recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Za ostala značenja, v. Osveta (razvrstavanje).*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Gravira Gustavea Dorea na kojoj su prikazane Erinije, grčke boginje osvete i prokletstva. |  | Gravira Gustavea Dorea na kojoj su prikazane Erinije, grčke boginje osvete i prokletstva. |
| Gravira Gustavea Dorea na kojoj su prikazane Erinije, grčke boginje osvete i prokletstva. |  | Shakespeareov *Hamlet* kazuje priču o mladiću koji sveti svog oca ubijajući strica (naslikao: Gustave Moreau) |

**Osveta** je svjesno činjenje štete drugom pojedincu ili grupi koje se javlja kao odgovor na štetni čin - stvarni ili percipirani - za koji se smatra odgovornim taj isti pojedinac ili grupa. Osoba koja vrši osvetu, odnosno osvetnik ili osvetnici, su u tome prije svega motivirani vlastitim shvaćanjem pravde, odnosno osjećajem bijesa i tuge izazvane djelom koje nastoje osvetiti, a za koje vjeruju da će nestati ako se uspostavi svojevrsna "ravnoteža", odnosno počinitelj bude kažnjen na isti ili još gori način. 

Žudnja za osvetom predstavlja jednu od najuniverzalnijih i najiskonskijih ljudskih emocija, i mnoga društva su razvila kompleksne običaje, a kasnije i pravo, u nastojanju da je koliko-toliko reguliraju, spriječe ili otklone neke od njenih neželjenih posljedica (najčešće u obliku eskalacije i stvaranja neprekidnog ciklusa nasilja kao što je npr. krvna osveta). U istu svrhu su i neke religije stvorile koncepte prema kojima se osveta ne može izvršiti od strane običnih smrtnika na ovom svijetu, odnosno da takvu vrstu pravde mogu postići jedino božanstva; također je stvoren i koncept opraštanja i uzdržavanja od osvete kao jedne od najplemenitijih ljudskih vrlina. 

Iako se koncept osvete službeno odbacuje kao "primitivan" i izuzetno društveno opasan, pa tako i krivična prava mnogih država daju teže kvalifikacije krivičnim djelima počinjenima iz osvete, ponekad se koristi i u međunarodnoj politici, odnosno čak i najmodernije države ponekad vrše vojne akcije čija je jedina svrha simbolička **odmazda**.

Osveta, s druge strane, često predstavlja jedan od najpopularnijih motiva književnih i umjetničkih djela, te vrlo često predstavlja glavnu motivaciju protagonista.

V. također
----------

* Krvna osveta
* Kaznena ekspedicija
* Vigilantizam

Izvori
------

1. ↑  *The Killing Scene*: *Hamlet* 5.2.303–309.

Izvori
------
**Automoni region Južni Sudan** je bila autonomna oblast i Sudanu osnovana 28. februara 1972. godine na osnovu Sporazuma u Adis Abebi, kojim je okončan Prvi sudanski građanski rat. Region je ukinut odlukom predsednika Sudana Džafara Nimejrija 5. jula 1983. godine. Prekid autonomije bio je uvod u Drugi sudanski građanski rat. Završetkom sukoba samouprava je opet uspostvaljena 2005. godine. Prestao je da postoji nakon referenduma o nezavisnosti 9. januara 2011, a zvanično od 9. jula iste godine, kada je Južni Sudan postao samostalna država.

Uređenje
--------

Region Južni Sudan sastojao se iz tri regije — Ekvatorija, Gornji Nil i Bahr el Gazal. Glavni grad bio je Džuba, a površina oko 640.000 km². Većinsko stanovništvo činili su narodi Nuer, Šiluk, Dinke i Ačoli, a glavna veroispovest bila je hrišćanstvo. Autonomnom regijom upravljalo je „Visokom izvršno veće" na čelu sa predsednikom. Prvi predsednik bio je Abel Alijer. Zakonodavna vlast bila je u rukama „Narodni regionalne skupštine".

Predsednici izvršnog veća
-------------------------

Položaj Južnog Sudana

| Period predsedavanja | Predsednik  | Partija |
| --- | --- | --- |
| 6. april 1972. - februar 1978. | **Abel Alijer** | Južni Front |
| februar 1978. - 12. jul 1979. | **Džozef Lagu** | Sudanska afrička narodna unija |
| 12. jul 1979. - 30. maj 1980. | **Peter Gatkut** |  |
| 30. maj 1980. - 5. oktobar 1981. | **Abel Alijer** | Južni Front |
| 5. oktobar 1981 - 23. jun 1982 | **Džizmala Abdala Rasas** | Južnosudanski pokret za oslobođenje |
| 23. jun 1982. - 5. jun 1983. | **Džozef Džejms Tombura** | Sudanska afrička narodna unija |

Vidi još
--------

* Sporazum u Adis Abebi
* Južni Sudan
* Sudanski građanski rat

Izvori
------

1. ↑  The Sudan

Vanjske veze
------------

* Istorija Južnog Sudana Arhivirano 2015-12-25 na Wayback Machine-u (`en`)
Kovanica Antioha IX. Glava pokazuje Atenu kako drži Niku. Grčki natpis ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΝΤΙΟΧΟΥ ΦΙΛΟΠΑΤΟΡΟΣ (kralj Antioh Filopator).
**Antioh IX Euzeb** (? - 96. pne.) bio je seleukidski kralj. Bio je sin kralja Antioha VII Sideta i kraljice Kleopatre Tee. Nakon smrti oca u ratu protiv Parta i povratka prethodnog kralja Demetrija II Nikatora iz partskog zarobljeništva 129. pne. majka ga je sklonila u Kizik, gdje je stekao i nadimak *Kiziken*. Godine 114. pne. je odatle pokušao svrgnuti kralja Antioha Gripa, što je dovelo do građanskog rata. On je završen sporazumom o podjeli vlasti dvaju vladara. Godine 96. pne. je nakon Gripove smrti zaratio s njegovim sinom Seleukom VI Epifanom, i poginuo u bitci.

Vanjske veze
------------

* Antiochus IX Cyzicenus entry in historical sourcebook by Mahlon H. Smith


|  |
| --- |
| Antioh IX Kiziken **Seleukidska dinastija****Rođen/a:** Unknown  **Umro/la:** 96. pne. |
| Prethodi:**Antioh VIII Grip** | **Seleukidski kralj**114–96. pne.*Antioh VIII Grip*  *(125–96. pne.)* | Slijedi:**Seleuk VI Epifan** |
Za istoimeni animirani film, v. Ratatouille (film).

**Ratatouille** (čit. ratatuj) je specijalitet od povrća iz Provanse, a nastanak se najviše veže uz Nicu. Može se poslužiti kao toplo predjelo, glavno jelo ili kao hladno predjelo, jer se može zgotoviti i dan prije, a prožimanjem sastojaka nakon što odstoji neko vrijeme, postaje još ukusniji. Priprema se od patlidžana, tikvica, paprika očišćenih od sjemenki (za ljepši izgled jela i raznovrsnost aroma, može se uzeti raznobojne paprike; crvena, zelena i žuta), mesnate i oguljene rajčice, eventualno crveni luk (u nekim receptima je izostavljen). Od začinskog bilja prednost ima svježe nasjeckano; bosiljak, majčina dušica, mažuran, peršin, eventualno korijander, žličica šećera prema želji.

Recept
------

3 patlidžana nasjeckana na kockice
3 rajčice nasjeckane na kockice
3 tikvice nasjeckane na ploške
3 paprike narezane na rezance
maslinovo ulje
začinsko bilje, sol , papar, šafran
režanj zdrobljenog češnjaka
* U veliki lonac stavi se nasjeckano povrće, posoli, popapri, pospe začinskim biljem, prelije šalicom maslinovog ulja, šalicom vode i lagano kuha oko sat vremena.
* Ako se priprema s lukom, onda se najprije popirja nasjeckani luk i češnjak na maslinovom ulju, dodaju patlidžani, kratko popirjaju, dodaju paprike i lagano pirjaju 15-ak minuta. Nakon toga pospe se korijandarom, doda rajčica, tikvice, sol, papar i šećer po želji i kuha do 45 minuta i na kraju pospe bosiljkom i peršinom.
* Patlidžane i tikvice se prije dodavanja jelu preporučuje narezati na kockice, posoliti i ostaviti da odstoje u cjedilu najmanje 30 minuta, a nakon toga isperu i posuše.

Vidi još
--------

* Sataraš

***Ratatouille*** na Wikimedijinoj ostavi
**Protupapa Benedikt X.**, rođen kao Ivan Mincius, bio je katolički protupapa od 1058. do 1059. godine. Pripadao je aristokratskom klanu Tusculani koji je dominirao Rimom i papinstvom od početka 10. vijeka. Prije nego što je postao papa služio je kardinal-biskup Velletrija. 

Za papu je izabran nakon smrti pape Stjepana IX u proljeće 1058. Ta je smrt Hildebranda (budućeg papu Grgura VII), uglednog redovnika i vodećeg zagovornika crkvene reforme u Rimu, zatekla u Njemačkoj, gdje je lobirao za papu Stjepana IX kod carske regentice Agnes od Poitoua. Ivan Mincius, čiji je klan izgubio papinstvo sa svrgavanjem Benedikta IX, iskoristio je priliku da ishodi izbor za papu te je uzeo ime Benedikt X.

Kada je Hildebrand za to čuo, smjesta je zatražio intervenciju carice, kao i lotaringijskog vojvode Gottfrieda III, kako bi se Benedikta izbacilo iz Rima. Oni su pružili podršku izboru Gerharda od Burgundije, biskupa Firence, za papu, koji je. Kardinali suprotstavljeni Benediktu su se sastali u Seni u decembru 1058. na sinodu i donijeli odluku o Benediktovom smjenjivanju.

Benedikt se Gerhardu pokušao oduprijeti oružanom silom, ali je bio prisiljen napustiti Rim i skloniti u zamak Gerarda od Galerije. Gerhard je došao u Rim te bio izabran kao papa Nikola II. U međuvremenu su se 1059. u okolici Rima vodile borbe između pristaša pape i antipape. U njima je uništen i Tuscolo, glavno uporište klana Tusculani koji više nisu imali značajnog uticaja na rimska zbivanja. Krajem godine se i sam Benedikt predao. Sljedeće godine ga je Hildebrand svejedno dao zatvoriti. Umro je u zatočeništvu između 1073. i 1080.

| * p
* r
* u
Antipape u Katoličkoj Crkvi |
| --- |
| 
sv. Hipolit •
Novacijan •
Feliks II. •
Ursin •
Elulalije •
Laurencije •
Dioskur •
Teodor II. •
Paskal I. •
Konstantin II. •
Filip •
Ivan VIII. •
Anastazije III. •
Kristofor •
Bonifacije VII. •
Ivan XVI. •
Grgur VI. •
Benedikt X. •
Honorije II. •
Klement III. •
Teodorik •
Albert •
Silvestar IV. •
Grgur VIII. •
Celestin II. •
Anaklet II. •
Viktor IV. •
Viktor IV. •
Paskal III. •
Kalist III. •
Inocent III. •
Nikola V. •
Klement VII. •
Benedikt XIII. •
Aleksandar V. •
Ivan XXIII. •
Klement VIII. •
Benedikt XIV. •
Feliks V.
 | Vatikanski grb |
***Ratar*** (grč. Γεωργός) naslov je jedne komedije grčkoga pesnika Menandra, koji je delovao u okviru nove atičke komedije. Fragment ovoga komada sačuvan je na papirusu.

Dramska napetost se u ovoj komediji postiže fokusiranjem na sukob između dve porodice različitog socijalnog statusa. Naime, zaplet se vrti oko dva suseda: siromašna udovica Mirina živi sa sinom i kćerkom, a bogati muškarac sa svojim sinom i kćerkom, no njih dvoje imaju različite majke. Bogatašev se sin želi oženiti Mirininom kćerkom, koja zapravo već nosi njegovo dete (on ju je naime zaveo noću tokom neke svetkovine). No mladićev otac, koji se upravo vratio s dugog putovanja, priprema da venča sina sa polusestrom. Čini se da i ratar Kleenet (on je "ratar" u naslovu) takođe želi ruku Mirinine kćerke. Tekst je veoma oštećen, no može se sa sigurnošću zaključiti da se nakon mnogih peripetija komedija završavala venčanjem Mirinine kćerke sa bogataševim sinom.

| * p
* r
* u
Menandrove komedije |
| --- |
| 
* Čovekomrzac
* Štit
* Devojka s podrezanom kosom
* Samljanka
* Sikionjanin
* Parničari
* Laskavac
* Dvostruki prevarant
* Omraženi čovek
* Ratar
* Ogrlica

 |
**Protupapa Bonifacije VII.**, pravim imenom Franco Ferucci (? - 20. srpnja 985) je bio katolički protupapa 974, te od 984. do 985. godine. O njegovom ranom životu ima vrlo malo podataka. Godine 972. je izabran za kardinala-đakona. 

Godinu dana kasnije je za papu izabran Ivan XIII, kandidat iza koga je stajao rimsko-njemački car Oton Veliki, a kome se protivila lokalna rimska aristokracija na čelu sa moćnim klanom Crescentii. Nakon što je Oton umro, a naslijedio ga sin Oton II, prezaokupljen uspostavom vlastitog autoriteta u drugim dijelovima Carstva, za aristokrate na čelu Crescenciom I je to bio znak da 974. svrgnu i utamniče "njemačkog" papu. Kada je Oton II poslao emisare sa zahtjevom da se stari papa pusti, Crescencio ili Bonifacije su izdali zapovijed da se papa u Anđeoskoj tvrđavi zadavi. Bonifacije je preuzeo papsku vlast. Međutim, nakon samo mjesec dana su u Rim došle njemačke trupe te je Bonifacije prisiljen na bijeg; sklonište je pronašao na bizantskoj teritoriji. 

Za novog papu je izabran Benedikt VII koji je organizirao sinod na kome je Bonifacije ekskomuniciran. Usprkos toga je 980. uspio uz pomoć vlastitih pristaša nakratko preuzeti vlast u Rimu prije nego što su ga 981. opet uspjele protjerati njemačke trupe. Godine 984. kasnije se ponovno uspio vratiti, iskoristivši nezadovoljstvo Rimljana još jednim pro-njemačkim papom Ivanom XIV. Vladao je oko jedanaest mjeseci prije nego što je iznenada umro. 

Nakon smrti je, prema navodima (koje dio historičara smatra pristranim i nepouzdanim), bio toliko nepopularan da je gomila njegovo nago truplo vukla po ulicama. Novim papom je postao Ivan XV.

| * p
* r
* u
Antipape u Katoličkoj Crkvi |
| --- |
| 
sv. Hipolit •
Novacijan •
Feliks II. •
Ursin •
Elulalije •
Laurencije •
Dioskur •
Teodor II. •
Paskal I. •
Konstantin II. •
Filip •
Ivan VIII. •
Anastazije III. •
Kristofor •
Bonifacije VII. •
Ivan XVI. •
Grgur VI. •
Benedikt X. •
Honorije II. •
Klement III. •
Teodorik •
Albert •
Silvestar IV. •
Grgur VIII. •
Celestin II. •
Anaklet II. •
Viktor IV. •
Viktor IV. •
Paskal III. •
Kalist III. •
Inocent III. •
Nikola V. •
Klement VII. •
Benedikt XIII. •
Aleksandar V. •
Ivan XXIII. •
Klement VIII. •
Benedikt XIV. •
Feliks V.
 | Vatikanski grb |
Koordinate: 45°48′47″N 15°58′28″E﻿ / ﻿45.8129443421039°N 15.9745180606842°E﻿ / 45.8129443421039; 15.9745180606842

Kupola od vitraja u Oktogonu
**Oktogon** je naziv za prolaz u zgradi nekadašnje Prve hrvatske štedionice u Donjem gradu u Zagrebu. Cijela je zgrada izgrađena prema projeku hrvatskog arhitekta Josipa pl. Vancaša, a unutar njega je po uzoru na ondašnje europske gradove, izgrađen i Oktogon, prvi zagrebački natkriveni pješački prolaz sa središnjom staklenom kupolom i vitrajima.

Opis
----

Prema prostorno-tipološkoj shemi u knjizi J. E. Geista, Oktogon spada u tip pasaža s dva ulaza.
Kroz zgradu vodi trgovački prolaz s trgovinama, u sredini kojeg je osmerokutna troetažna dvorana natkrivena kupolom od vitraja, po kojoj je i dobio ime. Službena mu je adresa Ilica 5, a povezuje Cvjetni trg (Trg Petra Preradovića) s Ilicom.

Podovi pasaža pokriveni su kvadratnim pločicama u dvije boje, koje su položene u polja orubljena bordurama od kojih jedna nosi motiv meandra.

U dvorištu prolaza danas nedostupnog prolaznicima nalazi se i spomenik psu. Tijekom gradnje palače Prve hrvatske štedionice na gradilište je dolutao izgladnjeli pas kojeg su radnici hranili i s vremenom se udomaćio. Prema priči pas Pluto nastradao je pred sam kraj izgradnje, vjerojatno u sukobu s razbojnicima. Radnicima i arhitektu Vancašu to je teško palo, pa se kao uspomenu na Pluta izradila spomen ploča.

Galerija
--------

* Središnji oktogonalni trg natkriven kupolomSredišnji oktogonalni trg natkriven kupolom
* Kupola od vitraja u OktogonuKupola od vitraja u Oktogonu
* Natpis u središnjoj dvorani iznad ulaza u bankuNatpis u središnjoj dvorani iznad ulaza u banku
* Staklo izloga ukrašeno natpisom u secesijskom stiluStaklo izloga ukrašeno natpisom u secesijskom stilu
* Jedan od ulaza na stubište unutar zgradeJedan od ulaza na stubište unutar zgrade
* Prolaz s izlazom na Cvjetni trgProlaz s izlazom na Cvjetni trg
* Ulaz u Oktogon sa Cvjetnog trgaUlaz u Oktogon sa Cvjetnog trga
* Spomen ploča na Prvu hrvatsku štedionicuSpomen ploča na Prvu hrvatsku štedionicu

Izvori
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  „Archive copy". Arhivirano iz originala na datum 2012-03-17. Pristupljeno 2014-07-26.

Vanjske poveznice
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Oktogon (Zagreb)** |
„Ratari" preusmjerava ovdje. Za ostala značenja, v. Ratari (razvrstavanje).
RatarstvoRatarstvo
**Ratarstvo** je poljoprivredna grana biljne proizvodnje i znanstvena disciplina koja se bavi proučavanjem kulturnih biljaka i njihova uzgoja. Kulturne biljke koje su predmet ratarstva uzgajaju se na oranicama, livadama i pašnjacima. Značenje ratarstva sastoji se u tome što su proizvodi ratarstva osnova u prehrani ljudi i stoke i predstavljaju sirovinu za prehrambenu i laku industriju. 

Kao znanstvena disciplina ratarstvo se dijeli u 2 osnovne grane: opće i specijalno ratarstvo. Opće ratarstvo bavi se uređenjem zemljišta za visoku i rentabilnu proizvodnju, proučavanjem sustava biljne proizvodnje i obrade tla. Specijalno je ratarstvo sintetska disciplina i obuhvaća širok krug problema. Ono proučava principe zemljopisne rasprostranjenosti i rajonizaciju ratarskih kultura, istražuje njihove botaničke, biološke i ekološke karakteristike. 

Oranica, vrtova, voćnjaka i vinograda u svijetu ima 1,5 milijarde ha.

Povezano
--------

* Zemljoradnja

Vanjske veze
------------

* Ministarstvo poljoprivrede RH

| * p
* r
* u
Poljoprivreda |
| --- |
| Zemljoradnja | 
Ratarstvo **•** Voćarstvo **•** Vinogradarstvo **•** Livadarstvo **•** Cvećarstvo **•** Povrtarstvo |  |
| Stočarstvo | 
Govedarstvo **•** Svinjarstvo **•** Ovčarstvo **•** Kozarstvo **•** Konjarstvo **•** Živinarstvo **•** Pčelarstvo |
| Bliske grane | 
Šumarstvo **•** Lov **•** Ribolov |
Ovo je članak o bivšoj rok-grupi.  Za zbivanja u istoimenom mesecu, v. 1864.  

Beogradska grupa **Oktobar 1864** nastala je 1984. godine. Grupu su osnovali Goran Tomanović, Zoran Karapandža, Željko Mitrović i Dean Krmpotić. Tanja Jovićević se pridružila sastavu krajem 1984. godine.

Prvi album pod nazivom Oktobar 1864. objavljuju 1987. a snimljen je u legendarnom studiju "O". Drugi album Igra bojama izlazi 1988. godine, dok je treći album Crni ples snimljen 1990. godine u studiju RTV Titograd.

Pevačica Tanja Jovićević je posle raspada grupe 1991. godine i oproštajnog koncerta 1992. u beogradskom SKC-u pevala po džez klubovima. Goran Tomanović je osnovao grupu Braća Left, u kojoj je pored njega svirao i Ljubinko Tomanović, sa dvojicom članova grupe Armagedon. Dejan Abadić je nastavio muzičku karijeru u producentsko-aranžerskim vodama. Deže Molnar koji je u grupu došao na snimanju albuma "Crni ples" 1990. godine, nastavio je sa radom na novosadskoj muzičkoj sceni, dok su ostali članovi sastava prestali sa aktivnim bavljenjem muzikom.

Producent prvog albuma "Oktobar 1864" bio je Aleksandar Habić, a kao gost se, između ostalih pojavljuje i jedan od najpoznatijih džez muzičara bivše Jugoslavije Bojan Zulfikarpašić, inače školski drug Željka Mitrovića i Deana Krmpotića.

Produkcijom drugog albuma se bavio Mitar Subotić, poznatiji kao , a snimatelj je bio , koji se na albumu "Crni ples" našao u ulozi producenta.

Pevačica Tanja Jovićević je nedavno objavila da grupa Oktobar 1864, u izmenjenom sastavu nastavlja sa radom.

Veze
----

* Ekatarina Velika
*Ovo je japansko ime; porodično ime je* Ono*.*
**Ono no Imoko** (小野 妹子, ***Ono no Imoko***?) (fl. kraj 6. i početak 7. vijeka) je bio japanski političar i diplomat iz Asuka perioda.

Poznat je po tome što ga je 607. carica Suiko imenovala službenim izaslanikom (Kenzuishi) na dvor kineske dinastije Sui. Sa sobom je donio znamenito pismo princa Shotokua u kojoj japanski državnik i sebe i kineskog cara Yanga opisuje kao sina Neba. Ta je fraza strahovito uvrijedila cara, ali je iz političkih razloga - potrebe za japanskim savezništvom u ratu protiv države Goguryeo - progutao vlastiti ponos te zajedno sa Onom u Japan poslao vlastitog izaslanika Pei Shiqinga (裴世清). Godine 609. se Ono vratio u Kinu zajedno sa Peiem, i nakon toga nestao iz historijskih spisa.

Često se navodi kako je bio prvi službenik koji je napredovao prema novom, meritokratskom sistemu Dvanaest rangova.

Njegovi potomci su bili znameniti učenjaci i umjetnici - lijepa pjesnikinja Ono no Komachi, pjesnik Ono no Takamura i kaligraf Ono no Michikaze.

Napomene
--------

1. ↑  Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). "*Ono no Imoko*" in **Japan encyclopedia,* p. 755* na Google knjigama; n.b. Louis-Frédéric is pseudonym of Louis-Frédéric Nussbaum, *see* Deutsche Nationalbibliothek Authority File Arhivirano 2012-05-24 na Archive.is-u.

Izvori
------

* Nussbaum, Louis Frédéric and Käthe Roth. (2005). *Japan Encyclopedia.* Cambridge: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01753-5; OCLC 48943301
**Riječki oratorijski zbor "Ivan Matetić Ronjgov"**  je bila jedna od katedri Ustanove "Ivan Matetić Ronjgov" Arhivirano 2008-05-27 na Wayback Machine-u koja djeluje u Rijeci. Od 2008. godine zbor djeluje samostalno kao udruga.

Osnovan je 1990. inicijativom Dušana Prašelja, dirigenta, kompozitora i ravnatelja ove ustanove.

Zbor broji pedesetak članova koji čine aktiv dirigenata, nastavnika glazbene kulture, članova riječkih crkvenih i amaterskih zborova, studenata i učenika. Cilj zbora je njegovanje domaće, riječke, istarsko-kvarnerske i hrvatske glazbene baštine te poticanje stvaranja novih kompozicija našeg područja. Zbor je do sada nastudirao preko 70-ak skladbi pretežno duhovnih, ali i svjetovnih. Posebno se angažirao izvođenjem djela Ivana Matetića Ronjgova čije ime nosi i Ivana Zajca od kojeg je nastudirao i izveo nakon 100 godina pet autorovih misa iz njegovog riječkog opusa (gotovo zaboravljenih). Na repertoaru su i djela nastala na temelju istarsko-kvarnerskog melosa (Albe Vidaković, Josip Kaplan, Slavko Zlatić, Dušan Prašelj, Nello Milotti), ali i djela svjetske zborske literature (Mozart, Bach, Scarlatti, Cechini, Mascagni...).

Izuzev u Rijeci i Primorsko-goranskoj županiji, zbor je nastupao u Hrvatskoj, Austriji, Italiji, Njemačkoj, Češkoj.

Zbor koncertira a capella, uz orgulje ili uz orkestar. Česti su nastupi sa solistima poput Ingrid i Roberta Hallera, Nine Kovačić, Anđelke Rušin, Sergeja Kiseleva, Roberta Kolara, te uz pratnju Riječkog komornog orkestra.

24. prosinca 2010. zbor obilježava jubilarnim koncertom u Guvernerovoj palači (Pomorskom i povijesnom muzeju hrvatskog primorja) u Rijeci 20 godina rada na kojem nastupa zajedno sa gostima - Mješovitim katedralnim zborom iz Zagreba te solistima Anđelkom Rušin, Olgom Šober, Bojanom Šober i Sergejem Kiselevim.

Od osnutka Zbor vodi prof. Dušan Prašelj sve do proljeća 2012. kada se povlači iz javnog života te vođenje zbora prepušta Borisu Denisjuku.

Povezano
--------

* Oratorij
* Dušan Prašelj
* Ivan Matetić Ronjgov

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 305609927

 |
**Operacija Samum** je naziv za tajnu operaciju poljske obavještajne službe UOP u Iraku početkom 1990. godine.

Operacija
---------

CIA je 1990. zatražila pomoć europskih obavještajnih agencija koje bi im pomogle u povlačenju šestero američkih špijuna (agenti CIA-e i DIA-e). Oni su tamo istraživali kretanja iračke vojske u Iraku prije početka Zaljevskog rata. Neke zemlje poput SSSR, Velike Britanije i Francuske su odbile sudjelovati u tako opasnoj operaciji te je samo Poljska pristala pomoći. Rizik je bio velik jer da su otkriveni, operativci obje zemlje vjerojatno bi bili ubijeni.

Poljska je imala veze s Irakom budući da su ondje radile mnoge poljske građevinske tvrtke koje su gradile diljem zemlje. Kao zapovjednika cijele operacije, poljski ministar vanjskih poslova imenovao je Gromosława Czempińskog. Ironično, Czempiński je prethodno bio špijun u SAD-u te je vodio ili bio dijelom mnogih operacija protiv zapadnih obavještajnih službi. Glavni plan bio je stupiti u kontakt sa skrivenim američkim kolegama te im dati poljske putovnice kako bi autobusom pobjegli iz zemlje zajedno s poljskim i ruskim radnicima.

Šestorica agenata su se skrivali u Bagdadu i Kuvajtu nekoliko tjedana prije nego što je operacija provedena. Sama Operacija Samum je postala teška budući da je iračka strana počela sumnjati u američko-poljsku suradnju. Nakon što ih je služba UOP pronašla, Amerikanci su dobili utočište u poljskom građevinskom kampu a zatim su s lažnim putovnicama pobjegli izbjegličkim autobusom. Prilikom dolaska autobusa na punkt, jedan irački pogranični policajac koji je studirao u Poljskoj, upitao je jednog američkog obavještajca nešto na poljskom jeziku. Budući da špijun nije znao jezik, pretvarao se da je pijan kako bi izbjegao odgovor. Postoji i druga verzija koja govori da se operativac onesvjestio nakon postavljenog pitanja. Ipak, američki agenti su sigurno napustili Irak te su prebačeni u Tursku. Završetkom operacije, obavještajci obiju zemalja vratili su se u svoje domovine. Informacije o ovoj operaciji su prvi put otkrivene 1995. godine kada je o njoj pisao Washington Post.

Uspjeh Operacije Samum je osim spašavanja života agenata tim veći jer su spašene i detaljne karte različitih vojnih postrojenja i ključnih točaka u iračkom glavnom gradu Bagdadu. One su se kasnije pokazale presudnima u Operaciji Pustinjska oluja.

Kao nagradu, američka Vlada je obećala prepoloviti poljski vanjski dug koji je iznosio 16,5 milijardi USD.

Poljska tajna služba je kasnije izvela još najmanje dvije slične operacije u kojima je pomogla u bijegu 15 stranaca iz Iraka, uglavnom britanskih državljana koje je Saddam Hussein koristio kao *ljudski štit* u kampanji kojom je nastojao odvratiti savezničku invaziju.

Poljski redatelj Władysław Pasikowski je 1999. godine snimio istoimeni film Operacija Samum koji je postao prvi poljski film kojeg je sufinancirao Warner Bros. i treći kojeg je financirao HBO.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  Operation Samum
2. 1 2  During Gulf War, Polish Agents Saved 6 American Spies

Vanjske poveznice
-----------------

* Operacja Samum (Western Iraq 1990) Arhivirano 2007-11-13 na Wayback Machine-u
Fragment minojske freske pronađen u egipatskom Avarisu. Ova freska je prilično slična drugoj fresci iz Knossosa na Kritu.
**Avaris** (egip. ħ.t wʕr.t [*hatwaret*], stgrč. Αὔαρις [*Auaris*], grč. Άβαρις [*Ávaris*]), za koga se drži da je u blizini Tell el-Dab'a (neki još uvijek navode druge lokacije), bio je glavni grad dinastije Hiksa u Egiptu. Smješten u sjeveroistočnom dijelu Delte Nila, Avaris je bio baza kraljeva Hiksa u egipatskom Drugom prijelaznom periodu. Grad je sagrađen na ruševinama grada iz doba Srednjeg kraljevstva koga su bili osvojili Hiksi. Nakon osvajanja, Hiksi su snažno utvrdili grad i vladali zemljom koristeći novu vojnu tehnologiju, prije svega dvokolice koje prije stari Egipćani nisu bili poznavali,.

Nalazište Tell el-Dab'a, koje pokriva područje od 2 kvadratna kilometra, je danas u ruševinama, ali je enkoć bilo dobro razvijeo trgoačko središte. Artefakti iskopani u hramu sagrađenm u periodu Hiksa potječu iz svih područja egejskog svijeta. Hram je čak imao zidne slike nalik na minojske koje datiraju prije onih nađenih na Kritu u Palači Knossoa. Veliki grob od blatnih opeka je iskopan zapadno od hrama su pronađena grobna dobra poput bakarnih mačeva.

Pred kraj Sedamnaeste dinastije, Ahmose I, osnivač Osamnaeste dinastije, osvojio je Avaris nedugo prije nego što su Hiksi konačno izbačeni iz Egipta. Glavni gtrad Hiksa je nakon egipatskog trijumfa sravnjen sa zemljom. Međutim, nešto poslije toga, kompleks palače je sagrađen od prvih vladara 18. dinastije. Sastojao se dijeliom iz glinenih opeka iz citadele Hiksa te je, izgleda, služio kao kraljevska rezidancija. Oblast palače je bila nastanjena do vremebna Amenhotepa III, a možda čak i Ramzesa II.

Grad je, po svemu sudeći, bio našpušten nakon izbacivanja Hiksa, alije ponovno nastanjen u doba Devetnaeste dinastije, kada je uzep ime Pi-Ramesses (ili *Pi-Ramases*).

Izvori
------

* Reeves, Nicholas. *Ancient Egypt, The Great Discoveries, a Year-by-Year Chronicle,* Nicholas Reeves, (Thames and Hudson Ltd, London), c 2000. See **1987, Avaris and the Aegean: Minoan Frescoes in Egypt.**
* International Standard Bible Encyclopedia, vol. IV, pg. 38. Entry on "Rameses" by Dr. R. W. Pierce, (William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids MI) 1988.
* Bietak, Manfred. "Avaris : the capital of the Hyksos : recent excavations at Tell el-Dab´a" (British Museum Press for the Trustees of the British Museum, London) 1996.

Koordinate: 30°47′N, 31°50′E

***Avaris*** na Wikimedijinoj ostavi
**Riječka kruna** (tal. *corona Fiumana*, kratica **Cor.** ili **FIUK**), nazivana još i **CF kruna** *(Cita’ di Fiume)*, uvedena je u Slobodnu Državu Rijeka 18. travnja 1919. žigosanjem prethodne austro-ugarske krune prema odluci *Talijanskog nacionalnog vijeća Rijeke* koje je ostvarivalo vlast u gradu.

Nakon što je Gabriele D'Annunzio sa svojim postrojbama 1919. godine zaposjeo grad i proglasio talijansku regenciju Kvarnera žigosana je nova serija novčanica u ime *Istituto di Credito del Consiglio Nazionale* prema dekretu od 6. listopada 1919. Riječka kruna je službena valuta grada Rijeke do 26. rujna 1920. kada je, po nalogu generala Amantea, zapovjednika talijanske vojske u Rijeci, talijanska lira uvedena kao novi službena valuta.

U optjecaju su bile novčanice od 1, 2, 10, 20, 25, 50, 100, 200, 1000 i 10.000 kruna.

Kruna je ostala u optjecaju sve do aneksije Rijeke Italiji u veljači 1924. Kraljevski dekret br. 235 od 24. veljače 1924. odredio je za završni datum zamjene 30. travnja 1924. i to u omjeru 0,40 talijanske lire za jednu riječku krunu.

Tečaj
-----

U studenom 1919. jedna riječka kruna je vrijedila jugoslavenske krune ili 0,40 talijanske lire. Na crnom tržištu, jedna riječka kruna se prodavala za 0,21 lira.

Izvori
------

1. ↑  Julijan Dobrinić, *Riječka numizmatika - Riječki novci i novci s riječkim obilježjima 1848.-2002.*, Muzej grada Rijeke, 2005, pp. 74-79
2. ↑  Giuseppe Sirsen, "Fiume e la numismatica", *Fiume*, (7) 1984, p. 84.
3. ↑  Radmila Matejčić, KRUNE "CITTA DI FIUME" I PROBLEM VALUTE U RIJECI OD GODINE 1918-1924. *Numizmatičke vijesti*, 1963. broj 20
**Olga Popović-Obradović** (Maribor, 14. april 1954. — Beograd, 28. januar 2007) je bila pravna istoričarka i docent na Katedri za pravnu istoriju Pravnog fakulteta Univerziteta u Beogradu.

Biografija
----------

Rođena je 1954. godine u Mariboru (Slovenija). Gimnaziju je završila u Beogradu 1972. godine. Iste godine upisala se na Pravni fakultet u Beogradu, na kome je diplomirala 1977, sa prosečnom ocenom 9,86. Po završetku studija, upisala se na Pravno-istorijski smer poslediplomskih studija na Pravnom fakultetu u Beogradu. Magistarski rad pod naslovom *Državno uređenje u nacrtu ustava Stojana Protića (1920. god.)* odbranila je s odlikom 1985, a doktorsku disertaciju pod naslovom *Parlamentarizam u Kraljevini Srbiji 1903-1914*, takođe s odlikom, 1996. godine. Godine 1997. izabrana je u zvanje docenta na predmetu Nacionalna istorija države i prava. U dva navrata, od novembra 1981. do marta 1982. i od decembra 1988. do marta 1989. bila je na stručnom usavršavanju na *École des hautes études en sciences sociales* u Parizu.

Težište njenih istraživanja bila je istorija ustavnosti i demokratske političke kulture u Srbiji druge polovine XIX i početka XX veka, do Prvog svetskog rata. Njeni najznačajniji radovi tretiraju problem funkcionisanja demokratskih institucija za vreme "zlatnog doba" srpske demokratije 1903-1914, kao problem funkcionisanja modernih demokratskih institucija u predmodernom društvu.

Dela
----

* *Stojan Protić i ustavno rešenje nacionalnog pitanja u Kraljevini SHS*, Savremena administracija, Beograd 1988,155 str.
* *Parlamentarizam u Srbiji 1903-1914*, Službeni list SRJ, Beograd 1998,472 str.
* *Idea and Practice of constitutionality in Croatia in 1869-1914 Period: Between the Liberal and "Popular" State*, "Helsinki Files", No .3, "Russia, Serbia, Montenegro" (authors: Jelica Kurjak, Olga Popović-Obradović, Mijat Šuković), Beograd 2000, p.25-69.
* *Parlamentarizam u Crnoj Gori* (autori: Olga Popović-Obradović, Mijat Šuković i Veselin Pavićević), CID, Podgorica 2004,243 str.
* *Kakva ili kolika država, Ogledi o političkoj i društvenoj istoriji Srbije XIX-XXI veka*, priredila i predgovor napisala Latinka Perović, Helsinški odbor za ljudska prava u Srbiji, Beograd 2009,643 str.
* *The Parliamentary System in Serbia 1903–1914*, translated by Branka Magaš, Helsinki Committee for Human Rights in Serbia, Belgrade 2013, 629 p.
**dr. Olga Popović-Dedijer** (1914 — 1943) je bila lekarka i učesnica Narodnooslobodilačke borbe, supruga Vladimira Dedijera.

### Biografija

Rođena je 3. jula 1914. godine u Zemunu. Radila je kao lekar Opšte državne bolnice u Beogradu.

Uoči Drugog svetskog rata, kao član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ), po direktivi Partije organizovala i vodila sanitetske kurseve u okviru akcije za odbranu zemlje.

Olga Dedijer u partizanima.
Uhapšena je 1942. godine, u vezi sa bekstvom iz bolnice Ivanke Muačević. Zamenjena je iste godine za zarobljene Nemce i odlazi u partizane. U toku Narodnooslobodilačke borbe bila je šef hiruške ekipe Druge proleterske divizije.

Ranjena je na Milinkladama, tokom bitke na Sutjesci, i podlegla ranama 20. juna 1943. godine.

Bila je supruga Vladimira Dedijera, sa kojim je imala ćerku Milicu, rođenu neposredno pred početka rata, koja je kasnije postala poznati arhitekta.

Pre rata se sa dosta uspeha bavila zimskim sportovima, a danas njeno ime nosi jedan od hotela na Kopaoniku, podignut na mestu prvog smeštajnog objekta na toj planini. Njeno ime, takođe nosi i dečja bolnica na Zvezdari.

Ukazom Predsedništva Ustavotvorne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije, 19. decembra 1945. godine, posthumno je odlikovana Ordenom zasluga za narod prvog reda.

Literatura
----------

* **Žene Srbije u NOB**. „Nolit" Beograd, 1975. godina
**Olgica Batić** (Олгица Батић, rođena 7. decembra 1981 u Beogradu) je srpskа političarka. Ona je predsednik Demohrišćanske stranke Srbije (DHSS) i poslanik u Narodnoj skupštini Republike Srbije.

Biografija
----------

Olgica Batić je rođena 7. decembra 1981 u Beogradu; njen otac Vladan Batić (1949-2010) je bio predsednik Demohrišćanske stranke Srbije (DHSS). Pohađala je osnovnu i srednju školu u Obrenovcu i gimnaziju u Beogradu. Diplomirala je na Pravnom fakultetu Univerziteta u Beogradu.

Politički rad
-------------

Nakon diplomiranja, pridružuje se pravnom timu DHSS. Posle smrti svog oca 29. decembra 2010, na Skupštini Demohrišćanske stranke Srbije održanoj 03.septembra 2011. godine, izabrana je za predsednicu.

Tokom parlamentarnih izbora u Srbiji u 2012, ona je učestvovala u koaliciji Izbor za bolji život, uz podršku odlazećeg predsednika Borisa Tadića. Koalicija je prikupila 863.294 glasova ili 22.06% glasova, odnosno 67 poslaničkih mesta u Skupštini. Olgica Batić izabrana je za poslanicu poslaničke grupe Srpski pokret obnove - Demohrišćanska stranka Srbije, čiji je potpredsednik.

Član je Odbora za pravosuđe, državnu upravu i lokalnu samoupravu, 
Odbora za administrativno-budžetska i mandatno-imunitetska pitanja i zamenik člana u Odboru za ustavna pitanja i zakonodavstvo.

Olgica Batić je Predsednica Izvršnog odbora Globalne organizacije parlamentaraca protiv korupcije (GOPAC) i član je Komisije za utvrđivanje političkog konteksta ubistva bivšeg premijera Srbije Zorana Đinđića koja funkcioniše pri Ministarstvu pravde Republike Srbije. 

Zabeleženo je da Olgica Batić svoja skupštinska primanja daje u humanitarne svrhe.

Advokatura
----------

Olgica Batić je advokat u advokatskoj kancelariji Batić koja je utemeljena na porodičnoj tradiciji. Tokom advokatske karijere bila je uključena u veliki broj sudskih procesa koji su okupirali pažnju javnosti, medju kojima i zastupanje porodice jednog od nastradalih gardista VJ u Slučaju Topčider.  Na početku karijere iskustvo je sticala i u radu sa svojim ocem Dr Vladanom Batićem. Olgica Batić se angažovala na velikom broju predmeta iz različitih oblasti, od krvnih delikata, do zastupanja najvećih firmi u Srbiji, preko pružanja pomoći građanima u različitim oblastima.

Spoljašnje veze
---------------

* Advokatska kancelarija Batić: Olgica V.Batić Arhivirano 2014-07-19 na Wayback Machine-u
* Blic Online - Olgica Batić

* Vesti Online - Olgica Batić

* Otvoreni parlament - Olgica Batić Arhivirano 2015-09-24 na Wayback Machine-u

* Srpske političarke Arhivirano 2015-05-10 na Wayback Machine-u

* Marijin zakon - Olgica Batić - Konferencija za štampu
**Atlantska kraba duh**, *(Ocypode Quadrata)*, je vrsta krabe nazvana kraba duh, ranije je opisivana kao „okultni, tajanstveni vanzemaljac iz drevnih dubina mora".

Ova vrsta je česta i živi na atlantskoj delu Sjedinjenih Država i ona je jedina od svoje vrste u ovom delu Atlantika.Životni prostor ove rakovi se prostire od Rhode Islanda pa sve do Rio Grande do Sul, najjužnije savezne države Brazila.

Opis
----

Kraba duh, Kuba. 
Odrasle krabe su sivo-žute boje, dužine oko 5cm.Periodično kraba se mora vratiti u vodu da bi okvasio svoje škrge, takođe kada polaže svoje ličinke. Osim ovih zahtev kraba se računa kao teresterijalna životinja.Oči ove vrste krabe imaju mogućnost punokružnog okretanja što im daje vidokrug od 360°.Mlade krabe su obično boje peska da bi se bolje zakamuflirale.

Životni prostor
---------------

Životni prostor Atlantske krabe duha se prostire od Block Islanda, Rhode Islanda i Nantucketa u Massachusettsu pa sve do Santa Katarine u Brazilu, Kube, zatim arhipelaga Fernando de Noronha i Bermuda. Krabin planktonske ličinke s mogu naći kod Woods Houla u Massachusettsu, mada odrasle jedinke ne mogu preživeti u lokalnim uslovima.

Fosili
------

Fosilni ostaci *O. Quadrata* su nalaženi u stenama iz razdoblja Pleistocena.

Ekologija
---------

Atlantska kraba duh živi u peščanim rupama koje grade iznad vodene linije.. Starije jedinke grade svoja prebivališta čak i do 400m dalje od vodenog prebivališta. Prebivališta mogu biti čak di 1,3m duboka i mogu se zatvoriti pijeskom za vrijeme toplih razdoblja.

Atlantska kraba proizvodi karakteristične zvukove sa svojim klještima a takođe i tarenjem nogu. Mužjaci takođe izvode ritualne pokrete koji ne zahtevaju fizičke kontakte.

*O. quadrata* je najaktivnija noću i svaštojed je,. U krabinoj ishrani su zastupljeni puževi, insekti, razne biljke, stelja, čak i drugi rakovi.

Spoljašnje veze
---------------

***Atlantska kraba duh*** na Wikimedijinoj ostavi
*Za ostale upotrebe, v. Konjsko (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 09′ 21" SGŠ, 22° 26′ 23" IGD

**Novo Konjsko** (mak. *Ново Коњско*) je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Novo Konjsko je naselje u okviru opštine Đevđelija.

Prirodni uslovi
---------------

Novo Konjsko je smešteno u jugoistočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Grčkom (3 km južno od sela). Od najbližeg grada, Đevđelije, selo je udaljeno 10 kilometara zapadno.

Selo Novo Konjsko se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Selo je u dolini Konjičke reke, podno planine Kožuf, na približno 175 metara nadmorske visine. 

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Novo Konjsko je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 136 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* gevgelija.gov.mk Zvanična stranica opštine Đevđelija

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Đevđelija |
| --- |
| **Đevđelija** • 
Bogorodica • 
Gabrovo • 
Davidovo • 
Kovanci • 
Konjsko • 
Mojin • 
Miletkovo • 
Miravci • 
Mrzenci • 
Negorci • 
Novo Konjsko • 
Petrovo • 
Prdejci • 
Sermenin • 
Smokvica • 
Huma |  |
**Avarska nekropola** ili **Čelarevo** je arheološki lokalitet u blizini istoimenog grada, južno od Bačke Palanke. Nalazište, koje je datirano u kraj VIII i početak IX veka, obuhvata naselje sa nekropolom u kojoj je otkriveno oko 650 grobova koji su pripadali trima različitim etničkim grupacijama. Sam lokalitet se danas nalazi pod zaštitom države kao arheološko nalazište od izuzetnog značaja, ali se i pored toga zemlja sa tog prostora koristi za izradu opeke, čime se direktno ugrožava samo nalazište.

Opis lokaliteta
---------------

Istraživanja lokaliteta su započeta 1972. godine, na mestu koje se nalazi 500 metara severno od leve obale Dunava i na njemu je otkrivena nekropola sa oko 650 grobova koji su pripadali trima različitim narodima koji su na tom prostoru živeli istovremeno. Uz sam Dunav, otkriveni su tragovi naselja koje se pružalo dužinom od 4 kilometra, a u njegovom sklopu je otkriveno i nekoliko zlatarskih radionica. Na osnovu analize pronađenih ostataka, grobovi, a samim tim i sam grad, su datirani na kraj VIII i početak IX veka.

Narod šamanističkog verovanja (*Avari*) je pravio grobove pravougaonog oblika sa ravnim dnom u koji je pokojnik sahranjivan bez ili u sanduku, dok su mu pod noge smeštane zdele sa hranom i pićem. U sklopu ove grupe grobova, izdvajaju se grobovi u kojima su sahranjivani konjanici. U njima su pored samog pokojnika, pronađeni ostaci ritualno žrtvovanog konja, pokojnikov bogato ukrašeni kožni pojas i oprema za jahanje (sedlo i bogato ukrašen oglav).

Narod judaističkog verovanja (*Hazari*) je pravio grobove sa nišama koji su označavani rimskim opekama na kojima su urezivane menore, etrozi i lulavi. Pronađeno je i nekoliko natpisa, koji su protivmačeni kao *Jehuda* ili *Jahve* i *Izrael*.

Sloveni su pravili plitke grobove u kojima su pronađeni skromniji grobni prilozi u odnosu na one koji su pripadali drugim dvema grupama. Među ovom grupom grobova pronađene su i urne u kojima su se nalazili spaljeni ostaci pokojnika.

Veze
----

* Arheološka nalazišta od izuzetnog značaja

Izvori
------

1. ↑  *„Arheološka nalazišta od izuzetnog značaja"* Arhivirano 2008-10-15 na Wayback Machine-u (Ministarstvo kulture Republike Srbije) (`sh`)
2. 1 2  Spomenici kulture u Srbiji - *Čelarevo* (Srpska akademija nauka i umetnosti) (`sh`) (`en`)

Literatura
----------

* Spomenici kulture u Srbiji - *Čelarevo* (Srpska akademija nauka i umetnosti) (`sh`) (`en`)
**Ošlje** je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Dubrovačko primorje, Dubrovačko-neretvanska županija.

Stanovništvo
------------

Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje je imalo 120 stanovnika i 35 obiteljskih kućanstava 2001. godine.

  

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2011.***  

  

**Napomena:** Sadrži podatke za bivše naselje Gorica od 1857. do 1971. koje je 1900. i 1910. iskazivano kao naselje.

Osmerolisna crkva
-----------------

Na lokalitetu Bijela lokva se nalazi arheološki istražena crkva osmerolisnog tlocrta sagrađena vjerojatno u 1. pol. 10. stolječa, posvećena možda Sv. Petru. Crkvu je istraživao Tomislav Marasović u 1956. i rezultati je istraživanja publicirao u 1957. Crkva na Bijeloj lokvi je jedinstvena poznata crkva osmerolisnog tlocrta u predromaničkoj Dalmaciji ali se čini da je sličnog tlocrta bila također crkva iz 9.-10. stolječa na Bribirskoj glavici u blizini Bribira. Ovaj tlocrt crkve predstavlja izraziti regionalni građevinski tip predromaničke sakralne arhitekture u ranosrednjovjekovnoj Dalmaciji.

Lokalizacja crkve: 42°53´33.70´´ N 17°44´16.40´´ E

Izvori
------

1. ↑  Popis stanovništva 2001. www.dzs.hr
2. ↑  Kućanstva prema obiteljskom sastavu i obiteljska kućanstva prema broju članova, Popis 2001. www.dzs.hr
3. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr
4. ↑  Rezultati popisa 2011.
5. ↑   Marasović, Tomislav: Ranosrednjovjekovna crkvica u Ošlju kod Stona. Peristil 2, 1957, s. 85-89
**MetaCyc** baza podataka sadrži opširne informacije o metaboličkim putevima i enzimima mnogih organizama. MetaCyc storira eksperimentalno određene metaboličke puteve.

MetaCyc može da služi kao izvor referentnih podataka za računska predviđanja metaboličkih puteva organizama na osnovu njihovih sekvenciranih genoma. Ova baza podatak je bila korišćena za predviđanje metaboličkih puteva mnogobrojnih organizama.

MetaCyc sadrži ekstenzivne podatke o individualnim enzimima, kojima se opisuje njihova struktura, kofaktori, aktivatori i inhibitori, supstrat specifičnost, i, u nekim slučajevima, kinetička konstante. Ova baza takođe sadrži komentare i reference.

Literatura
----------

1. ↑  „MetaCyc Publications".
2. ↑  Caspi R, Foerster H, Fulcher CA, *et al.* (January 2008). „The MetaCyc Database of metabolic pathways and enzymes and the BioCyc collection of Pathway/Genome Databases". *Nucleic Acids Res.* **36** (Database issue): D623–31. DOI:10.1093/nar/gkm900. PMC 2238876. PMID 17965431.

Vanjske veze
------------

* MetaCyc
Arheološki muzej Zadar
**Arheološki muzej Zadar** specijalizirani je muzej. Kao državni muzej pokriva područje Zadarske županije s otocima Rabom i Pagom. Unutar Muzeja djeluje više odjela: odjel za prapovijesnu, antičku, srednjovjekovnu arheologiju, odjel za podmorska arheoloćka istraživanja, odjel za pedagoško-andragošku djelatnost, konzervatorsko-restauratorski odjel, knjižnica i drugi, te Muzej ninskih starina.

Povijest
--------

Osnovan je 30. studenoga 1832. godine kao *drugi najstariji muzej u Hrvatskoj* i jedan od najstarijih u ovom dijelu Europe.

Građa
-----

U njemu su izloženi predmeti iz rimskog doba i prapovijesni arheološki materijal iz paleolitika, neolitika i metalnih doba, kao i arheološki ostaci od 7. do 12. st. od kojih se najveći dio veže uz materijalnu i duhovnu baštinu Hrvata.

Muzej ima stalni postav, restauratorsku i preparatorsku radionicu, te knjižnicu, a u sklopu muzeja djeluju i Muzej ninskih starina i Zavičajni muzej Benkovac.

Arheološki muzej Zadar smješten je u novosagrađenoj zgradi u središtu povijesne jezgre rimske Iadere, u blizini rimskog foruma i kapitolija, te glavne zadarske ulice Kalelarga. U neposrednom susjedstvu muzejske zgrade nalazi se romanička katedrala sv. Stošije, samostan i crkva sv. Marije sa Stalnom izložbom crkvene umjetnosti "Zlato i srebro grada Zadra", te predromanička crkva sv. Donata. Po vrijednosti fundusa i područja istraživanja jedan je od najznačajnijih muzeja u Hrvatskoj.

Službe i usluge
---------------

* stalni postav
* restauratorska radionica
* preparatorska radionica
* knjižnica (dostupna javnosti)

Izvori
------

1. ↑
2. ↑

Vanjske veze
------------

* Službene stranice

Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Arheološki muzej Zadar** |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 137781729
* ISNI: 0000 0001 2166 6600
* NKC: kn20110531014
* CONOR.SI: 339693411

 |
**Metaboliti** su intermedijeri i produkti metabolizma. Termin *metabolit* je obično ograničen na male molekule. **Primarni metaboliti** direktno učestvuju u normalnom rastu, razvoju, i reprodukciji. **Sekundarni metaboliti** nisu direktno obuhvaćeni tim procesima, ali obično imaju važnu ekološku funkciju. Primeri takvih metabolita su antibiotici i pigmenti.

Metabolom formira velike mreže metaboličkih reakcija, gde proizvodi jedne enzimske hemijske reakcije postaju supstrati drugih hemijskih reakcija.

Metaboliti hemijskih jedinjenja, bilo da su nasledni ili farmaceutski, se formiraju kao deo prirodnog biohemijskog procesa degradacije i eliminacije jedinjenja. Brzina degradacije jedinjenja je važna odrednica dugotrajnosti i intenziteta njegovog dejstva. Profilisanje metabolita farmaceutskih jedinjenja, metabolizam lekova, je važan deo procesa prolaženja lekova, koji omogućava potpunije razumevanje nepoželjnih sporednih efekata.

Literatura
----------

1. ↑  Oliver SG, Winson MK, Kell DB, Baganz F (September 1998). „Systematic functional analysis of the yeast genome". *Trends in Biotechnology* **16** (9): 373–8. DOI:10.1016/S0167-7799(98)01214-1. PMID 9744112.
2. ↑  Griffin JL, Vidal-Puig A (June 2008). „Current challenges in metabolomics for diabetes research: a vital functional genomic tool or just a ploy for gaining funding?". *Physiol. Genomics* **34** (1): 1–5. DOI:10.1152/physiolgenomics.00009.2008. PMID 18413782.
3. ↑  Pearson H (March 2007). „Meet the human metabolome". *Nature* **446** (7131): 8. DOI:10.1038/446008a. PMID 17330009.

Vidi još
--------

* Sekundarni metaboliti
* Antimetaboliti
* Analiza metaboličke kontrole
* Metabolom
* Metabolomika – studija globalnih profila metabolita u sistemu (ćeliji, tkivu, organizmu) pod određenim uslovima.

Spoljašnje veze
---------------

* Metabolomski alati
* Ljudski metabolom
* GOLM metabolom baza podataka