recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Skara** je grad na jugozapadu Švedske od 10,841 stanovnika, dok kao istoimena općina ima 18,314 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Skara leži u Grofoviji Västra Götaland, udaljena dvadesetak km jugoistočno od Jezera Vänern i Lidköpinga.

Od Göteborga je udaljena oko 130 km sjeveroistočno.

Historija
---------

Skara je jedan od najstarijih švedskih gradova, koji je povelju o statusu grada dobio još 988.
Grad je bio religijski centar i prije nego što su se Šveđani obratili na kršćanstvo, i nastavio je to biti i nakon tog.
Postao je sjedište prvog švedskog biskupa 1015. a tokom 12. vijeka izgrađena je i katedrala, koja je nakon toga višekratno restaurirana. Jedna od najstarijih švedskih gimnazija (*Katedralskolan*) osnovana je u gradu 1641.

Znamenitosti i obrazovanje
--------------------------

Pored katedrale najveća znamenitost je regionalni muzej Västergötlanda, u sklopu kojeg je i muzej na otvorenom - Fornbyn.

Oko 16 km istočno od grada leži samostanska crkva Varnhem, osnovana oko 1250.

Gradovi prijatelji
------------------

* Litvanija, Radviliškis

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „Sweden: Västra Götaland" (engleski). City population. Pristupljeno 03. 05. 2015.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Västra Götaland*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 03. 05. 2015.

Vanjske veze
------------

***Skara*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice grada Skara* (`sv`)
* *Skara* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
Протестантски покрет у Србији се јавио под утицајем америчких и западноевропских цркава крајем 19. века, а у Лесковцу прва Еванђеоска црква се формирала 1953. године. У оквиру цркве функционишу духовни центар „Светло" где су верници већином Срби и „Заједница Рома" где су верници већином Роми.

Архитектура цркве
-----------------

Црква је зидана у облику крста. Покривена је тешком ћерамидом. На своду је једно велико централно осмоугаоно кубе са прозорима. Црква је спојена са звоником који се налази западно испред богомоље, отворен и везан тремом. У храм се улази на више пространих степеница. У наосу је велики поијелеј, копија дечанског поијелеја, који је по предању напреављен од косовског оружја. Фреске је радио сликар и уметник, пореклом Рус.

Протестантска еванђеоска црква „Заједница Рома" у Лесковцу

1. ↑  Стојановић Х. Д. (2005), Лесковачки зборник, XI, V, Лесковац, УДК: 271.222 (497.11)-523.4 27-299-92.
Istočna pagoda, poznata i kao "Smrznuta muzika".
**Yakushi-ji** (薬師寺, ***Yakushi-ji***?) je jedan od najpoznatijih carskih budističkih hramova u Japanu, smješten u gradu Nara. Predstavlja sjedište Hossō škole japanskog budizma. Yakushi-ji predstavlja jednu od građevina koje je UNESCO proglasio Svjetskom baštinom pod zajedničkim nazivom "Historijski spomenici drevne Nare." 

Predmet štovanja u hramu je Yakushi Nyorai, također poznat kao "Ljekoviti Buddha", jedno od prvih budističkih božanstava preuzetih u Japanu iz Kine; po njemu je hram dobio ime.

Originalno je sagrađen u Fujiwara-kyōu, japanskoj prijestolnici u Asuka periodu; izgradnju je godine 680. naredio car Temmu u svrhu molitve za zdravlje svoje bolesne supruge, kasnije carice Jito. Car je umro, prije nego što je carica Jito dovršila hram 698. Nakon što se dvor preselio u Naru, hram je razbijen na dijelove i ponovno sastavljen na novoj lokaciji 718. Neka od novih arheoloških istraživanja, pak, sugeriraju da su postojala dva hrama sa istim nazivom.

Godine 973. je požar uništio dio kompleksa, a glavnu dvoranu je požar uništio 1528. Kasnije je uložen veliki trud u rekonstrukciju. Hram u današnjem obliku postoji od 1970-ih.

Izvori
------

1. ↑  Matsuzawa, Midori. "Yakushi-ji' a unique chance on a grand scale," *Daily Yomiuri Online.* April 4, 2008.

Eksterni linkovi
----------------

* Yakushi-ji Homepage Arhivirano 2007-07-27 na Wayback Machine-u (`ja`)(Flash)
* Yakushiji - An Imperial Healer
* Japan Guide
* Yakushiji Annual Events Arhivirano 2016-05-09 na Wayback Machine-u
* Photos of Yakushiji

***Yakushi-ji*** na Wikimedijinoj ostavi

Koordinate: 34°40′6.08″N 135°47′3.52″E﻿ / ﻿34.6683556°N 135.7843111°E﻿ / 34.6683556; 135.7843111
Koordinate: 44°52′16.9″N, 13°50′33.4″E
**Politehnika Pula** (bivša **Visoka tehnička škola u Puli - Politehnički studij**), visoko učilište odnosno ustanova sa sjedištem u Puli čiji je cilj obrazovanje inženjera s visoko kakvoćnim tehničkim znanjima, koji će znati primjenjivati načela inženjerskog i timskoga rada, te se služiti vještinama brzog prijenosa ideja u praksu. Suvremena uloga inženjera podrazumijeva i sposobnost promišljanja i vođenja projekata, uz razumijevanje gospodarstva znanja i upravljanja znanjem.

Politehnički studij objedinjuje znanja iz područja tehnike, poslovne ekonomike, menadžmenta, informatike i društvenih znanosti, a ima za cilj obrazovanje stručnjaka za stručni profesionalni rad, prema standardima globaliziranog svijeta, te zahtjevima konzumenata usluga i proizvodnje na otvorenom tržištu.

U ovoj instituciji formiraju se profesionalna znanja s polivalentnim funkcijama kao simbioza visokog tehničkog i poslovnog obrazovanja suvremenih stručnjaka, osiguravajući time završenim studentima (diplomantima) kreativnost i snalaženje u suvremenim uvjetima proizvodnje i poslovanja.

Sjedište Visoke tehničke škole nalazi se na pulskoj Rivi blizu mosta koji spaja otok Uljanik s kopnom. Njen trenutni dekan je Luciano Delbianco. Lociranje Visoke tehničke škole u Puli izvršeno je uz postavku da Istra i Republika Hrvatska posjeduje značajne prirodne resurse, visoki stupanj tehničkog i proizvodnog obrazovanja, te time čine svojevrsne tehničke, kadrovske i i intelektualne potencijale i resurse.

Vanjske veze e
--------------

* Službene stranice Politehnike Pule

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* ISNI: 0000 0004 0436 5875

 |
**Прскало** је водопад у источној Србији, на падинама Бељанице, односно Јужног Кучаја , на 13 километара од насеља Ресавица. Налази се на реци Некудово или Суво Некудово , највећој притоци реке Ресавице. Према типу настанка спада у акумулационе водопаде, настале акумулацијом бигра. Заједно са понорницом Некудовске реке је под заштитом је државе, као споменик природе и као објекат хидролошког наслеђа Србије и као објекат геонаслеђа Србије.

Види још
--------

* Ресава
* Велики Бук (Лисине)

Референце
---------

1. ↑  Завод за заштиту природе Србије (2011): Просторни план подручја посебне намене природног добра *Бељаница-Кучај*. Београд: Завод за заштиту природе Србије. pp 99.

Спољашње везе
-------------

* Туристичко спортска организација Деспотовца Arhivirano 2017-07-05 na Wayback Machine-u
* Free Biking
* Општина Деспотовац
* Водопади Србије
У програмирању, варијабла или промјенљива (како се чешће назива) означава именовану меморијску локацију која је подобна за складиштење одређеног податка. За разлику од истоименог појма у математици, промјенљива у програмирању није апстрактан појам већ у сваком тренутку извршења програма садржи тачно одређену, конкретну вриједност која се у сваком тренутку може замијенити другом.

Тип промјенљиве
---------------

У зависности од програмског језика, промјенљива може имати свој тип, односно уз њу се може везивати и информација о типу податка каквог може чувати. Виши програмски језици, нарочито скриптни, попут PHP-а, Јаваскрипта, језика љуски итд. не подржавају типове промјенљивих, док већина других, попут C-а, C++-а, Јаве, Паскала и других имају јасно изражене и ограничене типове промјенљивих.

Тип промјенљиве одређује какав тип податка дата промјенљива може садржати. Већина језика који подржавају типове података разликују основне (цјелобројне, реалне, кратке, дуге, бројчане, словне итд.) и структуралне (структуре, класе итд.). Одређени језици садрже и додатне, специјалне, типове промјенљивих - показиваче и/или референце (нпр. C познаје само показиваче, C++ и показиваче и референце, PHP само референце, док одређени језици попут Јаваскрипта и Јаве гледају на све променљиве као на референце).

Међу језицима који имају типове података разликујемо строго типизиране и слабо типизиране. Строго типизирани језици не дозвољавају изразе у којима се појављују оператори са операндима непредвиђеног типа, као ни позивање функција са аргументима непредвиђеног типа (Паскал). Слабо типизирани, међутим, дозвољавају овакве изразе, али само у ситуацијама у којима постоји унапред дефинисан ланац трансформација којима се дата промјенљива може трансформисати у промјенљиву већ предвиђеног типа (C, C++).
**Bollnäs** čita se Bolnes, je grad od 30,499 stanovnika na sjeveru
Švedske, on je i administrativni centar istoimene općine od 41,724 
stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Bollnäs leži u Grofoviji Gävleborg, na ušću rijeke Ljusnan u Jezero Varpen, udaljen oko 268 km sjeverno od Stockholma.

Historija
---------

Bollnäs je novi grad izrastao za gradnje Sjeverne željeznice (Norra stambanan), kao glavna baza graditelja, pa je 1888. dobio status općine (municipalsamhälle). 
Kada je - 1906. dobio status trgovišta (köping) imao je svega 1.000 stanovnika. 
Povelju o statusu grada dobio je 1942. nakon što se ujedinio sa susjednim trgovištem Björkhamregatan (osnovanim 1923.). U to vrijeme imao je oko 4500 stanovnika.

Privreda
--------

I danas se privreda grada bazira na servisiranju željeznice, uz trgovinu i usluge.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „Sweden: Gävleborg" (engleski). City population. Pristupljeno 20. 05. 2015.
2. 1 2 3  „*Bollnäs historia*" (švedski). Urbanhistory. Arhivirano iz originala na datum 2013-12-10. Pristupljeno 20. 05. 2015.

Vanjske veze
------------

***Bollnäs*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Općine Bollnäs* (`sv`)
Za pojam u lingvistici, v. Sinkretizam (lingvistika).
**Sinkretizmom** se može smatrati svaki pokušaj spajanja različitih filozofskih ili vjerskih pravaca. Termin se prvenstveno primjenjuje u znanosti i povijesti religije, a upućuje na kompleksni fenomen pojava i pojmova sastavljenih od spajanja različitih vjerskih formi (vidi npr. Manihejstvo). Riječ sinkretizam dolazi od grčkog *συγκρητισμός* (synkretismos), sa značenjam «Kretska koalicija». Termin je prvi puta upotrijebljen od Plutarha, on citira primjer Krećana koji su ostavili po strani međusobne različitosti da bi se udružili zbog opasnosti izvana. Sinkretizam, kao oblik spajanja različitih religioznih formi, se povjesno može pratiti još od antičkih doba. U našim vremenima je pojam prisutan zahvaljujući prvenstveno pojavi New Age, unutar koga je ideal novog doba i novog svijeta zasnovan na sinkretističkim tendencijama. Cao Dai, vijetnamska religija osnovana 1920-ih, ima raznoliku zbirku svetaca, uključujući Karla Marxa i Victora Hugu.

Pojam sinkretizma se koristi također i u drugim kontekstima kad se kombiniraju dvije različite strane.
**Sinizacija** ili **sinifikacija** (na mandarinskom: 中国化 *Zhōngguóhuà* ili 汉化 *Hànhuà*) je naziv za procese jezičke ili kulturne asimilacije, odnosno prihvaćanja i preuzimanja kineskog jezika, pisma ili kineskog nacionalnog identiteta od strane ne-kineskih etničkih grupa ili kultura. U lingvistici se, u užem smislu, pod time podrazumijeva transkripcija u kineska slova.

U svom širem, i najčešće korištenom smislu, se pod sinizacijom podrazumijeva brojni primjeri ne-kineskih naroda koji su se tokom kineske historije izgubili vlastiti, odnosno "utopili" se u širi kineski identitet; kao najnoviji primjer se često navode Mandžurci. U još širem kontekstu se pod time podrazumijeva uticaj kineske kulture na neasimilarne narode, kulture i zemlje kao što su Koreja, Vijetnam i Japan, a koje se često navode kao dio sinosfere.

Eksterni linkovi
----------------

* Sinicization vs. Manchuness Arhivirano 2008-01-06 na Wayback Machine-u (by Xiaowei Zheng).
* *Sinicization: at the crossing of three China regions, an ethnic minority becoming increasingly more Chinese: the Kam People, officially called Dong People* (in French)/ *Sinisation: à la limite de trois provinces de Chine, une minorité de plus en plus chinoise: les locuteurs kam, officiellement appelés Dong*, Jean Berlie, Guy Trédaniel editor, Paris, France, published in 1998.
* *Sinicization of the Kam (Dong People), a China minority* (in French)/ *Sinisation d'une minorité de Chine, les Kam (Dong)*, Jean Berlie, s.n. editor, published in 1994.
* *Islam in China, Hui and Uyghurs: between modernization and sinicization*, Jean A. Berlie, White Lotus Press editor, Bangkok, Thailand, published in 2004. ISBN 974-480-062-3, 9789744800626.
**Zelovo** je naselje Zagore u području Cetinske krajine, a u podnožju južnih padina planine Svilaje, koja je odredila položaj sela, ali i život njegovih stanovnika. Selo se nalazi u sastavu općine Sinj, udaljeno je 14 km od grada Sinja i 7 km od sela Hrvace, koje su ujedno najbliže veće naselje u blizini Zelova.

U okružju sela se nalaze planine Plišivica, Gradina i Orlove Stine (područje koje je dio planine Svilaje s velikim klisurama), koje su poznate po povremenoj naseobini bjeloglavih supova tijekom njihovih migracija prema otoku Cresu i prema Julijskim Alpama u Sloveniji.

U selu se nalazi i crkva Svetoga Vida, sveca koji je zaštitnik sela, a svečano slavlje u selu se odvija na dan Svetog Vida, 15. lipnja.

Povijest
--------

U NOB-u tijekom Drugog svjetskog rata sudjelovala su 24 stanovnika.

Poznate osobe
-------------

* Vladimir Beara
* Joško Jelčić

Izvori
------

1. ↑  Iz povijesti Dalmacije (str. 122) - Bernard Stulli ISBN 86-7397-073-3

Vanjske poveznice
-----------------

* *Ogorje.net*

| * p
* r
* u
Naselja grada Sinja |
| --- |
| Bajagić • Brnaze • Čitluk • Glavice • Gljev • Jasensko • Karakašica • Lučane • Obrovac Sinjski • Radošić • Sinj • Suhač • Turjaci • Zelovo |

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Zelovo (Sinj)** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*
**Stamford** je grad od 20,270 stanovnika na istoku Engleske u Grofoviji Lincolnshire.

Administrativno podpada pod Distrikt South Kesteven.

Geografske karakteristike
-------------------------

Stamford leži na rijeci Welland, između Rutlanda i Peterborougha.

Historija
---------

Stamford je izrastao za saksonskih vremena na mjestu gaza preko rijeke Welland. Od tud mu dolazi i ime, koje je prvobitnoj formi bilo - Stony Ford (Kameni gaz).

U Domesday Booku iz 1066. se navodi kao mjesto od 9 domaćinstava.

Za srednjeg vijeka prosperirao je na proizvodnji vunene odjeće.

Brojni nezadovoljni studenti i profesori Univerziteta u Oxfordu su 1333. prebjegli u Stamford i osnovali donikanski i franjevački koledž, iz kojih je trebao izrasti (ali nije) rivalski univerzitet.

Prvu povelju kojom je proglašen gradom dobio je 1462.

Novu povelju kojom su mu povećana gradska prava dobio je 1663. od kralja Charlesa II.

Tokom 18. vijeka Stamford je izrastao u glavnu odmorišnju stanicu kočija na Velikom sjevernom putu, radi lakšeg ulaza u grad tad su srušena gradska vrata i bedemi.

Za prvog popisa stanovništva provedenog 1801. Stamford je imao 4.022 stanovnika, njihov broj se do 1831. popeo na 5.837.

Stamford je očuvao puno od svog srednjovjekovnog izgleda, većina kuća podignuta je od lokalnog vapnenca.
Zbog tog je bio prvi grad u Engleskoj i Walesu, koji je stavljen pod zaštitu na osnovu zakona (Amenities Act)donešenog 1967. o očuvanju mjesta od posebnog arhitektonskog ili historijskog značaja.

Znamenitosti
------------

Prvi samostan sv.Leonarda podigli su benediktinci početkom 12. vijeka, a slijedio ga je samostan sv. Mihovila sredinom 12. vijeka. Franjevci su svoj podigli 1230. istočno od grada, a nakon njih su i Dominikanci 1241. podigli svoj pored njih. Ubrzo nakon tog pridružilli su im se Karmelićani koji su svoj mali samostan smjestili između njih 1291. Posljednji su došli Augustinci koji su svoj samostan podigli 1341. na zapadu grada.

Od svih njih danas je moguće vidjeti jedino ostatke benediktinskog i augustinskog samostana.

Privreda
--------

Najveći poslodavac u gradu je bolnica, ali većina stanovnika živi od turizma, radivši po hotelima i restoranima.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Francuska Vence, Francuska
* Češka Kutna Hora, Češka

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: Counties, Unitary Districts and Major Cities in England" (engleski). City population. Pristupljeno 16. 05. 2017.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Stamford*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 16. 05. 2017.
3. ↑  „*Stamford*" (engleski). Open Domesday. Pristupljeno 16. 05. 2017.
4. 1 2 3 4 5  „*Stamford History*" (engleski). Stamford Town Council. Arhivirano iz originala na datum 2017-03-01. Pristupljeno 14. 05. 2017.
5. ↑  „*South Kesteven*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 16. 05. 2017.
6. 1 2  „*Twinned Towns*" (engleski). Stamford Town Council. Arhivirano iz originala na datum 2017-03-17. Pristupljeno 14. 05. 2017.

Vanjske veze
------------

***Stamford, Lincolnshire*** na Wikimedijinoj ostavi

* Welcome to the Stamford Town Council Arhivirano 2018-04-20 na Wayback Machine-u (`en`)
**Stalybridge** je grad od 26,649 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Greater Manchester.

Administrativno podpada pod Metropolitanski borough Tameside.

Geografske karakteristike
-------------------------

Stalybridge koji je tokom historije bio je dio Grofovije Cheshire, leži na rijeci Tame udaljen 13 km istočno od centra Manchestera.

Historija
---------

Sufiks *bridge* (most) dodan je imenu mjesta tek početkom 19. vijeka. 
Prije 1750. Staly je bio vrlo rijetko naseljen, između 1700. - 1750. ukupan broj stanovnika nije prelazio 140. Njegovi stanovnici su s jedne strane bili poljprivrednici a s druge tkalci vunenih tkanina, pa je gotova svaka kuća imala razboj.

Već oko 1750. postojalo je nekoliko malih tkalačkih manufaktura uz RijekuTame koje su za pokretanje razboja koristili snagu vode. Prvu industrijsku predionicu pamuka podigao je Edward Hall, koji je već 1796. nabavio parnu mašinu i podigao prvi tvornički dimnjak. Dimnjaci njegove predionice su ubrzo postali karakteristika grada u nastajanju, kad su mu se pridružili i tvorničari poput Johna Cheethama (1802. - 1886.) i Abela Harrisona (1793. - 1865.).

Industrijalizacija je dovela do brzog rasta stanovništva, koje je između 1823. - 1825. poraslo od 5.500 na 9.000, a do 1851. naraslo i do 20.760. Zbog tog je Stalybridge 1828. dobio status grada. te iste godnine osvjetljen je plinskom rasvjetom, a tri godine kasnije 30. decembra 1831. službeno je otvorena Gradska vijećnica. Nakon tog je 5. marta 1857. dobio status borougha.

Još i na prijelazu vijekova je pamučna industrija dobro stajala, pa je grad dosegao zenit 1901. kad je imao 27.623 stanovnika. Ali je nakon tog prodaja pamučnih tkanina konstatno opadala, a s njom i broj stanovnika. Do 1932. zatvoreno je sedam najvećih predionica pamuka, pa je bilo čak 7.000 nezaposlenih.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: North West England" (engleski). City population. Pristupljeno 23. 04. 2017.
2. 1 2 3 4 5 6  „Township Information - Stalybridge" (engleski). Tameside Metropolitan Borough Council. Pristupljeno 23.04. 2017.

Vanjske veze
------------

***Stalybridge*** na Wikimedijinoj ostavi

* Stalybridge (`en`)
| Pisma Jacka Trbosjeka |
| --- |
| Pismo "Dear Boss" |
| Razglednica "Saucy Jack" |
| Pismo "From Hell" |

**"Saucy Jack" razglednica** (prevedeno **"Prgavi Jack" razglednica**) je poruka primljena 1888. koja je potpisana od zloglasnog serijskog ubojice Jacka Trbosjeka. Budući da su mnoga pisma stizala s istim potpisom koja su bile šale, Scotland Yard, mediji i drugi nisu znali je li to šala ili pravo pismo Jacka Trbosjeka. Sadržavala je informacije koje su policiju omogućile da izda faksimil s rukopisom, ne bi li ga natko prepoznao.

Tekst razglednice govori:

|  |  |
| --- | --- |
| ***I was not codding dear old Boss when I gave you the tip, you'll hear about Saucy Jacky's work tomorrow double event this time number one squealed a bit couldn't finish striaght off. Had not got time to get ears off for police thanks for keeping last letter back till I got to work again. -Jack the Ripper*** | ***Nisam strašio dobrog starog Šefa kada sam vam dao trag, o radu Prgavog Jackya čut ćete sutra dvostruki događaj ovaj put broj jedan je malo vrištala dio nije mogao dovršiti odmah. Nije imao vremena da odsječe uši za policiju hvala što si sačuvao posljednje pismo prije nego što sam se ponovo bacio na posao. -Jack Trbosjek*** |

Prednja strana *"Saucy Jack"* razglednice
Pečatirana i primljena 1. studenog, razglednica spominje da su dvije žene ubijene jako blizu jedna drugoj "dvostruki događaj ovaj put". Elizabeth Stride i Catherine Eddowes ubijene su u rano jutro 30. rujna i dio Eddowesina uha nađen je otkinut na sceni zločina. Otkinuto uho bio je rezultat strašnih sakaćenja lica koje je ubojica načinio. Neki autori tvrde da je pismo poslano prije ubojstava, objašnjavajući tako da je pismo pravo, jer šaljivac ne bi imao tako dobar uvid u zločin; no, pismo je pečatirano više od 24sata poslije ubojstva, kasnije nego što su novinari i mještani već znali puno detalja. Policijski službenici kasnije su rekli da su identificirali specifičnog novinara kao autora razglednice i "Dear Boss" pisma.

Nekoliko godina nakon ubojstava razglednica je nestala iz policijskih dokumenata. Uglavnom se misli da ju je uzeo neki službenik kako bi mu bila suvenir ubojstva. Samo faksimil verzija je ostala u policiji. Iako je "Dear Boss" vraćen 1988. "Saucy Jack" još nedostaje.

Vanjske poveznice i reference
-----------------------------

* Casebook: Jack the Ripper article on the Ripper letters
* *Jack the Ripper: Letters From Hell*, by Stewart Evans and Keith Skinner, Sutton Publishing, 2001, ISBN 0-7509-2549-3

| * p
* r
* u
Jack Trbosjek |
| --- |
| Kanonske žrtve | Mary Ann Nichols • Annie Chapman • Elizabeth Stride • Catherine Eddowes • Mary Jane Kelly |
| Policajci | Frederick Abberline • Robert Anderson • Thomas Arnold • Walter Dew • George Godley • Donald Swanson • Charles Warren |
| Pisma | "Dear Boss" • "Saucy Jack" • "From Hell" • Openshawovo pismo • Grafit u Goulston Streetu |
| Povezani članci | Whitechapelski odjel za sigurnost građana • Teorije zavjere • Fikcija • Sumnjivci • Ubojstva u Whitechapelu |
| Kategorija |
*Za ostala značenja, v. Bitka kod Winchestera.*

**Razbijanje kod Winchestera** (engl. ) bila je bitka koja se odigrala kraj engleskog grada Winchester 14. septembra 1141. godine, za vrijeme građanskog rata poznatog kao *Bezvlašće*, između pristaša kralja Stephena kojima su zapovijedali Guillaume d'Ypres i Stephenov brat biskup Henry od Winchestera na jednoj, i pristaša carice Matilde kojima je zapovijedao Matildin brat Robert od Gloucestera na drugoj strani. Do bitke je došlo nekoliko mjeseci nakon što je Gloucester bio zarobio Stephena u bitci kod Lincolna; Stephenova borba se, međutim, nastavila pod vodstvom njegove supruge, kraljice Matiled Bulonjske. Nakon što su carica Matilda i Gloucester opsjeli Winchester, koji je bio branio biskup Henry, u pomoć garnizonu je stiglo pojačanje pod vodstvom Guillaumea d'Ypresa. Te su snage bile brojčano nadmoćne, te je Matilda naredila prekid opsade i povlačenje. Prilikom povlačenja je, međutim, dio caričine vojske pod Gloucesterom bio opkoljen i prisiljen na predaju. Gloucester je nekoliko mjeseci kasnije zamijenjen za kralja Stephena.

Vanjske veze
------------

* Britannia: The Council, Siege and Rout of Winchester
**Beauly** od francuskog *Beaulieu* = lijepo mjesto (škotsko-gelski: *A' Mhanachainn*, 
škotski: *Beuly*) je gradić na sjeveroistoku Škotske od 1,365 stanovnika.

Beauly administrativno podpada pod Područno vijeće - 
Highland].

Geografske karakteristike
-------------------------

Beauly leži usred bogate i plodne ravnice Easter Rossa u Highlandsu, udaljen 18 km zapadno od Invernessa. 
Smješten na ušću rijeke Beauly koja se tu širi u estuarij, i okružen šumovitim brdima kao pozadinom - Beauly je doista dobio adekvatno ime.

Historija
---------

Historija naselja počela je 1230. kad je lord John Bisset osnovao cistercitski samostan za francuske
redovnike, koji su mjesto nazvali - **Beau Lieu** (lijepo mjesto). Ostatci tog samostana i danas se mogu vidjeti, kao i ostatci 
zamka Beaufort, koji leži 6 km jugozapadno od centra. Taj zamak bio je sjedište klana Fraser sve do 1760e kad 
im ga je oduzela komisija za utvrde, i na njegovom mjestu izgradila naselje za demobilizirane vojnike.

To naselje je privukle i one [[Škoti|Škote kojima su oduzeta imanja po Highlandsu. Ubrzo je izraslo u trgovački 
centar za stoku, i kao luka za transport drva iz unutrašnjosti. 

Izgradnjom mosta 1811. preko rijeke
Beauly, postali su dostupniji krajevi na krajnjem sjeveru Škotske, a 1862. došla je i željeznica do grada.

Privreda
--------

Današnji Beauly je gradić, čiji se stanovnici bave turizmom i zanatstvom.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Beauly (Highland)" (engleski). City population. Pristupljeno 25. 01. 2015.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Beauly*" (engleski). The Gazetteer for Scotland. Pristupljeno 25. 1. 2015.

Vanjske veze
------------

***Beauly*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Beauly* na portalu The Gazetteer for Scotland (`en`)
**Smerdis** je bio kralj (vjerojatnije satrap) Kapadokije sredinom 6. vijeka pne. Jedini izvor o ovom drevnom vladaru je historičar Diodor Sicilski iz 1. vijeka pne. koji u svojim djelima „Historijska biblioteka" spominje punu listu kapadokijskih vladara, no ona se nerijetko smatra fiktivnom.

Diodor spominje kako je Smerdis bio sin Gal, odnosno unuk Farnaka i perzijske princeze Atose, sestre Kambiza I. Diodor o vladavini Smerdisa ne spominje nikakve detalje, kao ni o vladavini njegova oca Gala odnosno sina Arijaramna. Ipak, spominje se kako je Smerdisov unuk Anaf I. pomogao Dariju Velikom i ostaloj petorici urotnika da 522. pne. svrgnu magijskog uzurpatora Gaumatu.

Budući da je historičar Diodor kronološki smjestio Smerdisa dvije generacije iza Farnaka (cca 600. pne.) odnosno dvije generacije prije Anafa I. (cca 520. pne.), čini se kako je Smerdis vladao sredinom 6. vijeka pne. Pokrajina Kapadokija je nakon bitke pomrčine 585. pne. pala u ruke Medijske Monarhije, a nakon nepuna četiri desetljeća (oko 547. pne.) Kir Veliki priključuje je Perzijskoj Monarhiji. Zbog ovog se pretpostavlja kako je Smerdis vladao kao vazalni vladar (satrap) spomenutih supersila. Moguće je kako je Diodor pomiješao Galovog sina Smerdisa od Kapadokije sa istoimenim sinom Kira Velikog (Smerdis ili Bardija), kao što je slučaj sa brojnim drugim kapadokijskim vladarima koje prati neusklađena kronologija i rodbinske veze, odnosno miješanje osobnih imena sa historijskim likovima čiji se identitet i kronologija smatraju historiografski ovjerenim. U svakom slučaju, Diodor spominje kako je Smerdisa naslijedio sin Arijaramno kojeg se smatra prvim (službenim) kapadokijskim satrapom u službi Perzijske Monarhije.

Veze
----

* Farnak
* Gal
* Arijaramno

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik: | **Vladar (satrap?) Kapadokije** | Nasljednik: |
| **Gal** | **Arijaramno** |

Izvori
------

1. ↑  Diodor Sicilski: „Historijska biblioteka", XXXI.
2. ↑  Ariyāramna (5.), enciklopedija Iranica, A. Sh. Shahbazi
3. ↑  „Farnak (Pharnaces), AncientLibrary.com". Arhivirano iz originala na datum 2011-04-20. Pristupljeno 2013-06-13.
4. ↑  Pierre Briant: *From Cyrus to Alexander: A History of the Persian Empire*, preveo Peter Daniels, Indiana: Eisenbrauns, 2002. str. 133.
5. ↑  Smerdis od Kapadokije (Ancestry.com)

Vanjske veze
------------

* Smerdis od Kapadokije (Ancestry.com)
* Pierre Briant: *From Cyrus to Alexander: A History of the Persian Empire*, preveo Peter Daniels, Indiana: Eisenbrauns, 2002. str. 133.
**Vrpolje** je mjesto 10 km udaljeno od središta Šibenika. Prema popisu iz 2011. ima 776 stanovnika, koji žive u nekoliko zaseoka.

Sredinom sela prolazi cesta D58 Šibenik-Split. Za ovu cestu se inače u žargonu kaže "Šibenik-Split preko Boraje" prema mjestu Boraja koje se također nalazi na ovoj cesti, a od Vrpolja je udaljeno 10-ak km u smjeru Splita.
Također tom cestom dolazi se do ulaza na auto cestu A1 (Čvor Vrpolje).

Kroz Vrpolje također prolazi željeznička pruga Perković - Šibenik. Željezničke stanice "Ripište", "Dabar" i "Primorsko Vrpolje" nalaze se na području mjesta.

Od ostalih cestovnih komunikacija značajne su i "Vrpolje-Danilo" koja se u samom središtu mjesta spaja na D-58 i "Vrpolje-Perković" koja se u blizini čvora za A1 spaja na D-58.

Stanovništvo
------------

### Kretanje broja stanovnika za Vrpolje (Šibenik)

***Kretanje broja stanovnika od 1857. do 2011.***  

**Napomena:** Do 1948. iskazivano pod imenom Vrpolje, a od 1953. do 1971. Vrpolje Primorsko

Stanovništvo je uglavnom hrvatsko, rimokatoličko.

Obrazovanje
-----------

U mjestu djeluje i Osnovna škola Vrpolje koja vodi područne škole u mjestima Boraja, Danilo i Perković. Osnovna škola je izgrađena 1938. godine, od kada i postoji obrazovna ustanova u mjestu.

Kultura
-------

Vrpolje je poznato i po srednjovjekovnoj crkvi Uznesenja BDM i svečanostima proslave blagdana Velike Gospe (15.08.) kada se organizira i pučka fešta sa sajmom.

Osim crkve Uznesenja BDM na području mjesta nalaze se i crkvice Sv. Ante, Sv. Ivan te kapelica na Gorici, a u novije vrijeme gradi se i križni put s postajama od "Lokve" do Sv. Ivana koji dominira nad mjestom.

Zbog blizine grada (7-8 minuta normalne vožnje), a i visokih cijena podstanarskih stanova u gradu dosta mlađih generacija je ostalo živjeti u selu, tako da je zadnjih godina čak organiziran i dječji vrtić.

U mjestu djerluje Kulturno-umjetničko društvo "Vrpoljac", osnovano 1961. godine. U društvu djeluje puhački orkestar koji je osnovan 1979. godine. Također u mjestu djeluje i mješovita klapa "Mirakul" osnovana 2004. godine.

Izvori
------

1. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Grada Šibenika |
| --- |
| Boraja • Brnjica • Brodarica • Čvrljevo • Danilo • Danilo Biranj • Danilo Kraljice • Donje Polje • Dubrava kod Šibenika • Goriš • Gradina • Grebaštica • Jadrtovac • Kaprije • Konjevrate • Krapanj • Lepenica • Lozovac • Mravnica • Perković • Podine • Radonić • Raslina • Sitno Donje • Slivno • Šibenik • Vrpolje • Vrsno • Zaton • Zlarin • Žaborić • Žirje |


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Hrvatska***  |
*Za ostala značenja, v. Safari (razvrstavanje).*
Safari u Keniji
**Safari** (na svahili jeziku znači putovanje) je pojam, koji označava turistički pohod preko teritorija Afrike s razgledavanjem prirode. 

Nekada se safari uglavnom odnosio na lov na velike životinje i ostalu divljač. Međutim, danas se taj naziv više koristi za obilazak prirode i životinja u njihovom prirodnom okruženje uz fotografiranje. Za safari je specifična i odjeća, koja podrazumijeva (visoke) pustinjske pohodne cipele, kaki boja odjeće, safari jaknu i široku kapu, koja štiti od jakog sunca. 

William Cornwallis Harris predvodio je ekspediciju s ciljem promatranja i bilježenja divljeg životinjskog svijeta, 1836. godine. Harris je utemeljio safari stil putovanja. Prvi roman Julesa Vernea „Pet tjedana u balonu" objavljen 1863. godine i prvi roman H. Ridera Haggarda „Rudnici kralja Solomona" obavljen 1885. godine, opisali su putovanja engleskih putnika na safariju. Postali su popularni i kasnije su potaknuli razvoj literature i filmova o safariju.

Safari je rasprostranjen u državama kao što su: Tanzanija, Kenija, Bocvana, Zambija, Namibija, Uganda, Južnoafrička Republika, Demokratska Republika Kongo i Zimbabve. Postoje razne vrste safarija, kao što su: mobilni safari, safari s vodičem, leteći safari, safari na konju ili slonu, riječni safari, ekološki safari i dr.
**Савинац** је археолошки локалитет који се налази у месту Висибаба, на ужем простору Варошишта, североисточно од локалитета на којем су констатовани резиденцијални објекти, у општини Пожега. Одвојен је савременим путем од локалитета Болница са којим чини део великог античког насеља на овом простору. Локалитет је уписан је у централни регистар 1983. године. Датује се у крај 2. и почетак 3. века. Сондажна ископавања обављена су 1982. године.

На локалитету су откривени темељи римске грађевине зидане каменим блоковима. На северозападној страни откривени су делови саркофага.

Види још
--------

* Списак археолошких налазишта у Србији
Ilustracija iz Šahname
**Šahname** (perz. شاهنامه) je čuveno pjesničko djelo i nacionalni ep Irana. Autor mu je Firdusi (940/41—1020).

Šahname se bavi historijom drevne Perzije prije pojave i ekspanzije islama (7. vijek). U njemu se pominju i korijeni drevne religije Irana — zoroastrizma. Pjesnik je ovo djelo pisao 35 godina. Ono se sastoji od više od 60.000 stihova, što je dva puta više od Homerovih epova. Šahname, knjigu o davnoj historiji naroda Irana, počeo je da piše pjesnik Dakiki, ali je ubijen kada je napisao svega 1.000 stihova. Ferdosijevo djelo je nastavak Dakikijevog.

Šahname počinje sa stvaranjem svijeta i početkom civilizacije (vatra, spremanje hrane, obrada metala, zakoni). Djelo nije sasvim hronološko, ali se priča generalno tako odvija. Neke od ličnosti žive stotinama godina, dok većina živi uobičajen ljudski vijek. Kraljevi, heroji i zločinci se smjenjuju tokom vremena. Jedina konstanta je vrijeme i ciklus jutra i večeri.

Pisac je dosljedan u realističnoj karakterizaciji likova i naglasku na slobodi volje pojedinca. Nema likova koji su apsolutno dobri niti zli. Šahname je knjiga u kojoj se žali za slavom Irana prije arapskog osvajanja.

Glavna ličnost ovog epa je mitski heroj Rustem, princ Zabulistana, koji se borio u mnogim bitkama protiv neprijatelja drevnog Irana Turanaca (Skita).

Šahname je danas u osnovi nacionalnog osjećaja naroda perzijske kulture i jezika u Iranu, Afganistanu i Tadžikistanu. Ovo djelo je vjekovima bilo uzor perzijskog jezika, tako da se on do danas veoma malo izmjenio.

Ferdosi je bio svjestan značaja i dugovječnosti koje će njegovo djelo doživeti. Na jednom mjestu kaže:

بناهاى آباد گردد خراب ز باران و از تابش آفتاب

پى افكندم از نظم كاخي بلند كه از باد و باران نيابد گزند

از آن پس نميرم كه من زنده‌ام كه تخم سخن را پراكنده‌ام

„Gradske kuće propadaju od kiše i sunčevih zraka.
Sagradio sam palatu od stihova kojoj kiša i sunce ne mogu ništa.
Ja neću umrijeti, jer sjeme koje sam posijao će sačuvati moje ime i slavu od groba."
Za list Jehovinih svjedoka, v. Stražarska kula (Jehovini svjedoci).
Osmatračnica u logoru francuske artiljerije IFORa u Sarajevu 1995.
**Stražarska kula**, **stražarski toranj** ili **osmatračnica** je naziv za fortifikacijsku građevinu čija je glavna svrha pružiti stvoriti relativno i siguran položaj s koga stražar ili stražari mogu promatrati širu okolicu.

Osmatračnice su se počele graditi još u drevnim vremenima, te su u pravilu imale vojnu svrhu, odnosno služile za uzbunjivanje naselja, grada ili države u slučaju neprijateljskog napada. Kao takve su se gradile unutar već postojećih objekata (tvrđava) odnosno kao samostalni objekti. Rimljani su vrlo često koristili osmatračnice kako bi kontrolirali barbarska plemena izvan granica svog Carstva; osmatračnice su se gradile tako da jedna drugoj budu u vidnom polju, odnosno opsluživalo je ljudstvo obučeno za signalizaciju. Osmatračnice su tako činile dio fortifikacijskog sistema poznatog kao limes.

Moderan način ratovanja, odnosno alternativne metode prikupljanja informacija o potencijalnom neprijatelju, su danas osmatračnice učinile zastarjelim. S druge strane se koriste u civilne svrhe - u prostranim šumama gdje im je svrha brzo otkriti eventualne šumske požare, odnosno u zatvorima u svrhu spriječavanja bijega i kontrole zatvorenika.

Povezano
--------

* Karaula

***Stražarska kula*** na Wikimedijinoj ostavi
*Za ostale upotrebe, v. Straža (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 42° 14′ 59" SGŠ, 21° 36′ 17" IGD

**Straža** (mak. *Straža*) je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Straža pripada opštini Lipkovo.

Prirodni uslovi
---------------

Straža je smeštena u krajnje severnom delu Republike Makedonije, na samo kilometar južno od srpsko-makedonske granice. Od najbližeg većeg grada, Kumanova, naselje je udaljeno 25 km severozapadno.

Naselje Straža je u severoistočnom delu istorijske oblasti Crnogorje. Naselje je položeno visoko, na severoistočnim visovima Skopske Crne Gore. Nadmorska visina naselja je približno 980 metara.

Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Straža je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bila bez stanovnika. 

Pretežno stanovništvo u naselju bili su Albanci.

Većinska veroispovest bio je islam.

Vidi još
--------

* Opština Lipkovo

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* Zvanična stranica opštine Lipkovo Arhivirano 2009-06-16 na Wayback Machine-u

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Lipkovo |
| --- |
| **Lipkovo** • 
Alaševce •
Belanovce •
Vaksince •
Vištica •
Glažnja •
Gošince •
Dumanovce •
Zlokućane •
Izvor •
Lojane •
Matejić •
Nikuštak •
Opaje •
Orizari •
Otlja •
Rinkovce •
Ropalce •
Runica •
Slupčane •
Straža •
Strima |  |
**Silvija Talaja** (Imotski, 14. siječnja 1978.), je bivša hrvatska tenisačica.

Karijera
--------

Godine 1991. debitirala je na ITF turniru u Beogradu. Svoj prvi ITF naslov osvojila je 1996. godine u Makarskoj. Iste godine igra i svoje prvo WTA finale (Bol Open u Bolu na Braču), gdje je izgubila od Pizzichini. 

Na Grand Slam turnirima debitira 1997. godine na Australian Openu, a svoju prvu pobjedu na *Grand Slamu* zabilježila je na Roland Garrosu iste godine. Ozljeda ramena nakon US Opena udaljila je je od tenisa do kraja godine. Godine 1998. od značajnijih rezultata zabilježila je samo polufinala Bola i Pattaye. Godine 1999. igra isključivo na WTA turnirima. Igrala je finale Hertogenboscha (izgubila od Brandi u 3 seta) i Portschacha (poraz od Habsudove). Kao 82. tenisačica svijeta, te godine postaje prvi hrvatski teniski reket. Godine 2000. osvojila je svoj prvi WTA turnir. Bio je to Gold Coast. Iste godine osvaja i Strasbourgi probija se među prvih 20 igračica svijeta.

2001. godine, osim polufinala Porta i četvrtfinala Gold Coasta nije imala zapaženijih nastupa. Nakon što je izbivala sa terena 7 mjeseci, u veljači 2002. godine vraća se u Top 100. Igrala je polufinale Aucklanda i četvrtfinala Memphisa. Nakon turnira u Varšavi, gdje je izborila polufinale, nije zabilježila pobjedu u sljedećih 10 susreta. Sve do turnira u Tokiu, kada je na putu do finala pobjedila i prvu nositeljicu, Japanku Sugiyamu. Godinu je upotpunila finalom parova u Varšavi na kojem je nastupala s Kulikovskajom. Godine 2003. igrala je četvrtfinala Hyderabada, Estorila, Bola i Helsinkija. U paru sa Perebiynis osvaja turnir u Sopotu i igra finale u Helsinkiju.

U 2004. godini zabilježila je četvrtfinale Seoula, 3. kolo Indian Wellsa i Roland Garrosa, te tri polufinala u parovima. Četvrto finale u karijeri u parovima igra 2005. godine sa Domachowskom na WTA turniru u Pattayi. Zapaženijih rezultata u singlu iste godine nije imala.

Osvojeni turniri
----------------

### Pojedinačno

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Br.** | **Datum** | **Turnir** | **Protivnica u finalu** | **Rezultat** |
| 1. | 9. siječnja 2000. |  AUS Gold Coast |  ŠPA Conchita Martinez | 6-0 0-6 6-4 |
| 2. | 28. svibnja 2000. |  FRA Strasbourg |  MAĐ Rita Kuti Kis | 7-5 4-6 6-3 |

### Parovi

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Br.** | **Datum** | **Turnir** | **Partnerica** | **Protivnice u finalu** | **Rezultat** |
| 1. | 2. kolovoza 2003. | Sopot, Poljska |  UKR Tatiana Perebiynis |  EST Maret Ani ČEŠ Libuse Prusova | 6-4 6-2 |

Vanjske poveznice
-----------------

* WTA profil Arhivirano 2007-02-06 na Wayback Machine-u
**Stravča** je naselje smješteno na samom jugu Hrvatske u općini Konavle.

Zemljopisni položaj
-------------------

Stravča se nalazi u Konavoskim brdima, sa sjeverne strane planine Sniježnica, u neposrednoj blizini granice sa Bosnom i Hercegovinom, na samom završetku lokalne ceste koja vodi od Zvekovice prema istočnom dijelu Konavoskih brda.

Naziv
-----

Povijest
--------

Tijekom rata u Hrvatskoj Stravča je okupirana od strane JNA postrojbi te je selo skoro u potpunosti bilo uništeno, popljačkano i popaljeno.

Gospodarstvo
------------

Gospodarstvo u Stravči je potpuno nerazvijeno, a malobrojno se stanovništvo bavi poljodjeljstvom, stočarstvom i u manjoj mjeri seoskim turizmom.

Stanovništvo
------------

U Stravči prema popisu stanovnika iz 2011. godine živi 60 stanovnika, uglavnom Hrvata katoličke vjeroispovjesti.

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2011.***

Izvori
------

1. ↑  DZS - Popis stanovništva 2011. godine
2. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

Vanjske poveznice
-----------------

Područna škola Stravča - povijest Arhivirano 2008-03-13 na Wayback Machine-u

| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Općine Konavle |
| --- |
| Brotnice • Cavtat • Čilipi • Drvenik • Duba Konavoska • Dubravka • Dunave • Đurinići • Gabrili • Gruda • Jasenice • Komaji • Kuna Konavoska • Lovorno • Ljuta • Mihanići • Mikulići • Močići • Molunat • Obod • Palje Brdo • Pločice • Poljice • Popovići • Pridvorje • Radovčići • Stravča • Šilješki • Uskoplje • Vitaljina • Vodovađa • Zastolje • Zvekovica |
Strašilo s kacigom u Japanu.
**Strašilo** je lažni objekt ili lutka u obliku čovjeka koja se obično postavlja u polja zbog plašenja ptica koje se hrane sjemenkama. Najčešće se postavlja stara odjeća na dva štapa u obliku križa dok se glava oblikuje od slame ili stare odjeće. Strašila koriste farmeri na poljima diljem svijeta te su ona danas čest kulturološki simbol farmi i seoskih zajednica; strašila su vrlo čest motiv u popularnoj kulturi i umjetnosti, a u svijetu se čak održavaju i različiti festivali u čast strašila.

Strašila u umjetnosti i kulturi
-------------------------------

Jedan od najstarijih kulturoloških prikaza strašila datira iz VIII. vijeka, a prisutan je u japanskoj kronici *Kojiki* (ujedno i najstarija sačuvana japanska knjiga), gdje se spominje božanstvo Kuebiko, zapravo nepokretno strašilo koje zna sve o svijetu. Kratka priča "Feathertop" Nathaniela Hawthornea govori o strašilu što su ga oživjele vještice u Salemu, dok je Strašilo jedan od protagonista Baumovog romana *The Wonderful Wizard of Oz*; u toj inkarnaciji, Strašilo je u potrazi za mozgom. Ova priča je slobodno interpretirana u filmu *Scarecrow* iz 1973. godine, s Alom Pacinom i Geneom Hackmanom u glavnim ulogama. 

Kultni britanski bend Pink Floyd imao je pjesmu "The Scarecrow", izdanu na njihovom debitantskom albumu *The Piper at the Gates of Dawn* iz 1967. godine.

Dr. Jonathan Crane, jedan od najvažnijih Batmanovih protivnika, koristi alias Scarecrow u stripovima kuće DC Comics; u Nolanovoj filmskoj trilogiji, Scarecrowa je tumačio Cillian Murphy. Slični likovi, Scarecrow i Straw Man, pojavljuju se i u stripovima kuće Marvel Comics.

Vidi još
--------

* Slamnati

Vanjske veze
------------

***Strašilo*** na Wikimedijinoj ostavi

* Photo of a crow trap in Australia
* Scarecrows historically speaking

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* LCCN: sh85118020
* GND: 4227960-4
* BNF: cb121560363 (podaci)

 |
**Županijska skupština Osječko-baranjske županije** predstavničko je tijelo građana Osječko-baranjske županije koje donosi akte u okviru samoupravnog djelokruga županije te obavlja druge poslove u skladu sa zakonom.

Sastav Skupštine
----------------

Skupština ima 47 vijećnika koje su građani neposredno izabrali na lokalnim izborima 17. V. 2009. godine.

Budući da srpska nacionalna manjina ima pravo na zastupljenost u Skupštini s 5 vijećnika, a to nije postignuto na izborima, radi ostvarivanja odgovarajuće zastupljenosti srpske nacionalne manjine broj članova Županijske skupštine povećan je za četiri člana, tako da Skupština broji 51 vijećnika.. 

Na izborima je glasalo 49,20 posto od ukupno 292.150 registriranih birača. Skupština ima predsjednika i dva potpredsjednika, koje bira iz reda vijećnika. Predsjednik je mr. sc. Zlatko Maksimović, a potpredsjednici su Kruno Pandžić i dr. sc. Andrija Zdravčević.

Izbori 2009.
------------

| Stranka | Postotak glasova | Broj zastupnika |
| --- | --- | --- |
| HDZ, HSP, HSU, HSS, HSLS | 34,69% | 18 mjesta |
| HDSSB, ZELENI HR | 32,38% | 17 mjesta |
| SDP, HNS, DSU | 13,47% | 7 mjesta |
| Nezavisna lista Gordan Matković | 11,05% | 5 mjesta |
|

Izvori
------

1. ↑  Rezultati izbora za župana i za Županijsku skupštinu Osječko-baranjske županije
2. ↑  Osječko-baranjska županija: Vijećnici
**Strand** je ime londonske ulice u Boroughu City of Westminster. Duga je nekih 1.3 km od Trafalgar Squara na istoku do Temple Bara u Londonskom Cityu gdje mjenja ime u Fleet Street.

Historija
---------

Strand je orginalno bio samo mali blatni put koji se protezao duž istočne obale Temze, ali se već početkom 16. vijeka počeo uređivati kad su duž njega počele graditi palače.

Strand je ubrzo postao jedna od najvažnijih londonskih ulica, točno na pola puta između dva sjedišta moći, Whitehalla i Londoskog Citya. Ulica se uskoro napunila kavanama i gostionicama po kojima se tračalo o najnovijim događajima. Građevinski radovi nastavljeni su do prijelaza u 20. vijek, kad je podignut svjetski poznati hotel Savoy sa restoranom Simpson. To su bila zlatna vremena Stranda, koji je izgubio privlačnost kad je izgrađen Victorijin kej (*Victoria Embankment*) između rijeke i ulice.

Kad je izgrađen kej 1870-ih, brojne palače izgubile su pristup na obalu Temze. Duž ulice su zatim niknule brojne trgovine, barovi, koncertne dvorane i teatri, od kojih se većina kasnije preselila na sjever u Covent Garden, pa su preostali samo Vaudeville i Adelphi.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Strand*" (engleski). London Drum. Pristupljeno 31. 1. 2017.

Vanjske veze
------------

***Strand, London*** na Wikimedijinoj ostavi

* *The Northbank* (`en`)
**Vojna generalna uprava u Srbiji** (nem. *Militär-Generalgouvernement in Serbien*) je naziv za austro-ugarsku vojnu upravu na području okupirane Kraljevine Srbije u Prvom svetskom ratu. Ova uprava je uspostavljena 1915. godine, nakon evakuacije srpske vojske sa teritorije Srbije, i trajala je do oslobođenja Srbije 1918. godine. Vojna generalna uprava u Srbiji je obuhvatala severo-zapadni deo okupirane Kraljevine Srbije, dok su se južni i istočni delovi zemlje nalazili pod okupacijom Bugarske i uključeni su u bugarske Moravsku vojno-inspekcijsku oblast i Makedonsku vojno-inspekcionu oblast. Austro-ugarski okupatori su sličnu vojnu upravu zaveli i na području Kraljevine Crne Gore (videti: Vojna generalna uprava u Crnoj Gori).

Vidi još
--------

* Srbija u Prvom svetskom ratu
* Moravska vojno-inspekciona oblast
* Makedonska vojno-inspekciona oblast
* Vojna generalna uprava u Crnoj Gori
* Vojna uprava u Srbiji (Drugi svetski rat)

Spoljašnje veze
---------------

* Administrative Gliederung der Generalgouvernements Serbien und Montenegro
* Srbija u Prvom svetskom ratu 1914-1918. godine Arhivirano 2014-05-14 na Wayback Machine-u
**Skandal Clinton-Lewinsky** (engl. ), također poznat i kao **afera Lewinsky** ili **Monicagate**, bio je seks skandal prouzroučen preljubničkom vezom američkog predsjednika Billa Clintona sa Monicom Lewinsky, mladom ženom koja je radila kao pripravnica u Bijeloj kući za vrijeme njegovog predsjedničkog mandata. Afera je izbila početkom 1998. godine, kada je postojanje preljubničke veze objelodanjeno zahvaljujući građanskoj tužbi koju je Paula Jones vodila protiv Clintona tražeći odštetu za seksualno uznemiravanje u vrijeme dok je Clinton bio guverner Arkansasa. Lewinsky, koja je bila svjedočila na suđenju, se bila o vezi povjerila svojoj prijateljici Lindi Tripp, koja je razgovor bila snimila, a potom kontaktirala Kena Starra, nezavisnog tužioca koji je protiv Clintona i njegove supruge Hillary vodio istragu povodom korupcijskih afera. Kada su detalji veze došli u javnost, Bill Clinton je ispočetka negirao vezu, a što je vodstvo Kongresa, kojim su tada dominirali republikanci, shvatilo kao priliku za njegov opoziv, optuživši ga za krivokletstvo. Postupak opoziva je izglasan u Predstavničkom domu, ali ne i u Senatu gdje republikanci nisu imali za to potrebnu kvalificiranu većinu, te je Clinton ostao na mjestu predsjednika do kraja mandata.

Vanjske veze
------------

***Skandal Clinton-Lewinsky*** na Wikimedijinoj ostavi

* Monica Lewinsky 2015 Ted Talk on bullying and the price of shame
* A Guide to the Monica Lewinsky Story Arhivirano 2009-01-18 na Wayback Machine-u—The Coffee Shop Times (last updated July 8, 2001)
* The Clinton/Lewinsky Story: How Accurate? How Fair? (2003)