**Narodni pokret za oslobođenje Angole** (portugalski: *Movimento Popular de Libertação de Angola*), jedno vrijeme znan kao **Narodni pokret za oslobođenje Angole – Partija rada** (portugalski: *Movimento Popular de Libertação de Angola – Partido do Trabalho*) je politička stranka koja je na vlasti u Angoli još od sticanja nezavisnosti 1975. godine. Članovi MPLA borili su se protiv portugalske kolonijalne vojske u Angolskom ratu za nezavisnost (1961—1975), a poslije toga su postigli pobjedu i protiv pokreta UNITA i FNLA u Angolskom građanskom ratu (1975—2002).

Osnivanje
---------

Angolska komunistička partija (PCA) i Partija ujedinjene borbe za Afrikance u Angoli (PLUA) su se, 1. prosinca 1956. godine, ujedinile u Narodni pokret za oslobođenje Angole. Generalni sekretar MPLA postao je Viriato da Cruz, dotadašnji predsednik PCA. Kasnije su se MPLA-u priključili još neki manji oslobodilački pokreti.

Oružano krilo MPLA su bile Vojne snage za oslobođenje Angole (FAPLA). Borci FAPLA kasnije su postali redovna vojska Angole.

Godine 1960. MPLA i PAIGC, oslobodilački pokret Gvineje Bisao i Kapverdskih Otoka, udružili su snage u borbi protiv Portugalskog Imperija u Africi. Kasnije su im se pridružili mozambički FRELIMO i MLSTP iz São Toméa i Príncipea.

Nezavisnost i građanski rat
---------------------------

Nakon Revolucije karanfila u Lisabonu 1974. godine, na vlast u Portugalu došla je vojna vlada koja je pristala dati nezavisnost Angoli. Tri oslobodilačka pokreta (MPLA, FNLA i UNITA) su isprva bili u koaliciji, ali ona se ubrzo raspala.

Južnoafrička Republika, Sjedinjene Države i Zair financirali su FNLA i UNITA-u, a Kuba i Sovjetski Savez MPLA. Do studenog 1980. MPLA je skoro u potpunosti porazila snage UNITA-e.

Angola je proglasila nezavisnost 11. studenog 1975. a prvi predsjednik postao je vođa MPLA, Agostinho Neto. Nakon Netove smrti 1979. predsjednik Angole postao je José Eduardo dos Santos.

Godine 1977. MPLA je prihvatila marksizam-lenjinizam kao stranačku ideologiju. Nakon unutarstranačkih previranja, članovi MPLA priklonili su se socijalstičkom, a odbacili komunistički model. Uprkos tome, Angola je ostala saveznik Istočnog bloka. Kubanske trupe su i dalje bile pristune u zemlji, budući da je pokret UNITA još uvek djelovao protiv MPLA.

Građanski rat je trajao do 2002. godine, kada je vođa UNITA-e, Jonas Savimbi, ubijen.

Godine 1983. MPLA je svojem nazivu pridodao sufiks Partija rada.

Izborna povijest
----------------

Na izborima održanima 1992. godine, MPLA osvaja 53.74 % glasova i 129 od 220 mjesta u Narodnoj skupštini. Sljedeći izbori održani su 2008. godine, a na njima MPLA osvoja 81.64 % glasova i 191 od 220 mjesta. Na izborima 2012. godine su s 71.8% glasova osvojili 175 mandata.

### Rezultati

| Izbori | Glasova |  % | Mandata | +/– | Pozicija | Vlada |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1992. | 2,124,126 | 53.7 | 129 / 220 | - | 1. mjesto | Većinska vlada |
| 2008. | 5,266,216 | 81.6 | 191 / 220 |  62 | Steady 1. mjesto | Većinska vlada |
| 2012. | 4,135,503 | 71.8 | 175 / 220 |  16 | Steady 1. mjesto | Većinska vlada |
| 2017. | 4,907,057 | 61.1 | 150 / 220 |  25 | Steady 1. mjesto | Većinska vlada |
|

Stranačke organizacije
----------------------

Masovne organizacije, koje djeluju unutar MPLA, su: Organizacija žena Angole (por. *Organização da Mulher Angolana*), Nacionalna unija radnika Angole (por. *União Nacional dos Trabalhadores Angolanos*), Organizacija pionira Agostinha Neta (por. *Organização dos Pioneiros de Agostinho Neto*) i Omladina MPLA (por. *Juventude do MPLA*).

Vanjske poveznice
-----------------

* (`pt`) MPLA official site
* MPLA campaign site Arhivirano 2012-08-31 na Wayback Machine-u