recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Estonska apostolska pravoslavna crkva** (est. *Eesti Apostlik-Õigeusu Kirik*) je autonomna crkva pod jurisdikcijom Carigradske patrijaršije.

Pored nje, postoji još Estonska pravoslavna crkva pod jurisdikcijom Ruske pravoslavne crkve.

Istorija
--------

Odnosi s Ruskom pravoslavnom crkvom
-----------------------------------

Estonska apostolska pravoslavna crkva ima ukupno 54 parohije koje obuhvataju oko 7.000 vjernika, a većina su ih etnički Estonci. Oko 30 parohija, koje su pod jurisdikcijom Ruske pravoslavne crkve, obuhvataju više od 100.000 vjernika.

*„Moskovski patrijarhat ne priznaje crkvene strukture Konstantinopoljskog patrijarhata u Estoniji u kanonskom dostojanstvu autonomne Pravoslavne crkve."*

Prema objašnjenju rukovodstva Moskovskog patrijarhata, razmimoilaženja po pitanju o položaju Pravoslavne crkve u Estoniji su dovela do prinudnog napuštanja delegacije Ruske pravoslavne crkve sa učestvovanja u zasjedanju *Mješovite međunarodne komisije za bogoslovski dijalog između Rimokatoličke i Pravoslavne crkve*, koja se održala u Raveni (Italija) dana 8. oktobra 2007. godine.

Dana 21. oktobra 2008, Sveti sinod Carigradske patrijaršije je donio odluku o rukopolaganju dva nova episkopa za Estonsku apostolsku pravoslavnu crkvu s ciljem formiranja njenog sopstvenog sinoda.

Vidi još
--------

* Estonska pravoslavna crkva

Spoljašnje veze
---------------

***Estonska apostolska pravoslavna crkva*** na Wikimedijinoj ostavi

* Zvanična stranica Estonske apostolske pravoslavne crkve

| * p
* r
* u
Autokefalne i autonomne crkve u pravoslavlju |
| --- |
| Autokefalne crkve | **Četiri drevne patrijaršije:** Carigrad • Aleksandrija • Antiohija • Jeruzalem  Rusija • Srbija • Rumunska • Bugarska • Gruzija • Kipar • Grčka • Poljska • Albanija • Češka i Slovačka • Amerika\* • Ukrajina\* |
| Autonomne crkve | Sinaj • Crna Gora\* • Finska • Estonija\* • Hrvatska\* • Japan\* • Kina\* • Zapadna Europa\* • Besarabija\* • Moldavija\* • Ohrid\* • (RPCIR) |
| \* *Autokefalnost ili autonomija nije opće priznata.*\*\* *Poluautonomnni dio Ruske pravoslavne crkve čija autonomija nije opće priznata.* |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 142282051
* LCCN: no2008083670
* SUDOC: 170567184

 |
**Santa Cruz do Capibaribe** je grad i općina od 111,812 stanovnika, na sjeveroistoku Brazila u Saveznoj državi Pernambuko.

Geografske karakteristike
-------------------------

Santa Cruz do Capibaribe se nalazi na ušću potoka Tapera u rijeku Capibaribe, udaljen 184 km od svog 
administrativnog centra Recifea.

Historija
---------

Historija tog mjesta seže do 1750. kad se *Antônio Burgos*, naselio na tom mjestu sa članovima svoje porodice i robovima.
Ime je dobio po velikom drvenom križu kog je Burgos podigao ispred kapele uz kuću.
Naselje uz kapelu je toliko naraslo da je 1892. postalo administrativni centar distrikta Santa Cruz.

Državnim zakonom br. 1818 iz 1953. postao je općina, iste godine dobio je status grada.

Današnji Santa Cruz je najveći proizvođač odjeće u Državi Pernambuko i Brazilu.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Historia" (portugalski). Prefeitura do Santa Cruz do Capibaribe. Pristupljeno 05.01.2024.
2. 1 2 3 4 5 6  „Santa Cruz do Capibaribe" (engleski). City Population. Pristupljeno 06.01.2024.

Vanjske veze
------------

***Santa Cruz do Capibaribe*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Prefeitura do Santa Cruz do Capibaribe* (službene stranice) ()
**Zaljev Svih Svetih** (portugalski: *Baía de Todos os Santos*) je zaljev Atlantskog oceana na istočnoj obali Brazila.

Karakteristike i historija
--------------------------

Zaljev sa poluotoka
To je dobro zaštićena prirodna luka,duga 40 i široka 32 km u koji uvire rijeka Paraguaçu.

Zaljevu je ime dao talijanski moreplovac Amerigo Vespucci, koji je doplovio do njega na dan Svih svetih, 1. novembra 1501.
Grad Salvador, glavna pomorska luka i administrativni centar Savezne države Bahia 
prostire se na poluotoku koji odvaja zaljev od Atlantika. Zaljev je okružen je Recôncavom, plodnom obalnom nizinom.

Njegov glavni kanal je jaružan od ulaza u Atlantik do luke São Francisco do Conde i rafinerije nafte Mataripe. 
Prvo brazilsko naftno polje nalazi se na sjeveroistočnoj obali zaljeva između Candeiasa i Lobata.

Od početka 18. vijeka brojni su afrički robovi iskrcavani u tom zaljevu da rade na obližnjim plantažama šećerne trske.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Todos os Santos Bay*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 05.01.2024.

Vanjske veze
------------

***Zaljev Svih Svetih*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Marajó Bay* ()
Komemorativna stupa na polju smrti Choeung Ek
**Choeung Ek** (kmerski: ជើងឯក; izgovor:  ) je bivši voćnjak i masovna grobnica žrtava Crvenih Kmera, koji se nalazi 11 km južno od Phnom Penha. Choeung Ek je najpoznatije od brojnih poljā smrti, na kojima su Crveni Kmeri u sklopu kambodžanskog genocida pobili i pokopali preko 1,000,000 ljudi u periodu od 1975. do 1979. godine. Na Choeung Eku su pronađeni posmrtni ostaci ukupno 8,895 osoba, dobar dio kojih su bili politički zatvorenici transportirani iz Tuol Slenga i drugih zatvora. 

Danas je Choeung Ek jedino polje smrti koje je dostojno uređeno kao memorijalna lokacija; uz njega, jedina takva lokacija je Muzej genocida Tuol Sleng, mada se tu nije radilo o polju smrti nego o zatvoru. Ostala polja smrti i dalje postoje, ali nisu uređena kao memorijalne lokacije. Na Choeung Eku se nalazi budistička stupa, čiji bočni zidovi od akrilnog stakla otkrivaju više od 5,000 ljudskih lubanja sačuvanih u stupi. Neke od donjih razina stupe otvorene su tokom dana tako da je moguće ući i direktno promotriti lubanje. Dobar dio lubanja je raspuknut ili smrskan. 

Kambodžanske vlasti potiču turiste da posjete Choeung Ek. Izuzev stupe s lubanjama, na memorijalnoj lokaciji su zadržane i bivše grobnice. Neke od njih još uvijek sadrže kosti žrtava.

Galerija
--------

* Tlocrt izvornog plana kampa za istrebljenje Choeung EkTlocrt izvornog plana kampa za istrebljenje Choeung Ek
* Lubanje žrtava Crvenih Kmera u sklopu memorijalne stupeLubanje žrtava Crvenih Kmera u sklopu memorijalne stupe
* Memorijalna stupa na polju Choeung EkMemorijalna stupa na polju Choeung Ek
* Čeljusti žrtava izložene u stupiČeljusti žrtava izložene u stupi
* Zubi i kosti žrtava na lokaciji masovnih grobnicaZubi i kosti žrtava na lokaciji masovnih grobnica
* Ispražnjene masovne grobnice u kojima su pokapani leševiIspražnjene masovne grobnice u kojima su pokapani leševi

Vanjske veze
------------

* Wikimedia Commons ima još multimedijalnih datoteka vezanih za: ***Choeung Ek***
*Za ostala značenja, vidi Trelleborg (razvrstavanje).*
Fotografija snimljena s vrha zida u Trelleborgu (Slagelse).
**Vikinška kružna tvrđava** ili **vikinški kružni zamak** je naziv za utvrđenja u obliku kruga, karakteristična za područje današnje Danske i južne Švedske u Vikinškom dobu. Sagrađeno ih je ukupno šest. Pet njih je datirano u doba vladavine kralja Harolda Plavozubog od Danske (u. 986). Tvrđava uz Borgebyju je datirana u vrijeme blizu 1000. godine, ali je također moguće da ju je, barem djelomično, sagradio isti kralj.

Ova vrsta fortifikacije je dobila ime po prvom pronađenom primjerku - Trelleborgu kraj Slagelsea, gdje su iskapanja vršena između 1936. i 1941. Svi *trelleborzi* su kružnog oblika. Moguće je da su ih okruživale palisade koje možda i nisu bile striktno kružnog oblika.

Popis *trelleborga*
-------------------

Nalazišta vikinških kružnih zamaka
* Aggersborg kraj Limfjordena, Danska.
* Borgeby sjeverno od Lunda u Lödde Å u Skåneu, moderna Švedska.
* Borrering kraj Lellingea, Danska.
* Fyrkat kraj Hobroa, Danska.
* Nonnebakken kraj Odensea, Danska.
* Trelleborg kraj Slagelsea, Danska.
* Trelleborg kraj Trelleborga, Skåne, moderna Švedska.
* Rygge, Østfold, Norveška? (59°23′14″N 10°42′22″E﻿ / ﻿59.38712°N 10.7062°E﻿ / 59.38712; 10.7062﻿ (Rygge))

Tradicionalno se izraz *Trelleborg* tumači kao *tvrđava koju su sagradili robovi* (danska riječ za *slave* je *træl*), ali se može i tumačiti riječi trel (mn. trelle) za daske.

Izvori
------

1. ↑  „The second circular fort "Trelleborg" found in Sweden". Arhivirano iz originala na datum 2004-06-16. Pristupljeno 2012-05-20.
**HNK Vukovar ´91** bio je nogometni klub iz hrvatskog grada Vukovara.

Povijest
--------

Klub je osnovan godine 1946. godine pod imenom **FD Sloga**, iako je u razdoblju od 1926.-1928. godine u gradu djelovao klub sličnog imena **Radnički športski klub Sloga**. Početkom Domovinskoga rata prestaju s radom svi Vukovarski nogometni klubovi, a 1991. godine u progonstvu, u Zagrebu, se osniva NK Vukovar ´91 kao spomen na vukovarske žrtve i heroje. U srpnju 1992. godine se spajaju NK Vukovar ’91 i NK Sloga s ciljem da NK Vukovar ’91 dobije bolji rang natjecanja. Stoga se NK Vukovar ’91 uzima kao pravni sljednik NK Sloge. Od 1995. do 1998. klub zamrzava svoj status, a zatim obnavlja rad. Klub je u sezoni 1999./00. bio član 1. HNL.

Nastupi u 1. HNL
----------------

1999./2000. **12. mjesto**

Nastupi u završnicama kupa
--------------------------

### Kup maršala Tita

**1959/60.**

* šesnaestina završnice: NK Sloga - NK Lokomotiva Zagreb 2:6

### Hrvatski nogometni kup

Poznati bivši igrači
--------------------

* Fatmir Vata
* Vladimir Balić

Vanjski izvori
--------------

* Nogometni leksikon Arhivirano 2016-05-09 na Wayback Machine-u
**Miloš Teodosić** (Valjevo, 19. mart 1987) je srpski košarkaš koji trenutno igra za Los Anđeles Kliperse. Igra na poziciji pleja, visok je 196 cm.

Karijera
--------

Miloš Teodosić je karijeru započeo u valjevskim klubovima Student i KK Metalac, a nastavio je u Borcu i FMP Železniku. Sa FMP Železnikom je osvojio Kup Radivoja Koraća 2007. Prvi trener mu je bio Milovan Teofilović.

Na Evropskom prvenstvu u košarci za igrače do 20 godina održanom u Sloveniji i Italiji Teodosić je osvojio zlatnu medalju i bio je proglašen za najkorisnijeg igrača prvenstva. Selektor Srbije Zoran Slavnić ga je uvrstio u tim za Evropsko prvenstvo u košarci 2007. na kom reprezentacija Srbije nije uspela da se plasira u drugi krug prvenstva.

Nakon prvenstva Teodosić je postao član KK Olimpijakosa. U Olimpijakosu Teodosić je imao uspone i padove. Trener Panajotis Janakis je prednost davao iskusnijem Papalukasu. Teodosić je sa Olimpijakosom u sezoni 2008/2009 stigao do finala grčkog prvenstva i kupa i polufinala Evrolige, ali je Panatinaikos slavio u sva tri slučaja.

Teodosić na EP 2009.
Teodosićev pobednički šut protiv Španije sa 9 metara preko Horhea Garbahose.
Teodosić je sa reprezentacijom Srbije na Evropskom prvenstvu 2009. osvojio srebrnu medalju. Bio je najbolji asistent prvenstva i izabran je u prvu petorku prvenstva. Na svetskom prevenstvu 2010. u Turskoj, u četvrtfinalnom meču protiv Španije, postigao je pogodak sa 9 metara, 3 sekunde do kraja, čime je Srbija prošla u polufinale. Na kraju turnira Teodosić je izabran u najbolju petorku prvenstva.

Na završnom turniru Evrolige 2009/10. je proglašen za MVP, a FIBA Evropa ga je izabrala za najboljeg igrača u 2010. godini.

Eksterni linkovi
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi nalazi se članak na temu: **Miloš Teodosić** |

* Profil na fibaeurope.com
* Profil na euroleague.net

| * p
* r
* u
Nagrada za najkorisnijeg igrača EuroLige |
| --- |
| 
* 2005: Parker
* 2006: Parker
* 2007: Papalukas
* 2008: Šiškauskas
* 2009: Navarro
* 2010: Teodosić
* 2011: Dijamantidis
* 2012: Kiriljenko
* 2013: Spanulis
* 2014: Rodríguez
* 2015: Bjelica
* 2016: De Colo
* 2017: Llull
* 2018: Dončić
* 2019: Veselý
* 2020: nije dodijeljena
* 2021: Micić
* 2022: Mirotić
* 2023: Vezenkov

 |

| * p
* r
* u
Srbija Reprezentacija Srbije  - Evropsko prvenstvo u košarci 2009. Srbija  |
| --- |
|  | 4 Popović | 5 Tepić | 6 Teodosić | 7 Paunić | 8 Bjelica | 9 Marković | 10 Tripković | 11 Raduljica | 12 Krstić | 13 Perović | 14 Veličković | 15 Mačvan
 | Trener: Ivković |

| * p
* r
* u
Srbija Reprezentacija Srbije  - Svetsko prvenstvo u košarci 2010. Srbija |
| --- |
|  | 4 Teodosić | 5 Tepić | 6 Rašić | 7 Paunić | 8 Bjelica | 9 Marković | 10 Savanović | 11 Kešelj | 12 Krstić | 13 Perović | 14 Veličković | 15 Mačvan
 | Trener: Ivković |
**Ivan (Ivica) Grnja**, poznat i kao **John Grnja** (Darda, 1948), hrvatski nogometni trener i bivši osječki nogometaš.

Igračka karijera
----------------

Igrao je za osječke klubove "Željezničar" (1967-68), "Metalac OLT" (1968-72. i 1983-84) i NK "Osijek" (1972-82) te za "Špartu" iz Belog Manastira (1982-83). Za NK "Osijek" odigrao je 520 utakmica. U dva navrata kraće vrijeme igrao je u Sjevernoameričkoj nogometnoj ligi (*North American Soccer League*) za klubove en:Toronto Metros-Croatia (1974) i en:Tampa Bay Rowdies (1976).

Nogometni napadač, niskog rasta, vrlo brz, s efektnim driblingom, okretan, izvanrednog centaršuta. Nastupao je za razne jugoslovenske reprezentacije (olimpijska, mlada, B-reprezentacija).

Trenerska karijera
------------------

Od 1984. nogometni trener u NK "Osijeku". Vodio je sve uzrasne kategorije. Bio je trener seniora "Osijeka" (1991. i 1993–94), "Belišća" (1995–96) i "Đakova" (1996). Voditelj nogometne škole u NK "Osijek" (1996–97). Područni inspektor HNS-a (1997–2000), trener i selektor juniorske reprezentacije Hrvatske od 2000, Hrvatske nogometne U-21 reprezentacije 2005. i Hrvatske nogometne U-19 reprezentacije 2008.

Izvori i reference
------------------

* "Nogometni leksikon"
* Ivan Grnja (na engleskoj Vikipediji)

1. ↑  {{cite 
Ivan Grnja i Metros-Croatia, Toronto, 1976 su osvojili titulu prvaka NASL! 
web|url= career stats|accessdate=6. VIII. 2009|publisher=NASL Jerseys}}
2. ↑  „Job done for Serbia and Montenegro". UEFA. 16. XI. 2005. Pristupljeno 6. VIII. 2009.
3. ↑  „Rivals threaten talented Germany". UEFA. 20. V. 2008. Pristupljeno 6. VIII. 2009.
Koordinate: 42° 56′ 32" SGŠ, 18° 08′ 60" IGD
**Gradac** je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Ljubinje koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 65 stanovnika.

Geografija
----------

|  |
| --- |
|  |

Istorija
--------

### Rimsko doba

Gradac kod Ljubinja nalazi se ispod neistražene gradine iz ilirskog vremena, na Đurđevoj glavi. Bio je značajan *vicus* na raskrsnici putova, a možda i središte *autohtone civitas* (ilirsko naselje u rimsko doba). Jedan put je vodio u Popovo polje, a drugi na sjever, u brdovito područje. Dimitrije Sergejevski je prvi ovo središte identificirao sa putnom stanicom *Pardua* (Tabula Peutingeriana, 469), a koju spominje i Ravenat (*Pardua id est Stamnes*). Pardua je od Diluntuma (Stolac) udaljena XIV rimskih milja = 21 km, što danas odgovara razdaljini od Graca do Stoca. Prema slijedećoj putnoj stanici *Ad zizio* (Ukšići na Ljubomirskom polju) navedeno je rastojanje XVI milja = 24 km.

Gradac je bogat nalazima iz antičkog doba: temeljni zidovi brojnih zgrada, klesani kamen, rimski proizvodi od opeke. Epigrafskih natpisa nema, jer nije ni bilo sistemskih istraživanja. Prostor antičkog naselja zauzima površinu oko 10 ha i na njemu se nalazi oko 20 *grčkih bunara*.

### Srednji vijek

Na zaravanku ispod sela situirana je nekropola sa 12 dosta dobro obrađenih stećaka, od čega 11 u obliku sanduka a 1 je krst sa pločom koja mu pripada. Tri su ugrađena u podzid.

U istočnom kraju nekropole kasnije je sagrađena pravoslavna crkvica, u čije zidove su ugrađeni stećci, što znači da je nekropola prvobitno bila mnogo veća. Odmah do stećaka i crkvice su noviji pravoslavni grobovi.

Ukrašena su 2 primjerka (sanduk i krst). Na bočnim stranama jednog visokog sanduka na postolju pruža se friz od povijene linije sa trolistovima i ispod njega arkade sa po 4 interkolumnije, kod kojih su ivice stubova i lukova plastične i kapiteli nešto naznačeni. Na čeonim stranama spomenika u obliku pravilnog krsta ima plastičan motiv stilizovanog krsta. Krakovi toga krsta završavaju se u vidu trozuba (pojednostavljen ljiljan), a donji uspravni krak je mnogo duži i preko sredine ima prečku, tako da to liči na još jedan krst.

Osim navedenih, ovdje se vide i 2 fragmenta rimskih miljokaza, koji su iskorišteni kao nadgrobni spomenici.

Stanovništvo
------------

|  |  |
| --- | --- |
| **Nacionalnost** | **1991.** |
| Srbi | 65 |
| Muslimani | 0 |
| Hrvati | 0 |
| Jugosloveni | 0 |
| ostali | 0 |
| Ukupno | 65 |

Privreda
--------

|  |
| --- |
|  |

Vanjske veze
------------

***Gradac (Ljubinje)*** na Wikimedijinoj ostavi


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Bosna i Hercegovina***  |
**Prstenaste tvrđave vikinškog doba** su tip kružnih tvrđava posebne izvedbe, podizanih u Skandinaviji u doba Vikinga. Ove tvrđave imaju strogo kružni oblik, sa putevima i kapijama okrenutim u četiri glavna pravca. Ponekad su djelomično opasani bedemima, iako ne uvijek kružnog oblika.

Ova specifična vrsta utvrđenja dobila je ime po prvom otkrivenom primjeru: Trelleborg kod Slagelsea, iskopano u godinama 1936–1941. Naziv *trelleborg* se prevodio i objašnjavao kao ″tvrđava koju su izgradili robovi″, budući da je staronordijska riječ za roba bila *thrall* (moderna riječ je *træl* na danskom, a *träl* na švedskom), a *borg* znači tvrđava ili grad. Riječ *trel* (pl. *trelle*) je također uvjerljivo objašnjenje i odnosi se na drvene palisade koje pokrivaju obje strane zaštitnih kružnih zidova.

Slične strukture pronađene su širom Sjeverne Evrope, posebno u Irskoj, ali nijedna od njih nema isti strog i precizan geometrijski dizajn kao skandinavske prstenaste tvrđave. Na obalama Nizozemska i Belgije postoje prstenasti dvorci sa određenim tačkama sličnosti.

Spisak
------

Trenutno postoji ukupno sedam poznatih vikingških tvrđava prstenastog oblika, lociranih u Danskoj i Švedskoj. Uglavnom su datirane oko 900. god, u vrijeme vladavine Harolda Bluetootha iz Danske. Njihova tačna svrha je predmet rasprave.

* Aggersborg kod Aggersunda, Danska
* Fyrkat kod Hobroa, Danska
* Nonnebakken u Odenseu, Danska
* Trelleborg kod Slagelsea, Danska
* Borgering kod Køgea, Danska
* Borgeby sjeverno od Lunda u Skaniji, Švedska
* Trelleborgen u Trelleborg, Scaniji, Švedska

Predpostavka je i za još dva lokaliteta:

* Helsingborg u Scaniji, Švedska
* Rygge u Østfoldu, Norveška

Svjetska baština
----------------

Prstenaste tvrđave vikinškog doba iz Danske su 2023. god. uvrštene na listu UNESCO-ove svjetske baštine. Ovih pet arheoloških lokaliteta čine sistem monumentalnih prstenastih tvrđava iz vikinškog doba koje dijele ujednačen geometrijski dizajn.

Pozicionirane su strateški u blizini važnih kopnenih i morskih puteva, a svaka je koristila prirodnu topografiju svog okolnog krajolika u obrambene svrhe. Predstavljaju i demonstraciju centralizovane moći danske dinastije Jelling i svjedočanstvo o društveno-političkim transformacijama koje je dansko kraljevstvo prošlo u kasnom 10. stoljeću. Kraljem Haraldom, je integrirao ogromnu teritoriju koja se širila od današnje sjeverne Njemačke, preko Danske, južne Švedske i Norveške.

Izvori
------

1. ↑  Nova arheološka istraživanja u Nonnebakkenu, Tvrđave iz doba Vikinga u Odenseu
2. ↑  Pravljenje mjesta za vikinšku tvrđavu, Aggersborg, Danska - Arheološko odjeljenje, Univerzitet u Yorku - pristupljeno 6.1.2024()
3. ↑
4. ↑  „Danska, spomenici upisani na listu svjetske baštine". *UNESCO: Svjetska baština*. Pristupljeno 19. 5. 2021.
5. ↑  „Prstenaste tvrđave vikinškog doba". *UNESCO: Svjetska baština*. Pristupljeno 5. 1. 2024.

***Prstenaste tvrđave iz vikinškog doba u Danskoj*** na Wikimedijinoj ostavi
Karta antičkih naselja i putova na području Bosne i Hercegovine
**Hedum** je naselje ili kastel koje je evidentirano za najraniji antički period Srednje Bosne, na solinskom natpisu oznake CIL III, 3198b = CIL III, 10156b = ILJug I, 263, sa tekstom:

*...]AESAR DIVI AVGVSTI•F / ]VGVSTVS•IMP•PONTIF•MAX / TRIB•POTEST• XXI COS III / VIAM A SALONIS AD HE[…. ?] ASTEL[..?] /5 DAESITIATIVM PER M?[…. …?]VVM / CLVI MVNIT / ET IDEM VIAM AD BATH?[…. ?]MEN / QVOD DIVIDIT B[.] E[…. …..] IBVS / A SALONIS MVNIT PER […. ..] ASVVM /10 CLVIII / --- // MVNIT AD IMVM MONTEM DITIONVM / VLCIRVM PER MILLIA PASSVVM/ A SALONIS LXXVIID /15 P DOLABELLA LEG PRO / PR*
Tiberije Cezar, božanskog Augusta sin, August, imperator, vrhovni svešenik, tribunske vlasti 21 (godine), konzul tri (puta), put od Salone do dezitijatskog kastela He(...?) od 156 (rimskih) milja izgradi, i isto put do rijeke Bosne koja razdvaja Breuke i Oserijate? od Salone izgradi u 158 (rimskih) milja... 
Naselje je postojalo 19/20. god. n. e. kada je za vrijeme namjesništva Dolabele bila dovršena cesta koja je do njega dolazila iz Salone, prijestolnice rimske provincije Dalmacije.

Poslije Dolabele cesta je produžena do Argentarije. Na Tabuli Peutingeriani je obilježena kao linija Salona – Argentaria. Vodila je trasom Salona (Solin) – Tilurio (Gardun kod Trilja) – Ad Libros (Bukova Gora) – In monte Bulsinio (Privala, Žbanica) – Bistue Vetus (Tomislavgrad) – Ad Matricem (Otinovci kod Kupresa) – Bistue Nova (Bugojno) – Stanecli (Sarajevsko polje) ... Argentaria (Srebrenica). Bila je duga 122 rimskih milja, odnosno dužine 183 km. Dolabela je ovu cestu počeo graditi kao vojničku cestu – *via munita* - radi kontrole glavnog uporišta Dezitijata Castellum Hedum u blizini Breze, kao i nadzora ostalih usputnih područja u unutrašnjosti provincije. Hedum je postojao i u predrimsko vrijeme, u formi gradinskog naselja.

Osim solinskog natpisa više ne postoji nijedan jedini podatak koji bi se odnosio na ovaj dezitijatski kastel. Za sada se još uvijek nije poznata tačna ubikacija, pa se Hedum locira na više lokacija: 

* južne oblasti Srednje Bosne (Arheološki leksikon Bosne i Hercegovine):
* Artur Evans i Ivo Bojanovski ga smještaju „negdje oko Breze ili Kiseljaka" (na Gracu u selu Podgori kraj Župče, oko 3 km prije Breze, gdje je u blizini pronađen i poznati natpis Batona, sina Likajeva (*Bato Liccai*), arheološki nalaz sa najviše ilirskih imena.
* Esad Pašalić i Karl Pač navode „Breza ili njena okolina"
* Ivo Paškvalin ga locira u Brezu
* Salmedin Mesihović ga smješta u naseobinski kompleks Zlatište – Debelo Brdo – Soukbunar (u Sarajevu) ili u širu zonu Višnjica – Podastinje - Kiseljak.

Hedum i Desnik
--------------

Salmedin Mesihović je iznio teoriju kojom povezuje Hedum sa Desnikom, srednjovjekovnim naseljem u Bosni koji pominje Konstantin Porfirogenet, čija lokacija takođe nije utvrđena. Ako je Hedum nastavilo postojati i u toku antičkog perioda, onda je možda dočekao i naseljavanje Slavena, pa se u ranoj bosanskoj historiji pretvorio u srednjovjekovnu tvrđavu.
Sundhaussen 2008.
**Holm Zundhausen** (nem. *Holm Sundhaussen*, Berlin, 17. april 1942. - Regensburg, 21. februar 2015) bio je nemački istoričar, profesor istorije Jugoistočne Evrope na Slobodnom univerzitetu u Berlinu i predsednik Naučnog saveta Instituta za istočnoevropske studije u Minhenu. 

Jedan je od najznačajnijih savremenih nemačkih istoričara koji se bavio problemima srpske, jugoslovenske i balkanske istorije.

Biografija
----------

Holm Zundhausen je rođen u Berlinu 1942. godine. Već tokom studija na univerzitetima u Berlinu i Minhenu, ispoljio je interesovanje za probleme Balkana. U svojoj doktorskoj tezi sistematski je obradio uticaj Herderovih ideja na stvaranje nacija kod naroda Habzburške monarhije. Kao asistent i stručni saradnik je svoju naučnu karijeru nastavio na univerzitetima u Hamburgu, Minhenu i Getingenu. Od 1988. je predavao na Slobodnom univerzitetu u Berlinu.

Već nekoliko decenija se bavio istorijom Balkana i Srbije.

Bibliografija
-------------

Neka od njegovih značajnih dela su: 

* Geschichte Jugoslawiens 1918-1980 (1982)
* Historische Statistik Serbiens 1834–1914 (1989)
* Experiment Jugoslawiens. Von der Statsgründung bis zum Statszerfall (1993)
* Istorija Srbije od 19. do 21. veka (2007)

### Istorija Srbije od 19. do 21. veka

2007. godine je objavio knjigu *"Istorija Srbije od 19. do 21. veka"*, koja predstavlja pokušaj sinteze istorije Srbije od ustanka protiv osmanske vladavine do jugoslovenskih ratova 1990-ih. Ona pored političke uključuje i društvenu, privrednu i kulturnu istoriju. Zundhausen u njoj pokušava da predoči srpsku istoriju kao posmatrač spolja i „onaj ko ovde očekuje jedan pledoaje za ili protiv Srba, taj mirne duše može odmah da odloži ovu knjigu."

Među srpskim istoričarima je izazvala velike reakcije, koje se po Latinki Perović uglavnom svode na dva pitanja: da li stranac može da napiše istoriju srpskog naroda i da li je u stanju da je razume bez emocija koje, za razliku od srpskog istoričara, ne poseduje.

Izvori
------

1. ↑  Autor: Holm Zundhausen[*mrtav link*]
2. ↑  „Holm Zundhausen". Arhivirano iz originala na datum 2010-07-03. Pristupljeno 2010-04-16.
3. ↑  Holm Zundhausen, intervju[*mrtav link*]
4. ↑  Holm Zundhausen, Beogradsko predavanje
5. ↑  „Istorija Srbije od 19. do 21.veka". Arhivirano iz originala na datum 2012-05-19. Pristupljeno 2010-04-16.
6. ↑  Latinka Perović, O istoriografiji i istoriji levice u Srbiji

Eksterni linkovi
----------------

* Stranica Holma Zundhausena na Institutu na istočnoevropske studije Arhivirano 2009-06-07 na Wayback Machine-u ()
* Holm Zundhausen: Istorija Srbije od 19. do 21. veka (u nastavcima)
* Intervju – Holm Zundhausen, istoričar

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **osobi** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
Industrijska rezalica.
**Industrijska rezalica** je stroj koji se koristi za smanjivanje veličine svih vrsta materijala. Industrijske rezalice mogu biti različitih izvedbi i veličina. Industrijske rezalice mogu rezati: gumu, metal, automobile s otpada, drvo, plastiku, pa čak i sami otpad. Ipak najviše se koriste rezalice za papir. Industrijske rezalice mogu biti opremljene različitim načinima rezanja: jednom, dvjema, trima ili četirima osovinama. Takve rezalice imaju obično malu brzinu za razliku od mlinova s čekićem koji imaju velike brzine.

Najveća industrijska rezalica je *Lynxs* rezalica za otpadni metal snage 6,86 MW u Newportu (Wales), na ušću rijeke Usk, koja ima pristup s ceste, željezničke pruge i s mora. Ova rezalica može izrezati 450 automobila na sat.

Izvori
------

***Industrijska rezalica*** na Wikimedijinoj ostavi

1. ↑    "Sims UK opens multi-million pound metals recycling terminal", *LetsRecycle*, 2004.
2. ↑   Arhivirano 2008-10-17 na Wayback Machine-u "Newport Hosts one of Europe's largest recycling facilities" *Materials Network Wales*, 2006.
3. ↑    "Powering the World’s largest Industrial Shredder", *weg.net*, 2009.
**Arhipelag Marajó** (portugalski: *Arquipélago do Marajó*) se nalazi u Delti Amazone na sjeveru Brazila u Saveznim državama Pará i Amapá.

To je najveći riječno-morski arhipelag na svijetu u kom se nalazi oko 3,000 otoka i otočića.

Karakteristike
--------------

Prostire se na površini od 599,857 km², između rijeka Amazone (sjever), Tocantins (jug) i Atlantskog oceana (zapad).

Najveći otoci tog arhipelaga su; Marajó (najveći riječni otok na svijetu), Grande de Gurupá, Franco, Brique, Flautino, Curuá i Caviana. 

Tipični pejzaž
U njegovih 12 općina; Afuá, Anajás, Bagre, Breves, Cachoeira do Arari, Chaves, Curralinho, Gurupá, Melgaço, Muaná, Ponta de Pedras, Portel, Salvaterra, Santa Cruz do Arari, São Sebastião da Boa Vista i Soure - 2018. živjelo je 405, 690 stanovnika.

Arhipelag Marajó ima tropsku klimu, prosječna godišnja temperatura je 30 °C, i zbog toga veliku bioraznolikost.
Kuriozum je da je pored velikog broja domicilnih životinja, danas simbol arhipelaga vodeni bivol.
Oni su prema usmenoj predaji na arhipelag dospjeli slučajno, jer je brod kojim su se prevozili iz Indije u Francusku Gvajanu, potonuo pored obale otoka Marajó. Oni su na tom poplavnom otoku pronašli idealno stanište za život.

Arhipelag je poznat kao mjesto u kom se dnevo mjenjaju pejsaži i uvjeti, za plime vode postanu bočate i tirkizne, a ne kao dotad slatke i muljevite amazonske vode.
Za kišne sezone od januara do maja, dobar dio otoka biva poplavljen.

Od 1989. arhipelag je proglašen zaštićenim područjem.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Área de Proteção Ambiental Arquipélago do Marajó*" (portugalski). Socio Ambiental. Pristupljeno 23.12.2023.

Vanjske veze
------------

***Arhipelag Marajó*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Arquipélago de Marajó* ()
**HNK Zmaj** je nogometni klub iz Makarske. Trenutačno se natječe u 3. HNL - Jug.

Povijest
--------

NK Zmaj je osnovan 1921. godine i nikada nije mijenjao ime. Prvi predsjednik kluba bio je Tonči Vuzio. Od godine 1993. do 1996. klub je nosio sponzorsko ime **NK Zmaj-Euroherc**.Nešto kasnije ga mijenja u HNK Zmaj koji naziv nosi do danas.

Uspjesi
-------

Zmaj postaje član splitskoga podsaveza već 1922. godine. Godine 1949. osvaja kup Dalmacije. Tri puta je bio prvak splitskoga podsaveza. U sezoni 1954./55. sudjeluje u kvalifikacijama za ulazak u 2. ligu, ali ne uspijeva. U sezoni 1968./69. klub ostvaruje najveći uspjeh igranjem u tadašnjoj 2. saveznoj ligi - jug, no uspijeva odigrati samo jednu sezonu.

Od 1979. godine Zmaj je bio sudionik jedinstvene dalmatinske lige u kojoj se natječe dugi niz godina. Stvaranjem HNL-a Zmaj je uglavnom bio član 2. HNL i 3. HNL, a u sezoni 2003./04. čak i 1. ŽNL Splitsko-dalmatinske.

Stadion
-------

Gradski sportski centar
Stadion na kojem nastupa NK Zmaj zove se **Gradski sportski centar**, izgrađen 1960. godine, a dograđen sa tribinama i podtribinskim prostorom za potrebe VIII. Mediteranskih igara - Split 1979.|Mediteranskih igara u Splitu 1979.]] Kapacitet stadiona je oko 3.000 gledatelja.

Nastupi u završnicama kupa
--------------------------

### Kup maršala Tita

**1948.**

* 1. pretkolo NK Zmaj Makarska - NK Cement Solin 4-0
* 2. pretkolo NK Zmaj Makarska - NK Metalac Zagreb 0-4

**1951.**

* pretkolo FK Velež Mostar - NK Zmaj Makarska 3-0

### Hrvatski nogometni kup

Poznati igrači ponikli u NK Zmaj
--------------------------------

* Gajo Rafaneli
* Alen Bokšić
* Mario Carević

Vanjski izvori
--------------

* RSSSF
* Nogometni leksikon
**Hidrogliser** (talijanski: *Aliscafo*) ili **hidrokrilac**, **vodokrilac** ili **aliskaf** je brzi brod dizajniran tako da kliže po voda na skijama odnosno na krilima.

Karakteristike
--------------

Hidrogliser u punoj brzini
Krila hidroglisera imaju istu funkciju kao i avionska, da stvore dinamički uzgon koji uzdiže trup broda iz vode kako on povećava brzinu. Na taj način smanjuju otpor i mogu ploviti znatno brže od brodova klasičnog dizajna čak do 80 čvorova (148,16 km/h).

Tipovi krila
Kako je voda puno gušća od zraka, krila za razliku od avionskih mogu biti puno manja. Montiraju se na pramcu i krmi.

Danas postoje dva glavna sistema krila koja se koriste; površinski i potopljeni; 

* **Površinski** imaju formu slova V, i koriste se na čamcima najčešće vojnim i sportskim koji trebaju razviti veliku brzinu.
* **Potopljena krila** ima većina hidroglisera koji se koriste za prevoz putnika. Ona mogu biti ravna ili konveksna.

Hidrogliseri su manji od klasičnih putničkih brodova, najčešće imaju deplasman do 300 tona, i koriste se za prijevoz putnika po jezerima, rijekama i zatvorenim morima, gdje nema velikih valova.

Historija
---------

Crtež hidroglisera
Prvi prototip hidroglisera napravio je talijanski inženjer *Enrico Forlanini* 1898.
Njegov protutip iz 1906. postigao brzinu od 38 čvorova, američki prototip iz 1918. jurio je 60 čvorova (111 km/h).
U komercijalnu upotrebu su ušli tek nakon Drugog svjetskog rata

U SFR Jugoslaviji su se počeli koristiti od kraja 1950-ih, kako po Jadranu, tako i po rijekama, najčešće su bili proizvedeni brodogradilištima SSSR-a. Većina je 1990-ih rashodovana ili prodana.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Hidrokrilac*" (hrvatski). Portal hrvatske tehničke baštine. Pristupljeno 1.01.2024.
2. 1 2  „*Hydrofoil*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 1.01.2024.
3. 1 2  „*Cos'è un aliscafo*" (talijanski). Portal hrvatske tehničke baštine. Arhivirano iz originala na datum 2012-05-18. Pristupljeno 31.12.2023.

Vanjske veze
------------

***Hidrogliser*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Hidrokrilac* ()
* *Hydrofoil* ()
**Iximché** je arheološko nalazište iz majanskog postklasičnog peroda, koje se nalazi kod grada Tecpán Guatemala u Departmanu Chimaltenango, 76 km sjeverozapadno od glavnog grada Ciudad Guatemale.

Na nalazištu se nalaze ostatci piramidalnih hramova i nekoliko igrališta za ritualnu igru sa loptom.

Historija
---------

Tlocrt gradaTlocrt grada
Iximché je od 1470. do napuštanja 1524. bio prijestolnica majanskog kraljevstva -Cakchiquiel.

Za pretkolumbovskih vremena majanska plemena Cakchiquel i Quiché živjela su zajedno po planinama *Qumarkaja* (današnji Departman Quiché). Nakon niza međusobnih sukoba - Cakchiquieli su podigli svoju prijestolnicu u Iximchéu, na terenu današnjeg Departmana Chimaltenango.

Cakchiquieli su živjeli u tom kraju sve do dolaska španjolskih konkvistadora 1524. godine. Španjolci su nešto sjevernije osnovali svoj grad pod imenom Guatemala, što znači mjesto puno drveća.
Kasnije su dodali Tecpán (palača), tako je ime novog grada značilo *Palača među drvećem*.
Kad se to dogodilo, Kaqchiqueli su se raspršili na druge teritorije, zbog tog se kaže da je Iximché bio posljednja prijestolnica Maja i prva prijestolnica španjolske kolonije.
Španjolci su svoju prijestolnicu koristili samo do 1527. nakon čega su se preselili u dolinu Almolonga gdje su osnovali novi grad koji je danas poznat pod imenom Ciudad Vieja.

Iximché je vremenom postao važno arheološko nalazište, tako da je 1960. proglašen nacionalnim spomenikom. Lokalitet je danas uređen, pored muzeja, parkirališta, tu su i ugostiteljski objekti i igrališta.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Historia de Iximché, primera capital de Guatemala*" (španjolski). Aprende Guatemala. Pristupljeno 17.03.2023.

Vanjske veze
------------

***Iximché*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Iximché* (na portalu Mundo Maya) ()
**Jerry Butler** (13. maj 1959 -) je bivši američki pornografski glumac koji je uživao veliku popularnost 1980-ih. Prije početka porno-karijere je pokušao ostvariti glumačku karijeru, ali bez nekog većeg uspjeha. Početkom 1980-ih je počeo surađivati sa uglednim porno-režiserom Chuckom Vincentom i nastupao u filmovima kao što su *Roommates* i *In Love*. Godine 1987. je na setu filma filma Traci's Big Trick upoznao Lisa Loring, šminkericu i bivše dijete-glumca (poznatu po nastupu u TV-seriji *Porodica Addams*). Za nju se oženio, ali se brak raspao 1992. godine zbog prekršenog obećanja da više neće snimati porno-filmove. Butler je početkom nešto kasnije ipak prekinuo karijeru, i to zbog autobiografske knjige *Raw Talent* u kojoj je u lošem svjetlu opisao mnoge svoje kolege.

Nagrade
-------

* **1985** AFAA Best Actor for Cat Eyes
* **1985** XRCO Best Actor for Snake Eyes
* **AVN Hall of Fame**

Izvori
------

1. 1 2  „rame awards list". Arhivirano iz originala na datum 2019-04-21. Pristupljeno 2008-01-04.
2. ↑  „AVN Hall of Fame". Pristupljeno 2008-01-04.

Vanjske veze
------------

* Jerry Butler na sajtu IMDb
* Jerry Butler (porno glumac) na Adult Film Database
**Lamanai** je nakon Caracola najveće arheološko nalazište u Belizeu, on je majanski grad koji je neprekinuto egzistirao tri milenija

Karakteristike
--------------

Jaguarov hram
Lamanai se nalazi u Okrugu Orange Walk, udaljen pedesetak km jugozapadno od Orange Walk Towna.

Prostire se duž zapadne obale protočnog jezera Rijeke New, tako da su njegove građevine smještene linearno u smjeru sjever-jug.

Na sjevernom kraju nalazi se hram Mascaronesa, karakterističan po svojim antropomorfnim maskama isklesanim u kamenu. 
Piramida pokazuje komplesni niz rekonstrukcija od kraja predklasičnog do postklasičnog perioda.

Nešto južnije nalazi najviši objekt- Veliki [[hram, visok 33 metra, čija se izgradnja smješta u period kasne predklasike. Tu se nalazi i trg sa igralištem za ritualnu igru loptom i građevina N10-27.

Južna grupa ili *Kompleks N10* sadrži trg omeđen akropolom na sjeveru i Hramom Jaguara na jugu, koji je dekoriran maskama jaguara, u strogo geometrijskom stilu.

Na lokalitetu se nalaze i ostaci crkve iz 16. vijek, koja je tokom 19. vijeka služila kao šećerana. 
Muzej na nalazištu ima dobru kolekciju keramike, skulptura i drugih artefakata pronađenih za iskapanja.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Lamanai*" (engleski). Mundo Maya. Pristupljeno 11.05.2023.

Vanjske veze
------------

***Lamanai*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Lamanai* (na portalu Mundo Maya) ()
**Paraguaçu** (portugalski: *Rio Paraguaçu*) je rijeka na istoku Brazila u Saveznoj državi Bahia, duga 500 km.

Hidrologija
-----------

Paraguaçu izvire na visoravni Diamantina (dio Masiva Espinhaço). Od tamo teče isprava na sjever, a zatim prema istoku do ušća u Atlantik, odmah ispod Maragogipe gdje uvire u Zaljev Svih Svetih.

Rijeka je plovna oko 40 km od ušća do grada Cachoeire. U gornjem toku rijeke se iskapaju crni industrijski dijamanti. 
Veći gradovi u njenom porječju su pored Cachoeire, Andaraí i Itaetê.

Krajem 20. vijeka brazilska vlada započela je sa programom elektrifikacije i navodnjavanja doline rijeke Paraguaçu.

Porječje rijeke prostire se na površini od 54,474 km² na kojoj se nalazi 84 općine u kojima živi 2,345,589 stanovnika.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Paraguacu River*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 06.01.2024.
2. 1 2  „*Paraguaçu*" (portugalski). Companhia de Desenvolvimento dos Vales do São Francisco e do Parnaíba. Pristupljeno 06.01.2024.

Vanjske veze
------------

***Paraguaçu (rijeka)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Paraguacu River* (na portalu Encyclopædia Britannica) ()
**Malter** ili **mort** je vezivni materijal koji nastaje miješanjem osnovnog veziva (kao što su cement
ili razne vrste kreča), vode i agregata/pijeska. Osnovna razlika između maltera i betona, osim u vezivima (tj. za beton koristimo samo cemente, a za maltere sva veziva i kombinacije istih) je u agregatu koji se koristi.

Dobijanje maltera
-----------------

Za spravljanje maltera koristimo agregat finije granulacije (do 4 mm), dok se npr. za "špar-beton" koriste obluci čija debljina dostiže pola debljine zida i ne prelazi 25%. Spravljanje maltera zahtijeva pažnju pri miješanju veziva: npr. anhidrit i gips nikako ne smiju da se pomiješaju sa krečnim vezivima!

Malteri dobijaju nazive prema vrsti veziva koja se u njemu koriste. Na primjer, krečni malteri nastaju korištenjem kreča kao osnovnog veziva, i to su, uglavnom, malteri niskih čvrstoća koji se koriste samo za oblaganje.

Hidraulički malteri nastaju korištenjem hidrauličnog veziva, npr. cementa ili hidrauličkog kreča. Ovo su malteri veće čvrstoće te se, pored oblaganja, koriste i u konstruktivne svrhe.

### Hemijska formula

Prema hemijskoj formuli malter nastaje kao:

Ca(OH)2 + CO2 --> CaCO3 + H2O

Mehanička čvrstoća
------------------

Mehanička čvrstoća maltera potiče od njegovih vezivnih materijala. Tako su najčvršći malteri, koji su namjenjeni konstruktivnim zahvatima, oni od cementa ili hidrauličkog kreča.

Ispitivanje na mehaničku čvrstoću vrši se prema uzorcima prizmica 4cm x 4cm x 16cm, nakon 28 dana.
Prvih 7 dana ove se prizmice odlažu u vodu, zbog sprečavanja pojave pukotina i raznnih štetnih uticaja. Sledećih 21 dan prizmice su čuvane na 22 °C, i pod normalnim uslovima (relativna vlažnost vazduha, vazdušni pritisak prema propisima).

Ispituju se čvrstoća na pritisak, zatezanje kao i savijanje.

### Klase

Prema mehaničkoj se čvrstoći obrazuju i klase. Razlikujemo tri osnovna tipa:

* **M I** (krečni malter)
* **M II** (kreč/cement hidraulični malter; do 2,50 N/mm²)
* **M IIa** (kreč/cement malter; do 5,00 N/mm²)
* **M III** (cementni malter; do 10 N/mm²)
* **M III** (cementni malter; do 20 N/mm²)
**Krešimir Arapović** (Čapljina, 1924. – Split, 1994.), nekadašnji igrač Hajduka, desno krilo. Nogomet je počeo igrati u Vojska Npartizanima za Drugog svjetskog rata, da bi sezonu 1945./46. odigrao za Neretvu iz Metkovića, a potom prešao u Hajduk, gdje je igrao do 1954. Bio je okretan igrač, briljantne tehnike.

Za splitski klub odigrao 216 utakmica i postigao 81 pogodak. Sudjelovao u osvajanju dvaju naslova prvaka države (1950. i 1952.).

Iz Hajduka odlazi u Srijemsku Mitrovicu kao igrač i trener. Kasnije se bavi trenerskim poslom u omladinskoj školi Hajduka, u Livnu, Slobodi iz Užica i Borcu iz Banje Luke. .

Statistika u Hajduku
--------------------

| Natjecanje | Nastupi | Zgodici |
| --- | --- | --- |
| Prvenstvo | 67 | 20 |
| Kup | 8 | 0 |
| Superkup | 0 | 0 |
| Međunarodne | 0 | 0 |
| Splitski podsavez | 0 | 0 |
| ***Ukupno*** | ***75*** | ***20*** |
| Prijateljske | 141 | 61 |
| **Sveukupno** | **216** | **81** |

Prvi nastup u dresu Hajduka bio mu je u Splitu protiv FK Partizana iz Beograda, 26. listopada 1947.. Nastupio je u početnom sastavu. Utakmicu su dobil isa **2:1** pogocima Bajde i F. Matošića.

Izvori
------

1. ↑  „Arapović, Krešimir". Arhivirano iz originala na datum 2021-02-21. Pristupljeno 2014-07-26.
**Kostoski međunarodni festival** (folklora, mažoretkinje, orkestri, zbor, moderni ples) je festival koji se svake godine održava u Ohridu - Severna Makedonija, u više termina u prolječe, ljeto i jesen. Festival je osnovan u 2019 godinu i ima puno sudionika iz cijelog svijeta.
Na festival nastupaju:

* Kulturno umetnički društva
* Mažoretkinje
* Zborova
* Orkestri
* Ansambli suvremenog plesa

i dr.

Kostoski međunarodni festival organizuje Kostoski turistički biro Ohrid. Cilj "Kostoski" međunarodni festival je prikazati kulturu, glazbu, nošnje, pjesme, kola i tradiciju različitih država diljem svijeta, a uz to i steći nova prijateljstva, nove veze među sudionicima te upoznavanje sa ljepotama Ohrida i Ohridskog jezera. 

Ne postoji ograničenje zbog godina, festival je revijalnog karaktera može svako da nastupi, također nije ograničen broj sudionika u grupi.

Pored nastupa, sudionici festivala u slobodnog vremena također imaju obilazak grada Ohrida I samostan Sv. Naum sa turističkim vodičem.
Na završnoj večeri svaka grupa dobije poklon i Diploma za sudjelovanje na festival.

kostoski festival ohrid 2019

Vanjske poveznice
-----------------

* Kostoski međunarodni festival web stranica
* *KOSTOSKI* – MEĐUNARODNI FESTIVALI FOLKLORA OHRID - MAKEDONIJA 2019 Arhivirano 2020-08-07 na Wayback Machine-u
* KOSTOSKI INTERNATIONAL FESTIVALS
* "Kostoski" Međunarodni Festival – upoznajte se sa lepotama Ohrida i Ohridskog jezera
* MEDNARODNI FESTIVAL NA OHRIDU
* "Kostoski" Međunarodni festival na obalama Ohridskog jezera
**Krvavec** je planina na sjeveru Slovenije visoka 1853 metara
, ona zajedno sa planinom Veliki Zvoh (1971 m) služi kao poligon za poznato istoimeno **Skijalište Krvavec**

Geografske karakteristike
-------------------------

*Krvavec* je vapnenačka planina na sjeveru Slovenije u Općini Cerklje na Gorenjskem, krajnja južna planina masiva - Kamniških Alpi. Krvavec je udaljen samo 25 km od Ljubljane (17 km od Kranja), pa je danas pretvoren u najveće i najuređenije slovensko skijalište.

Krvavec je poznat još iz vremena eksperimentalnog prijenosa televizijskog programa, po stometarskom armiranobetonskom stupu koji je podignut na njegovom vrhu - 1955. , da služi za prijenos televizijskog signala, koji je tad često pucao upravo na Krvavcu - pa je onda pisalo *Pauza, zbog pucanja signala na Krvavcu*. Taj stup je 1980-ih zamjenjen današnjim metalnim.

Skijalište Krvavec
------------------

Skijalište Krvavec prostire se na površini od 94 hektara, ima ukupno 30 km uređenih skijaških staza na nadmorskoj visini od 1450 do 1971 m.Od tog 7 km odpada na lake, 15 km na srednje, 7 km na teške odnosno crvene i 1 km na najteže - slobodne (potpuno neuređene) skijaške staze. Čak 95 % staza moguće je pokriti umjetnim snijegom, tako da ono danas više ne ovisi o vremenskim prilikama odnosno neprilikama.

Pristup do skijališta osiguran je kabinskom žičarom, a u ljetnim mjesecima (kad nema snijega) i asfaltiranom cestom preko sela Ambroža pod Krvavcem. Na samom skijalištu operira 7 sedežnica i 3 vučnice.

Izvori
------

1. ↑   „*Veliki Zvoh and Krvavec*" (engleski). SummitPost. Pristupljeno 25. 05. 2014.
2. 1 2 3 4 5 6  „*O našoj regiji*" (slovenski). RTC Krvavec. Pristupljeno 25. 05. 2014. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

***Krvavec*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Krvavec* na portalu RTC Krvavec Arhivirano 2014-05-30 na Wayback Machine-u ()
**Corinto** je općina od 18,552 i lučki grad od 18,552 stanovnika. na zapadu Nikaragve u Departmanu Chinandega.

Geografske karakteristike
-------------------------

Corinto se nalazi na pacifičkom otoku povezan sa kopnom jedino mostom. Otok je odlična luka jer se nalazi u prostranom estuariju kog formiraju riječice; Estero Paso Caballos, Estero Esparta, Estero Amatia i Rio Posoltega.

Od svog administrativnog centra Chinandege udaljen je 15 km, od Leóna 33 i 152 km od glavnog grada Manague.

Historija
---------

Corinto je osnovan 1858. sa namjerom da zamjeni dotadašnju luku El Realejo, odabran je zbog svoje izvanredne lokacije. 
Vremenom je izrastao u najveću luku Nikaragve, iz koje se najviše izvozi i uvozi.

Pored luke koji je baza privrede, stanovnici se bave ribarstvom, trgovinom i nešto malo poljoprivredom.

U posljednje vrijeme razvija se i kao turistička destinacija- *Costa Azul*.

Pobratimski gradovi
-------------------

Corinto ima ugovore o bratimljenju sa slijedećim gradovima;

* Njemačka Köln, Njemačka
* Njemačka Bremen, Njemačka
* Sjedinjene Američke Države Portland, Sjedinjene Američke Države

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Corinto Municipality in Nicaragua*" (engleski). City population. Pristupljeno 04.5.2023.
2. 1 2  „*Corinto in Chinandega*" (engleski). City population. Pristupljeno 04.05.2023.
3. 1 2 3 4 5  „*Municipio de Corinto*" (španjolski). MapaNicaragua. Pristupljeno 04.05.2023.
4. 1 2  „*Municipio de Corinto*" (španjolski). Municipio. Pristupljeno 04.05.2023.

Vanjske veze
------------

***Corinto (Nikaragva)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Municipio de Corinto* ()
**"Novi ljudi"** ili **"Ljudi od 17. travnja"** je bio termin u kontekstu društvene stratifikacije iz perioda Demokratske Kampućije, a kojim su se označavali stanovnici gradova koji su evakuirani 1975. godine te "proturežimski elementi" — profesori, umjetnici, intelektualci — iz bivših sustava. Režim je bio izrazito nepovjerljiv prema "novim ljudima" te ih je nazivao parazitima. Bili su potpuno obespravljeni te su se, ako ne bi bili pogubljeni, iskorištavali za težak prisilni rad, koji je trajao i po 10 sati dnevno. Nisu smjeli imati privatno vlasništvo, a porcije hrane što su ih dobivali bile su toliko sitne da bi ljudi mahom umirali od izgladnjivanja. 

S druge strane, Crveni Kmeri su u svojoj ideološkoj stratifikaciji uspostavili i tzv. **"stare ljude"**, koji su se još nazivali i **"baznim ljudima"**. To su bili stanovnici ruralnih dijelova koji su potpali pod kontrolu Crvenih Kmera još prije preuzimanja vlasti 1975. godine, a u kojima su isti već ranije bili uspostavili društveni sustav koji će biti primjenjivan u periodu Kampućije. Za razliku od "novih ljudi", "stari ljudi" su uživali prilična prava, uključujući i aktivno te pasivno biračno pravo. 

Ova društvena stratifikacija bila je sukladna ideološkoj ideji nulte godine, koju su Crveni Kmeri implementirali 1975. godine, a korištena je kao osnova za masovne progone i ubojstva u sklopu kambodžanskog genocida.

Povezano
--------

* Nulta godina
* Demokratska Kampućija
* Kambodžanski genocid

Izvori
------

* A HISTORY OF DEMOCRATIC KAMPUCHEA (1975-1979) Arhivirano 2018-04-03 na Wayback Machine-u