recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Benito Pablo Juárez García** (San Pablo Guelatao, Oaxaca, 21. ožujka 1806. - Mexico City, 18. srpnja 1872.), meksički političar.

Životopis
---------

Bio je prvi predsjednik jedne latinskoameričke države indijanskog podrijetla. Nekoliko puta je bio predsjednik Meksika u periodu od 1858. do 1872. Jedan od njegovih najpoznatijih govora sadrži citat: 
"Između država i ljudi, respekt je preduvjet poštivanja" (citat kojeg je posudio od njemačkog filozofa Immanuela Kanta koji je bio upućen agresivnoj vanjskoj politici od strane SADa).

Vodio je uspješno meksičke vojne snage protiv francuske okupacijske vojske u bitci kod Pueble 5. svibnja 1862. godine. Poslije toga su francuske snage uznapredovale tako da je osnovao izbjegličku vladu u Chihuahui dok je u međuvremenu Ferdinand Maximilian proglašen vladarem Meksika pod pokroviteljstvom Napoleona III. 1867. godine.

Benito Juárez je prvenstveno poznat po tome što je proveo *La Reformu* u meksičkom ustavu, što je Meksiko učinilo sekularnom državom.

Zanimljiva je činjenica da su roditelji Benita Mussolinija, koji su bili socijalisti svom sinu dali ime Benito zato što su poštovali lik i djelo Benita Juáreza. Njegov lik nalazi se na meksičkoj novčanici od dvadeset pezosa, a međunarodna zračna luka u Mexico Cityju nosi njegovo ime od 2006. godine.


***Benito Juárez*** na Wikimedijinoj ostavi
Za bitku u osmansko-albanskim ratovima, v. Bitka kod Mokre (1445).

**Bitka kod Mokre** se odigrala 1. septembra 1939. nedaleko od poljskog grada Częstochowe, odnosno neposredno na tadašnjoj njemačko-poljskoj granici između njemačkih snaga na jednoj, i poljskih snaga na drugoj, te kasnije postala poznata kao jedna od prvih bitaka i prvi njemački poraz u Drugom svjetskom rata, odnosno rijetkih bitaka tzv. septembarske kampanje u kojoj su Poljaci odnijeli pobjedu.

Do nje je došlo nakon što su u 05:00 jedinice njemačke 10. armije prešle poljsku granicu sa zadatakom da probiju poljsku obranu, odnosno zauzmu pogranični grad Klobuck i presijeku željezničku prugu koja ga je spajala sa Katowicama. Njemačke snage su se sastojale od 4. i 1. oklopne divizije, koje je podržavala 31. pješadijska divizija. Te su snage bile opremljene sa nekoliko stotina lakih tenkova, ali i podržavane od strane Luftwaffe, odnosno obrušavajućih bombardera Junkers Ju 87 "Štuka". 

Njima su se suprotstavile brojčano slabije, ali relativno dobro opremljene i izvježbane poljske jedinice čiji je glavni element bila Wołyńska konjička brigada. Njen zapovjednik je, ispravno pretpostavivši pravac njemačkog napredovanja, prije izbijanja rata odabrao i pripremio obrambene položaje oko sela Mokra zapadno od pruge; oni su koristili relativnu nepristupačnost, ali i šumovitost terena, dok je u pozadini podršku Poljacima pružao oklopni vlak *Śmiały*. 

Prvi kontakt Nijemaca sa braniteljima se odigrao na južno od Mokre u 06:30, kada su se motociklističke izvidnice sukobile sa poljskom pješadijom; njen napad je odbijen čak i kada su mu podršku pružili oklopni automobili, pri čemu je nekoliko vozila uništeno poljskim protivtenkovskim topovima kalibra 37 mm. Glavni njemački napad, pri čemu su korišteni laki tenkovi tipa Panzer I i Panzer II, je otpočeo oko 10 sati. Borbe u kojima su obje strane pretrpile teške gubitke su trajale nekoliko sati, pri čemu su Poljaci izveli nekoliko kontranapada u kojima je sudjelovao i manji broj tanketa tipa TKS. Na kraju su oko 17 sati Nijemci odustali od daljih napada, a poljska linija ostala neprobijena.

Iako je bitka završila poljskom taktičkom pobjedom, u strateškom smislu nije imala efekta. Doznavši da je njemačka 1. oklopna divizija na jugu zauzela Klobuck i, zaključivši da bi njegov lijevi bok bio ugrožen, zapovjednik Wolynske konjičke brigade je naredio povlačenje koje je izvedeno tokom noći.

### Literatura

* Mieczysław Bielski (1991). *Grupa Operacyjna "Piotrków"*. Warsaw: Bellona. ISBN 83-11-07836-X.
* M. Paluch, Działania bojowe Wołyńskiej Brygady Kawalerii, ISBN 83-7441-015-9
* Skiba A. Boje 19 Pułku Ułanów Wołyńskich w Kampanii wrześniowej, Londyn 1971
* Wielhorski J. Dembiński R. Kawaleria Polska i bronie towarzyszące w kampanii wrześniowej 1939, Londyn 1979

Vanjske veze
------------

* map of the battle
Ovo je članak o križarskoj bitci.  Za bizantsko-sasanidsku bitku, v. Bitka kod Melitene (575).  

**Bitka kod Melitene** se odigrala 1100. godine kraj grada Malatya u današnjoj Turskoj između antiohijske križarske vojske pod knezom Bohemundom I na jednoj, i danišmendske (turske) vojske pod Malik-Gazi Gumuštekinom (Danišmend Gazi) na drugoj strani. Do nje je došlo kada je Bohemond krenuo u pomoć svom savezniku, armensko-kilikijskom vladaru Gabrijelu od Melitene, čiji se grad našao pod opsadom danišmendskih snaga. Turci su tom prilikom postavili uspješnu zasjedu križarima, koji su uglavnom poginuli. Bohemund i princ Richard od Salerna su tada zarobljeni. Ta je bitka prekinula neprekinuti niz pobjeda koje su križari od 1097. uživali u borbama sa muslimanskim neprijateljima; nastojanje da se Bohemund oslobodi je bio jedan od povoda za neuspjeli Križarski rat 1101. godine. Sama Melitena je oslobođena od strane drugih križarskih vođa, iako je konačno pala pod Danišmende sljedeće godine. Bohemund je ostao u turskom zarobljeništvu sve do 1103. kada mu je otkupljena sloboda.
**Bitka kod Menena** ili **bitka kod Menina** se odigrala od 12. do 13. septembra 1793. godine za vrijeme Rata Prve koalicije u Flandriji između francuskih republikanskih snaga pod generalom Jeanom Houchardom na jednoj nizozemskih (uz manji austrijski kontingent) pod princom Willemom od Oranja na drugoj strani. Do nje je došlo nakon savezničke ofenzive na sjever Francuske, pri čemu su glavna meta bile granične tvrđave - anglo-hanoveranske snage su tako pod opsadu stavile Dunkerque na obali La Manchea, dok su Austrijanci pod opsadu stavili Le Quesnoy daleko južnije; nizozemska vojska je trebala između njih držati vezu. Huchard je nekoliko dana ranije u kod Hondschootea prekinuo opsadu Dunkerquea; nakon što je kritiziran od Odbora javnog spasa zbog odbijanja da goni i dokrajči 
Anglo-Hanovberance, Houchard se pod pritiskom okrenuo na jug i pohitao u pomoć Le Quesnoyu, pri čemu su mu na putu stajali Nizozemci. Princ od Oranja se, svjestan francuske brojčane nadmoći, namjeravao povući bez borbe, ali je na nagovor austrijskih saveznika, koji su u međuvremenu zauzeli Le Quesnoy, zauzeo obrambeni položaj kod Menina, pri čemu mu je obećano da će mu stići snažno pojačanje. Do prvih borbi je došlo 12. septembra, kada su Nizozemci uspjeli zadržati svoje linije; sljedeći dan se, međutim, iskazala francuska nadmoć kako u ljudstvu tako i u artiljeriji, koja je Nizozemcima nanijela teške gubitke. Među njima je bio i prinčev mlađi brat Frederik, koji se hrabro borio, ali je pogođen metkom iz muškete u rame te dobio ranu od koje se neće oporaviti do kraja života. Austrijanci, usprkos obećanja, nisu poslali pomoć te je princ Willem naredio povlačenje svoje uglavnom razbijene vojske prema Ghentu. Iako je predstavljala veliki uspjeh za Francuze, bitka nije imala odlučujući karakter, s obzirom da su Austrijanci nekoliko dana kasnije uspjeli Houcharda poraziti u kod Kortrijka.

Izvori
------

1. ↑  Phipps, Ramsay Weston (2011). *The Armies of the First French Republic: Volume I The Armée du Nord*. USA: Pickle Partners Publishing. str. 240. ISBN 978-1-908692-24-5.
2. 1 2 3  Bas, François de. *Prins Frederik Der Nederlanden en Zijn Tijd, vol. 1*. H. A. M. Roelants, 1887. Pristupljeno 31. III 2013.
3. ↑   *Trophées des Armées Françaises depuis 1792 jusqu'en 1825, Volume 1*. Le Fuel. 1830. str. 101. Pristupljeno 9. IV 2013.
4. 1 2  Smith, Digby (1998). *The Napoleonic Wars Data Book*. London: Greenhill. str. 55–56. ISBN 1-85367-276-9.
**Albert Bertel Thorvaldsen** (Kopenhagen, 19. studenog 1770. - Kopenhagen, 24. ožujka 1844.) je bio danski kipar i jedan od glavnih predstavnika kasnog klasicizma (neoklasicizam) u europskom kiparstvu.

Studirao je na Akademiji u Kopenhagenu, a od 1797. do 1838. godine djelovao je u Rimu, gdje je zanesen antičkom umjetnošću izgradio neoklasični stil. Tehnički je vješto, pretežito u mramoru, oblikovao mitološke i povijesne likove (*Jason sa zlatnim runom*, 1803.), alegorijsku i sakralnu plastiku (*Krštenje Kristovo*, 1805.), nadgrobne i javne spomenike (*Kopernik u Varšavi*, 1830.), te portretne biste.

Njegov muzej u Kopenhagenu je osnovan 1848. godine.

Znatno je utjecao na europsko kiparstvo 19. stoljeća.

Galerija
--------

* Jason sa zlatnim runom, 1803. mramor, Thorvaldsenov muzej, Kopenhagen*Jason sa zlatnim runom*, 1803. mramor, Thorvaldsenov muzej, Kopenhagen
* Ganimed i orao, mramor, 1818. Thorvaldsenov muzej, Kopenhagen*Ganimed i orao*, mramor, 1818. Thorvaldsenov muzej, Kopenhagen
* Krštenje Kristovo, 1820. mramor, crkva Djevice marije (Vor Frue Kirke), Kopenhagen*Krštenje Kristovo*, 1820. mramor, crkva Djevice marije (Vor Frue Kirke), Kopenhagen
* Kopernikov spomenik u Varšavi*Kopernikov spomenik u Varšavi*

Vanjske veze
------------

***Bertel Thorvaldsen*** na Wikimedijinoj ostavi

* Thorvaldsenpv muzej u Kopenhagenu
**Bitka kod Mila** odigravala se 260. pne. na Siciliji kraj Mila tokom Prvog punskog rata. Bila je to prva prava pomorska bitka između Kartagine i Rimske republike. U bici pobeđuju Rimljani.

Posle osvajalja Agrigenta, Rimska republika se osećala dovoljno samouverena da može voditi pomorske bitke protiv Kartagine. Dotad je Kartagina bila pomorska sila bez premca u zapadnom Mediteranu. Rimska republika gradi 150 brodova za rekordna dva meseca. U prvom pomorskom sukobu, koji je imao karakter zasede Rimljani su pod vodstvom Scipiona izgubili 17 brodova u bici kod Lipara.

Rimljni uvode korvus kao novu tehniku
-------------------------------------


|  |
| --- |
| **Prvi punski rat** |
| Agrigent – Lipari – Milo – Sulk – Tindarij – Eknom – Adis – Tunis – Panormo – Drepane – Egatska ostrva |

Ubrzo posle toga incidenta mlađi konzul Gaj Duilije plovi sa ostatkom flote da se sukobi sa Kartaginjanima. Kartagina je bila pomorska sila i imala je veliko iskustvo u pomorskim bitkama. Da bi nadoknadili nedostatak iskustva i da bi koristili standardne kopnene taktike na moru Rimljani opremaju svoje brodove sa specijalnom spravom za ukrcavanje (korvus).
U to vreme je bilo uobičejena pomorska taktika da se manevriše brodom, da bi se zabio u protivnički brod. Međutim Rimljani plove kraj broda na koji se misle iskrcati, bacaju taj specijalni most, koji se kači za protivnički brod, pa šalju legionare preko mosta u borbu na protivničkom brodu.

Bitka
-----

Dve flote se sukobljavaju na moru kraj Mila na Siciliji. Odmah na početku sukoba uz pomoć korvusa Rimljani zauzimaju 30 Kartaginjanskih brodova i glavni brod. Hanibal Giskon je bio prisiljen da pobegne u malom brodu. Hanibal Giskon je u sukobu pokušao da izmanevriše Rimske brodove, ali nije uspio.

Ta bitka je bila prva rimska pomorska pobeda. Konzul je trijumfalno slavio pobedu noseći zarobljene zastave kartaginjanskih brodova. Gaj Dulije se ubrzo povukao iz politike. U Kartagini Hanibal Giskona ubijaju zbog nesposobnosti.

Veze
----

* Prvi punski rat
* Rimska republika
Gajasisa ili Bramajoni brdo, gde je beseda održana.
**Beseda o vatri** ili **propovijed o požaru** (pali: *Ādittapariyāya Sutta*) je jedna o najpoznatijih Budinih beseda. 

To je treći govor koji je Buda održao posle probu­đenja. Hiljadu asketa kojima se obraća jesu askete koji su do tada obožavali vatru, te je nju Buda i odabrao kao glavnu temu, jer im je ona bliska. Prema Pali kanonu, još dok je Buda govorio, umovi okupljenih hiljadu asketa postadoše oslobođeni nečistoća.

T. S. Eliot smatra da Budina propoved o vatri "po važnosti odgovara Isusovoj propovedi na gori".

Sadržaj
-------

Monasi, sve gori. Oko gori. Uho gori. Telo gori. Um gori... Gori vatrom strasti, vatrom odbojnosti, vatrom obmane.
U Besedi o vatri Buda upozorava okupljenje askete da "sve gori", odnosno šest čula, njihovi predmeti i utisci koji na osnovu njih nastaju. Sve gori vatrom pohlepe, mržnje i zablude.

 Wikiquote
*„Isposnici, sve gori. Oko gori. Oblici gore. Svest o viđenom gori. Kontakt oka i oblika gori. I koji god osećaj da nastane na osnovu kontakta oka i oblika – bilo da se doživljava kao prijatan, bolan, ni prijatan ni bolan – on takođe gori. A čime gori? Gori vatrom požude, vatrom mržnje, vatrom obmane."*(Buda)
Oni koji to uvide, odvraćaju se od pet gomila koje čini sopstvo:

 Wikiquote
*„Uviđajući to, isposnici; poučen sljedbenik oplemenjenih se odvraća od tijela, od osjećaja, od predodžbe, od izraza volje, od svijesti. Odvratnost ga otuđuje, otuđenje ga oslobađa. Ko se oslobodi, taj zna šta je sloboda. On spoznaje da je dokončano rađanje, da je iživljen svetački život, da je izvršeno što je trebalo izvršiti i da poslije ovakvog života nema daljeg opstanka."*(Buda)

Izvori
------

1. 1 2 3  Kovačević 2014: str. 302
2. ↑  Čedomil Veljačić » Budizam » Nekoliko spornih tema
3. ↑  Gombrich, Richard F. (2005). *How Buddhism Began: The Conditioned Genesis of the Early Teachings.*. Routledge. ISBN 978-0-415-37123-0.
4. ↑  Čedomil Veljačić, NEKOLIKO SPORNIH TEMA U BUDDHINU STAVU PREMA RELIGIJI

Literatura
----------

* Gombrich, Richard F. (2005). *How Buddhism Began: The Conditioned Genesis of the Early Teachings.*. Routledge. ISBN 978-0-415-37123-0.
* Kovačević, Branislav (2014). *Ovako sam čuo: Budino učenje na osnovu izvora u Pali kanonu*. Novi Sad–Beograd.

Spoljašnje veze
---------------

* Propoved o vatri
Koordinate: 41° 35′ 35" SGŠ, 21° 28′ 18" IGD

**Bogomila** (mak. *Богомила*) je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem države. Bogomila pripada opštini Čaška.

Naselje Bogomila je u razdoblju 1994-2004. godina bila središte istoimene opštine, koja je potom pripojena opštini Čaška.

Prirodni uslovi
---------------

Bogomila je smeštena u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Velesa, naselje je udaljeno 15 km jugozapadno.

**Reljef**: Bogomila se nalazi u istorijskoj oblasti Azot. Mesto se nalazi na reci Babuni, između planina Babune i Jakupice. Nadmorska visina naselja je približno 510 metara. 

Mesna klima je kontinentalna.

Istorija
--------

Stari most preko reke Babune
Po nekim istoričarima odavde je započeo bogumilski pokret, koji se u srednjem veku iz Makedonije proširio Balkanom.

Do početka Balkanskih ratova stanovništvo Bogomile i čitavog kraja je bilo velikom većinom srpsko. Po statistici sekretara Bugarske egzarhije, 1905. godine u selu je živelo 1.096 Srba, vernika Carigradske patrijaršije (kojoj su i inače u to doba pripadali svi Srbi Otomanske imperije) i 152 Bugarina, vernika egzarhije. Bugarska propaganda nazivala ih je srbomanima. U selu je još od turskog vremena, pa sve do bugarske okupacije 1941. godine radila srpska škola. U okolini Bogomile, u selu Martolci, rođen je srpski četnički vojvoda Jovan Babunski.

Stanovništvo
------------

Bogomila je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 476 stanovnika.

Prema istom popisu pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci su bili u većini i to:

* Makedonci - 471
* Albanci - 2
* Turci - 1
* Srbi - 1
* ostali - 1

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Znamenite ličnosti
------------------

* Jovan Babunski - učitelj i četnički vojvoda, sa početka 20. veka.
* Petar Pop Arsov - bugaraški agent, učitelj i osnivač TMORO.

Vidi još
--------

* Opština Čaška

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Makedonija***  |


***Bogomila*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.caska.gov.mk Zvanična stranica opštine Čaška

  


| p • r • uNaselja opštine Čaška |
| --- |
| **Čaška** • 
Banjica •
Bistrica •
Bogomila •
Busilci •
Vladilovci •
Vitanci •
Vojnica •
Gabrovnik •
Golozinci •
Gornje Jabolčište •
Gornji Vranovci •
Donje Jabolčište •
Donji Vranovci •
Drenovo •
Izvor •
Jelovec •
Kapinovo •
Krajnici •
Kriva Kruša •
Krnjino •
Lisiče •
Martolci •
Melnica •
Mokreni •
Nežilovo •
Novo Selo •
Omorani •
Oraov Dol •
Orešje •
Otištino •
Papradište •
Plevenje •
Pomenovo •
Popadija •
Rakovec •
Smilovci •
Sogle •
Stari Grad •
Stepanci •
Teovo •
Crešnjevo |  |
| Crkva Presvete Bogorodice |
| --- |
| Osnovni podaci |
| Mesto: | Donja Trnica, Opština Trgovište SRB |
| Vrsta spomenika: | Crkva |
| Vreme nastanka: | XIV vek |
| Tip spomenika: | Spomenik kulture od velikog značaja |
| Stepen zaštite: |  |
| Vlasnik: | Republika Srbija |
| Nadležna ustanova za zaštitu: | Zavod za zaštitu spomenika kulture |
| Nadležna institucija |
| Sedište: |  |
| Adresa: |  |
| Internet strana: | www.turizamusrbiji.com/index.php?option=com\_content&view=article&id=171:bogorodicina-crkva-na-vrazjem-kamenu&catid=37:kulturna-batina&Itemid=415 |

**Bogorodičina crkva** se nalazi kod sela Donja Trnica, nedaleko od Trgovišta i smeštena je u klisuri Pčinje, na Vražjem kamenu. Potiče iz srednjeg veka, a, usled odsustva istorijskih izvora, njeno podizanje se datira, na osnovu arhitekture i živopisa, između 1350. i 1380. godine. Do sada urađeni konzervatorski i restauratorski radovi, obuhvatili su obnovu svoda i smeštanje cele crkve pod jedan krov od kamenih ploča, na dve vode, kao i najpotrebnije zaštitne radove na živopisu, dok su tokom 2005. godine obavljeni radovi na sanaciji. Bogorodičina crkva se danas nalazi pod zaštitom Republike Srbije, kao spomenik kulture od velikog značaja.

Arhitektura i živopis
---------------------

Crkva ima jednobrodnu osnovu, sa spolja polukružnom oltarskom apsidom i masivnim ikonostasom od kamena, koji naos odvaja od oltara. U XIX veku joj je dozidan narteks, koji se, po dimenzijama, nastavlja na nju. U nju se ulazi kroz dvoja vrata, smeštenih na zapadu i jugu, dok dva prozorčića na istočnoj strani, obezbeđuju, veoma slabo, svetlo njenoj unutrašnjosti. Iznad južnog ulaza, smeštene su tri niše, dok dekorativno smenjivanje, materijala upotrebljenih za gradnju, naročito dolazi do izražaja na apsidi, na čijem zidu opeka formira cik-cak šaru. Živopis Bogorodičine crkve nije očuvan u celini, a delo je dvojice slikara, o čemu jasno svedoče razlike u njihovim stilovima. Jedan je *skloniji klasicističkim rešenjima, a drugi daje prednost ekspresiji*. Stojeće figure, veliki praz+scene bogorod živor.

Izvori
------

1. 1 2  Spomenici kulture u Srbiji: *Bogorodičina crkva* (sajt SANU) (`sh`) (`en`)   
(iz knjige *„Spomeničko nasleđe Srbije: nepokretna kulturna dobra od izuzetnog i od velikog značaja"*, članak *Vražji kamen, Bogorodičina crkva*)

Literatura
----------

* Spomenici kulture u Srbiji: *Bogorodičina crkva* (sajt SANU) (`sh`) (`en`)   
(iz knjige *„Spomeničko nasleđe Srbije: nepokretna kulturna dobra od izuzetnog i od velikog značaja"*, članak *Vražji kamen, Bogorodičina crkva*)

Vidi još
--------

* Bogorodičina crkva na Vražijem kamenu Arhivirano 2014-03-12 na Wayback Machine-u
* Vražji kamen
* Pčinja
* Donja Trnica
|  |
| --- |
|  *Ovo je glavno značenje pojma **Bolero**. Za druga značenja, v. Bolero (razvrstavanje).* |

Plesač s kastanjetama pleše bolero
**Bolero** je 3/4-taktni ples koji vodi porijeklo iz Španije i veoma je popularan u južnoameričkim državama.
Često mijenja takt, a razvio se iz plesova contradanza i sevillana. Sebastián Cerezo, plesač na španskom dvoru smatra se izumiteljem bolera 1780. godine. Ples izvode dvije osobe koje plešu uz kastanjete i uz instrumentalnu pratnju. Globalnu popularnost bolero doživljava kroz istoimenu kompoziciju Mauricea Ravela.

Slični plesovi i muzički stilovi
--------------------------------

* Cumbia
* Salsa
* Habanero

Vanjske veze
------------

***Bolero*** na Wikimedijinoj ostavi

* Music & Dance Arhivirano 2012-03-04 na Wayback Machine-u Historija muzike i plesa (`de`)

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **muzici** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |


|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* LCCN: sh00009526
* GND: 4364831-9
* NKC: ph320456

 |
**Bitka kod Mons Algidusa** se godine 458. pne. (ili 457. pne.) vodila između Rimske Republike i Ekva kraj Algidus Mons u Laciju. Rimski *diktator* Lucije Kvinkcije Cincinat je tada izvjesni rimski poraz pretvorio u važnu pobjedu.

Pozadina
--------

Rim je sredinom 5. vijeka pne. bio u endemskim sukobima sa svojim susjedima u Laciju. Na sjeveru je trajalo suparništvo s etrurskim gradom Veji, a na zapadu s Volscima. Na istoku su, pak, Ekvi posredno ugrožavali rimske interese, napadajući grad Tuskul koji je odnedavno postao rimski saveznik. Savezništvo s Tuskulom je Rimljanima postalo izuzetno važno nakon što je godine 460. pne. Lucije Mamilije, tuskulski diktator sa svojom vojskom došao u pomoć Rimu i tako prekinuo pobunu koju su robovi dignuli koristeći tadašnje sukobe između rimskih patricija i plebejaca.

Kada su Ekvi godine 459. pne. zauzeli Tuskul, Rimljani su pohitali osloboditi svog saveznika, što im je uspjelo pod komandom konzula Fabija Vibulana, te su Ekvi prisiljeni sklopiti primirje. To je primirje prekršeno godinu dana kasnije. Tada su se Ekvi ulogorili kraj Mons Algidusa, a istovremeno je sabinjanska vojska krenula na Rim.

Rimljani su na to reagirali na brzinu formiravši dvije vojske - jedna, pod Gajem Naucijem Rutilom - krenula je na teritoriju Ekva, dok je Lucije Minucije Eskvilin Augurin krenuo na ekvanski logor kraj Mons Algidusa. Augurin se, međutim, nije pokazao dorastao situaciji, pa je Senat za diktatora imenovao Cincinata.

Tok
---

Kada je Cincinat preuzeo dužnost, Eskvilin je bio opkoljen od strane Ekva. Cincinat je, da bi mu došao u pomoć, naredio da se svi vojno sposobni rimski građani okupe na Marsovom polju, te da nose dvanaest valla (kočevi za izgradnju poljske fortifikacije), umjesto uobičajena dva.

Kada je došao do Mons Algidusa, naredio je svojim ljudima da cijelu noć rade kako bi sagradili drveni zid oko ekvanske vojske koja je opkolila Eskvilina. Vidjevši što se događa, Ekvi su napali Cincinata, ali je zid već bio sagrađen. Napad je odbijen, a istovremeno su i Eksvilinovi ljudi otpočeli proboj. Našavši se napadnuta s dvije strane, vojska Ekva se predala. 

Cincinat je sve zarobljenike, osim vođa Ekva, pustio kućama.

Posljedice
----------

Cincinatu je pri povratku u Rim priređen trijumf, dok je Eskvilin bio kritiziran. Lucije Mamilije je, pak, zbog svojih zasluga, dobio status rimskog građanina. Sam je Cincinat nedugo nakon bitke podnio ostavku na mjesto diktatora, čime je dao moralni uzor budućim generacijama.

Napomene
--------
**Bitka kod Chemilléa**, također poznata i kao **Chemilléski šok** (fr. *Choc de Chemillé*) se odigrala 11. aprila 1793. na zapadu Francuske za vrijeme Vandejskog rata između vandejskih kontrarevolucionarnih pobunjenika na jednoj, i snaga republikanske vlade na drugoj strani.Do bitke je došlo mjesec dana nakon početka pobune u Vandeji, odnosno nakon što su republikanske snage pokrenule prvu veću ofanzivu sa ciljem njenog gušenja. Tom prilikom je general Jean-François Berruyer, zapovjednik republikanskih snaga u oblasti Anjoua, formirao kolonu i iz Angersa 10. aprila započeo marš prema mjestu Chemillé. Tamo ih je sljedeći dan dočekala seljačka vojska pod zapovijedništvom Mauricea Gigosta d'Elbéea i Jacquesa Cathelineaua. Seljaci su imali neznatnu premoć u ljudstvu, ali su u odnosu na republikanske vojnike bili slabo naoružani, opremljeni i obučeni. Zbog toga su se pobunjenici utvrdili u samom mjestu gdje je tokom dana došlo do prilično duge i konfuzne borbe. Do kraja dana se činilo da će republikanci nadvdladati, ali je predvečer došlo do incidenta kada je grupa u prethodnim borbama zarobljenih republikanskih vojnika, iskoristivši mrak, počela trčati prema republikanskim linijama. General Berruyer je zbog toga zapovijedio da se prekine paljba, a što je, pak, odmah zapazio d'Elbée i odmah zapovijedio napad na republikansko lijevo krilo. Berruyer je zbog toga zapovijedio povlačenje prema Saint-Lambert-du-Lattayu, a zbog čega je bitka završila pobunjeničkom pobjedom. Ona je bila kratkotrajna, s obzirom da su se pobunjenici, isrcrpljeni i ostavši bez municije, pred novim republikanskim napadom povukli bez borbe, omogućivši Berruyeru da zauzme Chemillé.

Sama bitka je postala manje poznata po ishodu, nego po događaju koji se zbio neposredno nakon nje. Usprkos pobjede, pobunjenici su pretrpjeli znatno veće gubitke od republikanaca - poginulo ih je oko 200; sa druge strane se nakon bitke kod njih našlo oko 400 zarobljenih republikanaca. Mnogi od seljaka su se nakon bitke zbog toga željeli osvetiti tako što masakriraju zarboljenike. D'Elbée ih je u tome spriječio nastojeći apelirati na njihovu katoličku vjeru te je, kada su pokušali doći do zarobljenika, stao pred njih i stao recitirati Očenaš. Seljaci su počeli recitirati Očenaš zajedno sa njim, a kada su došli do "i otpusti nam duge naše, kako i mi otpuštamo dužnicima našim" d'Elbée je dodao "Nemojte lagati Bogu". Seljaci su nakon toga zarobljenike ostavili na životu. D'Elbéeva gesta je kasnije ovjekovječena na vitražu u lokalnoj crkvi te godine 1993. rekontsrurirana na 200. obljetnicu događaja.

Literatura
----------

* Yves Gras, *La Guerre de Vendée*, éditions Economica, 1994, p.31-32.
**Black Power** (sh. *Crna moć* ili *Crnačka moć*) je naziv koji se koristi za široki raspon organizacija i ideologija kojima je zajedničko inzistiranje na ostvarivanju prava na samoodređenje crnačkog stanovništva, prije svega u modernim zapadnim zemljama, a što može uključivati kako stvaranje političkih, ekonomskih i kulturnih institucija koje okupljaju crnce i zastupaju njihove interese u kontekstu širih multikulurnih zajednica, tako i crnački nacionalizam, panafrikanizam i koncept superiornosti crne rase. U nešto užem smislu se pod time podrazumijevaju pojedinci, organizacije i ideologije koje su se razvile u SAD u drugoj polovici 20. vijeka, i to najčešće odvajanjem od pokreta za građanska prava odnosno odbacivanjem nenasilja i nastojanja da se crni Afroamerikanci integriraju u američko društvo. Black Power je umjesto toga inzistirao na razvijanju i njegovanju posebnog afroameričkog identetita koji se oslanjao afričku kulturu, te nastojao obnoviti ili preuzete njene elemente, odnosno radikalno suprotstavljanje bjelačkom političkom i kulturnom establishmentu. Black Power je postao popularan tokom burnih političkih previranja krajem 1960-ih, kada je, osim na SAD, imao određenih uticaja na zbivanja i u drugim zemljama, kao što su Ujedinjeno Kraljevstvo i Jamajka.

Vidi još
--------

* Politika identiteta
* Afrocentrizam
* Black is beautiful
* Pokret crne umjetnosti
* Crni panteri

Vanjske veze
------------

* Website of Dr. Christian Davenport[*mrtav link*], Director of the Radical Information Project and Professor of Peace Studies, Political Science and Sociology - University of Notre Dame
* Website of Dr. Peniel E. Joseph, Professor of African-American Studies - Scholar of African American history and frequent commentator on civil rights, race and democracy issues
* Stokely-Carmichael.com - Focus on Carmichael's life and rhetoric
* Panther Party.com/ The official website of the New Black Panther Party[*mrtav link*]
* Hubert Harrison
* Ben Fletcher
* A History of Harlem CORE
**Bitka kod Megida** 1457. pne. je najstarija zabilježena bitka za koju historija zna, ali i prva o kojoj su sačuvani vjerodostojni podaci o strategiji i taktici u velikom Amonovom hramu u Karnaki (al-Karnak).

U toku širenja Egipta, započetom sa XVIII. dinastijom, egipatski faraon Thutmose III upadao je više puta u Aziju, s ciljem stvaranja uvjeta za kasniju vladavinu zemljama od Eufrata do feničkih luka. S tim ciljem ali i s ciljem osiguravanja pomorskog trgovačkog pravca, je i krenuo iz pograničnog egipatskog grada Tela (Thel) kroz pustinju i preko planine Karmel, do grada Megida, koji je u to, drevno vrijeme, bio od velikog značaja zbog trgovačke linije koja je išla iz Egipta u Mesopotamiju, poznata kao Via Maris i tamo se sukobio s udruženim snagama područja zvanog Kaanan. U spisima se, vezano za ovu bitku pojavljuje i prva kritika vojne taktike, jer je neki kroničar zapisao da su Egipćani mogli odmah, zbog svoje premoći, zauzeti i grad, da se nisu odali pljački.

Vanjske veze
------------

***Bitka kod Megida (15. vijek pne.)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Suvremeni opis bitke kod Megida iz 1469. pne.

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* LCCN: sh85083319

 |
**Blues rock** razvio se iz britanskog bluesa tijekom 1960-ih godina. Bazično se sastoji od troakordne blues skladbe i instrumentalne rock improvizacije. Svojim dugim instrumentalnim improvizacijama temelji se na blues dvanaestici i čvrstim riffovima.

Začetnici blues rocka bili su sastavi Cream, The Paul Butterfield Blues Band i Canned Heat. Orijentirali su se na riffove i bili su glasniji od ostalih sastava pod utjecajem bluesa, a stil im je sadržavao dugačke solo dionice kao stalna pojava kod nadolazećih rock glazbenika. Prva tri albuma sastava Cream (*Fresh Cream*, *Disraeli Gears* i *Wheels of Fire*), prihvaćeni su kao klasični predstavnici blues rocka. Među vodećim sastavima ovog stila tu su također još i Led Zeppelin, The Rolling Stones, Free, The Allman Brothers Band, dok su među izvođačima najistaknutiji Jimi Hendrix (zajedno sa svojim sastavom The Jimi Hendrix Experience), Carlos Santana i Rory Gallagher.

Krajem 1960-ih u Velikoj Britanij blues rock se počeo razvijati u heavy metal, dok je u Sjedinjenim Državama spajanjem električnog bluesa s elementima countrya i folka, lagano prelazio na južnjački blues rock. Albumi poput *The Allman Brothers Band* , *Idlewild South* i *Live at the Fillmore East* otvorili su put mnogim sastavima južnjačkog stila uključujući i Lynyrd Skynyrd te Black Oak Arkansas. Trio ZZ Top također je proizašao iz blues rocka koristeći se boogie stilom i time stekao veliku popularnost tijekom 1970-ih i 1980-ih. Istovremeno u Velikoj Britaniji satstav Free postiže veliku popularnost blues rock skladbama "All Right Now" i "Wishing Well". Nakon toga na obje strane Atlantika pojavljuju se mnogi drugi izvođači blues rocka poput blues gitarista Bernarda Allisona, Dave Hole, Ronnia Earla i Waltera Trouta te pjevačice Bonnie Lynn Raitt.

Literatura
----------

* Paul Du Noyer, "Ilustrirana enciklopedija glazbe", Veble commerce, Zagreb 2005. godine, str. 175 i 176, ISBN 953-6458-97-7
* Zlatko Gall, "Pojmovnik popularne glazbe", Šareni dućan, biblioteka "Mali mrav", Koprivnica, siječanj 2001. str. 26 i 27, ISBN 953-6683-09-1

Izvori
------

1. ↑  Weinstein, Deena. *Heavy Metal: The Music and its Culture*. DaCapo, str. 14, 2000. ISBN 0-306-80970-2.
2. ↑  Christe, Ian. *Sound of the Beast*,  str. 1, Allison & Busby. ISBN 0749083514

Vanjske veze
------------

* Popis 25 najboljih blues rock sastava Arhivirano 2011-01-30 na Wayback Machine-u
**Bitka kod Mediolanuma** se odigrala godine 259. (ili 260.) kraj Mediolanuma (današnji Milano) između rimske vojske pod carom Galijenom na jednoj, i konfederacije germanskih plemena na čelu sa Alemanima na drugoj strani. Alemani su, koristeći krajnju financijsku iscrpljenost Carstva i demoralizaciju rimske vojske karakterističnu za krizu 3. vijeka, uspjeli probiti rimske granice u današnjoj južnoj Njemačkoj, prijeći Alpe i početi pljačkati i pustošiti bogatu dolinu Poa. Nakon toga je u Rimu izbila panika, jer carska prijestolnica vijekovima nije bila opasana bedema. Članovi Senata su u očaju naoružali plebs. Međutim, Galijen, koji je u to vrijeme bio zaposlen gušenjem pobuna po drugim provincijama, je pravovremeno stigao sa svojim snagama te napao i u potpunosti uništio alemanske snage kod Mediolanuma. Taj uspjeh je Galijenu omogućio da koliko-toliko stabilizira svoju vlast, odnosno stvorio vrijeme da se oko Rima počnu graditi bedemi; Galijen je također mogao početi provoditi vojne reforme u svrhu reorganizacije vojske u manje, ali mobilne jedinice (vexillationes) koje su se lakše mogle suprotstaviti barbarskim upadima od glomaznih i stacionarnih legija.

Literatura
----------

* Francesco Bertolini. *Historia de Roma*.
* Michael Grant. *Gli Imperatori Romani*.
* José M Roldán, José María Blázquez, Arcadio del Castillo. *Historia de Roma, Tomo II El Imperio Romano*.
* José Manuel Roldán. *Historia de Roma*.
* *Historia Augusta*.
* Joannes Zonaras. *Epitome Historiarum*.
Rasprostranjenost porodice Caddoan.
**Caddoan** je porodica sjevernoameričkih indijanskih jezika koja je prije vođena kao dio Velike porodice Hokan-Siouan, danas se vodi kao jedna od glavnih grana Velike porodice Macro-Siouan. Jezici ove porodice govorili su se na području američkog Jugoistoka, ali i na djelovima prerija. Među ovim plemenima bijaše nekada rašireno i ljudožderstvo i prinošenje ljudskih žrtava, a mnoga plemna prakticirala su i tetoviranje. 

Porodica Caddoan grana se na dvije skupine, to su Caddo, kod kojih pravi Caddo Indijanci bijahu organizirani u 3 plemenske konfederacije: Hasinai, Kadohadacho i Natchitoches. Druga skupina je Pawnee, koja obuhvaća Indijance Pawnee i srodna plemena i jezike Indijanaca Arikara, Wichita, Tawakoni i Waco, te neke manje plemenske grupe i dijalekte. Porodici Caddoan često pripisuju i jezik adai kojim su nekada govorili Indijanci Adai. Jezik im se ponekad klasificira posebnoj porodici Adaizan, stoga članstvo jezika adai treba uzeti s rezervom. Adai su bili neka starija populacija koja je imala arhaičniju kulturu od caddoanske. 

Predstavnici Caddoan porodice su: Adai (s rezervom; inače porodica Adaizan), Arikara, Eyeish, Hasinai, Kadohadacho, Kichai, Natchitoches, Pawnee, Tawakoni, Tawehash, Waco, Wichita, Yscani.

Vanjske veze
------------

* Caddoan Family
* Caddoan (14th)
* Caddoan (15th)
* Caddoan (16th)

| * p
* r
* u
Indijanski jezici :: Macro-Siouan |
| --- |
| Caddoan • Catawban • Iroquoian • Siouan • Uchean |

| * p
* r
* u
Macro-Siouan :: Caddoan |
| --- |
| 
Anadarko • Arikara • Cahinnio • Doustioni • Eyeish • Guasco • Hainai • Hasinai • Kadohadacho • Lower Nasoni • Kichai • Nabedache • Nacachau • Nacaniche • Nacogdoche • Nacau • Nacono • Namidish • Nanatsoho • Natchitoches • Nechaui • Neches • Ouachita • Pawnee • Tawakoni • Tawehash • Upper Nasoni • Waco • Upper Natchitoches • Wichita • Upper Yatasi • Yatasi
 |
**Bitka kod Mlawe** se odigrala od 1. do 3. septembra u Mazoviji između njemačkih snaga na jednoj, i poljskih snaga na drugoj strani, te je predstavljala dio tzv. Granične bitke, odnosno niza okršaja kojima je otpočela njemačka invazija Poljske i Drugi svjetski rat. 

Do nje je došlo nakon što je njemačka 3. armija iz Istočne Pruske prešla tadašnju njemačko-poljsku granicu kako bi sa sjevera prodrla u područje poljskog glavnog grada Varšave. Tim snagama se suprotstavila poljska Modlinska armija koja se oslanjala na sistem utvrđenih položaja građen nekoliko mjeseci prije izbijanja sukoba. Poljske snage su Nijemcima ispočetka pružile žestok otpor i nanijele teške gubitke, ali se brzo iskazala kako njemačka nadmoć u ljudstvu, tako i u tehnici, koja je uključivala veliki broj tenkova i avijaciju koja je blisko surađivala sa kopnenom vojskom u skladu sa doktrinom *blitzkriega*. Već nakon tri dana su njemački inženjerci uspjeli probiti poljske linije te je poljski zapovjednik, uplašen da bi njegove snage mogle biti opkoljene, naredio povlačenje prema Varšavi. Tako je bitka kod Mlawe završila njemačkom pobjedom.

Vanjske veze
------------

* Information on Polish tanks and armored vehicles

Koordinate: 53°07′00″N 20°22′00″E﻿ / ﻿53.116667°N 20.366667°E﻿ / 53.116667; 20.366667
*Za ostale upotrebe, v. Bizant (razvrstavanje).*
*Vidi takođe: Istanbul, Carigrad, i Konstantinopolj*
**Bizantijum** (ili **Bizancijum** ili **Bizant**) je starogrčka grad-država, koju su 667. pne. osnovali grčki naseljenici, nazivajući naseobinu prema njihovom kralju Bizasu. Ime "Byzantium" je latinizirano prvobitno tračko-grčko ime **Bizantion** (Βυζάντιον, u modernom grčkom izgovoru, "Vizantion").

196. ne. grad su opkolili Rimljani, nanoseći mu veliku štetu. No Rimljani su ga uskoro obnovili, tako da je grad nastavio svoje prethodno blagostanje. 

Položaj Bizantijuma je privukao pažnju Konstantina Velikog, kojem se jedne noći u snu pojavilo proročanstvo kazujući mu mjesto gdje njegov novi grad treba da leži. Naravno, bio je to proročanski Bizantijum, kojeg je Konstantin obnovio 330. i nazvao ga Novi Rim (*Nova Roma*) ili (Konstantinopolj (na grčkom Κωνσταντινούπολις, *Konstantinoupolis*). Konstantinopolj je time postao prestonica Istočnog rimskog carstva, što će i ostati sve do osmanlijskog zauzimanja grada, 1453. Prema imenu grada (**Bizant**), ovo je carstvo nazvano Bizantijsko Carstvo.

Povezano
--------

* Konstantinopolj
* Carigrad
* Istanbul

***Bizantijum*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* GND: 4088772-8

 |
**Borgo** (akronim **R. XIV**) je četrnaesti od 22 riona talijanskog glavnog grada Rima, koji leži na zapadnoj obali Tibera.

Sve do 1586. Borgo je bio dio Riona Ponte, tada je sam papa Siksto V. 9. decembra na svečanosti u Campidoglio proglasio Borgo samostalnim rionom. Zbog toga Borgo u svom grbu ima elemente grba Siksta V. (lav, zvijezda i tri planine).

Historija
---------

Za Antičkog Rima Borgo je bio zona raskošnih vila i vrtova, među kojima su se isticali oni Agripinile i Domicije Lepide. U vremenu između Domicijana i Trajana podignut je cirkus za Naumahije (prikaz pomorskih bitaka). Na osnovu arheoloških ostataka iskopanih između Anđeoske tvrđave i Trga Risorgimento, procjenjuje se da mogao primiti oko 19.000 gledatelja. U Borgu se lijevo od Bazilike sv. Petra nalazio i Neronov cirkus, kog je započeo graditi Kaligula, a završio Neron. On je podignut na mjestu gdje se nekad nalazila Vila Agripine Starije, za konjičke utrke, utrke dvokolica i kvadriga. Ulaz mu je krasio veličanstveni egipatski obelisk, koji je kasnije premješten na Trg sv. Petra.

Borgo je počeo dobijati na važnosti širenjem kršćanstva, odnosno nakon što je car Konstantin podigao Staru baziliku Svetog Petra, i to tako da se istakne apsida sa kriptom u kojoj je grob sv. Petra.

Za obranu groba sv. Petra od moguće Saracenske invazije počevši od 846. u samo četiri godine podignuti su bedemi oko Bazilike Civitas Leonina.

Vremenom su oko Bazilike počele izrastati druge građevine za sve veći priliv hodočasnika iz cijele Evrope, koji su pohodili grob sv. Petra. Tad su se počeli podizati nacionalni hospiciji scholae, pa je tako za Britance podignuta *Schola Saxonum*, sa crkvom Santo Spirito in Sassia, za Frizijce (stanovnici Frizije, regije između Sjeverne Nizozemske i Sjeverne Njemačke) *Schola Frisorum* sa crkvom San Magno (danas Santi Michele e Magno), za Franke *Schola Francorum* sa crkvom San Pietro i *Schola Longobardorum* s crkvom sv. Giustina.

Ta četiri hospicija toliko su se proširila da su stekli fizionomiju pravih kolonija, pa se za taj kraj počelo koristiti ime *borgo*, jer su imenom *burg* ti sjevernjački narodi zvali utvrđeni grad.

Između 1935. i 1937. porušeno je srce Borga kako bi se oslobodio prostor za izgradnju Via della Conciliazione koja vodi prema veličanstvenom Trgu sv. Petra.

Izvori
------

1. 1 2  „Territorio Roma Capitale" (talijanski). Roma. Pristupljeno 7. 4. 2018.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9   „*Borgo*" (talijanski). RomaSegreta. Pristupljeno 7. 4. 2018.

Vanjske veze
------------

***Borgo (regija u Rimu)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Borgo* (`it`)

| * p
* r
* u
Rajoni Rima |
| --- |
| I - Monti • II - Trevi • III - Colonna • IV - Campo Marzio • V - Ponte • VI - Parione • VII - Regola • VIII - Sant'Eustachio • IX - Pigna • X - Campitelli • XI - Sant'Angelo • XII - Ripa • XIII - Trastevere • XIV - Borgo • XV - Esquilino • XVI - Ludovisi • XVII - Sallustiano • XVIII - Castro Pretorio • XIX - Celio  • XX - Testaccio • XXI - San Saba • XXII - Prati |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* NKC: ge1144934

 |
**Borgarfjörður** je fjord u zaljevu Faxaflói na jugozapadnoj obali Islanda, u sjevernom Atlantiku.

Geografija
----------

Borgarfjörður je dugačak nekih 20 km, a širok od 6 do 2 km, kod gradića Borgarnesa (najveće naselje u fjordu) je najuži jer se tu nalazi poluotok Borgarfjarðarbrú. Upravo je tu izgrađen most preko fjorda dug 0,5 km, koji skraćuje put prema Reykjavíku na jugu. Fjord je duž obala relativno plitak i ima puno malih niskih otoka.

Obale fjorda su naseljene još od vremena prvog vala islandske kolonizacije. Neke od priča iz islandskih saga kao što je ona o Egillu Skallagrímssonu događaju se upravo tu. Ime fjorda najvjerovatnije vuče porijeklo od farme Borg, za koju se u islandskim sagama govori da ju je osnovao Egillov otac Skallagrímur.

Borgarfjörður je za Drugog svjetskog rata bio utočište za brodove savezničkih konvoja, danas se koristi kao sidrište za ribarske brodove.

Izvori
------

1. 1 2 3   „*Faxa Bay*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 16. 2. 2014.

***Borgarfjörður*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 238760578
* GND: 4466920-3

 |
**Blaženi Oton iz Pule** (Pula, 13. stoljeće), franjevac, karizmatik.

Životopis
---------

Na osnovi malobrojnih autentičnih podataka o životu i djelovanju bl. Otona, pouzdano se zna da je živio u Puli, u prvoj polovici 13. stoljeća i da je bio jedan od prvih franjevaca koji su stigli u Istru. Predaja mu pripisuje izvanrednu dobrotu i savršenu krijepost te četrnaest čudesnih ozdravljenja, koja se potanko opisuju u djelima nekoliko crkvenih kroničara. 

Prema njima proizlazi da je, zahvaljujući svojim taumaturškim sposobnostima, bl. Oton iscijelio šest bolesnika koji su bolovali od oduzetosti, po dva od sljepoće i deformiranosti usta te po jednog od: grlobolje, nijemosti, slomljenih kostiju nakon pada i jednog uznemirenog od zloduha. Neka od tih čudesa blaženika je učinio za života, a druga, kao i mnoga nezabilježena, nastavila su se događati zagovorom na njegovu grobu. Većina ozdravljenja bila je trenutna, ali bilo je i takvih koja su isprošena dugim i ustrajnim molitvama. 

Premda postoji nekoliko navoda o datumu smrti bl. Otona, kao najpouzdaniji prihvaćen je 14. prosinca 1241. a za spomen na nj odabrana je treća nedjelja došašća. Na taj dan slavi ga se u Istri, poglavito u crkvi sv. Franje u Puli, gdje mu se u oltaru sv. Franje čuvaju zemni ostatci. U lokalnoj tradiciji sačuvan je kult bl. Otona kao univerzalnog iscjelitelja, a pobožni mu se puk i danas obraća u mnogim teškim prigodama i bolestima.

Izvor
-----

1. ↑   Doc. dr. sc. Ante Škrobonja , dr. med.

* 

  


| * p
* r
* u
Hrvatski sveci i blaženici |
| --- |
| Sveci | Marko Križevčanin • Leopold Mandić • Nikola Tavelić |
| Blaženici | Julijan iz Bala • Augustin Kažotić • Hozana Kotorska • Ivan Merz • Gracija iz Mula • Alojzije Stepinac • Jakov Zadranin |
**1950-e** su bile važan period za historiju televizije, s obzirom da se upravo tada televizijska tehnologija proširila na veliki broj zemalja u svijetu gdje su se počele osnivati, najčešće javne televizijske kuće i emitirati program koji će vrlo brzo postati dio svakodnevnog života najširih slojeva stanovništva, odnosno najpopularniji oblik masovne zabave, istisnuvši dotada dominantni radio i film. Poticaj širenju televizije je dao globalni poratni ekonomski bum koji je stvorio komercijalnu podlogu za nabavku televizijskih aparata među najširim dijelovima stanovništva, kao i robu široke potrošnje čije će reklamiranje postati temelj rada komercijalnih TV-stanica poput onih u SAD. Iako su se tada na komercijalnim televizijama počeli javljati trendovi okrenuti "niskoj kulturi", oni još uvijek nisu došli do izražaja, te se zbog sklonosti eksperimentiranju, raznovrsnim i "ozbiljnim" sadržajima 1950-e ponekad navode kao svojevrsno Zlatno doba televizije.

Događaji i trendovi
-------------------

* 2. jun 1953 - U Londonu svečano okrunjena britanska kraljica Elizabeta II u ceremoniji koju u potpunosti prenosi BBC Television Service, a čije je izvođenje po prvi put bilo prilagođeno potrebama televizijskog prijenosa; događaj, koji se najavljivao mjesecima ranije je upravo u tu svrhu potakao nagli porast kupovine televizijskih aparata u Britaniji te se smatra jednim od prvih koji je imao masovnu televizijsku publiku.
* 3. januar 1954 - U Italiji sa emitiranjem televizijski program Rai.
* 6. jun 1954 - Evropska radiodifuzna unija osniva Euroviziju, trans-nacionalnu televizijsku mrežu.
* 15. maj 1956 - Sa emitiranjem počinje Radiotelevizija Zagreb, prva televizijska stanica na području Jugoslavije.
* 23. august 1958 - Započinje eksperimentalno emitiranje RTV Beograd, koja će zajedno sa RTV Zagreb činiti jugoslavensku TV-mrežu JRT.
**Bligh Water** (srpskohrvatski: Blighova voda) je naziv za vodenu površinu veličine oko 9,500 km² koja se nalazi u zapadnom dijelu fidžijsko arhipelaga. Bligh Water je isključivo vodena površina bez konkretnih geografskih značajki, a značajna je po tome što je britanski kapetan William Bligh, plovio njome sa svojim sedam metara dugim plovilom prema Tofui, nakon što je protjeran s vlastitog broda nakon pobune posade. Naime, neka fidžijska plemena s tog područja su svojedobno bila smatrana opasnima i prakticirala su kanibalizam, tako da su Bligh i njegova posada, ne želeći ugroziti vlastite živote, odlučili preploviti taj dio bez zaustavljanja. 

Danas se za Bligh Water često koristi naziv **prolaz Vatu-I-Ra**, međutim to nije najprecizniji naziv jer sam prolaz Vatu-I-Ra čini dio Blighove vode, ali ona je zapravo mnogo veća od samog prolaza. Područje je poznato po bogatoj podmorskoj flori i fauni te je popularna ronilačka destinacija.

Vanjske veze
------------

* Geological study of the Bligh Water
* Bligh Encyclopedia's Bligh Water entry
**Biserke** (*Numididae*) su porodica ptica iz reda kokoši. Porodica je podijeljena na četiri roda i ukupno šest vrsta.

Znanstveno ime ove porodice potiče od poznavanja biserke (*Numida meleagris*) koja nastanjuje zemlje Atlasa još u vrijeme antike. Tada su Grci i Rimljani to područje nazivali Numidijom. Još tada se počelo s odomaćivanjem ove vrste.

Opis
----

To su ptice koja sliči kokoši. Duge su između 40 i 70 centimetara, a teške su između 700 i 1600 grama. Imaju kratak, prema dolje obješen rep. Za razliku od tijela koje zbog gustog perja izgleda okruglasto, glava i vrat su im većim dijelom goli. Pored kljuna, također ima crvene rese. Perje joj je tamnoplave boje s bijelim točkicama koje potsjećaju na bisere. Ima kratka krila, a noge su joj također kratke, prsti i nokti snažni. Po tlu se kreće polako, a leti kratko. Hrani se bobicama, sjemenkama. U prirodi žive u Africi i na Madagaskaru, no odomaćenu vrstu su ljudi naselili i u druge krajeve.

Izgled im je doneo i uobičajeno ime biserka, no ponekad se koristi, za udomaćenu vrstu, i ime "perlinka".

Ponašanje
---------

Porodica biserki nije dovoljno poznata, osim odomaćene vrste, biserke. Najmanje tri vrste su nedovoljno proučene. Za vrste za koje postoje informacije, poznato je da su obično monogamne, isti par ostaje zajedno cijeli život, ali je kod odomaćenih biserki povremeno opažena i bigamija. 

Za razliku od drugih porodica kokoški, biserke aktivno brane i sebe i svoj podmladak kljucanjem i grebanjem te udaranjem krilima.

Rodovi i vrste
--------------

* **Rod: Šumske biserke (*Agelastes*)**
	+ Vrsta: Bjeloprsa biserka (*Agelastes meleagrides*)
	+ Vrsta: Crna biserka (*Agelastes niger*)

* **Rod: Numida**
	+ Vrsta: Biserka (*Numida meleagris*)

* **Rod: Guttera**
	+ Vrsta: *Guttera plumifera*
	+ Vrsta: *Guttera pucherani*

* **Rod: Acryllium**
	+ Vrsta: Strvinarska biserka (*Acryllium vulturinum*)

* BiserkaBiserka
* Biserka s uočljivom kvrgom nalik rogu na goloj glaviBiserka s uočljivom kvrgom nalik rogu na goloj glavi
* "Portret" biserke"Portret" biserke
* Jato biserki u Etoši, Nacionalnom parku u NamibijiJato biserki u Etoši, Nacionalnom parku u Namibiji

Vanjske poveznice
-----------------

* Guinea Fowl Arhivirano 2007-05-19 na Wayback Machine-u
* Helmeted Guineafowl nest with twenty-six eggs! Arhivirano 2007-10-23 na Wayback Machine-u
* Slika: Vulturine Guineafowl Kenya

#### Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi nalazi se članak na temu: **Biserke** |
|  | Wikivrste imaju podatke o: **Biserkama** |