisaljke. Kada je sustav prazan, u bocu uđe zrak koji više iz nje ne može izići. Prilikom dobave sisaljke pod tlakom, boca se puni tekućinom (plavo na slici lijevo) čime smanjuje stvarnu dobavu u području radnog ciklusa sisaljke, a istovremeno povećava tlak zraka poviše površine tekućine. U praznom hodu sisaljke ta ista količina se pod tlakom zraka koji djeluje poviše nivoa tekućine vraća u cjevovod, te time i u praznom hodu djelomično nastavlja dobavu, čime desno prikazanu polusinusoidu ublažava. Zračna boca omogućuje amortiziranje hidrauličnih udara na ponovnom početku dobave, i time smanjuje naprezanja u cijelom tlačnom cjevovodu.
**Władysław Raginis** (selo Zariņi pored Daugavpilsa, 27. jun 1908. - Wizna, 10. septembar 1939.) bio je poljski oficir koji se sa svojom malom jedinicom junački opirao prodoru Wehrmachta.

Biografija
----------

Raginis je ušao u poljsku armiju 1929. u kojoj je postaooficir. 
Na samom početku Drugog svjetskog rata za Invazije Poljske od 8. do 
10. septembra 1939. bio je komandant obrane na frontu kod Wizne na rijeci Narew.

Borio se sa približno 720 vojnika protiv višestruko nadmoćnijeg neprijatelja XIX korpusa komandanta generala Heinza Guderiana.

Kad mu je većina vojnika izginula a daljnja borba postala nemoguća - počinio je samoubistvo.

Povezano
--------

* Bitka kod Wizne

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Raginis Wladyslaw*" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 19.08.2021.
2. ↑  „*The Battle of Wizna*" (engleski). War History. Pristupljeno 20.08.2021.

Vanjske veze
------------

***Władysław Raginis*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Raginis Wladyslaw* (na portalu Encyklopedia PWN) (`pl`)
**Romeo Mitrović** (Tuzla, 12. srpnja 1979.) je bosanskohercegovački nogometaš.

Nasupao je za FK Slobodu, NK Osijek, NK Dinamo Zagreb i Zrinjski Mostar. Od 29. lipnja 2008. godine branio je mrežu mađarskog Kecskemétija potom norveškog Nybergsunda, zagrebačke Lokomotive. Trenutačno igra za Dinamo.

Ovaj golman svoju karijeru je započeo u rodnoj Tuzli, u tamošnjoj FK Slobodi. Nakon Slobode otišao je u Hrvatsku gdje je nastupao za NK Osijek, a bio je i u zagrebačkom Dinamu. 2004. godine dolazi u redove *plemića* gdje u sezoni 2004./2005. sa Zrinjskim osvaja naslov prvaka BiH. Te sezone postaje prvi vratar Zrinjskog i ljubimac mostarske publike. Nekoliko puta se spekuliralo o njegovom odlasku iz Zrinjskog, no to se nije dogodilo. Nastupao je i za mladu reprezentaciju BiH, a za nogometnu reprezentaciju BiH nastupao je 7 puta. Romeo Mitrović je, 4. lipnja 2008. godine, sa Zrinjskim osvojio Nogometni kup Bosne i Hercegovine.

Dvadesetak dana pred prvu utakmicu predkola Kupa UEFA 2008. godine, Zrinjski je ostao bez pouzdanog čuvara mreže Romea Mitrovića koji je 29. lipnja 2008. godine, potpisao za mađarski Kecskeméti, koji je novi član mađarske prve divizije. U sezoni 2009./2010. odlazi u norveški Nybergsund IL-Trysil, a 2010. godine dolazi u zagrebačku Lokomotivu, za koju nastupa do 2012. kada prelazi u Dinamo.
Životni prostor Bribrija danas (južna Kostarika)
**Bribri** su narod iz grupe Talamancan nastanjen u kišnim šumama duž rijeka gornje Telire, Lari (pleme Lari) i Uren (pleme Uren) u sjevernoj Panami (prije) i u južnoj Kostariki (danas). 

Bribri tropskih šuma u provincijama Limon i Puntarenas sačuvali su svoj stari tradicionalni način života. Čine dio nekad velikog naroda Talamanca i srodni su plemenu Cabécar.

Običaji
-------

* *Ritualna izolacija*

Kao i njihovi južni susjedi Guaymi, i nešto udaljeniji Cuna Indijanci prakticirali su ograničenu poliginiju. 

Žena se kod ovog plemena za vrijeme menstruacije smatra nečistom, pa je za to vrijeme smjela jesti samo iz lista banane. Nakon upotrebe takvi listovi bi se bacali u ograđen prostor, jer kada bi ga pronašla krava (stoku drže), osušila bi se i uginula. 

Porodilja se kod Bribrija smatra mnogo opasnijom nego za vrijeme menstruacije. Kada to osjeti ona kaže mužu, on joj napravi kolibu na usamljenom mjestu. Tu mora živjeti sama. Ne smije ni s kime komunicirati osim sa svojom majkom ili nekom drugom ženom iz sela. Nakon poroda vidar je očisti svojim dahom. 

* *Pogrebni običaji*

Mrtve Bribri sahranjuju u šumi na uzdignutim platformama natkrivenim strehom. Sve bi to poslije okružili plotom i trnjem. Na vječni počinak odlazio bi sa svim svojim stvarima. Pokojnik nije smio umrijeti u kući, kada se to desi pleme pali pokojnikovu kuću, a oni se sele u drugi kraj. Devet dana nakon sahrane održavaju veliku svečanost očišćenja. Tada pred njim pale vatru i troše veliku količinu hrane i opojnih pića.

Devet godina nakon smrti, kada od pokojnika ostanu samo kosti Indijanci igraju 'igru kostiju', tada je opet prilika da se dobro najedu i napiju. Kada svi pozvani gosti odu sa svečanosti, rodbina pokojnog umota u koru drveta i odnose u kuću mrtvih na planini. 

  

Vrhovni bog stvoritelj im zove se "Sibú".

Bribri danas
------------

Danas oko 5,200 Bribrija živi na rezervatu Talamanca, ostali su na rezervatima Cabagra, Salitre i Kekoldi. Njihova glavna aktivnost je ratarstvo. U prehranu im ulazi oko 120 vrsta divljeg i uzgojenog bilja. Jedno njihovo manje pleme (Kekoldi; oko 200 duša, žive na rezervatu Kekoldi) bavi se uzgojem iguana (veliki bezopasni tropski gušter koji se hrani kukcima i vegetacijom). Pleme posjeduje farmu sa 2,000 životinja i 2,000,000 jaja. Iguana na farmi ostaje 5 godina nakon čega je vraćaju u prirodu.

Vanjske poveznice
-----------------

* Bribri Indigenous Indians in Panama
**Santo Tomás** (španjolski: *Volcán Santo Tomás* znan i kao *Pecul* ili *Cerro Zunil*) je stratovulkan visok 3,542 metara, koji se nalazi na jugozapadu Gvatemale u planinskom masivu Sierra Madre de Chiapas, na granici departmana Quetzaltenango - Sololá.

Santo Tomás je danas veliki erodirani stožac sa vrhom pokrivenim kasnokvartarnom andezitskom tefrom.
Fumarole i termalni izvori na njegovim zapadnim padinama, jasno pokazuju da je još uvijek aktivan.

Preko puta kotline prema sjeveroistoku leži Vulkan Santa María.

Vijugavim grebenom povezan je sa stratovulkanom *Zunil*, koji se nalazi 4,5 km sjeveroistočno, sa kojim formira vulkanski kompleks *Santo Tomás-Zunil*. On ima duž jugozapadnog ruba 4 km široku i 600 metara duboku kalderu -*Tzanjuyub*. 

Na sjevernom boku kaldere i sjeverozapadnim padinama ima nekoliko kupola od dacitsko-riolitske lave. Najmlađa kupola *Cerro Zunil*, posljednji put je eruptirala prije 84,000 godina.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Santo Tomás-Zunil*" (engleski). Global Volcanism Program. Pristupljeno 16.3.2023.

Vanjske veze
------------

* *Santo Tomás-Zunil* (`en`)
**Wittelsbach** je ime njemačke dinastije porjeklom iz Bavarske.
Dinastija je ime dobila po istoimenom zamku, koji se nekad nalazio pored Aichacha, kog je 1124. podigao Otto V, grof Scheyerna (umro 1155.)

Historija
---------

Njegov sin Otto VI kao vjerni vazal njemačkog kralja Friedricha I Barbarosse, dobio je 1180. titulu vojvode. 
Wittelsbachi odtad sve do 1918. vladaju Bavarskom.

Prvi korak širenja izvan Bavarske napravio je 1214. Otto II, koji je ženidbom stekao Rajnski palatinat. Njegov potomak Ludwig IV postao je bavarski vojvoda - 1294. a nakon tog 1328. i 
car Svetog Rimskog Carstva.

Ludwig IV je 1329. ugovorom napravljenim u Paviji napravio prvu važnu podjelu Bavarskog vojvodstva i Wittelsbachovskih lena, Rajnski palatinat i Gornji Palatinat dao je sinovima svog brata Rudolfa; Rudolfu II (umro 1353.) i Ruprechtu I. koji od 
1353. do 1390. vlada sam, a od 1356. ima status i titulu Izbornog kneza.

U međuvremenu su nasljednici cara Ludwig IV vladali preostalim djelovima Bavarske, ali su se i oni počeli institucionalno dijeliti, najvažniju podjelu napravili su 1392. podjelom na grane; Ingolstadt, München i Landshut. Tri generacije kasnije nakon mnogo muka Bavarsko vojvodstvo ponovno je ujedinio [[Albrecht IV od Bavarske|Albrecht IV (umro 1508.), koji je da se nebi ponovno raspalo uveo pravilo primogeniture.

Wittelsbachovi iz Rajnskog palatinata dali su njemačkog kralja Ruprechta (vladao od 1400. do 1410.). Ta porodična grana se jako dijelila, jedni su postali švedski monarsi, počevši od 1654. i Karla X, preko Karla XI sve 
do Karla XII koji je vladao do 1718.

Bavarske vojvode su počevši od 1623. postali Izborni knezovi (kurfürsti) Svetog Rimskog Carstva.
Carski Izborni knez Karl Albrecht ([[1697 - 1745.) bio je od 1742. car Svetog Rimskog Carstva kojim je vladao kao Karl VII. Smrću njegova sina Maximiliana Josepha 1777. izumrla je bavarska porodična grana Wittelsbacha.

Bavarskim vojvodstvom nakon tog vlada na bazi dinastičkog ugovora iz 1724. Karl Theodor - izborni knez Rajnskog palatinata. Kad je on umro 1799. Rajnski palatinat i Bavarska su se ponovno ujedinili pod vojvodom Maximilianom IV od Zweibrückena, koji je 1806. postao bavarski kralj pod imenom Maximilian I.

Maksimilijanovi potomci bili su bavarski kraljevi sve do 1918. kad je Ludwig III abdicirao. Njeegov sin Rupprecht (umro 1955.), bio je po ženskoj liniji 
potomak Stuarta pa je na osnovu toga bio i pretendent na britanski tron, ipak je ostao zapaćen kao protivnik Hitlera.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  „*House of Wittelsbach*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 17.5. 2018.

Vanjske veze
------------

***Wittelsbach*** na Wikimedijinoj ostavi

* *House of Wittelsbach* (`en`)
**Senusijska kampanja** je naziv za oružani sukob koji se od 1915. do 1918. godine odigrao na sjeveroistoku današnje Libije i sjeverozapadu današnjeg Egipta između snaga Kraljevine Italije i Britanskog Imperija na jednoj, i libijskog vjerskog reda Senusija na drugoj strani. Predstavljao je dio Prvog svjetskog rata, odnosno izbio u trenutku kada su se Italija i Britanski Imperij našli na istoj strani kao dio Antante protiv Osmanskog Carstva povezanog sa Centralnim Silama, kojemu su Senusiji bili odani usprkos italijanske okupacije Libije poslije Italijansko-turskog rata. U ljeto 1915. je vođa Senusija Ahmed Sharif as-Senussi proglasio džihad i pozvao svoje pristaše da napadnu Britance u Egiptu. Nakon novembra 1915. su Senusiji uspjeli zauzeti dio zapadnog Egipta, ali su ih nakon boja kod Agagije u proljeće 1916. Britanci porazili i uspjeli natjerati na povlačenje u pustinjske baze. Do 1917. se vodila ograničena kampanja oko pustinjskih oaza, koja je završena preliminarnim mirovnim sporazumom.

Vanjske veze
------------

***Senusijska kampanja*** na Wikimedijinoj ostavi

* Photograph of Gafaar Pasha as a prisoner
* The Western Desert: Agagia Campaign Arhivirano 2014-03-04 na Wayback Machine-u
* Um Rakhum Egypt, 13 December 1915
* Gebel Medwa Egypt, 13 December 1915
* Halazin Egypt, 23 January 1916
* Armoured Car Sections and Light Car Patrols

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* LCCN: sh85120070

 |
*Za ostala značenja, v. Roksana (razvrstavanje).*
Aleksandar Veliki i Roksana
**Roksana** (baktrijski, perzijski: *Rošanak*; doslovno "svijetleća ljepota", grubo prevedno "zora"; ? - 309. pne.), bila je baktrijska plemkinja najpoznatija po tome što je bila supruga Aleksandra Velikog. Rođena je godinu-dvije prije 345. pne. iako točan datum nepoznat. Bila je kći Baktrijca po imenu Oksijart od Balha u Baktriji (tadašnja istočna Perzijska Monarhija, današnji Uzbekistan i sjeverni Afganistan), a za Aleksandra se udala u dobi od 18 godina nakon što je posjetio Sogdijansku stijenu. Balh je bila posljednja perzijska pokrajina koja je pala pod Aleksandrovu vlast, a brak je imao cilj pomiriti baktrijske satrapije sa Aleksandrovom vlašću, iako antički izvori navode da je Aleksandar u nju bio i iskreno zaljubljen. Roksana ga je pratila na pohodu na Indiju godine 326. pne. Rodila mu je posthumnog sina Aleksandra IV nedugo nakon Aleksandrove iznenadne smrti u Babilonu godine 323. pne. Nakon Aleksandrove smrti su ona i sin postali sudionici, ali i žrtve političkih spletki nakon kolapsa Aleksandrovopg carstva. Roksana je tako ubila Aleksandrovu drugu udovicu Stateiru II i Stateirinu sestru Dripetis. Roksanu je, pak, u Makedoniji štitila Aleksandrova majka Olimpijada, ali je njeno ubistvo 316. pne. omogućilo Kasandru da postane kralj. Znajući da je Aleksandar IV legitimni nasljendik carstva, Kasandar je njega i Roksanu dao ubiti oko 310. pne.

Popularna kultura
-----------------

U filmu *Alexander* je njen lik tumačila Rosario Dawson.

Veze
----

* Roxanne

***Roksana*** na Wikimedijinoj ostavi
|  |
| --- |
|  |
| Druga imena |
| Kurtoazno ime: | Qingchen (清臣) |
| Alias: | Yan Pingyuan (顏平原)Yan Lugong (顏魯公) |
| Posthumno ime: | Wenzhong (文忠) |
|

*Ovo je kinesko ime; porodično ime je* Yan*.*
**Yan Zhenqing** (pojednostavljeni kineski: ; tradicionalni kineski: ; pinyin: *Yán Zhēnqīng*; Wade-Giles: **Yen Chench'ing**) (709–785) bio je vodeći kineski kaligraf iz doba dinastije Tang, kojoj je također služio kao lokalni guverner. Smatra se jednim od najvećih kineskih kaligrafa, a njegov stil redovnog pisma, koji je po njemu dobio ime *Yan*, je često imitiran.

Poticao je iz ugledne porodice. Među precima mu je bio znameniti učenjak Yan Zhitou, a čukundjed Yan Shigu je bio znameniti lingvist. Otac Yan Weizhen je bio osobni tutor prinčeva dinastije Tang. Sam Yan Zhenqing je nakon položenog carskog ispita prešao u carsku službu godine 734. Napredovao je do mjesta guvernera Pingyuana, gdje su ga zatekle političke napetosti koje će eskalirati u An Shi ustanak. Yan Zhenqing se za vrijeme tog sukoba istakao odanošću carskoj dinastiji, kao i uspješnim borbama protiv pobunjenika. Njegovo napredovanje u carskoj službi je ozbiljno smetala sklonost borbi protiv korupcije. Zbog toga je došao u sukob s kancelarom Lu Qijem, koji ga je 785. dao ubiti.

Literatura
----------

* Hucker, Charles O. (1985). *A Dictionary of Official Titles in Imperial China*. Stanford: Stanford University Press. ISBN 0-8047-1193-3.
* Yao Jinming; Ed. Zhu Boxiong (1998). *Zhong Guo Shu Hua Ming Jia Jing Pin Da Dian*. Zhejiang Edu Press. ISBN 7-5338-2769-4.
* McNair, Amy. (1998). *The Upright Brush: Yan Zhenqing's Calligraphy and Song Literati Politics*. Honolulu: University of Hawaii Press. ISBN 0-8248-2002-9.

Eksterni linkovi
----------------

* Yan Zhenqing and his Calligraphy Gallery at China Online Museum
* Chinese Calligraphy: Images of steles and manuscripts

***Yan Zhenqing*** na Wikimedijinoj ostavi
**Slobodan M. Kovačević** rođen je u Sarajevu 12. decembra 1947. godine.

Biografija
----------

Studirao je slikarstvo na Likovnoj Akademiji u Sarajevu, a muziku u Splitu. Svoje muzičko stvaralaštvo počinje u Sarajevu sa grupom Lutalice (instrumentalna muzika *"Taj dan doći mora", "Dr preporod"* itd), zatim u *Indexima* i grupi *Pro arte*.
U grupi Pro arte stvarao je sa Đorđem Novkovićem, Vladimirom Savčićem-Čobijem, Vladimirom Borovčaninom, Mladenom Drljačom i mnogim drugim muzičarima koji su učestvovali u tom sastavu. 

Osnivač je grupe *More* iz Splita, koja datira od 1973-86. godine u kojoj su zajedno a njim, pored ostalih djelovali: Meri Cetinić, Oliver Dragojević, Doris Dragović, Tedi Spalato, Jasmin Stavros, Remi Kazinotti, Joško Banov, Zvonimir Boldin, Zlatko Brodarić, Bojan Beladović, Mladen Baučić, Joško Guinović, Mladen Magud, Vjekoslav Benzon,Marija Kuzmić.

Svoje stvaralastvo nastavio je u Crnoj Gori 1992 godine, kao samostalan autor i izvođač.

Svih ovih godina paralelno sa muzičkim stvaralaštvom odvija se i likovno stvaralaštvo što je rezultiralo prvom samostalnom izložbom 2008 god, pod nazivom **"Put do sopstvene duše"**. 

Projekat na kome sada radi, pod nazivom **"Omnia vincit amor"** najavio je kao projekat koji ima za cilj da putem pjesme i uz podršku eminentnih imena iz svijeta muzike, povezuje i gradi, zida mostove prijateljstva, tolerancije, razumjevanja i ljubavi.

Diskografija
------------

* Diskografija.com

Spoljašnji linkovi
------------------
Koordinate: 41° 49′ 17" SGŠ, 22° 52′ 58" IGD

**Crnik** (mak. *Црник*) je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Crnik je u sastavu opštine Pehčevo.

Prirodni uslovi
---------------

Crnik je smešten u istočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Bugarskom - 5 km istočno od naselja. Od najbližeg grada, Berova, naselje je udaljeno 20 kilometara severno.

Naselje Crnik se nalazi u istorijskoj oblasti Pijanec. Naselje se razvilo u dolini rečice Lago, na zapadnim padinama planine Vlajne. Istočno od naselja teče reka Bregalnica gornjim delom svog toka. Nadmorska visina naselja je približno 860 metara. 

Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Stanovništvo
------------

Crnik je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 707 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su Turci (Torbeši) (46%), a slede ih Cigani (38%) i etnički Makedonci (15%). Turci su bili većinsko stanovništvo u naselju početkom 20. veka, ali su se u velikom broju iselili u maticu.

|  |  |
| --- | --- |
| **Nacionalnost** | **Ukupno** |
| Makedonci | 103 |
| Albanci | 0 |
| Turci | 326 |
| Cigani | 267 |
| Vlasi | 0 |
| Srbi | 4 |
| Bošnjaci | 0 |
| ostali | 7 |
|

Većinska veroispovest mesnog stanovništva je islam, a manjinska pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.pehcevo.gov.mk Zvanična stranica opštine Pehčevo

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Pehčevo |
| --- |
| **Pehčevo** • 
Negrevo •
Pančarevo •
Robovo •
Umljena •
Crnik •
Čiflik |