recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Beogradski centar za ljudska prava** je nestranačko, nepolitičko i neprofitno udruženje građana zainteresovanih za unapređenje teorije i prakse ljudskih prava. Za Beogradski centar su vezani ljudi različitih profesija i profila – pravnici i advokati, sociolozi, ekonomisti, književnici, profesori, studenti i poslovni ljudi. 

Beogradski centar je osnovan 1995. godine i od tada do danas prerastao je u jednu od najznačajnijih nevladinih organizacija u Srbiji.

Nakon deset godina svog postojanja Beogradski centar je postao obrazovni centar za ljudska prava. Centar posebnu pažnju poklanja svojoj izdavačkoj delatnosti. 

Najvažnije oblasti delovanja Centra su:

* obrazovanje
* istraživanje
* prikupljanje naučne i stručne literature
* izdavaštvo

Za doprinos na polju ljudskih prava Centru je oktobra 2000. godine dodeljena nagrada Bruno Kreisky. Centar je zbog naučnog kapaciteta koji poseduje i obrazovne delatnosti primljen u Udruženje instituta za ljudska prava (Association of Human Rights Institutes).

Direktor Beogradskog centra je prof. Vojin Dimitrijević, dugogodišnji član Komiteta za ljudska prava Ujedinjenih nacija i član Venecijanske komisije.

Vanjske veze
------------

* Zvanična stranica
**ATC kod A06** *Laksativi* su terapeutska podgrupa sistema za anatomsko terapeutsko hemijsku klasifikaciju. Ovaj sistem alfanumeričkih kodova je razvio WHO za klasifikaciju lekova i drugih medicinskih proizvoda.  Podgrupa A06 je deo anatomske grupe A *Alimentarni trakt i metabolizam*.

Kodovi za veterinarsku upotrebu (ATCvet kodovi) se mogu formirati stavljanjem slova Q ispred humanih ATC kodova: **QA06**... 

Nacionalna izdanja ATC klasifikacije mogu da obuhvataju dodatne kodove koji nisu prisutni na ovoj listi.

A06A Laksativi
--------------

### A06AA Omekšivači, ovlaživači

A06AA01 Tečni parafin
A06AA02 Dokusat natrijum
A06AA51 Tečni parafin, kombinacije
### A06AB Kontaktni laksativi

A06AB01 Oksifenisatin
A06AB02 Bisakodil
A06AB03 Dantron
A06AB04 Fenolftalein
A06AB05 Kastorovo ulje
A06AB06 Sena glikozidi
A06AB07 Kaskara
A06AB08 Natrijum pikosulfat
A06AB09 Bizoksatin
A06AB20 Kontaktni laksativi u kombinaciji
A06AB30 Kontaktni laksativi u kombinaciji sa beladona alkaloidima
A06AB52 Bisakodil, kombinacije
A06AB53 Dantron, kombinacije
A06AB56 Sena glikozidi, kombinacije
A06AB57 Kaskara, kombinacije
A06AB58 Natrijum pikosulfat, kombinacije
### A06AC Formirači obima

A06AC01 Ispaghula
A06AC02 Etuloza
A06AC03 Sterkulija
A06AC05 Lan
A06AC06 Metilceluloza
A06AC07 Tritikum (pšenična vlakna)
A06AC08 Polikarbofilni kalcijum
A06AC51 Ispaghula, kombinacije
A06AC53 Sterkulija, kombinacije
A06AC55 Lan, kombinacije
### A06AD Laksativi sa osmotskim dejstvom

A06AD01 Magnezijum karbonat
A06AD02 Magnezijum oksid
A06AD03 Magnezijum peroksid
A06AD04 Magnezijum sulfat
A06AD10 Mineralne soli u kombinaciji
A06AD11 Laktuloza
A06AD12 Laktitol
A06AD13 Natrijum sulfat
A06AD14 Pentaeritritil
A06AD15 Makrogol
A06AD16 Manitol
A06AD17 Natrium fosfat
A06AD18 Sorbitol
A06AD19 Magnezijum citrat
A06AD21 Natrijum tartrat
A06AD61 Laktuloza, kombinacije
A06AD65 Makrogol, kombinacije
### A06AG Klistiri

A06AG01 Natrijum fosfat
A06AG02 Bisakodil
A06AG03 Dantron, uključujući kombinacije
A06AG04 Glicerol
A06AG06 Ulje
A06AG07 Sorbitol
A06AG10 Dokusat natrijum, uključujući kombinacije
A06AG11 Laurilsulfat, uključujući kombinacije
A06AG20 Kombinacije
### A06AH Antagonisti perifernih opioidnih receptora

A06AH01 Metilnaltrekson bromid
A06AH02 Alvimopan
### A06AX Drugi laksativi

A06AX01 Glicerol
A06AX02 Lekovi koji proizvode ugljen dioksid
A06AX03 Lubiproston
U matematici, posebno u dinamičkim sustavima, **bifurkacijski dijagram** pokazuje moguće dugoročne vrijednosti sustava kao funkciju.

Populacijska jednadžba
----------------------

*r*=2.5
Populacijska jednadžba nastala je kao pokušaj matematičkog predviđanja mijenjanja populacije određene vrste (biljaka, životinja...) na određenom području kroz godine: {\displaystyle x\_{n+1}=rx\_{n}(1-x\_{n})}. Konstanta *r*, koja može biti bilo koji racionalan broj između 0 i 4, naziva se kontrolnim parametrom i služi za reguliranje uvjeta preživljavanja (stupanj razmnožavanja, količina hrane, neprijatelja itd.), dok *xn* predstavlja omjer trenutnog i najvećeg mogućeg broja jedinki u *n*-toj godini (dakle, moguće su joj vrijednosti između 0 i 1). Ako bismo za vrijednost konstante *r* uzeli 2.5, te počeli od {\displaystyle x\_{0}=0.9}, vidjeli bismo da rješenja konvergiraju jednoj vrijednosti (0.6). Drugim riječima, ona čine **atraktor perioda-1**. Ponovimo li postupak s *r* = 3.3, vidjet ćemo da rješenja naizmjenično konvergiraju dvijema vrijednostima (0.479427 i 0.823603), odnosno čine **atraktor perioda-2**. Tako se za različite vrijednosti *r* dobivaju atraktori perioda-4, perioda-8, perioda-16 itd. No, ako uzmemo *r* = 3.79, dobit ćemo potpuno kaotična rješenja.

|  |  |
| --- | --- |
| *r*=3.3 | *r*=3.79  |

Bifurkacijski dijagram populacijske jednadžbe
Dosad smo crtali {\displaystyle x\_{n}/n} dijagrame, prikazujući kretanje populacije kroz vrijeme, posebno za različite vrijednosti r. Nacrtajmo sada {\displaystyle x\_{n}/r} dijagram da bismo vidjeli kako se rješenja mijenjaju za određene vrijednosti r. Za svaki r nacrtat ćemo u y-smjeru sva rješenja za 2000 < n < 4000. Prvih 2000 iteranada ne uzimamo jer, kao što smo vidjeli, kod atraktorâ određenog perioda rješenja poprimaju određene vrijednosti tek nakon nekog vremena. Takav se graf naziva bifurkacijskim dijagramom. Za r < 1 sve su vrijednosti jednake nuli, što znači da će populacija izumrijeti. U području 1 < r < 3 sve su točke sažete u jednu liniju, dakle rješenja konvergiraju jednoj vrijednosti. U 3 < r < 3.4 graf se račva, što znači da za te vrijednosti r rješenja konvergiraju dvijema vrijednostima. Za r > 3.79 ne vidimo nikakve logičnosti, odnosno vidimo da su rješenja kaotična, ne konvergiraju nijednom rješenju.

Fraktalna svojstva
------------------

Ovaj dijagram sadrži fraktalna svojstva, jer se na nekim dijelovima crta dijagrama račva ponovno i ponovno. Izračun fraktalne dimenzije je vrlo složen, a pretpostavlja se da je jednak {\displaystyle {\frac {\log 2}{\log \delta }}\approx 0.4498}, gdje je δ Feigenbaumova konstanta, δ = 4.669201609102990671...

Vidi još
--------

* Fraktali
	+ Julijin skup
	+ Perlinov šum
	+ Brownovo drvo
	+ Lorenzov atraktor
* Teorija kaosa
**Beogradska filharmonija**, sa 98 muzičara prosečne starosti oko 35 godina i 89 godina dugom tradicijom, napravila je značajan uspeh i tokom poslednje decenije pozicionirala se kao vodeći nacionalni orkestar. Prema navodima međunarodnih medija, Filharmonija je jedan od vodećih evropskih orkestara (Independent), kultni srpski orkestar (Financial Times), najuspešnija kulturna institucija u Srbiji, (Jutarnji list, Zagreb) i najjače PR oružje Srbije (Kvällsposten, Malmö). 

Ovakav imidž vrlo brzo je privukao mnoga poznata imena klasične muzike, koja su dali svoju podršku daljem razvoju Beogradske filharmonije. Orkestar u poslednjih nekoliko sezona sarađuje sa svetski poznatim dirigentima i solistima kao što su: Zubin Mehta, Sarah Chang, Ivry Gitlis, Barry Daglas, Sol Gabeta, Emmanuel Pahud, Istvan Vardai, Sergio Accolini, Martin Fröst, Gaby Pas-Van Riet i drugi. Od 2010. godine šef-dirigent Beogradske filharmonije je kineski dirigent Muhai Tang, a od 2017. godine nemački dirigent Gabrijel Felc. Svojim kreativnim i često provokativnim marketingom Beogradska filharmonija konstantno privlači pažnju javnosti, što je uticalo na razvoj imidža orkestra kao nosioca društevnih promena. Uz visok kvalitet izvođenja, programsku politiku koja prati najsavremenije svetske trendove i dobar imidž, publika se postepeno vratila u sale. Kvalitetu rada orkestra značajno doprinosi Fondacija Beogradske filharmonije Zubin Mehta sa strateškim partnerima. Osnovni ciljevi Fondacije su obezbeđenje lokacije i projekta nove koncertne sale, unapređenje kvaliteta instrumenata, razvoj kulturnih projekata u saradnji sa filharmonijama iz susednih zemalja i razvoj projekata približavanja klasične muzike mlađoj populaciji.

Tokom nekoliko poslednjih godina orkestar je imo zapažene međunarodne turneje i gostovanja u Americi, Italiji, Austriji, Švedskoj, Francuskoj, Sloveniji…Gostovanja na festivalu u Ravelu 2010, u Strazburu povodom presedavanja Srbije Savetom Evrope 2007, najduža turneja jednog simfonijskog orkestra u Švedskoj 2006, velika italijanska turneja 2011, samo su neka od poslednjih zapaženih međunarodnih nastupa našeg orkestra. Intezivirana je regionalna saradnja sa filharmonijama Zagreba i Ljubljane kroz projekat Pika-Točka-Tačka. 

Filharmonija ima više kamernih sastava: Gudački kvartet Beogradske Filharmonije (Jelena Dragnić, Vladan Lončar, Boris Brezovac i Aleksandar Latković), Duvački kvintet Beogradske Filharmonije (Marina Nenadović, Bojan Pešić, Nenad Janković, Nenad Vasić, Veljko Klenkovski)... 

Direktor filharmonije od 2001. do danas je Ivan Tasovac. Za šefa dirigenta Beogradske filharmonije od sezone 2017/18 imenovan je Gabrijel Felc, a od iste sezone glavni gostujući dirigent biće Danijel Rajskin.

Vanjske veze
------------

* Zvanična prezentacija
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 261144321
* LCCN: n82037437
* ISNI: 0000 0001 0725 6330
* SUDOC: 157336743
* MusicBrainz: 43c3e4a8-679d-425c-ac89-4cb4043f79e1

 |
**Bergen** je općina (gemeente) od 30.066 stanovnika u nizozemskoj provinciji Sjevernoj Holandiji.

Geografija
----------

Bergen leži u sredini Nizozemske, duž obala Sjevernog mora, udaljen oko 35 km sjeverozapadno od Amsterdama. Općina Bergen se sastoji od slijedećih naselja: Aagtdorp, Bergen aan Zee, Bregtdorp, Camperduin, Catrijp, Egmond aan den Hoef, Egmond aan Zee, Egmond-Binnen, Groet, Hargen, Rinnegom, Schoorl, Schoorldam, Wimmenum i Bergen. Iako leži pored velikih gradova, Bergen je ruralan kraj s preko 25 km netaknutih pješćanih plaža, s puno dina, poldera i šumaraka. Zbog tog je poznato turističko odredište, sa mnogo hotela i restorana.

Historija
---------

Bergen je nova općina, osnovana tek 2001. ujedinjenjem dotadašnjih općina Egmond, Schoorl i Bergen.

Znamenitosti
------------

Sjeverno od gradića Bergena nalaze se najveće holandske dine Schoorlse, koje su na pojedinim mjestima visoke i do 59 metara i široke do 5 km. Bergen je poznat kao ladanjsko mjesto u kom se održava puno festivala. Najpoznatiji su Holandski muzički festival koji se održava u augustu i Festival umjetnosti (Kunsttiendaagse) koji se održava u oktobru.

Privreda
--------

Bergen je poljoprivredni kraj, u kom je i turizam vrlo značajna stavka.

Izvori
------

1. 1 2  „*Bevolkingsontwikkeling; regio per maand*" (holandski). Centraal Bureau voor de Statistiek. Pristupljeno 8. 2. 2014.
2. 1 2  „*Homepage*" (engleski). Bergen. Arhivirano iz originala na datum 2013-09-20. Pristupljeno 8. 2. 2014.

Vanjske veze
------------

***Bergen (Sjeverna Holandija)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice općine Arhivirano 2014-02-09 na Wayback Machine-u (`nl`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 259144783064448475682
* LCCN: n88204353
* BNF: cb145918168 (podaci)

 |
Mapa Cisalpinske Galije
**Cisalpinska** ili **Cisalpska Galija** (latinski: , doslovno: "Prialpska Galija") je drevni rimski naziv za geografsku oblast, kasnije rimsku provinciju čije se područje nalazilo u dolini reke Po, u severnom delu današnje Italije. Rimljani su je nazvali tako jer se nalazila sa ove strane Alpa, nasuprot Transalpskoj Galiji (sa one strane Alpa).

Njena teritorija otprilike odgovara teritorijama koje čine današnju Severnu Italiju. Granice su bile na zapadu Alpi, na severu Alpi i jezera u njihovom podnožju, na istoku teritorija Trsta, na jugu Rubikon i Arno i ligurski Apenini.

Sedište provincije bio je grad Mutina (današnja Modena). Ponekad se delila na tzv. *Pripoansku Galiju* (Gallia Transpadana) ili Zapoansku Galiju (Gallia Transpadana) - odnosno dva područja koje je delila reka Po. Takođe je bila poznata kao **Gallia Togata** (doslovno: *Galija u togi*) čime se označavao visok stepen "civilizovanosti", odnosno romanizacije u odnosu druge delove Galije.

Godine 42. pne. ju je car Oktavijan August, kao dio programa tzv. *italizacije* za Drugog trijumvirata administrativno pripojio Italiji.

***Cisalpinska Galija*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 240776059
* GND: 4019148-5
* SUDOC: 030859174
* BNF: cb15367187g (podaci)
* HDS: 008420

 |
**Bitka kod Durbe** (latvijski: *Durbes kauja*, litvanski: *Durbės mūšis*, njemački: *Schlacht an der Durbe*) zbila se 13. jul 1260. kod Durbe u Latviji, 23 km istočno od Liepāje. 

U toj bitci sukobile su se snage Livonskog reda pomognute vitezma Teutonskog viteškog reda iz Pruske protiv poganskih Žemajta.

Historija i rezultat
--------------------

Livonski red koji se oporavio od teškog poraza u Bitci kod Saule 1236. ponovno je želio proširiti svoje teritorije na preostala nepokorena poganska plemena u Livoniji.

Zauzimanje Žemajtije bilo je važno ne samo zato što je ostala nepokorena, već i stoga što je spriječavala da se pokore susjedni Kurši i Zemgali, ali i da se osigura kopnena veza između križarskih domena na Baltiku i Pruskoj.

Žemajti su u toj bitci pobijedili i pobili oko 150 vitezova, uključujući i Velikog majstora Livonskog reda Burcharda von Hornhausena i velikog maršala Teutonskog viteškog reda Heinricha Botela.
Po nekim izvorima teškom porazu vitezova pridonjeli su i Kurši, koji su sudjelovali kao njihovi saveznici, ali su im ih presudnom momentu bitke napali s leđa i pridonjeli njihovoj panici.

Bio je to daleko najveći poraz viteških redova u 13. vijeku, jer je u Bitci kod Ajzkraukle 1279. ubijen samo 71 vitez. 
Bitka je potaknula Veliki pruski ustanak koji je završio 1274. i pobune Zemgala, koji su se predali 1290. Kurša (pokleknuli 1267.) i Saarlaseda (pokleknuli 1261.).

Bitka je poništila dvije dekade uspješnih osvajanja, pa je Livonskom redu trebalo tridesetak godina da ponovno povrati izgubljene teritorije.

Izvori
------

1. 1 2 3 4   „*13. jūlijs. Durbes kauja*" (litvanski). Latvijas Radio. Pristupljeno 21. 12. 2021.
2. 1 2 3 4   „*Battle of Durbe*" (engleski). DBpedia. Pristupljeno 22.12. 2021.

Vanjske veze
------------

* *13. jūlijs. Durbes kauja* (`en`)
„Bitka kod Fesule" preusmjerava ovdje. Za ostala značenja, v. Bitka kod Fesule (razvrstavanje).

**Bitka kod Fesule** se godine 225. pne. odigrala između rimske vojske na jednoj te saveza keltskih (galskih) plemena Cisalpinske Galije na drugoj strani. Završila je taktički neodlučno, uz velike gubitke rimske vojske, ali su Gali nakon nje odustali od daljeg prodora na jug prema Rimu.

Galsku vojsku su oko 225. pne. okupili Insubri s namjerom da keltskim plemenima povrate u Centralnoj Italiji koja su u prethodnim decenijama bili osvojili Rimljani. U tu su svrhu okupili veliki savez, te unajmili gesatske plaćenike iz Galije. Rimljani su, svjesni opasnosti, regrutirali sve svoje saveznike - Samnite, Umbrijce, Etrurce i Kampanijce - te tako stvorili vojsku od 70.000 ljudi. Njen najveći dio je pod konzulom Lucius Aemilius Papus|Lucijem Emilijem Papom postavljen na istok s ciljem da brani Ariminum, dok je ostatak raspoređen po garnizonima. Sa Sardinije je, pak, povučena vojska pod Gajem Atilijem Regulom. Gali su, međutim, uspjeli izmanevrirati Papovu vojsku te neometani prijeći Apenine i tako prodrijeti u Etruriju. Tamo su pljačkali i pustošili dok im se nije suprotstavila na brzinu skupljena vojska pod komandom jednog pretora. Došlo je do žestokog okršaja u kome su Rimljani pretrpili velike gubitke, ali su Gali odlučili da ne nastave pohod na jug, te su se okrenuli na zapad, prema obali Toskane. To je Rimljanima omogućilo da im nešto kasnije nanesu odlučni poraz u bitci kod Telamona.
**Bitka kod Englefielda** se odigrala 31. decembra 870. kraj Englefielda blizu Readinga u današnjoj engleskoj grofoviji Berkshire između Zapadnih Saksonaca na jednoj, i Danaca (Vikinga) na drugoj strani. Predstavljala je prvi u nizu okršaja koje je došlo kada su Wessex krenuli osvajati Vikinzi iz svojih novoosvojenih uporišta na istoku Britanije. Danska vojska se prije bitke ulogorila kod Readinga, a potom je jedna grupa koju su vodila dva earla (kako ih naziva *Anglosaksonska kronika*, krenula prema Englefieldu. Tamo ih je sačekao Æthelwulf od Berkshirea, anglosaksonski earlodorman na čelu Berkshirea. U bitci do koje je došlo su Anglosaksonci izvojevali pobjedu, u kojoj su oba danska vođe ubijena. Aethelwulfova je pobjeda, međutim, bila kratka vijeka. Odmah se priključio glavnini zapadnosaksonske vojske pod kraljem Aethelredom, koja je četiri dana kasnije poražena u krvavoj bitci kod Readinga, pri čemu je poginuo i Aethelwulf.

Vanjske veze
------------

* Berkshire History article

Izvori
------

Koordinate: 51°26′38″N 1°06′00″W﻿ / ﻿51.444°N 1.100°W﻿ / 51.444; -1.100
**Bitka kod Durorkortuma**, također poznata i kao **bitka kod Reimsa**, odigrala se u Galiji godine 356. između rimske vojske pod Julijanom na jednoj i Alemana na drugoj strani. Godinu dana ranije su germanska plemena Franci i Alemani iskoristila moralnu i kadrovsku iscrpljenost rimske vojske krvavim građanskim ratom između cara Konstancija II i uzurpatora Maksencija kako bi prešli Rajnu i napali rimske teritorije. Julijan, od strane Konstancija postavljen za *Cezara* zapadnog dijela Carstva je 356. uspio povratiti od Germana zauzeti Köln i prisiliti Franke na mir, te se zaputio u Galiju da zaustavi pohod Alemana, odnosno spoji se sa snagama Marcela i Ursicina, stacioniranih u gradu Durorkortum Remum (današnji Reims u Francuskoj). Zbog jake kiše i slabe vidljivosti su mu Alemani postavili zasjedu u kojoj su potpuno uništene dvije legije na začelju; tek je pravovremeni dolazak pojačanja spriječio potpunu katastrofu. Julijan je, prema navodima Amijana Marcelina, nakon toga pokazivao daleko više opreza u ratnim operacijama, a Alemanima se za poraz osvetio sljedeće godine kod Argentoratuma.
**Biloxi** (Baluxa, Beluxi, Bilocchi, Bolixe, Paluxy).- Maleno pleme Siouan Indijanaca nekada naseljeno u južnom Mississippiju, danas gotovo izumrlo. Za Biloxije se vjerovalo da su pripadali porodici Muskhogean sve dok preživjele članove Gatschet nije 1886 godine posjetio u južnoj Louisiani, i otkrio mnoge riječi koje ukazuju da su Siouanske. Za najbliže srodnike ovih Indijanaca, prema Dorseyu, su Dhegiha, grupa plemena kojima pripadaju Osage, Kansa, Ponca, Quapaw i Omaha. Danas se smatra da su najsrodniji plemenu Mosopelea, poznatima i pod imenima Ofo ili Ofogoula.
Prvi zapisi o njima potječu od Ibervillea, koji ih 1699. nalazi kod zaljeva Biloxi Bay, zajedno u društvu sa plemenima Pascagoula i Moctobi. Sva tri plemena zajedno tada su imala 20 koliba.

Biloxe kroz njihovu povijest nalazimo na raznim lokacijama. U Louisianu odlaze 1764, i nakon mnogo lutanja u ranom 19. stoljeću (prije 1825), prodaju svoju zemlju i odlaze na Biloxi Bayou u Teksas. Neki se kasnije vrate u Louisianu, gdje još njihovi potomci žive kod Lecompte u župi Rapides. Drugi su 1886. otišli u Oklahomu gdje su ušli u sastav plemena Choctaw. Rana populacija iznosila je oko 500 (1699). Popisom iz 1908 bilo ih je 7; procjenom iz 2000 ima ih oko 50 u Louisiani.

Govorno područje jezika plemena Biloxi

Ime
---

Ime Biloxi dolazi možda od njihovog vlastitog naziva za sebe, *Taneks anya*, "*first people*," od čega su rani Francuzi napravili izraze *Ananis*, *Anaxis* i *Annocchy*. Indijanci Muskogee zvali su ih Polu'ksalgi.

Etnografija
-----------

Biloxi nikada nisu bili veliko pleme, oko 500 duša, koji su živjeli blizu današnjeg Biloxija. Njihove nastambe bili su šatori. Oruđe su izrađivali od drveta i kamena. Društvo je bilo matrilinearno. Danas su u Louisiani udruženi sa nesrodnim plemenom Tunica, narodom iz nekadašnje provincije Quizquiz, na rezervatu blizu Marksvillea. U Marksvilleu se nalazi plemenski muzej.

Literatura
----------

* Jean Louis Berlandier, Indians of Texas in 1830, ed. John C. Ewers and trans. Patricia Reading Leclerq (Washington:: Smithsonian, 1969).
* James O. Dorsey and John R. Swanton, A Dictionary of the Biloxi and Ofo Languages (Washington: Smithsonian Institution, Bureau of American Ethnology, 1912).
* Dianna Everett, The Texas Cherokees: A People between Two Fires, 1819-1840 (Norman: University of Oklahoma Press, 1990).
* M. R. Haas, "The Last Words of Biloxi," International Journal of American Linguistics 23 (1968).
* Frederick Webb Hodge, ed. Handbook of American Indians North of Mexico (2 vols. Washington: GPO, 1907, 1910; rpt. New York: Pageant, 1959).
* Anna Muckleroy, "The Indian Policy of the Republic of Texas," Southwestern Historical Quarterly 25-26 (April 1922-January 1923).
* Joseph Milton Nance, After San Jacinto: The Texas-Mexican Frontier, 1836-1841 (Austin: University of Texas Press, 1963).

Vanjske veze
------------

***Biloxi Indijanci*** na Wikimedijinoj ostavi

* Biloxi Indians
* Biloxi Indian Tribe History
* The Tunica Biloxi Tribe
Koordinate: 38° 59' SG Š 3° 55' ZGD


**Sijudad Real** (šp. *Ciudad Real*; u prevodu na srpski: *Kraljevski grad*), nalazi se u španskoj Autonomnoj zajednici Kastilja-La Mancha i glavni je grad istoimene provincije Ciudad Real. Nalazi se na 628 metara nadmorske visine ima 70.124 stanovnika prema popisu iz 2006, zauzima 285 km² i udaljen je 200 km od španske prestonice, Madrida.

Istorija
--------

Grad je osnovao Alfonso X Mudri 1255. godine, pod imenom Vilja Real (šp. *Villa-Real*) na likalitetu Pozo Seko de Don Hil (šp. *Pozo Seco de Don Gil*; u prevodu na srepski: *Suvi bunar don Hila*). Sijudad Real poseduje mnoge istorijske znamenitosti kao delove zidina starog grada, **kuća Ernana Pereza de Pulgara** (šp. *Hernán Pérez del Pulgar*) iz 15. veka, **Crkva sv. Milosti** (šp. *Iglesia de la Merced*) iz 18. veka, **Crkva sv. Petra apostola** (šp. *Iglesia de San Pedro apóstol*) iz 15. veka, **Crkva Jakova apostola** (šp. *Iglesia de Santiago apóstol*) iz 15. veka. 

Ciudad Real je 1691. bio proglašen prestonicom provincije La Manče kada je ova bila osnovana. Godine 1833. vraća mu se titula glavnog grada nakon kratke pauze od nekoliko godina tokom kojih je prestonica bio grad Almagro.

Stanovništvo
------------

Prema proceni, u gradu je 2008. živelo 72.208 stanovnika.


|
|  |
Kretanje broja stanovnika| 1989. | 2002. |
| --- | --- |
| 57.030 | 63.251 |

Privreda
--------

Privreda Sijudad Reala se bazira na uslužnim delatnostima, lovu i u manjoj meri na industriji, kao i na stočnim i vinogradarskim proizvodima.

Gastronomija
------------

Tipična mančanska jela su tzv. mrvice - *migas* (šp. *migas*), mančanski pisto (šp. *pisto manchego*), kaldereta (šp. *caldereta*), tiznao, pečenje, biskoča, flores kao i izuzetno kvalitetni mančanski ovčji sirevi.

Proslave i praznici
-------------------

Jedno od najpopularnijih događaja u Sijudad Realu je **Hodočašće u Alarkos** (šp. *Romería de Alarcos*), koje se slavi prvi ponedeljak nakon Duhova. Dan zaštitnice grada, Virhen del Prado, slavi se 15. avgusta. Proslava Uskršnjih praznika je proglašena događajem od nacionalnog turističkog značaja od 14. februara 2006.

Spoljašnje veze
---------------

***Ciudad Real*** na Wikimedijinoj ostavi

* uclm.es, Univerzitet Kastilja-La Manča
* ciudadreal.es, Opština Sijudad Real
* ciudad-real.es, Turistički biro Sijudad Real
* Internacionalni džez festival u Sijudad Realu Arhivirano 2007-09-29 na Wayback Machine-u
* Istorija Sijudad Reala Arhivirano 2007-07-05 na Wayback Machine-u
* Zvaničan sajt zabavnog parka *Don Kihotovo Kraljevstvo* Arhivirano 2007-07-02 na Wayback Machine-u
* Aerodrom Don Kihot
Beogradsko dramsko pozorište
**Beogradsko dramsko pozorište** (BDP) osnovano je avgusta 1947. i bilo je prvo gradsko pozorište formirano u Beogradu posle II svetskog rata. Prva premijera "Mladost otaca" Borisa Gorbatova u režiji Petra S. Petrovića izvedena je 20. februara 1948. u sali Narodnog pozorišta. Zgrada na Crvenom krstu, u kojoj se ovo pozorište danas nalazi, otvorena je u sezoni 1948/49, a prva premijera odigrana na ovoj sceni je "Sumnjivo lice" Branislava Nušića, u režiji Salka Repaka, 20. marta 1949. U periodu od 1959. do 1975. BDP je sa Beogradskom komedijom činilo jednu pozorišnu kuću - "Savremeno pozorište", da bi decembra 1975. ponovo postalo Beogradsko dramsko.

Sredinom pedesetih i početkom šezdesetih godina 20. veka BDP je imalo svoj "zlatni" period, a najviše zahvaljujući izuzetno uspešnim izvođenjima dela savremenih američkih dramskih pisaca i plejadi vrsnih glumaca, reditelja, scenografa, kostimografa... koji su svojim talentom proslavili scenu na Crvenom krstu. Legendarne predstave "Smrt trgovačkog putnika", "Mačka na usijanom limenom krovu", "Staklena menažerija", "Majka Hrabrost", "Pogled s mosta"... i danas su u sećanju generacija gledalaca koji su imali sreću da ih vide.

BDP danas radi sa stalnim umetničkim ansamblom i nastavlja tradiciju stvorenu izvođenjem klasične i avangardne dramske literature, čime je stvorio i održao svoj prepoznatljiv stil i umetnički izraz. U proleće 2003. završena je temeljna rekonstrukcija pozorišne zgrade, na nivou visokih evropskih standarda.

Vanjske veze
------------

***Beogradsko dramsko pozorište*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službena stranica

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 241886321
* LCCN: n00033148

 |
Beogradska sinagoga
Rabin Beogradske sinagoge Isak Asiel (ranije ime Nenad Asić)
**Beogradska sinagoga** je, trenutno, jedina aktivna jevrejska bogomolja u Srbiji. Nalazi se u centru Beograda, u Ulici maršala Birjuzova 19.

Dana 15. juna 1924. godine, održana je ceremonija postavljanja kamena temeljca, kojom prilikom je pročitana i povelja napisana na hebrejskom i srpskom jeziku, a potpisana od kralja Aleksandra i kraljice Marije. Gradnja sinagoge je završena 1. novembra 1925, a zgrada je otvorena u leto 1926. godine i osveštao ju je rabin Šlang.

Sinagoga je izgrađena na zemljištu koje je Društvo beogradskih Jevreja Aškenaza kupilo od Grada. Prema zvaničnim planovima, zgrada je trebalo da sadrži sinagogu, ritualna kupatila (mikve), školu, kancelarije Društva i stanove za zaposlene u Društvu. U blizini današnje, do 19. veka, nalazila se druga aškenaska sinagoga koja je srušena radi urbanističkog razvoja.

U početku, u ovoj sinagogi su se poštovali aškenaski rituali kongregacije beogradskih Jevreja koji su govorili Jidiš. Međutim, danas ona služi maloj zajednici Sefarda koji su ostali u Beogradu, preživevši holokaust. Službe se redovno održavaju petkom uveče (početak Šabata), subotom ujutru i na jevrejske praznike. Glava ove sinagoge je glavni rabin Srbije − Isak Asiel.

Na teritoriji Beograda, u Zemunu, danas se nalazi još jedna sinagoga, podignuta 1850. godine.

Povezano
--------

* Zemunska sinagoga
* Novosadska sinagoga
* Subotička sinagoga
* Sinagoga u Nišu
* Jevreji u Srbiji

***Beogradska sinagoga*** na Wikimedijinoj ostavi
**Београдска пословна школа** (БПШ), висока је школа струковних студија је државна високо образовна институција, програмски оријентисана ка изучавању мултидисциплинарних научних области информатичког и економског усмерења. Пратећи домаће и светске трендове БПШ промовише концепт примењених студија и настоји да код својих студената изгради управо оне вештине и знања, која од њих захтева савремено друштво. То постиже атрактивношћу наставног програма, као и посвећеношћу и интензивном раду стручног особља. Кроз развојни пут дуг скоро шездесет година постигнуто је да се ова институција високо позиционира међу слично профилисаним образовним установама у Републици Србији, као и у региону.

Вањске везе
-----------

* Београдска пословна школа
**Beni** (španjolski: *Rio Beni*) je velika bolivijska rijeka koja zajedno sa rijekom Mamoré formira rijeku Madeiru, pritoku Amazone duga 1 600 km.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Beni* izvire na oboncima masiva Cordillera Real sjeverno od bolivijskog glavnog grada La Paz. Od izvora teče prema sjeveroistoku kroz pampas, a zatim kroz prašumu Yungas, pored sjeveoistočnih obronaka Anda. 

Tok Benija na karti porječja AmazoneTok Benija na karti porječja Amazone
Kod grada Riberalta prima svoju najveću pritoku Madre de Dios, nakon tog teče do mjesta Villa Bella, na granici Brazila gdje se spaja sa rijekom Mamoré i formira Rijeku Madeiru. 

Rijeka je plovna za manje riječne brodove, ali samo za visokog vodostaja (od decembra do maja) između grada Rurrenabaque, u podnožju Anda, do slapova Esperanza, par kilometara uzvodno od spoja sa rijekom Mamoré. 

*Beni* ima porječje veliko od 280 000 km² i prosječni istjek od 8 900 m³/s na ušću sa Mamoréom.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5   „*Beni River*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 22. 11. 2012.

Vanjske veze
------------

* *Beni River* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)

***Beni (rijeka)*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Claude Auchinleck** (Aldershot, UK, 21. jun 1884. - Marakeš (Maroko), 23. mart 1980.) bio je feldmaršal Britanske Armije, koji se borio u Prvom i Drugom svjetskom ratu. Ostao je zapamćen po pobjedi i porazu od Erwina Rommela.

Biografija
----------

Nakon školovanja na Kraljevskoj vojnoj akademiji u Sandhurstu, vojnu karijeru započeo je 1903. kao poručnik u Britanskoj Indiji.
Za Prvog svjetskog rata ratovao je po Bliskom Istoku za što je odlikovan. U Indiju se vratio 1923 kao zamjenik komandanta Peshawarske brigade a 1929. postao je komandant te brigade. Nakon tog je 1933. unaprijeđen u brigadira i sudjelovao je sa svojom brigadom u gušenju pobuna.

Nakon izbijanja Drugog svjetskog rata postavljen za zamjenika načelnika generalštaba. Komandirao je britanskim snagama u Norveškoj i Indiju
i do 1941. kad je poslan na Bliski Istok da zamijeni Archibalda Wavella na položaju komandanta. 
Auchinleck je 1941. pobijedio bolje naoružani Rommelov Afrički korpus u Libiji i natjerao ga na povlačenje iz Kirenaike.
Time je pomogao smanjiti britanske gubitke i trasirao put pobjede nad snagama Wehrmachta u Sjevernoj Africi.

Ali je već slijedeće godine smjenjen nakon poraza od Rommela u Bitki kod Gazale, za što je optužen da je izabrao lošu obrambenu strategiju. Gotovo godinu dana bio je na ledu, pa je tek 1943. dobio sljedeći veliki posao, da bude glavni komandant u Britanskoj Indiji. U feldmaršala je unaprijeđen 1946. s tim činom komandirao je indijskom vojskom koja se cijepala na dva dijela nakon formiranja Pakistana. Zbog neslaganja sa tadašnjim indijskim liderima podnio je ostavku u novembru 1947. i zauvjek napustio vojsku.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Sir Claude Auchinleck*" (engleski). Encyclopaedia Britannica. Pristupljeno 6.12. 2019.
2. 1 2  „*British Army Officers 1939-1945*" (engleski). British Army officer histories. Pristupljeno 6.12. 2019.

Vanjske veze
------------

* *Sir Claude Auchinleck* (na portalu Encyclopaedia Britannica) (`en`)
*Za grupu Sahrawi Beduina, v. Beni Hassan*.
**Beni Hasan** (ili**Bani Hasan**, također **Beni-Hassan**) (arapski: بني حسن) je selo u Srednjem Egiptu oko 25 km južno al Minyae, na istočnoj obali Nilaa, poznato po iskopanim katakombama. Za vrijeme Srednjeg kraljevstva, naselje je bilo središte kulta Pakhet.

U selu se nalazi 39 drevnih grobova koji pripadaju nomarsima Srednjeg kraljevstva koji su vladali iz Hebenua. Zbog kvalitete stijene, te udaljenosti od stijena na zapadu, ove grobnice su sagrađene na istočnoj obali Nila, ali su u svemu slične drugim grobnicama Srednjeg kraljevstva. 

Grobovi Khetyja & Baketa
Većina grobnica je slične strukture, s isklesanim ulazom, a zatim velikom prostorijom (obično sa stupovima) koja sadrži zidne ukrase i grobove. Poznate su po kvaluteti slika koje pokazuju i dolazak velikog broja Azijata u oblast.

Južno od grobnica je hram koga su sagradili Hatshepsut i Tutmozis III, *Spilja Artemide*, nazvan zato jer su Grci Pakhet identificirali kao Artemidu, a hram je sagrađen ispod zemlje.

Literatura
----------

Kamrin, Janice - The Cosmology of Khnumhotep - 1999

Koordinate: 27°56′N, 30°53′E

***Beni Hasan*** na Wikimedijinoj ostavi
**Columbia** (španjolski: *Río Columbia*) je najveća rijeka na zapadu Sjevernoameričkog kontinenta koja utječe u Tihi ocean duga 2 000 km, poznata po svom izuzetnom - hidropotencijalu.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Columbia* izvire u kanadskim Stjenovitim planinama u Britanskoj Kolumbiji iz Jezera Columbia na nadmorskoj visini od 820 m. Od izvora rijeka isprva teče prema sjeverozapadu, zatim skreće na jug, te ulazi u američku državu - Washington, zatim teče kroz Oregon u pravcu zapada gdje se kod mjesta Astoria ulijeva u Tihi ocean.

Karta *porječja Columbije*
*Columbia* sa svojim pritokama ima porječje veliko oko 668 000 km², koje obuhvaća dijelove kanadske provincije Britanska Kolumbija i dijelove američkih država Oregon i Washington. Dvije petine porječja pripada Kanadi, a to je nekih 800 km. 

Po količini voda *Columbia* je četvrta rijeka po veličini u Sjedinjenim Američkim Državama i prva u pacifičkom slivu, kako rijeka ima i veliki pad, dakle i veliku snagu, na rijeci je podignuto 14 hidroelektrana, uz brojne po njenim pritokama, tako da je i po tom *Columbia* prva među rijekama Sjeverne Amerike.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5   „*Columbia River*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 15. 10. 2012.

Vanjske veze
------------

* *Columbia River* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Chŏngju** ili **Jŏngju** (korejski: 정주시) čita se *Čonžu* je grad od 189,742 stanovnika (102,659 u centru) na zapadu Demokratske Narodne Republike Koreje u Provinciji Sjeverni P’yŏngan.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Chŏngju* leži nedaleko od obale Žutog mora pa mu pripada i desetak otočića.
Od svog od provincijskog centra Sinŭija udaljen je 105 km južno, a od glavnog grada Pjongjanga 87 km sjeverozapadno.

Teren je uglavnom ravničarski (osim na sjeveru gdje se uzdižu brda) pa se odavno poznat po ratarstvu, naročito po riži. Grad ima kontinentalnu klimu sa prosječnom temperaturom od -6.6 °C u januaru i 23.8 °C u augustu.

Administrativno je podjeljen na 14 dongova (kvartova) i 18 
ria (sela), tako da 54.1 % njegovih stanovnika živi u urbanim a 45.9 % u ruralnim dijelovima.

Historija
---------

Chŏngju je nikao na važnom putu između Pjongjanga i Sinŭija na sjeveru.

Za Dinastije Joseon sredinom 15. vijeka je utvrđen podizanjem zemljanih bedema, koji su između 1714. i 1715. zamjenjeni kamenim.
Početkom 19. vijeka bio je centar seljačke bune, koja je ugušena pogubljenjem vođa.
Imao je važnu ulogu i za Korejskog rata, kao mjesto koje je više puta prelazilo iz ruke u ruku.

Kako je u svom sastavu imao puno sela status grada -*si* dobio je tek 1994.

Privreda
--------

Pored poljoprivrede i riže poznat je i po mašinogradnji i prehrambenoj industriji.

Kako se nalazi na magistralnoj željezničkoj pruzi dobro je povezan sa ostalim gradovima u zemlji.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  „*Profiles of the cities of DPR Korea – Jongju*" (engleski). Rainer Dormels. Pristupljeno 18. 9. 2019.
2. 1 2  „*North Korea*" (engleski). City population. Pristupljeno 18. 9. 2019.
3. ↑  „*Chŏngju in P’yŏngan-bukto*" (engleski). Tripmondo. Pristupljeno 18. 9. 2019.

Vanjske veze
------------

***Chŏngju*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Profiles of the cities of DPR Korea – Jongju* *(`en`)*
**ATC kod A01** *Stomatološki preparati* su terapeutska podgrupa sistema za anatomsko terapeutsko hemijsku klasifikaciju. Ovaj sistem alfanumeričkih kodova je razvio WHO za klasifikaciju lekova i drugih medicinskih proizvoda.  Podgrupa A01 je deo anatomske grupe A *Alimentarni trakt i metabolizam*.

Kodovi za veterinarsku upotrebu (ATCvet kodovi) se mogu formirati stavljanjem slova Q ispred humanih ATC kodova: **QA01**... 

Nacionalna izdanja ATC klasifikacije mogu da obuhvataju dodatne kodove koji nisu prisutni na ovoj listi.

A01A Stomatološki preparati
---------------------------

### A01AA Karijesni profilaktički agensi

A01AA01 Natrijum fluorid
A01AA02 Natrijum monofluorofosfat
A01AA03 Olaflur
A01AA04 Stano fluorid
A01AA30 Kombinacije
A01AA51 Natrijum fluorid, kombinacije
###  A01AB Antiinfektivi i antiseptici za lokalni oralni tretman

A01AB02 Vodonik peroksid
A01AB03 Hlorheksidin
A01AB04 Afhotericin B
A01AB05 Polonoksilin
A01AB06 Domifen
A01AB07 Oksihinolin
A01AB08 Neomicin
A01AB09 Mikonazol
A01AB10 Natamocin
A01AB11 Razno
A01AB12 Heksetidin
A01AB13 Tetraciklin
A01AB14 Benzoksonijum hlorid
A01AB15 Tibezonijum jodid
A01AB16 Mepartricin
A01AB17 Metronidazol
A01AB18 Klotrimazol
A01AB19 Natrijum perborat
A01AB21 Hlortetraciklin
A01AB22 Doksiciklin
A01AB23 Minociklin
###  A01AC Kortikosteroidi za lokalni oralni treatman

A01AC01 Triamcinolon
A01AC02 Deksametazon
A01AC03 Hidrokortizon
A01AC54 Prednisolon, kombinacije
###  A01AD Drugi agensi za lokalni oralni tretman

A01AD01 Epinefrin
A01AD02 Benzidamin
A01AD05 Acetilsalicilna kiselina
A01AD06 Adrenalon
A01AD07 Amleksanoks
A01AD08 Bekaplermin
A01AD11 Razno
Beniamino Gigli na fotografiji snimljenoj 1914. godine
**Beniamino Gigli** (izgovor ; 20. mart 1890 – 30. novembar 1957) bio je italijanski operni pjevač, koji je uživao slavu u prvoj polovici 20. vijeka.

Gigli se rodio u mjestu Recanati u oblasti Marche u porodici obućara koji je volio operu. Postao je zapažen zahvaljujući pobjedi na pjevačkom natjecanju u Parmi 1914. godine. Sljedećih nekoliko godina je izgradio velike zvijezde, a nakon 1921. godine i smrti Enrica Carusa je dobio reputaciju njegovog nasljednika. Podržavao je fašistički režim Benita Mussolinija te je 1937. godine, između ostalog, snimio ploču gdje izvodi *Giovinezzu*.

Osim pjevanjem se bavio i glumom, te je nastupio u oko 20-ak filmskih uloga.

Vanjske veze
------------

* Opera Vivrà - Beniamino Gigli's biography
* International Jose Guillermo Carrillo Foundation
* Discography (Capon's Lists of Opera Recordings)
* History of the Tenor - Sound Clips and Narration Arhivirano 2019-04-18 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 76500176
* LCCN: n82032718
* ISNI: 0000 0001 0917 8153
* GND: 118694871
* SUDOC: 092625924
* BNF: cb138944586 (podaci)
* BIBSYS: 2034751
* MusicBrainz: 0349e03f-bb71-4b0f-b727-47fa326bc690
* NLA: 35664573
* NKC: xx0014524
* BNE: XX1272361
* CiNii: DA09746352
* NSK: 000665485

 |
Mapa nadbiskupije
**Beogradska nadbiskupija** je metropolija i nadbiskupija Katoličke crkve.

Nadležni metropolit i nadbiskup je monsinjor Stanislav Hočevar, a sjedište nadbiskupije se nalazi u Beogradu.

Istorija
--------

Beogradska biskupija postojala je još od rimskog doba, kada je Beograd nosio naziv Singidunum. Nakon turskog osvajanja, u Beogradu su od 1521. godine dužnost biskupa vršili apostolski administratori.

Početkom 16. vijeka javlja se i Smederevska biskupija koja je kasnije sjedinjena s Beogradskom. Početkom 20. vijeka počeli su pregovori između Kraljevine Srbije i Svete Stolice. Pred početak Prvog svjetskog rata (1914) bio je sklopljen konkordat i njime je uspostavljena Beogradska nadbiskupija. Prvi beogradski nadbiskup, franjevac Rafael Rodić, došao je u Beograd tek 1924. godine.

Dana 16. decembra 1996, tadašnji papa Jovan Pavle II formirao je Beogradsku metropoliju, kojoj uz Sremsku Mitrovicu, pripadaju još dvije biskupije: Subotička i Zrenjaninska.

Nadbiskupi
----------

* Ivan Rafael Rodić (1924—1936);
* Josip Ujčić (1936—1964);
* Gabrijel Bukatko (1964—1980);
* Alojzij Turk (1980—1987);
* Franc Perko (1987—2001);
* Stanislav Hočevar (od 2001).

Vidi još
--------

* Zrenjaninska biskupija
* Subotička biskupija
* Beogradska mitropolija

Vanjske veze
------------

***Beogradska nadbiskupija*** na Wikimedijinoj ostavi

* Zvanična stranica Beogradske nadbiskupije

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 308252234
* NKC: ko2014816699

 |
Beninski zaljev na mapi većeg, Gvinejskog zaljeva.
**Beninski zaljev** je mali zaljev na južnim obalama Benina, koji se nalazi u sklopu većeg, Gvinejskog zaljeva. Beninski zaljev dug je oko 640 kilometara; uzima se da počinje na rtu St. Paul u Togu te se proteže do delte rijeke Niger na istoku, gdje se nastavlja na zaljev Bonny u Nigeriji. Sam zaljev, kao i država kojoj većinski pripada, naziv su dobili po južnonigerijskom Kraljevstvu Benin. 

Historijski, Beninski je zaljev bio važna polazišna točka za atlantsku trgovinu robljem, zbog čega je cijelo to šire područje dobilo naziv "Obala robova". Od 1852. do 1861. na teritoriju zaljeva nalazio se zasebni britanski protektorat kojim je upravljao lokalni konzul; protektorat je 1861. godine spojen sa susjednim protektoratom na području zaljeva Bonny, a isti je kasnije pripojen Nigeriji. 

Uz historijski značaj, Beninski je zaljev bio čest motiv u fikciji, posebice u putopisima i pustolovnim romanima.

Vanjske veze
------------

* WorldStatesmen- Southern Nigeria

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 249017543

 |
Politička situacija na Balkanu 1739. godine, nakon beogradskog mira.
**Beogradski mir** (rus. *Белградский мир*, tur. *Belgrad antlaşması*) bio je mirovni ugovor potpisan 18. rujna 1739. u Beogradu, Srbija, od strane Osmanskog carstva s jedne strane i Habsburške Monarhije s druge strane. 

Tim ugovorom prekinute su neprijateljstva nakon dvogodišnjeg Rusko-turskog rata 1735.-1739. za kojeg se Austrija pridružila Ruskom Carstvu u borbi protiv Osmanskog carstva. Na osnovu tog mirovnog sporazuma Austrija je morala ustupiti centralnu Srbiju s Beogradom (koje je dobila nakon Požarevačkog mira 1718.) Osmanskom carstvu, a Oltenija (ili Mala Vlaška), je na osnovu već ranije potpisanog Požarevačkog mira iz 1718. godine, pripala Vlaškoj (Osmanskoj vazalnoj tvorevini). 

Demarkaciona linija između dotad zaraćenih strana bile su rijeke; Sava i Dunav. Nakon habsburgškog potpisivanja mirovnog ugovora i Rusija je bila primorana da ubrzo nakon toga i ona sklopi s Osmanlijama - Mir iz Niša, na osnovu kojeg je mogla izgraditi utvrdu Azov, te je time dobivala uporište na Crnom moru.

Austrija je zadržala Temišvarski Banat ali je morala porušiti i napustiti sve utvrde koje je sagradila za vrijeme okupacije 1718.-1739. ali i sve utvrde uz Dunav prema Osmanskom carstvu. Odredbama mira obostrano su se morali amnestirati svi sudionici rata, te pustiti svi zarobljenici na slobodu. Ugovor je jamčio nepovredivost granica, njime je bilo zabranjeno prihvatanje prebjega (hajduka) kao i povreda teritorije druge strane. Ugovorom je reguliran riječni promet Dunavom i Savom, te su se obadvije strane obavezale da će jamčiti slobodu trgovine.

Povezano
--------

* Karlovački mir
* Srbija od 1718. do 1739. godine

Izvori
------

1. ↑  Henry Smith Williams (1909). *The Historians' History of the World*. Hooper and Jackson LTD. str. 410. (`en`)

Vanjske veze
------------

***Beogradski mir*** na Wikimedijinoj ostavi

* Encyclopedia Britannica Concise - Ugovor iz Beograda[*mrtav link*] (`en`)
* Portal WHKMLA - Srbija od 1660.-1789. (`en`)
**Muhafaza Beni Suejf** (arapski: محافظة بني سويف / *Muḥāfāzah Banī Suwayf*) je jedna od 27 muhafaza na koje je Egipat administrativno podjeljen.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Muhafaza Beni Suejf* se nalazi na sjeveru Gornjeg Egipta, prostire se na površini od 10,954 km², u kojoj živi 3,249,351 stanovnika

Teritorij Muhafaze Beni Suejf prostire se duž rijeke Nil, sa produžetkom prema Libijskoj pustnji na jugu. 
Sa zapada i sjevera graniči sa Muhafazom Fajum, na jugu sa Muhafazom Minja i sa istoka Muhafazom Crveno more.

Pojas koji je naseljen i obrađen svodi se uglavnom na dolinu rijeke Nil, koji je dug nekih 80 km od sjevera prema jugu, a u svom najširem dijelu kod grada Beni Suejfa ima 24 km.
Kako je rijeka tokom historije erodirala istočnu obalu, danas je ona svedena na usku šljunkovitu ravnicu koja naglo završava ispod litica
Istočne pustinje.

Dobar dio zapadnog dijela muhafaze navodnjava se kanalom Bar Jusuf, koji teče do Muhafaze Fajum i Jezero Karun.

### Administrativna podjela

Muhafaza je administrativno podjeljena na 9 okruga; El Fašn, Vasta, Beni Sujef (urbani), Beni Sujef, Biba, Ihnasija, Novi Beni Sujef (urbani), Naser i Samsata.

Trgovački i administrativni centar muhafaze je grad - Beni Suejf, udaljen 110 km južno od Kaira.

Historija
---------

*Muhafaza Beni Suejf* je 1964. bila inicijator nacionalne kampanje zadrugarstva, objedinjavanja raspršenih malih farmi u velike jedinice.

Privreda i transport
--------------------

Od poljoprivrednih kultura uzgajaju se; žitarice, pamuk, grah i šećerna trska, a razvijeno je i peradarstvo.

U Istočnoj pustinji ima kamenoloma alabastera, a po Libijskoj pustinji nalazišta željezne rude.

Preko muhafaze prolazi magistralna željeznička pruga Kairo-Asuan, koja od grada Beni Suejf ima krak prema gradu Fajumu

Znamenitosti
------------

Od historijskih znamenitosti Muhafaza Beni Suejf ima piramidu faraona Hunia iz Treće dinastije u Meidumu i arheološki lokalitet Heraklopolis Magna (Μεγάλη Ἡρακλέους πόλις) na zapadnoj periferiji grada, pored kanala
Bar Jusuf.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Banī Suwayf, governorate, Egypt*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 5.8. 2020.
2. ↑  „*Egypt, Arab Republic of Egypt*" (engleski). City population. Pristupljeno 6. 08. 2020.

Vanjske veze
------------

***Beni Suejf (muhafaza)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice* (`ar`)
* *Banī Suwayf, governorate, Egypt* (na portalu Encyclopædia Britannica) (`en`)

| * p
* r
* u
Egipat Egipatske muhafaze |
| --- |
| Urbane | 
* Kairo
* Aleksandrija
* Port Said
* Suez

 | Flag of Egypt |
| Donji Egipat | 
* Ismailia
* Kafr eš Šejk
* Garbija
* Dakahlija
* Šarkija
* Minufija
* Kaljubija
* Dumjat
* Beheira

 |
| Gornji Egipat | 
* Giza
* Fajum
* Beni Suejf
* Minja
* Asjut
* Sohag
* Kena
* Asuan
* Luksor

 |
| Pogranične | 
* Crveno more
* Vadi al Džadid
* Matruh
* Sjeverni Sinaj
* Južni Sinaj

 |
*Za ostala značenja, v. Abolicija (razvrstavanje).*
**Abolicija** (lat. *Abolere* - uništiti, zatrti) ili **oprost** predstavlja oslobađanje od krivičnog gonjenja lica za koje postoji osnovana sumnja da su počinioci krivičnog djela. Lice koje je obuhvaćeno abolicijom ne može se krivično goniti čak i ukoliko postoji osnov za krivično gonjenje. 

Abolicija je pojam izveden iz abolicionističkog pokreta u SAD koji se zalagao za ukidanje ropstva i diskriminacije ljudi po raznim osnovama. Danas se ovaj pojam pretežno odnosi na pravni institut ublažavanja ili ukidanja neke kazne ili sankcije. Po zakonskim propisima dodjeljuje se samo po službenoj dužnosti, a ne i po molbi. U oblike abolicije ubrajaju se amnestija i pomilovanje.

Abolicija takođe predstavlja i zabranu predhodnog ispitivanja osnova sumnje da je lice počinilo krivično djelo i zabranu njegovog izvođenja pred sud. Ukoliko je krivični postupak protiv lica obuhvaćenog abolicijom predhodno pokrenut, on se obustavlja. Abolicija se može primjeniti sve dok ne bude donesena pravsonažna sudska odluka vezano za krivicu i kaznu. Čak ni lice koje je obuhvaćeno abolicijom ne može podnijeti zahtjev za pokretanje postupka protiv njega ukoliko bi u tome imao svoj interes.

Najčešća primjena
-----------------

U praksi ovaj postupak je veoma rijedak i najčešće se primjenjuje u slučajevima političkih krivičnih djela, zatim ukoliko je počinioc djela počinio u dalekoj prošlosti nakon čega je uspješno rehabilitovan, primjenjuje se na djela koja su učinjena pod specifičnim okolnostima i na djela čiji je počinioc strani državljanin ukoliko postoje politički motivi za zabranu gonjenja. 

Abolicija može biti i jedan od oblika amnestije.

Poznata lica na koja je primjenjena abolicija
---------------------------------------------

* Džerald Ford je devetog septembra 1974. donio odluku kojom se na bivšeg predsjednika Ričarda Niksona primjenjuje abolicija.

V. također
----------

* Zakon o oprostu