recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Za ostala značenja, vidi Scorpio Rising (razvrstavanje).*

***Scorpio Rising*** (sh. *Uzdižući Skorpion* ) je američki kratki film snimljen 1963. godine u režiji Kennetha Angera, poznat kao jedno od najuticajnijih ostvarenja američke underground kinematografije, odnosno kontrakulture 1960-ih.

Radnja prikazuje grupu bikera na čelu sa Scorpiom (čiji lik tumači Bruce Byron), odnosno kako se ponose vlastitim tijelima i motociklima, odnosno vandaliziraju napuštenu crkvu. U filmu nema nikakvog dijaloga, ali radnju prati pop muzika sa kraja 1950-ih i početka 1960-ih, kao i montažni trikovi temeljem kojih se Scorpio i njegova družina asociraju sa Hitlerom, nacistima te Isusom i njegovim apostolima, a sve uz snažan homoerotski naboj. Uz njih se asociraju i na ikonu mladenačke pobune Jamesa Deana, kao i lik Marlona Branda u bikerskom filmu *The Wild One*, a koji se, prema Angerovim navodima, "sretnom igrom slučajnosti" prikazivao na televiziji upravo u trenutku kada je snimao scenu u Scorpioovom stanu.

Film je premijerno prikazan u jednoj njujorškoj kino-dvorani. Široj javnosti je, međutim, postao poznat tek 1964. godine nakon što je izazvao oduševljenje među kritičarima uglednih časopisa kao što su *The New Yorker*, *Variety* i *Newsweek*. Relativno visoka gledanost je omogućila Angeru da bez ikakvih problema vrati uloženi budžet (gdje je polovica potrošena na autorska prava pjesama u soundtracku), te je to postao najkomercijalnije ostvarenje u Angerovoj filmografiji.

Scorpio Rising se zbog svog stila, odnosno postupka u kome se muzika, a pogotovo popularna muzika, razdvaja od slike, navodi kao jedno od najvažnijih ostvarenja za razvoj budućih muzičkih videospotova. Također je imao značajan uticaj i na buduće mainstream sineaste, među kojima se najviše ističe Martin Scorsese i njegovo rano ostvarenje *Mean Streets*, odnosno David Lynch i njegov film *Blue Velvet*.

Soundtrack
----------

1. Ricky Nelson – "Fools Rush In (Where Angels Fear to Tread)"
2. Little Peggy March – "Wind-Up Doll"
3. The Angels – "My Boyfriend's Back"
4. Bobby Vinton – "Blue Velvet"
5. Elvis Presley – "(You're the) Devil in Disguise"
6. Ray Charles – "Hit the Road Jack"
7. Martha and the Vandellas – "(Love Is Like a) Heat Wave"
8. The Crystals – "He's a Rebel"
9. Claudine Clark – "Party Lights"
10. Kris Jensen – "Torture"
11. Gene McDaniels – "Point of No Return"
12. Little Peggy March – "I Will Follow Him"
13. Surfaris – "Wipe Out"

Izvori
------

1. ↑  Anger je naknadno objasnio kako se naslov odnosi na istoimeno sazvježde na nebu, odnosno horoskopski znak koji simbolizira spolne organe, ali i strojeve.

Vanjske veze
------------

* *Scorpio Rising* na sajtu IMDb
* *Scorpio Rising* na AllMovie-u ()

| * p
* r
* u
Kenneth Anger |
| --- |
| Filmovi | 
* Fireworks
* Puce Moment
* Eaux d'Artifice
* Inauguration of the Pleasure Dome
* Scorpio Rising
* Kustom Kar Kommandos
* Invocation of My Demon Brother
* Lucifer Rising
* Rabbit's Moon

 |
| Knjige | 
* Hollywood Babylon

 |
*Za ostale upotrebe, v. Posljednji dani Pompeja (razvrstavanje).*

***Gli ultimi giorni di Pompei*** (sh. *Posljednji dani Pompeja*) je italijanski crno-bijeli nijemi film snimljen 1913. u režiji Marija Caserinija i Eleuteria Rodolfija. Predstavlja treću po redu ekranizaciju istoimenog romana britanskog književnika Edwarda Bulwer-Lyttona, odnosno cjelovečernji remake istoimenog kratkog filma koga je studio Ambrosio Film napravio pet godina ranije. Radnja je smještena u drevni rimski grad Pompeji neposredno pred katastrofalnu erupciju Vezuva 79. godine, te prati sukob grčkog intelektualca sa egipatskim svećenikom oko mlade djevojke. Ponekad se navodi kao prvi cjelovečernji peplum film, iako mu je tu reputaciju zasjenila mnogo poznatija *Cabiria* snimljena sljedeće godine.

Vanjske veze
------------

* *Gli ultimi giorni di Pompei* na sajtu IMDb
* Video Gli ultimi giorni di Pompei
* Cine Kolossal Scheda, trama, foto

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* LCCN: no2018133158

 |
**Gods and Monsters** je film iz 1998. godine o poslednjim danima filmskog reditelja Jamesa Whalea, čija je homoseksualnost centralna tema u filmu. Scenario je napisao Bill Condon, prema romanu *Father of Frankenstein Christophera Brama. Bill Condon je ujedno i režirao film. Kao izvršni producent na filmu je radio i poznati gej pisac horora Clive Barker.*

Film je osvojio nagradu Oscar za najbolji adaptirani scenario i bio je nominovan za još dva Oscara u kategorijama najboljeg glavnog glumca (Ian McKellen) i najbolju sporednu glumicu (Lynn Redgrave).

Sadržaj
-------

Britanski reditelj James Whale (Ian McKellen) postao je poznat po svojim filmovima *Frankenstein*  i *Bride of Frankenstein* i sada (1957.) živi povučeno od „finog sveta". U neprijateljskim je odnosima sa mnogima, zato što nije krio svoju homoseksualnost. Na njegovoj strani je jedino njegova kućna pomoćnica, Hanna (Lynn Redgrave). Svoje vreme provodi slikajući. U toku intervjua sa novinarom sa kojim otvoreno flertuje, Whale doživljava lakši moždani udar koji pokreće čitavu lavinu sećanja na njegovu karijeru i život u Dudleyu i najupečatljivija sećanja na Prvi svetski rat. Whale ostvaruje prijateljski odnos sa svojim novim baštovanom Claytonom Booneom (Bandan Fraser), koga konačno uspeva da nagovori da mu pozira.

Eksterni linkovi
----------------

* Zvanični sajt
* *Gods and Monsters* na sajtu IMDb
* *Gods and Monsters* na Rotten Tomatoes-u ()

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 190274821
* GND: 7690309-6

 |
Ovo je članak o kazališnom mjuziklu.  Za filmsku adaptaciju iz 1968. godine, vidi Finian's Rainbow (film).  

***Finian's Rainbow*** (doslovno: ***Finianova duga***) je američki mjuzikl iz 1947. za koga je scenario i libreto napisao Yip Harburg, a muziku komponirao Burton Lane. Radnja je smještena u fiktivnu državu Missitucky na američkom Jugu gdje iz Irske dolazi emigrant Finian MacLonergan i doživljava pustolovine vezane uz vilenjaka po imenu Og i korumpiranog zadrtog rasističkog senatora.

Premijerno izveden na Broadwayu, mjuzikl je doživio veliki uspjeh i otada je mnogo puta izvođen. Ljevičarska politička angažiranost Harburga, koji se 1950-ih u doba makartizma našao na crnoj listi su spriječili prvi pokušaj ekranizacije u obliku animiranog filma. Do ekranizacije je konačno došlo film Francisa Forda Coppole iz 1968. godine.

Izvori
------

Eksterni linkovi
----------------

* 2009 Broadway Revival
* Internet Broadway Database listing
* Time Magazine review of the 1947 production Arhivirano 2007-09-30 na Wayback Machine-u
* NY Times review of the 2004 Irish Repertory Theatre production
Ovo je članak o filmu.  Za selo u Indoneziji, vidi Goha (Indonezija).  

***Goha*** je francusko-tuniski igrani film snimljen 1958. u režiji Jacuqesa Baratiera. Po žanru je drama, a temelji se na romanu *Le Livre de Goha le Simple* Alberta Adesa i Alberta Josipovicija. Naslovni protagonist, čiji lik tumači egipatski glumac Omar Sharif je siromašni arapski mladić koji zajedno sa magarcem slučajno nabasa na karavan učenih ljudi. Radnja prikazuje kako ga jedan od njih (čiji lik tumači Lauro Gazzolo) uzme kao svog štićenika, ali i kako se Goha zaljubi u njegovu suprugu (čiji lik tumači Zohra Faiza), što će dovesti do tragičnih posljedica. Goha je premijerno prikazan na Kanskom festivalu gdje je Sharif svojim nastupom izazvao veliku pažnju stranih producenata, što mu je kansijih godina omogućilo međunarodnu karijeru. U filmu se po prvi put u maloj ulozi služavke pojavila Claudia Cardinale.

Uloge
-----

* Omar Sharif - Goha (kao Omar Chérif)
* Zohra Faiza - Farrideh (kao Zohra Faïza)
* Lauro Gazzolo - Tal'el Ouloum
* Gabriel Jabbour - Sayed Khamis
* Daniel Emilfork - Ibrahim
* Zina Bouzaiade - Fulia
* Claudia Cardinale - Taj'el Ouloumova služavka
* Fatma - Anisseh
* Ito Ben Lahsen - Chams
* Jean Laugier - Javni pisar
* Annie Legrand - Loulou

Vanjske veze
------------

* *Goha* na sajtu IMDb
**Seksploatacijski film** (sh. *sexploitation film*) je izraz kojim se u najširem smislu označavaju eksploatacijski filmovi čija je glavna karakteristika, odnosno atrakcija, korištenje teme ili motiva seksa, odnosno elemenata erotike i/li golotinje u daleko većoj mjeri nego kod uobičajenih eksploatacijskih ostvarenja. U svom užem smislu se pod time, a pogotovo u kontekstu historije američke i, rjeđe, drugih zapadnih kinematografija, podrazumijevaju filmovi koji su se proizvodili u trećoj četvrtini 20. vijeka, odnosno predstavljali svojevrsni prijelazni oblik prema esksplicitno erotskim i pornografskim filmovima 1970-ih.

Vidi još
--------

* Seks komedija
* Erotski triler

Vanjske veze
------------

* Sexploitation Movies: Definition and data base
* Razor Reel: Sexploitation: Art of perversion  Arhivirano 2007-10-16 na Wayback Machine-u
* Atomic Cinema - Sexploitation Films
* Razor Reel: Sexploitation: The European Story Arhivirano 2007-09-27 na Wayback Machine-u
* Something Weird Video: Popular online resource for Sexploitation movies
* Interview with Stephanie Rothman
***Flüchtlinge*** (sh. *Izbjeglice*) je njemački crno-bijeli pustolovni film snimljen 1933. u režiji Gustava Ucickog, poznat kao jedan od prvih koji je propagirao nacističku ideologije.

Radnja se događa godine 1928. u Mandžuriji, nedaleko od sovjetske granice i prikazuje kako grupa povolških Nijemaca izbjeglih pred komunističkim terorom pokušava pronaći prijevoz do Njemačke, ali ih u tome spriječava ratni kaos. Protagonist, koga tumači Hans Albers, je bivši njemački carski oficir koji je, zgađen poratnom Njemačkom, postao vojni instruktor kineskih nacionalista, te koji nastoji svojim sunarodnjacima pomoći da sa vlakom otputuju na sigurno.

Snimljen nekoliko mjeseci nakon dolaska nacista na vlast, *Flüchtlinge* je izazvao njihovo oduševljenje, te je postao prvi film službeno ovjenčan Državnom nagradom Trećeg rajha. Današnji kritičari to tumače scenarijem koji veliča *Führerprinzip*, izvrgava ruglu Ligu naroda i institucije demokratske Njemačke, te komuniste i Ruse prikazuje kao negativce; radnja filma se često tumači kao alegorija na dolazak Hitlera koji je trebao izbaviti Njemačku.

Usprkos toga što je bio prvenstveno namijenjen njemačkoj publici, *Flüchtlinge* je 1934. dobio i posebnu verziju na francuskom pod naslovom *Au bout du monde* gdje su protagonisti bili Francuzi, a glavnu ulogu tumačio Pierre Blanchard.

Eksplicitno antisovjetski karakter je nakon pakta Molotov-Ribbentrop 1939. godine doveo do povlačenja *Flüchtlinge* u bunker, da bi se ponovno počeo distribuirati nakon početka operacije Barbarose. *Flüchtlinge* je konačno zabranjen po završetku rata 1945. od strane savezničkih vlasti.

Izvori
------

Vanjske veze
------------

* *Flüchtlinge* na sajtu IMDb
* *Flüchtlinge* in filmportal.de

| * p
* r
* u
Filmove koje je režirao Gustav Ucicky |
| --- |
| Filmovi | Tingel-Tangel |
Café Elektric |
Ein besserer Herr |
Herzen ohne Ziel |
Vererbte Triebe – Der Kampf ums neue Geschlecht |
Der Sträfling aus Stanbul |
Der unsterbliche Lump |
Hokuspokus |
Das Flötenkonzert von Sans-souci |
Im Geheimdienst |
Yorck |
Mensch ohne Namen |
Morgenrot |
Flüchtlinge |
Der junge Baron Neuhaus |
Das Mädchen Johanna |
Savoy-Hotel 217 |
Unter heißem Himmel |
Der zerbrochene Krug |
Frau Sixta |
Aufruhr in Damaskus |
Mutterliebe |
Der Postmeister |
Ein Leben lang |
Heimkehr |
Späte Liebe |
Am Ende der Welt |
Der gebieterische Ruf |
Das Herz muß schweigen |
Singende Engel |
Nach dem Sturm |
Der Seelenbräu |
Cordula |
Bis wir uns wiederseh’n |
Der Kaplan von San Lorenzo |
Ein Leben für Do |
Die Hexe |
Zwei blaue Augen |
Der Jäger von Fall |
Der Edelweißkönig |
Die Heilige und ihr Narr |
Das Mädchen vom Moorhof |
Der Priester und das Mädchen |
Das Erbe von Björndal |
***Koyla*** (Devanagari: कोयला, Nastaliq: کوئلہ; prevod: Ugalj) je Hindi film koji je ostvaren u Indiji 7 aprila 1997 godine.

Režisirao ga je Rakesh Roshan a glavne uloge su pripale Shahrukh Khan, Madhuri Dixit drugi film đe glume zajedno, Amrish Puri, Himani Shivpuri, Johnny Lever, Ashok Saraf i Kunika. Mohnish Behl se pojavljuje specijalno u filmu.Hrithik Roshan, sin Rakesh Roshan, radi na ovom filmu kao pomoćnik režisera.

Sadržaj
-------

Shankar (Shahrukh Khan) je mutavac, odgajan od strane moćnog Raja Saab, koji ga tretira kao roba. Stari Raja Saab ženi da oženi Gauri, mladu luckastu đevojku. Gauri želi da vidi sliku mladoženje i Raja joj šalje sliku Shankara umjesto njegovu, kako bi je prevario i oženio. Njoj se Shankar svidio i ona pristaje na vjenčanje. Međutim ona shvata da stari Raja nije Shankar i uprkos vjenčanju, ona ne želi da spava sa njim. Zbog toga je Raja muči, jer je u životu naučio sve da dobija, na bilo koji način. Kada Ashok, brat Gaurin dođe da posjeti mladu, ona govori da je zadovoljna u braku, jer joj je Raja zaprijetio da će ga ubiti ako mu kaže istinu. Međutim odlazeći, on nailazi na Shankara, koji mu objašnjava probleme koje ima Gauri sa Rajom. On biva ubijen i Shankaru na samrti govori da mu izbavi sestru.

Od tada se Shankar prvi put suprostavlja Raji i on bježi sa Gauri u šume. Rajini ljudi ih nalaze i Shankara teško rane, a nju vode u bordel. Srećom, Shankara spašava čovjek iz planine, i liječi ga. Takođe mu vadi ugalj iz grla i on opet počinje da govori.

Kasnije se saznaje da mu je Raja stavio ugalj u grlu, kako on ne bi mogao reći šta se desilo prije mnogo godina, a to da je Raja sa njegovim ljudima ubiio njegove roditelje, zbog dijamanata koje su našli. On se sveti za smrt svojih roditelja i ubija ih jedno po jedno. Na kraju i samog Raju.

Uloge
-----

* Shahrukh Khan ... Shankar
* Madhuri Dixit ... Gauri
* Amrish Puri ... Raja Saab
* Salim Ghouse ... Brijwa
* Ashok Saraf ... Vedji
* Mohnish Bahl ... Ashok
* Kunika ... Bindya
* Johnny Lever ... Shankar's Friend
* Himani Shivpuri ... Brothel owner

Trivija
-------

Gauri koju igra Madhuri je pravo ime žene Shahrukh Khana, a Shankar je kojeg igra Shahrukh Khan, je pravo srednje ime Madhuri Dixtrit.

Šablon:Filmovi Rakesha Roshana

Vanjske veze
------------

* *Koyla* na sajtu IMDb

moesanoesan Raja moesno ook song
Koyla me video amow o's it. Is 
Pé coe vaan lk moe movie cso faar
Door koes youtube moe ,

Beschrijving

Shahrukh Khan - Koyla - Conquest of Paradise.avi
Tanshu24943.727 weergaven11 aug. 2010
Muziek in deze video
Meer informatie
Luister zonder advertenties met YouTube Premium
Nummer
Conquest of Paradise
Artiest
Vangelis
Album
Conquest of Paradise
Auteurs
Vangelis
Licentie aan YouTube verleend door
WMG (namens East West Records UK Ltd); LatinAutor - SonyATV, LatinAutorPerf, UNIAO BRASILEIRA DE EDITORAS DE MUSICA - UBEM, União Brasileira de Compositores, CMRRA, ASCAP, LatinAutor, Sony ATV Publishing en 13 organisaties voor muziekrechten

All mies vaan ook en sait sjans oom video's moesa Raja moe ook vaan op daar feel...

Toen sanoe The vai NIR is NIR by otro x moe so amoe 🎥Moesan en don
***Misère au Borinage*** (sh. *Bijeda u Borinageu*) je belgijski nijemi dokumentarni film snimljen 1933. godine u režiji Hernija Storcka i Jorisa Ivensa, poznat kao jedno od ranih i najznačajnijih politički angažiranih ostvarenja žanra.

U njemu se prikazuje veliki štrajk rudara i radnika u Borinageu, industrijskoj oblasti Valonije, koji se zbio 1932. godine. Storck i Ivens su njime nastojali ukazati na bijedu radničke klase koje je tada značajno osiromašila Velika depresija, odnosno sa pozicija radikalne ljevice podržati borbu za njihova prava. Film je sniman s izrazitim neprijateljstvom lokalnih vlasti, u okolonostima i tehnikama koje će kasnije biti poznate kao tzv. gerilska kinematografija. *Misère au Borinage* se kasnije također nazivao jednom od predvodnika, odnosno preteča kasnijih trendova cinema verite, odnosno uzor za italijanske neorealiste.

Vanjske veze
------------

* „Critique: Misère au Borinage (Misery In Borinage) by Ivens & Storck". *La Revue Toudi*. Pristupljeno 13. X 2009.
* *Misère au Borinage* na sajtu IMDb

| * p
* r
* u
Filmovi koje je režirao Joris Ivens |
| --- |
| 
* De brug
* Rain
* Misère au Borinage
* The Spanish Earth
* Our Russian Front
* Indonesia Calling
* The Song of the Rivers
* The Seine Meets Paris
* Far from Vietnam
* 17th Parallel: Vietnam in War
* How Yukong Moved the Mountains
* A Tale of the Wind

 |
***Senza pietà*** (sh. *Bez milosti*) je italijanski crno-bijeli film snimljen 1948. u režiji Alberta Lattuade. Radnja se događa u Livornu pred kraj, odnosno neposredno nakon Drugog svjetskog rata gdje je za vrijeme Italijanske kampanje boravio veliki broj crnih američkih vojnika. Protagonist, čiji lik tumači John Kitzmiller, je crni vojnik koji, kao i neki njegovi suborci, odlučuje ostati Italiji umjesto da se vrati u domovinu gdje bi ga ponovno dočekala rasna segregacija; nakon toga upoznaje i zaljubljuje se u italijansku djevojku (koju tumači Lattuadina supruga Carla Del Poggio), koju je siromaštvo natjeralo u prostituciju.

*Senza pietà*, na čijem je scenariju radio Lattuadin mnogo poznatiji prijatelj Federico Fellini (čija se supruga Giuletta Masina također pojavljuje u filmu), je inspiraciju pronašao u stvarnim događajima, te je sniman na autentičnim lokacijama. To je uključilo i šumu Pineta di Tombolo kraj Pise gdje su nakon rata odbjegli američki dezerteri podigli improvizirano naselje i neko vrijeme se uzdržavali crnom burzom i raznim vrstama kriminala. Kitzmiller je, pak, poput svog lika, u Italiju došao kao vojnik za vrijeme rata te je odlučio ostati, pri čemu mu je *Senza pietà* lansirala karijeru.

*Senza pietà* je premijerno prikazana na venecijanskoj Mostri i uglavnom je dobila dobre kritike, te se smatra jednim od značajnijih ostvarenja neorealizma. U SAD je, međutim, dočekan s velikom dozom neodobravanja, jer je ljubavna veza između crnca i bjelkinje, s obzirom na tada važeće rasne predrasude i institucionalnu segregaciju predstavljala tabu temu.

Vanjske veze
------------

* *Without Pity* na sajtu IMDb
* *Senza pietà* na filmskoj bazi podataka TCM
* *Senza pietà* na AllMovie-u ()
*Za ostala značenja, vidi Gori vatra (razvrstavanje).*

***Gori vatra*** je igrani film bosanskohercegovačkog redatelja Pjera Žalice.

Radnja
------

Poslijeratni Tešanj ima samo sedam dana da se pripremi za skori posjet američkog predsjednika Bill Clintona. Od očiju javnosti treba da nestane kriminal, korupcija, etnička netrpeljivost. U tom nastojanju građane Tešnja nadgledaju posmatrači međunarodne zajednice.

Radnja
------

Bosna i Hercegovina, dve godine posle rata. Tešanj, mali, ni po čemu izuzetan gradić - na površini dobri, otvoreni ljudi, skroman, pošten život, pijaca, tradicija i komšiluk. Ali ispod površine: glad, etnička netrpeljivost, kriminal, prostitucija i totalna korupcija.

Onda stiže vest o skoroj poseti američkog predsednika - Bila Klintona gradu, i njegovoj spremnosti da tom prilikom postane počasni građanin i kum opštine. Sve izgleda kao jasan nagoveštaj dolaska boljih dana, dana blagostanja, napretka i sreće. Ali to mora i da se zasluži: u sedam dana sve što nije dobro: kriminal, korupcija, etnička netrpeljivost, mora jednostavno da nestane. Pod nadzorom i uz svesrdnu pomoć posmatrača iz međunarodne zajednice počinje besomučna borba za stvaranjem demokratije za sedam dana. U toj trci grad potpuno poludi.

Uloge
-----

| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Enis Bešlagić | Faruk |
| Bogdan Diklić | Zaim |
| Saša Petrović | Husnija |
| Izudin Bajrović | Mugdim |
| Jasna Žalica | Hitka |
| Senad Bašić | Velija |
| Admir Glamočak | Hamdija |
| Emir Hadžihafizbegović | Stanko |
| Živorad Mihajlović | Cunja |
| Gordana Boban | Prevodilac |
| Feđa Štukan | Adnan |
| Aleksandar Seksan | Pič |
| Hubert Kramar | Supervizor |
| Almir Ćehajić Batko | Osman |
| Alban Ukaj | Glavar |

Nagrade
-------

* Film je pobjednik na 3. Marraches filmskom festivala u Maroku.
* Glumac Bogdan Diklić osvojio nagradu za najboljeg glumca.

Vanjske veze
------------

* *Gori vatra* na sajtu IMDb
***Shiva und die Galgenblume*** (sh. *Shiva i cvijeće na stratištu*) je njemački kriminalistički film sniman 1945. u režiji Hansa Steinhoffa, poznat kao jedan od posljednjih filmova pravljenih u Trećem rajhu. Temeljio se na istoimenom romanu Hansa Rudolfa Bergdorfa, a naslovni protagonist, koga je tumačio Hans Albers, bio je policijski inspektor koji se nastoji suprotstaviti bandi falsifikatora novca na čelu sa ruskim aristokratom. Snimanje je otpočelo u januaru 1945. godine u Pragu, koji je, za razliku od Berlina, zajedno sa svojim studijima u Barrandovu, bio netaknut savezničkim bombardiranjem. Steinhoff, koji je uživao status režimskog sineasta, je sebi pri tome priuštiti i tada skup Agfacolor film u boji. U proljeće je, pak, nakon što su se Pragu počele približavati trupe Crvene armije, pobjegao natrag u Berlin te nedugo potom stradao pri pokušaju da Lufthansinim avionom pronađe utočište u Španiji. *Shiva und die Galgenblume* je tako ostao nedovršen.

Godine 1993. su Michaela Krützen i Hans George Anders od sačuvanog materijala snimili dokumentarni film koji je sadržavao intervjue i druge arhivske materijale. On je iste godine prikazan na njemačkoj i francuskoj televiziji.

Vanjske veze
------------

* *Shiva und die Galgenblume* na sajtu IMDb
* Filmportal.de über den Film von Hans Georg Andres und Michaela Krützen

Vanjske veze
------------
***Sikandar*** ili ***Sikander*** (hindi: सिकन्दर, urdu: سِکندر) je indijski crno-bijeli historijski film snimljen 1941. u režiji Sohraba Modija. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Prithviraj Kapoor, je drevni makedonski kralj Aleksandar Veliki koji godine 326. pne. nakon osvajanja Perzije prodire u tadašnju Indiju. Radnja prikazuje kako uspije pobijediti i zarobiti lokalnog kralja Pora (čiji lik tumači sam Modi), ali se s njime sprijatelji te se na kraju odluči vratiti na zapad. *Sikandar* je postigao veliki uspjeh, što se dijelom tumači time što je njegov sadržaj, u kome se Indija uspijeva osloboditi zapadnog osvajača, korespondirao i s tadašnjim pokretom za nezavisnost od Britanije. Usprkos političkih konotacija, nije imao problema sa cenzurom. Godine 1961. je ponovno prikazan u Indiji, kada se nastojala iskoristiti patriotska euforija vezana uz invaziju i aneksiju portugalske Goe.

Zapadnoj je publici poznat zahvaljujući tome što su 1998. godine njegovi inserti korišteni u BBC-jevoj dokumentarnoj seriji *In the Footsteps of Alexander the Great* posvećenoj pohodima Aleksandra Velikog.

Uloge
-----

* Prithviraj Kapoor
* Sohrab Modi
* Zahur Raja
* Shakir
* Vanmala
* Meena Shorey
* Sheela
* Sadiq Ali
* Shakir
* K N Singh
* Lala Yakub
* Gagendra Singh
* Jilla Bai
* Zahur Raja
* Abu Bakar
* Ghulam Hussain
* Noor Jehan
* Prakash
* G. S. Shorry
* Athavale

Izvori
------

1. ↑

Vanjske veze
------------

* *Sikandar* na sajtu IMDb
* Upperstall Review
***Momotarō no Umiwashi*** (桃太郎の海鷲, ****Momotarō no Umiwashi****? doslovno *Momotarōvi morski orlovi*) je japanski srednjemetražni crno-bijeli animirani film snimljen 1943. u režiji Mitsua Sea. Protagonist je Momotaro ili "Breskvin dječak", lik iz japanskog folklora, koji se uz pomoć antropomorfiranih životinja (koji predstavljaju različite narode Istočne Azije) na otoku Onigashima bori protiv demona (koji predstavljaju Britance i Amerikance), a jedan od njih izgleda kao Bluto, negativac iz američkih stripova i animiranih filmova o Popaju. Film je snimljen u jeku drugog svjetskog rata u propagandne svrhe po narudžbi Ministarstva mornarice. Kao inspiracija su poslužili Disneyev film Fantasia iz 1940. godine, ali i kineski cjelovečernji animirani film *Princeza Željezna lepeza*, koji je prethodne godine postigao veliku gledanost u Japanu. Dvije godine kasnije je snimljen nastavak pod naslovom *Momotarō: Umi no Shinpei* koji predstavlja prvi japanski cjelovečernji animirani film.

Vanjske veze
------------

* *Momotarō no Umiwashi* na sajtu IMDb
* *Momotarō no Umiwashi* na Anime News Network enciklopediji ()
* Stills from the movie
***Gösta Berlings saga*** (sh. *Saga o Gösti Berlingu*) ili, ponekad, ***Gösta Berling***, je debitantski roman švedske književnice Selme Lagerlöf, objavljen 1891. godine. Radnja je smještena u ruralnu Švedsku 1820-ih, a naslovni protagonist je zbog pretjerane sklonosti piću raščinjeni svećenik koga je feudalna gospodarica Ekebyja spasila od smrzavanja te mu omogućila da na njenom imanju živi lagodnim, boemskim životom koji uključuje lov, partije karata i zavođenje lokalnih žena. Lagerlöf je roman napisala kao dio natječaja za časopis *Idun*; djelomično je inspirirana pričama koje je Lagerlöf slušala u djetinjstvu, a djelomično nastojanjem da se napiše roman u nekadašnjem romantičnom stilu, nasuprot realizma koji je tada bio dominirao švedskom književnošću. Kasniji kritičari su, pak, zbog detaljnog i realističkog opisa seoskog života, ali i uvođenja fantastičnih elementa, *Göstu Berlinga* prozvali pretečom magijskog realizma. U svakom slučaju, roman je doživio izuzetan uspjeh i omogućio Lagerlöf karijeru koja će je donijeti Nobelovu nagradu i učiniti jednim od najuticajnijih autora svog vremena. Identitet stvarne ličnosti koja je inspirirala naslovni lik je, pak, više od jednog vijeka predmet intenzivnih špekulacija i raznih teorija.

Kao i mnogi drugi romani iz Lagerlöfinog opusa, i *Gösta Berlings saga* je doživjela nijemu filmsku adaptaciju; godine 1924. je snimljen istoimeni film u režiji Mauritza Stillera, poznat kao prvo svjetski poznato ostvarenje u filmografiji Grete Garbo.

Vanjske veze
------------

* *The Story of Gösta Berling* at LibriVox
* *Gösta Berling's Saga* at Internet Archive, Project Gutenberg and Google Books
* Gösta Berlings saga na Project Runeberg ()

| * p
* r
* u
Djela čiji je autor Selma Lagerlöf |
| --- |
| Knjige | *Gösta Berlings saga* • *Osynliga länkar* • *Antikrists mirakler* • *Drottningar i Kungahälla* • *En herrgårdssägen* • *Jerusalem* • *Herr Arnes penningar* • *Kristuslegender* • *Nils Holgerssons underbara resa genom Sverige* • *Liljecronas hem* • *Körkarlen* • *Kejsarn av Portugallien* • *Troll och människor* • *Mårbacka* • *Löwensköldska ringen* • *Charlotte Löwensköld* • *Anna Svärd* • *Dagbok för Selma Ottilia Lovisa Lagerlöf* • *Höst* |
| Ostalo | "Hem och stat" • "Monarkmötet" • "Meli" |
***Käre John*** (sh. *Dragi John*) je švedski crno-bijeli igrani film snimljen 1964. godine u režiji Lars-Magnusa Lindgrena. Po žanru je drama i predstavlja adaptaciju istoimenog romana Ollea Länsberga. Protagonist, čiji lik tumači Jarl Kulle, je kapetan malog teretnog broda za prijevoz hrane. Radnja prikazuje kako se upozna jednu od svojih redovnih putnica, konobaricom i (čiji lik tumači Christina Schollin) te se počne družiti sa njom i njenom malom kćerkom. Film je izazvao veliku pažnju prije svega zbog scena u kojoj se oboje protagonista kupaju goli, a što je bila prilična rijetkost za tadašnje standarde, odnosno povod za optužbe da je film "pornografski". Nekoliko godina kasnije je upravo iz tih razloga postigao izuzetan komercijalni uspjeh tokom kino-distribucije u Sjevernoj Americi.

Uloge
-----

* Jarl Kulle - John Berndtsson
* Christina Schollin - Anna
* Helena Nilsson - Helena
* Erik Hell - Yngve Lindgren
* Emy Storm - Karin Lindgren
* Morgan Anderson - Raymond
* Synnøve Liljebæck - Dagny
* Hans Wigren - Elon
* Håkan Serner - Erwin
* Bo Wahlström - Bosse
* Erland Nordenfalk - Kurt

Izvori
------

1. ↑  "All-Time B.O. Champs", *Variety*, 3 January 1968 p 25. Please note these figures refer to rentals accruing to the distributors.

Vanjske veze
------------

* *Dear John* na sajtu IMDb
* *Dear John* na Svensk Filmdatabas
|  |
| --- |
| ***Siva laguna*** |
|  |
| **Francesco Guardi**, 1765. |
| ulje na platnu , 31 × 41,8 cm |
| Muzej Poldi Pezzoli, Milano |

**Siva laguna**, poznata i kao **Gondola u laguni** (ital. *Gondola sulla laguna*), slavno je ulje na platnu koje je naslikao Francesco Guardi, majstor slikanja veduta (urbanih krajolika).

Naslikana je tokom razdoblja kada je na Guardija snažno utjecalo Canalettovo slikarstvo, nakon njegova povratka u Mletke iz Engleske. Vedute su bile jako popularne među engleskim plemićima kao suveniri njihova putovanja po kontinentalnoj Evropi, a motiv Venecijanske lagune bio je u modi. Guardijeva se veduta razlikuje od tih pomodnih prikaza zbog svojih poetskih kvaliteta. Naime, ovdje su boje korištene šturo (uglavnom siva i azurna s naznakama udaljenog ružičastog svjetla), a neodređeni horizont koji čine zidovi grada i zvonika tvore nezaboravnu atmosferu mirne lagune.

Dvije površine sivo-modrozelene boje, jedna tamnija, druga svjetlija, vodoravno su presječene tankim žućkastim potezom grada i tamne gondole, koji određuju kompoziciju dvostrukog zlatnog reza. Potpuna rastvorenost, neodređenost prostora, ostvarenog odnosom dviju boja, samo je naglašena žutosmeđim horizontalama, koje ne znače ograničenje, nego poput neomeđenih pravaca prolaze kroz prostor. Jedino kratki, isprekidani, svijetli potezi unose stanovito titranje. Također, namaz boje tanak je (lazuran), te se grubo tkanje platna prozire što nadalje podržava blagu uznemirenost površine, poput mreškanja svjetla na površini vode.

Izvanredna ravnoteža kompozicijskih i prostornih vrijednosti čine ovu malenu sliku jedinstvenim prikazom venecijanskog ugođaja. Uptreba tehnike sfumata, spajanje boja i tonova, navješćuje prije lični utisak nego topografski prikaz grada. Ova slika često se smatra prethodnicom razvoja pejzažnog slikarstva u 19. vijeku. Naime, mogu se povući neke sličnosti sa slikama slikara kao što su James Whistler i William Turner, a poznato je kako su joj se divili impresionistički slikari, posebice Claude Monet.

Sliku su istraživači pripisali Francescu Guardiju. Smatra se da je slika najvjerojatnije dijelom veće kompozicije.

Izvori
------

1. 1 2  *30,000 Years of Art: The story of human creativity across time and space*, Phaidon Press Inc. 2007. New York, str. 832. ISBN 978-0-7148-4789-4
2. ↑  Jadranka Damjanov, *Likovna umjetnost 2*, Školska knjiga, Zagreb, str. 172.
3. ↑  Stranica o Gondoli u laguni, Web umjetnička galerija, pristupljeno 14. marta 2014.

Vanjske veze
------------

* Francesco Guardi na Artcyclopediji

***slike Francesca Guardija*** na Wikimedijinoj ostavi
***Give Ireland Back to the Irish*** je pjesma koju su 1972. napisali Paul i Linda McCartney i iste godine snimili kao debitantsku singlicu svog benda *Wings*. Inspiraciju za pjesmu je pružio incident kasnije poznat kao Krvava nedjelja, u kome su pripadnici Britanske vojske ubili 13 katoličkih demonstranata u Sjevernoj Irskoj. Krvoproliće, koje je predstavljalo dotle nezamislivu eskalaciju sjevernoirskog sukoba, zgrozilo je inače apolitičnog McCartneya i uvjerilo da na britanski angažman u tom području gleda isto onako kao što je većina javnosti i muzičkog establishmenta gledala na angažman SAD u vijetnamskom ratu. Tekst pjesme, čiji naslovno doslovno znači "Vratite Irsku Ircima", traži povlačenje britanske vojske i prestanak britanske vlasti nad Sjevernom Irskom, odnosno ujedinjenje Irske kao države sa katoličkom većinom. Zbog podrške irskim republikancima, i, implicitno, teroristima iz IRA-e, pjesmu je BBC službeno zabranio, a nije se pojavio ni na jednom albumu. Uspkros toga je došla na 16. mjesto britanske top-liste singlica, a u samoj Irskoj je došla na 1. mjesto.
***Sky Captain and the World of Tomorrow*** je američki science fiction film snimljen 2004. u režiji Kerryja Conrana. Radnja je smještena u alternativnu 1939. godinu, u vrijeme kada svijetu prijeti tajanstveni dr. Totenkopf koji namjerava stvoriti novi "svijet sutrašnjice". Naslovni protagonist (čiji lik tumači Jude Law) je avijatičar i pustolov koji ga u tome pokušava zaustaviti.

Film se snimao godinama, i postao je poznat po tada revolucionarnom korištenju najsuvremenije CGI tehnike. Tako je predstavljao prvi film koji je umjesto setova koristio tzv. "zeleni ekran", odnosno u svim kadrovima koristio računalnu grafiku. Tehnologija je također omogućila da se Laurence Olivier, glumac umro prije nepune dvije decenije, "oživi" kako bi u nekoliko scena tumačio glavnog negativca.

Conran je film zamislio kao svojevrsni homage pulp romanima i Zlatnom dobu stripa 1930-ih, odnosno kao špekulaciju o tome kako bi svijet izgledao da nije bilo Velike depresije i drugog svjetskog rata. Iako je bio jedan od najambicioznijih i najiščekivanijih filmova, doživio je financijski neuspjeh.

U Srbiji je prikazivan pod naslovom ***Nebeski kapetan i svet sutrašnjice***, a u Hrvatskoj pod naslovom ***Gospodar neba i svijet sutrašnjice***.

Uloge
-----

| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Gvinet Paltrou | Poli Perkins |
| Džud Lo | *Nebeski kapetan* |
| Lorens Olivije | dr Totenkof |
| Andželina Žoli | Frančeska Kuk |
| Đovani Ribizi | Dekster |
| Majkl Gembon | Moris Pejli |
| Bai Ling | Misteriozna žena |

Vanjske veze
------------

* Službeni veb-sajt
* *Sky Captain and the World of Tomorrow* na sajtu IMDb
* *Sky Captain and the World of Tomorrow* na filmskoj bazi podataka TCM
* *Sky Captain and the World of Tomorrow* na AllMovie-u ()
* *Sky Captain and the World of Tomorrow* na Rotten Tomatoes-u ()
* *Sky Captain and the World of Tomorrow* na Metacriticu
* *Sky Captain and the World of Tomorrow* na Box Office Mojo-u
***L’arciere delle mille e una notte*** (sh. *Strijelac Hiljadu i jedne noći*), također poznat i pod naslovom ***La freccia d’oro*** (sh. *Zlatna strijela*) je italijanski fantastično-pustolovni film snimljen 1962. godine u režiji Antonyja Dawsona. Radnja je smještena u drevni Damask kojim upravlja zli vezir Baktijar (koga glumi Mario Feliciani) te nastoji spriječiti udaju princeze Jamile (čiji lik tumači Rossana Podesta), nasljednice legitminog sultana, tako što svim potencijalnim proscima nameće naizgled nesavladive zadatke. Protagonist, koga tumači Tab Hunter, je tajanstveni strijelac Hasan u koga se Jamila zaljubi. *L'arciere* je, kao i mnogi filmovi slične tematike u tadašnjoj Italiji, snimljen sa niskim budžetom, a što se odrazilo i kroz relativne primitivne specijalne efekte. Kritičari su, međutim, daleko više napali lošu glumu američke zvijezde Huntera, koji je kasnije u vlastitim memoarima priznao da je bio zapanjen lošom kvalitetom dijaloga. Njegov glas je naknadno nasinkroniziran čak i u verziji na engleskom jeziku.

Izvori
------

1. ↑  "The Golden Arrow", *Turner Classic Movies* pristup 3. IV 2015

Vanjske veze
------------

* *L'arciere delle mille e una notte* na sajtu IMDb
***Mumija*** (arapski: *Al-Mummia* المومياء) je egipatski igrani film snimljen 1969. godine u režiji Šadija Abdel Salama kome je to bio cjelovečernji debi. Radnja, inspirirana istinitim događajima, se događa u Gornjem Egiptu 1881. godine, nedugo pred početak britanske kolonijalne vladavine i prikazuje se kako se lokalni klan bavi pljačkanjem drevnih egipatskih grobnica, uključujući lokalitet DB320 kraj sela Kurna, ali i kako ih jedan od njegovih članova, zgađen tom praksom, odluči prijaviti vlastima. *Mumija*, za koju je muziku napisao italijanski kompozitor Mario Nascimbene, se odlikovala za tadašnju egipatsku kinematografiju neobičnim stilom, odnosno "nadrealnom" atmosferom, a čemu je dosta doprinijelo to što protagonisti, umjesto uobičajenog egipatskog dijalekta koriste klasični arapski jezik. *Mumija* je godine 2006. u anketi egipatskih kritičara proglašen 58. najboljim filmom ikada proizvedenim u toj zemlji.

Izvori
------

Vanjske veze
------------

* *Mumija* na sajtu IMDb
* *The Night of Counting the Years  
Al-Mummia* na AllMovie-u ()
* *The Night of Counting the Years (subtitled)* dostupan kao besplatni download na Internet Archive
* *The Night of Counting the Years (no subtitles)* dostupan kao besplatni download na Internet Archive
***The Virginian*** je američka western televizijska serija koja se originalno emitirala na programu mreže NBC od 1962. do 1971. Radnja joj je bila inspirirana istoimenim klasičnim western romanom Owena Wistera, a naslovni protagonist - koga je tumačio James Drury -predradnik na vajominškom ranču Shiloh znan jedino po nadimku *Virdžinijac*.

Radnja se bavila Virdžinijčevim pokušajima da očuva red i mir na i oko ranča. Tokom serije je ranč izmijenio četiri vlasnika - suca Gartha (koga je glumio Lee J. Cobb), braču Grainger (koje su glumili Charles Bickford i John McIntire) te pukovnik Alan Mackenzie (koga je tumačio Stewart Granger). Mackenzie se pojavio u 9. sezoni, kada je serija dobila novi naziv ***Men From Shiloh***, isto kao i novi "izgled" - likovi su dobili drukčije, "egzotičnije" kostime. Međutim, to nije spasilo seriju od gašenja.

Serija je bila jedna od prvih koja je u potpunosti snimljena u boji. Od ostalih se razlikovala i po tome što je svaka epizoda trajala 90 minuta (75 bez reklama), što je, s obzirom na njihov broj i intenzitet snimanja, učinilo jednom od fizički najnapornijih za članove glumačke postave i ekipe.

Spin-offi
---------

U aprilu 1965. je epizoda "We've Lost A Train" poslužila kao stražnji pilot za TV-seriju *Laredo*.

Literatura
----------

* *A History of Television's The Virginian 1962–1971* by Paul Green, with a foreword by former executive producer Frank Price, (2006) ISBN 0-7864-2613-6

Vanjske veze
------------

* *The Virginian* na sajtu IMDb
* Roy Huggins' American Archive of Television Interview
Ovo je članak o filmu sa Julijom Roberts u glavnoj ulozi.  Za istoimenu epizodu TV-serije Scrubs, vidi My Best Friend's Wedding (Scrubs).  

***My Best Friend's Wedding*** je američka filmska romantična komedija snimljena 1997. u režiji P. Dž. Hogana sa Džulijom Roberts u glavnoj ulozi. Džulija Roberts je za ovu ulogu bila nominovana za Zlatni globus za najbolju glavnu glumicu, a Rupert Everet za Zlatni globus i Nagradu BAFTA za najboljeg glumca u sporednoj ulozi. Ovaj film se nalazi na četrnaestom mestu na listi komercijalno najuspešnijih romantičnih komedija svih vremena.

Radnja
------

Tri nedelje pre svog dvadeset osmog rođendana, njujorčanka Džulijana Poter dobija poziv na venčanje svog najboljeg prijatelja. Njih dvoje su studirali zajedno, i još tada obećali jedno drugom da će se, ukoliko se ne venčaju do dvadeset osmog rođendana, venčati jedno sa drugim. Majkl joj je naime saopštio da će njegova supruga biti Kimberli Volas, dvadesetogodišnja devojka iz bogate porodice. Džulijana tada shvata da je u stvari odavno zaljubljena u njega i polazi u Čikago, kod budućih mladenaca, s namerom da u što većoj meri sabotira venčanje. Ljuta na Majkla što se ženi devojkom koju ne poznaje ni godinu dana, a i želeći da ga učini ljubomornim, ona tera svog gej prijatelja Džordža da se, kad stignu tamo, predstavi kao njen verenik. U Čikagu je Kimberli moli da joj bude kuma, a Džordž savetuje da se ostavi spletki i da jednostavno kaže Majklu da ga voli. Džulijana to i čini jednog jutra, uz dug i strastven poljubac. Kimberli to vidi iz drugog kraja dvorišta, seda u jedan automobil i beži od Majla. On uzima drugi i juri za njom, a Džulijana treći i juri za njim. Shvativši šta je uradila, Džulijana se na kraju izvinjava svima, moli za oproštaj i govori Kimberli da je ona poljubila Majkla a ne on nju. Film se završava plesom na venčanju, a Džordž moli Džulijanu da igra sa njim.

Uloge
-----

| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Džulija Roberts | Džulijana Poter |
| Dermot Malruni | Majkl O'Nil |
| Kameron Dijaz | Kimberli Volas |
| Rupert Everet | Džordž |
| Filip Bosko | Volter Volas |

Eksterni linkovi
----------------

* *My Best Friend's Wedding* na sajtu IMDb
* *My Best Friend's Wedding* na filmskoj bazi podataka TCM
* *My Best Friend's Wedding* na AllRovi-u
* *My Best Friend's Wedding* na Box Office Mojo-u
* *My Best Friend's Wedding* na Rotten Tomatoes-u ()
* *My Best Friend's Wedding* na Metacriticu

| * p
* r
* u
Filmovi koje je režirao P. J. Hogan |
| --- |
| 1990-e | 
*Muriel's Wedding* (1994) **•**  *My Best Friend's Wedding* (1997) |
| 2000-e | 
*Unconditional Love* (2002) **•**  *Peter Pan* (2003) **•**  *Confessions of a Shopaholic* (2009) |
***Hitler iz našeg sokaka*** hrvatsko/jugoslavenska je humorna ratna drama iz 1975. godine koju je režirao Vladimir Tadej. Glavne uloge tumače Nikola Simić, Boris Dvornik, Ružica Sokić i Dušan Bulajić. Radnja se odvija oko Volksdeutschera, gubitnika Leksija, koji slučajno postane značajan prilikom njemačke invazije Jugoslavije u Drugom svjetskom ratu kada ga zavojače, te to iskorištava kako bi iskazivao svoj položaj zastrašivanjem lokalnog stanovništva. Film je izvezen u nekoliko država: Bugarska, Rumunjska, Poljska, Sovjetski Savez, DR Njemačka, Čehoslovačka i Mađarska.

Radnja
------

Banat, Jugoslavija, 1941. Leksi je Volksdeutscher, pijanica i neugledan seljak u nekom selu. Slaveni i Nijemci žive skladnim životima, ali se neki Nijemci počinju ponašati čudno otkad se sve češće spominje Hitlera i njegov uspon u Trećem Reichu. Iznenada, dolazi do invazija sila Osovine na Jugoslaviju, nakon čega lokalni Nijemci pristupaju Wehrmachtu, a među njima i Leksi, koji tako dobije priliku postati netko i nešto. Pošto vlada zakon da se za svakog ubijenog Nijemca strijelja 50 mještana, Leksi iskorištava strah mještana kako bi se pravio važan i strašan. Ipak, supruga Anika mu se i dalje ruga jer nije uspio dobiti bolje imanje za razliku od drugih Nijemaca. Mještanin Marko ima aferu s Anikom, te smišlja plan kako se napokon riješiti Leksijeve strahovlade: pošto se Leksi boji da će biti unovačen za rat u istočnom frontu, želi se samoraniti kako bi ispao privremeno nesposoban za rat. Marko mu ponudi da sve ispadne kao nezgoda, kako Wehrmacht ne bi kaznio nijednog mještanina. Ipak, Marko mu odbija platiti išta za to. Leksi iz bijesa otvori vatru i ubije Aniku, a Marko njega. Za kaznu, Wehrmacht okuplja 50 mještana te ih odvodi na strijeljanje.

Glavne uloge
------------

| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Nikola Simić | Leksi |
| Bоris Dvornik | Marko |
| Ružica Sokić | Anika |
| Dušan Bulajić |  |
| Zvonko Lepetić |  |
| Ivan Hajtl | Тоmа |
| Mate Ergović |  |
| Тihomir Pleskonjić | Šturmfirer Han |
| Bogić Bošković |  |
| Mira Banjac | Zaretova žena |
| Slavko Simić | Frulaš Mitar |

Nagrade
-------

* **Festival igranog filma u Puli**
	+ Srebrna arena za režiju
	+ Najbolji glavni glumac Nikola Simić
	+ Diploma žirija Ivanu Hajtlu

Izvori
------

1. ↑  „Hrvatski filmski arhiv: Popis hrvatskih dugometražnih filmova 1944. - 2006.". Arhivirano iz originala na datum 2011-01-05. Pristupljeno 2014-01-13.
2. 1 2  „Hitler iz našeg sokaka". filmski-programi.hr.

Vanjske veze
------------

* *Hitler iz našeg sokaka* na sajtu IMDb
* *Hitler iz našeg sokaka* na Filmskom leksikonu
***Hitlerjunge Quex*** (sh. *Hitlerjugendovac Quex* ili *Hitlerov omladinac Quex*) je roman njemačkog književnika Karla Aloysa Schenzingera, originalno objavljen 1932. godine. Radnja je inspirirana stvarnim događajima koji su se dogodili početkom iste godine, odnosno ubistvom 15-godišnjeg Hitlerjugendovog pripadnika Herberta Norkusa u obračunu sa komunistima koje je Nacistička partija nastojala iskoristiti u propagandne svrhe. Schenzinger je roman napisao za 14 dana po narudžbi vođe Hitlerjugenda Baldura von Schiracha. Norkusov alter ego u romanu se zove Heini Völker i radnja u mnogim detaljima prati Norkusov život; bitna je razlika o tome što je Völkerov otac, za razliku od Norkusovog, prikazan kao komunist koji je zgrožen sinovljevog odlukom da se priključi nacistima. Roman je karakterističan po slavljenju *Führerprinzipa* i Völkerove žrtve na oltar domovine.

Roman je postigao veliki uspjeh, a nakon dolaska nacista na vlast postao je obavezna lektira za sve pripadnike Hitlerjugenda. Godine 1933. je po njemu snimljen istoimeni film gdje je naslovni lik tumačio Jürgen Ohlsen.

Literatura
----------

* Baird, Jay W. (1992). *To Die for Germany. Heroes in the Nazi Pantheon*. Indiana University Press. ISBN 0-253-20757-6.
* Koonz, Claudia (2003). *The Nazi conscience*. Harvard University Press. ISBN 0-674-01172-4.
* Leiser, Erwin (1974). *Nazi Cinema*. Macmillan. ISBN 0-02-570230-0.
* Rentschler, Eric (1996). *The ministry of illusion. Nazi cinema and its afterlife*. Harvard University Press. ISBN 0-674-57640-3.
***Gorčilo – Jesi li to došao da me vidiš*** je igrani film iz 2015. godine snimljen u koprodukciji Crne Gore i Srbije. Film je režirao Milan Karadžić, po scenariju Miodraga Karadžića.

Film je svoju premijeru imao 9. januara 2015. godine u Crnoj Gori, a 21. januara 2015. godine u Srbiji.

O filmu
-------

Radnja filma je smeštena u jednom selu, u crnogorskim brdima, u leto 1968. godine. U jeku izgradnje infrastrukture u SFR Jugoslaviji, u naporima da se siromašni sever Crne Gore putevima poveže sa jugom, u malo selo dolazi geometar Laza, kako bi pripremio dokumentaciju za trasu budućeg puta. Sa njim dolazi i njegova žena Klara, balerina iz Novog Sada, koja tokom leta mora da održava kondiciju za narednu pozorišnu sezonu. Kako seljaci reaguju na dolazak geometra, koliko su skloni korupciji, kako reaguju na dolazak ljudi koji žive životom drugačijim od njihovog, samo je jedna linija priče. Paralelno pratimo sukob između dve porodice, Obada i Cvrkota, koje nisu u dobrim odnosima gotovo 20 godina, zbog međusobnog optuživanja o razlozima odlaska na robiju Željka Cvrkote, koji je sedam godina proveo na Golom otoku...

Uloge
-----

| Glumac | Uloga |
| --- | --- |
| Milutin Karadžić | Gorčilo Obad |
| Boro Stjepanović | Maksim Obad |
| Mladen Nelević | Željko Cvrkota |
| Milorad Mandić | Prele Obad |
| Andrija Milošević | Prodavac Marinko |
| Viktor Savić | Geometar Laza |
| Dubravka Drakić | Grozdana Obad |
| Anita Mančić | Miluša Cvrkota |
| Emir Ćatović | Petrašin Obad |
| Kristina Stevović | Koviljka Cvrkota |
| Helena Aksamit | Klara |
| Momo Pićurić | Dimitrije Lasica |
| Božidar Zuber | Lale Cvrkota |
| Danilo Čelebić | Policajac |
| Vojislav Krivokapić | Seljak Spaso |
| Dragiša Simović | Seljak Nedeljko |

Spoljašnje veze
---------------

* *Gorčilo - Jesi li to došao da me vidiš* na sajtu IMDb
Ovo je članak o pjesmi grupe The Who.  Za istoimenom albumu grupe The Who, vidi My Generation (album).  Za ostala značenja, vidi My Generation (razvrstavanje).  

***My Generation*** je rock pjesma koju je 1965. snimio britanski bend The Who, poznata kao jedna od najuspješnijih i najprepoznatljivijih pjesama njihove diskografije. Autor pjesme je bio 20-godišnji član benda Pete Townshend koji je u tekstu (čiji naslov znači "moja generacija") izrazio nezadovoljstvo i frustracije tadašnje britanske omladine, pogotovo pripadnika modovske supkulture, postojećim društvenim poretkom koji je od mladih tražio da se bespogovorno podvrgavaju autoritetima. Tekst, u kome se izražava neprijateljstvo prema starijim generacijama koji ne žele razumijeti mlade, se često navodi kao odraz burnih društvenih promjena 1960-ih, a sama pjesma kao jedna od najvažnijih u historiji rock muzike, odnosno neslužbena himna baby boomerske generacije. Kasnije je zbog stiha "nadam se da ću umrijeti prije nego što ostarim" postala predmetom parodije, s obzirom da je njen autor uspio nadživjeti mnoge svoje kolege. Godine 2012. ju je grupa The Who izvela kao posljednju točku na ceremoniji zatvaranja londonske Olimpijade.

Izvori
------

1. ↑  The Who, *Discography*
2. ↑  "My Generation". allmusic.com. pristup 30. IV 2011.
3. ↑  „spreadit.org music". Arhivirano iz originala na datum 2009-02-12. Pristupljeno 7. II 2009.
4. ↑  Tingen, Paul (2001). *Miles beyond: the electric explorations of Miles Davis, 1967-1991*. Billboard Books. ISBN 0823083462.