recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Prabuty** (njemački: *Riesenburg*) je grad od 8,625 stanovnika na sjeveru Poljske.

Geografske karakteristike
-------------------------

Prabuty se nalazi na jugoistoku Pomeranskog vojvodstva, rijeci Liwi.

Historija
---------

Prabuty je prvi put dokumentiran 1236. kao utvrda Starih Prusa - *Rezia*, koju su zauzeli i razorili Teutonski vitezovi.
Četrdeset godina kasnije, na istom mjestu započela je izgradnja zamka uz koji je izraslo naselje - *Riesenburg*, koji je status grada dobio 1330. 
Još od osnivanja Pomezanske biskupije 1243. rizenburgški zamak bio je biskupska rezidencija, dok se Katedralni kaptol (sjedište) nalazilo u Marienwerderu (Kwidzynu).

Konkatedrala
Sredinom 14. vijeka rizenburgški zamak postao je jedna od najmonumentalnijih biskupskih rezidencija u Teutonskoj državi. 
14. vijek bio je period bez ratova i invazija, ali je grad trpio zbog brojnih epidemija i prirodnih katastrofa.

15. vijek protekao je u ratovima između Poljsko-litavske unije i Teutonske države za vrijeme kojih je 1414. 
grad spalila Jagelova vojska. Teror Teutonskih vitezova rezultirao je željom nekih građana da se pridruže Pruskoj konfederaciji osnovanoj 1440. Te je težnje osujetio biskup Caspar, tako da je i nakon Trinaestgodišnjeg rata i Toruńskog mira - Prabuty ostao dugi niz godina u 
Teutonskoj državi.

Period 1501 - 1521 bio je zenit Prabutya jer je bio prijestonica Pomezanske biskupije. 
Nakon sekularizacije [[Pruska|Pruske 1525. prestala je postojati Teutonska država, a i Pomezanska biskupija je izgubila na važnosti, jer je izgubila mnogo vjernika koji su prihvatili luteranizam.
Tokom 16. vijeka u grad se doselilo puno Poljaka, krajem 16 i početkom 17. vijeka harale su epidemije.

Švedsko-poljski ratovi u 17. vijeku prouzročili su velika razaranja i osiromašenje njegovih stanovnika. 
Između 1688. i 1787. Prabuty su uništila tri velika požara.

U 19. vijeku grad je povezan željezničkom prugom sa Malborkom i Kwidzynom, ali se nije industralizirao.
Za Drugog svjetskog rata razoreno je oko 55% zgrada.

Privreda
--------

Nakon Drugog svjetskog rata u Prabutyju su osnovana brojna industrijska poduzeća]] i zadruge, od kojih su brojna nakon 1990-ih i privatizacije bankrotirala. Umjesti njih osnovano je puno malih porodičnih firmi koje jedva preživljavaju, ali bi trebale postati nosioci razvoja.

Znamenitosti
------------

Najveća znamenitost je gotička konkatedrala sv. Vojtjeha iz 14. vijeka.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „Historia Prabut" (poljski). Urząd Miasta Prabuty. Pristupljeno 14.01. 2022.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Poland: Pomorskie*" (poljski). City population. Pristupljeno 14.01.2022.

Vanjske veze
------------

***Prabuty*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Urząd Miasta Prabuty* (službene stranice) ()
Animirani konj
**Animacija** je slika u pokretu. Danas se može vidjeti na mnogim mjestima, ponajprije u kinu, na televiziji, mobilnom uređaju, računalu, na reklamnim panoima i sl. 

Vrlo je popularna, jer napreduje kako se tehnologija razvija. Danas se većina animacija radi pomoću računalno generiranih slika (CGI). Računalna animacija može biti vrlo detaljna 3D animacija, dok se 2D računalna animacija može koristiti iz stilskih razloga, male propusnosti ili bržeg prikazivanja u stvarnom vremenu. Ostale uobičajene metode animacije primjenjuju tehniku stop motion na dvodimenzionalne i trodimenzionalne objekte poput izrezanoga papira, lutke ili glinene figure.

Učinak animacije obično se postiže brzim slijedom sekvencijalnih slika koje se minimalno razlikuju jedna od druge. Smatra se da se iluzija - kao u filmovima uopće - oslanja na fenomen fi i beta pokreta, ali točni uzroci još uvijek nisu sigurni. Analogni mehanički animacije mediji koji se oslanjaju na brzom prikazu slike u sekvenci uključuju: fenakistiskop, zoetrop, flip knjigu, praksinoskop i film. Televizija i video popularni su mediji za elektroničku animaciju, koji su u početku bili analogni, a sada djeluju digitalno. Za prikaz na računalu razvijene su tehnike poput animirane GIF i flash animacije.

Galerija
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* GND: 7703314-0
* NDL: 00561560
* NKC: ph234794

 |
Koordinate: 42° 23′ 24" SGŠ, 20° 21′ 47" IGD

**Krnjince** je naselje u opštini Klina, na području AP Kosova i Metohije.

Selo se nalazi na magistralnom putu Klina - Srbica, udaljeno sedam kilometara od Kline. Selo je raštrkanog brdsko-planinskog tipa, a prosečna nadmorska visina je 465 metara. Rasporostire se od sela Klinavca, Pograđa, Čupeva pa sve do Gornje Jošanice, Broćne i Voćnjaka (opština Srbica), kao i prema Grabcu , Biči i Štupelju. U selu 1948. godine živelo je 49 srpskih porodica: Lalići, Đušići, Pavićevići, Jankovići, Šindići, Koprivice, Đurići i dr.
U delu sela na imanju porodice Lalić nalaze se ostaci crkve za koju se smatra da potiče iz 12 veka.
Poslednja srpska porodica iz sela Krnjinca, iseljena je pod albanskom torturom i paljenjem porodične kuće porodice Šindić od strane tadašnje OVK i to jula 1988. godine, pre zvaničnog početka ratnih sukoba na prostoru AP KiM. Tom prilikom ranjena je Ljubinka Šindić rođena 1925. godine, koja se tada zatekla u kući (podaci o napadu i paljenju kuće se mogu videti na www.kosovoliberationarmy.com/KosovoChronol u KosovoChrnology, gde stoji objava: *Sindic Ljubinka, 1955, wounded in attack on 3 7 98 attack on her house in Krnjin, Klina.*)

Danas je to etnički čisto selo sa albanskim mahalama: Hoti, Špatići, Dočići, Bojaj (nekad Bojići), Pajaziti, Trdevci, Kaludre, Kamberovići i dr.

Aprila 2013. godine selo Krnjince u opštini Klina, pod vlašću lokalnih albanaca zovu i : Kernica, Kerrnnice, Krnjica, Krnjice kao i najnoviji naziv Ljuftar (u slobodnom prevodu sa albanskom Borac).

Spoljašnje veze
---------------

* 

| * p
* r
* u
Opština Klina |
| --- |
| Balince • Berkovo • Biča • Bobovac • Bokšić • Budisavci • Veliki Đurđevik • Veliko Kruševo • Vidanje • Vlaški Drenovac • Volujak • Vrmnica • Golubovac • Gornji Petrič • Grabanica • Grabac • Grebnik • Deič • Dobra Voda • Dobri Dol • Dolac • Dolovo • Donji Petrič • Drenovac • Drenovčić • Drsnik • Dugonjive • Duš • Dušević • Zabrđe • Zajmovo • Zlokućane • Iglarevo • Jagoda • Jelovac • Jošanica • Kijevo • **Klina** • Klinavac • Kpuz • Krnjince • Leskovac • Lozica • Mali Đurđevik • Malo Kruševo • Mlečane • Naglavci • Pločice • Pograđe • Prčevo • Radulovac • Renovac • Resnik • Rudice • Svrhe • Sićevo • Skorošnik • Stup • Cerovik • Crni Lug • Čabić • 
Českovo • Čupevo • Štupelj |
**Puławy** je grad od 46,965 stanovnika na istoku Poljske u Lublinskom vojvodstvu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Puławy se prostire duž desne obale rijeke Visle, udaljen pedesetak km sjeverozapadno od centra Lublina. 
Puławy često zovu *Poljskom Atenom*, jer je bio inspiracija brojnim književnicima.

Palača Czartoryski

Historija
---------

Puławy je počeo svoj život u drugoj polovici 17. vijeka kao feudalna rezidencija porodice Lubomirski, a nakon tog porodice Sieniawski koji su postali 
vlasnici feuda 1731. a od 1784. do 1831. bio je rezidencija porodice Czartoryski.

Czartoryski su izasli u velike magnate pa su se svojim bogatsvom i raskošnim palačama mogli natjecali sa dvorom kralja Stanisława Augusta Poniatowskog.
Salon njegova dvorca u Puławyju postao je centar u koji su rado svraćali književnici, pjesnici, umjetnici ali i političari jer su Czartoryski postali i vrlo utjecajni i u toj sferi života Poljsko-Litvanske Unije.
Czartoryski su izgradili i brojne sjajne građevine po Puławyju (Hram Sibile, Gotička kuća).

Nakon Novembarskog ustanka 1831. proruske vlasti Kongresne Poljske konficirale su feud od Czartoryskija i podjelili ga na manje parcele.

Puławy je od 1846. postao lokalni administrativni centar, pa je gradska prava dobio 1906.

Za Njemačke okupacije Poljske u gradu je od 1939. do 1940. djelovao geto iz kojeg je oko 2,500 Židova deportirano u koncentracione logore. Od 1943. u Puławyju su djelovala tri radna logora za prisilni rad.

Privreda
--------

Danas je Puławy grad kemijske industrije u njemu se nalazi najveći pogon za proizvodnju dušičnih gnojiva u Poljskoj - *Zakłady Azotowe Puławy SA*.
Pored tog ima i pogone prehrambene, drvne i tekstilne industrije i tvornicu građevinskih materijala.

On je i grad brojnih instituta vezanih uz poljoprivredu i stočarstvo, značajna riječna luka i raskršće cesta.

Znamenitosti
------------

Najveća znamenitost Puławya je palača Lubomirski (kasnije Czartoryski) podignuta između 1676.-79. restaurirana 1722.-36. i 1785.-1810.

Pobratimski gradovi
-------------------

Puławy ima ugovore o prijateljstvu sa sljedećim gradovima:

|  |  |
| --- | --- |
| * Ukrajina Bojarka, Ukrajina
* Portugal Castelo Branco, Portugal
* Francuska Douai, Francuska
* Ukrajina Dublani, Ukrajina
 | * Belorusija Njasviž, Belorusija
* Njemačka Stendal, Njemačka
* Nizozemska Nieuwegein, Nizozemska
 |

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  „*Puławy*" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 30.08.2021.
2. 1 2 3 4 5  „*Poland, Lubelskie*" (poljski). City population. Pristupljeno 30.08. 2021.
3. ↑  „*Współpraca zagraniczna*" (poljski). Oficjalny Portal Urzędu Miasta Puławy. Arhivirano iz originala na datum 2021-09-01. Pristupljeno 30. 8. 2021.

Vanjske veze
------------

***Puławy*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Gmina Puławy* (službene stranice) ()
**Gerhard Fritz Kurt Schröder** (7. 4. 1944. -) je bio njemački političar i državnik koji je obavljao dužnost saveznog kancelara Njemačke u periodu od 1998. do 2005. godine.

Rodio se u skromnoj radničkoj familiji i dugo vremena je morao raditi svakojake poslove prije nego što je završio pravni fakultet i postao advokat. Zbog toga se od mladosti priključio socijaldemokratima i postepeno napredovao u stranci, sve dok godine 1986. nije kao vođa socijaldemokrata dobio izbore u saveznoj državi Donjoj Saksoniji i tamo postao premijer. 

Na toj funkciji je postao najkarizmatičniji i najpopularniji socijaldemokratski političar te kao vođa SPD-a glatko dobio savezne izbore godine 1998. i sastavio koaliciju sa Strankom zelenih. Nedugo nakon toga se založio za intervenciju NATO-snaga u Kosovu te tom prilikom, po prvi put nakon drugog svjetskog rata, poslao njemačke snage u borbene operacije. S druge strane, oštro se protivio američkoj invaziji na Irak čemu mnogi pripisuju njegovu iznenađujuću pobjedu na parlamentarnim izborima 2002. godine. 

Za vrijeme njegovog mandata je u Njemačkoj nezaposlenost narasla do nezapamćenih razmjera i bilježila se velika ekonomska stagnacija te rast ekstremnih partija s lijeva i desna. Nakon poraza socijaldemokrata na izborima u tradiocionalnom uporištu Sjevernoj Rajni-Vestfaliji godine 2005. je zakazao parlamentarne izbore godinu dana prije roka. Na početku su, s obzirom na izborne ankete, svi to smatrali političkim samoubojstvom, ali su na izborima socijaldemokrati i opozicijski demokršćani osvojili gotovo istovjetan broj mjesta u Bundestagu, nakon čega se Schröder nadao kako bi mogao preživjeti kao kancelar u velikoj koaliciji. Na kraju je ipak popustio i dvije stranke su se dogovorile kako će novi kancelar biti Angela Merkel.

***Gerhard Schröder*** na Wikimedijinoj ostavi

  


| * p
* r
* u
Njemački kancelari |
| --- |
| Njemačko Carstvo Njemačko Carstvo(1871. – 1918.) | Otto von Bismarck • Leo von Caprivi • Princ Chlodwig zu Hohenlohe-Schillingsfürst • Bernhard von Bülow • Theobald von Bethmann Hollweg • Georg Michaelis • Georg von Hertling • Princ Maximilian od Badena |
|  Weimarska Republika(1919. – 1933.) | Friedrich Ebert • Hugo Haase • Philipp Scheidemann • Gustav Bauer • Hermann Müller • Konstantin Fehrenbach • Joseph Wirth • Wilhelm Cuno • Gustav Stresemann • Wilhelm Marx • Hans Luther • Wilhelm Marx • Hermann Müller • Heinrich Brüning • Franz von Papen • Kurt von Schleicher |
| Treći Reich Treći Reich(1933. – 1945.) | Adolf Hitler • Joseph Goebbels • Lutz Graf Schwerin von Krosigk |
| Njemačka SR Njemačka(od 1949.) | Konrad Adenauer • Ludwig Erhard • Kurt Georg Kiesinger • Willy Brandt • Helmut Schmidt • Helmut Kohl • Gerhard Schröder • Angela Merkel] • Olaf Scholz |
**Quillota** je grad od 74,238 i općina od 90,517 stanovnika u centru Čilea u Provinciji Quillota u kojoj je administrativni centar.

Quillota je riječ iz kečuanskog (od *quilluta*), što znači hodati pomičući glavu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Quillota leži u dolini rijeke Aconcague, udaljena 120 km jugoistočno od Santiaga i 60 km od luke u Valparaísu.

### Klima

Grad ima mediteransku klimu sa kišnom zimom i prosječnom godišnjom temperaturom od 15,3 °C. u najtoplijem mjesecu januaru je 28 °C, a u najhladnijem julu je prosječno 5,5 °C. Kiše padne godišnje do 437 mm, a najviše u junu 125 mm.

Stadion Lucio Fariña Fernández

Historija
---------

Oko 1540. španjolski konkvistador Pedro de Valdivia stigao je u dolinu Quillota i tamo osnovao svoju utvrdu, i bavio se iskapanjem zlata i obrađivanjem zemlje.
Negdje oko 1585. Quillota je postala administrativni centar velikog područja koji je obuhvaćao teren od Illapela do Casablance.

Quillota je službeno osnovana 11. novembra 1717. pod imenom *Villa de San Martín de la Concha del Valle de Quillota* uz prisutnost biskupa i guvernera.
Za mandata Bernarda O'Higginsa - 1818. postala je općina, a 1822, dobila je status grada.

Od 1876. je administrativni centar Departmana Quillota (današnja Provincija Quillota
U to vrijeme bila je grad koji je među prvima u dolini Aconcague 1884, dobio tramvaj, koji je bio konjski i nije dugo prometovao.

Privreda
--------

Ekonomija grada bazira se na poljoprivredi, ponajviše na proizvodnji suptropskog voća i povrća.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Chile: Valparaíso*" (engleski). City population. Pristupljeno 23. 11. 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Comuna de Quillota*" (španjolski). Municipalidad de Quillota. Pristupljeno 23.11.2020.

Vanjske veze
------------

***Quillota*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Ilustre Municipalidad de Quillota* (službene stranice) ()
**Gimnastički razboj** je gimnastičarska sprava koju je početkom 19. vijeka uveo Njemac Friedrich Ludwig Jahn, kog se smatra ocem gimnastike. Ta sprava naročito je korisna za jačanje mišića torza.

Karakteristike
--------------

Orginalno to su bile dvije horizontalne paralelne drvene šipke eliptoidnog dijametra od 5 cm, duge 3,5 m. Postavljene pomoću četiri stupa na visinu od 2 m, međusobno razmaknute 42 cm. 
Visina i razmak između šipki je najčešće podesiv.Danas se izrađuje od čelika.

U tog discplini takmiče se samo muškarci, pokretima koji kombiniraju zamahe, preskoke, elemente leta, snagu i ravnotežu uz otpuštanje i ponovno hvatanje šipki. 
Na razboju se zahtjeva vježbanje zamasima, velikim amplitudama u uporu, potporu i visu, uz izvođenje elemenata koji zahtjevaju snagu i izdržljivost. Gimnastičar mora izvoditi vježbu cijelom dužinom razboja ispod i iznad šipki. U vježbi trebaju dominirati okreti oko uzdužne i poprečne osi. Kontrola tijela i pokreta trebaju biti harmonični i prirodni, svi elementi vježbe ujedinjeni u skladnu cijelinu, Vježba završava skokom sa sprave i kontroliranim doskokom.

Historija
---------

Gimnastički razboj je olimpijska disciplina u gimnastici još od prvih modernih Olimpijskih igara 1896.

Vanjske veze
------------

***Gimnastički razboj*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Parallel bars sports* ()
* *Razboj* ()

| * p
* r
* u
Gimnastičke sprave |
| --- |
| Sportska gimnastika muškarci | 
* Krugovi
* Konj sa hvataljkama
* Parter
* Konj za preskoke
* Gimnastički razboj
* Vratilo

 |
| Sportska gimnastika žene | 
* Dvovisinski razboj
* Greda
* Parter
* Konj za preskoke

 |

1. 1 2 3 4   „Parallel bars sports" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 23.01.2022.
2. 1 2   „Razboj" (hrvatskosrpski). Znanje. Pristupljeno 23.01.2022.
Upotreba indijske raketne artiljerije protiv Britanaca krajem 18. vijeka
Lansiranje kaćuša u Staljingradskoj bitki 1942.
**Raketna artiljerija** je vrsta artiljerije čije oruđe koristi raketni pogon montiran na projektile, za razliku od topovske (klasične cijevne) artiljerije koja rabi eksplozivna punjenja. Upotreba raketa u nekakvom obliku artiljerije historijski je prvi put zabilježena u srednjovjekovnoj Kini gdje je igrala uglavnom psihološku ulogu, a kasnije su sisteme preuzeli Mongoli i proširili ih diljem Azije odnosno Evrope. Prva organizirana upotreba raketne artiljerije pripisuje se Indijcima u kasnom 18. vijeku, od kojih su tehnologiju preuzeli Britanci i koristili je tokom Napoleonskih ratova.

Raketno-artiljerijski sistemi dobili su na popularnosti nakon Napoleonovog poraza u bitki kod Waterlooa 1815. godine i ubrzo su postali sastavni dio brojnih zapadnjačkih vojski, no u drugoj polovini 19. vijeka njihova upotreba je marginalizirana razvojem novih topova povećanog dometa, razorne moći i preciznosti. Zadnja dva bitna sukoba u kojima su korišteni tokom ovog vijeka bili su Američko-meksički rat (1846−1848) i Američki građanski rat (1861−1865). Ključni nedostaci raketno-artiljerijskih oružja ovog doba bili su mala nosivost bojeve glave i nepreciznost.

Do ponovnog zanimanja za raketnu artiljeriju dolazi uoči Drugog svjetskog rata kada Nijemci razvijaju Nebelwerfer odnosno Sovjeti Kaćušu (VRB). Upotreba raketnih pogona na projektilima eliminira silu trzaja zbog čega su bile konstruktivno jednostavne, lagane i lako prenosive diljem širokog fronta, a višecijevna konfiguracija lansera i masovno grupiranje anuliralo je problem disperzije. Ova vrsta oružja danas se koristi u kopnenim vojskama, mornaricama i avijacijama brojnih zemalja, a najčešći tip raketne artiljerije su višecijevni bacači raketa (VRB).

Suvremena raketna artiljerija bitno se razlikuje po dometu, dijametru projektila, tipovima lansera, mogućnostima navođenja i drugim sistemima.

Povezano
--------

* Artiljerija
* Raketa
* Historija rakete
* Balistička raketa

Vanjske veze
------------

***Raketna artiljerija*** na Wikimedijinoj ostavi

* () John F. Guilmartin, Jr.: *Rocket and missile system* (Encyclopædia Britannica)
Koordinate: 57°06′20″N 12°23′25″E﻿ / ﻿57.10556°N 12.39028°E﻿ / 57.10556; 12.39028

Alexandersonov alternator
**Dugovalni odašiljač Grimeton** (švedski: *Radiostationen i Grimeton*) kod Varberga (županija Halland, Švedska) je dugovalni radio odašiljač koji ima jedini operativni Alexandersonov alternator na svijetu. Ovaj alternator je prvi proizvodio izmjenjivu električnu struju do 40 kHz za radijske valove potrebne za amplitudnu modulaciju (zvuk). Zbog toga je 2004. godine upisana na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi.

Odašiljač je izgrađen od 1922.-24. godine, a sastoji se od šest 127 metara visokih čeličnih tornjeva, uzemljenih divovskim pilonima, spojenim žicom s VLF odašiljačem u postaji. Do 1950-ih on se koristio za radijsku telegrafiju s radio postajom Radio Central na Long Islandu u New Yorku, a od 1960-ih do 1996. godine slao je naredbe podmornicama švedske mornarice. Danas se koristi samo u posebnim prigodama, kao npr. Alexandersonov dan kada se šalju impulsi morseova koda na 17,2 kHz. Njegov pozivni signal je SAQ, a svake godine na Badnjak u 8:00 sati (UTC) emitira signal.

Vanjske veze
------------

* Službena stranica Arhivirano 2009-08-26 na Wayback Machine-u

Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Varberška radio postaja** |

| * p
* r
* u
Svjetska baština u Švedskoj |
| --- |
|  | 
Vikinška naselja Birka i Hovgården • Dvorac Drottningholm • Željezara Engelsberg • Crkveno naselje Gammelstad u Luleåi • Pomorska luka Karlskrona • Historijski rudnik bakra Stora Kopparberget • Lappland • Groblje Skogskyrkogården u Stockholmu • Struveov luk1) • Poljoprivredni krajolik Stora Alvaret na otoku Ölandu • Petroglifi Tanumshedea • Dugovalni odašiljač Grimeton kod Varberga • Visoka obala i Arhipelag Kvarken12) • Hanzeatski grad Visby
 | Švedska zastava |
| 
1) Zajednička svjetska baština deset zemalja (Latvija, Norveška, Švedska, Finska, Estonija, Litva, Rusija, Bjelorusija, Ukrajina, Moldova) 
2) Zajednička svjetska baština Švedske i Finske  
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 238160464
* GND: 7842590-6

 |
**Rochester** je grad od 66,505 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Kent.

Geografske karakteristike
-------------------------

Rochester leži na južnoj obali rijeke Medway, udaljen 32 km jugoistočno od Londona.
Prostire se iznad ušća Medwaya u estuarij Temze, i praktički je spojen sa susjednim (istočnim) Chathamom i Gillinghamom u konurbaciju koju zovu *Medway Towns*.

Točno preko puta Medwaya leži - Strood, koji se danas ubraja u Rochester.

Historija
---------

Centar grada High Street
Za antike se na tom mjestu prostirao rimsko-britski utvrđeni grad **Durobrivae**, smješten duž rimskog puta od luka na Kanalu La Manche do Londona na mjestu gaza preko Medwaya.

Srednjovjekovni Rochester izrastao je oko svoje katedrale, koju je kao crkvu sv. Andrije osnovao 604. kralj Aethelbert od Kenta, on je i Rochester proglasio sjedištem biskupije.

Za vladavine (1066.-87) Williama I Osvajača bio je jedna od njegovih rezidencija. Kralj Henry III (1216.-72) obdario je Rochester brojnim privilegijama, što su kasnije potvrdili slijedeći vladari svojim poveljama, tako da danas ima specijalni status.

Znamenitosti
------------

*Glavni članak: Rochesterska katedrala*
Rochesterska katedrala
Najveća znamenitost grada je gotička katedrala, koja još uvjek ima normansku zapadnu fasadu (1125.-30.). Pored nje ima i ostatke normanskog zamka, masivne utvrde koja je kontrolirala riječni prelaz i fragmente gradskih bedema iz 13. vijeka.

Ostale značajne građevine uključuju cehovsku palaču - *Guildhall* iz 1687. ubožnicu iz 1579. i elizabetanski dvorac u kom se danas nalazi muzej.

Rochester je danas poznat kao grad u kom je od svoje osme godine živio Charles Dickens (točnije u Chathamu) u kom se zbivaju mnoge radnje njegovih romana.

Poznat je i po Instituciji Borstal koja je radila na preodgoju maloljetnih delikvenata u istoimenom selu (danas zapadna periferija).

Privreda i transport
--------------------

Rochester je industrijski grad još od 1850-ih, a danas je poznat po građevinarstvu, velikoj cementari i tvornici papira.
On je i velik transportni centar jer se nalazi na magistralnoj željezničkoj pruzi London - Canterbury-Dover. 
A i Medway je plovan do mosta u centru grada za brodove gaza do 8 metara, pa je i vrlo prometna luka.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*United Kingdom: South East England*" (engleski). City population. Pristupljeno 9.02. 2021.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Rochester*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 9. 02. 2021.
3. 1 2  „*Rochester*" (engleski). Historic UK. Pristupljeno 9. 02. 2021.

Vanjske veze
------------

***Rochester (Kent)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Medway Council* ()
**Rybnik** njemački: **Rybnick** je grad od 138,098 stanovnika na jugu Poljske u u Šleskom vojvodstvu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Rybnik leži udaljen 52 km jugozapadno od centra Katowica, na ušću potoka Nacyna u rijeku Ruda. U dolini sa nizom jezera (ribnjaka). 
u Moravu

Historija
---------

Panorama grada
Rybnik je za srednjeg vijeka bio ribarsko selo (po tom je i dobio ime) na trgovačkom putu koji je vodio od Krakova preko Oświęcima do Wrocława.

Pretpostavlja se da je gradska prava po magdeburškom pravu dobio prije 1308. jer je u to vrijeme bio i prijestolnica vlastitog vojvodstva.

Od 1327. je feud Kraljevine Češke, početkom 15. vijeka razorili su ga Husiti, koji su savladani 1433. na brdu iznad grada.
Austrijski Habsburgzivladaju gradom i cijelom Šleskom od 1526.

Za vrijeme Rata za austrijsko naslijeđe 1740. pruski kralj Fridrik II. Veliki zauzeo je Šlesku i Rybnik.
Rybnik se tokom 19. vijeka razvio isprva kao rudarski (kameni ugalj) a nakon tog i industrijski centar. Željeznička pruga izgrađena je 1856. - 1889. otvorena je željezara "Silesia", a 1899. livnica i tvornica mašina (današnja Ryfama).

Nakon Prvog svjetskog rata Rybnik je službeno predat Poljskoj u julu 1922. kao grad od 28.500 stanovnika.

Borbe za Rybnik između jedinica Crvene armije i Wehrmachta vodile su se od 11. do 26. marta 1945. pritom je oko 25% zgrada uništeno, pa se dobar dio stanovnika razbježao. Prvi stanovnici počeli su se vraćati tek 30. marta, ali ne i njemački koji su deportirani i naselili su se ponajviše u Sjevernu Rajnu-Vestfaliju oko Dorstena.

Razaranja su brzo sanirana i započelo je period naglog rasta, 1970-ih je proširen na okolna sela i gradiće.

Pobratimski gradovi
-------------------

Rybnik ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;

|  |  |
| --- | --- |
| * Francuska Saint-Vallier, Francuska (1961)
* Francuska Mazamet, Francuska (1963)
* Njemačka Dorsten, Njemačka (1994)
* Litvanija Vilniuski rajon, Litvanija (2000)
* Francuska Liévin, Francuska (2000)
* Njemačka Eurasburg, Njemačka (2001)
* Ukrajina Ivano-Frankovsk, Ukrajina (2001)
 | * Ujedinjeno Kraljevstvo Antrim and Newtownabbey, Ujedinjeno Kraljevstvo (2003)
* Grčka Larisa, Grčka (2003)
* Češka Karviná, Češka (2004)
* Ukrajina Bar, Ukrajina (2007)
* Slovačka Topoljčani, Slovačka (2008)
* Hrvatska Labin, Hrvatska (2014)
 |

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Poland: Major Cities*" (engleski). City population. Pristupljeno 23.03. 2021.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  „Historia" (poljski). Rybnik. Pristupljeno 23.03. 2021.
3. ↑  „Miasta Partnerskie" (poljski). Rybnik. Pristupljeno 23.03. 2021.

Vanjske veze
------------

***Rybnik*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Rybnik* (službene stranice) ()
**Räpina** (njemački: *Rappin*) je grad (lin) od 2,066 stanovnika na jugoistoku Estonije u Okrugu Põlva.

Geografske karakteristike
-------------------------

Räpina se nalazi u donjem toku rijeke Võhandu, na mjestu na kom se nalazi istoimeno jezero formirano nakon izgradnje brane u 18. vijeku. Kroz grad prolazi cesta Tartu - Pskov.

Svojevremeno je bila puno veća (1979. imala je 3247 stanovnika), ali je i danas administrativni centar istoimene općine-

Tvornica papira

Historija
---------

Historija Räpine počela je 1582. kad je podignuta kurija *Rappin*, na terenu istoimenog feuda.

Tokom 18. vijeka u tom selu podignuti su mlin, ciglana, pilana i manufaktura za proizvodnju papira. Kao vrlo napredno naselje rano je dobila škole, pravoslavnu 1848. a luteransku 1854. iako ima indicija da se to desilo još ranije (1693.)
Prva srednja škola osnovana je 1924.

Räpina je dobila status trgovišta (alevik) 1945. za Estonske Sovjetske Socijalističke Republike.

U tom periodu između 1950.-1961. bila je i administrativni centar vlastitog rajona.
Status grada (linn) dobila je 1993. nakon stjecanja nezavisnosti.

Privreda
--------

Privreda tog grada bazira se na drvnoj industriji (*AS Astel*), šumarstvu (*Räpina Nest* i *A & H Ristpalkmajad*) i staroj tvornici papira (*AS Räpina Paberivabrik*).

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  „Räpina" (estonski). Eesti Entsüklopeedia. Pristupljeno 5.12. 2021.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Estonia: Counties, Cities and Towns*" (engleski). City population. Pristupljeno 5.12. 2021.

Vanjske veze
------------

***Räpina*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Räpina* (na stranicama Eesti Entsüklopeedia) ()

| * p
* r
* u
Gradovi u Estoniji |
| --- |
| 
* Abja-Paluoja
* Antsla
* Elva
* Haapsalu
* Jõgeva
* Jõhvi
* Kallaste
* Kärdla
* Karksi-Nuia
* Kehra
* Keila
* Kilingi-Nõmme
* Kiviõli
* Kohtla-Järve
* Kunda
* Kuressaare
* Lihula
* Loksa
* Maardu
* Mõisaküla
* Mustvee
* Narva
* Narva-Jõesuu
* Otepää
* Paide
* Paldiski
* Pärnu
* Põltsamaa
* Põlva
* Püssi
* Rakvere
* Räpina
* Rapla
* Saue
* Sillamäe
* Sindi
* Suure-Jaani
* Tallinn
* Tamsalu
* Tapa
* Tartu
* Tõrva
* Türi
* Valga
* Viljandi
* Võhma
* Võru

 | Coat of arms of Estonia |
| Jaanilinn (Ivangorod) i Petseri (Pečori) anektirani su od strane Sovjetskog Saveza 1945. godine te su danas dio Rusije. |
**Saue** (njemački: *Sauß*) je grad od 5,831 stanovnika na sjeverozapadu Estonije u Okrugu Harju.

Geografske karakteristike
-------------------------

Saue leži na trasi željezničke pruge Tallinn-Paldiski i obilaznice oko Tallinna, udaljen 18 km jugozapadno od Tallinna.

Historija
---------

Veleposjednička kuća
Saue je novi grad izrastao u međuratnom periodu pored feuda Saue i željezničke stanice izgrađene 1920.

Današnje selo *Vanamõisa* (izvorno *Kerguta*), na kojem se nalazi veći dio današnjeg grada, prvi put dokumentirano u 13. vijeku u danskom registru (Kircotæn). 
Selo Saue prvi put dokumentirano 1548. kao švedski feud pod imenom **Sawne**. 
U to vrijeme kad je Estonijom vladala Švedska podignuta je i veleposjednička kuća.

Nakon rata za Estonske Sovjetske Socijalističke Republike Saue je 1960. administrativno spojen sa Tallinnom, nakon tog je 1973. Saue spojen je selom Sauevälja i tako je nastao današnji Saue, koji je dobio status grada 1993.

Privreda
--------

Današnji Saue je industrijsko predgrađe Tallinna sa tvornicama metalne (AS Saue EPT, AS Arco-AR, AS Sami) tekstilne (OÜ Mini-Maksi i OÜ Tekelson), građevinske (Mira Ehitusmaterjalid OÜ, Koriks-Fiiber OÜ, AS Toode) i prehrambene (AS Paulig Baltic). 
Pored tog u gradu djeluju i brojne firme koje se bave reklamom, elektronikom i logistikom.

Pobratimski gradovi
-------------------

Saue ima ugovore o prijateljstvu sa sljedećim gradovima;

|  |  |
| --- | --- |
| * Danska Egedal, Danska
* Island Húsavík, Island
* Ukrajina Kozelec, Ukrajina
* Finska Lappi, Finska
 | * Italija Montemarciano, Italija
* Francuska Quincy-sous-Sénart, Francuska
* Švedska Sollentuna, Švedska
* Latvija Vangaži, Latvija
 |

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Estonia: Counties, Cities and Towns*" (engleski). City population. Pristupljeno 8.10. 2021.
2. 1 2 3 4 5  „Saue" (estonski). Eesti Entsüklopeedia. Pristupljeno 8.10. 2021.
3. ↑  „Sister cities of Saue" (engleski). Sister cities. Pristupljeno 8.10. 2021.

Vanjske veze
------------

***Saue*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Saue vald - Saue linn* ()

| * p
* r
* u
Gradovi u Estoniji |
| --- |
| 
* Abja-Paluoja
* Antsla
* Elva
* Haapsalu
* Jõgeva
* Jõhvi
* Kallaste
* Kärdla
* Karksi-Nuia
* Kehra
* Keila
* Kilingi-Nõmme
* Kiviõli
* Kohtla-Järve
* Kunda
* Kuressaare
* Lihula
* Loksa
* Maardu
* Mõisaküla
* Mustvee
* Narva
* Narva-Jõesuu
* Otepää
* Paide
* Paldiski
* Pärnu
* Põltsamaa
* Põlva
* Püssi
* Rakvere
* Räpina
* Rapla
* Saue
* Sillamäe
* Sindi
* Suure-Jaani
* Tallinn
* Tamsalu
* Tapa
* Tartu
* Tõrva
* Türi
* Valga
* Viljandi
* Võhma
* Võru

 | Coat of arms of Estonia |
| Jaanilinn (Ivangorod) i Petseri (Pečori) anektirani su od strane Sovjetskog Saveza 1945. godine te su danas dio Rusije. |
Veliki sinkrotron SOLEIL u Parizu
**Sinkrotron** ili **sinhrotron** je tip kružnog akceleratora čestica koji ubrzava elektrone i protone. Magnetsko polje u ovoj mašini se povećava tokom ubrzanja jedne skupine čestica, tako da je radijus zakrivljenosti njihovih staza konstantan i kretaju se po istoj kružnoj putanji unutar torusne komore. Frekvenca električnog polja kojim se elektroni ubrzavaju se ne mijenja, no zato se mijenja intenzitet magnetnog polja koje održava stabilnost orbite. Naelektrizirane čestice koje se kreću ubrzano po krivoj putanji emitiraju elektromagnetno zračenje odnosno gube energiju, a sama emitirajuća energija raste usporedno s porastom brzine čestice i otežava njeno ubrzavanje. U fizici elementarnih čestica ovo predstavlja nesavladiv problem pa je fizičare u 21. vijeku natjeralo na razmatranje planova o konstruiranju golemih ali energetski štedljivijih linearnih akceleratora.

Dok sinkrotrono zračenje otežava rad fizičarima, ono je izuzetno korisno u drugim naučnim disciplinama poput medicine, biologije ili fizike materijala. U njima se teži prema dobijanju što intenzivnijeg sinkrotronskog zračenja zbog čega su stariji sinkrotroni, slabi za istraživanja elementarnih čestica, modificirani da emitiraju još više zračenja korisnog za istraživanja. Pomoću takvih mašina moguće je promatrati i analizirati čak i pojedinačne molekule. Najstariji sinkrotroni razvijeni su sredinom 1940-ih: ruski fizičar Vladimir Veksler opisao je metodu rada 1944. u sovjetskom časopisu, a godinu dana kasnije neovisno od njega američki fizičar Edwin McMillan konstruirao je prvi operativni sinkrotron. Australski fizičar Mark Oliphant zaslužan je za dizajn i izradu prvog protonskog sinkrotrona, puštenog u rad 1952. godine. Rani veliki sinkrotroni bili su *Cosmotron* u američkom Brookhavenu (1953.; 3,3 GeV) i sinkrotron u sovjetskoj Dubni (1957.; 10 GeV). Poseban tip sinkrotrona su tzv. sudarači čestica (kolajderi) u kojima se dvije vrste čestica istovremeno ubrzavaju i međusobno sudaraju, čime se ostvaruju mnogo intenzivniji sudari od onih s nepotretnom metom. Najveći sudarači su CERN-ov Veliki hadronski sudarač u Ženevi i *Tevatron* u Sjedinjenim Državama (ugašen 2011.).

Veze
----

* Akcelerator čestica

Vanjske veze
------------

***Sinkrotron*** na Wikimedijinoj ostavi

* Hrvatska enciklopedija (LZMK): *Akcelerator čestica*
* Milan Milošević (10. 6. 2007.): *Kako rade akceleratori?*, Svet nauke
Satelitski prikaz slanih ledenjaka u masivu Zagrosa (Iran)
Lüneburg Kalkberg (Njemačka)
**Slani ledenjak** je pokretna slana masa koja brazda reljefnu podlogu. Sastavljena je od naslaga minerala poput halita koji su akumulirani u kotlinama tokom nekih davnih klimatskih uvjeta pod pritiskom mlađih slojeva stijena probili na površinu kroz dijapire, oblikovali tzv. slane kupole, a potom pod utjecajem gravitacije klizali i brazdali podlogu na isti način kao klasični ledenjaci. Ovi prirodni fenomeni česta su pojava u Iranu i Njemačkoj: na iranskom Zagrosu javljaju se kao haliti, a na njemačkom Lüneburg Kalkbergu kao gips ili drugi karbonatni minerali.

Veze
----

* Ledenjak
* Egzaracija

Literatura
----------

* () Leturmy, Pascale; Robin, Cécile (2010.). *Tectonic and stratigraphic evolution of Zagros and Makran during the Mesozoic-Cenozoic*, Special Publications **CCCXXX**. London: Geological Society, str. 43. i 45. DOI:10.1144/SP330.1, ISBN 9781862392939, OCLC 709551929.

Vanjske veze
------------

* () NASA (27. 1. 2004.): *Iran's Salt Glaciers*
**Spa** je grad na istoku Belgije od 10,489 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Spa leži u Valoniji, u kraju šumovitih brežuljaka sjevernih Ardena, udaljen 35 km jugoistočno od Lièga.

Grad je poznat po termalnim izvorima koje lokalno zovu pouhons i termalnom kupalištu, pa je vremenom njegovo ime postalo sinonim u anglosaksonskom svijetu za - terme, koje oni zovu - **Spa**.

Historija
---------

Spa je bio poznat još za rimskih vremena po svojim termalnim izvorima i mineralnoj vodi, o njemu je pisao Plinije Stariji. Izvori su ponovno otkriveni 1326. pa je grad još od 16. vijeka postao ladanjsko mjesto i lječilište. Spa je svoj zenit doživio u 18. vijeku, kad su u njega dolazile brojne evropske kraljevske dinastije.

Spa je bio sjedište štaba Njemačke carske vojske - 1918. a nakon toga i mjesto Konferencije vrhovnog vijeća Antante - 1920.

Danas je Spa lječilišni centar pod kontrolom belgijske države, ali je još uvijek i turistički centar - naročito zimi, i grad zabave. U njemu se održavaju brojne utrke konja i automobila (Francorchamps).

Simbol grada - voda

Znamenitosti
------------

Iz zlatnih vremena ostala je palača kazina, orginalno podignuta 1763. rekonstruirana između 1919. - 1921. kompleks zatvorenih i otvorenih bazena (1866. -68) i perivoj - Parc des Sept Heures.

Privreda
--------

Grad pored turizma ima i nešto metalurške industrije i poznatu punionu mineralne vode - Spa.

Gradovi prijatelji
------------------

* Francuska, La Garde
* Francuska, Cabourg
* Francuska, Eguisheim

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Belgium: Liège" (engleski). City population. Pristupljeno 11. 10. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Spa, Belgium*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 11. 02. 2016.

Vanjske veze
------------

***Spa, Belgija*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službeni portal grada ()
* Spastory.it Informacije o festivalu muzike()
Virusni **hepatitisi**, u narodu poznati kao zarazna žutica, predstavljaju zapaljenje jetre koje zahvata jetru u celini. Virusi hepatitisa su dobili nazive prema abecedi: virus hepatitisa A, B, C, D, E, G, a u novije vreme pominje se i TT virus. Zajednička osobina im je da prvenstveno napadaju jetru, mada mogu dovesti do oštećenja i drugih organa i tkiva. Put infekcije je različit. Virusi hepatitisa A i E se izlučuju iz organizma stolicom, a unose preko usta. Virusi hepatitisa B, C, D, G i TT se unose parenteralnim putem, što znači putem zagađene krvi, sekreta ili ekskreta. Neki od njih daju samoograničavajuće zapaljenje jetre kao što je virus hepatitisa A i E. Nema hroničnog nosilaštva virusa, niti hroničnog zapaljenja jetre, ciroze jetre ili primarnog karcinoma jetre. Izuzetno retko oboleli od hepatitisa A može završiti nepovoljno, a E ima loš ishod samo za trudnice, što je opisano u endemičnim područjima, kao što je Azija. Hepatitis B, C i D mogu dati hronično nosilaštvo, hronično zapaljenje jetre, cirozu i primarni karcinom jetre.

Za hepatitis B postoji specifična prevencija - serum i vakcina.

Za hepatitis C nema ni seruma ni vakcine. To je veoma promenljiv virus koji ima šest osnovnih tipova i 100 podtipova. Ako se da vakcina za jedan, pacijent je nezaštićen za sve ostale. Radi se o virusu koji stalno mutira.

Na osnovu jednog od istraživanja došlo se do podatka da je od 70 ispitanika koji su bili zaraženi hepatitisom C, bio samo jedan koji je imao sidu. Hepatitisom B trenutno je y svetu hronično inficirano 350 miliona ljudi, a godišnja smrtnost je 1,3-1,5 miliona. Hepatitisom C je hronično inficirano 170 miliona, a godišnje umire oko 250 000 ljudi. Pojavljuje se podatak da virusom C u Srbiji ima zaraženih oko 80 000. Samo svaki četvrti pacijent svestan da ima hepatitis C ili B. Razlog za to je što ove infekcije dugo ostaju bez simptoma bolesti pa se ne prepoznaju.

Kod virusnih hepatitisa nespecifična prevencija se primenjuje kod svih. Kod A i E je bitno da ruke budu čiste, da hrana i voda budu higijenski ispravni. Postoji i specifična prevencija. Za hepatitis A cy serum (gamaglobulin) i vakcina. Za hepatitis E nema specifične prevencije. kad su u pitanju hepatitis B i C situacija je složenija jer se radi o daleko opasnijim virusima. Ovi virusi mogu da se spreče ako im se preseče put infekcije. Ovi virusi ne idu vazduhom i ne prenose ih komarci. He zna se pouzdano da li idu preko usta, ali se prenose seksualnim putem, posebno virus B.

Galerija
--------

* 
*

Spoljašnje veze
---------------

***Virusni hepatitis*** na Wikimedijinoj ostavi

* WHO fact sheet of hepatitis
* Viral Hepatitis at the Centers for Disease Control
**Operacija Lov na lisice** (njem. *Fuchsjagd*, Fuhsjagd) je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv partizana u oblasti planine Ivanščica kod Varaždina. Vođena je od 23. do 26. februara 1944. godine.

**Operacija Lov na lisice III** (njem. *Fuchsjagd III*) je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv partizana u oblasti planine Kalnik. Vođena je od 4. do 6. marta 1944. godine.

"Fuchsjagd" u Makedoniji i Albaniji
-----------------------------------

Operacija »Lov na lisice« je avgusta 1944. godine vođena u rejonu Debar-Kukeš. Cilj operacije bio je da se unište partizanske snage na području Peškopija - Debar i na komunikaciji Debar - Gostivar. Operacijom je rukovodio komandant 21. brdskog armijskog korpusa. Formirane su četiri borbene grupe od jedinica 297. i 181. divizije Vermahta.

Operacija je počela 20. avgusta. Na svim pomenutim pravcima vođene su dosta teške borbe, ali nemačke borbene grupe nisu postigle vidnije rezultate. Borbena grupa »Jug« je dostigla položaje kod s. Makelari, gde je bila zadržana od albanskih partizana. Borbena grupa »Istok«, isto tako, bila je zadržana na visovima 8 km severoistočno od Debra od strane jedinica NOVJ. U ovoj operaciji tri albanske SS čete su razbijene.

U jutarnjim časovima 27. avgusta Komanda 21. korpusa je dala direktivu br. 6 sledeće sadržine: »Svakog časa se može očekivati izdaja Bugarske. Operacija »Fuksjagd« odmah da se prekine, a da se snage angažovane u njoj upotrebe za obezbeđenje puteva.« U duhu ove direktive operacija je bila prekinuta.

Izvori
------

1. 1 2  Bora Mitrovski: PETNAESTI (MAKEDONSKI) UDARNI KORPUS

Vidi još
--------

* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji

Vanjske veze
------------

* Operation "Fuchsjagd"
* Operation "Fuchsjagd III"

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **bitkama i ratovima** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Operacija Ubod kamom** (njem. *Dolchstich*, Dolhštih) je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv partizana u južnoj Lici i primorju. Vođena je aprila 1944. godine.

Tok operacije
-------------

23. 4. 1944. godine 392. legionarska divizija je prilikom izvođenja operacije »Ubod kamom« naišla na jakog neprijatelja s. i ji. Babin Potok (art. 3 tenka). U rejonu Babinog Potoka nalazila se 3. brigada 35. ličke divizije.

Posle žestokih borbi snage NOVJ su odbačene, a Nemci su odbili protivnapad uz velike gubitke. Jake partizanske snage, 4 s. Senj, posle žestoke borbe povukle se prema severoistoku.

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **bitkama i ratovima** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |

Gubici
------

3. brigada 35. ličke divizije je u borbi koju je vodila 23/24. aprila protiv delova 392. legionarske divizije i 19. ustaške bojne, imala 8 mrtvih i 3 ranjena  Nemci su naveli da je "dosad 29 neprijatelja poginulo, 11 naših ranjeno."

Izvori
------

1. 1 2  DNEVNI IZVEŠTAJ KOMANDE 15. BRDSKOG ARMIJSKOG KORPUSA OD 23. APRILA 1944. KOMANDI 2. OKLOPNE ARMIJE O SITUACIJI NA PODRUČJU KORPUSA I DEJSTVIMA SOPSTVENIH JEDINICA
2. ↑  Zbornik NOR, tom V, knj. 26, dok. br. 111.

Literatura
----------

* Petar Kleut: 35. LIČKA DIVIZIJA, Vojnoizdavački zavod, Beograd 1970

Vidi još
--------

* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji
**Operacija Oluja** ili **Operacija Nepogoda** (njem. *Ungewitter*) je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv partizana u oblasti planine Papuk u Slavoniji, na prostoru Slavonska Požega — Našice — Podravska Slatina. Vođena je od 24. aprila do 8. maja 1944. godine.

Pozadina
--------

|  |
| --- |
|  |

Rušenje pruge Đurđevac - Kloštar, 20. aprila 1944. godine.

Cilj operacije
--------------

Ovom ofanzivom, koja je trajala od 26. aprila do 9. maja 1944, okupator je namjeravao da uništi, prije svega, ekonomsku bazu partizanskih jedinica, a istovremeno ukoliko uspije i živu silu Narodnooslobodilačke vojske. Osnovna zamisao je bila u tome da se pretraže skladišta, radionice, bolnice i ostali objekti na oslobođenoj teritoriji, izvuku rezerve hrane i druge opreme, a zatim sve spali i uništi.

Angažovane snage
----------------

Neprijatelj je u ovoj ofanzivi angažovao oko 35.000 vojnika, koje je prikupio dijelom i iz Mađarske, podržanih sa oko 100 tenkova, jakom artiljerijom i sa nešto avijacije. On ih nije angažovao istovremeno i na jednom mestu, već ih je sa razvojem operacija postepeno uvodio u borbu.

Suprotstavile su mu se jedinice 12. slavonske divizije, koje su se nalazile na sektoru Orahovice, jedinice 28. slavonske divizije, koje su se nalazile na sektoru Podravske Slatine, partizanski odredi i 1. diverzantski bataljon, čiji su borci bili raspoređeni duž komunikacija širom Slavonije.

Tok operacije
-------------

U prvo vrijeme neprijatelj je svoje snage usmjerio na Papuk.

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **bitkama i ratovima** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |

Literatura
----------

* Rade Roksandić, Zdravko B. Cvetković: 18. SLAVONSKA BRIGADA, Vojnoizdavački zavod, Beograd 1974.
* Nail Redžić: DVADESET PETA BRODSKA BRIGADA

Izvori
------

1. 1 2 3  Rade Roksandić, Zdravko B. Cvetković: 18. SLAVONSKA BRIGADA
2. ↑  Izveštaj 42. lovačke divizije od 17. maja 1944. Komandi 69. armijskog korpusa za naročitu upotrebu o toku i rezultatima borbi u operaciji »Ungeviter«
3. ↑  Nail Redžić: DVADESET PETA BRODSKA BRIGADA

Vidi još
--------

* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji

Vanjske veze
------------

* Operation "Ungewitter"
* Izveštaj 42. lovačke divizije od 17. maja 1944. Komandi 69. armijskog korpusa za naročitu upotrebu o toku i rezultatima borbi u operaciji »Ungeviter«
**Srbi**, kao i ostali narodi sa područja bivše Jugoslavije koji su migrirali u Nemačku, su integrisani u njemačko društvo.

Broj Srba u Nemačkoj
--------------------

Između 1970. i 1990, Srbi su većinom migrirali prema državama sa njemačkim govornim područjem.

Danas, skoro dva miliona Srba prve, druge i treće generacije živi u Austriji, Švajcarskoj, Lihtenštajnu i Nemačkoj.

O broju Srba u Nemačkoj postoje različiti podaci. Većina Srba i njihovih potomaka živi u Nemačkoj, to je oko 700.000 ljudi. Procjenjuje se da je krajem 2008. u Nemačkoj živjelo oko 200.000 osoba srpske nacionalnosti sa državljanstvima Srbije, Bosne i Hercegovine i Crne Gore. Po njemačkom Saveznom uredu za migraciju i izbjeglice u Nemačkoj živi preko 400.000 Srba.

Procesi imigracije Srba u Nemačku
---------------------------------

Poslije Drugog svjetskog rata i za vrijeme 1950.- tih, manje grupe imigranata se doseljavaju u Nemačku. Te grupe su većinom činili hrvatski nacionalisti i srpski monarhisti koji su bježali od novostvorene komunističke vlasti u Jugoslaviji.

Početkom 1960.- tih iz Jugoslavije u Nemačku pristižu radnici. Ubrzo po dolasku oni, kao i ostali narodi sa područja SFRJ, počinju da se identifikuju kao Jugosloveni i stvaraju jugoslovenske zajednice. Većina ih je stigla kao obučeni radnici i veoma su se brzo uklopili u njemačko društvo.

Raspad Jugoslavije je rezultovao i drastičnim regrupisanjem dijaspore. Rastući nacionalizam u Jugoslaviji podijelio je i jugoslovensku dijasporu po etničkim linijama.

Izvori
------

1. ↑  Broj Srba u Nemačkoj po podacima Cetralnog savjeta Srba u Nemačkoj.
2. ↑  Procjena broja stanovnika srpske nacionalnosti u Nemačkoj 2008. po statistici njemačkog saveznog zavoda za statistiku
3. ↑  Nemački Savezni ured za migraciju i izbjeglice
**Operacija Vrhovine** je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv partizana u Lici, u široj oblasti naselja Vrhovine. Vođena je 30. i 31. marta 1944. godine, na komunikaciji Gospić — Otočac.

Operaciju su 30/31. marta 1944. preduzele nemačko-ustaške jedinice (392. izviđački bataljon i 3. bataljon 846. puka 392.legionarske divizije i 19, 31. i 34. ustaški bataljon) u cilju ovladavanja Vrhovinama, važnom partizanskom bazom u Lici. Na prostoru Otočac — Gospić — Vrhovine, u to vreme nalazile su se jedinice 8, 13. i 35. divizije NOVJ. U ovoj operaciji, 392. izviđački bataljon, 3. bataljon 846. puka i 19. ustaški bataljon uspeli su da 1. aprila zauzmu Vrhovine i pored otpora 1. brigade 35. ličke divizije. U Vrhovinama se tada nalazila divizijska baza 35. ličke divizije.

Izvori
------

1. ↑  Izveštaj Komande 15. brdskog armijskog korpusa od 13. aprila 1944. Komandi 2. oklopne armije o završetku operacije »Vrhovine«

Vidi još
--------

* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji

Vanjske veze
------------

* Izveštaj Komande 15. brdskog armijskog korpusa od 13. aprila 1944. Komandi 2. oklopne armije o završetku operacije »Vrhovine«

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **bitkama i ratovima** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |