recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Pisma Pavla i Seneke** naziv je za zbirku pisama za koja se tvrdi da su ih razmijenili apostol Pavle i rimski stoički filozof Lucije Anej Seneka. U zbirci se nalazi osam Senekinih pisama i šest Pavlovih odgovora. Hijeronim spominje ovu prepisku u 12. poglavlju svog djela *O znamenitim ljudima* *(De viris illustribus)*. Sve do razdoblja renesanse ova je prepiska smatrana autentičnom, ali znanstvenici su je počeli kritički ispitivati u 15. stoljeću i danas se općenito drži da su ta pisma apokrifna. Joseph Lightfoot primijetio je:

> Siromaštvo misli i stila, pogreške u kronologiji i povijesti i cijela koncepcija relativnih pozicija stoičkog filozofa i kršćanskog apostola, očito ukazuju na to da je pisma stvorila ruka krivotvoritelja.
> 
> 

Philip Schaff u svojoj je povijesti primijetio: "Pisma su vrlo siromašna u mislima i stilu, puna kronoloških i povijesnih pogrešaka, i nesumnjivo predstavljaju krivotvorine". Lightfoot kaže i sljedeće:

> 
> Ova je prepiska vjerojatno krivotvorena u 4. stoljeću, bilo da bi se Seneka preporučio kršćanskim čitateljima bilo bi se kršćanstvo preporučilo čitateljima Senekinih djela.
> 
> 
> 
> Budući da je sada općeprihvaćeno da su pisma lažna, neće biti potrebno opširno navoditi razloge njihove osude. Dovoljno je reći da su pisma u potpunosti prazna i bezvrijedna; da se stil obojice navodnih korespondenata razlikuje od njegovih istinskih spisa; da su odnosi između njih dvojice, onakvi kakvi su predstavljeni pismima, vrlo nevjerojatni; i na kraju, da su kronološke informacije (kojih, međutim, nema u nekim važnim rukopisima) pogrešne u gotovo svim slučajevima. Dakle, neovisno o neprekinutoj šutnji tri i pol stoljeća o ovoj prepisci, dovoljni su samo interni dokazi da ih se osudi kao krivotvorine.
> 
>

Vanjske veze
------------

* *The Correspondence of Paul and Seneca*, translated by M. R. James, 1924 (Wesley Center Online) ()

| * p
* r
* u
Seneka |
| --- |
| Filozofija | 

|  |  |
| --- | --- |
| Dijalozi | 
* *O dobročinstvima*
* *O kratkoći života*
* *O blagosti*
* *O postojanosti mudraca*
* *O gnjevu*
* *O dokolici*
* *O proviđenju*
* *O spokojstvu duše*
* *O sretnom životu*

 |
| Pisma | 
* *Pisma Luciliju o moralu*

 |
| Utjehe | 
* Senekine utjehe (*majci Helviji, Marciji, Polibiju*)

 |
| Filozofijaprirode | 
* *Prirodoslovni problemi*

 |

 |  |
| Pjesništvo | 

|  |  |
| --- | --- |
| Sačuvane drame | 
* *Agamemnon*
* *Bijesni Herkul*
* *Medeja*
* *Edip*
* *Fedra*
* *Feničanke*
* *Tijest*
* *Trojanke*

 |
| Drame nepoznatog autora | 
* *Herkul na Eti*
* *Oktavija*

 |
| Satira | 
* *Apokolocintoza*

 |

 |
| Ostala djela | 
* *Pisma Pavla i Seneke* (nepoznato autorstvo)

 |
| Povezano | 
* Senekine tragedije
* Stoicizam

 |
| Potreti | 
* Dvostruka herma Sokrata i Seneke
* Pseudo-Seneka
* *Senekina smrt* (slika iz 1773)

 |
| Obitelj | 
* Seneka Stariji (otac)
* Galion (brat)
* Pompeja Paulina (supruga)
* Lukan (nećak)

 |
Isus na mozaiku iz Ravene (6. vek).
**Oko je svjetiljka tijelu** je Isusova izreka koja govori o bistrom i rđavom gledanju. Zabeležena je u evanđeljima po Mateju i Luki,

Izreka
------

Evanđelje po Mateju prenosi sledeće Isusove reči:

> Svetilo tela je oko. Ako je oko tvoje bistro, sve telo tvoje biće svetlo; ako li je oko tvoje rđavo, sve telo tvoje biće mračno. Ako je dakle svetlost, koja je u tebi, tama, kolika će tama biti?
> 
> 

Evanđelje po Luki prenosi sledeće Isusove reči:

> Svjetiljka tijelu je oko. Ako, dakle, oko tvoje bude zdravo, i sve tijelo tvoje biće svijetlo; ako li oko tvoje bude kvarno, i tijelo će tvoje biti tamno. Pazi, dakle, da svjetlost koja je u tebi ne bude tama. Jer ako je sve tijelo tvoje svijetlo da nema nijednoga dijela tamna, biće svijetlo cijelo kao kad te svjetiljka obasjava svjetlošću.
> 
> 

Dijalog Spasitelja fragmentarno prenosi sledeće nešto drugačije Isusove reči:

> Spasitelj reče: "Svetiljka tela je um. Ako je unutar vas u redu, vaša tela svetle. Ako su vam srca tamna, svetlost koju predosećate [...] "
> 
>

Tumačenja
---------

Nikolaj Evgrafovič Pestov smatra da Isus ovde misli na duhovno oko, koje čovek čista srca treba razvijati da bi video Boga. Pestov tumači da ako je unutarnje "oko čisto", tj. ako čovek ume da vidi mrlje greha na odeći svoje duše, on će imati mogućnost pokajanja, a kroz pokajanje očišćenja i preobraženja. Ako mu je pak oko "nečisto", tj. nema mogućnosti da vidi mrlje greha, onda nema ni mogućnosti pokajanja.

Izvori
------

1. ↑  Evanđelje po Mateju, 6:22-23 (prevod Emilijan Čarnić)
2. ↑  Evanđelje po Luki, 11:34-36 (prevod SPC)
3. ↑
4. ↑  НИКОЛАЈ ЕВГРАФОВИЧ ПЕСТОВ, УДАЉАВАЊЕ ЧОВЕКА ОД "ОБРАЗА И ПОДОБИЈА" БОЖИЈЕГ

Vidi još
--------

* Isusove izreke
* Isusovo učenje
* Svetlost sveta
**Ivan Matuzović** (1886-1938) je bio bosanskohercegovački revolucionar i komunista, učesnik oktobarske i mađarske revolucije.

Bio je blizak prijatelj mađarskog revolucionara Bele Kuna i komandant Jugoslavenske Crvene armije u Sovjetskoj mađarskoj komuni. Jedan je od glavnih protagonista afere Dijamantštajn, odnosno pripreme prevrata u Kraljevini SHS 1919.

Ubijen je tokom Staljinove čistke u SSSR.

Biografija
----------

Ivan Matuzović rođen je u Gornjoj Dubici kod Bosanskog Šamca. Po zanimanju pekarski radnik. Pre rata je bio socijaldemokrata. Kao austrougarski vojnik 1915. pao je u rusko zarobljeništvo. U logoru se povezao sa ruskim boljševicima i priključio oktobarskoj revoluciji. Posle pobede revolucije radi u Moskvi na organizaciji Jugoslovenske komunistričke grupe pri RKP(b).

Krajem 1918. odlazi u Mađarsku, gde učestvuje u borbi za uspostavljanje Mađarske Sovjetske Republike. Po dolasku u Mađarsku, organizirao je „Jugoslovensku komunističku frakciju" pri Komunističkoj partiji 20. novembra 1918. Ova Frakcija razvila je živu djelatnost za pripremu revolucije u Jugoslaviji; štampala je velik broj letaka i brošura. Frakcija je izdavala list „Crvena zastava", koji je rasturan i u Jugoslaviji. U mađarskoj revoluciji je vodio odred jugoslavenskih crvenoarmejaca. Bio je blizak prijatelj Bele Kuna.

Posle sloma mađarske komune živi u Beču, gde je uhapšen. Bio je aktivan u klubu jugoslovenskih studenata marksista u Beču, osnovanom 1919. godine. Matuzović je sudjelovao u pripremanju revolucije u Jugoslaviji, koja je navodno trebala započeti 1. svibnja 1919. godine. Bilo je predviđeno da priteknu u pomoć jugoslavenskom proletarijatu i jedinice mađarske Crvene armije. Međutim, vlasti Kraljevine SHS su saznale da se priprema ustanak.

Po povratku u Kraljevinu SHS, Matuzović je uhićen. Jedan je od optuženih u aferi Diamantstein, prvom antikomunističkom procesu u Kraljevstvu Srba, Hrvata i Slovenaca 1919. godine.

Po izlaska iz zatvora, odlazi u Beč. Jugoslavenska je policija doznala 1921. godine da komunisti iz Mađarske i Jugoslavije koji su se nalazili u emigraciji, pripremaju akciju na Balkanu, a da je Ivan Matuzović izjavio, u povodu ženidbe Aleksandra Karađorđevića:

> Ženi se Aleksandar Poslednji, ali će mu ženidba presesti, jer Matu­zović još nije umro.
> 
> 

Iz Beča ubrzo odlazi u Sovjetski Savez. Vraća se u Moskvu, gde živi i radi kao politički emigrant. Radio je kao inspektor u fabrici hleba na periferiji Moskve. Uhapšen je 17. februara 1938. i osuđen na smrt zbog "špijunske i diverzantske delatnosti". Streljan je 5. aprila 1938. godine na Butilovskom poligonu kraj Moskve.

Posmrtno je rehabilitovan septembra 1957. godine.

Literatura
----------

* Tekst grupe autora u Općoj enciklopediji JLZ Zagreb 1979. tom 5 str. 373.

Povezano
--------

* Afera Diamantstein
* Jugosloveni u Oktobarskoj revoluciji
* Jugoslovenska politička emigracija u SSSR
* KPJ tokom Velike čistke
Most Gorgopotamos danas. Čelični stub menja onaj raznet tokom operacije *Harling*.
**Operacija Gorgopotamos** (u britanskim izvorima **operacija Harling**) je bila jedna od najspektakularnijih diverzija u okupiranoj Evropi.

25. novembra 1942. godine grčki gerilci (ELAS i EDES) uz pomoć britanskih sabotera SOE, srušili su železnički vijadukt kod Gorgopotamosa u srednjoj Grčkoj, preko kojeg je prelazila železnička pruga Solun-Atina. Ovim je prekinuta najvažnija saobraćajnica na Balkanu, koja je tokom jednog dela 1942. imala ulogu u snabdevanju Romelovog Afričkog korpusa, što je imalo značajne posledice na ishod borbe u severnoj Africi.

U septembru 1942. S. O. E. u Kairu napravio plan za napad na gorgopotamski most. Akcija je dobila kodni naziv „Operacija Harling" (engl. ). Formirana je borbena grupa Harling (engl. ) od dvanaest članova pod komandom pukovnika "Edija" Majersa (engl. ). Tokom noći 28/29. septembra i sledeće noći, ova grupa je spuštena padobranima u centralnu Grčku. Tamo su uspeli da stupe u vezu sa vođom ELAS-a Arisom Veluhiotisom i sa vođom EDES-a Napoleonom Zervasom i da ih pridobiju za akciju. Formirali su zajedničku borbenu grupu od oko 150 ljudi za izvođenje akcije.

Operacija je izvedena 25. novembra. Most je u bunkerima na severnom i na južnom kraju obezbeđivalo oko 80 italijanskih vojnika. Na severno obezbeđenje mosta napadala je grupa od 25 gerilaca EDES-a, a na južno grupa od 70 gerilaca ELAS-a. Dvojica britanskih specijalista i trojica komandosa sačinjavala su grupu za postavljanje eksploziva, dok su ostali raspoređeni na obezbeđenju od neprijateljske intervencije. Ovi obezbeđujući delovi su pred početak akcije presekli telefonske i telegrafske linije za vezu.

Napad je počeo u 23 časa. Nakon oko jednog sata borbe, južna grupa uspela je da savlada italijansku odbranu. To su iskoristili mineri za postavljanje eksploziva. Nakon uspešno izvedenog rušenja, i severna grupa savladala je otpor Italijana na svom sektoru. Grupa za obezbeđenje zaustavila je italijanski voz iz pravca Lamije. U 2:30 operacija je okončana i sve borbene grupe povukle su se u predviđenim pravcima.

Tokom ove operacije Italijani su imali oko 30 vojnika izbačenih iz stroja, ali je mnogo važnija posledica bilo izbacivanje ove pruge iz upotrebe tokom šest nedelja bitnih za razvoj situacije u severnoj Africi. Nakon operacije obezbeđenje mosta preuzeli su Nemci.

> U jesen 1942, baš kad smo probili liniju kod El Alamejna, srušen je vijadukt kod Gorgopotamosa i jedini železnički put do Atine presečen je na šest kritičnih nedelja, tokom kojih neprijatelj nije bio u mogućnosti da koristi Pirej za ojačavanje svojih trupa u severnoj Africi tako malim rezervama kao što je već bio slučaj u južnoj Grčkoj.
> 
> – Brigadni general Mayers, komandant britanske vojne misije u Grčkoj, o uticaju grčkog pokreta otpora na sveukupni tok rata

Nakon ovog uspeha S. O. E. je dobila na značaju i uskoro je veoma raširila svoja dejstva u okupiranoj Evropi.

Izvori
------

1. 1 2  Istorijska čitanka, Drugi svetski rat

Vanjske veze
------------

* combatsim.com ()
* New Zealand Electronic Text Centre ()
Domenico Fetti, *Parabola o trunu i brvnu*.
**Priča o trunu i brvnu** (poznata kao *diskurs o osuđivanju*) je Isusova parabola izložena u besedi na Gori. Ovom pričom Isus poručuje da ne treba suditi drugima.

Priča
-----

Evanđelje po Mateju prenosi sledeće Isusove reči:

> A zašto vidiš trun u oku brata svog, a brvna u oku svom ne osećaš? Ili, kako možeš reći bratu svom: Stani da ti izvadim trun iz oka tvog; a eto brvno u oku tvom? Licemere! Izvadi najpre brvno iz oka svog, pa ćeš onda videti izvaditi trun iz oka brata svog.
> 
> 

Evanđelje po Luki prenosi gotovo istovetnu priču:

> A zašto vidiš trun u oku brata svog, a brvna u svom oku ne osećaš? Ili kako možeš reći bratu svom: Brate! Stani da izvadim trun koji je u oku tvom, kad sam ne vidiš brvna u svom oku? Licemere! Izvadi najpre brvno iz oka svog, pa ćeš onda videti izvaditi trun iz oka brata svog.
> 
>

Tumačenja
---------

Isus daje priču o trunu i brvnu kao ilustraciju poruke o neosuđivanju.

MacDonald smatra da Isus ovom pričom osuđuje licemerje ljudi sa velikim manama koji kritikuju omanje mane kod drugih. Isus je rekavši: "A što gledaš trun u oku brata svoga, a u svome oku grede ne primećuješ?" razotkrio ljudsku sklonost da kod drugoga vidimo sitnu grešku, a da se na istu kod sebe ne obaziremo. Takvu situaciju je namerno preterano prikazao stilskom figurom zvanom hiperbola kako bi naglasio suštinu stvari. Licemerno je pretpostavljati da bismo mogli pomoći nekome sa nekom malom pogreškom dok sami činimo veću pogrešku. Najpre treba ispraviti vlastite pogreške, pre no što ih počnemo kritikovati kod drugih.

Hill smatra da je ova priča ironična, pošto je čoveku nemoguće otkloniti sve svoje mane, nikada neće dospeti do tačke kada će moći da osuđuje druge - slično kao u čuvenoj izreci "ko je bez greha neka baci prvi kamen".

Izvori
------

1. ↑  *Matthew* by Charles H. Talbert 2010 ISBN 0-8010-3192-3 page 93 view 93
2. ↑  Evanđelje po Mateju, glava 7
3. ↑  Evanđelje po Luki, glava 6:41
4. ↑  William MacDonald, Ne sudite
5. ↑  Hill, David. The Gospel of Matthew. Grand Rapids: Eerdmans, 1981

Vidi još
--------

* Isusove priče
* Isusove izreke
* Isusovo učenje

***Priča o trunu i brvnu*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Isusove priče |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Kanonskaevanđelja | Bacanje mreže • Biser • Bludni sin • Bogataš i ubogi Lazar • Bogata budala • Deset devojaka • Dobri Samarićanin • Drvo i plodovi • Dva dužnika • Dva sina • Farisej i carinik • Gospodar i sluga • Izgubljena ovca • Izgubljeni novčić • Jak čovek • Jalova smokva • Kukolj • Kvasac • Mladi bogataš • Mudri i ludi zidar • Nemilosrdni sluga • Nepravedni sudija • Nepravedni upravnik • Prijatelj u ponoć • Proračun troškova • Radnici u vinogradu • Rast semena • Sejač • Skriveno blago • Stražar • Svetiljka pod sudom • Talanti • Trun i brvno • Udovičin novčić • Velika gozba • Zli vinogradari • Zrno gorušice |

 |  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Apokrifi | Mješanje boja • Palmino drvo • Prazan vrč • Ubica moćnika • Žitni klas |

 |
**Wifredo Óscar de la Concepción Lam y Castilla** (tradicionalni kineski: , 8. decembar 1902 – 11. septembar 1982), poznatiji kao **Wifredo Lam**, bio je kubanski likovni umjetnik poznat po nastojanju da svijetu približi afro-kubansku kulturu. Tokom školovanja se sreo sa nakim od najznamenitijih umjetnika 20. vijeka, te je stvorio jedinstveni stil koga karakteriziraju hibridni likovi. 

Rodio se u etnički i rasno miješanoj porodici; otac mu je bio kineski doseljenik, a majka dijete bivše robinje iz današnjeg Konga i kubanskog mulata. Porodica mu je bila katolička, ali je također ispovijedala i drevnu afričku religiju, pa mu je kuma Matonia Wilson bila svećenica santerije, religije koja će kasnije imati snažan uticaj na njegov rad. Slikanjem se počeo baviti nakon studija prava i botanike. Godine 1923. je došao u Madrid. Za vrijeme građanskog rata se priključio republikanskoj vladi i za nju izrađivao propagandne plakate; godine 1937. je ranjen, a nešto kasnije otišao u Pariz. Odatle se za vrijeme drugog svjetskog rata, uz dosta napora, vratio na Kubu 1941. Godine 1952. se stalno nastanio u Parizu. Bio je simpatizer kubanske revolucije, a Castru je izrazio podršku slikom *El Tercer Mundo* (Treći svijet), izloženoj u predsjedničkoj palači.

Vanjske veze
------------

* Wifredo Lam Official Website (in French)
* Ediciones Vanguardia Cubana. Libros de Pintura Cubana, Wifredo Lam Arhivirano 2018-07-22 na Wayback Machine-u
* Arhivirano 2006-01-06 na Wayback Machine-u – Lam's biography at the Guggenheim website
* - Museum of Modern Art's Collection
* Arhivirano 2019-12-12 na Wayback Machine-u – Online Gallery of Lam's art
**Sulejów** je grad od 6,130 stanovnika u sredini Poljske u Lodzkom vojvodstvu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Sulejów leži duž rijeke Pilice, udaljen 15 km jugoistočno od Piotrkówa Trybunalskog.

Historija
---------

Sulejów je vrlo staro naselje, zna se da je već u prvoj polovici 12. vijeka, na gazu preko Pilice postojala carinarnica.
Pored nje je između 1176.-77. podignuta cistercitska opatija, pored koje se razvilo trgovište, a zatim sa druge strane rijeke i naselje koje je gradska prava dobilo prije 1292.

Od 1793. nakon Druge podjele Poljske je dio Kraljevine Pruske, a od 1807. je dio kratkotrajnog napoleonskog Varšavskog vojvodstva.

Od 1815. je postao dio proruske Kongresne Poljske, nakon raspuštanja samostana 1819. spao je na selo pa je između 1870.-1927. izgubio gradska prava. Njegov oporavak počeo je u drugoj polovici 19. vijeka, kad se počeo eksploatirati vapnenac za proizvodnju vapna. 
Željeznička pruga (danas zatvorena) do Sulejówa izgrađena je 1902.

Prilikom bombardiranja za Invazije Poljske u septembru 1939. uništeno je oko 80% zgrada.

Pogled na Pilicu kod Sulejówa
Za vrijeme Njemačke okupacije sve do 1942. u gradu je djelovao geto, iz kojeg su Židovi odveženi u Logor Treblinka i pobijeni.

Između 1944.–45. u gradu je djelovao i logor za prisilni rad kroz koji je prošlo oko 9 000 zarobljenika. Sve u svemu za Drugog svjetskog rata pomrlo je oko 5 700 stanovnika Sulejówa, što je bilo nekih 80% tadašnjih mještana.

Znamenitosti
------------

Sulejów je poznat po svom samostanskom kompleksu, koji je započeo život kao cistercitska opatija 1176.

Samostanska crkva podignuta je prije 1232. za baroka je enterijer restauriran, klaustar je podignut početkom 15. vijeka. Tokom 15.- 16. pa sve do 18. vijeka samostan je opasan bedemima i gotičkim tornjevima i dograđivan gospodarskim zgradama i arsenalom (16.- 17. vijek).

Danas se u jednom njegovom dijelu nalazi regionalni muzej.

Privreda
--------

Današnji Sulejów je grad tekstilne i prehrambene industrije u kom se još uvijek proizvodi vapno.
Poznat je i kao turistička destinacija zbog akumulacijskog jezera Zalew Sulejowski, koje je nastalo početkom 1970-ih izgradnjom brane na Pilici.

Pobratimski gradovi
-------------------

Sulejów ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima; 

* Češka Tišnov, Češka
* Mađarska Heves, Mađarska
* Ukrajina Slavuta, Ukrajina

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  „*Sulejów*" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 2.07.2021.
2. 1 2 3 4 5  „*Poland: Lodzkie*" (poljski). City population. Pristupljeno 2.07. 2021.
3. ↑  „Zalew Sulejowski" (poljski). Zalew Sulejowski. Pristupljeno 2.07.2021.
4. ↑  „*Położenie i ludność*" (poljski). Gmina Sulejów. Pristupljeno 2.07.2021.

Vanjske veze
------------

***Sulejów*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gmina Sulejów* (službene stranice) ()
Sveti Ives Cornwall
**St Ives** je lučki i turistički grad od 9,799 stanovnika na jugozapadu Engleske.

Geografske karakteristike
-------------------------

Sveti Ives leži na krajnjem sjeverozapadu Grofovije Cornwall, u istoimenom zaljevu Atlanskog oceana, udaljen svega 12 km od ljetovališta Penzance koje leži na drugoj suprotnoj (južnoj) obali.

Historija
---------

Grad noću
Sveti Ives je svoje ime dobio po kćeri irskog kneza - svetoj La. Za tog kneza legenda kaže da je sredinom 5. vijeka doplovio do Cornwalla na listu, nakon što je propustio brod]] koji je prevezao druge svece.

Njegovo kornvolsko ime bilo je **Porthia** ("Laina spilja"), dok se pretpostavlja da mu je pretkršćansko ime bilo **Pendennisom** ("utvrda na rtu").

Kralj Charles I dodjelio mu je 1639. status borougha. St Ives je gradio svoj prosperitet na ribarstvu (srdele) i trgovini glinenim škriljavcem i drugim korvalskim mineralima.

Luka mu je značajno poboljšana nakon što je John Smeaton 1770. podigao gat, on je uz kasniju igradnju drugih, pomogao da se luka zaštiti od oluja, koje su dotad vijekovima toliko zasule luku pijeskom da je postala neupotrebljiva.

Dolazak željezničke pruge 1877. i porast masovnog turizma ubrzo je pretvorio St Ives u popularno odmaralište.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: South West England" (engleski). City population. Pristupljeno 11. 1. 2018.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Stories of Old St Ives, Cornwall*" (engleski). Stives. Pristupljeno 11. 01. 2018.

Vanjske veze
------------

***St Ives, Cornwall*** na Wikimedijinoj ostavi

* St Ives - Welcome ()
**Szczekociny** je grad od 3,532 stanovnika na jugu Poljske u Šleskom vojvodstvu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Szczekociny leži duž rijeke Pilice), udaljen devedesetak km jugoistočno od Katowica.

Historija
---------

Szczekociny je staro naselje koje je gradska prava dobilo još 1398.
Tokom 16. vijeka bio je poznat po manufakturnoj proizvodnji željeza, a u 18. vijeku po svojim zanatlijama.

Danas je poznat po bitci koja se dogodila 1794. za Kościuszkova ustanka u kojoj su rusko-pruske snage porazile ustanike. Nakon tog poraza, od 1795. za Treće podjele Poljske je dio Habsburške monarhije, a od 1809. je dio napoleonskog Varšavskog vojvodstva.

Od 1815. je dio proruske Kongresne Poljske u kojoj je kao periferijsko naselje spao na selo pa je između 1870.-1923. izgubio gradska prava.

Djelomično je spaljen u septembru 1939. za Invazije Poljske od jedinica Wehrmachta. 
Za vrijeme Njemačke okupacije (1941.–42.) iz lokalnog geta je oko 1700 Židova odvedeno je u Logor Treblinka i pobijeno.
U julu 1944. zauzeli su ga i privremeno okupirali partizani Armije Krajowe.

Znamenitosti
------------

Palača Dębiński
Poznat je po crkvi iz druge polovice 17. vijeka (rekonstruirana u 18. vijeku) i po neoklasicističkoj palači iz 18. vijeka.

Privreda
--------

Današnji Szczekociny je grad malih pogona prehrambene industrije i tvornice elektromotora.

Pobratimski gradovi
-------------------

Szczekociny ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;

* Mađarska Adony, Mađarska
* Slovačka Jelšava, Slovačka

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Szczekociny*" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 28.06.2021.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Poland: Slaskie*" (poljski). City population. Pristupljeno 28.06. 2021.
3. ↑  „*Miasta partnerskie*" (poljski). Gmina Szczekociny. Pristupljeno 28.06.2021.

Vanjske veze
------------

***Szczekociny*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gmina Szczekociny* (službene stranice) ()
**Talagante** je grad od 56,990 i općina od 81,838 stanovnika na jugozapadu Metropolitanske regije Santiago u Čileu.

On je i administrativni centar istoimene Provincije Talagante.

Geografske karakteristike
-------------------------

Talagante leži nedaleko od ušća rijeke Mapocho u Maipo, udaljen 35 km jugozapadno od Santiaga, na trasi *Autoputa sunca* (Autopista del Sol) za San Antonio.

Gradska vijećnica

Historija
---------

Prije dolaska španjolskih konkvistadora, Inke su sredinom 15. vijeka zavladali dolinom rijeke Mapocho i osnovali koloniju. Po njihovom vođi - Talacanti, današnji grad nosi ime -Talagante.

Kuriozum je da je ta kolonija brzo prihvatila kršćanstvo i pomagala u izgradnji Santiaga.

Snažan potres u maju 1647. porušio je dobar dio naselja, tako da je sredinom 18. vijeka Talagante spao na svratište kočija, sa par gostionica na putu Santiago - Valparaíso.

Talagante je službeno osnovan u januaru 1837. sa imenom - *Villa de Santa María de Talagante*. 
Grad je izgrađen po tipičnom kolonijalnom planu sa ortogonalnim rasporedom ulica, duž ceste i pruge za San Antonio.

Talagante je danas satelitsko predgrađe Santiaga, - konurbacije od 7,250,000 stanovnika.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Chile: Región Metropolitana de Santiago*" (engleski). City population. Pristupljeno 1.12.2020.
2. 1 2 3 4  „*Talagante Municipality in Chile*" (engleski). City population. Pristupljeno 1.12.2020.
3. 1 2 3  „Historia de Talagante" (španjolski). Municipalidad de Talagante. Arhivirano iz originala na datum 2020-12-01. Pristupljeno 2.12.2020.
4. ↑  „*Major Agglomerations of the World*" (engleski). City population. Pristupljeno 1.12.2020.

Vanjske veze
------------

***Talagante*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Municipalidad de Talagante* (službene stranice) ()
**Taza** (berberski: ⵜⴰⵣⴰ / taza, arapski: تازة‎) je grad na sjeveru Maroka od 148,456 stanovnika. Ona je i administrativni centar vlastite provincije.

Geografija
----------

Taza leži u brdima nešto južnije od Rifa udaljena 120 km od Fesa i 210 km do Oujde. Sastoji se od dva odvojena grada izgrađena na vlastitim terasama, sa kojih puca pogled na planinsku dolinu. Stari grad (medina) opasan bedemima; prostire se na prosječnoj nadmorskoj visini od oko 580 metara, za razliku od tog novi dio grada kog su osnovali francuski kolonisti 1920. leži u plodnoj ravnici na visini od 450 metara.

Historija
---------

Medina
Ostaci fosil]]a po okolnim spiljama dokaz su da je taj kraj bio naseljen već za paleolita. Tazu su osnovali Berberi iz Meknesa krajem 7. vijeka, u vrijeme arapsko-muslimanske ekspanzije, pa se i Taza 790. udružila i postala saveznik dinastije Idrisida, nešto kasnije postala je saveznik Fatimida iz Kairuana. Kako se grad nalazi pored istoimenog planinskog prijevoja preko kojeg su svako malo prolazili valovi osvajača na svom pohodu prema zapadu i atlanskoj obalnoj ravnici sjeverozapadne Afrike, vijekovima je živjela na vjetrometini.

Od 1074. Tazom vladaju članovi dinastije Almoravida, njih su 1132. smjenili Almohadi, sve dok ih 1248. nisu izbacili Marinidi koji odtad vladaju gradom. Grad je godinama sprečavao daljnji prodor Osmanlijama iz Alžira u Maroko, ali je 1914. pokleknuo u napadu francuske vojske. Medina iz Taza je bogata spomenicima, pored izuzetne džamije tu se nalazi i medresa iz 14. vijeka. Medina i džamija su 1995. ušle su na popis potencijalnih kandidata koji će biti uvršteni na Listu mjesta svjetske baštine u Africi.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Francuska Dole, Francuska
* Bosna i Hercegovina Srebrenica, Bosna i Hercegovina

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Morocco*" (engleski). City population. Pristupljeno 15. 11. 2018.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Taza*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 16. 11. 2018.
3. ↑  „*[Tentative Lists* Taza et la Grande Mosquée*"] (engleski). Unesco. Pristupljeno 16. 11. 2018.*

Vanjske veze
------------

***Taza*** na Wikimedijinoj ostavi

* *La ville de Taza* (službene stranice) ()
**Thonis-Heraklion** točnije starogrčki: Ἡράκλειον, *Heraklion*, staroegipatski: *Thonis*, bio je važan grad u Antičkom Egiptu, koji se nalazio na sjeverozapadu Delte Nila na ušću antičkog rukavca Nila Kanopa.

Danas se njegovi ostatci nalaze na dnu mora u Zaljevu Abu Kir, 6,5 km od današnje obale.

Bista izronjena iz Herakliona

Historija
---------

Thonis-Heraklion je nastao kao Grčka kolonija negdje u 8. vijeku pne. on je prije osnivanja Aleksandrije uz obližnji Kanopus bio važna luka preko koje se odvijala trgovina sa Grčkom. 
On je bio i snažni religijski centar, zbog Amonovog hrama.

O njemu se nije znalo gotovo ništa, osim po opisima antičkih pisaca. Grčki historičar Herodot pisao je o njemu kao gradu u kom se nalazi veliki Heraklov hram, podignut na mjestu gdje je Heraklo prvi put stupio na tlo Egipta.
Također je pisao da je i mitološka Helena zajedno sa ljubavnikom Parisom, prije Trojanskog rata posjetila Heraklion.

Četiri vijeka nakon Herodota i geograf Strabon piše o Heraklovom hramu u gradu Heraklionu, koji se nalazi istočno od Kanopusa.

Kad je potonuo u more u 8. vijeku naše ere, potpuno je pao u zaborav, pa se više nije znalo gdje se točno nalazi.

Thonis-Heraklion otkrila je 2000. ekipa Francka Goddia iz Evropskog instituta za podvodnu arheologiju, koja je uz pomoć vrlo sofisticirane opreme locirala lokalitet. 
To je paralelogram dimenzija 11 x 15 kilometara, na dubini od nekih 10 metara.
Ronioci su otkrili temelje zgrada, monumentalne skulpture i brojne artefakte. Grad je cvjetao od 6. do 2. vijeka pne. to se zaključuje po velikoj količini kovanica i keramike datirane u to vrijeme. Luka Thonis-Herakliona bila je vrlo prometna, dokaz za su više od sedamsto sidara i preko 70 brodskih olupina.

Također je riješena dilema, koja je mučila egiptologe - kako se grad zvao?, on je bio grad sa dva imena, Heraklion za Grke, a Thonis za Egipćane.
Thonis-Heraklion je bio kao i Venecija grad brojnih kanala, ipak se o njemu još puno tog treba otkriti, jer je dosad istarženo samo oko 5 % onog što on skriva u svojim dubinama.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  „*Sunken Civilizations*" (engleski). Franck Goddio. Pristupljeno 19.9. 2020.
2. ↑  „*Archaeology: Soaked in history*" (engleski). Springer Nature. Pristupljeno 19.9. 2020.

Vanjske veze
------------

***Thonis-Heraklion*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Interactive Map* ()
Tirensko more
**Tirensko more** (tal. *Mare Tirreno*, franc. *Mer Tyrrhénienne*) je dio Sredozemnog mora i nalazi se zapadno od Italije, između njenog kopna i otoka Elbe, Korzike, Sardinije i Sicilije. Dubina Tirenskog mora iznosi maksimalno 3785 metara. Tirensko more je sa Jonskim morem povezano Mesinskim tjesnacem, a Korzikanskim kanalom sa Ligurskim morem i Genovskim zaljevom. Ima tri arhipelaga: Toskanski, Kampanski i Eolski ili Liparski. Spada u toplija mora. Temperatura površinskog sloja vode isnosi leti 22 – 25°C, a zimi 13,5 – 14,5 °C. Salinitet koleba između 37,25 – 38,25‰. Glavna morska struja teče u krug, obrnuto smjeru kazaljke na satu, sa prosečnom brzinom 1 km/h. Razvijeno je ribarstvo (skuše, srdele i tune). Glavne luke su Kaljari na Sardiniji i Napulj.

Veze
----

* Sredozemno more

Vanjske veze
------------

Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Tirensko more** |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 237248818
* LCCN: sh86006225
* GND: 4061334-3

 |
**Tiznit** (arapski: تزنيت, berberski: *Tiznit*) je grad od 74,699 stanovnika na jugu Maroka u Regiji Souss-Massa.

On je i administrativni centar vlastite provincije.

Geografske karakteristike
-------------------------

Centar grada
Tiznit leži u dolini malog vadija, udaljen 15 km od Atlantskog oceana, 81 km južno od Agadira, 203 km južno od Esauira, 271 km jugozapadno od Marakeša i 553 km južno od Rabata.

Historija
---------

Tiznit je osnovan 1882. nakon vojne kampanje sultana Hasana I u Regiju Sus. Potreba da se stvori taj grad bila je -odbrana tog dijela zemlje, od potencijalne invazije sa Atlantika neke od evropskih zemalja.

Odabrana lokacija imala je strateške prednosti od blizine obale (15 km), kao i to da je bila na trgovačkoj ruti koja povezuje Esauiru sa Saharom, pored tog tu je već postojalo naselje koje je samo trebalo obzidati bedemom da se stvori tipična marokanska medina.
Radovi na izgradnji bedema potrajali su dvije godine, a financirali su se prihodima iz luke u Esauiri

Bedemi medine dugi su 7 km i visoki 8 m, okruženi sa 56 kule, U nju se moglo ući kroz pet gradskih vrata (Bab Aglou, Bab el Khemis, Bab Targa, Bab el Maader i Bab Oulad Jerrar). Ta fino isklesana vrata podsjećaju na ona iz medine Esauire.

Privreda
--------

Tiznit je najveći privredni centar Regije južno od Agadira.
On je i turistički grad, od kad je na atlanskoj obali podignuto naselje *Aglou*, a malo dalje prema sjeveru nalazi se Nacionalni park Souss-Massa.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Sjedinjene Američke Države Somerville, Massachusetts, Sjedinjene Američke Države
* Francuska Saint-Denis, Francuska

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Morocco, Kingdom of Morocco*" (engleski). City population. Pristupljeno 22. 06. 2020.
2. 1 2 3  „*Tiznit*" (francuski). Infos Tourisme Maroc. Pristupljeno 24.6. 2020.
3. 1 2  „*Médina de Tiznit*" (francuski). Royaume du Maroc, Ministère de la Culture. Arhivirano iz originala na datum 2020-06-28. Pristupljeno 24.6. 2020.

Vanjske veze
------------

***Tiznit*** na Wikimedijinoj ostavi

* *La ville de Tiznit* ()
**Tomaszów Mazowiecki** je grad od 61,960 stanovnika u sredini Poljske u Lodzkom vojvodstvu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Tomaszów Mazowiecki leži na ušću rijeke Wolbórke u Pilicu, udaljen 110 km od Varšave i 55 km od Łódźa.

Nešto zapadnije od grada na Pilici, prostire se veliko akumulaciono jezero - *Zalew Sulejowski*, koje se koristi da snabdjeva Łódź pitkom vodom.

Pored grada u šumi Spalska nalazi se Rezervat prirode sa Evropskim bizonima.

Historija
---------

Panorama grada i tvornice keramike
Historija tog grada počela je kad je grof Tomasz Ostrowski 1788. podigao željezaru, na bazi lokalnih nalazišta željezne rude. 
Uz željezaru je niklo naselje *Kuźnice Tomaszowskie* koje je kasnije preimenovano u Tomaszow Mazowiecki.

Od 1793. nakon Druge podjele Poljske Tomaszow je postao dio Kraljevine Pruske.
Nakon tog perioda, od 1807. je dio napoleonskog Varšavskog vojvodstva, a od 1815. je u Kongresnoj Poljskoj. 
Za ruske vlasti 1820. proširena je željezara, a 1823. dovedeni su tkalci iz Šleske da rade u novoosnovanim tvornicama tekstila koji je postao puno unosniji posao. Tomaszow je toliko narastao da je 1830. dobio gradska prava.

I nakon ekonomskih kriza 1830-ih i 1840-ih, koje su djelomično bile uzrokovane visokom uvoznim carinama u Rusiji, tekstil je bio glavni artikl Tomaszówa.

Željeznica je došla do grada 1884.-85. a 1911 sagrađena tvornica viskoze.

U vrijeme Invazije Wehrmachta na Poljsku između 5.-6. septembra 1939. kod Tomaszowa se odigrala bitka u kojoj su njeni tenkovi pregazili poljsku 13 pješadijsku diviziju.
Kako je u Tomaszowu bilo puno Židova (1938. -11,700) Nacisti su između 1940.-42. ogranizirali geto u kog su potrpali preko 20 000 ljudi, iz Tomaszówa i drugih gradova. Njih oko 15 000 poslali su u Logor smrti Treblinka.

Privreda
--------

Tomaszów je i danas grad tekstilne industrije, ali pored tog ima tvornicu auto dijelova i keramike (Ceramika Paradyż) i nešto pogona 
prehrambene industrije.

Pobratimski gradovi
-------------------

Tomaszów ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Italija Prato, Italija
* Ukrajina Ivano-Frankovsk, Ukrajina
 | * Španija Linares, Jaén, Španjolska
* Srbija Mionica, Srbija
 | * Turska Polonezköy, Turska
* Moldavija Hîncești, Moldavija
 |

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Tomaszów Mazowiecki*" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 30.05.2021.
2. 1 2 3 4 5  „*Poland: Łódzkie*" (poljski). City population. Pristupljeno 30.05. 2021.
3. 1 2  „*Miasta partnerskie*" (poljski). Narodowy Instytut Samorządu Terytorialnego. Pristupljeno 30.05.2021.
4. ↑  „*Tomaszów Mazowiecki*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 30.05. 2021.

Vanjske veze
------------

***Tomaszów Mazowiecki*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Tomaszów Mazowiecki* (službene stranice) ()
Trg Nezavisnosti
**Trg Nezavisnosti** (crnogorskoj ćirilici: **Трг Независности** ) je podgorički trg koji se nalazi u gradskoj četvrti(naselju) Centru. Trg obuhvata oko 5975 metara kvadratnih.
Okružuju ga biblioteka i prodavnice obuće, odjeće i knjižare. Takođe u njegovoj blizini nalaze se stambene zgrade.

Lokacija
--------

Južno od trga prostire se *Vučedolska ulica*. Istočno se nalazi *Ulica Slobode*, a zapadno *Njegoševa ulica*. Na sjeveru se nalazi *Bokeška ulica*. Ulica Slobode je poznata po velikom broju prodavnica. Ako se od Trga republike produži Ulicom Slobode sa lijeve strane će se naći Hercegovačka ulica u kojoj se nalaze brojne radnje.

Pogled na prodavnice sa Trga Nezavisnosti

O trgu
------

Prije nezavisnosti Crne Gore, ovaj trg se zvao **Trg Ivana Milutinovića**. Tada je nosio ime poznatog crnogorskog komuniste Ivana Milutinovića. Kada je Crna Gora postala nezavisna dobio je ime **Trg Republike**. Trg je bio veoma značajno mjesto u Podgorici, ali je izgubio trgovinski značaj izgradnjom Delta City-ja. Ipak Trg Republike i dalje ima veliki značaj, pogotovo kada su u pitanju dočeci sportista ili neke državne manifestacije.
**Via di RipettaVia del Corso** je ulica u historijskom centru Rima, duž Tibera koja se proteže u smjeru sjever-jug, od Piazza del Popolo do Via del Clementino.

Historija
---------

Via di Ripetta je izgrađena na trasi antičkog rimskog puta odvojka Via Flaminije od Piazza del Popolo, duž Tibera. Pretpostavlja se da je podignuta 29. pne. ili u vrijeme kad je građen Augustov mauzolej. Tokom 16. vijeka Ripettu su zvali *Via Leonina*, zbog pape Lava X. Medicija koji je oko 1510. duž ulice naselio prostitutke kako bi povećao prihode države.

Karta Rima 17/18. vijeka
Bernardo Bellotto: Via Ripetta (polovica 18. vijeka)
Od kraja 16. vijeka počela je veća urbanizacija ulice, gradnjom stambenih kuća poredanih jedna uz drugu. One su od 18. vijeka počele rasti u visinu. Papa Klement XI. naredio je 1704. izgradnju nove luke Ripetta na Tiberu, koja je trebala rasteretiti staru luku Ripa Grande.

Ulica je danas poznata po Muzeju u kom se nalazi Ara Pacis.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Via di Ripetta*" (talijanski). Roma Segreta. Pristupljeno 28. 2. 2018.

Vanjske veze
------------

***Via di Ripetta*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Via di Ripetta* ()

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 234805308
* GND: 4845442-4

 |
**Vicuña** je grad i općina na sjeveru Čilea od 15,880 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Vicuña se nalazi u planinskoj unutašnjosti, udaljena 50 km istočno od svog regionalnog administrativnog centra La Serene.

Grad je poznat kao rodno je mjesto čileanske pjesnikinje Gabriejele Mistral, dobitnice Nobelove nagrade za književnost 1945.

Teleskop Gemini
Muzej Gabriejele Mistral

Historija
---------

Vicuña je osnovana 1821. za mandata prvog čileanskog predsjednika Bernarda O'Higginsa, koji je time htio osigurati vladavinu nad dolinom rijeke Elqui.

Danas je poznata i kao astronomska prijestolnica svijeta, zbog astronomskog opservatorija na planini Cerro Tololo.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Chile: Coquimbo*" (engleski). City population. Pristupljeno 21. 10 2020.
2. 1 2  „*Vicuña, Chile*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 21.10. 2020.
3. ↑  „*Vicuña capital mundial de la astronomia*" (engleski). Vicuña Valle del Elqui. Pristupljeno 21.10. 2020.

Vanjske veze
------------

***Vicuña, Čile*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Municipalidad de Vicuña* (službene stranice) ()
**Vilvoorde** (francuski: *Vilvorde*) je grad i općina od 45,715 stanovnika u sredini Belgije u Provinciji Flamanski Brabant.
On je i administrativni centar Arondismana Halle-Vilvoorde

Geografske karakteristike
-------------------------

Vilvoorde se prostire duž rijeke Zenne i kanala Bruxelles-Scheldta, udaljen 10 km sjeveroistočno od Bruxellesa.

Historija
---------

Gradska vijećnica
Pretpostavlja se da je postojao za nervijskih i rimskih vremena na gazu preko Zenne, ali je sigurno da je u 8. vijeku pored Zenne postojalo selo.
Na to asocira njegovo ime Vilvoorde, koje je sintagma od latinskog *villa* (selo) i nizozemskog *voorte* što znači gaz.

Prvi put je dokumentran 779. u darovnici Pipina Herstalskog.

Do 14. vijeka Vilvoorde je izrastao u važan grad, koji je konkurirao Leuvenu i Bruxellesu, tako da je postao prijestolnica Brabantskog vojvodstva. 
Iz tog vremena potječe nekoliko velikih građevina, kao što je crkva Gospe od Dobre Nade.

Grad je prosperirao zahvaljujući trgovini i proizvodnji tkanina, istovremeno je porastao i značaj Zenne kao arterije za transport. Njegov centralni položaj osigurao mu je i vojni značaj, tako da je do danas ostao snažni garnizon.

Vilvoorde je bio jedan od prvih gradova kog je zahvatila industrijska revolucija krajem 19. vijeka i početkom 20. vijeka, zahvaljujući tom što se nalazi svega nekoliko kilometara od glavnog grada i dobroj prometnoj povezanosti.

Prva željeznička pruga u Belgiji između Bruxellesa i Mechelena, izgrađena je 1835. sa stanicom u Vilvoordu. Tad je prokopan i kanal uz kojih su nikle prve tvornice i 
termoelektrane. Vrlo brzo Vilvoorde je izrastao u centar kemijske, metalurške, prehrambene, drvne i 
mašinske industrije.
Te industrije zapošljavale su hiljade radnika sve do recesije 1970-ih.

Od kraja 20. vijeka Vilvoorde doživljava novi procvat osnivanjem novih firmi koje se uglavnom fokusiraju na usluge.

Pobratimski gradovi
-------------------

Vilvoorde ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;

* Nizozemska Middelburg, Nizozemska
* Francuska Maubeuge, Francuska
* Njemačka Ennepetal, Njemačka
* Španija Peñarroya-Pueblonuevo, Španjolska
* Japan Komatsu, Japan

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Belgium: Major Cities and Municipalities*" (engleski). City population. Pristupljeno 09.05. 2022.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Geschiedenis*" (nizozemski). Vilvoorde. Pristupljeno 09.05. 2022.
3. ↑  „*Zustersteden*" (nizozemski). Vilvoorde. Pristupljeno 09.05. 2022.

Vanjske veze
------------

***Vilvoorde*** na Wikimedijinoj ostavi

```
**Vilvoorde* (službene stranice) ()
```
X-chat IRC klijent
**IRC** je kratica za Internet Relay Chat - doslovni prijevod je "razgovor putem Interneta", koji je nastao 1988. godine. Kao što postoje poslužitelji web stranica (npr. Apache ili IIS), tako postoje i IRC poslužitelji, na koje se korisnici spajaju putem irc klijenata, biraju *kanal* ili kanale koje će koristiti, te potom komuniciraju s ostalim korisnicima IRC-a koji se nalaze na istom kanalu.

Tehnički podaci
---------------

IRC je otvoreni protokol koji koristi TCP i (rijetko) SSL, svojedobno se koristio samo port 6667, dok se danas koristi raspon portova od 6665 do 7000.

IRC klijenti
------------

Dugo vremena najpopularniji Windows klijent je bio mIRC.
Mali popis *freeware* Windows IRC klijenata:

* X-chat
* Visual IRC
* XiRCON
* IceChat

Popis linux IRC klijenata:

* ircII
* irssi
* BitchX
* X-chat
* Konversation (KDE)

Osnovne naredbe
---------------

* **/join** - spoji se na kanal, uporaba: **/join** **#***<ime kanala>* *<zaporka ako je potrebna>*
* **/message** - pošalji privatnu poruku određenom članu kanala bez otvaranja novog prozora. Drugi članovi kanala ne mogu vidjeti ovu poruku, uporaba: **/message** *<nadimak>* *<poruka>*
* **/dialog** - otvara novi prozor za privatni razgovor, uporaba: **/dialog** *<nadimak>*
* **/quit** - napusti server, uporaba: **/quit** *<poruka>*
* **/part** - napusti samo kanal, uporaba **/part** *<poruka>*
* **/help** - pomoć

Razno
-----

Već dugo moguća je razmjena datoteka putem irc-a, ponekad se to koristi kao alternativa peer to peer razmjeni datoteka putem interneta.

Poveznice na Meti
-----------------

* m:IRC FAQ
* m:IRC guidelines

***IRC*** na Wikimedijinoj ostavi
**Aleksandar Tajkov (1877 - 1941)** je bio štampar, jugoslovenski komunista i revolucionar.

Živeo je u Slavonskoj Požegi, gde je bio poznat kao vlasnik tiskare i istaknuti socijalista.

1919. bio je sekretar Oblasnog odbora SDS iz Požege, kada je komunistička frakcija preuzela odbor. Ljevičari odnosno komunisti, prometnuli su pod vodstvom Alekandra Tajkova socijalističko glasilo »Narodna volja« u komunističko. Približno u to vreme prisustvovao je zavereničkom sastanku u Zagrebu, na kojem su pored njega bili Josip Sorić, Alfred Diamantstein i Simo Miljuš. Na sastanku je bilo govora o osnutku štamparije u kojoj bi se tiskali ilegalni listovi i letci.

Početkom marta 1919. godine išao je na Frušku goru, kao delegat na Osnivačkom kongresu Pelagićevaca, tajne revolucionarne komunističke organizacije.

Uoči Kongresa ujedinjenja aprila 1919. godine, sazvao je oblasno savjetovanje Požeške županije, na kojem je su izabrani delegati za Kongres.

1920. je bio na izbornoj listi KPJ za izbornu jedinicu Požeške županije.

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **osobi** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |


1. ↑  Radnički i narodnooslobodilački pokret u Pakracu i okolini[*mrtav link*]
2. ↑  Ivan Očak, Milan Ćopić, prilog biografiji
3. ↑  Ivan Očak, Povratnici iz Sovjetske Rusije u borbi za stvaranje ilegalnih komunističkih organizacija uoči Prvog kongresa SRPJ(k)[*mrtav link*]
4. 1 2  Zdravko Krnić, Daruvar, radnički i narodnooslobodilački pokret
*Za ostala značenja, vidi Svetac (razvrstavanje).*
Pravoslavna ikona svih svetih.
**Svetac** u kršćanstvu je osoba koju je radi načina života sasvim posvećenog Kristu neka kršćanska Crkva proglasila ili od davnine štuje kao svetu. Na kršćanskim ikonama, sveci se često prikazuju sa oreolom oko glave.

U početku su kao sveci štovani apostoli, sveta Marija i prvi mučenici, a kasnije su im pridruživane i ostale osobe koje su mogle kršćanima poslužiti kao uzor kršćanskoga života. U ranom kršćanstvu svi pripadnici crkve su smatrani svecima, pa se prvi apostoli crkve (uključujući i sedamdeset apostola) poštuju kao sveci.

Sveci u Katoličkoj crkvi
------------------------

U Katoličkoj Crkvi danas je na snazi naročita procedura proglašenja neke osobe svetom, a vodi je Sveta stolica pomoću svoje Kongregacija za kauze svetaca (vidi: Kongregacija). Sam čin proglašenja svetim naziva se kanonizacija, a do njega dolazi nakon što je dotična osoba već bila proglašena „časnim slugom Božjim" na početku procesa za proglašenje blaženim, a potom i blaženom u procesu beatifikacije.Tako proglašeni svetac može biti štovan u čitavoj Crkvi, te mu se smiju posvećivati crkve i oltari.

Svetitelji u Pravoslavlju
-------------------------

U Pravoslavnoj crkvi svetitelji su pobožni episkopi,patrijarsi,sveštenici,obični ljudi itd,koji su bili jako pobožni za vreme svog života i živeli po crkvenim zakonima.Po rečima apostola Pavla:"*Živim ne više ja,nego Hristos živi u meni*".

* **Sveti** su svi carskog,i drugog porekla,koji su ispovedali,Hrišćanstvo,svojim radom i delima.
* **Sveštenomučenici** su episkopi,sveštenici,patrijasi,i druga sveštena lica,koja su stradala za Hrišćanstvo.
* **Velikomučenici** su oni koji su pretrpeli najveća stradanja za Hrišćanstvo,Pravoslavlje,i Srpsku Pravoslavnu crkvu.
* **Prepodobnomučenici** su monasi i podvižnici,koji su stradali za Hrišćanstvo,Pravoslavlje i Srpsku Pravoslavnu crkvu.
* **Mučenici** su oni koji su stradali zato što su Hrišćani,Pravoslavci,ili što su srpskog porekla.
* **Ispovednici** su oni koji su ispovedali svoju Hrišćanstvo i Pravoslavlje,i zbog toga su mučeni,ali nisu pogubljeni.
* **Prepodobni** su oni koji su živeli pobožnim i podvižničkim životom.

U Srpskoj Pravoslavnoj crkvi ,svaka porodica ima svoju slavu,odnosno sveca zaštitnika,koji označava dan kada je pleme pokršteno od strane Vizantijskih misionara.Za vreme Svetog Save,ustanovljena je slava,odnosno dan kada porodica odaje zahvalnost svom svecu zaštitniku.

Veze
----

* Spisak svetitelja SPC
* Kanonizacija
* Beatifikacija

Literatura
----------

* Slobodan Mileusnić,Sveti Srbi,izdavač:manastir Kalenić,u Kragujevcu 1989.

Spoljašnje veze
---------------

***Svetac*** na Wikimedijinoj ostavi

* Specijalizacija svetaca u folkloru pravoslavnih Slovena
**David** službeno *San José de David* je grad od 81,957 stanovnika na zapadu Paname u Provinciji Chiriquí u kojoj je administrativni centar.

Distrikt David (metropolitanski David) ima 174,083 stan.

Geografske karakteristike
-------------------------

David leži na zapadu Panamske prevlake, udaljen 450 km Panameričkim autoputom od glavnog grada Ciudad Paname.

On je najveći panamski grad koji leži izvan metropolitanske zone Ciudad Paname.

Historija
---------

Panamerički autoput
David je osnovan 1738. kao rudarsko naselje kopača zlata. On i danas ima puno građevina iz kolonijalnog doba, kao što je crkva San José sa zvonikom - fortifikacijom, koji je izgrađen za obranu od indijanaca.

Privreda i transport
--------------------

David je grad prehrambene industrije i trgovački centar poljoprivrednog kraja.

Njegovo južno predgrađe Pedregal na istoimenoj rijeci je i pacifička luka, kao što je rečeno leži na trasi Panameričkog autoputa, a ima i *Intrenacionalni Aerodrom Enrique Malek* (IATA: **DAV'**).

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*David in Chiriquí*" (engleski). City population. Pristupljeno 18.1.2023.
2. 1 2 3 4  „*District in Panama*" (engleski). City population. Pristupljeno 18.1.2023.
3. 1 2 3 4  „*David, Panama*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 18.1.2023.
4. ↑  „*Enrique Malek Airport (DAV) - David Airport*" (engleski). Airlines Map. Arhivirano iz originala na datum 2023-01-19. Pristupljeno 18.1.2023.

Vanjske veze
------------

***David (grad)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Municipio del distrito David* ()