recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Orihi** je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Barban, Istarska županija. Stari naziv sela Orihi je Vorichi.

Zemljopisni položaj
-------------------

Selo je smješteno na nadmorskoj visini 290 do 310 m. Selo je udaljeno 24 km od Pule, 13 km od mora, a od ostalih poznatih istarskih gradova (Poreč, Rabac, Rovinj, Labin i dr.)udaljeno je pola sate auto-vožnje.

Povijest
--------

U knjizi Luke Kirca "crtice iz istarske povijesti" spominje se kao naselje iz prvog vala naseljavanja Slavena, krajem 6. stoljeća. U središnjem dijelu naselja postoje vrijedni sklopovi kamenih kuća i ruralne istarske arhitekture.

Gospodarstvo
------------

U zadnjih nekoliko godina u selu je uređeno više objekata za smještaj turista, koji rado borave u tom pitomom i pitoresknom krajoliku, tijekom čitave godine, a vrlo intenzivno od početka travnja do sredine listopada. 

Oko sela postoji jako puno neasfaltiranih puteva, koji su pogodni za pješačenje ili vožnju biciklom. U neposrednoj blizini nema nikakvih industrijskih zagađivača. Prometno je jako dobro povezano, u smjeru Pule, Rovinja i  Labina.

Kultura
-------

Sredinom srpnja u Orihima se, prigodom proslave Dana sela Orihi, održava već 10 godina "Old timer's day", kada se okupljaju oldtimeri, stari automobili i motori, iz Istarske županije te susjednih županija, Slovenije i Italije. Po uzoru na barbansku konjičku Trku na prstenac, tada se u Orihima održi "Mototrka na prstenac", koja se prvi puta održala 2000. god. Pored sela se nalazi prekrasan vidikovac Križica (330 m), uzvisina na kojoj se uz blagdan Majke Božje od Karmela, kojoj je u čast izgrađena pored 5m visokog kamenog križa, i kapelica, održava svake godine sveta misa na otvorenom. Nekada se iz sela odlazilo u okolne gradove, a danas više nitko ne odlazi i vraćaju se otišli ili njihovi potomci.

Stanovništvo
------------

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 107 stanovnika te 33 obiteljskih kućanstava.

  

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2001.***

Izvori
------

1. ↑  Popis stanovništva 2001. www.dzs.hr
2. ↑  Kućanstva prema obiteljskom sastavu i obiteljska kućanstva prema broju članova, Popis 2001. www.dzs.hr
3. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Orihi** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*


| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Općine Barban |
| --- |
| Balići II • Bičići • Borinići • Cvitići • Dolica • Draguzeti • Glavani • Gorica • Grandići • Hrboki • Jurićev Kal • Koromani • Kožljani • Manjadvorci • Medančići • Melnica • Orihi • Petehi • Prhati • Puntera • Rajki • Rebići • Rojnići • Šajini • Vadreš • Varož • Želiski |
**Nuklearne sile** su sile koje deluju između nukleona u jezgru atoma. Zahvaljujući njihovom delovanju, jezgro je stabilan sistem.

U fizici nije poznat zakon (formula) kojim su određene nuklearne sile, ali su eksperimentalno utvrđene osnovne osobine ovih sila. 

Nuklearne sile su najjače sile u prirodi, imaju kratak domet, električno su nezavisne, imaju svojstvo zasićenja.
Da nije tako, protoni se ne bi mogli održati zajedno u jezgru (rastojanja između protona u jezgru su veoma mala, pa su vrlo jake odbojne kulonovske interakcije).
Radijus jezgra je, zapravo, rastojanje na kojem se oseća delovanje nuklearnih sila. Još je Radeford svojim ogledima utvrdio da na pozitivno naelektrisanu α- česticu sve do rastojanja od 10 na-15 m deluje elektrostatička (kulonova) sila, a tek kada čestica priđe na manje rastojanje, na nju počinju da deluju druge sile – te druge sile su nuklearne sile. Dakle, domet nuklearnih sila je manji od 10 na- 15 m.

Eksperimenti pokazuju da nuklearne sile ne zavise od naelektrisanja: iste sile deluju između dva protona kao i između dva neutrona, odnosno kao između jednog protona i jednog neutrona.
Nuklearne sile pokazuju svojstvo zasićenosti u smislu da jedan nukleon stupa u vezu samo sa nukleonima koji ga neposredno okružuju. Na to ukazuje eksperimentalno utvrđena činjenica da je specifična energija veze jezgra skoro konstantna:

ƒ = Ev/A ≈ const

pa je Ev ≈ const ∙ A. Dakle, energija veze jezgra srazmerna je broju nukleona. Ako bi svaki nukleon interagovao sa svakim drugim, onda bi energija veze bila srazmerna sa brojem parova nukleona, a broj parova je A(A - 1).

Na osnovu nekih eksperimenata utvrđeno je da i nuklearne sile malo zavise od spina nukleona - 
nešto su jače kada su spinovi nukleona istog smera, nego kada su suprotno orijentisani.
**Provincija Settat** je jedna od sedam provincija Regije Casablanca-Settat u Kraljevini Maroko.

Geografske karakteristike
-------------------------

Provincija se nalazi u centru sjevernog dijela zemlje, prostire se na površini od 7220 km² što predstavlja 35% površine regije. U provinciji živi 634184 stanovnika (*popis iz 2014.*)
od tog 217634 stan. živi u urbanim sredinama a 416550 u ruralnim sredinama.

Settat je nekad bio dio velikog teritorija između rijeka Bouregreg i Oum Rbia, kraj koji se zvao 
*Tamesna* ili *Ravna zemlja*.

### Administrativna podjela

Provincija je administrativno podjeljena na 5 urbanih i 41 ruralnu općinu.
Administrativni centar provincije je grad Settat.

Privreda
--------

Geografski položaj provincije između 3 najveće urbane aglomeracije u zemlji Casablance, Marakeša i Rabata pruža Settatu priliku za razvoj logistike i industrije.
U provinciji djeluje 105 industrijskih poduzeća i 83 kamenoloma.

Poljoprivreda raspolaže sa 423 800 hektara oranica na kojima se najviše uzgajaju žitarice (oko 73 %).

Izvori
------

1. 1 2  „*Monographie de la Province de Settat*" (francuski). Direction Provinciale de Settat. Pristupljeno 15. 06. 2020.
2. 1 2 3  „*Province Settat*" (francuski). CRI - Centre Régional d'Investissement de Casablanca-Settat. Arhivirano iz originala na datum 2020-06-30. Pristupljeno 15. 06. 2020.

Vanjske veze
------------

***Settat (provincija)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Monographie de la Province de Settat* (`fr`)
Simon u "Promptuarii Iconum Insigniorum "
Hasmonejsko Kraljevstvo pod Simonom Makabejcemn  
  situacija godine 143. pne.  osvojena područja
**Simon Makabejac** (? - 135. pne.) bio je jevrejski vladar, odnosno prvi knez Hasmonejske dinastije u Judeji. Bio je drugi sin svećenika Matatije, te zajedno s braćom sudjelovao u Makabejskom ustanku protiv seleukidske vlasti. Godine 143. pne. je naslijedio brata Jonatana, a godine 141. pne. je proglašen prvim hasmonejskim knezom. Nastavio je politiku postepenog sticanja nezavisnosti od Seleukida, oslanjajući se na Rimska Republika|Rim, gdje je poslao izaslanstvo 139. pne. Ubijen je godine 135. pne. od zeta Ptolemeja zajedno s dva sina. Naslijedio ga je preživjeli sin Ivan Hirkan I.

Povezano
--------

* Hanuka


|  |
| --- |
| Simon Makabejac **Hasmonejska dinastija** **Umro/la:** 135. pne. |
| Prethodi:**Jonatan Makabejac** | **Vođa Makabejaca**142. pne. – 135. pne. | Slijedi:**Ivan Hirkan I** |
| **Prvosvećenik Judeje**142. pne. – 135. pne. |
| **Nova titula**Proglašenakneževina | **Knez Judeje**141. pne. – 135. pne. |
**Tegucigalpa** je glavni grad Republike Honduras koji u užem centru ima 996,658, a u širem 1,092,960 stanovnika

Metropolitanska Tegucigalpa ima čak 1,568,000 stan.
Pored tog što je glavni grad, on je i administrativni centar Departmana Francisco Morazán.

U centru grada nalazi se katedrala. Tegucigalpa ima brojne institute, nacionalni muzej, tekstilnu, prehrambenu i drvnu industriju. Grad je raskršće cesta ali nema željezničkih pruga, ali ima *Internacionalni aerodrom Toncontín]]*.

Historija
---------

Tegucigalpu su osnovali španjolski kolonisti 29. 11. 1578. i nazvali "Real Villa de San Miguel de Heredia de Tegucigalpa" Ime Tegucigalpa na Tegucigalpa na majanskom jeziku znači "Srebrna planina". Grad je osnovan na nalazištu rude srebra pa je u početku bio značajan rudarski centar. Upravo je srebro bilo glavni faktor španjolskog naseljavanja Hondurasa.

Honduras je nezavisnost proglasio 1821. ali je između 1823. - 1838. bio dio Savezne Republike Centralne Amerike. Honduras je u početku više puta selio glavni grad između Tegucigalpe i grada Comayagua, a od 1880. je glavni grad za stalno ostao u Tegucigalpi.

Grad je bio relativno mali do 1970-ih kad u Hondurasu jača industrija i dolazi mnogo doseljenika iz seoskih krajeva. Kasnije se grad širi i nastaju novi kvartovi uz postojeću kolonijalnu jezgru. 1998. je grad pogodio uragan Mitch. Grad je bio poplavljen i doživio velike štete.

Geografija
----------

Tegucigalpa se nalazi na jugu Hondurasa u planinskoj kotlini. Rijeka Choluteca teče između Tegucigalpe i susjednog grada Comayagüela. Tegucigalpa i Comayagüela čine zajednički glavni grad Hondurasa. U gradu ima mnogo brda. U sredini je brdo Picacho na kojem su rezidencijalne građevine. U predgrađima ima mnogo sirotinjskih kvartova. Veći dio Hondurasa ima tropsku klimu, ali Tegucigalpa zbog položaja na većoj nadmorskoj visini ima mnogo ugodniju klimu.

Znamenitosti
------------

Dobro je očuvana stara gradska jezgra s kolonijalnim građevinama. Značajna je katedrala.
U središtu grada je brdo Juana Lainez sa spomenikom miru. Na brdu Pichaco postoji veliki spomenik Kristu. Postoji mnogo parkova od kojih je najznačajniji La Tigre s tropskom kišnom šumom.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Tegucigalpa in Distrito Central (Francisco Morazán)*" (engleski). City population. Pristupljeno 30.3.2023.
2. 1 2  „*Tegucigalpa in Francisco Morazán*" (engleski). City population. Pristupljeno 30.3.2023.
3. ↑  „"Tegucigalpa Honduras Tips"". Arhivirano iz originala na datum 2009-01-06. Pristupljeno 2015-04-12.
4. ↑  „*Tegucigalpa, Honduras Metro Area Population 1950-2023*" (engleski). Macrotrends. Pristupljeno 30.3.2023.

Vanjske veze
------------

* Tegucigalpa tips Arhivirano 2009-01-06 na Wayback Machine-u (`en`)

### Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Tegucigalpa** |


|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 166238675
* LCCN: n79112328
* GND: 4344631-0
* SUDOC: 115983252

 |
**Simon de Crépy** (Crépy-en-Valois, 1048. - Rim, 30. septembar 1082.) bio je grof, koji se odrekao svjetovnog bogatstva i život posvetio Bogu kao redovnik.

Biografija
----------

Kako je bio rođak žene Williama Osvajača (1035.-1087.) Matilde od Flandrije, nakon majčine smrti odgajan je na Williamovom dvoru.

Kad mu je otac Raoul umro 1072. postao je vlasnik velikih feuda na području Amiensa, Bar-sur-Aubea, Crépya i Vexina. 
Njegovu mladost želio je iskoristiti Francuski kralj Philippe I (1060.-1108.), da se dočepa domena svog vazala, ali se Simon odbranio uz pomoć Williama Osvajača. Kasnije je postao vjerni saveznik Williama u njegovoj borbi protiv Philippea I, ali je 
iznad svega postao veliki vjernik.

Prema legendi nagovarao je svoju vjerenicu, jednu od kćeri grofa Auvergnea, da zajedno sa njim pobjegne i zaredi se, ali mu to nije uspjelo.
Zna se da mu je William ponudio ruku svoje kćeri Adelr od Normandije.

Kako nije imao hrabrosti da direktno pred Williamom odbije njegovu ponudu, zaputio se u [[Rim 1077. pod izgovorom da želi vidjeti dali je to u skladu sa kanonskim pravom jer mu je ona daljnja rođakinja.
Na putu se zaustavio u opatiji sv. Klaudija u Masivu Jura gdje se zaredio.

Iako se time definitivno oprostio od braka i svjetovnog života, nije raskinuo veze sa rodbinom i prijateljima koji bi ga zamolili za usluge.
Pomogao je Hugu od Clunyja kod Francuskog kralja da vrati oduzete domene Opatije Cluny, bio je posrednik u sporu Williama Osvajača sa sinovima, pomogao je i papi Grguru VII u Borbi za investituru i kod pregovora sa normanskim kraljem Robertom Guiscardom koji su usješno završeni 1080. u Aquinu. 
Zbog tog je papa zamolio Simona da ostane u Rimu kao njegov savjetnik.

Simon je umro u Rimu -1082, nakon što je primio posljednje sakramente od samog pape Grgura VII. Pokopan je u Bazilici svetog Petra, sa epitafom koji je sastavio Odo iz Chàtillona (kasniji papa Urban II. 1088.-1099.), posmrtni ostaci su kasnije preneseni u Opatiju sv. Klaudija.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*San Simone di Crepy*" (talijanski). Santo del Giorno. Pristupljeno 09.10.2022.

Vanjske veze
------------

* *San Simone di Crepy* (na portalu Santo del Giorno) (`it`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 205161299
* ISNI: 0000 0004 1813 3645
* SUDOC: 150970986
* BNF: cb12168619v (podaci)

 |
Setva sijačicom.
**Sjetva** ili **setva** je sijanje semena različitih biljnih vrsta. Setva se obično obavlja na početku vegetacije (proljetna setva) ili pri kraju vegetacije (jesenska setva). Vrijeme setve zavisi i o pojedinoj biljnoj vrsti. 

U proljeće se sije, kada dođe do odgovarajuće temperature i vlažnosti tla. U previše hladnom tlu seme klije presporo ili uopšte ne klije. Prije setve tlo se priprema poljoprivrednim radovima kao što su: oranje, mrcvarenje, tanjuranje, čime se tlo usitnjava, rahli i provjetrava. Dodaju se i đubriva, koja prihranjuju tlo. Mogu biti prirodna đubriva poput stajskog đubriva ili vještačka (NPK (natrijum-fosfor-kalijum), Urea, KAN).

Setva se obavlja mašinama kao što su sejalice, mašine za hidrosetvu ili rjeđe ručno. Seme se prije setve obrađuje i tretira protiv bolesti najčešće u proizvodnim pogonima i dolazi u trgovine spremno za setvu.

Kada se setva obavlja u jesen, biljka ima vremena za razvoj korijenovog sustava i spremnije dočeka proljeće. U jesen se sade vrste, koje mogu preživjeti mraz, snijeg i zimsku studen poput pšenice. 

Sijanje mašina povećava brzinu i tačnost. Osim poljoprivrednih kultura sije se i seme šumskih vrsta drveća, seme cvijeća i dr. Za neke vrste drveća, prije setve potrebno je učini predsetvenu pripremu. Dubina setve zavisi o vrsti.
**Vei Šuo** (kin. 卫铄, Wèi Shuò), nadimak: Mou-ji (茂漪, Mòuyī), pseudonim: H’-nan (和南, Hénán), jedina je žena kaligraf u kineskoj istoriji. 

Poznata je i samo kao *dama Vei* (卫夫人, Wèi fūrén).

Biografija
----------

Rođena je 272. godine (2. godine ere Tai-š’ cara Vua) u gradu Dung-anu (东安, Dōng’ān) u okrugu Đin-h’ (晋河, Jìnhé, današnji okrug Sja u provinciji Šan-sji). Smatra se da je ćerka Vei DŽana (卫展, Wèi Zhǎn) ili ćerka (*ili čak sestra*) kaligrafa Vei Henga. 

Bila je udata za Li Đija (李矩, Lǐ Jū), inspektora provincijskih činovnika u prefekturi Ding (汀, Dīng), i sa njim je imala sina Li Čunga (李充, Lǐ Chōng), koji je takođe bio kaligraf, i pisar u provincijskom magistratu.

Umrla je 349. godine (4. godina ere Jung-h’ cara Mua).

U njeno vreme bilo je nezamislivo da devojka uči kaligrafiju, te je ona kad je bila mala učila sa ujakovim četkicama, pošto bi ga najpre samo posmatrala kako piše a zatim bi, kada je ostave samu da obriše i osuši četkice, vežbala pisanje. Kada je uočen njen talenat, predstavljena je Džung Jouu – tvorcu štampanog kaligrafskog stila i postala je njegova učenica. Njena kaligrafija pokazuje karakteristike stila njenog učitelja, mada su njeni karakteri uži od Džungovih.

I kada je već postala poznata, patrijarhalna sredina u kojoj je živela nije joj mogla odati zasluženo priznanje. Ljudi su za njenu kaligrafiju govorili da je graciozna, ali istovremeno uplašena kao devojčica koja prvi put pleše.

Kao i svi veliki majstori bila je i učitelj kaligrafije. Njen najpoznatiji učenik je čuveni Vang Sji-dž’, koga često nazivaju *Bogom kaligrafije*.

Teorija kaligrafije i radovi
----------------------------

Dami Vei se pripisuje autorstvo knjige „Slika borbe četkice" (笔阵图, Bǐzhèntú), jedan od klasičnih udžbenika kaligrafskih poteza. Ona je u knjizi iznela teoriju toka pisanja, i neke zakone kaligrafije, pre svega načine držanja četkice pri pisanju određenih poteza. NJena teorija „sedam sila" (七势, Qī shì) bila je osnova za teoriju Osam principa karaktera jung: 

> 
> Potez *heng* da podseća na hiljadu lija gustih oblaka koji se gube u daljini. (**一** (横) 如千里阵云, 隐隐然其实有形。)  
> 
> Potez *dijen* da podseća na kamen koji pada sa vrha planine i udara u stene dok se obrušava. (**丶** (点) 如高峰坠石, 磕磕然实如崩也。)  
> 
> Potez *pje* na nosorogov rog koji snažno rije zemlju. (**丿** (撇) 陆断犀象。)  
> 
> Potez *dž’* na ratnički luk od stotinu đina. (**乙** (折) 百钧弩发。)  
> 
> Potez *šu* na suvi štap star hiljadu godina. (**丨** (竖) 万岁枯藤。)  
> 
> Potez *na* na talase koji se raspršuju ili grom koji udara u zemlju. (**** (捺) 崩浪雷奔。)  
> 
> Potez karaktera *dijao* (heng-dž’-van-gou) na napon mišića potreban za snažno odapinjanje luka (**刁** (横折弯钩) 劲弩筋节。)  
> 
> 
> 
> 

Dva najpoznatija kaligrafska dela dame Vei su:

* Zapis poznate konkubine (名姬帖, Míng Jī Tiè)
* Zapis od H’-nan čije je prezime Vei (卫氏和南帖, Wèishì Hénán Tiè)
Koordinate: 41° 11′ 15" SGŠ, 22° 43′ 15" IGD

**Stari Dojran** (mak. *Star Dojran*) je naselje u Republici Makedoniji, u krajnje jugoistočnom delu države. Stari Dojran je naselje u okviru opštine Dojran.

Stari Dojran ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine manjinu u naselju.

Prirodni uslovi
---------------

Stari Dojran je smešten u krajnje jugoistočnom delu Republike Makedonije, nedaleko od granice sa Grčkom, koja se pruža 2,5 kilometra istočno od naselja.

Od najbližeg grada, Đevđelije, naselje je udaljeno 45 kilometara istočno.

Stari Dojran se nalazi u istorijskoj oblasti Dojransko.

Selo je smešteno na jugozapadnoj obali Dojranskog jezera, koje Republika Makedonija deli sa Grčkom.

Naselje je položeno na približno 160 metara nadmorske visine. 

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Stari Dojran je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 363 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (70%), a manjina su Srbi (9%) i Turci (16%).

Današnje naselje je relativno mlado, pošto je osnovano posle Prvog svetskog rata na mestu dotadašnjeg grada Dojrana, potpuno uništenog u datom ratu.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Stari Dojran*** na Wikimedijinoj ostavi

* dojran-info.com Zvanična stranica opštine Dojran

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Dojran |
| --- |
| **Stari Dojran** • 
Durutlija • 
Đopčelija • 
Kurtamzalija • 
Nikolić • 
Novi Dojran • 
Organdžalija • 
Sevendeklija • 
Sretenovo • 
Furka • 
Crničani • 
Čaušlija • 
Džumabos |
**Piktograf** (sintagma od latinskog pictus=slika + grčki γραφή / grafe =crtati) je slikovno pismo, način pisanja u kom grafički znak (piktogram) predstavlja viđeni objekt, a ne zvuk koji se koristi za njegovu identifikaciju u fonemskim, slogovnim i alfabetskim pismima. 

Generalno rečeno piktografima se prenose informacije, opisuje određene ideje i događaje pomoću slike. 
Piktografija kao slikovno pismo služi da prenese određeni sadržaj radi njegova pamćenja, pa je najstarija forma imaginacije pojedinoga mentalnog sadržaja.

Historija
---------

Piktografi su se pojavili u neolitu, kao prva faza u razvoju slikovnoga pisma, u tom vremenu oni su u reduciranoj formi, opisivali događaje iz lova i rata tadašnjih ljudi i njihovih zajednica. 
Najstariji piktografski zapisi rađeni su na kamenu, kosti, drvu, koži, tkanini i metalu.
Velik broj piktografa ostao je sačuvan po pećinama na svim kontinentima. 

Iz piktografije se vremenom razvila ideografija (pojmovno pismo) kao viši stupanj pisma.
Egipatski hijeroglifi, Sumersko i Kinesko pismo nastali su na bazi piktografa.

Piktografima se i danas koriste malobrojna plemena po Polineziji, Centralnoj Africi, Amerikama i Arktiku.

Izvori
------

1. ↑  „*Pictograph*" (engleski). Merriam Webster. Pristupljeno 26.09.2020.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Piktografija*" (hrvatski). Hrvatska enciklopedija LZMK. Pristupljeno 26. 09. 2016.

Vanjske veze
------------

***Piktograf*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Piktografija* (`sh`)
Bedž kuće Windsor.
**Windsor** [ˈwɪnzə], vladajuća dinastija u Ujedinjenom Kraljevstvu Velike Britanije i Sjeverne Irske i u svakom od kraljevstava koje formiraju Krunske zemlje Commonwealtha.

Kako se Viktorija udala za Alberta od Sachsencoburga i Gothe, i njihovi potomci bili članovi Dinastije Sachsen-Coburg-Gotha, koja je pripadala Dinastiji Wettin. Viktorijin sin, Edward VII, te unuk, George V. vladali su Britanijom kao članovi te dinastije.

Zbog naraslog anti-njemačkog raspoloženja u narodu tokom Prvog svjetskog rata, britanska vlada a i sama kraljevska porodica, kojoj je tad bio na čelu George V. bila je prisiljena odreći se svih dotadašnjih njemačkih plemićkih titula. Zajedno sa titulama, moralo se promijeniti i njemačko ime njihove dinastije - u ime koje zvuči više engleski. Zbog tog je 17. jula 1917. godine, izdat kraljevski dekret Georga V. kojim je izmjenjeno ime Dinastije Sachsen-Coburg-Gotha u Windsor. Svi potomci kraljice Viktorije u muškoj liniji su tako postali članovi dinastije Windsor, a njihove njemačke plemićke titule su preko noći zamijenjene starim engleskim grofovskim i vojvodskim titulama. Za novo ime dinastije izabrano je Windsor zbog tradicionalne povezanosti engleskog plemstva i naroda sa tim imenom, kojeg nose grad Windsor i popularni zamak Windsor.

Kraljica Elizabeta II. trenutna glava kuće Windsor, je objavila da želi da njena djeca budu članovi dinastije Windsor, što je u suprotnosti sa patrijarhalnim običajem prema kojem su njena djeca trebala biti članovi dinastije njihovog oca.  Međutim, također je objavila da će njeni potomci u muškoj liniji koji ne budu imali titulu nositi prezime Mountbatten-Windsor. Britanski monarh i članovi kraljevske obitelji zakonski nemaju prezime, ali u slučaju da trebaju prezime koriste *Mountbatten-Windsor*. Bilo koji budući monarh bi mogao promijeniti ime dinastije po želji.

Izvori
------

1. ↑   Royal Styles and Titles
2. ↑  Royal Styles and Titles; "Mountbatten" je prezime koje je princ Philip, kraljičin suprug, uzeo nakon što je dobio britansko državljanstvo. Ono je zapravo anglicizirana inačica imena "Battenberg", imena obitelji njegove majke.

Eksterni linkovi
----------------

***Windsor (dinastija)*** na Wikimedijinoj ostavi
**Piktski** (engleski: *Pictish*, ISO-xpi
) je izumrli jezik koji su govorili drevni Pikti u sjevernoj Škotskoj sve negdje do 9. vijeka, kad ga je počeo istiskivati Škotski gelski jezik nakon ujedinjenja njihova kraljevstva Fortriu sa Kraljevstvom Dalriada i stvaranja preteče prvog škotskog Kraljevstva Alba.

*Piktski jezik* se koristio do 10. vijeka, na svom vrhuncu rasprostirao se od Arhipelaga Shetland sve do Grofovije Fife na jugu.

Današnje znanje o *Piktski jezik* bazira se na toponimima navedenim u srednjovjekovnim djelima kao što su Piktska kronika i manuskripti Bede Uvaženog, uz nešto pronađenih piktskih natpisa po cijeloj Britaniji, i zapisa o tom jeziku koje su ostavili srednjovjekovni pisci koji su pisali o njemu dok se još koristio.

*Piktski jezik* je po svemu sudeći bio jedan od Keltskih jezika, povezaniji sa galskim i britonskim jezicima nego sa gelskim irskim, ali neki lingvisti smatraju da nije bio keltski, pa čak ni indoevropski.

Izvori
------

1. 1 2  „*Pictish*" (engleski). LINGUIST List. Pristupljeno 25. 12. 2017.
2. 1 2 3   „*Pictish language*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 25. 12. 2017.
3. ↑  „*Idioma picto*" (španjolski). Enciclopedismo. Pristupljeno 25. 12. 2017. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

* *Pictish language* (`en`)
* *Idioma picto*[*mrtav link*] (`es`)

| * p
* r
* u
Keltski jezici |
| --- |
| Kontinentalni keltski | 
* galski †

 |
| Gelski | 
* irski
* starovelški †
* manski
* škotski

 |
| Britonski | 
* bretonski
* kornijski
* britonski †
* kumbrijski †
* staroirski †
* piktski †
* velški

 |
| † Izumrli jezici |
**Slivno Ravno** je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Slivno, Dubrovačko-neretvanska županija.

Stanovništvo
------------

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 7 stanovnika te 2 obiteljskih kućanstava.

  

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2001.***  

  

**Napomena:** U 1981. smanjeno izdvajanjem dijela u istoimeno samostalno naselje Klek, a 1991. izdvajanjem dijelova u samostalna naselja Duboka, Komarna i Lovorje, kao i izdvajanjem dijela područja u naselje Buk-Vlaka grad Opuzen (zajedno s dijelovima područja naselja Opuzen i Podgradina). U 1857. i 1869. iskazivano pod imenom Slivno. U 1857. 1869. i 1921. sadrži podatke za naselja Blace, Podgradina i Raba, u 1981. dio podataka za naselje Buk-Vlaka grad Opuzen te podatke u 1857. 1869. 1921. i 1931. za naselja Duba, Duboka, Klek, Komarna, Kremena, Zavala i Trn, u 1857. 1869. 1890. 1921. 1931. i 1981. za naselje Lovorje, kao i dio podataka u 1880. 1890. i u 1931. za naselje Podgradin te za naselje Pižinovac od 1857. do 1880. 1900. 1921. 1931 i 1981 .

Izvori
------

1. ↑  Popis stanovništva 2001. www.dzs.hr
2. ↑  Kućanstva prema obiteljskom sastavu i obiteljska kućanstva prema broju članova, Popis 2001. www.dzs.hr
3. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Slivno Ravno** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*


| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Općine Slivno |
| --- |
| Blace • Duba • Duboka • Klek • Komarna • Kremena • Lovorje • Lučina • Mihalj • Otok • Pižinovac • Podgradina • Raba • Slivno Ravno • Trn • Tuštevac • Vlaka • Zavala |
**Teleklid** (grč. Τηλεκλείδης, 5. vek pne.) bio je atinski komediograf koji je stvarao u okviru stare atičke komedije. Odneo je tri pobede na Velikim Dionisijama, od kojih prvu oko 445. pne. te pet pobeda na Lenejama, od kojih prvu oko 440. pne. Iz toga se zaključuje da njegovo stvaralaštvo pada otprilike u isto vreme kada i Kratesovo i Kratinovo, a da se možda delimično poklapa i sa stvaralaštvom Aristofana, koji je bio mlađi od Teleklida. 

Teleklidu se pripisuje osam komedija, među kojima je ovih šest naslova:

* *Amfiktionci* (Ἀμφικτύονες)
* *Istinoljupci* (Ἀψευδεῖς)
* *Eumenide* (Εὐμενίδες)
* *Hesiodi* (Ἡσίοδοι)
* *Pritani* (Πρυτάνεις)
* *Žestoki momci* (Στερῤῥοί)

Sačuvani su znatni fragmenti, od kojih su naročito zanimljivi oni u kojima pesnik napada Perikla. Neke of tih napade parafrazira i Plutarh u *Periklovom životu*: "A Teleklid veli da Perikle sedi čas u gradu, gde mu se glava puši od teških poslova, a čas mu iz glave prostrane kao odaja sa jedanaest ležišta izbija silna grmljavina". S druge strane, u *Nikijinom životu* Plurarh citira ove reči kojima Teleklid hvali Nikiju: "taj je čovek moj drug, mudrim ga smatram" August Meineke spekulisao je da je ovaj drugi citat napisan ubrzo nakon nakon što je Tukidid ostrakizmom prognan iz Atine i nakon što je Perikle učvrstio svoju moć 444. pne.

U *Periklovom životu* Plutarh piše i ovo: "Među ovima se, kažu, našao i Efijalt, koji je slomio političku moć Areopaga i građanima, kako kaže Platon, 'natočio čašu pune i nepomešane slobode'. Od toga se narod, da govorim s komediografima, 'toliko razulario da već nikako nije mogao da bude pokoran, nego je Eubeju grizao i navaljivao na ostrva'". Theodor Bergk smatrao je da ovaj citat, koji se odnosi na pokoravanje Eubeje koje je izvršio Perikle 445. pne. treba pripisati Teleklidu, a isto tako i jedan fragment kod Herodijana u vezi s Eginom, koji se verovatno odnosi na proterivanje Eginjana 431. pne.
**Ocotepeque** je grad od 13.310i općina (municipio) od 25.207 stanovnika na zapadu Hondurasa u departmanu Ocotepequa čiji je administrativni centar.

Geografija
----------

Ocotepeque leži u planinskoj unutrašnjosti u kotlini rijeke Lempe, nedaleko od tromeđe Guatemale, Hondurasa i Salvadora. Od karipske luke Puerto Cortés udaljen je 206 km južno, a od glavnog grada Tegucigalpe 215 km prema zapadu.

Historija
---------

Ocotepeque je osnovan 1530. U vrijeme prve političke podjele zemlje 1825. administrativno je podpadao pod Santa Rosa de Copán. Status gradića (ville) dobio je 13. aprila 1843. a u julu 1870. i status grada. Sve do februara 1906. administrativno je bio općina u departmanu Copán.

Velika poplava koju je uzrokovala rijeka Lempa 7. juna 1934. totalno je razorila grad, pa je odlučeno da Sinuapa bude privremeni administrativni centar departmana Ocotepeque. Nakon godinu dana podignut je i osnovan novi grad nazvan **Nueva Ocotepeque**, koji je proglašen novim (starim) administrativnim centrom.

Kako se do 1958. ime *Ocotepeque* udomaćilo za novi grad (Nueva Ocotepeque), a za orginalni star grad se uvriježilo ime *Antigua Ocotepeque*, Nacionalni kongres Hondurasa je priznao činjenično stanje i 1958. ukinuo ime *Nueva Ocotepeque*.Ono što je do danas preostalo od prije poplave u starom gradu je crkva i veliko stablo u centru grada. Ocotepeque je 1969. postala vijest dana svih svjetskih medija, kao prva linija fronta za četverodnevnog Nogometnog rata između Hondurasa i Salvadora.

Privreda
--------

Pored poljoprivrede za ekonomiju grada značajna je i trgovina jer leži na tromeđi.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Honduras: Administrative Division*" (engleski). City population. Pristupljeno 10. 4. 2019.
2. 1 2  „*Honduras*" (engleski). City population. Pristupljeno 10. 4. 2019.
3. 1 2  „*Departamento de Ocotepeque (Honduras)*" (španjolski). Ecured. Pristupljeno 10. 04. 2019.
4. ↑  „*Ocotepeque*" (španjolski). DB-City. Pristupljeno 10. 04. 2019.
5. 1 2 3 4 5  „*Mi Ocotepeque*" (španjolski). Mi Ocotepeque. Pristupljeno 10. 04. 2019.

Vanjske veze
------------

***Ocotepeque*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Mi Ocotepeque* (`es`)
**Siluri** (latinski: ) je bilo drevno pleme koje je u antici živjelo na području današnjeg Južnog Walesa. Rimski izvori, odnosno Tacit, ih opisuje kao narod koji se tamnijom kožom te crnom kovrčavom kosom razlikovao od susjednih britskih plemena zbog čega, a dijelom i na temelju suvremenih genetskih istraživanja, dio suvremenih historičara vjeruje da su bili potomci Ibera, odnosno doseljenika sa Pirinejskog poluotoka, odnosno pred-indoevropskog stanovništva prahistorijske Evrope.

U svakom slučaju, Siluri su, prema Tacitovim navodima, nakon rimske invazije pružali tako žestok otpor Rimljanima. Od 48. do 51. je na njihovom čelu bio bivši katuvelanski poglavica Karatak, te su vodili tako uspješnu gerilsku kampanju protiv Rimljana da je guverner Publije Ostorije Skapula predložio da ih se sve jednostavno pobije, jer su previše opasni. Usprkos toga, Rimljani su kombinacijom diplomacije i vojne sile uspjeli pokoriti Silure, tako da su neprijateljstva prestala oko 78. Otada pa kasnije su postepeno romanizirani, pa je godine 75. osnovan grad Venta Silurum, odnosno Caerwent, koji će kasnije postati vjersko središte drevnih Velšana.

Škotski geolog Roderick Murchison je u 19. vijeku prema Silurima nazvao geološki period poznat kao silur.

Eksterni linkovi
----------------

* Silures at Roman-Britain.org
* Silures Arhivirano 2005-09-11 na Wayback Machine-u at Romans in Britain

| * p
* r
* u
Plemena Željeznog doba u Britaniji |
| --- |
| Atrebates • Belgae • Brigantes • Caereni • Caledonii • Cantiaci • Carnonacae • Carvetii • Catuvellauni • Coritani • Corionotatae • Cornovii (Centralna) • Cornovii (Sjeverni) • Creones • Damnonii • Decantae • Deceangi • Demetae • Dobunni • Dumnonii • Durotriges • Epidii • Gabrantovices • Iceni • Lopocares • Lugi • Novantae • Ordovices • Parisii • Regnenses • Selgovae • Setantii • Silures • Smertae • Taexali • Textoverdi • Trinovantes • Vacomagi • Venicones • Votadini |
| *Dio:* Keltskih plemena u Evropi |
Kodama Yoshio u filmu *A Japanese Tragedy* 1946. godine
**Yoshio Kodama** (児玉 誉士夫, *Kodama Yoshio*?, 18. februar 1911 – 17. januar 1984) bio je japanski kriminalac i poslovni čovjek, poznat kao jedna od najistaknutijih ličnosti organiziranog kriminala i svojevrsna siva eminencija radikalne desnice u Japanu nakon Drugog svjetskog rata.

Odrastao je u Koreji pod japanskom vlašću, a kao mladić je pripadao ekstremnim ultranacionalističkim organizacijama te je pred rat bio uhapšen. Poslije odslužene zatvorske kazne je odlučio veze stvorene sa kriminalcima iskoristiti kako bi, uz blagoslov japanske vlade, organizirao operaciju krijumčarenja opijuma iz Azije u Japan, a zbog koje je stekao bogatstvo koje se procjenjivalo na 175 miliona dolara. Poslije kapitulacije Japana su ga pod sumnjom za ratne zločine nakratko uhapsile američke okupacijske vlasti. Kodama je, međutim, brzo iskazao spremnost Amerikancima pružiti pomoć u borbi protiv komunista i ljevičara, te je pušten iz zatvora te je u poratnim godinama svojim autoritetom i vezama nastojao objediniti brojne tada zavađene bande yakuza. 1970-ih je bio upetljan u veliki međunarodni skandal vezan uz kupovinu američkih lovačkih aviona Lockheed, koji je izazvao veliku zgražanje među dijelom njegovih dotadašnjih sljedbenika iz ultranacionalističke desnice. Jedan od njih, glumac [[Mitsuyasu Maeno ga je 1976. pokušao ubiti tako što se avionom zabio u Kodamin dom, što je predstavljao jedan od najspektakularnijih pokušaja atentata u japanskoj historiji. Kodama je preživio neozlijeđen, ali je posljednje godine života zbog moždanog udara proveo vezan uz bolnički krevet. 

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 8753718
* LCCN: n83018598
* ISNI: 0000 0000 8424 2787
* NDL: 00033863

 |
**Penzija** ili **mirovina** (nem. *Pension* < franc. *pension*, prema lat. *pensio*: vaganje; naplata, plaćanje), mesečna novčana naknada i druge beneficije na koje pojedinac stiče pravo po osnovu osiguranja za slučaj starosti, invalidnosti i smrti, a pod uslovima utvrđenim zakonom. Penzije se isplaćuju i posthumno u slučajevima kada naslednici i druge materijalno zavisne osobe nisu u stanju da se samostalno izdržavaju. Tako da u zavisnosti od uslova pod kojima je stečena, penzija može biti *starosna*, *invalidska* ili *porodična*.

Privatni fondovi
----------------

Tradicionalno, penzijski fond je u domenu državnih izdataka, ali se liberalizacijom tržišta usluga sve više uključuju privatni fondovi osiguranja. To znači da osoba uplaćuje izvesnu sumu novca tokom svog radnog staža, a onda, kada ode u penziju dobija materijalnu nadoknadu na osnovu tih doprinosa. Osim novčane nadoknade, penzioneri mogu imati i druge povlastice, kao što je, na primer, pravo na manju cenu voznih karata u gradskom prevozu.

Australija i Nemačka
--------------------

Postoje i slučajevi, kao u Australiji, na primer, da svi građani koji napune određeni broj godina stiču pravo na penziju. Nemačka je inače prva zemlja koja je uvela starosnu penziju 1889. godine.

Mirovina
--------

U hrvatskom jezičnom standardu za penziju se upotrebljava riječ *mirovina*, za penzionera / penzionerku riječ *umirovljenik* / *umirovljenica*, za pridjev penzionerski riječ *umirovljenički*, a za glagol penzionisati riječ *umiroviti*, dok se riječi penzija, penzioner / penzionerka, penzionerski, penzionisati obično smatraju srbizmima. Ipak, razgovorno se penzionere / umirovljenike naziva – *penzićima*.

Napomene
--------

1. ↑  Grupa autora, 1976. Popularna enciklopedija. BIGZ: Beograd.
2. ↑  Deo ovog članka je preuzet iz knjige Ivana Vidanovića „Rečnik socijalnog rada" uz odobrenje autora.
3. ↑  Dipre, B. (2007.) Školska enciklopedija: Oksford. Knjiga-komerc: Beograd. ISBN 978-86-7712-199-0
***One Is Not Enough*** (sh. *Jednom nije dovoljno*) je roman američke spisateljice Jacqueline Susann objavljen 1973. godine. Protagonistica je January Wayne, mlada kćer teatarskog i filmskog producenta Mikea Waynea koja se nakon trogodišnjeg liječenja u švicarskoj bolnici vraća u New York. Radnja prikazuje kako se pri povratku suočava sa svijetom koji više ne prepoznaje, a u kome vladaju seksualna izopačenost, droga i duboko skrivene tajne, te kako doživljava brojna razočaranja u ljubavi.

*Once Is Not Enough* je bio Susannin treći roman, objavljen nakon velikih uspjeha sa *Dolinom lutkica* i *The Love Machine*. Kao i ti romani, i on je velikim dijelom bio inspiriran stvarnim događajima i ličnostima, te se smatra svojevrsnim romanom sa ključem u čijim su se likovima prepoznali njujorški celebritiji kao što su nasljednica Barbara Hutton, glumica Greta Garbo i književnik Norman Mailer. Neposredno pred izdanje filma Susann je otkrila da boluje od raka, ali je usprkos zdravstvenih problema nastavila agresivno promovirati knjigu. Slično kao i u prethodna dva slučaja, kritičari su žestoko napali roman, ali ga je publika zdušno prihvatila, te je došao na vrh listu bestselera *New York Timesa*, učinivši Susann, nedugo prije njene smrti, prvim autorom kome je to uspjelo za tri knjige zaredom.

Godine 1975. je snimljen istoimeni film koji je također postigao komercijalni uspjeh.

| * p
* r
* u
Jacqueline Susann |
| --- |
| Knjige | 
* *Every Night, Josephine!* (1963)
* *Valley of the Dolls* (1966)
* *The Love Machine* (1969)
* *Once Is Not Enough* (1973)
* *Dolores* (1976)
* *Yargo* (1979)

 |
| Adaptacije | 
* *Valley of the Dolls* (1967)
* *The Love Machine* (1971)
* *Once Is Not Enough* (1975)
* *Valley of the Dolls* (TV serija, 1994)

 |
| Srodni članci | 
* *Isn't She Great*
* *Jacqueline Susann's Open Door*
* *Just This Once*
* Irving Mansfield

 |
|  |
| --- |
| ***Perpera*** |
|  |
| '***, 1683. – 1803.*** |
| srebro |
| , 3,98 i 6,42 gr. |
| , Dubrovačka Republika |

**Perpera** je bila srebrna kovanica, koju je kovala Dubrovačka Republika od 1683. do 1803. godine.

Historija
---------

Perpera je isprva bila samo obračunski novac, jer se po čitavom Balkanu zadržala upotreba i ime bizantskog novca hiperpiron (grčki: ὑπέρπυρον), i Car Dušan kovao je vlastite perpere, kako su Dubrovčani intezivno trgovali po čitavom Balkanu, tako su od 1683. počeli kovati tu novčanicu, uz svoje klasične dinare, mince, solde, dukate, libertine, talire i artiluke. Perpera je kovana skoro do samog kraja postojanja republike 1803. godine.

Oblik i vrijednost
------------------

Perpera je kovana od srebra u dvije nominale, težine od 3,98 i 6,42 grama, a promjera od 26 do 29 mm, od 1801. do 1803. kovane su perpere pomjera 24 mm, od lošijeg srebra i poluperpere.
Na aversu perpere bio je lik zaštitnika grada sv. Vlaha, sa maketom grada i biskupskim štapom, sa natpisom okolo kovanice; **PROT**(ector) **RÆIP**(ublicae) **RHAGVSINÆ**. Lijevo i desno od sveca bila su inicijalna slova njegova imena **S B** (Sanctus Blasius), a ispod godina kovanja. 
Na reversu je bio lik Krista okruženog zvjezdama i natpisom **SALVS TVTA**. 

Perpera je vrijedila 12 dubrovačkih dinara, odnosno 72 dubrovačka solda, ili 0,33 dubrovačka dukata.
Usporedbe radi, u to vrijeme godišnja zakupnina manje kuće u gradu iznosila je 5 do 8 perpera, a za 1 perper moglo se kupiti 90 litara vina. Vrijednost prerpere nije bila konstantna, pred kraj republike opala joj je vrijednost.

Izvori
------

1. 1 2 3  Davor. „hrvatska numizmatika". Arhivirano iz originala na datum 2012-11-13. Pristupljeno 21. 9. 2011.
2. ↑   Pavao Krmpotić (17. 9. 2001). „Numizmatičko blago Dubrovnika". Dom i svijet, 352. Pristupljeno 21. 9. 2011.
3. 1 2   Pavao Krmpotić (2006). „Kazneni postupak prema srednjovjekovnom statutarnom pravu Dubrovačke Republike". Pravnik, 40, 2 (83). Pristupljeno 21. 9. 2011.

Vanjske veze
------------

* Slike dubrovačke Perpere[*mrtav link*]
**Sezam** je jedan kultni BBS, u svoje vreme najpopularniji u bivšoj Jugoslaviji.

Zlatne godine
-------------

Sezam je nastao 11 Novembra 1989. godine, kao jedan od prvih BBS-ova u Jugoslaviji. Zahvaljujući originalnoj koncepciji, kvalitetnom softveru koji su napisali osnivači Zoran Životić (osnovni program) i Dejan Ristanović (eksterne aplikacije), profesionalnom održavanju i podršci uglednog časopisa "Računari", Sezam je brzo stekao veliku popularnost da bi već 1990. prešao na komercijalni rad, postavši najveći BBS u Jugoslaviji, pa i u širem okruženju. Glavni adut Sezama bile su konferencije, u kojima su hiljade korisnika razmenjivale mišljenja o stručnim i opštim temama.

Rat i sankcije
--------------

Nekoliko meseci posle početka rata veze između Srbije i osamostaljenih republika su bile presečene. Sezam je nastavio da radi sa korisnicima iz Srbije i Crne Gore. U godinama krize Sezam je bio jedan od retkih oaza slobodne misli, ali i važan prozor u svet. Sezamove konferencije čine svojevrsni dokument o životu građana za vreme raspada Jugoslavije i rata.

Sezampro
--------

U decembru 1995. godine, osnivači Sezama pokrenuli su novu firmu, Sezampro, koja, pored BBS usluga, nudila je i pun internet pristup.

Orion Telekom
-------------

2010. godine srpski internet provajderi Sezampro, Neobee.net i Media Works integrisali se u novu kompaniju pod imenom Orion Telekom. Početkom 2012. godine prestala je da radi sopstvena adresa Sezama, www.sezampro.rs.

Spoljašnje veze
---------------

* „Sezamove sveske". Pristupljeno 05.02.2013. [*mrtav link*]
* Ristanović, Dejan. „Sezam". Pristupljeno 25.01.2013.
* „Sezampro (početna web stranica, 12.04.1997)". WayBack Machine. Arhivirano iz originala na datum 1997-10-11. Pristupljeno 25.01.2013.
* Bennahum, David S.. „The Internet Revolution. Serbian students and protesters call their revolt the Internet Revolution. For the first time, the Net is playing a crucial role in a popular uprising against an authoritarian regime.". Wired. Pristupljeno 25.01.2013.
Telemetrija
**Telemetrija**, poznata još i kao **telematika** je tehnologija koja omogućava daljinsko merenje i prenos informacija sa udaljene lokacije do operatora. Pojam je nastao od dve grčke reči *tele* = daleko, udaljen i *metron* = meriti. Upravljačke instrukcije koje se koriste u telemetriji nazivaju se telekomande. Pojam telemetrija odnosi sa na prenos podataka i instrukcija na daljinu kako bežičnim tehnologijama (radio veza, wireless, IC...) tako i prenos putem različitih medija kao što su: telefonska ili računarska mreža, optički kabl, koaksijalni kabl i druge vrste mreža.

Telemetrija nalazi široku primenu u oblasti poljoprivrede, upravljanja vodama, odbrane i vojne industrije, raketne i svemirske industrije, upravljanja udaljenim resursima, moto i autotrkama, medicini, ribolovstvu, zaštiti životinja, zaštiti od krađe i provala i dr oblastima.

Povezano
--------

* Daljinska istraživanja
* Radio telemetrijski holter EKG (medicinska primena)

Spoljašnje veze
---------------

* Međunarodna fondacija za telemetriju
* IRIG 106 — Standard za digitalnu telemetriju
* Evropsko društvo za telemetriju
**Ontološka razlika** (nem. *Ontologische Differenz*) je pojmovno razlikovanje bića () i bitka (), na čemu je u savremenoj filozofiji posebno insistirao Martin Hajdeger. Po njemu, biće je pojedinačna ili posebna manifestacija onoga biti (bitka). Biće je svako pojedinačno postojeće, koje ima svoju bit, bez obzira na način bivstvovanja (realni ili idealni) ili kvalitet onoga što jeste. Biće ima svoju bićevnost (jestost, prisustvo) samo po tome što učestvuje u bitku, što ukazuje na razliku bića i bitka, koja se često previđa. Nasuprot biću, koje je uvek određeno i sadržajno ograničeno, bitak je neograničen, neodređen i besadržajan.

Ontološka razlika je stoga razlika koju svaka ontologija (svaki govor o biću) implicitno ili eksplicitno pretpostavlja: biće kao pojava jeste, pa se podrazumeva da jeste po nečemu (bitak je u njemu nužno „prisutan") ili po ničemu (bitak je u njemu kontingentno „prisutan", pa je takvo biće samo privremeno, uz stalno prisutnu mogućnost da pređe u nebiće).

Preko bića bitak se manifestuje ne samo u mnoštvenosti, nego i u vremenitosti: onome što jest (biće) pripada ono što je bilo i ono što će biti. Hartman je smatrao da je ontološka razlika ključ za valjano razumevanje i zasnivanje ontologije. „Bitak i biće razlikuju se na isti način kao istina i istinito, stvarnost i stvarno, realitet i realno. Ima mnogo toga što je istinito, ali sam istiniti bitak je u tom mnoštvu jedan te isti; filozofski je pogrešan govor o istinama u množini i trebalo bi ga izbegavati. Isto je tako pogrešno govoriti o stvarnostima, realitetima i sličnom. Ono što je stvarno raznoliko je, ali stvarnost u toj raznolikosti je jedna, jedan identični modus bitka. Isto važi za bića i bitak".

Martin Hajdeger je ovoj razlici pridavao gotovo sudbonosni značaj: „Ontologija se zasniva na razlikovanju bitka i bića".

Vidi još
--------

* Bit
* Biće
* Bitisanje
* Ontologija
**Sidi Bouzid** (arapski: سيدي بوزيد‎) je grad od 48,284 stanovnika u sredini Tunisa u Vilajetu Sidi Bouzid u kom je i administrativni centar..

Geografske karakteristike
-------------------------

Sidi Bouzid leži u planinama Tuniskog grebena na raskršću puteva na sve četiri strana svijeta. Od Sfaxa i Gabeskog zaljeva udaljen je 135 km, od Kasserine 67, od Gafse 100, od Kairouana 135 a od glavnog grada Tunisa 260 km.

Historija
---------

Sidi Bouzid je počeo izrastati u grad u vrijeme Francuskog protektorata, kad su početkom 20. vijeka podignute prve škole i javne zgrade.

Kod grada se za Drugi svjetski rat - 1943. dogodila bitka između Rommelovih tenkista i američke vojske, koja je završila Američkim povlačenjem.

Sidi Bouzid je 17. decembra 2010. bio poprište demonstracija, koje su izbile kao revolt zbog pokušaja samoubistva spaljivanjem, siromašnog uličnog trgovca Mohameda Bouazizija, revoltiranog postupkom policije. Taj događaj bio je početak vala masovnih demonstracija koje su dovele do svrgavanja predsjednika Zine El Abidine Ben Alia i njegovog bijega u Saudijsku Arabiju.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Turska Bilecik, Turska (od 1994.)

Izvori
------

1. 1 2  „*Tunisia, Republic of Tunisia*" (engleski). City population. Pristupljeno 17. 11. 2019.
2. ↑   „*Situation géographique*" (francuski). La Commune de Sidi Bouzid. Pristupljeno 17. 11. 2019.
3. ↑   „*Présentation en Bref*" (francuski). La Commune de Sidi Bouzid. Pristupljeno 17. 11. 2019.
4. 1 2   „*Histoire et Patrimoine*" (francuski). La Commune de Sidi Bouzid. Pristupljeno 17. 11. 2019.
5. ↑   „*Jumelage Et Amitié*" (francuski). La Commune de Sidi Bouzid. Pristupljeno 17. 11. 2019.

Vanjske veze
------------

***Sidi Bouzid*** na Wikimedijinoj ostavi

* *La Commune de Sidi Bouzid* (`fr`)
U molekularnoj genetici, **otvoreni okvir čitanja** (ORF) je deo gena koji kodira protein. Mesto transkripcione terminacije je locirano iza ORF-a, izvan translacionog stop kodona. Ako bi se transkripcija zaustavila pre nego što ribozom dosegne translacionni stop kodon, nekompletni protein bi se formirao.

Normalno, umetanja koja prekidaju okvir čitanja uzrokuju mutacije pomeranja okvira sekvenci i dislociraju stop kodone sekvenci.

Značaj
------

Otvoreni okviri čitanja se često koriste kao jedan od dokaza u predviđanju gena. Dugački ORF-ovi se često koriste, zajedno sa drugom dokazima, za inicijalno identifikovanje kandidata protein kodirajućih regiona u DNK sekvenci. Prisustvo ORF-a ne mora da znači da se region ikad translira. Na primer, u randomno generisanoj DNK sekvenci sa jednakim procentom svih nukleotida, stop kodon se može očekivati jednom u svaka 21 kodona. Jednostavni algoritam za predviđanje gena prokariota može da traži start kodon, čemu sledi otvoreni okvir čitanja koji je dovoljno dug da kodira tipični protein, pri čemu upotreba kodona tog regiona odgovara karakterističnoj frekvenciji kodirajućeg regiona datog organizma. Sam po sebi čak i dugi otvoreni okvir čitanja nije ubedljiv dokaz prisustvo gena.

Spoljašnje veze
---------------

* Translacija i otvoreni okviri čitanja
* NCBI program za nalaženje ORF-ova
**Vilajet Sidi Bouzid** (arapski: ولاية سيدي بوزيد‎ / Wilāyat Sīdī Bū-Zaid) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

Geografske karakteristike
-------------------------

Vilajet Sidi Bouzid prostire se u sredini Tunisa na površini od 7,405 km² na kojoj živi 449,026 stanovnika.

Sa sjevera graniči sa Vilajetom Siliana, sa zapada sa vilajetima Gafsa i Kasserine, sa sjeveroistoka sa Kairouanom i Sfaxom i sa juga sa Vilajetom Gabes.

Sidi Bouzid je polupustinjski kraj u kom je jedini veći vodotok vadi Zeroud, na kom je 1980-ih podignuta brana i formirano akumulacijsko jezero Sidi Saad. Ono danas omogućuje navodnjavanje pa se razvila poljoprivredna proizvodnja. Danas se na osnovu tog nade polažu u strane ivestitore koji bi zbog blizine luke u Sfaxu, trebali omogućiti razvoj prehrambene industrije.

Historija
---------

Vilajet je osnovan 1973. sa administrativnim centrom u gradu **Sidi Bouzid**. Administrativno je podjeljen na 13 distrikta (tamadijada) i 17 općina.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Tunisia, Cities*" (engleski). City population. Pristupljeno 16. 11. 2019.
2. 1 2 3 4  „*Gouvernorat de Sidi Bouzid*" (francuski). API Tunisia. Pristupljeno 17. 11. 2019.

Vanjske veze
------------

* *Gouvernorat de Sidi Bouzid* (`fr`)

| * p
* r
* u
Tunis Tuniski vilajeti |
| --- |
| Ariana · Béja · Ben Arous · Bizerta · Gabes · Gafsa · Jendouba · Kairuan · Kasserine · Kébili · Kef · Mahdia · Manouba · Médenine · Monastir · Nabeul · Sfax · Sidi Bouzid · Siliana · Sousse · Tataouine · Tozeur · Tunis · Zaghouan |