recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
„**Niška Banja topla voda**" je jedna od srbijanskih izvornih i starogradskih pesama, raspostranjena u niškom kraju, romskog porekla.

Pesma govori o blagodetima banjske vode koje pruža Niška Banja. Omiljena je širom niškog kraja, te je uobičajeno čuti je na proslavama.

Nezvanična je himna festivala vina — „Dana vina i meraka" — koji se održava svake godine u Banji na dan svetog Trifuna, zaštitnika vinograda i vinara.

Pesma ima više verzija, od kojih su dve najpoznatije. Jedna od te dve verzije je delom na srpskohrvatskom, a delom na romskom jeziku.

Po novim saznanjima Niška Banja nije narodna pesma kako se do sada verovalo.Naime, napisao ju je niški glumac Dušan Cvetković - Čika Duca još davne 1927 godine. 
Poznati izvođač ove pesme je Olivera Katarina.

Tekst
-----

### Prva verzija

Niška Banja topla voda,  

za nišlije živa zgoda. x2  

Em ka lavlam, em kamaravla,  

And'o Niši na mekav la. x2  

  

Mi Cigani meraklije,  

ne možemo bez rakije. x2  

bez rakije šljivovice,  

i bez mlade Cigančice. x2  

  

Jedan, dva, tri, četir, pet, šest  

Sedam, osam, devet, deset. x2  

Deset, devet, osam, sedam,  

šest, pet, četir‘, tri, dva, jedan. x2  

  

Duj duj duj duj dešuduj duj  

čumidav le and'o muj.  

Em ka lavlam, em kamavla,  

And'o Niši ka mekav la.

### Druga verzija

Niška Banja, topla voda  

za Nišlije živa zgoda. x2  

Nišku Banju sijalice krase  

danju gore, a noću se gase. x2  

  

Mi Nišlije, meraklije  

ne možemo bez rakije. x2  

bez rakije sljivovice  

i bez mlade devojčice. x2  

  

Niška Banja, voda mlaka  

leči žene od stomaka. x2  

A kod kuće muža laže  

da joj voda ne pomaže. x2  

  

Jedan, dva, tri, četir, pet, šest,  

sedam, osam, devet, deset. x2  

Deset, devet, osam, sedam,  

šest, pet, četir‘, tri, dva, jedan. x2  

  

Duj, duj, duj, duj, ti ne luduj  

tebe dragi pamet muci.  

Ostavila, ti si kriva  

što me žena ostavila.
47°49′01″N 6°22′53″E﻿ / ﻿47.8169444444°N 6.38138888889°E﻿ / 47.8169444444; 6.38138888889

**Luxeuil-les-Bains** je općina (commune) u istočnoj Francuskoj koja administrativno pripada departmanu Haute-Saône u regiji Franche-Comté.

Luxeuil (u starijim tekstovima ponekad navođen kao Luxeu) potiče od rimskog naselja pod imenom *Luxovium*, za koga se tvrdi da je sadržavalo niz impozantnih građevina prije nego što su ga godine 451. uništili Huni pod Atilom. Godine 590. je irski kršćanski misionar Sveti Kolumban na njegovim ruševinama osnovao opatiju Luxeuil, koja će postati jednim od najpoznatiji samostana u Franche-Comtéu. U 8. vijeku su opatiju prilikom pljačkaškog pohoda uništili Saraceni; poslije toga je samostan obnovljen, ali su njega, kao i naselje oko njega, u 9. vijeku u više navrata opljačkali i razorili Normani, Mađari i muslimani. Učestalo uništavanje samostana u srcu Zapadne Evrope se navodi kao argument historičara koji nastoje opravdati korištenje izraza *mračno doba* za rani srednji vijek.

Usprkos toga, opatija se obnovila, a njena škola je stekla veliki ugled u srednjem vijeku; moć opata Luxeuilla je međutim, ograničena zahvaljujući caru Karlu V, a opatija je ukinuta u vrijeme francuske revolucije.

Eksterni linkovi
----------------

***Luxeuil-les-Bains*** na Wikimedijinoj ostavi

* New tourist office website (in French)
* Tourist office website Arhivirano 2000-05-22 na Wayback Machine-u (in French)
***No Love for Johnnie*** (sh. *Nema ljubavi za Johnnieja*) je roman britanskog laburističkog političara Wilfreda Fienburgha, posthumno objavljen 1959. godine. Iako ga dio kritičara ponekad navodi kao djelo tipično za opus tzv. pokreta Mladih gnjevnih ljudi u tadašnjoj britanskoj književnosti, radnja i likovi su najvećim dijelom inspirirani Fienburghovim vlastitim iskustvima u britanskom Parlamentu, kao i generacijskoj i ideološkoj tranziciji kroz koju je prolazila Laburistička stranka 1950-ih. Protagonist je Johnny Birne, relativno mladi i ambiciozni član Parlamenta koji je frustriran kako vlastitim nedostatkom napredovanja u stranci, tako i time da se laburistička vlada, kojom sve više dominiraju pripadnici srednje i više klase, udaljila od svojih ljevičarskih korijena i postala identična vladi konzervativaca. Radnja prikazuje kako Birne sa vremenom postaje sve više ciničan te sudjeluje u unutarstranačkim spletkama, odnosno odušak od frustracija pronalazi u vanbračnim vezama sa mlađim ženama. Roman, kome je dodatni publicitet pred objavljivanje dala smrt autora u prometnoj nesreći, uglavnom je loše ocijenjen od kritike, ali je izazvao određenu pažnju javnosti zbog insajderskog pristupa tadašnjoj britanskoj politici. Godine 1961. je po njemu snimljen istoimeni film sa Peterom Finchom u glavnoj ulozi. Pola vijeka kasnije je dio kritičara i historičara *No Love for Johnnie* označio važnim zbog prepoznavanja i predviđanja trendova koji će kulminirati sa Blairovim Novim laburistima.
**Stuart: A Life Backwards** (sh. *Stuart: Život unatraške*) je biografska knjiga britanskog književnika Alexandera Mastersa objavljena 2005. godine. U njoj se opisuje život Mastersovog prijatelja Stuarta Shortera (1968 - 2002), bivšeg kriminalca, beskućnika i aktivista, a temelji se na razgovorima koje je Masters vodio sa Shorterom prilikom nastojanja da od njegovih iskustava napiše roman. Knjiga je nakon objavljivanja postala bestseler i dobila niz prestižnih nagrada.

Godine 2007. je u produkciji BBC-ja snimljen i istoimeni TV-film u kome je Shorterov lik tumačio Tom Hardy, a Mastersa tumačio Benedict Cumberbatch.

Radnja TV-filma
---------------

Povučeni pisac i ilustrator Aleksandar Masters (Benedikt Kamberbač) tokom učešća u kampanji da se dvoje humanitarnih radnika oslobode iz zatvora upoznaje haotičnog mladog beskućnika Stjuarta Šortera (Tom Hardi).

Aleksandar počinje da otkriva sve više o Stjuartovom komplikovanom životu i traumatičnom detinjstvu i traži dozvolu da napiše njegovu biografiju. Stjuart mu dozvoljava i predlaže da piše unatraške kako bi knjiga bila što uzbudljivija. Dok se njihovo prijateljstvo razvija, Stjuart se priseća događaja iz prošlosti koji su ga zauvek transformisali, a Aleksandar dobija uvid u potpuno nepoznat svet i počinje da shvata kako je Stjuartov život uspeo da izmakne kontroli.

Uloge
-----

| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Tom Hardi | Stjuart Šorter |
| Benedikt Kamberbač | Aleksandar Masters |
| Nikola Dafet | Džudit |
| Kler Luiza-Kordvel | Karen |
| Edna Dori | baka |
| Kandis Nergard | Sofi |
| Džoana Mod | Rut |
|

Vanjske veze
------------

* *Stuart: A Life Backwards* na sajtu IMDb
* *Stuart: A Life Backwards* na stranici BBC-ja
***La viuda de Blanco*** je kolumbijska telenovela, snimana tokom 1996. i 1997. godine.

Početkom 2000-tih godina se emitovala na lokalnim televizijama u Srbiji pod naslovom ***Alisija***.

Godine 2006. je američka TV-kuća Telemundo snimila istoimeni rimejk.

Sinopsis
--------

Ovo je priča o Alisiji Guardijoli, Udovici Blankovih, ženi koja je optužena za ubistvo svog muža Amadora. Donja Perfekta, Amadorova majka, uverena je da je nestanak i ubistvo njenog sina organizovano od strane njegove žene Alisije zahvaljujući dokazima koje joj je priložio porodični advokat i dugogodišnji prijatelj Laurentino Urbina.

Alisija provodi nekoliko godina u zatvoru za zločin koji nije počinila, trpi poniženja i gorčinu i živi za dan kada će izaći na slobodu. Za to vreme, Donja Perfekta se koristi situacije i preuzima starateljstvo nad svojim unucima za koje je posebno vezana. Odgaja ih uz ulivanje ljubavi i poštovanje sećanja na njihovog umrlog oca, a ujedno i goji mržnjom prema njihovoj majci, koju im predstavlja ogorčenom i beskrupuloznom ženom .

Alisija je međutim, mlada i lepa žena, velikog karaktera i visokog morala. Spremna da povrati izgubljeno vreme i odmah nakon izlaska iz zatvora odlazi natrag u Trinidad kako bi našla svoje sinove, blizance Felipea i Duvana.

Tokom noći njenog povratka doživljava manju saobraćajnu nesreću i tom prilikom u pomoć joj pristiže Dijego Blanko. Dok je on bio oduševljen njenom lepotom i aurom misterije koja je obavija, Alisija beži uvidevši da je on zapravo sin Perfekte del Blanko, osobe koju najviše mrzi.

Blizanci Felipe i Duvan od rođenja poseduju natprirodne moći predviđanja i sposobnost međusobne telepatske komunikacije. Tokom noći Alisijinog povratka sanjaju košmar koji oslikava dolazak misteriozne žene.

Alisijin povratak izaziva svaki tip odbijanja, kako sa strane porodice Blanko, tako i svih njihovih poznanika, koji će se po svaku cenu truditi da je spreče pri povratku starateljstva nad svojom decom. S druge strane dolazak dolazak ove lepe žene u Trinidad, izazvaće i bitan preokret u sudbini tog mesta. Ona će biti uzrok važnih promena koje će se odvijati u sred neposredne borbe za vlast i pravdu.

Uloge
-----

| Glumci | Likovi |
| --- | --- |
| Marija Elena Doehring | Alisija Guardijola de Blanko |
| Osvaldo Rios | Dijego Blanko Albarasin |
| Konsuelo Luzardo | Donja Perfekta Albarasin de Blanko |
| Hulijo del Mar | Hjustino Brinjon |
| Jolandita Monhe | Hajde Blanko Albarasin |
| Horhe Enrike Abeljo | Dimas Pantoha |
| Mateo Rudas | Duvan Blanko Guardijola |
| Santjago Rudas | Felipe Blanko Guardijola |
| Danilo Santos | Amador Blanko Albarasin |
| Ana Marija Hojos | Iluminada Urbina #1 |
| Tanja Falkez | Iluminada Urbina #2 |
| Alvaro Bajona | Laurentino Urbina |
| Leonor Gonzalez Mina | Blasina |
| Hererdo Kalero | Ipolito Revojo |
| Danijel Mohika | Megateo |
| Sandra Perez | Valerija Sandoval |
| Huan Sebastijan Aragon | Fabio Huster Brinjon |
| Roberto Kano | Rikardo |
| Marija Ines Herera | Klarita |
| Isabel Kampos | Kornelija |
***OSS 117*** je serija špijunskih romana koju je 1949. godine započeo francuski pisac Pierre Brice, nakon njegove smrti nastavila supruga Josette Bruce, a 1992. godine dovršili njihova djeca François i Martine Bruce. Njen protagonist je Hubert Bonisseur de La Bath, američki obavještajac francuskog aristokratskog porijekla rodom iz Louisiane koji obavlja niz povjerljivih misija za Savjet nacionalne sigurnosti i pri tome doživljava niz pustolovina u raznim egzotičnim krajevima svijeta. Romani su 1950-ih stekli veliku popularnost u Francuskoj, ali i Zapadnoj Evropi, a čest je predmet rasprave o tome koliko su uticali na britanskog pisca Iana Fleminga i *Casino Royale* kojim je 1953. godine započeta mnogo poznatija serija o Jamesu Bondu. 1950-ih i 1960-ih su neki od romana postala predmetom filmskih ekranizacija. Mlađim generacijama je OSS poznatiji po dva parodijska filma Michela Hazanaviciusa gdje je naslovni lik tumačio Jean Dujardin.

Vanjske veze
------------

* Le site d'OSS 117

| * p
* r
* u
*OSS 117* |
| --- |
| Osnovno | 
* *OSS 117* (književna serija)
* Hubert Bonisseur de La Bath

 |
| Autori | 
* Jean Bruce
* Josette Bruce
* François i Martine Bruce

 |
| Filmovi | 
* *OSS 117 n'est pas mort* (1957)
* *Le Bal des espions* (1960)
* *OSS 117 se déchaîne* (1963)
* *Banco à Bangkok pour OSS 117* (1964)
* *Furia à Bahia pour OSS 117* (1965)
* *Atout cœur à Tokyo pour OSS 117* (1966)
* *Cinq gars pour Singapour* (1967)
* *Le vicomte règle ses comptes* (1967)
* *Pas de roses pour OSS 117* (1968)
* *OSS 117 prend des vacances* (1970)
* *OSS 117 : Le Caire, nid d'espions* (2006)
* *OSS 117 : Rio ne répond plus* (2009)

 |
| Glumci | 
* Kerwin Mathews
* Jean Dujardin
* Ivan Desny
* Michel Piccoli
* Frederick Stafford
* Sean Flynn
* John Gavin
* Luc Merenda

 |
| Režiseri | 
* André Hunebelle
* Michel Hazanavicius
* Jean Sacha
* Michel Clément
* Michel Boisrond
* Bernard Toublanc-Michel
* Maurice Cloche
* Jean-Pierre Desagnat
* Pierre Kalfon

 |
| Ostalo | 
* *OSS 117 tue le taon* (TV film, 1971)
* *OSS 117* (drama)
* Presses de la Cité
* Fleuve noir

 |
***Theresienstadt. Ein Dokumentarfilm aus dem jüdischen Siedlungsgebiet*** (sh. *Terezin: Dokumentarni film o području za naseljavanje Jevreja*) je njemački crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1944. u režiji Kurta Gerrona, poznat kao jedno od najzloglasnijih primjera nacističke propagande u drugom svjetskom ratu. U njemu je prikazan život Jevreja u koncentracionom logoru Theresienstadt; svrha filma je bila uvjeriti javnost neutralnih zemalja kako vlasti Trećeg rajha humano postupaju sa Jevrejima, odnosno osporiti navode saveznika do kojih je tada počelo dopirati sve više vijesti i svjedočanstava o Holokaustu. Film je nastao po ideji Hansa Günthera, esesovskog službenika zaduženog za "konačno rješenje" jevrejskog pitanja u Češko-Moravskom Protektoratu. Godine 1944. je pod njegovim nadzorom logor Theresienstadt uređen i uljepšan neposredno pred dolazak delegacije danskog Crvenog križa te tako stvoren dojam o zajednici gdje žive dobro nahranjeni, odjeveni i sretni stanovnici. Günther je odlučio isti postupak ponoviti za potrebe filma; kao režiser je angažiran Kurt Gerron, njemački glumac i režiser koji je, kao Jevrej, i sam bio zatvorenik. Gerronu je obećano da će mu biti pošteđen život ako bude surađivao. Rezultat je bio film u kome je, između ostalog, zabilježeno kako logoraši organiziraju i izvode muzičke i kazališne predstave. Nakon što je snimanje završeno, Gerron i većina članova njegove ekipe je "deportirana" u Auschwitz i likvidirana u gasnim komorama. Snimljeni materijal - koji su nacisti planirali distribuirati u Vatikanu i neutralnim zemljama - nikada nije prikazan; grubo montirana verzija je u martu 1945. prikazana na zatvorenoj projekciji za nacističke čelnike. Nekoliko mjeseci kasnije rat je završio njemačkim porazom, a u tako stvorenom kaosu najveći dio filma je uništen. Danas je očuvano tek oko dvadeset minuta.

Snimanje filma je, između ostalog, opisano u romanu i američkoj TV-seriji *War and Rememberance*, kao i romanu *Austerlitz* W. G. Sebalda.

Izvori
------

Vanjske veze
------------

* *Theresienstadt* na sajtu IMDb
* US Holocaust Museum Steven Spielberg Video Archive entry for the surviving propaganda film excerpts.
* Film Threat's Bootleg Files: "The Fuhrer Gives a City to the Jews
* Video of the film at the Internet Archive
* Specijalno izdanje "Ghettofilms and their Afterlife" s člancima o *Terezinu* u akademskom žurnalu *Apparatus. Film, Media and Digital Cultures of Central and Eastern Europe*.

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* GND: 7842580-3

 |
|  |
| --- |
|  *Ovo je glavno značenje pojma **Sunčana strana ulice (zbornik)**. Za druga značenja, v. Sunčana strana ulice (zbornik) (razvrstavanje).* |

**Sunčana strana ulice**, poetski zbornik koji je uredio Dejan Rebić, a likovno opremio Predrag Gol. U njemu su zastupljeni pjesnici Borka Gledić, Mirko Hunjadi, Anica Nef i Stojan Pavlović. Izdan je 1969. godine u Belom Manastiruu u povodu 25. godišnjice oslobođenja Baranje, a izdavači su bili Odbor za proslavu 25. godišnjice oslobođenja Baranje i Narodno sveučilište Beli Manastir. Štampan je u NIP "Štampa" u Osijeku u formatu 20 x 14 cm.

Na preklopu omotu nalazi se nenaslovljeni tekst (predgovor) Milana Ratkovića o značaju datuma 29. XI. 1944. kao dana oslobođenja Baranje od fašizma.

Izvod iz predgovora
-------------------

**Milan Ratković:**

> U historiji naroda Baranje ima obilje vrijednih datuma, ali ni jedan nije toliko velik, ni jedan nije tako značajan kao 29. XI 1944. godine. Slobodna je postala naša Baranja baš na godišnjicu rođenja nove Jugoslavije, a ova koincidencija kao da je htjela potvrditi veliku vrijednost te slobode. (...)
> 
> 

> Ova knjižica pjesama posvećena je dvadesetpetogodišnjici slobodne Baranje i neka označi početak šireg stvaranja literature o Baranji i u Baranji, neka bude poticaj onima koji umjetnički doživljavaju i u sebi nose Baranju. (...)
> 
>

Sadržaj
-------

Svakom pjesniku i pjesnikinji posvećen je jedan dio knjige koji počinje ilustrativnom stranicom, iza koje je stranica s imenom pjesnika ili pjesnikinje, a onda slijede stranice s pjesmama. **Borka Gledić** je zastupljena s 12 stranica nenaslovljenih pjesama, **Mirko Hunjadi** s 14 stranica, na kojima su ciklusi "Iskustvo iz grada na tišinama" i "Ponešto o ptici, drvetu i suncu", **Anica Nef** sa 6 stranica, na kojima su pjesme "Dok se ne zna", "Trenuci tišine", "Osama", "Bilo je to jučer", "Vrijeme koje boli i prođe" i "Na izvoru", te **Stojan Pavlović** na 10 stranica, na kojima su pjesme "Formiranje", "Veče uoči praznika", "Vizija", "Mikrokozma", "Drvo", "Jačanje", "Traženja" i "Prizma".

Zbornik je dobio naslov prema istoimenoj pjesmi Mirka Hunjadija s 26. stranice.

Primjerci u bibliotekama
------------------------

Tri primjerka knjige nalaze se u Gradskoj knjižnici Beli Manastir, od kojih jedan u zavičajnoj zbirci, i jedan u Biblioteci Matice srpske. (COBISS-Sr)

Povezano
--------

* Književnost u Baranji
**Obraz uz obraz** je jugoslovenski šou program u produkciji RTV Beograd, emitovan u periodu 1972-1974. koju je režirao Zdravko Šotra. Ukupno je snimljeno i emitovano 18 epizoda, a domaćini programa su bili glumci Milena Dravić i Dragan Nikolić. Šou je bio koncipiran kao kombinacija skečeva i muzičkih numera, a u njemu su učestvovali mnoge u to vreme popularne ličnosti kao što su Miodrag Petrović Čkalja, Đuza Stoiljković, Josipa Lisac, Sedmorica mladih, Leo Martin, Arsen Dedić itd.

Scenaristi programa su bili: Ljubivoje Ršumović (11 epizoda, 1972-73), Siniša Pavić (10 epizoda, 1972-74), Milan Šećerović (10 epizoda, 1972-74), Zdravko Šotra (8 epizoda, 1973-74), Predrag Perišić (7 epizoda, 1972-73), Dušan Radović (6 epizoda, 1972-73).

Autori muzike i songova bili su Vojkan Borisavljević i Kornelije Kovač.

Uz domaćine, Milenu Dravić i Dragana Nikolića, u programu su gostovali (nabrojani su samo oni koji su gostovali više od jednom): Kornelije Kovač (4), Leo Martin (4), Miki Jevremović (3), Mija Aleksić (3), Zdravko Čolić (3), Nada Knežević (3), Miodrag Petrović Čkalja (3), Bisera Veletanlić (3), Senka Veletanlić-Petrović (3), Dragan Nikitović (3), Jelisaveta Sablić (2), Radojka Šverko (2), Ljubivoje Ršumović (2), Krunoslav Kićo Slabinac (2), Dragan Mijalkovski (2), Dušan Prelević (2), Zoran Radmilović (2), Dragan Zarić (2), Josipa Lisac (2), Vlastimir-Đuza Stojiljković (2).

Vidi još
--------

* Obraz uz obraz: Novogodišnji specijal (1978)
* Obraz uz obraz: Novogodišnji specijal (1991)

Eksterni linkovi
----------------

* *Obraz uz obraz* na sajtu IMDb
* Spisak učesnika
* Spisak svih epizoda sa učesnicima

| * p
* r
* u
Filmovi i serije Zdravka Šotre |
| --- |
| Filmovi | 

Osvajanje slobode (1979)  **•**  Šesta brzina (1981)  **•**  Idemo dalje (1982)  **•**  Igmanski marš (1983)  **•**  Držanje za vazduh (1985)  **•**  Braća po materi (1988)  **•**  Boj na Kosovu (1989)  **•**  Dnevnik uvreda 1993 (1994)  **•**  Lajanje na zvezde (1998)  **•**  Zona Zamfirova (2002)  **•**  Pljačka Trećeg rajha (2004)  **•**  Ivkova slava (2005)  **•**  Gde cveta limun žut (2006)  **•**  Kneževina Srbija (2008)  **•**  Kraljevina Srbija (2008)  **•**  Šešir profesora Koste Vujuća (2012)
 |
| Serije | 

Maksim našeg doba (1968)  **•**  Rođaci (1969)  **•**  Obraz uz obraz (1972-1974)  **•**  Više od igre (1976)  **•**  Priče iz radionice (1982)  **•**  Volim i ja nerandže... no trpim (1992)  **•**  Ranjeni orao (2008)  **•**  Greh njene majke (2009-2010)  **•**  Nepobedivo srce (2011-2012)
 |
**Vireux-Molhain** je općina od 1,467 stanovnika, na sjeveru Francuske u Departmanu Ardennes.

Geografske karakteristike
-------------------------

Vireux-Molhain se nalazi pored belgijske granice, prostire se duž lijeve obale rijeke Meuse, nedaleko od ušća Viroina, u kotlini u kojoj dominira brdo Vireux.

Historija
---------

Historija te općine vezana je uz utvrdu na brdu Vireux koja je izgrađena tokom 3. vijeka, a zatim obnovljena u srednjem vijeku. 
U njenom podnožju izrasla su sela Molhain i Vireux-Saint-Martin, duž obala Viroina i Meuse, a na suprotnoj obali selo Vireux-le-Wallerand.

Župna crkva u Molhainu postoji još od karolinških vremena, dugo je bila mjesto hodočašća zbog relikvija Svetog Armela, koje su bile u crkvi do 1563. 
Prema legendi crkvu je podigla 752. Ada, udovica grofa Wiberta od Poitiersa, sredstvima njegova rođak Pipin Mali koji je upravo tad okrunjen za okrunjen 
za franačkog kralja.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Charleville-Mézières, Arrondissement in Ardennes*" (engleski). City population. Pristupljeno 14.06.2022.
2. 1 2   „*Situation & Chiffres clés*" (francuski). Commune Vireux-Molhain. Pristupljeno 14.06.2022.
3. 1 2   „*Vireux-Molhain à travers le temps*" (francuski). Commune Vireux-Molhain. Pristupljeno 14.06.2022.

Vanjske veze
------------

***Vireux-Molhain*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Vireux-Molhain* (službene stranice) ()
***This Is Show Business*** (sh. *Ovo je šou-biznis*) je američki televizijski talk show koji se od 1949. do 1954. emitirao na programu mreže CBS, te u ljeto 1956. na programu mreže NBC. Tema su mu bila zbivanja u američkoj industriji zabave. Njih je komentirala, odnosno o njima raspravljala grupa kritičara, intelektualaca i humorista kao što su Sam Levenson, Abe Burrows te dramatičar George S. Kaufman. U septembru 1951. godine *This Is Show Business* je postala prva emisija u historiji mreže CBS koja je uživo emitirana sa Istočne obale, a istovremeno bila dostupna gledateljima sa američke Zapadne obale. Nešto kasnije je izazvala kontroverze nakon što je u pred-božićnoj emisiji prikazanoj 21. decembra 1952. Kauffman, koji je inače bio Jevrej, rekao "Učinimo ovo jedinom emisijom gdje nitko ne pjeva "Tihu noć"!" Nakon što su se zbog toga upravi mreže potužili brojni gledatelji, Kauffman je na godinu dana prognan sa televizije. U izdanju koje se započelo emitirati 1956. redovni članovi debatne grupe su bili Burrows, Walter Slezak, i književnica Jacqueline Susann, kasnije poznata po romanu *Valley of the Dolls*. Susannin suprug Irving Mansfield je producirao epizode.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  McNeil, Alex (1996). *Total Television:The comprehensive guide to programming from 1948 to the present*. Penguin Books. str. 832. ISBN 0-14-024916-8.

Vanjske veze
------------

* *This Is Show Business* na sajtu IMDb (1949)
* *This Is Show Business* na sajtu IMDb (1956)
***Surcos*** (sh. *Brazde*) je španski crno-bijeli film snimljen 1951. godine u režiji Joséa Antonija Nieves Condea, poznat kao jedno od rijetkih socijalno angažiranih ostvarenja španske kinematografije pod Francovom vlašću. Radnja prikazuje porodicu siromašnih španskih seljaka koja odlučuje potražiti sreću u Madridu, ali ih tamo dočekuju nezaposlenost i još veće siromaštvo, a što neke od njenih članova natjera da se okrenu kriminalu i prostituciji. *Surcos* je nastao pod snažnim uticajem među tadašnjim svjetskim sineastima popularnog italijanskog neorealizma te je zbog toga Conde inzistirao na što većem realizmu i autentičnosti. Historičarima je zbog toga film prilično zanimljiv jer prikazuje mnoge detalje svakodnevnog života u tadašnjoj Španiji, pogotovo među masama ruralnih imigranata, od kojih su mnogi Španiju pod Francovom vlašću ostavljali u lošem svjetlu. Conde je probleme sa cenzurom riješio zahvaljujući ličnim vezama sa nekim od vodećih ličnosti Falange, ali i završnicom koja sugerira kako je španskim seljacima umjesto u gradu mjesto na selu, a što je bilo u skladu sa Francovom konzervativnom ideologijom.

Uloge
-----

* Luis Peña ... El Mellao
* María Asquerino ... Pili
* Francisco Arenzana ... Pepe
* Marisa de Leza ... Tonia
* Ricardo Lucía ... Manolo Pérez
* José Prada ... Manuel Pérez
* Félix Dafauce ... Don Roque, "el Chamberlain"
* María Francés ... La madre

Vanjske veze
------------

* *Surcos* na sajtu IMDb
* *Surcos* film clip na YouTube ()

| * p
* r
* u
Filmovi koje je režirao José Antonio Nieves Conde |
| --- |
| 
* *Unknown Path* (1946)
* *Anguish* (1947)
* *Night Arrival* (1949)
* *Captain Blackjack* (1950)
* *Furrows* (1951)
* *Reckless* (1951)
* *Devil's Roundup* (1952)
* *Rebellion* (1954)
* *The Red Fish*  (1955)
* *The Legion of Silence* (1956)
* *We're All Necessary* (1956)
* *The Tenant* (1957)
* *Don Lucio y el hermano pío* (1960)
* *Sound of Horror* (1964)
* *El Diablo también llora* (1965)
* *The Great Swindle* (1971)
* *Marta* (1971)

 |
***Løvejagten*** (sh. *Lov na lavove*) je danski kratki crno-bijeli nijemi igrani film snimljen 1907. u režiji Viggoa Larsena. Protagonisti - koje tumače Larsen i Knud Lumbye - su dva lovca u Africi koja tokom safarija sretnu s dva lava i ustrijele ih. Film, koji je sniman u Kopenhagenskom zoološkom vrtu i danskom otoku Elleore - koga je producent Ole Olsen lažnim biljkama i rekvizitima "uredio" da sliči na tropsku savanu - izazvao je ogromne kontroverze u danskoj javnosti kada se ispostavilo da su lavovi stvarno ubijeni pred kamerama. Protesti Društva za zaštitu životinja su natjerali dansku vladu da zabrani film, a direktor Alex Gratkjaer je nakratko bio zatvoren. Olsen je, međutim, uspio prokrijumčariti film u susjednu Švedsku gdje je postigao ogroman uspjeh, velikim dijelom zahvaljujući publicitetu stvorenom kontroverzama. Film se zahvaljujući tome prodao i u nizu drugih zemalja, pa je kompanija Nordisk Film stekla ogroman profit i započela ono što će kasniji historičari nazvati "zlatno doba danske kinematografije". U samoj Danskoj je zabrana službeno skinuta sljedeće godine, a 1909. je snimljen neslužbeni nastavak *Lov na medvjede u Rusiji*.

Vanjske veze
------------

* Løvejagten på Det Danske Filminstitut Arhivirano 2008-06-05 na Wayback Machine-u
* *Løvejagten* na sajtu IMDb
* When Nordisk Film killed lions Arhivirano 2008-08-28 na Wayback Machine-u
***Le Dernier des six*** (sh. *Posljednji od šestorice*) je francuski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1941. u režiji Georgesa Lacomba. Temelji se na romanu *Six hommes morts* belgijskog pisca Stanislasa-Andre Steemana. Radnja prikazuje kako su šestorica prijateljica osvojila blago i obećala ga podijeliti nakon pet godina, te kako potom jedan po jedan postaju žrtvama ubice. Protagonist, čiji lik tumači Pierre Fresnay, je policijski inspektor Weneslas "Wens" Voroibetchik, koji pokušava uhvatiti ubicu uz pomoć svoje djevojke, pjevačice Milla-Malou (koju glumi Suzy Delair). *Le Dernier des six* je nastao za vrijeme drugog svjetskog rata u produkciji Continental Films, studija koji su njemačke okupatorske vlasti osnovale kako bi francuskoj publici pružili nadomjestak za tada nedostupne hollywoodske filmove. Scenario je napisao Henri-Georges Cluzot, koji će sljedeće godine glavne likove i glumce posuditi za svoj režijski debi *L'Assassin habite au 21*.

Vanjske veze
------------

* *Le Dernier des six* na sajtu IMDb
*Za ostala značenja, vidi Lost Horizon (razvrstavanje).*

***Lost Horizon*** (sh. *Izgubljeni horizont*) je fantastično-pustolovni roman britanskog književnika Jamesa Hiltona. Protagonist je britanski diplomat koji se zajedno sa skupinom zapadnih državljana avionom evakuira iz građanskim ratom zahvaćene Kine u Britansku Indiju, prije nego što se avion sruši u Himalajama. Radnja prikazuje kako preživjeli pronalaze utočište u izoliranoj planinskoj utopijskoj zajednici zvanoj Shangri-La, koja je lišena kontakta s vanjskim svijetom, ali u kojoj nema siromaštva, gladi i bolesti. *Lost Horizon* je postao najpoznatija knjiga u Hiltonovoj bibliografiji, a posebnu je popularnost stekao u SAD gdje je predsjednik Franklin Roosevelt svoj službeni ljetnikovac (današnji Camp David) prozvao "Shangri-La".

Godine 1937. je snimljen istoimeni film u režiji Franka Capre, a godine 1973. je snimljena i verzija u obliku filmskog mjuzikla.

Izvori
------

Vanjske veze
------------

* *Lost Horizon* at Project Gutenburg Australia
* Review by Steven Silver Arhivirano 2008-06-22 na Wayback Machine-u
* Clues to real Shangri-La point to China
|  |
| --- |
| ***M-Maybe*** |
|  |
| **Roy Lichtenstein**, 1965. |
| pop art , 152.4 × 152.4 cm |
| Muzej Ludwig, Köln |

***M-Maybe***, pop art slika iz 1965. Roya Lichtensteina.

Historija
---------

Kada je Lichtenstein prvi put priredio samostalnu izložbu u *The Leo Castelli Gallery* u februaru 1962. bila je rasprodana prije otvaranja. Slika *Zaručnički prsten* prodana je za 1200 dolara dok je slika *Blam* prodana za 1000 dolara. Cijena njegovih radova je rasla brzo. Njemački kolekcionar Peter Ludwig je 1965. pitao Castellia, za koju cijenu bi Lichtenstein pristao prodati *M-Maybe* iz njegove osobne kolekcije. U to vrijeme, za jedno Lichtensteinovo djelo se plaćalo 6000 dolara i Castelli ju je procijenio na 12 tisuća dolara. Ludwig je ponudio Lichtensteinu 30 tisuća dolara da mu proda djelo.

Detalji
-------

*M-Maybe* prikazuje atraktivnu djevojku, koja je tipičan primjer Lichtensteinovih romantičnih strip adaptacija. Djevojka sa slike očekuje muškarca a radnja je stavljena u nejasnu ali urbanu sredinu. Na slici se može pročitati, kao što je to karakteristično za stripove, u vidu oblaka: "M–Maybe he became ill and couldn’t leave the studio" (sh. M-Možda se razbolio i nije mogao napustiti studio). Tekst i izraz njenog lica pokušavaju dočarati njenu zabrinutost i iščekivanje. David Britt upoređuje rad s viktorijanskim narativnim slikarstvom zato što su na slici predstavljeni i prisutni i odsutni objekti, kao i "narav situacije" tj. što ga je moglo zadržati.

Eckhard Schneider opisuje ovu vrstu umjetnosti kao iznenada zaustavljenu priču s predviđanjima mlade djevojke, čiji osobni prizvuk daje auru autentičnosti posebno kroz oklijevajuće izgovaranje ‘M-Maybe’. Međutim Lichtenstein idealizira izgled s grafičkom napetosti koji razdvaja emocionalno od očiglednog.

Lichtenstein je želio da njegova slika izgleda što više mehanički iako je on bio slikar.

Slika je izložena u muzeju Ludwig u Kölnu.

Izvori
------

1. ↑  Britt, David, ur. „Pop". *Modern Art: Impressionism to Post-Modernism*. Thames and Hudson year=1999.. str. 311–314. ISBN 0-500-28126-2.
2. ↑  Schneider, Eckhard, ur. (2005.). *Roy Lichtenstein: Classic of the New*. Kunsthaus Bregenz. str. 79. ISBN 3-88375-965-1.
***Svoga tela gospodar***, crnobijeli 35-milimetarski film koji je 1957. godine snimio zagrebački Jadran-film po istoimenoj pripovijetki Svoga tela gospodar Slavka Kolara.

Film je režirao Fedor Hanžeković, snimio ga je Oktavijan Miletić, muziku je napisao Fran Lhotka, scenograf je bio **Želimir Zagotta**, a montažerka **Blaženka Jenčik**. Dozvolu za prikazivanje film je dobio 16. IX. 1957. godine.

Glavne su uloge u filmu tumačili: Marija Kohn, Mladen Šerment, Julije Perlaki, Nela Eržišnik i Viktor Bek.

Radnja
------

Pritisnut velikim siromaštvom, naočiti momak ženi se hromom djevojkom koja donosi bogati miraz. Mladi **Iva** svojim je nemarom na paši skrivio smrt obiteljske junice, stoga se mora pokoriti želji strogog oca Jakova i oženiti se njemu neprivlačnom i hromom **Rožom**, starijom kćerkom imućnih suseljana. Roža je dobra duša i naočiti Iva joj se sviđa, no on ju sustavno ignorira, ogorčen prisilnim ulaskom u brak. Kako ne može prijeći preko njene mane, muči i sebe i nju, ostajući "svoga tela gospodar".

Napomene
--------

1. ↑  Filmski programi

Vanjske poveznice i izvori
--------------------------

* *Svoga tela gospodar* na sajtu IMDb
* *"Filmografija jugoslovenskog dugometražnog igranog filma 1945-1980"*, Institut za film i "Filmograf", Beograd, 1981. (str. 13)
***Le Joueur d'échecs*** (sh. *Šahist*) je francuski crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1927. godine u režiji Raymonada Bernarda. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Henryja Dupuy-Mazuela. Radnja se događa 1776. godine kada je Poljska počela dolaziti pod rusku vlast i prikazuje kako baron von Kempelen (čiji lik tumači Charles Dullin) koristi svoj znameniti šahovski automat kako bi od mladog poljskog patriota (čiji lik tumači Pierre Blanchar) spasio od pogubljenja. Kao i prethodni Bernardov film *Le Miracle des loups*, i *Le Joueur* je snimljen sa izuzetno velikim budžetom, što je uključivalo rekonstrukciju petrogradskog Zimskog dvorca u studijima u Joinvilleu, ali i prikaz bitaka za koje su se koristile lokacije u tadašnjoj Poljskoj gdje je vlada producentima omogućila da hiljade vojnika koriste kao statiste. Film je postigao ogroman uspjeh i kod publike i kod kritike. Tokom sljedećih godina su se njegovi dijelovi zagubili, te je uz dosta napora i korištenje materijala iz nekoliko evropskih kinoteka restauriran tek 1990. godine.

Godine 1938. je snimljen **istoimeni** zvučni remake.

Uloge
-----

* Pierre Blanchar ... Boleslas Vorowski
* Charles Dullin ... Baron von Kempelen;
* Édith Jéhanne ... Sophie Novinska
* Camille Bert ... Major Nicolaïeff
* Pierre Batcheff ... Prince Serge Oblonoff
* Marcelle Charles-Dullin ... Katarina II, carica Rusije.

Izvori
------

1. ↑  Richard Abel. *French Cinema: the First Wave, 1915-1929*. Princeton, NJ: Princeton University Press, 1984. p. 140.

Vanjske veze
------------

* *Le Joueur d'échecs* na sajtu IMDb

| * p
* r
* u
Filmovi koje je režirao Raymond Bernard |
| --- |
| 
* *Le Petit Cafe* (1919)
* *Le secret de Rosette Lambert* (1920)
* *Le Miracle des loups* (1924)
* *The Chess Player* (1927)
* *Tarakanova* (1930)
* *Wooden Crosses* (1932)
* *Les Misérables* (1934)
* *Love Cavalcade* (1940)
* *Judgement of God* (1952)

 |
***Topkapi*** je američka kriminalistička filmska komedija snimljena 1964. godine u režiji Julesa Dassina, poznata kao jedno od najuspješnijih i najuticajnijih ostvarenja žanra filma pljačke.

Nominalni protagonisti, koje tumače Dassinova muza Melina Mercouri i austrijski glumac Maximilian Schell, su kriminalka i njen bivši ljubavnik koji dolaze u Istanbul i okupljaju ekipu različitih stručnjaka kako bi proveli komplicirani plan čiji je cilj ukrasti skupocjeni bodež iz palače Topkapi Saraj. Radnja prikazuje kako se pri tome stvore komplikacije kada jedan od članova grupe, sitni varalica čiji lik tumači Peter Ustinov, "padne" jer ga turske vlasti sumnjiče da je terorist te koji pristaje za njih raditi kao doušnik.

Dassin, koji je nekoliko godina ranije u Francuskoj snimio film Rififi, koji se smatra prvim "pravim", odnosno klasičnim ostvarenjem žanra pljačke, je u slučaju *Topkapija* koristio pristup koji se temeljio na egzotičnim i atraktivnim lokacijama, odnosno humoru. "Ležerni" stav prema kriminalu i njegov prikaz kao uzbudljive i atraktivne djelatnosti, koji je koristio sve veće labavljenje cenzorskih standarda, će kasnije još više koristiti slična ostvarenja. Najveći je uticaj *Topkapi*, međutim, imao na medij televizije, odnosno na tvorce popularne TV-serije *Mission Impossible*, koji su od filma posudili koncept niza nepovezanih stručnjaka koji se udružuju radi jednog složenog posla, a koji će koristiti kao zaplet svake epizode. Ustinov je, pak, za svoj nastup osvojio Oscar za najboljeg sporednog glumca.

Uloge
-----

* Melina Mercouri .. Elizabeth Lipp
* Peter Ustinov .. Arthur Simon Simpson
* Maximilian Schell .. Walter Harper
* Robert Morley .. Cedric Page
* Jess Hahn .. Hans Fisher
* Akim Tamiroff .. Gerven (kuhar)
* Gilles Ségal .. Giulio
* Titos Vandis .. Harback
* Joe Dassin .. Joseph
* Ege Ernart .. Major Ali Tufan

Izvori
------

1. ↑  Box Office Information for *Topkapi*. The Numbers. pristup 19. V 2013.

Vanjske veze
------------

***Topkapi (film)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Topkapi* na sajtu IMDb

| * p
* r
* u
Filmovi čiji je autor Jules Dassin |
| --- |
| 
* *The Tell-Tale Heart*
* *Nazi Agent*
* *The Affairs of Martha*
* *Reunion in France*
* *Young Ideas*
* *The Canterville Ghost*
* *Two Smart People*
* *A Letter for Evie*
* *Brute Force*
* *The Naked City*
* *Thieves' Highway*
* *Night and the City*
* *Rififi*
* *He Who Must Die*
* *The Law*
* *Never on Sunday*
* *Phaedra*
* *Topkapi*
* *10:30 P.M. Summer*
* *Hamilchama al hashalom*
* *Uptight*
* *Promise at Dawn*
* *The Rehearsal*
* *A Dream of Passion*
* *Circle of Two*

 |
**Tajna Grete Garbo** je predstava teatra Madlenijanum, za koju je scenario napisao hrvatski dramski pisac Miro Gavran. Rediteljka predstave je Đurđa Tešić, kostime je uradila Jelisaveta Tatić–Čuturilo, dok je scenograf bila Zorana Petrov.

O predstavi
-----------

*Tajna Grete Garbo* se bavi životom slavne glumice desetak godina nakon što je okončala karijeru. Garbo je bila ćutljiva i povučena, nerado je davala intervjue i odbijala gostovanja u televizijskim emisijama. Od 1941, kada je snimila poslednji film, pa do svoje smrti 1990, gotovo da se nikada nije pojavljivala u javnosti. O poslednjih pedeset godina njenog života se zna veoma malo, ali poznato je da je živela u veoma luksuznom stanu, na Menhetnu. Predstava pokušava da odgovori na pitanje šta je skandinavsku filmsku divu nateralo da okonča izuzetno uspešnu filmsku karijeru, ali i da prikaže kako je izgledao njen usamljenički život, kakva su joj bila zanimanja i kako se osećala.

Predstava je premijerno prikazana 27. februara 2012. godine, od kada je stalno na repertoaru Madlenijanuma.

Uloge
-----

* Tanja Bošković kao Greta Garbo
* Jovana Balašević kao Linda
* Miodrag Krstović kao Robert
* Petar Benčina kao Dejvid
***Tristana*** je špansko-francusko-italijanski igrani film snimljen 1970. godine u režiji Luisa Buñuela. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Benita Péreza Galdósa. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Catherine Deneuve, je mlada i lijepa djevojka koja je odrasla kao siroče na imanju idealističkog aristokrata Don Lopea (koga tumači Fernando Rey). Radnja prikazuje kako pokušaj samostalnog života i ljubavna veza sa mladim umjetnikom (čiji lik tumači Franco Nero) završe kada uslijed bolesti ostaje bez noge, te se obogaljena prisiljena vratiti na imanje i udati za Don Lopea.

*Tristana* je predstavljala Buñuelov drugi pokušaj da se vrati u domovinu nakon dugogodišnjeg egzila na koji je, kao republikanac i komunist bio prisiljen poslije pobjede frankista u građanskom ratu. Slično kao i u prvom pokušaju sa filmom *Viridiana* nepuno desetljeće ranije, kao predložak je iskorišten Galdosov roman; Buñuel ga je namjeravao snimiti ekranizirati još od 1952. godine, ali se kao posebna prigoda nametnula 50. obljetnica Galdosove smrti. Buñuel je ispočetka bio izložen strahovitim cenzorskim pritiscima, ali ga je na kraju od njih oslobodio Manuel Fraga Iribarne, ministar informacija i predvodnik reformističke struje u Francovoj vladi.

Iako se *Tristana* navodi kao jedan od konvencionalnijih ostvarenja Buñuelove filmografije, u kome je manje izražena njegova naklonost crnom humoru i nadrealizmu, *Tristana* je dobila brojne pohvale, te, između ostalog, bila nominirana za Oscar za najbolji strani film.

Uloge
-----

* Catherine Deneuve ... Tristana
* Fernando Rey ... Don Lope
* Franco Nero ... Horacio
* Lola Gaos ... Saturna
* Antonio Casas ... Don Cosme
* Jesús Fernández ... Saturno
* Denise Menace ... Armanda
* Vicente Solar ... Don Ambrosio
* José Calvo ... Bellringer
* Fernando Cebrián ... Dr. Miquis

Izvori
------

1. ↑

Vanjske veze
------------

* *Tristana* na sajtu IMDb

| * p
* r
* u
Filmovi koje je režirao Luis Buñuel |
| --- |
| 1929–1933 | 
* Un Chien Andalou
* L'Age d'Or
* Land Without Bread

 |
| 1947–1960 | 
* Gran Casino
* The Great Madcap
* Los Olvidados
* Susana
* La hija del engaño
* Mexican Bus Ride
* A Woman Without Love
* El Bruto
* Él
* Illusion Travels by Streetcar
* Wuthering Heights
* Robinson Crusoe
* The Criminal Life of Archibaldo de la Cruz
* El río y la muerte
* Cela s'appelle l'aurore
* Death in the Garden
* Nazarín
* La Fièvre Monte à El Pao
* The Young One

 |
| 1961–1977 | 
* Viridiana
* The Exterminating Angel
* Diary of a Chambermaid
* Simon of the Desert
* Belle de Jour
* The Milky Way
* Tristana
* The Discreet Charm of the Bourgeoisie
* The Phantom of Liberty
* That Obscure Object of Desire

 |
***Le Silence de la mer*** (sh. *Šutnja mora*) je roman francuskog književnika Vercorsa objavljen 1942. godine. Radnja se događa u Francuskoj pod (tada aktualnom) njemačkom okupacijom i prikazuje kako okupacijske vlasti prisiljavaju starca i njegovu nećaku da u svojoj kući pruže smještaj njemačkom oficiru, kapetanu Werneru von Ebrennacu; ukućani svoj otpor prema nezvanom gostu izražavaju tako što sa njim odbijaju svaki razgovor, čak i kada se ispostavi da je on u prošlosti bio kompozitor, te da iskreno cijeni francuski narod, jezik i kulturu.

*Le Silence de la mer* je Vercors napisao ljeti 1941. godine, djelomično inspiriran vlastitim iskustvima, te ga objavio početkom sljedeće godine kao publikaciju Éditions de Minuit, koju je nedugo prije toga bio osnovao kao dio pokreta otpora. Roman se brzo proširio u tim krugovima, a s vremenom dopro i do Charlesa De Gaullea u Londonu, koji je naredio da se izda i distribuira među pripadnicima slobodnih francuskih snaga. *Le Silence de la Mer* je kasnije ušao u izbor Le Mondeovih 100 knjiga vijeka.

Nakon rata je godine 1949. Jean-Pierre Melville, također veteran pokreta otpora, ekranizirao *Le Silence de la mer* pod istim naslovom kao svoj prvi film. Godine 1981. je u Britaniji BBC snimio vlastitu verziju, a godine 2004. je snimljen i francusko-belgijski TV-film.

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* BNF: cb135119293 (podaci)

 |
***Manina, la fille sans voiles*** (sh. *Manina, djevojka bez jedara*) je francuski crno-bijeli pustolovni film snimljen 1952. u režiji Willyja Roziera. Nominalni protagonist, koga tumači Jean-François Calvé je student, koji se, u nastojanju da pronađe potonulo blago iz vremena Peloponeskog rata udružuje sa krijumčarem cigareta (koga tumači Howard Vernon). Radnja prikazuje kako pokušava pronaći blago kraj mediteranskog otoka gdje se upozna i zaljubi u lijepu kćer lokalnog svjetioničara (čiji lik tumači Brigitte Bardot). Iako se Bardot, kojoj je to bio tek drugi film u karijeri, pojavljuje na polovici filma, po njenom liku je film dobio ime i kasnije se reklamirala kao glavna zvijezda. Tome je značajno pridonijelo to što se u njemu pojavljuje u kupaćem kostimu i što se takvim fotografijama promovirao film. U vrijeme snimanja je imala 17 godina, i zbog toga je njen otac kasnije neuspješno pokušao tužiti producente. Manina je od Bardot učinila veliku zvijezdu, iako će međunarodni status zvijezde steći tek nekoliko godina kasnije sa *I Bog... stvori ženu*.

Uloge
-----

* Brigitte Bardot : Manina, la jeune fille sauvageonne
* Jean-François Calvé : Gérard Morère, étudiant recherchant un trésor englouti
* Howard Vernon : Éric, le capitaine du bateau "Suraya", trafiquant de cigarettes
* Espanita Cortez : La Franchucha, la chanteuse du cabaret
* Raymond Cordy : Francis,le barman du "Burillo"
* Robert Arnoux : M. Mouton/Purzel
* Jean Droze : Un copain de Gérard
* Nadine Tallier : Mathilda
* Maurice Bénard : M. Berthet, le professeur de la Faculté des Sciences
* Paulette Andrieux
* Henri Djanik : Marcel, le second du capitaine du bateau

Vanjske veze
------------

* *Manina, la fille sans voiles* na sajtu IMDb
* () Extrait du film.
* () Affiches et photographies.
* () Jaquette du DVD.
* () Extrait du film.
* () Extrait du film.
Srpsko carstvo 1360. godine, u vreme cara Uroša, sa teritorijama oblasnih gospodara
**Jovan Uglješa Mrnjavčević** je bio srpski despot i brat kralja Vukašina Mrnjavčevića. Uglješa je imao titulu gospodara srpskih zemalja, Grčke i Pomorja. Bio je despot u Serskoj oblasti od 1356. do 1371, preuzevši tu titulu od carice Jelene, majke cara Uroša poslednjeg srpskog cara iz dinastije Nemanjića. Carigradski patrijarh je spomenuo u pismu iz 1371. da je Uglješina oblast bila oko donjeg toka Strume. 

Despot Jovan Uglješa je marta 6876 (1368) pokušao da ublaži raskol sa Carigradom koji je Dušan izazvao. Zalagao se za ponovno uspostavljanje jedinstva srpske i carigradske crkve. Osudio je rad cara Dušana koji je "nepravedno otrgnuo od Vizantije zemlje i gradove i samovlasno postavivši u svojoj zemlji samozvanog patrijarha, otcepio time svoj narod od vaseljenske crkve".

Sa svojim bratom Vukašinom je pokušao da spreči prodor Turaka na Balkan, ali je poginuo je u Maričkoj bici 26. septembra 1371. Uglješina supruga je bila Jelena (monaško ime Jefimija), koja je izvezla Pohvalu knezu Lazaru.

Uglješa je čest lik u srpskim narodnim epskim pesmama pretkosovskog ciklusa.

Izvori
------

1. ↑  Dr Radoslav Rotković: ZETA U DRŽAVI NEMANJIĆA (1186 -1356)

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **historiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |
*Za ostale upotrebe, v. Sušica (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 41° 53′ 56" SGŠ, 21° 24′ 29" IGD
**Markova Sušica** (mak. *Markova Sušica*) je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Markova Sušica pripada opštini Studeničani, koja okuplja južna predgrađa Grada Skoplja.

U Markovoj Sušici smešten je **Markov manastir**, zadužbina Mrnjavčevića, a danas veoma značajan manastir za pravoslavlje u Republici Makedoniji.

Prirodni uslovi
---------------

Markova Sušica je smeštena u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 20 km južno.

Naselje Markova Sušica je u okviru istorijske oblasti Torbešija, koja se obuhvata južni obod Skopskog polja. Naselje je smešteno na severnim padinama planine Karadžice. Kroz selo protiče Markova reka. Nadmorska visina naselja je približno 370 metara.

Mesna klima je kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Markova Sušica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 53 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (94%), a ostalo su mahom Srbi (4%).

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Studeničani

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

***Markova Sušica*** na Wikimedijinoj ostavi

* www.studenicani.gov.mk Zvanična stranica opštine Studeničani

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Studeničani |
| --- |
| **Studeničani** •
Aldinci •
Batinci •
Vrtekica •
Gornji Količani •
Donji Količani •
Dračevica •
Elovo •
Kaldirec •
Malčište •
Markova Sušica •
Morani •
Osinčani •
Pagaruša •
Ramni Gaber •
Umovo •
Cvetovo •
‎Crvena Voda •
Crni Vrh |  |
Ovo je članak o seriji knjiga za djecu *Mary Poppins*.  Za film iz 1964. vidi Mary Poppins (film).  Za kazališnu predstavu 2004. vidi Mary Poppins (mjuzikl).  Za ostale upotrebe, vidi Mary Poppins (razvrstavanje).  

***Mary Poppins*** je serija knjiga za djecu koju je napisala australska spisateljica P. L. Travers. Tokom objavljivanja serije, Mary Shepard je služila kao ilustrator i povremeni ko-autor. Junakinja knjiga je magična engleska dadilja Mary Poppins. Nju istočni vjetar dovodi na londonsku adresu Cherry Tree Lane br. 17 gdje se počinje brinuti o djeci porodice Banks. Slijede susreti s dimnjačarima, trgovcima i brojne druge pustolovine prije nego što Mary Poppins jednostavno "nestane". Ukupno je napisano osam knjiga. Samo u njih tri se Mary Poppins pojavljuje i nestane. Kasnijih pet knjiga opisuje ranije nezabilježene pustolovine iz prethodne tri posjete. P.L. Travers je u svom uvodu za knjigu *Mary Poppins in the Park*, opisala "Ona ne može vječno dolaziti i odlaziti."

Knjige su 1964. adaptirane u znameniti Disneyev filmski mjuzikl u kome su glavne uloge tumačili Julie Andrews i Dick Van Dyke. Godine 1964. je kazališna kompanija Disney Theatrical proizvela kazališni mjuzikl na West Endu, koji je doživio veliki uspjeh.

Izvori
------

1. ↑
2. ↑
***Oslobođenje*** (rus. *Освобождение*; ukr. *Визволення*) je sovjetski crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1940. u režiji Aleksandra Dovženka. Napravljen je nakon početka drugog svjetskog rata, te prikazuje ulazak Crvene armije na područja predratne Poljske istočno od Curzonove linije, odnosno kako se područje Galicije pripojilo SSSR-u u skladu s prethodnim sporazumom sa nacističkom Njemačkom. Dovženkov film, iza koga su stajale sovjetske vlasti, taj proces prikazuje kao ispravljanje historijske nepravde, odnosno pripajanje većinski ukrajinskih područja matičnoj zemlji – sovjetskoj Ukrajini. Iako se morao podvrći imperativu režimske propagande, film svejedno sadrži pojedine kadrove u kojima se indirektno može naslutiti kako tamošnje stanovništvo nije bilo pretjerano oduševljeno uspostavom sovjetske vlasti.

Vanjske veze
------------

* «Переваги того світу над сим моЇм світом…»[*mrtav link*] // Кіно-Театр

| * p
* r
* u
Filmovi koje je režirao Aleksandar Dovženko |
| --- |
| 
* Jagodka ljubvi
* Vasya the Reformer
* The Diplomatic Pouch
* Zvenigora
* Arsenal
* Zemlja
* Ivan
* Aerograd
* Bukovyna: a Ukrainian Land
* Ščors
* Oslobođenje
* Bitka za našu Sovjetsku Ukrajinu
* Soviet Earth
* Victory in the Ukraine and the Expulsion of the Germans from the Boundaries of the Ukrainian Soviet Earth
* Michurin
* Farewell, America
* Poem of the Sea

 |