recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Dora Maar** pravim imenom **Henriette Theodora Markovitch**  (\* Tours, 7. jul 1907. - † Pariz, 28. mart 1997.) bila je francuska slikarica, fotograf i pjesnikinja, poznata Picassova muza, koju je portretirao na brojnim portretima tokom njihove burne ljubavne veze tokom 1930-ih.

Pored tog *Dora Maar* poznata je po brojnim foto portretima Pabla Picassa za vrijeme dok je on slikao svoju čuvenu Guernicu.

Biografija
----------

*Dora Maar* (Teodora Marković) bila je kći arhitekta Josipa Markovića, Sisčanina, koji se oženio Francuskinjom Louisom Isevoisin 31. marta 1903. u crkvi Sv. Jurja na Trsatu. Marković je bio poznati arhitekt koji je izgradio čitave kvartove po Buenos Airesu, tako da im je kći živjela na relaciji Argentina, Francuska.

*Dora Maar* počela je studirati slikarstvo u Parizu 1927. ali se ubrzo prebacila na fotografiju na *École de Photographie de la Ville de Paris*. U sljedećih nekoliko godina uspjela se etablirati kao vrsni portretist kruga istaknutih nadrealista; André Breton, Man Ray, Paul Eluard... ali i kao dobra umjetnica vještih foto montaža, portreta, aktova, pejzaža, modnih i reklamnih fotografija i uličnih scena Pariza, Londona i Barcelone.

Sa Picassom se upoznala u januaru 1936. (u dobi od 29 godina), na terasi kafea Les Deux Magots (Saint-Germain-des-Prés, Pariz) gdje je došla u pratnji pjesnika Paul Eluarda. *Dora* je svojom ljepotom i tečnim španjolskim fascinirala Picassa. Postali su ljubavnici, njihov odnos potrajao je gotovo devet godina.

Picasso je napravio puno portreta tužne Dore (patila jer je bila sterilna) i zvao je svojom *privatnom muzom*. Nakon njihova razlaza 1945. doživjela je emocionalni slom, nakog kojeg se dugo oporavljala, pišući poeziju i slikajući gotovo apstraktne pejzaže južne Francuske, uz povremeni rad na fotografiji.

Kao kuriozum vrijedi spomenuti da je jedan od portreta Dore Maar koji je naslikao Picasso, ukraden iz jedne saudijske jahte u Antibesu između 7.-11. marta, 1999.

Literatura
----------

* James Lord: *Picasso and Dora: A memoir*. 1997 New York. ISBN 0-7538-0249-X ()
* Mary Ann Caws: Picasso's Weeping Woman The Life and Art of Dora Maar, Bulfinch, 2000, ISBN 0-8212-2693-2 ()
* Mladen Urem: *Janko Polić Kamov, Dora Maar i hrvatska avangarda* 2006 Rival, Rijeka, Hrvatska, ISBN 953-6700-06-9 ()

Izvori
------

1. 1 2  „*Janko Polić Kamov i Dora Maar*" (hrvatski). Matica Hrvatska. Arhivirano iz originala na datum 2013-02-04. Pristupljeno 22. 08. 2012.
2. ↑  „*Dora Maar*" (engleski). Encyclopædia Britannica Online. Pristupljeno 22. 08. 2012.
3. 1 2 3 4  „*Dora Maar*" (engleski). History of Art. Arhivirano iz originala na datum 2020-01-23. Pristupljeno 22. 08. 2012.
4. 1 2  „*Dora Maar: Photographer*" (engleski). New York Art World. Pristupljeno 22. 08. 2012.

Vanjske veze
------------

* Dora Maar, na portalu Encyclopædia Britannica Online ()
* Fotografije i slike Dore Maar i njeni portreti od strane Pabla Picassa Arhivirano 2020-01-23 na Wayback Machine-u ()
* Dora Maar: Photographer ()
**Dorothy Gibson** (17. maj 1889 - 17. februar 1946) bila je američka pjevačica, plesačica, umjetnički model i glumica, koja je u drugoj polovici 1900-ih stekla veliku popularnost, ali koja je danas najpoznatija po tome što je uspjela preživjeti potapanje putničkog broda *RMS Titanic* 1912. godine. Svoja je iskustva nedugo nakon tragedije iskoristila u kratkom filmu *Saved from the Titanic* koji se smatra prvom od brojnih ekranizacija tih događaja. Traume vezane uz Titanic, ali i skandal vezan za ljubavnu vezu sa oženjenim producentom su doveli do relativno brzog gašenje njene karijere. Potom se preselila u Pariz i konačno u Italiju gdje je stekla reputaciju simpatizerke fašizma. Za vrijeme drugog svjetskog rata je u Milanu, međutim, uhapšena zbog kontakata sa antifašističkim pokretom otpora.

Izvori
------

Vanjske veze
------------

* Dorothy Gibson na sajtu IMDb
* Dorothy Gibson na Internet Broadway Database ()
* Bigham, Randy Bryan. Star Turn: The Pictures and Passions of Dorothy Gibson
* Dorothy Gibson Death Certificate on Titanic-Titanic.com
* Dorothy Winifred Gibson – Encyclopedia Titanica.org
* Gowan, Phillip and Brian Meister. The Saga of the Gibson Women Titanic-Titanic.com
* The Cover Girl on the Titanic from The Saturday Evening Post
* Dorothy Gibson na Find a Grave

***Dorothy Gibson*** na Wikimedijinoj ostavi
**Du You** (kineski: ; pinyin: *Dù Yòu*; Wade-Giles: **Tu Yu**) (735 – 23. decembar 812), kurtoazno ime **Junqing** (君卿), formalno **Vojvoda Anjian od Qija** (岐安簡公), bio je kineski pisac, historičar i velikodostojnik koji je kao kancelar služio dinastije Tang, ali koji je najpoznatiji kao autor *Tongdiana,* historijske enciklopedije od preko 200 tomova koja se smatra jednim od najznačjanijih djela kineske književnosti i vrijednim izvorom podataka o Aziji u ranom srednjem vijeku.

Fusnote i reference
-------------------

1. ↑
2. ↑  *Knjiga Tanga*, vol. 15 Arhivirano 2008-06-21 na Wayback Machine-u.

* *Knjiga Tanga*, vol. 147 Arhivirano 2008-06-21 na Wayback Machine-u
* *Nova knjiga Tanga*, vol. 166 Arhivirano 2007-12-26 na Wayback Machine-u.
* *Zizhi Tongjian*, vols. 226, 227, 235, 236, 237, 238.



|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 111268636
* LCCN: n85094275
* ISNI: 0000 0000 8303 7247
* GND: 131926780
* SUDOC: 258141484
* BNF: cb170632835 (podaci)

 |
**Dunja Figenvald Puletić**, poznatija kao **Dunja Lango** (Zagreb, 27. novembar 1941 – Beograd, 19. novembar 2015) bila je jedna od najpoznatijih srpskih i hrvatskih voditeljki, spikerki i novinarki televizijskog prostora nakadašnje Jugoslavije.

Radila je kao spikerka na RTV Beograd (odnosno RTS) od 1967, pa do penzionisanja 1999. godine. Šestorostruka je dobitnica najprestižnije novinarske nagrade Gordana Boneti, namenjena najboljim radio i televizijskim spikerima na području Jugoslavije, dobitnica 5 „Oskara popularnosti" magazina *TV revija*. Godine 1981. dodeljeno joj je priznanje „umetnik-voditelj Srbije".

Majka je glumaca Istoka i Srne Lango.

Biografija
----------

Dunja Figenvald (*Dunja Figenwald*) rođena je u Zagrebu, 27. novembra 1941. godine, kao mlađe dete Ivana Figenvalda i Ljubočke de Grimani. Nakon završene osnovne i srednje škole, u rodnom Zagrebu upisuje studije engleskog i francuskog jezika na Filozofskom fakultetu. Diplomirala je na Filološkom fakultetu u Beogradu, na odseku za engleski jezik i književnost. Kao devojčica pohađala je i baletsku školu u Zagrebu, i bila stalna članica dečijeg „Pionirskog kazališta". Tokom srednjoškolskih dana počela je i da se bavi glumom.

Od 1960. do 1967. radila je u RTV Zagreb, a zatim se seli u Beograd gde je sve do 1999. godine radila u RTV Beogradu. Radila je kao spikerka i voditeljka informativnog programa, kao i kulturno-zabavnog programa RTS-a. Vodila je televizijske prenose muzičkih festivala, kao i kvizove u čijoj realizaciji je učestvovala i kao saradnik. Bila je predstavnica voditelja JRT-a sa svojim programom, na Osnivačkoj skupštini voditelja sveta u okviru internacionalnog TV festivala, u Monte Karlu, 1977. godine. Vodila je, a zatim uređivala evrovizijske emisije.

Od decembra 1995. do aprila 1999. godine, bila je urednica i voditeljka emisije „Modni magazin". Glumila je u filmovima *Moja luda glava*, *Bez*, *Bombaši*.

Umrla je u svom domu u Beogradu, 19. novembra 2015. godine, u 74. godini života.

Videti još
----------

* Srna Lango

Spoljašnje veze
---------------

* Šablon:Zvaničan sajt
* Dunja Lango na sajtu IMDb
**Momčilo Krajišnik** (rođen 20. 1. 1945 u Sarajevu, umro 15. 9. 2020) bio je bivši bosanskohercegovački političar srpskog porijekla i jedan od čelnika Republike Srpske, koji trenutno predstavlja najviše rangiranog funkcionara na prostoru bivše Jugoslavije koji je na Haškom sudu osuđen zbog ratnih zločina.

Prije bavljenja politikom, Krajišnik je bio osuđen zbog pronevjere u poduzeću Energoinvest, ali mu je nakon osam mjeseci provedenih u zatvoru odlukom Vrhovnog suda tadašnje SR BiH presuda preinačena u oslobađajuću.

Godine 1990. se priključio Srpskoj demokratskoj stranci, a nakon što je na prvim demokratskim izborima u BiH pobijedila koalicija tri nacionalne stranke, izabran je za predsjednika Skupštine BiH.

Nakon što se godine 1992. formirala Srpska republika Bosna i Hercegovina, preteča današnje Republike Srpske, Krajišnik je napustio svoju dužnost i postao predsjednikom novoformirane Narodne skupštine SR BiH, kasnije Narodne skupštine RS. Za vrijeme rata je stekao nadimak "Mr. No" zbog svoje nepopustljivosti u pregovorima s predstavnicima međunarodne zajendice. Nakon Daytonskog sporazuma i formiranja novih državnih institucija je godine 1996. kao postao član Predsjedništva BiH, a tu dužnost napustio 1998. godine.

Optužnica i suđenje
-------------------

Od strane Tužiteljstva Haškog suda je optužen za zločine vezane uz etničko čišćenje i genocid za vrijeme rata. 3. 4. 2000. su ga uhapsili francuski komandosi u okviru SFORa, te sproveli u pritvor Suda u Nizozemskoj. Nakon smrti Slobodana Miloševića, Krajišnik je bio najviše rangirani politički funkcionar u tom zatvoru. 27. 9. 2006. je osuđen na 20 godina zatvora za ratne zločine, ali je oslobođen optužbi za genocid. Na slobodi je od 30.avgusta 2013,jer je izdržao dve trećine kazne.

Vanjske veze
------------

***Momčilo Krajišnik*** na Wikimedijinoj ostavi

* Krajisnik Indictment

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 53650365
* LCCN: nb99157795
* ISNI: 0000 0004 0363 1545
* GND: 1033682047
* BNF: cb17093928k (podaci)

 |
**Marko Jurič** (1963 -) je hrvatski novinar, publicist i televiziski voditelj, poznat kao voditelj emisije *Markov trg* na Z1 Televiziji.

Prve je novinarske korake napravio kao fotoizvjestitelj u ST-u Marinka Božića.

Polovicom 1990-ih krenuo je u samostalni projekt. Pokrenuo je tjednik Panoramu zajedno s Markom Markovićem.

2004. je godine objavio knjigu *Feminizam u Hrvatskoj: zablude i obmane*

Potom je radio kao producent u Ava produkciji dok su ortački radili Tonči Huljić i Roman Majetić. Nakon toga otišao je na OTV.

Danas radi na Z1 televiziji gdje je stvorio kontroverznu magazinsko-razgovornu emisiju *Markov trg*, kojoj je voditelj i urednik. Česti je voditelj emisije Zoom Zagreb na istoj televiziji, a vodi i emisiju o hrvatskim braniteljima. Piše kolumne za Direktno.hr.

Oženjen je i otac četvero djece.

1. ↑  Feminizam u Hrvatskoj: zablude i obmane, ISBN 9539911494
2. ↑  Noć vještica i Halloween party posljedica su raširene scene sotonističkih sekti u Hrvatskoj[*mrtav link*] Autor: Marko Jurič, 31. listopada 2012.

Vanjske poveznice
-----------------

* Marko Jurič o Josipoviću 17.04.2012 Jabuka TV
**Dinastija Bragança** (portugalski: *Sereníssima Casa de Bragança*) je ime porodične dinastije koja je vladala Kraljevinom Portugal od 1640. do 1910. i Brazilskim Carstvom od 1822. do 1889.

Historija
---------

Osnivač dinastije i 1 vojvoda od Bragançe bio je Afonso (umro 1461.), nezakoniti sin Portugalskog kralja João I.
Kada je Portugal stekao nezavisnost od Španjolskog Carstva 1640. njegov nasljednik 8 vojvoda od Bragançe João
stupio je na portugalski tron kao João IV. Nakon toga je titulu vojvode od Bragançe nosio prestolonasljednik. 
Dinastija je trajala do smrti kraljice Maria II 1853.

Njezina dva sina (Pedro i Louis), unuk ([[Carlos I od Portugala|) i [] (Manuel), koji su vladali do kraja monarhije 1910. po očevoj liniji bili su članovi njemačke dinastije Saxe-Coburg-Gotha-Koháry.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*House of Bragança Portuguese family*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 17. 01. 2024.

Vanjske veze
------------

***Dinastija Bragança*** na Wikimedijinoj ostavi

* *House of Bragança Portuguese family* (na portalu Encyclopædia Britannica) ()
*Za ostala značenja, vidi Chuck (razvrstavanje).*
 Za osobe po imenu Chuck, vidite članak Chuck (ime).

***Chuck*** je američka akciono-humoristička TV serija. Serija je o "običnom pametnom delku" koj dobije email od bivšeg prjatelja Bryce-a koji radi u CIA; porukja koju Chuck otvori drži sve tajne američkih obavještajnih agencija.

Zaplet
------

Chuck, mladić u dvadesetim godinama života, radi u prodavnici elektronike Buy More za svojim najboljim prijateljom Morganom Grimesom. Chuck živi sa sestrom Ellie i njenim vjerenikom Devon "Captain Awesome". Na Chuckom rođendanu sestra mu napravi veliko slavlje i pozove djevojke da ih Chuck upozna. Poslije na isti dan Chuck otvori email od bivseg kolege iz Standforda (koji je poginuo kad je poslo email). Kad Chuck otvori email sve tajne američkih obavještajnih agencija se downloadiraju u njegov mozak. Nakon toga vlada posalje agente Johna Caseya (Adam Baldwin) [[[Nacionalna Sigurnosna Agencija|NSA]]] i Sarah Walker (Yvonne Strahovski) da vrate informacije.

Kada saznaju da nije kompjuter nego Chuckov mozak primio informacije, prisiljeni su čuvati Chucka od neprijatelja. Casey uzme apartman blizu Chucka i počinje pod krinkom raditi s Chuckom u Buy More. Sarah uzima posao u zalogajnici Weinerlicious, a kasnije ufirmi Orange Orange. Chuck i Sarah moraju glumiti ljubavnu vezu ispred Chuckovih prijatalja i porodice.

Chuck se teško navikava na svoj špijunski zivot. Veoma mu je teško stalno lagati sestri i prijateljima, ali ne smije reći istinu, jer bi im ugrozio živote. 

Kako radnja napreduje, otkrije se da je Bryce ziv još uvijek živ i da u stvari nastoji zaštiti informacije od "loših" obavještajaca iz organizacije pod nazivom *Fulcrum*. Bryce se predaje CIA i dobije novi zadatak da trazi Fulcrum. Sa Bryceovom posetom Chuck sazna da su Bryce i Sarah bili u vezi, te postaje ljubomoran.

Epizode
-------

*Glavni članak: Popis epizoda Chuck*

Izvori
------

1. ↑  "About *Chuck*"
2. ↑  *Chuck* from NBC

Eksterni linkovi
----------------

***Chuck*** na Wikimedijinoj ostavi

* Official "Chuck" NBC website
* Chuck Wiki: encyclopedia and episode guide
* *Chuck* na AllMovie-u ()
* *Chuck* na sajtu IMDb
* *Chuck* na TV.com

| * p
* r
* u
*Chuck* |
| --- |
| Glavni linkovi | Chuck Bartowski • Sarah Walker • John Casey |
| Sporedni likovi | Ellie Bartowski • Stephen J. Bartowski • Morgan Grimes • Bryce Larkin • Jill Roberts • Devon Woodcomb • The Nerd Herd • Beckman i Graham • Ostali likovi |
| kreatori | Josh Schwartz • Chris Fedak |
| Ostalo | Epiziode • Fulcrum • Gadgeti |
**Milovan Milo Gligorijević** (24.januar 1942 - 23.jun 2017), bio je srpski novinar, književnik, publicista i izdavač. Rodjen je u selu Radanovci kod Kosjerića, odakle se kao devetogodišnjak preselio u Valjevo. Bio je najmlađi maturant u istoriji Valjevske gimnazije. Diplomirao je na grupi za jugoslovensku i svetsku književnost Filološkog fakulteta u Beogradu. Od 1964. godine je bio novinar dnevnog lista "Borba". Godine 1976. je izabran za glavnog i odgovornog urednika lista "Mladost", ali je smenjen na zahtev političkih struktura posle samo nekoliko meseci. Od 1977. je novinar "NIN"-a u kome je bio urednik kulturne rubrike, glavni i odgovorni urednik i potom predsednik Upravnog odbora. Godine 1999. napušta novinarstvo i počinje da se bavi izavaštvom. Umro je 23. juna 2017. u Beogradu.

Bibliografija
-------------

* *Nestor iz vode*, roman, 1973.
* *Strasna sedmica*, pripovetke, 1977.
* *Odgovor Miće Popovića*, publicistika, 1983.
* *Rat i mir Vladimira Dedijera*, publicistika, 1984.
* *Izlazak Srba*, publicistika, 1987.
* *Slučajna istorija*, publicistika, 1988.
* *Srbija na zapadu*, putopisi, 1991.
* *Ubijanje prošlosti*, roman, 1995.
* *Kovčeg Vizantije*, publicistika, 2000.
* *Ulica Bate Mihajlovića*, publicistika, 2002.
* *Ratni radovi*, publicistika, 2002.
* *Kula i posetioci*, roman, 2003.
* *Građevina životopisa*, publicistika, 2008.
* *Emigranti*, publicistika, 2009.
* *Srpska atlantida*, putopisi, 2011.
***Emmerdale*** je britanska televizijska sapunica koja se u produkciji Yorkshire Television redovno emitira na programu mreže ITV od 1972. godine. Sve do 1993. godine njen službeni naziv je bio ***Emmerdale Farm***. Radnja je smještena u fiktivno selo Emmerdale (do 1994. godine poznato kao Beckindale) u Zapadnom Yorkshireu.

Kao inspiracija za seriju je poslužila *The Riordans*, irska sapunica u produkciji RTE, koja se emitirala od sredine 1960-ih do sredine 1970-ih. Njena specifičnost je bila u tome što se, za razliku od dotadašnjih sapunica, snimala u eksterijerima, odnosno na pravoj farmi.

I u *Emmerdaleu* su se glavni zapleti vrtili oko farme koju je vodila porodica Sugden, da bi se tek postepeno počeli više baviti životom stanovnika obližnjeg sela.

Emmerdale dosada ima 7500 snimljenih epizoda, i smatra se najpopularnijom britanskom sapunicom iza *Coronation Streeta* i *EastEndersa*.

Izvori
------

1. ↑  Danny Miller talks Aaron's confusion in 'Emmerdale' - Emmerdale Soap Scoop - Soaps - Digital Spy

Eksterni linkovi
----------------

***Emmerdale*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Emmerdale*  na itv.com
* *Emmerdale*  na stv.tv
* *Emmerdale* na sajtu IMDb
* *Emmerdale* at ClassicTelly.com
* *Emmerdale* at What's on TV
* *Emmerdale Live Webcam*
* *Emmerdale behind the scenes*
***Quincy, M.E.*** je američka kriminalistička TV serija koja se originalno prikazivala na programu mreže NBC od 1976. do 1983. Naslovni protagonist je bio dr. Quincy, mrtvozornik u službi Okruga Los Angeles (koga je tumačio Jack Klugman) i koji je istraživao slučajeve sumnjivih smrti.

Quincyju, bivšem mornaričkom kapetanu, u istragama je pomagao njegov vjerni pomoćnik Sam Fuyijama (koga je glumio Robert Ito), ali se on sam sukobljavao sa svojim pretpostavljenim dr. Robertom Astenom (koga je glumio John S. Ragin) i policijskim poručnikom Frankom Monahanom (koga je glumio Garry Walberg), koji su držali da svojim istragama naizgled banalnih smrti gubi novac poreznih obveznika ili preuzima tuđe ovlasti.

Serija se u svojim kasnijim sezonama osim čisto kriminalističkim sadržajem počela baviti i društveno angažiranom tematikom, te su producenti nastojali ukazati na neke goruće probleme kao što su nedostupnost pojedinih lijekova, odlaganje opasnog otpada, dostupnost vatrenog oružja i sl.

Današnjim je kritičarima serija zanimljiva prije svega zato što se Quincy u svojim istragama oslanjao manje na psihologiju i ispitivanje svjedoka, a više na pronalaženje i analizu forenzičkih tragova. Zbog toga se ponekad smatra svojevrsnom pretečom i/li rodonačelnikom danas popularnih forenzičkih serija kao što je *CSI*.

Eksterni linkovi
----------------

* *Quincy, M.E.* na sajtu IMDb
* The Quincy Examiner - Online Home to Fans of QME
* Mystery.net - *Quincy, M.E.*
* Episodeguide
* Youtube: Quincy Show Theme Song put to words
Elinor Glyn
**Elinor Glyn** (17. oktobar 1864 - 23. septembar 1943.), rođena kao Elinor Sutherland, bila je britanska spisateljica i filmska scenaristica zaslužna za razvoj industrije erotske književnosti namijenjene ženama. Poznata je i po tome što je prva koristila riječ *It* (engleski *To*) kao eufemizam za seksepil.

Potekla je iz anglo-irske aristokratske porodice i bila pripadnica otmjenog britanskog društva. Kada su njeni romani - čiji je sadržaj bio skandalozan za početak 20. vijeka - privukli pažnju Hollywooda, tamo se preselila kako bi postala scenaristica. Njeno izvrsno poznavanje aristokratskog načina života i manira učinilo ju je autoritetom u skorojevićkom Hollywoodu, pa je s vremenom postala jednom od najmoćnijih žena američke filmske industrije.

Glyn je godine 1924. sudjelovala na zloglasnom izletu Hearstove jahte *Oneida*, koje je kasnije postalo predmetom filma *The Cat's Meow*. U tom filmu je njen lik tumačila engleska glumica Joanna Lumley.

Eksterni pisci
--------------

* Djela čiji je autor Elinor Glyn na Projektu Gutenberg
* A 2004 essay by Louise Harrington (Cardiff University), from *The Literary Encyclopedia*
* Elinor Glyn na sajtu IMDb
* The Elinor Glyn Papers Arhivirano 2010-07-30 na Wayback Machine-u from The University of North Carolina at Greensboro.

***Elinor Glyn*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 59204544
* LCCN: n81032912
* ISNI: 0000 0001 1027 656X
* GND: 119200406
* SELIBR: 240443
* SUDOC: 060747196
* BNF: cb12609376q (podaci)
* BIBSYS: 90221733
* NDL: 00441081
* NKC: jn20000601907
* BNE: XX1448567
* CiNii: DA07313784
* CONOR.SI: 19112547

 |
**Radoje Dakić Brko** (1912 — 1946), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, predsednik Sindikata Jugoslavije i narodni heroj Jugoslavije.

Biografija
----------

Rođen je 27. 11. 1912. godine u selu Mala Crna Gora, na Žabljaku, kod Pljevalja. Posle završene osnovne škole, kao pitomac Srpskog privrednog društva Privrednik od 24. 12. 1926. godine, izučio je mašinbravarski zanat i završio zanatsku školu u Beogradu. Posle toga se uaposlio u livnici „Jug". Radio je i u Ortopedskom zavodu u Beogradu i nekim drugim preduzećima.

Vrlo rano je prišao radničkom pokretu. Bio je veoma aktivan u sindikalnoj organizaciji metalaca i naročito se zalagao u okupljanju omladine i njenom uključenju u rad sindikata. Član Komunističke partije Jugoslavije postao je 1934. godine.

Zbog revolucionarne aktivnosti često je hapšen i zatvaran. Posle policijske provale u partijsku organizaciju u Beogradu, 1936. godine, uhapšen je i u zatvoru je proveo devet meseci. Kasnije je, usled nedostatka dokaza, pušten i proteran u rodno mesto.

Godine 1937. se vratio u Beograd i radio u preduzećuima „Rogožarski" i „Ikarus". Pred izbore 1938. godine ponovo je proteran u rodno mesto. Iduće godine se vraća u Beograd, ali ponovo biva uhapšen i izveden pred Državni sud za zaštitu države, koji ga osloboađa, usled nedostatka dokaza.

U to vreme Radoje je bio politički sekretar Mesnog komiteta KPJ u Beogradu. Kao partijski rukovodilac učestvovao je u organizovanju mnogih štrajkova. Godine 1940. organizovao je veliki štrajk radnika aeronautičke industrije, zbog čega je uhapšen. Posle kraćeg zadržavanja u zatvoru, pušten je, ali je usled policijske provale u partijsku organizaciju ponovo uhapšen. U zatvoru je ostao sve do aprila 1941. godine.

Grob Radoja Dakića u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu
Posle kapitulacije i okupacije Kraljevine Jugoslavije, odlazi u Crnu Goru, gde postaje član Pokrajinskog komiteta KPJ za Crnu Goru i Boku i aktivno učestvuje u pripremama ustanka. Oktobra 1941. godine izabran je za sekretara Okružnog komiteta KPJ za Nikšić. Kao delegat nikšićkog sreza učestvovao je na Ostroškoj skupštini održanoj 8. 2. 1942. godine u manastiru Ostrog.

Tokom 1942. godine postavljen je za sekretara Pokrajinskog komiteta KPJ za Crnu Goru i Boku. Godine 1944. postavljen je za političkog komesara Drugog udarnog korpusa.

Posle oslobođenja Beograda, učestvovao je na Osnivačkoj zemaljskoj konferenciji sindikata, na kojoj je izabran za sekretara Centralnog odbora Jedinstvenih sindikata Jugoslavije.

Krajem 1945. godine otišao je na lečenje u Moskvu, gde je i umro 13. 1. 1946. godine. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja.

Za narodnog heroja proglašen je 12. 7. 1949. godine.

Kao čuveni narodni heroj njegovim imenom se zvala se industrija za pravljenje građevinskih mašina u Podgorici, kao i više ulice u Podgorici, Nikšiću i drugim gradovima.

Literatura
----------

* **Narodni heroji Jugoslavije**. „Mladost", Beograd 1975. godina.

Vanjske veze
------------

* Pobjeda: „Vratio se Brko"[*mrtav link*]
**Mero** ili **Mera** (grčki: Μοιρώ) ili **Miro** ili **Mira** (Μυρώ) bila je starogrčka pesnikinja, nazvana **Bizantinka** (ἡ Βυζαντία) jer se rodila ili je samo živela u Bizantu, čije stvaralaštvo pada na kraj 4. i početak 3. veka pne. Prema *Sudi*, bila je "kćerka" Homera, jednog od tragičkih pesnika iz aleksandrijske Plejade, te supruga Andromaha zvanog Filolog, no još je u 17. veku sugerisano da ispravno čitanje tu ne glasi "kćerka" (θυγάτηρ) nego "majka" (μήτηρ), i ta je korekcija otada prihvaćena u nauci.

Delo
----

Mero je pisala epske, elegijske i lirske pesme. Atenej u *Gozbi sofista* citira deset heksametarskih stihova iz njene pesme *Mnemosina* (Μνημοσύνη) o Zevsovom detinjstvu na Kritu. Kod Evstatija je sačuvan prvi stih njene *Himne Posejdonu*, a u *Palatinskoj antologiji* jedan ili dva epigrama čiji je ona autor. Ništa se nije sačuvalo od zbirke *Kletve* (Ἀραί), novog književnog žanra koji su kasnije negovali Kalimah u *Ibisu* i Euforion, a kod Rimljana Valerije Katon (*Dirae* u *Vergilijevom dodatku*) i Ovidije *(Ibis)*.

U svojoj pesmi *Pesnikinje* (Αἵ μελοποιοί) Antipatar iz Soluna ubraja Meru među devet zemaljskih Muza.
**Ekmeleddin Mehmet İhsanoğlu** (srpskohrvatski: ) (Kairo, 26. 12. 1943. – ), turski političar, diplomat, akademik, profesor i autor, bivši generalni sekretar Organizacije islamske konferencije (2004–2014). Poznat je po svojim doprinosima historijskim naukama, turskoj kulturi, i zalaganju za internacionalni dijalog.

Visoko obrazovanje započeo je na Fakultetu umjetnosti i nauka Univerziteta Ajn Šams u Kairu i 1966. stekao titulu prvostupnika, nakon čega je studij nastavio na kairskom Univerzitetu Al-Azhar i 1970. postao magistar. Doktorirao je 1974. na turskom Univerzitetu u Ankari i od 1984. radi kao profesor. İhsanoğluov akademski rad fokusiran je na historiju naučnih aktivnosti i institucija učenja u islamskom svijetu, kulturnu razmjenu između islama i Zapada, odnos religije i nauke, te razvoj nauke u specifičnom socio-kulturnom okruženju. Karijeru profesora ostvario je na univerzitetima diljem Turske, te kao gostujući profesor po britanskim i njemačkim univerzitetima. Godine 2014. İhsanoğlu je sudjelovao kao jedan od tri kandidata na turskim predsjedničkim izborima i osvojio je 38,44% glasova, no pobjedu je odnio Recep Tayyip Erdoğan sa 51,79% glasova. İhsanoğlu je oženjen i ima troje dece.

Vanjske veze
------------

***Ekmeleddin İhsanoğlu*** na Wikimedijinoj ostavi

* () *Who is presidential candidate İhsanoğlu?*, Hürriyet Daily News
* () *Ekmeleddin Ihsanoglu – Islamophobia and OIC’s Mission*, Rumi Forum

| Diplomatske funkcije
 |
| --- |
| Prethodi:**Abdelouahed Belkeziz** | **Generalni sekretar Organizacije islamske konferencije**2004–2014 | Slijedi:**Ijad bin Amin Madani** |


|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 93377327
* LCCN: n85091917
* ISNI: 0000 0001 0925 7257
* GND: 123198968
* SELIBR: 224001
* SUDOC: 033384428
* BNF: cb12425559s (podaci)
* BIBSYS: 90398059
* NLA: 35782764
* CiNii: DA03804762
* NSK: 000173470

 |
***Here's Lucy*** je američki televizijski sitkom koji se originalno emitirao na programu mreže CBS od 1968. do 1974. Naslovna protagonistica je bila Lucy Carter, uposlenica agencije za zapošljavanje koju je tumačila popularna komičarka Lucille Ball, i koja je živjela u Los Angelesu zajedno sa dvoje djece - Kimom i Craigom (koju su glumila Ballina stvarna djeca Lucie Arnaz i Desi Arnaz Jr.). Snimanje serije je godine pokrenula sama Lucille Ball, nedugo nakon što je, za snimanja serije *The Lucy Show* prodala vlastitu producentsku kuću Desilu i shvatila da više neće imati kreativnu kontrolu nad njom. Zbog toga je prekinula njeno snimanje i osnovala novu kompaniju *Lucille Ball Productions* te počela snimati novu seriju. Ona se na programu održala šest sezona. U tome Lucille Ball nije spriječilo ni skijaška nezgoda u kojoj je 1972. slomila nogu; tokom cijele sezone 1972/73. je snimala s nogom u gipsu. Snimanje je godine 1974. obustavljeno, što neki historičari televizije tumače padom gledanosti, a drugi nastojanjem CBS-a da svoj program što je moguće više prilagodi mlađim generacijama. Kada je serija prestala sa snimanjem, Lucille Ball je bila posljednja televizijska zabavljačica iz tzv. *Zlatnog doba* koja je stalno imala vlastite emisije u udarnom terminu.

Eksterni linkovi
----------------

***Here's Lucy*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Here's Lucy* na sajtu IMDb
* *Here's Lucy* na TV.com
* TVShowsonDVD.com – Here's Lucy DVD news articles Arhivirano 2009-05-26 na Wayback Machine-u
* Here's Lucy Episode Guide
* The Lucy Lounge Arhivirano 2016-04-07 na Wayback Machine-u
* The Gale Gordon Archive Arhivirano 2009-03-03 na Wayback Machine-u
***Love of Life*** (sh. *Ljubav za životom*) je američka televizijska sapunica koja se emitirala na programu mreže CBS od 1951. do 1980. Radnja je prikazivala odnos dviju sestara - velikodušne Vanesse "Van" Dale i spletkama sklone Meg Dale. Na početku se bila emitirala iz dvorane Lindkenkratz Hall u New Yorku, koja će kasnije postati poznata kao slavna diskoteka Studio 54. U ulozi "Van" su se u prvim godinama izredale tri različite glumice - Peggy McKay (1951-1955), Bonnie Bartlett (1955 - 1958) te Audrey Peters. Ispočetka se snimala u crno-bijeloj tehnici, a od 1967. se emitirala u boji. Kada je snimanje obustavljeno zbog lošeg rejtinga, bila je jedna od dugovječnijih sapunica američke televizije. Među glumcima koji su u njoj ostvarili zapažene uloge je bio i Christopher Reeve kao Megin (u međuvremenu odrasli) sin, koji će kasnije postati poznat po ulozi Supermana.

Vanjske veze
------------

* *Love of Life* na sajtu IMDb
* *Love of Life* na TV.com
* An incomplete copy of the 22 August 1960 episode of "Love of Life" at the Internet Archive
**Kulturni pejzaž Kinalig** nalazi se u visokoplaninskom selu Kinalig, Kavkaz, sjeverni Azerbejdžan. Selo Khinalig je dom polunomadskog naroda Khinalig, čija su kultura i način života definirani sezonskom migracijom između ljetnih i zimskih pašnjaka, i koji su zadržali drevni način vertikalne transhumanace na velike udaljenosti. 

Vrijeme se znatno mijenja, a temperatura se tokom zime i ljeta kreće od −20 °C to 18 °C. Khinalug has a population of about 2,000 people.[6] This small group of people speaks the Khinalug language, which is an isolate within the Northeast Caucasian language family, although many speak Azerbaijani as wel

Selo se nalazi na strmom planinskom vrhu na skoro 2.200 metara od nivoa mora i ima subalpske i alpske livade sa malim šumskim fragmentima i kamenitim predelima. Šume u blizini sela, na nadmorskoj visini od 2300 metara rijedak su fenomen za subalpsku zonu i mještani je smatraju svetom, zbog čega je sječa drveća zabranjena.

Pored sela pejzaž se sastoji od ljetnih pašnjaka i poljoprivrednih terasa na Velikom Kavkazu i zimskih pašnjaka u ravničarskim ravnicama. Čini ga i "put migracija" (Köç Yolu) dug 200 km sa početkom u selu, a završava se u ravnicama okruga Abšeron i Hajiqabul. Putem se dva puta godišnje kreću pastiri i njihova stada sa 400.000 ovaca. Pridružuje im se oko 7.000 ljudi iz drugih obližnjih naselja.

Razvijena mreža drevnih ruta, privremeni pašnjaci i odmarališta, nekropole i džamije ilustruje održivi eko-društveni sistem prilagođen ekstremnim uslovima životne sredine.

Svjetska baština
----------------

Sa hiljadama godina istorije, ljudi ovog sela i dalje čuvaju sopstvenu tradiciju i jezik i održavaju polunomadski način života. Kulturni pejzaž Kinalig 2023. god. uvršten je na listu UNESCO-ove svjetske baštine

Izvori
------

1. ↑  „Kulturni pejzaž Kinalig". *UNESCO: Svjetska baština*. Pristupljeno 8. 1. 2024.
2. ↑  Kulturni pejzaž Kinalig na UNESCO-voj listi
3. ↑  „Azerbejdžan, spomenici upisani na listu svjetske baštine". *UNESCO: Svjetska baština*. Pristupljeno 10. 1. 2024.

***Kulturni pejzaž naroda Kinalig*** na Wikimedijinoj ostavi
**Bella Darvi** (23. oktobar, 1928 – 11. septembar, 1971.) bila je poljsko-francuska glumica

Biografija
----------

Darvi je rođena kao **Bajla Węgier**. Imala je tri brata i jednu sestru. Jedan od braće, Robert, je umro u koncentracionom logoru.

Darvi je i sama bila zarobljena od strane nacista u toku Drugog svetskog rata, ali je bila oslobođena 1943. godine. Udala se za biznismena, Albana Cavalcadea, 7. oktobra, 1950. godine i otputovala je sa njim u Monaco. Žena mogula Darryla Zanucka ju je otkrila u Parizu. Godine 1952. razvela se od Cavalcadea i preselila se kod Zanucka. Avgusta 1953. godine potpisala je ugovor sa njim, a on joj je promenio ime u *Bella Darvi*, što je bila kombinacije njegovog imena i imena njegove žene, Virginije. Vremenom, postala je Zanuckova ljubavnica, mada se navodno viđala i sa drugim muškarcima, među kojima su bili Robert Stack i Brad Dexter.

Glumila je u filmu *Hell and High Water* iz 1954. sa Samom Fullerom, ali je verovatno najpoznatija po ulozi Nefer, vavilonske kurtizane u filmu *The Egyptian*.

Zanuck je ostavio svoju ženu zbog Darvi, ali je onda ostavio i nju, kada je saznao da je ili lezbejka ili biseksualka. (Kasnije je veoma otvoreno izlazila i sa ženama i sa muškarcima.) Uprkos vezama sa veoma bogatim muškarcima, Darvi nije ostvarila nijednu dužu vezu, niti je uspela da obuzda svoju strast prema kockanju. Njene kockarske dugove je pokrivao Zanuck čak i 1970. godine. Novembra, 1960. udala se za konobara Claudea Rouasa u Las Vegasu, ali je brak poništen manje od godinu dana kasnije.

### Smrt

Darvi je izvršila samoubistvo u Monte Carlu, nakon nekoliko bezuspešnih pokušaja ugušivši se gasom. Njeno telo je otkriveno tek nakon više od nedelju dana.

Izvori
------

1. ↑  „Biography: Bella Darvi". cineartistes.com. Pristupljeno 11.9.2010.
2. 1 2  „The Private Life and Times of Bella Darvi". *Glamour Girls of the Silver Screen*. Pristupljeno 11.9.2010.
3. ↑  Bella Darvi na Find a Grave

Vanjske veze
------------

* Bella Darvi na sajtu IMDb
* Bella Darvi na Filmskoj bazi podataka TCM ()
* Bella Darvi na Allmovieu
* Bella Darvi na TV.com
* Bio on Darvi ()
* Bella Darvi na Find a Grave

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 76524381
* LCCN: no2010146571
* ISNI: 0000 0001 1675 5932
* GND: 141035013
* SUDOC: 103874070
* BNF: cb14169211h (podaci)
* ULAN: 500355420
* BNE: XX4962772

 |
**Mihajlo Dejanović** (Silaš, 1931. - Klisa (Osijek), 13. VII. 2016.), učitelj likovne kulture i pisac, autor romana "Zvona nad Branjinom" (2014). Živio je u Klisi kod Osijeka.

Školovanje
----------

Rođen je u siromašnoj nadničarskoj porodici i najstariji je sin Dragića i Milice Dejanović. U rodnom selu živio je do pred kraj trećeg razreda osnovne škole.

Stvaranjem ustaške Nezavisne Države Hrvatske 1941. godine, njegova porodica, kao i sve ostale dobrovoljačke porodice iz Silaša i okolnih sela, protjerana je u Srbiju. Nastanili su se u selu Glogovcu u Mačvi kod dobrog domaćina Dragića Vesića. Tu je proveo četiri ratne godine i završio osnovnu školu, a potom je u šabačkoj Gimnaziji privatno položio prvi razred niže gimnazije.

Godine 1945. vratio se u Silaš i nastavio školovanje. Poslije male mature u vukovarskoj Gimnaziji, školske godine 1951/1952. završio je i Učiteljsku školu u Osijeku.

Učiteljevanje
-------------

Kao učitelj radio je u tri sela: u Branjini u Baranji (tri godine) i u Veri, a nakon šest godina prešao je u Centralnu osnovnu školu u Boboti. Položivši prijemni ispit, upisao se na Pedagošku akademiju u Osijeku, gdje je prvo diplomirao muzičku kulturu, a nešto kasnije i likovnu kulturu, koju je u školi cijelo vrijeme i predavao.

U penziju je otišao 1996. godine. Kako zbog astme nije bio sposoban za fizičke poslove, prihvatio se pisanja.

KUD
---

Godine 1974. s bivšim učenicima (pjevačima i tamburašima) osnovao je u Boboti KUD "Đoko Patković". Nastupima na širem prostoru Jugoslavije pronijeli su ime sela Bobote.

Pisanje
-------

Prvo objavljeno djelo mu je "Priča o Iliji". U rukopisu je imao pet romana, tri zbirke priča i zbirku pjesama. Godine 2014. objavljen mu je roman "Zvona nad Branjinom" u izdanju njegovog sina dr. Radomira Dejanovića te pododbora Beli Manastir i Bobota SKD-a "Prosvjeta" (254 str.).

Priznanja
---------

"Za nesebičan doprinos u očuvanju kulture Srba" Veće srpske nacionalne manjina Vukovarsko-srijemske županije dodijelilo mu je 2009. godine zahvalnicu s ručnim satom.

Izvori
------

* *"Slovo o piscu"*, u: Mihajlo Dejanović, *"Zvona nad Branjinom"*, Klisa, 2014, str. 251.

1. 1 2  Radio Borovo: *"Info plus 13.07.2016."*. - Borovo, 13. VII. 2016.
**Priča o kmetu Simanu** je pripovetka Ive Andrića objavljena u delu „Priča o kmetu Simanu i druge pripovetke" Kada bi radnju priče smestili u današnje vreme mogli bismo reći da je ovde reč o sukobu radnika i današnjeg poslodavca. Radnja pripovetke je smeštena u 1878. godinu, kada su austrijske trupe ušle u Sarajevo. Andrić je u pripovetci kroz kmeta Simana, opisao sve one kojima je nešto oduzeto, a kroz agu Ibraga Kološa predstavio je sve one koji su nešto oteli, izurpirali i sada kao da je to njihovo bilo vekovno, polažu pravo na to. Kmet Siman predstavlja sve one napaćene radnike koje šefovi svakodnevno na poslu zakidaju, a oni, radi očuvanja plate i golog života, moraju da cute i trpe. Vekovna borba između kmetova i turskih feudalaca kroz sukob kmeta Simana Vaskovića i age Ibraga Kološa, napisana je kao podsetnik da se i danas ništa nije promenilo, iako više nema kmetova i feudalaca.

>    
> 
> strašni princip kmetovsko-aginskog odnosa,  
> po kom čovek jede drugog čoveka koji za njega radi trošeći snagu i sahranjujući sa svakom žetvom po jedan delić sebe u obrađivanju zemlje,   
>  bez ikakva nade da bi se taj odnos, koji se stalno pogoršava na štetu kmeta, ikad mogao izmeniti. 
> 
> – Ivo Andrić

Godine 1978. je u produkciji TV Sarajevo po pripovetci snimljen istoimeni televizijski film.

Izvori
------

1. ↑
**Eric Millegan** (**Erik Milegan**; rođen 25. avgusta, 1974) je američki glumac, poznat najpre po svojoj ulozi Dr. Zacka Addyja u FOX-ovoj seriji *Bones*. On je otvoreno gej i bio je outovan pre dobijanja uloge u seriji.

Biografija
----------

Eric Millegan je rođen u Hackettstownu, ali je odrastao u Springfieldu. Studirao je glumu na Interlochen Center for the Arts pre nego što je počeo da studira muzičko pozorište na univerzitetu u Michiganu. Trenutno živi u LA.-u.

Godine 2003. časopis *Out* ga je imenovao za "najzgodnijeg obećavaućeg otvoreno gej glumca" godine.

Muzičkim pozorištem je počeo da se bavi sa 7 godina, igrajući u Menottijevoj operi *Amahl and the Night Visitors*. Nastavio je da igra za istu kompaniju, poljavljujući se u operama kao što su *Madame Butterfly*, *La Bohème*, *Carmen* i *Hänsel und Gretel*. Millegan se pojavio 2000. godine na broadwayskoj sceni u produkciji mjuzikla *Jesus Christ Superstar*.

Avgusta, 2009. godine, Millegan je objavio video na YouTube-u u kome govori o svom iskustvu sa bipolarnim poremećajem.

Filmografija
------------

### Televizija

* *100 Centre Street* (2001) - Michael Truskie
* *Law & Order: Criminal Intent* (2002) - Eddie Dutton
* *Curb Your Enthusiasm* (2004) - dostavljač
* *Bones* (2005-2009) - Zack Addy

### Film

* *Soda Pop* (2001) - Jamie
* *On Line* (2002) - Ed Simone
* *The Phobic* (2006) - Reed Jenkinss

Izvori
------

1. ↑  „Interview With Eric Millegan". AfterElton. 27.2.2007. Pristupljeno 25.8.2010.
2. ↑  „Eric Millegan - Bipolar Disorder Part 1". YouTube. Pristupljeno 25.8.2010.

Vanjske veze
------------

* Službena stranica
* Eric Millegan na TV.com
* Eric Millegan na sajtu IMDb
* Eric Millegan na Internet Broadway Database
* 20 Questions with Eric Millegan on PopGurls.com Arhivirano 2008-12-27 na Wayback Machine-u
* theTVaddict Interviews Eric Millegan
**Milan Delčić Delča** je bio muzičar, dramaturg i televizijski voditelj iz Srbije. Rođen je u Pirotu 19. novembra 1960. godine, a detinjstvo je proveo u Kruševcu, gde je završio niže razrede osnovne škole pre nego što se sa porodicom preselio u Beograd.

Muzikom je počeo da se bavi krajem 1970-ih. Sa Zoranom Vulovićem i Aleksandrom Vasiljevićem 1979. je osnovao grupu „Furije furiozno furaju", koja je kasnije preimenovana u „Prolog za veliki haos". U to vreme njih trojica su pripremali amaterske pozorišne predstave, a radili su i kao novinari-saradnici radio stanice Studio B. Grupi su se 1980. pridružili novi članovi i ona je dobila naziv „U škripcu". Prve snimke, pesme „Južno voće" i „Pamflex dom", objavili su 1981. na albumu „ARA" koji je okupio sastave druge generacije beogradskog novog talasa. Delčić je sa ovom grupom snimio pet albuma: „Godine ljubavi" (1982), „O je" (1983), „Nove godine" (1983), „Budimo zajedno" (1984) i „Izgleda da mi smo sami" (1990). Nakon toga je nastavio samostalnu muzičku karijeru i objavio još nekoliko albuma: „Delča i sklekovi" (1994), „S jezikom u usta" (1997), „Krenuo sam davno, ne sećam se gde" (2003) i kompilaciju najvećih hitova.

Godine 1984. diplomirao je dramaturgiju na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu. Autor je nekoliko pozorišnih predstava: „Hari ne putuje vozom" (SKC, 1984.), „Kraljevo blago" (Atelje 212, 1986.), „" (Bitef teatar, 1992.), „Radmilo Gnusni i Radmila Pogana" (Bitef teatar, 1992). Takođe je autor i režiser storije „Lepe, čiste, dobre" u omnibusu „Beogradske priče", dramaturg televizijske serije „Dome, slatki dome", scenarista serije „U ime zakona" (1991) i koscenarista filma „Ne skreći sa staze" (2003).

Pojavljivao se u filmovima „Slatko od snova" (1994) i „Sivi kamion crvene boje" i u TV seriji „Otvorena vrata" (1994-1995).

Na televiziji Art je vodio emisiju „Kult detektivi" i noćni program „Kabinet doktora Mrmora". Jedno vreme je bio muzički urednik televizije Metropolis.

U aprilu 2010. održao je samostalnu izložbu fotografija pod nazivom „". Bilo je izloženo devet fotografija nastalih tokom 2009. godine, na kojima je Delčić pokušao da dočara svoj utisak Menhetna tokom kišnih i oblačnih večeri.

Nakon nekoliko godina borbe protiv raka, Delčić je umro 24. jula 2011. godine u svojoj 51. godini.

Izvori
------

1. 1 2 3  Urbana Srbija: U Škripcu Arhivirano 2012-01-19 na Wayback Machine-u, pristup 25. jul 2011.
2. 1 2 3 4 5  Portal za kulturu Jugoistočne Evrope, pristup 25. jul 2011.
3. 1 2 3  RTS: Preminuo Milan Delčić Delča, pristup 25. jul 2011.
**Arancini** su slastica od narančine kore.

Priprema
--------

Izrađuju se od kore naranče, pa je važno da koriste naranče koje nisu prskane pesticidima. Nakon guljenja naranče kora se 5-6 dana namače u vodi koja se mijenja dvaput dnevno. 

Potom se korice ocijede, režu na rezance širine oko 5 mm, te se stavljaju u vodu i kuhaju. U vodu se dodaje šećer (težinski jednaka količina kao i korice) i kuha dok tekućina ne ispari.

Nakon kuhanja se vruće korice izvade na papir za pečenje posut kristalnim šećerom. Korice se uvaljaju u taj šećer, te se ostavljaju da se suše 2-3 dana. Potom su spremne za jelo.

Vanjske poveznice
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Kandirano voće** |

* Coolinarika: Arancini

Arancini u vlastitom soku

  


| * p
* r
* u
Agrumi (*Citrus*) |
| --- |
| Važne vrste | Citron • Citrus aurantifolia • Mandarina • Perzijska limeta • Pomelo |
| Važni kultivari | Citrus × limonia • Gorka naranča • Grejp • Klementina • Limeta • Limun • Naranča • Tangelo • Tangerina |
| Ostalo | Limunada • Limunska kiselina • Oranžerija • Popis bolesti agruma • Proizvodnja agruma • Arancini |
**Eric Oswald Mowbray Knight** (10. april 1897 – 15. januar 1943) bio je britanski književnik, najpoznatiji kao tvorac lika Lassie.

Rodio se u porodici bogatog trgovca dijamantima koji je poginuo u Burskom ratu, nakon čega mu je majka neko vrijeme radila kao guvernanta u domaćinstvu ruskog cara Nikolaja II. Knight se kao mladić priključio Kanadskoj vojsci i sudjelovao u Prvom svjetskom ratu. Nakon rata je radio kao novinar, a potom se preselio u SAD, gdje je započeo spisateljsku karijeru, pišući kriminalističke romane, scenarije za hollywoodske filmove, kao i djela inspirirana životom stanovnika njegovog rodnog Yorkshirea. Godine 1938. je u *Saturday Evening Postu* objavljena njegova novela *Lassie-Come-Home*, koju je dvije godine kasnije proširio u roman i u kome se prvi put pojavljuje lik škotskog ovčara Lassie. Knight, koji je u međuvremenu sa svojom drugom suprugom Jere Brylawski uzgajao škotske ovčare u Pensilvaniji je iste godine objavio *This Above All*, koji se smatra jednim od prvih značajnih romana inspiriranih tada aktualnim Drugim svjetskim ratom. Godine 1942. je Knight uzeo američko državljanstvo i priključio se američkoj vojsci u činu majora. Početkom sljedeće godine je na službenom putu u Nizozemsku Gvajanu (današnji Surinam) poginuo u padu aviona.

Izvori
------

Vanjske veze
------------

* Eric Knight home page
* Biography
* Eric Knight na Find a Grave
**Eric Williams**,MC (13. jul 1911 – 24. decembar 1983) bio je engleski književnik i avijatičar, najpoznatiji po knjigama posvećenima savezničkim ratnim zarobljenicima u Drugom svjetskom ratu.

Njegov opus je velikim dijelom bio inspiriran vlastitim iskustvom. U decembru 1942. je bombarder Short Stirling kojim je letio iznad Njemačke oboren, a sam Williams zarobljen-Nakon neuspjelog pokušaja bijega je bio smješten u logor Stalag Luft III u današnjoj Poljskoj, namijenjen "nepopravljim" bjeguncima. Tamo je zajedno sa Oliverom Codnerom i Oliverom Philpotom isplanirao i 29. oktobra 1943. godine izveo spektakularni bijeg. Sva trojica bjegunaca su se uspjela domoći neutralne Švedske i odatle su bili repatrirani u domovinu.

Williams je svoje doživljaje godine 1946. opisao u knjizi *Goon In The Block*. Tri godine kasnije ju je proširio u knjizu The Wooden Horse, koja je sljedeće godine adaptirana u istoimeni film.

Literatura
----------

* *Goon in the Block*, Collins, 1945.
* *The Wooden Horse*, Collins, 1949
* *The Tunnel*, Collins, 1951.
* *The Escapers- A Chronicle of Escape in Many Wars with Eighteen First-hand Accounts*, Collins, 1953.
* "Complete and Free". Travels through France & Italy. Eyre & Spottswoode. 1957.
* "The Borders of Barbarism", 1961.
* *More Escapers - in War and Peace with eighteen first-hand accounts*, Eric Williams, Fontana, 1968.

Vanjske veze
------------

* Wooden Horse Escape Kit Presented To Imperial War Museum Arhivirano 2013-05-12 na Wayback Machine-u
* World War II POW Escape Story: The Wooden Horse

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 100262594
* LCCN: n88258672
* ISNI: 0000 0001 1798 2467
* GND: 127329625
* SELIBR: 304868
* SUDOC: 17092503X
* BNF: cb104914409 (podaci)
* NDL: 00680127
* NKC: xx0206278
* BNE: XX1735800

 |
**As-salts**, također poznat kao Salt, je stari trgovački grad i administrativni centar u zapadnom središnjem Jordanu. Naziv potiče od latinske riječi *saltus*, što znači "šuma". 

Nalazi se na starom glavnom putu koji vodi od Amana do Jerusalima, na visoravni Balqa, oko 790-1.100 metara nadmorske visine, na prevoju tri brda, blizu doline Jordana. Jedno od tri brda, Jabal al-Qal'a, mjesto je srušene tvrđave iz 13. vijeka. Glavni je grad Jordanske pokrajine Balqa.

Predpostavlja se da ga je podigla makedonska armija za vrijeme Aleksandra Velikog. U vizantijsko doba bio je poznat kao Saltus i bio je sjedište biskupije. Naselje su uništili Mongoli, a zatim je obnovljeno za vrijeme vladavine mamelučkog sultana Baibarsa (1260.–1277.).

Svjetska baština
----------------

U gradu se nalaze velike javne zgrade i privatne rezidencije koje su izgrađene od žutog krečnjaka. Arhitektura građevina predstavlja mješavinu narodnih i modernih arhitektonskih utjecaja, te vještu izradu. Urbanizam je prilagođen strmoj naboranoj topografiji, sa mrežom međusobno povezanih stepeništa, javnih trgova, ulica i slobodnih prostora .

As-Salts proglašen je Svjetskom baštinom UNESCO-a na sjednici komiteta UNESCO-a 2021. godine.

Izvori
------

1. ↑  „Jordan, spomenici upisani na listu svjetske baštine". *UNESCO: Svjetska baština*. Pristupljeno 10. 1. 2024.
2. ↑  „As-salt". *UNESCO: Svjetska baština*. Pristupljeno 8. 1. 2024.

***As-Salt*** na Wikimedijinoj ostavi