recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Moiwana** je selo u distriktu Marowijne u Surinamu; selo potpada pod upravno područje grada Albine. Moiwana je maronsko selo koje se nalazi na krajnjem istoku Surinama, blizu granice s Francuskom Gvajanom. Danas broji oko 200 stanovnika. Moiwana je najpoznatija po masakru koji se 1986. godine dogodio u selu u sklopu Surinamskog unutrašnjeg rata. Naime, Moiwana je rodno mjesto Ronnieja Brunswijka, gerilskog vođe koji je poveo građanski rat protiv države, tako da su Oružane snage Surinama, kada su čule da se Brunswijk nalazi u selu, došle tamo; kada su ustanovili da Brunswijka nema, počeli su pocati po civilima, pri čemu je ubijeno najmanje 39 osoba, mahom žene i djece. Preživjeli stanovnici, njih oko 130, moralo je izvjeći u Francusku Gvajanu jer je selo zapaljeno i uništeno.

Vanjske veze
------------

* UN Human Rights Committee press release; Eightieth Session 2173rd Meeting (PM)
* Amnesty International report on Suriname
* Suriname's govt to apologise for 1986 massacre, Radio Jamaica (14 July 2006, archived 2007)
* Price, Richard (2010). *Rainforest Warriors: Human Rights on Trial*. University of Pennsylvania Press. ISBN 978-0-8122-4300-0.  (book including information on Moiwana Massacre)
**FK BSK Batajnica** je srpski fudbalski klub iz Batajnice, u opštini Zemun. Osnovan je 1925. godine i igra u Prvoj beogradskoj ligi, petom takmičarskom nivou srpskog fudbala.

Istorija
--------

Prvi značajniji uspeh u istoriji kluba je plasman u Međurepubličku ligu Sever (tada treći rang takmičenja) u sezoni 1990/91. Klub je ostao u trećem rangu takmičenja tokom najvećeg dela 90-ih godina. Od 2000. do 2003. su igrali u Srpskoj ligi „Beograd", a u zoni sve do 2006. godine, kada ispadaju u Prvu beogradsku ligu. Do 2011 igraju u Prvoj beogradskoj ligi kada ispadaju u Drugu beogradsku ligu „Dunav", gde i danas igraju. Najveća pobeda u istoriji kluba je pobeda nad Partizanom od 2:1 31.7.1996. godine u 1/16 finala kupa Jugoslavije. Te sezone ostvaren je i najveći uspeh kluba plasmanom u 1/4 finale kupa, nakon eliminacije podgoričke Budućnosti u 1/8 finala na penale, posle utakmica u Batajnici i Podgorici.

Navijači
--------

Navijači ovog kluba poznati kao Dijabole Batajnica, osnovani su 1987.

Trenutni sastav tima
--------------------

Note: Zastave označavaju nacionalnost prema pravilima FIFA-e. Igrači mogu imati nacionalnost izvan FIFA pravila.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| Br. |  | Pozicija | Igrač |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Srbija |  | Milorad Uzelac-Zeka |
|  | Srbija |  | Hakimi femdija |
|  | Crna Gora | S | Marko Lakić |
|  | Srbija | S | Branko Bojanić |
|  | Srbija |  | Dušan Golubović-Duja |
|  | Srbija |  | Marko Pejić-Peja |
|  | Srbija | S | Nemanja Ćuk |
|  | Srbija | S | Jovan Majkić |
|  | Srbija |  | Dragan Vojvodić |
|  | Srbija |  | Slobodan Nestorović |
|  | Srbija | S | Vladimir Dobrota |

 |  | 

| Br. |  | Pozicija | Igrač |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Srbija |  | Ilija Vučković |
|  | Srbija |  | Nemanja Đukanović-Đuka |
|  | Srbija | S | Marko Medić-Meda |
|  | Srbija | S | Nemanja Andrić |
|  | Srbija | S | Srđan Bajić |
|  | Hrvatska | S | Miloš Šarić |
|  | Srbija | S | Vasilije Đokić |
|  | Srbija | S | Milovan Mitić-Mitke |

 |

Poznati bivši igrači
--------------------

* Flag of Srbija Miralem Sulejmani
* Flag of Srbija Nikola Drinčić
* Flag of Srbija milan zagorac

Vidi još
--------

* Spisak fudbalskih klubova u Srbiji

Spoljašnje veze
---------------

* Stranica kluba u Transfermarketu.
* Stadion Aerodrom
**Santa Cruz** (španjolski: *Río Santa Cruz*) je rijeka na jugu Argentine u Patagoniji duga 383 km, koja teče u Provinciji Santa Cruz i uvire u Atlanski ocean.

Hidrologija
-----------

Rijeka izvire u Nacionalnom parku Los Glaciares na istočnom kraju glacijalnog jezera Argentino. Otprilike 26 km od izvora, Santa Cruz prima sa desna pritoku Bote.

U tom sektoru korito ima prosječnu širinu od 150 metara, a dolina okružena visokim planinama i do 3,000 m, nizvodno se sužava na 500 m.
U gornjem dijelu Santa Cruz teče naizmjence brzacima, kad joj se korito sužuje, a nakon tog vijuga kad joj se korito i dolina širi.

U donjem dijelu bazena jako meandrira, ali ima i nekoliko ravnih dionica na svom toku prema istoku. 
Ulijeva se u estuarij Gallegos u kom se nalaze brojni otoci i luka Puerto Santa Cruza. Utjecaj plime doseže do 57 km uzvodno od ušća u Atlanski ocean.

Porječje rijeke ima površinu od 29,685 km² i proteže se po [[[Santa Cruz (provincija, Argentina)|Provinciji Santa Cruz]].

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Cuenca de Río Santa Cruz*" (španjolski). Argentina Gobierno. Pristupljeno 27.10.2023.

Vanjske veze
------------

***Santa Cruz (argentinska rijeka)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Cuenca de Río Santa Cruz* ()
**Gracias** je grad od 15,490i općina (municipio) od 54,404 stanovnika na zapadu Hondurasa u Departmanu Lempira čiji je administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Gracias leži u planinskoj kotlini u sredini Departmana Lempira.
Od karipske luke Puerto Cortés udaljen je 157 km južno, a od glavnog grada Tegucigalpe 157 km prema zapadu.

Historija
---------

Gracias je osnovan u oktobru 1536. pod imenom **Gracias a Dios**. Od 1544. bio je sjedište španjolske kolonijalne vlasti u Centralnoj Americi (*Audiencia de Los Confines*), sve dok ona nije 1552. preseljena u Gvatemalu.

Privreda
--------

Pored poljoprivrede za ekonomiju grada značajan je i turizam. Jer je Gracias poznata turistička destinacija zbog svog velikog prirodnog, historijskog i kulturnog bogatstva. Poznat je kao jedan od najstarijih gradova u Hondurasu, pored njega leži *Nacionalni park Montana de Celaque* u kom se nalazi najviša planina Hondurasa - Cerro Las Minas, visoka 2,870 m.

Najveća atrakcija grada su termalni izvori koji zauzimaju sedmo mjesto na listi od 30 najvećih atrakcija Hondurasa.Oni od 1966. privlače goste namjernike.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Honduras: Administrative Division*" (engleski). City population. Pristupljeno 9. 4. 2019.
2. 1 2  „*Honduras*" (engleski). City population. Pristupljeno 9. 4. 2019.
3. 1 2 3 4 5  „*Aguas Termales de Gracias Lempira*" (španjolski). Xplorhonduras. Pristupljeno 9. 04. 2019.
4. ↑  „*Gracias*" (španjolski). DB-City. Pristupljeno 9. 04. 2019.

Vanjske veze
------------

***Gracias*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gracias* Arhivirano 2021-01-26 na Wayback Machine-u ()
**El Calafate** je grad i općina od 16,655 na jugu zemlje u Provinciji Santa Cruz.

Karakteristike
--------------

El Calafate se nalazi u Patagoniji, prostire se na jugoistoistočnoj obali Jezera Argentino, udaljen 316 km od svog administrativnog centra Río Gallegosa.

Ime je dobio po malom grmu *calafate* (Berberis microphylla), tipičnom za južnu Patagoniju, znanom po slatkim bobicama.

Historija
---------

Kraj oko Jezera Argentino bio je pust, gotovo nenaseljen i neistražen sve do 1877. kad su Carlos Moyano i Francisco Moreno uspjeli uz 
Rijeku Santa Cruz doći do jezera.

Početkom 20. vijeka na mjestu današnjeg grada postojao je samo ranč Armanda Guillona, kog je 1913. kupilo dvoje španjolskih kolonista iz La Coruñe Pantín i Freilei koji su otvorili trgovinu sa pansionom. Uz njihovu trgovinu izraslo je naselje koje je službeno osnovano 1927. kad je donešen i urbanistički plan za budući El Calafate.

Općina El Calafate osnovana je 1973. godine.

El Calafate je danas poznata turistička destinacija kako zbog samog jezera, tako i kao polazna točka za obilazak glečera u Nacionalnom parku Los Glaciares.

Cestom N° 40 povezan je sa gradovima u Argentini, a ima i *Internacionalni aerodrom* (IATA: **FTE**, ICAO: **SAWC**).

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*El Calafate in Lago Argentino (Santa Cruz*" (engleski). City Population. Pristupljeno 04.11.2023.
2. 1 2 3 4 5  „*Historia de El Calafate*" (španjolski). Municipalidad de El Calafate. Pristupljeno 04.11.2023.
3. ↑  „*Comandante Armando Tola International Airport*" (engleski). Skybrary. Pristupljeno 04.11.2023.

Vanjske veze
------------

***El Calafate*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Municipalidad de El Calafate* ()
*Ovo je članak o otoku Long Island u američkoj državi New York. Za ostala značenja v. Long Island (razvrstavanje)*
Mercatorova projekcija Long Islanda
**Long Island** (engleski *Dugi Otok*) je otok koji predstavlja dio američke federalne države New York. Ima površinu od 3567 km² (1,377 kvadratnih milja) i, prema procjenama iz 2005. godine, oko 7,536 miliona stanovnika. Predstavlja najveći otok kontinentalnih SAD, te najnastenjeniji otok od svih američkih država i teritorija, odnosno 17. najnastanjeniji otok na svijetu, tako da ima više stanovništva nego japanski otok Hokkaido ili države kao što su Irska i Jamajka. Kao što mu ime govori, otok je prilično dug te se prostire dužinom od 190 km (118 milja) od njujorške luke, dok je relativno uzak te u prosjeku ima između 18 i 32 km između obale Atlantika i Zaljeva Long Island. Američki Indijanci su Long Island prozvali Paumonauk, što znači "otok u obliku ribe." 

Na zapadnom dijelu Long Islanda se nalaze njujorške gradske općine Brooklyn (Okrug Kings) i Queens (Okrug Queens); istočno od njih se nalaze okruzi Nassau i Suffolk. Međutim, kolokvijalno se naziv "Long Island" ili "the Island" (*Otok*) koristi jedino za prigradske/seoske okruge Nassau i Suffolk; više gradska naselja Brooklyn i Queens se smatraju dijelom grada New Yorka.

Long Island je poznat po prosperitetu i kvalitetnom životu svojih stanovnika. Prema podacima iz popisa od 2000. godine, Okrug Nassau se smatra drugi najbogatiji okrug države New York, isto kao i šesti najbogatiji u SAD. Okrug Suffolk je poznat po mnogim zajednicama koje žive na plažama, uključujući hvaljeni Hamptons. 

Prema indeksu kriminaliteta kojeg vodi FBI, Long Island (Nassau-Suffolk) ima drugu najnižu stopu kriminaliteta u SAD.

Eksterni linkovi
----------------

***Long Island*** na Wikimedijinoj ostavi

* Long Island — WikiCities- Main Page, Links to Town Info Anyone Can Edit!
* LongIsland Diving
* LongIsland.com
* Long Island Convention and Visitors Bureau
* Long Island Exchange Extensive guide to Long Island
* Long Island Schools
* North Fork Long Island
* Central Pine Barrens A state designated region on Long Island protected for its water resources and ecological communities.
* Shelter Island Arhivirano 2019-07-30 na Wayback Machine-u a community driven website detailing Shelter Island and the Hamptons regions of Long Island
* Long Island Wineries Arhivirano 2006-07-12 na Wayback Machine-u
* Loving Long Island A passionate look at Long Island as a travel destination
* Long Island Scenes — a photo gallery

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 241562607
* LCCN: sh85078257
* GND: 4274560-3
* SUDOC: 028356551
* NKC: ge129868

 |
**Мутница** има више значења:

* Мутница (притока Јужне Мораве) (*Голема река*), река у Србији
* Мутница (притока Коране), река у БиХ, у Федерацији БиХ
* Мутница (Зеница), насеље у општини Зеница, Федерација БиХ, БиХ
* Горња Мутница, насеље у општини Параћин, Србија
* Доња Мутница, насеље у општини Параћин, Србија

Вишезначна одредницаВишезначна одредница *Ова страница је **разврставање**. Користи се ради проналаска чланака који морају имати додатну одредницу јер би им у противном наслов био исти.  
Ако вас је на ову страницу довела викивеза, можда је потребно промијенити да преусмјерава на намијењени чланак.*
Julije Klović, minijatura *Sv. Ivan iz Kölnskog evanđelja*, pergament na papiru, 1532. Knjižnica sveučilišta John Rylands, Manchester.
**Iluminirani manuskripti** ili **oslikani rukopisi** su rukopisi urešeni zlatom izrađenim ornamentima, inicijalima, minijaturama i vinjetama. 

Rabile su se prozirne ili mutne boje, a zlato se nanosilo u listićima ili u prahu. U početku se koristilo zlato boje mjedi, poslije zlato crvenkasta odsjaja.

*Papirus Romance*, fragment svitka iz 2. st. ima najstarije očuvane iluminacije. Nacionalna knjižnica, Pariz.
Javljaju se već u kasnoantičko doba, a procvat doživljavaju u srednjem vijeku.

U Hrvatskoj je sačuvano oko 300 iluminiranih rukopisa, pretežno u katedralnim i samostanskim arhivima, knjižnicama i riznicama, te i u knjižnici HAZU i NSK-u. Najstariji iluminirani rukopis kod Hrvata je *Splitski evanđelistar* (*Evangeliarium Spalatense*, oko 8.-9. st.). Jedan od najljepših je *Misal Jurja Topuskoga* iz 15. i 16. st. s minijaturama Julija Klovića.

Iluminacije se stilski razlikuju prema vremenu nastanka te pomažu pri kronološkom određivanju nedatiranih rukopisa.

Povezano
--------

* Minijatura (slikarstvo)
* Inicijal
* Ranokršćanstvo
* Predromanika

Eksterni linkovi
----------------

***Iluminacija (manuskript)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Katalog iluminiranih rukopisa u Britanskoj knjižnici u Londonu (engl.) Arhivirano 2013-03-01 na Wayback Machine-u
**Katharine Cornell** (Berlin, 16.2.1893. – 9.6.1974.) bila je američka pozorišna glumica i producentkinja.

Karijera
--------

Poznata je po glavnim ulogama u dramama na Broadwayu, od kojih je mnoge režirao njen muž, Guthrie McClintic. Njihov brak je bio pink brak, jer je on bio gej, a ona lezbejka i imala je dugu vezu uz prekide sa Mercedes de Acostom. Takođe, imala je vezu sa glumicom Maude Adams i drugim poznatim ženama tog doba.

Njena najpoznatija uloga bila je u predstavi *The Barretts of Wimpole Street* (1931. na Broadwayu), gde je glumica Elizabeth Barrett Browning. Njene druge značajne predstave na Broadwayu su: *The Letter* W. Somerset Maughama (1927.); *The Alien Corn* Sidney Howarda (1933.); *Romeo and Juliet* (1934.), *The Wingless Vistory*  Maxwell Andersona (1936.); *Antony and Cleopatra*  (1947. – za ulogu Cleopatre dobila je Nagradu Tony 1948. godine. Predstava je imala 126 prikazivanja, što je najduže trajanje jedne prestave na Broadwayu u istoriji.) i *The Constant Wife* Maughama (1951).

Cornell se smatra primarno glumicom u tragedijama. Njene uloge u komedijama bile su retke, a njena pojava je cenjena više zbog topline, nego duhovitosti. Kada se pojavila u *The Constant Wife* kritičar Brooks Atkinson je zaključio da je tešku komediju pretvorila u romantičnu dramu.

Cornell je umrla 9. juna, 1974. u Tisburyju u svojoj 81. godini.

Pozornica Univerziteta u Buffalu nosi ime po noj.

Izvori
------

1. ↑  Većina izvora pogrešno navodi 1898

Eksterni linkovi
----------------

***Katharine Cornell*** na Wikimedijinoj ostavi

* Kathatine Cornell na IBDb-u
* Katharine Cornell na sajtu IMDb
* Fotografije:  Arhivirano 2005-02-27 na Wayback Machine-u  Arhivirano 2005-02-27 na Wayback Machine-u  Arhivirano 2005-02-27 na Wayback Machine-u
* Katharine Cornell and Guthrie McClintic Arhivirano 2007-10-11 na Wayback Machine-u na glbtq.com-u

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Ingrid Bergmanza *Joan of Lorraine*iHelen Hayesza *Happy Birthday***  |  **Tony Award za najbolju glavnu glumicu u predstavi** 1948**za *Anthony and Cleopatra*** zajedno sa Judith Anderson i Jessicom Tandy | Slijedi: **Martita Huntza *The Madwoman of Chaillot***  |


|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 35297266
* LCCN: n85199204
* ISNI: 0000 0000 2474 4654
* GND: 120852268
* BNF: cb12562251g (podaci)

 |
Zastava Kuomintanga
Sun Yat-sen osnivač Kuomintanga
Čang Kaj-šek
**Kuomintang** (kin.:中國國民黨 / 中国国民党 / Zhōngguó Guómíndǎng / Chungkuo Kuomintang, skraćenica: **KMT**), poznata i kao **Kineska narodna partija** je politička partija Republike Kine. Preuzima vlast u Kini 1927. godine, ali nakon poraza protiv jedinica Komunističke partije Kine u građanskom ratu u Kini povlači se na Tajvan, pod zapovjedništvom Čang Kaj-šeka, gdje diktatorski vlada sve do 1990. godine.

Historija
---------

Partiju osniva 12. augusta 1912. godine u Pekingu Sun Yat-sen. Početkom dvadesetog stoljeća, partija je nastala udruživanjem nekoliko političkih partija, te reorganizacijom, deset godina kasnije nastaje Kuomintang, partija koja je imala za cilj reorganizaciju kineskog društva tokom Xinhai revolucije. Osnivanjem Komunističke partije Kine 1921. godine, Kuomintang surađuje i stvaraju zajedno nacionalni front jedinstva, koji ima za cilj oslobađanje od uticaja Japana i zapadnih sila. Saradnja traje sa prekidima, mada za razliku od Sun Yat-sen, Čang Kaj-šek se protivi zajedničkom djelovanju dviju partija. 1927. godine zauzimanjem Šangaja, Čang Kaj-šek izdaje naredbu o protjerivanju u ubijanju komunista i članova sindikata. Komunistička se partija povlači u provinciju Jiangxi, te nakon borbi sa Kuomintangom, u Yan'an u provinciji Shannxi. Napadom Japana na Kinu 1937. godine, u Drugom japansko-kineskom ratu Kuomintang se bori protiv Japana, te sve do 1941. godine surađuje sa Komunističkom partijom Kine. Zapadne sile i SAD, nakon ulaska u Drugi svjetski rat podržavaju Kuomintang, kao zvaničnu vladinu vojsku Kine. Završetkom Drugog svjetskog rata, građanski rat izmedu Kuomintanga i jedinica pod vodstvom Mao Zedonga se nastavlja. Nakon poraza 1949. godine Kuomintang se povlači na otok Tajvan, gdje osniva vladu Republike Kine, koja politički jedno vrijeme predstavlja Kinu u međunarodnim odnosima.

Kuomintang vlada gotovo bez prekida diktatorski i u gotovo jednopartijskom sistemu na Tajvanu sve do uvođenja skupštinskih izbora 1992. godine. Na zadnjim političkim izborima 2008. godine, pobijedio je ponovo Kuomintang, čiji je predstavnik Ma Ying-Jeou postao predsjednik Tajvana.

Eksterni linkovi
----------------

***Kuomintang*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službena stranica Kuomintanga Arhivirano 2019-08-29 na Wayback Machine-u
Daniela Sea i Neil G. Giuliano, predsednik GLAAD-a na Sundance film festivalu, 21.1. 2006.
**Daniela Sea** (rođena 1977.) – američka muzičarka i glumica. Ranije je radila kao žonglerka u poljskom cirkusu.

Biografija
----------

Odrasla je u Malibuu u Kaliforniji. Njeni roditelji bili su hipi intelektualci. Još u njenom detinjstvu njen otac se outovao kao gej. Njen očuh ju je naučio da surfuje i cela porodica se preselila na Hawaiije da bi bilje surfovali. Danijela se odselila od porodice sa 16 godina i pridružila se punk/feminističkoj/umetničkoj zajednici *Gilman Street Project* u Berkeleyju. Studirala je na Laney Collegu i sarađivala sa nekoliko punk bednova, uključujući The Gr’ups i Cypher in the Snow .

Daniela je putovala širom Evrope i Azije. Tursku je prošla auto-stopom, a neko vreme je putovala i sa poljskim cirkusom, radeći kao žonglerka. U toku svojih putovanja, provela je osam meseci u Indiji živeći kao muškarac.

Karijera
--------

Po povratku iz Evrope, počela je da živi u New Yorku. Odlučila je ponovo da počne da glumi i javila se na audiciju za lezbejsku seriju *The L Word*. Dobila je ulogu Moire Sweeney, transrodne programerke, koja zajedno sa Jenny dolazi u Los Angeles. U toku treće sezone Moira otkriva svoju transeksualnost i postaje Max, transmuškarac .

Pored rada na ovoj seriji, snimila je i film *Shortbus* (2006.) i *Itty Bitty Titty Committee* (2007).

Sa svojom devojkom, Capital B, osnovala je bend po nazivu Capital B and the Exciting Conclusion.

Vanjske veze
------------

***Daniela Sea*** na Wikimedijinoj ostavi

* Zvanični sajt Arhivirano 2007-01-16 na Wayback Machine-u
* Daniela Sea na sajtu IMDb
* Daniela Sea na l-word.com Arhivirano 2007-03-18 na Wayback Machine-u

Izvori
------

1. 1 2  Lansing State Journal. „Daniela Sea Biography in L-word.com". Arhivirano iz originala na datum 2007-03-18. Pristupljeno 16. 01. 2007.
2. ↑  danielasea.com. „Daniela Sea's Biography in www.danielasea.com". Pristupljeno 16. 01. 2007.
3. 1 2 3  Malinda Lo, AfterEllen.com (03. 01. 2006.). „Interview with The L Word's Daniela Sea in AfterEllen.com". Pristupljeno 16. 01. 2007.
4. ↑  www.thelword.com. „About the Actors". Arhivirano iz originala na datum 2007-01-13. Pristupljeno 16. 01. 2007.

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 297149066396565601003
* ISNI: 0000 0004 6021 7076
* GND: 106153331X
* BNF: cb17121890z (podaci)
* BIBSYS: 14048356

 |
**San José de Jáchal** kojiput samo **Jáchal** je grad i općina od 10,940 na zapadu zemlje u Provinciji San Juan.

Karakteristike
--------------

San José de Jáchal se prostire se na lijevoj južnoj obali Rijeke Jáchal, u dobro navodnjavanoj [[dolina|dolini] udaljen 153 km sjeverno od svog administrativnog centra San Juana.

Historija
---------

Historija toga grada počela je 1750. kad je guverner i kapetan general Generalne kapetanije Čile Domingo Ortiz de Rosas, naredio Juanu de Echegarayu, iz San Juana da osnuje novi grad. On je to obavio u u junu 1751. uz pratnju redovnika Francisca Robleda y Fríasa.

San José de Jáchal je danas centar rudarsko-voćarskog kraja

Izvori
------

1. 1 2  „*Sabés por qué fundaron Jáchal?*" (španjolski). Tiempo de San Juan. Pristupljeno 04.11.2023.
2. 1 2 3 4 5  „*San José de Jáchal in Corpen Aike (San Juan)*" (engleski). City Population. Pristupljeno 04.11.2023.

Vanjske veze
------------

***San José de Jáchal*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Municipalidad de Jáchal*  ()
James Gillray
**James Gillray** (13. august 1756 ili 1757 – 1. jun 1815), bio je britanski karikaturist i grafičar poznat po svojim bakropisima na kojima je nemilosrdno ismijavao britansku političku i društvenu scenu između 1792. i 1810. Napravio je između 1000 i 1700 karikatura. Iako je u svojim djelima kao mete često imao britansku aristokraciju, uključujući kralja Georgea III i njegovog sina, princa Georgea, nakon francuske revolucije je zauzeo konzervativni stav i kao britanski patriot ismijavao francuske revolucionare, a kasnije i Napoleona. Godine 1806. mu je počeo slabiti vid, nakon čega se odao piću i duševno obolio; godine 1811. je bez uspjeha pokušao samoubistvo. Posljednje godine života je proveo pod skrbi svoje izdavačice (i nesuđene supruge) Hannah Humphrey.

Često se naziva ocem moderne političke karikature i uzorom za brojne karikaturiste sve do današnjeg vremena.

Izvori
------

1. ↑  Gillray, James and Draper Hill (1966). *Fashionable contrasts*. Phaidon. p. 8.

Vanjske veze
------------

***James Gillray*** na Wikimedijinoj ostavi

* James Gillray Gallery at MuseumSyndicate Arhivirano 2012-11-25 na Wayback Machine-u
* GreatCaricatures.com: James Gillray Galleries
* James Gillray at The National Portrait Gallery (United Kingdom).
* James Gillray Arhivirano 2012-03-14 na Wayback Machine-u at The Tate Britain.
* James Gillray at The New York Public Library.
* James Gillray prints Arhivirano 2009-11-29 na Wayback Machine-u at the Lewis Walpole Library of Yale University.
* University of Nottingham Visual Resources - James Gillray cartoons
* Historical and Descriptive Account of the Caricatures of James Gillray by Thomas Wright, R. H. Evans
* Princeton University. Gillray Collection Arhivirano 2011-04-03 na Wayback Machine-u
**Prosvjedi u Surinamu 1999.** godine bili su niz javnih demonstracija kojima se tražio pad vlade Julesa Wijdenboscha uslijed velike ekonomske krize i političke stagnacije u zemlji. Radilo se tu o nizu nenasilnih oblika prosjedovanja poput festivala, karnevala, okupljanja, živih lanaca, javnih govora i drugih mirnih oblika iskazivanja građanskog neposluha. Prosvjedi velikih razmjera dogodili su se jer je narod u Surinamu živio u siromaštvu i lošim uvjetima, zbog čega su zahtijevali trenutačnu ostavku vlade. Problemi su bili zajednički, a prosvjednici su dijelili svoje nezadovoljstvo vladom, tražeći istovremeno da ona dostupi zbog lošeg vođenja ekonomske krize koja je pogodila zemlju. U dva mjeseca, koliko je narod prosvjedovao, primarno u Paramaribu, ali i drugim gradovima, na prosvjedima se okupilo ukupno između 10 i 50 tisuća ljudi, a glavni zahtjevi bili su povećanje plaća i smanjenje cijena hrane. Sindikalisti, studenti, radnici i učitelji organizirali su i provodili masovne štrajkove i demonstracije tokom svibnja, lipnja i srpnja 1999. godine pod vodstvom opozicije, međutim prosvjedi su iznenada obustavljeni u srpnju 1999. godine na zahtjev te iste opozicije, koja je javno objavila kako će odustati od borbe i pustiti Wijdenboscha da odradi mandat to kraja.
**Provincija Neuquén** (španjolski: *Provincia de Neuquén*) je jedna od 23 provincija Argentine.

Karakteristike
--------------

Provincija se prostire po unutrašnjosti zemlje na sjeverozapadu Patagonije na prosječnoj nadmorskoj visini od 1,086 metara. 
Sa sjevera graniči sa Provincijom Mendoza, na jugoistoku sa Provincijom Río Negro i sa zapada sa čileanskim regijama Maule, Ñuble, Bío Bío, Araucanía, Los Ríos i Los Lagos.

Prostire se na površini od 94,078 km², na kojoj je 2022. živjelo 726,590 stanovnika.

Historija
---------

Provincija je osnovana 1955.

Administrativna podjela
-----------------------

Administrativni centar provincije je grad Neuquén koji ima 231,198 stanovnika.

Provincija je administrativno podjeljena na 16 departmana i 77 općina.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Neuquén Province in Argentina*" (engleski). City population. Pristupljeno 27.10.2023.
2. ↑  „*Neuquén in in Confluencia (Neuquén)*" (engleski). City Population. Pristupljeno 27.10.2023.

Vanjske veze
------------

***Neuquén (provincija)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gobierno de la Provincia de Neuquén* ()

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
Izraz **Apostolski oci** (grčki: ; latinski: ) označava grupu ranokršćanskih pisaca koji su bili neposredni učenici apostola, ili se pretpostavlja da su to mogli biti. Oni spadaju među najranije hrišćanske pisce, čija su djela sačuvana u cijelosti ili fragmentarno, a napisana su u razdoblju od konca 1. pa do polovice 2. stoljeća. 

Naziv "Apostolski otac", nastao je u 17. stoljeću, prvi ga je koristio patrolog J. B. Cotelier, koji je g. 1672. u Parizu objavio knjigu: "Patres aevi apostolici", u kojoj govori petorici otaca: Barnabi, Klementu Rimskom, Ignaciju Antiohijskom, Polikarpu i Hermi. Njima su kasnije pridodani: Papija Hijerapolski, te nepoznati pisac "Poslanice Diognetu". U prošlom stoljeću (19.), pronađen je drevni spis Didahe, te je pribrojen spisima Apostolskih otaca.

Djela Apostolskih otaca pokazuju usku vezu sa svetim Pismom, (osobito s poslanicama i usmenom predajom), kako po svom sadržaju tako u načinu izražavanja. U vrijeme nastajanja tih spisa, još ne bijaše kompletiran Novi Zavjet. Didahe je napisan prije Apokalipse i Ivanova Evanđelja. Barnabina, te Klementova poslanica, su nastali u isto vrijeme kad Apokalipsa i četvrto Evanđelje.

Spisi Apostskih otaca su više pastoralnog karaktera. Pisani su uglavnom jednostavnim i lako razumljivim jezikom. Budući da nisu imali apologetskih ciljeva (obraćaju se kršćanima), ti spisi jednostavno slijede vjernicima dobro poznatu Božju riječ i na njoj grade svoj govor. Stoga u tim drevnim spisima nećemo naći metodičkog, organičkog i iscrpnog izlaganja kršćanskog nauka.

Djela tih ranokršćanskih pisaca su nastala u raznim krajevima: Rimu, Antiohiji, Smirni... i premda su plod raznih okolnosti, autora i mjesta nastanka, ipak jasno izražavaju jedinstvo vjere u Krista, koji sve povezuje u svojoj Crkvi. Apostolski oci iznose svoja osobna iskustva vjere i povijesne stvarnosti svoga vremena. U njihovim se djelima osjeća velika ljubav prema Kristu, što je izraženo osobito u njihovoj želji da ga nasljeduju. To nasljedovanje ide sve do čežnje za mučeništvom, kao najizvrsnijem sudjelovanju u Kristovim patnjama.

Spisi Apostolskih otaca, premda nemaju duboke i razrađene teologije, vrlo su važni za kasnije teološko umovanju. U njima nalazimo, najneposrednija svjedočanstva prve i druge kršćanske generacije. Iz tih djela može se vidjeti kako su prve generacije doživjele i shvatile Krista i njegovo propovijedanje, te djelovanje i ulogu apostola. 

Spisi Apostolskih otaca donose i važne podatke o organizaciji prvih kršćanskih zajednica. Povod njihovom nastajanju uglavnom bijahu neposredna potreba ili događaj u pojedinim mjesnim crkvama. 

Pokazatelj velikog ugleda tih drevnih spisa, jest činjenica da su neki od njih smatrani kanonskim, tj. inspiriranim poput knjiga Svetog pisma."

Izvori
------

1. ↑  Prema raznim autorima, priredio A. Mišić, Zagreb, 1989. Filozofski fakultet Družbe Isusove u Zagrebu

Vanjske veze
------------

* Patres Apostolici lingua Theodisca
* Patres Apostolici lingua Francogallica Arhivirano 2006-10-10 na Wayback Machine-u
* *Apostolic Fathers*, Encyclopædia Britannica, 1911 Arhivirano 2010-07-12 na Wayback Machine-u.
Ratna zastava Novorusije.
**Narodna milicija Donbasa** (rus. *Народное ополчение Донбасса*) je naziv za paravojne formacije samoproglašene Federativne Državne Novorusije, odnosno Donjecke (DNR) i Luganske Narodne Republike (LNR). Ispočetka je predstavljala paravojne formacije DNR, ali su joj se 16. septembara 2014. priključila i Narodna milicija Luganske Narodne Republike, također poznata i pod nazivom **Armija jugoistoka**; otada se također koristi i naziv **Združene oružane snage Novorusije** (rus. *Объединённые Вооруженные Силы Новороссии*). 

Dio ljudstva Narodne milicije Donbasa čini lokalno pro-rusko stanovništvo, ali i veliki broj dobrovoljaca iz Rusije, od kojih su mnogi, prije svega Igor Strelkov, imali zapovjedne funkcije. To, kao i relativno dobra opremljenost suvremenim i teškim naoružanjem kao što su artiljerija, tenkovi i oklopna vozila, odnosno sposobnost da se tokom rata u istočnoj Ukrajini Narodna milicija ravnopravno nosi sa ukrajinskom redovnom vojskom su postali podlogom za tvrdnje iz ukrajinskih i zapadnih izvora kako separatisti primaju vojnu pomoć, odnosno predstavljaju "produženu ruku" Rusije.

U sastavu Narodne milicije Donbasa se bori i određen broj ne-ruskih dobrovoljaca, odnosno dobrovoljaca iz nekoliko evropskih država koji kao motiv imaju pripadnost radikalnoj ljevici, radikalnoj desnici, odnosno antiamerikanizam ili antieuropejstvo; među njima su srpski četnici koji čine tzv. Slavjanoserbski četnički odred; Legija sv. Stjepana koju čine dobrovoljci iz Mađarske te jedinica Unité Continental koju čine dobrovoljci iz Srbije, Francuske i Brazila.

Vanjske veze
------------

* „Александр Запольскис. Новороссия: военные против гражданских". Pristupljeno 26. I 2015.
* „От ополчения к армии: различия летней и зимней кампаний на Донбассе". Arhivirano iz originala na datum 2015-01-29. Pristupljeno 26. I 2015.
**Prirodni rezervat Srebrna** (bugarski: *Природен резерват Сребърна*) je rezervat prirode u sjeveroistočnoj bugarskoj pokrajini Južna Dobrudža (Dobrič), pored istoimenog sela, 2 km od Dunava i 18 km zapadno od grada Silistra.

Postoje tri legende o nastanku njegova imena: prva kaže da je jezeru ime dao kanu Srebristu koji je poginuo u nepravednoj bitci protiv Pečeneza kraj jezera; druga spominje brod prepun srebra koji je navodno potonuo u jezeru; a treća, najuvjerljivija, kaže da je jezero dobilo ime po srebrnastom odsjaju za vrijeme punog mjeseca.

Jezero Srebrna s okolicom se nalazi na migracijskom putu ptica selica između Europe i Afrike, Via Pontica. Rezervat je dom za 139 vrsta biljaka od kojih je 11 ugroženih vrsta, kao i 39 vrste sisara, 21 vrste reptila i amfibija, 10 vrsta riba, ali je najpoznatiji kao dom za 179 vrste ptica koje se gnijezde u ovom području kao što su: Dalmatinski pelikan, Grbavi labud, Sivonoga guska, Rđavi Lunj, Plavovrati slavuj, Čaplje i Vranci. 

Prirodni rezervat je osnovan još 1948. a Ramsarska konvencija je zaštitila ovo područje 1979. da bi postao UNESCO-va svjetska baština 1983. godine. Rezervat je proširen 1992. i 2003. godine i danas se prostire na 6 km² zaštićenog područja oko jezera i 5.4 km² oko tog područja. Jezeru dubina varira od 1 do 3 m, a u blizini je izgrađen i muzej s kolekcijom prepariranih životinja koje žive na tom području.

* Jezero SrebrnaJezero Srebrna
* Muzej SrebrnaMuzej Srebrna
* Dalmatinski pelikan u muzejuDalmatinski pelikan u muzeju
* Proljeće 2010.Proljeće 2010.
* Vegetacija uz jezeroVegetacija uz jezero

Vanjske veze
------------

* Virtualni obilazak jezera Srebrna Arhivirano 2007-09-27 na Wayback Machine-u
* Pelican Lake Environmental Project Centre
* Život na Srebarna jezeru

Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Rezervat Srebrna** |

| * p
* r
* u
Svjetska baština u Bugarskoj |
| --- |
|  | Bojanska crkva u Sofiji • Kamene crkve u Ivanovu • Tračka grobnica u Kazanlaku • Madarski konjanik • Stari grad Nеsebăr • Nacionalni park Pirin • Rilski manastir • Tračka grobnica u Sveštariju • Rezervat Srebarna | Bugarska zastava |
| **Bugarska nematerijalna svjetska baština**
Bistrica arhajski polifoni ritualni plesovi oblasti Šopluk • Nestinarstvo stari paganski vatreni ritual na dan sv. Konstantina i Helene
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 243879074
* LCCN: sh00009949
* GND: 4732024-2
* SUDOC: 167673807

 |
**Colón** je grad od 23,150 stanovnika. na sjeveru Argentine u Provinciji Entre Ríos.

Geografske karakteristike
-------------------------

Colón se nalazi duž zapadne obale Rijeke Urugvaj, preko puta urugvajskog grada Paysandu, sa kojim je od 1970. povezan mostom *José Artigas*.
Od svog administrativnog centra grada Parane udaljen je 267 km jugoistočno.

Historija
---------

Prva grupa kolonista naselila se na tom lokalitetu 1857. pa je do 1860. kolonija imala i luku *Calera de Espiro* na rijeci.

U to je vrijeme general Justo Urquiza inzistirao da iz strateških razloga na tom mjestu treba osnovati grad. Ali je on zbog sukoba između Provincije Buenos Aires i Argentinske Konfederacije osnovan tek 1862. kao **Villa Colón**.

Već iduće 1863. Urquiza je lično položio kamen temeljac za buduću školu.

Colón je od nekadašnjeg trgovišta ratarsko-stočarskog kraja, do danas izrastao u turističku destinaciju, sa hotelima, kockarnicama i kampovima.

Autoputom N°14 povezan je sa Buenos Airesom i ostalim gradovima u Estuariju La Plata.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Colón in Colón (Entre Ríos)*" (engleski). City Population. Pristupljeno 03.12.2023.
2. 1 2 3  „*Historia*" (španjolski). Municipalidad de Colón. Pristupljeno 03.12.2023.

Vanjske veze
------------

***Colón, Entre Ríos*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Municipalidad de Colón* (službene starnice) ()
Muzej žrtava rata i genocida 1992-1995, nalazi se u staroj jezgri grada Mostara, Starom gradu na adresi Maršala Tita 130. Osnovan je 2018. godine u Mostaru od strane žrtava rata i njihovih porodica.

Historija
---------

Bosna i Hercegovina je imala mještovitu nacionalnu strukturu sa oko 43% bosanskih Muslimana, 33% bosanskih Srba, 17% bosanskih Hrvata i oko 7% drugih nacionalnosti, prema popisu stanovništva iz 1991. godine. Strateški položaj Bosne i Hercegovine doveo je do toga da su i Srbija i Hrvatska nastojale velike dijelove ove teritorije staviti pod svoju dominaciju i pripojiti sebi.  U Mostaru, zbog ratnih dešavanja, najviše je pretrpilo bošnjačko civilno stanovništvo. Opsada Mostara rezultirala je ubijanju oko 2000 osoba, najviše civila. Pored civila, desio se i urbicid grada Mostara i rušenje Starog mosta, a koji je sagrađen još u 16. stoljeću. Nakon završetka rata, potpisivanjem Dejtonskog mirovnog sporazuma 15. decembra 1995. godine, pojavili su se planovi za rekonstrukciju Mosta i starog dijela grada. Most je ponovo izgrađen i svečano otvoren 2004. godine.

Muzej
-----

Muzej žrtava rata i genocida 1992-1995 je samofinansirajući i jedini muzej na području grada Mostara sa ratnom tematikom. Ujedno je i najposjećeniji muzej u gradu Mostaru. Na jedinstven način obrađuje ratnu tematiku u Bosni i Hercegovini u periodu od 1992. do 1995. godine. Koncept muzeja zasnovan je na ličnim predmetima i pričama preživjelih žrtava i članova porodica ubijenih žrtava. Pored ličnih predmeta, muzej sadrži i pisma, umjetnička dijela inspirirana mračnim događajima, video materijale i makete logora. U okviru zbirke muzej posjeduje preko dvije hiljade eksponata. Jedinstven je po tome što obrađuje sve segmente života za vrijeme agresije na BiH, genocid i zločine koji su počinjeni, kao i zločini nad djecom, torture, silovanja, logore i masovne grobnice. Muzej je osnovan u znak sjećanja na sve žrtve u Bosni i Hercegovini i kao opomena na sve strahote ratnih dejstava, a sve u cilju kulture sjećanja i spriječavanja ponavljanja. 

---

1. ↑  Srpsko stanovnistvo karakterise, poslije sezdesetih godina, brojcano opadanje prvi put u duzem istorijskom periodu. Tako su Srbi od sedamdesetih godina drugi po brojnosti medju etnickim grupama u bivsoj Bosni i Hercegovini.
2. ↑  International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia, Sažetak presude, Pretresno vijeće, Haag, 2013. 1.
3. ↑  Šehić, Zijad (2016). „PAX AMERICANA. REPUBLIKA BOSNA I HERCEGOVINA I MEĐUNARODNA DIPLOMATIJA OD VAŠINGTONSKOG DO DEJTONSKOG MIROVNOG SPORAZUMA (18. III 1994 – 21. XI 1995)". *DAYTONSKI MIROVNI SPORAZUM I BUDUĆNOST BOSNE I HERCEGOVINE* (Akademija nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine). DOI:10.5644/pi2016.166.01. Pristupljeno 2023-11-27.

1. ↑
**ЖФК Напредак Крушевац** је женски фудбалски клуб из Крушевца, Србија. Клуб је основан 23. септембра 1989, а до сада је освојио 3 титуле првака Србије и Црне Горе, 1 титулу првака Србије и 1 куп Србије. Тренутно се такмичи у Суперлиги Србије.

Успеси
------

* **Прва лига Србије**
	+ **Првак (1):** 2006/07.
	+ Други (4): 2007/08, 2008/09, 2010/11, 2012/13.

* **Куп Србије**
	+ **Освајач (1):** 2006/07.
	+ Финалиста (3): 2007/08, 2008/09, 2012/13.

* **Куп Србије и Црне Горе**
	+ **Освајач (3):** 2003/04, 2004/05, 2005/06.

Некадашње фудбалерке
--------------------

* Андријана Тришић
* Марија Радојичић

Види још
--------

* ФК Напредак Крушевац

Референце
---------

Спољашње везе
-------------

* Страница клуба на zfprvaliga.com
* Резултати на srbijasport.net
**Rivera** je grad i općina od 64,465 na sjeveru Urugvaja u Departmanu Rivera u kom je administrativni centar.

Karakteristike
--------------

Rivera je pogranični grad, praktički spojen sa brazilskim gradom Santana do Livramento.

Historija
---------

Kad je Brazilsko Carstvo 1823. osnovalo Santanu, urugvajska vlada se polovicom 20. vijeka počela bojati sve većeg brazilskog utjecaja na taj kraj. Kao protumjeru nakon što je utvrđena demarkaciona linija između dvije države - 1862. osnovala je naselje **Ceballos**, točno pored Santa Ane de Livramento.

Ubrzo nakon tog Ceballos je u julu 1867. proglašen gradom i prezvan u Rivera, u čast borca za nezavisnost pukovnika Bernabé Rivere.

Nakon što je 1884. osnovan Departman Rivera, postao je njegov administrativni centar.

Do danas je izrastao u jedna od najvećih gradova u zemlji.

Privreda i transport
--------------------

Rivera je grad prehrambene, tekstilne i ]duhanske industrije.
Okolica je kraj dobrih pašnjaka znana po rančevima ovaca i goveda. Ratari uzgajaju rižu, krumpir, kukuruz, kikiriki, pšenicu 
i voće.

Željeznicom i autoputom povezan je sa Tacuarembóm, Montevideom i drugim urugvajskim gradovima, kao i sa gradovima u susjednom Brazilu.

U Riveri se nalazi *Internacionalni aerodrom Óscar D. Gestido* (IATA: **RVY**), ICAO: **SURV**).udaljen 10 km jugoistočno od centra grada. On je multinacionalni jer se njime koristi i susjedni brazilski grad 
Santana do Livramento.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Rivera in Rivera*" (engleski). City Population. Pristupljeno 26.11.2023.
2. 1 2 3 4  „*Rivera Uruguay*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 26.11.2023.
3. 1 2 3  „*Una breve historia de Rivera*" (španjolski). Intendencia Departamental de Rivera. Pristupljeno 26.11.2023.
4. ↑  „*Aeropuerto Internacional de Rivera*" (španjolski). Escuadrón de Policía Aérea Nacional. Pristupljeno 26.11.2023.

Vanjske veze
------------

***Rivera (Urugvaj)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Intendencia Departamental de Rivera* ()
**Resistencia** (službeno španjolski: *Ciudad de Resistencia*) je grad i općina od 290,723 i aglomeracija od 432,800 stanovnikana sjeveroistoku zemlje u Provinciji Chaco u kojoj je administrativni centar.

Karakteristike
--------------

Resistencia se prostire u aluvijalnoj dolini Rijeke Paraná, na nadmorskoj visini od 50 metara, udaljen 18 km od susjednog grada Corrientesa sa kojim je povezan mostom.
Kroz istočni dio grada protiče Rijeka Negro sa brojnim meandrima, koja uvirem u Paranu kod luke Barranqueras.

Historija
---------

Most Belgrano
Internacionalni aerodrom
Historija tog grada počela sredinom 18. vijeka kad je osnovana jezuitska misija *San Fernando del Río Negro*, koja je napuštena 1773. nakon što su Jezuiti protjerani.

Službeno je osnovan 1878. dekretom argentinske vlade u postojećem naselju talijanskih kolonista - *San Fernando Paraje*, iz sredine 19. vijeka.

Ime mu je promjenjeno u Resistencia - 1884. kad je proglašen administrativnim centrom Nacionalnog teritorija Chaco. U sljedećih nekoliko dekada izrastao je u najveći grad sjeveroistoka, jer se zbog dobrih prometnih veza (luka na Parani i željeznica), razvio u snažan industrijski centar.

Jedini most General Belgrano dug 800 m preko rijeke Parane podignut je 1973.

Znamenitosti i obrazovanje
--------------------------

Poznat je kao grad skulptura, jer ih ima ukupno 600, rasutih po trgovima i ulicama, tu mu je titulu dodijelio argentinski senat 2006.

Resistencia je dom dva univerziteta, Nacionalnog univerziteta sjeveroistok (od 1956.) i Nacionalnog tehnološkog univerziteta (od 1960.)

Privreda i transport
--------------------

Resistencia je grad brojnih klaonica, šećerana, pilana, predionica pamuka i rafinerija kebrača.

Autoputevima N° 11 i N° 16 povezan je sa gradovima u Argentini, uz to ima i *Internacionalni aerodrom* (IATA: **RES**, ICAO: **SARE**) 8 km zapadno od centra grada.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Resistancia in San Fernando (Chaco)*" (engleski). City Population. Pristupljeno 06.11.2023.
2. 1 2  „*Argentina: Urban Agglomerations*" (engleski). City Population. Pristupljeno 06.11.2023.
3. 1 2 3 4 5  „*Historia de Resistencia)*" (španjolski). Municipalidad de Resistencia. Pristupljeno 06.11.2023.
4. 1 2 3   „*Resistencia*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 06.11. 2023.
5. ↑  „*Resistencia International Airport*" (engleski). Skybrary. Pristupljeno 06.11.2023.

Vanjske veze
------------

***Resistencia*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Municipalidad de Resistencia* ()
**Sivi kitovi** (lat. *Eschrichtiidae*) su porodica iz podreda kitova usana koja ima samo jednu vrstu, (*Eschrichtius robustus*). Zbog niza osobina koje su jedinstvene, smatra ih se porodicom koja kao da posreduje između glatkih kitova i usana.

Osobine
-------

Odrasli sivi kit može biti dugačak između 13 i 14 m a težak oko 30 tona. Boja mu je škriljasto siva. Na tijelu se već izdaleka vide bijele mrlje, koje su ustvari cijele kolonije parazita koji upravo masovno naseljavaju kožu ovih kitova. Nemaju leđnu peraju, ali duž leđa imaju više izbočina koje podsjećaju na grbe. Sa svake strane usta imaju po 150 usi dugih oko 40 cm.

Rasprostranjenost
-----------------

Sivi kitovi trajno žive bliže obalama od svih drugih kitova. Ova vrsta kitova se seli. Ljeto provode u polarnim vodama, dok se pred zimu sele na jug. Populacija koja živi u Beringovom moru zimu provodi dijelom pred obalom Kalifornije i u kalifornijskom zaljevu, dok drugi dio odlazi prema obalama Koreje i Japana. Populacija atlantskih sivih kitova je izumrla. Nekada su živjeli između Spitsbergena, Grenlanda i Kanade, a zimi su se, verojatno, spuštali do obala južnih država SADa, Portugala i sjeverne Afrike.

Način života
------------

Skok sivog kita
Sivi su kitovi spori plivači, dosižu brzinu do 8 km/h. Pod površinom provode četiri do pet minuta prije nego ponovo izrone. Kad su na površini, često iskaču iz vode gornjim dijelom tijela da bi se zatim ponovo spustili u vodu. Hrane se malim organizmima koji se upletu u usi, najčešće raznim račićima, ali i ponekom malom ribom. Jedino oni među kitovima usanima zahvaćaju i filtriraju i mulj s morskog dna. Kao prilagodbu tom načinu lova, usi sivih kitova su kraće i robustnije nego kod drugih usana.

Kitolov i zaštita
-----------------

Kako su sivi kitovi vrsta koja živi u blizini obale, ljudi su ga počeli vrlo rano loviti. Danas više nije moguće utvrditi da li je to bilo razlog izumiranja europske populacije sivih kitova (oko 500. godine). Populacija koja je živjela u zapadnom Atlantiku izumrla je oko 1.700-te. Od tada sivi kitovi žive još samo u Pacifiku. Zapadnopacifičku populaciju su u 18. i 19. stoljeću desetkovali japanski kitolovci. Danas je nejasno da li je ta populacija također istrijebljena, jer se pred obalama Koreje povremeno viđaju sivi kitovi. Postoji mogućnost da su to samo zalutale jedinke iz populacije istočnog Pacifika.

1846. su otkrivena zimovališta sivih kitova istočnog Pacifika. Odmah su osnovane kitolovne "stanice" na tamošnjim obalama i u roku od par godina ubijene su tisuće ovih kitova. Tek 1946. je vrsta stavljena pod zaštitu i sačuvana od istrijebljenja. Od tada se populacija oporavila tako, da danas broji oko 20.000 jedinki. Zadnjih godina su indigeni narodi Rusije ubijali oko 110 sivih kitova godišnje  Arhivirano 2008-03-09 na Wayback Machine-u. 

Na zapadnoj obali SADa su sivi kitovi zbog prolaska blizinom obale postali omiljeni cilj turizma poznatog pod nazivom "promatranje kitova".

***Sivi kitovi*** na Wikimedijinoj ostavi

 
Wikivrste imaju podatke o:
***Eschrichtius robustus***