recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Jagoda Cvetičanin** (Jagoda Treneska-Cvetičanin, Skoplje, 25. III. 1948), diplomirana klaviristica, viši predavač klavira na Umjetničkoj akademiji u Osijeku.

Osnovno i srednje muzičko obrazovanje stekla je u Skoplju, gdje je i diplomirala 1972. na Fakultetu muzičke umjetnosti, u klasi Vladimira Krpana, pijanista iz Zagreba.

Nastava
-------

Od 1972. radila je kao profesor klavira u Muzičkoj školi u Skoplju, od 1978. na Fakultetu muzičke umjetnosti također u Skoplju do 1989. kad je prešla u Osijek. Od 1990. godine predaje na Pedagoškom fakultetu u Osijeku, pa na Filozofskom fakultetu (u koji je 2003. godine prerastao Pedagoški fakultet), a od 2005. na Umjetničkoj akademiji u Osijeku.

Kao vanjski nastavnik osječke Glazbene škole (GŠ) Franje Kuhača pripremila je tri maturanta (jedan javni maturski ispit 1999. i dva 2001. godine). Pripremila je i studente za produkcije (2003, 2004. i 2005).

Umjetnička djelatnost
---------------------

Od 1973. godine do danas nastupa kao klavirski saradnik mnogih umjetnika na međunarodnim festivalima: Ohridsko leto (1973, 1975, 1979, 1984, 1985, 1987, 1988), Splitsko ljeto (1986), Opatijska tribina (1983); na takmičenjima: Zagreb (1983, 1986, 1989), Moskva (1982); na susretima muzičkih akademija u svim centrima Jugoslavije; na koncertima u Bratislavi, Zagrebu, Rijeci i Opatiji; na koncertima za Muzičku omladinu Osijek (1993, 1994. i 1995) i za Glazbenu školu Franje Kuhača (memorijal Franje Krežme, koncert u Pforzheimu, na Brodskom ljetu) i dr.

Dobila je diplomu za najbolju klavirsku saradnju na konkursu pjevača *Petar Iljič Čajkovski* u Moskvi 1982. potpisanu od 22 člana žirija.

Članstva
--------

Član žirija u Skoplju 1974. (za klavir), Dubrovniku 1987. (za komorne sastave), član Hrvatskog društva glazbenih umjetnika, član Udruženja klavirskih pedagoga Hrvatske (EPTA), Nezavisnog sindikata znanosti i visokog obrazovanja, bila je predsjednica osječkog Makedonskog kulturnog društva (MKD) *Braća Miladinovci* i član upravnog odbora Zajednice Makedonaca u Zagrebu.

Ostalo
------

Tonski i video-zapisi u skopskom radijskom i TV-studiju, tonski zapisi na dvije LP-ploče. Muzička kritika o koncertima: *....pouzdani suradnik...*, *...predana i nadahnuta suradnja....* i dr.

Veoma je aktivna u MKD "Braća Miladinovci" kao predsjednica, višegodišnja voditeljica vokalne skupine "Vardarke" i organizatorica brojnih nastupa, priredaba i manifestacija na promociji makedonske kulture i na okupljanju nacionalnih manjina koje žive u Osijeku i okolini.

Supruga je operskog pjevača Slobodana Cvetičanina i majka mladog violinista Kirila Naumova.

Vidi još
--------

* Slobodan Cvetičanin
* Kiril Naumov

Vanjske poveznice
-----------------

* Franjevci.com: Održan koncert u okviru prigodnog programa Arhivirano 2010-06-21 na Wayback Machine-u (9. IX. 2006)
* Cesarice.net: Jagoda Cvetičanin Arhivirano 2013-10-09 na Wayback Machine-u (16. XI. 2009))
* Mirovna grupa Oaza Beli Manastir: Promocija knjige i koncert komorne glazbe (23. IV. 2014)
* Glas Slavonije: Kulturno povezivanje dviju domovina Jagode Treneske Cvetičanin (25. IV. 2014)
*Za ostala značenja, v. Francuska veza (razvrstavanje).*
Karta koja prikazuje ključne točke Francuske veze. (1) Proizvodnja maka, odnosno opijuma u Turskoj; (2) Proizvodnja heroina u Marseilleu; (3) Organizacija i sjedište cijele operacije na Korzici; (4) Distribucija heroina u Miamiju.
**Francuska veza** (engl. ) je kolokvijalni izraz za masovnu i široku operaciju ilegalne trgovine drogom kojom se ilegalno tržište u SAD opksrbljivalo heroinom proizvedenim i prokrijumčarenim iz Francuske, a pri čemu je glavna sirovina bio opijum dobavljen uzgojem maka u Turskoj. Operacija, koja je okvirno započela 1930-ih, a dodatno se razmahala u prvim decenijama nakon Drugog svjetskog rata, predstavljala je jednu od najbolje organiziranih, najuhodanijih i najunosnijih krijumčarskih mreža u historiji. Pri tome je ključnu ulogu igrala korzikanska, sicilijanska i italoamerička mafija, mada su u njoj sudjelovale i druge grupe organiziranog kriminala. Francuska veza je široj javnosti postala poznata nakon spektakularnog hapšenja francuskog TV-voditelja Jacquesa Angelvina u New Yorku 1962. godine, kada je u njegovom automobilu pronađeno 64 kg "čistog" heroina. Vlastima je, međutim, trebalo nekoliko godina da u potpunosti presijeku Francusku vezu. Njen kraj 1970-ih se obično tumači i time da su pronađene alternativne rute za krijumčarenje, poput heroina iz Jugoistočne Azije koji se krijumčario zahvaljajući vijetnamskom ratu, odnosno time što je u SAD popularna droga postala kokain zahvaljujući kome su trgovinom drogom počeli dominirati karteli iz Kolumbije, Meksika i drugih zemalja Latinske Amerike.

Vanjske veze
------------

***Francuska veza*** na Wikimedijinoj ostavi

* Les chemins de la drogue, document vidéo de la Radio télévision suisse, daté de 1971.
*
**Kinesko Carstvo** je bila kratkotrajna država na području današnje Kine koja je postojala od 1915. do 1916. godine. Predstavljala je pokušaj obnove monarhije, odnosno carskog režima svrgnutog u Xinhai revoluciji četiri godine ranije. Nastala je kada je Yuan Shikai, dotadašnji predsjednik u revoluciji uspostavljene Republike Kine, sebe proglasio carem. Yuan Shikaiju je glavni motiv za taj bio taj da povrati autoritet načet ekonomskim i političkim ustupcima Japanu, a koji su izazvali nezadovoljstvo u nacionalistički raspoloženom dijelu kineske javnosti. Yuan Shikai je to nastojao kompenzirati kroz traženje podrške u monarhističkim, konzervativnim krugovima uključujući Mandžurce i pripadnike u revoluciji svrgnute dinastije Qing. Taj je potez, međutim, izazvao žestoku reakciju u južnim provincijama, gdje je bio snažan republikanski pokret, i čiji su guverneri nekoliko dana kasnije započeli pobunu poznatu kao Rat nacionalne zaštite. Yuan Shikai je dvije godine ranije uspio lako ugušiti sličnu pobunu, ali su ovaj put pobunjenici pružili daleko žešći otpor. Veliki dio oficira Beiyanške armije, koji su dotada podržavali Yuana i bili ključni za njegov dolazak i ostanak na vlasti, su odbili podržati novi režim, smatrajući da će Yuanu kao caru biti manje važni nego kao predsjedniku. Situaciju je također iskoristio i Japan, te je počeo otvoreno podržavati republikance. Yuan je pod vojnim i diplomatskim pritiskom odustao od planirane krunidbe, te 22. marta objavio kako će nadalje biti samo predsjednik. Time je Republika Kina bila obnovljena, a Yuan umro nekoliko mjeseci kasnije. Iako se njegov režim, poznat kao Beiyanška vlada, održao, njegov autoritet je bio gotovo u potpunosti uništen te je Kina ušla u dugi period nestabilnosti poznat kao Era gospodara rata.

Izvori
------

Vanjske veze
------------

* 

* Wikimedia Commons ima još multimedijalnih datoteka vezanih za: ***Kinesko Carstvo (1915–1916)***

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Republika Kina**  |  **Kinesko Carstvo** 1915–1916 | Slijedi: **Republika Kina**  |
Koordinate: 41° 45′ 45" SGŠ, 21° 52′ 07" IGD

**Karatmanovo** (mak. *Karatmanovo*) je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Karatmanovo je selo u sastavu opštine Lozovo.

Prirodni uslovi
---------------

Karatmanovo je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 15 kilometara istočno.

Naselje Karatmanovo se nalazi u jugozapadnom delu istorijske oblasti Ovče polje. Ono je smešteno u ravničarskom predelu, koji je dobro obrađen. Nadmorska visina naselja je približno 300 metara.

Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Karatmanovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 520 stanovnika.

Većinsko stanovništvo su etnički Makedonci (99%), a ostalo su Turci (1%). Do početka 20. veka isključivo stanovništvo u selu bili su Turci.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Izvori
------

* www.opstinalozovo.gov.mk Zvanična stranica opštine Lozovo

Spoljašnje veze
---------------

***Karatmanovo*** na Wikimedijinoj ostavi

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Lozovo |
| --- |
| **Lozovo** • 
Adžibegovo •
Adžimatovo •
Bekirlija •
Dorfulija •
Đuzemelci •
Karatmanovo •
Kišino •
Milino •
Saramzalino •
Ćoselari |
**Korejska narodna armija** (korejski: 조선인민군) predstavlja narodne oružane snage Sjeverne Koreje. Aktualni vrhovni komandant, predsjednik Centralne vojne komisije i Nacionalne komisije obrane je Kim Jong-un, koji je ujedno i vrhovni vođa Sjeverne Koreje. Korejska narodna armija sastoji se od pet temeljnih grana - kopnenih snaga, ratne mornarice, ratnog zrakoplovstva, strateških raketnih snaga i specijalnih operativnih snaga. Pod kontrolu Narodne armije spadaju i paravojne postrojbe Radničko-seljačke crvene garde. 

Korejska narodna armija se sa svojim primarnim oponentima, Oružanim snagama Republike Koreje i USFK-om, suočava diljem demilitarizirane zone, kako je dogovoreno primirjem iz srpnja 1953. godine. Od 2013. godine, s ukupno 9,495,000 aktivnih, rezervnih i paravojnih snaga, Korejska narodna armija je četvrta vojna sila na svijetu. Ova brojka predstavlja gotovo 40% ukupnog stanovništva Sjeverne Koreje, odnosno cjelokupno stanovništvo u dobi od 25 do 40 godina. Njezin godišnji budžet iznosi oko $10,000,000,000, odnosno 15.8% BDP-a.
|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  **Limburger**
 |  |

 |
| Limburški sir |
| **Zemlja porijekla** | Belgija |
| **Regija, grad** | Limburg |
| **Izvor mlijeka**  | kravlji |
| **Pasteriziran** | Da |
| **Tekstura** | Mekan, kremast, polumeki,blagog okusa |
| **Starost** | 2-3 mjeseci |
| **Certifikat** |  |

**Limburški sir** ili **limburger** nastao je u Limburgu u Belgiji. Također se proizvodi u SAD i Njemačkoj. Limburger je također poznat po svom prodornom mirisu. Bakterije koje se koriste za fermentiranje limburških i drugih optranih sireva je *Brevibacterium linens*; ista ona koja se nalazi na ljudskoj koži i koja je odgovorna za ljudski miris. Vjerojatni razlog za to jest da su redovnici Limburga zaslužni za pronalazak sira ispočetka miješali mlijeko i skutu u sir tako što ga tukli svojim stopalima.

U američkoj državi Wisconsin je zabranjeno proizvoditi ovaj sir bez posebnog sirotvoračkog certifikata. Trenutno samo jedna tvornica, Chalet Cheese Co-op u Monroeu, proizvodi Limburger u Sjevernoj Americi.

Limburger sir i njegov karakteristični miris su čest predmet šala.

Veze
----

* Popis sireva

Izvori
------

1. ↑  McGee, Harold (2004). *On Food and Cooking (Revised Edition)*. Scribner. ISBN 0-684-80001-2.  pp 51-63, "Cheese"

***Limburger sir*** na Wikimedijinoj ostavi
**Judenburg** je grad u sredini Austrije od 10,072 stanovnika, on je i administrativni i privredni centar Okruga Murtal i važno transportno čvorište između Seetalskih Alpa i doline Mure.

Geografske karakteristike
-------------------------

Judenburg leži na jugu Gornje Štajerske, u dolini rijeke Mure, koja se tu zove Aichfeld.

Historija
---------

Judenburg je prvi put spomenut u dokumentima 1074. pod imenom *Judinburch*. Do 1240. uspio je dobiti status trgovišta i podići dio gradskih bedema i toranj, tako da je 1277. dobio status grada,

Za srednjeg vijeka bio je jedan od najvećih štajerskih trgovačkih centara za željezo i sol i promet sa Venecijom. U to vrijeme podignut je i zamak, u kom je kasnije djelovala slikarsko - kiparska škola, u kojoj su djelovali majstori kao Hans von Judenburg, Wölfl der Maler i brojni drugi.

Judenburg se od 16. vijeka razvio u metalurški centar, tako da je tokom 19. vijeka imao brojne vodeničke kovačnice, koje su proizvodile tada vrlo tražene kose. Prva čeličana podignuta je 1906.

Znamenitosti
------------

Najveća znamenitost Judenburga i njegov simbol je gotovo 76 metara visok toranj, čija je izgradnja započela u 15. vijeku. Orginalno je podignut kao zvonik za nedaleku parohijsku crkvu sv Nikole, koja ga nije imala. 
Kasnije je korišten i kao vatrogasna osmatračnica, ali kako je u 19. vijeku, bilo puno požara, i on je gorio, tako da je njegov današnji izgled rezultat obnove nakon posljednjeg velikog požara - 1840.
Danas se na njegovom platou na visini od 50 m, nalazi jedan od najmodernijih evropskih opservatorija.

Pored tog to je i parohijska crkva podignuta nakon 1413. prvi put proširivana 1478. a nakon tog i od 1504. -37. 
Ona je nakon 1670. potpuno obnovljena u baroknom stilu i restaurirana od 1899. do 1902. U njoj se nalazi kamena skulptura Madonne (oko 1420.- 1425.) rad domaćeg majstora Hans von Judenburga.

Privreda
--------

Judenburg je i danas metalurški centar, sa dva velika poduzeća iz te branše; čeličanom Stahl Judenburg GmbH i 
tvornica opruga Styria Federn GmbH. Pored tog grad ima i tvornicu sapuna, kartona i plastičnih brtvila.

Pobratimski gradovi
-------------------

Judenburg je član udruženja Evropske Unije - Douzelage, u kojoj su zasad 27 gradova, pa je zbratimljen sa 26 grada.

 Španjolska, Altea
 Njemačka, Bad Kötzting
 Italija, Bellagio
 Irska, Bundoran
 Francuska, Granville
 Danska, Holstebro
 Belgija, Houffalize
 Nizozemska, Meerssen
 Luksemburg, Niederanven
 Grčka, Preveza
 Portugal, Sesimbra
 UK, Sherborne
 Finska, Karkkila
 Švedska, Oxelösund
 Poljska, Chojna
 Mađarska, Kőszeg
 Letonija, Sigulda
 Češka, Sušice
 Estonija, Türi
 Slovačka, Zvoljen
 Litvanija, Prienai
 Malta, Marsaskala
 Rumunjska, Siret

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Austria: Steiermark" (engleski). City population. Pristupljeno 16. 02. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  „*Judenburg*" (njemački). Austria-Forum. Pristupljeno 16. 02. 2016.
3. ↑  „Douzelage.org" (engleski). Douzelage.org. Arhivirano iz originala na datum 2010-02-17. Pristupljeno 16. 02. 2016.

Vanjske veze
------------

***Judenburg*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Judenburga* (`de`)
**Jászfényszaru** čita se *Jasfenjisaru*, nekad znan kao *Fényszaru* je grad u sredini Mađarske od 5,567 stanovnika, koji administrativno podpada pod Županiju Jász-Nagykun-Szolnok.

Geografske karakteristike
-------------------------

Jászfényszaru leži nedaleko od granice Peštanske županije, udaljen 17 km sjeverozapadno od Jászberénya.

Historija
---------

Taj kraj zvan *Jászkun* su u 13. vijeku dozvolom kralja Bele IV. naselili Jasi, uz privelegiju autonomije, u zamjenu za služenje kralju u ratovima. 

Nakon oslobođenja od osmanske vlasti car Leopold I prodao je Jászkun njemačkom Teutonskom viteškom redu, pa su tako Jasi izgubili svoju autonomiju. 

Oni su privolom carice Marije Terezije otkupili prava od Teutonskog viteškog reda i ponovno stekli autonomiju. 

Fényszaru je 1831 dobio status grada, a nakon toga 1845. i privilegiju da održava četiri nacionalna sajma.
Status grada izgubio je 1877. ponovno ga je stekao tek 1993.

Privreda
--------

U Jászfényszaru još od 1990. djeluje južnokorejski Samsung koji ima tvornicu televizora.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Poljska, Zakliczyn
* Italija, Borş

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Hungary:Jász-Nagykun-Szolnok" (engleski). City population. Pristupljeno 29. 05. 2016.

Vanjske veze
------------

***Jászfényszaru*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Jászfényszarua* (`hu`)

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Let 801** Korean Aira (KE801, KAL801) je završio rušenjem aviona 6.8, 1997. prilikom prilaska Međunarodnom aerodromu Antonio B. Won Pat na Guamu.

Putnički mlažnjak Boeing 747-3B5 , s oznakom HL7468, bio je na putu iz Seoula u Južnoj Koreji za Guam. Odletio je s Međunarodnog aerodroma Seoul-Kimpo (danas Međunarodni aerodrom Gimpo) u 20:53 (21:53 po guamskom vremenu) 5.8. U njemu su bili 2 pilota, 1 inženjer leta, 14 stjuarda i stjuardesa, te 237 putnika.

Na letu nije bilo značajnih događaja sve do 1:00 po lokalnom vremenu 6.8. kada je zapaženo da u Guamu pada snažna kiša, pa je zbog slabe vidljivosti posada sletiti uz pomoć instrumenata. U 1:40 je avion dobio dozvolu da sleti na pistu 6L. Međutim, posada je ubrzo nakon toga primjetila da "aerodrom nije na vidiku", odnosno da se spuštaju previše brzo. U 1:42 avion je udario u brdo Nimitz Hill, na visini od 201 m, oko 5 km udaljenom od piste.

Od 258 ljudi u avionu, njih 228 je poginulo, uglavnom tako što je izgorjelo u požaru koji je odmah nastao. Preživjelo je 23 putnika i 3 člana posade.

Akciju spašavanja je ometalo loše vrijeme, nepristupačan teren, kao i požar koji nije ugašen do 8 sati iza nesreće.

Istraga Nacionalnog odbora za sigurnost prometa je kao uzrok nesreće navela kvar guamskog sistema za instrumentalno slijetanje, kao i to da je posada koristila zastarjelu kartu na kojoj je kao minimalna visina za sigurno slijetanje pogrešno navedeno 540, umjesto 656 m. Prije nego što je dobio dozvolu za slijetanje, Let 801 se nalazio na visini od 570 m.

6.8. 2000. je na mjestu nesreće, povodom treće obljetnice, podignut crni obelisk u spomen na žrtve.

Koren Air je za let 801 uveo novo ime - let 805.

Linkovi
-------

* NTSB: Korean Air Flight 801 Final Report, including animations and hearing transcripts
* Vlada Guama: Guam Crash Site Center - Korean Air Flight 801, photographs, passenger manifest, scanned news articles, and related links
* PBS *Newshour with Jim Lehrer*: "Tragedy on Guam Arhivirano 2013-10-24 na Wayback Machine-u," 6.8. 1997.

***Korean Air let 801*** na Wikimedijinoj ostavi
**Jägala** je rijeka na sjeveru Estoniji duga od 97 km, koja uvire u Finski zaljev.

Hidrologija
-----------

Jägala izvire na zapadu Visoravni Pandivere u Okrugu Järva, od tamo teče prema sjeverozapadu uz velike meandre do grada Kehra, nedaleko od njega ima ušća u Finski zaljev kod sela Jõesuu.

Nešto prije ušća (4,3 km) rijeka ima vodopad *Jõgala* visok 8 metara. 
U srednjem i donjem toku rijeke Jägale podignuto je nekoliko brana, od kojih je najviša ona hidroelektrane Linnamäe (visoka 11 metara) koja se nalazi 1,3 km uzvodno od ušća.

Porječje rijeke prostire se na površini od 1570 km² po okruzima Järva i Harju, prosječni godišnji protok na ušću je 10-12m³/s.

Od 1975. rijeka Jägala je spojena kanalima na vodovodnu mrežu Tallinna, također kanalom dobija vodu iz Pärnu i kanalom *Sae – Paunküla* snabdjeva rijeku Piritu. 
Vode njenih pritoka Soodle, Aavoje i Raudoje ispuštaju se u akumulacijsko jezero *Kaunissaare*, koja je završeno 1984. a iz akumulacije istječe kanal prema rijeci Piriti.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9   „Jägala jõgi" (estonski). Eesti Entsüklopeedia. Pristupljeno 1.12.2021.

Vanjske veze
------------

***Jägala*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Jägala jõgi* (`et`)
**Kinematografija** je izraz koji u najširem smislu obuhvaća cjelokupnu djelatnost proizvodnje filmova, što uključuje pred-produkciju, snimanje, montažu, prikazivanje, distribuciju te čuvanje i arhiviranje. U užem smislu se pod time može podrazumijevati sama djelatnost, za koju se ponekad koristi izraz **filmska umjetnost**. Obično taj izraz obuhvaća i pojedince i organizacije koje se bave profesionalno bave filmom, odnosno infrastrukturu kao što su filmski studiji, kinoteke i sl. Tada se često koristi izraz **filmska industrija**.

Kinematografija se može dijeliti po više kriterija. Jedna od najjednostavnijih podjela kinematografije je prema ciljanoj publici, odnosno svrsi izrade filmova, gdje postoji komercijalna, umjetnička i politička kinematografija.

Mnogo je češća podjela kinematografija po državama ili širim oblastima gdje se proizvode filmovi, pa se tako govori o američkoj, francuskoj, italijanskoj, njemačkoj, ruskoj, japanskoj ili evropskoj, arapskoj i latinoameričkoj kinematografiji. 

Unutar jedne države može postojati više zasebnih kinematografija, za što je primjer indijska kinematografija koja se sastoji od Bollywooda (filmovi na hindiju), telugu, tamilske, malayam i kannada kinematografije. Osim po jeziku i etničkom kriteriju, zasebne kinematografije se mogu razviti i na temelju pripadnosti publike specifičnim društvenim grupama (za što kao primjer služi gay kinematografija), ali i načinu proizvodnje filmova, pa tako postoji nezavisna kinematografija.

Veze
----

* Televizijska industrija
* Industrija zabave
**Konstantinove terme** (latinski: *Thermae Constantinianae*) su posljednje velike rimske terme, koje je dao podići car Konstantin, nešto prije 315.

U konstantinovo vrijeme izgrađene i terme u Konstatinopolisu i Arlesu, pa se i njih zove *Konstantinove terme*.

Historija
---------

Kako su jako stradale od požara i potresa 443. godine, a obnovio ih je prefekt grada Rima Petronius Perpenna Magnus Quadratianus. U to vrijeme su najvjerovatnije isklesane i ispred ulaza u terme postavljene divovske skulpture Kastora i Polideuka i konja. One su danas smještene ispred Kvirinalske palače, na istoimenom trgu.

Jedini koji je nešto pisao o njima bio je Amijan Marcelin. Ruševine tih termi bile su vidljive još početkom 16. vijeka, pa se današnje znanje o toj građevini bazira na crtežima i opisima iz tog vremena. Posljednji ostaci su gotovo potpuno uništeni između 1605. i 1621. kada je građena palača Rospigliosi.

Konstantinove terme izgrađene su na nepravilnom četverouglu između tadašnjih predgrađa Longus, Alta Semita, Salutis i Fundani, a kako je to bio obronak brda, teren je umjetno ravnan, upravo tu su pronađene ruševine kuća iz 2, 3. i 4. vijeka.

Bazeni su bili položeni u smjeru sjever-jug, sa glavnim ulazom na sjeveru, a sporedni se nalazio na zapadu prema Marsovom polju. Čini se da je frigidarium imao dužu os u smjeru sjever-jug, umjesto uobičajen istok-zapad, a iza njega nalazili su se tepidarium i caldarium, oba kružnog tlocrta.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Thermae Constantinianae*" (engleski). Penelope. Pristupljeno 3. 5. 2018.

Vanjske veze
------------

***Konstantinove terme*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Thermae Constantinianae* (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 254923368

 |
**Jämtland** čita se **Emtland** (latinski: *Lemptia*) je jedna od 25 švedskih historijskih pokrajina (švedski: 
*landskap*) na zapadu zemlje, koja danas više nema nikakvu administrativnu funkciju, ali se njeni stanovnici 
još uvijek identificiraju sa njom.

Geografske karakteristike
-------------------------

Jämtland se proteže po unutašnjosti zemlje duž norveške granice, graniči sa pokrajinama Härjedalen i Medelpad na jugu, Ångermanland na istoku i Lapplandom na sjeveru.

Jämtland ima površinu od 34 009 km² na kojoj živi 112,717 stanovnika.

Danas njen teritorij administrativno podpada pod grofovije Jämtland, 
Västernorrland i Västerbotten.

Jämtland je brdoviti kraj najviša planina Storsylen dosiže visinu od 1 743 metara.

Teren na zapadu duž norveške granice se uzdiže do visine od 1762 metara), ali se na istoku spušta ispod 457 metara. 
Jämtland oplakuju rijeke Ljungan, Indalsälven, Ångerman i Ljusnan.
Storsjön je najveće od brojnih jezera, njegove obale bile su naseljene još od predkršćanskih vremena.

Historija
---------

Karakteristika emtlandske historije bila je povezanost sa norveškim Trøndelagom i graničnim švedskim
pokrajinama, ali i snažan osjećaj posebnosti u odnosu na oba susjeda. Zbog rasprostranjene seljačke trgovine Jämtland je ovisio o dobrim vezama u oba smjera.

Jämtland je za antike i ranog srednjeg vijeka bio samostalna seljačka republika, sa vlastitim zakonima, ali bez neke čvršće 
centralizirane strukure. Otok - Frösön u Jezero Storsjön, bio je drevna prijestolnica tadašnjeg Jämtlanda, kao i mjesto žrtvenog 
hrama.

Jämtland je prihvatio kršćanstvo negdje oko 1050, a negdje oko 1120. najkasnije 1178. podpao pod vlast Norveške.
Nakon tog je ostao pod norveškom vlašću za više od 450 godina (osim kratkog perioda 1563. - 1570.), sve dok 1645. nije ustupljen 
Švedskoj, ali je i nadalje poprilično dugo zadržao izvjestan oblik samouprave i neke posebne institute.

Privreda
--------

Centar Jämtlanda je relativno plodna ravnica, tako da je tu koncentrirana poljoprivreda. Uzgoj muznih krava za mlijeko je glavna 
privredna grana, zajedno sa drvnoprerađivačkom industrijom i kamenolomima.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Jämtland*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 24. 04. 2015.
2. 1 2 3  „*Jämtland*" (švedski). Johmenvisst. Pristupljeno 24. 04. 2015.
3. 1 2  „*Historia*" (engleski). Nationalencyklopedin. Pristupljeno 24. 04. 2015.

Vanjske veze
------------

***Jämtland*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Jämtland* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
* *Jämtland* na portalu Nationalencyklopedin (`sv`)

 p • r • u  **Historijske pokrajine Švedske** 

Flag of SwedenFlag of Sweden
Ångermanland • Bohuslän • Blekinge • Dalarna • Dalsland • Gästrikland • Gotland • Halland • Hälsingland • Härjedalen • Jämtland • Lappland • Medelpad • Norrbotten • Närke • Öland • Östergötland • Skanija • Småland • Södermanland • Uppland • Värmland • Västmanland • Västerbotten • Västergötland
**Jaworzno** je grad od 94,732 stanovnika na jugu Poljske u Šleskom vojvodstvu.

Jaworzno je jedan od 29 gradova u konurbaciji Katowice u kojoj živi 2 400 000 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Jaworzno leži na lijevoj obali rijeke Przemsza udaljen dvadesetak km istočno od centra Katowica, i svega desetak od Mysłowice.

Historija
---------

Jaworzno je gradska prava dobio tek 1901. ali njegovi korjeni sežu do 12. / 13. vijeka, kad su najstarija naselja; Jaworzno, Ciężkowice, Byczyna i Długoszyn dokumentirana između 1229.- 1293.

Jaworzno su dugo nazivali **Trokut tri cara**, jer se tu nakon Treće podjele Poljske sve do 1918. nalazila tromeđa između austrijskog Jaworzna, ruskog Sosnowieca i 
njemačke Mysłowice koja je išla duž rijeke Przemsze.

U tom kraju se rudari još od srednjeg vijeka, ali je prvi moderni rudnik ugljena Szczakowa otvoren 1767.
On je uz otvaranje livnice cinka i dolazak željeznice 1847. iz Krakova, utjecao na urbani rast dolaskom brojnih radnika iz Šleske, Češke i Mađarske.

  

Za Drugog svjetskog rata u njemu se nalazio *SS-Lager Dachsgrube*, filijala Koncentracijskog logora Auschwitz.

Pobratimski gradovi
-------------------

Jaworzno ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;

* Ujedinjeno Kraljevstvo Hereford, Ujedinjeno kraljevstvo
* Mađarska Szigethalom, Mađarska
* Narodna Republika Kina Yiwu, Kina
* Češka Karviná, Češka

Izvori
------

1. 1 2 3 4   „Historia miasta" (poljski). Jaworzno. Pristupljeno 18.03. 2021.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Poland: Slaskie*" (engleski). City population. Pristupljeno 18.03. 2021.
3. ↑   „Katowice Conurbation" (engleski). Case Study Poland. Pristupljeno 18.03. 2021.
4. ↑   „Wspolpraca z zagranica" (poljski). Jaworzno. Pristupljeno 18.03. 2021.

Vanjske veze
------------

***Jaworzno*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Jaworzno* (službene stranice) (`pl`)
Muzički instrumenti su sredstva pomoću kojih muzičari stvaraju muziku u živom izvođenju. Najtačnija i najpreciznija podela muzičkih instrumenata, zavisno od građe i načina dobijanja tona i zvuka, je sledeća:

1. **Membranofoni** ili **opnozvučni instrumenti**
2. **Idiofoni instrumenti**
3. **Kordofoni, hordofoni ili žičani instrumenti**
4. **Aerofoni instrumenti**
5. **Elektrofoni**, **eterofoni** ili **elektronski (elektroakustički) instrumenti**

Kordofoni instrumenti
---------------------

Jednostavna animacija treperenja okinute žice po sredini.
**Kordofoni**, **hordofoni** ili **žičani instrumenti**  (ital. *strumenti corda*, engl. ; fr. *cordophones*, nem. *chordophone Instrumente*) - su muzički instrumenti na kojima su izvor zvučnog treperenja žice (lat. *chorda* = *žica*). Ovi muzički instrumenti su mnogobrojni. Na njima se ton stvara na 3 načina:

1. *Trzanjem, okidanjem* – prstima ili trzalicom žice se dovodu u stanje vibracije (razne tambure, balalajka, lauta, mandolina, buzuki, gitara, harfa, citra), ili preko klavijaturnog mehanizma (virdžinel, čembalo itd.).
2. *Udarima* – *čekića* prevučenih filcem po žicama (klavir) ili *batićima* (cimbalo).
3. *Gudalom* – prevlačenjem gudala preko zategnutih žica, nazivamo ih gudački instrumenti (viela, rebab, violina, viola, viola d’amore, violončelo, viola da gamba, kontrabas, lijerica, gusle).
Prikažimo samo neke *kordofone instrumente*:

* Violina  Play?/iViolina   
O ovom zvuku Play?/i
* Viola  Play?/iViola   
O ovom zvuku Play?/i
* Violončelo  Play?/iViolončelo   
O ovom zvuku Play?/i
* KontrabasKontrabas
* Klavir  Play?/iKlavir   
O ovom zvuku Play?/i
* Citra  Play?/iCitra   
O ovom zvuku Play?/i
* Harfa  Play?/iHarfa   
O ovom zvuku Play?/i
* CimbaloCimbalo

Vidi još
--------

***Kordofoni instrumenti*** na Wikimedijinoj ostavi

***Kordofoni instrumenti*** na Wikimedijinoj ostavi

* Podela muzičkih instrumenata
* Muzički instrumenti
* Štimovanje
* Intonacija
* Muzička produkcija i snimanje zvuka
* Instrumentalista

| * p
* r
* u
Muzički pojmovi |
| --- |
| Osnovni pojmovi | 
* Abrevijature
* Agogika
* Akcent
* Artikulacija
* Disonanca
* Fraza i fraziranje
* Improvizacija
* Interpretacija
* Intonacija
* Kompozicija
* Konsonanca
* Korepeticija
* Linijski sistem
* Metronom i metronomske oznake
* Muziciranje
* Muzikalnost
* Nota
* Opus
* Orkestracija
* Publika
* Rečenica
* Repeticija
* Sinkopa
* Stepen
* Stupanj
* Takt
* Točka
* Ton
* Tonalitet
* Tonski sistem
* Transpozicija

 |
| Interpretacija | 
* Muzičar
* Svirač
* Izvođač
* Interpretator
* Solist
* Umjetnik
* Reproduktivni umjetnik

 |
| Obrazovanje | 
* Osnovna muzička škola
* Srednja muzička škola
* Muzička akademija

 |
| Instrumenti | 
* Podjela instrumenata
	+ aerofoni
	+ elektrofoni
	+ idiofoni
	+ kordofoni
	+ membranofoni

 |
| Podjela muzike |
**Konstantynów Łódzki** je grad od 18,335 stanovnika u sredini Poljske u Lodzkom vojvodstvu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Grad se prostire duž sjevernih obala rijeke Ner, udaljen desetak km zapadno od centra Łódźa.

Historija
---------

Konstantynów Łódzki je novi grad osnovan 1821. kao radničko naselje uz predionicu tkanina, u vrijeme kad je u Kongresnoj Poljskoj zavladala velika potražnja za tkaninama.
Podignut je na terenu starijeg sela Żabice Wielkie koje je dokumentirano još 1364. 
Status grada dobio je 1830. ali su mu ona oduzeta 1870. jer je od polovice 19. vijeka opala potražnja za platnima iz Konstantynówa zbog konkurencije iz Łódźa, pa mu se stanovništvo raselilo.

Ponovno je počeo prosperirati od kad je 1910. tramvajem spojen sa Łódźom, pa je ponovno dobio status grada 1924.

Za Njemačke okupacije Poljske u gradu je od 1941. do 45. djelovao tranzitni logor za raseljene Poljake koji je od 1943. dobio novu ulogu 
kao logor za djecu i omladinu.

Današnji Konstantynów je stambeno-industrijsko - predgrađe Łódźa.

Privreda
--------

Konstantynów Łódzki je industrijski grad sa tvornicama odjeće, obuće, prehrambene i drvne industrije.

Pobratimski gradovi
-------------------

Konstantynów Łódzki ima ugovore o prijateljstvu sa sljedećim gradovima:

* Poljska Gródek nad Dunajcem, Poljska
* Slovačka Ljendak, Slovačka
* Francuska Behren-lès-Forbach, Francuska

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8   „Konstantynów Łódzki" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 27.08. 2021.
2. 1 2 3 4 5  „*Poland, Lodzkie*" (engleski). City population. Pristupljeno 27.08. 2021.
3. ↑  „*Miasta partnerskie*" (poljski). Urząd Miejski Konstantynów Łódzki. Arhivirano iz originala na datum 2021-08-27. Pristupljeno 28. 8. 2021.

Vanjske veze
------------

***Konstantynów Łódzki*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Urząd Miejski Konstantynów Łódzki* (službene stranice) Arhivirano 2021-08-27 na Wayback Machine-u (`pl`)
Radionica za proizvodnju maslinovog ulja u Klazomeni
**Klazomena** (također **Clazomenae**, grčki: **Κλαζομεναί**, *Klazomenai*, suvremeni **Kilizman** kraj İzmira u Turskoj) bio je drevni grčki grad u Joniji i član Jonskog dodekapolisa (konfederacije dvanaest gradova), te jedan od prvih gradova koji je kovao srebrni novac.

Položaj
-------

Smješten je na zapadnoj obali Anadolije, u Izmirskom zaljevu u Turskoj, oko 30 km zapadno od Izmira. Grad je prvotno bio smješten na kopnu, ali je, vjerojatno tokom Jonskog ustanka početkom 5. vijeka pne. premješten na obližnji otok, a koga je Aleksandar Veliki nasipom ponovno spojio s kopnom.

Mitologija
----------

Gradsko božanstvo je bio Apolon. Prema mitu su ga u kočiji vikli labudovi koji su svake godine letjeli na jug iz svoje postojbine u zemlji Hiperborejaca. U Klazomeni je, pak, također bilo dosta labudova, pa se vjeruje da je riječ *klazo* nastala kao opis njihovog glasanja.

Historija
---------

Grad su osnovali Jonjani koju su se doselili u Aziju, odnosno kolonisti iz Flija i Kleone. Sagradili su ga na prevlaci koja je spajala kopno s poluotokom gdje se nalazila Eritra; nakon dolaska Peruijanaca, građani su grad preselili na jedan od otočića u zaljevu, a koga je kasnije nasipom s kopnom ponovno povezao Aleksandar Veliki.

Za vrijeme 5. vijeka pne. grad je dopao pod dominaciju Atene, protiv koje se pobunio za vrijeme peloponeskog rata (412. pne.). Nakon kraćeg otpora je ponovno priznao atensku vlast, te je odbio kasniji spartanski napad. Godine 387. pne. Klazomenu i druge jonske gradove je preuzela Perzija, ali je grad nastavio kovati svoj novac.

Pod Rimljanima je Klazomena postala dio provincije Azije, ali je uživala imunitet od poreza. 

Danas se na mjestu drevnog grada nalazi četvrt Vourla, iz koje su uklonjene sve ruševine. 

Grad je u drevno doba bio poznat po sarkofazima od terakote, a koji se smatraju jednim od najboljih jonskih slika 6. vijeka pne. Poznat je i kao rodno mjesto filozofa Anaksagore.

Povezano
--------

* Urla ; distrikt u suvremenom İzmiru

Eksterni linkovi
----------------

***Klazomena*** na Wikimedijinoj ostavi

* Map of Ancient Greece from the Metropolitan Museum of Art showing position of Klazomenai (PDF)
**Jovan** (*Mladenović*; Dobrača kod Arilja, 11. septembar 1950) je episkop šumadijski, a ranije je bio episkop zapadnoamerički.

Osnovnu školu je završio u rodnom selu. Sa jedanaest godina odlazi u manastir Sv. Arhangeli u Klisuri u kojem ostaje kao iskušenik. Krajem 1963. godine prelazi u manastir Studenicu gde ostaje trideset godina. Godine 1969. završava Monašku školu SPC u manastiru Ostrogu sa odličnim uspehom a zatim odlazi na služenje vojnog roka u Sloveniju u Vipavu. U manastiru Studenici 1971. godine prima monaški postrig. Tu ga episkop žički dr Vasilije (Kostić) rukopolaže u čin đakona i postavlja za sabrata manastira Studenice. Iste godine se upisuje se u petorazrednu Bogosloviju Svetog Save u Beogradu, koju završava 1974. godine sa odličnim uspehom. Bogoslovski fakultet upisuje iste godine, a diplomira 1980. godine i 25. jula postaje studenički iguman gde je od 1983. do 1989. godine prošao zvanja od sinđela, protosinđela i arhimandrita. Na zasedanju Svetog arhijerejskog sabora SPC 1993. godine postaje episkop tetovski i vikar srpskog patrijarha sa dužnostima arhijereja za eparhije SPC u Makedoniji. Hirotoniju je izvršio 25. jula 1993. godine u manastiru Studenici Njegova svetost patrijarh srpski gospodin Pavle uz učešće 24 episkopa. Naredne godine izabran je za episkopa zapadnoameričkog, a osam godina kasnije (2002), posle smrti episkopa Save Vuković postaje episkop šumadijski. Dok je bio u SAD izgradio je crkve u Moragi, Los Anđelesu, Džeksonu, Judžinu itd. Postarao se da se objave dela vladike Nikolaja na engleskom jeziku. Trenutno je na čelu jedne od eparhija koja ima najviše vernika u SPC gde se takođe stara o izgradnji i završavanju velikog broja hramova i izdavačkom delatnošću. Na Svetom arhijerejskom saboru 2004. godine održanom u manastiru Žitomislić izabran je u Sveti arhijerejski sinod Srpske pravoslavne crkve.

Spoljašnje veze
---------------

* Zvanična biografija na sajtu Šumadijske eparhije
* Документарна емисија о Епископу Шумадијском Господину Јовану из 2015. године

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik:**Hrizostom (Stolić)** | **episkop zapadnoamerički1994—2002.** | Nasljednik:**Maksim (Vasiljević)** |
**Gwent'** je bila država, odnosno jedno od tzv. malih ranosrednjovjekovnih država na području današnjeg Walesa, koje je postojalo od 6. do sredine 11. vijeka. Nalazila se na jugoistoku Walesa, između rijeka Wye i Usk, na područjima koja će kasnije postati poznata kao Welsh Marches ("Velške marke"). 

Kao njen tradicionalni osnivač se navodi Caradoc koji je živio u 5. ili 6. vijeku; njegovi potomci i nasljednici su se po predaji odupirali saksonskim najezdama sa istoka (današnja Engleska). Tokom svog postojanja je Gwent u nekoliko navrata, što kroz osvajanje kroz dinastijskim brakovima, bila spajana sa susjednom državom Glywysing u novi entitet pod nazivom Morgannwg. Gwent je kao nezavisni entitet posljednji put postojala nakon smrti velškog vladara Gruffydd ap Llywelyna 1063. Tada se kao vladar Gwenta osamostalio Caradog ap Gruffydd. Međutim, nakon samo nekoliko godina su Englesku osvojili Normani te nastavili prodirati u zapad na Wales. Upravo je područje Gwenta prvo palo pod njihovu vlast, gdje su osnovali Velške marke.

Kasnije je na području Gwenta osnovana grofovija Monmouthshire, ali se ime "Gwent" održalo u narodnoj tradiciji. Od godine 1974. u znak sjećanja na drevni entitet u Walesu postoji moderna grofovija Gwent

***Kraljevina Gwent*** na Wikimedijinoj ostavi
Ovo je članak o spartanskom vojskvođi Klearhu.  Za ostalim osobama s ovim imenom, v. Klearh.  
*Klearh'* (grčki: ), sin Ramfije (? - 401. pne.) bio je spartanski vojskovođa i najamnik.

Klearh je sudjelovao u peloponeski rat|peloponeskom ratu kao komandant spartanske flote poslane na Helespont gdje je 411. pne. osvojio Bizantij, i postao *proxenus*, odnosno upravnik tog grada. Njegova strogost ga je učinila nepopularnim kod građanima koji su godine 409. pne. koristeći Klearhovu odsutnost, za vrijeme opsade otvorili vrata atenskim snagama pod Alkibijadom.

Klearh je usprkos toga od strane efora ponovno imenovan za upravnika Bizantija, ali je tim gradom počeo vladati kao tiranin. Zbog toga su ga spartanske snage protjerale, a utočište je pronašao kod perzijskog satrapa Kira.

Kada je Kir okupio najamničku vojsku s ciljem da svrgne svog brata Artakserksa, Klearh je vodio peloponeski kontingent te bio na desnom krilu u bitci kod Kunakse. Nakon Kirove smrti Klearh je preuzeo komandu nad najamnicima i vodio povlačenje, sve dok ga na prevaru nije uhvatio perzijski satrap Tisafern te predao Artakserksu, koji ga je dao pogubiti.

Izvori
------
**Jovan (Janoš) Pašti** (Prigrevica kod Apatina, 23. XII 1924), baletski igrač (plesač). Učestvovao u NOB-u; poslije rata (1946) stupio u Umetnički ansambl JNA u Beogradu i ondje 1949. poslao član baletnog ansambla Narodnog pozorišta, a zatim je od 1951. do odlaska u penziju bio solist i prvi plesač Baleta Makedonskog narodnog teatra u Skoplju. Baletno obrazovanje stekao kod Nine Karsavine na Srednjoj baletnoj školi u Beogradu, a zatim se specijalizirao kod Preobraženske, Jegorove, Mjasina, Dolina i dr. Ostvario je u svojoj karijeri preko 20 glavnih plesnih kreacija u klasičnim i savremenim baletnim djelima. Izvanredno siguran i pouzdan partner, jedan od najboljih u bivšoj Jugoslaviji. Povremeno je gostovao u baletnim ansamblima u Hamburgu i Trieru.

Glavne uloge
------------

* *"Đavo u selu"* (Fran Lhotka)
* *"Kopelija"* (Leo Delibes)
* *"Labuđe jezero"* (Petar Iljič Čajkovski)
* *"Makedonska povest"* (Gligor Smokvarski)
* "*Ohridska legenda"* (Stevan Hristić)
* *"Romeo i Julija"* (Sergej Prokofjev)
* *"Petruška"* (Igor Stravinski)
* *"Trnoružica" / "Uspavana ljepotica"* (Petar Iljič Čajkovski)

Izvori
------

* *"Leksikon jugoslavenske muzike"*, Zagreb, 1984.
* *"Muzička enciklopedija" (3 Or-Ž)*, Zagreb, 1977.

Napomene
--------

* U prvom izvoru: *Pašti, Jovan Janoš*, rođen u Prigrevici kod Sombora; u drugom: *Pašti, Jovan*, rođen u Somboru.
**Jovan Trajković** (Pančevo, 27. novembar 1907 — okolina Morovića, 25. februar 1942), službenik, jedan učesnika bega robijaša-komunista iz Sremskomitrovačkog zatvora, avgusta 1941. godine.

Biografija
----------

Rođen je 27. novembra 1907. godine u Pančevu.

Revolucionarnom radničkom pokretu priključio se krajem dvadesetih godina, a član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) postao je 1929. godine. Zbog komunističke aktivnosti, uhapšen je i 11. decembra 1929. godine osuđen od Državnog suda za zaštitu države na 12 godina robije. Presudom Okružnog suda u Sremskoj Mitrovici, 21. juna 1934. godine, kazna mu je povećana za još dve godine, zbog učešća u martovskim demonstracijam osuđenika-komunsta. Kaznu je izdržavao u zatvorima u Sremskoj Mitrovici, Mariboru i Lepoglavi.

Jedan je od učesnika bega grupe od 32. robijša-komunista iz Sremskomitrovačkog zatvora, koje je itvršeno 22. avgusta 1941. godine. Posle bega se priključio Fruškogorskom partizanskom odredu. Poginuo je 25. februara 1942. godine, kod Morovića u sukobu s ustaškom patrolom.

Ekonomsko-trgovinska škola u Zrenjaninu nosi njegovo ime.

Literatura
----------

* *Mala enciklopedija Prosveta*. Beograd, 1959. godina.
**Kalabalak**, pokrajinski i rijetko upotrebljavani oblik turcizma kalabaluk, zabilježen u *Rečniku SANU* i u *Rječniku JAZU*. Po prvom izvoru potvrde su iz:

1. "Zbirke reči iz Leskovca i okoline" R. Trebješanina - *subotu si je kalabal'k u naš dućan*
2. romana *"Beli kvadrati"* Milivoja Perovića (Beograd, 1958, str. 168) - *Oni žele da žive mirno i ne vole "kalabalak"*;
3. *"Zbornika za narodni život i običaje Južnih Slavena"* (Zagreb, knjiga 5, str. 294, Zaplanje) - *Zalupa goč, zasvira gajdaš, zapevaju pevice i ljudi poviču, te se čitav kalabalak napravi*;
4. knjige *"Tako mi, planinci"* Dušana Radića (Beograd, 1939, str. 78) - *Al' nije to lasno. .. Moj Zdravko si je pokrotak. .. mek, a ta rabota je golem kalabalak*.

Drugi izvor navodi samo jednu potvrdu: *"Pjevanija cernogorska i hercegovačka sabrana Čubrom Čojkovićem .... U Lajpcigu 1837."* (s napomenom: *u naše vrijeme*) - *Nu ne kupi kalabalak drugah*.

Film, pjesma i album
--------------------

**Kalabalak** je i naslov kratkometražnog filma **Igora Najhajslera** iz Slavonskog Broda te naslov pjesme s istoimenog albuma makedonske grupe Leb i sol:

Mi smo ti fino raštimovani   

svirka po noći, ljubav u bezvezni čas   

pušimo krdžu, pijemo đubre   

uvijek u zoru sam po cijeli dan   

Kalabalak mi volimo   

hej, kalabalak   

I nije važno, ali ispadne tako   

uvijek naopako, uvijek navrat-nanos   

i šta se tu može kad se zalomi   

đavo zna zašto a možda ni on   

Kalabalak mi volimo   

hej, kalabalak   

Nedam da niko od pametnih hulja   

me ispravlja   

Čak iako ja nisam u pravu   

ja nisam u krivu   

I niko ne zna i niko ne sluti   

tajnu u srcu pjesnikovom   

Bedž na srcu, kuršlus u mozgu   

obuci što nađeš, ali nikako to   

al uvijek kontra i kada grešim   

to mi je keif, to mi je gušt   

Kalabalak mi volimo   

hej, kalabalak  

Nedam da niko od pametnih hulja   

me ispravlja  

Čak iako ja nisam u pravu   

ja nisam u krivu   

I niko ne zna i niko ne sluti   

tajnu u srcu pjesnikovom
**Jovan** (*Mladen Purić*; Mijači kod Valjeva, 6. jun 1965) je episkop niški, a prije toga je bio vikarni episkop dioklijski.

Životopis
---------

Episkop Jovan (Purić), mirsko ime Mladen od oca Radosava i majke Zore rođ. Branković, rođen je 6. juna 1965. godine u Mijačima kod Valjeva. Završio je Bogosloviju Svetog Save u Beogradu 1985. godine. Studirao je teologiju u Beogradu i Petrogradu, gde je i odbranio naučni rad iz vizantologije 1996. godine. Pre iskušeništva predavao u Bogosloviji Svetog Save u Beogradu 1990. godine.

Bio je iskušenik u manastiru Tronoši 1991. godine, a u malu shimnu zamonašio ga je 17/4. juna 1992. u Hramu Svete Trojice u Ostrogu tadašnji vladika zahumsko-hercegovački i primorski Atanasije (Jevtić). Vladika Atanasije ga je i rukopoložio u čin jerođakona 18/5. juna 1992. godine u Hramu Vavedenja, Gornjeg Manastira Ostrog. U čin jeromonaha rukopoložio ga je patrijarh srpski Pavle dana 14/1. maja 1995. u Hramu Svetog Vaznesenja Gospodnjeg u manastiru Mileševi.

Unapredio ga je u čin protosinđela u Hramu Roždestva Presvete Bogorodice u Cetinjskom, manastiru na dan Svetog Amfilohija Ikonijskog (1999) mitropolit crnogorsko-primorski g. Amfilohije. On ga je i uveo u tron ostroških igumana na Krstovdan 18/5. januara 2001. godine, i postavio za nastojatelja manastira.

Kao profesor Bogoslovije Svetog Petra Cetinjskog obavljao je dužnost predmetnog nastavnika (sada predaje pravoslavnu dogmatiku), razrednog starješine i glavnog vaspitača.

Na dan prenosa moštiju Svetog Save, 19/6. maja 2004. godine izabran je za vikara Mitropolije crnogorsko-primorske sa titulom dioklijskog episkopa.

Dana 26. maja 2011. godine na redovnom Svetom arhijerejskom saboru SPC postavljen je za episkopa niškog. Ustoličen je 7. avgusta 2011. u Sabornoj crkvi u Nišu od strane patrijarha srpskog Irineja.

Radovi
------

Do sada je objavio stotine studija i članaka. Priredio je Antologiju molitvenog predanja na osnovu djela oca Justina Popovića. Objavio je knjigu Lestvica tajnovodstvenog putovanja. U pripremi mu je knjiga Ostroški istočnik (I deo). Takođe, priređuje djela Svetih Otaca na srpskom jeziku. Urednik je i recenzent nekoliko knjiga i emisija na radio Svetigori. Jedan je od saradnika na izradi Enciklopedije Crne Gore.

Vidi još
--------

* Eparhija niška
* Episkop dioklijski

Spoljašnje veze
---------------

* Srpska pravoslavna crkva: Biografija izabranog Episkopa niškog dr Jovana (Purića)[*mrtav link*]
* Episkop Jovan (Purić) uveden u tron arhijereja niških Arhivirano 2016-10-26 na Wayback Machine-u
* Mitropolija crnogorsko-primorska (Manastir Ostrog): Vikarni arhijerej

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik:**-** | **Episkop dioklijski2004—2011.** | Nasljednik:**-** |
**Finn**, sin Blatha sina Labraid Condelga sina Cairprea sina Olloma Fotle, je bio, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, veliki kralj Irske. Na prijestolje je došao ubivši prethodnog kralja Eochu Apthacha, čija je vladavina od godinu dana bila obilježena stalnim epidemijama kuge. Vladao je dvadeset, dvadeset dvije ili trideset godina, ovisno o izvoru, prije nego što ga je ubio Sétna Innarraid, sin Bres Ríja. *Lebor Gabála Érenn* navodi da je vladao u doba perzijskog kralja Darija Velikog (522–485. pne.). Kronologija Keatingove *Foras Feasa ar Éirinn* mu vladavinu datira u period 725–705. pne. a *Annals of the Four Masters* u 952–930. pne.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Eochu Apthach**  |  **veliki kralj Irske** LGE 6-5. vijek pne.FFE 725-705. pne.AFM 952-930. pne. | Slijedi: **Sétna Innarraid**  |

Izvori
------

1. ↑  R. A. Stewart Macalister (ed. & trans.), *Lebor Gabála Érenn: The Book of the Taking of Ireland Part V*, Irish Texts Society, 1956, p. 251
2. ↑  Geoffrey Keating, *Foras Feasa ar Éirinn* 1.26
3. ↑  *Annals of the Four Masters* M4248-4270