recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Łeba** je grad od 3,601 stanovnika na sjeverozapadu Poljske u Pomeranskom vojvodstvu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Łeba leži na ušću rijeke Łebe u Baltičko more, prostire se između Łebskog i Sarbskog jezera.

Historija
---------

Łeba je prvi put dokumentirana kao 1286. kao ribarsko selo. Između 1310.-1454. bio je domena Teutonskog viteškog reda, od reda je dobio i gradska prava 1357.

Łeba se 1440. pridružila Pruskoj konfederaciji, protiv Teutonskog viteškog reda, pa je od 1455. domena Kraljevine Poljske, kao dio Zapadnopomeranskog vojvodstva. Sve jači pruski utjecaj rezultirao je time da je od 1657. postala dio Brandenburg-Pruske.

Zbog stalnih poplava grad je 1570. preseljen na sadašnju lokaciju, podalje od Baltičkog mora, staro naseljenje definitivno je uništeno za poplave 1558.

Nakon regulacije ušća rijeke Łebe i izgradnje nove luke, tokom 17. i 18. vijeka grad je egzistirao od obalnog brodarstva. 
Željeznička pruga do grada izgrađena je 1889.

Tek nakon Drugog svjetskog rata - 1945. Łeba se našla unutar poljskih granica.

Danas je Łeba ribarska luka i resort sa marinom, za turiste koji žele obići 
Słowiński nacionalni park i Łebsko jezero.

Pobratimski gradovi
-------------------

Łeba ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;

* Švedska Borgholm, Švedska
* Njemačka Hohnstorf, Njemačka
* Poljska Mikołajki, Poljska
* Njemačka Neustadt in Holstein, Njemačka
* Litvanija Nida, Litvanija
* Poljska Szczyrk, Poljska

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Łeba*" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 2.05. 2021.
2. 1 2 3 4 5  „*Poland:Zachodniopomorskie*" (poljski). City population. Pristupljeno 2.05. 2021.
3. ↑   „Miasta Partnerskie" (poljski). Łeba. Pristupljeno 02.05. 2021.

Vanjske veze
------------

***Łeba*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Łeba* (`pl`)
**Slovenske gorice** (njemački: *Windische Bühel*) je brdska regija i vinorodni kraj na sjeveroistoku Slovenije.

Geografske karakteristike
-------------------------

Slovenske gorice su brežuljkasti pojas zemlje velik nekih 1017 km². Sa sjeveroistoka ih omeđuje rijeka Mura, sa sjeverozapada Apaško polje, sa zapada rijeka Drava, a sa juga hrvatske granica.
One se geografski dijele na Zapadne Slovenske gorice i Ljutomersko-Ormoške Slovenske gorice (zvane i Prlekija ili Istočne Slovenske gorice). Najviša brda dosižu do 300 - 400 metara nadmorske visine.

Slovenske gorice su geološki dio nekadašnjeg bazena Panonskog mora. Građene su od rahlih neogenskih morskih sedimenata. Slovenske gorice imaju i klimu kao Panonija, sa karakterističnom temperaturnom inverzijom, - u kojoj visovi brda imaju veće temperature, nego dna dolina.

Po podatcima iz 1991. godine na terenu Slovenskih gorica živjelo je oko 92 320 stanovnika, ali ih danas živi manje - jer se ljudi iseljuju iz tog kraja.

Izvori
------

1. 1 2 3  „Območja v Sloveniji" (slovenski). Natura 2000. Arhivirano iz originala na datum 2014-03-25. Pristupljeno 25. 05. 2014.

Vanjske veze
------------

***Slovenske gorice*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Slovenske gorice* na portalu Natura 2000 Arhivirano 2014-03-25 na Wayback Machine-u (`sl`)}
**Zaglušivanje** (engl. ) je skup metoda i tehnologija koje se koriste da bi se ometao rad nekog tehnološkog sustava (radio komunikacije, mobitelna mreža, Internet), politički ili državni sustav, religije, osoba, ili kao metoda za stvaranje ometanja preko audio-vidnog područja bilo na razini države, lokalno (grad ili naselje) ili osobnom prostoru osobe. Cilj zaglušivanja jest da se uvede pometnja unutar nekog sustava da bi se taj sustav zavarao, uništio ili zavarao tako da odluke koje bi se napravile u tako ometanom sustavu bi bile na korist onih koji su prouzrokovali ta ometanja. Zaglušivanje se koristi od pamtivjeka u kojem se ciljano napada na izabrane osobe ili skupine tako da se s uznemiravanjima bilo psihološkog ili fizičkog pritiska (buka, zvuk...) stvorili neravnotežu i tako naveli svoje suparnike/neprijatelje na pogrešnu odluku. Pojavom radio/TV tehnologije, tehnologije sonara, radara, i elektorničkih komunikacija zaglušivanje se koristi kao tehnika ratovanja, bilo da bi se omeo rad sustava ili da bi se uveli lažni signali u neki sustav da bi se ostvario zadati cilj: maskiranje objekata napadača (ratnih zrakoplova ili podmornica), ili da bi se totalno onesposobili ti sustavi u korist napadača.

Povijest
--------

Upotreba
--------

### Ometanje radio komunikacija

### Ometanje rada sonara

### Ometanje radara

### Ometanje državnih sustava i organa

### Ometanje političkih stranaka i političara

### Metoda pritiska manjinskih skupina na širu javnost

Izvori
------

Bibliografija
-------------

* Richard Poisel, *Modern Communications Jamming Principles and Techniques*, Artech House, 2004.

Povezano
--------

* Specijalni rat
* Dezinformacija
**Vilajet Zaghouan** (arapski: ولاية زغوان / Wilāyat Zaghwān) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

Geografske karakteristike
-------------------------

Vilajet Zaghouan prostire se na sjeveru Tunisa na površini od 2,820 km² na kojoj živi 186,210 stanovnika.

Smješten je pedesetak km južnije od glavnog grada Tunisa.

Sa sjevera graniči sa vilajetima; Ben Arous, Manouba i Nabeul, sa juga sa Soussom i Kairuanom i sa zapada sa Silianom i Béjom. 

Zaghouan se u novije vrijeme jako industrijalizira u gotovo 300 poduzeća zaposleno je 24.000 ljudi, ili 34,3% svih zaposlenih, u poljoprivredi radi 13,1%, u uslužnom sektoru 37,3% i u svim ostalim sektorima 15,3%.

Historija
---------

Vilajet je osnovan u novembru 1976. sa administrativnim centrom u istoimenom gradu Zaghouanu. Administrativno je podjeljen na 6 distrikta (tamadijada) i 8 općina.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Tunisia, Cities*" (engleski). City population. Pristupljeno 12. 11. 2019.
2. 1 2 3 4  „*Gouvernorat de Zaghouan*" (francuski). API Tunisia. Pristupljeno 12. 11. 2019.

Vanjske veze
------------

* *Gouvernorat de Zaghouan* (`fr`)

| * p
* r
* u
Tunis Tuniski vilajeti |
| --- |
| Ariana · Béja · Ben Arous · Bizerta · Gabes · Gafsa · Jendouba · Kairuan · Kasserine · Kébili · Kef · Mahdia · Manouba · Médenine · Monastir · Nabeul · Sfax · Sidi Bouzid · Siliana · Sousse · Tataouine · Tozeur · Tunis · Zaghouan |
**Łebsko** (njemački: *Lebasee*) je primorsko jezero u porječju rijeke Łebe na sjeverozapadu Poljske u Pomeranskom vojvodstvu.

Karakteristike
--------------

Łebsko jezero je kriptodepresija jer leži na nadmorskoj visini od 0,3 metara, od Baltičkog mora odvojeno je uskom pješčanom prevlakom.

Jezero ima površinu od 71,42 km² (uključujući otoke površine 2,2 ha), dugo je 16,4 km (jugozapad-sjeveroistok), široko do 7,6 km i maksimalno duboko do 6,3 m.

Duž njegovih slabo razvedenih obala leže ribarska sela; Kluki, Izbica, Gać i Żarnowska.

Łebsko jezero je rijekom Łebom (koja protiče kroz njega) povezano sa Baltičkim morem, a kanalom i sa nedalekim istočnim Jezerom Sarbsko.

Na sjeveroistočnoj obali jezera na samom ušću rijeke Łebe u Baltičko more, prostire se [[grad Łeba, glavni resort za posjet jezeru.

Jezero i njegova okolica dio su Nacionalnog parka Słowiński.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10   „Łebsko" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 02.05.2021.

Vanjske veze
------------

***Łebsko*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Łebsko* (`pl`)
**Šamil Salmanovič Basajev** (ruski: Шамиль Салманович Басаев) (14.1. 1965 – 10.7. 2006) je bio potpredsjednik nepriznate vlade u izbjeglištvu Čečenske republike Ičkerije, vođa islamističkih gerilaca i samozvani terorist. 

1992. se borio na strani Abhaza u ratu protiv Gruzije, a za vrijeme prvog rusko-čečenskog rata je stekao slavu kao izuzetno sposoban komandant čečenskih gerilaca. Prvi put je pažnju svjetske javnosti stekao prepadom na Budjonovsk u Južnoj Rusiji i uzimanjem tisuća talaca u bolnici, nakon čega mu je omogućen slobodni prolaz. Njegov prepad na Grozni u ljeto 1996. je doveo do primirja temeljem koga je rat završen ruskim povlačenjem, a Čečenija de facto stekla nezavisnost.

Godine 1997. se kandidirao za predsjednika, nastojeći Čečeniju pretvoriti u radikalnu islamističku državu, ali je umjesto njega izabran nešto umjereniji Aslan Mashadov. Godine 1999. je nastojao izazvati islamističku revoluciju u susjednom Dagestanu, ali je poražen, a to je ruskoj vladi poslužilo kao izgovor za invaziju Čečenije i početak drugog rusko-čečenskog rata. 

Tom prilikom je Čečenija okupirana, a Basajev i njegove pristaše su Ruse nastojali poraziti korištenjem sve bezobzirnijih terorističkih metoda, što je rezultiralo opsadom kazališta u Moskvi 2002. i prepadom na školu u Beslanu 2004. godine. Nakon što je Mashadov ubijen od ruskih snaga, Basajev se nametnuo kao de facto vođa čečenskih pobunjenika.

Ubijen je 10.7. 2006. zajedno s pet pristaša u još uvijek nerazjašnjenim okolnostima u Ingušetiji.

Vanjske veze
------------

* Basayev's post-mortem identification Arhivirano 2007-03-15 na Wayback Machine-u (Kommersant 12 July 2006)
* ABC News Basayev interview summary
* Interview: Robert Bruce Ware on Basayev's playing with the American media Arhivirano 2007-03-11 na Wayback Machine-u
* Sobaka Magazine Dossier: Shamil Basayev Arhivirano 2006-12-07 na Wayback Machine-u.
* Kavkaz Center Website
* Basayev Eludes Russian Capture Arhivirano 2005-11-19 na Wayback Machine-u; IWPR; 4 October 2004.
* A Face of Future Battle: Chechen Fighter Shamil Basayev Arhivirano 2006-02-17 na Wayback Machine-u
* Analysis: Radical Field Commander Named Chechen Vice President
* Shamil Basaev thanks Iraqi Mujahideen for killing Russian diplomats
**Europski dabar** (latinski: *Castor fiber*) je vrsta dabra koja je nekada bila raširena u Euroaziji. Lovio se gotovo do izumiranja zbog svog krzna i kastoreuma (mirisni uljasti sekret koji izrađuju trbušne žljezde dabra, i ženke i mužjaka), tako da je 1900. godine ostalo samo 1.200 dabrova.

Rasprostranjenost
-----------------

Populacija dabra se oporavlja od skoro izumiranja. Procjenjuje se da je živjelo samo 1.200 dabrova početkom 20. stoljeća. U mnogim europskim zemljama, dabrovi su izumrli, ali ponovno naseljavanje i zaštita dovela je do postupnog oporavka na oko 639.000 jedinki do 2003. godine. Dabar danas obitava širom Europe i djelu Azije u Rusiji, Norveškoj, Njemačkoj, Španjolskoj, Italiji, Bjelorusiji, Finskoj, Mongoliji, Portugalu, Francuskoj, Kini, Kazahstanu, Luksemburgu, Turskoj, Ujedinjenom Kraljevstvu, Moldaviji, Švedskoj, Poljskoj, Srbiji, Mađarskoj, Rumunjskoj, Ukrajini, Danskoj, Nizozemskoj, Crnoj Gori, Lihtenštajnu, Litvi, Letoniji, Slovačkoj, Sloveniji, Češkoj, Estoniji, Hrvatskoj, Austriji, Belgiji i Bugarskoj.

Opis
----

Boja krzna europskih dabrova geografski varira. Svjetlo kestenasto riđa boja je dominantna u Bjelorusiji. U Rusiji, dabrovi u slivu rijeke Sož uglavnom su tamno smeđe boje, dok dabarovi u Voronjež rezervatu imaju jednako raspodijeljenu smeđu i tamno-smeđu boju. 
Europski dabrovi su jedni od najvećih živućih vrsta glodavca i najveći glodavac podrijeklom iz Euroazije. Dabrovi su teški od 11 do 30 kg, s prosjekom od 18 kg. Dok je najveći primjerak težio rekordnih 31,7 kg , Smithsonian Institution je izvijestio da ova vrsta iznimno može biti teška 40 kg. Dužina tijela je od 80 do 100 cm, a repa 25 do 50 cm. Europski dabar je vrlo sličan s američkim dabrom, ali ipak postoji nekoliko razlika između ove dvije vrste.

***Europski dabar*** na Wikimedijinoj ostavi

Galerija
--------

* Lubanja dabraLubanja dabra
* Europski dabarEuropski dabar
* Dabrova branaDabrova brana
* Ženka i mladunče dabraŽenka i mladunče dabra
* Debla nagrižena dabrovim zubimaDebla nagrižena dabrovim zubima

Izvor
-----

1. ↑    Baza podataka uključuje i podatke o riziku ugrožensoti. (`en`)
2. ↑  Burnie D and Wilson DE (Eds.), *Animal: The Definitive Visual Guide to the World's Wildlife*. DK Adult (2005), ISBN 0789477645
3. ↑  „Eurasian beaver videos, photos and facts - Castor fiber". ARKive. Arhivirano iz originala na datum 2012-06-18. Pristupljeno 13. kolovoza 2012.
**Sifaks** (latinski: , ? - 203/202. pne.) bio je kralj drevnog libijskog plemena Masaesyli koje je živjelo u zapadnom dijelu Numidije. Na početku drugog punskog rata, Sifaks je 218. pne. bio vjeran Kartagini. Međutim, dugotrajni rat, ali i ranije suparništvo s istočnim susjedima - plemenom Mesulijanaca - ga je godine 213. pne. potaklo da prebjegne Rimljanima koji su mu poslali vojne savjetnike. Uz njihovu pomoć je uspio osvojiti veliki dio suparničkih teritorija.

Nakon bitke kod Ilipa, rimski vojskovođa Scipion Afrikanac je odlučio formalizirati sporazum sa Sifaksom te je iz Španije u Sjevernu Afriku na Sifaksov dvor poslao svog prijatelja Gaja Lelija. Sifaks je, međutim, odbio potpisati sporazum ako to osobno u njegovom prisustvu ne učini i Scipion. Zbog toga je Scipion morao putovati u Sjevernu Afriku, što je i učinio uz veliki rizik. U Sifaksovu numidijsku luku je istovremeno stigao i kartaginski vojskovođa Hazdrubal Giskon kako bi nagovorio Sifaksa da promijeni stranu. Oba vojskovođe je Sifaks pozvao na zajedničku večeru, koja je prošla u prijateljskoj atmosferi.

Sifaks je ostao neutralan neko vrijeme, sve dok mesulijanski kralj Masinisa nije odlučio prijeći na rimsku stranu. Tada je Sifaks sklopio sporazum s Hazdrubalom i prešao natrag Kartaginjanima. Sporazum je formaliziran udajom Hazdrubalove kćeri Sofonisbe za Sifaksa.

Novi savez je Kartaginjanima omogućio da neko vrijeme uspješno pružaju otpor Rimljanima prilikom Scipionovog pohoda na Sjevernu Afriku, pa je tako Sifaks zajedno s kartaginskim vojskovođom Hazdrubalom Giskonom razbio rimsku opsadu Utike. Međutim, u bitci kod Bagbradesa je Scipion porazio obojicu vojskovođa te gonio Sifaksa i njegove trupe sve do Sirte. Prilikom gonjenja je Sifaks, pokušavajući osobnim primjerom ohrabriti svoje trupe, sam napao rimsku patrolu te je tada zarobljen. Umro je u Tuburumu (današnji Tivoli) godine 203/202. pne.

Eksterni linkovi
----------------

* Livius.org: Syphax Arhivirano 2009-04-18 na Wayback Machine-u

* Evelyn Reid Syphax Arhivirano 2009-03-17 na Wayback Machine-u
Sedište Evropola u Hagu
**Evropol** (ime je skraćenica od **Evropska policijska služba - European Police Office**) je kriminalistička obaveštajna agencija Evropske unije. Počela je s punim radom 1. jula 1999.

Osnivanje Evropola dogovoreno je 1992. godine Ugovorom iz Mastrihta, koji je stupio na snagu u novembru 1993. Agencija je počela s ograničenim operacijama 3. januara 1994. kao Evropolovo odeljenje za drogu (EDU). Godine 1998. Konvenciju o Evropolu su ratifikovale sve zemlje članice a stupila je na snagu u oktobru.

Evropol upravlja svojoj osobljem (oko 410 zaposlenih i 90 Evropolovih oficira za vezu) iz sedišta u Hagu. Veličina Evropola je u saglasnosti s činjenicom da je on u stalnoj vezi sa stotinama različitih organizacija za bezbednost, od kojih svaka ima pojedince ili grupe zadužene za pružanje pomoći Evropolovim aktivnostima.

U 2008. godini, Evropol pokriva svih 27 zemalja članica Evropske unije, uključujući i nedavno primljene zemlje Bugarsku i Rumuniju, koje su bile članice Evropola pre nego što su primljene u Evropsku uniju u januaru 2007. godine. Slično je bila i s nekim srednjoevropskim zemljama koje su primljene 2004. godine, one su postale članice Evropola 2002. godine.

Zadaci
------

Cilj Evropola je da poveća efikasnost i saradnju između policijskih organa zemalja članica pre svega kroz prikupljanje i razmenu obaveštajnih podataka u prevenciji i borbi sa međunarodnim organizovanim kriminalom. Njegova misija je da pruži značajan doprinos naporima snaga bezbednosti Evropske unije u borbi s organizovanim kriminalom.

Evropol nema izvršna ovlašćenja. On je servis za podršku policijskim službama zemalja članica Evropske unije. To znači da službenici Evropola nisu ovlašćeni da vrše istrage u zemljama članicama niti da hapse osumnjičene. U pružanju podrške, Evropol sa svojim mehanizmima – razmenom informacija, obaveštajnim analizama, ekspertizama i obukom – može doprineti merama koje sprovode relevantni državni organi.

Evropol je multidisciplinarna agencija, koju ne čine samo obični policijski službenici, već i službenici drugih službi bezbednosti: carine, imigracione službe, pogranična i finansijska policija itd. S druge strane, Evropol pomaže da se prevaziđu jezičke barijere u međunarodnoj policijskoj saradnji. Svaki službenik bezbednosti iz zemlje članice može da se obrati zahtevom svojoj nacionalnoj jedinici Evropola na svom maternjem jeziku i dobiće odgovor ma istom jeziku.

Postoje tri nivoa saradnje. Prvi je tehnička saradnja ili obuka. Sledeći nivo je strateška saradnja usmerena na praćenje organizovanog kriminala, načine za borbu protiv njega i razmena informacija o eventualnim pretnjama. Najviši nivo saradnje uključuje razmenu ličnih podataka koja zahteva poštovanje Evropolovih standarda u vezi sa zaštitom i bezbednošću podataka.

Spoljašnje veze
---------------

***Europol*** na Wikimedijinoj ostavi

* Internet stranica Evropola
* Statewatch news on Europol staff arrest controversy
* Final Design for new Europol Headquarters Arhivirano 2007-09-28 na Wayback Machine-u The Hague
**Standardno stanje** materijala (čiste supstance, mešavine ili rastvora) je referentna tačka koja se koristi za proračun njegovih osobina pod različitim uslovima. U principu, izvor standardnog stanja je arbitraran, mada Međunarodna unija za čistu i primenjenu hemiju (IUPAC) preporučuje konvencionalni skup standardnih stanja za generalnu upotrebu. IUPAC preporučuje korišćenje standardnog pritiska *p*~~o~~ = 1 bar (100 kilopaskala). Striktno govoreći, temperatura nije deo definicije standardnog stanja. Na primer, standardno stanje gasa je konvencionalno izabrano da bude jedinica pritiska (obično u barovima) idealnog gasa, nezavisno od temperature. Međutim, većina tabela termodinamičkih količina su kompajlirane na specifičnim temperaturama, najčešće 298.15 K or, u manjoj meri 273.15 K. Standardno stanje ne bi trebalo mešati sa standardnom temperaturom i pritiskom (STP) gasova, niti sa standardnim rastvorom korišćenim u analitičkoj hemiji.

U toku razvoja standarda u devetnaestom veku, superscript simbol ~~o~~ je bio usvojen da indicira *non-nula* prirodu standardnog stanja. Superskript krug º je takođe u širokoj upotrebi, i oba su jednako prihvatljiva.

Literatura
----------

1. ↑  Međunarodna unija za čistu i primenjenu hemiju. "standard state". *Kompendijum Hemijske Terminologije* Internet edition.
2. ↑  Međunarodna unija za čistu i primenjenu hemiju. "standard conditions for gases". *Kompendijum Hemijske Terminologije* Internet edition.
3. ↑  Međunarodna unija za čistu i primenjenu hemiju. "standard solution". *Kompendijum Hemijske Terminologije* Internet edition.
4. ↑  International Union of Pure and Applied Chemistry (1993). *Quantities, Units and Symbols in Physical Chemistry*, 2nd edition, Oxford: Blackwell Science. ISBN 0-632-03583-8. pp. 48–54. Electronic version.

Dodatna literatura
------------------

* International Union of Pure and Applied Chemistry (1982). „Notation for states and processes, significance of the word *standard* in chemical thermodynamics, and remarks on commonly tabulated forms of thermodynamic functions". **Pure Appl. Chem.** **54** (6): 1239–50. DOI:10.1351/pac198254061239.
* IUPAC–IUB–IUPAB Interunion Commission of Biothermodynamics (1976). „Recommendations for measurement and presentation of biochemical equilibrium data". **J. Biol. Chem.** **251** (22): 6879–85. Arhivirano iz originala na datum 2008-12-17. Pristupljeno 2013-11-06.
Koordinate: 41° 35′ 33" SGŠ, 22° 07′ 45" IGD

**Šeoba** (mak. *Šeoba*) je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Šeoba je naselje u okviru opštine Negotino.

Prirodni uslovi
---------------

Šeoba je smeštena u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 30 kilometara istočno.

Naselje Šeoba se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je smešteno na zapadnim padinama Konečke planine, na istočnom obodu Tikveške kotline. Naselje je položeno na približno 350 metara nadmorske visine. 

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Šeoba je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bila bez stanovnika.

Stanovništvo u naselju bilo je mešovito - sastavljeno od pravoslavnih Slovena i Turaka muslimana. Turci, su se većinom posle Prvog svetskog rata iselili u maticu.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bio je islam, a manjinska pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* negotino.gov.mk Zvanična stranica opštine Negotino

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Negotino |
| --- |
| **Negotino** • 
Brusnik •
Vešje •
Vojšanci •
Gornji Disan •
Donji Disan •
Dubrovo •
Janoševo •
Kalanjevo •
Krivolak •
Kurija •
Lipa •
Pepelište •
Pešternica •
Timjanik •
Tremnik •
Crveni Bregovi •
Džidimirci •
Šeoba |  |
**Šelska kultura** je praistorijska kultura, kojoj pripadaju kameni artefakti paleolitskih hominida, nađenih u Francuskoj, koje je otrkio Gabrijel Mortilje (fr. *Louis Laurent Gabriel de Mortillet*, 1821-1898). 
Šelska kultura dobila je naziv po lokalitetu Šel (fr. *Chelles (Seine-et-Marne)*), mestu u Pariskom regionu, u departmanu Sena i Marna..

Jedan od naziva ovog kulturnog sloja je i Olduvaj, prema Olduvaju u Tanzaniji gde je otrkiven veliki broj alatki. Takođe se za oruđe i oružje ove kulture koristi i izraz Ašelsko.

  

Za vreme šelske epohe klima je u Francuskoj bila blaga i vlažana. Rečna korita su bila široka i nastanjena, ikao je praistorijski čovek tokom ovog perioda zbog mogućih izlivanja reka živeo i na uzvišenjima, do kojih voda nije mogla stići.

Ostaci iz ovog perioda zatrpani su diluvijalnim šljunkom i pomešani su sa ostacima iz narednih epoha mustijerskom (Moustier), solitreskom (Solutre) i magdalenskom (Madeleine).

Vidi još
--------

* Ašelska kultura
* Olduvaj
* Musterijer
* Solitrej
* Paleolit
* Praistorija

Spoljašnje veze
---------------

* Kameno doba Arhivirano 2013-03-15 na Wayback Machine-u
*

Literatura
----------

1. ↑  Jovan Žujović, Kameno doba, SKZ, Beograd, 1893.
**Florenz Ziegfeld, Jr.** (21. mart 1867 - 22. jul 1932), također poznat i kao **"Flo" Ziegfeld**, bio je američki kazališni impresario, najpoznatiji kao začetnik znamenite serije broadwayskih muzičko-plesnih revija *Ziegfeld Follies*, koje su se održavale od 1907. do 1931. te postale jednom od najvažnijih institucija američke popularne kulture svog vremena.

Karijeru je započeo u rodnom Chicagu, kada je za svog oca počeo voditi noćni klub namijenjen za posjetioce znamenite svjetske izložbe 1893. Njegov talent za privlačenje atrakcija se iskazao angažmanom snagatora Eugena Sandowa. Od 1896. je bio u ljubavnoj vezi s francuskom zabavljačicom Annom Held, koja mu je sugerirala pokretanje *Ziegfeld Follies*. Jedna od glavnih atrakcija predstave su bile i glamurozne plesačice, poznate kao Ziegfeldove djevojke. U jednu od njih, Liliane Lorraine, Ziegfeld se zaljubio i zbog toga ostavio Annu Held 1913. Sljedeće godine je, međutim, oženio Billie Burke s kojom će biti do kraja života, i koja će mu roditi kćer Patriciu Ziegfeld Stephenson.

1920-ih je Ziegfeld dao sagraditi velebno kazalište Ziegfeld Theater, a postavio je i znameniti mjuzikl *Show Boat*. Godine 1929. je izgubio skoro sav novac u burzovnom krahu, a ubrzo se ispostavilo i da publika, osiromašena u Velikoj depresiji ima sve manje sklonosti za njegove raskošne spekatkle i preferira jeftiniju zabavu u obliku hollywoodskih filmova. Umro je nekoliko mjeseci nakon posljednje predstave *Ziegfeld Follies*.

S obzirom da su mnoge hollywoodske zvijezde i zabavljači počeli karijeru upravo zahvaljujući njemu, Ziegfeldov lik se često pojavljivao u biografskim filmovima. Njemu samom je 1936. posvećen biografski mjuzikl *The Great Ziegfeld* gdje je njegov lik tumačio William Powell, ali koji je "zasladio" mnoge detalje njegove biografije. Mnogo autentičniji prikaz njegovog života bio je TV-film *Ziegfeld: The Man and His Women* iz 1978. gdje je njegov lik tumačio Paul Shenar.

Vanjske veze
------------

* Florenz Ziegfeld na Internet Broadway Database (`en`)
* Florenz Ziegfeld na IMDb-u (`en`)
* Ziegfeld biography by John Kenrick
* Florenz Ziegfeld na Find a Grave
* Portrait Arhivirano 2011-10-05 na Wayback Machine-u of Ziegfeld and his wife Billie Burke
* Flo Ziegfeld-Billie Burke Papers, held by the Billy Rose Theatre Division, New York Public Library for the Performing Arts.
* "Ziegfeld Follies" movie trailer (1936) video clip
**Fobija** je izraženi trajni strah, najčešće prekomjeran ili neopravdan, a pojavljuje se u vezi očekivanja specifičnog objekta ili situacije. 

Većina se ljudi boji npr. visine ili pauka, ali taj ih strah ne ometa u svakidašnjem životu. Takav strah postaje fobija kada ih onemogućuje u aktivnostima koje su do tada s lakoćom obavljali ili uživali u njima.

Termin fobija odnosi se na grupu simptoma prouzrokovanih određenim objektima ili situacijama.

*Specifična fobija*, nekad zvana jednostavna fobija je trajni, bezrazložni strah uzrokovan prisutnošću ili zamišljanjem specifičnog objekta ili situacije koja ne predstavlja realnu opasnost.

Izloženost objektu ili situaciji dovodi do trenutne reakcije u smislu visokog stupanja anksioznosti ili pak do pokušaja izbjegavanja objekta ili situacije.

Simptomi povezani s fobijom ili model izbjegavajućeg ponašanja vezano za određene objekte ili situacije može u značajnijoj mjeri utjecati na sposobnosti svakodnevnog funkcioniranja.

Odrasli sa specifičnom fobijom prepoznaju da je strah pretjeran i bezrazložan, ali usprkos tome ne mogu mu se oduprijeti.

Postoji više vrsta specifičnih fobija koji se temelje na strahu od različitih objekata ili situacija:

**Fobije od životinja**: primjerice strah od psa, zmije, insekata ili miševa. To je najučestalija specifična fobija.

**Situacijske fobije**: uključuju strah od specifične situacije, npr. strah od letenja avionom, vožnje automobilom, strah od liftova, strah od zatvorenog prostora.

**Fobije od prirodnog okoliša:** strah od visine, oluje, vode.

**Fobije od krvi - infekcija - ozljeda:** obuhvaća strah i od medicinskih zahvata.

**Ostale fobije:** strah od padanja, glasnih zvukova, strah od zamaskiranih osoba (npr. klaunova kod djece).

Osoba može imati više od jedne specifične fobije.

Vrste fobija po abecednom redu
------------------------------

* Ablutofobija - strah od pranja i kupanja
* Agorafobija - strah od otvorenog prostora i javnih mjesta
* Aklufobija - strah od mraka
* Akrofobija - strah od visina
* Algofobija - strah od boli
* Arahnofobija - strah od pauka
* Aritmofobija - strah od brojeva
* Aviofobija - strah od letenja
* Autofobija - strah od samoga sebe
* Ergofobija - strah od rada
* Eritrofobija - strah od crvenjenja
* Fobofobija - strah od straha
* Fonofobija - strah od vlastitog glasa
* Genofobija - strah od seksa
* Glosofobija - strah od obraćanja javnosti
* Ksenofobija - strah od stranaca
* Ihitofobija - strah od riba
* Koprofobija - strah od izmeta
* Misofobija - strah od prljavštine, stalno pranje ruku
* Monofobija - strah od samoce
* Panofobija - strah od svega
* Patofobija - strah od bolesti
* Penterafobija - strah od punice
* Pogofobija - strah od brada
* Skotofobija - strah od mraka
* Tafefobija - strah od toga da budeš pokopan živ
* Trihofobija - strah od kose
* Tropofobija - strah od promjena

Eksterni linkovi
----------------

Abecedni popis fobija možete naći na:

* Popis svih fobija
* Fobija attacchi di panico University of Turin research
**Stepfordska supruga** (engl. ) je izraz koji se, prije svega u modernom anglofonom svijetu, koristi za žene koje su u potpunosti pokorne svojim muževima i/li partnerima, te posvećene domaćinstvu, a posebno u slučajevima ukoliko je riječ o relativno mladim ili financijski situiranim ženama koje su ranije imale feminističke stavove ili bile posvećene vlastitoj profesionalnoj karijeri.

Izraz potiče od naslova science fiction-horor romana *The Stepford Wives* (sh. *Stepfordske supruge*) američkog pisca Ire Levina iz 1972. godine koji je takav fenomen koristio kao osnovni motiv zapleta. Roman je ekraniziran dva puta:

* *The Stepford Wives* (film, 1975), rež. Bryan Forbes, ul. Katharine Ross
	+ njegovi nastavci u obliku televizijskih filmova:
		- *Revenge of the Stepford Wives* (1980)
		- *The Stepford Children* (1987)
		- *The Stepford Husbands* (1996)
* *The Stepford Wives* (film, 2004), rež. Frank Oz, ul. Nicole Kidman

Vidi još
--------

* Mandžurijski kandidat

Višeznačna odrednicaVišeznačna odrednica *Ova stranica je **razvrstavanje**. Koristi se radi pronalaska članaka koji moraju imati dodatnu odrednicu jer bi im u protivnom naslov bio isti.  
Ako vas je na ovu stranicu dovela vikiveza, možda je potrebno promijeniti da preusmjerava na namijenjeni članak.*
**Åmål** je lučki grad od 9,065 stanovnika u sredini Švedske, on je i 
administrativni centar Općine Åmål od 12,295 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Åmål leži u Grofoviji Västra Götaland, u zaljevu na zapadu Jezera Vänern, 
udaljen oko 74 km jugozapadno od Karlstada.

Historija
---------

Åmål je osnovala švedska kraljica Kristina 1640. kao švedsko uporište prema Norveškoj. Tri 
godine kasnije - 1643. dala mu je povelju o statusu grada.

Kako se tada nalazio u graničnom području bio je i poprište sukoba, pa je dva puta 1645. i 1676. razaran, i to od strane švedskih vojnika.

Eksploatacija željezne rude i drvene građe, uz pravi bum manufakturne proizvodnje predmeta od željeza po zapadnom Värmlandu išla je u prilog Åmålu, pa je on oko 1770. imao oko 700 stanovnika.

Krajem 19. vijeka do grada je stigla željeznička pruga prema Bergslagenu, pa su podignute radionice za servisiranje i popravak vlakova i prvi industrijski pogoni, zbog tog je grad imao snažan rast početkom 20. vijeka. 

Nakon tog mu se rast usporio, iako su njegova luka i željeznička stanica i danas vrlo prometne.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „Sweden: Västra Götaland" (engleski). City population. Pristupljeno 29. 05. 2015.
2. 1 2 3 4  „*Åmåls historia*" (švedski). Urbanhistory. Arhivirano iz originala na datum 2013-12-10. Pristupljeno 29. 05. 2015.

Vanjske veze
------------

***Åmål*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice općine amal* (`sv`)
Solarne ploče ispred *Phipps Conservatory and Botanical Gardens*
**Solarni panel** se odnosi na panel dizajniran da apsorbuje sunčeve zrake kao izvor energije za proizvodnju električne energije ili grejanja.

Solarni paneli montirani na krovu
Fotonaponski modul je upakovan, povezane montaže čine uglavnom 6 × 10 fotonaponskih solarnih ćelija. Fotonaponski moduli čine fotonaponski niz jednog fotonaponskog sistema koji stvara i snabdeva solarnu energiju u komercijalnim i stambenim aplikacijama. Jačina modula izlaznom snagom pod standardnim uslovima testiranja, tipično se kreće od 100 do 365 vati. Postoji nekoliko komercijalno dostupnih solarnih modula koji prelaze 22% efikasnosti. Jedan solarni modul može da proizvede samo ograničenu količinu energije; Većina instalacija sadrži više modula. Fotonaponski sistem obično uključuje niz fotonaponskih modula, inverter, bateriju za skladištenje, interkonekciju žica, i opciono mehanizam za solarna praćenja.

***Solarna ploča*** na Wikimedijinoj ostavi
**Fatmir Ljimaj** (alb. ; Banja, Opština Mališevo, SFR Jugoslavija, 4. februar 1971) je bivši oficir Oslobodilačke vojske Kosova, albanski političar na Kosovu i Metohiji, funkcioner Demokratske partije Kosova i jedan od njenih osnivača. 

Haški tribunal ga je optužio za zločine protiv čovječnosti, nezakonito pritvaranje, mučenje i ubistva nad Srba i Albanaca u logoru Lapušnik kod Glogovca za vrijeme rata na Kosovuu ljeto 1998. Uhapšen je 18. februara 2003. u Republici Sloveniji, a 4. marta 2003. je izručen Tribunalu u Hagu. Suđenje mu je počelo 15. novembra 2004. Godine 2007. je oslobođen optužbi, jer nije bilo nijednog svjedoka koji bi ga teretio.

Poslije toga je 2008. postao ministar transporta i telekomunikacija u vladi Hashima Thacija. Sa tog mjesta je 2010. smijenjen nakon što je EULEX počeo istraživati Ljimaja zbog optužbi za korupciju i financijske malverzacije.

Ljimaj je ponovo optužen u julu 2011. za naređivanje i učešće u neljudskom malteretiranju srpskih civila i uhapšenih Albanaca koji su uhapšeni u martu 1999. i zatvoreni u dva zatvora u Klečki. Zajedno sa Fatmirom Ljimajem su optuženi i Nedžmi Krasnići, Naser Krasnići, Naser Šalja, Sabit Šalja, Refi Mazreku, Arben Krasnići, Šaban Šalja, Behljulj Ljimajt i Besim Šurdaj. Okružni sud u Prištini ga je 2012. oslobodio svih optužbi.

Spoljašnje veze
---------------

* Radio televizija Republike Srpske: Ljimaj optužen za ratne zločine, 26.07.2011. (`sh`)
* Radio televizija Srbije: Ljimaj brisao tragove, 15.06.2011. (`sh`)
* Glas Srpske: Podignuta optužnica protiv Fatmira Ljimaja, 26.07.2011.[*mrtav link*] (`sh`)
* Radio televizija Srbije: Steže se obruč oko Ljimaja, 17. juli 2011. (`sh`)
* Politika: Ljimaj i još devetorica optuženi za ratne zločine, 27.07.2011. (`sh`)
* BBC: UN court acquits top Kosovo rebel, 30.11.2005. (`en`)
* International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia. Press Release: Haradin Bala, Isak Musliu, and Agim Murtezi Transferred to the ICTY following their Indictment for Crimes against Humanity and War Crimes, 18.02.2003. (`en`)
*Za druga značenja, pogledajte Selena Quintanilla.*

  

**Selena** (grč. *Σελήνη*, *Selếnê*) božica je Mjeseca, ujedno i njegova personifikacija; kći Titana Hiperiona i Teje, Heliosova i Ejina sestra. Selenin je pandan u rimskoj mitologiji božica Luna. Znanost o Mjesecu se naziva selenologija.

Karakteristike
--------------

U poslijerenesansnoj umjetnosti, Selena je prikazivana kao prekrasna žena s blijedim licem kako vozi srebrnu kočiju koju vode volovi ili konji. Često je prikazivana kako jaše konja ili bika, noseći haljine i baklju, a na glavi joj je polumjesec. Poslije ju je u grčkoj mitologiji zasjenila Artemida, a u rimskoj Dijana.

Obitelj i ljubav
----------------

Luna, s polumjesecom, Selenin rimski pandan
Helios (Sunce) je Selenin brat, a njezina sestra Eja je Zora. Nakon što on završi svoj put preko nebesa, Selena preuzima njegovo mjesto. Oboje su personifikacije, Helios Sunca, a Selena Mjeseca. Kao posljedak toga što ju je u grčkoj mitologiji zasjenila Artemida, često se pripisuje Seleni da je, poput Artemide, Zeusova kći. No, uglavnom je smatrana Titanidom. U homerskoj himni Hermesu govori se da je ona "svijetla Selena, kći gospoda Palanta, Megamedova sina". Apolonije od Roda donosi priču da je Selena voljela smrtnika - prekrasnog lovca ili pastira (u Pauzanijevoj inačici - kralja) Endimiona iz Male Azije. Bio je tako prekrasan da je Selena zamolila Zeusa da ga učini besmrtnim tako da je nikad ne ostavi. U drugoj inačici mita sam Endimion odlučuje zauvijek živjeti u snu. Selena s njime ima pedeset kćeri. Homerska himna o Seleni donosi da je Selena Zeusu rodila kćeri Pandiju, sjajan i pun Mjesec te Herzu. Prema nekim izvorima, njezin je potomak i nemejski lav. Selena je imala i vezu s Panom koji ju je zaveo odjenuvši se u ovčju kožu te joj je dao jaram bijelih volova koji su vukli kočiju. U homerskoj himni njezinu su kočiju vukli dugogrivi konji.

Vanjske poveznice
-----------------

***Selena*** na Wikimedijinoj ostavi

* Selena u klasičnoj literaturi i umjetnosti (`en`)
* Selena u grčkoj mitologiji (`en`)

Titani i Titanide
Prvi naraštaj: 
Feba |
Kej | 
Krij | 
Kron | 
Hiperion | 
Mnemozina | 
Japet |
Okean |
Reja |
Teja | 
Temida | 
Tetija

Drugi naraštaj:
Asterija |
Astrej |
Astreja | 
Atlant |
Eja |
Epimetej |
Helije |
Leta |
Menetije |
Metida |
Palant |
Prometej |
Selena
**Cúa** je grad od 129,724 stanovnika u saveznoj državi Miranda, na sjeveru Venecuele. 

Cúa je i administrativni centar Općine Urdaneta u kojoj živi 135,432 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Cúa leži u dolini rijeke Tuy, na nadmorskoj visini od 490 metara, udaljena šesdesetak km južno od Caracasa i isto toliko od svog regionalnog centra Los Tequesa.

Historija
---------

Prvi španjolski konkvistadori koji su došli u taj kraj krajem 16. vijeka naišli su na vrlo žilav otpor lokalnog indijanskog plemena Quiriquire (Karibi), tako da nije bilo nikakvog naseljavanja kolonista sve dok nije skršen njihov otpor. 

Prvo naselje španjolskih kolonista osnovano je pod imenom *Santa Rosa del Valle de Marín*, ono je razoreno u potresu koji se dogodio 11. juna 1641. Nakon tog su kolonisti podigli novo naselje, na mjestu gdje su pogubljen lokalni cacique (poglavica) *Cúaicuana* i njegova žena *Apacuana*, pa se 6. oktobar 1690. uzima kao datum kad je osnovana Cúa, koje je ime dobila po poglavici Cúaicuani.

Dokumentirano je da je za posjeta biskupa Diega Dieza 1. novembra 1762. mjesto već imalo dopola podignutu crkvu, koja je dovršena 1765. 
Cúa je sve do 1970. bila grad koji je živio od svoje poljoprivredne okolice, nakon tog se počeo pretvarati u spavaonicu velikog Caracasa.

Kako Cúa leži na seizmički vrlo nestabilnom tlu česti su potresi, pored onog iz 1641. tresla se 1766. 1812. i 1878.

Današnja Cúa pored tog što je rezidencijalna zona Caracasa ima i nešto industrije koja proizvodi plastične cijevi i papirnu konfekciju.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Municipio Urdaneta - Cúa*" (španjolski). Historiadelosvallesdeltuy. Pristupljeno 29. 11. 2017.
2. 1 2 3  „*Venezuela: Miranda*" (engleski). Citypopulationde. Pristupljeno 29. 11. 2017.
3. 1 2 3 4  „*Historia regional y local del Valle del Tuy*" (španjolski). Tucuy. Pristupljeno 29. 11. 2017.

Vanjske veze
------------

***Cúa*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Alcaldía Bolivariana del Municipio Urdaneta* Arhivirano 2017-12-05 na Wayback Machine-u (`es`)
**Selena Quintanilla-Perez** (Lake Jackson, Texas, 16. travnja, 1971. - Corpus Christi, Texas, 31. ožujka, 1995.) bila je meksičko-američka pjevačica tejano glazbe, popularne u Teksasu i sjevernom Meksiku (mješavina countryja, latinoameričke glazbe, reggae, soula i rocka).

Životopis
---------

Rođena u Lake Jacksonu u Teksasu, odrasla je u Corpus Christiju, gdje je započela svoju glazbenu karijeru. Već kao dijete je imala toliko nastupa, da nije imala vremena ići u školu. Stoga je srednju školu završila dopisno. Njen otac, Abraham Quintanilla Jr. bio je u svojoj mladosti također pjevač i pjevao je u grupi Los Dinos. On je osnovao drugu grupu Los Dinosa, u kojoj su bili Selena, njen brat Abe III. i sestra Suzette, te Ricky Vela i Roger Garcia.

Selena je imala svoj prvi javni koncert u očevom restoranu u Lake Jacksonu kao osmogodišnjakinja, a prvu ploču snimila je s 9 godina. 1989. godine je potpisala ugovor s izdavačkom kućom Capitol EMI, i od tada postaje slavna. Chris Perez zamjenjuje Garciju kao gitarist, a Perez i Selena se vjenčaju 1992.

Smrt
----

Selenin otac je zaposlio Yolandu Saldivar kao predsjednicu Seleninog Fan kluba, a kasnije je vodila i Selenine butike. Ubrzo je međutim otkrio da Saldivar krade novac i odlučio ju je otpustiti. Selena je međutim htjela još jednom razgovarati s Yolandom i dogovorila je sastanak u Saldivarovoj hotelskoj sobi, gdje je izbila svađa. Dok je Selena izlazila van iz sobe, Yolanda je izvadila pištolj i pucala joj u leđa. Selena je uspjela otići do recepcije gdje je uspjela reći tko ju je upucao, prije nego što je kolabirala i nekoliko sati poslije umrla u bolnici.

Jennifer Lopez svoju karijeru može zahvaliti upravo Seleni, jer ju je glumila u biografskom filmu iz 1997, Jenniferinom prvom velikom ulogom za koju je bila nominirana za nagradu Zlatni globus.

Vanjske poveznice
-----------------

* Službene stranice na Q-Productions
* Članci o Seleni Arhivirano 2007-08-14 na Wayback Machine-u

***Selena Quintanilla*** na Wikimedijinoj ostavi
**François-Joseph Drouot**, također poznat i kao **Lamarche** (14. jul 1733 - 18. maj 1814) bio je francuski vojskovođa koji je godine 1793. za vrijeme Rata Prve koalicije nakratko zapovijedao republikanskom Sjevernom armijom.

Karijeru je započeo kao dragun u kraljevskoj vojsci gdje je za vrijeme Sedmogodišnjeg rata napredovao u službi i dobio oficirski čin. 1762. godine je u bitci kod Nauheima teško ranjen, kada su mu slomljena dva rebra, oštećena pluća te se od posljedica ranjavanja u potpunosti nije oporavio do kraja života.

Nakon toga je služio u husarskoj pukovniji prije nego što je, nakon Revolucije godine 1791. postao zapovjednikom 5. husarske pukovnije. Nakon izbijanja rata se istakao hrabrošću prilikom Dumourizeovog pohoda na Austrijsku Nizozemsku 1792. godine te brzo stekao naklonost ljudstva. Zahvaljujući tome je nakon pogibije generala de Dampierrea u bitci kod Raismea 9. maja 1793. godine imenovan njegovim nasljednikom na čelu Sjeverne armije. Na njenom je čelu nekoliko tjedana kasnije u bitci kod Famarsa poražen od brojčano nadmoćnih savezničkih snaga, te smijenjen sa čela Sjeverne armije, na koje je došao popularni general Custine. Kao i mnogi bivši kraljevski oficiri, zbog neuspjeha je postao predmet sumnje republikanske vlade, te je 9. jula uhapšen, a potom zatvoren u tvrđavu Epinal. Uspio je preživjeti jakobinsku strahovladu te je početkom 1795. godine pušten, te mu je vraćen generalski čin. Za vrijeme Carstva je dobio simboličke počasti od Napoleona.

Vanjske veze
------------

*
**Bangor Tewdws** ili **Cor Tewdws** ("Teodozijev koledž") je bio kršćanski samostan, odnosno škola koja je djelovala u današnjem gradu Llantwit Major u Walesu. Prema predaji ju je krajem 4. vijeka, dok je Britanija još uvijek bila pod rimskom vlašću dao osnovati car Teodozije I po kome je dobila ime, i koji je kroz nju nastojao iskorijeniti paganizam i herezu u Britaniji. Dva njena najpoznatija učenika iz tog doba su bili Sveti Patrik, koji će dovesi kršćanstvo u Irsku te Pelagije, osnivač heretičkog pravca poznatog kao pelagijanstvo. Škola se spominje u izvještaju Germana od Auxerrea koji je 429. posjetio Britaniju kako bi suzbijao pelagijance. Godine 446. je spaljena, ali ju je 508. obnovio sveti Illtud. Sa vremenom je postala izuzetno važno kulturno i obrazovno središte Britanije koga je pohađalo 2000 učenika u sedam koledža, ali joj je važnost opala nakon normanskog osvajanja Engleske. Konačno je prestala sa radom kada u 16. vijeku kada je Henry VIII od Engleske dao zatvoriti katoličke samostane.

Izvori
------

* *Guinness Book of Records* 1982 Edition
* Lewis, Samuel (1849). „Laleston - Lawrenny". *A Topographical Dictionary of Wales*: 459–473. Pristupljeno January 14, 2007.
**Sergej Pavlovič Koroljov** *(Ruski:Сергей Павлович Королёв; ukrajinski:Сергій Павлович Корольов)* rođen je 12. januara 1907. u Žitomiru (Ukrajina) a umro je 14. januara 1966. u Moskvi (Rusija). Bio je sovjetski raketni stručnjak i šef sovjetskog svemirskog programa u doba svemirske trkeizmeđu SSSR-a i SAD-a tokom 1950-ih i 1960-ih.
  

Optužen je za nesavesno trošenje državnih sredstava i 1938. je uhapšen, proveo je šest godina na dalekom istoku u radnim logorima. Nakon puštanja postaje glavni raketni dizajner i ključna osoba u razvoju Sovjetskih interbalističkih projektila. Zatim je postavljen na čelo Sovjetskog svemirskog programa, tokom kojeg je izvršeno uspešno lansiranje prvog satelita "Sputnika". A nakon toga je pod njegovom kontrolom uspešno započet projekat "Vostok" tokom kojeg je poslat prvi čovek u svemiru Jurij Gargarin, a njegov konačni cilj je bio da pobedi u svemirskoj trci i pošalje prvog čoveka na Mesec. Međutim, usled poledica teških godina provedenih u gulagu, iznenada umire 1966.
  

Zbog odluke Politbiroa da se indentitet šefa svemirskog programa čuva kao državna tajna, javnost je saznala da je on rukovodio tek posle njegove iznenadne smrti.
Sahranjen je uz najveće državne počasti - kao heroj Sovjetskog Saveza. Ostaci se čuvaju na Crvenom trgu.

***Sergej Koroljov*** na Wikimedijinoj ostavi
**Thomas Edward Neil Driberg, Baron Bradwell**, poznatiji kao **Tom Driberg** (Crowborough, 22. svibnja 1905. - London, 12. kolovoza 1976.) je bio britanski novinar, političar i član klera koji je kao zastupnik u parlamentu služio od 1942. do 1955. i opet od 1959. do 1974. Driberg je gotovo 20 godina bio član Britanske komunističke partije, da bi u Parlament bio izabran kao nezavisni zastupnik, nakon čega se 1945. pridružio laburistima. Iako nikada nije bio ministar, Driberg je s vremenom postao utjecajna osoba unutar stranke i jedna od najutjecajnijih ličnosti lijeve politike u Britaniji. 

Driberg je bio sin umirovljenog časnika, a školovao se u Lancingu i Oxfordu. Nakon što je napustio studij bez diplome, pokušao se etablirati kao pjesnik prije nego se pridružio *Daily Expressu* kao repotrer, a kasnije i kao kolumnist. Godine 1933. započeo je s pisanjem kolumni pod pseudonimom William Hickey, baveći se tim sve do 1943. Kasnije je radio kao redovni kolumnist za časopis *Reynolds News*, ali i neke druge ljevičarske časopise. Napisao je i nekoliko knjiga, među kojima i biografije novinskog baruna Lorda Beaverbrooka i britanskog bjegunca, Guyja Burgessa. Godine 1974. povukao se iz Donjeg doma te je kasnije uzdignut među peerove kao Baron Bradwell od Bradwella juxta Mare u Essexu.

Driberg nije nimalo skrivao svoju homoseksualnost i otvoreno ju je prakticirao iako je ona do 1967. bila zakonom zabranjena; njegova sposobnost izbjegavanja posljedica za svoja bizarna i riskantna djelovanja često je zbunjivala njegove poznanike. Često u potrazi za bizarnim iskustvima, Driberg se sprijateljio s crnim magom Aleisterom Crowleyjem i zloglasnom braćom Kray (s Ronniejem je navondno imao i seksualnu aferu), ali i brojnim uglednicima iz svijeta književnosti i glazbe. Svoj životni stil kombinirao je s velikom predanošću anglokatolicizmu. Nakon njegove smrti 1976. postojale su indicije da je radio kao agent za MI5 ili KGB, ili čak obje organizacije. Njegova povezanost s organizacijama nikada nije potvrđena. 

| * p
* r
* u
Braća Kray |
| --- |
| Reggie • Ronnie • Charlie |
| Relevantne žrtve | George Cornell • Jack "The Hat" McVitie |
| Policajci | Leonard "Nipper" Read |
| Povezane osobe | Violet Lee-Kray • "Cannonball" Lee • Lord Boothby • Tom Driberg • Frank Sinatra • Barbara Windsor • Kate Kray • Peter Rachman |
| Lokacije | East End • The Blind Beggar • Old Bailey • Psihijatrijska bolnica Broadmoor |
| Pop kultura | *The Krays* • *Legend* • *Whitechapel* • Piranha Brothers • Knjige (*Our Story • Born Fighter • My Story • A Way of Life*) |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 35256032
* LCCN: n50082093
* ISNI: 0000 0001 0887 3840
* GND: 11896237X
* SUDOC: 030737117
* BNF: cb12209345r (podaci)

 |
Ovo je članak o princu kineske dinastije Jin. Za cara koji je nosio isto osobno ime, v. Car Kang od Jina.
**Sima Yue** (司馬越) (? -311), kurtoazno ime **Yuanchao** (元超), formalno **Princ Xiaoxian od Donghaija** (東海孝獻王), bio je kineski carski princ iz dinastije Jin i regent careva Huija i cara Huaija. Tradicionalno se smatra posljednjim od osam prinčeva vezanih uz istoimeni rat.

Sima Yue je bio sin Sima Taija, (司馬泰) princa od Gaomija, koji je bio unuk praosnivača dinastije Sima Yija; te je bio u srodstvu sa carem Wuom. Na početku nominalne vladavine Wuovog retardiranog sina Huija je 291. proglašen princem od Donghaija i doveden u carsku prijestolnicu Luoyang gdje je vršio niz upravnih dužnosti. U sukobe poznate kao rat Osam prinčeva se aktivno uključio tek početkom 304. kada su protiv tadašnjeg regenta Sima Aija digli pobunu Sima Yong i Sima Ying. Tada je mučki zarobio Sima Aija, koji je potom živ spaljen. Sima Ying je potom preuzeo mjesto regenta, ali je već iste godine Sima Yue protiv njega podigao pobunu. Međutim, tada je poražen i prisiljen bježati iz Luoyanga. Priliku je, međutim, iskoristio Sima Yong i 305. preuzeo mjesto regenta. Sima Yue je tada nepopularnost Sima Yongovog okrutnog doglavnika Zhang Fanga kako bi oko sebe okupio nezadovoljne velikaše i ponovno pokušao preuzeti vlast. U tome je konačno uspio 306. kada se trijumfalno vratio u Luoyang i postao regent.

Početkom sljedeće godine car Hui je otrovan, najvjerojatnije po Sima Yueovom naređenju, a novi car je postao Huai. U vlasti, međutim, nije dugo uživao. Sjeverna Kina je bila toliko opustošena, a carska vlast diskreditirana i iscrpljena bratoubilačkim ratom, da se stvorila prilika koju su već 304. počeli koristiti Wu Hu nomadi, koji su pod Xiongnu poglavicom Liu Yuanom digli veliki ustanak i stvorili novu državu pod imenom Han Zhao. Sima Yue se nije mogao suprotstaviti Wu Huima, dijelom i zbog toga što se više plašio pobune protiv sebe među kineskim velikodostojnicima. To je bio jedan od razloga zbog kojih je Sima Yue 310. sa glavninom vojske jednostavno napustio Luoyang, ostavivši cara i dvor na milost i nemilost neprijatelju. Njegova smrt na pohodu 311. je dovela do kolapsa vojske, katastrofe kod Yongjie i pada Luoyanga u ruke Wu Hua, pri čemu je zarobljen i sam car.