recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Narodni front za oslobođenje Sagija el Amre i Rio de Oroa (Front Polisario)** (šp. *Frente Popular de Liberación de Saguía el Hamra y Río de Oro*, Frente Polisario) je oslobodilački pokret koji se bori za međunarodno priznanje i nezavisnost Zapadne Sahare od Maroka. Od 1979, Ujedinjene nacije priznaju Polisario kao predstavnika naroda Zapadne Sahare.

Istorija
--------

Polisario je osnovan 10. maja 1973. godine sa ciljem da se oružanom borbom oslobode Sagija el Amra i Rio de Oro od španske kolonijalne vlasti. Uticaj Polisarija je postepeno rastao u Zapadnoj Sahari i pridruživalo mu se sve više boraca. U junu 1975, misija Ujedinjenih nacija posetila je koloniju i zaključila da postoji „sveobuhvatan konsenzus" među stanovništvom za nezavisnost kolonije, a protiv podrške španske vlade ili za ujedinjenje sa nekom susednom državom i da je Polisario je najjača politička snaga u zemlji.

Vlada Španije je sredinom 1975. godine odlučila da se povuče iz Zapadne Sahare, pa je 14. novembra potpisala Madridski dogovor sa Marokom i Mauritanijom, prema kojemu je Maroko do 1976. trebalo da preuzme kontrolu nad Sagija el Amrom, a Mauritanija nad Rio de Orom. Vođe Polisarija nisu se složili sa odlukom španske vlade, pa su 27. februara 1976. godine proglasili Saharsku Arapsku Demokratsku Republiku i nastavili oružanu borbu za nezavisnost Zapadne Sahare, sada protiv Maroka i Mauritanije.

Trenutno razgraničenje Zapadne Sahare između teritorije pod kontrolom Maroka i Polisarija (žuto)
Pod pritiskom učestalih oružanih napada Polisarija, Mauritanija je potpisala mirovni sporazum sa Polisariom 5. avgusta 1979. godine, kojim je priznala pravo Zapadne Sahare na nezavisnost i odrekla se prava na bilo koji deo njene teritorije. Maroko je negativno reagovao na ovaj sporazum i jednostrano pripojio teritoriju Zapadne Sahare, koju su napustile snage Mauritanije. Od tada Polisario vodi borbu za nezavisnost samo protiv Maroka, koji kontroliše dve trećine Zapadne Sahare. Polisario ima kontrolu nad samo jednom trećinom teritorije, koja je uglavnom pustinja, ekonomski zaostala, sa mnogo minskih polja i uglavnom nenaseljena. Polisario u svojoj borbi prima značajnu podršku od Alžira, gde se trenutno nalazi i baza pokreta.

Dana 6. septembra 1991, potpisan je mirovni sporazum između Polisarija i Maroka, koji je predviđao referendum o nezavisnosti koji je trebalo da se održi naredne godine. Međutim, bilo je neslaganja oko prava glasa i svi napori da se ponovo pokrene proces su propali. Tako referendum o nezavisnosti Zapadne Sahare od Maroka još uvek nije održan. Zapadnosaharske izbeglice u Alžiru vrše pritisak na rukovodstvo Polisarija da nastavi oružanu borbu, ali se primirje ugovoreno 1991. još uvek poštuje.

Povezano
--------

* Zapadna Sahara
* Saharska Arapska Demokratska Republika

Izvori
------

1. ↑  Point 7, Res. 34/37 -Question of Western Sahara- 34th General assembly UN, 21-11-1979, Pristupljeno 23. 4. 2013.
2. ↑  BBC Country Profile, Pristupljeno 23. 4. 2013.

***Polisario*** na Wikimedijinoj ostavi
Bista u Sarajevu
**Daniel Ozmo** (Olovo, 14. 3. 1912 – Koncentracijski logor Jasenovac, 5. 9. 1942), jugoslavenski umjetnik i učesnik Narodnooslobodilačke borbe ubijen u logoru Jasenovac tokom Holokausta.

Biografija
----------

Daniel Ozmo je rođen u siromašnoj jevrejskoj porodici u Olovu. Djetinjstvo i mladost je proveo u Sarajevu. Završio je Umjetničku školu u Beogradu. Naprednom pokretu je pristupio u vreme studija. Zajedno sa Emerikom Blumom učestvovao je u formiranju naprednog udruženja "Collegium Artistucum" i bio je jedan od protagonista angažovane umjetnosti u Sarajevu. Godine 1939 primljen je u članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). U drugoj polovini 1941 priključio se NOVJ-u. Na putu za Romaniju, radi uključivanja u partizanski odred, bio je uhvaćen od ustaša i odveden u logor u Jasenovcu gde je ubijen 1942 godine. Posle rata u Sarajevu je podignuta njegova bista.

Njegov opus je većim djelom nestao ili je uništen, sačuvano je svega par ulja i nekoliko akvarela, po kojima se da zaključiti da je slikao u tragu poetskog realizma. Radio je i skulpturu. Od kada je diplomirao 1934 do hapšenja 1941 i stradanja ukoncentracijskom logoru Jasenovac 1942 godine, Daniel Ozmo se bavio skulpturom, crtežom, slikarstvom i grafikom, koja je postala glavna preokupacija u drugoj polovini njegovog kratkog stvaralačkog vijeka.

Djela
-----

* *Autoportret* (linorez)
* *Noćni život*
* Mapa grafika iz Bosanskih šuma, 1939
* *Povratak*
* *Zatočenik ustaškog logora Jasenovca* (crtež olovkom)
* *Pogled iz Jasenovca* (akvarel)

Literatura
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Partizanska spomenica 1941. | Portal NOBSegment isključivo posvećen **Narodnooslobodilačkoj borbi.** |

* Romano, Jaša (1980). *Jevreji Jugoslavije 1941-1945: žrtve genocida i učesnici narodnooslobodilačkog rata*, Beograd: Jevrejski Istorijski Muzej, Saveza jevrejskih opština Jugoslavije.

Vanjski linkovi
---------------

* La Benevolencija Galerija Novi hram, Izložba - Daniel Ozmo


|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 

	+ WorldCat identiteti
	+ VIAF: 6208149919444706650008
	+ LCCN: nb2017012590
 |
**Zlata Šegvić** (Preko na otoku Ugljanu, 17. lipnja 1913. — logor Stara Gradiška, 27. kolovoza 1942.) bila je sudionica Narodnooslobodilačke borbe i poznata splitska komunistička aktivistkinja.

Životopis
---------

Rođena je 17. lipnja 1913.. u Preku na otoku Ugljanu gdje su joj roditelji u to vrijeme službovali. Najveći dio djetinjstva i gimnazijsko doba provela je u Splitu. Na Beogradskom sveučilištu, gdje je studirala i diplomirala slavistiku, uključuje se u studentski revolucionarni pokret i rad ilegalne sveučilišne organizacije Komunističke partije. Istovremeno, povezana je s komunističkim pokretom u Splitu i Dalmaciji.

Poznata po svojim političkim stavovima, nakon završetka studija nije mogla dobiti posao u zavičaju već kao odgajateljica u dječjem domu u dalekom Negotinu u Srbiji, a poslije toga kao suplent na gimnaziji u Nikšiću u Crnoj Gori gdje započinje svoj politički rad u narodu i s učenicima. Njeno kratkotrajno zapošljavanje, tek 1940. godine, na mjestu profesorice na Muškoj gimnaziji u Splitu, izazvalo je kod nastavnika koji su podržavali tadašnji režim tj. Kraljevinu Jugoslaviju negativne reakcije te traženja da joj se uruči otkaz, u čemu su i uspjeli. Nakon toga je slijedio premještaj u Sinj gdje drži nastavu iz hrvatskosrpskog, francuskog i ruskog jezika i književnosti. U Sinju se uključuje u partijski rad i postaje član Kotarskog komiteta Partije.

Dolaskom okupatorske vojske u travnju 1941. godine vraća se u Split gdje radi u redakciji »Našeg izvještaja«, glavnog glasila NOP-a. Iz Splita, po partijskom zadatku ide u Zagreb. Partija Zlati Šegvić povjerava brojne značajne i odgovorne zadaće, pored ostalog održavanje veze između članova Centralnog komiteta KPH i Pokrajinskog komiteta za Dalmaciju.

Noru (tadašnji pseudonim) početkom 1942. hapsi ustaška policija. Odvedena je u zloglasni logor Staru Gradišku gdje je bila izložena najtežim mučenjima kako bi odala svoje partijske drugove i veze. Iz logora, zatočenica broj 2041, Zlata Šegvić uputila je sestri Nadi deset pisama. Deseto, posljednje, poslala je 1. kolovoza 1942. Partija ju je nastojala zamijeniti, ali uoči same zamjene ustaše su je ubile, strijeljale ili zaklale, noću od 27. na 28. kolovoza 1942. godine. Nikog nije odala. Imala je 29 godina.

Naslijeđe
---------

Do 1990. godine jedna splitska osmogodišnja škola nosila je njeno ime.

Literatura
----------

* *Heroine Jugoslavije*. „Spektar", Zagreb 1980. godina.

Vanjske poveznice
-----------------

* *Ratna kronika Splita, Narodni heroji*
*Njena Carska i Kraljevska Visost* **Regina, krunska princeza od Austrije, Mađarske i Češke, nadvojvotkinja od Austrije** (puno ime: **Regina Helene Elizabeth Margarete**; rođena 6. januara 1925. – 3. februara 2010.) je bila supruga Otta von Habsburg, pretendenta austrijskog, mađarskog, i češkog trona. Kao takva je titularna carica Austrije, te titularna kraljica Mađarske, Češke, Hrvatske, itd.

Rođena je u Würzburgu kao najmlađa od četvero djece rođenih iz braka Georga, princa od Sasko-Meiningena (titularnog vojvode Sasko-Meiningena) i grofice Klare Marije von Korff zvana Schmising-Kerssenbrock. Regina je jedino dijete svojih roditelja koje je imalo djecu; jedan brat je poginuo sa dvadeset godina, a drugi je postao monah. Njena jedina sestra je umrla sa tri mjeseca prije Regininog rođenja.

Dana 10. maja 1951. godine udala se za Otta von Habsburg, sina posljednjeg austrijskog cara, uz blagoslov pape Pija XII. Od udaje zakonski nosi ime **Regina Habsburg-Lothringen**. Od 10. maja 1954. Regina i Otto žive u svojoj zvaničnoj rezidenciji u okrugu Pöcking. Sa nadvojvodom Ottom ima sedmero djece i 23 unučadi.

Dana 2. novembra 2005. godine imala je potres mozga i odvezena u bolnicu u Nancyu. Do 22. februara 2006. godine se oporavila dovoljno da bi toga dana učestvovala u premještanju posmrtnih ostataka svoje majke i poginulog brata u dvorište crkve Heldburg. Posmrtni ostaci njenoga oca su premješteni u proljeće 2007. godine. Umrla je 3. februara 2010. godine.

***Regina, nadvojvotkinja od Austrije*** na Wikimedijinoj ostavi
**Ian Hendry** (13. januar 1931 — 24. decembar 1984) bio je engleski filmski i televizijski glumac, najpoznatiji po nastupima u popularnim TV-serijama ranih 1960-ih, kao što su *The Avengers* te karakternim ulogama u igranim filmovima 1970-ih kao što je *Get Carter*.

Hendry je započeo televizijsku karijeru kao protagonist TV-seriji *Police Surgeon*, a njegov lik dr. Geoffreya Brenta je u mnogo čemu bio preteča lika dr. Davida Keela, protagonista TV-serije *Avengers*. Keel je bio zamišljen kao glavni lik, ali se s vremenom kao protagonist nametnuo njegov pomoćnik John Steed, pa je Hendry napustio seriju. Usprkos toga, s Macneejem je ostao prijatelj do kraja života.

Hendry je 1963. godine bio oženjen za glumicu Janet Munro, a brak, obilježen alkoholizmom od koga su oboje bolovali, ali u kome su imali dvoje djece, je završen kada je godine 1971. Munro umrla od infarkta. Hendry se poslije oženio za Sandru Jones, s kojom je imao kći Emmu.

Hendry je umro od unutrašnjeg krvarenja na Badnjak 1984. godine, nedugo nakon što je počeo glumiti u novoj sapunici *Brookside*.

Eksterni linkovi
----------------

* Ian Hendry na sajtu IMDb
Zemlje sa članovima G-14 (crveno), ostale UEFA članice (zeleno)
**G-14** je organizacija Evropskih nogometnih klubova. Osnovana je 2000. godine od strane 14 vodećih klubova, u cilju obezbjeđenja pregovora sa UEFA-om i FIFA-om. Novi članovi se mogu pridružiti samo po pozivu. U avgustu 2002. godine primljena su 4 nova kluba, ali je organizacija zadržala stari naziv.

Inače svi članovi ostavili vaoma značajan trag u nogometnoj historiji, kako u svojim ligama tako i u međunarodnim takmičenjima. Ogroman broj nogometnih reprezentativaca igra upravo u ovim klubovima.

Članovi
-------

### Klubovi osnivači

* Liverpool, Engleska
* Manchester United, Engleska
* Olympique de Marseille, Francuska
* Paris Saint-Germain, Francuska
* Bayern München, Njemačka
* Borussia Dortmund, Njemačka
* AC Milan, Italija
* Inter, Italija
* Juventus, Italija
* Ajax, Holandija
* PSV Eindhoven, Holandija
* Porto, Portugal
* Barcelona, Španija
* Real Madrid, Španija

### Novi članovi

* Arsenal, Engleska
* Olympique Lyonnais, Francuska
* Bayer Leverkusen, Njemačka
* Valencia, Španija

Vanjske veze
------------

* Službena stranica
* Neslužbene G-14 novosti Arhivirano 2007-03-20 na Wayback Machine-u
Četvrti sudac u finalu ženske inačice UEFA-ine Lige prvaka.
U nogometnoj igri, **četvrti sudac** na utakmici je osoba koja pomaže glavnom sucu u provedbi svih nogometnih pravila. Mogu zamijeniti i nekog od sudaca na terenu ako dođe do njihove ozljede.

Pozadina
--------

Nogomet je igra koju kontrolira glavni sudac kojemu pomažu dva pomoćna suca. Ta tri suca su na terenu.

Uloga četvrtoga suca je nadopuna trojici sudaca u kontroli utakmice. Poznati kontrolor utakmica Ken Aston je predložio nastanak četvrtoga suca još za vrijeme Svjetskog prvenstva 1966. no IFAB je taj potez smatrao nepotrebnim sve do 1991. a čak i kada je donesena odluka o *stvaranju* četvrtih sudaca, njihova je moć bila vrlo ograničena i podređena glavnom sucu.

Četvrti sudac na svom tipičnom *radnom mjestu* ima svoj stol vrlo blizu aut-liniji i nalazi se između klupa za zamjene obje momčadi, iako njegovo pozicioniranje pravila strogo ne određuju.

Funkcije četvrtog suca
----------------------

Tijekom jedne obične utakmice, četvrti sudac pomaže glavnom na iduće načine:

* pomaže s administracijom prije, za vrijeme i poslije utakmice;
* pregledava opremu igrača;
* brine se da su zamjene pravilno poredane i da se sam proces zamjenjivanja igrača odvija pravilno;
* informira momčadi i gledatelje o *sučevom dodatku vremena* podizanjem semafora (na slici);
* ponaša se kao *most* između sudaca i osoba koje nisu u terenu (treneri, fizioterapeuti, tjelohranitelji);
* brine se da treneri i osoblje na klupi ne reagira burno na odluke i da se drže svoga prostora.

U praksi, četvrti sudac je glavna osoba koja nadgleda sve događaje neposredno izvan terena. Zapisuje svoja zapažanja o utakmici i brine se da glavni sudac ne napravi teže tehničke pogreške, kao npr. dodjeljivanje kartona krivom igraču ili zadržavanje igrača u igri nakon crvenog kartona (Graham Poll nije isključio *Vatrenog* Josipa Šimunića tijekom Svjetskog prvenstva 2006. u utakmici protiv *Socceroosa* nakon drugog žutog kartona, već tek nakon trećeg).

Funkcije kod zamjenjivanja
--------------------------

Četvrti sudac služi kao zamjena ako dođe do ozljede jednog od trojice sudaca i oni ne mogu nastaviti igru.

U situacijama gdje pomoćni sudac ne može nastaviti, četvrti sudac će zamijeniti ozljeđenog pomoćnog suca. U situacijama gdje glavni sudac ne može nastaviti igru, postoje dvije mogućnosti zamjenjivanja:

* ući će četvrti sudac kao izravna zamjena glavnom sucu;
* jedan od pomoćnih sudaca će ući kao zamjena glavnom sucu, a četvrti sudac će ući kao zamjena jednom od pomoćnih sudaca.

Pravila turnira će odrediti koju od ove dvije zamjene preferiraju organizatori ako dođe do ove situacije. FIFA je počela s uvođenjem *petog suca*. Kada je na utakmici petero sudaca, četvrti sudac će zamijeniti isključivo glavnog suca ako dođe do ozljede. Ako dođe do ozljede pomoćnog suca, peti sudac će preuzeti njegovu ulogu.

Vidi još
--------

* Glavni sudac
* Pomoćni sudac
Ambalaža Zaječarskog piva
**Zaječarsko pivo** je pivo koje proizvode i pune Ujedinjene srpske pivare. Poznato je i po skraćenom nazivu "**Zaječarsko**".

Zaječarsko pivo se pravi u više pivara, po originalnoj recepturi i tehnologiji, nastaloj u Zaječaru.

Istorija
--------

Zaječarsko pivo je zvanično prvi put proizvedeno 1895. Godine u Zaječarskoj pivari [sr], koju je osnovalo "Zaječarsko industrijsko udruženje", koja je bila prvi industrijski objekat u Zaječaru.

Postoje pretpostavke da je "Zaječarsko pivo" nastalo najmanje dvadeset godina ranije, kada se nalaze prvi pisani tragovi o proizvodnji piva u Zaječaru u kojima je tadašnji načelnik Zaječarskog sreza pisao Ministru unutrašnjih poslova slede: "Prošle godine pivar ovdašnji proizveo 2000 akova piva, koje se u samom narodu znatno troši."

Prvi veći period investicija je usledio od 1910. do 1921. kada se uvode parne i električne mašine, hlađenje amonijačnim kompresorima i nabavlja sušara.

Tokom Drugog svetskog rata pivara je bila pod kontrolom okupacionih snaga i sve do 6. septembra 1944, kada je počelo oslobađanje Zaječara i kada je nemačka vojska u povlačenju iz Zaječara svu zalihu piva iz pivare. Proizvodnja je ponovo uspostavljena juna 1945. i od tada nije bilo prekida proizvodnje.

Drugi period ulaganja je usledio od 1965. do 1971, kada je izvršena modernizacija pivare i kada su prošireni kapaciteti, a izgrađena je i nova flašara.

Najznačajniji perod poslovanja Pivare u Zaječaru je perod od 1995. do 2003. godine. U tom periodu je obnovljena skoro celokupna oprema i proizvedena rekordna količinu piva. Privatizacija pivare je izvršeno po zakonu iz 1997. godine, a većinski vlasnici su bili radnici, bivši radnici i gradjani Zaječara. Pivara Zaječar je bila jedna od najboljih privrednih subjekata u Republici Srbiji. Bilo je dovoljno para za investiranje u proširenje proizvodnje, organizovanje proizvodnje osnovnih sirovina, osvajanje novih tržišta, radnici su dobijali dobre zarade a akcionari dividende.

Sledeći period velikih promena je usledio u novom milenijumu. Pivara je privatizovana, a akcionari su bili radnici kompanije, od kojih je Efes 2003. kupio fabriku. Zaječarsko pivo je četiri godine kasnije, 2008. ponovo promenilo vlasnika i od tada je u vlasništvu Ujedinjenih srpskih pivara, nastale spajanjem Heineken's Braurei MB i Efes Srbija.

Tipovi piva
-----------

Zaječarsko pivo se proizvodi kao svetlo pivo i niskopasterizovano pivo.

Pakovanja
---------

Zaječarsko pivo se proizvodi u plastičnom pakovanju od 2 litre (svetlo pivo), staklenoj flaši od 0,5 litara (svetlo, i niskopostareizovano pivo), limenci od 0,33 litara (niskopasterizovano) i staklenoj flašici od 0,33 (niskopaserizovano).

Sponzorstva
-----------

Zaječarsko pivo je od 2013. godine zvanično pivo Olimpijskog komiteta Srbije i sponzor ciklusa priprema i nastupa na Olimpijskim igrama u Rio de Žaneiru 2016. godine.

Vanjske veze
------------

* Zaječarsko pivo na Facebooku
* Istorijat Zaječarske pivare
* YouTube
Crnogorska LGBT asocijacija **Queer Montenegro** je nevladina organizacija osnovana je u 10. 2012, a registrovana u 3. 2013. godine u Podgorici. Organizaciju Queer Montenegro čine i dugogodišnji aktivisti i aktivistkinje za zaštitu ljudskih prava, dokazani profesionalci i profesionalke iz različitih oblasti društvenog života i različitih specijalnosti.

Istorijat grupe
---------------

Crnogorska LGBT asocijacija Queer Montenegro nastala je iz neformalne LGBT aktivističke grupe „Queer Brigada" koja je bila prepoznata po svojim upečatljivim akcijama i peformansima na polju ljudskih prava u Crnoj Gori.

Ideja za osnivanje organizacije nastala je iz želje da se na nov i drugačiji način pristupi promociji i zaštiti ljudskih prava LGBTIQ osoba, sa posebnim naglaskom na utvrđivanje i rešavanje stvarnih, svakodnevnih, potreba i životnih problema LGBT osoba i njihovih prijatelja i porodica.

Ciljevi organizacije
--------------------

Cilj organizacije uključuje izgradnju širokog crnogorskog LGBT pokreta koji će se aktivno i trajno boriti za zaštitu ljudskih prava, suzbijanje homofobije i transfobije, postizanje pune pravne i socijalne jednakosti i potpuno prihvatanje LGBT osoba od strane opšte populacije. Jedan od ciljeva jeste i vidljivost i participacija LGBT osoba u procesima donošenja odluka i kreiranja politika koje se tiču ljudskih prava; kontinuiranog i nesmetanog održavanja festivala Queer umetnosti i kulture i drugih manifestacija, kao i poboljšanja zdravstvenih usluga.

Metodi djelovanja organizacije
------------------------------

Organizacija ostvaruje programske ciljeve svojim ukupnim delovanjem u javnom životu, a bavi se: javnim zagovaranjem i lobiranjem zaštite ljudskih prava LGBTIQ osoba na nacionalnom, evropskom i internacionalnom nivou; podržavanjem i učestvovanjem u organizovanju javnih okupljanja LGBTIQ osoba , Pride manifestacija i Povorke ponosa u našoj zemlji, regionu i inostranstvu u cilju povećanja vidljivosti LGBT osoba i zagovaranja zaštite ljudskih prava; senzibilisanje javnosti radi promocije interesa i unapređivanja položaja LGBTIQ osoba; podsticanjem samoorganizovanja mladih LGBT osoba radi ostvarivanja njihovih prava; pružanjem besplatne pravne pomoći i psihosocijalne podrške i savetovanje LGBT osoba; organizovanjem radionica, kurseva, predavanja, seminara, tribina, kongresa i drugih aktivnosti; organizovanjem festivala kueer umetnosti i kulture i drugih manifestacija .

Montenegro prajd
----------------

NVO Queer Montenegro 20. 10. 2013. godine organizovala je prvu Povorku ponosa u Crnoj Gori.

LGBT Povorka Ponosa, Crna Gora 2013

Spoljašnje veze
---------------

* Zvanična prezentacija Queer Montenegro-a
* Zvanična prezentacija Montenegro Pride-a
* Facebook Queer Montenegro
**Pokolj Latina** (talijanski: *Massacro dei Latini*; grčki: Σφαγή των Λατίνων) bio je veliki pokolj katolika od strane pravoslavnog stanovništva u Carigradu, glavnom gradu Bizantskog Carstva, u maju 1182.

Opis događaja
-------------

Pokolj Latina 1182 u Carigradu 
U to su vrijeme katolici dominirali trgovinom i financijskim sektorom u Carigradu. Iako nema preciznih podataka, pretpostavlja se da je tada u Konstantinopolu živjelo oko 60.000 katolika koji su pobijeni ili izgnani. Đenovljani i Pižani su bili najviše desetkovani, a oko 4000 preživjelih prodano je u ropstvo Turcima.

Pokolj Latina pogoršao je odnose između Katoličke i Pravoslavne Crkve.

Izvori
------

1. ↑  Fossier (1997.), str. 506-508.
2. ↑  Nicol (1992.), str. 107.
3. ↑  Vasiliev (1958.), str. 446.

Literatura
----------

* () Fossier, Robert; Sondheimer, Janet (1997). *The Cambridge Illustrated History of the Middle Ages*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-26644-0.
* () Nicol, Donald M. (1992). *Byzantium and Venice: A Study in Diplomatic and Cultural Relations*. Cambridge University Press. str. 107. ISBN 978-0-521-42894-1.
* () Vasiliev, Aleksandr (1958). *History of the Byzantine Empire. 2, Volume 2*. University of Wisconsin Press. str. 446. ISBN 978-0-299-80926-3.
**Wallingford** je grad od 7,886 stanovnika na jugoistoku Engleske.

Geografske karakteristike
-------------------------

Staro trgovište Wallingford danas je dio Grofovije Oxfordshire, iako je sve do 1974. bio dio Grofovije Berkshire. On se nalazi na zapadnoj obali rijeke Temze, nizvodno od Oxforda, koji je udaljen 21 km i svega 19 km sjeverno od Readinga.

Historija
---------

Skoro sve donedavno mnogi su vjerovali da je Wallingford bio rimski grad, zbog pravokutne forme njegove historijske jezgre i pravilnog ortogonalnog rasporeda ulica. Ipak se otkrilo da je Wallingford bio saksonski utvrđeni grad (burg), pa danas slovi kao najbolje očuvani primjer takvog naselja u Engleskoj. Zemljane bedeme i jarak podignuti su krajem 9. vijeka po nalogu kralja Alfreda Velikog kao dio obrambene mreže protiv invazije danskih Vikinga. Wingingford je bio jedan od dva najveća burga, gotovo jednako velik kao Winchester, koji je bio AAlfredova prijestolnica.

Tokom 11. vijeka bio je vodeći grad Grofovije Berkshire.
Nakon Bitke kod Hastingsa 1066. William Osvajač i njegova vojska prešli su Temzu upravo kod njema prije nego što su umarširali u London. Upravo je William naredio da se podigne zamak u Wallingfordu, objekt koji mu je dao velik značaj u tom dijelu Engleske i naglasio njegovu važnost za monarhiju.

U 12. vijeku za vrijeme građanskog rata bio je snažna utvrda Carice Matilde u koju se ona sklonila od nasrtaja svog rivala kralja Stephena. Upravo zbog te podrške u tom ratu mu je Matildin sin Henry II 1155. dodjelio status grada, uz to dao mu je i brojne druge privilegije i slobode, poput onih koje je dobio London. Walingford je jedan od samo četiri grada koji su dokumentirani u Magna Carti iz 1215.. U njegovom zamku boravili su brojni monarsi i uglednici od Ivana Bez Zemlje, Richarda Cornwallskog, brata Henryja III, do Edwarda Crnog prica i njegove žene Joane od Kenta, sve do Catherine od Valoisa udovice Henryja V, njenog mlađeg sina budućeg kralja Henrya VI i njegova očuha Owena Tudora, koji je bio djed Henrya VII.

Za Engleskog građanskog rata tokom 17. vijeka - Zamak Wallingford bio je glavno uporište rojalista, pa se gotovo posljednji predao. Opsjedan je punih dvanaest mjeseci 1646. a posada se predala snagama parlamenta tek nakon što im je to naredio kralj Charles Stuart. Zbog straha da bi se Wallingford ponovno mogao okrenuti protiv njih, a zamak ponovno postati osinje gnjezdo Cromwellov Državni savjet naredio je njegovo rušenje 1652. tako da od njega nije ostalo gotovo ništa, osim temelja.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Francuska Luxeuil-les-Bains, Francuska
* Njemačka Bad Wurzach, Njemačka

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: South East England" (engleski). City population. Pristupljeno 23. 1. 2018.
2. 1 2 3 4 5 6  „*Historical walk*" (engleski). Wallingford Town Council. Pristupljeno 23.1. 2018.

Vanjske veze
------------

***Wallingford, Oxfordshire*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Wallingford Town Council* Arhivirano 2017-10-15 na Wayback Machine-u ()
**Televizija OBN** (OBN je skraćenica od engl. ) je lokalni komercijalni program iz Bosne i Hercegovine. Sjedište je u Sarajevu.

Do 2000. godine bio je pod upravom Visokog predstavnika za Bosnu i Hercegovinu i EU-a.
Tad vlasnikom postaje Ivan Ćaleta, nekadašnji vlasnik Nove TV i Prve TV Ljubljana.

Mnoga poznata imena TV-novinarstva Bosne i Hercegovine rade i radili su ranije za OBN televiziju. Među najpoznatijim izdvajaju se Mato Đaković, Jasminka Šipka i Sabahudin Vugdalić. Najpoznatiji tv voditelji OBN-a su Dejana Rosuljaš, Feđa Fetahagić, Aida Spahić, Mimo Šahinpašić, Maja Munda, Milica Blagojević, Edin Avdić, Adrijana Kurtišaj Bikić, Adis Hadžić, Emerik Gudelj, Mirza Vilić, Igor Kristić, Amna Palata, Rusmir Nefić, Dika Nikšić, Mensud Zorlak, Bakir Hadžiomerović, Marina Pelemiš Riđić, Edis Deljković, Slađana Mandić, Zvonko Komšić, Rasim Pavica i Elvisa Muratović.

OBN u svojoj programskoj shemi ima:

* filmove,
* serije: (Princ iz Bel Aira, Kralj Queensa, Mućke, Lude 70-e, Bitange i princeze, Will & Grace, CSI: Las Vegas, ...),
* dječji program: (Spužva Bob, Jagodica Bobica, Medvjedići dobra srca, OBEENČIĆI, ...),
* emisije: (Nedjeljno popodne sa Adrijanom Kurtišaj, Lonci i poklopci, Exkluziv, Uđi slobodno, Udri muški, ...),
* reality show: (Big Mama House, Rat bendova, ...)
* sport: (UEFA Europska liga, Serie A, ...),
* informativni program: (OBN Info)

U Hrvatskoj se emitira putem DIGI TV-a, MaxTV-a, Total TV-a, B.net-a i ostalih operatera.

Eksterni linkovi
----------------

* Službena stranica i tv raspored
**Nova BH** je komercijalna televizijska stanica u Bosni i Hercegovini sa nacionalnom pokrivenošću, koja je emitovanje počela 9. oktobra 2018. Od 2003. do 2018. godine emitovala se pod imenom **Pink BH**. Nastala je udruživanjem niza komercijalnih i lokalnih televizija iz Republike Srpske i Federacije Bosne i Hercegovine: TV Kometa Sarajevo, Nezavisna TV Banja Luka, TV Step Bijeljina, TV Patrija Doboj i TV GLS Srbac u jednu televiziju, koja je od osnivanja bila deo srpske Pink Medija Grupe Željka Mitrovića. Pod trenutnim imenom emituje program od 9. oktobra 2018. godine.

Za vrlo kratko vreme uspela je osvojiti gledaoce širom Bosne i Hercegovine, kratkim formama emisija koje su postale trgovačke oznake ove televizijske kuće, ali i velikim televizijskim projektima kao što su jutarnji program *Balkan Net* i *Udri muški* ili zabavni šou *Pile i Maca Show* itd. izvanrednim stranim serijskim programom i domaćim serijama.

Promena vlasničke strukture
---------------------------

Nakon više od 15 godina postojanja televizije Pink BH, 24. aprila 2018. tadašnji vlasnik Željko Mitrović je potvrdio da se vode pregovori o prodaji Pink BH. 5. juna 2018. Željko Mitrović i Pink medija grupa su potvrdili medijima da će se razvoj grupe usredsrediti na poslovanje u Srbiji i Evropi, kao i da je Pink BH prodat Junajted grupi. Usled promene vlasničke strukture, usledio je "rebranding" televizija, koji podrazumeva i promenu imena u Nova BH, koja je stupila na snagu 9. oktobra 2018. godine, te je tako Bosna i Hercegovina dobila novu nacionalnu televiziju.

Poznata mlada imena TV-novinarstva Bosne i Hercegovine učestvovala su i danas učestvuju u radu Pink BH i Nove BH, a među najpoznatijim izdvajaju se Aleksandar Hršum, Almir Čehajić Batko, Dragan Marinković, Rabija Gatarić, Tanja Đurović, Naida Imamović, Aida Alilović, Sabahudin Topalbećirević, Vlado Marić, Nadja Dorić, Adis Hadžić, Kemal Ahmetović, Milica Kokotović, Aldin Lagumdžija, Armina Čengić, Denis Huseinbegović, Hidajeta Grabovica, Amina Hodžić, Mensud Zorlak, Ajdin Kulenović, Marina Roić, Emira Kadrović, Selma Topčić i Tomas Žabo.

Program
-------

Nova BH emituje svoj program proizveden u Sarajevu, koji se emitovao i za vrijeme postojanja televizije Pink BH, kao što su Zabranjeni forum, Danas kod nas, Info top, Na kraju sedmice i druge. Osim ovih, Nova BH emituje programske sadržaje hrvatske Nove TV, poput serije Na granici, šou-a Supertalent, te rijaliti program Farma, ali i emisije proizvedene u okviru srpske Grand produkcije, Zvezde Granda, Nikad nije kasno, Praktična žena, Nedeljno popodne kod Lee Kiš i mnoge druge.
Dajrekt medija otkupila je prava na emitovanje fudbalskih utakmica nacionalnih timova Bosne i Hercegovine i Crne Gore na svojim televizijama Nova BH, odnosno Nova M u naredne četiri godine. Tako će Nova BH prenositi sve utakmice reprezentacije BiH u okviru Lige nacija, potom kvalifikacije za Evropsko prvenstvo 2020. ali i kvalifikacije BiH za Svetsko prvenstvo 2022. u Kataru. Neizostavan deo programa Nove BH biće i Liga šampiona u ciklusu 2018-2021.

Vidi još
--------

* Nova TV (Hrvatska)
* Nova M
* Junajted grupa
Ovo je članak o Muhadžirima u Pakistanu. Za druga značenja pojma v. Muhadžir
**Muhadžiri**, **Muhajiri** ili **Mohajiri** (arapski: مہاجر, Urdu:مہاجر ) je naziv za indoarijsku etničku grupu u Pakistanu. Ona je u svojoj suštini ništa drugo do zajednički naziv za muslimane koji govore urdu, a koji su izbjegli u Pakistan nakon podjele Indije, te njihove potomke.

Muhadžiri danas uglavnom žive u gradskim područjima Pakistana, a oko 300.000 u Bangladešu gdje su poznati pod nazivom Biharci. Ukupno ih ima 12,5 miliona.

Muhadžiri su poznati po tome što su najliberalniji od svih Pakistanaca, i najprijemčiviji prema zapadnoj kulturi. Međutim, dugo vremena su bili žrtvama diskriminacije, ali su s vremenom ojačali svoj položaj u državnoj upravi i birokraciji.

Perwaz Musharaff, bivši predsjednik Pakistana, je rodom Muhadžir.

Povezano
--------

* MQM

Vanjski linkovi
---------------

* karachi-muhajir site
* Daily News Report: MQM remembers activists killed in army operation
* Pakistan Needs to be Re-Structured Arhivirano 2007-09-28 na Wayback Machine-u
* Silver Jubilee Convention California Arhivirano 2007-09-30 na Wayback Machine-u
|  |
| --- |
|  |

**Šeikat Alavi** (arapski: مشيخة العلوي = *Mašjakat al-Alavi*, engleski: *Alawi Sheikhdom*) je bio šeikat (vazalna feudalna država) Britanskog Carstva koji je postojao od 1886 do 1967 godine na jugu Arapskog poluotoka. Glavni grad ovog malog planinskog šeikata bio je Al Kaša.

Historija
---------

Ovaj mali planinski šeikat osnovao je šeik *Sajel Bin Alavi* Al Raba 1743. koji se tu naselio i osnovao grad Al Kaša, nakon što je morao pobjeći iz Nadžrana (Saudijska Arabija) zbog svađe koja je izbila između njegove familije, vladarske dinastije *Hepatulah* iz Nadžrana te familije svoje žene koja je bila iz vladarske familije Hamedulden iz Sjevernog Jemena.

Britansko Carstvo je zbog osiguranja luke Aden, željelo osigurati sigurnost i mir u pozadini te svoje krunske kolonije. Zbog toga je od kraja 19. st. počelo sklapati Ugovore o zaštiti s lokalnim plemenskim vođama. 
Šeik Alavija sklopio je među prvima neslužbeni Ugovor s Britancima 1886 godine. Tako je *Šeikat Alavi* bio je jedna od prvih devet članica koje su osnovale Protektorat Aden. Potom se Šeikat Alavi 1960-ih pridružio novom britanskom protektoratu Federaciji Arapskih Emirata Juga, iz koje je 1963 godine nastala Južnoarapska Federacija. 

Posljednji šeik Alavija bio je *Salih ibn Sajil Al Alavi*, koji je svrgnut s vlasti, kad je vlast u tadašnjem Južnom Jemenu preuzeo Narodni oslobodilački front (NLF) 1967. NLF je ubrzo dokinuo sve britanske paradržave i osnovao Demokratsku Narodnu Republiku Jemen.

Pogledajte i ovo
----------------

* Protektorat Aden
* Kolonija Aden
* Federacija Arapskih Emirata Juga

Šeici Alavija
-------------

* Šaif I. al-Alavi 1800.-1839.
* Hilal bin Šaif al-Alavi 1839.- ?
* Šaif II. bin Shaif al-Alavi ?-1875.
* Said bin Salih al-Alavi 1875.-1892.
* Šaif III. bin Said al-Alavi 1892.-1898.
* Al-Husain bin Salih al-Alavi 1898.
* Alí bin Nasir al-Alavi 1898.-1920.
* Abd al-Nabi bin Alí al-Alavi 1920.-1925.
* Muhsin bin Ali al-Alavi 1925.-1940.
* Salih bin Sajhil al-Alavi 1940.-1967.

Bibliografija
-------------

* R.J. Gavin: *Aden Under British Rule: 1839-1967*. London: C. Hurst & Company, 1975. ()
* WorldStatesmen - Države Protektorata Aden ()

Izvori
------

1. 1 2  States of the Aden Protectorates (sa portala WorldStatesmen) pristupljeno 14. 02. 2011.

Vanjske poveznice
-----------------

* Karta Arapskog poluotoka (1905.-1923.) sa državama Adenskog Protektorata
* Zastava Sultanata Alavi
**Felipe de Souza Campos** (24. svibnja 1981.), brazilski nogometaš

Bivši hajdukovac dosad u nogometnoj karijeri nije imao nekog zapaženog uspjeha. Došao je na probu u Split sredinom listopada 2006. te trenirao do prosinca kada je potpisao ugovor za klub, međutim nije bio verificiran u HNS-u. Tokom probe zabilježen mu je najveći kapacitet pluća uz nezamijenjivog prvotimca Darija Damjanovića. No, tijekom priprema u Turskoj pokazalo se da neće biti ni blizu prve momčadi. Službenu utakmicu nije igrao, te je u ožujku dobio odriješnicu, ali ostao u Hajduku bez želje za povratkom u Brazil. Klub je razočaran napustio tek mjesec dana poslije potpisavši za novozelandski Wellington Phoenix.

Statistika u Hajduku

| Natjecanje | Nastupi | Golovi |
| --- | --- | --- |
| Prvenstvo | 0 | 0 |
| Kup | 0 | 0 |
| Superkup | 0 | 0 |
| Međunarodne | 0 | 0 |
| Splitski podsavez | 0 | 0 |
| **Ukupno** | **0** | **0**
 |
| Prijateljske | 6 | 1 |
| ***Sveukupno*** | **6** | **1** |

Izvori
------

1. ↑  Statistika na službenim stranicama HNK Hajduk

### Vanjske poveznice

* Nogometni-magazin: statistika
**Jurica "Jure" Jerković** (Split, 25. veljače 1950. – Split, 3. lipnja 2019), jugoslavenski i hrvatski nogometaš, jedna od igračkih legendi splitskog Hajduka.

Igračka karijera
----------------

Počeo je igrati u rodnom gradu, za splitske "bile". U 10 godina skupio je 529 utakmica (6. mjesto) i 219 golova (10. mjesto). Debitirao je sezone 1968./69. i već naredne sezone postao nezamjenjiv vezni igrač, poznat po sjajnoj tehnici i udarcu. Tri je puta s "Majstorima s mora" bio prvak države, te 5 puta osvojio kup (poznatih 5 zaredom). Nakon sjajne karijere u Splitu postao je legenda i švicarskog Züricha za koji bilježi preko 200 ligaških utakmica. Karijeru je završio s 37 godina kao nogometaš Lugana. 

U plavom reprezentativnom dresu zabilježio je 5 utakmica i jedan gol za omladinsku, 4 susreta za mladu i 43 utakmice (6 golova) za seniorsku momčad. Debitirao je 12. travnja 1970. protiv Mađarske u Beogradu, i u međuvremenu nastupio na svjetskim smotrama 1974. i 1982. te europskom prvenstvu 1976. Posljednji je reprezentativni susret zabilježio 29. studenog 1981. s Grčkom u Ateni.

Po završetku igračke karijere Jurica Jerković bio je prvi športski direktor Hajduka u razdoblju od 1988. do 1990. godine. Sudjelovao je u dovođenju Koznikua u Hajduk, te prigodom leta iz Prištine za Split tada doživio prevrtanje zrakoplova pri prisilnom slijetanju na oranicu kod Ivanjice u Srbiji. 

Statistika u Hajduku

| Natjecanje | Nastupi | Golovi |
| --- | --- | --- |
| Prvenstvo | 250 | 74 |
| Kup | 29 | 11 |
| Superkup | 0 | 0 |
| Međunarodne | 32 | 4 |
| Splitski podsavez | 0 | 0 |
| **Ukupno** | **311** | **89**
 |
| Prijateljske | 218 | 130 |
| ***Sveukupno*** | **529** | **219** |

Zanimljivosti
-------------

Jerković je možda i jedini nogometaš koji je igrao na utakmicama i s Peleom i s Maradonom i to u razmaku od 17 godina. Naime, 1971. zaigrao je za reprezentaciju Jugoslavije na Peleovoj oproštajnoj utakmici u Rio de Janeiru. Jerković je tada postigao pogodak sedam minuta prije kraja susreta za konačni rezultat 2:2. S Maradonom je igrao u reprezentaciji Europe 1987. godine na humanitarnom susretu u talijanskom gradu Avelinu. Suigrači su mu tom prilikom bili i Boniek, Branco, Antonioni, Dirceu i druge nogometne zvijezde tog vremena.

Jerković je imao posebnu čast 7. veljače 1975. godine biti jedan od četiri legendarna splitska nogometaša koji su postavili kamen temeljac za gradnju stadiona na Poljudu uoči Mediteranskih igara.
*Za ostala značenja, v. Devolucija (razvrstavanje).*
**Devolucija** je izraz koji dolazi od latinske riječe *devolvere* (svaljivati), a u pravu označava prenošenje nečije stvari ili prava s jedne osobe/entiteta na drugu osobu/entitet. Njegova najčešća primjena je u nasljednom pravu (*ius devolutionis*). U procesnom pravu označava prenošenje prava na odluku po nekom pravnom lijeku s nižeg na viši organ (tzv. devolutivnost pravnih lijekova).

U politici je devolucija izraz kojim se označava prenošenje određenih ovlasti centralne vlasti u unitarnim državama na organe vlasti na sub-nacionalnom, regionalnom ili lokalnom nivou. Za razliku od federacija, taj proces se ostvaruje obično putem običnih zakona umjesto ustava, te se tako devoluirane ovlasti mogu ponovno preuzeti.

Klasični primjer devolucije je Ujedinjeno Kraljevstvo gdje je 1997. nakon referenduma u Škotskoj i Walesu centralna vlada na čelu s Tonyjem Blairom tim regijama dala široke zakonodavne i izvršne ovlasti.

V. također
----------

* Decentralizacija

Vanjske veze
------------

* (PDF)
* Cornish Constitutional Convention
* Devolve England[*mrtav link*]
* The Campaign for an English Parliament
* Mercian Regionalists
* English Constitutional Convention Arhivirano 2007-07-08 na Wayback Machine-u
**Bitka kod Morata** (zvana i **bitka kod Murtena**) vodila se 22. juna 1476. između snaga Švicarske konfederacije i Burgundskog Vojvodstva, a pobjedu su odnjeli Švicarci. To je bila najveća pobjeda Švicarske Konfederacije za Burgundskih ratova, a vodila se ispred grada Murtena (ili Morata kako ga Francuzi zovu), koji leži na istoimenom jezeru, zapadno od Berna i istočno od Neuchâtelskog jezera.

Historija
---------

Švicarci su bili uvučeni u rat kao saveznici cara Svetog Rimskog Carstva Friedricha III i francuskog kralja Louisa IX, ljutih protivnika burgunskog vojvode Charlesa Smjelog. Bern, grad koji je tad već bio član Švicarske konfederacije, ušao je u rat nadajući teritorijalnoj ekspanziji na račun Charlesa Smjelog.

Krajem 1475. Friedrich III i Louis IX prekinuli su neprijateljstva protiv Charlesa, koji je tako mogao koncentrirati sve svoje snage protiv Švicaraca, velikih neprijatelja nakon ponižavajućeg poraza kod Grandsona 2. marta 1476.

Charles je u ljeto krenuo sa 25.000 boraca u napad i opkolio Murten u svom napredovanju iz Lausanne prema Bernu. Tu su ga izazvali vojnici iz Berna koji su ga navukli da ih napadne, ali je njima došlo pojačanje iz drugih kantona, pa je kompaktna švicarska formacija nadjačala je burgundsku vojsku, od koje je više od jedne trećine ostalo ležati na bojnom polju.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*Battle of Morat*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 10. 12. 2018.

Vanjske veze
------------

***Bitka kod Morata*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Battle of Morat* ()

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* LCCN: sh85087215
* BNF: cb122413836 (podaci)
* HDS: 008884

 |
**Kolosalna lignja** (engl. ) je vrsta lignje za koju se veruje da je najveća vrste lignje u smislu mase. To je jedini poznati pripadnik roda *Mesonychoteuthis*. Poznato je samo nekoliko primeraka ove vrste a po sadašnjim procenama dosežu dužinu od 12-14 metara. Na osnovu analize primeraka, ova vrsta je verovatno najveći poznati beskičmenjak.

Za razliku od gigantske lignje, čiji su udovi opremljeni sa samo nekoliko malih zuba, udovi kolosalne lignje su opremljeni oštrim kukicama. Za klosalne lignje se veruje da su duže i osetljivije nego džinovske lignje. Ova lignja ima najveće oči u celom životinjskom carstvu (jedan primerak je imao oči od 27 centimetara). U januaru 2014. godine ulovljen je jedan ogroman primerak ove lignje. Gigantsku lignju tešku 350 kilograma tada su zamrzli na osam meseci u muzeju u Velingtonu, a do laboratorije su je morali preneti uz pomoć viljuškara. Naučnici su utvrdili da je reč o ženskoj lignji sa tri srca, krakovima dugim 3,3 metra, očima prečnika 35 centimetara, te da je nosila nekoliko jajašaca. To su utvrdili kada su u septembru 2014. godine obavili obdukciju iste lignje. Seciranje je trajalo više od tri i po sata, a uživo se prenosilo preko Jutjuba.
**Néstor Fabián Pitana** (španski izgovor: [ˈnestor piˈtana]; Corpus, 17. lipnja 1975.) je argentinski nogometni sudac i bivši glumac, koji sudi u Argentinskoj superligi, a od 2010. godine je FIFA-in elitni sudac. Sudio je na Svjetskom prvenstvu 2014. godine (4 utakmice), Copi Américi 2015. te na Svjetskom prvenstvu 2018. godine (5 utakmica). 

Na potonjem turniru je dobio čast suditi otvaranje između Rusije i Saudijske Arabije. Kasnije je delegiran i kao sudac finalne utakmice između Francuske i Hrvatske, čime je postao tek drugi sudac u historiji koji je sudio otvaranje i zatvaranje jednog prvenstva; prvi je bio njegov sunarodnjak, Horacio Elizondo, koji je 2006. sudio otvaranje i finalnu utakmicu. Tokom tog finala, Pitana je postao prvi sudac u historiji Svjetskih prvenstava koji je uz pomoć VAR-a (videotehnologije) dosudio jedanaesterac u finalu, nakon što je hrvatski reprezentativac, Ivan Perišić, igrao rukom u kaznenom prostoru. 

| * p
* r
* u
Suci na FIFA Svjetskom prvenstvu 2014. |
| --- |
| AFC | 
* Ravšan Irmatov
* Yūichi Nishimura
* Nawaf Shukralla
* Ben Williams

 |
| CAF | 
* Noumandiez Doué
* Bakary Gassama
* Djamel Haimoudi

 |
| CONCACAF | 
* Joel Aguilar
* Mark Geiger
* Marco Antonio Rodríguez

 |
| CONMEBOL | 
* Enrique Osses
* Néstor Pitana
* Wilmar Roldán
* Sandro Ricci
* Carlos Vera

 |
| OFC | 
* Peter O'Leary

 |
| UEFA | 
* Felix Brych
* Cüneyt Çakır
* Jonas Eriksson
* Björn Kuipers
* Milorad Mažić
* Pedro Proença
* Nicola Rizzoli
* Carlos Velasco Carballo
* Howard Webb

 |
Скејтборд
Младић показује умјешност на скејтборду
**Скејтборд** (енг. *skateboard*) или **скејт** (енг. *skate*), је направа која се састоји од даске на коју су причвршћена четири точка, намијењена забави или показивању умјешности у управљању њиме.

Даска скејтборда је површина на којој онај који управља њиме стоји, објема ногама, повремено се одгурујући једном ногом. Лагано је савијена нагоре с предње и задње стране. Направљена је од дрвета или дрвних производа као што су фурнир или иверица. У зависности од модела, може да буде пресвучена гумом или да укључује и друге материјале. С доње стране даске причвршћени су точкови, обично у пару, с предње и задње стране. Точкови морају бити тако причвршћени да омогућавају лагано бочно нагињање на дасци. Скејтборд се погони властитом снагом корисника, одгуривањем једном ногом, слично тротинету.

Модеран скејтборд настао је у Калифорнији касних седамдесетих година 20. вијека. Нарочито је био популаран код оних који су се бавили једрењем на дасци, јер би у недостатку високих таласа сличну вјештину показивали на скејтборду. До средине осамдесетих скејтборди су већ масовно произвођени и продавани широм Сједињених Америчких Држава.

Види још
--------

* Скејтер [sr] или скејтбордер
* Скејтбординг
* Тротинет

Спољашње везе
-------------

***Скејтборд*** na Wikimedijinoj ostavi
Milorad Mažić
**Milorad Mažić** je fudbalski sudija iz Srbije. Rođen je 23. marta 1973. godine u Vrbasu.

Karijera
--------

Postao je sudija organizacije FIFA 2009. godine. Postao je elitni sudija UEFA 2012. godine, pošto je dve godine bio sudija kategorije jedan. Sudio je mečeve kvalifikacija i na Svetskom prvenstvu u Brazilu 2014. godine, Ligu Evrope i Ligu šampiona. U karijeri je više puta sudio srpski večiti derbi između Partizana i Crvene zvezde.

Delio je pravdu u finalu Kupa konfederacija 2017. između Nemačke i Čilea, a bio je glavni arbitar i u finalu Superkupa Evrope 2016. između Reala i Sevilje. Dana 29. marta 2018. godine, FIFA je odredila Mažića da sudi na Svetskom prvenstvu 2018. godine, zajedno sa Milovanom Ristićem i Daliborom Đurđevićem, koji su mu pomoćnici.

Evropska fudbalska unija (UEFA) objavila je da će Mažić suditi finale Lige šampiona 26. maja 2018. u Kijevu između Real Madrida i Liverpula.

U Ferbuaru 2019 napušta srpski fudbal i odlazi da profesonalno sudi za Kinesku Fudbalsku Asocijaciju (CFA), da bi već iste godine bio izabran za najboljeg sudiju kineske Superlige i time postao prvi stranac koji je osvojio to priznanje.

Privatno
--------

Oženjen je sa Brankicom Mažić i imaju dva sina Ognjena i Gordana. Po zanimanju je doktor ekonomskih nauka, pored srpskog tečno govori i engleski jezik.

Vidi još
--------

* Finale Lige šampiona 2018.
* Večiti derbi

Spoljašnje veze
---------------

* Biografija na sajtu ceroacero.es
* Mažićeva azbuka: Od L(oka) do K(ijeva) Arhivirano 2018-05-14 na Wayback Machine-u
* Profesionalci: Milorad Mažić, međunarodni fudbalski sudija, RTS Prikazuje — Zvanični kanal
* Profesionalci: Fudbalske sudije, RTS Prikazuje — Zvanični kanal
Za publikaciju al-Qaede, vidite članak Al-Khansaa (magazin).

**Tumāḍir bint ʿAmr ibn al-Ḥarth ibn al-Sharīd al-Sulamīyah** (arapski: تماضر بنت عمرو بن الحرث بن الشريد السُلمية ‎) , najčešće navođena jednostavno kao **al-Khansā’** (arapski: الخنساء‎) (što se sa arapskom najčešće prevodi kao 'gazela' ili 'kratkonosa') bila je arapska pjesnikinja iz 7. vijeka. Rođena je i odrasla u oblasti Najd (današnja centralna oblast Saudijske Arabije). Roditelji su joj bili imućni. Godine 612. joj je brat Muʿawiyah ubijen u sukobu sa suparničkim arapskim plemenom. Al-Hansa je inzistirala da njen brat Sakhr osveti njegovu smrt; on je to učinio, ali je kasnije umro od zadobivenih rana. Al-Hansa je njegovu smrt opjevala u elegiji koja ju je učinila poznatom među Arapima. Godine 629. se srela sa prorokom Muhamedom koji je, prema nekim navodima, volio njenu poeziju. Nakon toga se preobratila na islam. Imala je četiri sina koja su se također preobratila na islam. Sva četvorica su godine 636. poginula u bitci kod Kadisije. Kada je čula vijest, navodno nije tugovala, nego slavila Alaha koji je "počastio njihovim mučeništvom". Danas se smatra jednom od najvećih pjesnikinja arapske književnosti.

Vanjske veze
------------

* "A Great Arab Poetess of Elegy", an essay about Al-Khansa Arhivirano 2007-07-08 na Wayback Machine-u
* Other Women's Voices collection, contains links, secondary sources, and excerpts Arhivirano 2011-07-09 na Wayback Machine-u

1. ↑  Ayyildiz, Esat (2020-06-30). „El-Hansâ’ Bint ‘Amr: Eski Arap Şiirinde Öncü Bir Mersiye Şairi Hanım" (tr). *Mütefekkir* **7** (13): 201–224. DOI:10.30523/mutefekkir.757993. ISSN 2148-8134. Arhivirano iz originala na datum 2020-07-20. Pristupljeno 2020-07-23.
*Za ostala značenja, vidi Šešir profesora Koste Vujića (razvrstavanje).*

***Šešir profesora Koste Vujića*** je čuveni humoristički roman srpskog književnika Milovana Vitezovića.

Iako je od početka pisan kao roman, *Šešir profesora Koste Vujića* je svoje prvo javno predstavljanje imao kao televizijska drama, koja je prvi put prikazana 24. februara 1972. godine, i od tada šest puta reprizirana, kao najgledanija TV drama Televizije Beograd. Uvrštena je i u *Antologiju televizijske drame* (1975).

Roman *Šešir profesora Koste Vujića* objavljen je u izdanju izdavačke kuće *Vuk Karadžić* 1983. godine. Drugo izdanje izašlo je u ediciji *Prosvetine* džepne knjige 1988. godine, a treće u izdanju *Jugoslavijepublika* i *Vuka Karadžića* 1989.

Roman je nagrađen nagradom *Politikinog zabavnika* 1984. godine.

Radnja romana
-------------

Kosta Vujić, glavni lik romana, je ekscentrični profesor nemačkog jezika u Prvoj beogradskoj gimnaziji. Roman prati poslednju, maturantsku školsku godinu razreda kome je profesor Vujić razredni starešina, a koja je i poslednja godina rada pred penziju profesora Vujića. Radnja je smeštena na sam kraj 19. veka, a maturanti profesora Vujića su oni koji će kasnije obeležiti Srbiju svog vremena: Jovan Cvijić, Mihailo Petrović Alas, Jakov Prodanović, Milorad Mitrović, Pavle Popović i dr.

Rekli su
--------

* *Kod Vujića nema zabušanta,  
Sad još jednog ima maturanta.*

Dušan Radović
* *Velika je hrabrost uz beogradska Tri šešira dodati još jedan i uspjeti u tome.*

Gustav Krklec
* *Svi smo mi izašli iz nekakvog šinjela. Samo se, Boga ti, ovaj Vitezović izvukao iz šešira profesora Koste Vujića!*

Branko Ćopić

Vidi još
--------

* Šešir profesora Koste Vujića (film iz 1972)
* Šešir profesora Koste Vujića (film iz 2012)
* Šešir profesora Koste Vujića (TV serija)

Spoljašnje veze
---------------

* Šešir profesora Koste Vujića na IMDB
* Šešir profesora Koste Vujića (Laguna)