recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Za ostale upotrebe, v. Nož (razvrstavanje).*
Tradicionalni finski puukko nož
**Nož** je ručni alat s oštricom koja služi za rezanje. Nož se obično sastoji od oštrice pričvršćene o dršku. Oštrica noža je najčešće zašiljena, a nož može imati i dvije oštrice. Noževi su se koristili kao alat i oružje od kamenog doba, odnosno prvih početaka čovječanstva. Stručnjaci smatraju da je nož jedno od prvih oruđa koje je čovjekl razvio kako bi mogao preživjeti u prirodi.

Prvi noževi su bili od kremena ili neke druge vrste kamena, ponekad s drškom. Kasnije su se s napretkom metalurgije razvile oštrice od bronze, željeza i čelika. Dok su se materijali mijenjali, oblik noža ostao je uglavnom isti.

Zajedno s viljuškom i žlicom, nož je u zapadnom svijetu od srednjeg vijeka dio standardnog pribora za jelo. Danas se noževi za jelo uglavnom ne oštre, a za pripremanje jela se koriste posebni kuhinjski noževi. Na Zapadu su se razvili i posebni džepni noževi za višestruke svrhe. Nož kao oružje je s vremenom izgubio na važnosti, ali je ostao univerzalan alat.

V. također
----------

* Bodež

Eksterni linkovi
----------------

***Nož*** na Wikimedijinoj ostavi
**Nete** (francuski: *Nèthe*) zvana i *Beneden-Nete* je rijeka na sjeveru Belgije duga 25 km, desna pritoka rijeke Rupel.
Nete odvodi oko 60% vodotoka Provincije Antwerpen.

Hidrologija
-----------

Nete se formira sutokom rijeka **Grote Nete** (veliki) i **Kleine Nete** (mali) kod grada Liera. Od tamo teče prema zapadu preko grada Duffela do Rumsta, gdje se spaja sa rijekom Dijle i formira rijeku Rupel.

Grote Nete je dug oko 85 km, on izvire blizu Hechtel-Eksela u Provinciji Limburg. Od tamo teče prema zapadu preko gradova Geel, Westerlo i Heist-op-den-Berg do Liera i sutoka sa rijekom Kleine Nete.

Kleine Nete je dug oko 50 km, on izvire blizu Retiea u Provinciji Antwerpen. Od tamo teče prema jugozapadu preko gradova Herentals i Nijlen do ušća u Grote Nete u Lieru.

Porječje rijeke prostire se po Belgijskim provincijama Limburg i Antwerpen na površini od 1,673 km² na kojoj živi oko 600 000 stanovnika.

Rijeka Nete je plovna od Rupela do Liera, 1950-ih je prokopan Kanal Nete, od Liera do Albertovog kanala na istoku, dug dvadesetak km. Njime brodovi sa juga i zapada mogu izbjeći Antwerpen da dođu do Albertovog kanala.
Kako on obilazi Lier, služi i kao zaštita od poplava.

Izvori
------

1. 1 2  „*Netekanaal + Beneden-Nete*" (engleski). Visuris. Pristupljeno 19.03. 2022.
2. 1 2 3 4  „*Het Netekanaal en het Albertkanaal*" (nizozemski). De Milieuboot. Pristupljeno 19.03. 2022.
3. 1 2 3 4  „*About Nete (river)*" (engleski). Locale. Pristupljeno 19.03. 2022.

Vanjske veze
------------

***Nete (rijeka)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *About Nete (river)* (na portalu Locale) (`en`)
**Kadohadacho** / Kä'dohadä'cho, = Veliki poglavice "Great Chiefs"; Caddo vlastitti/ je pleme Indijanaca s Red Rivera u Louisiana, članovi su istoimene konfederacije, porodice Caddoan. 

Po jeziku srodni su plemenima Hainai (ne smiju se pobrkati s konfederacijom Hasinai) i Anadarko. Njihov jezik je jedan od dva narječja kojima danas govore Caddo Indijanci u Oklahomi. 

Tokom zadnje četvrtine 18. stoljeća (1790-ih) Kadohadachi napuštaju svoja sela u sjeverozapadnoj Louisiani i naseljavaju se nedaleko svojih srodnika Natchitoches. Ova seoba u stvari je bijeg pred Osage Indijancima i lovcima na robove. Nova sela podignuli su između rijeke Sabine i jezera Caddo, uglavnom na granici između Louisiane i Teksasa. 

Početkom 19. stoljeća kao samostalno pleme oni gube značaj. Miješaju se s ostalim plemenima konfederacije i s njima dijele zajedničku nesreću. 

Većina njih ostaje u području Caddo jezera do 1842. ostali odlaze u područje rijeke Brazos u središnjem Teksasu. 

1855. godine Caddoan plemena smještena su na rezervat Brazos River. Uz pomoć Robert S. Neighbors-a1859. njih 1,050 preseljeno je ponovno na rezervat Washita River, na Indijanskom Teritoriju (danas Oklahoma).

Tokom Građanskog rata pleme napušta rezervat te se razilaze po južnom i istočnom Kansasu. 

Vraćaju se 1867. opet na Indijanski Teritorij, na rezervat Wichita. Granice Caddo rezervata označene su tek 1874. Od 1902. godine svaki Caddo Indijanac dobio je vlastito zemljište, a rezervat je otvoren za naseljavanje. Danas oni žive u okrugu Caddo kod Bingera. 

Kadohadacho, kao i ostali članovi konfederacije bili su organizirani po klanovima. Mooney je zapisao 10 ovih klanova, to su:

* Suko (Sunce),
* Kagahanin (Grom)
* Iwi (Orao) ,
* Kishi (Pantera) ,
* Oat (Rakun),
* Tao (Dabar),
* Kagaih (Vrana),
* Nawotsi (Medvjed),
* Tasha (Vuk),
* Tanaha (Bizon). Klan Bizon često je nazivan i Koho (Aligator).

Članovi klana koji nose ime dotične životinje istu nisu smjeli ubijati. Ovo pravilo nije vrijedilo za klan Orla, čije se perje koristilo u svetim obredima. Prilikom priprema ubijanja orla morale su se izvoditi posebni obredi i pjevati pjesme. 

Kadohadacho su među nekim plemenima bili poznati pod imenom 'Probušeni Nosovi'. Izvorni nazivi na indijanskim jezicima, su bili:

* kod Čejena (eng. Cheyenne), koji su ih zvali Otä's-itä'niuw' ili Utásĕta) odnosno
* kod Kiowa Indijanaca  **Ma'-seip'-kia**
* kod Arapaha **Tani'bänĕn**.

Vanjske veze
------------

* Kadohadacho Indian Tribe
* Kadohadacho Confederacy
* Sha'chahdínnih (Timber Hill): Last Village of the Kadohadacho in the Caddo Homeland
**Kadiški zaljev** (španjolski i portugalski *Golfo de Cádiz*) je široki zaljev Atlanskog oceana na jugozapadu Iberijskog poluotoka, koji se proteže u dužinu od nekih 320 km od Rta São Vicente u Portugalu do Gibraltara.

Karakteristike
--------------

Obala se u krajnjem dijelu zaljeva u Portugalu, južno od regije Algavre, sastoji od masivnih rtova i visokih klifova mjestimice isprekidana uvalama sa plažama, malim riječnim ušćima i brojnim naseljima. Dalje prema jugu duž španjolske obale, najzastupljenije su velike močvarne lagune, poneke se pružaju u kopno u dužinu do 50 km iza obalnih dina.

Taj pojas isprekidan je plimnim estuarijima rijeka Guadiane, Tinta, Odiela, Guadalquivira i Guadalete. Uz to tu se nalaze i brojne solane i sezonska naselja. U samom centru je grad Cádiz, na ulazu u manju uvalu (Bahía de Cádiz).

Dalje prema jugu, od rta Trafalgar do Gibraltara, obala je uglavnom stjenovite, ali je i ona isprekidana zonama pješčanih plaža.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Gulf of Cádiz*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 5. 10. 2014.

Vanjske veze
------------

***Kadiški zaljev*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gulf of Cádiz* (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 235150204

 |
**Njemačka internacionalna škola u Zagrebu** (*Deutsche Internationale Schule in Zagreb* - DISIZ) osnovana je 2004. godine na inicijativu hrvatskih, njemačkih i austrijskih roditelja te Veleposlanstva Savezne Republike Njemačke u Zagrebu i hrvatsko-njemačkih tvrtki. Nalazi se u Zagrebu na Fratrovcu 36 zajedno s Francuskom školom Zagreb s kojom surađuje u sklopu tzv. EuroCampusa. 

Njemačka internacionalna škola u Zagrebu, koja nakon dvije godine postojanja nudi vrtić, predškolu te prva četiri razreda osnovne škole, a postupno će povećavati stupnjeve razreda do mature, djeluje na temelju nastavnog plana i programa njemačke savezne pokrajine Baden-Württemberg koji dopunjuje obveznim dijelom nastavnog plana i programa Republike Hrvatske (npr. hrvatski jezik kao obvezni predmet za učenike izvorne govornike hrvatskog jezika i dr.). Škola je integracijskog bikulturnog karaktera (tzv. škola susretanja) te je otvorena za svu djecu neovisno o državljanstvu ili bilo kojoj drugoj pripadnosti. Uvjet upisa u školu je aktivno znanje njemačkog jezika, a u vrtić i predškolu postojanje prvih kontakata s njemačkim jezikom. Preko trideset posto djece i učenika Njemačke internacionalne škole u Zagrebu su hrvatska djeca, a ostala djeca dolaze iz Njemačke i Austrije, ali i mnogih drugih zemalja cijeloga svijeta. 

Suradnja Njemačke internacionalne škole u Zagrebu s Francuskom školom Zagreb koja se odvija pod nazivom "EuroCampus - dvije škole pod jednim krovom" obuhvaća, pored zajedničkog korištenja infrastrukture, zajedničku nastavu u nekolicini predmeta poput glazbenog, likovnog i tjelesnog odgoja te međusobnog učenja jezika. EuroCampus Zagreb osmi je EuroCampus u svijetu te prvi u istočnoj i jugoistočnoj Europi.

Vanjske poveznice
-----------------

* Službene web stranice
* EuroCampus Zagreb
* Službene web stranice Francuska škola Zagreb
**Klizni pločasti ležaj** ili **jednostavni ležaj** je vrsta kliznog ležaja, koji se uglavnom sastoji od dviju ploča koje klize jedna po drugoj (obično je jedna ploča nepomična, dok druga klizi). Klizni pločasti ležaj se koristi uglavnom kod konstrukcija gdje se pojavljuje veliko toplinsko istezanje, kao što su mostovi, generatori pare u termoelektranama, i drugo. 

Osnova kliznog pločastog ležaja su materijali s vrlo malim koeficijentom trenja μ, koji se učvršćuju na osnovnu metalnu strukturu. Moguće su razne kombinacije materijala, ali najčešće se koristi nehrđajući čelik (gornja pokretna ploča) i teflon (PTFE – politetrafluoretilen), koji imaju koeficijent trenja od 0,03 (kod opterećenja većeg od 30 N/mm2) do 0,08 (kod opterećenja 5 N/mm2) u slučaju podmazivanjem uljem, a bez podmazivanja koeficijent trenja se kreće od 0,06 do 0,16. Uobičajeno je da gornja ploča bude uvijek nešto veća od donje, tako da površine klizanja ostanu čiste. Donja teflonska ploča se može postaviti s graničnicima ili lijepljenjem.

Izvori
------

1. ↑   Arhivirano 2013-09-23 na Wayback Machine-u "Brodski generatori pare – uvod", Prof. dr. sc. Z. Prelec, www.riteh.uniri.hr, 2013.
2. ↑   "British Standard BS 5400 - 9.1: 1983".
**Klosterneuburg** (prevedeno *Samostanski grad*) je grad na istoku Austrije od 26.463 stanovnika, koji administrativno podpada pod Okrug Wien-Umgebung u Saveznoj zemlji Donja Austrija.

Geografija
----------

Klosterneuburg leži sjeverozapadno od Beča, na južnoj obali Dunava. Od susjednog Korneuburga dijeli ga Dunav, koji je u srednjem vijeku promijenio svoj tok, a od Beča brda Kahlenberg i Leopoldsberg.

Historija
---------

Ostatci najstarijeg naselja iz neolitika iskopani su na mjestu gdje se danas nalazi samostan Klosterneuburg. Tu 
su iskopani i ostatci rimske citadele za koju se nezna kako se zvala, a na istom mjestu se između nalazila i nekropola u 
kojoj se pokapalo između 1. do 5. vijeka. Danas su svi ti nalazi smješeni u lokalnom muzeju i samostanskoj 
riznici.

Današnji Klosterneuburg je prvi put dokumentiran 1108. kao rezidencija Babenbergovca. Prvi je podigao svoj zamak Leopold III a nakon njega i Leopold VI, oni su ga uzdigli do grada, pa je 1289. dobio status grada. Klosterneuburg je djelomično razoren od strane Osmanlija za Prve (1529.) i Druge opsade Beča (1683.). Između 1938. i 1954. Klosterneuburg je bio 26 bečki okrug (bezirk).

Znamenitosti
------------

*Glavni članak: Klosterneuburg (samostan)*
Najveća znamenitost Klosterneuburga je augustinski Samostan Klosterneuburg, kog je osnovao markgrof Leopold III u 11. vijeku. Pored samostana značajna je i njegova orginalno gotička parohijska crkva, koja je kasnije barokizirana, pored koje leže ostatci drvene karolinške crkve. Klosterneuburg je čuven i po memorijalnom muzeju. Franza Kafke koji je tu umro 1924. u sanatoriju Kierling u samostanu.

Privreda
--------

Ekonomija Klosterneuburg bazira se na tercijarnom sektoru i turizmu. Godine 1991. oko 78% od 6744 zaposlenih radilo je na uslugama. U Klosterneuburgu imaju sjedišta kompanije *bauMax AG* i *Schömer HG*. U gradu djeluju i brojni instituti, između ostalog Austrijski institut za Istočnu i Južnu Evropu (*Oesterreichisches Ost- und Suedosteuropa Institut*), Austrijska akademija za industrijsku medicinu i državne agencije kao što je Agencija za osiguranje od nesreća (*Allgemeine Unfallversicherungsanstalt*).

Pobratimski gradovi
-------------------

* Njemačka Göppingen

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Austria: Niederösterreich" (engleski). City population. Pristupljeno 12. 3. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  „*Klosterneuburg*" (engleski). Austria-Forum. Pristupljeno 12. 3. 2016.

Vanjske veze
------------

***Klosterneuburg*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Klosterneuburga* (`de`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 129656574
* LCCN: n80046542
* ISNI: 0000 0001 1093 1720
* GND: 4031235-5
* SUDOC: 028898605
* BNF: cb11974202h (podaci)
* NKC: ge502097

 |
Moldavski lej
**Lej** (moldavski: *leu moldovenesk*) je zvanična valuta Moldavije. Jedan lej se deli na 100 bana. Moldavski lej je dobio ime po rumunskom leju. Uveden je 29. novembra 1993. Lej je zamenio privremene kupone. Međunarodni kod za lej je MDL.

Novac izdaje Narodna Banka Moldavije. Inflacija je iznosila 11.9% u 2005. godini.

Papirne novčanice se izdaju u apoenima od 1, 5, 10, 20, 50, 100, 200, 500 i 1000 leja a kovani novac u apoenima od 1, 5, 10, 25 i 50 bana.

Kao i u mnogim drugim zemljama istočne Evrope jake strane valute se koriste uporedo sa zvaničnm valutama. Na prvom mestu to je američki dolar a na drugom evro.

Eksterni linkovi
----------------

***Moldavski lej*** na Wikimedijinoj ostavi

* Narodna Banka Moldavije

Pogledaj još:
spisak valuta

| * p
* r
* u
Valute Evrope |
| --- |
| Afrika • Azija • Južna i Sjeverna Amerika • Oceanija |
| Evropska unija | 
* bugarski lev
* češka kruna
* danska kruna
* euro
* mađarska forinta
* poljski zlot
* rumunski lej
* švedska kruna

 |
| Istočna Evropa | 
* armenski dram
* azerbejdžanski manat
* bjeloruska rublja
* gruzijski lari
* moldavski lej
* kazaški tenge
* ruska rublja
* *pridnjestarska rublja*
* ukrajinska grivnja

 |
| Južna Evropa | 
* albanski lek
* bosanskohercegovačka konvertibilna marka
* makedonski denar
* *malteški scudo*
* srpski dinar
* turska lira

 |
| Sjeverozapadna Evropa | 
* britanska funta
* farska kruna
* gibraltarska funta
* gernzijska funta
* islandska kruna
* džerzijska funta
* manska funta
* norveška kruna
* švicarski franak

 |
*Ne poistovećivati sa **Jugoslovenska narodna stranka**.*

**Jugoslovenska nacionalna stranka** je bila politička stranka u Kraljevini Jugoslaviji između 1932. i 1941.

Dana 6. januara 1929. kralj Aleksandar I Karađorđević je raspustio Narodnu skupštinu, ukinuo Ustav i zabranio sve političke partije. Godine 1931. kralj uvodi novi Ustav i formalno vraća političku slobodu, iako je *de facto*, veliki deo političke moći ostajao njemu i vladi.

U maju 1932, pod vođstvom premijera Petra Živkovića formirana je *Jugoslovenska radikalna seljačka demokratija*, kao režimska stranka u zemlji. Sastavni delovi JRSD su bili prorežimski kadrovi Narodne radikalne stranke, Demokratske stranke i desno katoličko krilo Slovenačke narodne stranke.

U junu 1933, JRSD menja ime u *Jugoslovenska nacionalna stranka* i postaje zastupnik centralizma i jugoslovenskog nacionalizma. Od 1932. do 1935, general Petar Živković, Milan Srškić i Nikola Uzunović su bili premijeri dok je JNS bila na vlasti.

Smrt kralja Aleksandra i raspisivanje novih izbora su bili ozbiljan udarac JNS-u i njenom lideru Bogoljubu Jevtiću. Posle izbora (koje je ipak pobedila JNS) Milan Stojadinović (bivši član JNS) je formirao novu stranku, pod nazivom Jugoslovenska radikalna zajednica, zajedno sa Slovenačkom narodnom strankom i Jugoslovenskom muslimanskom organizacijom i postao premijer, izbačivši JNS sa političke scene.

JNS je prešla u opoziciju. Na čelo stranke je došao Petar Živković. Živković se oslanjao na namesnike Radenka Stankovića i Iva Perovića, koji su kao masoni bili protivnici Korošecove klerikalne politike. Jugoslovenska nacionalna stranka nije učestvovala na izborima 1938, iako dobar deo članova JNS bio na listi opozicionog *Bloka narodne sloge*.

Posle Aprilskog rata 1941. JNS je raspuštena.

Literatura
----------

* Petranović, Branko (1988). *Istorija Jugoslavije, knjiga I - Kraljevina Jugoslavija*. Beograd: Nolit.
*Za ostala značenja, v. Kopti (razvrstavanje).*
**Kopti** je izraz koji se koristi za vjernike Koptske pravoslavne crkve u Egiptu. Iako postoje različite koptske zajednice i tradicije u svijetu, taj se izraz koristi uglavnom za Egipat, a ponekad se gledaju i kao zasebna etnička grupa. Razlog je prvenstveno u tome što su egipatski Kopti po svom porijeklu i običajima nešto bliži drevnim Egipćanima od ostalih Egipćana koji su s vremenom bili prihvatili islam i arapsku kulturu.

Kopti su nakon arapskog osvajanja Egipta godine 641. dugo vremena bili građani drugog reda. Tek su pod vladavinom reformatorski nastrojenog Muhammada Alija po pravima izjednačeni s muslimanima.

Kopti imaju vlastiti koptski jezik, ali on služi isključivo u liturgijske svrhe, mada ga i tamo potiskuje arapski jezik koga su Kopti odavno prihvatili u svakodnevnom životu.Smatra se da u Egiptu zivi oko 8 000 000 Kopta sto cini 10% populacije.

Veze
----

* Koptski jezik
* Koptska crkva
* Koptska umjetnost

***Kopti*** na Wikimedijinoj ostavi
**Jugoslovenska muslimanska organizacija** je politička stranka koja je okupljala Muslimane (Bošnjake), u Kraljevini SHS, odnosno Jugoslaviji.

Osnovana je ujedinjenjem manjih lokalnih političkih organizacija u februaru 1919. godine. Imala je i svoj političko-informativni list - Vrijeme. Prvi predsjednik JMO bio je tuzlanski muftija hadži hafiz Ibrahim Maglajlić, a JMO je na izborima za Ustavotvornu skupštinu Kraljevine SHS raspisanim novembra 1920. u BiH osvojila najveći broj glasova i 24 mandata. Njen najistaknutiji član zapravo je sve vrijeme bio dr. Mehmed Spaho, koji nakon sporazuma sa radikalsko-demokratskom vladom marta 1921, dobija novi ministarski resor - industrije i trgovine. JMO je ovim sporazumom izborila član 135. u Ustavu Kraljevine SHS, koji je u historiji prepoznat kao "turski paragraf", a kojim se, zapravo, određuje da BiH tada "ostaje u postojećim granicama". Tokom 1923. JMO se raspada na dva krila, Mehmed Spaho ostaje u jednom (JMO), a Ibrahim Maglajlić u drugom (JMNO).
Moldavska zastava
**Moldavci** u najširem smislu predstavljaju stanovnike Moldavije, a u užem smislu etničku grupu definiranu porijeklom iz nekadašnje Kneževine Moldavije, odnosno korištenjem moldavskog jezika.

Moldavci pretežno žive u Moldaviji, gde čini oko 65% stanovništva. Moldavci su većinom pravoslavne veroispovesti, a govore moldavskim jezikom, koji je sličan rumunskom, i koji pripada romanskoj grupi indoevropske porodice jezika. Moldavaca ukupno ima oko 3,696.000, od toga u Moldaviji 3,253.000.

Koncept Moldovaca kao posebne etničke grupe je relativno nov, i potječe od 1920-ih kada je korišten od strane sovjetske vlade za teritorijalna presezanja prema Besarabiji, oblasti koju je Rusija bila prisiljena predati Rumunjskoj temeljem Brestlitovskog mira. Taj je koncept dobio svoju praktičnu primjenu kada je Besarabija nakon drugog svjetskog rata postala dio SSSR-a kao sovjetska republika Moldavija.

Nakon pada komunizma, rumunjska vlada odbija službeno priznati postojanje zasebnog moldavskog etniciteta, odnosno smatra kako su Moldavci ništa drugo nego integralni dio rumunjskog etničkog korpusa. Zahtjevi da se Moldavija nakon raspada SSSR-a prisajedini matici domovini su, s druge strane, našli na otpor jer je moldavska post-sovjetska vlada odlučila očuvati poseban nacionalni identitet.

Osim u Moldaviji, postojanje Moldavaca kao posebne etničke grupe je priznato u državama ZND, a u Ukrajini uživaju status nacionalne manjine.

Pitanje jesu li Moldavci poseban etnos dan-danas izaziva kontroverze zbog nedostatka konsenzusa po pitanju etnogeneze.

***Moldavci*** na Wikimedijinoj ostavi
**Lozica** je naselje u Dubrovačko-neretvanskoj županiji i dubrovačko je prigradsko naselje.

Zemljopisni položaj
-------------------

Lozica je smještena na odvojku Jadranske turističke ceste koji vodi zaobilaznicom oko Rijeke dubrovačke. Smještena je iznad i ispod ceste, a nalazi se oko 6 km sjeverozapadno od Dubrovnika, između naselja Mokošica i Štikovica.

Povijest
--------

Lozica je relativno novo naselje koje je građeno tijekom 70.-tih godina 20. stoljeća i još se uvijek gradi. 

Tijekom rata u Hrvatskoj Lozica je bila okupirana, popljačkana i spaljena od strane pripadnika JNA, ali je većim dijelom obnovljena.

Gospodarstvo
------------

Prije Domovinskog rata u Lozici je bilo turističko odmaralište kojem je tijekom rata devastirano i još uvijek nije obnovljeno.

Mještani Lozice se uglavnom bave turizmom.

Lozicu smatraju elitnim naseljem u kojem predvladavaju privatne vile mnogih europskih i svjetskih uglednika, pa tako u Lozici svoja imanja posjeduju: Mark Viduka (poznati nogometaš), Mersad Berber (slikar) i mnoge druge poznate osobe.

Stanovništvo
------------

Prema popisu stanovništva iz 2011. godine u Lozici obitava 146 stanovnika, većinom Hrvata katoličke vjeroispovjesti.

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2011.***  

**Napomena**: U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Zaton. Od 1953. do 1971. iskazivano pod imenom Loznica. U 1857. 1869. 1921. 1931. 1981. i 1991. podaci su sadržani u naselju Zaton.

Izvori
------

1. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Grada Dubrovnika |
| --- |
| Bosanka • Brsečine • Čajkovica • Čajkovići • Donje Obuljeno • Dubravica • Dubrovnik • Gornje Obuljeno • Gromača • Kliševo • Knežica • Koločep • Komolac • Lopud • Lozica • Ljubač • Mokošica • Mravinjac • Mrčevo • Nova Mokošica • Orašac • Osojnik • Petrovo Selo • Pobrežje • Prijevor • Rožat • Suđurađ • Sustjepan • Šipanska Luka • Šumet • Trsteno • Zaton |  |
**North Kesteven** (pevedeno: *Sjeverni Kesteven*) je distrikt od 111.876 stanovnika na istoku Engleske u grofoviji Lincolnshire.

Geografske karakteristike
-------------------------

Distrikt Sjeverni Kesteven leži južno od grada Lincolna. Grad Sleaford na jugoistoku je administrativni centar distrikta.

Sjeverni Kesteven se prostire po niskoj aluvijalnoj dolini i djelomično po Fensu (dreniranim močvarama), terenu koji ne prelazi 30 metara nadmorske visine. Na zapadu, po sredini leži uska vapnenačka visoravan Linkolnski greben (Lincoln Edge), koji ga dijeli popola. On se proteže od sjevernih niskih brežuljaka, visokih šesdesetak metara, prema sve nižem istoku. Gdje je visoravan gotovo potpuno ogoljela sa nekoliko raštrkanih sela kamenih kuća.

Duž čitavog distrikta ima crkava podignutih u gotičkom stilu između 1250. i 1375.

Privreda
--------

Duž obje strane uske visoravni nižu se plodne oranice, ali je isušeni Fens na jugoistoku, koji se danas navodnjava intenzivnije obrađen. Kulture koje se uzgajaju (naročito po jugoistoku) su; žitarice (ječam, pšenica), krumpir i povrće.

Kod sela Blankney djeluje kamenolom. Najveći privredni pogon nalazi se u Sleafordu, to je pivovara smještena u 300 metara dugoj zgradi podignutoj 1900. Ostale tvornice distrikta proizvode poljoprivredne mašine i električnu opremu.

Nedaleko od Sleaforda nalazi se Koledž Cranwell Kraljevskih zračnih snaga, specijaliziran za obuku avijatičkih oficira.

Historija
---------

Distrikt je formiran 1. aprila 1974. ujedinjenjem dotadašnjeg urbanog distrikta Sleaford sa ruralnim distriktima East Kesteven i North Kesteven.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: Administrative Division" (engleski). City population. Pristupljeno 12. 05. 2017.
2. 1 2 3 4 5 6  „*North Kesteven*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 12. 05. 2017.

Vanjske veze
------------

***North Kesteven*** na Wikimedijinoj ostavi

* North Kesteven District Council (`en`)

| * p
* r
* u
Distrikti i unitarne jedinice Grofovije Lincolnshire |
| --- |
| Distrikti | Lincoln · North Kesteven · South Kesteven · South Holland · Boston · East Lindsey · West Lindsey |  |
| Unitarne jedinice | North Lincolnshire · North East Lincolnshire |
**Hamadidska dinastija** ili **Hamadidi** su bili dinastija Sanhaja berberskih emira koja je od 1014. do 1152. vladala područjem koje otprilike odgovara današnjem sjeveroistočnom Alžiru. Ime je dobila po svom osnivaču Hammad ibn Bulugginu, pripadniku dinastije Zirida, emira koji su vladali Ifrikijom za račun ismailitski fatimidskih kalifa. Godine 1014. se Hammad pobunio protiv svog nećaka Badisa ibn Mansura te iskazao vjernost sunitskom abasidskom kalifu. Iako su kasnije Hamadidi ponovno priznali Fatimide kao svoje vladare, bili su de facto nezavisni. Prijestolnica im je bila Beni Hammad koga je oko 1007. izgradio Hammad. Pred kraj 11. vijeka su se Hamadidi našli pod udarom arapskog beduinskog plemena Banu Hilal. Godine 1152. hamadidsku državu su osvojili Almohadi.

Vladari
-------

* Hammad ibn Buluggin, 1014–1028
* al-Qaid ibn Hammad, 1028–1045
* Muhsin ibn Qaid, 1045–1046
* Buluggin ibn Muhammad ibn Hammad, 1046–1062
* an-Nasir ibn Alnas ibn Hammad, 1062–1088
* al-Mansur ibn Nasir, 1088–1104
* Badis ibn Mansur, 1104
* Abd al-Aziz ibn Mansur, 1104–1121
* Yahya ibn Abd al-Aziz, 1121–1152
**Yaqub ibn Killis** (arapski: يعقوب ابن كليس‎; 930. u Bagdadu – 991) bio je egipatski vezir pod vlašću fatimidskih kalifa (979-991).

Yaqub ibn Yusuf ibn Killis je rođen u jevrejskoj porodici. Njegova porodica se preselila u Siriju, a potom u Egipat 943. gdje je s vremenom ušao u službu išhididskog regenta Kafura. S vremenom je preuzeo državne financije i upravu nad državnim dobrima. Iako se 967. preobratio na islam, pao je u nemilost Kafurovih nasljednika, te je zatvoren. Uspio je otkupiti svoju slobodu te otići u Ifrikiju gdje je ušao u službu fatimidskog kalifa al-Muizza.

Nakon što su Fatimidi 973. osvojili Egipat, Jakubu je povjeren nadzor nad tamošnjim financijama. Nakon što je 976. smijenjen njegov prethodnik Jawhar as-Siqilli, kalif al-Aziz je Jakuba imenovao vezirom. Na tom mjestu je ostao do smrti. Istakao se kao pokrovitelj nauke i umjetnosti, i jedan od osnivača znamenitog kairskog Univerziteta al-Azhar 988.

Izvori
------



|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 97920899
* LCCN: nr90020020
* ISNI: 0000 0000 8403 059X
* GND: 128831065

 |
Šablon:Chinese-name
Šablon:Chinese

Ilustracija iz vremena dinastiej Qing.
**Jiang Wan** (? -246), stilsko ime **Gongyan** (公琰) bio je službenik kineske države Shu Han, jednog od Tri kraljevstva. Bio je pomoćnik regenta Zhuge Lianga te sa vremenom dobio zadatak vođenja poslova u prijestolnici, dok je Zhuge vodio Sjeverne ekspedicije. Zhuge je visoko cijenio njegove sposobnosti, te ga je 234. odredio za svog nasljednika. Jiang Wan se kao regent iskazao skromnošću i toleriranjem kritike na svoj račun, ne ustručavajući se priznati da je inferioran svom slavnom prethodniku. Odustao je od agresivne politike prema Cao Weiju i 241. povukao trupe iz strateški važnog grada Hanzhonga.

V. također
----------

* Popis ličnosti Tri kraljevstva

| * p
* r
* u
Znamenite ličnosti države Shu Han |
| --- |
| Carevi | 
 Liu Bei **•**  Liu Shan  |
| Carice | 
 Empress Mu **•**  Carica Jing'ai **•**  Carica Zhang  |
| Regenti | 
 Zhuge Liang **•**  Jiang Wan **•**  Dong Yun **•**  Fei Yi **•**  Jiang Wei  |
| Savjetnici | 
 Deng Zhi **•**  Fei Shi **•**  Huang Hao **•**  Liu Ba **•**  Li Yan **•**  Ma Liang **•**  Ma Su **•**  Qiao Zhou **•**  Xi Zheng **•**  Yang Yi  |
| Generali | 
 Chen Dao **•**  Fu Qian **•**  Guan Tong **•**  Guan Xing **•**  Huang Quan **•**  Huo Jun **•**  Huo Yi **•**  Li Hui **•**  Liao Hua **•**  Luo Xian **•**  Ma Chao **•**  Ma Dai **•**  Ma Zhong **•**  Wang Ping **•**  Wei Yan **•**  Xiahou Ba **•**  Wu Ban **•**  Zhang Fei **•**  Zhang Bao **•**  Zhang Yi (Boqi) **•**  Zhao Yun **•**  Zhuge Zhan  |
| Ostali | 
 Huang Yueying **•**  Liu Chen **•**  Meng Huo  |
Koordinate: 48° 53′ 13" SG Š, 2° 20′ 28" IGD

Pogled na Monmartr i crkvu Sakr-Ker
**Monmartr** (fr. *Montmartre*), je severni, najviši deo Pariza, glavnog grada Francuske (nadmorska visina 127 m), sa kojeg se vidi ceo grad.

Najvernije sačuvao izgled starog Pariza sa krivudavim ulicama i starim kućama. U drugoj polovini XIX veka bio centar umetničkog i boemskog života, pa je to dobrim delom i danas. Njegove ulice, kafane, barove, zabavna pozorišta, tipove, čuvene ličnosti... ovekovečili su slikari Tuluz-Lotrek, Renoar, Bonar, Utrilo i mnogi drugi. Na Monmartru nalazi se i crkva Sakr-Ker, na čijem se prostoru nalazi i poznato groblje Monmartr na kome su sahranjene mnoge poznate ličnosti.

***Montmartre*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **gradu** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |


|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 146617129
* LCCN: n83068113
* GND: 4102878-8
* NKC: ge477861

 |
Naseljavanje Nordijaca u ranom srednjem vijeku
**Nordijci** (engleski: ) je izraz koji doslovno znači "Ljudi sa sjevera" odnosno "Sjevernjaci", a u historijskom kontekstu označava pripadnike sjevernih germanskih naroda od 8. do 11. vijeka koji su govorili staronordijskim jezikom, a od kojih potiču suvremeni Danci, Norvežani, Šveđani, Farci i Islanđani, odnosno koji su se u tom periodu naseljavali na područje današnje Engleske, Škotske, Velsa, Irske, Finske, Estonije, Letonije, Latvije, Poljske, Njemačke, Grenlanda, Rusije i Ukrajine, te imali značajan uticaj na njihove historije u ranom srednjem vijeku.

Izraz potiče od starofranačke riječi *Nortmann* ("čovjek sa sjevera"), a koji je potom postala latinska riječ *Normanni*, poznata. Ta je riječ, između ostalog, postala poznata i po molitvi *A furore normannorum libera nos domine* ("Od bijesa nordijskog/sjevernjačkog nas spasi, Gospodine") koji su u ranom srednjem vijeku izgovarali redovnici samostana u zapadnoj Evropi, suočeni sa pljačkaškim napadima nordijskih Vikinga u 8. i 9. vijeku. Ista je riječ ušla i u starofrancuski kao *Normands*, ali se ona u svojem užem smislu primjenjuje na Normane, odnosno grupu Nordijaca koja se u 10. vijeku naselila, a potom romanizirala u današnjoj francuskoj pokrajini koja je po njima dobila ime Normandija.

Među Slavenima, Bizantincima i Arapima se, pak, za Nordijce koristio izraz Rus, a koji se danas uglavnom koristi za stanovnike nordijskih naselja na obalama Baltika, a od kojih potiče današnji izraz Rusi i Rusija. Još jedna pod-grupa Nordijaca je poznata pod nazivom Varjazi, a istakla se kao garda bizantskih careva.

Vidi još
--------

* Nordijske zemlje

Eksterni linkovi
----------------

* HowStuffWorks.com – Norsemen
**Knežica** je dubrovačko naselje u Dubrovačko-neretvanskoj županiji. Nalazi se u gradskom kotaru Komolac.

Zemljopisni položaj
-------------------

Knežica se nalazi oko 8 km istočno od Dubrovnika, pod masivom stijene Golubov kamen, između naselja Šumeta i Komolca i ispod lokalne ceste koja od Komolca vodi prema Gornjem Brgatu.

Povijest
--------

Tijekom rata u Hrvatskoj Knežica je bila pod okupacijom JNA pa je mjesto opljačkano i gotovo potpuno spaljeno.

Gospodarstvo
------------

Mještani Knežice se u manjoj mjeri bave poljodjelstvom. Velika je većina stanovnika zaposlena u Dubrovniku. U mjestu postoje skladišta raznih trgovačkih firmi i pogoni malog obrta.

Stanovništvo
------------

Prema popisu stanovništva iz 2011. godine u Knežici živi 133 stanovnika, a stanovništvo uglavnom čine Hrvati katoličke vjeroispovjesti.

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2011.***  

**Napomena**: U 2001. nastalo izdvajanjem iz naselja Dubrovnik. Od 1857. do 1931. iskazivano kao naselje.

Izvori
------

1. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Grada Dubrovnika |
| --- |
| Bosanka • Brsečine • Čajkovica • Čajkovići • Donje Obuljeno • Dubravica • Dubrovnik • Gornje Obuljeno • Gromača • Kliševo • Knežica • Koločep • Komolac • Lopud • Lozica • Ljubač • Mokošica • Mravinjac • Mrčevo • Nova Mokošica • Orašac • Osojnik • Petrovo Selo • Pobrežje • Prijevor • Rožat • Suđurađ • Sustjepan • Šipanska Luka • Šumet • Trsteno • Zaton |  |
**Hamurabijev zakonik** predstavlja najpoznatiji i najbolje sačuvani zakonik drevne Mesopotamije. Pronađen je 1902. godine u iranskom gradu Suzi, gde ga je kao ratni plen odneo elamićanski kralj Šutruk Nahunt u 12. veku pre nove ere. Tekst je ispisan na steni od crnog diorita, visokoj 2,62 m. Danas se čuva u muzeju Luvr. Zakonik je preveo na francuski orijentalist Šel. Na vrhu stele nalazi se slikovni prikaz boga sunca Šamaša, kako sedi, i Hamurabija dok stoji u naklonu pred njim. Bog nadahnjuje vladara da donese svoj zakonik, ali vladar vrši zakonodavnu delatnost. Zakonik je nastao u poslednjim decenijama vladavine Hamurabija (vladao 1728-1686 pre nove ere).

Tri dela zakonika
-----------------

Deo Hamurabijevog zakonika
Zakonik se sastoji iz tri dela: prolog, članovi i epilog. U prologu piše kako je Hamurabi poslat od strane bogova na zemlju da na njoj uspostavi mir, red i pravičnost. Drugi deo sadrži, po Šelovoj numeraciji, 282. kratko ispisana člana. U završnom delu Hamurabi navodi svoje zasluge, obećava božanske nagrade onima koji poštuju zakonik i proklinje one koji ga ne poštuju. Zakonik se primenjivao u celoj Mesopotamiji i posle Hamurabijeve smrti.

Osnovne odlike
--------------

Hamurabijev zakonik pravna pitanja rešava od slučaja do slučaja, te ne postoje opšte pravne odredbe. Pitanja koja su rešena običajnim pravom se ne nalaze u zakoniku. Iako se poziva na božansko poreklo, zakonik ne sadrži religijske odredbe i kazne.

Veze
----

* Sumerska umetnost

Eksterni linkovi
----------------

Hamurabijev zakonik na srpskom jeziku

Prevod zakona na engleskom jeziku Arhivirano 2008-05-09 na Wayback Machine-u

***Hamurabijev zakonik*** na Wikimedijinoj ostavi
**North Battleford** je gradić u kanadskoj provinciji Saskatchewan od 13 190 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Grad leži na obali rijeke Sjeverni Saskatchewan, na suprotnoj obali leži gradić *Battleford* od 3 685 stanovnika pa se zajedničko naselje kolokvijalno naziva **The Battlefords**.

Historija
---------

Prvi evropski doseljenici počeli su se naseljavati u dolini rijeke Sjeverni Saskatchewan još od 1870. ali se *North Battleford* počeo oblikovati kao grad tek nakon dolaska Kanadskih sjevernih željeznica 1904. Odtad se naselje počelo ubrzano razvijati, kao trgovački centar toga kraja, pa je 1913. dobio status grada.

Privreda
--------

*North Battleford* je centar stočarskog kraja u kom se uzgajaju goveda.

Izvori
------

1. 1 2  „*Population and dwelling counts, for Canada*" (engleski). Statistic Canada. Pristupljeno 22. 10. 2012. [*mrtav link*]
2. 1 2  „*Foundations of North Battleford*" (engleski). City of Battleford. Arhivirano iz originala na datum 2016-03-04. Pristupljeno 24. 10. 2012.

Vanjske veze
------------

* *Službene stranice grada* (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
Kneževa palača u Šibeniku
**Kneževa palača u Šibeniku** dio je obalnog obrambenog sustava grada Šibenika i izgrađena je u 13. i 14. vijeku. Nalazi se u neposrednoj blizini Katedrale sv. Jakova.

Od izvorne palače sačuvana su dva krila nekoć mnogo većeg zdanja u kojem je boravio gradski knez (kapetan), najviši predstavnik državne vlasti u Šibeniku.

Južno krilo proteže se uz obalu od četverokutne do poligonalne kule. Četverokutna kula, poznata pod nazivom Kula kneževe palače, najveći je obrambeni objekt na obali i potječe iz 14. vijeka. Između nje i Biskupske palače sačuvana su renesansna gradska vrata iz 16. vijeka. Po sredini prizemlja južnog krila Kneževe palače gotički je prolaz s gradskim vratima nad kojima je gradski grb s likom sv. Mihovila, zaštitnika grada.

Zapadno krilo Kneževe palače okrenuto je sakristiji i apsidalnim dijelovima Katedrale. Na južnom kraju ovog dijela dvoja su vrata jednostavnih kamenih okvira, a između njih niša s baroknom skulpturom gradskog kneza Nikole Marcella.

Godine 1975. dovršena je adaptacija Kneževe palače te omogućeno suvremeno funkcioniranje Muzeja grada Šibenika.

Literatura
----------

***Kneževa palača u Šibeniku*** na Wikimedijinoj ostavi

* Bilić, Darka (2014): "Sudbina kneževe palače u Šibeniku u pozno doba Mletačke Republike", *Peristil: zbornik radova za povijest umjetnosti Mjera stanovanja – Odah ladanja – Zbornik u čast Nadi Grujić*, 56, str. 177-188
**Julija Domna** (rođena oko 170, umrla 217. godine) bila je žena cara Septimija Severa i majka careva Gete i Karakale. Bila je veoma uticajna tokom svog života. 

Kao i njena sestra Julija Meza, Julija Domna bila je kći Julija Basijana, sveštenika boga sunca Heliogabala, zaštitnika grada Emese u rimskoj provinciji Siriji

Tokom poznih 180tih godina, Julija Domna se udala za Septimija Severa. Po priči, Sever, tada upravnik Lugdunske Galije, posebno je tražio da mu ona bude žena, iako je nije poznavao, ni nju ni njenu porodicu. To je učino zato što se oslanjao na horoskop, koji je Juliji Domni predviđao da će biti kraljica. Iz toga braka rodili su se Karakala (188) i Geta (189). 

Kada je Septimije Sever postao car 193. godine i kada je krenuo u rat protiv Pescenija Nigera i Klodija Albina, Julija Domna je pratila svog muža u ratu na Istoku. Tada su se pojavili novci sa legendom *mater castrorum* (grubo prevedeno: "majka vojničkih logora"), što se odnosilo na Juliju Domnu. Od ranih dana Julija Domna je nosila titulu Avgusta.

Julija Domna na severnom novcu
Kao carica, Julija Domna je bila često meta intriga i sama je u njima učestvovala. Ipak, car je i dalje imao puno poverenje u svoju ženu i vodio ju je sa sobom kada je ratovao u Britaniji 208. godine. Kada je Septimije Sever 211. godine u Jorku, Julija Domna je pokušala da pomiri svoje sinove Karakalu i Getu. Oni su postali zajedno carevi, po odluci oca u testamentu. Ali, oni su nisu voleli i ubrzo je Karakala ubio Getu. 

U vreme samostalne Karakaline vlade, njegovi odnosi sa Julijom Domnom su bili komplikovani. Najverovatnije zbog toga što je i sam car bio umešan u bratoubistvo. Ipak, Julija Domna je pratila Karakalu u ratovima protiv Parćani 217. godine. Tokom ovog puta, Karakala je bio ubijen. Na vest o tome, Julija Domna je izvršila samoubistvo. Kasnije je bila deifikovana.

***Julija Domna*** na Wikimedijinoj ostavi
Jezerska čudovišta (engl. , engl. ) su kriptidi koji se pojavljuju u mitologiji, glasinama ili lokalnom folkloru. Za postojanje ovih stvorenja još uvek ne postoje jasni dokazi. Opis jezerskih čudovišta često je sličan opisima nekih morskih čudovišta.

Objašnjenja
-----------

Mnogi skeptici misle kako su jezerska čudovišta samo pretjerivanja, pogrešno shvatanje poznatih i prirodnih fenomena, ili izmišljotinje i lažne dojave. Većina jezerskih čudovišta ne ostavlja dokaze o svom postojanju osim navodnih viđenja i kontroverznih fotografija, međutim zoolozi i naučnici ne priznaju postojanje ovih bića samo sa tim dokazima. Kao i za ostala kriptozoološka bića, morali bi se pronaći uverljivi dokazi o postojanju kao što su tela bića ili kosti. Zoolozi takođe objašnjavaju kako čudni oblici koje ljudi vide u vodi mogu biti neke obične životinje kao što su vidre, srne, velike ribe kao što su jesetre, a takođe objašnjavaju kako bi to mogle biti fatamorgane, neobični valovi ili čak manji brod.

Vidi još
--------

* Morska čudovišta
* Živi dinosauri
* Kriptozoološki vodozemci i gmazovi
**Julija Druzi Cezaris Filija** (klasični latinski: IVLIA•DRVSI•CAESARIS•FILIA, 5-43) bila je rimska plemkinja i pripadnica Julijevsko-Klaudijevska dinastije, kćer Julija Cezara Druza i Livile i unuka cara Tiberija.

Godine 20. se udala za Nerona, sina Germanika i Agripine Starije. Godine 29. Neron i Agripina su, zahvaljujući Sejanovim spletkama, uhapšeni i protjerani, a sljedeće godine je Neron pogubljen ili natjeran na samoubistvo. Godine 33. Julija se udala za Gaja Rubelija Blanda kome je rodila sina Rubelija Plauta i kćer Rubeliju Basu.

Godine 43. su je agenti carice Valerije Mesaline optužili za incest i nemoral. Mesalinin suprug, car Klaudije, ju je dao pogubiti bez suđenja.

Njena rođaka Pomponija Grecina je, prema antičkim izvorima, punih četrdeset godina žalovala njenu smrt, javno prkoseći caru, iako zbog toga nije bila kažnjena.

U popularnoj kulturi
--------------------

Julija se pojavljuje u *Ja, Klaudije*, historijskom romanu Roberta Gravesa gdje se za nju koristi ime Helena, Heluo ili **Helena Proždrljiva**. Graves ju je opisao proždrljivom kako bi s malo humora "razvedrio" svoju mračnu priču, iako za proždrljivost Julije nema nikakve potvrde u antičkim izvorima.

Izvori
------

1. ↑  E. Groag, A. Stein, L. Petersen - e.a. (edd.), *Prosopographia Imperii Romani saeculi I, II et III* (**PIR**), Berlin, 1933 - I 636

Izvori
------

### Biografija

* E. Klebs, H. Dessau, P. Von Rohden (edd.), *Prosopographia Imperii Romani*, 3 vol. Berlin, 1897-1898. (***PIR1***)
* E. Groag, A. Stein, L. Petersen - e.a. (edd.), *Prosopographia Imperii Romani saeculi I, II et III*, Berlin, 1933 -. (***PIR2***)
* Raepsaet-Charlier M.-Th. *Prosopographie des femmes de l'ordre sénatorial (Ier-IIe siècles),* 2 vol. Louvain, 1987, 360 ff; 633 ff.
* Lightman, Marjorie & Lightman, Benjamin. *Biographical Dictionary of Greek and Roman Women.* New York: Facts On File, Inc. 2000.
* Levick, Barbara, *Claudius*. Yale University Press, New Haven, 1990.
* Barrett, Anthony A. *Agrippina: Sex, Power and Politics in the Early Roman Empire.* Yale University Press, New Haven, 1996.

### Portreti

* Jucker, Hans & Willers, Dietrich (Hrsg.), *Gesichter. Griechische und römische Bildnisse aus Schweizer Besitz,* Bern 1982, 92-93.
Za ostale Rimljanke po imenu Julia Caesaris, v. Julia Caesaris.
**Julija Cezaris** (*Julia Caesaris*, 130. pne. - 69. pne.) bila je rimska plemkinja iz doba kasne Republike, najpoznatija po tome što je bila supruga znamenitog vojskovođe i vođe populara Gaja Marija, odnosno tetka Julija Cezara.

Bila je kći Gaja Julija Cezara II i Marcije, kćeri konzula Kvinta Marcija Reksa. Njen braća su bili Gaj Julije Cezar III (otac Julija Cezara) i Sekst Julije Cezar III.

Oko godine 110. pne. se udala za Gaja Marija, a prema Plutarhu je upravo brak za članicu ugledne patricijske porodice omogućio skromnom Mariju da stekne uticaj u aristokratskom Senatu. S njim je imala sina sina koji se također zvao Gaj.

U Rimu je uživala status kreposne žene, a ugled joj je bio toliki da je i Sula, nakon dolaska na vlast i masovnih likvidacija pristaša svog smrtnog neprijatelja, odlučio poštediti život.

Kada je umrla godine 69. pne. posmrtni govor joj je održao mladi Julije Cezar.

Eksterni linkovi
----------------

* Livius.org: Julia Arhivirano 2008-09-18 na Wayback Machine-u
**Konjska snaga** je naziv za više starih mjernih jedinica za snagu izvan sustava SI. Oznaka **KS** podrazumijeva kod nas konjsku snagu prema njemačkom standardu (DIN) koja se definira kao snaga potrebna da se masa od 75 kilograma podigne (djelujući silom od 75 kiloponda) na visinu od 1 metra u vremenu od 1 sekunde.

1 KS = 75 kp · 1 m / 1 s = 75 kp·m·s-1
Iako je konjsku snagu nadomjestila standardna jedinica vat (W) i njezina izvedenica kilovat (kW), konjska snaga se još uvijek koristi u automobilskoj industriji radi jasnijeg informiranja kupaca (zbog usporedbe sa starijim podatcima koji su bili izraženi u KS). Tako snaga automobila srednje klase od npr. 74 kW približno odgovara vrijednosti od 101 KS. Dakle 1 KS iznosi otprilike 0,735 kW.

1 kW (kilovat) = 1,359621617 KS (konjska snaga)
1 KS (konjska snaga) = 0,73549875 kW (kilovat)
Konjska snaga je nezakonita jedinica, pa snaga uvijek mora biti izražena u kilovatima, dok se vrijednost u konjskim snagame piše u zagradi i smatra samo informativnom. Pri tome može doći do greške kod prijevoda ukoliko je proizvođač koristio različitu definiciju konjske snage.
**Janisjarvi** (rus. *Янисъярви*, fin. *Jänisjärvi*) je meteoritsko jezero u Kareliji na sjeverozapadu Rusije, nekoliko kilometara od granice s Finskom. Ovalnog je oblika, dužine 18,2 km i širine 15 km, a površina mu iznosi 174,9 km². Duljina obale je 98 km, prosječna dubina 11,6 m, uz najveću od 57 m. Nadmorska visina jezera iznosi 64,4 m. Pritoke Janisjarvija su Ulmosenjoki, Juvajoki, Kijekuanjoki, Veljakanjoki, Sarkajoki, Soanjoki i Leppaoja, a odljev se vrši rijekom Janisjoki u Ladogu, veliko jezero smješteno 10 km južnije. Površina sliva Janisjarvija je 3660 km². Do Drugog svjetskog rata prevladavao je stav da je Janisjarvi vulkanskog porijekla odnosno kaldera, kao i jezero Lappajarvi u Finskoj, međutim, kasnije je utvrđeno da su oba meteoritskog tipa. Udarni krater Janisjarvija nastao je prije 700±5 mil. godina, tokom geološkog perioda kriogenija.

Literatura
----------

* (`en`) Hodge, Paul (1994): *Meteorite Craters and Impact Structures of the Earth*, Cambridge University Press, str. 81, ISBN 9780521126045

Vanjske veze
------------

***Janisjarvi*** na Wikimedijinoj ostavi

* (`en`) NASA: *Lake Janisjarvi Impact Crater*
**Maulana Mohammad Nabi Mohammadi** (paštunski: ) bio je afganistanski političar, poznat kao osnivač i vođa islamističke stranke Harakat-i-Inqilab-i-Islami, čija se paravojna formacija borila kao dio mudžahedina u ratu protiv Sovjeta. 

Nabi je političku karijeru otpočeo 1965. godine u parlamentu tadašnje Kraljevine Afganistan, gdje se žestoko suprotstavljao komunistima i jednom čak fizički sukobio s budućim komunističkim vladodršcem Babrakom Karmalom. Nakon komunističkog puča 1978. je pobjegao u susjedni Pakistan da bi potom sudjelovao u pokušaju stvaranja široke antisovjetske i antikomunističke koalcije. Njegova stranka, međutim, nije bila jaka poput snaga Ahmad Šaha Masuda i Gulbudina Hekmatjara. Nakon kolapsa komunističkog režima 1992. godine, proglašen je potpredsjednikom novouspostavljene Islamske Države Afganistan. Njegovi napori da Masuda i Hekmatjara pomiri nisu uspjeli, te je tako u Afganistanu izbio novi rat; u njemu je Nabi odbio zauzeti strane, te se uglavnom povukao iz javnog života. Većina njegovih sljedbenika se kasnije priključila talibanima. Umro je u Pakistanu od tuberkuloze.

Izvori
------

* „REAGAN MEETS AFGHAN Mujahideen". New York Times. 1986-06-17. Pristupljeno 13. V 2010.
* „Afghan Peace Mission". New York Times. 1992-08-27. Pristupljeno 13. V 2010.
* „Who Are the Afghani Taliban?". islamonline.net. Arhivirano iz originala na datum 2009-07-23. Pristupljeno 2009-08-02.
* „Biography - Mohammad Nabi Mohammadi". Afghanan.net. Pristupljeno 2007-02-20.
* „1995 World Fact Book listing for Afghanistan". Arhivirano iz originala na datum 2021-12-19. Pristupljeno 20. II 2007.
*Za ostale upotrebe, v. Konjsko (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 03′ 49" SGŠ, 20° 48′ 11" IGD

**Konjsko** (mak. *Коњско*) je naselje u Republici Makedoniji, u jugozapadnom delu države. Konjsko pripada opštini Ohrid.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Konjsko je smešteno u krajnje jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Ohrida, naselje je udaljeno 10 km južno.

Konjsko se nalazi u istorijskoj oblasti Ohridski kraj, koja se obuhvata istočnu i severoistočnu obalu Ohridskog jezera. Naselje je smešteno visoko, na zapadnim padinama planine Galičice, a iznad Ohridskog jezera. Zbog toga se iz naselja pruža nesvakidašnji pogled na jezero i okruženje. Nadmorska visina naselja je približno 1.080 metara.

Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Konjsko je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 22 stanovnika. 

Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (100%).

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Ohrid

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.ohrid.gov.mk Zvanična stranica opštine Ohrid

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Ohrid |
| --- |
| **Ohrid** • 
Vapila • 
Velgošti • 
Velestovo •
Gornji Lakočerej • 
Donje Konjsko • 
Donji Lakočerej • 
Zavoj • 
Jelšani •
Konjsko • 
Kosel • 
Kuratica •
Lagadin • 
Leskojec • 
Livojišta • 
Ljubaništa • 
Openica •
Orman • 
Peštani • 
Plaće •
Podmolje • 
Ramne •
Rasino • 
Rečica • 
Svinjišta •
Sirulja • 
Skrebatno • 
Trpejca •
Šipokno |  |