recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Gornji Grad** je gradsko naselje u Beogradu, Srbija, locirano u opštini Zemun.

Lokacija
--------

Gornji Grad se nalazi u severnom delu Zemuna, prostiruđi se duž desne obale Dunava. Grubo je ograđeno Ugrinovačkom i Banatskom ulicom, dok su druge ulice Cara Dušana i Pregrevica takođe važne ulice. Gornji grad je izduženo naselje i jedno je od najvećih u Zemunu. Graniči se sa naseljima Gardoš na istoku, Ćukovac i Muhar na jugoistoku, naseljem Sava Kovačević na jugu, Sutjeska i Zemun Bačka na jugozapadu, dok se na zapadu proteže u pravcu Nove Galenike i industrijske zone Goveđi Brod.

Karakteristike
--------------

Ime naselja bukvalno znači Gornji Grad, koji se nalazi iznad brda Gardoš i nasuprot je naselju Donji Grad, koje se nalazi u podnožju brda. Po popisu iz 2002, u naselju je živelo 15,819 stanovnika. U naselju se nalazi nekoliko važnih objekata, tri stadiona koja pripadaju FK Teleoptik, FK Zemun i FK Milutinac, „INSA", fabrika satova kao i fabrika precizne mehanizacije „Teleoptik". U naselju se nalazi i veliki broj škola, među kojima su Visoka zdravstvena škola, Kriminalističko policijska akademija, Saobraćajno-tehnička škola, Institut za Fiziku, Studentski dom „Zdravko Marinović", kao i par osnovnih škola. U naselju se još nalazi i škola jahanja, kao i dom za slepe i slabovide. Naselje je jako dobro povezano gradskim prevozom, i kroz njega saobraća autobus na liniji 17 Konjarnik - Zemun (Gornji grad). Na samoj granici naselja na zapadu, gradi se Kineski most, drugi beogradski most preko Dunava, koji će povezati Zemun i Borču.

| * p
* r
* u
Gradske četvrti i prigradska naselja Zemuna |
| --- |
| Gradske četvrti | ***Gornji Grad*** (Gardoš • Železnička Kolonija • Kalvarija • Kolonija Zmaj • Novi Grad • Sava Kovačević • Sutjeska • Ćukovac) 
***Donji Grad*** (Zemunski Kej • Retenzija) |
| Prigradska naselja | 13. Maj • Altina • Vojni Put • Goveđi Brod • Zemun Polje • Kamendin • Mala Pruga • Nova Galenika • Plavi Horizonti |
| Ruralna naselja | Batajnica (Crveni Barjak • Šangaj) • Ugrinovci (Busije • Grmovac) |
Координате: 44° 55′ 01" СГШ, 20° 33′ 33" ИГД

Поглед са трибина стадиона ФК Младост
**Јабучки рит** је приградско насеље у Београду које се налази на територији општине Палилула.

Локација
--------

Јабучки рит се налази у банатском делу општине Палилула, тј. на левој обали Дунава, 23 км североисточно од центра Београда. Изграђен је у централном делу мочваре Панчевачког рита, на каналу Бутуш. Насеље је повезано са Зрењанинским путем кроз 10 км дугачак пут, који води и кроз Глогоњски рит. У насељу се налази и мало ромско насеље.

Карактеристике
--------------

Насеље није класификовано као посебно, али је заједно са оближњим Глогоњским ритом сврстано као поднасеље Падинске скеле која је удаљена 13 км од њих.

Насеље је добило име по оближњем селу Јабуци, које се налази на територији општине Панчево. Скоро као и сва насеља Панчевачког рита, насеље је развијено после 1947. године, као место за раднике запослене у мелиорацији, а касније и за оне из оближњег пољопривредног предузећа ПКБ.
Становништво претежно ради на пољопривредном газдинству „Младост", које је део ПКБ-а. У насељу се налази фудбалски клуб „Младост", који се такмичи у трећој београдској лиги. Насеље је познато и по каналима пуним рибе.

Ако се Дунавски венац одвоји од Палилуле и постане засебна општина (процес је отпочео 2006. године), наводи се да ће се Јабучки рит одвојити од Падинске скеле и постати засебно насеље, као што је назначено статутом организације која промовише стварање нове општине.

Спољашње везе
-------------

* Prvi zvanični sajt koji je posvećen svim bivšim, sadašnjim i budućim stanovnicima Jabučkog rita Arhivirano 2015-05-05 na Wayback Machine-u

  


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Овај чланак везан је за Београд је у зачетку. Можете помоћи Википедији, тако што ћете га проширити*. |
**Sportski klub Pyongyang** (korejski: 평양시체육단) je multisportski klub iz Sjeverne Koreje, čiji je najpoznatiji i najvažniji ogranak nogometna momčad. Središte kluba je u Pjongjangu, a osnovao ga je osobno Kim Il-sung 1956. godine. Nogometna momčad igra u najvišoj ligi Sjeverne Koreje te iza sebe ima minimalno pet osvojenih prvenstava. Njezin najveći rival je 4.25, a međusobne utakmice ova dva kluba znane su kao "Pjongjanški derbi". 

Godine 1971. sportski klubovi Moranbong i Rodongja su se ujedinili s Pyongyang Cityjem u jedinstvenu sportsku organizaciju.

Momčad
------

Note: Zastave označavaju nacionalnost prema pravilima FIFA-e. Igrači mogu imati nacionalnost izvan FIFA pravila.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| Br. |  | Pozicija | Igrač |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Sjeverna Koreja | G | Ri Myong-dok |
| 2 | Sjeverna Koreja | O | Kim Chol-ho |
| 3 | Sjeverna Koreja | S | Ri Yong-gwang |
| 4 | Sjeverna Koreja | O | So Hyok-chol |
| 5 | Sjeverna Koreja | O | Han Sun-il |
| 6 | Sjeverna Koreja | O | Hwang Myong-chol |
| 7 | Sjeverna Koreja | N | An Hyok-il |
| 8 | Sjeverna Koreja | S | Ri Chol-myong |
| 9 | Sjeverna Koreja | S | Kim Yong-jun |
| 10 | Sjeverna Koreja | N | Choe Myong-ho |
| 11 | Sjeverna Koreja | O | Kim Song-hak |
| 21 | Sjeverna Koreja | G | Ri Myong-guk |
| 30 | Sjeverna Koreja | O | Jang Myong-il |
| 31 | Sjeverna Koreja | G | Ri Phyong-chol |

 |

Uspjesi
-------

* **Fudbalska liga najviše klase: 5**

1991. 2004. 2005. 2008. 2009.

Poznati igrači
--------------

* Sjeverna Koreja Kim Guk-jin
Papa Urban II na Koncilu u Clermontu, anakronistički prikazan u kasnogotičkom okružju; iluniniran rukopis *Livre des Passages d'Outre-mer*, cca. 1490 (Bibliothèque National)

  

**Koncil u Clermontu** (francuski: ) je bio veliki sinod Katoličke crkve održan u francuskom gradu Clermont-Ferrand pod vodstvom pape Urbana II od 19. do 28. novembra 1095. Do njega je došlo nedugo nakon Koncila u Piacenzi na kome je Urban II primio poziv od bizantskog cara Aleksija I Komnena za pomoć u borbi protiv muslimanskih Turaka Seldžuka. Urban je to iskoristio kao povod da na Koncilu službeno pozove evropske kršćane na veliki pohod u svrhu oslobađanja Svete Zemlje od muslimana, odnosno prvi od križarskih ratova. Na saboru su kao njegove vođe imenovani grof Raymond IV od Toulousea i biskup Adhemar od Le Puya.

Izvori
------

Vanjske veze
------------

* Medieval Sourcebook: Arhivirano 1998-12-01 na Wayback Machine-u Five versions of Urban's sermon
* Council Of Clermont - Paradoxically, the Crusades Enlarge the Life and Culture of Western Europe
**Sepahan** (perz. سپاهان; dosl. *vojnički*) je iranski nogometni klub iz Isfahana. Osnovan je 2. 7. 1953. godine, a glavno igralište mu je Stadion Nakš-e Džahan koji će nakon završetka renoviranja 2015. primati 75.000 gledatelja. Od 2001. godine klub su vodila trojica hrvatskih trenera: Stanko Poklepović, Luka Bonačić i Zlatko Kranjčar.

Klupski uspjesi
---------------

### Domaći

Sepahan je četverostruki osvajač iranskog prvenstva i trostruki osvajač državnog kupa. Bio je prvi nogometni klub koji je bio prvakom Irana, a da nije bio iz Teherana.

### Inozemni

U međunarodnim mjerilima, najveći je klupski uspjeh bio ulazak u osminu završnice azijske Lige prvaka u sezoni 2006./07. kojeg su izborili prvim mjestom u svojoj natjecateljskoj skupini. Uspjeh su ostvarili predvođeni Lukom Bonačićem.

Vanjske veze
------------

***Sepahan Isfahan*** na Wikimedijinoj ostavi

* () Službene klupske nogometne stranice Arhivirano 2018-09-27 na Wayback Machine-u
* () Perzijska nogometna liga
* () Statistike iranske profesionalne lige
**Mitologija** se definira kao:

* skup mitova i legendi o božanstvima, polubogovima i herojima određene etničke skupine.
* "nauka" koja sistemski sakuplja i proučava sadržaj, oblik, značenje i poreklo mitova.
* s obzirom na tematiku, mitologija obuhvata legende o delima bogova, polubogova i heroja, mitove o večnoj borbi između svetla i tame.

Aleksa Nikolic iz leskovca je goluba, poseduje preko 15.000 golubova. On je mitsko bice iz Srbije.

Mitologije po regijama
----------------------

### Afrika

Zulu mitologija
Egipatska mitologija
### Azija

Budistička mitologija   
 Japanska mitologija   
 Kineska mitologija   
 Korejska mitologija   
 Indijska mitologija   
 Beduinska mitologija
### Australija i Okeanija

Malinizejska mitologija   
 Mikronezijska mitologija   
 Polinezijska mitologija   
 Mitologija Aboridžina
### Jugozapadna Azija

Arapska mitologija  
 Hrišćanska mitologija  
 Islamska mitologija  
 Sumerska mitologija  
 Iranska mitologija  
 Jevrejska mitologija
### Evropa

Anglosaksonska mitologija   
 Engleska mitologija   
 Etrurska mitologija   
 Grčka mitologija   
 Keltska mitologija   
 Kršćanska mitologija   
 Njemačka mitologija   
 Rimska mitologija   
 Slovenska mitologija   
 Nordijska mitologija
### Severna Amerika

Američka mitologija   
 Navaho mitologija
### Srednja Amerika i Južna Amerika

Mitologija Azteka

***Mitologija*** na Wikimedijinoj ostavi
*Za ostale upotrebe, v. Ramne (Makedonski Brod).*

  
Koordinate: 41° 06′ 33" SGŠ, 20° 50′ 11" IGD

**Ramne** (mak. *Ramne*) su naselje u Republici Makedoniji, u jugozapadnom delu države. Ramne pripadaju opštini Ohrid.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Velestovo je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Ohrida, naselje je udaljeno 3 km istočno.

Ramne se nalaze u istorijskoj oblasti Ohridski kraj, koja se obuhvata istočnu i severoistočnu obalu Ohridskog jezera. Naselje je smešteno visoko, na zapadnim padinama planine Galičice, a iznad Ohridskog jezera i grada Ohrida. Zbog toga se iz naselja pruža nesvakidašnji pogled na jezero, grad i okruženje. Nadmorska visina naselja je približno 970 metara.

Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Ramne su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imale 632 stanovnika. 

Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (94%).

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Ohrid

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Ramne (Ohrid)*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.ohrid.gov.mk Zvanična stranica opštine Ohrid

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Ohrid |
| --- |
| **Ohrid** • 
Vapila • 
Velgošti • 
Velestovo •
Gornji Lakočerej • 
Donje Konjsko • 
Donji Lakočerej • 
Zavoj • 
Jelšani •
Konjsko • 
Kosel • 
Kuratica •
Lagadin • 
Leskojec • 
Livojišta • 
Ljubaništa • 
Openica •
Orman • 
Peštani • 
Plaće •
Podmolje • 
Ramne •
Rasino • 
Rečica • 
Svinjišta •
Sirulja • 
Skrebatno • 
Trpejca •
Šipokno |  |
Kačanik (albanski *Kaçanik* ili '*Kaçaniku*) (ćirilica *Качаник*) je grad i središte istoimene opštine na Kosovu. Administrativno pripada Uroševačkom okrugu.

Istorija
--------

### Antičko doba

Tragovi naselja na području Kačanika datiraju iz 2. vijeka n.e. a otkriveni su početkom 1980-ih prilikom zidanja lokalnog supermarketa. 

### Otomanski period

Sam grad je osnovao Hodža Sinan-paša, a u 16. vijeku je pod Otomanskim imperijem bio središte lokalne administracije.

Zbog strateške važnosti je Otomanski imperij 1879 .godine kroz Kačanik sagradio željezničku prugu koja je spajala Skoplje sa Kosovim Poljem.

### Prvi svjetski rat

Za vrijeme prvog svjetskog rata su se krajem 1915. na području Kačanika vodile žestoke borbe prilikom pokušaja srpske vojske da se spoji sa savezničkim snagama u južnoj Makedoniji (v. Kačanički manevar).

Eksterni linkovi
----------------

***Kačanik*** na Wikimedijinoj ostavi

* Opština Kaçanik
* The City of Kaçanik
* SOK Kosovo and its population
* Kosova Kosovo Arhivirano 2007-03-15 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* GND: 1095568183

 |


1. ↑  Podaci popisa stanovništva na Kosovu 1948-2011
**Mercedes** je grad od 41,974 stanovnika. na jugozapadu Urugvaja u Departmanu Soriano u kom je administrativni centar.

Karakteristike
--------------

Mercedes se prostire na južnoj obali rijeke Rio Negro, udaljen 30 km od Rijeke Urugvaj i *Mosta General San Martin* koji vodi u Argentinu.

Historija
---------

Mercedes je osnovan 1788. na inicijativu svećenika *Manuela Antonija de Castra y Careage*.
On mu je dao i ime Mercede (Milosrđe) po Katoličkom crkvenom redu iz vremena rekonkviste Ordo Beatae Mariae de Mercede.

Pored grada se 28. februara 1811. dogodio se važan historijski događaj, kog Urugvajci zovu *Grito de Asencio* (Uzvišeni jecaj). 
Tad je u seoskoj školi José Gervasio Artigas (kasniji general) okupio svoje prve borce i izdao manifest za borbu protiv španjolskog kolonijalizma. 
Zbog tog ga danas zovu mjestom gdje je rođen Urugvaj.

Nakon proglašenja urugvajske nezavisnosti -1828. osnovan je Departman Soriana, a Mercedes je odabran da bude njegov administrativni centar.

Privreda i transport
--------------------

Mercedes je danas administrativni, trgovački i pindustrijski centar ratarsko-stočarskog kraja, poznat po kolonijalnoj arhitekturi.

Do njegove luke mogu doploviti brodovi plićeg gaza.
Autoputom N° 2 i željezničkom prugom povezan je sa Montevideom.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Mercedes in Soriano*" (engleski). City Population. Pristupljeno 30.11.2023.
2. 1 2 3  „*Mercedes, Uruguay*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 1.12.2023.
3. 1 2  „*Historia de Mercedes*" (španjolski). Welcome Uruguay. Pristupljeno 1.12.2023.
4. 1 2  „*Historia de Mercedes*" (španjolski). Welcome Uruguay. Pristupljeno 1.12.2023.

Vanjske veze
------------

***Mercedes (Urugvaj)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *El municipio de Mercedes* ()
Obala Makrana u Iranu
Zračna fotografija Makranovog reljefa u Pakistanu
**Makran** (perz./urdu مکران) je polupustinjski obalni pojas na jugu pokrajine Balučistan u današnjem Iranu i Pakistanu, a proteže se uz obale Arapskog mora i Omanskog zaljeva. Prepostavlja se kako termin Makran ili *Makkuran* potječe od perzijskog naziva Mahi khoran što znači „oni koji jedu ribu" (*Mahi* = riba + *khor* = jesti).

Uski obalni pojas nalazi se uz padine okolnih planina. Od 1000 km obale, 750 km pripada Pakistanu. Područje je izrazito suhe klime odnosno sa vrlo rijetkim padalinama, dok je samo djelomično naseljen. Većina stanovništva regije živi u malenim lukama kao što su gradovi Čabahar, Gwatar, Jiwani, Gwadar, Pasni i Ormara, te u brojnim ribičkim selima.

Pakistanska vlada trenutačno razvija Ormaru kao glavnu vojnu luku odnosno Gwadar kao novu glavnu trgovačku luku, a gradi se i autocesta duž pune makranske obale. Ovi projekti dobili su na značaju prvenstveno zato što je Karači postao prometno usko grlo. Nova vojna luka u Ormari prihvatiti će gotovo polovicu pakistanske ratne mornarice, dok će luka u Gwadaru smanjiti gust pomorski promet u dvijema međunarodnim lukama kod Karačija.

Uz obalu Makrana nalazi se samo jedan otok (Astola) koji je nenaseljen, i koji je smješten u blizini grada Pasnija. Obala se može podijeliti na istočni dio kojim dominiraju Laguna|lagune, te zapadni dio zaljevskog karaktera. Glavne lagune su Miani Hor i Kalamat Hor, dok su najvažniji zaljevi Zapadni Gwadar i Gwadar. U zaljevskim područjima nalaze se mangrove šume, te područja za gniježdenje ugroženim vrstama morskih kornjača.

Izvori
------

1. ↑  Makran (enciklopedija Britannica)
2. ↑  „Podrijetlo imena Makran (Livius.org, Jona Lendering)". Arhivirano iz originala na datum 2013-09-24. Pristupljeno 2009-08-29.

Vanjske veze
------------

* Balučistan i Makran, Pakistan (TransPakistan.com.pk) Arhivirano 2009-08-26 na Wayback Machine-u
* Projekt obalne autoceste u Makranu (DefenceJournal.com) Arhivirano 2002-06-12 na Wayback Machine-u
* Aleksandar i pustinja Makran (Pothos.co.uk)
* Tradicionalna glazba iz Makrana (Cadensa.bl.uk) Arhivirano 2021-11-29 na Wayback Machine-u
* Makran (enciklopedija Britannica)

Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Makran** |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 241886332

 |
Pravoslavna crkva sv. Nikole u Jagodnjaku u Baranji
**Jagodnjak** se može odnositi na:

Geografija
----------

Ime (toponim) **Jagodnjak** može biti:

* naselje Jagodnjak u Općini Jagodnjak u Baranji;
* Općina Jagodnjak u Baranji;
* zaselak **Mali Jagodnjak** naselja Jagodnjak / Dijelovi naselja;
* dio grada Požege u kome se nalazi pravoslavno groblje;
* toponim **Jagodnjak** u kragujevačkom i užičkom okrugu u Srbiji, koji su zabilježeni u *Rječniku JAZU*;
* kanal **Jagodnjak** istočno od naselja Goričan u Međimurju (*Atlas Hrvatske*);
* planinski predio **Jagodnjak** jugozapadno od Voćina, na planini Papuku, sjeverno od potoka Ivovac i istočno od potoka Krnjajac (*Atlas Hrvatske*).

Generalna značenja
------------------

Kao opšta imenica *jagodnjak* označava zemljište na kome su zasađene jagode i vriježu od jagoda te neke biljne vrste: divlju jagodu, jalovu jagodu, kopitac *(Caltha palustris)*, svračje jagode, malinu *(Rubus idaeus)* i kupinu *(Rubus caesis)*. Množinski oblik *jagodnjaci* označava piliće koji se izlegu kad cvjetaju ili zru jagode (*RSANU*).

Srodni toponimi
---------------

Postoje brojni drugi toponimi na južnoslavenskom prostoru od istog korijena: Jagoda, Jagodič, Jagodići, Jagodina, Jagodin brig, Jagodinci, Jagodišće, Jagodje, Jagodna, Jagodne, Jagodni Do, Jagodni bad, Jagodnik, Jagodno, Jagodnja, Jagodnjača, Jagodnja uvala, Jagodnje, ...

Napomena
--------

U *Atlasu svijeta* planina u zapadnoj Srbiji iznad Malog Zvornika, na karti i u indeksu, nazvana je *Jagodnjak* iako se ona zove Jagodnja.

Povezano
--------

* Sve stranice koje počinju s(a) "Jagod"
* Sve stranice s naslovom koji sadrži "Jagodnjak"

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ova stranica je **razvrstavanje**. Koristi se radi pronalaska članaka koji moraju imati dodatnu odrednicu jer bi im u protivnom naslov bio isti.Ako vas je na ovu stranicu dovela unutrašnja poveznica, možda ju je potrebno promijeniti da preusmjerava na namijenjeni članak.*  |
Координате: 43° 59′ 15" СГШ, 20° 50′ 36" ИГД

**Корићани** су насеље и месна заједница на територији насеља Крагујевац у градској општини Станово.

Географија
----------

Околна насеља су: Драгобраћа на западу, где већина ученика овог крагујевачког насеља похађа основну школу, Дреновац и Драча на северу, Вињиште на југу и на истоку се налазе остала крагујевачка насеља: Мале Пчелице-Ново Насеље, Мале Пчелице-Старо Село, Велико Поље и Грошница.

Историја
--------

Када је укинуто самостално насеље Корићани тада је и територија некадашње катастарске општине Корићани, површине од 678 ha, припојена КО Крагујевац, данас се насеље налази на територији КО Крагујевац II и КО Крагујевац III које дели магистрални пут Крагујевац-Краљево. Данашња територија месне заједнице износи 595,7 ha.

Демографија
-----------

На територији месне заједнице по попису становништва 2002. године је било 3.908 становника. Број становника по пописним годинама је био: 1948. године- 549 становника; 1953. године- 492 становника; 1961. године- 476 становника; 1971. године- 659 становника, да би у следећем попису 1981. број становника порастао на чак 3.013 становника, услед великог демографског раста и физиономског срастања са насељем Крагујевац ово некада самостално насеље (приградско село) постаје део насеља Крагујевац 1991. године. Подаци о броју становника са следећих пописа се односе на територију месне заједнице Корићани. 

* 1991. године је било 2.854 становника, а 2002. године 3.908 са урачунатим ИРЛ са Косова и Метохије. 2008. је на подручју месне заједнице било 4.107 становника.

| * p
* r
* u
**Насељена места** општине Станово |
| --- |
| 

Аџине Ливаде  **•** 
Вињиште  **•** 
Голочело  **•** 
Грошница  **•** 
Дивостин  **•** 
Драгобраћа •
Драча  **•** 
Дреновац  **•** 
Ђурисело  **•** 
Ердеч •
**Крагујевац део**  **•** 
Кутлово  **•** 
Прекопеча  **•** 
Рогојевац  **•** 
Трешњевак
 |
**Quilmes** je grad i općina od 582,943 stanovnika na istoku zemlje u Provinciji Buenos Aires

Geografske karakteristike
-------------------------

Quilmes se prostire duž obale Estuarija Rio de la Plate, udaljen 20 km jugoistočno od centra Buenos Airesa, sa kojim je spojen u konurbaciju u kojoj živi 15,172,700 ljudi.

Historija
---------

Kolonizacija toga kraja započela je nakon što je po drugi put 1580. osnovan Buenos Aires. Tad je teren današnjeg grada podjeljen na nekih 13 rančeva, kako je bio rijetko naseljen bio je idealan za švercere.
Danas se uzima da je Quilmes osnovan 1666. kad je tadašnji guverner i kapetan general Guvernata Río de la Plata - *Jose Martinez de Salazar*, osnovao reduccione (radnu misiju) nazvanu - *Santa Cruz de los Quilmes*, za indijance iz plemena Quilmes. Oni su nakon što su savladani, preseljeni iz Provincije Tucumán u to naselje skromnih koliba od blata i slame podignutih oko kapele.

Vremenom se u to naselje počelo doseljavati i drugo stanovništvo, pa je 1784. postalo sjedište parohije i okruga (*partido*).

Britanska mornarica je upravo kod Quilmesa 1806. izvela neusješni desant da zauzme Buenos Aires. 
Misija je postojala do 1812. kad ju je hunta koja je vladala u Buenos Airesom raspustila i oslobodila Indijance.

Kod obala Quilmesa su se odvile i dvije pomorske bitke; 1826. i 1827. za kojih su argentinski ratni brodovi odbili napade flote Brazilskog Carstva.

Prva osnovna škola podignuta je 1827. a prva crkva od cigle 1828.
Željeznica, telegraf i konjski tramvaj stigli su do Quilmesa između 1872.-1873. godine.

Predsjednik *Domingo Faustino Sarmiento* je 1871. u Quilmesu osnovao biblioteku sa 20,000 knjiga.
Vlada Provincije Buenos Aires proglasila je Quilmes gradom 2. augusta 1916.
Tad je dobio i urbanistički plan po kojem je trebao postati rezidencijalno predgrađe Buenos Airesa. 
Vremenom su se počeli graditi i industrijski pogoni, među njima i pivovara koja je izrasla u jednu od najvećih na svijetu - *Cervecería Argentina*.

Do 1946. Quilmes je već imao više od 700 industrijskih pogona.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Quilmes in Quilmes (Buenos Aires)*" (engleski). City Population. Pristupljeno 14.11.2023.
2. ↑  „*Argentina: Urban Agglomerations*" (engleski). City Population. Pristupljeno 14.11.2023.
3. 1 2 3 4 5 6  „*Nuestra historia*" (španjolski). Quilmes Gobierno. Pristupljeno 14.11.2023.
4. 1 2 3 4  „*Quilmes Argentina*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 14.11.2023.

Vanjske veze
------------

***Quilmes (grad)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Quilmes Gobierno* ()
Na registarskim tablicama za motorna vozila (automobile, kamione, autobuse, radna vozila i radne strojeve, motocikle) iz Crne Gore, nakon što je ona 2006. proglasila nezavisnost i stekla međunarodno priznanje, od 1. VI. 2008. postoje sljedeće oznake:

Registarska područja u Crnoj Gori (*Skutarisee* = Skadarsko jezero)

| Oznaka | Područje |
| --- | --- |
| **AN**  | Andrijevica |
| **BA**  | Berane |
| **BP**  | Bijelo Polje |
| **BD**  | Budva |
| **BR**  | Bar |
| **CT**  | Cetinje |
| **DG**  | Danilovgrad |
| **GS**  | Gusinje |
| **HN**  | Herceg Novi |
| **KL**  | Kolašin |
| **KO**  | Kotor |
| **MK**  | Mojkovac |
| **NK**  | Nikšić |
| **PG**  | Podgorica |
| **PL**  | Plav |
| **PT**  | Petnjica |
| **PV**  | Pljevlja |
| **PŽ**  | Plužine |
| **RO**  | Rožaje |
| **TV**  | Tivat |
| **TZ**  | Tuzi |
| **ŠN**  | Šavnik |
| **UL**  | Ulcinj |
| **ŽB**  | Žabljak |
| **ZT**  | Zeta |

Izgled novih crnogorskih registrarskih tablica
----------------------------------------------

Nove crnogorske registarske tablice za sva motorna vozila biće **pravokutnog oblika**, osim za:

* motorkotače - **kvadratnog**
* za vozila diplomatskih, konzularnih i predstavništava stranih organizacija - **elipsastog**.

Na novim tablicama nalazi se:

* međunarodni kod Crne Gore MNE
* crnogorski državni grb
* oznaka grada
* brojevi automobila.

Nove su tablica bijele boje obrubljene crnom linijom, u lijevom kutu imaju plavo polje na kome je ispisana oznaka MNE, zatim oznaka grada, grb i broj automobila.

Registarske tablice imaju dva slova i tri broja, a vlasnik vozila imaće mogućnost da bira kombinaciju.

Tablice za sva motorna vozila, osim za motocikle, imaju dimenzije 520 mm x 110 mm. Za ona vozila na čiji se zadnji dio ne mogu pričvrstiti takve oznake, izdaju se tablice dimenzija 340 mm x 220 mm. 

Policijskih tablice su plave, a crnogorske vojske zelene boje.

Stare registracijske oznake gradova
-----------------------------------

Izgled starih crnogorskih tablica (Berane, SRJ)
No još uvijek važe i stare registarske oznake za motorna vozila iz doba SRJ, sve dok se ne obavi kompletna zamjena novima.

Stare registarske oznake su:

| Oznaka | Registarsko područje |
| --- | --- |
| **BA**  | Berane, Andrijevica, Plav, Rožaje |
| **BD**  | Budva |
| **BP**  | Bijelo Polje, Mojkovac |
| **BR**  | Bar |
| **CT**  | Cetinje |
| **HN**  | Herceg Novi |
| **KO**  | Kotor |
| **NK**  | Nikšić, Plužine, Šavnik |
| **PG**  | Podgorica, Danilovgrad, Kolašin |
| **PV**  | Pljevlja, Žabljak |
| **UL**  | Ulcinj |

Spoljašnje poveznice
--------------------

* www.olavsplates.com - Fotografije registarskih tablica motornih vozila iz Crne Gore


 Регистарске ознаке моторних возила 
 Андора •  Босна и Херцеговина •  Бугарска •  Црна Гора •  Естонија •  Хрватска •  Италија •  Лихтенштајн •  Словачка •  Словенија •  Србија
**Departman Salto** (španjolski: *Departamento de Salto*) je jedan od 19 departmana Urugvaja, koji je osnovan 1837.

Karakteristike
--------------

Departman se nalazi na sjeverozapadu zemlje, na prosječnoj nadmorskoj visini od 88 metara.
Prostire se na površini od 14,163 km², na kojoj živi 133,700 stanovnika.

Sa zapada ga Rijeka Urugvaj razvaja od Argentine, na sjeveru graniči sa Departmanom Artigas, na jugu sa Departmanom Paysandu i sa istoka sa departmanima Rivera i Tacuarembó.

Administrativna podjela
-----------------------

Departman je administrativno podjeljen na 6 općina; Belén, Colonia Lavalleja, Mataojo, Rincón de Valentín, San Antonio, Villa Constitución.
Administrativni centar departmana je grad Salto koji ima 104,011 stanovnika.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Salto department – Capital: Salto*" (engleski). City population. Pristupljeno 15.11.2023.
2. ↑  „*Regiones*" (španjolski). República Oriental del Uruguay. Pristupljeno 15.11.2023.
3. ↑  „*Salto in Salto*" (engleski). City Population. Pristupljeno 15.11.2023.

Vanjske veze
------------

***Salto (departman)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Intendencia de Salto* (službene stranice) ()

Šablon:Urugvajski departmani
**Retenzija** je gradsko naselje u Beogradu, koje se nalazi na teritoriji opštine Zemun.

Lokacija
--------

Retenzija se nalazi u jugoistočnom delu urbanog Zemuna, na granici sa opštinom Novi Beograd. Graniči se sa naseljemima Donji Grad na severu, Zemunski Kej na istoku i Paviljoni na jugu. Naselje je ograničeno Bulevarom Mihajla Pupina (zapad), Bulevarom Nikole Tesle (istok) i ulicama „Prve Pruge" (sever) i „Džona Kenedija" (jug).

Karakteristike
--------------

Retenzija zauzima oblast u okviru bloka 9b, jednog od 72 novobeogradska stambena bloka. Usled promena administrativnih granica opština, nekoliko blokova su danas deo opštine Zemun (blokovi 9, 9a, 9b, 11, 11c i blok 50 koji je najseverniji deo Bežanije).

Retenzija je stambeno naselje sa 9.344 stanovnika prema popisu iz 2002. godine (lokalna mesna zajednica Prve pruge). Među ne-stambenim objektima spadaju benzinska pumpa, obdanište i hitna pomoć. Naselje se nalazi na samo stotinak metara od desne obale Dunava, a razdvaja ih Zemunski kej. Retenzija je mesto gde se parne lokomotive pune ugljem i vodom. Retenzija je nekad bila deo glavne zemunske železničke stanice.

| * p
* r
* u
Gradske četvrti i prigradska naselja Zemuna |
| --- |
| Gradske četvrti | ***Gornji Grad*** (Gardoš • Železnička Kolonija • Kalvarija • Kolonija Zmaj • Novi Grad • Sava Kovačević • Sutjeska • Ćukovac) 
***Donji Grad*** (Zemunski Kej • Retenzija) |
| Prigradska naselja | 13. Maj • Altina • Vojni Put • Goveđi Brod • Zemun Polje • Kamendin • Mala Pruga • Nova Galenika • Plavi Horizonti |
| Ruralna naselja | Batajnica (Crveni Barjak • Šangaj) • Ugrinovci (Busije • Grmovac) |


***Retenzija*** na Wikimedijinoj ostavi
Kozara, Kozarački kamen u blizini doma
**Planinarski dom Kotlovača** nalazi se na planini Kozari, Bosna i Hercegovina, na istomenoj lokaciji pored riječice Kotlovače, unutar Nacionalnog parka Kozara. Domom raspolaže i upravlja Planinarsko društvo „Klekovača" iz Prijedora. Raspolaže sa 43 kreveta razmještena u jednu kolektivnu spavaonicu i četiri sobe. Ima električnu struju, tekuću vodu i etažno grijanje u spavaonicama. Nema stalnog domara i otvara se vikendima i po dogovoru.

Pristup
-------

Do doma se dolazi magistralnim putem Banja Luka - Prijedor do mjesta Kozarac, gdje se skreće u pravcu Nacionalnog parka "Kozara". Od Kozarca prema Mrakovici, nakon 4,6 km, put se odvaja lijevo i nakon 1.300 m dolazi se do doma. Drugi pristup je putem Gradiška – Podgradci – Mrakovica – Kozarac. Od Mrakovice prema Kozarcu na 7,4 km skreće se desno na makadamski put koji vodi prema domu.

Izgradnja
---------

Izgradnja doma je počela u maju 1957. godine na Kotlovači i to dobrovoljnim radom članova Društva te učenika srednjih škola, omladine i građana. Finansijsku i materijalnu pomoć pružili su Planinarski savez Bosne i Hercegovine i brojne radne i društvene organizacija grada Prijedora. Prva faza izgradnje doma završena je 1961. godine. Dom je dograđivan u nekoliko navrata. 

Nakon izgradnje spomenika borcima NOR-a na Mrakovici, počele su masovne posjete građana iz cijele Jugoslavije. Slijedila je dogradnja 1973. Nakon toga dom je raspolagao sa 50 ležaja, dvije sale sa po 50 mjesta i terasa sa 50 mjesta, te velika kuhinja sa ostavom. U međuvremenu izgrađeni su trafosatanica, betonski rezervoar i dovedena voda.

Novom nadogradnjom u potkrovlju 1983. godine povećan je kapacitet na 100 ležaja. Svi ovi radovi uglavnom su izvršeni dobrovoljnim radom članova Društva.

Tokom 2013. godine izvršena je posljednja rekonstrukcija i obnovljanje.

Planinarenje
------------

Od doma vode staze prema: Kozaračkom kamenu, Memorijalnoj zoni na Mrakovici, Goloj planini i drugim dijelovima Kozare. Dom se nalazi tačno na polovini staze Rajkovići - Zečiji kamen, koja ima elemente via ferrate sa vertikalnim dionicama. U blizini doma je i uređeno sportsko penjalište Zečiji kamen sa više od 20 smjerova ocijenjenih ocjenama od 6 do 8+.

Literatura
----------

* Šefko Hadžialić: Planinarske kuće i domovi u Bosni i Hercegovini, Sarajevo, 1984
* Mehmed Šehić: Transferzalni vodič po Planinama Bosne i Hercegovine, Sarajevo, 1975
* PD Bjelašnica: Planinarske kuće i domovi u Bosni i Hercegovini, Sarajevo, 1955
Oznaka čina starijeg vodnika prve klase Кopnene vojske u Vojsci Srbije.
**Stariji vodnik prve klase** je u Vojsci Srbije treći podoficirski čin za dužnosti komandira odeljenja i eventualno komandira voda i odgovarajuće dužnosti u komandama i službama. U čin starijeg vodnika I klase može biti unapređen stariji vodnik kada, pored ostalih uslova, provede u činu najmanje 4 godine i završi odgovarajuće specijalističke kurseve. Osim u Кopnenoj vojsci i Vazduhoplovstvu i protivvazdušnoj odbrani koristi se i u Rečnoj flotili Vojske Srbije.

U većini armija sveta odgovarajući činovi starijem vodniku I klase i ostalim srpskim podoficirskim činovima jesu razni oblici čina narednika i sl. 

Na prostorima bivše Jugoslavije nije postojao sve do 1964. godine kada je ustanovljen i od kada ima današnji status, prvo u Jugoslovenskoj narodnoj armiji, a kasnije i u Vojsci Jugoslavije i Vojsci Srbije i Crne Gore.

Vidi još
--------

* Činovi Vojske Srbije
* Činovi u Vojsci Jugoslavije
* Činovi u JNA

Spoljašnje veze
---------------

* Činovi Vojske Srbije

Literatura
----------

* *Vojna enciklopedija*, Vojnoizdavački zavod, Beograd, 1981.

| * p
* r
* u
Činovi u Vojsci Srbije |
| --- |
| Oficirski činovi | Potporučnik  |  Poručnik / Poručnik korvete  |  Kapetan / Poručnik fregate  |  Major / Kapetan korvete  |  Potpukovnik / Kapetan fregate  |  Pukovnik / Kapetan bojnog broda  |  Brigadni general / Komodor  |  General-major / Kontra-admiral  |  General-potpukovnik / Vice-admiral  |  General / Admiral |
| Podoficirski činovi | Vodnik  |  Vodnik prve klase  |  Stariji vodnik  |  Stariji vodnik prve klase  |  Zastavnik  |  Zastavnik prve klase |
| Vojnički činovi | Razvodnik  |  Desetar  |  Mlađi vodnik |
**Florilegij** (latinski: ) označava zbirku odlomaka iz različitih spisa. Ta riječ potječe od latinskog *flos* ("cvijet") i *legere* ("skupljati") te doslovno označava "skup cvijeća", odnosno zbirku lijepih izvoda iz nekog većeg djela. Riječ je prijevod grčke riječi "antologija" (ἀνθολογία), koja ima isto etimološko značenje.

Sredjni vijek
-------------

Srednjovjekovni florilegiji predstavljaji su sustavne zbirke izvadaka preuzetih uglavnom iz spisa crkvenih otaca i ranokršćanskih autora, ali i antičkih filozofa poput Aristotela, a ponekad i iz klasičnih spisa. Glavni je primjer *Manipulus florum* Tome Irskog, koji je dovršen početkom 14. stoljeća. Svrha je bila uzeti odlomke koji su ilustrirali određene teme ili učenja. Nakon srednjovjekovnog razdoblja, pojam je proširen kako bi se primijenio na svaku zbirku ili kompilaciju književnog ili znanstvenog karaktera.

Cvijeće
-------

Izraz *florilegium* također se primjenjivao doslovno na raspravu o cvijeću ili na srednjovjekovne knjige koje su obrađivale ukrasno cvijeće, za razliku od herbara, koji su se bavili ljekovitim ili utilitarnim biljkama. Pojava botaničke ilustracije kao umjetničkog žanra datira iz 15. stoljeća, kada su tiskani herbari (knjige koje opisuju kulinarsku i ljekovitu upotrebu biljaka) s ilustracijama cvijeća. Kako su tehnike tiska napredovale, a nove biljke dolazile u Europu iz osmanske Turske u 16. stoljeću, bogati pojedinci i botanički vrtovi naručilivali su od umjetnika da zabilježe ljepotu ove egzotike u florilegijima. Takvi su frolilegiji procvjetali u 17. stoljeću, kada su stvarani da prikažu rijetke i egzotične biljke iz udaljenih krajeva svijeta. Moderni florilegiji nastoje zabilježiti zbirke biljaka, često sada ugroženih, unutar određenog vrta ili mjesta. Florilegiji pripadaju među najraskošnije i najskuplje knjigama zbog velikog rada koji je potreban za njihovu produkciju.
**Florina** (latinski *flos* cvijet), biljni svijet uopće, za razliku od faune – životinjskog svijeta. Posebno, skup biljnih svojti pojedinog dijela Zemljine površine (kontinenta, geografskog područja, zemlje, oblasti) ili nekog određenog vremenskog razdoblja u prošlosti Zemlje, odnosno geološkog sloja, npr.: flora Evrope, flora Balkana, flora devona, flora karbona ili onaj biljni svijet koji se prilagodio životu u jednoj određenoj sredini, npr. morska flora, bakterijalna flora mlijeka, intestinalna flora. Prema sistematskoj pripadnosti pojedinih biljnih svojti govori se npr. o flori bakterija, flori alga, o vaskularnoj flori. S obzirom na množinu biljnih svojti govori se o područjima s više ili manje bogatom florom. Osobitim bogatstvom biljnih tipova odlikuje se npr. flora Balkanskog poluotoka. S genetskog se geografskog stajališta flore pojedinih dijelova Zemlje najbolje karakteriziraju flornim elementima.

  

Proučavanjem flore pojedinih područja bavi se geobotanika.

Više informacija
----------------

* Florne oblasti
* Florni elementi
* Floristika

***Flora (biljke)*** na Wikimedijinoj ostavi
**Opština Pivara** je bivša gradska opština koja je bila u sastavu grada Kragujevca.

Geografija
----------

**Naselja opštine Pivara**|
|  |

| Naselje | Stanovnika | Površina (ha) |
| --- | --- | --- |
| Baljkovac | 621 | 847 |
| Botunje | 649 | 1.314 |
| Bukorovac | 229 | 1.433 |
| Velika Sugubina | 284 | 2.034 |
| Velike Pčelice | 673 | 4.073 |
| Gornja Sabanta | 839 | 1.490 |
| Gornje Komarice | 322 | 1.841 |
| Donja Sabanta | 651 | 2.517 |
| Donje Komarice | 545 | 2.782 |
| Dulene | 218 | 2.567 |
| Jabučje | 154 | 523 |
| Korman | 692 | 774 |
| Kragujevac-deo | 42.388 | 2.214 |
| Maršić | 294 | 882 |
| Trmbas | 595 | 556 |
| **UKUPNO** | **49.154** | **25.847** |

Opštine Grada Kragujevca
Opština Pivara je nastala 2002. godine kao gradska opština Grada Kragujevca. Teritorija opštine Pivara ima 258  površine. Deo naselja Kragujevac, koji se nalazi u ovoj gradskoj opštini, sa desne strane Lepenice obuhvata pored mesnih zajednica Pivara, Filip Kljajić, Lepenica i Bresnica i naseljena mesta: Beloševac, Ždraljica, Teferič, Ilićevo i deo Maršića koji su ukinuti 1991. godine kao samostalna naselja i pripojena naselju Kragujevac.

Susedne opštine su: Knić, Stanovo, Stari Grad, Kraljevo, Rekovac, Jagodina, Batočina i Aerodrom. Na teritoriji ove opštine se nalazi fabrički kompleks grupe *Zastava*, fabrike u industrijskoj zoni, kao i drugi manji privredni pogoni.

Stanovništvo
------------

Na području ove opštine živi blizu 50.000 stanovnika. Preko 80% živi u gradskom delu opštine.
Za plažu u Crnoj Gori, vidite članak Plavi Horizonti (plaža)..

**Plavi Horizonti** je prigradsko naselje u Beogradu, koje se nalazi u opštini Zemun. Jedno je od najnovijih beogradskih naselja, uz naselje Altina.

Lokacija
--------

Plavi Horizonti se nalaze u zapadnom delu Zemuna i protežu se duž pruge Beograd—Novi Sad. Graniči se sa naseljem Altina na severu i proteže se dalje u pravcu naselja Vojni Put II i Kolonija Zmaj na jugoistoku i naselja Zemun Polje na severozapadu.

Karakteristike
--------------

Do kasnih 1990-ih godina, ovo je bila nenaseljena oblast porkivena livadama. Nakon izbijanja rata u Jugoslaviji 1991, a naročito nakon akcije Oluja hrvatkse vojske 1995. koja je proterala 320.000 Srba iz Hrvatske u Srbiju, mnoge izbeglice naselile su ovo područje, što je rezultiralo stvaranjem nekoliko novih naselja (Altina, Plavi Horizonti, Grmovac, Busije). Altina i Plavi Horizonti su izrasli u prava naselja, spojivši se sa zapadnim delom Zemuna. Po proceni opštine Zemun, u ova dva naselja trenutno živi oko 20.000 stanovnika.

Nakon 2000. godine, započeto je ubranističko uređivanje naselja. Skoro sve ulice su asfaltirane, ali i dalje ostaju mnogi nerešeni problemi prevashodno vezani za komunalnu infrastrukturu.
Naselje je povezano gradskim prevozom i kroz njega saobraća аutobus na liniji 709 (Zemun /Novi grad/—Plavi Horizonti—Zemun Polje /stajalište Franje Krča/). 

| * p
* r
* u
Gradske četvrti i prigradska naselja Zemuna |
| --- |
| Gradske četvrti | ***Gornji Grad*** (Gardoš • Železnička Kolonija • Kalvarija • Kolonija Zmaj • Novi Grad • Sava Kovačević • Sutjeska • Ćukovac) 
***Donji Grad*** (Zemunski Kej • Retenzija) |
| Prigradska naselja | 13. Maj • Altina • Vojni Put • Goveđi Brod • Zemun Polje • Kamendin • Mala Pruga • Nova Galenika • Plavi Horizonti |
| Ruralna naselja | Batajnica (Crveni Barjak • Šangaj) • Ugrinovci (Busije • Grmovac) |
**Zlatko Miksić**, znan kao **Fuma** (Zagreb, 1946. – Zagreb, 1982.) bio je hrvatski basist poznat po svom djelovanju u rock sastavima Zlatni Akordi i Parni valjak.

Životopis
---------

Fuma je bio zagrebački veteran ranog rocka iz 1960-ih godina, on je zajedno sa svojim bratom Ivanom Miksićem, bio jedan od osnivača sastava Zlatni akordi 1963. godine. Nakon toga Fuma je svirao u sastavu *Pink elephant band*, Waltera Neugebauera - Nenoa bivšeg orguljaša sastava Mladi (1970.-1973./1974.) s kojim je nastupao po klubovima Zapadne Njemačke.Zatim se vraća u Jugoslaviju i pridružuje koparskom satavu *Bumerang*, nakon deset mjeseci svirke sa njima rada odlazi u JNA. Po povratku iz vojske ponovno okuplja Zlatne Akorde 1975. ali ih ubrzo napušta zajedno s bubnjarem Srećkom Antoniolijom. Njih dvojica su uz Juricu Pađena, Huseina Hasanefendića i Akija Rahimovskog osnovali Parni valjak.

Fuma je svirao bas na prvom singlu Azre iz 1979. *Balkan/A šta da radim*, jer tada Azra nije imala basista, a njegov kolega iz sastava Parni valjak Husein Hasanefendić - Hus bio je Azrin producent (i on je svirao gitaru na tim snimkama). 

Od 1980. Zlatko Miksić-Fuma ponovno svira u novom sastavu Waltera Neugebauera *The Cadilac*.

1982. Zlatko Miksić je sa sastavom The Cadillac nastupao na festivalu Kajkavske popevke s pjesmom *Vu temu je...* Vladimira Kosa. 

Oko njegove prerane smrti, postoje i danas brojne kontraverze i glasine. Službeno on se utopio pod nerazjašnjenim okolnostima, neslužbeno, skočio je u Savu nakon što ga je žena napustila...

Pogledajte i ovo
----------------

* Zlatni akordi
* Parni valjak

Izvori
------

1. ↑  Zlatni Akordi, sa portala džuboks
2. ↑  Azra, sa portala Biografija
3. ↑  Walter Neno Neugebauer, sa portala Croatia Records
4. ↑  „Walter Neugebauer na portalu Barikada - World Of Music - Svastara - 2006.". Arhivirano iz originala na datum 2008-10-07. Pristupljeno 2014-07-27.
Acabion GTBO
Acabion GTBO
**Acabion GTBO** najbrže drumsko vozilo, koje je kombinacija motorcikla i automobila, dizajnira i proizvodi Acabion firma. Sedište firme je u Lucernu u Švajcarskoj. Glavni inženjeri su Lenka Mikova (CEO) and Peter Maskus (CResO).

Akabion drumsko vozilo
----------------------

Radi se o dvosedu a oblik je sličan metku. Putnik je smešten dakle iza vozača a motor se nalazi iza putnika. Mašina ima 1,3 litara, puni se turbo punjačem, a tu je i mali električni motor za male brzine (ispod 65 km/h). U normalnim uslovima, Acabion se vozi na dva točka, kao motorcikl, ali pri velikoj brzini, ili ako se izgubi balans pri manjim brzinama, dva mala točka sa strane pozadi pomažu balansiranju.

Performanse
-----------

Acabion firma kaže da vozilo ima 360 kg i motor od 750 PS (konjska snaga|konjskih snaga). Ima odnos snage i težine kao formula jedan, 2100 konjske snage po toni. Dizajneri kažu da je aerodinamika takva da Acabion troši malo goriva i pri velikim brzinama. Razvija brzinu od 550 km/h za 30 sekundi, mnogo brže nego "Bugati Vejron" (do nedavno najbrži automobil na svetu) kome treba 55 sekundi da bi dostigao brzinu od 400 kilometara na čas.   

Cena Acabiona se kreće od 1,83 miliona evra pa na gore.

Vanjske veze
------------

* Zvanični Acabion sajt Arhivirano 2008-09-12 na Wayback Machine-u
* 0.html Video snimak na nemačkom jeziku[*mrtav link*]
* YouTube snimak sa slikama
* Gomila slika[*mrtav link*]
**Rat između Bosne i Dubrovačke Republike** je trajao od 1403. do 1404. godine. Službeno je završen je primirjem potpisanim 1405. godine, poslije svrgavanja kralja Ostoje u svibnju 1404.

Tijek
-----

Kralj Stjepan Ostoja je iskoristio slabosti ugarskog vladara Žigmunda Luksemburškog i 1403. se okomio na Dubrovnik koji bio ugarski vazalni posjed. Otvorenom napadu je prethodilo nekoliko važnih događaja. U Dubrovnik su se sklanjali ugroženi vlastelini koji nisu bili Ostojini istomišljenici (Pavle Radišić). U traženju povoda za napad Ostoja je našao izgovor u vraćanju odbjeglih feudalaca, vraćanju primorja koje im je on prepustio 1399. te na kraju da treba izvjesiti njegovu zastavu kao znak da priznaje da je dio bosanskog kraljevstva.

Dubrovčani nisu prihvatili Ostojine zahtjeve i došlo je do sukoba 1403. Bosance je predvodio sa sjevera vojvoda Radič Sanković koji je uspio istjerati predstavnike dubrovačke vlasti iz dobijenog primorja i svede je na ranije granice. I drugi velikaši su sa drugih strana napadali na dubrovački teritorij, sa juga i istoka knez Pavle Radinović i vojvoda Sandalj Hranić Kosača. Jedina snaga koja je mogla pomoći Dubrovčanima bio je herceg Hrvoje Vukčić Hrvatinić koji je imao jak utjecaj na kralja Ostoju i bosanske velmože. Hrvojeva pozicija mu to ipak nije dozvoljavala. Hrvoje je bio glavna snaga Ladislava Napuljskog, protivnika Žigmunda Luksemburškog, a time i protivnika Dubrovnika koji je priznavao Anžuvinca za svog vladara.

Premda su dosegli zidine Dubrovnika Bosanci nisu mogli vojno savladati Dubrovčane. Do jenjavanja sukoba došlo je krajem 1403. a sporadičnih incidenata bilo je i dalje, pa i početkom 1404. Hrvojeva inicijativa za pomirenje je donijela rezultate. On je oko sebe okupio bosansku vlastelu koja je bila protiv nastavka rata. Svrgavanjem kralja Ostoje svibnja 1404. stvoreni su uvjeti za mir između bosanskog kraljevstva i Dubrovnika. Zbog neriješenog pitanja spornog sela Lisac, mir je potpisan tek sljedeće 1405. godine. 

U lipnju 1405. novi bosanski vladar Tvrtko II. izdaje povelju kojom priznaje predratno stanje, te vraća Dubrovniku Primorje i krivnju svaljuje na Ostoju. Dubrovčani ga primaju u vlastelu, darujući mu kuću u Dubrovniku i zemlju u Primorju. Iste godine dubrovačkim plemićima proglašeni su Sandalj i Vukac Hranić. Godinama kasnije ratne sjekire su zakopane, a 31. prosinca 1409. Ostoji je vraćena kuća i zemlja u Primorju te je sa sinom i potomcima primljen u vlasteoski krug.

Izvori
------

1. ↑  J. Mijušković, "Dodeljivanje dubrovačkog građanstva u srednjem veku", 93. i 100. str.
**Pedro II od Portugala** (Lisabon, 26. april 1648.-Lisabon, 9. decembar 1706.) vladao je Portugalom i njegovim kolonijama kao regent od 1668. do 1683. a nakon tog i kao kralj od 1683. do 1706.

Njegovu vladavinu na unutrašnjem planu obilježilo je jačanje apsolutizma, slabljenje utjecaja *Cortesa* (Dijete) i ekonomski napredak a na međunarodnom spretno vođenje zemlje u turbulentnim vremenima tadašnje Evrope.

Biografija
----------

Nakon smrti oca Joãoa IV, 1658. na tron je sjeo Pedrov slaboumni i raskalašeni stariji brat Afonso VI koji je doveo zemlju na niske grane. Zbog tog je u novembru 1667. otpravljen na Azore u kućni pritvor, a Pedro je postavljen za regenta. Ubrzo nakon tog, poništen je i brak njegova brata iz 1666. sa Mariom Franciscom od Savoje, pa se Pedro oženio sa njom 1668.

Još kao regent - 13. februara 1668. sklopio je mir sa Španjolskom, odrekavši se prednosti koje je eventualno mogao dobiti nakon portugalskih pobjeda 1663.-65. 
Kad je Afonso 12. septembra 1683. umro, Pedro je postao kralj.

Pred kraj 17. vijeka otkriveno je i počelo se iskapati zlato u velikim količinama u Brazilu, što je Pedru donosilo velike prihode, zbog tog više nije morao tražiti pomoć od vlastitih feudalaca u Cortesu, pa ga 1697. više nije ni sazivao. 
U cilju da unaprijedi ekonomski položaj zemlje 1703. u maju sklopio je Methuenski ugovor sa Kraljevinom Engleskom, kojim su obostrano smanjene [[carina|carine], kako za portugalska vina tako i za englesku vunenu robu. 
Puno važniji dio tog ugovora bio je Pedrov prelazak na anglo-austrijsku stranu u Ratu za španjolsko naslijeđe, jer je prije tog Portugal bio saveznik Kraljevine Francuske.

Pedro je umro usred rata, ostavivši tron svom sinu Joãu V, iz drugog braka sa Mariom Sofiom od Neuburga, sa kojom se oženio 1687. četiri godine nakon smrti svoje prve žene.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Peter II king of Portugal*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 06.12.2023.

Vanjske veze
------------

***Pedro II od Portugala*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Peter II king of Portugal* ()
**Ahmed Abdulhamidovič Kadirov** (ruski: ; čečenski: ; 23.8. 1951. – 9.5. 2004.) bio je muftija Čečenske Republike Ičkerije 1990-ih te se borio na čečenskoj strani tijekom prvog čečenskog rata 1994.-1996. Kada je 1999. pak izbio drugi čečenski rat, promijenio je strane te se pridružio vladi Rusije i Vladimiru Putinu, navodno zbog toga jer se nije slagao sa povećanjem vahabizma u Čečeniji niti sa kaosom nastalim tijekom vladavine Aslana Mashadova. Nakon kraja konvencionalne faze rata, postao je prvi proruski Predsjednik Republike Čečenije 5.10. 2003. dok je bio glavni upravitelj administracije još od jula 2000.

9.5. 2004. poginuo je u bombaškom napadu kada su mu čečenski pobunjenici i radikali, koji su ga smatrali izdajicom, postavili bombu u Groznom tokom proslave dana pobjede. Njegov sin, Ramzan Kadirov, koji je vodio njegove proruske militante, je postao njegov nasljednik 2007.

Vanjske veze
------------

* Ahmed Kadirov: Da sam ja bio diktator Čečenije Arhivirano 2008-06-12 na Wayback Machine-u Ana Politkovskaja, *Nova Gazeta*, 2002.
* Osmrtnica: Ahmed Kadirov, BBC News, 2004.
* Osmrtnica: Ahmed Kadirov, *The Guardian*, 2004
* Osmrtnica: Ahmed Kadirov[*mrtav link*], *The Independent*, 2004