recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Daniel Kabiljo** (rođen: ***Danilus Kabiljo***) (Sarajevo, 6. 3. 1894 - Koncentracijski logor Jasenovac, 1944), jugoslavenski slikar ubijen u koncentracijskom logoru Jasenovac za vrijeme Holokausta i Drugog svjetskog rata.

Biografija
----------

Daniel Kabiljo je rođen 6. 3. 1894 godine u Sarajevu, za vrijeme Austro-Ugarske Monarhije, u porodici sefardsko jevrejskog podrijetla. Gimnaziju je pohađao i završio u rodnom Sarajevu. Nakon gimnazije pohađao je studij slikarstva u Beču za koji ga je stipendiralo kulturno-prosvjetng i humanitarno društva Jevreja "La Benevolencija". Nakon studija vratio se u Sarajevo. Glavnina opusa Daniela pripada dijelom poetskom realizmu, a dijelom anakronističkim tendencijama bosansko-hercegovačke umjetnosti za vrijeme Kraljevine Jugoslavije. U njegovim djelima osjećala se jedna socijalna nota u izboru motiva, odnosno obrađuje više tipove iz jevrejskog malog svijeta. Slikarske mogućnosti Daniela su se dale naslutiti u malim likovnim zabilješkama iznimne kolorističke svježine i profinjenosti. Na teritoriji Bosne i Hercegovine (*Drinska, Vrbaska, te dijelovi Primorske i Zetske banovine*) između dva svjetska rata nije bilo izraženo grupiranje likovnih umjetnika po nacionalno-konfesijskoj osnovi. Za međusobno povezivanje bila su važna ideološka ili estetska opredjeljenja. Međutim, baš u jevrejskom tisku Kraljevine Jugoslavije razmatrale su se mogućnosti stvaranja "ždovskog stila", čime se Daniel posebno bavio 1924 godine. U svom članku "O umjetnosti" došao je do zaključka da je takav stil moguć "*na temelju naše kolektivne psihičke osebujnosti*", budući da "*Jevrej više nego drugi uzima svoje teme iz svijeta svoje unutrašnjosti*".

Daniel je za života izlagao na izložbama u povodu jevrejskih omladinskih sletova 1922 u Zagreb, 1923 u Beogradu, te u Sarajevu 1928, 1931 i 1933 godine. Kritika mu nije bila naklonjena i on se uskoro povukao u osamu svog atelijera. Kao zatočenik koncentracijskog logora Jasenovac za vrijeme Nezavisne Države Hrvatske (NDH) radio je u keramičkoj radionici s ostalim Jevrejima. Daniel je skončao u Jasenovcu vrlo vjerovatno potkraj 1944 godine. Na žalost, iz Jasenovca ne postoji sačuvan nikakav Danielov likovni zapis.

Pomalo zaboravljena i iščezla slikarska djela Daniela Kabilja bila su izložena 1966 godine za vrijeme SFR Jugoslavije na izložbi "Umjetnici Jevreji Bosne i Hercegovine", zajedno sa dijelima Josipa Levija Monsina, Ismeta Mujezinovića, Danijela Ozme, Romana Petrovića, Karla Afana de Rivere, Petra Šaina, Vilka Šeferova, Ive Šermeta, Petra Tiješića i drugih. Danielova djela su se intenzivnije prikupljala i obradila u vrijeme rada na izložbi "Umjetnost Bosne i Hercegovine 1924-1950" održane u Sarajevu 1985 godine.

Literatura
----------

* Kraus, Ognjen (1996). *Zna li se 1941 - 1945: Antisemitizam. Holokaust. Antifašizam*, Zagreb: Židovska općina Zagreb. ISBN 953-96836-0-2
**Vancouver** je kanadski otok na jugozapadu Britanske Kolumbije u obalnom pojasu Tihog oceana.

Geografske karakteristike
-------------------------

Otok ima površinu od 31 285 km², dug je 460 km (u smjeru sjeverozapad-jugoistok), prosječno širok 80 km, pa je svojim dimenzijama najveći sjevernoamerički otok pacifičke obale  Od kanadskog kopna razdvojen je tjesnacima; Georgia, Johnstone i Queen Charlotte a od američkog Tjesnacem Juan de Fuca. 

*Vancouver* je zapravo potopljeni planinski masiv čiji vrhovi izviruju iz oceana, na to ukazuje njegov ispresjecani planinski reljef sa nekoliko vrhova koji prelaze visinu od 2 100 metara. Duž istočne obale proteže se obalna ravnica, za razliku od zapadne, koja je neobično razvedena dubokim fjordovima.  Otok je neobično dobro pošumljen, pa se to njegovo bogatstvo štiti u tri velika nacionalna parka; Strathcona Provincial Park površine 2 193 km² u centralnom dijelu otoka, Pacific Rim National Park (500 km²) na zapadu i Cape Scott Provincial Park (151 km²) na sjeveru.

Historija
---------

Izvorni stanovnici tog otoka bili su indijanska plemena; Kwakiutl, Nootka i Coast Salish.
Otok je otkrio britanski kapetan James Cook - 1778. a detaljno ga je istražio George Vancouver - 1792. (po njemu je dobio i ime).  Dugo vremena bio je privatno vlasništvo Kompanije Hudson Bay sve do 1849. kad je postao Krunska kolonija, - 1866. je ujedinjen sa kolonijom Britanskom Kolumbijom, a od 1871. je dio Kanade sa administrativnim centrom u Victoriji.

Privreda i transport
--------------------

Najvažnije privredne aktivnosti na otoku su eksploatacija šuma i obrada drva, ribarstvo, rudarstvo (ugljen, željezna rudača, bakar).  
Uz to je važna je i poljoprivreda (mliječni proizvodi, voće i povrće), te turizam. 

Veći otočki urbani centri leže duž istočne obale, pored Victorije to su još; Duncan, Nanaimo, Port Alberni, Courtenay, North Cowichan, Port Hardy i Campbell River. 

Otok je odlično povezan trajektima i avionskim vezama sa kanadskim i američkim kopnom.

Izvori
------

1. ↑
2. ↑
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10   „*Vancouver Island*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 03. 11. 2013.

Vanjske veze
------------

***Vancouver (otok)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Vancouver Island* na portalu Encyclopædia Britannica Arhivirano 2016-05-14 na Wayback Machine-u (`en`)
*Ovo je kinesko ime; porodično ime je* Xue*.*
**Xue Jucheng** (pojednostavljeni kineski: ; tradicionalni kineski: ; pinyin: *Xuē Jūzhēng*; Wade-Giles: **Hsüeh Chücheng**, 912–981) bio je kineski historičar i učenjak koji je služio dinastiju Song kao i prethodnih četiri od Pet dinastija. Najpoznatiji je po tome što je 960-ih i 970-ih sastavio tekst *Historija Pet dinastija*, službenu historiju Pet dinastija.

Xue je rođen za vrijeme dinastije Kasniji Liang, prve od Pet dinastija. Jinshi je prošao u vrijeme dinastije Kasniji Tang, te služio nju, a kasnije i Kasniji Jin, Kasniji Han i Kasniji Zhou. Kada je posljednju od njih 960. godine smijenila dinastija Song, Xue je sljedeće dvije decenije za njen račun sastavljao historiju Pet dinastija. Glavna svrha teksta je bila dokazati da Song uživa mandat Neba, odnosno da postoji državnopravni kontinuitet od vremena dinastije Tang. Tekst je dovršen 974. Xue je umro sedam godina kasnije, ali je njegov tekst kasnije poslužio kao model kojim će novostvorene i novoproglašene dinastije koristiti službene historijske tekstove posvećene prethodnoj dinastiji kao sredstvo propagande i sticanja vlastitog legitimiteta; najbolji primjer za to je dinastija Yuan koja je dala sastaviti tekst *Historija Liaoa*.

Literatura
----------

* Mote, F.W. (1999). *Imperial China 900-1800*. Harvard University Press.
**Warmia** (njemački: *Ermland*, latinski: *Varmia*) je ime za jednu od historijskih regija Poljske, koja se nalazi na sjeveroistoku zemlje (Varminsko-mazursko vojvodstvo) u porječju rijeka Łyne i Pasłęke.

Historija
---------

Warmia je orginalno bila teritorij pruskog plemena Varmijana, koji se prostirao uz Vislansku lagunu.

Teutonski vitezovi su nedje između 1237.-1242. zauzeli Warmiju, ali nisu uspjeli smiriti Pruse koji su do 1273. podigli dva ustanka. 
Teutonci su 1243. osnovali biskupiju-kneževinu, koja je ubrzo postala sinonim za regiju. 
Još u 13. vijeku započela je njemačka kolonizacija, a od 14. vijeka i poljska- doseljavanjem mazovijskih seljaka i sitnog plemstva, i to pretežno po južnijim dijelovima Warmije, na taj su način Prusi germanizirani ili polonizirani. 
Tokom 14 i 15. vijeka intenzivirali su se sukobi između biskupa i Teutonskog reda oko rada i ingerencije biskupije.

Kad se Teutonski red pridružio Pruskoj konfederaciji (osnovana 1440.), plemstvo i gradovi Warmije, to nisu dobro primili. Zbog tog je izbio Trinaestogodišnji rat između Teutonskog reda i Kraljevine Poljske, koji je završio sklapanjem mirovnog sporazuma u Toruńu 1466. i poljskom aneksijom Warmije. Ali su i poljski vladari pokušali utjecati na izbor biskupa 1472. u periodu 1479.-1512. 

Širenjem luteranizma i njegovim prihvaćanjem 1525. Teutonci su radikalno smanjili utjecaj biskupije, koja je ostala katolička. Iako više ne tako moćni warmijski biskupi su od 17. vijeka počeli koristiti titulu- kneževi biskupi.

Za Prve podjele Poljske - 1772. Warmija je pripala Kraljevini Pruskoj (Istočna Pruska), nakon tog je svjetovna uloga biskupije potpuno ukinuta. 
Nakon Prvog svjetskog rata održan je plebiscit 11. jula 1920. u kom je većinsko njemačko stanovništvo glasalo za ostanak u Njemačkom Carstvu. To stanje potrajalo je do 1945. kad je Warmia postala dio Poljske.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6   „Warmia" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 04.03. 2021.

Vanjske veze
------------

***Warmia*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Warmia* ()
**Kinderdijk** je selo u nizozemskoj pokrajini Južna Holandija, u općini Lekkerland, oko 15 km od Rotterdama. Smješteno je na polderu izgrađenom na slivu rijeka Lek i Noord. 

Karta Kinderdijka s položajem vjetrenjača
Ime "Kinderdijk" na nizozemskom jeziku znači "Dječje jezero", a potječe nakon velike poplave 1421. godine kada je na tom mjestu pronađena kolijevka koju je mačka održavala na vodi, a u kojoj je bilo dijete koje je jedino preživjelo poplavu. Ova lokalna legenda je preživjela u engleskoj priči "Mačka i kolijevka".

U Alblasserwaardu problemi s vodom postaju sve očitiji u 13. stoljeću. Tada su iskopani veliki kanali (*weteringen*) kako bi se putem njih oslobodili od viška vode u polderima. Međutim, drenirano tlo se počelo spuštati dok je razina rijeke porasla zbog taloženja pijeska. Nakon nekoliko stoljeća bili su potrebni dodatni načini za održavanje poldera suhima. Odlučeno je izgraditi niz vjetrenjača s ograničenim kapacitetom koje su premostile razliku razine vode. Kako bi se isušio polder Alblasserwaard oko 1740. godine izgrađen je sustav od 19 vjetrenjača koje su ispumpavale vodu iz kanala, preko brane natrag u rezorvoar koji se ispuštao u rijeku. I dan danas je to najveća koncentracija tradicionalnih vjetrenjača u Nizozemskoj, i time u svijetu, te jedno od najpoznatijih turističkih atrakcija u Nizozemskoj. Zbog toga je Kinderdijk upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Europi 1997. godine. Iako se neke od vjetrenjača još uvijek koriste, glavno crpljenje vode obavljaju dvije dizelske crpne postaje u blizini jednog od ulaza na lokalitet vjetrenjača.

* Vjetrenjača iz KinderdijkaVjetrenjača iz Kinderdijka
* Kanal KinderdijkaKanal Kinderdijka
* Jedan od domova upravitelja crpkiJedan od domova upravitelja crpki
* Kinderdijk u sutonuKinderdijk u sutonu

Bilješke
--------

1. ↑  William Elliot Griffis, *The Cat and the Cradle in Dutch Fairy Tales For Young Folks*, New York: Thomas Y. Crowell Co. 1918. Arhivirano 2016-05-24 na Wayback Machine-u (engl.)

Vanjske veze
------------

***Kinderdijk*** na Wikimedijinoj ostavi

* Fondacija Kinderdijk
* Kolekcija fotografija Kinderdijka

| * p
* r
* u
Svjetska baština u Nizozemskoj |
| --- |
|  | 
Amsterdamski kanali • Obrambena linija Amsterdama • Polder Beemster • Kompleks vjetrenjača kod Kinderdijka • Pumpe na parni pogon u Lemmeru • Krajolik poldera u Schoklandu • Kuća Rietveld Schröder u Utrechtu • Waddensko more1)
 | Nizozemska zastava |
| 
1) Zajednička svjetska baština Holandije i Njemačke 
Luka i centar grada Willemstada na otoku Curaçao u Holandskim Antilima) spada u Svjetsku baštinu Amerike
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 242313326

 |
OpenOffice.org Writer tekst procesor.
**Примјењиви програм**, такође познат као апликација, или **апп** (engl. Application software), дизајниран је као помоћ корисницима да би извршавали једну или више одређених задатака. Примери укључују пословне програме, рачунарске програме, графичке програме, медија извођаче, веб апликације.

*Веб апликација* је апликација којој се приступа од стране корисника преко мреже као што је Интернет или интранет. Термин такође означава и примену компјутерског софтвера који је кодиран у веб претраживачу који подржава програмске језике (као што су  https://sh.wikipedia.org/wiki/Engleski\_jezik , у комбинацији са језиком који служи за обележавање као што је HTML) и ослања се на заједничком веб претраживачу да донесе извршну апликацију.

Референце
---------

1. ↑  „Application software". *PC Magazine*.
**Prooksidansi** su hemijska jedinjenja koja indukuju oksidativni stres putem formiranja reaktivnih vrsta kiseonika ili inhibiranjem antioksidansnog sistema. Oksidativni stres koji ove hemikalije proizvode može da ošteti ćelije i tkiva. Na primer, prekomerna doza analgetika paracetamola (acetaminofena) može da uzrokuje fatalno oštećenje jetre. Do toga delom dolazi putem proizvodnje reaktivnih vrsta kiseonika.

Neke supstance mogu da deluju kao bilo antioksidansi ili prooksidansi, u zavisnosti od specifičnih uslova. Važne promenljive su koncentracija hemikalije i prisustvo kiseonika ili prelaznog metala. Mada je termodinamički veoma povoljna, redukcija molekularnog kiseonika ili peroksida do superoksida ili hidroksilnog radikala je spinski nedozvoljena. To znatno umanjuje brzine tih reakcija, te omogućava postojanje aerobnih životnih formi. Redukcija kiseonika tipično obuhvata bilo inicijalno formiranje singlet kiseonika ili spin-orbitalno sprezanje putem redukcije prelaznih metala poput mangana, gvožđa ili bakra. Ovaj redukovani metal zatim prenosi jedan elektron do molekulskog kiseonika ili peroksida.

Vidi još
--------

* Antioksidans
* Oksidacioni agens
* Redukujući agens
Wind River Šošoni na rezervatu u Wyomingu. Poglavica Washakie (lijevo) čija je majka bila Bijeli Nož Šošonka, drži desnu ruku ispruženu.
**Wind River Shoshoni** (Wind River, Wind River Shoshoni, Eastern Shoshone, Eastern Shoshoni; Istočni Šošoni), pleme iz grupe pravih Šošona naseljeno na rezervatu Wind River u Wyomingu. Teritorij Wind Rivera nalazi se na sjeveroistočnom dijelu kulturnog područja Velikog bazena, odnosno u središnjem i istočnom Wyomingu. Krajeve njima na zapadu držali su Weber Juti, Bannocki i Sjeverni Šošoni, a na jugu Sjeverni Juti. Među plemenima Velikog bazena ovi Indijanci su kao i Sjeverni Šošoni, bili znatno bogatiji od svojih rođaka Gosiuta i Zapadnih Šošona, jer su došli u posjed konja ranih 1700.-tih godina, svakako do dolaska bijelaca na ovo područje. Dobivši konje organiziraju se u manje lovačke i ratničke skupine. Usvajaju neke crte prerijske kulture kao što su lov na bizona, tepee-šatore i kožnu odjeću. Godine 1866. dolazi do strahovite bitke koja se odvijala između, na jednoj strani Wind Rivera i Bannocka pod vodstvom poglavice Washakie (1798-1900), protiv Crow ili Vrana Indijanaca koje je predvodio Big Robber, poznata kao  *'Crowheart Butte Battle'*. Na svršetku bitke Washakie je umjesto skalpa poglavici Vrana izvadio srce i nabio ga na svoje koplje. Tom prilikom zarobljena je i jedna Vrana-djevojka koju je Washakie uzeo za ženu. 

Na rezervat Wind River odlaze 1868. a 1878. na njemu im se priključuju i Northern Arapaho. Ova dva plemena tu žive i dan-danas.

Vanjske poveznice
-----------------

* Eastern Shoshone Tribe
* Eastern Shoshone Tribe Community Environmental Profile
* Eastern Shoshone Crowheart Big Wind Arhivirano 2007-06-29 na Wayback Machine-u
Dio savezne države Vargas nakon tragedije 1999. godine.
**Vargaška tragedija**je tragedija koja je 15. prosinca 1999. godine pogodila venezuelansku saveznu državu Vargas, a koja je bila posljedica intenzivnih pljuskova i odrona koji su se dogodili u periodu od 14. do 16. prosinca 1999. godine. Deseci tisuća ljudi su poginuli u ovoj tragediji, na tisuće domova je uništeno, a došlo je i do potpunog kolapsa infrastrukture u Vargasu. Tragedija je bila direktna posljedica pljuskova koji su pogodili Vargas tokom prosinca; tokom mjeseca je padalo i po 1,500 mm kiše, a tokom dva dana kada se tragedija odvila pao je čak 791 mm kiše. Tolika količina vode izazvala je odron koji je kupio sve pred sobom. 

Posljedice tragedije bile su katastrofalne. Odron je sa sobom nosio velike količine blata i kamene blokove, a došlo je i do izlijevanja rijeka iz korita. Procjenjuje se da je poginulo izmešu deset i trideset tisuća ljudi, gotovo 10% populacije Vargasa, a došlo je i do potpunog uništenja cjelokupnih naselja. Radnici koji su radili na sanaciji štete kasnije su otkrili kako je kvart Los Corales bio zakopan tri metra ispod zemlje, dok su naselja Cerro Grande i Carmen de Uria potpuno nestala. Silina zemlje koja se odranjala bila je tolika da je velik dio kuća naprosto odguran do obližnjeg Atlantika. Više od 100,000 ljudi je evakuirano iz uništenog područja. Vlasti su procijenile ukupnu štetu između $1.79 i $3.5 milijardi, a čak 70% stanovništva Vargasa bilo je pogođeno tragedijom, direktno ili indirektno. 

Obnova je bila izrazito dugotrajna, a u jednom je trenutku postala ispolitizirana, kada ju je Hugo Chávez iskoristio kako bi demonstrirao silu prema vani i konsolidirao vlast u zemlji. Posljedice tragedije donekle su sanirane tek 2006. godine, kada je populacija Vargasa vraćena na razinu prije tragedije, međutim dugoročne posljedice prisutne su još i danas.

Galerija
--------

* Plaža Camuri ChicoPlaža Camuri Chico
* Imanje CaraballedaImanje Caraballeda
* Plaža Los CocosPlaža Los Cocos
* Carmen de UreaCarmen de Urea
* La GuairaLa Guaira
* La GuairaLa Guaira
* La SalinaLa Salina
* MacutoMacuto

Vanjske veze
------------

***Vargaška tragedija*** na Wikimedijinoj ostavi

* Photos of the aftermath
* *Wikimedia commons*: Vargas in January 2000
* *Wikimedia commons*: Vargas in December 2000
**Logor smrti** (njemački: *Vernichtungslager* ili *Todeslager*) bio je nacistički koncentracioni logor specijaliziran za masovno uništenje (*Vernichtung*) nepoželjnih ljudi u Trećem Reichu i osvojenim teritorijima. Žrtve logora bili su uglavnom Židovi, ali i Romi (Cigani), Slaveni, homoseksualci, mentalno retardirani, politički zatvorenici...

Logori za istrebljenje imali su centralnu ulogu u Holokaustu.

Historija i karakteristike
--------------------------

Glavni logori bili su u Generalnom gubernatorstvu (Poljska pod njemačkom okupacijom). To su bili; Auschwitz, Belzec, Chelmno, Majdanek, Sobibor i Treblinka.

Na vrhuncu aktivnosti u zloglasnom logoru Auschwitz bilo je smješteno po 100 000 logoraša. Njegove plinske komore mogle su primiti po 2000 logoraša odjednom, pa ih se dnevno moglo pobiti i kremirati po 12 000.
Logaraše za koje se držalo da su radno sposobni, na početku se koristilo kao pomoćnu radnu snagu kod egzekucija i uklanjanja leševa. Tako ih se koristilo sve dok nisu iznemogli, a onda su i oni ubijani.

Stvaranje tih logora smrti bio je pomak u nacističkoj politici. Počevši od juna 1941. zajedno sa Njemačkim napadom na Sovjetski Savez, Židovi sa novoosvojenih teritorija su okupljani i odvoženi na obližnja stratišta, kao što je bio ukrajinski Babin Jar i pobijeni. U početku su se za egzekuciju koristile mobilne jedinice Wehrmachta. Čitav taj čin bio previše šokantan za lokalno stanovništvo a i vojnike koji su to morali izvršavati.

Tako se rodila ideja, da čitavu stvar treba okrenuti naglavačke - da žrtve treba prevoziti željeznicom u stacionarne centre za ubijanje, a ne egzekutore razvoziti kojekuda po potrebi. Tako se i smanjio broj egzekutora.
Na primjer ukupni personal Logora Treblinka bio je 120 ljudi, od tog samo 20-30 pripadnika SS-a (nacističke paravojne formacije). 
Personal Belzeca svodio se na 104 ljudi, i dvadesetak pripadnika SS-a.

U svakom od tih centara ubijalo se plinom. Chelmno je bio prvi logor smrti, gdje se 8. decembar 1941. počelo ubijati plinom.
Za to se koristilo mobilne plinske komore koje su usmrćivale ugljičnim monoksidom. 
Puno veći i smrtonosniji Auschwitz koristio je Ciklon B.

Majdanek i Auschwitz su također bili i radni logori, dok su Treblinka, Belzec i Sobibor bili namjenjeni isključivo ubijanju. 
Nacisti su u Auschwitzu |pobili između 1,1 i 1,3 miliona ljudi, u Treblinki 750 000-900 000 i najmanje njih oko 500 000 u Belzecu za 10 mjeseci rada.

Ogromna većina žrtava bili su Židovi. Treblinka, Sobibor i Belzec zatvoreni su 1943. jer je njihov cilj postignut kad su geta po Poljskoj ispražnjena a Židovi pobijeni.

Auschwitz je nastavio primati žrtve iz cijele Evrope sve dok mu se nisu u januaru 1945. približile jedinice Crvene armije.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Extermination camp, Nazi concentration camp*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 22. 08. 2021.

Vanjske veze
------------

***Logor smrti*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Extermination camp, Nazi concentration camp* (na portalu Encyclopædia Britannica) ()
**Vesna Vulović** (Beograd, 3. januara 1950. – Beograd, 23. decembra 2016.), jugoslovenska stjuardesa. Ušla je u Ginisovu knjigu rekorda kao osoba koja je preživela pad sa visine 10.160 metara bez padobrana.

Pad JAT-ovog putničkog aviona DC-9 - o čijem uzroku danas postoje kontroverze - se desio 26. 1. 1972. iznad Srpske Kamenice u Čehoslovačkoj (današnja Češka). Vesna Vulović je preživela pošto je bila vezana za svoje sedište u zadnjem delu aviona koji je, posle eksplozije, ostao spojen za toalete i pao na snegom pokrivenu planinu.

Ono što je interesantno je da 22-godišnja stjuardesa nije čak ni bila predviđena za taj let, bila je zamenjena sa drugom stjuardesom koja se takođe zvala Vesna.

Vesna Vulović je bila jedina preživela. Nastavila je da radi za JAT, ali ne kao stjuadresa, već za šalterom nakon potpunog oporavka od povreda među kojima su bile fraktura lobanje, obe slomljene noge i tri slomljena pršljena, od kojih je jedan bio zgnječen zbog čega je ostala privremeno paralizovana od pojasa nadole. Prohodala je nakon nekoliko meseci, posle više uzastopnih operacija.

Vesna Vulović je primila titulu za Ginisov rekord od Pola Mekartnija. Kasnije je postala nacionalni heroj u Jugoslaviji tokom sedamdesetih.

1990-ih je Vulović bila poznata kao protivnik režima Slobodana Miloševića.

Njen pad je bio predmetom jedne od epizoda dokumentarne TV-serije *Mythbusters* na Discovery Channelu.

Povezano
--------

* Let JAT-a JU 367

Vanjske veze
------------

* Intervju sa Vesnom Vulović Arhivirano 2008-01-08 na Wayback Machine-u
* Ginisova knjiga rekorda
Waddesdon Manor, kuća u vlasništvu porodice Rotschild.
**Veleposjednička kuća** (engleski: , francuski: , španski: ; ruski: ) je naziv koji u najširem smislu za kuću, odnosno zgradu namijenjenu za stanovanje ili odmor, u pravilu jedne, osobe, a koja se od ostalih odlikuje prije svega svojom veličinom. Gotovo u pravilu se pod time podrazumijevaju građevinski objekti čiji su vlasnici ili korisnici pripadnici više klase, iako se ponekad za može koristiti izraz **rezidencija** kada su njeni stanari osobe koje obavljaju neku javnu dužnost, odnosno dvorac ili palača, kada je riječ o monarsima ili državnim poglavarima.

Veleposjedničke kuće su se razvile od zamkova u kojima je u srednjovjekovnoj Evropi živjelo feudalno plemstvo, odnosno koje su predstavljale upravno sjedište feudalnog imanja. Te su kuće sa vremenom izgubile svoju obrambenu i ekonomsku funkciju, a s dolaskom kapitalizma su ih počeli graditi i pripadnici buržoazije. Od početka 19. vijeka su u nekim zemljama, pogotovo anglosaksonskog svijeta uvedeni tradicionalni kriteriji pod kojima se kuća smatrala "veleposjedničkom" - morala je sadržavati najmanje deset soba, kao i plesnu dvoranu. Ovisno o tome da li su sagrađene na selu ili u gradu, veleposjedničke kuće su se dijelile na seoske (*country house*) ili gradske (*town house*).

Današnje veleposjedničke kuće često sadrže privatne kino-dvorane, teretane i sistem kućne automatike.

V. također
----------

* Mansio
* Vila (građevina)
* Hacijenda
* Playboy Mansion

Eksterni linkovi
----------------

* Historic Mansions and Estates in Latin America
* Estonian Manors Portal the English version introduces 438 well-preserved historical manors (mansions, estates) in Estonia
* "Mansion" in 1911 Britannica

***Veleposjednička kuća*** na Wikimedijinoj ostavi
Nakon ispravljanja, krivulja daje pravocrtni segment iste duljine kao krivuljin luk
**Duljina luka** krivulje je granična vrijednost kojoj teži dužina u krivulji (u luk krivulje) upisanih izlomljenih linija kad se broj njihovih pravolinijskih segmenata neograničeno povećava tako da dužina najvećeg segmenta teži nuli. Opseg kruga (dužina kružnice) se može smatrati kao granična vrijednost opsega upisanih i opisanih konveksnih n-to kutova kada broj njihovih strana (n) neograničeno raste i duljina najveće strane teži nuli. Opseg kruga (kružnice) izračunava se po formuli {\displaystyle l=2\pi r\,}. Za neprekidne krivulje spomenuta granična vrijednost uvijek postoji kao konačna ili beskonačna. Ako je ova granična vrijednost konačna, za krivulju (njen luk) se kaže da se može rektificirati (da je rektifikabilna). Uvjet rektifikabilnosti je ustanovio C. Jordan (v. Jordanova krivulja).

Ako je krivulja u ravni data pravokutnim Dekartovim koordinatama, jednadžbom {\displaystyle y=f(x),\,} gde je {\displaystyle a\leq x\leq b\,}, i ako funkcija {\displaystyle y=f(x)\,} ima neprekidnu derivaciju {\displaystyle f'(x),\,} njena duljina se izračunava po formuli:

{\displaystyle l=\int \_{a}^{b}{\sqrt {1+[f'(x)]^{2}}}\,dx;}
Ako je krivulja data parametarskim jednadžbama {\displaystyle x=x(t),\;y=y(t),} gdje je {\displaystyle a\leq t\leq b,\,} njena duljina je:

{\displaystyle l=\int \_{a}^{b}{\sqrt {[x'(t)]^{2}+[y'(t)]^{2}}}\,dt.}
Analogno ovome definira se i dužina krivulje u prostoru.
| 

UlicaLJUBINKE BOBIĆ |
| --- |
|  |
| **Opština** | Novi Beograd |
| **Početak** | Ul. partizanske avijacije i Ul. bežanijskih ilegalaca i Gandijeva ulica |
| **Kraj** | Norveška ul. |
| **Dužina** | 830 m |
| **Širina** |  m |
| **Stvorena** |  |
| **Nazvana** |  |
|  |
| 


 |



**Ulica Ljubinke Bobić** se nalazi na Bežanijskoj kosi, na Novom Beogradu. Prostire se od Novog Bežanijskog groblja do raskrsnice sa ulicama Partizanske avijacije i Bežanijskih ilegalaca. Dužina ulice iznosi 830 metara. Zemljište na kome se prostire ulica se smatra atraktivnim za izgradnju stambenih objekata, mada je na dvesta metara dugoj nizbrdici, koja se spušta ka Gandijevoj ulici, saobraćaj u oba smera otežan. Ulicom saobraća autobus broj 82 (Kej oslobođenja — Bežanijsko groblje — Blok 44). Kroz ovu ulicu prolazi i biciklistička staza. Takođe, krajem 2010. na uglu ove i ulice Raška Dimitrijevića je otvoren kompleks sa dečjim igralištem i dva sportska terena, najveći izgrađen u toj godini, koji se prostire na 4.000 2. Od važnijih objekata se tu nalazi policijska stanica Bežanijska kosa. Ova ulica pripada parohijama Crkve Svetog Vasilija Ostroškog.

Ulica nosi naziv po poznatoj srpskoj glumici Ljubinki Bobić. Zanimljivo je da, prema navodima Blica, nijedna ulica u rodnom gradu ove glumice, Kruševcu, nije nazvana po njoj. Međutim, na sajtu koji prezentuje grad Kruševac, ulica postoji u naselju Lazarica.
**Zapadnofrizijski otoci** (zapadnofrizijski: *Waastfresk eilunen*, holandski: *West Friese Eilanden*) je naziv za skupinu nizozemskih otoka u Sjevernom moru, koji su dio puno većeg arhipelaga Frizijskih otoka.

Geografija
----------

Lanac od 14 niskih otoka niže se od luke Den Helder prema istoku duž obala provincija Sjeverne Holandije, Frieslanda i Groningena, sve do estuarija rijeke Ems kod njemačke granice. Građeni su od pjeska i blata, od kopna su odvojeni uskim pojasom plićaka i nanosima plimnog blata, a nastali su zahvaljujući periodičnim slijeganjima, olujama i poplavavama. Naseljeni otoci tog arhipelaga su Texel, Vlieland, Terschelling, Ameland i Schiermonnikoog. Texel, najveći među njima, danas ima još veću površinu zahvaljujući izgradnji brojnih poldera. Za razliku od njega, otoci Terschelling, Ameland i Schiermonnikoog imaju puno manje poldera. Razbacane farme i rijetka naselja tipična je topografija na svih pet glavnih otoka.

Privreda
--------

Malobrojno stanovništo Zapadnofrizijskih otoka uglavnom se bavi ribarstvom, ovčarstvom, stočarstvom i uzgojem raži, zobi i krumpira. U novije doba brojne pješčane plaže i pitoreskna naselja privlače sve više turista, pa i to postaje sve važnija stavka u lokalnoj ekonomiji. Na arhipelagu se nalazi i rezervat prirode i to na sjeveru otoka Texel, u kraju zvanom Eierland. U njemu se gnijezdi na hiljade morskih ptica. Brojni stanovnici tog arhipelaga još uvijek govore zapadnofrizijski, jezik sličan holandskom, ali ipak poseban.

Otoci arhipelaga
----------------

### Otoci unutar provincije Sjeverne Holandije

* Noorderhaaks
* Texel (naseljen)

### Otoci unutar provincije Friesland

* Vlieland (naseljen)
* Richel
* Griend
* Terschelling (naseljen)
* Ameland (naseljen)
* Rif
* Engelsmanplaat
* Schiermonnikoog (naseljen)

### Otoci unutar provincije Groningen

* Simonszand
* Rottumerplaat
* Rottumeroog
* Zuiderduintjes

Povezano
--------

* Frizijski otoci

Izvori
------

1. 1 2   „*West Frisian Islands*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 21. 1. 2014.
2. 1 2 3 4 5 6 7   „*Frisian Islands*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 20. 1. 2014.

Vanjske veze
------------

***Zapadnofrizijski otoci*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice arhipelaga (`nl`)
* *West Frisian Islands* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 234148356
* LCCN: sh85146169
* GND: 4079222-5
* NKC: ge1056249

 |
Koordinate: 42°38′34″N 18°06′31″E﻿ / ﻿42.6428339474841°N 18.1085881590843°E﻿ / 42.6428339474841; 18.1085881590843

**Kula Minčeta** — simbol Dubrovnika
**Minčeta** je najsjevernija i najmonumentalnija tvrđava na dubrovačkim gradskim zidinama; najistaknutija točka obrambenog sustava Dubrovnika prema kopnu. Uz sv. Vlaha, svojevrstan je simbol grada Dubrovnika.

Tvrđava Minčeta je dobila ime po dubrovačkoj plemićkoj obitelji Menčetić koja je ustupila zemljište za njenu izgradnju. To je velika kružna kula, koja je utemeljena na širokom i čvrstom predziđu; svojom visinom i impresivnim obujmom dominira sjeverozapadnim povišenim dijelom grada i zidina. Minčeta ima izbačeno krunište, poduprto profiliranim kamenin konzolama. Krunište ima očitu estetsku, a ne fortifikacijsku funkciju, što znači da je sama kula za vrijeme Dubrovačke Republike bila gotovo neuništivo uporište.

S Minčete, kao najviše točke nad Dubrovnikom, pruža se veličanstven pogled na grad i na njegov položaj između strmih padina brda Srđ, s jedne, i otvorenog mora, s druge strane.

Povijest
--------

Minčeta s unutrašnje strane
Kula je nastala u dvije faze. U prvotnom je obliku bila četverokutna, građena je 1319. godine, a kao graditelj je zabilježen Nićifor Ranjina.

Nakon pada Carigrada (1453. godine) odlučeno je da se postojeća kula prepravi u oblu. Odluka je donesena 1455. godine, ali je gradnja, zbog epidemije kuge, započela tek 1461. godine prema projektu jednog od najznamenitijih graditelja u Europi – Micchelozza di Bartolomea iz Firence. Michelozzo je oko postojeće četvrtaste kule izgradio široko oblo utvrđenje prilagođeno novom načinu ratovanja koje je povezao s novoizgrađenim sustavom niskog ukošenog predziđa. Zidovi ovog novog utvrđenja bili su debeli šest metara i puni i imali su cijeli niz zaštićenih otvora za topove.

Skori pad Bosne po tursku vlast 1463. godine još je više ubrzao radove. Nakon Micchelozzova odlaska iz Dubrovnika, izgradnju Minčete preuzima i nastavlja Juraj Dalmatinac, koji je cjelokupnu zamisao o izgledu kule prilagodio i podigao na višu razinu, dajući joj ovakav veličanstven i monumentalan oblik, dok je njezino sadašnje prošireno krunište kasnija dogradnja. Kula Minčeta dovršena je 1464. godine i simbol je neosvojivosti Dubrovnika.

Izvori
------

Literatura
----------

* V. Foretić, *Povijest Dubrovnika do 1808.*, Zagreb: Matica Hrvatska, 1980.

Vanjske veze
------------

***Minčeta*** na Wikimedijinoj ostavi

* Društvo prijatelja dubrovačke starine Arhivirano 2012-06-26 na Wayback Machine-u
Zapadnobački okrug
Etnička mapa (popis iz 2002)
**Zapadnobački okrug** se nalazi u zapadnom delu Vojvodine, odnosno severnom delu Srbije. Obuhvata opštine: 

1. Opština Sombor mesto Sombor
2. Opština Apatin mesto Apatin
3. Opština Odžaci mesto Odžaci
4. Opština Kula mesto Kula

Ukupno ima 215.916 stanovnika. Sedište okruga je grad Sombor.

Sombor je grad bogate kulturne tradicije: 

* Rimokatolička crkva i Franjevački samostan iz XVIII veka,
* Zgrada Županije s početka XIX veka,
* Ikonostasi Velike i Male pravoslavne crkve i Srpska pravoslavna crkva u Staparu su zaštićeni spomenici, dokazi duge istorije ovog grada.

Opština Sombor danas raspolaže sa 100.000 hektara poljoprivrednog zemljišta, od čega je oko 97.000 hektara obradivih površina. Pored ratarske, veliki značaj ima i stočarska proizvodnja.

Još intenzivniji razvoj ostvaruje se u industriji. U potpunosti pokriva preradu sirovina iz poljoprivrede.

Stanovništvo
------------

Na području regiona prema popisu iz 2002. godine živi 213.242 stanovnika (od čega u opštini Sombor 96.669 stanovnika, opštini Kula 48.306 stanovnika, opštini Apatin 32.793 stanovnika, opštini Odžaci 35.474 stanovnika) i učestvuje sa 2,85% u stanovištvu Srbije, a 10,59% u stanovništvu AP Vojvodine.

Po gustini naseljenosti region spada u red srednje naseljenih u Vojvodini sa 88 stanovnika/km² (u Srbiji 85 stanovnika/km², u AP Vojvodini 94 stanovnika/km²) što je ispod prosečnog vojvođanskog nivoa.

Prema nacionalnoj strukturi stanovništva u Regionu žive: Srbi, Mađari, Jugosloveni, Hrvati, Crnogorci, Rusini, Ukrajinci, Poljaci, Nemci, Albanci, Turci, Česi, Slovaci...

Spoljašnje veze
---------------

* Zvanična prezentacija okruga
*

Vidi još
--------

* Srem
* Banat
* Bačka

| * p
* r
* u
Okruzi Srbije |
| --- |
| Beogradski region | Grad Beograd |  |
| Šumadija i zapadna Srbija | Mačvanski • Kolubarski • Šumadijski • Pomoravski • Zlatiborski • Moravički • Raški • Rasinski |
| Južna i istočna Srbija | Podunavski • Braničevski • Borski • Zaječarski • Nišavski • Toplički • Pirotski • Jablanički • Pčinjski |
| Vojvodina | Severnobački • Srednjobanatski • Severnobanatski • Južnobanatski • Zapadnobački • Južnobački • Sremski |
| Kosovo i Metohija | Kosovski • Pećki • Prizrenski • Kosovskomitrovački • Kosovskopomoravski |
| Kosovo i Metohija(Po UNMIK-ovoj podeli) | Đakovički • Gnjilanski • Kosovskomitrovački • Pećki • Prizrenski • Prištinski • Uroševački |
| Gradovi u Srbiji • Teritorijalna organizacija Republike Srbije • Statistički regioni Srbije |


***Zapadnobački okrug*** na Wikimedijinoj ostavi
**Veli Rat** je naselje i lučica na sjeverozapadnom dijelu Dugoga otoka na obali uvale Ćune koju uski kanal spaja sa zaljevom Pantera. 

Gospodarska je osnova poljodjelstvo, ribarstvo i turizam. Jugoistočno od Veloga Rata je prostrana uvala Sakarun, a sjeverozapdno od njega nalazi se svjetionik Veli rat. Na državmoj je cesti koja prolazi uzduž otoka. 

Područje Veloga Rata naseljeno je od rimskog doba. Današnje naselje spominje se prvi put 1327. od kada potječe i poslije pregrađivana crkva sv. Ante. U nedalekom Veruniću je barokna crkva Gospe od Karmena iz 1679. godine. 

Osim župne crkve Sv. Ante u mjestu, u dvorištu lanterne nalazi se i kapelica Sv. Nikole, zaštitnika pomoraca, u kojoj je sačuvan *Rimski misal* iz 1869. godine. U kapelici se sve češće organiziraju romantična vjenčanja.

Poznate osobe
-------------

* Marijan Oblak, zadarski nadbiskup

| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Općine Sali |
| --- |
| Božava • Brbinj • Dragove • Luka • Sali • Savar • Soline • Veli Rat • Verunić • Zaglav • Zverinac • Žman |


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Hrvatska***  |
**Ubistvo braće Bitići** se odigralo u julu 1999. godine u Petrovom Selu, blizu Kladova, u istočnoj Srbiji.

Braća Ilija, Mehmet i Agron Bitići su bili američki državljani, albanskog porekla, koji su se tokom Kosovskog rata borili u redovima terorističke organizacije Oslobodilačke Vojske Kosova. Po završetku kosovskog rata i NATO bombardovanja SRJ, oni su krijumcarili dve romske porodice iz Prizrena da sa Kosova pređu u Srbiju. 26. juna 1999. uhapšeni su od strane srpskih vlasti na administrativnoj granici sa Srbijom zbog ilegalnog ulaska u zemlju. Prekršajno su osuđeni u Prokuplju 27. juna na 15 dana zatvora. Na zahtev za uslovno puštanje, odobreno im je da izađu tri dana ranije. Obavešten da će biti pušteni na slobodu, komšija Miroslav ih čeka na glavnom ulazu. Međutim, oni su 8. jula 1999. godine izvedeni na sporedni izlaz zatvora u Prokuplju, odakle su ih predstavnici srpskih vlasti odveli u Petrovo Selo, ilegalno zadržali i kasnije pogubili. Odvedeni su u bazu Specijalnih antiterorističkih jedinica MUP-a Srbije gde su, nakon dva dana, ubijeni mecima u potiljak, a potom pokopani u masovnu grobnicu u kojoj su već bila tela ubijenih kosovskih Albanaca.

Tela trojice braće su otkrivena jula 2001. u masovnoj grobnici u Petrovom Selu, blizu policijske stanice. Tela su pronađena sa vezanim rukama i sa ranama od ispaljenih metaka na glavi. U grobnicama u Petrovom Selu pronađena su tela još 67 muškaraca i sedam žena sa Kosova. Tela su dovezena u hladnjači, preko Istočne Srbije, a na njihovom ukopavanju u masovnim grobnicama u Petrovom Selu, su bili angažovani komunalni radnici. 

Veće za ratne zločine je u Beogradu 2009. oslobodilo krivice Sretena Popovića i Miloša Stojanovića, optužene za pomaganje u ubistvu braće Bitići. Tužilaštvo za ratne zločine Srbije podnelo je žalbu na presudu kojom su ova dvojica bivših pripadnika MUP-a Srbije oslobođeni optužbi za ratni zločin u predmetu "braća Bitići".

U sredu 9. maja 2012. je pred Većem za ratne zločine Višeg suda u Beogradu izrečena oslobađajuća presuda optuženima za pomaganje u ubistvu braće Bitići, jer nije dokazano da su izvršili krivična dela za koje se terete. U presudi stoji da nema dokaza ko je i gde ubio braću Bitići, niti da je za ubistva odgovoran MUP Srbije. Zvaničnici i analitičari smatraju presuda za ubistvo braće Bitići oslikava nespremnost Republike Srbije da se suoče sa velikim ratnim zločinima koje je počinila na tlu bivše države.

Izvori
------

1. ↑  „AMBASADA SJEDINJENIH DRŽAVA OBELEŽAVA GODIŠNJICU EGZEKUCIJE BRAĆE BITIĆI U SRBIJI". Arhivirano iz originala na datum 2010-05-27. Pristupljeno 2009-12-30.
2. ↑  Slučaj Bitići - zločin i tajna
3. ↑  Slučaj Bitići: Oslobođajuća presuda
4. ↑  Tužilaštvo podnelo žalbu na presudu u predmetu Bitići
5. ↑  Za ubistvo braće Bitići nema krivih
6. ↑  Kosovo: Srpski sudovi služe za oslobađanje Srba od krivice

Vidi još
--------

* Masakri Albanaca u Kosovskom ratu
* Ratni zločini u Kosovskom ratu
* Udruženi zločinački poduhvat

Vanjske veze
------------

* Slučaj Bitići - zločin i tajna
* AMBASADA SJEDINJENIH DRŽAVA OBELEŽAVA GODIŠNJICU EGZEKUCIJE BRAĆE BITIĆI U SRBIJI Arhivirano 2010-05-27 na Wayback Machine-u
**Zapadnonordijski savet**[1] je organizacija za saradnju parlamenata i vlada: Farskih Ostrva, Grenlanda i Islanda. Savet je osnovan 1985 godine pod nazivom *»Zapadnonordijski parlamentarni savet saradnje«*, ali je naziv promenjen 1997. Savet se sastoji od šest članova parlamenata zemalja članica koje postavljaju sami parlamenti.

Članice saveta dele skoro identičnu istoriju, Farska Ostrva i Grendland su autonomne teritorije Danske i Island, bivša teritorija Danske. Takođe imaju slučnu privredu, sve zavise od ribarstva. Glavne teme razgovora su:

* promocija Skandinavske (severni Atlantik) interese,
* očuvanje severoatlanskih resursa i očuvanje severoatlanske kulture, kao i pomoć u promociji zapadnonordijskih interesa preko vlada zapadnonordijskih zemalja
* veća saradnja vlada članica
* zajedinički rad sa Nordijskim savetom

Zapadnonordijski savet i Nordijski savet su različite organizacije, iako postoji saradlja između njih.

Vidi još
--------

* Nordijski savet

Spoljašnje veze
---------------

* Službeni sajt (*na engleskom, danskom, grendlandskom, farskom i islandskom jeziku*)
*Za ostale upotrebe, v. Velestovo.*

  
Koordinate: 41° 05′ 01" SGŠ, 20° 49′ 40" IGD

**Velestovo** (mak. *Velestovo*) je naselje u Republici Makedoniji, u jugozapadnom delu države. Velestovo pripada opštini Ohrid.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Velestovo je smešteno u krajnje jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Ohrida, naselje je udaljeno 6 km jugoistočno.

Velestovo se nalazi u istorijskoj oblasti Ohridski kraj, koja se obuhvata istočnu i severoistočnu obalu Ohridskog jezera. Naselje je smešteno visoko, na zapadnim padinama planine Galičice, a iznad Ohridskog jezera. Zbog toga se iz naselja pruža nesvakidašnji pogled na jezero i okruženje. Nadmorska visina naselja je približno 1.060 metara.

Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Velestovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 53 stanovnika. 

Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (100%).

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Ohrid

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Velestovo (Makedonija)*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.ohrid.gov.mk Zvanična stranica opštine Ohrid

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Ohrid |
| --- |
| **Ohrid** • 
Vapila • 
Velgošti • 
Velestovo •
Gornji Lakočerej • 
Donje Konjsko • 
Donji Lakočerej • 
Zavoj • 
Jelšani •
Konjsko • 
Kosel • 
Kuratica •
Lagadin • 
Leskojec • 
Livojišta • 
Ljubaništa • 
Openica •
Orman • 
Peštani • 
Plaće •
Podmolje • 
Ramne •
Rasino • 
Rečica • 
Svinjišta •
Sirulja • 
Skrebatno • 
Trpejca •
Šipokno |  |
FCA US LLC
==========

**FCA US LLC** je američki proizvođač automobila. Osnovana je 1925. godine i do 80-tih godina 20. stoljeća je samostalno poslovala. Od tada kreću malena udruženja s Mitsubishijem a 1998. godine se udružuju s Daimlerom i osniva se Daimler Chrysler. Tada modeli Chryslera počinju koristiti mehaniku Mercedes-Benz automobila. 2007. godine Chrysler je prodan Cerberus Capital Management kompaniji a početkom globalne ekonomske krize 2008. godine Chrysler ja zamalo propao. Od tada počinje Chrysler Group LLC era, trenutni vlasnici su United Auto Workers Voluntary Employee Beneficiary Association (63.5%),Fiat S.p.A. (25%),U.S. Government (9.2%),Government of Canada (2.3%).
S obzirom da je Fiat jedini proizvođač među vlasnicima i namjerava kupiti još dionica Chryslera modeli Fiat Grupe i Chryslera će dijeliti platforme, motore itd.  

Ukinute podmarke Chryslera su :  

Maxwell (1904–1926)  

DeSoto (1928–1961)  

Valiant (1960)  

Valiant (1960–1966)  

Singer (1905–1970)  

Fargo (1920–1972)  

Hillman (1907–1976)  

Humber (1868–1976)  

Sunbeam (1901–1976)  

Karrier (1908–1977)  

Simca (1934–1977)  

Barreiros (1959–1978)  

Commer (1905–1979)  

Imperial (1955-1975; 1981-1983)  

AMC (1954–1988)  

Eagle (1988–1998)  

Plymouth (automobil) (1928–2001)  

a još uvijek aktualne su Dodge, Jeep, Ram Trucks i GEM.

Chrysler Divizija
=================

Chrysler je glavna marka u Chrysler Grupi. Nakon nestabilnih zadnjih 20-30 godina i loših modela poput Chrysler PT Cruiser, Sebringa i Crossfire-a 2011. godine Chrysler i Fiat su zajedno počeli predstavljati nove modele. Prvi od njih je obnovljeni Chrysler 300 i novi Chrysler 200. Također se najavljuje prodavanje Lancie Delte u SAD-u pod značkom Chryslera.

Trenutni modeli Chryslera su Chrysler 200, Chrysler 300 i Chrysler Voyager

Chrysler Delta koncept
Vanjske veze
------------

* Chrysler Hrvatska Arhivirano 2005-12-14 na Wayback Machine-u

***Chrysler*** na Wikimedijinoj ostavi
Alphons Orie
**Alphons Orie** (Groningen, 23. studenog 1947.) je nizozemski pravnik, stručnjak za kazneno pravo. 

Trenutno je sudac Međunarodnog kaznenog suda za bivšu Jugoslaviju (ICTY).

Orie je diplomirao na Sveučilištu u Leidenu i Sveučilištu u Bruxellesu. Tijekom godinama 1971. - 1980. radio je u sveučilišta, a zatim je započeo svoju pravnu praksu, u kojoj je branio u 1995. - 1997. uključujce okrivljenike ped ICTY-em. Godine 2001 izabran je za suca Haškog tribunala.. 

Orie je trenutno predsjedavajući sudskog od Haaškog suda. Ipak, mnoge njegove presude su u žalbenim presudama izmijenjene ili poništene. Orie je Stanislava Galića, primjerice, isprva osudio na 20 godina zatvora zbog opsade Sarajeva, da bi žalbenom presudom isti osuđen na strožu kaznu, doživotni zatvor. S druge strane, njegova kazna Momčilu Krajišniku je skraćena sa 27 na 20 gosdina od žalbenog vijeća. Iako je kazna Miodragu Jokiću od 7 godina potvrđena zbog bombardiranja Dubrovnika, žalbeno vijeće je i tu ispravilo Orievu prvotnu presudu jer je optuženika osudio zbog individualne, a ne zapovjedne odgovornosti, što je po njima "pravna greška". Nakon što je žalbeno vijeće 2012. oslobodilo Antu Gotovinu i Mladena Markača svih optužbi, koje je Orie godinu i pol ranije osudio na 24 i 18 godina zatvora, Gotovinin odvjetnik Luka Mišetić je javno pozvao Oriea da podnese ostavku.

2013. kontroverze je izazvala i Orieva presude kojom su oslobođeni su i bivši visoki dužnosnici Državne bezbednosti (DB), Jovica Stanišić i Franko Simatović, također jer po novim pravilima nije bilo "konkretne usmjerenosti" da njihove paravojne snage počine zločine po Bosni i Hrvatskoj. Bivša glasnogovornica MKSJ-a Florence Hartmann, Nataša Kandić, Francis Boyle, predsjednica Helsinškog odbora za ljudska prava u Srbiji Sonja Biserko, Centar za suočavanje s prošlošću - *Documenta*, Građanski odbor za ljudska prava i Centar za mir, nenasilje i ljudska prava u Osijeku su digli glas protiv takve presude.

Izvori
------

1. ↑  Pdf, 30.07.2008
2. ↑  životopis na stranici ICTY, [30.07.2008]
3. ↑  Dorotea Čarnić (19.4. 2011). „Ori sudio Blaškiću, Haradinaju, Krajišniku.". Politika.rs. Pristupljeno 11.9. 2013.
4. ↑  „Case information sheet: Miodrag Jokić". MKSJ. str. 5. Pristupljeno 11.9. 2013.
5. ↑  „Mišetić: Sudac Alphons Orie treba dati ostavku, drugi mu put pada presuda". Slobodna Dalmacija. 16.11. 2012. Pristupljeno 11.9. 2013.
6. ↑  „Hartmann: Haški sud je nagradio mozgove masovnih zločina". source.ba. 1. lipnja 2013. Pristupljeno 1. lipnja 2013. [*mrtav link*]
7. ↑  Bojana Oprijan Ilić (31. svibnja 2013). „Nevladine udruge za ljudska prava u Srbiji "zaprepaštene" oslobađanjem Stanišića i Simatovića". Novi List. Arhivirano iz originala na datum 2013-06-12. Pristupljeno 4. lipnja 2013.
8. ↑  „Žrtve i dalje bez satisfakcije". H-Alter. 31. svibnja 2013. Arhivirano iz originala na datum 2013-09-09. Pristupljeno 4. lipnja 2013.

***Alphons Orie*** na Wikimedijinoj ostavi

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 13609179
* LCCN: n80062521
* ISNI: 0000 0000 2425 2107
* SUDOC: 190637161

 |
**Zaparoan**.- jezična porodica iz Perua i Ekvadora koja obuhvaća jezike Indijanaca Záparo (záparo [zro] ili Zápara), po kojima je dobila ime, ostali su: Oa (na rijeci Bobonaza), Andoa [anb] (na rijekama Pastaza i Morona), Arabela [arl] (sebe zovu Tapweyokwaka. U peruanskom departmanu Loreto), Aushiri [avs], Iquito ili Ikito [iqu] (na rijeci Tigre), Coronado (na rijeci Bobonaza), Asaruntoa, Auve, Gaye (Gae, na rijekama Tigre i Bobonaza), Shimigaye (na rijeci Curaray), Guallpayo, Guasaga, Maracana (Cahuarano [cah], potomci starih Moracano Indijanaca), Konambo, Murato (možda pripadaju Kandoshima). Ponekad joj se pridodaju i jezici Indijanaca Omurano [omu] i Sabelan. 

I Grupa Coronado

* A Coronado (Ipapiza, Hichachapa, Kilinina)
	+ 1. Chudavina
	+ 2. Miscuara
	+ 3. Tarokeo
* B Oa (Oaki, Deguaca, Santa Rosina)

II Grupa Andoan

* A Andoa
	+ 1. Guallpayo
	+ 2. Guasaga
	+ 3. Murato. Primili jezik Candoshija.
* B Gaye ili Gae (Siaviri)
* C Semigaye (Semigae)
	+ 1. Aracohor
	+ 2. Comacor
	+ 3. Ichocomohor
	+ 4. Itoromohor
	+ 5. Maithiore
	+ 6. Mocosiohor
	+ 7. Usicohor
* D Ikito ili Iquito (Amacarora, Kiturran, Puca-uma)
	+ 1. Iquito
	+ 2. Maracana (Cahuarano)
	+ 3. Auwe
* E Asaruntoa

III Grupa Záparo
Zápara:

* 1. Curaray (rijeka)
* 2. Manta
* 3. Matagen
* 4. Muegano
* 5. Nushino (rijeka)
* 6. Rotuno
* 7. Supinu
* 8. Yasuni (rijeka)

Izvori
------

1. ↑  Sapara The Aritiakus, sons and daughters of the red monkey (na eng. i španj.)

Vanjske veze
------------

* Ethnologue (14th)
* Ethnologue (15th)
* Ethnologue (16th)
* Tree for Zaparoan Arhivirano 2008-10-29 na Wayback Machine-u