recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Martince**  (mađ. *Felsőszentmárton*) je selo na krajnjem jugu Republike Mađarske.

Zauzima površinu od 19,46 km četvornih.

Geografija
----------

Nalazi se na 45° 51' 8" sjeverne geografske širine i 17° 42' istočne geografske dužine, 500 m sjeverno od Drave i granice sa Hrvatskom i uz županijsku granicu sa Šomođskom županijom, u dijelu gdje Drava iz toka prema jugoistoku skreće prema istoku. Najbliža naselja u RH su udaljena 3 km. Budakovac prema zapadu, a Vaška prema jugozapadu i Kapinci prema jugu. 

Brlobaš je 2 km sjeverozapadno, Lukovišće je 3 km sjeverno, Fok je 5 km, Bogdašin 6 km, a Markovce su 3,5 km sjeverozapadno. Križevce i Drvljance su 3 km istočno-jugoistočno.

Upravna organizacija
--------------------

Upravno pripada Šeljinskoj mikroregiji u Baranjskoj županiji. Poštanski broj je 7968.

Delegat Hrvatske državne samouprave u Mađarskoj za Martince ulazi kao predstavnik Baranje. U sastavu od ožujka 2007. je to *Đurđa Sigečan* .

Povijest
--------

Ime sugerira da je sveti Martin svetac zaštitnik ovog mjesta. Najstariji zapis o ovom selu je iz 1235. kada je zabilježeno kao biskupski posjed *Szent Márton* u kojem se nalazio dvor i 17 majura.

Kroz povijest je zabilježeno u mađarskim izvorima pod imenima *Vaskaszentmárton*, *Tótszentmárton*, *Drávaszentmárton* i na kraju *Felsőszentmárton*.

Stanovništvo
------------

Martince imaju 1094 stanovnika (2001.). Hrvati su većina. Čine 80,2% stanovnika te u selu imaju manjinsku samoupravu. U selu su stanovnici i Mađari. Nijemaca je ispod 1%, kao i Roma i Poljaka. 95,6% stanovnika su rimokatolici, a oko 1% je kalvinista i luterana.

Poznate osobe
-------------

* Đuso Šimara-Pužarov, hrv. pjesnik iz Mađarske
* Josip Gujaš Đuretin, hrv. književnik i povjesničar iz Mađarske
* Ernest Barić, hrv. kult. djelatnik, slavist i kroatist iz Mađarske

Izvori
------

1. ↑  Folia onomastica croatica 14/2005. Živko Mandić: Hrvatska imena naseljenih mjesta u Madžarskoj,  (PDF)
2. ↑  ÖRF Arhivirano 2011-07-13 na Wayback Machine-u Odibrani delegati za Državnu samoupravu, 5. ožujka 2007.

Vanjske veze
------------

* (`hu`) A selyei kistérség földrajza Arhivirano 2008-12-01 na Wayback Machine-u
* Grb sela Martinaca Arhivirano 2016-03-05 na Wayback Machine-u
* Martince na fallingrain.com
**Forfar** (škotsko-gelski: *Baile Fharfair*, škotski: *Farfair*) je grad na istoku
Škotske od 14,048 stanovnika, on je i administrativni centar područnog savjeta
Angus.

Geografske karakteristike
-------------------------

Forfar leži na istočnoj obali malog jezera - Forfar Loch, u slikovitoj dolini Strathmore, 
udaljen oko dvadesetak km sjeverno od Dundeea.

Historija
---------

Forfar se prvi put spominje 1057. kao mjesto u kom se okupio Škotski parlament radi dogovora o dodjeljivanju plemićkih naslova. Njegov dvorac bio je često poprište sukoba između Škota i Engleza, sve dok ga nije u 14. vijeka zauzeo i razorio Robert Bruce.

Kao i drugim škotskim gradovima i u Forfaru se u 18. vijeku razvila manufakturna proizvodnja tkanina.

Privreda
--------

Danšnji Forfar ima pogone tekstilne, elektronske i prehrambene industrije.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: Scotland" (engleski). City population. Pristupljeno 1. 12. 2014.
2. 1 2 3   „*Forfar*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 1. 12. 2014.

Vanjske veze
------------

***Forfar*** na Wikimedijinoj ostavi

* Forfar na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
*Za ostala značenja v. Helvetia (razvstavanje).*

Helvetia na švicarskoj poštanskoj marki od 25 centima iz 1881. godine
**Helvetia** je rimsko ime za drevnu regiju Evrope smještenu na visoravni između Alpa i Jure. Helvetia odgovara današnjoj zapadnoj polovici Švicarske, a ime se i danas koristi kao pjesnička metafora.

Ime su dobili po Helvetzima, keltskom plemenu koje je 1. vijeku pne. doselilo iz današnje južne Njemačke u Švicarsku. S vremenom su se sukobili s Rimljanima, te ih je Cezarova vojska porazila 58. pne.. Rimsko Carstvo je formiralo provinciju Helveciju u današnjoj Švicarskoj godine 15. pne.. 

Švicarska danas koristi latinski naziv kada je neprikladno da se koristi jedna ili sva četiri naziva na službenim jezicima. Tako se ime pojavljuje na poštanskim markama, kovanicama i sl. Puno ime *Confœderatio Helvetica* se koristi za mnoge svrhe, kao što je švicarski ccTLD - .ch.

Drevni naziv se koristi kao osnov riječi za Švicarsku u mnogim jezicima kao što je irski - *An Elvéis* - i grčki - *Ελβετία (Elvetia)*.

Eksterni linkovi
----------------

***Helvetia*** na Wikimedijinoj ostavi

* Swiss history
* Dictionary definition
* Irish-English dictionary page, showing the Irish term for Switzerland Arhivirano 2007-10-17 na Wayback Machine-u
|  |
| --- |
| **Pokrajina Guangdong**Guǎngdōng Shěng |
| 

|  |
| --- |
| Pokrajina Guangdong u državi. |
| **Država** |  Kina |
| **Upravni oblik** | pokrajina |
| **Službeni jezik** | kineski |
| **Glavni grad** | Guangzhou |
| **titula\_vladara** | Zhu Xiaodan |
| **Površina** | 197.100 km² |
| **Stanovništvo** | 104.303.132 |
| **Gustoća** | 529 stanovnika na km² |
| **Web stranica** | www.gd.gov.cn |

 |

**Guangdong**, čita se **Guangdung** (kineski: 广东 / 廣東, Guǎngdōng), ili **Canton**, čita se **Kanton** ili **Kwangtung**, čita se **Kvantung**, je jedna od 23 kineske pokrajine, smještena na jugu zemlje duž obala Južnog kineskog mora.

Geografija
----------

Pokrajina Guangdong graniči sa sjevera s pokrajinama Hunan i Jiangxi, sa sjeveroistoka s pokrajinom Fujian, te sa zapada s Autonomnom regijom Guangxi. S juga i jugoistoka graniči sa specijalnim administrativnim regijama Hong Kong i Makao. Guangdong ima jednu od najdužih obala od svih kineskih pokrajina.

Pokrajina Guangdong ima površinu od 197.100 km² i čak 104,303.132 stanovnika (po podacima iz 2011).

Glavni grad pokrajine Guangdong je Guangzhou (bivši Kanton) koji leži na vrhu delte Biserne rijeke.

Klima
-----

Po Köppenovoj klasifikaciji klime pokrajina Guangdong ima Vlažnu subtropsku (Cfa, Cwa), sa vrućim vlažnim monsunskim ljetima i toplim zimama.

Prosječna temperatura u julu u dolini rijeke Xi Jiang, koja je 28-30 °C, i to se ne razlikuje bitno od temperatura u donjem Jangceu i Huang Hou, ali je zato prosječna januarska temperatura znatno veća, između 13 do 16 °C. Zbog tog je u Guangdongu moguće imati po dvije žetve.

Privreda
--------

Pokrajina Guangdong je privredno najrazvijeniji dio Kine. Bruto domaći proizvod Guangdonga iznosio je 2011. godine 838,60 milijardi dolara, odnosno 7787 dolara po glavi stanovnika.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Guangdong*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 07. 01. 2013.
2. ↑  „*Taiwan*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 07. 01. 2013.

Vanjske veze
------------

***Guangdong*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice pokrajine Guangdong (`zh`)
* *Guangdong* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)

| * p
* r
* u
Administrativna podjela  Narodne Republike Kine |
| --- |
| Pokrajine: | 
* Anhui
* Fujian
* Gansu
* Guangdong
* Guizhou
* Hainan
* Hebei
* Heilongjiang
* Henan
* Hubei
* Hunan
* Jiangsu
* Jiangxi
* Jilin
* Liaoning
* Qinghai
* Shaanxi
* Shandong
* Shanxi
* Sichuan
* Tajvan1
* Yunnan
* Zhejiang

 |  |
| Autonomne regije: | 
* Guangxi
* Unutrašnja Mongolija
* Ningxia
* Tibet
* Xinjiang

 |
| Općine pod direktnom upravom: | 
* Peking
* Chongqing
* Šangaj
* Tianjin

 |
| Specijalne administrativne regije: | 
* Hong Kong
* Macau

 |
| 1 Svojata Narodna Republika Kina, ali njom trenutno upravlja Republika Kina (Tajvan). V. također Politički status Tajvana. |
**Helsingør** je grad na sjeveru Danske od 46,407 stanovnika u užem centru, dok kao općina ima 61,519 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Helsingør leži na sjeveroistoku najvećeg danskog otoka Zeland, na najužem dijelu tjesnaca Øresund, točno preko puta švedskog Helsingborga sa kojim je povezan trajektima.

Helsingør je širom svijeta poznat po utvrdi Kronborg, koja je 2000 uvršena na UNESCO-vu 
Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.

Historija
---------

Helsingør se iz skromnog trgovišta 13. vijeka, počeo ubrzano razvijati još za srednjeg vijeka i to zahvaljujući prihodima od naplate brodovima za prolaz kroz Øresundski tjesnac, tako da je 1426. poveljom dobio status grada. 
Grad je napredovao sve do 1857. kad mu je ukinuto pravo na naplatu prolaza.

Najpoznatiji stanovnik općine bila je kniževnica - Karen Blixen, koja je živjela u nedalekom Rungstedu.

Znamenitosti
------------

Najveća znamenitost grada je već spomenuta renesansna utvrda Kronborg podignuta između 1574. - 1585. slavni Hamletov zamak Elsinore. 

Ostale historijske znamenitosti grada su gotička crkva sv. Olafa, nekadašnji karmelićanski samostan (Karmeliterkloster) iz 1430. i kraljevski dvorac Marienlyst, podignut oko 1587. u kom je danas smješten muzej posvećen Hamletu.

Grad također ima i Danski muzej tehnologije, koji je dio Nacionalnog muzeja nauke i tehnologije.

Privreda i obrazovanje
----------------------

Današnji Helsingør je trgovačko - administrativni centar, u kom je najveći privredni pogon luka.

Značajan dio prihoda donosi i turizam.

Gradovi prijatelji
------------------

* Poljska, Gdańsk
* Italija, San Remo
* Švedska, Helsingborg
* Norveška, Harstad
* SAD, Lake Elsinore

Izvor
-----

1. 1 2 3 4 5  „Denmark: Hovedstaden" (engleski). City population. Pristupljeno 14. 04. 2015.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Helsingør*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 14. 04. 2015.
3. ↑  „*Kronborg Castle*" (engleski). UNESCO. Pristupljeno 14. 04. 2015.

Vanjske veze
------------

***Helsingør*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice grada (`dk`)
* *Helsingør* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
**Mara Takla Hajmanot** ili jednostavnije *Takla Hajmanot* (ali i *Mararah*), bio je *neguša negasta* Etiopije i utemeljitelj Dinastije Zagaj u prvoj polovici 12. stoljeća ?.

Životopis
---------

Mara je rođen u pokrajini Lasta, koja je postala temelj njegove moći. Uspeo se do prijestolja, ženidbom sa kćerkom posljednjeg kralja ostataka Kraljevstva Aksum - Dil Na'odom koji je vladao Lastom i bližom okolicom. Ubrzo je svrgnuo svog tasta i na taj način postao car Etiopije, tako su od njega nadalje Etiopijom vladali neguše negaste iz Dinastije Zagaj, odnosno prvaci plemena Agaj iz kojeg je i on bio.

Postoje brojne nejasnoće oko točnog vremena njegova vladanja, jer postoje dvije teorije o dužini vladanja dinastije Zagaj.
Po jednoj koja je raširenija,- Dinastija Zagaj vladala je 333-354 godina (11 vladara), po drugoj nešto manje popularnoj, oni su vladali samo 133-145 godina (5 vladara). Talijanski povjesničar Carlo Conti Rossini, drži da je kraća teorija točnija, tako je on izračunao da je kraj Dinastije Zagaj bio 1270. godine, a da se Mara Takla Hajmanot uspeo na vlast negdje oko 1137. godine. Kao dokaz za svoju tvrdnju uzima pismenu prepisku između aleksandrijskog patrijarha Ivana V. Aleksandijskog ( 1147. - 1166.) i nepoznatog etiopskog vladara, koji od njega traži novog Abunu za etiopsku crkvu jer mu je stari Abuna prestar. Po Rossiniju je stvarni razlog za traženje novog abune bio taj, što je on odbio prihvatiti Taklu Hajmanota kao cara. 

Njegovo carstvo bilo je znatno manje od poznijeg Etiopskog carstva vladara iz Salomonske dinastije, obuhvaćalo je samo Lastu, i dijelove Vaga, Tigraja, i vjerojatno sjever Bedžemdera.

Izvori
------

1. ↑  See G.W.B. Huntingford, "'The Wealth of Kings' and the End of the Zāguē Dynasty", *Bulletin of the School of Oriental and African Studies*, 28 (1965), str. 1-23
2. ↑  Taddesse Tamrat. "The Legacy of Aksum and Adafa" in *Church and State in Ethiopia*. Oxford: Clarendon Press, 1972, str. 53-64.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodnik: | **Etiopski car(prva polovica 12. stoljeća ?)** | Nasljednik: |
| **Dil Na'od** | **Tatadim** |
**Montiel** je općina od 1,330 stanovnika u sredini Španjolske u Autonomnoj pokrajini Kastilja-La Mancha (Provincija Ciudad Real).

Geografske karakteristike
-------------------------

*Montiel* leži u dolini rijeke Jabalón, udaljen 120 km istočno od svog administrativnog centra Ciudad Reala.

Historija
---------

Montiel je izrastao za Antike, kao keltibersko naselje, koje su preuzeli Rimljani.

Grad je bilo poprište bratoubilačke borbe za Stogodišnjeg rata između Pedra I od Kastilje i Enriquea II od Kastilje u kojoj je pobijedio Enrique II. On je nakon bitke naredio da se njegov polubrat pogubi dekapitacijom.

O toj bitci pisao je i Migel de Servantes u svom remek djelu Don Quijote, a samo mjesto naveo je pod imenom *Campo de Montiel*.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Castilla-La Mancha*" (engleski). City population. Pristupljeno 4. 6. 2019.
2. 1 2 3  „*Historia de Montiel*" (španjolski). Ajuntament de Montiel. Arhivirano iz originala na datum 2019-06-05. Pristupljeno 4. 6. 2019.

Vanjske veze
------------

***Montiel*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Ayuntamiento de Montiel* (`es`)
**Lemmer** (frizijski: *Lemmer* u značenju "oštrica" ili "ivica") je gradić u nizozemskoj općini Lemsterland u provinciji Friziji. Naselje je najpoznatije kao odmaralište za vodene sportove koje privlači stanovnike obližnjih mjesta (Emmeloord, Urk, Joure), ali i po Pumpnoj postaji na paru *D. F. Woudagemaal* koja još uvijek radi, a koja je 1998. godine upisana na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi.

Povijest
--------

Lemmer je postojao kao naselje Frizijaca na vratima mora Zuiderzee i prije 14. stoljeća, ali pod drugim nazivima. Oko 1228. na ovom mjestu je postojalo naselje *Lenna* ili *Lyamer* koje su Nizozemci uništili oko 1400. godine. Godine 1422. Ivan III. Bavarski je izgradio utvrdu koja je pripala frizijskoj stranci Schieringersa.

Tokom Osamdesetgodišnjeg rata Španjolci su ga osvojili 1581. godine, ali ga 1672. osvaja biskup Münstera, Bernhard von Galen. Godine 1799. tokom rata Nizozemske i Ujedinjenog Kraljevstva, Britanci su se iskrcali ovdje i grad je uvelike stradao u njihovom bombardiranju.

U 19. stoljeću Lemmer je bio jedan od vodećih ribarskih naselja u Nizozemskoj s flotom od 146 ribarskih brodova.

Znamenitosti
------------

### Parna pumpa D. F. Wouda

Inženjer D. F. Wouda je dizajnirao ispumpnu postaju koja radi na parni pogon, a koja je trebala ispumpavati višak vode iz frizijskih kanala natrag u more. Postaju je otvorila nizozemska kraljica Wilhelmina 7. listopada 1920. godine, a 1967. godine, nakon 47 godina što je radila na ugljen, njeni bojleri su prilagođeni uljnom gorivu.

* Parna pumpa D. F. WoudaParna pumpa D. F. Wouda
* Lemmster luka s vodenim ispustomLemmster luka s vodenim ispustom
* Crkva sv. Wilibrorda (Sint Willibrorduskerk) je rimokatolička crkva iz 1901.Crkva sv. Wilibrorda (*Sint Willibrorduskerk*) je rimokatolička crkva iz 1901.
* Lemmerski svjetionik (Vuurtoren) iz 1910.Lemmerski svjetionik (*Vuurtoren*) iz 1910.

Vanjske veze
------------

***Lemmer*** na Wikimedijinoj ostavi

| * p
* r
* u
Svjetska baština u Nizozemskoj |
| --- |
|  | 
Amsterdamski kanali • Obrambena linija Amsterdama • Polder Beemster • Kompleks vjetrenjača kod Kinderdijka • Pumpe na parni pogon u Lemmeru • Krajolik poldera u Schoklandu • Kuća Rietveld Schröder u Utrechtu • Waddensko more1)
 | Nizozemska zastava |
| 
1) Zajednička svjetska baština Holandije i Njemačke 
Luka i centar grada Willemstada na otoku Curaçao u Holandskim Antilima) spada u Svjetsku baštinu Amerike
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 129332258
* LCCN: no2001005598
* GND: 4546191-0

 |
**Stranica Šablon:Multiple image/styles.css nema sadržaj.**

A cylindrical projection map of mars showing light and dark regions accompanied by various linear features. The major features are labelled.Karta Marsa koju je napravio Giovanni Schiaparelli između 1877. i 1886. na kojoj su obilježja *canali* u obliku finih linijaTwo disks show darker patches connected by linear features.Skica Marsa koje je napravio Lowell prije 1914.
Od kraja 19. i početkom 20. vijeka, vjerovalo se da postoje **kanali na Marsu**, sve dok nije utvrđeno da se radilo o zabludi. Tijekom opozicije 1877. italijanski astronom Giovanni Schiaparelli je koristio teleskop od 22cm kako bi dobio detaljnu mapu Marsa. Ove karte su sadržavale obilježja zvana *canali*, za koje su kasnije ispostavilo da su bile optičke iluzije. Ovi *canali* su navodno duge linije na površini Marsa te im je čak i dao imena rijeka na Zemlji. Njegov naziv *canali* je popularno krivo preveden na engleskom kao *kanali*. 1886. engleski astronom William F. Denning je promatrao da su ta linearna obilježja nepravilna te imali naznake okupljanja i prekidanja. Do 1895. engleski astronom Edward Maunder je postao ubeđen da su te linije zbroj mnogo manjih detalja na planetu.

U svojem djelu iz 1892. *La planète Mars et ses conditions d'habitabilité*, Camille Flammarion je napisao da su ti kanali slični onima koje je napravio čovjek, što ukazuje na inteligentnu rasu koja distribuira vodu po Marsu. Promovisao je postojanja takvih stanovnika, te pretpostavio da su možda i naprediniji od ljudske rase. 

Pod uticajem promatranja Schiaparellija, Percival Lowell je osnovao zvjezdarnicu sa teleskopom od 30 i 45 cm. Koristio ju je za promatranje Marsa 1894. nakon manje prigodnih opozicija. Objavio je knjigu o Marsu i životu na planetu, što je utjecalo na širu javnost. Tzv. *canali* su uočeni i od drugih astronoma, kao što su Henri Joseph Perrotin i Louis Thollon uz pomoć refraktora od 38 cm na jugu Francuske, koji su u to vrijeme bili jedni od najvećih teleskopa na svijetu.

Počevši od 1901. američki astrono A. E. Douglass je pokušao da fotografiše kanale na Marsu. Naizgled se činilo da je uspio kada je američki astronom Carl O. Lampland objavio fotografije navodnih kanala 1905. Iako su ovi rezultati svojedobno prihvaćeni, počeli su ih osporavati grčki astronom Eugène M. Antoniadi, engleski naučnik Alfred Russel Wallace i mnogi drugi akademici koji su uočili da se vjerojatno radi tek o zamišljenim obilježjima. Kako su napravljeni veći i precizniji teleskopi, sve je manje *canala* uočeno. Tokom promatranja 1909. koje je vodio Flammarion sa teleskopom od 84 cm, nije više uočio nijedan obrazac kanala na Marsu. Ispostavilo se da se radilo o optičkoj iluziji uzrokovanoj nepreciznim teleskopima.

Vidi još
--------

* Povijest promatranja Marsa

Eksterni linkovi
----------------

* Povijest zablude o "kanalima" na Marsu Richard Milner, Astrobiology Magazine, 2011.
* Kanali na Marsu BBC
**Historia Francorum** (prevedeno s latinskog: *Franačka historija*) je djelo galsko-rimskog klerika iz 6. vijeka Gregora od Toursa (oko 538.-594.) jedan od rijetkih izvora za historiju Merovinga.

Karakteristike
--------------

Gregor je to djelo napisao u 10 knjiga (*Decem libri historiarum*), orginalni Gregorov manuskript više ne postoji, današnje izdanje je rekonstrukcija iz
više od 50 srednjovjekovnih manuskripta, od najstarijih nepotpunih (i nepuzdanih) iz 7. vijeka, do korektnijih iz 11. vijeka.

Nakon četiri knjige univerzalnih kronika, sastavljenih na bazi tadašnjih historičara 4. i 5. vijeka, kao što su Euzebije, Jeronim i Orozije nastavlja na vulgarnom latinskom u iskrenim i često grubo realističnim tonovima, pričati o historiji Franaka.

Gregor u svom djelu kombinira crkvenu i sekularnu historiografiju, Franke vidi kao logične nastavljače Rimskog Carstva, ali nevidi katastrofalno stanje u Franačkoj.

U prvom dijelu (knjige I. - IV.) Gregor prepričava historiju svijeta od stvaranja, pa se brzo prebacuje na pokrštavanja Gala, zatim pripovjeda o životu i vremenu Svetog Martina od Toursa, pa o preobraćenju Franaka i osvajanju Galije pod Klodvigom I. Na kraju završava sa detaljnom historijom franačkih kraljeva sve do pogibije Sigeberta I - 575. Na isti taj datum Gregor je već dvije godine bio Biskup Toursa.

Drugi dio (knjige V. i VI.) završava pogibijom Hilperika I - 584. Taj događaj bio je naročito važan Gregoru, jer su odnosi između njega i Hilperika u vrijeme dok je on vladao Toursom, bili vrlo zategnuti. Nakon što su do Hilperika doprijele glasine da Gregor kao tadašnji Biskup Toursa kleveće njegovu ženu Fredegundu, Hilperik ga je uhapsio i počeo suditi zbog izdaje. Ta optužba je ugrozila Gregorovu biskupiju i njegov život. Zbog tog je završno poglavlje VI knjige posvetio opisivanju Hilperikovova lošeg karaktera.

Treći dio (knjige VII. - X.) pokriva suvremenu historiju do 591. na kraju Gregor predstavlja svoju autobiografiju sa popisom svojih djela.

Izvori
------

1. 1 2   „*Gregòrio di Tours*" (talijanski). Treccani. Pristupljeno 09. 12. 2017.
2. 1 2 3  „*Historia Francorum*" (njemački). Academic. Pristupljeno 09. 12. 2017.

Vanjske veze
------------

* Historia Francorum na portalu Project Gutenberg (`en`)
Za ostale ličnosti s istim imenom, v. Klisten (razvrstavanje).
**Klisten** (također *Cleisthenes*, *Clisthenes* ili *Kleisthenes*) bio je tiranin starogrčkog grada Sikiona, koji je vladao u periodu od oko 600 - 570. pne. Najpoznatiji je kao vođa snaga Amfiktionske lige koje su oko godine 595. pne. u Prvom svetom ratu uništili grad Krisu. Također je vodio uspješni rat protiv Arga, nakon koga je iz grada protjerao rapsode. Također je reformirao upravu Sikiona, podijelivši stanovništvo po dorskim i ne-dorskim plemenima.

Poznat je i po tome što je organizirao javni natječaj čiji je pobjednik trebao dobiti ruku njegove kćeri Agariste, a glavni suparnici su bili Megaklo iz roda Alkmeonida i Hipoklid. Potonji je od sebe napravio budalu pijan plešući pred Klistenom, pa je Megaklo zato oženio Agariste. Klisten je zbog toga bio u rodu s Klistenom iz Atene i Agariste, majkom Perikla.

Pretpostavlja se da je umro oko godine 532. pne.

Literatura
----------

* Sealey, Raphael. *A History of the Greek City States 700-338 B.C.* Berkeley: University of California Press, 1976.
**Kliševo** je dubrovačko prigradsko naselje u Dubrovačko-neretvanskoj županiji.

Zemljopisni položaj
-------------------

Nalazi se u zaleđu općine Dubrovačko primorje, uz lokalnu cestu Orašac - Gromača. Od Dubrovnika je Kliševo udaljeno oko 27 km sjeverozapadno.

Povijest
--------

Preko sto godina stara crkva Svetog Mihovila djelo je inžinjera Nikole Nisetea (1809.-1890.).

Tijekom rata u Hrvatskoj Kliševo su okupirali pripadnici JNA i teritorijalne obrane Crne Gore te raznih dragovoljačkih četničkih postrojbi. Neprijateljska vojska je popalila i opljačkala sve objekte u naselju.

Gospodarstvo
------------

Kliševo je gospodarski nerazvijeno prigradsko naselje. Stanovništvo se uglavnom bavi poljodjelstvom i stočarstvom kao i stanovnici svih okolnih naselja.

U tijeku je gradnja autoceste A1 koja od Zagreba preko Splita i Ploča vodi do Dubrovnika, a koja će dijelom prolazit i u blizini Kliševa pa se očekuje da će ovo i okolna naselja doživjeti gospodarski napredak.

Stanovništvo
------------

Prema popisu stanovnika iz 2011. godine Kliševo je jedno od najmanjih prigradskih naselja i broji tek 54 stanovnika hrvatske nacionalnosti i katoličke vjeroispovjesti.

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2011.***

Izvori
------

1. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Grada Dubrovnika |
| --- |
| Bosanka • Brsečine • Čajkovica • Čajkovići • Donje Obuljeno • Dubravica • Dubrovnik • Gornje Obuljeno • Gromača • Kliševo • Knežica • Koločep • Komolac • Lopud • Lozica • Ljubač • Mokošica • Mravinjac • Mrčevo • Nova Mokošica • Orašac • Osojnik • Petrovo Selo • Pobrežje • Prijevor • Rožat • Suđurađ • Sustjepan • Šipanska Luka • Šumet • Trsteno • Zaton |  |
**Hvat** je starinska mera za dužinu i iznosi 1,896484 metara, zaokružuje se na 1,8965 metara.

Kvadratni (četvorni) hvat je prema tome 3,596712 kvadratnih metara.

Carica Marija Terezija je 1756. donijela propise koji su ujednačili veličinu hvata u cijeloj srednjoj Europi, te uvela hvat kao jedinstvenu mjeru za dužinu. Paralelno s tim propisom počele su izmjere pojedinih područja, pretežno na području Hrvatske, te se stoga danas hvat Marije Terezije često naziva i hrvatski hvat.

Hvat ili sežanj se u početku računao na temelju prosječne udaljenosti između vrhova prstiju raširenih ruku, a ponegdje je definiran i kao tisućiti dio nautičke milje (1,852 metra).

U starim dokumentima, npr. u vezi zemlje koja je svojevremeno nacionalizavana, površina zemlje može biti izražena u starim merama.

Mere površine
-------------

Mere površine izvedene iz kvadratnog hvata.

* **kvadratni hvat** = 3,59 m2
* **motika** = 200 kvadratnih hvati = 719,34245 m2
* **jutro** ili **katastarsko jutro** ili **dan oranja** = 8 motika = 1.600 kvadratnih hvati = 5754,7396 m2 (zaokruženo 5755 m2)
* **lanac** = 10 motika = 7193,4245 m2

Dan oranja se definiše i kao 4.000 m2. Prema srpskom Zakonu o šest dana zemlje od 24. decembra 1873. (po novom 5. januar 1874), dan oranja je definisan kao "1.600 kv. hvata"

Manje jedinice
--------------

* **hvat** = 6 stopa = 18 šaka = 72 palca
* **stopa** = 3 šake = 12 palaca = 0,31608 metara
* **šaka** = 4 palca = 0,10536 metara
* **palac** = 0,02634 metara
* **crta** = 2159 mm

Ovde se očigledno ne radi o engleskoj jedinici palac ili Inč koji je 0,0254 metara.

Takođe pogledati
----------------

* Aršin
* Lakat

Izvori
------

1. ↑  Влада Милана Обреновића. Књ. 1[*mrtav link*], str. 322, Slobodan Jovanović (Digitalna NBS)
**Mardavidž** (perzijski: مرداویج‎, *Mardāvīj*, također *Mardaviz*, *Mardavich*, *Mardavige* i *Mardavaz*; ? - 935) bio je perzijanski ustanički vođa poznat po tome što je osvojio područja na sjeverozapadu Irana, te se 931. proglasio emirom osnovavši Zijaridsku dinastiju.

Karijeru je započeo oko 913. u vojsci Asfara Širuejha, lokalnog vođe u Mazandaranu, koji je podigao ustanak protiv Abasidskog Kalifata, nastojeći obnoviti staru zoroastrijsku vjeru i Perzijsku Monarhiju. Asfar je uspio osvojiti značajne teritorije na sjeveru Irana, prije svega koristeći unutrašnje sukobe kod samanidskih vladara, ali je oko 927. njegovo nekontrolirano tiransko ponašanje izazvalo opoziciju od strane sljedbenika, uključujući Mardavidža. Mardavidž je uspio poraziti Asfara i preuzeti njegove teritorije, a 931. je zauzeo Isfahan. Godine 935. su ga mučki ubili turkijski robovi koji su se poslije sklonili kod kalifa u Bagdad. Najveći dio njegovih teritorija je izgubljen, ali su nasljednici, počevši od brata Vušmgira, uspjeli očuvati zijaridsku državu sve do sredine 11. vijeka.

Literatura
----------

* "The Warriors" (perzijski: *Daliran-e-Džanbaz*), Dr. Zabihollah Safa.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **nema**  |  **Zijaridski emir** 931–935 | Slijedi: **Vušmgir**  |
Koordinate: 41° 24′ 56" SGŠ, 22° 45′ 13" IGD

**Monospitovo** (mak. *Monospitovo*) je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Monospitovo je u sastavu opštine Bosiljovo.

Prirodni uslovi
---------------

Monospitovo je smešteno u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 10 kilometara istočno.

Naselje Monospitovo se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno u središnjem delu plodnog Strumičkog polja. Severno od naselja protiče reka Strumica. Nadmorska visina naselja je približno 215 metara. 

Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Monospitovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.803 stanovnika.

|  |  |
| --- | --- |
| **Nacionalnost** | **Stanovnika** |
| Makedonci | 1 799 |
| Albanci | 0 |
| Turci | 1 |
| Romi | 0 |
| Vlasi | 0 |
| Srbi | 2 |
| ostali | 1 |
|

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje, a manjinska islam.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.opstinabosilovo.gov.mk Zvanična stranica opštine Bosiljovo

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Bosiljovo |
| --- |
| **Bosiljovo** • 
Borijevo • 
Gečerlija • 
Drvoš • 
Ednokućevo • 
Ilovica • 
Monospitovo • 
Petralinci • 
Radovo • 
Robovo • 
Saraj • 
Sekirnik • 
Stari Baldovci • 
Turnovo • 
Hamzalija • 
Štuka |  |
**Marko Fulvije Flak** (*Marcus Fulvius Flaccus*, ? - 121. pne.) bio je rimski političar poznat kao jedan od najbližih saveznika braće Grakho. Godine 130. pne. je bio jedan od komesara zaduženih za agrarnu reformu. Godine 125. pne. je izabran za Rimski konzul|konzula. Njegovi prijedlozi da se rimsko državljanstvo proširi na stanovnike sjeverne Italije je nagnalo rimski Senat da ga pošalje u Masiliju pod izlikom pomaganja tamošnjem rimskom savezniku, a zapravo da ga se skloni iz grada. U transalpinskoj Galiji je Flak imao vojnih uspjeha te je nagrađen trijumfom. Po povratku je otišao u Sjevernu Afriku gdje je podigao grad *Colonia Iunona* na ruševinama Kartagine. Flak je godine 122. pne. izabran za tribuna te je pomagao Gaju Grakhu u njegovim reformama. Nakon što je Gaju odbijen novi tribunski mandat, vodio je demonstracije na Aventinu za vrijeme kojih je zajedno s Gajem ubijen.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Marcus Aemilius Lepidus i Lucius Aurelius Orestes**  |  **Konzul Rimske Republike** *zajedno s Markom Plaucijem Hipsejem* 125. pne. | Slijedi: **Gaius Cassius Longinus i Gaius Sextius Calvinus**  |
Arkus sinus, monotono rastuća funkcija
Arkus kosinus, monotono opadajuća funkcija
**Monotonost funkcije** u matematici označava njeno svojstvo da joj se sa porastom vrednosti argumenta vrednosti nižu od većih ka manjim ili od manjih ka većim. Grafički predstavljeno, ovo daje liniju koja izgleda kao uzlazna ili silazna linija, a funkcija sa ovim svojstvom se zove *monotona funkcija*.

Vrednosti ne moraju biti striktno uzlazne, tj. dozvoljena je pojava više jednakih vrednosti. U tom slučaju, funkcija bi bila *monotno nerastuća* ili *monotono neopadajuća*. Ukoliko do ovoga ne dolazi, radi se o *monotono opadajućoj* ili *monotono rastućoj* funkciji.

Definicije
----------

**Monotonost funkcije** označava svojstvo onih funkcija koje zadovoljavaju bilo koji od sledećih uslova:

* {\displaystyle (\forall x\_{1},x\_{2}\in B)(x\_{1}\leq x\_{2}\rightarrow f(x\_{1})\leq f(x\_{2}))} - rastuća na {\displaystyle B}
* {\displaystyle (\forall x\_{1},x\_{2}\in B)(x\_{1}<x\_{2}\rightarrow f(x\_{1})<f(x\_{2}))} - strogo rastuća na {\displaystyle B}
* {\displaystyle (\forall x\_{1},x\_{2}\in B)(x\_{1}\leq x\_{2}\rightarrow f(x\_{1})\geq f(x\_{2}))} - opadajuća na {\displaystyle B}
* {\displaystyle (\forall x\_{1},x\_{2}\in B)(x\_{1}<x\_{2}\rightarrow f(x\_{1})>f(x\_{2}))} - strogo opadajuća na {\displaystyle B}

Za funkciju koja zadovoljava ovo svojstvo (tj. bilo koje od četiri navedena svojstva) kažemo da je *monotona* na skupu {\displaystyle B}. Specijalno, za funkciju koja zadovoljava drugo ili četvrto svojstvo od četiri navedena, kažemo da je *strogo monotona* na {\displaystyle B}.

Ako je funkcija *f* neprekidna na zatvorenom intervalu [*a*,*b*], i diferencijabilna na otvorenom intervalu (*a*,*b*); onda je: 

* funkcija *f*, monotono neopadajuća za svako *x* iz intervala (*a*,*b*), gde je *f ' (x)* veće ili jednako nuli.
* funkcija *f*, monotono nerastuća za svako *x* iz intervala (*a*,*b*), gde je *f ' (x)* manje ili jednako nuli.

Vidi još
--------

* funkcija (matematika)
* Neprekidna funkcija
**Kim Džong un** (kor. 김정은) je najmlađi od tri sina nekadašnjeg severnokorejskog vođe Kim Jong-ila i njegov naslednik na tom položaju. Po objavljivanju smrti njegovog oca, državna televizija ga je proglasila za „velikog naslednika". Zvanične funkcije Kim Džong Una su Prvi predsednik Nacionalnog komiteta odbrane Demokratske narodne Republike Koreje, Vrhovni komandant Korejske narodne armije, Prvi sekretar Radničke partije Koreje. Pred kraj očeve vladavine, 2010. godine, postao je general u severnokorejskoj vojsci i potpredsednik Centralne vojne komisije. Od 18. juna 2012. ima čin Maršala Republike, drugi najviši čin u vojsci Severne Koreje.

Kim Džong je rođen 8. januarа 1983. godine u Pjongajngu. Školovao se do 2000. godine u Švajcarskoj pod raznim pseudonimima. Diplomirao je na Univerzitetu Kim il Sung. Postao je zvanični naslednik za predsednika, nakon što je njegov najstariji brat Kim Džong Nam uhvaćen sa lažnim dokumentima pri pokušaju da uđe u Japan 2011. godine

Povezano
--------

* Radnička partija Koreje
* Severna Koreja
* Kim Jong-il
* Kim Il Sung

Spoljašnje veze
---------------

***Kim Jong-un*** na Wikimedijinoj ostavi

* Политичари и личности Народне Демократске Републике Кореје Arhivirano 2009-06-01 na Wayback Machine-u (`en`)
* Ким Џонг Ун - видео Arhivirano 2010-12-01 na Wayback Machine-u (`en`)

| * p
* r
* u
Sjeverna Koreja Vrhovni vođe Sjeverne Koreje |
| --- |
| * **Kim Il-sung**(1948. - 1994.)
* **Kim Jong-il**(1994. - 2011.)
* **Kim Jong-un**(2011. - *danas*)
 |

‎

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 2418152140026211100002
* LCCN: n2011038915
* ISNI: 0000 0001 2085 1310
* GND: 1057989533
* SUDOC: 188389911
* BIBSYS: 1512719457526
* MusicBrainz: 819583a3-4863-4ac1-94f1-1c899b2255bf
* NDL: 01214960
* NKC: jo2016912585
* CiNii: DA11396774

 |
|  |
| --- |
|  *Ovo je glavno značenje pojma **Molat**. Za istoimeno naselje, v. Molat (Zadar).* |

**Molat** (talijanski: *Melada*) je otok u Jadranskom moru u Hrvatskoj, koji administrativno podpada pod grad Zadar u Zadarskoj županiji.

Karakteristike
--------------

Molat se nalazi jugoistočno od Ista.

Ubraja se u sjevernodalmatinsku grupu otoka, odnosno pod Zadarski arhipelag. 

Molat ima površinu od 22,18 km², a dužina njegove obale iznosi 51,593 km.Najviši vrh Lokardin (Lokardenik), ima 148 metra. U smjeru sjeverozapad-jugoistok, izdužen je nekih 11 km, ali je vrlo uzak.

Građen je od donjokrednih i eocenskih vapnenaca. Neobično je razveden, naročito po sjeveroistoku, uvale Vodomarka, Jazi uz brojne manje. Oko otoka leže brojne hridi i manji otočići (Tramerka, Tramerčica, Tovarnajk, Mladinj, Lušnjak, Rižnjak, Knežaćić, Obljak, Tun Mali)

Pored istoimenog i najvećeg naselja Molat (108 stanovnika) i ostala dva naselja Zapuntel (44 st) i Brgulje (40 st.) leže u unutrašnjosti, a na obali samo njihovi zaselci.

Malobrojni stanovnici bave se ovčarstvom, maslinarstvom, vinogradarstvom, ribarstvom, marikulturom i turizmom.

Historija
---------

U dokumentima se spominje od 18. vijeka kao; Meleta, Melata (Mελετ).

Za ranog srednjeg vijeka otok je bio feud zadarskog benediktinskog samostana sv. Krševana, a nakon 1409. Mletačka Republika ga je davala u zakup zadarskoj aristokraciji. 
Otok je orobljen od ulcinjskih gusara 1571. i 1684. U Molatu je 1907. osnovana ribarska zadruga, jedna od najstarijih u Dalmaciji.

Za Drugog svjetskog rata od 1942. otok je postao jedna od baza Partizanske mornarice (*Molatska flotila*). Upravo zbog tog su talijanske okupacione vlasti iste godine, osnovale koncentracioni logor u koji su pozatvarali pripadnike i simpatizere NOB-a.

Transport
---------

Otok je povezan dnevnim brodskim i trajektnim linijama sa Zadrom.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Coastline length and aeras of island...*" (engleski). Geoadria. Pristupljeno 12. 05. 2017.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  „*Molat*" (hrvatski). Hrvatska enciklopedija. Pristupljeno 12. 05. 2017.

Vanjske veze
------------

***Molat*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Otok Molat na karti Jadrana* (`sh`)

| * p
* r
* u
Naseljeni otoci u Hrvatskoj |
| --- |
| 
Biševo • 
Brač • 
Cres • 
Čiovo • 
Drvenik Mali • 
Drvenik Veli • 
Dugi otok • 
Hvar • 
Ilovik • 
Ist • 
Iž • 
Kaprije • 
Koločep • 
Kornat • 
Korčula • 
Krapanj • 
Krk • 
Lastovo • 
Lopud • 
Lošinj • 
Male Srakane • 
Mljet • 
Molat • 
Murter • 
Olib • 
Ošljak • 
Pag • 
Pašman • 
Premuda • 
Prvić • 
Rab • 
Rava • 
Rivanj • 
Sestrunj • 
Silba • 
Susak • 
Šipan • 
Šolta • 
Ugljan • 
Unije • 
Vele Srakane • 
Vir • 
Vis • 
Vrgada • 
Zlarin • 
Zverinac • 
Žirje
 |
**Kob** ili **kob antilopa** (lat. *Kobus kob*) - vrsta iz porodice šupljorožaca (lat. *Bovidae*).

Kob podsjeća na impalu, ali je više robustan. Mužjaci su robusniji od ženki i imaju rogove. Mužjaci imaju ramena visine 90-100 cm i prosječne su težine od 94 kg. Ženke imaju ramena visine 82-92 cm i teže u prosjeku 63 kg. Dlaka je obično od zlatne do smeđe crvenkaste boje. Područje grla, oko očiju, uha i dio nogu su bijele boje. Oba spola imaju dobro razvijene žlijezde.

Ova vrsta nije ugrožena, jer ima široko područje rasprostiranja. Areal koba obuhvaća veći broj država u Africi.

Vrsta ima stanište u Beninu, Burkini Faso, Gani, Gvineji Bisau, Etiopiji, Kamerunu, DR Kongu, Maliju, Nigeriji, Nigeru, Obali Bjelokosti, Senegalu, Sudanu, Togu, Ugandi, Centralnoafričkoj Republici i Čadu. Vrsta je izumrla u Gambiji, Tanzaniji i Keniji. 
Prisustvo je nepotvrđeno u Mauritaniji i Sijera Leoneu. 

Staništa vrste su: savane, ekosustavi niskih trava i šumski ekosustavi, jezera i jezerski ekosustavi, riječni ekosustavi i slatkovodna područja.

Izvori
------

1. ↑  Estes, R. (1991). The Behavior Guide to African Mammals, Including Hoofed Mammals, Carnivores, Primates. Los Angeles, The University of California Press. str. 98-102. Preuzeto 28. srpnja 2012.
2. ↑   Kingdon, J. (1982). East African Mammals: An Atlas of Evolution in Africa, Volume 3, Part. C: Bovids. University Chicago Press, Chicago 367-381. Preuzeto 28. srpnja 2012.
3. ↑   Preuzeto 28. srpnja 2012.

***Kob antilopa*** na Wikimedijinoj ostavi
HTML, skraćenica od **HyperText Markup Language**, je standarizovani jezik koji se koristi pri strukturiranju tekstova, medija i ugrađenih objekata u web stranice i elektronsku poštu. Kao modifikovanu i pojednostavljenu verziju SGML jezika, HTML standarizuje i održava World Wide Web Consortium (W3C). 

Ova web stranica, kao i mnoge druge, su potpuno ili djelomično označene HTML jezikom. Iako se HTML znakovi (*tags*) često nazivaju kodom, tehnički HTML nije kod jer kompjuterski kod su instrukcije koje od računara traže da izvrši određenu operaciju. Svrha HTML znakova je da se se struktura dokumenta "označi" tako da bi korisnikov agent (*user agent*), tj. internet pretraživač mogao da prepozna strukturu dokumenta i ispravno je prikaže u prozoru internet pretraživača kojeg korisnik koristi.

Za dodatno modifikovanje web stranica, do sada su izašli neki dodaci: 

* CSS ili Cascading Style Sheets za izgled i položaj prezentacije
* Skriptni jezici (Javascript, VBScript) za omogućavanje dinamičnosti i interaktivnosti na web prezentacijama,
* DOM ili Document Object Model, koji označava vezu između skripte i elementa na stranici

Gornji dodaci, u paketu sa HTML jezikom, ponekad se nazivaju DHTML ili Dinamični HTML.

Pored HTML-a, na internetu danas postoje jezici koji se koriste da korisnikovom agentu serviraju HTML koji će zavisiti od toga šta je korisnik tražio. Kod se u tom slučaju izvršava na serverima i HTML koji je rezultat procesa biva serviran korisniku. Neki od ovih jezika su: ASP (*Active Server Pages*) i PHP (*Hypertext Preprocessor*).

Takođe pogledati
----------------

* XHTML
* SGML

Vanjske veze
------------

***HTML*** na Wikimedijinoj ostavi

* Oficijelna stranica World Wide Web konzorcijuma (Engl.)
* HTML škola Arhivirano 2005-04-19 na Wayback Machine-u
* W3C/CSS o CSS-u na W3C (Engl.)
* W3C/DOM o DOM/u na W3C (Engl.)
* (njemački HTML projekt)
* (Srpskohrvatski HTML tutorijal)
**Hajrudin Sarač** (Donji Vakuf, 28. IX. 1940. — Travnik, 21. IX. 1971), enigmat.

Životopis
---------

Najveći dio svog rano ugaslog života proveo je u rodnom mjestu. U Bugojnu je završio srednju ekonomsku školu te je, zaposlivši se kao službenik, vanredno studirao maternji jezik i historiju na Višoj pedagoškoj školi (VPŠ) u Sarajevu. Umro je u bolnici u Travniku nakon kraće bolesti.

Enigmatika
----------

Zagonetaštvom se bavio od 1957. godine, no tek je 1. X. 1962. godine u beogradskoj *"Enigmi"* broj 429 objavio svoj prvi enigmatski sastavak. Nakon toga postao je stalni saradnik osječkog *"Rebusa"*, svih izdanja Enigmatskog kluba u Beogradu, *"Džepne križaljke"* i *"Čvora"*. Objavio je preko tristo zagonetaka, pretežno križaljki i premetaljki. Bio je član EKB od 1964. godine.

Izvori
------

* V(ladimir) Šarić: *Hajrudin Sarač*, Čvor-križaljka, III, 45, 2 – Bjelovar, 20. IX. 1972.
* Slavko Peleh : *"Bibliografija enigmatike"*. Bjelovar : Enigmatsko udruženje "Čvor", 1978. (bibliografska jedinica broj 688)
* Stjepan Horvat : *"Leksikon zagonetača Jugoslavije"*. Bjelovar : Enigmatsko udruženje "Čvor", Bjelovar, (1979).
* Branko Polić : *"Enigmatski rječnik 5" : S-T*. Bjelovar : Enigmatsko udruženje "Čvor", 1982. (str. 27)
| **Han Qianshaodi** (漢前少帝) |
| --- |
| Porodično ime: | Liu (劉 liú) |
| Oosbno ime: | Gong (恭; gōng) |
| Datumni vladsavine: | 188 BC–184. pne. |
| Posthumno ime:(puno) | nema |
| Posthumno ime:(kratko) | nema |
|

**Liu Gong** (劉恭) (? - 184. pne.), također poznat i kao **Car Qianshao od Hana** (漢前少帝), bio je treći car kineske dinastije Han. Bio je sin, i to najvjerojatnije nastariji, cara Huija, i to s konkubinom, a poslije ga je usvojila Huijeva supruga carica Zhang Yan, koja nije imala vlastite djece. Vjeruje se da je tada, po nalogu carice majke Lü, likvidirana Liu Gongova prirodna majka.

O Liu Gongovom životu se relativno malo zna. Godine 188. pne. mu je umro otac te je naslijedio prijestolje. Međutim, vlast je bila čvrsto u rukama njegove bake Lü. Tokom vladavine je doznao kako mu carica majka Zhang nije prava majka, nego da mu je prava majka ubijena. Tada je dvorjanima rekao kako će, kada odraste, osvetiti njenu smrt. Carica majka Lü je, doznavši za to, tajno zatvorila cara te drugim dvorjanima objavila kako je on duševno bolestan. Predložila je da se mladi car, s obzirom da ne može vladati, formalno svrgne i likvidira. Prijedlog je prihvaćen, a prijestolje je preuzeo njegov mlađi brat Liu Yi, koji je kasnije dobio ime Liu Hong.

Izvori
------

* *Zapisi Velikog historičara*, vol. 9.
* *Knjiga Hana*, vol. 3.
* *Zizhi Tongjian*, vols. 12, 13.


| Kraljevske titule |
| --- |
| Prethodi: **Car Hui od Hana**  |  **Car dinastije Han** 188. pne.–184. pne. | Slijedi: **Liu Hong**  |
**Großklein** čita se *Grosklajn* je trgovište na jugu Austrije od 2,260 stanovnika, koje administrativno podpada pod Okrug Leibnitz.

Geografske karakteristike
-------------------------

Großklein leži na jugu Štajerske, na ušću rijeke Saggau u Sulm.

Historija
---------

Sve do 1968. trgovište se zvalo *Klein*, a Großklein je bilo jedno od naselja. U 15. vijeku Klein se zvao Wenig Klawn, a Großklein - Michel Klawn.

Znamenitosti
------------

Od znamenitosti Großklein ima malu parohijsku crkvu prvi put dokumentiranu 1170. potpuno rekonstruiranu u baroknom stilu u drugoj polovici 17. vijeka.

Kod Burgstallkogela se nalazi jedna od najvažnijih halštatskih nekropola.

Privreda
--------

Großklein je trgovački i obrazovni centar ruralnog kraja u kom je najvažnije vinogradarstvo.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Austria: Steiermark" (engleski). City population. Pristupljeno 24. 02. 2016.
2. 1 2 3 4  „*Großklein*" (njemački). Austria-Forum. Pristupljeno 24. 02. 2016.

Vanjske veze
------------

***Großklein*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Großkleina* (`de`)
Ovo je članak o caru-osnivaču države Raniji Qin. Za kasnijeg istoimeog vladara države Raniji Qin, odnosno njegovog nećaka, v. Fú Jiān.

| **(Qian) Qin Jingmingdi** ((前)秦景明帝) |
| --- |
| Porodično ime: | Fu (苻; fú) |
| Osobno ime: | Jian (健, jiàn) |
| Hramsko ime: | Gaozu (高祖, gaō zǔ) |
| Posthumno ime: | Jingming (景明, jǐng míng),doslovno:"odlučan i razumijevajući" |
|

**Fú Jiàn** (kineski: 苻健; 317–355), originalno **Pú Jiàn** (蒲健, ime promijenjeno 350), kutoazno ime **Jianye** (建業), formalno **Car Jingming od (Ranijeg) Qina** ((前)秦景明帝) bio je prvi car i osnivač kineske/Di države Raniji Qin.

Fu Jian je bio treći sin Pu Honga, Di poglavice koji je kao vojskovođa služio državi Han Zhao, a potom državi Kasniji Zhao i njenom caru Shi Huu. Nakon Shi Huove smrti, a za vladavine njegovog nasljednika Shi Mina, Pu Hong se 350. okrenuo protiv države Kasniji Zhao i sebe proglasio "princom Qina" i "velikim Chanyuom"; ubrzo nakon toga je otrovan, te ga je naslijedio Fu Jian. Iste je godine zauzeo Chang'an, prijestolnicu Kasnijeg Zhaoa, te se proglasio prvo "nebeskim princom", a potom i carem. Uspješno je osvojio dijelove teritorije Kasnijeg Zhaoa, te odbio napade države Raniji Yan, a godine 354. je odbio napad velike vojske pod Huan Wenom, kineskim generalom u službi dinastije Jin. Sljedeće godine je umro i naslijedio ga je sin Fu Sheng.

Izvori
------



|  |
| --- |
| Car Jingming od (Ranijeg) Qina**Kuća Fu****Rođen/a:** 317  **Umro/la:** 355 |
| Kraljevske titule |
| Prethodi:**sam** | **Car Ranijeg Qina**351–355 | Slijedi:**Fu Sheng** |
| Kineska carska porodica |
| Prethodi:**Fu Hong** | **Princ od Qina**351 | Slijedi:**sam** |
| Pretendirane titule |
| Prethodi:**Shi Zhi** | **— TITULARNI —*****car Kine***351–355Razlog za neuspjeh sukcesije:Šesnaest kraljevstava | Slijedi:**Fu Sheng** |
Guggenheimov muzej u Bilbau
**Guggenheimov muzej u Bilbau** je muzej moderne i suvremene umjetnosti kojeg je dizajnirao kanadsko-američki arhitekt Frank Gehry, a izgradio Ferrovial u baskijskom gradu Bilbau. Izgrađen je uz rijeku Nervión, koja prolazi kroz Bilbao i ulijeva se u Atlantik. Ovaj je muzej jedan od mnogih muzeja koji pripadaju Fundaciji Solomona Guggenheima. U muzeju se može vidjeti stalni postav, ali i mnoge gostujuće izložbe kako španjolskih, tako i svjetskih umjetnika.

***Guggenheimov muzej u Bilbau*** na Wikimedijinoj ostavi

Galerija vanjskog izgleda
-------------------------

* Total prema jugozapaduTotal prema jugozapadu
* Total prema istokuTotal prema istoku
* Severozapadni ugaoSeverozapadni ugao
* Zapadni deoZapadni deo
* Jugozapadni deoJugozapadni deo
* Jugozapad + plavi deo (najjužniji) i Koonsov Puppy ispredJugozapad + plavi deo (najjužniji) i Koonsov *Puppy* ispred
* Južni deo gledano s istokaJužni deo gledano s istoka
* Istočni deo gledano prema severuIstočni deo gledano prema severu
* Najistočniji deo, gledano s jugaNajistočniji deo, gledano s juga
* Najistočniji deo, gledano prema zapaduNajistočniji deo, gledano prema zapadu
* Severni deo, prema zapaduSeverni deo, prema zapadu
* Severni deo, prema jugozapaduSeverni deo, prema jugozapadu
* Severni deo, prema jugoistokuSeverni deo, prema jugoistoku
* Severozapadni ugaoSeverozapadni ugao

***Guggenheimov muzej u Bilbau*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 128744734
* LCCN: n95006602
* ISNI: 0000 0004 1775 8168
* GND: 5210044-3
* SELIBR: 357018
* SUDOC: 052502554
* BNF: cb135589733 (podaci)
* BIBSYS: 99006876
* ULAN: 500304557
* BNE: XX114466

 |
**Hrgud** je planina u Istočnoj Hercegovini, jugozapadno od Berkovića, a severoistočno od Stoca. Sa južne strane ograničena je strmim odsekom prema dolini Bregave, sa istočne strane takođe strmim odsekom prema Dabarskom polju, a na severu se veže za ogranke planine Snježnice.

Planina obuhvata površinu oko 30 km². Građena je od krečnjaka gornjekredne starosti. Ima nekoliko vrhova preko 1.000 m poređanih prema južnoj strani. Najviši vrh je Veliki Parić (1.109 m), a tu se još Pleša (1.057 m), Bubanj (1.040 m), Gradac (1066 m) i Gradina (1.077 m.) Prema severu se spušta ispod 1.000 metara.

Planina se pruža u pravcu istok-zapad, a podeljena je tako da zapadni deo pripada opštini Stolac u Federaciji Bosne i Hercegovine, a istočni opštini Berkovići u Republivi Srpskoj.

Delimično je pokrivena šumom, naročito u južnom delu, a ima i dosta pašnjaka i livada. Naselja na planini su veoma retka.

U planinu Hrgud je 26. februara 2004. udario avion u kojem se nalazio predsednik Republike Makedonije Boris Trajkovski i makedonska delegacija. Nesreću niko nije preživeo.

Vidi još
--------

* Opština Berkovići
* Istočna Hercegovina

Izvori
------

1. ↑  Slobodna Dalmacija
2. ↑  Večernje Novosti.[*mrtav link*]

Literatura
----------

* Enciklopedija Jugoslavije JLZ „Miroslav Krleža" Zagreb 1986. tom 4 str 743