recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Dragan Điđi Jankelić** (rođen 29. 12. 1955. godine u Sarajevu) je bosanski muzičar koji je najpoznatiji po radu u grupi Bijelo dugme.

Pod majčinim uticajem je svirao harmoniku u muzičkoj školi, išao na kurs klasične gitare i vežbao flautu. Opredelio se za bubnjeve gledajući Fundu na koncertu Korni grupe u Sarajevu.

Muzikom je počeo je aktivno da se bavi 1971. u KUD-u "Vaso Miškin Crni". 1972. svirao je s Kornišama, a 1973. našao se u sastavu Trinaesti pokušaj. Iduće godine prešao je u Formulu 4. S grupom Rok snimio je singl "*Položi ruke u travu*" (1974), s grupom "Juli" (1975) svirao i pevao sentimentalne pesme, a onda je otišao u Čisti zrak i s njima snimio ploču "*901*" (1975). Potom je s Nedom Ukraden realizovao ploču "*Tko me to odnekud doziva*" (1976) i s Rezonansom singl "*Neka svijet bude orkestar*" (1977)

Početkom 1977. održao je solistički koncert u amfiteatru Doma mladih. Tu ga je zapazio Željko Bebek i pozvao da svira na njegovom albumu "*Skoro da smo isti*" (1977), a potom je postao član Bijelog dugmeta, zamenivši Ipeta Ivandića. Sa Bijelim dugmetom je snimio albume "*Bitanga i princeza*" i "*Doživjeti stotu*".

Po izlasku iz vojske, u aprilu 1983. razmišljao je o solo karijeri, od koje je, na kraju, ipak odustao. S Oliverom Mandićem je snimio album "Zbog tebe bih tucao kamen" (1982) i pratio Zdravka Čolića na turneji (1983. - '84.), a zatim postao član grupe "Mama CO-CO" (1984), s kojom je pratio Željka Bebeka i Dadu Topića. Godine 1986. bio je član Mona Lize, sa kojom je snimio album "Spavaj, Vesna" (1986). Dublirao je Ceru II na albumu "Smrt fašizmu" (1986.) grupe Plavi orkestar, pa potom postao leteći član Divljih jagoda.

Godinama je bio miljenik kritike koja ga je nezvanično smatrala najboljim bubnjarom u tadašnjoj državi.

| Bijelo dugme |
| --- |
| Željko Bebek | Goran Bregović | Mladen Vojičić Tifa | Milić Vukašinović  Goran Ivandić | Alen Islamović | Dragan Jankelić | Sanin Karić  Vlado Pravdić | Ljubiša Racić | Zoran Redžić | Laza Ristovski |
| Studijski albumi |
| *Kad bi' bio bijelo dugme* (1974) | *Šta bi dao da si na mom mjestu* (1975) | *Eto! Baš hoću!* (1976) | *Bitanga i princeza* (1979) | *Doživjeti stotu* (1981) | *Uspavanka za Radmilu M.* (1983) | *Kosovka djevojka (Bijelo dugme)* (1984)  | *Pljuni i zapjevaj moja Jugoslavijo* (1986) | *Ćiribiribela* (1988) |
| Koncertni albumi |
| *Koncert kod Hajdučke česme* (1977) | *5. april '81* (1981) | *Mramor, kamen i željezo* (1987) |
**Društveni rast, razvoj i progres** su osobine društva.

Rast
----

Rast predstavlja uvećanje istog. Rast može biti povoljan i nepovoljan. Povoljan rast je npr. rast proizvodnje legalnih proizvoda, produktivnosti, rentabilnosti, ekonomičnosti, dok je nepovoljan rast npr. rast troškova, proizvodnje narkotika, proizvodnje škarta. Rast stanovništva u razvijenim zemljama je pozitivan rast zato što on dovodi do povećanja broja radno aktivnog stanovništva, a rast stanovništva u nerazvijenim zemljama dovodi do pada društvenog proizvoda, standarda, nezaposlenosti, nazadovanja, političke nestabilnosti.

Razvoj
------

Razvoj je stvaranje novog. Do razvoja može voditi rast (porast studenata je rast, zbog toga se stvaraju nove grupe tj. dolazi do razvoja fakulteta). Preduslov za razvoj je napredak nauke i tehnike, tehničke inovacije. Osnov za razvoj kulture je tradicija. Razvoj može da deluje i pozitivno i negativno. Pozitivano - razvoj nauke i tehnike kada se poboljšava ljudski život(medicina), a negativao - zagađenje životne sredine.

Progres
-------

Progres je stvaranje novog koje doprinosi boljem čovekovom životu (pozitivne društvene promene). Politika, sloboda i sigurnost su važne za progres. Da bi društvo napredovalo tj. da bi došlo do progresa neophodno je da se ljudi aktivno bore za veća prava i slobodu. Pri tom moraju biti organizovani. Proges je proces, a ne stanje. 

Kriterijumi za progres su:

1. Tehničko tehnološki razvoj - tehnika može da se primenjuje u humane i u nehumane svrhe. Npr. nuklaerna energija se može primenjivati za izradu nuklaernih bombi tj. za uništenje, a može se primenjivati i za grejanje, aparate za lečenje.

2. Ekonomski kriterijum - rast životnog standarda mora da bude rezultat porasta proizvodnje, produktivnoti, a ne rasta zaduženosti države.

3. Politički kriterijum - uže shvatanje politike je vršenje vlasti, a šire shvatanje politike je javna briga o opštim društvenim problemima i usmeravanje društvenog razvoja u pravcu proširenja ljudskih i gradjanskih prava. Politika može da se vodi u interesu gradjana i u interesu najbogatijih. Opšti društveni interes je da postoji neometano odvijanje procesa proizvodnje, a interes vladajuće klase je da država štiti njihovu privatnu svojinu.

4. Kulturni kriterijum - u kulturne kriterijume spadaju iskorenjenje nepismenosti i akumuliranje znanja i njegova primena.
**Društveni** ili **socijalni konzervativizam** je izraz kojim se opisuju pojedinci, pokreti i ideologije čija se konzervativna ideologija isključivo ili uglavnom odnose na ne-ekonomska, odnosno prije svega na kulturna (te u manjoj mjeri politička) pitanja u nekom društvu, tj. koji se zalažu za održavanje tradicionalnih vrijednosti temeljenih na običajima i dominantnoj religiji. Socijalni konzervatizam protivi se LGBT brakovima, pobačaju, eutanaziji i drugim moralnim tragedijama suvremenog društva. 

Društveni konzervativizam se definira i kao suprotstavljanje progresivnim tendencijama u kulturi, odnosno kao dio šire konzervativne ideologije nasuprot ekonomskom konzervativizmu koji konzervativna načela naglašava prije svega u ekonomskim pitanjima. Društveni konzervativci se u pravilu smještaju u politički spektar desnice, iako u nekim slučajevima mogu promovirati ekonomsku politiku blisku ljevici.

Vidi još
--------

* Kršćanska desnica
* Islamizam
* Hindutva
* Kršćanska demokracija
* Agrarijanstvo

| * p
* r
* u
Političke ideologije |
| --- |
| 
Anarhizam •
Fašizam •
Feminizam •
Komunizam •
Komunitarizam •
Konzervativizam •
Hrišćanska demokratija •
Liberalizam •
Libertarijanizam •
Nacionalizam •
Socijaldemokratija •
Socijalizam •
Zelena politika
 |
| **Odnosi prema političkim stranka:** Ideologije stranaka • Stranke po ideologijama |
**Društveni plesovi** se uglavnom plešu u paru. To su menuet, tango, rock and roll, salsa, mambo, paso doble, cha cha cha, valcer, polka... Trenutno su vrlo popularni latinoamerički plesovi. Mnogi uzimaju tečajeve da bi u svoj život unijeli malo latino ritma. No još uvijek nisu popularniji od valcera koji je već stoljećima omiljen na svadbama!

Društveni plesovi stoljećima su omiljeni način društvene zabave. Stariji društveni plesovi zahtjevali su učenje koraka i pokreta, a plesna vještina bila je dio kulturnog ponašanja i društvenog statusa. Za dobro obrazovanog čovjeka nepoznavanje plesa bilo je ravno nepismenosti.

Ples najčešče prati instrumentalna glazba, nešto rjeđe vokalno-instrumentalna. Na svim društvenim plesovima obavezno su svirali glazbenici. Tek od 20. st. nakon izuma radija i gramofona, može se plesati bez prisutnosti izvođača.

Za izvođenje plesne glazbe važan je jasno naglašen glazbeni puls i pravilna metrika. Svaki društveni ples ima karakterističan tempo, ritam i glazbeni metar čime se lakše prepoznaje slušanje glazbe.
**Oblici vladavine**  
Serija članaka iz političkih nauka

|  |  |
| --- | --- |
|  | Spisak društvenih uređenja* anarhija
* aristokracija
* autoritarizam
* autokracija
* demokracija

direktna demokracija
predstavnička demokracija* despotizam
* diktatura
* jednopartijska država
* kleptokracija
* komunistička država
* kritarhija
* kritokracija
* meritokracija
* monarhija

apsolutna monarhija
ustavna monarhija* oligarhija
* ohlokracija
* plutokracija
* republika

kapitalistička republika
mješovita vlada
parlamentarna republika
socijalistička republika
ustavna republika* pleme
* teokracija
* timokracija
* tiranija
* totalitarizam
* fašizam
* feudalizam
 |


**Dvopartijski sistem** ili **dvostranačje** je izraz kojim se označavaju ona višestranačka politička uređenja u kojima na izborima, a na osnovu toga i na svim važnijim razinama vlasti dominiraju članovi, odnosno predstavnici jedne od dviju vodećih političkih stranaka. Jedna od tih stranaka se nalazi na vlasti, odnosno ima status vladajuće stranke, dok se druga stranka nalazi u opoziciji i obično se za nju koristi izraz manjinska stranka. Za razliku od jednopartijskog, dvopartijski sistem u pravilu nije institucionaliziran kroz ustave i zakone, odnosno dvopartijske zemlje u svom zakonodavstvu pretpostavljaju ravnopravnu političku utakmicu između više od dvije stranke, poput zemalja gdje postoji tzv. višepartijski sistem u užem smislu. Ponekad se, međutim, dvopartijski sistem može institucionalizirati kroz toga da jedna od stranaka dobije status tzv. službene opozicije.

Dvopartijski sistem je karakterističan za zemlje koje koriste parlamentarni sistem vladavine uz većinski izborni sistem; zahvaljujući njemu se glasovi, odnosno mandati u predstavničkim tijelima obično grupiraju oko dvije najjače stranke. Takav sistem se obično naziva westminsterski sistem, a ime je dobio po lokaciji britanskog Parlamenta; izborni sistem, a zajedno sa njima i dvopartijski sistem su kao svoj uzor od bivše matice preuzele kolonije nekadašnjeg britanskog Imperija, odnosno zemlje Commonwealtha. Najpoznatiji od svih dvopartijskih sistema je, međutim, u SAD gdje oko 150 godinama politikom na svim razinama dominiraju jedne od dviju stranaka - Demokratska i Republikanska.

Politički teoretičari i komentatori često kao prednost dvopartijskog u odnosu na višepartijski sistem navode da se njime "uprošćuje" izbor birača, odnosno omogućava brzo i jednostavno nagrađivanje i kažnjavanje političkih stranaka koje se nalaze na vlasti; također se navode da se dvije glavne stranke nude veću političku stabilnost i promoviraju umjerenost nauštrb malih stranaka s ekstremne ljevice i desnice. Kritičari dvostranačja, pak, drže da dvije vodeće stranke s vremenom postaju dio jednog te istog establišmenta, odnosno stvaraju međusobni simbiotski odnos kojemu je glavni cilj održavanje status quoa, a samim time proizvode stagnaciju i partitokraciju. Kao neki od metoda kojima se nastoje otkloniti ovi nedostaci razvili su se instituti tzv. protestnih trećih stranaka, odnosno koncept velikog šatora i preliminarnih izbora unutar dvije vodeće stranke.

Izvori
------
**Dvorac Janković** je barokni dvorac u središtu Daruvara.

Građen je od 1771. do 1777. godine za grofa Antuna Jankovića, prema projektu zasad nepoznatog arhitekta.

Obitelj Janković imala je velike posjede diljem Hrvatske, a vlastelinstvo Daruvar bilo sjedište obitelji. Odmah po dovršenju dvorca 1777. Daruvar je posjetio poznati putopisac Friedrich Wilhelm von Taube koji je zapisao da je dvorac najljepši u cijeloj kraljevini te da se ne bi trebao skrivati ni u Beču.

Dvorac Janković
Dvorac je položen na padini brijega, terasasto uređenog, nekad raskošnog vrta. Ima tri krila na koja se s četvrte strane nadovezuju gospodarske zgrade. Tlocrtno je u obliku slova U, a organizacija prostora temelji se na uzdužnom hodniku uz koji se nižu prostorije. U glavom je krilu velika veža sa stupovima te dva monumentalna stubišta. Glavno je pročelje raščlanjeno trima rizalitima s bogatom dekoracijom. Na katu je velika dvorana i nekadašnji svečani saloni. Dvorac je natkriven velikim mansardnim krovištem.

Od 1868. do 1870. dvorac je dao obnoviti grof Julije Janković ne mijenjajući bitno njegov izvorni izgled. Na glavnom ulazu dodana je altana sa stupovima te su u unutrašnjosti pregrađene neke prostorije. Obnovu je vodio bečki arhitekt König, unutrašnje uređenje Julije Manstein, također iz Beča. Interijeri dvorca s kraja 19. stoljeća sačuvani su na starim fotografijama.

Dvorac je u vlasništvu Jankovića do 1878. kada ju grofovi prodaju Magdaleni Lechner, a ona potom Aloisu i Antonu Tüköryju. Vlastelinstvo Daruvar prodano je 1905. Hrvatskoj poljodjelskoj banci. Dvorac je 1920. kupila općina Daruvar koja je u njemu smjestila školu.

Literatura
----------

* Mladen Obad Šćitaroci, *Dvorci i perivoji u Slavoniji*, Zagreb 1998. ISBN 953-97121-0-6
Koordinate: 41° 09′ 32" SGŠ, 20° 47′ 44" IGD

**Donji Lakočerej** (mak. *Dolno Lakočerej*) je naselje u Republici Makedoniji, u jugozapadnom delu države. Donji Lakočerej pripada opštini Ohrid.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Donji Lakočerej je smešteno u jugozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Ohrida, naselje je udaljeno 5 km severno.

Donji Lakočerej se nalazi u istorijskoj oblasti Ohridski kraj, koja se obuhvata istočnu i severoistočnu obalu Ohridskog jezera. Naselje je smešteno u nevelikom Ohridskom polju, koje se pruža na severoistočnoj strani jezera. Istočno od naselja izdiže se planina Galičica, a severozapadno pobrđe Gorenci. Nadmorska visina naselja je približno 720 metara.

Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Donji Lakočerej je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 728 stanovnika. 

Većinu stanovništva čine etnički Makedonci (99%), a ostalo su Srbi.

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Ohrid

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.ohrid.gov.mk Zvanična stranica opštine Ohrid

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Ohrid |
| --- |
| **Ohrid** • 
Vapila • 
Velgošti • 
Velestovo •
Gornji Lakočerej • 
Donje Konjsko • 
Donji Lakočerej • 
Zavoj • 
Jelšani •
Konjsko • 
Kosel • 
Kuratica •
Lagadin • 
Leskojec • 
Livojišta • 
Ljubaništa • 
Openica •
Orman • 
Peštani • 
Plaće •
Podmolje • 
Ramne •
Rasino • 
Rečica • 
Svinjišta •
Sirulja • 
Skrebatno • 
Trpejca •
Šipokno |  |
*Za ostale upotrebe, v. Srpci.*

  
Koordinate: 41° 10′ 27" SGŠ, 21° 21′ 55" IGD

**Donji Srpci** (mak. *Dolno Srpci*) su naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Donji Srpci pripadaju opštini Mogila.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Donji Srpci je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 16 km severno.

Donji Srpci se nalaze u zapadnom delu Pelagonije, najveće visoravni Republike Makedonije. Naseljski atar je na istoku ravničarski, dok na zapadu izdiže planina Drevenik. Nadmorska visina naselja je približno 640 metara.

Klima u naselju je kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Donji Srpci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 479 stanovnika.

Pretežno stanovništvo po poslednjem popisu su etnički Makedonci (99%).

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Mogila

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Donji Srpci*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.mogila.gov.mk Zvanična stranica opštine Mogila

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Mogila |
| --- |
| **Mogila** • 
Alinci • 
Beranci • 
Budakovo •
Vašarejca • 
Gornja Čarlija • 
Donja Čarlija • 
Dedebalci • 
Dobruševo •
Donji Srpci • 
Ivanjevci • 
Loznani • 
Mojno • 
Musinci •
Novoseljani • 
Nošpal • 
Podino • 
Puturus • 
Radobor •
Sveti Todori • 
Trap • 
Trnovci • 
Crničani |  |
|  |
| --- |
| **Dinastije faraona  starog Egipta** |
| **predinastički Egipat** |
| **protodinastički period** |
| **rani dinastički period** |
| 1. 2. |
| **Staro kraljevstvo** |
| 3. 4. 5. 6. |
| **prvi prelazni period** |
| 7. 8. 9. 10. |
| 11. (*samo Teba*) |
| **srednje carstvo** |
| 11. (*ceo Egipat*) |
| 12. 13. 14. |
| **drugi prelazni period** |
| 15. 16. 17. |
| **Novo carstvo** |
| 18. 19. 20. |
| **treći prelazni period** |
| 21. 22. 23. 24. 25. |
| **kasni period** |
| 26. 27. 28. |
| 29. 30 31. |
| **Grčko-rimski period** |
| Ptolomejska dinastija-Rimsko Carstvo |

Osamnaesta, Devetnaesta i **Dvadeseta dinastija** drevnog Egipta se često svode pod zajednički naziv Novo kraljevstvo. Ova se dinastija smatra poskljednjom u Novom kraljevstvu, a slijedio ju je Treći prijelazni period.

Vladari
-------

**Dvadesetu dinastiju** je osnovao Setnakhte, ali jedini važni član je bio Ramzes III, koji je kao svoj uzor imao Ramzesa II

Pljačke grobove
---------------

Period ovih vladara je karakterističan po početku sistematske pljačke kraljevskih grobnica. Mnogi od dokumenata koji datiraju iz ovog perioda se tiču istraga i kazni za ova nedjela, posebno u doba vladavine Ramzesa IX i Ramzesa XI.

Sumrak
------

Slično kao što se dogodilo s prethodnom Devetnaestom dinastijom, i ova je postala žrtvom sukoba među nasljednicima Ramzesa III. Tako je poznato da su najmanje tri sina Ramzesa III preuzela vlast pod imenima Ramzes IV, Ramzes VI i Ramzes VIII. Uz to je Egipat u isto vrijeme postao žrtvom niza suša, niskog vodostaja Nila, gladi, pobuna i korupcije – što je sve potkopavalo kraljevski autoritet. Vlast posljednjeg kralja Ramzesa XI je tako oslabila da su Visoki svećenici Amuna u Tebi postali de facto vladari Gornjeg Egipta, dok je Smendes kontrolirao Donji Egipat još prije smrti Ramzesa XI. Smendes je s vremenom osnovao Dvadeset prvu dinastiju u Tanisu.

Kronologija Dvadesete dinastije
-------------------------------

V. također
----------

* Porodično stablo Dvadesete dinastije Egipta

***Dvadeseta dinastija Egipta*** na Wikimedijinoj ostavi
Kuća Cekovića u Palama
**Cekovića kuća** nalazi se u Palama, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika na sjednici održanoj 30. avgusta do 2. septembra 2004. godine donijela je odluku da se kuća proglasi za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), Ljiljana Ševo i Tina Wik.

Historija
---------

Kuća je izgrađena između 1902. i 1915. godine i služila je kao ljetnikovac. Posljednja nasljednica iz porodice Ceković je u periodu od 1984. godine pa do kraja svog života (1995. godine) Zemaljskom muzeju BiH poklonila 80 predmeta iz ostavštine svoje porodice. Predmeti su raspoređeni u zbirke: ženska građanska nošnja, muška i dječija nošnja, nakit i tekstilno pokućstvo.
Neposredno prije početka rata u BiH 1992-1995. godine, testamentom je porodični ljetnikovac na Palama, zajedno sa svim namještajem, ostavila Mitropoliji Dabrobosanskoj.

Ceković kuća je rekonstruisana 2007. godine i u njoj se danas nalazi Galerija likovne kolonije Pale. Kuća se nalazi na jugozapadnom dijelu Pala u Romanijskoj ulici.

Opis
----

Građena je kao jednospratnica sa potkrovljem. U prizemlju su ekonomski prostori. Objekat ima osnovu u obliku pravilnog pravougaonika, dimenzija 20 x 11 m, odnosno 20 x 13 m, uključujući drvenu verandu (trijem na stupovima) izvedenu dužinom jugoistočne fasade. 
Prizemlje objekta je masivno i građeno od kamena. Spratna konstrukcija je izvedena u bondruk sistemu sa ćerpićem kao ispunom. 
Za izradu verande, glavnog i pomoćnog ulaznog trijema, stepeništa, međuspratne i krovne konstrukcije, je korišteno drvo. Međuspratnu i stropnu konstrukciju kuće čine drvene grede koje nose drveni pod sprata, dok je konstrukcija sa donje strane malterisana. Za pokrov dvovodnog krova je korišten crijep i lim.

Literatura
----------
**Epsin N-terminalni homologni domen** (ENTH) je strukturni domen koji je prisutan u proteinima koji učestvuju u endocitozi i citoskeletalnoj mašineriji.

Struktura
---------

Ova domen je oko 150 aminokiselina dug i uvek je lociran na N-terminusu proteina. On formira kompaktne globularne strukture, koje se sastoje od 9 alfa heliksa povezanih petljama promenljive dužine. Opštu topologiju određuju tri heliksne ukosnice koje smeštene konsekutivno sa desnim zaokretom. N-terminalni heliks je savijen unazad, tako da formira dubok žleb u kome je mesto vezivanja Ins(1,4,5)P3 liganda. Lipidni ligand formira koordinatne veze sa aminokiselinskim ostacima okružujućih alfa heliksa. Sva tri fosfata imaju višestruke koordinatne veze.

Ljudski proteini koji sadrže ENTH domen
---------------------------------------

CLINT1; ENTHD1; EPN2; EPN3;

Literatura
----------

Ford MG, Mills IG, Peter BJ, *et al.* (September 2002). „Curvature of clathrin-coated pits driven by epsin". *Nature* **419** (6905):  361–6. DOI:10.1038/nature01020. PMID 12353027. 
refend

Spoljašnje veze
---------------

* Endocytosis.org entry on epsin Arhivirano 2012-02-04 na Wayback Machine-u
* ENTH domain[*mrtav link*] in PROSITE

  


| * p
* r
* u
Proteinski domeni |
| --- |
| BAR •  BIR • BZIP •  CARD •  C1 •  C2 •  DED •  ENTH •  FYVE •  HEAT • Kringl •  LIM •  LRR • NACHT • PAS •  PDZ •  Pirin • PH •  PX •  SH2 •  SH3 •  SUN •  TRIO •  WD40 •  Cinkov prst |
**Goran Jurić** (Karlovac, 6. svibnja 1983.) je hrvatski operni pjevač, bas. Radio je i kao prevoditelj s talijanskog. Rodom je s Korduna.

Životopis
---------

Rođen je u Karlovcu. U Karlovcu je u školskoj dobi učio pjevanje u Glazbenoj školi, a u Zagrebu je pohađao Glazbenu školu Vatroslava Lisinskog. U Zagrebu je apsolvirao fonetiku i talijanski jezik i književnost na Filozofskom fakultetu, a još je studirao i kemiju na zagrebačkom PMF-u.
Studij pjevanja je završio na Muzičkoj akademiji u Zagrebu, u klasi prof. Vlatke Oršanić. Usavršavao ga je u Salzburgu kod poznatih glazbenih imena: Piotra Beczale, Christe Ludwig i Michaela Schadea i na seminarima poznatih pedagoga.

Talijanski je usavršavao u Italiji, u Firenzi i Gemoni del Friuli. Za glumu se školovao u zagrebačkom Studiju KUBUS-u. 

Nastupao je još kao student Muzičke akademije. Odigrao je uloge Plutona u Monteverdijevu *Orfeju*, Sulejmana u Zajčevu *Nikoli Šubiću Zrinskom* te Sarastra u Mozartovoj *Čarobnoj fruli*, Baalova prvosvećenika u Verdijevu *Nabuccu*, Komtura u Mozartovu *Don Giovanniju*, Collinea u Puccinijevoj *La bohème*, u Beethovenovu *Fideliju*, Puccinijevoj *Turandot*, Verdijevu *Don Carlosu* i dr.

Debitirao je u zagrebačkom HNK-u. Nastupao je u Rimu u Teatru dell'opera di Roma, te u venecijanskoj opernoj kući *La Fenice*. Danas je članom Bavarske državne opere (Bayerische Staatsoper).

Nastupao je s Hrvatskim baroknim ansamblom, Zborom HRT-a i ansamblom Cantusom. Njegovim nastupima su dirigirali poznati dirigenti kao Riccardo Muti, Zubin Mehta.

Jurićev glas je raskošnih boja, sonoran, velika raspona i prelijepa timbra.

Nagrade i priznanja
-------------------

* prve nagrade na državnim natjecanjima studenata glazbe
* Dekanova nagrada
* posebno priznanje Rektora zagrebačkog Sveučilišta za međunarodne uspjehe
* 2005. – 1. nagrada na Državnom natjecanju učenika i studenata glazbe i plesa u Dubrovniku
* 2010. – 2. nagrada na Međunarodnom natjecanju pjevača "Mikuláš Schneider-Trnavský" u Trnavi te posebne nagrade Slovačkoga narodnog kazališta iz Bratislave i Češkoga narodnog kazališta iz Praga
* 2010. – 1. Nagrada na Međunarodnom natjecanju "Iris Adami Corradetti" u Padovi
* 2012. – nagrada Ivo Vuljević Hrvatske glazbene mladeži za najistaknutije ostvarenje mladoga glazbenika u 2012. godini

Izvori
------

* Eva Kirchmayer-Bilić: Mladi hrvatski glazbenici. Uspjesi Gorana Jurića, Hrvatsko slovo, 27. siječnja 2012. str. 19.

Vanjske veze
------------

* Goran Jurić - službene stranice Arhivirano 2013-09-20 na Wayback Machine-u (`sh`) (`en`) (`de`) (`it`)
* Matica hrvatska - Jana Haluza: »Još jedan Hrvat u svjetskim opernim kućama«
* Matica hrvatska - Jana Haluza: »Život u ravnoteži«
* **culture**net.hr - »Bas Goran jurić dobitnik nagrade Ivo Vuljević«

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 308202936
* LCCN: no2018109116
* GND: 1050441745
* SUDOC: 235077615

 |
**Goran Merčep** (Ismailia Egipat, 1959) je saksofonist i profesor saksofona.

Diplomirao je 1986. godine na Muzičkoj akademiji u Zagrebu u klasi prof. J. Nochte, usavršavao se dvije godine na CNR Boulogne- Billancourt u klasi prof. Clauda Delanglea.

Kao član Zagrebačkog kvarteta saksofona od njegova osnivanja osvojio je nagrade Milka Trnina 1993. Judita 1995. Vatroslav Lisinski 2010. te 7 nagrada "Porin" Instituta hrvatske glazbene industrije.

Kao solist nastupao je sa Simfonijskim puhačkim orkestrom hrvatske vojske, Zagrebačkim solistima, Varaždinskim komornim orkestrom, Hrvatskim komornim orkestrom, Dubrovačkim simfonijskim orkestrom, na Muzičkom biennalu te na festivalima Cervantino u Meksiku i Borderline u Belgiji. 

Od 1996. godine umjetnički je ravnatelj festivala «Samoborska glazbena jesen» u sklopu koje je 2004. godine osnovao Međunarodno natjecanje mladih glazbenih umjetnika „Ferdo Livadić".

U srpnju 2008. godine dobio je Nagradu Grada Samobora.

Prvi je predsjednik Rotary kluba Samobor u osnivanju.

Član je komisije Odbora „Nagrade Vladimir Nazor" za 2010. i 2011. godinu.

Izvanredni je profesor na Muzičkoj akademiji u Zagrebu.

.
**Cetina** je selo u gornjoj Cetinskoj krajini, odnosno u njenom manjem dijelu, Vrličkoj krajini. Administrativno, Cetina je dio općine Civljane u Šibensko-kninskoj županiji.

Zemljopisni položaj
-------------------

Nalazi se na 43° 58' 7" sjeverne zemljopisne širine i 16° 25' 59" istočne zemljopisne dužine, sjeveroistočno od sela Civljane i gradića Vrlike.

Nalazi se na izvoru istoimene rijeke, odnosno ime je dobilo po rijeci Cetini i starohrvatskoj župi Cetini koju u 10. stoljeću prvi put spominje bizantski car Konstantin Porfirogenet VII. u svom djelu De administrando imperio.

Do 1991. godine, selo je bilo u sastavu općine Knin.

Stanovništvo
------------

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine u selu je živjelo 123 stanovnika, dok je posljednjim popisom iz 2011. godine utvrđeno da ovdje živi 195 stanovnika

### Kretanje broja stanovnika

* 2011. - 195
* 2001. - 123
* 1991. - 853 stanovnika (793 Srba, 41 Hrvat, 2 Jugoslavena, 17 ostalih i neopredeljenih).
* 1921. - 981
* 1857. - 606

Povijest
--------

Po narodnoj predaji, u vrlički kraj je stigao Klukas, jedan od petero braće koja su dovela Hrvate u ovaj kraj. Brojni starohrvatski spomenici govore o njihovoj nazočnosti i poznato je po nalazima iz starohrvatskog doba. Značajan je spomenik kulture kadionica iz *Stare Vrlike* iz druge polovice 8. stoljeća, a donijeli su je na hrvatsko tlo franački misionari poslije 800. godine prilikom pokrštavanja Hrvata.

Gospodarstvo
------------

Stanovništvo se bavi poljodjelstvom, vinogradarstvom i stočarstvom.

Kultura
-------

Na području sela nalaze se ruševine starohrvatske crkve sv. Spasa iz 9.-10. stoljeća. To je jedan od najbolje očuvanih spomenika ranosrednjovjekovnog sakralnog graditeljstva u Hrvatskoj. Oko crkve nalazi se do sada najveća istražena i proučena starohrvatska nekropola s preko 1000 grobova.

Pravoslavna crkva **Uznesenja Gospodnjeg** na izvoru rijeke Cetine je sazidana 1940. godine, a obnovljena 1974. godine.

Izvori
------

1. ↑  Dušan Duje Jelovina: Slobodna Dalmacija Podlistak: Starohrv. spomenička baština od 7. do 12. stoljeća, 8. srpnja 2002.
2. ↑  „Archive copy". Arhivirano iz originala na datum 2011-07-21. Pristupljeno 2014-08-02.

Vanjske poveznice
-----------------

* Službene stranice općine

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Cetina (Civljane)** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*


| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Općine Civljane |
| --- |
| Cetina • Civljane |


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Hrvatska***  |
**Chalatenango** (španjolski: *Departamento de Chalatenango*) je jedan od 14 departmana na koji je Salvador administrativno podjeljena.

Karakteristike
--------------

Chalatenango se nalazi na sjeveru zemlje. Sa sjevera graniči sa Hondurasom, sa zapada sa Departmanom Santa Ana, sa istoka i jugoistoka sa Departmanom Cabañas i sa juga sa departmanima La Libertad, San Salvador 
i Cuscatlán.

Departman ima površinu od 2,017 km², na kojoj je 2022. živilo 210,845 stanovnika.

Administrativna podjela
-----------------------

Chalatenango je podjeljen na 33 općina (španjolski: *municipalities*), a to su; Agua Caliente, Arcatao, Azacualpa, Chalatenango, Citalá, Comalapa, Concepción Quezaltepeque, Dulce Nombre de María, El Carrizal, El Paraíso, La Laguna, La Palma, La Reina, Las Vueltas, Nombre de Jesús, Nueva Concepción, Nueva Trinidad, Ojos de Agua, Potonico, San Antonio de la Cruz, San Antonio Los Ranchos, San Fernando, San Francisco Lempa, San Francisco Morazán, San Ignacio, San Isidro Labrador, San José Cancasque, San José Las Flores, San Luis del Carmen, San Miguel de Mercedes, San Rafael, Santa Rita i Tejutla.

Administrativni centar departmana je grad Chalatenango koji ima 16,976 stanovnika

Historija
---------

Departman Chalatenango je osnovan u februaru 1855.

Izvori
------

1. 1 2  „*Departamento de Chalatenango*" (španjolski). Siges. Pristupljeno 22.3.2023.
2. 1 2  „*Chalatenango Department in El Salvador*" (engleski). City population. Pristupljeno 22.3.2023.
3. ↑  „*Chalatenango in Chalatenango*" (engleski). City population. Pristupljeno 22.3.2023.

Vanjske veze
------------

***Chalatenango (departman)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Departamento de Chalatenango* (`es`)

| * p
* r
* u
Departmani Salvadora |
| --- |
| Zastava SalvadoraZastava Salvadora | 
Ahuachapán • Cabañas • Chalatenango • Cuscatlán • La Libertad • La Paz • La Unión • Morazán • San Miguel • San Salvador • San Vicente • Santa Ana • Sonsonate • Usulután
 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **geografiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
**Drinking Skull** je bio zagrebački thrash metal sastav.

Povijest sastava
----------------

Osnovan je 1987. u Zagrebu. Nakon što su snimili nekoliko demo albuma, 1990. objavljuju svoj prvi potpuni album *Our Faith, Our Life... Our Death*, s kojeg je videospot za pjesmu "Retaliation From The Underground" prikazan na televiziji. Iduća dva albuma *Amalgamation* i *People That Make You Feel Small* objavljuju 1992. i 1993. a 1997. kompilaciju *The End of Decade*. Posljednji album *Evil or Divine* na kojem je za razliku od prethodnih primjetan utjecaj gothica, objavili su 1999. Zbog te promjene stila, dva člana sastava, Damir Marijan i Jurica Baljak, te bivši član Siniša Antunović su odlučili osnovati novi sastav nazvan Angelseed, kao "logičan nastavak" Drinking Skulla.

Diskografija
------------

* *Sentinel of Noise* (demo, 1989.)
* *Dead & Alive* (demo, 1989.)
* *Apocalypse! War!* (demo, 1989.)
* ***Our Faith, Our Life... Our Death*** (1990.)
* *People* (demo, 1992.)
* ***Amalgamation*** (1992.)
* ***People That Make You Feel Small*** (1993.)
* *Demo '96* (demo, 1996.)
* *The End of Decade* (kompilacija, 1997.)
* ***Evil or Divine*** (1999.)

Izvori
------

1. ↑  Angelseed na MySpace-u

Vanjske poveznice
-----------------

* Encyclopaedia Metallum
*Ovo je kinesko ime; porodično ime je* Liu*.*
**Gaozu od Kasnijeg Hana** (ili **Liu Zhiyuan**; 895–948) bio je Shato vojskovođa i kratkotrajni nominalni car Kine, odnosno osnivač dinastije Kasniji Han, četvrte od Pet dinastija koje su vladale sjevernom Kinom u prvoj polovici 10. vijeka.

Liu Zhiyuan je guverner Bingzhoua, područja oko današnjeg Taiyuana u kineskoj provinciji Shanxi, koje je u vrijeme dinastije Kasniji Jin bilo glavno uporište Shatuo Turaka U to je vrijeme dinastija Kasniji Jin bila tek marioneta sjevernih kitanskih nomada i njihove dinastije Liao. Kada se 946. car Shi Chonggui odlučio pobuniti protiv svojih kitanskih gospodara, Kitani su protiv njega poduzeli pohod i svrgnuli ga. Kitanski je car, međutim, na povratku s pobjedničkog pohoda umro. Tako je stvoren metež koji je iskoristio Liu Zhiyuan i u današnjem Pekingu sebe proglasio carem, kao i novu dinastiju Kasniji Han, tvrdeći da potiče od [[Liu Bang]a, drevnog kineskog vojskovođe koji je prije više od hiljadu godina stvorio veliku dinastiju Han. Liu Zhiyuan, međutim, nije imao vremena da dugo uživa u vlasti; umro je već sljedeće godine, n naslijedio ga je adolescentski sin koji će dvije godine kasnije biti svrgnut u puču koji su organizirali osnivači nove dinastije Kasniji Zhou. Tako je Liu Zhiyuanova dinastija ostala upamćena kao jedna od najkratkotrajniji u kineskoj historiji.

Njegov brat Liu Min je nedugo nakon toga osnovao državu Sjeverni Han, koja je, oslanjajući se na Kitane, uspjela opstati sve do 979.

Literatura
----------

* Mote, F.W. (1999). *Imperial China: (900-1800)*. Harvard University Press. str. 13.

|
|  |
| Gaozu od Kasnijeg Hana **Kuća Liu (947–950)****Rođen/a:** 895  **Umro/la:** 948 |
| Kraljevske titule |
| Prethodi:**Car Chudi iz dinastije Kasniji Jin** | **car Kine**947–948 | Slijedi:**Car Yindi** |
| **Prethodi:**nema | **car dinastije Kasniji Han**
**947–948** | **Slijedi:**Liu Chengyou |
**Dripetis**, perzijska princeza, bila je mlađa kćer ahemenidskog vladara Darija III. i kraljice Stateire I. sestra od Stateire II. unuka od Sisigambis, te žena makedonskog generala Hefestiona.

Iako se Dripetis ne spominje poimenice, smatra se da ju je zarobio Aleksandar Makedonski nakon bitke kod Isa i poraza perzijske vojske 333. pne. kada je Darije III. bježeći pred Makedoncima morao napustiti gotovo cijelu obitelj.

Godine 324. pne. u gradu Suzi Dripetis se udala za Hefestiona, dok se njena sestra Statiera II. udala za Aleksandra Makedonskog. U manje od godinu dana nakon vjenčanja, obje sestre postale su udovice, dok je njih dala pogubiti druga Aleksandrova žena Roksana, koja je svome sinu željela osigurati prijestolje.

Veze
----

* Darije III.
* Stateira I.
* Perzijska Monarhija

Izvori
------

1. ↑  „Dripetis - kćer Darija i žena Hefestiona (Pothos.org)". Arhivirano iz originala na datum 2011-06-08. Pristupljeno 2009-08-29.
2. ↑  „Dripetis (AncientLibrary.com)". Arhivirano iz originala na datum 2011-08-05. Pristupljeno 2013-06-13.
3. ↑  „Stateira/Barsina (Livius.org)". Arhivirano iz originala na datum 2014-11-06. Pristupljeno 2009-08-29.

Vanjske veze
------------

* Dripetis - kćer Darija i žena Hefestiona (Pothos.org) Arhivirano 2011-06-08 na Wayback Machine-u
* Dripetis (AncientLibrary.com) Arhivirano 2011-08-05 na Wayback Machine-u
**Gornje Podrinje** je oblast iz ranog srednjeg vijeka, koja se spominje kod popa Dukljanina sredinom 12. stoljeća. 

Od tog vremena može se pratiti njezin značaj, najprije kao dio srpske, a kasnije kao dio bosanske države. Godine 1373. ova je oblast pripala Bosni, kada je Tvrtko I Kotromanić. u sporazumu sa knezom Lazarom, savladao i podijelio posjed srpskog velikaša župana Nikole Altomanovića. 

Goražde je bilo poznato srednjovjekovno trgovište u vlasti obitelji Hranića-Kosača. U pisanim izvorima prvi put se spominje 1376. godine. 

Oblast Drina obuhvatala je župe: Bistricu, Govzu, Osanicu, Goražde, Pribud i Pivu. 

Župi Osanica pripadalo je i selo Kosače, u kojem neki naučnici traže postojbinu ove moćne feudalne porodice. Uspon Kosača započeo je još za vrijeme Vlatka Vukovića, vojskovođe kralja Tvrtka, a nastavlja se sa njegovim nasljednikom Sandaljem Hranićem (1392.-1435.). Oblast Sandalja Hranića se prostirala od ušća rijeke Neretve do Lima i od doline Rame do Kotora. Boravio je na svome dvoru Samoboru kod Goražda, na desnoj obali Drine. Nakon njegove smrti 1435. godine, vlast preuzima Stjepan-Vukčić Kosača, koji od 1437. godine neovisno gospodari ovim krajevima do svoje smrti 1466. godine. Godine 1448. dobio je titulu "herzog" - herceg, po čemu je kasnije čitava oblast, uključujući i Hum i Primorje, dobila naziv Hercegovina. Godine 1454. herceg Stjepan je podigao pravoslavnu crkvu u Sopotnici, posvećenu sv. Đorđu.

Literatura
----------

* Kovačević-Kojić, Desanka, Gradska naselja srednjovjekovne bosanske države. Sarajevo, 1978. (ćirilica
* Mihajlo Dinić, Zemlje Hercega Svetoga Save, u: Srpske zemlje u srednjem veku, Beograd, 1978. 178.-269.
*
*Za ostale upotrebe, v. Banjica (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 47′ 10" SGŠ, 20° 54′ 22" IGD

**Donja Banjica** (mak. *Dolna Banjica*) (tur. *Aşağı Banisa*) je naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Donja Banjica pripada opštini Gostivar.

Donja Banjica je bila sedište istoimene opštine, koja je 2004. godine priključena opštini Gostivar.

Geografski položaj
------------------

Naselje Donja Banjica je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Gostivara, naselje je udaljeno 2 km južno, pa je danas njegovo predgrađe.

Donja Banjica se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na južnom obodu Pološkog polja, na mestu gde se iz polja izdižu prva brda planine Bistre. Nadmorska visina naselja je približno 540 metara.

Klima u naselju je umereno kontinentalna.

Istorija
--------

Početkom 20. veka Donja Banjica je selo sa mešovitim stanovništvom, pravoslavnim Slovenima i muslimanskim Turcima. Većina pravoslavnih vernika su pripadali Srpskoj pravoslavnoj crkvi.

Stanovništvo
------------

Po popisu stanovništva iz 2002. godine Donja Banjica je imala 4.356 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su Turci (66%), a u manjini su Albanci (25%) i etnički Makedonci (8%). 

Većinska veroispovest u naselju je islam, a manjinska pravoslavlje.

Sadržaji
--------

U selu se nalaze: osnovna škola sa 4 razreda, crkva, džamija, prodavnice i ugostiteljski objekti.

Vidi još
--------

* Opština Gostivar
* Spisak sela u republici Makedoniji

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Donja Banjica*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.gostivari.gov.mk Zvanična stranica opštine Gostivar Arhivirano 2008-06-12 na Wayback Machine-u (`mk`)

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Gostivar |
| --- |
| **Gostivar** • 
Balin Dol • 
Belovište • 
Brodec • 
Vrutok • 
Gornja Banjica • 
Gornja Đonovica • 
Gornje Jelovce • 
Debreše • 
Donja Banjica • 
Donja Đonovica • 
Donje Jelovce • 
Železna Reka • 
Zdunje • 
Korito • 
Kunovo • 
Lakavica • 
Lešnica • 
Malo Turčane • 
Mitrovi Krsti • 
Padalište • 
Pečkovo • 
Simnica • 
Srbinovo • 
Sušica • 
Strajane • 
Raven • 
Rečane • 
Trnovo • 
Tumčevište • 
Forino • 
Čajle • 
Čegrane |  |
**Dragutin Lerman** (Požega, 24. kolovoza 1863. – Kreševo, 12. lipnja 1918.), hrvatski istraživač i putopisac.

Bio je sudionik *Stanlayevih ekspedicija* u porječje Konga, sudjelovao u pregovorima i sklapanjima sporazuma s domorodačim poglavicama. Kao generalni tajnik belgijske vlade za istočni Kongo (današnji DR Kongo) uspostavio je belgijsku kolonijalnu upravu. Jedan od slapova na rijeci Kwilu nazvao je Zrinski Chutes - Slapovi Zrinskih. Darovao je Hrvatskom narodnom muzeju vrijednu zbirku predmeta naroda istočnog Konga (sada u Etnografskom muzeju u Zagrebu).

Njegov dnevnik pretvoren je u dvije knjige. Prvu, objavljena 1891. pod nazivom *Dnevnik iz Afrike*, napisao je i tiskao njegov prijatelj iz Požege, Julije Kempf, kojeg je Lerman obavještavao o tijeku ekspedicije. Druga knjiga je objavljena 1894. pod nazivom *Novi dnevnik iz Afrike*. Lerman je inspirirao dvojicu drugih hrvatskih istraživača Mirka i Stjepana Seljana koji su kartografirali Afriku i Južnu Ameriku početkom 20-og stoljeća.

Umro je u Kreševu, gdje se još može vidjeti njegov spomenik.

Djela
-----

* "Listovi iz Afrike",
* "Novi listovi iz Afrike",
* "Afrički dnevnik 1888.-1896.".

Vanjske veze
------------

* Arhivirano 2009-08-31 na Wayback Machine-u HRT]
* TPZPS Arhivirano 2015-04-02 na Wayback Machine-u

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 35262172
* LCCN: n93074979
* ISNI: 0000 0000 3097 2784
* GND: 119254530
* SUDOC: 076681181

 |
**Dragutin Bukvić** (Očka Gora kod Čajetine, 28. februar 1885 — Očka Gora kod Čajetine, 23. jul 1960), revolucionar i sindikalni aktivista.Preziveo logor na Banjici,svirepo mucen od Gestapo-a.Bio je clan Kominterne i veliki prijatelj Dolores Ibaruri.

Biografija
----------

Rođen je 28. februara 1885. godine u selu Očka Gora, kod Čajetine. Po zanimanju je bio opančarski radnik. 

Član sindikata je bio od 1905. godine, a član Srpske socijaldemokratske partije od 1910. godine. Učestvovao je na Prvom kongresu Socijalističke radničke partije Jugoslavije (komunista), u Beogradu aprila 1919. godine i na Drugom kongresu KPJ, u Vukovaru juna 1920. godine. 

Na izborima za izborima za Ustavotvornu skupštinu Kraljevine SHS, novembra 1920. godine, bio je izabran za narodnog poslanika na na listi KPJ. Bio je član Centralnog partijskog veća Komunističke partije Jugoslavije i Izvršnog odbora Nezavisnih sindikata, od 1922. do 1923. godine. Sarađivao je u listovima - „Radničke novine", „Organizovani radnik" i „Radničko jedinstvo".

Učestvovao je na kongresu Crvene sindikalne internacionale u Moskvi, 1922. godine, a bio je i jedan od predstavnika KPJ na Četvrtom i Petom kongresu Kominterne u Moskvi, 1922. i 1924. godine. 

Kao pristalica desne frakcije u KPJ, u jesen 1925. godine je napustio KPJ i Nezavisne sindikate. Potom je prišao grupi Ujedinjenje i učestvovao je u osnivanju Ujedinjenih radničkih sindikata Jugoslavije, čime je prestala njegova aktivnost u revolucionarnom radničkom pokretu.

Umro je 23. jula 1960. godine u Očkoj Gori.

Literatura
----------

* **Enciklopedija Jugoslavije** (knjiga druga). „Jugoslavenski leksikografski zavod, Zagreb", 1982. godina.
**Duchennova mišićna distrofija** (**DMD**) je teški oblik mišićne distrofije. Ispoljava se kao slabost mišića koja obično počinju oko četvrte godine u dječaka i brzo se pogoršava. Tipski gubitak mišića javlja se prvo u gornjem dijelu nogu i karlici a zatim onih iz nadlaktice. To može dovesti do problema uspostavljanja stojećeg položja. Većina pogođenih nije u stanju da hoda u dobi od 12. godine. Ugroženost mišića može izgledati veće zbog povećanog sadržaja masnog tkiva. Također je uobičajena i skolioza. Neki su možda sa mentalnom retardacijom. Žene sa jednom kopijom mutantnog gena (heterozigoti) mogu ispoljavati blage simptome.

Uzroci i dijagnoza
------------------

Pojava Dušenove distrofije povezana je sa recesivnim genom na X hromosomu. Oko dvije trećine slučajeva bolest nasljeđuje od roditeljske osobe, dok jednu trećinu čine slučajevi zbog novih mutacija. To je uzrokovano mutacijom u genu za protein distrofin. Distrofin je važan za održavanje ćelijskih membrana mišićnih vlakana. Dijagnoza se može postaviti odmah pri rođenju, nakon genetičkog testiranja. Pogođeni također imaju visok nivo keratin-kinaze u krvi.

Liječenje
---------

Za ovu distrofiju nije poznat niti jedan lijek. Fizikalna terapija, ortopedske proteze i korektivne operacije mogu pomoći kod osoba sa nekim simptomima. Potpomognuta ventilacija može biti potrebna u onim slučajevima sa slabošću mišića za disanje.Lijekovi koji se koriste uključuju steroide koji usporavaju degeneraciju mišića, kao i antikonvulzivi za kontrolu oduzetosti, a neke mišićne aktivnosti i imunosupresanti odlažu mogućnost da oštećenja usmrte mišićne ćelije.

Povezano
--------

* Mišićna distrofija

Vanjske veze
------------

***Duchennova mišićna distrofija*** na Wikimedijinoj ostavi

* Muscular Dystrophies na Projektu Open Directory
* CDC’s National Center on Birth Defects and Developmental Disabilities (previously listed below as "Duchenne/Becker Muscular Dystrophy, NCBDDD") at CDC
* Genes and Disease Page at NCBI
Koordinate: 41° 30′ 57" SGŠ, 20° 34′ 25" IGD

**Donji Melničani** (mak. *Долно Мелничани*) su naseljeno mesto u Republici Makedoniji, u zapadnom delu države. Donji Melničani pripadaju opštini Centar Župa.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Donji Melničani je smešteno u krajnjem zapadnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Albanijom (7 km zapadno). Od najbližeg većeg grada, Debra, naselje je udaljeno 8 km jugoistočno.

**Reljef**: Donji Melničani se nalaze u oblasti Župa, na severozapadnim padinama planine Stogovo. Jugoistočno od naselja se nalazi glavno bilo planine, dok se jugozapadno tlo spušta u dolinu Crnog Drima, koja je u ovo delu pregrađena, pa je tu obrazovano veštačko Debarsko jezero. Nadmorska visina naselja je približno 790 metara.

Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Po popisu stanovništva iz 2002. godine Donji Melničani su imali 11 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju čine etnički Makedonci (82%).

Većinska veroispovest u naselju je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Centar Župa

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* Stranica „Moj Savetnik" - Opština Centar Župa Arhivirano 2013-09-27 na Wayback Machine-u

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Centar Župa |
| --- |
| **Centar Župa** • 
Bajramovci •
Balanci •
Breštani •
Broštica •
Vlasići •
Golem Papradnik •
Gorenci •
Gornji Melničani •
Dolgaš •
Donji Melničani •
Evla •
Elevci •
Žitineni •
Kočišta •
Kodžadžik •
Mali Papradnik •
Novak •
Osolnica •
Odžovci •
Pareši •
Pralenik •
Crno Boci |  |
Koordinate: 41° 28′ 60" SGŠ, 22° 08′ 60" IGD

**Dubrovo** (mak. *Дуброво*) je naselje u Republici Makedoniji, u središnjem delu države. Dubrovo je naselje u okviru opštine Negotino.

Dubrovo ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine značajnu manjinu u naselju.

Prirodni uslovi
---------------

Dubrovo je smešteno u središnjem delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Kavadaraca, naselje je udaljeno 15 kilometara severoistočno.

Naselje Dubrovo se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je smešteno u dolini reke Vardar, u istočnom delu Tikveške kotline. Naselje je položeno na približno 110 metara nadmorske visine, u ravničarskom području. 

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Dubrovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 49 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (78%), a manjina su Srbi (22%).

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

|  |
| --- |
| **Dubrovo** |
| **godina popisa** | **1991.** | **1981.** | **1971.** | **1961.** |
| Makedonci |  | 52 |  |  |
| Srbi |  | 11 |  |  |
| Albanci |  | 9 |  |  |
| ostali i nepoznato |  | 34 |  |  |
| **ukupno** | ' | **106** | ' | ' |

Izvori
------

1. ↑  Savezni zavod za statistiku i evidenciju FNRJ i SFRJ, popisi stanovništva 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. i 1991. godine.

Literatura
----------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* negotino.gov.mk Zvanična stranica opštine Negotino

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Negotino |
| --- |
| **Negotino** • 
Brusnik •
Vešje •
Vojšanci •
Gornji Disan •
Donji Disan •
Dubrovo •
Janoševo •
Kalanjevo •
Krivolak •
Kurija •
Lipa •
Pepelište •
Pešternica •
Timjanik •
Tremnik •
Crveni Bregovi •
Džidimirci •
Šeoba |  |
*Za ostala značenja, v. Cenzura (razvrstavanje).*
**Cenzura** je postupak nadziranja slobode izražavanja. Cenzura se može provoditi u širokom rasponu korištenih sredstava i postupaka, od uništavanja nepoželjnih sredstava izražavanja, preko brisanja ili precrtavanja nepoželjnih dijelova, do mijenjanja, izokretanja, odnosno falsificiranja onih dijelova koji se ne podudaraju sa svjetonazorom ili zakonskim odredbama vlasti ili urednika.

Vlast može cenzuru provoditi u skladu sa zakonodavstvom ili neslužbeno, u sklopu tajnih službi.

Cenzura je postupak koji je svojstven autoritarnim državnim sustavima, ali u ime zaštite javnog ćudoređa nije nepoznata niti u demokratskim sustavima.

Krajnji oblik u policijskim državama jest autocenzura.

Historija
---------

Književnu cenzuru u današnjem smislu uveli su crkveni koncili (Prvi nicejski koncil 325. koncil u Efezu 431.) zabranom nekih tekstova kao dogmatski neispravnih, heretičkih spisa. Praksa osude spisa štetnih za vjeru i morala nastavljena je i u srednjem vijeku. U 13. vijeku su pojedini univerziteti bili određeni da vrše cenzuru nad rukopisima. Po papinskoj odredbi iz 1501. biskupi moraju brižljivo ispitati spise. Knjige izdane protivno zabrani često su se spaljivale. Papa Pavao IV izdao je 1589. **Index librorum prohibitorum**, popis djela koja vjernici nisu smjeli čitati. U evropskim državama, kroz čitav niz političkih peripetija, politička, kulturalna i moralna cenzura mijenjale su svoje forme vjekovima.
Cenzuru su vršili koncili, staleži, policija, kraljevski komesarijati za štamparije. 

Ukidana i ponovno uspostavljana, cenzura kao preventivno sredstvo traje do danas u mnogim državama. Francuska revolucija (1789.) proglasila je potpunu slobodu misli i štampe, ali je već Direktorij uveo preventivnu cenzuru. Cenzura je normalna ratna organizaciona mjera na raznim područjima (u umjetnosti, publicistici i literaturi). Pozorišnu cenzuru poznavali su već stari Heleni; pojedine drame prije izvođenja cenzurirali su arhonti; koja je u Francuskoj uvedena u 15. vijeku. 

U 20 veku se na udaru cenzure našla osim književne i nova filmska umetnost. Ta cenzura se provodila u danas propalim komunističkim režimima, ali se provodila i još uvek provodi u zapadnim državama.

V. također
----------

* Filmska cenzura

  


***Cenzura*** na Wikimedijinoj ostavi