recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Wijk bij Duurstede** je grad od 17,520 stanovnika i općina od 23,921 stan. u centru Nizozemske u Provinciji Utrecht.

Geografske karakteristike
-------------------------

Wijk bij Duurstede se nalazi u Delti Rajne duž desne obale rukavaca Rajne Nederrijn i Lek, kroz sam grad protiče Kanal Amsterdam-Rajna koji se tu spaja sa Lekom. Od regionalnog centra Utrechta je udaljen 24 km jugoistočno.

Etimologija imena - *Wijk bij Duurstede*, objašnjava se da je *Wijk*, vjerojatno od rimskog vicus (selo) ili germanskog *wik*=zavoj, ulaz, a *bij Duurstede*=kod Duursteda, se vjerojatno odnosi na nekadašnji keltski Dorestad.

Historija
---------

Luka
Za Rimskog Carstva se tu najvjerojatnije nalazio castellum Levefanum i Limes Germanicus (sjeverna granica Rimskog Carstva.

U ranom srednjem vijeku tu se prostiralo jedno od najvažnijih trgovišta u sjeverozapadnoj Evropi - Dorestad. Dugo se vremena mislilo da je Dorestad propao zbog napada Vikinga oko 850. godine. Danas se sve više misli da je propao zbog prirodnih tektonskih porećaja i promjene političkih prilika.
Pretpostavlja se da se korito Rajne malo pomaknulo, pa se luka počela zamuljivati. Propast Dorestada značio je prosperitet za Tiel, Deventer a kasnije i za Utrecht. U Wijku i oko njega pronađeni su brojni artefakti iz tog perioda, koji se mogu vidjeti u Muzeju Dorestad.

Srednjovjekovni Wijk nikao je pored obrambenog tornja izgrađenog 1270. koji je kasnije dograđen u zamak.

Wijk je dobio gradska prava od grofa Gijsbrechta od Abcouda 1300. godine. Vjerojatno su nedugo nakon tog započeli radovi na izgradnji zemljanog bedema i opkopa za obranu grada, pritom su 
za opkop djelomično korištena i stara korita.

Sredinom 14. vijeka grad se proširio u smjeru istoka i vjerojatno je u tom periodu podigao zidane bedeme sa kulama i gradskim vratima
Bedemi i opkopi obnovljeni su oko 1445. godine.

Privreda i znamenitosti
-----------------------

Wijk je centar poljoprivrednog kraja, od industrije ima cementaru i ciglanu
Najveća znamenitost mjesta je vjetrenjača koju je 17. vijeka, naslikao Jacob van Ruisdael.

Pobratimski grad
----------------

* Češka Jičín, Češka

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Wijk bij Duurstede*" (engleski). Ermak Travel. Pristupljeno 23.10.2022.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Wijk bij Duurstede in Wijk bij Duurstede (Utrecht)*" (engleski). City population. Pristupljeno 23.10.2022.
3. 1 2 3 4  „*Wijk bij Duurstede Municipality in Utrecht (Netherlands)*" (engleski). City population. Pristupljeno 23.10.2022.

Vanjske veze
------------

***Wijk bij Duurstede*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gemeente Wijk bij Duurstede* (službene stranice) ()
**William Hogarth** (London, 10. studenog 1697. - London, 25. listopada 1764.) je bio engleski slikar, grafičar i teoretičar umjetnosti. Kao izrazit individualist, začetnik je novijeg engleskog slikarstva koje je samo u tehnici bilo slično rokokou, a zapravo je bliže romantizmu i realizmu. Prvi je kodificirao autorsko pravo umjetnika.

*Brak po modi (Netom poslije vjenčanja)*, 1743. ulje na platnu, Nacionalna galerija, London.
William Hogarth je bio u duhu realist sa izrazitim smislom za kritički humor, što je dokazao svojim uljenim slikama i ciklusima grafika. On je bio iznimnovješt ilustrator i bakrorezac, što je, uz njegovo bogato životno iskkustvo, utjecalo na odabir i način obrade tema koje se u njegovim djelima odlikuju stanovitom kazališnom kvalitetom. Zapravo, on je nadahnuće za svoje realistične i nerijetko satirične prikaze londonskog života u prvoj polovici 18. stoljeća nalazio u kazališnim zapletima onoga vremena. Prve slike s anegdotskom tematikom stvara početkom 30-ih godina 18. st. Istovremeno je radio i slike i grafičke serije na istu temu. Tako su za njegovu prvu anegdotnu sliku *Život bludnice (Harlotin napredak)* preostale samo bakrorezne kopije. Uslijedila je serija *Život razvratnika (Rakeov napredak)* (1733.-1735.) u kojoj se Hogart modernom temom služio kao sredstvom kojim će privući pozornost na ono što je sam držao padom društvenih vrijednosti koji se često povezivao s prostitucijom i alkoholizmom. Prikazivao je običaje, moral, političke makinacije i hipokriziju ondašnjeg engleskog društva.
U znamenitom narativnom nizu *Brak po modi* (1743.-1745.) služi se pretjeranim, podrugljivim pripovijedanjem, okrećući se u svojem prodornom promatranju prema aristokraciji. Slike su rađene slobodno i energično, a obogaćuje ih i dinamična, živahna paleta boja.

Godine 1757. postao je dvorskim slikarom, a 1764. pokopan je na groblju u Chiswicku u Londonu.

* Rana grafika Williama Hogartha naslovljena: Pravedan pogled na englesko kazalište (1724.)Rana grafika Williama Hogartha naslovljena: *Pravedan pogled na englesko kazalište* (1724.)
* Prosjačka opera VI. 1731. galerija Tate, London.*Prosjačka opera VI.*, 1731. galerija Tate, London.
* Život razvratnika (Rakeov napredak), ploča br. 8 - ludnica. (1735.)*Život razvratnika (Rakeov napredak)*, ploča br. 8 - ludnica. (1735.)
* Hogarth slika muzu komedije, autoportret (1757./58.)*Hogarth slika muzu komedije*, autoportret (1757./58.)

U popularnoj kulturi
--------------------

* *Život razvratnika* je opera koju je napisao Igor Fjodorovič Stravinski, upravo prema Hogarthovoj seriji grafika.
* Godine 2006. je britanska TV-kuća Channel 4 na temelju njegovih grafika snimila TV-film *A Harlot's Progress*, gdje se sam Hogarth pojavljuje kao jedan od likova, a tumači ga Toby Jones.

Vanjske poveznice
-----------------

***William Hogarth*** na Wikimedijinoj ostavi

* William Hogarth arhiva Arhivirano 2006-08-30 na Wayback Machine-u (130slika iz kolekcije sveučilišta Lampeter u Walesu)
**Włocławek** (njemački: *Leslau*) je grad od 109,883 stanovnika u sredini Poljske u Kujavsko-pomeranskom vojvodstvu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Włocławek leži duž lijeve obale rijeke Visle, udaljen stotinjak km jugoistočno od Bydgoszcza, 103 km od Łódźa i 157 km od 
Varšave.

Historija
---------

Katedrala Marijina uzačašća
Włocławek je niknuo u 10. vijeku, pa je već početkom 12. vijeka postao sjedište kujavijskih biskupa. Brzo je izrastao u jedno od najvećih
velikopoljskih naselja pa je 1256. dobio gradska prava.

Nastojanjem biskupa Macieja podignut je utvrđeni dvorac, od kog su danas vidljivi samo fragmenti na fasadama današnje klasicističke palače.
On je bio i inicijator gradnje katedrale 1340. koja je danas ponos grada.

Tokom 14. i 15. vijeka Teutonski vitezovi su nekoliko puta napali grad.
U gradu je između 1489. i 1491. djelovao kao profesor - astronom Kopernik.

U Włocławeku je 1569. osnovana jedna od najstarijih teoloških škola u Poljskoj, pokraj nje se nalazi crkva sv. Vitalisa iz 1330. u kojoj se nalazi triptih sa scenom krunidbe sv. Marije, jedno od najvrjednijih djela poljskog slikarstva 15. vijeka.

Brana na Visli
Grad se tokom 19. vijeka nakon izgradnje prve poljske tvornice papira celuloze, razvio u snažan industrijski centar.

Posao sa celulozom i papirom išao je odlično u prvim dekadama nakon Drugog svjetskog rata, ali je krajem 20. vijeka postao nerentabilan.

Veliki projekt bila je izgradnja preljevne brane sa hidroelektranom na Visli-1968. Od tada uzvodno postoji veliko akumulaciono jezero.

Pobratimski gradovi
-------------------

Włocławek ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;

* Belorusija Mogiljov, Belorusija
* Ujedinjeno Kraljevstvo Bedford, Ujedinjeno Kraljevstvo
* Ukrajina Izmail, Ukrajina
* Francuska Saint-Avold, Francuska

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Poland: Kujawsko-Pomorskie*" (engleski). City population. Pristupljeno 12.02. 2021.
2. ↑  „Obszar i położenie" (poljski). Urząd Miasta Włocławek. Arhivirano iz originala na datum 2020-08-11. Pristupljeno 12.02. 2021.
3. 1 2 3 4  „O mieście" (poljski). Urząd Miasta Włocławek. Arhivirano iz originala na datum 2019-10-24. Pristupljeno 12.02. 2021.
4. 1 2 3 4  „*Włocławek Poland*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 12.02.2021.

Vanjske veze
------------

***Włocławek*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Urząd Miasta Włocławek* (službene stranice) ()
| WrangellWrangell Mountains |
| --- |
| Dio Pacifičkog masiva |
| Pogled na masiv WrangellPogled na masiv WrangellPogled na masiv Wrangell |
| Dužina masiva: | 160 km |
| Širina masiva: | 100 km |
| Površina masiva: | km² |
| Najviši vrh: | Blackburn  (4 996  m) |
| Zaštićene oblasti: | Nacionalni park Wrangell-St. Elias |
| Država: |  SAD (Aljaska) |

**Masiv Wrangell** (engleski: *Wrangell Mountains*) je planinski masiv, koji leži na jugoistoku Aljaske i proteže se sve do kanadske granice.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Masiv Wrangell* je dio Pacifičkog planinskog masiva koji se prostire duž zapadne pacifičke obale sjevernoameričkog kontinenta. 
Masiv je širok nekih 100 km, a dug 160 km od rijeke Copper do Masiva Saint Elias pored kanadskog Yukona. Brojni vrhovi tog masiva imaju preko 3 000 metara, a najviši je Blackburn (4 996 m), a zatim slijedi Sanford (4 949 m) 
Dobar dio planinskih vrhova su ugasli vulkani, a najpoznatiji među njima je - Wrangell visok 4 317 metara Velika polja vječnoga snijega pretvaraju se u glečere duge i po 70 km.

Karta Masiva Wrangel
Po najvećem dijelu masiva proteže se Nacionalni park Wrangell-St. Elias, koji zajedno sa susjednim parkom Nacionalnim parkom Glacier Bay i kanadskim Nacionalnim parkom Kluane i Pokrajinskim parkom Tatshenshini-Alsek formira Međunarodni sistem parkova koji je 1979. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Americi.

U masivu su početkom 20. vijeka sjeverno od rijeke McCarthy pronađene velike količine bakra, zlata i cinka koje se i danas eksploatiraju.

Masiv u popularnoj kulturi
--------------------------

Masiv je dobio ime po Ferdinandu von Wrangelu, ruskom pomorcu iz 19. vijeka, koji je bio dugogodišnji predsjednik Rusko-američke krznarske kompanije i guverner Aljaske.
američki folk muzičar John Denver posvetio je jednu od svojih pjesama - *Wrangell Mountain Song*, upravo toj planini.

Vanjske veze
------------

***Wrangell (masiv)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Wrangell Range* na portalu Encyclopædia Britannica ()
**Zarzis**, znan i kao **Jarjis** (arapski: جرجيس‎, antički *Gergis*), je turistički grad od 72.611 stanovnika na jugoistoku Tunisa u vilajetu Médenine.

Geografske karakteristike
-------------------------

Zarzis leži na istoimenom poluotoku Sredozemnog mora nedaleko od otoka Djerba koji je udaljen tridesetak km sjeverozapadno, a od svog administrativnog centra Médenina udaljen je 60 km.

Historija
---------

Luksuzni hotel Safira
Antički *Gergis* su po svemu sudeći osnovali Feničani, kao i druga naselja duž Gabeskog zaljeva (Male Sirte). Naslijedili su ih Kartažani, iza kojih je ostalo nekoliko nekropola. Za rimskih vremena Zardis je bio dio Rimske provincije Afrika (današnja sjeverozapadna Libija, Tunis i istočni Alžir). Pod imenom *Zitha* bio je važna kolonija, na magistralnom putu od Kartage do Lebde (Leptis Magna).

Naročito je prosperirao za cara Karakale (212-217.), sina i nasljednika Septimija Severa koji je bio iz Lebde i graditelj puta *Zitha* - Lebda. Ponovno je cvjetao nekoliko godina kasnije za Konstantinove vladavine (306.-337). Iz tih vremena ostali su ostatci foruma, hrama uz nešto skulptura.

Nakon sloma Rimskog Carstva bio je dio Bizantskog Carstva pod imenom *Gergis* sve do 10. vijeka kad su tim krajem kao i čitavim Tunisom zavladali Arapi iz Egipta.

Kao svi obalni gradovi i otok Djerba, ni Gergis nije izbjegao španjolsku okupaciju koja se desila negdje oko 1540. godine. Osmansko Carstvo ponovno je zavladalo tim krajem 1573. i vladalo sve do 1881. odnosno do početka Francuskog protektorata u Tunisu.

Privreda
--------

Današnji Zarzis je uz Djerbu poznata turistička destinacija. Duž morske obale nižu se novoizgrađeni hoteli i resorti gotovo sve do Djerbe. Tu rivijeru posjetilo je 28.950 turista koji su ostvarili 207.306 noćenja.

Grad ima i malu ribarsku luku, u posljednje vrijeme trudi se privući investitore za druge poslove. Zbog tog je 2019. na površini od 600 km², započeo gradnju Poslovnog centra Zardis (nekadašnja Slobodna ekonomska zona). U njoj već danas radi 42 kompanije.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Tunisia, Cities*" (engleski). City population. Pristupljeno 11. 11. 2019.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Histoire de la ville de Zarzis*" (francuski). Harissa. Pristupljeno 11. 11. 2019.
3. ↑  „*Tourism in Djerba and Zarzis*" (engleski). Zarzis Park of Economic Activities. Arhivirano iz originala na datum 2019-11-11. Pristupljeno 11. 11. 2019.
4. ↑  „*Advantages of the Zarzis Park*" (engleski). Zarzis Park of Economic Activities. Pristupljeno 11. 11. 2019.

Vanjske veze
------------

***Zarzis*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Commune de Zarzis* ()
**Černivci** (ukrajinski: *Чернівці*, ruski: *Черновцы*, njemački: *Czernowitz*, rumunjski: *Cernăuți*) je glavni i najveći grad Černivecke oblasti od 258 842 stanovnika. na zapadu Ukrajine.

Geografske karakteristike
-------------------------

Černivci leži na jugozapadu Ukrajine, u gornjem toku rijeke Prut, na obroncima planinskog masiva Karpati. Historijski centar grada rasprostro u duljinu od nekih 11 km duž desne obale Pruta, a nova predgrađa se grade na lijevoj obali. 

Teatarski trg

Historija
---------

Prvi dokumentirani zapis o mjestu potiče iz 1408. u kom se navodi kao jedan od gradova Moldavije i prijestolnica Bukovine. Od 16. vijeka gradom vladaju Osmanlije, a nakon 1774. Austrija. Nakon Prvog svjetskog rata podpada pod Rumunjsku, a od 1940. grad zauzimaju jedinice sovjetske Crvene Armije. Uz prekid za vrijeme Drugog svjetskog rata kad je ponovno pod Rumunjskom.

Za vrijeme Austro-Ugarske Černivci je bio multikulturalan grad u kom su živjeli Ukrajinci, Rumunji, Nijemci, Armenci i Židovi. Danas u gradu prevladavaju Ukrajinci, ali ima i značajna manjinska grupa Rumunja i Rusa.

Obrazovanje i kultura
---------------------

Černivci su grad brojnih obrazovnih institucija, Univerzitet u Černivcima osnovan još 1875. i medicinski institut.
Grad ima i brojne kulturne institucije, teatre i filharmoniju.

Znamenitosti
------------

Od 2011. Černivci je na UNESCOvoj Listi mjesta svjetske baštine u Evropi jer je tad bivša Rezidencija Bukovskih i Dalmatinskih mitropola (danas zgrada univerziteta Jurij Fedkovič) upisana u registar Svjetske baštine.

Privreda
--------

Černivci je odavna bio važan trgovački centar, ali je svoj procvat doživio na početku 20. vijeka, kao važno željezničko čvorište, mjesto gdje se ukrštaju pruge za Lavov, Ternopilj, Moldaviju i Rumunjsku. Istovremeno se razvio i kao industrijski centar, sa tvornicama lakih strojeva, tekstila, prehrambenih proizvoda (šećerana i meso) i pilanama.

Gradovi prijatelji
------------------

|  |  |
| --- | --- |
| * Austrija, Klagenfurt
* Bugarska Pleven
* Izrael Nazareth Illit
* Kanada Saskatoon
 | * Poljska Konin
* Rusija Podolsk
* SAD Salt Lake City
 |

Izvori
------

1. 1 2  „Ukaraine: Čėrnivcy / Чернівці" (engleski). City population. Pristupljeno 02. 04. 2014.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Chernivtsi*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 02. 04. 2014.

Vanjske veze
------------

***Černivci*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice grada ()
* *Chernivtsi* na portalu Encyclopædia Britannica ()

| * p
* r
* u
Administrativni centri u Ukrajini |
| --- |
| Specijalni status | Grad Kijev • Grad Sevastopolj |
| Središta okruga | 
Čerkasi • Černigiv • Černivci • Dnjepar • Donjeck • Harkov • Herson • Hmeljnicki • Ivano-Frankivsk • Kirovograd • Kijev • Lavov • Lugansk • Luck • Nikolajev • Odesa • Poltava • Rovno • Simferopolj • Sevastopolj • Sumi • Ternopol • Užgorod • Vinica • Zaporožje • Žitomir
 |
| ICD9 = 284
| ICDO =
| Image =
| Caption =
| OMIM = 609135
| OMIM\_mult =
| MedlinePlus = 000554
| eMedicineSubj = med
| eMedicineTopic = 162
| DiseasesDB = 866
| MeshID = D000741
}}
**Aplastična anemija** je stanje u kome kostna srž ne proizvodi dovoljno ćelija da zameni stare krvne ćelije. Stanje, kao što i ime govori uključuje i aplaziju i anemiju. Obično, anemija podrazumeva niske vrednosti eritrocita, dok pacijenti oboleli od aplastične anemije imaju niže vrednosti svih triju tipa krvnih ćelija: eritrocita, leukocita i trombocita zajedničkim nazivom pancitopenija.

Znaci i simptomi
----------------

* Anemija i malaksalost, bledilo i povezani simptomi kao što su palpitacije
* Trombocitopenija (nizak nivo trombocita), koji može prouzrokovati krvarenje, modrice i petehije
* Leukopenija (nizak nivo leukocita), koji može prouzrokovati infekcije
* Retikulocitopenija (nizak nivo retikulocita)

Uzroci
------

U većini slučajeva, etiologija se smatra idiopatskom (nema poznatog uzroka), ali jedan poznati uzrok je autoimuni poremećaj u kome leukociti napadaju kostnu srž.

Aplastična anemija se takođe povezuje sa otrovima kao što su benzen, ili sa upotrebom određenih lekova, uključujući hloramfenikol, felbamat, fenitoin, kinin i fenilbutazon. Mnogi lekovi su povezani sa aplazijom uglavnom na osnovu izveštaja iz studija ali sa vrlo malom verovatnoćom. Na primer, lečenje hloramfenikolom izaziva aplaziju u manje od 1 od 40,000 lečenja, a aplazija usled karbamazepina je još ređa.

Izloženost jonizujućem zračenju od radioaktivnih materijala ili uređaja koji emituju radijaciju se takođe povezuje sa aplastičnom anemijom. Marija Kiri, poznata po svom pionirskom radu na polju radioaktivnosti, je umrla usled aplastične anemije nakon rada sa radioaktivnim materijalima nezaštićena nakon dužeg perioda; efekti jonizujućeg zračenja tada nisu bili poznati.

Aplastična anemija je prisutna do 2% kod pacijenata koji boluju od akutnog virusnog hepatitisa.

Spoljašnje veze
---------------

* Aplastic Anemia & MDS International Foundation
* Mayo Clinic
* University of Texas
* MedlinePlus enciklopedia *000554*—Idiopathic aplastic anemia
* MedlinePlus enciklopedia *000529*—Secondary aplastic anemia
* The Aplastic Anaemia Trust
* Shannon's Trust Arhivirano 2013-09-21 na Wayback Machine-u, support for people with aplastic anemia
*
Drevna skulptura Iranca iz partskog perioda (Nacionalni muzej u Teheranu)
Hinduskinja iz Karačija snimljena oko 1870.
**Šalvare** (od turskog: *şalvar* = široke hlače, a to je u turski ušlo preko perzijske riječi za hlače *szalwār*) su tradicionalne vrlo široke uniseks hlače nalik na pidžamu raširene po Južnoj i Centralnoj Aziji koje su se vremenom kao i vrlo slične **dimije** proširile i po Osmanskom Carstvu i postale sinonim za oblačenje *ala turca*.

Šalvare su se po Indijskom podkontinentu često nosile zajedno sa gornjim dijelom **kamiz** (nešto kao duga košulja, haljetak) taj komplet zove se **Šalvar kamiz**.

Opis
----

Šalvare su kao i dimije bile vrlo jednostavno krojene, s istom prednjicom i zadnjicom, bez ikakvih proreza i džepova, nešto šire u struku, a uže oko gležnjeva, iako je tu bilo i varijacija, po Indijskom podkontinentu nosile su se ravno krojene šalvare.

Porijeklo
---------

Šalvare su vjerojatno nastale u drevnom Iranu, za njih su prvi saznali Arapi kad su zauzeli Sasanidsku Monarhiju u 7. vijeku.

Iz Irana su se raširile po Indijskom podkontinentu za vrijeme Mogulskog carstva u 16. vijeku, a nakon tog i po brojnim zemljama Osmanskog Carstva.

Rasprostranjenost
-----------------

Šalvare su bile dio narodne nošnje po južnoslavenskim zemljama Osmanskog Carstva; Bugarskoj, Srbiji, Bosni i Hercegovini, Slavoniji, Crnoj Gori, Kosovu i Makedoniji sve do kraja 19. vijeka. Nosili su ih podjednako i muškarci i žene, musliman, kršćani i Židovi, jedino što su za nemuslimane bile ograničene boje, to je mogla biti samo crna.

Izvori
------

1. ↑  „*şalvar*" (engleski). Turkish Dictionary Net. Pristupljeno 22. 1. 2013.
2. ↑  „*Chalvar*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 23. 01. 2013.
3. ↑  „*Narodnje nošnje*" (hrvatskosrpski). BosnaFolk. Pristupljeno 28. 10. 2012.

Vanjske veze
------------

* The spread of the salwar na portalu The Hindu Arhivirano 2004-12-10 na Wayback Machine-u ()
* *Chalvar* na portalu Encyclopædia Britannica ()
* *Narodnje nošnje* ()
**Vladimir Nemet - Braco Kozarčanin** (Zagreb, 8. prosinca 1918. — blizina Bosanskog Petrovca, 2. kolovoza 1944.) bio je sudionik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.

Životopis
---------

Rođen je 1918. godine u Zagrebu. Kao srednjoškolac, uključio se u revolucionarni studentski pokret, dolaskom na Tehnički fakultet Zagrebačkog sveučilišta.

Stručno udruženje studenata Tehničkog fakulteta, godinama je bilo utvrda frankovačkih mladih intelektualaca. U njemu se uporno pokušavala provesti antisemitska ideja i odbijana svaka suradnja sa studentima Ljubljanskog i Beogradskog sveučilišta. Na godišnjoj skupštini Udruženja studenata Tehničkog fakulteta, 18. svibnja 1940. godine, frankovci su doživjeli poraz. Izveo ga je, uz nositelja ljevičarske liste, Niku Tomića, i Vladimir Nemet, koji je, uz petoricu ljevičara, ušao u novi Upravni odbor. Nemet je, neposredno pred rat, bio primljen za člana u Komunističkoj partiji Jugoslavije.

### Drugi svjetski rat

Poslije okupacije Kraljevine Jugoslavije u travnju 1941. godine, Nemet je ostao u okupiranom Zagrebu i ilegalno djelovao po zapovjedima rukovodstva KPH. Sudjelovao je u prikupljanju oružja i raspačavanju letaka. Kad je Centralni komitet Komunističke partije Jugoslavije, početkom srpnja 1941. godine, izdao odluku o dizanju oružanog ustanka, Vladimir je, uz pomoć falsificirane propusnice, izašao iz okupiranog Zagreba i došao u Prijedor. Tu se povezao s Ivicom Marušićem i zajedno s njim organizirao rušenje postrojenja u rudniku Ljubiji.

Iz Prijedora je otišao na Kozaru, gdje je isprva bio kurir Drugog krajiškog partizanskog odreda za središnju Bosnu. Tu je dobio i nadimak „Braco Kozarčanin". Krajem 1942. postao je tajnik Okružnog komiteta SKOJ-a za Kozaru. Formirao je nove skojevske podružnice i uspješno prošao kroz sve bitke na opkoljenoj Kozari.

Kasnije je rukovodio tečajem za skojevske rukovoditelje u Mrkonjić Gradu i Jajcu. Kao odličan organizator, 1943. godine postao je član Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Bosnu i Hercegovinu.

Poginuo je 2. kolovoza 1944. godine između Ključa i Bosanskog Petrovca, u neprijateljskom zračnom napadu.

Ukazom Prezidija Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije, 20. prosinca 1951. godine, proglašen je za narodnog heroja.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  Biografija na Portalu *Narodni heroji Jugoslavije*
Raški okrug
**Raški okrug** se nalazi u jugozapadnom delu Republike. Obuhvata opštine: 

1. Opština Kraljevo mesto Kraljevo
2. Opština Vrnjačka Banja mesto Vrnjačka Banja
3. Opština Raška mesto Raška
4. Opština Novi Pazar mesto Novi Pazar
5. Opština Tutin mesto Tutin

Ima ukupno 300.234 stanovnika. Sedište je u gradu Kraljevu.

U okolini Kraljeva nalazi se "mati svih crkava" - manastir Žiča. Ovaj duhovni centar srpske srednjovekovne države izgrađen je oko 1220. godine kada je manastir Žiča postao središte novoosnovane srpske arhiepiskopije.

Manastir Studenica sagrađen je krajem XII veka, kao zadužbina Stefana Nemanje, koji ga je bogato opremio ikonama i knjigama. Nakon što se on zamonašio i otišao u Hilandar, brigu oko manastira preuzeo je njegov stariji sin Stefan, kasnije nazvan Prvovenčani.

Nedaleko od Novog Pazara, nalazi se manastir Sopoćani, nastao kao zadužbina kralja Stefana Uroša I, sina kralja Stefana Prvovenčanog. Sopoćani su građeni oko 1260. godine. Osnovna i najveća vrednost Sopoćana su freske, po kojima se ovaj manastir ubraja u najbolje primerke evropskog srednjovekovnog slikarstva.

| * p
* r
* u
Okruzi Srbije |
| --- |
| Beogradski region | Grad Beograd |  |
| Šumadija i zapadna Srbija | Mačvanski • Kolubarski • Šumadijski • Pomoravski • Zlatiborski • Moravički • Raški • Rasinski |
| Južna i istočna Srbija | Podunavski • Braničevski • Borski • Zaječarski • Nišavski • Toplički • Pirotski • Jablanički • Pčinjski |
| Vojvodina | Severnobački • Srednjobanatski • Severnobanatski • Južnobanatski • Zapadnobački • Južnobački • Sremski |
| Kosovo i Metohija | Kosovski • Pećki • Prizrenski • Kosovskomitrovački • Kosovskopomoravski |
| Kosovo i Metohija(Po UNMIK-ovoj podeli) | Đakovički • Gnjilanski • Kosovskomitrovački • Pećki • Prizrenski • Prištinski • Uroševački |
| Gradovi u Srbiji • Teritorijalna organizacija Republike Srbije • Statistički regioni Srbije |


***Raški okrug*** na Wikimedijinoj ostavi
**Šlef** (arapski: الشلف) je grad od 155,134 stanovnika na sjeveru Alžira u Pokrajini Šlef u kojoj je administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Šlef leži u dolini rijeke Chelif, okružen planinama masiva Varsenis na jugu.

Od glavnog grada Alžira je udaljen 200 km, a 210 km sjeveroistočno od Orana.
Od svoje od mediteranske uke Ténès udaljen je 55 km južno.

Historija
---------

Niknuo je u 1. vijeku za Rimskog Carstva pod imenom - **Castellum Tinginitum**. U 15. vijeku taj kraj zauzelo je berbersko pleme Maghrawa, a 1830. Francuzi.

Pravi razvoj mjesto je doživjelo za Francuske kolonijalne uprave kad je osnovan kao grad pod imenom **Orléansville**. Veliki impuls razvoju bio je dolazak željezničke pruge Oran - Alžir 1870. jer se odtad razvio kao važan transportni centar.
Prva džamija izgrađena je 1889.
Prosperitet Orléansvilla prekinuo je snažan potres 1954. koji je pobio - 1340 ljudi.

Nakon proglašenja alžirske nezavisnosti 1964. gradu je promjenjeno ime u **El-Asnam**. Ni on nije imao puno sreće jer ga je 1980. pogodio potres magnitude 7,3° koji je uništio više od polovice zgrada u El-Asnamu i ubio oko 5000 ljudi.

Službeno ime grada promijenjeno je 1981. u današnje - *Šlef*, zbog povezanosti El-Asnama sa katastrofalnim potresom.

Nakon dva dva strašna potresa potpuno je obnovljen, tako da ima vrlo malo zgrada iz prošlih vremena.

Grad od školske godine 1983. / 1984. ima i univerzitet - Hassiba Benbouali. Nukleus univerziteta bio je Nacionalni institut za visoko obrazovanje u građevinarstvu u koji se te godine upisalo 144 studenata. Školske godine 1986. / 1987. počela su sa radom dva nova kolegija; agronomija i hidraulika.

Danas univerzitet ima preko 30 fakulteta u kojima studira više od 30 000 studenata.

Privreda i transport
--------------------

Okolica je plodan poljoprivredni kraj zahvaljujući obilju pitke vode zbog tog se razvio u trgovački centar za poljoprivredne proizvode. U dolini se najviše uzgaja pšenica i ječam, a na navodnjavanim oranicama agrumi i grožđe. Razvijeno je i stočarstvo (goveda i muzne krave).

Šlef je grad prehrambene industrije i brojnih štamparija i štavionica.

Grad ima i *Internacionalni aerodrom Chefornak* (IATA: CFK, ICAO: DAOI) sa letovima za Alžir, [[Marseille i Paris.

Gradovi prijatelji
------------------

* Francuska Departman Loiret, Francuska
* Francuska Vaulx-en-Velin, Francuska

Panorama gradaPanorama grada

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Algeria, People's Democratic Republic of Algeria*" (engleski). City population. Pristupljeno 22.1. 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Guide Chlef*" (francuski). Bourse des Voyages. Pristupljeno 22.1. 2020.
3. 1 2 3 4 5  „*Ech-Cheliff, Algeria*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 22.1. 2020.
4. 1 2  „*Origine et histoire*" (francuski). Hassiba Benbouali University de Chlef. Pristupljeno 22.1. 2020.
5. ↑  „*Chlef International Airport CFK*" (engleski). Airportia. Pristupljeno 22.1. 2020.

Vanjske veze
------------

***Šlef*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Guide Chlef* ()
* *Ech-Cheliff, Algeria* ()
**Dragan Klaić** (1950-2011) je bio istoričar pozorišta i kulturni analitičar. 
Bio je stalni suradnik udruženja Felix Meritis u Amsterdamu i predavao je kulturnu politiku i umjetnost na univerzitetu u Leidenu.
On je održavao je predavanja na mnogim univerzitetima, govorio na konferencijama i simpozijima te služio kao savjetnik, urednik, kolumnist, istraživač i trener. 
Njegova područja angažmana su suvremene pozorišne umjetnosti, europske kulturne politike, strategije kulturnog razvoja i međunarodne kulturne suradnje, interkulturalizma i kulturne memorije. 
Školovao za dramaturga u Beogradu a doktorirao istoriju pozorišta i kritiku drame na Yale univerzitetu u SAD-u. 
Radio je kao pozorišsni kritičar i dramaturg, bio profesor na Filozofskom fakultetu Beogradu i univerzitetu u Amsterdamu, bio gost profesor u SAD-u, na CEU Budimpešti i Sveučilištu u Bologni, direktor na čelu Holandskog Pozorišnog Instituuta od 1992-2001, suosnivač europskog pozorišnog časopisa Euromaske, i služio je kao predsjednik Europske mreže centara za izvedbene umjetnosti i Europskog foruma za umjetnost i kulturne baštine.
On je bio moderator European Cultural Foundation (2002-2004) i autor konačnog izvještaja Europa kao kulturni projekt (Amsterdam: ECF 2005). 
Među njegove knjige nekoliko radova objavljeni su u bivšoj Jugoslaviji prije 1991, a također u Velikoj Britaniji, SAD, Nizozemskoj i Norveškoj.
Klaić je suradnik urednik časopisa Kazalište(SAD) i član nekoliko savjetodavnih odbora u Budimpešti, Bruxellesu, Stockholmu i Haagu.

Vanjske veze
------------

 Arhivirano 2011-10-19 na Wayback Machine-u
**Sant Antoni de Portmany** (službeno katalonski) inače španjolski *San Antonio Abad* je grad i općina od 25,779 stanovnika na istoku Španjolske na otoku Ibiza u arhipelagu Baleari u Sredozemnom moru.

Geografske karakteristike
-------------------------

Sant Antoni de Portmany leži na zapadnoj obali otoka, u dobro zaklonjenom zaljevu kog štiti 6 otočića ispred njega.
Od grada Ibize je udaljen 13.5 km, od Valencije 155 km, a od Barcelone 278 km.

Historija
---------

Sant Antoni je izrastao za Antike, zna se da su njegovu luku koristili Kartažani za Punskih ratova.
U vrijeme dok su njime vladali Rimljani zvao se *Portus Magnus*, a za Krune Aragona *Quartó de Portmany*.

Sve do 20. vijeka životario je kao selo, tad se razvojem turizma transformirao u grad.

Danas je Sant Antoni de Portmany popularna turistička destinacija.

Crkva u Saint Antony de Portmani (Ibiza)

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Spain: Illes Balears*" (engleski). City population. Pristupljeno 10. 5. 2019.
2. ↑  Antoni de Portmany „*Sant Antoni de Portmany*" (španjolski). DB-city. Pristupljeno 10. 05. 2019. [*mrtav link*]
3. 1 2  „*Història de Sant Antoni de Portmany*" (engleski). Ajuntament de Sant Antoni de Portmany. Arhivirano iz originala na datum 2019-03-20. Pristupljeno 10. 05. 2019.

Vanjske veze
------------

***Sant Antoni de Portmany*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Ajuntament de Sant Antoni de Portmany* Arhivirano 2014-12-22 na Wayback Machine-u ()
**Fernsehsender Paul Nipkow** (sh. *Televizijska stanica Paul Nipkow*) je bila televizijska stanica nacističke Njemačke sa sjedištem u Berlinu koja je s prekidima emitirala redovni program od 1934. do 1944. godine. Ime je dobila po televizijskom pioniru Paulu Nipkowu, poznatom po izumu Nipkowljevog diska.

Eksperimenti s televizijom su u samom Berlinu otpočeli još 1928. godine pod vodstvom Dénesa Mihályja i Manfreda von Ardennea, a od 1929. je kompanija Telefunken s radio-tornja Berlin Funkturm povremeno emitirala eksperimentalni program. Stanica je s radom otpočela tek nakon dolaska nacista na vlast, iako joj ministar propagande Joseph Goebbels nije pružio preveliku pažnju, držeći radio daleko adekvatnijim sredstvom za propagandu. Redovni program je otpočela 1935. godine, a posebnu pažnju je izazvala za vrijeme berlinske Olimpijade sljedeće godine, kada su prvi put preko televizije prenošena olimpijska natjecanja. Iako je postojalo relativno malo privatnih TV-prijemnika, Igre je oko 160.000 gledatelja gledalo preko velikog broja javnih TV-prijemnika. Stanica je s radom prestala tokom drugog svjetskog rata.

Godine 1990. je tokom procesa ujedinjenja pronađeno oko 280 rola filma sa snimcima TV-emisija u arhivama DR Njemačke.

Vanjske veze
------------

* Fernsehsender Paul Nipkow Detailed German Wikipedia about Fernsehsender Paul Nipkow
* Fernsehen unter dem Hakenkreuz, Das Documentation: Television Under the Swastika (see on Google Video Arhivirano 2011-10-17 na Wayback Machine-u)
Geografska raspodela najvećih svetskih religija

|  |
| --- |
|   |
| Dio serije o |
| Ateizmu |
| The Greek word "atheoi" ("[those who are] without God") as it appears on the early 3rd-century Papyrus 46 |
| 
Koncepti |
| Antiteizam  • Nonteizam Antireligija  • Ateizam i religija Implicitni i eksplicitni ateizam Slab i jak ateizam |
| 
Historija |
| Historija ateizma Prosvjetiteljstvo  • Slobodoumlje Novi ateizam  • Ateizam 3.0 |
| 
Argumenti za ateizam |
| Protiv religije  • Protiv BogaArgument slobodne volje Argument protivrečnih otkrovenjaArgument neverovanjaArgument lošeg stvaranjaAteistička opkladaSudbina neukihBog prazninaParadoks svemogućnostiProblem zla  • Problem paklaRussellov čajnikTeološki nekognitivizamUltimativni Boing 747 potezNevidljivi ružičasti jednorog |
| 
Ostalo |
| Kritika ateizma  • DemografijaDiskriminacija/Progon ateistaPoznati ateisti  • Državni ateizam |
| 
Povezani koncepti |
| Agnosticizam  • IreligioznostNaturalizam  • SekularizamSekularni humanizam
Metafizički naturalizam |
| * p
* r
* u
 |

**Argument protivrečnih otkrovenja**, takođe poznat i kao **problem izbegavanja pogrešnog pakla**, je jedan od argumenata protiv postojanja Boga. On tvrdi da je mala verovatnoća da Bog postoji jer su mnogi teolozi i vernici dali protivrečna i međusobno isključiva otkrovenja. Argument navodi da je osoba koja nije bila svedok otrkovenja mora da ga prihvati ili da ga odbaci samo na osnovu autoriteta njenog predlagača, i pošto ne postoji način da smrtnik istraži ove suprotstavljene tvrdnje, mudro je imati rezervu prema nečijem mišnjelju.

Takođe se tvrdi da je teško prihvatiti postojanje bilo kog Boga, bez ličnog otkrovenja. Većina argumenata za postojanje Boga nisu specifična samo za jednu religiju i mogu da se primeni u mnogim religijama sa približno jednakom opravdanošću. Prihvatanje bilo koje religije tako zahteva odricanje od drugih, i kada se suoče sa ovim konkurentnim pretenzijama u odsustvu ličnog otkrovenja, tvrdi se da je teško odlučiti između njih.
**Kalojan Asen** ili **Kalo-Jovan Asen** (bug. *Kaloяn*; rođen 1168/69) nazvan „Ubica Romejaca"  (bug. *Калоян Асен „Ромеоубиецът"*) je bio bugarski car u periodu od 1197—1207. iz dinastije Asena. 

Pomogao je Stefanu Nemanjiću da preuzme vlast u Raškoj, u ratu protiv starijeg brata Vukana. U ratovima protiv Raške i Ugarske početkom 1200-ih je osvojio gradove Beograd, Braničevo, Niš, Skopje i Prizren. Poznat je i po obnovi Trnovske patrijaršije 1204. godine, u čiji sastav je ušla i niška episkopija. Ona je postojala sve do 1219. godine i osnivanja autokefalne srpske crkve.

Umro je 1207. godine u okolini Soluna. Tron je preuzeo Boril, proteravši njegovog nećaka Streza koji je verovatno imao veće pravo na presto.

Kalojanov sarkofag se danas nalazi u crkvi Svetih Četrdeset mučenika u Velikom Trnovu.

Izvori
------

1. ↑  Romejci je drugi naziv za Vizantince (Grke).
2. ↑  Pisma Inoćentija ІІІ. Arhivirano 2010-10-11 na Wayback Machine-u: Inoćentije III. koristi *rex*, kralj: *Calojoanni, illustri Bulgarorum et Blacorum **regi** ... **regem** te statuimus super eos*, a Kalojan - imperator, car: *Calojoannes, **imperator Bulgarorum**, sanctissimo domino, fidei Christianorum ab Oriente uque ad Occidentem patriarchae, papae Romano*
3. ↑  John V. A. Fine, *The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest* (p. 95), The University of Michigan Press, 2009.
4. ↑  John V. A. Fine, *The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest* (p. 94), The University of Michigan Press, 2009.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik:**Jovan Asen I** | **Car Bugarske** | Nasljednik:**Boril** |

***Kalojan*** na Wikimedijinoj ostavi
Italijanska vojska u Valoni.
**Valonski rat** je bio oružani sukob u Valoni (albanski: Vlorë), luci u Albaniji.

Sukobljene strane su bile domaći Albanci i talijanske postrojbe koje su držale grad od početka prvog svjetskog rata. Borbe su započele 5. lipnja 1920. nakon što je talijanski general S. Piaccenti odbio predati valonski okrug albanskoj vladi. 

**Nacionalni odbor za obranu** je organizirao albanske dragovoljce, čiji je broj dosegao 4000. U isto vrijeme, Italija je imala 20.000 dobro naoružanih vojaka u tom području. Nador albanskih snaga te revolucionarni pokreti u Italiji su onemogućili pojačanja Talijancima.

2. kolovoza 1920. je potpisan albansko-talijanski protokol, temeljem kojeg se Italija morala povući iz Albanije. Time je došao kraj talijanskim traženjima za Valonom i mandatom nad Albanijom, a ozemlje albanske države je bilo spašeno od daljnjeg komadanja.

Povezano
--------

* Deklaracija o nezavisnosti Albanije
* Albanska vojna historija (1912–1920)

Literatura
----------

* Akademia e Shkencave e RPSSH "Fjalori Enciklopedik Shqiptar", Tiranë 1985.

***Valonski rat*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* LCCN: sh94008247

 |
Archaean/Infobox

**Arhej** je geološki eon koji označava vreme pre Proterozoika, odnosno pre 2500 Ma (miliona godina). Umesto da se temelji na stratigrafiji, ovaj period se definiše hronometriski. Najniža granica nije zvanično priznata od strane Međunarodne komisije za stratigrafiju, ali se obično označava na 3800 Ma, odnosno na kraju Hadskog eona.

Iako postoji kamenje za koje se zna da je starije, najstarije stene na površini Zemlje su arhejske ili malo starije. Arhejske stene su poznate na Greenlandu, Kanadskom štitu, severozapadnoj Australiji i južnoj Africi.

Arhejska atmosfera izgleda nije sadržavala slobodni kiseonik. Temperature su izgleda bile blizu modernih razina, iako astronomi misle da je sunce bilo za jednu trećinu mutnije. To se obično pripisuje većoj količini gasova iz staklenika nego što je zabeležena docnije u historiji Zemlje.

Verovatni ostaci bakteriskog pokrova (stromatoliti) su pronađeni kroz Arhej, i nekoliko mogućih tragova bakterijskih fosila su pronađeni u naslagama rožnjaka. Smatra se kako je život postojao u arheju, ali da je bio ograničen na proste jednostanične organizme bez jedra, tzv. prokariote.

Vanjske veze
------------

* GeoWhen Database

| Prekambrij |   |
| --- | --- |
| *Hadski eon* | Arhaički eon | Proterozoički eon | Fanerozoički eon |


| Arhaički eon |
| --- |
| Eoarhaik | Paleoarhaik | Mezoarhaik | Neoarhaik |
***Jane's Intelligence Review*** (sh. *Janeov obavještajni pregled*) je mjesečni vojni časopis o međunarodnoj sigurnosti, nacionalnoj stabilnosti, terorizmu, gerilama, aktualnim oružanim sukobima, organiziranom kriminalu i kontroli naoružanja. Utemeljen je 1989. godine pod nazivom *Jane's Soviet Intelligence Review* (sh. *Janeov sovjetski obavještajni pregled*), no ime je promijenio 1991. zbog raspada SSSR-a. Spada među više desetaka srodnih vojno-tehnoloških časopisa koje izdaje britanska grupa Jane's, specijalizirana za obradu otvorenih izvora (engl. OSINT). Ova grupa od svog osnutka 1898. promijenila je više vlasnika pa je tako prvotni izdavač časopisa bila kanadska korporacija Thomson, potom kanadski Woodbridge, a 2007. preuzela ju je američka kompanija IHS zbog čega se navodi i kao *IHS Jane's Intelligence Review*. Prvi broj časopisa kao teme je obradio sovjetski sistem 2K22 Tunguska, helikopter Mil Mi-24 i sovjetsku vojnu grupu u Istočnoj Njemačkoj (rus. GSVG). Među prvim preplatnicima bili su tadašnji američki potpredsjednik D. Quayle i pisac T. Clancy. Nakon svršetka Hladnog rata časopis je skrenuo fokus i na Bliski Istok odnosno druga svjetska žarišta.

Glavni urednici
---------------

* Paul Beaver (probno izdanje, 1988)
* Henry Dodds (1989–1992)
* Robert Hall
* Peter Felstead
* Christopher Aaron
* Paul Burton
* Christian Le Mière (2006–2010)
* Anna Gilmour (2010–2012)
* Matthew Clements (2012–2014)
* Robert Munks (2014–)

Vanjske veze
------------

* () *Jane's Intelligence Review*
* () *Jane's Intelligence Review* na stranicama IHS-a
* () *Jane's Intelligence Review* Arhivirano 2015-12-08 na Wayback Machine-u na stranicama IHS-a
**Harald Turner** (8 oktobar 1891 Leun – 9 mart 1947 Beograd) je bio nemački okupacioni komandant Srbije u drugom svetskom ratu.

Biografija
----------

Rođen je 1891. godine u nemačkom gradu Leunu. Član nacionalsocijalističke partije od 1930. godine, a pripadnik SS od 1932. Godine 1936. postaje visoki funkcioner u pruskom Ministarstvu finansija, pod komandom Hermana Geringa. 

Početkom Drugog svetskog rata služi u Poljskoj i Francuskoj, da bi aprila 1941. godine, na Hitlerovu želju, bio postavljen kao šef Upravnog štaba vojnog zapovednika Srbije. Turnerova politika zasnovala se na dva temeljna stuba: s jedne strane, od početka je insistirao na izgradnju sprskog kvislinškog administrativnog i policijskog aparata, za razliku od drugih visokih oficira u okupacionom sistemu, koji nisu verovali u lojalnost srpskih kolaboracionista; s druge strane, sproveo je politiku uništenja svih nepouzdanih elemenata, a naročito Jevreja. U avgustu i septembru 1941. godine, tri puta je pokušao da kod nemačkog opunomoćenika Ministarstva inostranih poslova u Beogradu, Feliksa Benclera, izdejstvuje deportaciju svih Jevreja iz Srbije u Rumuniju, Poljsku i Rusiju, ali u tome nije imao uspeha. Tokom masovnih streljanja beogradskih jevrejskih i romskih muškaraca u jesen iste godine, Turner je tesno sarađivao sa generalom Bemeom, stavljajući na raspolaganje zarobljenike određene za streljanje. Njegova ovlašćenja će biti smanjena dolaskom višeg komandanta, SS generala Augusta Majsnera, u januaru 1942. godine. 

Suđeno mu je u Beogradu 9. marta 1947. godine i osuđen je na smrt streljanjem.

Napomena
--------

* Sadržaj članka je preuzet iz publikacije *Mesta stradanja i antifašističke borbe u Beogradu 1941–44.* Arhivirano 2014-12-17 na Wayback Machine-u objavljene pod Creative Commons licencom.
**Žitomir** (ukrajinski i ruski: *Жито́мир*, poljski: *Żytomierz*) je glavni grad i najveći grad Žitomirske oblasti od 271 303 stanovnika.

U vrijeme Hladnog rata Žitomir je bio poznat kao mjesto strategijske avio baze Ozerna, smještene 11 km jugoistočno od centra grada.

Geografske karakteristike
-------------------------

Ternopil leži na zapadu Ukrajine, u gornjem toku rijeke Teteriv, u kraju u kom se ona probija preko stjenovitih brda, udaljen oko 130 km zapadno od Kijeva.

Zgrada univerziteta

Historija
---------

Iako postoji vjerovanje da je grad osnovan još u 9. vijeku, prvi dokumentirani zapis o mjestu potiče iz 1240. kad su ga opljačkali. Tatari. Žitomir je zarana postao administrativni i trgovački centar, čiji se značaj povećao dolaskom željeznice, jer je tad postao najveći transportni centar zapodno od Kijeva, mjesto gdje su se ukrštali prometni pravci između sjevera i juga.

Obrazovanje i kultura i znamenitosti
------------------------------------

Žitomir ima agronomski i pedagoški univerzitet (nekadašnje fakultete), i brojne kulturne institucije, tri teatra, 8 muzeja i filharmoniju.

Privreda i transport
--------------------

Današnji Žitomir je industrijski grad: pilane, namještaj, tekstil (lanena platna, sintetička vlakna) i muzički instrumenti, naročito harmonike.

Poznati sugrađani
-----------------

* Sergej Koroljov sovjetski konstruktor raketa
* Svjatoslav Richter veliki sovjetski pijanist

Gradovi prijatelji
------------------

* Gruzija, Kutaisi
* Bugarska, Montana

Izvori
------

1. 1 2  „Ukaraine: Žytomyr / Житомир" (engleski). City population. Pristupljeno 05. 04. 2014.
2. 1 2 3 4 5  „*Zhytomyr*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 05. 04. 2014.

Vanjske veze
------------

***Žitomir, Ukrajina*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice grada ()
* *Zhytomyr* na portalu Encyclopædia Britannica ()

| * p
* r
* u
Administrativni centri u Ukrajini |
| --- |
| Specijalni status | Grad Kijev • Grad Sevastopolj |
| Središta okruga | 
Čerkasi • Černigiv • Černivci • Dnjepar • Donjeck • Harkov • Herson • Hmeljnicki • Ivano-Frankivsk • Kirovograd • Kijev • Lavov • Lugansk • Luck • Nikolajev • Odesa • Poltava • Rovno • Simferopolj • Sevastopolj • Sumi • Ternopol • Užgorod • Vinica • Zaporožje • Žitomir
 |
*Ukoliko ste tražili naseljeno mesto u Francuskoj, v. Gulije (Arjež).*

  
Koordinate: 43° 08′ 53" SGŠ, 20° 43′ 08" IGD

**Gulije** je naselje u opštini Leposavić na Kosovu i Metohiji. Pripada mesnoj zajednici Lešak. Selo se nalazi 13 km severozapadno od Leposavića, sa leve strane reke Ibar. Selo okružuje više brda: na severu je Gulijsko brdo (553 m), na jugu Sanac (709 m), a na zapadu su Blato (736 m) i Cicul (901 m). Srednja nadmorska visina sela je 547 metara. Po položaju kuća i njihovoj međusobnoj udaljenosti naselje spada u sela razbijenog tipa. Kuće su u manjim grupama, odvojene međusobno, i čine zaseoke Drenovu i Jezerine. Do sela se iz pravca Leška može doći seoskim makadamskim putem. U nazivu sela je koren reci guli (guliti), što znači skidati koru, ljusku sa voća, povrća, drveta, odnosno ljuštiti, skidati gornji sloj sa nečega, po čemu bi se moglo zaključiti da su se nekadašnji stanovnici sela bavili guljenjem drveta pre svega lipe čiji se tanak sloj ispod kore prerađivao, kiselio u vodi i tako se pravila lika (neodrvljeno vlaknasto stablo).
Na ulazu u selo nalazi se seoska crkvica. To je stara crkvica, verovatno iz XIV veka. Crkva je obnovljena 2001. godine i predstavlja vredan spomenik kulture. Lokalno stanovništvo se bavi pretežno zemljoradnjom i stočarstvom.

Demografija
-----------

* popis stanovništva 1948: 116
* popis stanovništva 1953: 137
* popis stanovništva 1961: 153
* popis stanovništva 1971: 143
* popis stanovništva 1981: 203
* popis stanovništva 1991: 137

U naselju 2004. godine živi 135 stanovnika i broji 26 domaćinstava. Današnji rodovi su: Minići, Milovanovići, Nešovići, Slavkovići, Milosavljevići, Jozovići, Jaćimovići, Petronijevići, Vukadinovići, Vučićevići, Veljkovići, Veljovići, Vučkovići, Nikolići, Ivanovići, Vukomanovići. 

| * p
* r
* u
**Naseljena mesta** opštine Leposavić |
| --- |
| 
Bare •
Belo Brdo •
Beluće •
Berberište •
Bistrica •
Borova •
Borčane •
Brzance •
Vitanoviće •
Vračevo •
Vuča •
Gnježdane •
Gornji Krnjin •
Graničane •
Grkaje •
Guvnište •
Gulije •
Desetak •
Dobrava •
Donje Isevo •
Donji Krnjin •
Dren •
Duboka •
Zabrđe •
Zavrata •
Zemanica •
Zrnosek •
Ibarsko Postenje •
Jarinje •
Jelakce •
Jošanica •
Kajkovo •
Kamenica •
Kijevčiće •
Koporiće •
Kostin Potok •
Košutica •
Košutovo •
Kruševo •
Kruščica •
Kutnje •
Lazine •
**Leposavić** •
**Lešak** •
Lozno •
Majdevo •
Mekiniće •
Miokoviće •
Mioliće •
Mošnica •
Ostraće •
Plakaonica •
Planinica •
Popovce •
Potkomlje •
Pridvorica •
Rvatska •
Rodelj •
Rucmance •
Seoce •
Slatina •
Sočanica •
Tvrđan •
Trebiće •
Trikose •
Ćirkoviće •
Ulije •
Ceranja •
Crveni •
Crnatovo •
Šaljska Bistrica
 |
Koordinate: 42° 55′ 16" SGŠ, 20° 40′ 39" IGD


**Donji Jasenovik** je naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Zubin Potok. Istorijski i geografski pripada Ibarskom Kolašinu. Naselje je na desnoj strani Ibra, i kroz njega teče potok Suvara. Delovi naselja i zaseoci su: Vinogradine, Orašak, Okruglica, Jasenje, Zapis, Bare, Drlje, Vuče Polje, Čilovače, Strančine, Brankovo Brdo, Ravne Sečine, Stojića Brdo, Nikoline Njive i Potoci.
Donji Jasenovik je starije naselje jer u njemu postoji *latinsko groblje* i Janjevac, crkvina. Druga crkvina u latinskom groblju je po predanju vezana za vojvodu Radiča, po kome se i kotlina u kojoj se nalazi naselje nazvana Radičpoljska kotlina. Osnivači Donjeg Jasenovika je porodica Jakšić koji su iz crnogorskog plemena Bjelopavlići. Naselje ima povoljan položaj jer se nalazi na magistralnom putu Ribariće-Kosovska Mitrovica i fizionomski je povezano sa naseljem, i opštinskim centrom Zubinim Potokom. Poslednjih godina se broj stanovnika povećava usled doseljavanja stanovništva iz Kolašinskih sela. Posle oslobađanja od turske vlasti mesto je u sastavu Zvečanskog okruga, u srezu mitrovičkom, u opštini radič-poljskoj i 1912. godine ima 164 stanovnika.

Demografija
-----------

Naselje ima srpsku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 258
* popis stanovništva 1953. godine: 260
* popis stanovništva 1961. godine: 253
* popis stanovništva 1971. godine: 197
* popis stanovništva 1981. godine: 300
* popis stanovništva 1991. godine: 378

| * p
* r
* u
Opština Zubin Potok |
| --- |
| Babiće • Babudovica • Banja • Bojnoviće • Brnjak • Bube • Burlate • Velika Kaludra • Velji Breg • Vitakovo • Vojmisliće • Vrba • Vukojeviće • Vukosavljeviće • Gazivode • Gornje Varage • Gornji Jasenovik • Gornji Strmac • Dobroševina • Donje Varage • Donji Jasenovik • Dragalica • Drainoviće • Dren • Žarevi • Zagrađe • Zagulje • Zečeviće • Zubin Potok • Zupče • Jabuka • Jagnjenica • Junake • Kijevce • Klečke • Kobilja Glava • Kovače • Kozarevo • Kopiloviće • Krligate • Ledenik • Lučka Reka • Mala Kaludra • Međeđi Potok • Oklace • Padine • Paruci • Prevlak • Prelez • Preseka • Pridvorica • Rančiće • Rezala • Rujište • Tušiće • Ugljare • Crepulja • Čabra • Čečevo • Češanoviće • Čitluk • Šipovo • Štuoce |