**Slobodan Princip Seljo** (1914 — 1942), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.

Predratna biografija
--------------------

Rođen je 25. maja 1914. godine u mestu Hadžićima, kod Sarajeva. Njegov otac Jovo, bio je rođeni brat Gavrila Principa - pripadnika „Mlade Bosne" i atentatora na austrougarskog prestolonaslednika Franca Fredinanda, 1914. godine.

Za vreme pohađanja gimnazije u Sarajevu, priključio se omladinskom revolucionarnom pokretu i postao član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ). Učestvovao je u formiranju ilegalnih omladinskih organizacija, kulturno-prosvetnih i sportskih društava u Sarajevu i selima rodnog kraja. Tokom školskih raspusta, politički je delovao i među radnicima, u svom rodnom kraju, donoseći im ilegalne letke, partijsku štampu i marksističku literaturu.

Politički rad je nastavio i kao student Tehničkog fakulteta u Beogradu. Zbog angažovanog političkog rada primljen je u članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ), a kasnije je i izabran za predsednika Udruženja bosanskohercegovačkih studenata „Petar Kočić". Ovo društvo je imalo značajnu ulogu u okupljanju i organizovanju studenata i uspostavljanju veza sa radničkom, školskom i seljačkom omladinom. Tokom školskih raspusta, Slobodan je s članovima Udruženja, obilazio mesta širom Bosne i Hercegovine, gde su održavali priredbe i manifestacijske zborove. Tokom 1938. godine, obišli su Tuzlu, Doboj, Derventu, Banja Luku, Prijedor, Sarajevo i Mostar. Na Beogradskom univerzitetu, Slobodan je aktivno sarađivao sa drugim istaknutim omladinskim rukovodiocima, a pre svega sa - Ivom Lolom Ribarom, Veljkom Vlahovićem, Osmanom Karabegovićem, Mahmutom Bušatlijom i drugima. Zbog revolucionarnog rada više puta je hapšen i proganjan od policije.

Drugi svetski rat
-----------------

U toku napada Nemačke na Kraljevinu Jugoslaviju, 6. aprila 1941, Princip je služio kao rezervni potporučnik Vojske Kraljevine Jugoslavije. Posle kapitulacije, izbegao je zarobljavanje i vratio se u Sarajevo, gde je aktivno radio na pripremama ustanka. Juna 1941. imenovan je za člana Vojnog rukovodstva za BiH, a u julu iste godine postao je komandant Oblasnog vojnog štaba za sarajevsku oblast. Ubrzo nakon toga, zajedno sa Hasanom Brkićem, Slavišom Vajnerom i drugim partijskim aktivistima otišao je na Romaniju, gde je pokrenuo opštenarodni ustanak. Pod njegovom komandom formiran je Romanijski partizanski odred i izvedene su prve oružane akcije na Romaniji, a kasnije i borbe za oslobođenje Rogatice. Početkom februara 1942. godine, imenovan je za komandanta Operativnog štaba NOV I PO za istočnu Bosnu.

U toku Treće neprijateljske ofanzive, razboleo se od pegavog tifusa, od čega je i umro. Sahranjen je u Grobnici narodnih heroja u spomen-parku Vraca, na Trebeviću, kod Sarajeva.

Ukazom Vrhovnog štaba NOV i POJ, 6. novembra 1942. godine, proglašen je za narodnog heroja, među prvim borcima NOV i POJ. U „Biletenu Vrhovnog štaba" br 20-22 o proglašenju Slobodana Principa za narodnog heroja piše:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| „ | Po odluci Vrhovnog štaba NOV i POJ daje se naziv narodnog heroja drugu Slobodanu Principu (Selji), komandantu Operativnog štaba za Istočnu Bosnu i članu Glavnog štaba za Bosnu i Hercegovinu. Drug Seljo je organizovao odrede partizana oko Sarajeva i podigao ustanak u ovom kraju.[1] | "|
|  |

Literatura
----------

* **Narodni heroji Jugoslavije**. „Mladost", Beograd 1975. godina.