recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Medicinska vještakinja **Melinda Warner** je fiktivni lik iz serije *Zakon i red: Odjel za žrtve* koju igra Tamara Tunie.

Kao medicinski vještak Melinda često radi u 16. Odjelu (Odjelu za seksualne zločine) da pomogne detektivima da nađu znanstvene dokaze koji će im pomoći u slučaju. Ona i njezin muž imaju jednu kćer u srednjoj školi. Bila je doktor u United States Air Forceu i Zaljevskom ratu prije nego što je postala medicinski vještak. Melinda je poznata po svojoj inteligenciji i odnedavno je dobila puno veću ulogu u Odjelu a žrtve. Morala je napraviti operaciju na žrtvi pucnja dok je bila držana kao taoc u banci, i nekoliko minuta kasnije spasila je život pucaču (koji je bio žrtvin sin) tako što ga je upucala u nogu (htio je otići vani i pucati u hrpu policajaca ispred banke). U prvoj epizodi 8. sezone Melinda je Oliviji počela pričati u svom putu u Francusku, no Olivia je otišla raditi na njihovom trenutnom slučaju.

Ulogu glavne glumice odbila je u sezoni 2005. - 2006. kada je dodana u početnoj špici.

U 9. sezoni (epizoda *"Harm"*) sigurna je da je jedna liječnica nanijela ozljede jednom Iračaninu tijekom rata u Iraku koje su uzrokovale njegovu smrt. Na kraju epizode, ta liječnica je suspendirana.

| * p
* r
* u
*Law & Order: Special Victims Unit* |
| --- |
| Franšiza *Law & Order* |
| Likovi | 

|  |  |
| --- | --- |
| Detektivi | 
* Elliot Stabler
* Olivia Benson
* John Munch
* Monique Jeffries
* Fin Tutuola
* Chester Lake
* Nick Amaro
* Amanda Rollins
* Dominick Carisi Jr.

 |
| Načelnici | 
* Donald Cragen
* Olivia Benson

 |
| Pomoćnici tužitelja (ADA) | 
* Alexandra Cabot
* Casey Novak
* Kim Greylek
* Rafael Barba
* Peter Stone
* Dominick Carisi Jr.

 |
| Liječnici | 
* George Huang

 |
| Ostali likovi | 
* Brian Cassidy
* Emil Skoda
* Elizabeth Donnelly
* Michael Cutter
* Jack McCoy
* Erin Lindsay
* Hank Voight

 |

 |
| Sezone | 

|  |  |
| --- | --- |
| Sezone 1–19 | 
* 1
* 2
* 3
* 4
* 5
* 6
* 7
* 8
* 9
* 10
* 11
* 12
* 13
* 14
* 15
* 16
* 17
* 18
* 19

 |
| Sezone 20–22 | 
* 20
* 21
* 22

 |

 |
| Vidi i | 
* Nagrade i nominacije
* Franšiza *Chicago*

 |
| Category **Kategorija** |
**Newfoundland** (prevedeno **Nova zemlja**; fr. *Terre-Neuve*, lat. *Terra Nova*) je veliki dobro razvedeni kanadski otok na istočnoj atlanskoj obali, površine od 111.390 km².

Historija
---------

Newfoundland se prvobitno zvao **Terra Nova**, a to mu je ime vjerojatno dao Giovanni Caboto, venecijanski pomorac u engleskoj službi koji je 1497. prvi doplovio do otoka. To je ujedno i najstariji evropski toponim u Sjevernoj Americi.

Geografija
----------

Newfoundland s površinom od 111.390 km² je četvrti otok u Kanadi i 15. u svijetu, najveći i glavni grad je St. John's na kome živi više od 1/3 svih stanovnika provincije Newfoundland i Labrador.

Izvori
------

1. 1 2  „*Geography*" (engleski). Newfoundland & Labrador Tourism. Arhivirano iz originala na datum 2012-11-16. Pristupljeno 15. 10. 2012.

Vanjske veze
------------

***Newfoundland*** na Wikimedijinoj ostavi

* Newfoundland & Labrador Tourism Arhivirano 2008-05-14 na Wayback Machine-u (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 134766632
* ISNI: 0000 0001 0722 9906
* GND: 4075364-5
* BNF: cb12438280q (podaci)
* NKC: ge134345

 |
**Neustrijska marka** ili **Neustrijske marke** je naziv za specijalne upravne jedinice - marke Zapadne Franačke koje su u 9. vijeku stvorili karolinški vladari na području, odnosno granici bivšeg merovinškog kraljevstva Neustrija. Ispočetka su postojale dvije marke - jedna koja je čuvala franačke teritorije od Bretonaca - **Bretonska marka** - i jedna koja je čuvala franačke teritorije od Nordijaca, a koju je 861. stvorio kralj Karlo Ćelavi, a koja se zvala **Normanska marka**. 

Bretonska marka je prvi put stvorena pod Merovinzima u 6. ili 7. vijeku sa sjedištem u današnjem Le Mansu pod imenom *ducatus Cennomanicus* i od njega je kasnije nastalo Vojvodstvo Maine. O njoj ima relativno malo podataka, iako se zna da je jedan od markgrofova bio legendarni vitez Roland. 

Bretonska marka je obnovljena 861. godine, a prvi markgrof je bio Robert Jaki, poginuo u borbi s Vikinzima pet godina kasnije. Iste godine je stvorena i Normanska marka. One su objedinjene 911. godine pod markgrofom Robertom, budućim kraljem Francuske. Iste godine je Charles Glupi Normansku marku prepustio vikinškom, odnosno normanskom vođi Rolou od čega je nastala pokrajina Normandija. Ostatak Neustrijske marke je inkorporiran u francusku državu, odnosno podijeljen na niz manjih lena godine 967.

Popis markgrofova
-----------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Normanska marka*** 861 – 865 Adalard Senešal
* 861 – 865 Udo
* 861 – 865 Berengar I
 |  | **Bretonska marka*** 861 – 866 Robert I
 |
| * 865 – 878 Gosfrid
* 878 – 885 Ragenold
* 884 – 886 Henry od Frankonije
 | * 866 – 886 Hugo Opat
 |
| * 886 – 896 Berengar II
* 896 – 911 *nepoznato*
 | * 886 – 888 Odo
* 888 – 911 Robert, ujedinjene marke
 |
| **Ujedinjena marka*** 911 – 922 Robert
* 922 – 956 Hugo Veliki
* 956 – 987 Hugo Capet
 |

Izvori
------

* Smith, Julia M. H. *Province and Empire: Brittany and the Carolingians*. Cambridge University Press: 1992.
* Guillotel, Hubert. "Une autre marche de Neustrie." *Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval*. Edited Christian Settipani and Katharine S. B. Keats-Rohan. 2000.
Reakcija neutralizacije između natrijum hidroksida i hlorovodonične kiseline. Indikatorski agens je bromotimolno plavo.
**Neutralizacija** je hemijska reakcija između kiseline i baze u kojoj se formiraju so i voda. Reakcija je jonskog tipa, egzotermna je i jedna od najvažnijih reakcija u neorganskoj hemiji.

Neutralizacija se uglavnom odvija u rastvoru supstanci gde su one disosovane na jone. U najopštijem slučaju reakcija se svodi na sledeće:

**kiselina + baza → so + voda**
H2SO4(aq) + 2NaOH(aq) → Na2SO4(aq) + 2H2O(l)
Reakcija je moguća, i do nje dolazi, zato što se kao proizvod reakcije stvara slabo disosujuća supstanca (slab elektrolit) - voda.

Drugačije prikazano, jasno je da se reakcija svodi na kombinovanje katjona vodonika i hidroksidnih anjona do vode.

2H+ + SO42- + 2Na+ + 2OH- → 2Na+ + SO42- + 2H2O
Ukoliko se skrate isti joni sa obe strane reakcije ostaje:

2H+ + 2OH- → 2H2O 
ΔrH = -111,8 kJ/mol
Kao što se primećuje, reakcija je jako egzotermna.

Osim opšteg slučaja, reakcije neutralizacije se odvijaju i između sledećih kombinacija jedinjenja:

**anhidrid kiseline + baza → so + voda**
**anhidrid baze + kiselina → so + voda**
Neutralizacija ne mora biti potpuna, već i delimična, pri čemu nastaju kisele/bazne soli:

H2SO4(aq) + NaOH(aq) → NaHSO4(aq) + H2O(l)
HCl(aq) + Mg(OH)2(aq) → Mg(OH)Cl(aq) + H2O(l)
Reakcija neutralizacije bitna je i u analitičkoj hemiji gde je posebno mesto našla u kiselo-baznoj titraciji koja se koristi za određivanje kvantitativnih osobina rastvora poznate kiseline/baze. U rastvor koji se ispituje dodaje se indikator kiselosti, koji u zavisnosti od pH sredine menja boju. Zatim se pristupa titrisanju do neutralizacije rastvora (utvrđuje se prema boji koja potiče od indikatora), merenju utroška titranta a rezultat se dobija jednostavnim stehiometrijskim proporcijama.

Reakcije neutralizacije odvijaju se i u organizmu. Primer su antacidi koji neutrališu želudačnu kiselinu kod osoba sa pojačanim lučenjem iste.

Literatura
----------

* Metcalf & Eddy. *Wastewater Engineering, Treatment and Reuse*. 4th ed. New York: McGraw-Hill, 2003. 526-532.
* Rajković M. B. i saradnici (1993). *Analitička hemija*. Beograd: Savremena administracija.

Vidi još
--------

* Teorije kiselina i baza
* Jonska reakcija
**Koste Živkovića** je ulica koja se nalazi u naselju **Stari Košutnjak**, u opštini Rakovica.

O naselju
---------

Ulica se nalazi u naselju koje se sada zove **Stari Košutnjak** (prvobitni naziv je bio **Železnička kolonija**). Naselje je nastalo nakon Prvog svetskog rata kada je Ministarstvo železnice svojim radnicima pomoglo da dobiju kredite za kupovinu zemljišta i besplatno im prevezlo kamen i betonsko gvoždje za izgradnju kuća. Tu priliku je iskoristio veliki broj zaposlenih počev od najsiromašnijih pružnih radnika pa do visoko pozicioniranih savetnika i pomoćnika ministara. Obzirom na način nastanka naselja, kome je jedina veza sa Beogradom više od 30 godina bio voz, jedna od ulica je dobila ime po inženjeru Kosti Živkoviću.

O Kosti Živkoviću
-----------------

Godine 1903 na čelu Odeljenja za građenje železnica bio je inspektor **Kosta Živković**, veoma spreman i agilan inženjer koji je tadašnje 
odeljenje za Građenje, za nekoliko godina upravljanja njime, proširio i uvećao u zasebno odeljenje. U maju 1903 godine Živković je postavio u 
odeljenju mnogo mladih inženjera sa Beogradske Tehnike, koji su bili bez ikakve prakse u građenju železnica. On im je bio starešina i ujedno 
učitelj.Svi ti mladi inženjeri su bili angažovani na trasiranju, obeležavanju i građenju pruge Stalać-Kruševac-Kraljevo-Čačak-Užice-Šargan- Vardište.

Izvori
------

1. ↑
**Nenad Milosavljević**, poznatiji kao **Neša Galija**, srpski je pevač, muzičar i kompozitor. Rođen je 6. februara 1954. godine u Nišu. Najpoznatiji je kao frontmen srpske rok grupe Galija, poznate na teritoriji bivše Jugoslavije.

Karijera
--------

Kao mlad, bio je pod velikim uticajem hipi pokreta. Svirao je po parkovima i plažama Jadranske obale, svirajući poznate rok pesme na akustičnoj gitari i harmonici. Godine 1974. svirao je na Omladinskom festivalu u Subotici. Takođe je svirao na Beogradskom proleću, i počeo je da piše muziku za pozorišne predstave. Pisao je muziku za pozorište Treća polovina. Počeo je da svira u grupi Dva Lustera, a 11. aprila 1977. godine je imao koncert u Narodnom pozorištu u Nišu.

Nedugo zatim, promenili su ime grupe u Galija. Dve godine potom su objavili svoj prvi album „Prva plovidba", sa bratom Nenada Milosavljevića, Predragom, kao novim članom grupe. Ukupno su objavili trinaest studijskih albuma, i postali jedna od poznatijih grupa na rok sceni nekadašnje Jugoslavije, kao i u Srbiji. Tokom kriznih vremena 1990ih, Nenad Milosavljević i grupa Galija su bili povezivani sa Socijalističkom partijom Srbije, i njenim bivšim režimom. Sa bratom Predragom Milosavljevićem je jedan od osnivača rok grupe Galija. Grupa je osnovana 1976. godine.

Krajem 2008. godine, Neša Galija je sa svojim saradnicima aranžirao, producirao i komponovao tradicionalne pesme sa Kosova i Metohije za Milicu Milisavljević Dugalić. Isti album ,, Nečujna zvona *je na festivalu Sunčane skale proglašen za najbolji album etno muzike na Balkanu.*

Neša Galija je marta 2013. sa pesmom *Ruža od baruta* učestvovao na takmičenju Beosong 2013, na kome je u polufinalu bio osmi sa 1.495 SMS glasova. Pobedu je odnela grupa Moje 3.

22. januara 2015. godine na manifestaciji Balkan Music Awards u Beogradu, odlukom balkanskih medija dodeljena mu je Balkanska muzička nagrada.

Diskografija
------------

* *Prva plovidba* (1979)
* *Druga plovidba* (1980)
* *Ipak verujem u sebe* (1982)
* *Bez naglih skokova* (1984)
* *Digni ruku* (1986)
* *Daleko je Sunce* (1988)
* *Korak do slobode* (1989)
* *Istorija, ti i ja* (1991)
* *Karavan* (1994)
* *Trinaest* (1996)
* *Voleti voleti* (1997)
* *Južnjačka uteha* (1999)
* *Dobro jutro, to sam ja* (2005)
* *Mesto pored prozora* (2010)

Komponovao je muziku za film Zona Zamfirova.

Spoljašnje veze
---------------

* Zvanični sajt
* Nenad Milosavljević na IMDb-u (`en`)
* Muzika mi nije samo ljubav već potreba („Politika", 30. decembar 2012)
Njemačko-sovjetska parada u Brestu.
**Njemačko-sovjetska parada u Brestu** (njemački: , ruski: ) je naziv za ceremoniju održanu 22. septembra 1939. godine u gradu Brest-Litovsk (poljski: ) u tadašnjoj Poljskoj (današnja Bjelorusija) u kojoj su zajedno sudjelovale trupe nacističke Njemačke i Sovjetskog Saveza. Do nje je došlo na početku drugog svjetskog rata, odnosno tokom njemačke invazije Poljske koju je nedugo potom slijedila sovjetska invazija. Parada je održana dva dana nakon što su jedinice njemačkog Wehrmachta i sovjetske Crvene armije ostvarile prvi međusobni kontakt, odnosno dan nakon što je njemački 19. oklopni korpus pod komandom Heinza Guderiana zauzeo Brest i tamošnju znamenitu tvrđavu. Kada je Guderian doznao da se Brest nalazi na sovjetskoj strani demarkacione linije određene paktom Ribbentrop-Molotov, naredio je povlačenje, ali je predložio Semjonu Krivošejnu, komandantu sovjetske 29. tenkovske brigade, da se prije toga održi zajednička parada. Krivošejn je pristao, a događaj, kao i srdačno druženje pripadnika dviju vojski, su uredno zabilježile ekipe njemačkih fimskih žurnala. Ta je gesta u međunarodnoj javnosti trebala raspršiti sve sumnje o novostvorenom prijateljstvu dotadašnjih ideoloških neprijatelja, odnosno demoralizirati tadašnje zapadne saveznike. Nakon operacije Barbarossa je događaj bio izvor neugodnosti za učesnike, a poslije, pogotovo za vrijeme hladnog rata je često korišten kao argument za izjednačavanje Trećeg rajha i SSSR-a u poljskim, antisovjetskim i antikomunističkim krugovima.

Vanjske veze
------------

* Wikimedia Commons ima još multimedijalnih datoteka vezanih za: ***Njemačko-sovjetska parada u Brestu***
* (`de`) Text of the "Agreement on the handover of the city of Brest-Litovsk and further actions of Russian troops" (page 1) Arhivirano 2016-03-04 na Wayback Machine-u, (page 2) Arhivirano 2010-03-01 na Wayback Machine-u
* German newsreel of the parade
Zastava
**Nemačka jugozapadna Afrika** je bila kolonija nemačkog carstva između 1884. godine i 1920. godine. Ova kolonija se nalazila na teritoriji današnje Namibije.

Istorija Nemačke Jugozapadne Afrike počinje u 1883. godini. Te godine nemački trgovac Adolf Lideric kupuje zemljište od vođe lokalnog plemena na teritoriji poznatom pod imenom Angra Pekuenja. Zbog straha od preuzimanja njegovog zemljišta od strane Velike Britanije on 24. aprila 1884. godine stavlja svoje zemljište pod kontrolu Nemačkog carstva. 17. avgusta iste godine teritorija postaje i zvanično delom Nemačkog carstva. 1890. godine koloniji je dodata teritorija Kaprivi na severoistoku. Sa svojih 835.000 km² Nemačka jugozapadna Afrika je bila gotovo jedan i po put veća od samog Nemačkog carstva.

Nemačka jugozapadna Afrika je jedina nemačka kolonija u kojoj su se Nemci naselili u većem broju. 1914. godine na teritoriji kolonije je živelo približno 12.000 Nemaca, oko 2.000 ostalih evropljana (Englezi i Holanđani) i približno 150.000 domorodaca. Domoroci koji su se sastojali od tri etničke skupine su od strane evropljana zvani hotentoti. 80.000 domorodaca je pripadalo etničkoj grupi Herero, 60.000 Ovambo i 10.000 Nama.

Pleme Herero je 1904. godine podiglo ustanak protiv surove nemačke okupacije ondašnje „Jugozapadne Afrike". U prvih nekoliko dana pobune Herero su pobili 123 nemačka civila u centralnoj Namibiji. Ustanku se na jugu brzo pridružilo pleme Nama, a zatim je Nemačka na teren u pustinji Namib poslao generala Lotara Fon Trotu. Poznat po surovosti u obračunu sa pobunama u nemačkim kolonijama u Aziji i na istoku Afrike, general Lotar Fon Trot je izdao nalog da se istrebe svi domorodci na tlu nemačke Jugozapadne Afrike.

Nemačke kolonijalne Šuc-trupe su u klanac kod Vartemberga na ulazu u pustinju Namib saterale više od 60.000 pripadnika plemena Herero i zatrovale izvore vode miljama u krug. Potonji pomor u pustinji Namib današnja istoriografija, smatra – prvim genocidom u 20. veku. Više od tri četvrtine Herero stanovništva pobile su nemačke snage 11. avgusta 1904. godine, a 15.000 odvedeno je u pustinju i ostavljeno da umre od gladi. Južna Afrika preuzela je vlast nad tim područjem 1915. godine. Nemačka je uputila izvinjenje prilikom 100. godišnjice masakra.

Izvori
------

1. ↑  , Pristupljeno 14. 2. 2013.

Vidi još
--------

* Spisak bivših nemačkih kolonija

Spoljašnje veze
---------------


***Njemačka Jugozapadna Afrika*** na Wikimedijinoj ostavi
**Nina Obuljen Koržinek** (Dubrovnik, 1970 -) hrvatska je violinistica i politologinja, koja od 2016. obnaša dužnost ministrice kulture u kabinetu premijera Andreja Plenkovića.

Nina Obuljen Koržinek je kao nestranački stručnjak obnašala nekoliko javnih funkcija u tijelima zaduženim za kulturu, bilo pod vlašću HDZ, bilo pod vlašću SDP-a. Njen angažman u HAVC-u je, međutim, izazvao kontroverze, prije svega u desničarskom dijelu hrvatske javnosti, zbog navodnih financijskih i drugih nepravilnosti, ali i financiranja nekoliko dokumentarnih filmova koji svojim sadržajem vezanim uz zločine hrvatskih snaga u Domovinskom ratu navodno "vrijeđaju dignitet ratnih stradalnika". Te su se optužbe intenzivirale neposredno pred njeno imenovanje, kada je Plenković kao mandatar sastavljao vladu i bio pod snažnim pritiskom stranačke desnice da na tom mjestu ostavi kontroverznog, ali među desničarima izuzetno popularnog ministra Zlatka Hasanbegovića.

Izvori
------

1. ↑  „Nina Obuljen Koržinek nova je članica Upravnog odbora HAVC-a". T-Portal. 5. II 2015. Pristupljeno 20. X 2016.
2. ↑  „Braniteljske udruge još žešće napale Ninu Obuljen Koržinek". N1. Arhivirano iz originala na datum 2016-12-02. Pristupljeno 2016-10-20.
3. ↑  „Glasnović i Gregurić dijelili zastupnicima CD-e s filmom 'Masakr u Dvoru'". Večernji list. 14. X 2016.

Vanjske veze
------------

* Profil na LinkedInu
**Niska** (Niskֹa', Nishga, Nisga'a, Nass River Indijanci) je jedno od triju plemena Chimmesyan Indijanaca iz doline rijeke Nass u sjeverozapadnoj Britanskoj Kolumbiji, Kanada. U vrijeme kada su prvi europski istraživači 1793. došli na ušće rijeke bilo ih je oko 8.000, ali im se zbog epidemija broj u 1920-tim godinama smanjio na manje od 900. U novije doba populacija raste i 1996. bilo ih je 5300, od čega 1.886 živi u 4 glavna sela Gingolx (Kincolith), Laxqalts'ap (Lakalzap, Greenville), Gitwinksihlkw (Canyon City) i Gitlakdamix (New Aiyansh).

Ime
---

Značenje imena Niska Swantonu nije poznato a naziv Nass River dobili su po lokalitetu. Riječ nass označava 'ostavu za hranu' ili 'želudac', jer je bila najznačajniji izvor prehrane Chimmesyan Indijanaca.

Bande
-----

Swanton Niske dijeli na 4 ogranka ili plemena, od kojih svaki ima svoje vlastito selo:

* Kithateh (Gitrhatin), sa selima *Kincolith*, na ušću Nasse, i *Lakkulzap* ili *Greenville*.
* Kitgigenik (Gitwinksilk), sa selima *Lahanla* ili *Lakungida*, kod ušća rijeke Nass.
* Kitwinshilk, selo *Lahulyans* ili *Underleaf*.
* Kitanwilksh, sela *Kitlakdamik* ili *Gitlarhdamks*, nad kanjonom rijeke Nass, i *Aiyansh*, na donjem toku rijeke.

Ostala sela što ih spominju razni izvori su: *Kitaix*, na ušću Nasse; *Gwinwah*, isto na Nassi; *Kisthemuwelgit* ili *Willshihunhtumwillwillgit*, na sjevernoj obali Nasse i blizu ušća; *Qunahhair*, na južnoj obali Nasse blizu kanjona; *Sheaksh*, na južnoj obali Nasse. Navode se i sela *Kitahon*, *Kitangata*, *Kitlakaous* i *Andeguale*, što su možda sinonimi za neka od već navedenih.

Povijest
--------

Prvi kontakt sa Europljanima Niske imaju 1773. sa kapetanom george Georgeom Vancouverom. Tridesetih godina 19. stoljeća dolazi do češćih kontakata sa Europljanima nicanjem postaja koje grade ljudi poznate kompanije Hudsom Bay, to su Port Simpson (1831) i Port Essington (1835). Te 1835. godine ova kompanija je popisala 1,615 Indijaanaca. U drugoj polovici 19 stoljeća Niske se bore za svoja prava na ribolov na rijeci Nass koja žele i srodno ali suparničko pleme Tsimshian koji su na rijeku Nass dolazili zbog ribolova na ribu-svijeću. Cijeli konflikt završio je 1869. ugovorom "Sparrow Hawk Treaty", a 1923. priznaju im se i prava na komercijalni ribolov, čime se bave i danas.

Etnografija
-----------

Ljudi sa rijeka Skeena i Nass imaju gotovo istovjetan društveni ustroj, ali im se, kaže Claude Levi-Strauss, 'duboko razlikuju', u načinu života od Tsimshiana. Ljude sa gornje Nass nazivali su 'ljudi što periodično našpuštaju svoje stalno selo'. Ovo periodično napuštanje svoga staništa dešavalo se jednom godišnje radi lova na ribu-svijeću koja se došla mrijestiti. Tsimshianu su se za razliku od Niska prilagodili životu u dvije doline, Skeena-Nass, te time ovisili o složenijem sustavu, što će kasnije dovesti do spomenutog sukoba Tsimshiana i Niska koji će završiti ugovorom "Sparrow Hawk". Niske su urganizirani u 4 klana, to su: Ganada (Gavran; Raven), Gisk'aast (Orka; Killer Whale), Laxgibuu (Vuk; Wolf) i Laxsgiik (Orao; Eagle).

Literatura
----------

Vanjske poveznice
-----------------

* The Nisga'a People
Niske Tatre na geološkoj podjeli Slovačke
**Niske Tatre** (slovački: *Nízke Tatry*) su planinski lanac koji se prostire kroz središnju i istočnu Slovačku i nalaze se južno od Visokih Tatri od kojih ih dijeli dolina rijeke Váh, dok ih s južne ograničava rijeka Hron .

Vijenac Tatri se prostire pravcem zapad-istok u dužini od 80 km i pokriven je gustom šumom, a najveći dio pripada Nacionalni Park Niske Tatre (*Národný park Nízke Tatry*- NAPANT) koji je osnovan 1978.

Najviši dijelovi Niskih Tatri nalaze se u zapadnom dijelu, srednji dio mnogo niži, dok se prema krajnjem istoku predjeli opet izdižu. Najviši vrh je Dumber sa 2042 metara nadmorske visine, dok se pored njega nalazi niži Čopok na čijih 2024 metara nadmorske visine izlazi i žičara što ga čini jednim od najposećenijih mjesta na Niskim Tatrama. Na krajnjem istoku se nalazi vrhunac Kralove Hola sa 1946 metara nadmorske visine.

Vanjske veze
------------

* Osnovne informacije o Niskim Tatrama
* Nacionalni Park Niske Tatre Arhivirano 2012-02-07 na Wayback Machine-u
* Karta istočnog dijele Niskih Tatri Arhivirano 2018-10-14 na Wayback Machine-u
**Liu Jun** (劉濬) (429–453), kurtoazno ime **Xiuming** (休明), nadimak **Hutou** (虎頭), bio je kineski carski princ iz južne dinastije Liu Song. Bio je drugi sin cara Wena, a majka mu je bila careva omiljena konkubina Supruga Pan. Kada je nakon smrti carice Yuan Qigui ona postala najmoćnija žena na dvoru, stekla je neprijateljstvo krunskog princa i caričinog sina Liu Shaoa. Liu Jun se, međutim, istovremeno zbližio sa starijim polubratom te su njih dvojica počeli zajedno kovati zavjere sa ciljem da svrgnu ocu. To im je 453. uspjelo kada je Liu Shao organizirao puč u kome su ubijeni ne samo car Wen nego i Liu Junova majka. Liu Jun je ostao vjeran bratu čak i kada su su protiv njega, ogorčeni mučkim ubistvom, digli ustanak vodeći generali istaknuvši Liu Juna, princa od Wulinga i Liu Junovog imenjaka, za budućeg cara. Nakon Liu Shaovog poraza i pada prijestolnice, Liu Jun je pokušao pobjeći, ali je uhvaćen i pogubljen sa cijelom svojom porodicom.

Izvori
------

* *Knjiga Songa*, vol. 99.
* *Historija Južnih dinastija*, vol. 14.
* *Zizhi Tongjian*, vols. 123, 126, 127.
**Ličko Lešće** je naselje u Hrvatskoj, u Ličko-senjskoj županiji.

Zemljopis
---------

Ličko Lešće je planinsko naselje i pripada Gradu Otočcu, smjestilo na lijevoj strani rijeke Gacke, na cesti od Otočca prema Perušiću, a kroz njega prolazi i željeznička pruga, te prometnica D 52.

Povijest
--------

Lešće je naseljeno u rimsko i starohrvatsko doba. Iz Rimskog razdoblja potječu dvije vapnenačke baze s textovima ispisanim u čast carevima Augustu i Trajanu.
U Lešću u Pećini izvire bistri i čisti potok Kostelka (tepli potok).
U središtu je mjesta barokna crkva Majke Božje od sv. krunice (u narodu poznate kao sv. Lozarija) iz 1700 godine, a obnovljene 1786 godine.

Stanovništvo
------------

Kultura
-------

* KUU Ličko Lešće (od 1980.)
* glazbeni sastav Narodni dar

### Izvor

1. ↑  Otočac Arhivirano 2011-06-21 na Wayback Machine-u KUU LIČKO LEŠĆE obilježila 30 godina postojanja

***Ličko Lešće*** na Wikimedijinoj ostavi

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Ličko Lešće** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*
Karta Rimskog Carstva godine 125. odnosno 20 godina nakon rimskog osvajanja Dacije. Na njoj je prikazan karpatski ogranak **Kostoboca**
**Kostoboci** (latinske varijante: *Costobocae*, *Coisstoboci* ili *Castabocae*; starogrčki:  ili *Kostobokai*) je naziv za grupu drevnih plemena koja je početkom 1. milenijuma nastanjivala područje sjeverno od Crnog mora - od Karpata na zapadu do rijeke Don na istoku. Među Kostobocima je najpoznatiji njihov karpatski ogranak, koji suvremeni historičari nazivaju Karpatski Kostoboci, a koji je od oko 130. do 170. živio na području današnje sjeverne Moldavije i jugozapadna Ukrajine. 

Dok se istočniji Kostoboci danas od historičara smatraju dijelom šire sarmatske grupe, dotle su Karpatski Kostoboci od strane Rimljana smatrani Dačanima, a što neki tumače njihovom asimilacijom preko kontakata sa tzv. Slobodnim Dačanima.

Karpatski Kostoboci su godine 170. koristeći zauzetost rimske vojske Markomanskim ratovima, odnosno kaos izazvan Antoninskom kugom prešli Dunav i nesmetano pustošili Balkan, prodrijevši duboko na jug u Grčku, sve do Eleuzine kraj Atene gdje su uništili hram posvećen Eleuzinskim misterijama. Nakon što se pregrupirala, rimska ih je vojska uspjela otjerati. Sljedeće godine su Rimljani pozvali vandalska plemena da unište Karpatske Kostoboce, što su oni i učinili. Ostali Kostoboci su ostali živjeti na području između Dnjestra i Dona do oko 400.

Izvori
------

1. ↑  Ammianus XXII.8.42
2. ↑  CIL VI.1801
3. ↑  CIL VI.31856
4. ↑  Barrington Atlas Map 22

V. također
----------

* Carpi (narod)
* Dacia (rimska provincija)
* Slobodni Dačani
**Neverí** (španjolski: *Río Neverí*) je rijeka na istoku Venecuele, duga 80 km, koja protiče kroz savezne države Sucre i Anzoátegui.

Karakteristike
--------------

Rijeka izvire je na sjevernim obroncima planine Cerro Tristeza, u saveznoj državi Sucre, na nadmorskoj visini od 2,200 metara. Od izvora rijeka generalno teče prema zapadu, kroz duboki strmi kanjon probijajući se kroz planinski teren. Kad primi pritoku Araguite, ulazi u obalnu ravnicu gdje uz velike meandre skreće prema sjeveru prema ušću u Karipskom moru. Nakon što uđe u grad Barcelonu formira deltu.

U svom gornjem toku kroz Državu Sucre, Neverí je tipična planinska rijeka, dok je u donjem nakon Araguite (Anzoátegui), prava nizinska koja formira aluvijalnu ravnicu.

Područje njenog sliva obuhvaća površinu od 2.990 km².

Jedine stalne pritoke su rijeke Naricual i Aragua. 
Rijeka Neverí i njene pritoke poznate su po endemskoj vrsti piranja (*Serrasalmus neveriensis*), vrsti koja je bezopasna za ljude.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7   „*Río Neverí*" (španjolski). Aquatic Experts. Pristupljeno 19. 09. 2017.

Vanjske veze
------------

***Neverí*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Río Neverí* na portalu Aquatic Experts (`es`)
**Morića han** je han sagrađen 1551. godine u Sarajevu, Bosna i Hercegovina. Jedan je od objekata izgrađenih sredstvima Gazi Husrev-begovog vakufa (zadužbine). Nalazi se u ulici Sarači.

Naziv hana
----------

Hanovi su svojevremeno bili nazivani po handžijama odnosno zakupcima hanova. Evlija Čelebija je zapisao da je 1659. godine ovaj han bio poznat kao Hadži Beširov han. Ime pod kojim je danas poznat han je dobio u prvoj polovini 19. veka po prvim zakupcima hana; Mustafa-agi Moriću i njegovom sinu Ibrahim-agi.

Funkcionisanje hana
-------------------

Trgovci i putnici su osim prenoćišta u ovakvim hanovima mogli naći kupce i prodati svoju robu bez direktnog izlaska na pijacu. Morića han je više puta izgoreo u požarima i obnavljan. U njemu je 1878. godine formirana Narodna vlada Bosne i Hercegovine kada su okupljeni građani Sarajeva uputil protest protiv Austrougarske okupacija Bosne i Hercegovine. Han je rekonstruisan u periodu 1971—1974. godine. i predat na korišćenje ugostiteljskom društvenom preduzeću „Balkan". Prilikom rekonstrukcije su na zidovima hana kaligrafskim pismom ispisani stihovi Omara Hajama, najvećeg pesnika persijske lirike. Odlukom sarajevske opštine Stari Grad je 1998. godine han vraćen u vlasništvo „Gazi Husrev-begovog vakufa" (zadužbine). Uprava zadužbine je iznajmila prostor hana za obavljanje delatnosti koje se uklapaju u istorijski ambijent hana. Zbog toga su u okviru hana u prizemlju smešteni prodavnica persijskih ćilima, nacionalni restoran, kafana i turistička agencija. Na spratu su prostorije izdate raznim udruženjima građana kao što su Mladi muslimani, Ilmije, Ljubitelji arapskog jezika, Savez logoraša i humanitarna organizacija.

Vanjske veze
------------

***Morića han*** na Wikimedijinoj ostavi

* Tekst o Morića hanu na internet portalu Sarajeva
* Tekst o Morića hanu na internet sajtu Gazi Husrev-begovog vakufa Arhivirano 2010-05-04 na Wayback Machine-u

Izvori
------

1. ↑  „Tekst o Morića hanu na internet sajtu Gazi Husrev-begovog vakufa". Arhivirano iz originala na datum 2010-05-04. Pristupljeno 16. jul 2010. »Morića han je objekat Gazi Husrev-begovog vakufa«
2. ↑  „Tekst o Morića hanu na internet sajtu Gazi Husrev-begovog vakufa". Arhivirano iz originala na datum 2010-05-04. Pristupljeno 16. jul 2010.
**Neptunova bazilika** (latinski: *Basilica Neptuni*) nalazila se južno od Panteona. To je bila pravokutna dvorana dimenzija 46 x 19 metara, nazvana po bogu mora Neptunu, čija se skulptura nalazila u centralnoj apsidi.

Historija i karakteristike
--------------------------

Po tipu cigala i načinu zidanja može se zaključiti da je u svom današnjem obliku datira iz Hadrijanovih vremena, ali kako joj temelji leže 2,5 metra ispod nivoa ulice, pretpostavlja se da je bazilika podignuta za vladavine cara Augusta i Agripe.

Agripa je imao dobre razloge biti zahvalan tom božanstvu, jer je stekao slavu i moć nakon pobjeda u nekoliko pomorskih bitaka, kao što su bile Bitka kod Mile i Bitka kod Nauloha 36. pne. u kojima je porazio Seksta Pompeja i tako slomio posljednji republikanski otpor. U bitki kod Akcija 31. pne. svladao je Marka Antonija i kraljicu i Kleopatru, čime je otvorio put za stvaranje Rimskog Carstva i imperatorski položaj za svog prijatelja cara Augusta.

Bazilika je bila dekorirana svim tipovima morskih motiva, od školjaka, delfina koji skaču do Neptunovih tritona, uz to i tradicionalnim motivima akanta i palmeta.
Iako je od bazilike ostalo dosta toga sačuvano, ipak nije poznata svrha gradnje Neptunove bazilike. Orginalna građevina uništena je u požaru 80. a nakon tog ju je obnovio Hadrijan.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Rome, Baths of Agrippa*" (engleski). Livius. Pristupljeno 10. 5. 2018.

Vanjske veze
------------

***Neptunova bazilika*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Rome, Baths of Agrippa* (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 4217153063243919320003

 |
**Nominativ** (lat. *nominare* = imenovati) padež je koji u mnogim jezicima, uključujući srpskohrvatski, označava vršitelja radnje, nositelja zbivanja, stanja ili osobine, nasuprot drugim padežima. Nominativ se često naziva i "prvi" padež. Pojmovi se u rječnicima nalaze redovno u nominativu.

U srpskohrvatskom nominativ odgovara na pitanje **tko?** ili **što?** Nominativ je, uz vokativ, samostalan padež.

Služba
------

  

Nominativ i bog

* najčešće subjekt

***Marko** je došao.*
**Bijeli** je **cvijet** procvao.
*Došli su **gosti**.*
* dio imenskog predikata

*On je bio **mudar.***
*To nije **moj konj.***
*Vrata su **otvorena.***
* uz neke glagole (*postati*, *zvati se*, *ostati*, *činiti se*, *biti* i dr.), nominativ služi kao i predikatni proširak (na njegovo mjesto u ovim slučajevima ponekad može doći i instrumental)

*Postao je **liječnik.***
*Zovem se **Bond**.**James Bond.***
*Bio je **učitelj**.*
* s veznicima **kao** i **nego** nominativ može biti priložna oznaka načina

*Odjeknulo je kao **bomba.***
*To nije bio **Marko**, nego **Maja!***
*Izgledala je kao **vila.***
* kao pridjevska dopuna

*Dobar kao **kruh.***
* zajedno s veznikom **kao** može imati i službu priložne oznake vremena

*Još kao **dijete** nije volio to jesti*.
* atribut i apozicija kad god se odnose na imenicu u nominativu

*Bila je tu i **Janja**, **Ivanova žena**, vrlo **ozbiljna osoba.***
* izvan rečenice nominativ služi za imenovanje bića, stvari, pojava

*hrast lužnjak, Hrvatska, mliječna čokolada, Hrvoje Horvat, Jadransko more, Požeška kotlina*

  

### Glasovne promjene u nominativu

|  |  |
| --- | --- |
| **Jednina** | **Množina** |
| vuk | vuci (vukovi) |
| dječak | dječaci |
| prilog | prilozi |
| kruh | krusi |

Neke imenice u nominativu množine muškog roda imaju dugu množinu (nastavci su *-ovi*, *-evi*: *vuk - vukovi*, *duh - duhovi*), a neki imaju kratku (*-i*: *duh - dusi*, *vuk - vuci*), a neki i dugu i kratku što znači da mogu biti *duhovi* i *dusi*, *vukovi* i *vuci*.

  

  


| Padeži srpskohrvatskog jezika |
| --- |
| nominativ | genitiv | dativ | akuzativ | vokativ | lokativ | instrumental |
**North Shields** je lučki grad od 39,747 stanovnika na sjeveroistoku Engleske u Metropolitanskoj grofoviji Tyne and Wear. 

Grad administrativno podpada pod Metropolitanski borough North Tyneside.

Geografske karakteristike
-------------------------

North Shields leži na ušću rijeke Tyne u Sjeverno more, udaljen 13 km sjeveroistočno od centra Newcastla, i to duž sjeverne obale rijeke, točno preko puta South Shieldsa.

Historija
---------

Po jednoj od hipoteza North Shields je nastao nakon što su 1225. monasi isušili dobar komad močvarno zemljišta i podigli kuće i luku na rijeci.

Naselje je brzo napredovalo zahvaljujući trgovini (brodovi iz Shieldsa plovili su do Islanda) tako da je do 1281. nakupilo nekih 1000 stanovnika, što je za ono vrijeme bila impresivna brojka.

Uspjeh Shieldsa, navukao je bijes i ljubomoru građana starijeg Newcastla, koji su čak 1265. i fizički napali Shields, ali je puno značajniji bio pritisak koji su izvršili na kralja Edwarda I koji je 1290. ograničio prava na trgovinu po Tynemouthu i na taj način zabranio rad luke u North Shieldsu.

Tokom slijedećih vijekova je toliko nazadovao da je polovicom 18. vijeka spao na seloa. Poticaj za novi rast bila je industrijska revolucija i velika potražnja za brodovima, koja je porasla za napoleonskih ratova|.

Tad su podignuta brodogradilišta duž obje obale Rijeke Tyne a porasla je i trgovina sa baltičkim lukama.

Uz brodogradnju tokom 19. vijeka, razvila se proizvodnja brodskih motora, lanaca, užadi, sidra, morske soli i stakla.

Današnji North Shields ima skladišta nafte, remontno brodogradilište i tvornice ribljih konzervi.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „North Shields" (engleski). Web Calendar. Pristupljeno 28. 05. 2017.
2. 1 2 3 4 5  „*Notes on the History of North Shields*" (engleski). Genuki. Pristupljeno 28. 05. 2017.
3. ↑  „*North Shields*" (engleski). Vision of Britain. Pristupljeno 28. 05. 2017.
4. ↑  „*North Tyneside*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 28. 05. 2017.

Vanjske veze
------------

***North Shields*** na Wikimedijinoj ostavi

* North Shields (`en`)
***Ogrlica*** (grč. Πλόκιον) naslov je jedne komedije grčkoga pesnika Menandra, koji je delovao u okviru nove atičke komedije. Ova je komedija poslužila kao uzor rimskom komediografu Ceciliju Staciju za njegov komad *Plocium*. S obzirom na to da se Menandrova komedija sačuvala damo u fragmentima ne može se tačno utvrditi zaplet priče, nego samo razvoj pojedinih scena.

Zaplet
------

Glavni likovi su jedan starac, njegova supruga, ropkinja i dvoje dece, te još jedan muškarac i druga žena. Dok majka uništava porodični mir, muž misli samo na dvoju sreću i sreću svoje dece, nastojeći da sina oženi jednom devojkom s bogatim mirazom. Istovremeno, majka pokazuje veliku arogantnost i despotski karakter te s gvozdenom rukom upravlja kućom, a jednog dana pobesni na svog muža, nakon što ga je zatekla u krevetu s jednom mladom i lepom sluškinjom. Priča se verovatno završavala pomirenjem cele porodice, do koga je došlo zahvaljujući nekoj ogrlici.

*Plocium* Cecilija Stacija
--------------------------

Cecilije Stacije svoju palijatu *Plocium* (što isto znači "ogrlica") prerađuje za potrebe rimske publike i transformiše je u pravu farsu. Aul Gelije je uporedio Menandrov original i Stacijevu preradu, dajući uporedo i jedan odlomak na grčkom i na latinskom, te je našao da su kod Menandra različita osećanja "živa i jasna, no kod Cecilija su tupa i bez draži i dostojanstva u izrazu".  Moderni su ispitivači pak kod Stacija našli veće bogatstvo u muzikalnosti i ritmičnosti teksta. Osim toga, Stacijeva prerada kroz metafore naglašava karikaturalnost likova i, za razliku od Menandra, komičnost se postiže ne samo kroz smešne situacije, nego i kroz jezičke nesporazume i igre rečima.
Za druge upotrebe, pogledajte Moravljani (razvrstavanje) i Moravci (razvrstavanje).
**Moravljani** (ili **Moravci**) ili **Moravijci** (češ. *Moravané* *(*ili kolokvijalno *Moraváci*, zastarelo *Moravci)*), je ime za niz malenih etničkih grupa naseljenih u području Moravske, Češka, koji govori moravski jezik (ili je ovo dijalekt češkog jezika). Neki Moravci smatraju posebnim narodom, drugi se klasificiraju u Čehe. 

Najpoznatije lokalne grupe Moravaca su u srednjoj Moravskoj: Hanáci u području poznatom kao Haná, prema boji hlača dijele se na crvene i žute. Ostale grupe su znatno malobrojnije, to su: Horáci, Blat'aci, Bañáci, Zabečáci i Moravčici. Na sjeveroistoku Moravske, osobito oko Opave pa do Českog Těšína naseljeni su: Dulané, Horalé, Valaši i neki manji. Sve ove manje gruipe poznate su kao Lachy, njihovi govori pokazuju prijelaz šleskim dijalektima. Južno od ovih naseljeni su Valaši, druga veća grupa koji se razlikuju gore navedenih, ime su dobili po stočarima 'Vlasima' koji su ovamo došli u 12. stoljeću ili kasnije. 

Moravaca u Češkoj ima oko 522.000.
**Neredi zbog policijskog sata na Sunset Stripu** (engleski: ) je naziv za nerede, odnosno incidente koji su se od sredine 1960-ih do početka 1970-ih događali u losanđeleskoj četvrti Sunset Strip, a koje su za kao uzrok ili povod imali sukob beatnika, hipika, ljubitelja rocka i drugih sljedbenika kontrakulture sa tadašnjim gradskim vlastima. 

Prvi i najpoznatiji od njih se zbio u subotu 12. novembra 1966. godine, nedugo nakon što je Ernest E. Debs, losanđeleski okružni nadzornik naredio da se u tom gradskom području uvede policijski sat od 22 sata; odluka je donesena pod pritiskom tamošnjih stanovnika i vlasnika lokalnih trgovina kojima je smetala buka i povećan ulični promet koji su izazivali mladi poklonici rock muzike koji su se okupljali u tamošnjim popularnim noćnim klubovima kao što su *Pandora's Box* i *Whisky A Go Go*. Čuvši za to odluku, mladi poklonici rock muzike su organizirali javne demonstracije nastojeći uvjeriti javnost da su im prekršena građanska prava; na ulicama su dijeljeni leci a i lokalne rock radio-stanice su pozivale na skup. Na kraju se okupilo oko 1000 demonstranata koji su se sukobili sa šerifskim snagama; dio njih je uhapšen, a među njima su bile i poznate filmske zvijezde Jack Nicholson i Peter Fonda. Čuvši za demonstracije, Stephen Stills, muzičar koji je prije toga bio svirao u Whisky A Go Go, napisao je pjesmu *For What It's Worth* kojom opisuje te događaje; ona je u izvedbi benda *Buffalo Springfield* postala veliki hit, a kasnije i svojevrsna himna buntovne američke omladine kraja 1960-ih. Neredi su također poslužili kao inspiracija za niskobudžetni *hippiexploitation* film *Riot on Sunset Strip*.
**Neronov cirkus** (zvan i **Kaligulin cirkus**) bio je cirkus u antičkom Rimu smješten na mjestu današnje Bazilike sv. Petra u Vatikanu. Sve što je danas ostalo od tog cirkusa je obelisk koji je stajao u njegovu centru.

Historija
---------

Car Kaligula (31. august. 12. – 22. januar 41) počeo je graditi ovaj cirkus u 40. godini svog života na terenu svoje majke Agripine Starije. Klaudije, car koji ga je naslijedio završio je ugrubo njegovu gradnju, a Neron potpuno.

Po nekim indicijama pretpostavlja se da je bio širok 90 i 161 dug metara. To je bilo mjesto gdje su Kaligula i Neron trenirali utrke kvadriga, ali i mjesto gdje je 65. organiziran prvi javni progon kršćana. Isto tako po kršćanskoj tradiciji to je bilo mjesto na kom je dvije godine kasnije sv. Petar pogubljen. Tu negdje se nalazio i grob sv. Petra, u nekropoli pored cirkusa.

Rekonstrukcija mogućeg smještaja starog cirkusa
Obelisk koji je stajao u njegovu centru postavljen je tamo po nalogu Kaligule, a kasnije tokom 16. vijeka arhitekt Domenico Fontana dobio je nalog da ga preseli na Trg sv. Petra.

Cirkus je napušten sredinom 2. vijeka, pa je na njegovu mjestu car Konstantin podigao Staru baziliku sv. Petra, koristeći se ruševnim cirkusom kao kamenolomom. Ipak, dobar dio cirkusa ostao je stajati sve do sredine 15. vijeka kada je porušen kako bi stvorio prostor za gradnju nove Bazilike sv. Petra.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Circus of Nero- The Ancient Circus Building*" (engleski). History of Circus. Pristupljeno 8. 4. 2018.

Vanjske veze
------------

***Neronov cirkus*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Plan of old Sankt Peter's* (`en`)
* *Circus basilicas plans* (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 312597053

 |
Riznica nabatejskog glavnog grada Petre, uklesana u stijenu
**Nabatejci** (vlastito ime "*Nabatu*", lat. *Nabataer*) su bili savez nomadskih plemena sjeverozapadne Arabije.

Nabatejci su kao karavanski trgovci velikim dijelom kontrolirali trgovačke putove prema južnoj Arabiji i od 4. stoljeća pne. ostvarili značajnu gospodarsku i političku moć. U razdoblju od 150. pne. pa do 105. n.e. udružili su se u kraljevinu koja se pružala od Sinajskog poluotoka prema sjevernoj Arabiji. Nakon što ih je Antigon I. Monoftalmos bezuspješno 312. pne. pokušao pokoriti, proširili su područje svojg utjecaja i na Siriju. Grčki povjesničar Diodor (1. stoljeće pne.) zapisao je slijedeće:

*...živjeli su razbojničkim životom i često pljačkali susjedne zemlje [....]. Nisu sijali žitarice, niti uzgajali voćke niti pili vino, a nisu niti gradili kuće. Ako je netko prekršio to pravilo, bio je kažnjavan smrću. [....] iako su postojala mnoga druga arapska plemena koja su koristila pustinju, sve su ih daleko premašili bogatstvom iako ih nije bilo više od 10.000, jer puno njih je znalo dovesti do mora tamjan, mirnu i odabrane začine....*
Oko 85. pne. Nabatejci pod kraljem Aretom III. osvajaju Damask. U vrijeme vojskovođe Gneja Pompeja postali su rimski vazali, ali je Areta ipak uspio očuvati jedinstvo svog kraljevstva. Tek u vrijeme cara Trajana 106. pne. Nabatejci gube svoju relativnu neovisnost i postaju kao rimska provincija Arabija Petra sastavni dio Rimskog carstva.

Važni gradovi su bili glavni grad Petra u današnjem Jordanu i Bostra na području današnje Sirije.

U poljoprivredi su koristili izvrstan sistem navodnjavanja, koji je danas predmet proučavanja znanstvenika sa Jeruzalemskog univerziteta. Kako su živjeli u području ekstremno aridne klime, skupljali su oborine u okolini, i dovodili vodu na polja. Omjer između poljoprivredno korištene površine i površine na kojoj su skupljali kišnicu je bio 1:10 i 1:20. Na polja su ju dovodili principom slobodnog pada.

Imali su još jedan vrlo unosan izvor prihoda. Trgovali su grudama katrana koji se dizao na površinu Mrtvog mora. Katran je uglavnom prodavan u Egipat gdje se koristio u postupku balzamiranja. 

***Nabatejci*** na Wikimedijinoj ostavi
**B-25 Mičel** (engl. ) je bio američki bombarder iz perioda Drugog svjetskog rata. Proizvodila ga je fabrika Nort Ameriken od 1940. do 1945.

Razvoj
------

B-25 je dobio ime po Bilu Mičelu, ranom zagovorniku vazdušne sile u SAD. Iako fabrika Nort Ameriken nije ranije izrađivala bombardere ni dvomotorne avione, B-25 je proizveden u većem broju primjeraka od bilo kog američkog dvomotornog bombardera. Prvi let prototipa je izveden januara 1939. godine, a avion je ušao u serijsku proizvodnju 1940.

Proizvedeno je ukupno 9816 aviona, najviše verzije J (4318) - bombardera sa 13 mitraljeza 12.7 mm i 1814 kg bombi. 

F-10 je bio nenaoružani izviđač a CB-25 je bio poslijeratni transportni avion. Trenažni avioni AT-24 su kasnije preimenovani u TB-25.

U borbi
-------

Korisnici aviona B-25 u ratu su bila ratna vazduhoplovstva sljedećih zemalja: SAD, V. Britanija, Francuska, Australija, Brazil, SSSR, Kina, Meksiko, Holandija (od 1944.), Italija (saveznička, od 1943.)

Dana 18. aprila 1942. avioni B-25B sa nosača aviona Hornet posebno uređenog za ovaj napad, vođeni pukovnikom Džimom Dulitlom, su izveli prvi napad na Tokio u Drugom svjetskom ratu. Poboljšanja aviona su dovela do isporuka RAF-u, sovjetskom RV i Kini, a pod nazivom PBJ-1C Američkoj mornarici. 

Neke verzije aviona (kao B-25G) su nosile poljski top kalibra 75 mm za napade na zemaljske ciljeve i japanske brodove. Za neutraliziranje PAV vatre i osmatranje gađanja u nosu su dodati još i mitraljezi 12.7 mm (2-4). 

Verzija H je imala uz top 75 mm još i 14 mitraljeza 12.7 mm, od kojih je 8 tuklo naprijed.

Karakteristike
--------------

Vrsta aviona: srednji bombarder

* Prvi let prototipa: 1939.
* Proizvođač: Nort Ameriken

Dimenzije

* Aeroprofil krila:

Mase

Pogonska grupa

* Motori: dva, Rajt R-2600 (Wright R-2600 "Cyclone"), 1,380 kW, 1,850 KS svaki
* Odnos snaga/težina: 182 W/kg

Letne osobine
-------------

* Najveća brzina: 442 km/h
* Radijus dejstva: 2166 km
* Najveći dolet: 2,300 nmi, 4,300 km
* Operativni vrhunac leta: 7,600 m
* Brzina penjanja: 4 m/s

Naoružanje
----------

* Streljačko: 12 mitraljeza .50 in (12.7 mm) Brauning (Browning M2)
* Bombe: do 1451 kg

Vidi još
--------

* B-26 Maroder

Literatura
----------

* Gunston, Bill (1999). *The Illustrated Directory of Fighting Aircraft of World War II*. Salamander Books. str. 440-445. ISBN 9781840650921. .
* Chant, Christopher (1977). „North American B-25 Mitchel" ((`sh`)). *Drugi svetski rat - Avioni*. Zagreb: Alfa. str. 144-145.

Spoljašnje veze
---------------

***North American B-25 Mitchell*** na Wikimedijinoj ostavi

* Avion B-25
* Avion B-25
**New England Patriots** (engleski: *Patrioti Nove Engleske*), za koje navijači i sportski novinari ponekad koriste izraz "**Pats**",  je naziv za profesionalni klub američkog fudbala sa sjedištem u gradu Foxborough u američkoj državi Massachusetts. Promjena vlasnika je klubu, koji se originalno zvao **Boston Patriots**, donijela promjenu imena nakon relokacije tima u Foxborough godine 1971.

Kao originalni klub Američke football lige, Patrioti su se priključili NFL spajanjem liga 1970. Klub je došao do playoffa četiri puta prije nego što je prvi put nastupio na Super Bowlu XX u januaru 1986. Ovaj nastup na Super Bowlu je rezultirao porazom od Chicago Bearsa. Klub je također, i nastupio na Super Bowlu XXXI godine 1997. kada je poražen od Green Bay Packersa. 

Između 2001. i 2004, *Patriotsi* su postali drugi tim u historiji NFL (nakon *Dallas Cowboysa*) koji je osvojio tri Super Bowla u četiri godine (Super Bowl XXXVI, XXXVIII i XXXIX), te sedmi (a danas posljednji) klub koji je osvojio dva Super Bowla zaredom. Njihova dominacija u ranom dijelu decenija im je dala status moderne NFL dinastije prvaka.

Vanjske veze
------------

***New England Patriots*** na Wikimedijinoj ostavi

* Search New England Patriots Audio and Video Archive Arhivirano 2007-02-04 na Wayback Machine-u
* New England Patriots official website Arhivirano 2007-04-05 na Wayback Machine-u
* Sport E-Cyclopedia.org

| * p
* r
* u
National Football League (2015) |
| --- |
| AFC | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Istok | Sjever | Jug | Zapad |
|  |
| 
Buffalo Bills
Miami Dolphins
New England Patriots
New York Jets
 | 
Baltimore Ravens
Cincinnati Bengals
Cleveland Browns
Pittsburgh Steelers
 | 
Houston Texans
Indianapolis Colts
Jacksonville Jaguars
Tennessee Titans
 | 
Denver Broncos
Kansas City Chiefs
Oakland Raiders
Los Angeles Chargers
 |

 |

 |
| NFC | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Istok | Sjever | Jug | Zapad |
|  |
| 
Dallas Cowboys
New York Giants
Philadelphia Eagles
Washington Redskins
 | 
Chicago Bears
Detroit Lions
Green Bay Packers
Minnesota Vikings
 | 
Atlanta Falcons
Carolina Panthers
New Orleans Saints
Tampa Bay Buccaneers
 | 
Arizona Cardinals
Los Angeles Rams
San Francisco 49ers
Seattle Seahawks
 |

 |

 |