recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Cerro Chato** (Ravno brdo) je grad od 3,227 stanovnika. u sredini zemlje..

Geografske karakteristike
-------------------------

Nalazi se na tromeđi departmana Durazno- Florida-Treinta y Tres, 
udaljen 251 km od Montevidea.

Pored grada izvire Rijeka Yi, na jednom od njenih pritoka nalaze se slapovi koji su atrakcija za turiste.

Historija
---------

Cerro Chato dugo je bio pueblo, nakon tog villa, da bi 2015. zakonom br.19.349 bio proglašen gradom.

Cerro Chato je poznat po događaju iz 1927. kad je izvjesna Rita Ribeira izašla na izbore i tako postala prva žena u Južnoj Americi koja je iskoristila biračko pravo žena.
Kuća u kojoj su održani izbori je 2013. proglašena historijskim spomenikom.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Cerro Chato*" (engleski). City Population. Pristupljeno 28.11.2023.
2. 1 2 3   „Cerro Chato" (španjolski). Durazno. Pristupljeno 28.11.2023.
3. ↑   „Circular N° 126/2015" (španjolski). Republica Oriental del Uruguay. Pristupljeno 28.11.2023.

Vanjske veze
------------

***Cerro Chato*** na Wikimedijinoj ostavi

* *El municipio de Cerro Chato* ()
**Goveđi Brod** je prigradsko naselje u Beogradu, koje se nalazi na teritoriji opštine Zemun.

Lokacija
--------

Goveđi Brod je severozapadni produžetak užeg jezgra urbanog Zemuna, koji se nalazi na desnoj obali Dunava. Zauzima površinu približno između Dunava i puta koji povezuje Zemun i Batajnicu (Batajnički drum). Jedino urbano naselje koje se graniči sa Goveđim Brodom je Nova Galenika. Naselje se dalje proteže
severozapadno ka Zemun Polju i južno prema naselju Gornji Grad.

Karakteristike
--------------

Goveđi Brod je skoro u potpunosti nestambeni prostor. Neki od većih objekata koji se nalaze u naselju u vlasništvu su Rudarskog instituta i Veterinarskog zavoda. U naselju se takođe nalazi veliki broj skladišta, kao i dve fabrike koje se nalaze na samoj obali Dunava. To su fabrika šljunka „Anikom" i fabrika za preradu ribe „DIA".
Međutim, u javnosti najpoznatija karakteristika ovog naselja je da je to bivše neformalno naselje u kome boravi romsko stanovništvo. Poznato je po tome što ima jedne od najgorih uslova za življenje u Beogradu (potpuni nedostatak tekuće vode, struje, kanalizacije itd). Naselje je uglavnom naseljeno romskim izbeglicama sa Kosova i Metohije, koji su naseljeni uz samo korito Dunava i naselje redovno biva poplavljeno svakog proleća sa porastom vodostaja reke. 
Kao posledica svog položaja, Goveđi Brod je bukvalno zbrisan tokom velike poplave 2006. godine. U februaru 2007, romske porodice preselile su se u novoizgrađene kuće u naselju Plavi Horizonti u Zemunu. Međutim, neki od starih stanovnika naselja vratili su se u svoje poplavljene kuće i obnovili ih, zadrživši kuće koje su im prethodno dodeljene.

| * p
* r
* u
Gradske četvrti i prigradska naselja Zemuna |
| --- |
| Gradske četvrti | ***Gornji Grad*** (Gardoš • Železnička Kolonija • Kalvarija • Kolonija Zmaj • Novi Grad • Sava Kovačević • Sutjeska • Ćukovac) 
***Donji Grad*** (Zemunski Kej • Retenzija) |
| Prigradska naselja | 13. Maj • Altina • Vojni Put • Goveđi Brod • Zemun Polje • Kamendin • Mala Pruga • Nova Galenika • Plavi Horizonti |
| Ruralna naselja | Batajnica (Crveni Barjak • Šangaj) • Ugrinovci (Busije • Grmovac) |
**Felješana** je zaštićeno područje na području severnog Kučaja, na teritoriji opštine Majdanpek, Srbija.

Felješana je bilo zaštićeno područje i 1948. godine. Očuvana autohtona šumska zajednica mezijske bukve, ponovo je 2014. god. stavljena pod zaštitu kao Strogi rezervat prirode "Felješana" i proglašena se zaštićenim područjem I kategorije od nacionalnog, odnosno izuzetnog značaja, ukupne površine 15,28 ha. i u celosti je u državnoj svojini. Zaštita je uspostavljena radi očuvanja jedinstvene autohtone, stare, dobro razvijene sastojine planinske bukove šume. U ovoj šumskoj zajednici prašumskog karaktera, starost stabala se kreće do 300 godina, a njihova visina doseže preko 40 m. Pored brojnih biljnih vrsta karakterističnih za vlažne, senovite i stare bukove šume, u strogom rezervatu prirode živi i veliki broj strogo zaštićenih ili zaštićenih životinjskih vrsta (mišar, šumska sova, žutotrbi mukač, šareni daždevnjak, jež, veverica, sivi puh i dr.).

Strogi rezervat prirode ima izuzetnu vrednost sa aspekta zaštite prirode i biodiverziteta, ali isto tako usled specifičnih orografskih, geoloških i klimatskih uslova ono predstavlja izuzetan objekat za naučna istraživanja koja se pre svega odnose na prirodne pojave i procese. Na celom području Strogog rezervata ustanovljen se režim zaštite I stepena kojim se zabranjuje korišćenje prirodnih resursa i izgradnja objekata, a radovi i aktivnosti ograničavaju se na naučna istraživanja i praćenje prirodnih procesa, na kontrolisanu posetu u obrazovne, rekreativne i opštekulturne svrhe, kao i na sprovođenje zaštitnih, sanacionih i drugih neophodnih mera u slučaju požara, elementarnih nepogoda i udesa, pojave biljnih i životinjskih bolesti i prenamnožavanja štetnih vrsta uz saglasnost ministarstva nadležnog za poslove zaštite životne sredine.

Područje je povereno na upravljanje Šumarskom fakultetu Univerziteta u Beogradu.
Grb Francuske Gvajane
**Grb Francuske Gvajane** se sastoji od štita kojeg pridržavaju dvije kune. Na štitu se nalaze ljiljani i natpis godine "1643", godine kad je Francuska Gvajana pripala Francuskoj, kao i posuda sa zlatom i tri cvijeta. Iznad štita je traka s natpisom "Fert Aurum Industria" (Rad stvara obilje).

Osim ovog grba Francuska Gvajana zvanično koristi i svoj logo sa natpisom GUYANE, LA RÉGION, kao i grb Francuske, jer je Francuska Gvajana prekomorska teritorija Francuske.

Povezano
--------

* Zastava Francuske Gvajane

| * p
* r
* u
Grbovi država i teritorija Južne Amerike |
| --- |
| Afrika • Azija • Evropa • Oceanija • Sjeverna Amerika |
| Samostalne države | 
* Argentina
* Bolivija
* Brazil
* Čile
* Ekvador
* Gvajana
* Kolumbija
* Paragvaj
* Peru
* Surinam
* Urugvaj
* Venezuela

 |
| Zavisni teritoriji | 

|  |  |
| --- | --- |
| Francuska | Francuska Gijana |
| Nizozemska | 
* Bonaire
* Curaçao

 |
| Ujedinjeno Kraljevstvo | 
* Falklandski otoci
* Južna Georgia i arhipelag Južni Sandwich

 |

 |
**Knez Andrija** bio je humski knez od oko 1227. godine do sredine 13 vijeka. Bio je sin Miroslava Zavidovića, brata rodonačelnika Nemanjića i vladara na području Zahumlja. 

Nakon očeve smrti bio je zajedno sa majkom protjeran, a vlast je preuzeo Petar, vjerovatno Miroslavov sin iz prethodnog braka. Promjene u Humu, a najverovatnije i Petrov odnos prema centralnoj vlasti, naveli su kralja Stefana Prvovenčanog, da sa svojom vojskom napadne Hum. Bio je uspješan u ratu. Petar je izgubio sve posjede na lijevoj obali Neretve pa mu je ostala teritorija od Cetine do Neretve. Andrija je dobio na upravu Stonsko primorje i Popovo, dok je kralj Stefan za sebe zadržao južne dijelove Humske oblasti.

U dokumentu (oko 1234) naziva se "veliki knez humski" a po smrti Petrova nasljednika i sinovca Toljena, zavladao je 1239. cijelim Humom kao vazal Raške. Andrija je s Dubrovnikom bio u dobrim odnosima, što potvrđuju ugovori o miru s knezovima Ivanom Dandolom (1214–1235) i Jakovom Delfinom (1247–1249). U znak prijateljstva s Dubrovčanima udao je kćerku Vukosavu za vlastelina Barba Krusića.

Pečati
------

Poznata su dva pečata velikog kneza Andrije (1235-1250) sačuvana na dvije povelje. Jedan manji - monogramni, i drugi - grbovni. U oba slučaja radi se o visećim pečatima, a grude tamnosmeđeg voska fromirane su kao pločice.

Manji pečat je promjera 1,7  cm i sačuvan je na povelji Dubrovniku, nešto prije 1235. god. Pečatna slika je monogram sa krstom i ukras u vidu plastične kružnice koja uokviruje pečatno polje. Po svojoj likovnoj koncepciji ovaj pečat predstavlja jedinstvenu pojavu u bosansko-humskoj, pa i jugoslavenskoj sfragistici. Direktni uzori za ovaj krstoliki monogram nalaze se u Bizantu. 

Veći pečat nalazi se na povelji izdatoj Dubrovniku 1247-1249. godine. Voštana gruda formirana je kao pločica, 
ali je jedna trećina te pločice otpala. Tekst na pečatu glasi: *Pečat velikog kneza humskog Andrije*. Ovo je najstariji grbovni pečat u jugoslavenskoj sfragistici.

Izvori
------

1. ↑  Knez Andrija Miroslavić Zavidović of Hum
2. ↑  „Svetozar Ćorović: Istorija srpskog naroda - Bosna kao stožer nove srpskohrvatske države". *INTERNET IZDANJE IZVRŠNI PRODUCENT I POKROVITELJ Tehnologije, izdavaštvo i agencija Janus Beograd, novembar 2001*. Pristupljeno 9. 2. 2023.
3. ↑  „Pavao Anđelić: Srednjovjekovni pečati iz Bosne i Hercegovine". *ANUBiH, Sarajevo 1970.*. Pristupljeno 19. 11. 2023.
**Departman Soriano** (španjolski: *Departamento de Soriano*) je jedan od 19 departmana Urugvaja.

Karakteristike
--------------

Departman se nalazi na jugozapadu zemlje, na prosječnoj nadmorskoj visini od 71 metara.

Prostire se na površini od 9,008 km² (5,9% državnog teritorija), u kojoj živi 83,700 stanovnika

Sa sjevera graniči sa Departmanom Rio Negro, sa zapada sa Rijekom Urugvaj koja ga razdvaja od Argentine, sa istoka graniči sa Departmanom Flores na jugu sa Departmanom Colonia a na jugoistoku dodiruje Departman San José.

Privreda se bazira na ratarstvu i stočarstvu.

Deparman Soriano je osnovan 1828. kao jedan od prvih 9 departmana nakon proglašenja nezavisnosti.

Administrativna podjela
-----------------------

Departman je administrativno podjeljen na 4 općine;

* 1 Cardona
* 2 Dolores
* 3 Palmitas
* 4 Rodo

Administrativni centar departmana je grad Mercedes koji ima 41,974 stanovnika.

Izvori
------

1. 1 2  „*Soriano Department - Capital: Mercedes*" (engleski). City population. Pristupljeno 30.11.2023.
2. 1 2 3  „*Regiones*" (španjolski). República Oriental del Uruguay. Pristupljeno 30.11.2023.
3. ↑  „*Departments of Uruguay*" (engleski). Statoids. Pristupljeno 30.11.2023.
4. ↑  „*Merceses in Soriano*" (engleski). City Population. Pristupljeno 30.11.2023.

Vanjske veze
------------

***Soriano (departman)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Intendencia Departamental de Soriano* () ()

| * p
* r
* u
Urugvajski departmani |
| --- |
| 
* Artigas
* Canelones
* Cerro Largo
* Colonia
* Durazno
* Flores
* Florida
* Lavalleja
* Maldonado
* Montevideo
* Paysandu
* Rio Negro
* Rivera
* Rocha
* Salto
* San José
* Soriano
* Tacuarembó
* Treinta y Tres

 |  |
Congregatio pro Doctrina Fidei
**Kongregacija za nauk vjere** bavi se proučavanjem izričaja vjere u suvremenom svijetu te o tome daje svoje *izjave*, koje se donose na potvrdu papi. Glavni zadatak ove Kongregacije jest uobličavanje katoličkog vjerovanja današnjim jezikom. Tako je pod njezinim vodstvom izašao posljednji *Katekizam Katoličke Crkve* iz 1994. te kompendij toga Katekizma deset godina kasnije.

21. srpnja 1542. papa Pavao III. utemeljio je *Sacra congregatio Romanae et universalis inquisitionis seu Sancti officii*, koja nije imala nikakve veze sa srednjovjekovnom papinskom inkvizicijom. Ova je ustanova bila sastavljena od šest kardinala inkvizitora imenovanih izravno od pape, a imali su ovlasti nad čitavom Crkvom. Jedan od povoda osnivanja ove ostanove bili su sukobi s reformatorima, no njezina glavna svrha bilo je suprotstavljanje zloglasnoj Španjolskoj inkviziciji, koja se sasvim otela iz crkvenoga nadleštva i postala sredstvom političke borbe španjolske krune.

1908. papa Pio X. promijenio je naziv u "Kongregaciju svete službe" (*Sacra congregatio Sancti officii*). Pismom Pavla VI. *Integrae servandae* iz 1965. promjenjeno je ime ovog tijela Katoličke Crkve u "Kongregacija za nauk vjere" (*Congregatio pro doctrina fidei*).

Literatura
----------

* *Enciclopedia italiana di scienze, lettere ed arti*, sub voce „Inquisizione", str. 338.
* *The Encyclopedia of Religion* (ed) Mircea Eliade, sub voce „The Inquisition", New York 1987. str. 254.
**Fray Bentos** je grad i općina od 24,406 stanovnika. na jugozapadu Urugvaja u Departmanu Rio Negro u kom je administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Fray Bentos je velika luka na Rijeci Urugvaj, povezana željeznicom sa 317 km udaljenim Montevideom.

Historija
---------

Fray Bentos je osnovan u aprilu 1859. kao luka pod imeom **Villa Independencia** za prihvat prekooceanskih parobroda.
Uz luku je ubrzo izrasko naselje sa carinom, skladištima, gostionicama i hotelom.

To je privuklo strane investitore koji su od 1861. počeli graditi klaonice i tvornice za konzerviranje mesa od kojih je najznačajnija bila *Liebig Extract of Meat Company*.

*Villa* (gradić) je toliko narasla da je 1902. proglašena gradom, pa joj je i ime promjenjeno u Fray Bentos po imenu legendarnog fratra (fray) koji je živio na tom mjestu kao pustinjak početkom 17. vijeka.

Luku je 1910. modernizirala britanska kompanija *Middland*, koja je postala i lider u mesnoprerađivačkoj industriji.

Značaj grada je porastao kad je istočnono od centra -1969. podignut most preko rijeke *General San Martin*, preko kojeg se odvija velik promet sa Argentinom.

Od 2007. ima i veliku tvornicu celuloze.

Znamenitosti
------------

Unesco je 2015 staru industrijsku zonu površine 273,8 hektara u kojoj su se nalazili pogoni mesnoprerađivačke industrije kompanija *Liebig* i *Anglo Meat*, uvrstio na listu Svjetske baštine.

Privreda i transport
--------------------

Fray Bentos je i danas grad mesnoprerađivačke industrije i najdublja luka na urugvajskoj strani rijeke, iz koje se izvozi mesa iz stočarskog zaleđa.

Autoputom N°2 povezan je sa Montevideom i ostalim gradovima u zemlji, a državnim cestama N°21 i N°24 sa gradovima u Estuariju.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Fray Bentos in Rio Negro*" (engleski). City Population. Pristupljeno 01.12.2023.
2. ↑  „*Regiones*" (španjolski). República Oriental del Uruguay. Pristupljeno 01.12.2023.
3. 1 2 3 4 5  „*Historia del Puerto Fray Bentos*" (španjolski). SPD Rio Negro. Pristupljeno 01.12.2023.
4. 1 2  „*Fray Bentos Uruguay*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 01.12.2023.
5. ↑  „*Producción de celulosa*" (engleski). Unesco. Pristupljeno 01.12.2023.
6. ↑  „*Fray Bentos Industrial Landscape*" (engleski). Unesco. Pristupljeno 01.12.2023.

Vanjske veze
------------

***Fray Bentos*** na Wikimedijinoj ostavi

* *En Fray Bentos* ()
Za istoimenu brazilsku valutu v. Cruzeiro (valuta)

Cruzeiro| Cruzeiro Esporte Clube's logo |
| **Puno ime kluba** | Cruzeiro Esporte Clube |
| **Nadimak** | *A Raposa* (Lisica)*Os Celestes* (Nebeski) |
| **Osnovan** | 1921. kao *Palestra Itália* |
| **Stadion** | MineirãoPampulhaBelo Horizonte |
| **Kapacitet** | 64.000 |
| **Predsjednik** | José Dalai Rocha |
| **Trener** | Adilson Batista |
| **Adresa** |  |
| **Liga** | Braziska Série A |
| **Plasman** | Brazilska Série A, 17. |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| 

Boje ekipe

Boje ekipe

Boje ekipe

Boje ekipe

**Domaći dres**
 | 

Boje ekipe

Boje ekipe

Boje ekipe

Boje ekipe

**Gostujući dres**
 |

 |

**Cruzeiro Esporte Clube** (skraćeno **Cruzeiro E.C.**, obično navođen jednostavno kao **Cruzeiro**) je brazilski fudbalski tim, iz grada Belo Horizonte u državi Minas Gerais, osnovan 2.1. 1921. To je jedini brazilski klub koji je osvojio Trostruku krunu brazilskog fudbala - odnosno osvojio brazilsku ligu, brazilski kup, državno prvenstvo, sve u godini 2003. 

Cruzeiro je jedan od najstarijih i najtradicionalnijih klubova u Brazilu. Nikada nisu bili degradirani ili izbačeni iz brazilske Serije A (zajedno s Internacionalom, Flamengoom i Vasco da Gamom). Oni su 2. brazilski klub prema rangu Confederación Sudamericana de Fútbol i imaju 5. po redu broj publike među brazilskim klubovima. Osvojili su ukupno sedam međunarodnih titula a trenutno su Mineiro prvaci.

Iako je glavni fokus kluba fudbal, Cruzeiro također podržava poluprofesionalne timove koji uključuju atletiku, boćanje, i kuglanje.

Bilješke i izvori
-----------------

1. ↑  Bowling titles Bocha titles Track and field titles URL pristup 6.6. 2006.

Vanjske veze
------------

***Cruzeiro Esporte Clube*** na Wikimedijinoj ostavi

* ((pt)) Official Website
* ((pt)) Virtual Fan Community[*mrtav link*]
* ((pt)) Official Cruzeiro Products Arhivirano 2006-08-27 na Wayback Machine-u
* ((pt)) Official Fans Website
* ((pt)) Unofficial Website
* ((pt)) Ultras Website (Máfia Azul) Arhivirano 2020-03-15 na Wayback Machine-u
* ((en)) Club Information
* ((en)) Club Facts

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 153956718
* LCCN: no2004040566

 |
**Sutjeska** je prigradsko naselje u Beogradu, Srbija, locirano u opštini Zemun.

Lokacija
--------

Sutjeska se nalazi zapadno od starog gradskog jezgra Zemuna. Graniči se sa naseljima Sava Kovačević na zapadu (ograničena Šilerovom ulicom), Gornji Grad na severu (Ugrinovačka ulica), Vojni Put I na jugozapadu (Pazovački put), dok Prvomajska ulica označava južnu granicu naselja.

Karakteristke
-------------

Naselje je pretežno stambenog tipa, ca 7.446 stanovnika prema popisu iz 2002. godine. U naselju se nalazi ambulanta i osnovna škola.

Naselje je dobilo ime posle bitke na Sutjesci 1943. u kojoj je ubijen partizanski vođa Sava Kovačević. 
Zanimljivo je da u Beogradu postoji još jedno naselje koje nosi isto ime, a nalazi se u Krnjači, na opštini Palilula.

Pod-naselja
-----------

### Zemun Bačka

Zemun Bačka je najseverniji produžetak naselja i za razliku od ostatka Sutjeske, ovo je pretežno industrijska zona. Na severu se prostiže u pravcu Nove Galenike a na zapadu preko autoputa Beograd - Novi Sad, do naselja Altina. U naselju se nalazi okretnica autobusa gradskog prevoza na linijama 18 (Zemun Bačka - Medaković 3) i 83 (Zemun Bačka - Crveni Krst).

### Bački Ilovik

Bački Ilovik je severozapadni produžetak Sutjeske, ograničen Bačkom ulicom na jugu, Ugrinovačkom na severu i Pazovačkim putem na jugu. Ovo malo naselje uglavnom je naseljeno romima. Nekoliko kompanija za prikupljanje starih materijala (gvožđe, aluminijum, papir itd.) nalaze se u ovom naselju.

### Meandri

Meandri je stambeno područje i čini severoistočni produžetak Sutjeske. Ograničeno je Zagorskom ulicom na jugu, ulicom Rade Končara na istoku i Ugrinovačkom ulicom na severu.

| * p
* r
* u
Gradske četvrti i prigradska naselja Zemuna |
| --- |
| Gradske četvrti | ***Gornji Grad*** (Gardoš • Železnička Kolonija • Kalvarija • Kolonija Zmaj • Novi Grad • Sava Kovačević • Sutjeska • Ćukovac) 
***Donji Grad*** (Zemunski Kej • Retenzija) |
| Prigradska naselja | 13. Maj • Altina • Vojni Put • Goveđi Brod • Zemun Polje • Kamendin • Mala Pruga • Nova Galenika • Plavi Horizonti |
| Ruralna naselja | Batajnica (Crveni Barjak • Šangaj) • Ugrinovci (Busije • Grmovac) |


***Sutjeska (Zemun)*** na Wikimedijinoj ostavi
FK Dedinje je srpski fudbalski klub iz Beograda. Osnovan 2014. godine. Trenutno se takmiči u Međuopštinskoj ligi "B". Boja kluba je purpurna. Navijači kluba se zovu Milioneri.

Istorija
--------

Prvi fudbalski klub Dedinje osnovan je 1937. godine u Beogradu u blizini stadiona FK Crvena zvezda. Takmičio se dve godine, po jednom u četvrtom i trećem razredu Beogradskog loptačkog društva, oba puta je zauzeo drugo mesto. Sedište kluba je bilo u Bulevaru Kneza Arsena Karađorđevića br. 4, današnji Bulevar Kneza Aleksandra Karađorđevića na Dedinju. Klub je ugašen 1939. godine.

Sadašnji klub je osnovan 13. februara 2014. godine. Iste godine postaje član Fudbalskog saveza Beograda i prijavljuje se za učešće u Međuopštinskoj ligi "B", rang iz kojeg počinju svi novoosnovani klubovi. Sezonu 2014/2015. završavaju na 7. mestu. Sledeće godine takmičenje završavaju na četvrtoj poziciji gde su u poslednjem kolu u slučaju pobede imali prolaz u baraž sa drugog mesta. Na kraju sezone 2016/2017 pod vođstvom tadašnjeg trenera Đorđa Petrovića. ostvaruju najveći uspeh kluba i takmičenje završavaju na 3. mestu.

Stadion
-------

Fudbalski klub Dedinje ne poseduje sopstveni stadion tako da svoje domaće utakmice trenutno igra na stadionu FK Brodarac na Starom sajmištu. Kao domaćin, klub je igrao i na stadionu RFK Grafičar na Senjaku.

Milioneri
---------

Naziv navijačke grupe FK Dedinje je Milioneri. Na prvoj zvaničnoj utakmici kluba na stadionu RFK Grafičar bilo je oko 300 gledalaca.

Spoljašnje veze
---------------

Zvaničan sajt kluba Arhivirano 2018-03-19 na Wayback Machine-u
**Las Piedras** je grad i općina od 71,258 stanovnika. na jugu Urugvaja u Departmanu Canelones.

Karakteristike
--------------

Las Piedras se prostire duž zapadne obale istoimenog potoka], udaljen 20 km sjeverno od centra glavnog grada Montevidea.

Historija
---------

Hipodrom
Prvi put je dokumentiran 1744. kad je guverner Montevidea, Domingo Santos Uriarte, dao zemlju za hacijendu izvjesnom *Luisu Sosi*.
Taj se događaj danas uzima kao godina kad je osnovan.
Počevši od 1775. poznat je kao *San Isidro*, po kapeli posvećenoj tom svecu.

Piedras je bio mjesto odlučujuće bitke 1811. u urugvajskoj borbi za nezavisnost]], u kojoj su ustanici generala Artigasa porazili španjolske snage.

Velika prekretnica u njegovom razvoju bio je dolazak željeznice 1869.

Nakon tog se razvio u jedan od najvećih gradova u zemlji. Kako se nalazi na teritoriju metropolitanskog Montevidea, postao je grad spavaonica, jer brojni stanovnici rade u Montevideu, a samo prespavaju u njemu.

Privreda i transport
--------------------

Piedras je danas poznat po vinogradima, vinarijama i konjičkim utrkama.

Od 2008. je dom *Tehnološkog parka Canelones* (Parque Tecnológico Canario) koji je podignut na terenu od 100 km², bivše mesnoprerađivačke tvornice Comargen. Park je namijenjen proizvodnji, marketingu, istraživanju i razvoju poljoprivredno-prehrambenog sektora.

Kako se nalazi na trasi autoputa N° 5 i željezničke pruge koji povezuju Montevideo sa Tacuarembóm i Rivera, odlično je prometno povezan.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Las Piedras in Canelones*" (engleski). City Population. Pristupljeno 02.12.2023.
2. 1 2 3 4  „*Las Piedras, Uruguay*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 2.12.2023.
3. 1 2  Sebastián Sabini. „*Breve artículo sobre la historia de la ciudad de Las Piedras*" (španjolski). Actualidad. Pristupljeno 2.12.2023.
4. ↑  „*Presente y perspectivas del Parque Tecnológico Canario*" (španjolski). Intendencia de Canelones. Pristupljeno 2.12.2023.

Vanjske veze
------------

***Las Piedras, Urugvaj*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Municipio de Las Piedras* ()
Oznaka čina razvodnika Кopnene vojske u Vojsci Srbije.
**Razvodnik** je u Vojsci Srbije prvi čin za profesionalne vojnike i pitomce/ slušaoce škole za rezervne oficire i kadete škole za aktivne oficire (Vojne akademije). Osim u Кopnenoj vojsci i Vazduhoplovstvu i protivvazdušnoj odbrani koristi se i u Rečnoj flotili Vojske Srbije.

U srpskoj i jugoslovenskoj vojsci kao i u mnogim armijama sveta najniži vojnički čin koji bi odgovarao činu razvodnika su razni činovi ranga redova ispod čina kaplara.

Na prostorima bivše Jugoslavije nije postojao sve do 1955. godine kada je ustanovljen i od kada ima današnji status, prvo u Jugoslovenskoj narodnoj armiji, a kasnije i u Vojsci Jugoslavije i Vojsci Srbije i Crne Gore.

Vidi još
--------

* Činovi Vojske Srbije
* Činovi u Vojsci Jugoslavije
* Činovi u JNA

Spoljašnje veze
---------------

* Činovi Vojske Srbije

Literatura
----------

* *Vojna enciklopedija*, Vojnoizdavački zavod, Beograd, 1981.

| * p
* r
* u
Činovi u Vojsci Srbije |
| --- |
| Oficirski činovi | Potporučnik  |  Poručnik / Poručnik korvete  |  Kapetan / Poručnik fregate  |  Major / Kapetan korvete  |  Potpukovnik / Kapetan fregate  |  Pukovnik / Kapetan bojnog broda  |  Brigadni general / Komodor  |  General-major / Kontra-admiral  |  General-potpukovnik / Vice-admiral  |  General / Admiral |
| Podoficirski činovi | Vodnik  |  Vodnik prve klase  |  Stariji vodnik  |  Stariji vodnik prve klase  |  Zastavnik  |  Zastavnik prve klase |
| Vojnički činovi | Razvodnik  |  Desetar  |  Mlađi vodnik |
**Rio Negro** je rijeka na jugu Brazila i sjeveru Urugvaja, duga 850 km, lijeva pritoka Rijeke Urugvaj.

Hidrologija
-----------

Rijeka izvire u Brazilskoj saveznoj državi Rio Grande do Sul, na Visoravni Serras de Sudeste istočno od grada Bagé.
Od tamo teče prema jugozapadu, nakon toka od 150 km ulazi u urugvajski departman Rivera. Kako ima pad od svega 140 metara , jako meanrira na svom toku preko departmana Cerro Largo, Tacuarembó, Durazno, Rio Negro, Flores i Soriano do ušća u Rijeku Urugvaj kod gradića Villa Soriano.

Na granici depatmana Tacuarembó- Durazno podignute tri brane sa hidroelektranama snage 600 MW i velikim akumulacionim jezerima. Prva *Rincón Bonete* 1945. sa najvećim jezerom u zemlji površine 1,070 km², nakon tog 1960. *Baygorria* sa jezerom 100 km² i 1982. *Palmar* sa jezerom velikim 320 km².

Vode tih jezera koriste se za piće i navodnjavanje, ali se kvalitet pogoršao zbog eutrofikacije što se vidi po visokoj koncentraciji toksičnih cyanobacteria i kolonizaciji egzotičnih bentoskih vrsta kao što su invazivni školjkaši *Limnoperna fortuneii* *Corbicula fluminea*.

Stanje pogoršava i sve veći broj ribogojilišta jasetri i drugih pogona akvakulture.

Porječje rijeke prostire se po površini od 68,450 km².

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Monitoreo de Calidad de Agua del Río Negro*" (španjolski). Ministerio de Vivenda. Pristupljeno 29.11.2023.

Vanjske veze
------------

***Rio Negro (Urugvaj)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Río Negro* (na portalu Mapcarta) ()
**Jean Hélion** (21. april 1904 – 27. oktobar 1987) bio je francuski slikar čija ga je apstraktna umjetnost 1930-ih učinila jednim od vodećih modernista. U kasnijem periodu karijere je odbacio apstrakciju i gotovo pet decenija je izrađivao figurativne slike. Također je napisao nekoliko knjiga i brojne likovne kritike.

Na početku drugog svjetskog rata se prijavio u francusku vojsku, a u junu 1940. je zarobljen od Nijemaca i poslan na zarobljenički brod usidren kraj Stettina. Odatle je 1942. uspio pobjeći u Pariz, te je uz pomoć Mary Reynolds preko višijevskoj Francuske i Španije došao u SAD. O svojim iskustvima je napisao knjigu *They Shall Not Have Me*.

Izvori
------

Literatura
----------

* Cousseau, Henry-Claude (1992). *Helion*. Paris: Editions du Regard. ISBN 2-903370-76-1 (francuski)
* Hélion, J. (2004). Jean Hélion. London: Paul Holberton Pub. ISBN 1-903470-27-7
* Licht, Fred, edited by (1986). *Homage to Jean Hélion: Recent Works*. Venice: The Solomon R. Guggenheim Foundation.
Месна заједница Вишњичка Бања у урбаном делу Београда у општини Палилула
**Višnjička Banja** naselje u okviru Beograda. Dobila ime po izvoru lekovite sumporne vode koji izvire na obali Dunavca, koji nažalost nije više čist kao ranije, mada je u planu projekat čišćenja Dunavca i biće moguć čim se glavni gradski kolektor stavi u promet.

Višnjica se nalazi na desnoj obali Dunava i prostire od rukavca Ada Huja pa sve do ostrva Bele Stene koja se nalazi pet kilometara nizvodno, a nekada se prostirala od beogradske Cvijićeve ulice.

O mineralnoj vodi Višnjice je govorio čak i Vuk Karadžić: „Osim ovi *(mineralnih izvora Srbije, napomena)*, po imenima poznati mineralni izvori, ima jedan niže Beograda kod Višnjice..."ima dosta stanovnika i skoro su izgradili skolu O.Š."Milena Pavlović Barili"

Izvori
------

1. ↑  „Naselja na desnoj obali Dunava" Arhivirano 2013-01-11 na Wayback Machine-u, Gradska opština Palilula, zvanični sajt

Vidi još
--------

* Višnjica (Beograd)

  


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Овај чланак везан је за Београд је у зачетку. Можете помоћи Википедији, тако што ћете га проширити*. |
**Buhen** (starogrčki: Βοὥν / Bohón) je bio masivna utvrda smještena na zapadnoj obali Nila u Nubiji, nedaleko od današnje Vadi Halfe u Sudanu.

Utvrda je izgrađena za vladavine faraona iz Dvanaeste dinastije Senusreta I i Senusret III.
Obojica faraona si kasnije postali predmet kulta u hramu podignutom u utvrdi.

Fotografija lokaliteta iz 1950-ih
Utvrda je izgrađena južno od velikog rudarskog naselja Starog kraljevstva u kom se iskapao bakar i transportirao na sjever u Egipat.
Utvrda je zauzeta i razorena sredinom Novog kraljevstva, a izolirane zajednice nastavile su živjeti na tom terenu sve dok 1964. vode Naserovog jezera nisu potopile mjesto.

Prva iskapanja na tom lokalitu arheološkom lokalitetu obavila je ekipa sa Univerziteta u Pennsylvaniji 1909.-10 pod vodstvom Davida Randalla-MacIvera i Leonarda Woolleya.

UNESCO je u martu 1960. pokrenuo kampanju za spas nubijskih spomenika i njihovo premještanje od potapanja vodama Naserovog jezera.
Tako su i neki artefakti sa tog lokaliteta premješteni u muzeje.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Buhen: An Egyptian fortress in Nubia*" (engleski). Egypt Exploration Society. Pristupljeno 8.09.2020.

Vanjske veze
------------

***Buhen*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Buhen: An Egyptian fortress in Nubia* ()

Buhen
Koordinate: 42° 05′ 45" SGŠ, 21° 52′ 59" IGD

**Jačince** (mak. *Јачинце*) je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Jačince pripada opštini Kumanovo.

Prirodni uslovi
---------------

Jačince je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 22 kilometara istočno.

Naselje Jačince se nalazi u istorijskoj oblasti Sredorek. Selo je smešteno na severnim padinama planine Mangovice, na približno 440 metara nadmorske visine. Severno od sela protiče Kriva reka, dok se zapadno od naselja pruža polje.

Mesna klima je kontinentalna.

Istorija
--------

Po statistici Vasila Knčova selo je početkom 20. veka imalo 246 stanovnika, pravoslavnih Slovena. Po statistici sekretara Bugarske egzarhije selo je 1903. imalo 184 „srbomana" i 48 „bugaraša". tada je selo imalo i srpsku i bugarsku školu. Godine 1904. stvaranjem srpske četničke organizacije „bugaraši" napuštaju Bugarsku egzarhiju i prilaze Carigradskoj patrijaršiji, odnosno srpskoj četničkoj organizaciji. U ovom selu je 1903. stvorena prva srpska četa koja je selo branila od komita VMROa, vojvoda ove čete bio je Čiča Pavle Mladenović i vodio je svoje naoružane seljane.

Stanovništvo
------------

Jačince je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 106 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Kumanovo

Literatura
----------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.kumanovo.gov.mk Zvanična stranica opštine Kumanovo

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Kumanovo |
| --- |
| **Kumanovo** • 
Agino Selo • 
Bedinje • 
Beljakovce • 
Biljanovce • 
Brzak • 
Vakav • 
Vince • 
Gabreš • 
Gornje Konjare • 
Gradište • 
Dlga • 
Dobrošane • 
Dovezence • 
Donje Konjare • 
Živinje • 
Zubovce • 
Jačince • 
Karabičane • 
Karpoš • 
Klečevce • 
Kokošinje • 
Kolicko • 
Kosmatac • 
Kutlibeg • 
Kučkarevo • 
Kšanje • 
Lopate • 
Ljubodrag • 
Murgaš • 
Novo Selo • 
Novoseljane • 
Orašac • 
Pezovo • 
Projevce • 
Pčinja • 
Režanovce • 
Rečica • 
Romanovce • 
Skačkovce • 
Sopot • 
Studena Bara • 
Suševo • 
Tabanovce • 
Tromeđa • 
Umin Dol • 
Čerkezi •
Četirce • 
Šuplji Kamen  |  |
Oznaka čina desetara Кopnene vojske u Vojsci Srbije.
**Desetar** je u Vojsci Srbije drugi vojnički čin za profesionalne vojnike. Osim u Кopnenoj vojsci i Vazduhoplovstvu i protivvazdušnoj odbrani koristi se i u Rečnoj flotili Vojske Srbije.

U srpskoj i jugoslovenskoj vojsci kao i u mnogim armijama sveta najbliži vojnički čin koji bi odgovarao činu desetara bio je i jeste čin odmah ispod ranga kaplara.

Na prostorima bivše Jugoslavije nije postojao sve do 1. maja 1943. godine kada je uveden u NOV i POJ kao najniži podoficirski čin. Godine 1955. u Jugoslovenskoj narodnoj armiji ustanovljen je sa današnjim statusom i kao takav postojao je i u Vojsci Jugoslavije i Vojsci Srbije i Crne Gore.

Vidi još
--------

* Činovi Vojske Srbije
* Činovi u Vojsci Jugoslavije

Spoljašnje veze
---------------

***Desetar*** na Wikimedijinoj ostavi

* Činovi Vojske Srbije

Literatura
----------

* *Vojna enciklopedija*, Vojnoizdavački zavod, Beograd, 1981.

| * p
* r
* u
Činovi u Vojsci Srbije |
| --- |
| Oficirski činovi | Potporučnik  |  Poručnik / Poručnik korvete  |  Kapetan / Poručnik fregate  |  Major / Kapetan korvete  |  Potpukovnik / Kapetan fregate  |  Pukovnik / Kapetan bojnog broda  |  Brigadni general / Komodor  |  General-major / Kontra-admiral  |  General-potpukovnik / Vice-admiral  |  General / Admiral |
| Podoficirski činovi | Vodnik  |  Vodnik prve klase  |  Stariji vodnik  |  Stariji vodnik prve klase  |  Zastavnik  |  Zastavnik prve klase |
| Vojnički činovi | Razvodnik  |  Desetar  |  Mlađi vodnik |
**Podebljan tekst**

**Cerak Vinogradi** je naselje Beograda. Naselje je projektovano krajem 1970ih godina, i vrhunski je primer kasne moderne. Samo ime opisuje prethodno stanje: cerova šuma i vinogradi.

Autori (Milenija i Darko Marušić i Nedeljko Borovnica) su dobili Oktobarsku Nagradu grada Beograda za projekat, 1981. godine. Naselje je čisto stambenog tipa, sa manjim komercijalnim sadržajima i velikim parkovnim/zelenim površinama. U sklopu naselja je jedan veliki supermarket, medicinska ambulanta (VMC), osnovna škola i obdanište.

Sve ulice naselja su imenovane po vrsti drveta koje čini drvored u ulici: Jasenova ulica, Kedrova ulica, Borova ulica, Kestenova ulica itd. Tip zgrade je stambeni blok, prizemlje+6 spratova ili prizemlje+3 sprata (i tri 9-ospratnice), upareni u nizu čineći jednu ulicu. Saobraćaj je samo lakog tipa, prilaznim putevima zgradama, unutar naselja, dok se velike saobraćajnice nalaze samo na obodu (odvojene od stambenog dela zelenim površinama) – Kneza Višeslava, Pilota M. Petrovića, Jablanička, Ibarska Magistrala.

Naselju pripadaju Vidikovac, Skojevsko naselje i najnovija proširenja Filmskog Grada i Žarkovo. Naselje je udaljeno nekoliko autobuskih stanica od velikog komercijalnog centra Banovo Brdo, i reke Save/Savskog jezera i Ade Ciganlije. Dobro je povezano sa ostatkom grada autobuskim linijama 23, 37, 50, 52, 53 i 56.

Tokom gradnje naselja, otkriveno je arheološko nalazište iz doba neolita, Vinčanske kulture, koje se trenutno ne eksploatiše.

Zbog arhitektonsko-urbanističkih vrednosti, celo naselje je pod režimom potpune zaštite u Generalnom urbanističkom planu grada, što označava potpuno očuvanje naselja, bez promena (dozvoljene su delimične promene namene unutar objekata, ali bez izmene autentičnosti i arhitektonske vrednosti objekata). Kriterijumi GUPa K2, K8 i K6.

* Ulica na Ceraku V.Ulica na Ceraku V.
* Jedna od ulica na Ceraku V.Jedna od ulica na Ceraku V.

***Cerak Vinogradi*** na Wikimedijinoj ostavi
Za ostala značenja, vidi Манастир Дивша.
**Дивша**, код локалног становништва познатије као **Ђипша**, је некадашње село уз истоимени манастир Дивша (Ђипша) у Срему, у оквиру Општине Шид, на самој граници са Градом Сремска Митровица.

Дивша данас локалитет у оквиру МЗ Ердевик, мада јој је најближе село Визић у бачкопаланачкој општини.

Насеље некад
------------

Ђипша је постојала као мали прњавор до Другог светског рата. Њено малобројно становништво били су најамни радници оближњег манастира. У овом рату Ђипша је тешко страдала и изгубила већину становника, па после рата није обнаваљана као живо насеље. Подручно је припојена МЗ Ердевик.

Насеље данас
------------

Данас је Ђипша локалитет на Фрушкој гори на половини пута између села Дивош и Визић, а чине га делом обновљен манастир Дивша, неколико викенд-кућа и остаци старог прњавора. Током ратних страдања током 1990-их година овде се населило неколико избегличких породица, тако да овде данас стално живи око 20 становника.

До насеља води узак пут, који се везује на пут Дивош-Визић-Нештин. Последњих година постоје најаве о обнови пута.

Извори
------

* Пет породица у Ђипши ће добити пут
**Krušedol** je sremsko naselje koje se sastoji od Krušedol Sela i Krušedol Prnjavora. Nalazi se na južnim padinama Fruške gore, u iriškoj opštini. 1991. godine, Krušedol Selo je imalo 372, a Krušedol Prnjavor 229 stanovnika. 

U Krušedol Selu živi pretežno starosedelačko sremsko stanovništvo. Selo je nastalo krajem XV veka. Ovde postoji relativno stara crkva, Sretenjska crkva, koja je nekadašnja zadužbina i ženski manastir majke Angeline iz 1512-1516. godine, gde je ona živela i umrla.

Naseljavanje Krušedol Prnjavora vezano je za izgradnju manastira Krušedol, koji je podigao Đorđe Branković u periodu 1509-1512. godine. Manastir je raspolagao velikim posedima koji su zahtevali radnu snagu, pa je na svojim imanjima naseljavao siromašne seljake i izbeglice s turske teritorije.

|  |  |
| --- | --- |
|   | *Ovaj članak o **naselju u Srbiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |


| * p
* r
* u
Naseljena mesta opštine Irig |
| --- |
| 
**Irig** • 
Velika Remeta • 
Vrdnik • 
Grgeteg • 
Dobrodol • 
Jazak • 
Krušedol Prnjavor • 
Krušedol Selo • 
Mala Remeta • 
Neradin • 
Rivica • 
Šatrinci
 |
**Korminjane** je selo u Republici Srbiji na Kosovu i Metohiji u opštini Kosovska Kamenica u Kosovsko-pomoravskom okrugu. Nalazi se istoku Kosova u Kosovskom pomoravlju duž toka reke Binačke Morave, u podnožju brda Butka, Šanak i Čuka. Od administrativnog prelaza sa Srbijom - Končulj je udaljeno 3-4 kolometara. U blizini sela se nalazi grad Gnjilane .

Korminjane čine dva velika međusobno spojena sela **Donje Korminjane** i **Gornje Korminjane** koja zajedno broje više od 2000 stanovnika.

Iznad sela, u brdima, pronađeni su ostaci starog naselja. Tu se nalazi i manastir, jedini u ovom delu Kosovskog pomoravlja, Izmornik. 

U blizini sela se nalazila stara srpska crkva. Danas u selu postoji crkvi Presvete Bogorodice sagrađena krajem 18. ili početkom 19. veka koja je proširena sredinom 19. veka i oslikana 1870. godine.

Izvori
------

1. ↑  Spomenici kulture u Srbiji[*mrtav link*], Pristupljeno 9. 4. 2013.

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Nedovršeni članak* **Korminjane** *je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
Pogled na Karton siti sa mosta Gazela
**Karton siti** je bespravno podignuto, nehigijensko naselje ispod mosta Gazela u Beogradu. Stanovnici ovog naselja su gotovo isključivo Romi među kojima ima i dosta izbeglica sa prostora bivše Jugoslavije. 
U naselju ima 294 porodice i oko 4.000 stanovnika koji žive u oko 800 "objekata".

Prostire se delimično u blokovima 18 i 18a, između Savskog nasipa i ulice Vladimira Popovića sa jedne strane i naselja Staro Sajmište i Starog železničkog mosta sa druge strane.

Kao što ime sugeriše jedan od osnovnih materijala korišćenih u izgradnji objekata u naselju je karton. Naselje je bez vode, kanalizacije i struje. Stanovnici ovog naselja se snabdevaju električnom energijom sa jednog stuba javne rasvetle te struje u naselju ima samo noću tj. kada gradska rasvetla radi. Tokom prethodnih zima je par puta izbio požar u naselju usled preoterećenja kabla kojim se dovodi struja (veliki broj grejalica iako u zajednici postoji dogovor da se one ne koriste).

Tipična porodična "kuća" u karton sitiju
Kao potpun kontrast ovom naselju sa druge strane mosta se nalaze Sava centar, Interkontinental i Hajat 

Stanovništvo se uglavnom izdržava skupljanjem sekundarnih sirovina (najviše kartona, papira i metala).
Nažalost stanovnici nemaju gde da skladište prikupljen materijal te je on rasut po celom naselju što izazova dodatne probleme.

Raseljavanje
------------

Prvi pokušaj raseljavanja stanovnika ovog naselja se desio 2006. godine, ali su se stanovnici bloka 45 samoinicijativno organizovali i svakodnevno održavali proteste negodojući zbog odluke gradskih vlasti da Romi iz ovog naselja postanu njihove nove komšije. Tada je odluka o raseljavanju odložena dok se ne spremi bolji plan.

Tokom avgusta 2007. počeo je popis stanovništva kao prvi korak u zbrinjavanju žitelja ovog dela Beograda.
Do kraja projekta većina stanovnika Karton sitija bi trebalo da dobiju adekvatan smeštaj i priliku za zaposlenje bar jednog člana porodice.

Izvori
------

1. ↑  Politika - Seoba Roma ispod Gazele[*mrtav link*]
2. ↑  „Centar za prava manjina - Karton siti u srcu velegrada". Arhivirano iz originala na datum 2007-09-27. Pristupljeno 2007-08-27.

***Karton siti*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Gradske četvrti Novog Beograda |
| --- |
| 
Ada Međica • Erport siti Beograd • Bežanija • Bežanijska kosa • Novobeogradski blokovi (Bežanijski blokovi • Savski blokovi • Blok 30 • Blok 38 • Blok 44 • Blok 45 • Blok 61 • Blok 62 • Blok 63 • Blok 64 • Blok 67 • Blok 70 • Blok 70a) • Dr Ivan Ribar • Kartonsko naselje • Ledine • Mala Ciganlija • Paviljoni • Savski nasip • Staro Sajmište • Studentski grad • Tošin Bunar • Ušće • Fontana 
 |
Ovo je članak o prigradskom naselju u Beogradu. Za ostala naselja istog imena vidi Novi Grad.

**Novi Grad**, prigradsko naselje u Beogradu, Srbija, locirano u opštini Zemun.

Lokacija
--------

Novi Grad se nalazi u centralno-zapadnom delu Zemuna. Prostire se duž početne deonice auto-puta Beograd - Novi Sad, od pruge Beograd - Novi Sad na jugu gde se graniči sa naseljem Kolonija Zmaj, do Ugrinovačke ulice na severu, gde se graniči sa naseljem Zemun Bačka. Na istoku se graniči sa naseljima Železnička Kolonija i Sutjeska (Zemun), dok se na zapadu proteže ka naseljima Altina i Plavi Horizonti. Sve dok se ova dva naselja nisu razvila, Novi Grad je bio krajnje naseljeni deo Beograda u tom pravcu. 
Naselje Novi Grad obuhvata i dva manja pod-naselja, Vojni Put I i Vojni Put II.

Pod-naselja
-----------

### Franjine Rudine

1970-ih i 1980-ih bilo je neuspelih pokušaja da se deo naselja između auto-puta za Zagreb i Prvomajske ulice preimenuje u Franjine Rudine, i to ime je do danas palo u zaborav.

### Vojni Put I

Vojni Put I se nalazi u severnom delu Novog Grada i zauzima trougaoni oblik. Prostire se na obe strane auto-puta Beograd - Novi Sad i okružen je Dobanovačkim i Pazovačkim putem. Direktno se nastavlja ka Altini na severozapadu.

### Vojni Put II

Vojni Put II je jugozapadni deo Novog Grada, koji se prostire preko auto-puta Beograd - Novi Sad. Nastavlja se ka zapadu, prema naselju Plavi Horizonti.

| * p
* r
* u
Gradske četvrti i prigradska naselja Zemuna |
| --- |
| Gradske četvrti | ***Gornji Grad*** (Gardoš • Železnička Kolonija • Kalvarija • Kolonija Zmaj • Novi Grad • Sava Kovačević • Sutjeska • Ćukovac) 
***Donji Grad*** (Zemunski Kej • Retenzija) |
| Prigradska naselja | 13. Maj • Altina • Vojni Put • Goveđi Brod • Zemun Polje • Kamendin • Mala Pruga • Nova Galenika • Plavi Horizonti |
| Ruralna naselja | Batajnica (Crveni Barjak • Šangaj) • Ugrinovci (Busije • Grmovac) |
**Sava Kovačević** je gradsko naselje u Beogradu, koje se nalazi na teritoriji opštine Zemun.

Lokacija
--------

Naselje Sava Kovačević se nalazi u centralnom delu Zemuna. Naselje se prostire između ulica Dragana Rakića (na severu), Save Kovačevića (na istoku), Prvomajske (na jugu) i Dragana Rakića (na zapadu). U naselju se nalaze i oblakoderi u Ohridskoj ulici. Graniči se sa naseljima Gornji Grad na severu, Sutjeska na zapadu i Kalvarija na jugu.

Karakteristike
--------------

Sava Kovačević je stambeno naselje, sa populacijom od 12.374 stanovnika po popisu iz 2002. godine. Blizu naselja nalazi se i toplana.
Ime je dobilo po Savi Kovačeviću, narodnom heroju iz Drugog svetskog rata. Zanimljivo je da u Beogradu postoji još jedno naselje koje nosi isto ime, a nalazi se u Krnjači, u opštini Palilula.

| * p
* r
* u
Gradske četvrti i prigradska naselja Zemuna |
| --- |
| Gradske četvrti | ***Gornji Grad*** (Gardoš • Železnička Kolonija • Kalvarija • Kolonija Zmaj • Novi Grad • Sava Kovačević • Sutjeska • Ćukovac) 
***Donji Grad*** (Zemunski Kej • Retenzija) |
| Prigradska naselja | 13. Maj • Altina • Vojni Put • Goveđi Brod • Zemun Polje • Kamendin • Mala Pruga • Nova Galenika • Plavi Horizonti |
| Ruralna naselja | Batajnica (Crveni Barjak • Šangaj) • Ugrinovci (Busije • Grmovac) |
Šumoviti park **Topčider** prostire se na 111.336 m2, u dolini Topčiderske reke, i već 150 godina je jedno od najomiljenijih izletišta Beograđana.

Milošev konak
Naziv Topčider je turska reč, preuzeta iz persijskog jezika, i znači tobdžijska dolina. To je bilo mesto gde su Turci lili topove za napad na Beograd 1521. Uređenje Topčidera otpočeo je 1831. knez Miloš Obrenović gradnjom konaka, crkve, zatim kafane, kasarne i parka.

U prvim decenijama 19. veka, ovaj predeo je bio pun vinograda i letnjikovaca imućnih ljudi. Na barovitom prostoru, u trski i rogozu, nikao je prvi park u Beogradu. O začecima parka postoji trag u zanimljivom dokumentu - pismu od 24. februara 1831. godine, u kome se, između ostalog, kaže: "Nikakva kola ne puštajte da preko Topčidera idu, da livade kvare". Oko Konaka kneza Miloša, između 1831. i 1833. posađeni su u nekadašnje krečane platani koji su i do danas sačuvani. Topčider su znalački zasadili češki vrtlari. Centralni deo, cvetni parter, kao simetrična kompozicija prema Miloševom konaku, završava se ispred kamenog obeliska (podignutog 1859) i tako je naglašen paradni karakter ovog dela.

Posle Drugog svetskog rata pristupilo se regulaciji Topčiderske reke, pa je i na taj način ovaj prirodni kompleks postao najposećenije izletište Beograđana. U ovom šumskom ambijentu, nalaze se i Topčiderska crkva, Dom garde, kao i nekoliko ugostiteljskih objekata.

Prostorna kulturno-istorijska celina „Topčider" je 1987. godine utvrđena za kulturno dobro od izuzetnog značaja za SR Srbiju (Odluka, „Sl.glasnik SRS" br.47/87 Arhivirano 2011-12-23 na Wayback Machine-u) zbog posebnih prirodnih, estetskih, kulturnih i istorijskih vrednosti koje sadrži.

Spoljašnje veze
---------------

* Prostorno kulturno-istorijska celina od izuzetnog značaja Topčider[*mrtav link*]
* Topčider nekada Arhivirano 2007-09-27 na Wayback Machine-u

| * p
* r
* u
Parkovi na Savskom vencu |
| --- |
| 
Park 25. maj **•** Park Bristol **•** Park Gazela **•** Park Luke Ćelovića **•** Park Manjež **•** Park Rozali Morton **•** Park Terazijska terasa **•** Park Topčider **•** Finansijski park **•** Hajd park |

| * p
* r
* u
Nepokretna kulturna dobra Srbije Zastava Srbije |
| --- |
| Arheološka nalazišta | Arheološka nalazišta od izuzetnog značaja • Arheološka nalazišta od velikog značaja • Zaštićeno arheološko nalazište | Kulturna dobra |
| Spomenici kulture | Spomenici kulture od izuzetnog značaja • Spomenici kulture od velikog značaja • Zaštićeni spomenici kulture |
| Znamenita mesta | Znamenita mesta od izuzetnog značaja • Znamenita mesta od velikog značaja • Zaštićena znamenita mesta |
| Prostorno kulturno istorijske celine | Prostorno kulturno istorijske celine od izuzetnog značaja • Prostorno kulturno istorijske celine od velikog značaja • Zaštićene prostorno kulturno istorijske celine |
**Калуђерске Баре** су заселак, средиште на планини Тари. Као једно од насељенијих области на планини Калуђерске Баре представљају туристички центар планине Таре. На Калуђерским барама се налазе хотели: „Оморика, „Јавор", „Бели бор" и бројни мању приватни апартмани.

**Калуђерске баре** су удаљене од Бајине Баште 16 километара. То је југисточни део Таре као и најпознатији туристички центар. На кречњачкој подлози расту прелепе шуме црног, белог бора, јеле, смрче… Калуђерске баре су у туристичком смислу можда најлепши део Таре и налазе на надморској висини од 1059 m. Постоје уређене пешачке стазе као и стазе за скијање и санкање.

Почетак организованијег бављења туризмом на Тари управо је и везан за ову локацију. Први је то почео игуман манастира Раче Захарије Милекић који је подигао прве смештајне капацитет на Тари звани Станови у периоду између два светска рата. Имали су 60 лежајева у три објекта (зидана вила на спрат, планинска кућа и стара кућа), а до њих се долазило возом до железничке станице у Кремнима, а по госте који су се најавили људи из манастирског летовалишта су долазили са коњском запрегом по њих. Овај пут је трајао и до 2 х. Поред овога 1935. год. подигнуто је опоравилиште са 16 соба које је касније претворено у хотел ‘’ Тара ‘’.

Данас се на Калуђерским барама налазе савремени хотели Оморика, Бели бор и Јавор а поред њих налазе се лепо уређени приватни капацитети са собама различитих категорија.

Спољашње везе
-------------

* Калуђерске баре Arhivirano 2009-07-19 na Wayback Machine-u
* Калуђерске баре на сајту www.tara-planina.com

|  |  |
| --- | --- |
|   | *Ovaj članak o **naselju u Srbiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Позјалово** је било село у Банату.

Село је забележено у Катастигу Пећке патријаршије 1660 (као *Позиялово*) и 1666 (као *Позялѥво*). 1660, село је Патријаршији приложило 500 аспри, а забележени су појединачно богатији мештани Филип, Никола, Милко, Милош и Томаш, и кнез Гојко. 1666 забележен је мештанин Радак који је патријаршији од села приложио 1.000 аспри (поређења ради, Потпорањ је исте године приложио исту суму).

Данас село више не постоји, а именом *позјалово* се називају њиве између Николинаца и Уљме, северно од пута Е70, око 45.05° N 21.12° E.

Референце
---------

1. ↑  Д. Ј. Поповић — Св. Матић: О Банату и становништву Баната у 17 веку[*mrtav link*], Приступљено 23. 4. 2013.