recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Izraz **Kaurava** potječe iz sanskrit i označava potomka Kurua, legendarnog kralja koji je predak mnogih likova u Mahabharati. 

Izraz korišten u Mahabharati ima dva značenja; 

1. u širem značenju on predstavlja sve potomke Kurua. To uključuje i braću Pandava, pa se to značenje koristi i u Mahabharati, pogotovo u ranijim dijelovima.

2. češće i uže značenje je ono koje prestavlja stariju lozu potomaka kralja Kurua. To ga ogrnaičava na djecu kralja Dhritarashastre, s obzirom da je njegova loza starija među potomcima Kurua. Ono isključuje djecu mlađeg brata brother Pandua, koji je osnovao vlastitu lozu Pandave. 

Ostatak članka se bavi s Kauravama u užem smislu, odnosno djeci Dhritarashtre i kraljice Gandhari. Kada se ona spominju, ponekad koristi još uži termin - Dhārtarāṣṭra, izvedenica Dhṛtarāṣṭra (Dhritarashtre).

Prema standardnim tekstovimna, Gandhari je htjela stotinu sinova, te joj je Vyasa udijelio tu blagodat. Zatrudnjela je, ali nije rodila dvije godine, sve dok iz nje nije izašao komad mesa. Vyasa je taj komad mesa izrezao na stotinu i jedan komad, i iz njih se s vremenom izrasli stotinu dječaka i jedna djevojčica. 

Priču valja tumačiti u svjetlu spora oko nasljedstva kraljevskog prijestolja. Ona tvrdi da se Duryodhana, najstariji sin Dhritarashtre, kasno radio, usprkos očevog ranijeg braka. To ide u prilog u njegovom rođaku Yudhisthitri kada bude tražio prijestolje, jer je on najstariji iz svoje generacije. 

Iako su svih stotinu sinova poznati po imenu, samo prvih nekoliko se obično spominje u Mahabharati. Prvih pet su;

* Duryodhana
* Dushasana
* Dussala
* Jalagandha
* Sama

Ostali imenovani sinovi su Vikarna, Durmukha i Chitra.

Sinovi Kaurava su se borili u Velikom ratu. Duryodhana je imao 29 sinova, od kojih je malo preživjelo. Nakon smrti Dushasana, drugog kaurave, Purujit je postao Kaurava Yuvaraja. Nakon njegove smrti, Sudarsha je postao Yuvaraj. Nakon što su svi poraženi, Ashwathhama je okrunio Durmukhu, najmlađeg sina Duryodhane, za kralja i nastavio borbu. Odselili su na zapad i osnovali pleme Kathi koje danas živi u Kathiawaru, u Gujaratu.

Kći je dobila ime Dushala. 

Svi muški Kaurave su ubijeni u velikoj bitci kod Kurukshetre.

V. također
----------

* Kurui

| * p
* r
* u
Hindu mitologija |
| --- |
| Muška božanstva | Šiva • Brahma • Višnu • Rama • Krišna • Ganeša • Murukan • Hanuman • Lakshman • Indra • Surya • *još...* |  |
| Ženska božanstva | Gayatri • Sarasvati • Lakšmi • Parvati • Durga • Jagaddhatri • Shakti • Kali • Sati • Sita • Vaishno Devi • Radha • *još...* |
| Tekstovi | Vede • Upanišade • Purane • Shikshapatri • Vachanamrut • Ramayana • Mahabharata |
**Anglo-korzikanska kraljevina** bila je kratkotrajna nezavisna država uspostavljena na ostrvu Korzika. Postojala je u periodu od 1794. do 1796. godine.

Istorija
--------

U vreme izbijanja Francuske revolucije, Korzika se pod francuskom vlašću nalazila svega dve decenije. Korzikanski lider Paskal Paoli, koji je proteran od strane francuskih vlasti, postao je neka vrsta idola slobode i demokratije. Francuska ustavotvorna skupština pozvala ga je 1789. godine u Pariz gde je slavljen kao heroj. Kasnije je vraćen na Korziku sa činom general-potpukovnika.

Međutim, nakon ubistva francuskog kralja Luja, Paoli je napustio svoje revolucionarne ideje. Nacionalni konvent proglasio ga je državnim neprijateljem. Paoli je proglasio otcepljenje Korzike od Francuske i zatražio pomoć Britanaca. Britancima je predložio da Korzika stekne status koji je imala Kraljevina Irska. Za Britaniju je to bila prilika da obezbedi čvrstu pomorsku bazu na Mediteranu. Zbog toga je 1794. godine na Korziku poslata pomoć pod komandom admirala Samjuela Huda. Francuzi su upravo opseli tvrđavu Kalvi. Horacije Nelson je tom prilikom izgubio vid na desno oko. Korzika je nakratko postala dominion kralja Džordža III.

Na Korzici je uspostavljena ustavna monarhija. Ustav je bio demokratski, a kralj je zastupao interese Britanije. Postojao je i Parlament i Savet koji je vršio izvršnu vlast. Prestonica je početkom 1795. godine iz Korte premeštena u Bastiju. Nepovoljan položaj primorao je Britance da povuku svoje snage sa Korzike oktobra 1795. godine. Paoliju je pružen azil u Britaniji. Dana 19. oktobra 1796. Francuzi osvajaju Bastiju. Korzika je postala francuski departman.

Izvori
------

* Thrasher, Peter Adam (1970). Pasquale Paoli: An Enlightened Hero 1725-1807. Hamden, CT: Archon Books
* Gregory, Desmond (1985). The Ungovernable Rock: A History of the Anglo-Corsican Kingdom and Its Role in Britain's Mediterranean Strategy During the Revolutionary War, 1793-1797. London: Fairleigh Dickinson University Press
Grafikon pokazuje koliko često se u srpskohrvatskom jeziku pojavljuje pojedini suglasnik.**Konsonant** ili **suglasnik** naziv je, u fonetici, za glas koji se stvara zatvaranjem jednog dela govornog trakta tako da vazdušna struja ne prolazi slobodno od pluća do usana.

U fonološkom smislu pojam suglasnik se često koristi za neslogotvorne glasove ili za polusamoglasnike, tj. glasove koje se fonetički smatraju samoglasnicima, ali se ponašaju kao suglasnici u nekom određenom jeziku.

Suglasnici u srpskohrvatskom jeziku su:

* **b, v, g, d, đ, ž, z, j, k, l, lj, m, n, nj, p, r, s, t, ć, f, h, c, č, dž, š**

Podela suglasnika prema zvučnosti
---------------------------------

Suglasnici se prema zvučnosti dele na:

* zvučni: **B, G, D, Đ, Ž, Z, Dž**
* bezvučni: **P, K, T, Ć, Š, S, Č, F, H, C**
* sonanti: **M, V, R, L, N, Lj, Nj, J** *(pri njihovom izgovoru, kao i pri izgovoru samoglasnika, glasnice trepere, ali se ipak stvara neka prepreka. Ovi glasovi se nazivaju glasnici ili sonanti.)*

Podela suglasnika prema mestu izgovora (tvorbe)
-----------------------------------------------

Suglasnici se prema mestu izgovora (tvorbe) dele na:

* usneni
	+ dvousneni : **P, B, M**
	+ usneno-zubni : **F, V**
* zubni : **T, D, S, Z, C**
* nadzubni: **L, R, N**
* prednjonepčani : **J, Lj, Nj, Ć, Đ, Š, Ž, Č, Dž**
* zadnjonepčani : **K, G, H**

Vidi još
--------

* Glas
* Fonem
* Fonetika
* Samoglasnik
* Gramatika srpskohrvatskog jezika
Arhipelag **Los Roques** je jedan od saveznih teritorija Venezuele, a sastoji se od oko 350 otoka, grebena i hridi ukupne površine 40.61 km2. Arhipelag se nalazi 128 kilometara sjeverno od luke La Guaira. Slabo je naseljen, s oko 1,500 stalnih stanovnika, mada je ukupna populacija 2014. godine iznosila 3,100 stanovnika; s druge strane, arhipelag je izrazito popularan među turistima, posebice Europljanima, kojih na godišnjoj razini zna biti i do 70,000. 

Otoci su prvi puta otkriveni od strane Europljana tokom ekspedicija, a 1589. godine su i formalno inkorporirani u konolinijalnu upravu u Venezueli. Nizozemska je dugo godina osporavala španjolsku, odnosno venezuelansku kontrolu nad arhipelagom, smatrajući da isti, zbog blizine Bonaireu, pripada njihovom teritoriju, Curaçau. Administrativno usustavljenje arhipelaga uslijedilo je 1871. godine kada je tadašnji venezuelanski predsjednik Antonio Guzmán Blanco dekretom formirao *Territorio Colón*, koji je uključivao arhipelag Los Roques i okolne otoke; središte teritorija bio je Gran Roque, koji i danas zadržava tu funkciju te je ujedno i zajednički centar svih saveznih teritorija. Gran Roque je također i jedini stalno naseljeni otok iz skupine. 

Iako se populacija s vremenom povećavala, njezinu konkretniju ekspanziju ograničavala je odluka venezuelanskih vlasti da arhipelag proglase nacionalim parkom, 1970. godine. Većina stanovništva je porijeklom s otoka Margarite, odakle su mahom došli radi bavljenja ribarstvom, mada su prisutne i manje skupine stranaca, mahom Talijana. Osim po ribarstvu i turzimu, arhipelag je poznat i po velikom broju morskih ptica i bogatim morskom florom i faunom.
**Kneset** (**Knesset** כנסת, hebrejska riječ za "skupštinu") je naziv za izraelski parlament. Nalazi se u Jeruzalemu, izraelskom glavnom gradu.

Kneset predstavlja zakonodavnu granu vlasti u Izraelu, te donosi zakone, nadzire rad vlade te ima ovlasti smijeniti predsjednika izraelske države odnosno državnog revizora, raspustiti se i raspisati prijevremene izbore te smijeniti vladu i premijera izglasavanjem nepovjerenja. Kneset se prvi put sastao 14.2. 1949.

Zakoni koje donese Kneset moraju biti usklađeni s temeljnim zakonima koji čine *de facto* ustav Države Izrael, ali Kneset također ima ovlasti donositi dopune temeljnih zakona.

Kneset biraju građani Države Izrael u jednoj izbornoj jedinici na mandat od 4 godina, a 120 mandata se dijele po proporcionalnom sistemu na stranačke liste, pri čemu svaka lista mora dobiti minimum od 1,5 % glasova. Taj minimum je jedan od najnižih u svijetu, te to kao posljedicu ima ne samo nemogućnost ijedne stranke da sastavi samostalno vladu, nego i koalicije na čelu s velikim strankama kao što su laburisti i Likud često ovise o glasovima malih stranaka od kojih mnoge, pogotovo one vjerske i ekstremno desne orijentacije, imaju utjecaj koji daleko nadmašuje njihovu popularnost među glasačkim tijelom.

Dosada je bilo izabrano 20 sastava Kneseta.

Eksterni linkovi
----------------

***Kneset*** na Wikimedijinoj ostavi

* Official website
* Official website (English)
* Parliamentary Groups in the Knesset
* Minorities - Arab representatives in the Israeli Parliament Arhivirano 2006-05-04 na Wayback Machine-u
* Jerusalem Photo Archive - Knesset
**Kauniainen** (švedski: *Grankulla*) je grad i općina na jugu Finske od 9,357 stanovnika
, u Regiji Uusimaa.

Geografske karakteristike
-------------------------

Kauniainen leži udaljen 15 km od zapadno od centra Helsinkija, pa je zapravo samo rezidencijalno predgrađe 
te metropole. Kako ima mali teren, svega 5.88 km², potpuno je okružen terenom grada 
Espoo.

U gradu živi 36 % stanovnika kojima je švedski materinji jezik.

Historija
---------

Historija grada započela je 1906. kad je jedna kompanija počela prodavati terene za gradnju kuća stanovnicima 
Helsinkija. Guste šume i željeznička pruga podignuta 1903. privukle su brojne ljude da se tu presele.

Tadašnja - *Grankulla* je 1920. postala općina, u to vrijeme u njoj je živjelo 1346 stanovnika, od njih je 70% govorilo
švedski kao materinji jezik.

Nakon Drugog svjetskog rata - 1949. grad je odlukom Državnog vijeća dobio finsko ime - 
Kauniainen.

Kauniainen je povelju o statusu grada dobio 1972. kad je imao 6462 stanovnika, već iduće godine finski je postao većinski
jezik.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „Finland: Uusimaa" (engleski). City population. Pristupljeno 03. 11. 2015.
2. 1 2 3 4 5 6  „History" (engleski). Kauniaisten kaupunki. Pristupljeno 03. 11. 2015.

Vanjske veze
------------

***Kauniainen*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Kauniainena* (`fi`)
**Lostwithiel** (kornvolski: *Lostwydhyel*) je gradić od 2,677 stanovnika na jugozapadu Engleske.

Geografske karakteristike
-------------------------

Lostwithiel leži u Grofoviji Cornwall u dolini rijeke Fowey, na samom početku njenog plimnog estuarija, udaljen 12 km sjeverno od lučkog grada Foweya i Kanala La Manch.

Preko grada prolazi magistralna cesta i željeznička pruga iz Plymoutha za St Austell i naselja na južnim obalama Cornwalla.

Historija
---------

Lostwithiel je kao gaz imao veliku stratešku važnost, pa su još Normani podigli zamak - Restormel, čiji se ostatci vide još i danas.

U 14. vijeku podignut je kameni petorolučni most preko Rijeke Fowey.

Svojevremeno je bio važan rudarski centar u kom se iskapao kositar. Kod Lostwithiela se za Engleskog građanskog rata - 1644. zbila velika bitka u kojoj su rojalističke snage postigle posljednju veliku pobjedu.

Danas je Lostwithiel tihi gradić poznat po brojnim antikvarijatima.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: South West England" (engleski). City population. Pristupljeno 28. 12. 2016.
2. 1 2 3 4 5  „*Lostwithiel Town Council*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 28. 12. 2016.

Vanjske veze
------------

***Lostwithiel*** na Wikimedijinoj ostavi

* Lostwithiel Town Council (`en`)
Friks i Hela
**Friks** (starogrčki: ) bio je, u grčkoj mitologiji, sin beotskog kralja Atamanta i Nefele, boginje oblaka, te rođeni brat Hele.

Mitologija
----------

Atamantova supruga, smrtnica Inona, mrzela je svoje pastorke, Friksa i Helu, pa su ovi morali bežati iz Koroneje, kako ne bi bili prineseni na žrtvu. Naime, kad je jednom u Atamantovom kraljevstvu zavladala suša, kralj je poslao glasnika u Delfe da pita proročište za savet kako da se otkloni ta nevolja. Pošto ga je Inona podmitila, glasnik je slagao Atamanta da je proročište zapovedilo da se Friks i Hela prinesu na žrtvu. Kad su već bili spremni za žrtvu, dvoje dece spasao je jedan zlatoruni oran, koga je poslala Nefela i koji ih je preneo u Kolhidu. Neki čak kažu da je Friks dobrovoljno krenuo prema žrtveniku, ali da je glasnik onda priznao da je slagao na Inonin nagovor, pa je Atamant i nju i njenu decu predao Friksu da ih prinese na žrtvu. Ali, uto je intervenisao Dionis, koji je Inonu spasao, a Friksu i Heli pomračio um, pa su oni mahnito lutali po šumom sve dok ih nije pokupio Nefelin zlatoruni ovan, koga je Teofano rodila Posejdonu. Prema drugom predanju, Atamant je odlučio da žrtvuje Friksa na nagovor svoga brata Kreteja. Naime, Demodika, Kretejeva supruga, strasno se zaljubila u Friksa, a kad je ovaj odbio njenu ljubav, lažno ga je optužila kod Kreteja za silovanje. Tad je Kretej zatražio od Atamanta da žrtvuje Friksa, ali se u poslednjem trenutku umešala Nefela.

Kad je zlatoruni ovan s dvoje dece na leđima preletao Propontidu, Hela je pala u more, koje se od tada po njoj naziva Helespontom. U Kolhidi je kralj Ejet ljubazno primio Friksa i dao mu za ženu svoju kćer Halkiopu. Odmah po dolasku Friks je ovna prineo na žrtvu bogovima, a njegovo zlatno runo darovao je Ejetu, koji ga je okačio o jedan hrast u Aresovom gaju. Neki pripovedaju da je ovan sam sa sebe zbacio svoje runo i dao ga Friksu, a potom je uzleteo u nebo, u sazvežđe Ovna. Prema jednoj verziji, Friks je na Ejetovom dvoru doživeo duboku starost, a prema drugoj, vratio se Atamantu i uverio oca u svoju nevinost. Postoji i predanje koje kaže da je Ejet ubio Friksa u Kolhidi, jer mu je jedno proročanstvo predskazalo da će stradati od ruke Eolovog potomka. Pausanija kaže da se Friks vratio u Orhomen, postojbinu Minijaca.

Halkiopa je Friksu rodila pet sinova ― Arga, Melanta, Frontisa, Kitisora i Presbona.

Mit o Friksu obradio je Euripid u tragediji *Friks*, od koje su sačuvani samo fragmenti.

Literatura
----------

* Schmitz, Leonhard (1867), „Phrixus",  Smith, William, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, Boston
* Srejović, Dragoslav; Cermanović-Kuzmanović, Aleksandrina (1989). *Rečnik grčke i rimske mitologije*. Beograd: Srpska književna zadruga.
**Macorix** (Pl. Macorixes; Cayabo, Maguana)je pleme Indijanaca, možda Arawaka, za koje Martyr drži da su 'distrikt' ili 'kanton' Bainoa, Swanton ih naprotiv drži za samostalno pleme ili možda kao dio Cahiba. Maguana Indijanci naseljavali su gornju dolinu Artabonite, te doline San Tome, San Juan i dolinu Constanza, možda do zaljeva Samana. O lokalnim grupama nije ništa poznato. Vidi Ciguayo.

Poglavica Caonabo povede bandu Indijanaca i pređe u provinciju Maden te pobije sve španjolske mornare. Columbo je bio lukav i dovede Caonaba u zamku. Španjolac Ojeda, pod izgovorom da traži mir, poklanja mu polirane lance i lisičine. Smatrajući ih nakitom, Caonabo dozvoli da ga okuju. Kolumbo ga tada otpremi za Španjolsku. 

Caonabov brat Manicatoex, povede tada ustanak. Španjolci uz pomoć mnogo superiornijeg vatrenog oružja savladaše Indijance i natjeraše ih da im plaćaju porez.

Eksterni linkovi
----------------

* Discover Haiti: Haiti History - The Conquistadors -Spanish Conquest Arhivirano 2001-03-04 na Wayback Machine-u
* The Indian Tribes of North America
* The United Confederation Of Taíno People (UCTP) Arhivirano 2005-12-26 na Wayback Machine-u
* Deep Look: The Spanish Conquest
Ludwig Schnorr von Carolsfeld

Accéder aux informations sur cette image commentée ci-après.Ludwig Schnorr von Carolsfeld kao Tristan zajedno sa suprugom Malwine koja je u *Tristanu i Izoldi* tumačila lik Izolde

Opće informacije| Bračni drug(ovi) | Malvina Garrigues (1860-1865) |
| Muzički žanr | opera |
| Instrumenti | vokal (tenor) |
| Period aktivnosti | 1858 - 1865 |

uredi Konzultiraj dokumentaciju šablona

**Ludwig Schnorr von Carolsfeld** (2. jul 1836 – 21. jul 1865) bio je njemački operni pjevač, najpoznatiji kao prvi koji je tumačio lik Tristana u Wagnerovoj operi *Tristan i Izolda*. Rođen je kao sin poznatog slikara Juliusa Schnorra von Carolsfelda, a godine 1860. se oženio za deset godina stariju portugalsko-dansku pjevačicu Malvinu Garrigues, koja će u istoj operi tumačiti lik Isolde. Nedugo nakon što je tumačio Tristanov lik, Ludwig Schnorr von Carolsfeld se iznenada razbolio i umro, a što se često tumači kao posljedica fizičkih napora koja je iziskivala uloga u Wagnerovoj operi.

Vanjske veze
------------

***Ludwig Schnorr von Carolsfeld*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.mild-und-leise.de: Biography of Malvine Schnorr von Carolsfeld

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 40183254
* LCCN: nr94006616
* ISNI: 0000 0000 5311 4432
* GND: 119210916
* BNF: cb14803369m (podaci)

 |
**Golub uhan** (lat *Mobula mobular*) riba je iz reda pravih raža (lat. Rajiformes), porodice morskih golubova (lat. Myliobatidae). Naraste do 520 cm duljine i 300 kg težine čime spada među najveće ribe Jadrana. Kod nas ga još zovu i morski vrag. Spada u istu podobitelj kao i Manta (lat. *Manta birostris*) , jedne od najvećih riba. Uhan je relativno česta riba u našem moru, a živi najčešće na otvorenom moru, gdje se hrani malim pelagijskim račićima i ribicama. Tamne je boje leđa, a vrlo svijetlog, skoro bijelog trbuha. Krila mu zaršavaju oštro, a naše ime je dobio po karakterističnim nastavcima koji rastu iz glave i podsjećaju na rogove ili velike uši. Ima dugačak, tanak rep, a blizu baze repa je smještena nazubljena bodlja. Bodlja je manjih dimenzija, a na bazi bodlje i njenom uzdužnom žlijebu se nalaze otrovne žlijezde.

Rasprostranjenost
-----------------

Golub uhan je riba koja prebiva po istočnom dijelu Atlantika, od Senegala do Irske, uključujući oko Kanara i Azora. Prisutan je također i po cijelom Mediteranu, a ponekad zaluta i u Sjeverno more i sjeverni dio Atlantika. Postoje i izvješća o njegovoj prisutnosti i oko obala Indije.

Izvori
------

1. ↑  (`sh`) Otrovne ražolike ribe Arhivirano 2008-03-17 na Wayback Machine-u (riblje-oko.hr)
2. ↑  (`sh`) Golub uhan Arhivirano 2007-06-26 na Wayback Machine-u (medri.hr)
3. ↑  (`en`) Devil fish (fishbase.org)

Eksterni linkovi
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Golub uhan** |
|  | Wikivrste imaju podatke o: **Golub uhan** |

***Golub uhan*** na Wikimedijinoj ostavi
Koordinate: 41° 28′ 45" SGŠ, 21° 53′ 35" IGD

**Kamen Dol** (mak. *Kamen Dol*) je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Kamen Dol je naselje u okviru opštine Rosoman.

Prirodni uslovi
---------------

Kamen Dol je smešten u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 12 kilometara severno.

Naselje Kamen Dol se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je smešteno u dolini Crne reke, pritoke Vardara, u jugozapadnom obodu Tikveške kotline. Naselje je položeno na približno 150 metara nadmorske visine, na prvim bregovima iznad reke, koji se dalje ka zapadu izdižu u brda i, na kraju, planinu Klepu.

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Kamen Dol je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 91 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.opstinarosoman.gov.mk Zvanična stranica opštine Rosoman

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Rosoman |
| --- |
| **Rosoman** • 
Debrište •
Kamen Dol •
Kruševica •
Manastirec •
Mrzen Oraovec •
Palikura •
Ribarci •
Sirkovo •
Trstenik |  |
**Ksar el-Kebir** (arapski: القصر الكبير, što znači *Veliki zamak*, španjolski: *Alcazarquivir*) je grad na sjeveru Maroka od 126,617 
stanovnika.

Geografija
----------

Ksar el-Kebir leži na rijeci Loukkos, udaljen 32 km južno od Larache i 110 km od Tangera.

On je važno raskršće između Fesa, Rabata i Tangera.

Historija
---------

Ksar el-Kebir je niknuo kao grčko-kartažanska kolonija, nakon tog je egzistirao kao rimski i bizantski grad (iz tih vremena ima dosta materijalnih ostataka).

Arapi su ga obnovili u 8. vijeku, tako da ima jednu od najbolje očuvanih džamija u zapadnom Maroku, koja je izgrađena od isklesanog kamenja uzetog sa nekadašnje kršćanske crkve. Pokraj Ksar el-Kebira su Mauri 1578. pobijedili portugalskog kralja Sebastiã I..

Razoren je za građanskog rata u 19. vijeku, a obnovljen je nakon 1912. u doba Španjolskog protektorata. 
Ksar el-Kebir je od 1956. dio Kraljevine Maroko.

Privreda
--------

Ksar el-Kebir je trgovački centar poljoprivrednog kraja.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Morocco*" (engleski). City population. Pristupljeno 22. 11. 2018.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Ksar el-Kebir*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 24. 11. 2018.
3. ↑  „*Ksar el-Kebir*" (hrvatski). Hrvatska enciklopedija LZMH. Pristupljeno 24. 11. 2014.

Vanjske veze
------------

***Ksar el-Kebir*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Ksar el-Kebir* (`en`)
**Ksut** (starogrčki: ) bio je, u grčkoj mitologiji, sin Helena i nimfe Orseide te, preko svojih sinova, utemeljitelj grčkih plemena Ahejaca i Jonjana. Kreusa mu je rodila dva sina: Jona i Aheja, kao i kćerku Diomedu.

Mitologija
----------

Prema *Katalogu žena*, koji se u antici pripisivao Hesiodu, Helenova tri sina, Dor, Ksut (preko svojih sinova, Jona i Aheja) i Eol, predstavljali su eponimne utemeljitelje glavnih drevnih plemena koji su činili grčki narod. Ksut je vladao Peloponezom i bio je oženjen Kreusom, kćerkom Erehtejevom, koja mu je rodila Aheja i Jona. Prema drugoj verziji, nakon Helenove smrti Ksuta su braća proterala iz Tesalije, nakon čega je on otišao u Atinu, gde se oženio Erehtejevom kćerkom. Nakon Erehtejeve smrti Ksut je bio određen da njegovim sinovima presudi o podeli vlasti i, pošto je odlučio da najstariji, Kekrop, bude kralj, ostali Erehtejevi sinovi ga isteraju iz zemlje; dođe u Egijal [na Peloponezu], tu se nastani i tu ga zadesi smrt".

Euripidova tragedija *Jon* donosi alternativnu verziju mita, prema kojoj je Ksut sin Eola i Kijane, a Jonovi pravi roditelji zapravo su Kreusa i bog Apolon. Ksut i Kreusa posetili su proročište u Delfima da bi pitali boga mogu li se nadati deci. Ksutu će kasnije Kreusa roditi Dora, premda se i uobičajenoj verziji mita Dor smatra Ksutovim bratom.
**Kotono Mitsuishi** (三石 琴乃; *Mitsuishi Kotono*, Tokio, 8. 12. 1967.) je japanski *seiyuu*, tj. sinkronizacijska glumica koja posuđuje glas u animeima. Najpoznatija je po anime serijama *Sailor Moon* i *Shin Seiki Evangelion*.

Mlade godine
------------

Mitsuishi je rođena 1967. u Tokiju. Završila je srednju školu 1986. te se upisala na *Katsuta Seiyuu Academy*. Dok je pohađala akademiju, počeka je raditi honorarne poslove kao djevojka u dizalu u Sunshine 60 zgradi. Kasnije je pronašla poziciju kao uredska žena, ali je bila prisiljena dati otkaz zbog toga što je uzimala previše slobodnog vremena.

Karijera
--------

1989. je, sa 22 godine, debitirala kao seiyuu u anime OVA seriji *Ace o Nerae! Final Stage*. Postigla je slavu tri godine kasnije kada je dobila glavnu ulogu u anime seriji *Sailor Moon*, a i ostala je zapažena kao glas Misato Katsuragi u *Shin Seiki Evangelion* iz 1995. S vremenom je postala jedna od najutjecajnijih osoba u tom poslu, a animirana adaptacija *Ebichu* je uglavnom producirana jer joj se jako svidjela manga. Zaposlena je od tvrtke Arts Vision. Radila je povremeno i na radiju te je objavila i par solo albuma, čime je paralelno pokrenula i glazbenu karijeru.

Mitsuishi je udata i ima jednu kćerku.

Zanimljivosti
-------------

* Povremeno vozi Yamaha FZ250 Phaser motocikl.
* Visoka je 160 cm i ima 46 kilograma.
* Članica je sljedećih grupa: **Peach Hips**, **Hummingbird** (prvi nastup te grupe bio je u kolovozu 1995. na Shibuya Koukaidou) i **Angels**.

Izabrana filmografija
---------------------

### Anime

* 1991. Samurai Pizza Cats
* 1991. Shinseiki GPX saiba fomyura
* 1992. Sailor Moon
* 1994. Blue Seed
* 1995. Wedding Peach
* 1995. Shin Seiki Evangelion
* 1996. Birdy the Mighty
* 1997. Utena
* 1998. Cardcaptor Sakura
* 1999. Excel Saga
* 2001. Puni puni poemi
* 2001. Fruits Basket
* 2003. Fullmetal Alchemist

Vanjske veze
------------

* IMDb profil
* Kotono Mitsuishi na Arts Vision Arhivirano 2007-05-10 na Wayback Machine-u (Japanski jezik)
* Seiyuu database
Piruvinska kiselina (gore), acetosirćetna kiselina i levulinska kiselina (dole)
**Ketokiseline** (*oksokiseline*) su organska jedinjenja koje sadrže karboksilnu i keto grupu. Alfa-ketokiseline su važne u biologiji jer učestvuju u Krebsovom ciklusu i u glikolizi. U više slučajeva, keto grupa je hidratisana.

Uobičajene vrste ketokiselina obuhvataju:

* Alfa-ketokiseline, ili 2-oksokiseline, kao što je piruvinska kiselina, imaju keto grupu pored karboksilne grupe. Drugi značajni član je oksalosirćetna kiselina.
* Beta-ketokiseline, ili 3-oksokiseline, kao što je acetosirćetna kiselina, imaju keto grupu na drugom ugljeniku od karboksilne grupe.
* Gama-ketokiseline, ili 4-oksokiseline, kao što je levulinska kiselina, imaju keto grupu na trećem ugljeniku od karboksilne grupe.

Kad su nivoi šećera niski u hrani, uskladištene masti i proteini su primarni izvor za proizvodnju energije. Glukogene aminokiseline iz proteina se konvertuju u glukozu i masti koji se mogu koristiti za formiranje tekonskih tela. Ketogene aminokiseline se mogu deaminisati čime se formiraju alfa ketokiseline i ketonska tela.

Alfa ketokiseline se prvenstveno koriste kao izvor energije za ćelije jetre i u sintezi masnih kiselina, takođe u jetri.

Vidi još
--------

* Ulozonska kiselina

Spoljašnje veze
---------------

* MeSH *Keto+Acids*
**Koljane** je naselje (selo) koje se nalazi 8 kilometara istočno od grada Vrlike.

Zemljopisni položaj
-------------------

Naselje Koljane se nalazi na padinama između planine Dinare i Perućkog jezera na otprilike 500 metara nadmorske visine.

Naselje Koljane broji mnoge zaselke koji su sastavni dijelovi naselja a to su:

* Bračev Dolac,
* Brdo Koljansko,
* Bukov Dolac,
* Dragović,
* Gornje Koljane,
* Klenovci,
* Ograde,
* Podgradina,
* Pometenik,
* Privija,
* Rastoka,
* Vukov Dolac i
* Vukovića Most.

Stanovništvo
------------

Prezimena koja se pojavljuju u selu su: Babić, Bogovac, Bodrožić, Bokun, Denić, Garić, Gutić, Iglendža, Jerkan, Kalinić, Katić, Kovačević, Krkobabić, Marčetić, Marinko, Marjanović, Miljković, Stričević, Tadić, Tutuš, Vučenović i Perković. Dio ovih prezimena je trajno nestao iz naselja zbog drastičnog pada broja stanovnika tijekom vremena uzrokovano ratom i prometnom izoliranosti naselja te beznađa iz gospodarske perspektive. Stanovništvo je prije Domovinskog rata bilo uglavnom srpsko po narodnosti, čak do 90% ukupnog stanovništva ali je rat prouzrokovao iseljavanje tog dijela stanovništva gotovo u potpunosti.

***Kretanje broja stanovnika naselja Koljane za razdoblje od 1857. do 2001. godine***

Povijest
--------

U NOB-u tijekom Drugog svjetskog rata sudjelovalo je 87 stanovnika.

Zanimljivosti
-------------

Na lokaciji Vinogradi u zaselku Dragović se nalazi istoimeni manastir koji je sagrađen poslije izgradnje brane Peruća 1958. godine i potapanja starog manastira iz 1777. godine a koji je slijednik još starijeg rimokatoličkog samostana koji je datirao iz 1395. godine koji je također izmješten zbog trusnosti terena na kojem je sagrađen.

Gospodarstvo
------------

Preostalo stanovništvo naselja Koljane bavi se uzgojem ovaca i krava te poljoprivredom za vlastite potrebe.

Vanjske poveznice
-----------------

1. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr
2. ↑  Iz povijesti Dalmacije (str. 122) - Bernard Stulli ISBN 86-7397-073-3

| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Grada Vrlike |
| --- |
| Garjak • Ježević • Koljane • Kosore • Maovice • Otišić • Podosoje • Vinalić • Vrlika |

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Koljane** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*
**M1918 BAR** (M1918 Browning Automatic Rifle) je američki laki puškomitraljez ili automatska puška. Dizajniran je od strane John Browninga 1917. godine kada je uveden u upotrebu u američkoj vojsci. Korišten je tokom Prvog svjetskog rata i Drugog svjetskog rata.

Dizajn i razvoj
---------------

Nastanak ove automatske puške / puškomitraljeza povezana je sa Prvim svjetskim ratom i stizanjem U.S. ekspedicionog korpusa na zapadni front. U okviru 79.divizije iz sastava US ekspedicionog korpusa (79th Division A.E.F.) na zapadni front stiže i poručnik Val Browning sin čuvenog John Browning da saveznicima (između ostalog) demonstrira konstrukcije svoga oca. Pored uveliko korišćenog i reklamiranog, teškog mitraljeza, Browning M1917 sam Val lično je nosio nešto novo - moćnu automatsku pušku BAR (skraćeno od Browning Automatic Rifle) u standardnom vojnom kalibru .30-06 Spr. (7,62x63mm). Brauning je "preskočio" jednu stepenicu u razvoju ličnog naoružanja tj. poluautomatsku pušku i vojnicima odmah ponudio automatsko oružje, zamenjivih okvira od 20 metaka u zvaničnom vojnom kalibru. Službeno je nosio oznaku Model 1918.

Princip rada zasnivao se na sistemu pozajmice gasova (koji je bio dosta uprošćen), opaljenje se vršilo iz otvorenog položaja zatvarača, gde se pritiskom na obarač, zatvarač zahvata metak iz okvira, "gura" ga u ležište u cevi gde udarna igla vrši opaljenje metka. I pored svega, za ono vreme, sistem je funkcionisao dosta jednostavno i pouzdano.

Nakon rata stručnjaci u SAD su zapazili i par nedostataka prvobitnog BAR-a a oni su se ogledali u prevelikoj težini za prosečnog vojnika (duplo teži od standardne puške - repetirke M1903) i njihov dalji razvoj išao je ka odeljenskom puškomitraljezu. Tako je nastala verzija M1922 Light Mashine Gun, koja je imala bipod nožice ispred podkundaka (oslonjene na cijev) kao i pomjerivu nožicu ispod kundaka (jer je prvobitni BAR pri rafalnoj paljbi "iz ruke" bio prilično neprecizan) kao i nišane sa mitraljeza M1917 i kao takva ušla u naoružanje američke konjice.

Dalji razvoj vodi preko verzije M1918A1 (oslanjanje nožica na gasni cilidar a ne na cijev) do konačne verzije M1918A2 usvojene 1940. godine. Obe su korišćene u Drugom svjetskom ratu (masovnije verzija A2) kao i u Korejskom ratu. Verzija M1918A2 dobija nožice pomjerene ispod skrivača plamena, ukida se poluautomatski režim paljbe (sa ranijih modela) i ostavlja se samo automatski režim i to u varijantama normal (fast) rate (500–650 met/min) i reduced (slow) rate (300–450 met/min), tj. normalna i reducirana (smanjena) automatska vatra. Proizvodnja se odvijala još i u fabrikama "Colt", "Marlin-Rockwell" i "Winchester".

Civilna upotreba
----------------

Nakon završetka rata je Colt započeo proizvodnju modela za civilnu upotrebu. Ono, međutim, zbog izuzetno visoke cijene, težine i troškova održavanja nije bilo popularno među stanovništvom, pa čak ni među kriminalcima. Jedan od izuzetaka je bio znameniti pljačkaš banaka Clyde Barrow, koji je upotrebu BAR-a naučio svoju djevojku Bonnie Parker.
Ketonska tela: aceton (vrh), acetosirćetna kiselina (sredina) i beta-hidroksibuterna kiselina (dno)
**Ketonska tela** su naziv za tri jedinjenja rastvorna u vodi koja nastaju kao nusprodukti korištenja masnih kiselina za proizvodnju energije u jetri i bubregu. Ketonska tela se koriste kao izvor energije u srcu i mozgu, i vitalni su izvor energije za mozak tokom gladovanja. Ketonska tela su aceton, acetosirćetna kiselina, i beta-hidroksibuterna kiselina.

Ketonska tela se prenose iz jetre do ostalih tkiva gde se acetoacetat i hidroksibutirat rekonvertiraju u acetil-CoA (acetil-koenzim A), koji zatim ulazi u Krebsov ciklus. Srce koristi malu kolićinu ketonskih tela za energiju, a najviše se koriste masne kiseline za dobijanje energije. Mozak koristi ketonska tela za dobijanje energije kada nema dovoljno glukoze na raspolaganju (npr. tokom gladovanja), jer ne može da koristi masne kiseline koje prenosi krv.

Ketonska tela nastaju iz acetil-CoA, procesom koji se naziva ketogeneza, a odvija se u mitohodrijskom matriksu hepatocita kada su nivoi ugljenih hidrata niski, pa se energija dobija iz masnih kiselina. Aceton nastaje spontanom dekarboksilacijom iz acetoacetata. On se može rekovertirati u acetil-CoA, te se izlučuje iz tela urinom i izdisanjem.

Stanje povišene vrednosti ketonskih tela u krvi naziva se ketoza, a povišena vrednost ketonskih tela u urinu naziva se ketonurija. Acetoacetat i beta-hidroksibutirat su kisele materije te utiču na sniženje pH krvi. Povišenje njihove koncentracije u krvi može uzrokovati ketoacidozu.

Vidi još
--------

* Metabolizam masnih kiselina
* Ketoni

Spoljašnje veze
---------------

* Formiranje ketonskih tela
* MeSH *Ketone+Bodies*
**M/T *Vladimir Nazor*** je trajekt za lokalne linije. U sastavu je flote najvećeg hrvatskog brodara Jadrolinije. Ime je dobio po poznatom hrvatskom pjesniku Vladimiru Nazoru. Kapaciteta je oko 450 osoba, te oko 70 automobila.

Izgrađen je 1986. u Titovom brodogradilištu (danas Kraljevica) i iste godine je pušten u promet. Gradio se za potrebe tvornice DINA Petrokemija, a trebao je prevoziti željezničke vagone. Nedugo poslije, projekt propada, pa brodogradilište postiže dogovor sa Jadrolinijom. Uklanjaju se tračnice, te je trajekt spreman za putnike. U prvim je godinama najčešće održavao linije u splitskom okružju. Plovio je za Supetar, Stari Grad, Vis, no najčešće za Supetar. 

Ovaj je trajekt poznat po tome što je on, uz *Bartola Kašića*, jedini trajekt na splitskom području koji je bio oštećen u napadu Jugoslavenske mornarice na Split, u studenom 1991. godine. Trajekt je bio propucan, a poginula su i dva člana posade: Dinko Maras i Jure Kalpić. Još nekoliko članova posade je bilo ozlijeđeno. 

M/T *Vladimir Nazor* je na liniju Split-Supetar, plovio do 2002. jer je godinu kasnije došao M/T *Tin Ujević*. Od tada do srpnja 2010. trajekt je plovio na relacijama zadarskog okružja, najčešće na relaciji Zadar-Brbinj. Već prvog dana mjeseca srpnja 2010. trajekt je premješten na liniju Ploče-Trpanj, čime je zamijenio trajekt M/T *Pelješčanku* i povećao protočnost linije. Naime, tada je nadograđena luka u Trpnju, čime je omogućeno pristajanje većih trajekata.

***M/T Vladimir Nazor*** na Wikimedijinoj ostavi
**Srednji tenk M 13/40 (Carro Armato M 13/40)** razvijen je iz vozila M 11/39. M 11/39 bilo je teško 11 tona i prvi put je upotrebljeno u severnoj Africi 1940. godine. Ubrzo se pokazalo da je raspored naoružanja kod kojeg je top montiran u telo vozila, a mitraljezi u kupolu, neodgovarajući jer je top imao ograničen radijus pokretanja po horizontalnoj osi. 

Zbog toga je odlučeno da se konstruiše slično vozilo sa drugačijim rasporedom naoružanja. Novo vozilo, koje je imalo oznaku M 13/40, je imalo istu šasiju kao M 11/39 ali je telo tenka bilo drugačije. Protivtenkovski top kalibra 47 mm bio je smešten u kupolu, zajedno sa spregnutim mitraljezom kalibra 8 mm dok su dva mitraljeza kalibra 8 mm smešteni u telo tenka. Borbeni komplet je iznosio 104 granate kalibra 47 mm i 3.048 zrna kalibra 8 mm za mitraljeze. Telo tenka bilo je sačinjeno od čeličnih ploča debljine od 6 mm do 42 mm spojenih zakivcima. Vozač i mitraljezac bili su smešteni u prednjem delu tenka dok su komandir i poslužilac bili smešteni u kupoli. Komandir je pored komandovanja morao da rukuje glavnim naoružanjem. 

M 13/40 je prvi put upotrebljen u Severnoj Africi 1941. godine u pustinjskim uslovima što je za posledicu imalo česte kvarove. Zbog toga je proizveden model M 14/41 koji je imao jači motor snage 145 KS opremljen specijalnim filterima koji su mu omogućavali rad u pustinjskim uslovima. Poslednji model u seriji bio je M 15/42 koji je proizveden 1943. god.

Osobine
-------

* Zemlja: Italija
* Posada: 4 člana
* Naoružanje: top kalibra 47 mm; jedan spregnuti mitraljez kalibra 8 mm u kupoli, jedan protiv-avionski mitraljez kalibra 8 mm, dva mitraljeza kalibra 8 mm u telu tenka
* Oklop: maksimum 42 mm; minimum 6 mm
* Dimenzije: dužina 4.92 m, širina 2.2 m, visina 2.38 m
* Masa: 14.000 kg
* Motor: osmocilindrični motor snage 125 KS
* Brzina: 32 km/h na putu

Literatura
----------

***M13/40*** na Wikimedijinoj ostavi

* Foss, Christopher (1981). *An Illustrated Guide to World War II Tanks and Fighting Vehicles*. Salamander Books Ltd.. ISBN 978-0-86101-083-7.
**Magnetit**, kemijska formula Fe3O4, je crni ferimagnetički željezov oksid u kojem željezovi atomi imaju dva oksidacijska stanja, +2 i +3. Magnetit je široko rasprostranjen u prirodi i javlja se kao popratni mineral u magmatskim i metamorfnim stijenama. Važna je željezna ruda, a najveća su ležišta u sjevernoj Švedskoj.

Fizička svojstva
----------------

Tvrdoća magnetita kreće se od 5,5 do 6,5 na Mohsovoj skali, a specifična težina iznosi 5,18. Magnetit obično tvori oktaedarske kristale.
Magnetsko uređenje magnetita na sobnoj temperaturi je ferimagnetsko s Curieovom temperaturom od 850 K.

Kristalna struktura
-------------------

Prikaz strukturnog i magnetskog uređenja magnetita s označenom jediničnom ćelijomMagnetit ima strukturu inverznog spinela u kojoj se u šupljinama unutar kubične guste slagaline kisikovih aniona nalaze željezovi kationi oksidacijskog stanja +2 i +3. U jednoj četvrtini raspoloživih tetraedarskih šupljina smješteni su kationi Fe3+, dok su u polovini oktaedarskih šupljina smješteni kationi Fe2+ i Fe3+.

Izvori
------

1. ↑   R. M. Cornell, U. Schwertmann, The Iron Oxides, Structure, Properties, Reactions, Occurrence and Uses, VCH Publ. Corp. D-69451 Weinheim, Njemačka, 1996.

  


***Magnetit*** na Wikimedijinoj ostavi
**George Beban** (13. decembar 1873 - 5. oktobar 1928) bio je američki glumac hrvatsko-irskog porijekla, koji je u doba nijemog filma stekao veliki ugled tumačeći likove italijanske nacionalnosti. Karijeru je započeo u kazalištu gdje su mu uglavnom davali sporedne uloge "egzotičnih" stranaca. Umoran od toga se početkom 1910-ih preorijentirao na vodvilj gdje je u humorističkims skečevima tumačio italijanske imigrante. To mu je iskustvo dobro poslužilo u kazališnoj predstavi *The Sign of the Rose* gdje je je tumačio naslovni lik, a još više u 1915. u filmskom debiju *The Italian*. Uloga siromašnog imigranta koji doživljava porodičnu tragediju je duboko impresionirala i publiku i kritiku, te Bebana na kratko vrijeme učinila velikom zvijezdom Hollywooda. Glumačku karijeru je, međutim, uglavnom napustio nakon smrti supruge 1920. godine. Beban je nekoliko godina kasnije preminio od ozljeda zadobivenih nakon pada s konja na jednom kalifornijskom ranču.

Izabrani filmovi
----------------

*hearts of Men*  (1919)
* *The Italian* (1915)
* *The Alien* (1915)
* *Pawn of Fate* (1916)
* *Pasquale* (1916)
* *The Marcellini Millions* (1917)
* *A Roadside Impresario* (1917)
* *The Cook of Canyon Camp* (1917)
* *Lost in Transit* (1917)
* *When It Strikes Home* (1918)
* *Jules of the Strong Heart* (1918)
* *One More American* (1918)
* *Hearts of Men* (1919)
* *One Man in a Million* (1921)
* *The Sign of the Rose* (1922)
* *The Greatest Love of All* (1924)
* *The Loves of Ricardo* (1926) .... Ricardo Bitelli

Izvori
------

Vanjske veze
------------

* Beban filmography at IMDB
* George Beban at Virtual History
**Kinesko stilsko ime**, također poznato i kao **kurtoazno ime** (*zì*), je osobno ime koje se u Kini daje u kasnijim godinama života. Obično nakon 20 godina života *zì* se koristi umjesto nečijeg imena po rođenju kao simbol zrelosti i poštovanja. Uglavnom se koristi za muškarce. *Zì* mogu dati roditelji, odnosno učitelj na prvi dan škole, odnosno sama osoba može sebi odabrati *zì*. Tradicija davanja stilskih imena je, međutim, u Kini počela odumirati nakon Pokreta 4. maja godine 1919. Postoje dva osnovna oblika stilskog imena - *zì* i *hào*.

*Hào* (pseudonim)
-----------------

*Hào* (pojednostavljeni kineski: ; tradicionalni kineski: ; pinyin: *hào*; japanski *gō*; korejski: *ho*; vijetnamski: *hiệu*) je alternativno kurtoazno ime, koje se najčešće koristi kao *pseudonim*. Najčešće se koristi od tri ili četiri znaka, i vjeruje se da je ušlo u upotrebu zbog prevelikog broja ljudi koji koristili isti *zì*. *Hào* su obično birale same osobe, i moglo se koristiti više od jednog. Nije imalo veze s nositeljevim *míngom* ili *zìjem*; umjesto toga je često bilo vrlo osobno, nekada duhovito, odnosno izbor koji je sadržavao neku aluziju ili rijetko slovo koje bi mogao prepoznati netko učen. Ponekad se u imenu nečije boravište korustilo kao *hào*; tako je Su Shijev *hào* Dongpo Jushi (tj. "Stanovnik Dongpoa" ("Istočna padina") referenca na kuću koju je sagradio u egzilu. Piščev *hào* se često koristio kao naslov njegovih sabranih djela.

V. također
----------

* Kinesko ime
**Reichsrevolver** ili **M1879 Reichsrevolver** (M79) je bio prilično zakašnjen odgovor njemačke vojske pri unifikaciji arsenala. Dok su sve druge vojske tog vremena imale unificirane arsenale ličnog oružja, Njemačka tek 1879. godine uvodi jednake revolvere za potrebe različitih dijelova oružanih snaga. Rezultat je bio revolver Modell 79, vrlo jednostavne izrade i sa jednostavnim mehanizmom. Osim toga, ovom revolveru je nedostajala mogućnost izbacivanja čahura od metaka putem ugrađenog sistema, što je kod drugih modela bilo već u to doba uobičajeno. 1883. godine dolazi do modifikacije ovog modela. Poboljšanja se nalaze u olakšavanju okvira i cijevi, te u smanjenju veličine. Ove promjene se naglašavaju novom identifikacijom kao *Modell 83* (M83). Iako zastario i već prevaziđene tehnike, ovaj revolver se zadržava u njemačkoj vojsci sve do 1908. godine, kada ga zamjenjuje Luger P08 poluautomatski pištolj.

Vanjski linkovi
---------------

***M1879 Reichsrevolver*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.waffensammler-kuratorium.de: *Der Revolver ( Reichsrevolver ) M / 79* Šablon:De simbol
* www.waffensammler-kuratorium.de: *Der Revolver ( Reichsrevolver ) M / 83* Šablon:De simbol
* www.zollwaffen.de: *Der Reichsrevolver M/79 und M/83* Šablon:De simbol
U klasičnoj kineskoj filologiji, reči su podeljeni u dve grupe: *shízì* ( buk. „čvrsta reč") i *xūzì* ( buk. „prazna reč"). Prva grupa uključuje ono šta moderni lingvisti nazivaju glagolima, imenicama, i pridevima, dok u drugu grupu spada ono šta moderni lingvisti nazivaju gramatičkim rečcama. Mišljenja se razlikuju u koju kategoriju spadaju zamenice i prilozi. Kineske rečce su takođe poznate i kao *yǔzhù* (語助), *zhùzì* (助字), *zhùcí* (助詞/助辭), *yǔcí* (語辭) ili prosto *cí* (辭).

Funkcije
--------

Funkcija kineske rečce zavisi od položaja u rečenici, i konteksta. Znak za kinesku rečcu se koristi samo fonetički pa ista rečca može biti naznačena različitim karakterima. Na primer, qí/jī (其, koji je prvobitno predstavljao reč jī „koš za odvajanje kukolja od pšenice", sada predstavlja karakter 箕), česta rečca u klasičnom kineskom, između ostalog ima sledeće značenje:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| rečca (znak) | funkcija | primer |
| qí/jī 其 | prisvojni pridev trećeg lica : njegov/njen/svoj/njihov | 工欲善其事，必先利其器。 Radnik koji želi da radi svoj posao mora da prvo da naoštri svoj alat. |
| pokazni pridev: to/ono | 以其人之道，還治其人之身。 Kazni tu osobu (nekoga) njegovim sopstvenim trikovima. |
| sufiks pre prideva ili glagola | 北風其涼，雨雪其雱。 Severni vetar je hladan, sneg pada teško. |
| za izražavanje sumnje, nesigurnosti | 吾其還也。Bolje da idem.　君其問諸水濱。 Bojim se da moraš da odeš na obalu reke da se raspitaš. |
| za izražavanje nade, naredbe | 吾子其無廢先君之功！ Dečko, nemoj da upropašćavaš dostignuće svog oca! |
| za stvaranje retoričkog pitanja | 欲加之罪，其無辭乎？ Kako ne bismo pronašli reči, kada želimo da optužimo nekoga? |

U suvremenom kineskom jeziku, važna funkcija rečce je da prikaže gramatički vid. Rečca le (了) se koristi za završene akcije, na primer: Tā zŏu le (他走了 „on je otišao"); i rečca zhe 着 koristi se za nastavljajuće akcije, na primer, Tā shuìzhejiào shí yǒurén qiāomén (他睡着觉时有人敲门 „Neko je pokucao dok je spavao"). (Obe rečce su proglašene u neutralnom tonu.)

Studija
-------

Prva knjiga posvećena kineskim rečcama je *Pomoć govoru* (語助) Lu Jiveia (盧以緯) iz dinastije Juan. Nakon toga je nastalo još važnih dela koja se odnose na rečce, uključujući *Neke napomene pomoćne reči* 助字辨略) Liu Ćia (劉淇) i *Objašnjenja o članovima Pronađeno u Klasici* (經傳釋詞) Veng Jindžia (王引之) oba objavljena u Ćing dinastiji. Ovi radovi se fokusiraju na rečce nađene u konfučijskim klasicima, i daju malo pažnje rečcama korišćenim u domaćoj književnosti.
**Kineski kurziv** ili **brzopis** (tradicionalni kineski: ; pinyin: *cǎoshū*) ponekad prevedeno **travnato pismo**, je stil 
kineske kaligrafije. Naziv *caošu* () je zapravo skraćenica za 草率书 (), što znači „neuredno pismo". Brzopis se može brže pisati od drugih stilova, ali je teže čitati. To je često slučaj da osobima koje su sposobne za čitanje štampanih kineski slova i nađu sebe potpuno nepismeni kada su stavljeni prema ovim stilom pisanja.

Istorija
--------

Brzopis u Sun Guotingovoj knjigi *Rasprava o kaligrafiji*.
Brzopis je nastao u Kini za vreme perioda dinastije Han do dinastije Đin, u dve faze. Prvo, raniji oblik rukopisnog se razvio kao kurzivni način pisanja popularnog ali još nezrelog činovničkog pisma. Brži načini pisanja slova se razvio kroz četiri mehanizma: izuzimanjem deo karaktera, spajanjem poteza zajedno, zamenom delova sa skraćenim oblicima (kao što bi jedna crta zamenila četiri tačkice), i menjanjem stil poteza. Ova evolucija se najbolje može videti na postojećim bambusnim i drvenim cepkima iz perioda, na kojem su se koristili pomešani rani kurzivni i nezreli činovnički likovi. Ovaj rani oblik brzopisa, na osnovi činovničkog pisma, sada je zvan džangcao (章草, ), za razliku od suvremenog brzopisa (今草, ). Suvremen brzopisni oblik evolvirao je iz ovog starijeg brzopisa u Vei Kraljevstvu do dinastije Jin sa uticajem od rukopisnih i standardnih stilova.

8 različitih kurzivnih izgleda slova 龍 (zmaj), iz *kompilacije brzopisnih slova* (《草字彙》), pisano od Ši Liang (石梁) iz dinastije Ćing. Pisci su: 1 Sun Guoting; 2, 3 Huai Su; 4 Jen Dženćing; 5 Džao Mengfu; 6, 7 Džu Džisan; 8 nepoznat.

Oblici
------

Osim  i „suvremenog brzopisa", tu je „divlji brzopis" (Šablon:Jez-kin-tp, japanski: ) koja je čak i više rukopisni i nečitak. Bio je razvijen od strane Džang Sjia i Huai Sua iz Tang dinastije, i bilo se zvalo *Dian Džang Zui Su* (ludi Džang i pijan Su, 颠张醉素).

Brzopisi mogu se podeliti u nepovezanom stilu (japanski i uprošć. kin. , Šablon:Jez-kin-tp, romađi: ) gde je svako slovo odvojeno, i povezani stil (trad. kin. , uprošć. kin. , pinjin: , japanski: , romađi: ) gde je svako slovo povezano jedno za drugo.

Izvedena slova
--------------

Mnoga pojednostavljena kineska slova su modelisane na štampani oblik rukopisnih oblika odgovarajućih slova (trad. kin. , uprošć. kin. , pinjin: ).

Brzopisni oblici kineskih slova su poreklo japanskog pisma hiragana, koja se razvila iz oblika rukopisnog pisma man'yōgana. U Japanu, brzopis se smatrao pogodnim za žene, te se zvao žensko pismo (女手, *onnade*?), 
a činovnički stil se smatrao pogodnim za muškarce, te se zvao muško pismo (男手, *otokode*?).

Izvori
------

1. ↑  Magazin o Kini: kaligrafija u Kini, tipovi pisma[*mrtav link*]

| * p
* r
* u
Kineska kaligrafija () |
| --- |
| 
Zapisi na oklopima kornjača () • Bronzani zapisi () • Pečatno pismo () [Veliko pečatno pismo () • Malo pečatno pismo ()]  Činovničko pismo () • Regularno pismo () • Polukurziv () • Brzopis ()
 |

***Kineski kurziv*** na Wikimedijinoj ostavi