recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Italijanska oznaka ***Da capo al Coda*** znači *od početka do kode* (skraćeno ***D.C.*** izgovara se da kapo, znači *od početka*). Kada se odsvira do oznake ***Da capo al Coda***, vrati se na početak kompozicije i svira se do mesta na kojem piše znak *koda* , a onda se svira *dodatak* ili *završni deo* označen rečju **Coda** (Koda), kao na primer:

Primer za ***Da capo al Coda*** u kompoziciji za klarinet i klavir iz zbirke *Raspevani klarinet I*Radivoja Lazića—    Vlastimira Peričića: *Laki klarinetski komad*.   O ovom zvuku Play?/i
***D.C. al Coda*** (***Da Capo al Coda***) je *skraćenica* ili *abrevijatura*  u notnom pisanju koja muzičaru trostruko pomaže:

1. *štedi vreme* (ne mora dva puta isti notni tekst da se piše),
2. *štedi prostor* (jer se ne notira dva puta isto),
3. *vizuelno pojednostavljuje notni tekst*.

Vidi još
--------

* Abrevijatura
* Abrevijatura (muzika)
* Da capo
* Da capo al segno

Izvori
------

***Da capo al Coda*** na Wikimedijinoj ostavi

1. ↑  Vlastimir Peričić, *Višejezični rečnik muzičkih termina*
2. ↑  Radivoj Lazić - Vlastimir Peričić, *Osnovi teorije muzike*
3. ↑  Radivoj Lazić, Škola za klarinet: *Učim klarinet* IV
|  |
| --- |
|  *Ovo je glavno značenje pojma **Dan pobjede**. Za druga značenja, v. Dan pobjede (razvrstavanje).* |

1945
**Dan pobede nad fašizmom** je dan kada je Nacistička Nemačka potpisala kapitulaciju u Drugom svetskom ratu. Slavi se 9. maja, iako je Drugi svetski rat konačno završen tek nekoliko meseci kasnije bezuslovnom kapitulacijom carskog Japana posle tragične upotrebe A-bombe u Hirošimi i Nagasakiju.

Naime 9. maja 1945. godine sovjetski maršal Žukov ratifikovao je ispred Saveznika sporazum o nemačkoj kapitulaciji, koji je dan ranije u ime Trećeg rajha potpisao nemački feldmaršal Vilhelm Kajtel.

Počev od tada, ovaj dan se svečano obeležava u velikom broju zemalja sveta, i to u Rusiji, Jermeniji, Azerbejdžanu, Belorusiji, Gruziji, Kazahstanu, Kirgistanu, Moldaviji, Tadžikistanu, Turkmenistanu, Ukrajini, Uzbekistanu i Izraelu od 2000. Najveća parada održava se svake godine 9. maja u Moskvi, sa velikim mimohodom više roda vojske i preleta avijacije. Na toj paradi se svaki put pokažu i poslednja postignuća ruske tehnologije ali i oprema iz Drugog svetskog rata.

Vidi još
--------

* Dan pobjede (pjesma)

***Dan pobjede*** na Wikimedijinoj ostavi
Koordinate: 41° 26′ 34" SGŠ, 22° 41′ 26" IGD

**Dabilje** (mak. *Dabilje*) je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Dabilje je naselje u okviru opštine Strumica.

Prirodni uslovi
---------------

Dabilje je smešteno u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 5 kilometara istočno.

Naselje Dabilje se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno u zapadnom delu Strumičkog polja. Seoski atar je ravničarski i ceo pod ratarskim kulturama. Nadmorska visina naselja je približno 220 metara. 

Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Dabilje je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.946 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%), a ostalo su Srbi.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.strumica.gov.mk Zvanična stranica opštine Strumica

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Strumica |
| --- |
| **Strumica** • 
Banica • 
Bansko • 
Belotino • 
Veljusa • 
Vodoča • 
Gabrovo • 
Gradski Baldovci • 
Dabilje • 
Dobrejci • 
Dorlombos • 
Zleševo • 
Kosturino • 
Kukliš • 
Memešlija • 
Murtino • 
Ormanlija • 
Popčevo • 
Prosenikovo • 
Raborci • 
Rič • 
Sačevo • 
Svidovica • 
Tri Vode • 
Čepelija |  |
Ribolov štapom
**Sportski ribolov** se često povezuje sa izrazima rekreacijski ribolov ili ribolov iz zabave gdje je smisao u traženju i hvatanju ribe pomoću pribora za sportski ribolov, a ne radi jela ili prodaje ribe. U sportskom ribolovu se ulovljena riba pušta ili se može ponijeti dopušteni broj riba. Riba koja se ponese iz ribolova mora biti određenih osobina npr. duljne, težine, mora pripadati vrsti na koju je ribolov dozvoljen i zadovoljavati sve druge kriterije propisane zakonom o sportskom ribolovu zemlje, često i županije ili općine , odnosno ribolovne udruge koja gospodari vodama na kojim lovimo.

Podjela
-------

Sportski ribolov djelimo po vodama na kojima lovimo na:

* ribolov na moru
* ribolov na jezeru
* ribolov na rijekama

Po načinu ribolova:

* sa obale
* iz čamca
* podvodno - ronjenjem na dah

Po tehnikama ribolova:

* Štapom za ribolov
	+ ribolov živim mamcima
		- keder
		- crvi
		- kukci
	+ ribolov umjetnim mamcima
		- varalice
		- mušice
* ribolov puškom
* panulavanjem

Kod sportskog ribolova važno je nabaviti dozvolu za ribolov na određenom području i loviti prema pravilniku i zakonu koji vrijedi na području na kojem lovimo.
Drugi važan uvjet je da imamo ribolovnu opremu. Oprema za ribolov se razlikuje ovisno o vrsti ribolova. Najčešći način sportskog ribolova je sa obale i ribičkim štapom. Za velike morske i jezerske ribe obično se lovi iz čamca sa štapom, uobičajen je naziv Big Game Fishing za tu vrstu ribolova.

Vanjske veze
------------

* Hrvatski savez za sportski ribolov na moru
* Ribarstvo br. Vol.60 No.4 (24. 12. 2002.) Zakon o slatkovodnom ribarstvu

Sportski ribolov u Hrvatskoj
* Narodne novine Pravilnik o dozvolama za sportski ribolov od 18. 12. 2004.
* Narodne novine Pravilnik o sportskom ribolovu na moru od 11. 11. 2005.
**Crvena krasnica** (*Russula rosea*) ili **tvrda krasnica** je vrsta jestive simbiontne gljive iz porodice Russulaceae. Nije posebno cijenjena zbog smolaste konzistencije i gorkastog okusa.

Opis
----

Klobuk ove gljive je mesnat i vrlo tvrd, 5-15 cm širok. U početku je okruglast, poslije konveksan, a na kraju je više ili manje otvoren. Jarkocrvene je boje, a ponekada se nađu i plodna tijela sa bijelim mrljama. Kožica se ne može oguliti. Klobuk je bez sjaja i neproziran. Listići su gusti, lomljivi i rastu prirasli stručku. Mliječnobijele su boje, ali su ponekada crvenkasti, posebno blizu ruba klobuka. Stručak je tvrd, pun i uglavnom kratak, 3-7 cm visok. Cilindričnog je oblika, a pri dnu je malo tanji. Uzdužno je naboran i manje-više crven ili ružičast. Meso je bijelo, tvrdo i lomljivo. Nema mirisa, a okus je lagano gorkast. 

Spore su u masi bijele, okruglastog oblika i vidljivo mrežaste, veličine 8-9x6-8 mikrometara.

Crvena krasnica raste najviše ljeti u listopadnim i crnogoričnim šumama, pojedinačno ili u manjoj grupi.

Slične vrste
------------

Moguća je zamjena sa nekim krasnicama crvene boje. Krasnice crvene boje i manjih dimenzija sa bijelim listićima su vrlo ljutog okusa i otrovne.

Drugi projekti
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **crvena krasnica** |
|  | Wikivrste imaju podatke o: **crvenoj krasnici** |
| Stogovo |
| --- |
|  |
| Nadmorska visina: | 2 318 |
| Mesto: |  Severna Makedonija |
| Venac: | Šara |
| Koordinate: | 41°28′N 20°39′E﻿ / ﻿41.467°N 20.650°E﻿ / 41.467; 20.650 |
| Topo. mapa: | Stogovo na karti Republike MakedonijeStogovoStogovoPozicija planine Stogovo na karti Makedonije |

**Stogovo** (makedonski: *Стогово*) je planina na zapadu Republike Makedonije. 
To je geološki mlada planina, sa oštrim vrhovima, a pripada šarskom planinskom masivu. Najviši vrhovi planine su **Stogovo** (2 318 m.) i **Golem Rid** (2 268 metara nadmorske visine).

Geografske karakteristike
-------------------------

Planina se proteže u pravcu sjever-jug, odnosno sjeverozapad-jugoistok. U pravcu sjevera i istoka planina Stogovo se nadovezuje na planinu Bistra, a u pravcu juga, preko vrha **Babin Srt** (2 242 m.) nadovezuje se na planinu Karaorman. U pravcu zapada i jugozapada, padine Stogova spuštaju se do debarskog polja i doline rijeke Crni Drim (odnosno područje *Drimkol* i *Malesija*). U pravcu istoka i jugoistoka, planina Stogovo ograđuje kičevsku kotlinu i sjeverni dio područja *Debarca*.

Vegetacija
----------

Flora gore je tipično planinska, u prvom pretplaninskom pojasu zastupljene su bukove i hrastove šume, u drugom planinskom pojasu rastu crnogorična drva, a na trećem najvišem pojasu raste jedino trava iz koje se uzdižu kameni vrhovi (kojih ima puno od preko 2 000 m.)

Turizam na planini
------------------

Do planine se može lako doći cestom Skopje - Debar. Priroda planine je dobro očuvana, jer je to vrlo nenaseljen kraj, čak nema ni planinara ni penjača.

***Stogovo*** na Wikimedijinoj ostavi
„Crna gora (planina)" preusmjerava ovdje. Za druge planine, v. Crna gora (razvrstavanje).

| Skopska Crna Gora |
| --- |
|  |
| Nadmorska visina: | 1 651 |
| Mesto: |  Severna Makedonija Srbija /  Kosovo |
| Koordinate: | 42°17′N 21°43′E﻿ / ﻿42.283°N 21.717°E﻿ / 42.283; 21.717 |
| Topo. mapa: | Skopska Crna Gora na karti Republike MakedonijeSkopska Crna GoraSkopska Crna GoraPozicija Skopske Crne Gore na karti Makedonije |

**Skopska Crna Gora** (mak. *Скопска Црна Гора*, alb. ), često je zvana i samo kao **Crna gora** (mak. *Црна Гора*, alb. ), je srednje velika planina između Kosova na sjeveru i Severne Makedonije, na jugu.

Planina se izdiže iz skopske doline (na jugu), Kumanovske kotline (na istoku), Gnjilanske kotline (na sjeveru) i doline rijeke Lepenac (na zapadu). 
Na padinama Skopske Crne Gore, leže gradovi; Skoplje (na jugu), Kumanovo (na istoku), Kačanik (na zapadu) i Gnjilane (na sjeveru).
Planina se proteže u pravcu jugozapad-sjeveroistok, najviši vrh je **Ramno** sa 1 651 m. Kanjonom Lipkovske reke, koja izvire na planini, Skopska Crna Gora podijeljena je na dva dijela; viši zapadni i niži istočni, zvani – Karadag (tur. *Karadağ* – "Crna gora", mak. *Карадаг*, alb. ).

***Skopska Crna Gora*** na Wikimedijinoj ostavi
**Colón** (španjolski: *Isla Colón*) je najveći i najsjeverniji otok u panamskom Arhipelagu Bocas del Toro, koji administrativno 
podpada pod Provinciju Bocas del Toro.

Geografske karakteristike
-------------------------

Otok je svojom površinom od 61 km² četvrti otok u Panami.

Dug je nekih 14 km i širok 7 km. Taj brdoviti otok građen je od vapnenca i obrastao tropskom kišnom šumom.

Otok je ime *Colon* dobio po Kristoforu Kolumbu koji je 1502. doplovio do tog arhipelaga.

Većina stanovnika živi u gradu Bocas del Toro (5,380) koji je i administrativni centar Provincije Bocas del Toro.
On je poznato ljetovalište sa više od pedeset hotela.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Gabinete Turístico impulsa proyectos en Bocas del Toro con una inversión de $33 millones*" (španjolski). El Capital Financiero. Pristupljeno 10.2.2023.
2. 1 2  „*Bocas del Toro Biological Station*" (engleski). Institute for Tropical Ecology and Conservation. Pristupljeno 10.2.2023.
3. ↑  „*Bocas del Toro in Bocas del Toro*" (engleski). City Population. Pristupljeno 8.2.2023.

Vanjske veze
------------

***Colón (otok)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Colón Island* (na portalu Mapcarta) (`en`)
**Просторни план Републике Српскеза период до 2025. године** израђен је 2015. године као стратешки документ из области просторног планирања за територију Републике Српске (РС). Овај трећи просторни план Републике Српске усвојила је Народна скупштина РС 18. фебруара 2015. године и објављен је Службеном Гласнику Републике Српске број 15/2015. План се састоји из два дела - текстуалног и графичког. У свом садржају обрађује следеће тематске области у складу са парадигмом одрживог развоја:

* природа и предио
* заштита и унапређење околиша
* социјални развој и културна баштина
* економски развој
* инфраструктура
* прекогранична сарадња

Просторни план се састоји из следећих делова:

* општа оцијена стања територије РС
* општа начела и концепција просторног развоја РС
* планска рјешење и политике простора РС
* имплементација просторног плана РС

**Просторни план Републике Српске за период до 2015. године** израђен је 2008. године као други просторни план Републике Српске.

Овим просторним планом су били утврђени:

* функционална и регионална организација и коришћење расположивог простора
* добра у општој употреби
* природни ресурси
* материјалне, културне и економске вредности
* рационално коришћење енергије
* заштита и унепређење животне средине

Просторни план из 2008. године је садржао:

* циљеве даљег просторног развоја
* планска решења
* одредбе и смернице за спровеђење плана

**Просторни план Републике Српске за период од 1996. до. 2001. године** био је први просторни план за територију РС, претходио је Просторном плану из 2008. године и имао је епитет етапног просторног плана.

Извори
------

* Нови урбанистички завод Републике Српске Arhivirano 2017-01-24 na Wayback Machine-u
* Просторни план Републике Српске до 2015. године
* Просторни план Републике Српске до 2025. године
**Tadó** službeno **San José de Tadó** je općina od 18,011 i grad od 10,753 stanovnika na sjeverozapadu Kolumbije na istoku Departmana Chocó.

Karakteristike
--------------

Tadó se prostire na lijevoj obali rijeke San Juan, udaljen 66 km od svog administrativnog centra Quibda i 549 km od glavnog grada Bogote.

Historija
---------

Tadó su osnovali španjolski konkvistadori Antonio Mosquera, Pedro de Ayamonte i Nicasio Arboleda u julu 1532. koji su vodili ekspediciju duž rijeke San Juan i utaborili se na mjestu Carmelo. 

U martu 1580. je to staro naselje preseljeno je na lijevu obalu rijeke San Juan u novo naselje nazvano 
*Estatuto Libre Español*. 
Uz pomoć franjevačkih misionara počelo je pokrštavanje domorodačkih indijanaca.
Naselje Estatuto Libre Español je 1715. dobilo status grada i prezvano je u *San José de Tadó*. 
U to vrijeme već se razvio kao trgovište i rudarski centar.

Od 1821. Tadó je administrativni centar vlastitog okruga.
Po popisu iz 1857. imao je 6388 stanovnika, a od 1906. je općina.

Privreda
--------

Danas se privreda Tada bazira na poljoprivredi i šumarstvu. 
Za transport je pored cesta značajna rijeka San Juan koja je plovna do grada.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  „*Nuestro municipio*" (španjolski). Alcaldía Municipal de Tadó. Pristupljeno 23.2.2023.
2. 1 2 3 4  „*Tadó in Tadó (Chocó)*" (engleski). Citypopulation. Pristupljeno 23.2.2023.
3. 1 2 3  „*Tadó Municipality in Chocó*" (engleski). Citypopulation. Pristupljeno 23.2.2023.

Vanjske veze
------------

* *Alcaldía Municipal de Tadó* (službene stranice) (`es`)
**Skočivirska klisura** (makedonski: *Скочивирска Клисура*) je kanjon *Crne reke* na jugu
Republike Makedonije.

Geografske karakteristike
-------------------------

Crna reka ulazi u Skočivirsku klisuru kod sela Skočivir na jugoistoku Pelagonije i protiče kroz nju u dužini 
od 80 km u pravcu sjever - sjeveroistok sve do sela Vozarci u Tikveškoj kotlini.

U klisuri rijeka ima prosječan pad od 4,3 ‰, a na pojedinim mjestima kao što je dio od *Brničkog* vodopada do *Rapeškog* mosta i do 11,7 ‰, uz *prosječan protok* od **19,3** m3/sec kod Skočivira, koji se kod sela 
Vozarci penje do 32,2 m3/sec.

Zbog tog se odavno planiralo da se taj hidropotencijal iskoristi, ali je dosad podignuta samo jedna brana 1968 kod Vozarca i formirano 
Tikveško akumulaciono jezero od 14 km² za potrebe hidroelektrane koja godišnje proizvede 185 miliona kWh.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Слив на Црна река" (makedonski). Mинистерство за земјоделство шумарство и водостопанство. Arhivirano iz originala na datum 2015-04-12. Pristupljeno 30. 01. 2016.

Vanjske veze
------------

***Skočivirska klisura*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Слив на Црна река* Arhivirano 2015-04-12 na Wayback Machine-u (`mk`)
Sedište DS-a u Rimu.
**Demokrate levice** (ital. *Democratici di Sinistra, DS*) je bila glavna italijanska levičarska stranka socijaldemokratske orijentacije, direktni potomak Demokratske partije levice (PDS) i time italijanske Komunističke partije. Na evropskom nivou je bila član Partije evropskog socijalizma, kao i član Socijalističke internacionale.

Istorija
--------

### 1998-2006

Formirana je 1998. godine, napustivši komunističke simbole još uvek u upotrebi u PDS-u. DS je bio deo centro-levičarske koalicije *L'Ulivo* (Maslina) od 1998. do 2006. godine i bio je najvažniji član koalicije *L'Unione* (Unija) od 2006, pobedivši opšte izbore iste godine.

Omladinski ogranak *Giovane Sinistra* (Mlada levica) je takođe potomak Komunističke omladinska federacije.

### 2007: Demokratska partija

Godine 2007, DS se spojila sa *Belom Radom* (levi demohrišćani) i drugim političkim strankama levog centra, stvarajući Demokratsku partiju (PD).

Sadašnji predsednik Republike Italije, Đorđo Napolitano, bio je militant DS-a.

Organizacija
------------

### Sekretari

* Masimo D'Alema (1998 – )
* Valter Veltroni (1998 – 2001)
* Pjero Fasino (2001 – 2007)

### Predsednici

* Đilja Tedeska Tato (1998 – )
* Masimo D'Alema (1998 – 2007)

### Kongresi

* I Kongres: Torino, 13-16. januar 2000.
* II Kongres: Pesaro, 16-18. novembar 2001.
* III Kongres: Rim, 3-5. februar 2005.
* IV Kongres: Firenca, 19-21. april 2007.

Izborni Rezultati
-----------------

* Za Evropski Parlament 1999: 17,4%
* Za Parlament 2001: 16,57%1
* Za Parlament 2006: 17,5%1

1 2001,2004 i 2006 DS je bio prisutan unutar koalicije "*L'Ulivo*".
*Za ostale upotrebe, v. Crkva brvnara.*

**Crkva brvnara** u Brzanu, nalazi se oko 10 kilometara od Batočine i oko 30 kilometara od Kragujevca i pripada Eparhiji šumadijskoj Srpske pravoslavne crkve.

Istorija
--------

Crkva brvnara je sagrađena 1822. godine uz pomoć kneza Miloša Obrenovića i služila je sve do 1928. kada je sazidana današnja crkva. Nju je gradio majstor Jovan koji je takođe sagradio Manastir Pokajnicu.

Bogata je ikonama i freskama. Ikonostas je naslikao majstor Jovan Janja 1829-1830. godine sa velikom pozlatom.

Konzervatorski radovi čišćenja i zaštite su izvršeni 1951. i 1952. godine. Stara crkva brvnara je kao istorijski spomenik kulture pod zaštitom države.

Nalazi se u porti hrama Svetog Ilije. Kod crkve se nalazi i spomenik palim borcima iz Brzana u ratovima 1912-1918. godine.

Vidi još
--------

* Brzan
* Opština Batočina

Literatura
----------

* Dr Dragoljub B. Milanović, Opština Batočina, Beograd 2006.
* Žika Marković, Zapis o Brzanu, Brzan 2000.

| * p
* r
* u
 Srpske pravoslavne crkve i manastiri na teritoriji opštine Batočina |
| --- |
| Manastiri | **Manastir Dobrovodica** (Dobrovodica)  •  **Manastir Grnčarica** (Prnjavor) |  |
| Crkve | **Crkva Svetog Petra i Pavla** (Badnjevac)  •  **Crkva Rođenja Presvete Bogorodice** (Batočina)  •  **Crkva brvnara** (Brzan)  •  **Crkva Svetog proroka Ilije** (Brzan)  • **Crkva Svetog Marka** (Dobrovodica)  •  **Crkva Svete Ane** (Žirovnica)  •  **Crkva Svete Trojice** (Kijevo)  •  **Crkva Svetog Đorđa** (Crni Kao) |
Crkva rođenja presvete Bogorodice u Obudovcu
**Crkva rođenja presvete Bogorodice u Obudovcu**, općina Šamac, Bosna i Hercegovina, pripada Srpskoj pravoslavnoj crkvi i eparhiji zvorničko-tuzlanskoj. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.  Nacionalni spomenik čine crkva i groblje, te pokretno naslijeđe koga čini ikonostas i 26 ikona. Crkva nalazi se u posavskom selu Obudovac, 16 km od Šamca, uz lokalni put prema Brčkom.

Historija
---------

Godine 1858, Obudovac se našao u središtu bune posavskih seljaka, koju je predvodio oraški sveštenik Stevan Avramović, zajedno sa svešenikom hadži Petkom Jagodićem (zvana Protina buna). Nakon sloma bune, habzburški časopis «Allgemeine zeitung», 1. novembra 1858. godine, piše o slomu bune: «Begovi i age popalili su gotova sva srpska sela u Gradačačkoj nahiji i pravoslavnu crkvu u Obudovcu.» Stara crkva nalazila se pored današnje crkve i na tom mjestu je sagrađen spomen-oltar. 

Crkva rođenja presvete Bogorodice u Obudovcu građena je sa prekidima od 1864. do 1882. godine. Dozvola za gradnju dobivena je od sultana iz Carigrada. Crkvu je gradilo 18 okolnih sela, a dobrovoljni prilozi za gradnju crkve su prikupljani sa teritorije čitave Bosne i Hercegovine, Vojvodine, pa čak i Rusije. Spominje se cifra od 16000 dukata koji su prikupljeni iz raznih krajeva svijeta. Izgradnju crkve vodio je majstor Tasa iz Ohrida, sa 50 majstora i radnika. 

Na crkvi vršena je rekonstrukcija i konzervatorsko-restauratorski radovi, i to više puta, u periodu od 1891. do 2001. godine.

Opis
----

Crkva je u osnovi trobrodna bazilika, sa pripratom, naosom i trodijelnim oltarskim prostorom, koga sačinjavaju tri apside, koje se nalaze na istočnoj strani objekta.

Ikonostas rađen je u periodu od 1937. do 1940. godine. Predstavljene dvadeset dvije ikone su rad akademskog slikara Romana Petrovića.

U crkvi se čuva i dvadeset šest ikona nepoznatog autora. Nastale su prije 29. oktobra 1858. godine, kada je stara crkva nakon «Protine bune» zapaljena. Sve ikone su rađene tehnikom tempere na drvetu. Uramljene su u smeđi drveni ram, širine 6,5 cm. Ikone su uglavnom rađene u istom maniru, one na kojima su predstavljeni pojedinačno svetitelji, na tamnoj podlozi je prikazana stojeće figura svetitelja sa njegovim atributima. Isti slučaj je i sa ikonama na kojima je predstavljena neka scena, pozadina takve ikone je tamnija.

Zvonik sa tri zvona je kvadratne tlocrtne osnove, a njegova visina iznosi oko 40 m do krsta. Uz samu lokaciju crkve nalazi se staro pravoslavno groblje, koje je i danas aktivno. U dvorištu, na istočnoj strani se nalazi prizemna zgrada, zvana Svetosavski dom, sa kancelarijama, arhivom i salom.

Literatura
----------

* Đoko Slijepčević, Historija Srpske pravoslavne crkve, II knjiga, Od početka XIX vijeka do kraja Drugog svjetskog rata, Munchen, 1966. (korištene usluge biblioteke Bošnjačkog instituta, fondacija Adila Zulfikarpašića-Sarajevo), 1966.
**Daniel Burros** (5. mart 1937 - 31. oktobar 1965) bio je američki neonacistički aktivist, poznat po tome što je izvršio samoubistvo nakon što su mediji razotkrili njegovo jevrejsko porijeklo.

Burros, rođen u jevrejskoj porodici u Bronxu, se za nacističku ideologiju počeo zanimati za vrijeme kratkotrajne službe u američkoj vojsci sredinom 1950-ih, iz koje je izbačen nakon pokušaja samoubistva. Poslije se priključio Američkoj nacističkoj partiji i postao jednim od suradnika njihovog vođe Georgea Lincolna Rockwella. Sa vremenom je svoje partijske drugove udaljio od sebe zbog sumnji u jevrejsko porijeklo, ali i bizarnog ponašanja. Kada se posvađao sa Rockwellom, izbačen je iz stranke, ali se nakon toga priključio bjelačkoj rasističkoj organizaciji Ujedinjeni klanovi Amerike (UKA), najekstremnijoj i najradikalnijoj od svih frakcija Ku Klux Klana. 

1965. godine ga je kontaktirao John McCandlish Phillips, novinar *New York Timesa*, nastojeći od njega dobiti izjavu o stanju unutar Nacističke partije i UKA. Kada je Burros to dobio, Phillips mu je rekao da će o njemu biti objavljen članak u kome će se razotkriti njegovo jevrejsko porijeklo. Burros je prijetio da će u tom slučaju ubiti Phillipsa ili sebe, ali Phillips nije popustio prijetnjama. Nedugo nakon što je članak objavljen, Burros je izvršio samoubistvo u kući svog prijatelja Roya Frankhousera.

Bizarna priča o Burrosu je kasnije postala predmetom nekoliko referenci u američkoj popularnoj kulturi, od kojih je najpoznatiji nagrađeni igrani film *The Believer*, čiji je glavni lik, koga tumači Ryan Gosling inspiriran upravo Burrosom i njegovim životom.

Vidi još
--------

* samomrzeći Jevrej

Vanjske veze
------------

* Photograph of Dan Burros from the *Detroit Free Press*
* "Old Smoke: The Death of Daniel Burros: A Jewish Klansman who did more than just hate himself." by William Bryk in New York Press
* DAN BURROS: Reasons to Believe, by Joel Lewis, NY Press

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 36273156
* LCCN: n2002025403
* ISNI: 0000 0000 3330 8707

 |
**Saeward od Essexa** (? - 617) bio je kralj Istočnih Saksonaca. Otac mu je bio Sebert, prvi istočnosaksonski kralj koji se pokrstio. Oca je 616. naslijedio zajedno sa bratom Sexredom; oba sina su se, međutim, odbila pokrstiti i ostala su vjerna anglosaksonoj paganskoj vjeri. Odmah nakon stupanja na prijestolje su svojim podanicima dali dozvolu da štuju nekadašnje idole. Kada su, prema Bedi Uvaženom vidjeli Melita, prvog londonskog biskupa, kako vjernicima u crkvi daje euharistiju, zatražili su je i sami. Melit im je, međutim, objasnio da se prethodno moraju krstiti; oni su na to izjavili da vodu koriste samo za okrepu te su, razbješnjeni, protjerali Melita iz svog kraljevstva. Ubrzo nakon toga je izbio rat sa kraljevstvom Wessex, odnosno kraljevima Ceawlinom i Cwichelmom. U njemu je istočnosaksonska vojska poražena, a oba brata poginula. Prijestolje naslijedio Saewardov sin Sigeberht Mali.

Izvori
------



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Sæberht**  |  **Kralj Essexa** 616–617zajednički kralj sa Sexredom; ubijen u bitci protiv Zapadnih Saksonaca | Slijedi: **Sigeberht I Mali**  |

| * p
* r
* u
Monarsi Essexa |
| --- |
| Æscwine • Sledd • Sæberht • Seaxred • Sæward • Sigeberht Mali • Sigeberht Dobri • Swithhelm • Sighere • Sæbbi • Sigeheard • Swæfred • Offa • Sælred • Swæfberht • Swithred • Sigeric • Sigered • Egbert\* |
| \*ujedno monarh Wessexa, Kenta, Sussexa i Mercije
 |
Tepehuane područje u Meksiku
**Tepehuane** (Tepehuan).- /Prema lokaciji nastalo od Nahuatl *tepetl*, "mountain," i *huan*, "at the junction of"/ Plemena Indijanaca porodice Juto-astečki (jezična porodica), grane Piman. U pre-hispansko doba naseljavali su područje današnjeg Jalisca, Nayarita, Duranga i Chihuahue. Njihov teritorij postupno su prisvajali Španjolci i domorodačke migracije iz središnjeg Meksika. Nakon njihovog ustanka (1616.1619) Tepehuane kreću prema skrovitim mjestima na Sierra Madri. Tepehuane danas, preko 25,000 žive u južnpj Chihuahui i jugoistočnom Durangu. Prije se njihov jezik govorio i u gradovima Tepec, Mezquitic i Colotlan u Jaliscu.

Plemena
-------

* Tepecano
* Tepehuane del Norte.
* Tepehuane del Sur.

Život i običaji
---------------

Tepehuane se dijele na 3 glavne grupe, to su: Tepehuane del Norte, Tepehuane del Sur i Tepecano. Njima bi možda trebalo pribrojati i nestala plemena Teul, Colotlan i Vigitega Indijanaca. 
Tepehuane su agrikulturan narod nastanjen u na teškom planinskom terenu gdje se bave uzgojem kukuruza i graha na malenim česticama. Kod Sjevernih Tepehuana Indijanci drže također i nešto purica, kokoši i koza prvenstveno radi prehrane, a bave se i sakupljanjem divljih plodova. Južni Tepehuane uzgajivači su koza i hrane se kozjim mesom te proizvode kozji sir. Naselja Tepehuana su često raštrkana, kuće su kod Sjevernih drvene, a kod Južnih Tepehuana, kamene ili od ćerpiča. Kod Sjeverne grupe Tepehuana žene se bave i tkanjem pokrivača. Odjeća je bijele boje, rađena od pamuka, sastoji se od žaketa i hlača, tipično se meksičke seljake. Ženska odjeća sastoji se od domaće-izrađenih haljina i bluza, ali ih više ne proizvode na tradicionalni način. I Južni i Sjeverni Tepehuane su rimokatolici ali u svojoj religiji imaju dosta primjesa starih domorodački elemenata.

Vidi još
--------

* Tizonazo

Vanjske poveznice
-----------------

* Tepehuan
**Sahasrara** je sedma, odnosno zadnja glavna čakra, prema tradiciji joge i hinduizma.

Sahasrara čakra s tisuću latica

Opis
----

Sahasrara u prijevodu znači *tisućuslojan*, *tisućustruki*, *tisuću*. Ona je tjemeno središte, zove se još i krunska čakra. Brojka od tisuću latica predstavlja savršenstvo, ona je kontakt sa najvišom sviješću, prebivalište Šive - čista svijest. 1000 Latica je raspoređeno u 20 slojeva sa po 50 latica.

Sahasrara je smještena na vrhu, samom tjemenu glave i okrenuta je prema gore.

Sahasrara simbolizira odvojenje od iluzije, esencijalni element u postizanu više svijesti gdje je *jedno sve i sve je jedno*.
Sahasrara poznata i kao lotos s tisuću latica, je naj suptilnija čakra u sustavu čakri i upravo od nje proizlaze sve ostale čakre.   

Kada jogin konačno uspije podići kundalini (energiju svijesnosti) do sedme čakre, on postiže samadhi, jedinstvo sa Bogom, univerzumom, kozmičkom svijesti... Svijet postaje viđen drugim očima, čovjek vidi ono što zaista jest.   

Sjedinjenje čiste svijesti krunske čakre sa snagom donjih čakri prekida beskonačni krug umiranja i rađanja, osoba doživljava preobražaj u mahatmu - *veliku dušu*.

Simbolizam
----------

Sahasrara čakra povezana je sa sljedećim elementima:

* Bogovi: Šiva
* Element:  nema
* Boja: bijela, ljubičasta, zlatna
* Mantra: OM
* Životinje: zmija (kundalini)
* Dijelovi tijela: srednji mozak, epifiza, oči i cijeli organizam
* Simbol: lotos

Vježbe
------

Neke asane pomažu stimulirati sedmu čakru, poput stoj na glavi.

Druge usporedbe
---------------

U *drvetu života* kabale, krunska čakra se poistovjećuje sa Kether koji se nalazi na samom vrhu i također predstavlja čistu svijest i sjedinjenje s "Bogom".

Alternativna imena
------------------

* Tantra: Adhomukha Mahapadma, Amlana Padma, Dashashatadala Padma, Pankaja, Sahasrabja, Sahasrachchada Panikaja, Sahasradala, Sahasradala Adhomukha Padma, Sahasradala Padma, Sahasrapatra, Sahasrara, Sahasrara Ambuja, Sahasrara Mahapadma, Sahasrara Padma, Sahasrara Saroruha, Shiras Padma, Shuddha Padma, Wyoma, Wyomambhoja
* Vede: Akasha Chakra, Kapalasamputa, Sahasradala, Sahasrara, Sahasrara Kamala (Pankaja or Padma), Sthana, Wyoma, Wyomambuja

Vidi još
--------

* Čakre

Vanjske poveznice
-----------------

* Sahasrara čakra - položaj Arhivirano 2007-09-27 na Wayback Machine-u
* Sahasrara čakra na Kheper.net Arhivirano 2017-04-22 na Wayback Machine-u
**SAFEX** (Safe Exchange Coin) je kriptovaluta koja se zasniva na Chille blokchainu, rešenju koje je razvijeno od tvoraca SAFEX-a. To je decentralizovana blockchain mreža koja omogućava anonimne transakcije u digitalnoj valuti, na digitalnom tržištu koje autonomno reguliše trgovinu sa idejom da se eleminišu posrednici u transakcijama izmedju 2 osobe. Prednosti su da se imaocu SAFEX-a imovina ne može zamrznuti niti oduzeti.

SAFEX omogućuje sigurno i anonimno tržište za korisnike kripto valuta. Na ovaj način ljudi mogu da razmenjuju dobra i usluge sa sigurnošću da su bezbedni od hakerskih napada ili upliva trećih strana.

Svaki put kada se transfer desi među bilo koja dva učesnika tržišta, deo provizije se prebacuje vlasnicima Safex novčića kao dividenda.

SAFEX se trenutno razvija od strane Safe Exchange Developers-a vođeni Danijelom Dabekom.

Razvojni tim je lociran u Srbiji, gde se i nalazi centrala firme iza Hotela Moskva u Beogradu.

Spoljašnje veze
---------------

* Sajt sa najnovijim vestima vezanih za Safex
* Safex Arhivirano 2017-11-23 na Wayback Machine-u, zvaničan sajt
* , reddit forum posvećen SAFEX-u
**Danajci** (starogrčki:  [*Danaoí*]) jedan je od naziva koji se u Homerovoj *Ilijadi* često koristi da bi se označili Ahejci. Ta reč doslovno označava "Danajeve potomke", a konkretno se odnosi na Grke koji su u drevnoj antici živeli u Argolidi na Peloponezu, pa je to možda razlog što se kao sinonim često sreće termin **Argivci** (starogrčki: ).

Homer u *Ilijadi* 138 puta Ahejce naziva Danajcima ili Argivcima. U tom kontekstu Danajci jednostavno označavaju sve Helene. Najpoznatija upotreba tog termina nalazi se u Vergilijevoj *Eneidi*, gde Laokoont na jednom mestu kaže: "Plašim se Danajaca i kad darove nose" (latinski: ); tu se misli na trojanskog konja, ali je izraz u starom Rimu postao poslovičan.

Čini se da jedan drugi antički izvor potvrđuje upotrebu ovog termina kao etnonima. Na jednom natpisu u hramu Medinet Habu Ramzesa III (12. vek pne.) slavi pobedu u pomorskoj bici koju je odneo nad Narodima s mora, tj. napadačima koji su u Egipat došli sa severa. Na drugom stubu zapisano je: "Među njima su kao saveznici bili Peleseti, Thekkeri, Shekeleshi, Denijeni i Wesheshi. Oni položiše svoje ruke na sve oblasti do ruba Zemlje". Egipatski jezik nije beležio vokale, pa se "Denijeni" *(Denyen)* može zameniti i rečju *Danuna*. Neki filolozi smatraju da se egipatski oblik tog imena zapravo odnosi na Danajce (Δαναοί), što bi značilo da se među Narodima s mora nalazila i jedna skupina Grka, a ta je teorija moguća budući da se dorska najezda (za koju, međutim, čvrstih dokaza nema) često povezuje s migracijama Naroda s mora.

Literatura
----------

* Howatson, M. C. (1997). *The Oxford Companion to Classical Literature*. Oxford. New York: Oxford University Press.
**Crkva Sv. Grgura u Šibeniku** spada među najstarije sakralne objekte grada. Građena je u 14. stoljeću, a nosi odlike mješovitog romaničko-gotičkog stila. Smještena je u Ulici Jurja Dalmatinca, jednom od najužih i najstarijih ulica grada, koja se u srednjem vijeku zvala *Camerino* i bila je središnja komunikacija srednjovjekovnog Šibenika kojom se povezivao središnji dio grada sa sjeverozapadnim obalnim dijelom (*Dolac*). Danas nosi ime graditelja katedrale, jer se njegova kuća, od koje je očuvan samo renesansni portal, nalazila u toj ulici. Crkva Sv. Grgura nalazi se nasuprot graditeljeve kuće. Pred središnjim ulazom u crkvicu nalazi se mali atrij, što predstavlja rijetkost u Šibeniku. Na glavnom oltaru nekada se u crkvici nalazio veliki poliptih, djelo Šibenčanina Nikole Vladanova, koji se danas čuva u Muzeju crkvene umjetnosti u crkvici Sv. Barbare. Iz crkve Sv. Grgura također potječe i najstarije zvono šibenskih crkava iz 1383.. Crkva nije već davno bila u funkciji, pa se u njoj, nakon konzervatorskih i restauratorskih radova, organizirala stalna izložba pod nazivom *Juraj Dalmatinac i njegovo djelo izvan Šibenika*. Izložba se sastoji od odljevaka skulptura majstora koje je napravio u Pagu, Zadru, Splitu, Dubrovniku i Anconi u Italiji.
**Bejhan Sultanija** (tur. *Beyhan Sultan*; 1497, Istanbul — 1559, Istanbul) bila je sultanija Osmanskog carstva i ćerka sultana Selima I i njegove supruge Hafse Hatun, koja je bila ćerka tatarskog kana s Krima, Mengli Giraja. Njene sestre su bile sultanija Hatidže, Fatma Sultanija i sultanija Šah a njen brat sultan Sulejman I. Njen suprug je bio Ferhat-paša. Bejhan je umrla 1559.

Biografija
----------

Sultanija Bejhan se u 1515. godini udala za Ferhat pašu, trećega Vezira Osmanskog carstva za vrijeme Velikog Vezira Piri Paše, a poslije toga je smjenjen na komadanta Smederova. U tom braku je rodila sina Sultanzadeta Orhana.
Ferhat Paša je zbog prikupljanja mita, po naredbi Sulejmana I. Velicanstvenog, u 1524. godini bio pogubljen. 
U 1536. godini Bejhan se udala za Ajaz Pašu, koji je poslije pogubljena Velikog Vezira Ibrahim Paše i sam postao Veliki Vezir. U tom braku rodila je dvije kćerke, Geverhan Sultaniju i Sultaniju Rafije. 1539. godine Ajaz Paša umire od kuge i Sultanija Bejhan do svoje smrti ostaje udovica.

Smrt
----

Sultanija Bejhan je umrla 1559. godine u svom Dvorcu.
Томас Карлајл
**Томас Карлајл** (енглески: *Thomas Carlyle*, 4. 12. 1795, Еклиш Ехеин, Шкотска - 5. 2. 1881, Лондон) је шкотски историчар, филозоф и есејист. Као филозоф био је идеалист. Као историчар истакао се стилом приказивања и схватањем да историју стварају велике личности, хероји. Према прошлости се односио са пуно мистицизма. Њеегови описи су са богатим и живописним стилом и драматичним описивањима. Писао је обимна дела о Кромвелу, Фридриху II и француској револуцији и низ огледа *О херојима*.

Томас Карлајл је сматрао да Турцима треба одмах бити наређено да они нестају из Европе и да се никада више не врате и зато није подржавао вањску политику Бењамина Дизраелија, мада је сам био конзервативац. Он је подржавао Русију током Руско-турског ослободилачког рата 1877-78. Израз *the unspeakable Turk* (неописив/ужасан Турчин) потиче од њега.
**Carica Wang** (王皇后, osobno ime nepoznato, ? - 563), formalno **Carica Jing** (靜皇后, doslovno "krotka carica"), bila je carica kineske dinastije (Zapadni) Liang, odnosno supruga cara Xuana (Xiao Chaa). O njenom životu ima malo podataka; pouzdano je jedino to da je bila redovna supruga Xiao Chaa, jednog od prinčeva dinastije Liang. Kada se Xiao Cha godine 555. godine za vrijeme sukoba sa rođakom Xiao Jijem sklonio na teritoriju države Zapadni Wei, njenim je vlastodršcima kao taoca dao upravo svoju suprugu. Nakon Xiao Jijevog poraza iste godine je Zapadni Wei princa Xiao Chaa proglasio legitimnim carom dinastije Liang, iako on nije priznat od dinastijskih lojalista, a njegova država se smatrala sjevernjačkom marionetom. U svakom slučaju, Princeza Wang je službeno proglašena caricom. Muža, kome nije rodila dijete, je nadživjela godinu dana, a počast joj je kao carici majki odao njen posinak car Ming.

Fusnote
-------

**↑1**  Kineski izvori ne navode da su Xiao Chaov sin car Ming ili unuk car Jing nisu jednu od svojih supruga , iako je to moguće.


| Kineska carska porodica |
| --- |
| Prethodi:**Carica Zhang** | **carica dinastije Liang (Zapadna)**555–562 | **Dinastija završena**  |
| **carica Kine (Zapadni/Centralni Hubei)**555–562 | Slijedi:**Carica Dugu Qieluo od Suija** |
| Prethodi: **Carica Wang (Jing)**  |  **carica Kine (Hunan)** 560–561 | Slijedi: **Carica Shen Miaorong od Chena**  |
**Carica Wang Xianyuan** (王憲嫄) (427 – 9. oktobar 464), formalno **Carica Wenmu** (文穆皇后, doslovno "uljudna i dostojanstvena carica"), bila je carica kineske dinastije Liu Song, odnosno supruga cara Xiaowua (Liu Jun).

Njen otac Wang Yan (王偃) bio je čukunuk znamenitog državnika Wang Daoa. Za Liu Juna, tadašnjeg princa, se udala 443. godine. Rodila mu je šestoro djece - sinove Liu Ziyea i Liu Zishanga (劉子尚) i kćeri Liu Chuyu, Liu Chupei (劉楚佩), Liu Chuxiu (劉楚琇) i Liu Xiuming (劉脩明). Iako joj je muž, pogotovo nakon stupanja na prijestolje 453. bio sklon seksualnom nemoralu, pa čak i incestuoznim vezama sa svojim rođakinjama, položaj Wang Xianyuan kao carice nikada nije bio dovođen u pitanje. Međutim, kada je nakon muževe smrti 464. njen sin Liu Ziye preuzeo vlast kao car Qianferi, pokazao se bešćutnim prema majci, odbivši je posjetiti kada se razbolila. Carica je u očaju naredila svojim sluškinjama da je ubiju.

Napomene
--------

1. ↑  兩千年中西曆轉換

| Kineska carska porodica |
| --- |
| Prethodi: **Carica Yin Yuying**  |  **Carica Liu Songa** 453–464 | Slijedi: **Carica Lu**  |
**Холандска језичка унија** је међународна организација која се бави холандским језиком. Организацију су 9. септембра 1980. основали представници Холандије и Белгије, а 2005. се, као придружени члан, у рад организације укључио и Суринам.

Стандардни језик
----------------

Један од најважнијих задатака Холандске језичке уније је стандардизација холандског језика на међународном нивоу.

Године 1995. Унија је покренула реформу ортогафије холандског језика са нагласком на реформи интерфикса у великом броју сложеница. Најпознатија Унијина публикација је *Woordenlijst Nederlandse taal* (енг. *Word list of the Dutch language*) уобичајено звана *Groene boekje* (енг. *Green booklet*), која је службена ортографска и граматичка референца за холандски језик.

Најновија верзија публикације (објављена 2005.) није најбоље прихваћена због измена у правопису холандског језика, реформисаном 1996. У децембру 2005. већина најугледнијих холандских медија најавила је бојкот овог правописа. Унија је у августу 2006. издали Белу књигу са различитим упутствима везаним за службени правопис. Тренутнос су у Холандији у употреби оба правописа — зелени у школама и другим институцијама, а бели у штампаним медијима и на телевизији. У Белгији је слична реформа прихваћена без већег отпора јавности.

Речници
-------

Унија издаје речник *Van Dale* који је прихваћен као службени речник холандскога језика. Речник има три тома (A-I, J-R, S-Z) , а допуњава се сваких 7-8 година. Четрнаесто издање овог речника објављено је 2005.

Други речник холандског језика је историјски речник *Woordenboek der Nederlandsche Taal* у којему су садржане речи коришћене од 1500. до данас.
Рад на речнику започео је још 1864, а завршен је 1998. када је објављен његов последњи, 43. том. Речник има око 400 000 речи и 49 225 фраза, а послагани томови речника заузимају простор од три метра. Године 2001. објављена су три додатна тома са речима насталим у 20. веку које нису биле увршћена у објављене томове. Овај је речник издао Институт за холандски језик (Šablon:Јез-хол) и доступан је и на интернету.

Организација
------------

Холандска језичка унија активна је и у Индонезији и Јужноафричкој Републици, државама које имају историјске везе са холандским језиком. Једини задатак уније је промоција холандскога језика и литературе па се не може поредити са организацијама као што су Заједница држава португалског говорног подручја, Франкофонија или Организација ибероамеричких држава.

Чланице
-------

  


| **Чланица** | **Врста чланства** |
| --- | --- |
| Белгија | *пуноправна чланица* |
| Холандија | *пуноправна чланица* |
| Суринам | *придружени члан* |
| Аруба | *кандидат за чланство* |
| Курасао | *кандидат за чланство* |
| Свети Мартин | *кандидат за чланство* |
|

Види још
--------

* Холандски језик
* Африканс
* Холандско колонијално царство

Референце
---------

Службена страница
-----------------

***Холандска језичка унија*** na Wikimedijinoj ostavi

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 155663598
* LCCN: n81122591
* ISNI: 0000 0004 1787 1427
* SUDOC: 03020531X
* BNF: cb12167030g (podaci)
* NKC: ko2013747019

 |
**Carica Wang** (王皇后, osobno ime nepoznato) (? - cca. 655) je bila kineska carica iz dinastije Tang. Bila je prva supruga cara Gaozonga i caricom je proglašena nedugo nakon njegovog stupanja na prijestolje 649. Ubrzo se ispostavilo da car daleko veću naklonost iskazuje svojoj konkubini Supruzi Xiao, koja je, za razliku, od Carice Wang, rodila sina i dvije kćeri. Uplašena da bi je Supruga Xiao mogla istisnuti s mjesta carice, caru Gaozongu je predložila da za konkubinu uzme Suprugu Wu (kasnije poznatu kao Wu Zetian), jednu od konkubina Gaozonogovog pokojnog oca cara Taizonga. Supruga Wu je trebala biti protuteža Supruge Xiao, ali se ubrzo ispostavilo da je Gaozong u nju smrtno zaljubljen, zbog čega je stekla značajan politički uticaj. Supruga Xiao i Carica Wang su se stoga udružile kako bi je istisnule s dvora. Supruga Wu se, međutim, pokazala spretnom u političkim i dvorskim spletkama, te je svoje suparnice optužila za čaranje. To je caru Gaozongu bio povod da ih 655. smijeni i Suprugu Wu proglasi novom caricom. Carica Wu je potom Caricu Wang i Suprugu Xiao dala pogubiti na izuzetno okrutan način - objema su ženama odrezane noge i ruke, te su uronjene u bačve s vinom gdje su nekoliko dana kasnije umrle u najgorim mukama.

Izvori
------

1. ↑  lćer Liu Zea
2. ↑  Vrijeme smrti Carice Wang i Supruge Xiao nije jasno određeno ni u *Knjizi Tanga* ni u *Novoj knjizi Tanga*. *Zizhi Tongjian* kao godinu smrti navodi 655. V. *Zizhi Tongjian*, vol. 200.

* *Knjiga Tanga*, vol. 51. Arhivirano 2007-10-11 na Wayback Machine-u
* *Nova knjiga Tanga*, vol. 76. Arhivirano 2008-02-19 na Wayback Machine-u
* *Zizhi Tongjian*, vols. 199, 200.

| Kineska carska porodica |
| --- |
| Prethodi: **Carica Zhangsun**  |  **Carica dinastije Tang** 650–655 | Slijedi: **Wu Zetian**  |
**Budimljansko-polimska eparhija** je nekadašnja eparhija Srpske pravoslavne crkve.

Vikarni episkop budimljanski
----------------------------

*Glavni članak: Episkop budimljanski*
Sveti arhijerejski sabor je 8. decembra 1939. godine izabrao Joanikija Lipovca za vikarnog episkopa budimljanskog. On je ovu dužnost obavljao do svog ustoličenja za mitropolita crnogorskog 23. februara 1941. godine.

Eparhija
--------

Po izmijenjenom Ustavu Srpske pravoslavne crkve iz 1947, obnovljena je drevna Budimljansko-polimska eparhija sa sjedištem u Bijelom Polju, a za episkopa je postavljen Makarije Đorđević. U njen sastav ušli su nekadašnji dijelovi Pećke mitropolije kao i Pljevalja i Prijepolja sa manastirom Mileševa. Zbog komunističkog nasilja eparhija je ukinuta 1956, a Budimljansko-polimska eparhija je podijeljena između Crnogorsko-primorske i Dabrobosanske mitropolije. Pljevlja sa manastirom Svete Trojice, Aranđelovom, Dovoljom, Banjom Pribojskom, Prijepoljem i manastirom Mileševo pripali su Dabrobosanskoj mitropoliji, a andrijevičko, bjelopoljsko i beransko namjesništvo vraćeni su Crnogorsko-primorskoj mitropoliji.

Vidi još
--------

* Eparhija budimljansko-nikšićka
* Episkop budimljanski

Napomene
--------



1. ↑  Srpska crkva ga slavi kao Svetog sveštenomučenika Joanikija, mitropolita crnogorsko-primorskog
***The Goldbergs*** je bila humoristička serija koja se od 1929. do 1946. emitirala na američkom radiju a kasnije kao televizijski sitcom (1949-56).

Njen tvorac je bila glumica Gertrude Berg, koja ju je 1928. zamislila kao 15-minutni sitcom koji bi prikazivao život Goldbergovih, siromašne židovske imigrantske porodice koja se pokušava uklopiti u američku društvenu maticu. Serija se 20.11. 1929. počela emitirati na NBC-ju pod naslovom ***The Rise of Goldbergs***, a Berg je, osim scenarija, nastupala u ulozi matrijarha Molly Goldberg.

Publika, koja je bila pogođena siromaštvom u doba Velike depresije se lako identificirala sa životom Goldbergovih, i njihovim nastojanjem da se odmaknu iz siromašnih četvrti u predgrađa i postanu dio srednje klase. Stekavši veliku popularnost, serija se od 1931. emitirala svakodnevno, a od 1936. se emitirala na CBS-u.

Gertrude Berg i njen autorski tim je povremeno znao u seriju unositi i ozbiljne teme, pa se tako u pojedinim epizodama spominjala Kristalna noć i progoni Židova u Evropi pod fašističkom okupacijom.

Uspjeh i dugovječnost radio-verzije je nagnao CBS da 1949. započne s TV-verzijom, a 1950. su Berg i njen stalni suradnik Philip Loeb nastupili i u istoimenom igranom filmu. TV-serija je, pak, nakratko prekinuta kada se Loebovo ime za vrijeme makartističkih progona našlo na crnoj listi. Gertrude Berg ga je početkom 1952. zamijenila s novim glumcima, te je emitiranje počelo na NBC-ju, a potom na mreži DuMont.

Vanjski linkovi
---------------

* Museum of Broadcast Communications: *The Goldbergs* Arhivirano 2009-01-22 na Wayback Machine-u
* The Remarkable Gertrude Berg: *The Goldbergs*
*
**Salviae** je naziv rimske putne stanice u Glamočkom polju, Bosni i Hercegovini. Nalazila se na putnom pravcu Salona – Servicij.
Rimski municipalni centar Salvium, po kojem se naziva i njegov teritorij, ležao je na mjestu današnjeg sela Vrba, na cesti Glamoč - Livno, oko 10 km od Halapića (Salviae)

### Arheologija

Prostor današnje opštine Glamoč za arheološku struku već odavno je determiniran kao područje od velikog značaja. To je geografska cjelina koju je zaposjedalo ilirsko pleme Dalmati i koju su Rimljani pretvorili, najprije, u svoju peregrinsku civitas, a kasnije, procesom romanizacije u jedinicu municipalne organizacije, *Salvium*

Arheološki timovi Zemaljskog muzeja BiH iz Sarajeva, pod vodstvom priznatih arheologa istraživali su u proteklih 120 godina, skoro neprekidno, kasnoantički lokalitet u selu Halapić zajedno sa čitavim glamočkim prostorom. Osnovni cilj posljednje kampanje bio je istraživanje arhitekture kasnoantičkog refugija (skloništa) starog oko 1.500 godina, odnosno praćeni su zidovi i ostaci temelja ovog objekta. Također, ponovo su otkriveni ostaci kasnoantičke keramike, rimskog stakla, arhitektonskih ulomaka i novac rimskog cara Konstantina.

Postoji brojna epigrafska i onomastička baština iz Halapića.  U njemu su živjeli rimski državni službenici zaduženi za održavanje i obezbjeđenje ceste. Tu se nalazio i centar službenog državnog kulta sa hramom kapitolijske trijade.

Bogatstvo i raznovrsnost arheoloških nalaza s područja Glamoča posebno ilustrira analiza pronađenih antičkih kultova. Do danas je konstatirano postojanje 14 skupina antičkih božanstava. Riječ je o kultnim zajednicama Silvana, Silvana i Dijane, Silvana i nimfi, Dijane, Dijane i nimfi, Jupitera, Jupitera i genija, Herkula, Libera, samostalnih genija, Apolona, Dunavskog konjanika, Mitrasa i znatan broj primjeraka nepoznatih indigenih božanstava. A samo na području sela Halapić je pronađeno 13 božanstava koji su pripadali različitim kultnim zajednicama, ukupno devet.

Na glamočkom području je preko epigrafskih spomenika evidentirano 89 osoba čije se življenje može utvrditi za antički period: 45 osoba je sa nepoznatim, ili teško prepoznatljivim ili teško razumljivim gentilnim imenom, 4 osobe su sa domorodačkim imenom, 2 osobe su sa julijevskim gentilnim imenom, 24 osobe su sa elijevskim gentilnim imenom, 9 osoba je sa aurelijevskim gentilnim imenom i 5 osoba sa svim drugim imenima.

Literatura
----------

* Salmedin Mesihović, Filozofski fakultet Sarajevo, 2011 -ANTIQVI HOMINES BOSNAE
* Ivo Bojanovski, Akademija nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine, 1988 - BOSNA I HERCEGOVINA U ANTIČKO DOBA
* Alojz Benac-Đuro Basler-Borivoj Čović-Esad Pašalić-Nada Miletić-Pavao Anđelić -Sarajevo, 1966- KULTURNA ISTORIJA BOSNE I HERCEGOVINE

Vanjski linkovi
---------------

* Arheološka istraživanja