recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*За остале употребе, погледајте Кулич (разврставање).*
**Кулич** је насељено место у Граду Смедерево у Републици Србији. Насеље је у периоду 1959–1997. године било у саставу насеља Шалинац, а пре 1959. било је самостално насеље. Званично је признато за самостално насеље 2011. године.

Референце
---------

1. ↑  Сл. лист општине Смедерево 4/1997.

| * p
* r
* u
**Naseljena mesta** Grada Smedereva |
| --- |
| 

Badljevica  **•**  Binovac  **•**  Vodanj  **•**  Vranovo  **•**  Vrbovac  **•**  Vučak  **•**  Dobri Do  **•**  Drugovac  **•**  Kolari  **•**  Kulič  **•**  Landol  **•**  Lipe  **•**  Lugavčina  **•**  Lunjevac  **•**  Mala Krsna  **•**  Malo Orašje  **•**  Mihajlovac  **•**  Osipaonica  **•**  Petrijevo  **•**  Radinac  **•**  Ralja  **•**  Saraorci  **•**  Seone  **•**  Skobalj  **•**  **Smederevo** **•**  Suvodol  **•**  Udovice  **•**  Šalinac
 |
**Brokopondo** je grad i općina od 4,482 stanovnika na istoku Surinama u Distriktu Brokopondo u kom je Administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Brokopondo se nalazi na lijevoj obali rijeke Surinam, 5 km nizvodno od brane sa hidroelektranom kod 
sela Afobaka.

Historija
---------

Brana sa hidroelektranom
Brokopondo je novo naselje nastalo nakon sklapanja sporazuma sa američkom kompanijom Alcoa -1958. da se izgradi brana sa 
hidroelektranom i formira akumulacijsko jezero Brokopondo. 
Zbog tog je osnovan novi Distrikt i naselje kao sjedište lokalne administracije, koja je trebala organizirati preseljenje stanovništva sa terena koji će biti poplavljen.

Između Brokoponda i Afobake je 1960. izgrađeno je eksperimentalno polje kako bi se istražile mogućnosti poljoprivrede u Tropskoj prašumskoj klimi.

Direktni rezultat tog eksperimenta bila je izgradnja plantaže palmi uljarica 1969. i tvornice za rafiniranje sirovog palminog ulja 1974.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Brokopondo in Brokopondo*" (engleski). City population. Pristupljeno 16.11.2022.
2. 1 2 3 4  „*District Brokopondo*" (nizozemski). Anda Suriname. Pristupljeno 16.11.2022.

Vanjske veze
------------

***Brokopondo*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Brokopondo* (na portalu Mapcarta) ()
**Onverwacht** (sranantongo: *Bose*) je grad i općina od 6,113 stanovnikana sjeveroistoku Surinama u Distriktu Para u kom je administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Onverwacht leži udaljen 30 km južno od glavnog grada Paramariba.

Historija
---------

Onverwacht je osnovan u 17. vijeku na desnoj obali potoka Hoy, pritoke Parakreeka kao plantaža duhana.

U prvoj polovici 18. vijek nazvan je na sranantongu - Bose po tadašnjem vlasniku plantaže, Frederiku Coenraadu Bosséu. Nakon ukidanja ropstva 1863. tu je plantažu 
1881. kupilo osam bivših robova, sa namjerom da je pretvore u plantažu drva.

Sve do 1910. bio je beznačajno mjesto, tad je do njega došla uskotračna željeznička pruga, a nešto kasnije i cesta iz Paramariba.
Većina stanovnika se naselila pored željezničke stanice tako je staro naselje napušteno i nestalo.

Željeznica je radila do sredine 1980-ih, u međuvremenu je grad dobio novi smisao kao administrativni centar novoosnovanog Distrikta.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Onverwacht in Para*" (engleski). City population. Pristupljeno 22.11.2022.
2. 1 2  „*Onverwacht*" (nizozemski). Anda Suriname. Pristupljeno 22.11.2022.
3. ↑  „*Plantage Onverwacht - Geschiedenis*" (nizozemski). Pinasroots. Pristupljeno 22.11.2022.
4. ↑   „*Para*" (engleski). Shata. Pristupljeno 22.11.2022.

Vanjske veze
------------

***Onverwacht, Surinam*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Onverwacht* ()
**Totness** je grad i općina od 2,150 stanovnikana sjeveru Surinama u Distriktu Coronie u kom je administrativni centar.

Geografske karakteristike
-------------------------

Totness leži pored atlanske obale duž obalne magistrale Indira Gandi, udaljen 136 km zapadno od glavnog grada Paramariba.

Historija
---------

Mjesto su osnovali škotski i engleski kolonisti 1808. i nazvali ga po Totnesu u Engleskoj. 
Totness je od 1863. administrativni centar distrikta, ali je i pored tog ostao mali i beznačajan sve do izgradnje obalne magistrale 1940-ih.

Tad je živnuo pa je 1953. izgrađen i mali aerodrom (IATA: **TOT**, ICAO: **SMCO**).

Totness je postao vijest dana u septembru 1965. kad je sa njegovog aerodroma *Nizozemska svemirska organizacija* uz pomoć stručnjaka iz američke NASE lansirala 4 rakete Nike-Apache.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „*Totness Commune in Suriname*" (engleski). City population. Pristupljeno 22.11.2022.
2. ↑   „*Totness Airstrip*" (engleski). Plane Mapper. Pristupljeno 22.11.2022.
3. ↑  „*Coronie lanceerplatform*" (nizozemski). Anda Suriname. Pristupljeno 22.11.2022.

Vanjske veze
------------

***Totness, Surinam*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Totness*[*mrtav link*] ()

| * p
* r
* u
Gradovi u Surinamu |
| --- |
| 
Paramaribo |
Lelydorp |
Nieuw Nickerie |
Meerzorg |
Moengo |
Nieuw Amsterdam |
Mariënburg |
Wageningen |
Albina |
Groningen |
Brownsweg |
Brokopondo |
Onverwacht |
Totness
 |  |
Parvati, božanska majka, hrani Ganeša, njenog sina.
**Parvati** (sanskrit: पार्वती|पार्वती) je žena Boga Šive i jedno od mnogih božanstava štovanih u hinduističkom panteonu. Parvati je obožavana kao vrhovna božanska majka i sve druge boginje u hinduizmu se posmatraju kao jedna od njenih inkarnacija ili manifestacija. S druge strane, Parvati predstavlja i Šakti, tj. njen pozitivni i blagi aspekt, jer, Parvati je božanska majka. Dalje, ova boginja je utjelotvorenje sveukupne energije u univerzumu.

Parvati ima status druge pratilje Šive, hinduističkog boga uništenja i preporoda. Ipak, ona se ne razlikuje od Sati, bivše pratilje boga Šive, jer je Parvati njena reinkarnacija. Parvati je i majka dva važna božanstva u hinduizmu: Ganeše i Kartikeja. Prema nekim interpetacijma Parvati je sestra boga Višnua i kćer Himalaja.

Kada se prikazuje pored Šive, Parvati ima dvije ruke. Kada nije pored njega, prikazana je sa četiri ruke a uz nju su tigar ili lav. U principu, Parvati je dobra boginja ali, kao i mnoga druga hinduistička božanstva, ona ima i svoju tamnu stranu, svoje strašne aspekte poput Durge, Kali ili Čandi. Njeni pozitivni oblici su *Mahagauri*, *Šailputri* i Lalita.

Povezano
--------

* Kali (hinduizam)

Izvori i vanjski linkovi
------------------------

| * p
* r
* u
Hindu mitologija |
| --- |
| Muška božanstva | Šiva • Brahma • Višnu • Rama • Krišna • Ganeša • Murukan • Hanuman • Lakshman • Indra • Surya • *još...* |  |
| Ženska božanstva | Gayatri • Sarasvati • Lakšmi • Parvati • Durga • Jagaddhatri • Shakti • Kali • Sati • Sita • Vaishno Devi • Radha • *još...* |
| Tekstovi | Vede • Upanišade • Purane • Shikshapatri • Vachanamrut • Ramayana • Mahabharata |

***Parvati*** na Wikimedijinoj ostavi
**Тоде Николетић** (Убовића Брдо, 1959) је српски писац и популарни стваралац за најмлађе. 

Малишанима су посебно омиљене његове шаљиве песме, па их радо изводе на смотрама рецитатора. Такође, инспирисао је многе композиторе за најмлађе, тако да се на музичким фестивалима певају и Николетићеви стихови. Подједнако је успешан и у писању драма. Готово да у земљи нема позоришта за децу које није изводило комад из његовог стваралачког опуса. Поред песама и драма, он је препознатљив по сценском наступу. Одушевљава најмлађе при сусрету с њима. Организатор је књижевних фестивала, и поетских конкурса за младе, на којима се труди да афирмише талентоване малишане. 

Живи у Црвенки а објавио је двадесет две књиге поезије за децу, 60 драма и 40 игроказа. 

Превођен је на француски, мађарски, словачки, турски, италијански и руски језик.

Драме су му извођене у Русији, Француској, САД-у, Словачкој, Мађарској, Украјини, Албанији, Турској, Канади, Аустралији, Босни и Херцеговини, Црној Гори и Хрватској. Готово да не постоји позориште на просторима српског говорног подручја које није извело неку од његових драма.

Добитник је бројних награда.

Члан је Друштва књижевника Војводине и Свесловенског књижевног друштва. Заступљен je у 80 антологија, монографија, хрестоматија, зборника и алманаха.

Извори
------

* Шоумен из најслађег села
* Тоде Николетић: Прве боре љубави
* Краљевски фестивал - Тоде Николетић
* Тоде Николетић: Најљепше пјесме за дјецу
* Библиографија Тоде Николетића[*mrtav link*]
* Тоде Николетић: Осмех у сну и на јави[*mrtav link*]
* Долази нам у госте писац Тоде Николетић Arhivirano 2016-12-02 na Wayback Machine-u
***Novi Plamen*** je časopis demokratske ljevice koji okuplja progresivne intelektualce, sindikaliste i aktiviste s područja bivše Jugoslavije kao i one u inostranstvo. Izdavač je Demokratska misao iz Zagreba. Časopis se prodaje na većim kioscima u Hrvatskoj, a glavni urednici su mu mr.sc. Mladen Jakopović, magistar politologije, dr.sc. Goran Marković, predavač ustavnog prava na Univerzitetu u Istočnom Sarajevu i mr.sc. Ivica Mladenović, magistar sociologije.

*Novi Plamen* na pluralističkoj, neisključivoj osnovi, zastupa temeljne demokratske i prosvjetiteljske vrijednosti, radi na identificiranju ključnih suvremenih izazova njihovom opstanku, te radi na promišlja puteva ostvarenja autentične i integralne političke, socijalne i ekonomske demokracije. *Novi Plamen* pažnju posvećuje pitanjima koja su vezana za ljudska prava i demokratske slobode, radničku i građansku participaciju, međunacionalno pomirenje i toleranciju, antifašizam, te progresivnu mirovnu politiku. Časopis se u širem smislu zalaže za unapređenje i promociju kulturnih vrijednosti humanističke civilizacije.

Savjet časopisa uključuje istaknute svjetske i regionalne lijeve intelektualce i javne ličnosti, poput Noama Chomskog, Slavoja Žižeka, Chris Ford, Bogdan Denitch, Dragan Plavsic, Kena Coatesa, Davida Graebera, Michaela Alberta, John McDonnella, Catherine Samary, Darka Suvina i Jeana Zieglera. Poznati članovi Savjeta iz regije uključuju potpredsjednika hrvatske vlade Slobodana Uzelca, bivšeg ministra kulture RH i saborskog zastupnika Antuna Vujića, hrvatskog saborskog zastupnika Milorada Pupovca, novinara Inoslava Beškera, predsjednika Hrvatskog društva pisaca Velimira Viskovića, predsjednice hrvatskog PEN kluba Nadežde Čačinovič, pisce Slobodana Šnajdera i Predraga Matvejevića, bivše BiH ministre Marka Oršolića i Dragoljuba Stojanova, sociologa Bogdana Denitcha, glumca Josipa Pejakovića, istoričarku Oliveru Milosavljević, filozofa Miodraga Živanovića, Ljubomira Cuculovskog i druge. 

Poznatiji publicisti i javne ličnosti koje su objavljivale u Novom Plamenu su, među ostalima, Igor Mandić, Todor Kuljić, don Ivan Grubišić, Drago Pilsel, Branko Ilić, Ljubo Jurčić, Ivo Josipović, Srećko Pulig, Latinka Perović, Rastko Močnik, Sonja Lokar, Antun Vujić, Inoslav Bešker, Dušan Pajović i dr.

Eksterni linkovi
----------------

* *Ex-Yugoslavia: A New Progressive Voice*, by Dan Jakopovich Arhivirano 2007-09-29 na Wayback Machine-u
* Službena stranica Novog Plamena Arhivirano 2011-08-03 na Wayback Machine-u
**Europska vidrica** (lat. *Mustela lutreola*) je vrsta iz porodice lasica, porijeklom iz Europe.

Slična je po boji američkoj vidrici, ali je nešto manja i ima manje specijaliziranu lubanju. Europska vidrica javlja se prvenstveno uz strane šumskih potoka, koji se zimi ne smrznu. Hrani se prvenstveno: voluharicama, žabama, ribama, rakovima i kukcima.

Mužjaci ima duljinu tijela 373-430 mm, a ženke 352-400 mm. Rep je dug 153 - 190 mm ​kod mužjaka i 150 do 180 mm kod ženki. Cjelokupna težina je 550-800 grama. To je brza i okretan životinja, koja spretno pliva i roni.

Europska vidrica je na popisu IUCN-a kao kritično ugrožena zbog trenda smanjivanja broja, što je izračunato kao opadanje više od 50% u protekle tri generacije, a očekuje se pad po stopi od oko 80% tijekom iduće tri generacije. Brojnost se počela smanjivati ​​tijekom 19. stoljeća, a vrsta je ubrzano izumrla u nekim dijelovima Srednje Europe. Tijekom 20. stoljeća, brojnost je pala na cijelom području rasprostiranja, a razlozi za to bila je kombinacija faktora, uključujući klimatske promjene, kompetitivnost drugih vrsta, bolesti, uništavanja staništa, opadanje količine hrane i križanje s europskim tvorom. Negativno je utjecala i pojava uvođenja američke vidrice na njena staništa.

Izvori
------

1. ↑  Heptner, V. G.; Sludskii, A. A. (2002). Mammals of the Soviet Union. Vol. II, part 1b, Carnivores (Mustelidae and Procyonidae). Washington, D.C. : Smithsonian Institution Libraries and National Science Foundation. ISBN 90-04-08876-8
2. ↑   Arhivirano 2012-03-18 na Wayback Machine-u Preuzeto 21. rujna 2013.
3. ↑   Preuzeto 21. rujna 2013.
Pravci seoba
**Velika seoba naroda**, također poznata i kao **Seoba naroda** (njemački: ) je naziv za valove velikih migracija u Evropi sredinom i u drugoj polovici 1. milenijuma, koji su imali dalekosežne demografske, političke i kulturne posljedice na evropsku i svjetsku historiju. To se prvenstveno odnosi na naseljavanje germanskih naroda u zapadnoj i slavenskih naroda u Centralnoj i jugoistočnoj Evropi, odnosno Pad Rimskog Carstva na čijim će se ruševinama stvoriti politički entiteti zameci budućih nacija, te konačni kolaps antičke kulture koju će zamijeniti srednjovjekovna u periodu koji se ponekad naziva Mračno doba.

Kao početak Velike seobe se tradicionalno uzima godina 375. kada je došlo do provale Huna na područje istočne Evrope odakle su Goti potisnuti na zapad, izazvavši lančanu reakciju kojom su se svi drugi "barbarski" narodi sa druge strane rimskih granica također pokretali na zapad. U užem smislu je Velika seoba završila sredinom ili u drugoj polovici 5. vijeka kada je dovršeno pokretanje većine germanskih naroda na zapad i nestanak posljednjih ostataka Zapadnog Rimskog Carstva; dio historičara, međutim, to smatra tek prvom fazom. Druga faza Velike seobe se okvirno dogodila između 500. i 700. te se tokom nje Bizantsko Carstvo našlo pod udarom Slavena na Balkanu i Langobarda u Italiji.

Kronologija
-----------

Povezano
--------

* Kasna antika
* Mračno doba

***Velika seoba naroda*** na Wikimedijinoj ostavi
*Za ostala značenja, vidi No Angels (razvrstavanje).*
No Angels, 2008

**No Angels** je ženski nemački pop bend. Međunarodnu slavu postigle su 2000. godine kao petočlani bend, a onda ih je 2003. godine napustila jedna članica.

Sastav je predstavljao Nemačku na Pesmi Evrovizije 2008. u Beogradu, gde su sa još dve zemlje delili poslednje, 23. mesto.U početku grupa se sastojala od pet članica,a to su bile Nadja Benaissa, Lucy Diakovska, Sandy Mölling, Vanessa Petruo i Jessica Wahls. Međunarodnu slavu su postigle 2000-ih godina. Nakon velikog uspjeha sa singlom "Daylight in Your Eyes" i debitantskim albumom "Elle'ments" 2001. godine postale su jedan od najpoznatijih ženskih pop bendova. Takođe su objavile i četiri hita koja su bila broj jedan i tri albuma broj jedan. 

U jesen 2003. bend No Angels se raspada i članici žele da postignu solo karijeru u muzici, filmu i pozorištu.Nakon četiri godine ponovo su se satale, međutim bez Vanesse Petruo i objavile prvi album nakon četiri godine -"Destiny". Godinu dana poslije, skupina je predstavljala Njemačku na Eurosongu 2008. u Beogradu, gdje su završile na zadnjem mjestu. Nakon još jednog glazbenog odmora, bend je objavio drugi studijski album poslije ponovnog sastajanja pod nazivom "*Welcome to the Dance"* koji nije uspio komercijalno. U rujnu 2010. Benaissa je službeno napustila bend zbog privatnih razloga, ostavivši No Angels kao trio. Suprotno prethodnim izjavama, daljnji projekti nisu uspjeli, a skupina se od tada ponovno raspala.

Članice
-------

### Današnje članice

* Nadja Benaissa
	+ Rođena 26. aprila 1982. u Frankfurtu na Majni, Nemačka.
* Lucy Diakovska
	+ Rođena 2. aprila 1976. u Plevenu, Bugarska.
* Sandy Mölling
	+ Rođena 27. aprila 1981. u Vupertalu, Nemačka.
* Jessica Wahls
	+ Rođena 2. februara 1977. u Frankfurtu na Majni, Nemačka.

### Bivše članice

* Vanessa Petruo
	+ Rođena 23. oktobra 1979. u Berlinu, Nemačka.

Diskografija
------------

### Albumi

* 2001: *Elle'ments*
* 2002: *Now... Us!*
* 2002: *When the Angels Swing*
* 2003: *Pure*
* 2003: *The Best of No Angels*
* 2004: *Acoustic Angels*
* 2007: *Destiny*
* 2008: *Very Best of No Angels* (2008)

### Singlovi

* 2001: "Dayligths in Your Eyes"
* 2001: "Rivers of Joy"
* 2001: "There Must Be An Angel"
* 2001: "When the Angels Sing"
* 2002: "Something About Us"
* 2002: "Still In Love With You"
* 2002: "Let's Go to Bed"
* 2002: "All Cried Out"
* 2003: "No Angel (It's All in Your Mind)"
* 2003: "Someday"
* 2003: "Feelgood Lies"
* 2003: "Reason"
* 2007: "Goodbye to Yesterday"
* 2007: "Maybe"
* 2007: "Amaze Me/Teardrops"
* 2008: "Disappear"

Eksterni linkovi
----------------

***No Angels*** na Wikimedijinoj ostavi

* NoAngels-Music.de (Official website)
* NoAngels-Inside.de (Official fan page)
* Official MySpace

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 141207275
* ISNI: 0000 0001 1013 3235
* GND: 5529395-5
* BIBSYS: 8009604
* MusicBrainz: dfae58d5-6b0e-4a4d-8d85-4f51b7e9e2fa
* NKC: ko2004230684
* MusixMatch: No-Angels

 |
**Мали Мирашевац** је насеље у Србији у општини Рача у Шумадијском округу. Новоформирано насеље Мали Мирашевац је настало издвајањем дела из насеља Мирашевац. Промена је установљена током 2007. године, а званично важи од 1. јануара 2008. године. Насеље Мирашевац је самим тим смањено издвајањем дела насеља од кога је настало ново насеље Мали Мирашевац (" Службени лист општине Рача", бр. 15/06).

Према попису 2011. године село има 97 становника.

| * p
* r
* u
Општина Рача |
| --- |
| Адровац • Борци • Бошњане • Велико Крчмаре • Вишевац • Војиновац • Вучић • Доња Рача • Доње Јарушице • Ђурђево • Мали Мирашевац • Мало Крчмаре • Мирашевац • Поповић • **Рача** • Сараново • Сепци • Сипић • Трска |
**Univerzitet u Tübingenu**, službeno **Univerzitet Eberharda Karla u Tübingenu** (nem. *Eberhard Karls Universität Tübingen*, lat. *Universitas Eberhardina Carolina*) je javni istraživački univerzitet u Tübingenu u nemačkoj saveznoj državi Baden-Württemberg. Univerzitet je osnovan 1477. godine i danas je jedan od najprestižnijih institucija visokog obrazovanja u Nemačkoj. Institucija je deo mreže German U15 e.V. velikih istraživačko-intenzivnih i vodećih medicinskih univerziteta.

Univerzitet je jedan od jedanaest institucija Inicijative izvrsnosti Nemačke istraživačke fondacije (DFG) i Nemačkog saveta humanistike i nauke (Wissenschaftsrat). Tübingen je posebno poznat kao središte za proučavanje medicine, prava, arheologije, drevnih kultura, filosofije, teologije i religijskih studija, kao i od nedavno kao središte izvrsnosti za umetnu inteligenciju. Među istaknutim bivšim studentima nalaze predsjednici, predstavnici EU tela, suci Saveznog ustavnog suda kao i papa Benedikt XVI. Osam alumnista su dobitnici Nobelove nagrade.

Postoji izvesno istorijsko rivalstvo između Univerziteta u Heidelbergu i Tübingena koje je slično poznatijem rivalstvu između prestižnih britanskih univerziteta u Oxford i Cambridgea. Iako se smatra da u Tübingenu vlada elitistički duh, pa se još 1900. o studentskom bratstvu u Tübingenu govorilo kao o "vođi nacije" ("Führer der Nation"), univezitet je ipak bio centar studentske pobune 1968. godine.

Galerija
--------

* Nova aulaNova aula
* 
* Alte BurseAlte Burse

Vidi još
--------

* Obrazovanje u Nemačkoj
* Lista univerziteta u Njemačkoj

Spoljašnje veze
---------------

* Zvanična prezentacija

***Univerzitet u Tübingenu*** na Wikimedijinoj ostavi
Veliko Skoplje u sklopu Makedonije
Gradske opštine Velikog Skoplja - 1-Centar, 2-Gazi Baba, 3-Aerodrom, 4-Čair, 5-Kisela Voda, 6-Butel, 7-Šuto Orizari, 8-Karpoš, 9-Đorče Petrov, 10-Saraj
**Veliko Skoplje** (mak. *Golemo Skopje*) je gradska samouprava glavnog grada Makedonije, **Skoplja**.

Ona obuhvata 10 opština, koja se sastoje od delova grada Skoplja i njegovih bližih predgrađa. Veliko Skoplje je sastavni deo Grada Skoplja kao statističke oblasti Makedonije.

Za potrebe osnivanja samouprave Velikog Skoplja donesen je poseban zakon - Zakon o Skoplju.

Opštine
-------

| **Redni Broj** | **Opština** | **Površina** | **Broj stanovnika** |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | Centar | 7,52 km² | 45.412 |
| 2. | Gazi Baba | 110,86 km² | 72.617 |
| 3. | Aerodrom | 21,85 km² | 72.009 |
| 4. | Čair | 3,52 km² | 64.773 |
| 5. | Kisela Voda | 34,24 km² | 57.236 |
| 6. | Butel | 54,79 km² | 36.154 |
| 7. | Šuto Orizari | 7,48 km² | 22.017 |
| 8. | Karpoš | 35,21 km² | 59.666 |
| 9. | Đorče Petrov | 66,93 km² | 41.634 |
| 10. | Saraj | 229,06 km² | 35.408 |
| **Ukupno** | **Veliko Skoplje** | 571,46 km² | 515.419 |
|

Prirodne odlike
---------------

Panorama grada Skoplja
Veliko Skoplje obuhvata prostor od 571 km². Ono se nalazi u severnom delu Republike Makedonije. Reka Vardar protiče kroz središnji deo području. U severnom delu izdiže se Skopska Crna gora, a u južnom delu planina Karadžica.

Stanovništvo
------------

Danas glavni grad Makedonije broji oko 811.555 ljudi po procenkama MAKSTATS iz 2015 godine. S tim Skoplje je 5ti najveci grad na Balkanu nakon Istanbul,Atina,Bukuresht i Beograd.
Po popisu iz 2002. g. u u okviru Velikog Skoplja živi 506.926 st. Nacionalni sastav je sledeći:

* Makedonci - 338.358 st. (66,75%)
* Albanci - 103.891 st. (20,49%)
* Romi - 23.475 st. (4,63%)
* Srbi - 14.298 st. (2,82%)
* Turci - 8.595 (1,70%)
* Bošnjaci - 7.585 st. (1,50%)
* Vlasi - 2.557 st. (0,50%)
* ostali - 8.167 st. (1,61%)

Dodatno pogledati
-----------------


|  |  |
| --- | --- |
|  | ***Portal Makedonija***  |

* Skoplje
* Grad Skoplje
*Za ostala značenja, vidi Mini-serija (razvrstavanje).*
**Mini-serija** je naziv koji se koristi za dramske televizijske serije koje se sastoje od točno određenog broja epizoda i čija radnja čini zaokruženu cjelinu.

Izraz je prvi put u tom smislu iskorišten 1966. godine kada je američka TV-mreža ABC emitirala višedijelnu adaptaciju Shirerove knjige *Uspon i pad Trećeg Reicha*. 

Nakon toga su 1970-ih mini-serije stekle veliku popularnost na američkoj televiziji, što se pripisuje time što su predstavljale savršeni medij za adaptaciju popularnih romana, čiji se epski sadržaj često nije mogao ugurati u dvosatni ili trosatni format igranog filma. Tako su neke od najpopularnijih serija u historiji bile upravo ekranizacije književnih bestselera kao što su *Korijeni* Alexa Haileya, *Ptice umiru pjevajući* Colleen McCullough i *Šogun* Jamesa Clavela. Mnoge od tih serija su znale trajati deset i više sati.

Na prostoru bivše Jugoslavije dramske serije (kao što su *Gruntovčani*, *Otpisani*, *Kapelski kresovi*, *Velo misto*) su sve donedavno u pravilu bile mini-serije, ali se za njih nikada nije koristio takav naziv.

U SAD je, pak, od sredine 1980-ih vodeće TV-mreže zbog enormnih troškova počele odustajati od proizvodnje epskih mini-serija, te se one danas uglavnom svode na televizijske filmove u trajanju od tri sata, najčešće podijeljene u dva dijela. S druge strane, format mini-serija su preuzele specijalizirane kablovske mreže kao što su HBO i Showtime. 2010-ih se također u američkoj televizijskoj terminologiji počeo koristiti izraz ograničena serija (engleski: ).

Vanjske veze
------------

* The Rise and Fall of the Miniseries Arhivirano 2015-05-22 na Wayback Machine-u na Rotten Tomatoes
**Churun** (španjolski: *Río Churún*, pemonski: *Kerepakupai meru*) je riječica u Venecueli pritoka Caronija poznata po Anđelovom vodopadu koji je sa svojih 979 metara najviši vodopad na svijetu.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Rijeka Churun* teče u nenaseljenom kraju, kroz gustu džunglu koji je danas dio Nacionalnog parka Canaima (Parc Nacional Canaimana) u venecuelanskoj saveznoj državi Bolívar 160 km jugoistočno od glavnog grada Ciudad Bolívara.

*Churun* izvire na platou *Đavolske planine* (pemonski: Auyán-Tepuí, španjolski: Montaña del Diablo), na nadmorskoj visini od 1 600 m. nakon kratkog toka od 8 / 9 km u smjeru sjeveroistoka strmoglavljuje se 979 metara  jedva dotičući strme litice planine u dolinu. Nakon Anđelovog vodopada teče prema istoku jedno 3 km i utječe u rijeku Caroni na 500 metara nadmorske visine.

### Povezano

* Anđelov vodopad

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Angel Falls*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 12. 09. 2012.
**Bresničićka slatina** nalazi se u selu Bresničić, između Prokuplja i Kuršumlije, južna Srbija

Na Jugu Srbije slatine se javljaju u fragmentima i predstavljaju pravu retkost za koju se skoro i ne zna budući da su slana zemljišta kao prirodni fenomen široko rasprostranjena po Vojvodini. Poznata staništa, južno od Save i Dunava, nalaze se u okolini Vranja, Prokuplja i Niša. Za zaštićena staništa proglašena su dva lokaliteta: Lalinačka slatina, koja se nalazi delom u Nišu, a delom u Merošini i Bresničićka slatina u ataru sela Bresničić, od Prokuplja prema Kuršumliji, udaljena 13 kilometara. Flora ovih slatina specifična je i u biogeografskom smislu drugačija od slatina Panonske nizije.

Slatine spadaju u najlošije zemljište tako da se najvećim delom koriste za ispašu stoke. Broj očuvanih slatina značajno je opao za poslednjih sto godina kao posledica razvoja industrije i poljoprivrede. Slana kopnena staništa u Evropi odavno su uključena u razne procese zaštite zbog proučavanja visoko vrednih i očuvanih predela. Zbog toga su identifikovane kao prioritetna staništa u Evropi i posebno zaštićena u okviru Ramsarske konvencije i mreže NATURA 2000.

Ova staništa imaju veoma veliki značaj, kako za očuvanje biodiverziteta, tako i kao izvor vrsta sa lekovitim svojstvima i divljih srodnika – neprocenjivih u oplemenjivanju biljaka i stvaranju novih sorti.

Na Bresničićkoj slatini zastupljene su vrste koje daju pečat ovom području. Jedna od njih je endemična vrsta – dalmatinski luk (*Allium guttatum ssp. dalmaticum*), upisan u „Crvenoj knjizi flore Srbije 1" kao krajnje ugrožen, kao i slatinski cvet (*Limonium gmelini*).

Na ovom malom slatinastom području registrovane su do sada 32 vrste ptica, među kojima su neke retke i ugrožene u Srbiji i Evropi.
**PNIŠK** ili Prvi nogometni i športski klub je bio nogometni klub.

Osnovan je u Zagrebu u ljeto 1903. godine. Nije sa sigurnošću utvrđeno je li riječ Zagreb bila uz PNIŠK sastavni dio imena kluba ili tek oznaka mjesta. Prvi predsjednik je bio Vilim Witte, a tajnik Dragutin Baki. Najbolji igrač, kapetan i trener bio je bivši igrač praške Slavije, Jan Todl. U prvim godinama djelovanja kluba u momčadi su nastupali Baki, Vertesy, Ugrinić, Filipić, Kiseljak, Slavinić, Berger, Mutafelija, Uhrl, Todl, Topolčić, Schwartz, Levak, Svečenski i Drndarski. Neki od njih sudjelovali su u osnivanju Concordije i Građanskog. 

Prvi javni susret s HAŠK-om odigran je 1906. Tri igrača PNIŠK-a nastupilo je uz osam igrača HAŠK-a 1907. u Pragu protiv Slavije u prvoj utakmici reprezentacije Hrvatske. PNIŠK prestaje djelovati 1909. Kada je 1911. osnovan Građanski, pristupaju mu mnogi bivši igrači PNIŠK-a.

Naziv kluba
-----------

PNIŠK je bio prvi osnovani klub u Hrvatskoj koji je u svom imenu naglasio opredjeljenost za nogomet. Povjesničari športa do danas nisu razjasnili da li je klub nosio ime *Zagreb*. Klub je najvjerojatnije prilikom osnivanja nosio naziv grada, a tek 1905. godine je prilikom slanja svojih pravila na odobrenje nadležnim vlastima izostavio ime *Zagreb*. 1908. godine promijenio je naziv u **Prvi hrvatski nogometni i športski klub (PHNIŠK).**

Zanimljivo
----------

PNIŠK je svoje prve utakmice odigrao izvan domovine.

Značajnije utakmice
-------------------

* 1. listopada 1905. Budimpešta: FTC – PNIŠK 11:1
* 15. listopada 1905. Kapošvar: Kaposvári A.C. – PNIŠK 9:1
* 3. prosinca 1905. Rijeka: Club Atletico – PNIŠK 3:4
* 28. listopada 1906: Zagreb: HAŠK – PNIŠK 1:1
* 21. lipnja 1908. Zagreb: PNIŠK – Velebit (Sušak) 8:1

Hrvatski reprezentativci
------------------------

* Alfred Schreiber
* Jan Todl
* Berger

Izvori
------

* Hrvatski nogometni savez 1912-1992 80. obljetnica, Zagreb 1992
* Zvonimir Magdić, *Legende zagrebačkog nogometa*, Zagreb, 1996.
* HNK Borovo: Nogomet u Hrvatskoj

| * p
* r
* u
Hrvatski nogometni klubovi osnovani prije završetka Prvog svjetskog rata |
| --- |
| 1903. | PNIŠK • Academia Zagreb |
| 1906. | HNK Segesta Sisak • HAŠK Zagreb • Concordia Zagreb |
| 1907. | NK Zelina • NK Slaven Koprivnica • Croatia Zagreb • Viktorija Zagreb |
| 1908. | NK Bjelovar • NK Zagreb • NK Virovitica • NK Podravac Virje • ŠK Olimpija Karlovac |
| 1909. | NK Marsonia Slavonski Brod • Ilirija Zagreb • VGŠK |
| 1910. | NK Zmaj Zadar • NK Sloga Nova Gradiška • HŠK Svačić Petrinja |
| 1911. | HNK Hajduk • Građanski Zagreb • NK Opatija |
| 1912. | NK Graničar Slavonski Šamac • HNK Trogir • HRŠD Anarh • KFŠK |
| 1913. | HNK Dinara Knin • NK Šparta Elektra Zagreb |
| 1914. | NK Željezničar Zagreb • Uskok Vranjic |
| 1916. | NK Junak Sinj • Slavija Osijek |
| 1918. | Slavija Zagreb • HNK Vinkovci |
**Ratko K. Janev** (30. mart 1939, Sandanski) je makedonski i srpski naučnik i profesor svetskog ugleda u oblasti atomske i nuklearne fizike.

Biografija
----------

Rođen je u Sandanskom 1939. godine i gimnaziju je završio u Skoplju a studirao je na Elektrotehničkom fakultetu u Beogradu gde je i završio postdiplomske studije 1956. godine. Doktorirao je fiziku 1968. godine u Beogradu na Prirodno Matematičkom Fakultetu.

Radio je na institutu Boris Kidrič u Vinči, gde je stekao zvanje naučnog savetnika. Bio je predavač i profesor na Prirodno-matematičkom fakultetu u Skoplju iz oblasti nuklearne i atomske fizike. Od 1969. godine predaje atomsku fiziku na postdiplomskim studijama na Prirodno-matematičkom fakultetu u Beogradu. Radio je kao naučni savetnik u Institutu za fiziku u Zemunu do prelaska na funkciju u Međunarodnoj Agenciji za Atomsku Energiju. Gostovao je na mnogim evropskim i američkim fakultetima i institutima kao predavač i profesor. Pored toga, radio je i u prestižnim institutima u Japanu i Kini .

Član je Makedonske akademije nauka i umetnosti (MANU). Ima veliki broj objavljenih radova iz oblasti atomske fizike i bliskih ili srodnih oblasti (preko 500 naučnih radova). Najpoznatiji radovi prof. Ratka Janeva su vezani za oblasti kvantne teorije interakcija, posebno uzajamnih atomskih interakcija, sudarne atomske procese i procese atomskih čestica sa čvrstom površinom, fiziku jonizovanih gasova, fiziku gasnih lasera i oblasti fizike konrtolisane termonuklearne fuzije. U okviru Makedonske akademije nauka i umetnosti Janev rukovodi najvažnijim projektima u oblasima prirodnih i tehničkih nauka. Devedesteih godina je bio uvršten u predlagače za Nobelovu nagradu  za fiziku .

Ratko Janev je jedan od najcitiranijih evropskih fizičara u oblastima atomske fizike  2004. godine je dobio prestižnu evropsku Humboltovu nagradu za fiziku. Uvršten je u istaknute iseljenike prema Agenciji za iseljeništvo vlade Republike Makedonije. Od 1988. godine je predstavljao Jugoslaviju i, kasnije Srbiju u Međunarodnoj agenciji za atomsku energiju.

Izbor dela
----------

* Atomic\_and\_plasma\_material\_interaction
* Collision Processes of Hydrocarbon Species in Hydrogen Plasmas
* Physics\_of\_highly\_charged\_ions
* Atomic\_and\_molecular\_processes\_in\_fusion

Literatura
----------

* Ratko K. Janev, Ljubo. A. Petkovski, Atomska fizika, Makedonska Akademija Nauka i Umetnosti , Skoplje, 2012.

Spoljašnje veze
---------------

***Ratko Janev*** na Wikimedijinoj ostavi

* Macedonian Academy of Sciences and Arts
* Istaknuti iseljenici
**Momčilo Bajagić - Bajaga** (19. 2. 1960. godine u Bjelovaru) je srpski rok muzičar. U početku je nosio nadimak **Bajagi** jer ga je roda **kao bajagi** donela. Posle toga je ostao **Bajagić** da bi u kasnijem periodu postao **Bajaga** i osnovao svoju sadašnju grupu pod nazivom **Bajaga i instruktori**.

Od ranih 80-ih, Bajaga je frontmen benda Bajaga i instruktori, jednog od komercijalno najuspešnijih srpskih pop/rok bendova svih vremena. Veći deo života je proveo živeći i radeći u Zemunu. 

Muzičku karijeru je počeo sa 14 godina u bendu TNT, a karijera mu je krenula izuzetnim tokom kada se sa 18 godina kao ritam gitarista priključio bendu Riblja Čorba. Prvo je nastupao samo na nekim pesmama tokom koncerta, potom se pojavljuje kao koautor na nekim pesmama a ubrzo za Riblju Čorbu se pojavljuje kao kompletan autor i to sa par hitova od kojih je najpoznatiji "Kad hodaš...". Ukupno je sa Čorbom snimio 5 albuma.

Zapažen je bio nastup grupe "Frka" koja je za emisiju "Rokenroler" snimila spot za Bajaginu pesmu "Pustite me druže". Pošto je u međuvremenu napisao i pesme koje nisu odgovarale senzibilitetu Riblje Čorbe rešio je da ih izda na posebnom albumu kao solo ploču. Radi snimanja novog albuma skuplja iskusne muzičare, a prijatelji ga nagovaraju da novi materijal odsvira na par koncerata. 

Svoj prvi samostalni nastup je imao u zagrebačkom centru Kulušić 12. 4. 1984.

Iz Riblje Čorbe ga isključuju 19. jula 1984. godine posle čega on nastavlja sa svojim bendom. Snima album sa svojim pesmama pod nazivom "Pozitivna geografija", a bend dobija naziv "Instruktori pozitivne geografije". Kasnijih godina naziv benda skraćuju na „Instruktori", a poslednjih godina se na nastupima pojavljuju pod nazivom „Bajaga i instruktori".

Sem rada sa bendom, Bajaga je radio i muziku za film „Ni na nebu ni na zemlji" (poznati hit „Moji su drugovi") odakle potiče muzika koja je objavljena na Bajaginom solo albumu, kao i za TV seriju „Otvorena vrata". Ponovo snima 2003. godine muziku za film „Profesionalac" po drami Dušana Kovačevića.

Vanjske veze
------------

***Momčilo Bajagić Bajaga*** na Wikimedijinoj ostavi

* Bajaga i instruktori (zvanična prezentacija)
**Kilmarnock** (škotsko-gelski: *Cille Mheàrnaig*, što znači *Crkva u Meàrnagu*) je grad na zapadu
Škotske od 46,159 stanovnika, on je i administrativni centar područnog savjeta
Istočnog Ayrshira.

Geografske karakteristike
-------------------------

Kilmarnock leži na zapadu Škotske, svega desetak kilometara od zaljeva Firth of Clyde, udaljen oko 37 km južno od centra Glasgowa, pa je samo njegov metropolitanski dio. Kroz grad protiče rijeka 
Irvine.

Historija
---------

Kilmarnock je status grada dobio 1591. ali se pročuo tek u 17. vijeku po svojim manufakturno izrađenim kapama (Kilmarnock Cowls). Kasnije je postao slavan po svojim tepisima, koji se još uvijek proizvode. On je ipak najpoznatiji po proizvodnji whiskya - Johnny Walker kog je 1820 počeo proizvoditi lokolni trgovac istog imena.

Grad još uvijek ima dobro očuvan historijski centar kog je opjevao pjesnik Robert Burns, koji je svoju prvu zbirku upravo objavio
u Kilmarnocku 1786.

Grad je njemu u čast podigao spomenik, sa muzejom u Parku Kay.

Privreda
--------

Današnji Kilmarnock je industrijski grad sa pogonima strojarske i prehrambene industrije uz slavnu destileriju whiskya.

Gradovi prijatelji
------------------

* Francuska, Alès
* Belgija, Herstal
* Francuska, Joué-lès-Tours
* Njemačka, Kulmbach
* Španjolska, Santa Coloma de Gramenet

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: Major Cities of Scotland" (engleski). City population. Pristupljeno 1. 12. 2014.
2. 1 2 3 4   „*Kilmarnock*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 1. 12. 2014.

Vanjske veze
------------

***Kilmarnock*** na Wikimedijinoj ostavi

* Kilmarnock na portalu Encyclopædia Britannica ()
**Hofors** je grad od 6,681 stanovnika, na istoku Švedske, on je i 
administrativni centar Općine Hofors koja ima 9,741 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

Hofors leži u Grofoviji Gävleborg, udaljen oko 50 km zapadno od Gävlea i oko 30 km istočno od 
Faluna.

On je i danas neraskidivo vezan uz svoju željezaru, na osnovu koje je i izrastao kao grad.

Historija
---------

Hofors je od 1549 izrastao kao rudarsko naselje u parohiji Torsåker.

Prvi čovjek koji se osmjelio 1605. podići manufakturnu željezaru zvao se Erik Seffredsson, on ju je negdje oko 
1630. unaprijedio dodavši joj visoku peć. Nakon njega je 1680. podigao željezaru i tadašnji gradonačelnik 
Robert Petre uz pomoć škotskog imigranta Arboge. Ona je bila u vlasništvu porodice Petre sve do 1880. kad je bankrotirala, pa ju je preuzela banka Enskilda.

Krajem 19. vijeka ta željezara je bitno modernizirana, pa ju je 1916. zbog kvalitetnog čelika kupio geteborški SFK, nakon 
tog je pretvorena u dioničko društvo. Željezara Hofors je 1915. imala 3500 zaposlenih, a 1965. 13300. Među njima je bilo i dosta stranaca, 
naročito iz Finske.

Sve do 1925. Hofors je potpadao pod parohiju Torsåker, tek tad je postao samostalna općina, u to vrijeme u gradu je živjelo oko 4000 stanovnika. 

U novije vrijeme nakon krize koja je zahvatila metalurgiju Hofors se nastoji preorjentirati na trgovinu i usluge.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „Sweden: Gävleborg" (engleski). City population. Pristupljeno 14. 07. 2016.
2. 1 2 3  „*Welcome to Hofors*" (engleski). Hofors Kommun. Arhivirano iz originala na datum 2015-08-14. Pristupljeno 14. 07. 2015.
3. 1 2 3 4 5  „*Kort historik over Hofors*" (švedski). Hofors hembygdsforening. Arhivirano iz originala na datum 2015-02-13. Pristupljeno 14. 07. 2015.

Vanjske veze
------------

***Hofors*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice Općine Hofors* ()
**Ceglie Messapica** je grad i istoimena općina (*comune*) u Italiji, koji administrativno pripada Brindisijskoj provinciji u Apuliji, u tradicionalnoj oblasti Murgeu.

Geografija
----------

Ceglie je smješten između Murgea i Gornjeg Salentoa.

Historija
---------

Prema legendi, osnovali su ga Pelazgi, a od njih potječu megalitske građevine zvane *specchie*. Nakon što su u to područje došli grčki kolonisti oko godine 700. pne. dobio je ime 'Kailìa' (*Καιλία*). Obližnje selo je imalo svetišta bogu Apolonu (kraj suvremene crkve San Rocco) i Veneri (na brdu Montevicoli). 

Grad je bio vojno sjedište Mesapa (civilna prijestolnica je bila u Oriji). Vodio je borbe protiv grčkog Taranta kada su tamošnji Grci pokušali prodrijeti do jadranske obale. Mesapski Ceglie je imao oko 40.000 stanovnika. U rimskoj doba je već počeo propadati, a srednjem vijeku bio obično seoce *Celie de Galdo*, s malim zamnkom. Godine 1584. vlasnikom mu je postala porodica Sanseverino, koja je proširila zamak i osnovala dva samostana za kapucine (danas napuštena) i dva za dominikance.

Vanjske veze
------------

***Ceglie Messapica*** na Wikimedijinoj ostavi

* Ceglie Messapica -Salento high coast of the trulli- ()
* Ceglie Messapica - Town of the ancient world Arhivirano 2007-03-14 na Wayback Machine-u ()

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 263507977
* LCCN: n2011048640
* GND: 4085190-4

 |
**Chieti** (latinski: *Theate*) je glavni grad istoimene talijanske provincije Chieti u regiji Abruzzo. Grad ima 51.484 stanovnika.

Geografija
----------

Chieti leži u brdima iznad kotline rijeke Pescare, udaljen svega 20 km južno od regionalnog centra Pescare. Grad je podjeljen na dva dijela, stari koji se nalazi na brdu i brzorastući novi Chieti Scalo, koji se proteže po dolini i u kom se nalaze tvornice.

Historija
---------

Najstarije naselje na području grada bio je Teate, prijestolnica Marrucina, jednog od brojnih italskih naroda. Teate su zauzeli Rimljani 305. pne. U vremenu raspada Zapadnog Rimskog Carstva, grad su razorila barbarska plemena. Grad je obnovio ostrogotski kralj Teodorik početkom 6. vijeka. Nakon tog su ga zauzeli Langobardi i koristili kao snažnu utvrdu. Nakon njih gradom su jedno vrijeme vladali Normani i pretvorili ga u svoju grofoviju, a potom Hohenstaufeni i Anžuvinci. Kasnije su gradom vladali Španjolci iz Aragona i domaći feudalci iz dinastije Caracciolo. Antičko ime grada *Teate* poslužilo je 1524. kao izvor za ime novog rimokatoličog crkvenog reda teatinaca (latinski: *Ordo clericorum regularium vulgo Theatinorum*) koji je za cilj imao borbu protiv luteranizma i moralnu obnovu crkve.

Znamenitosti i školstvo
-----------------------

Centar grada (Corso Marrucino)
Chieti ima dosta ostataka rimskih građevina: teatar, tri manja hrama i crkvu Santa Maria del Tricalle, koja je zapravo preuređeni hram boginje Dijane Trivije. Grad ima i vrlo staru katedralu iz 11. vijeka, koja je često preuređivana i restaurirana, uz koju stoji gotički zvonik izgrađen od 1335. do 1498. godine. U Chietiju se nalazi kamp regionalnog Univerziteta D’Annunzio, kog dijeli sa Pescarom. Grad ima i arheološki muzej, galeriju slika, biblioteku, teološki univerzitet i Institut za umjetnost.

Privreda
--------

Chieti ima nešto industrije, tvornice tekstila, celuloze, šećera, žica i duhana.

Izvori
------

1. ↑  „*ITALY: Abruzzo*" (engleski). Citypopulationde. Pristupljeno 26. 5. 2013.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Chieti*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 24. 5. 2013.

Vanjske veze
------------

***Chieti*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice grada Arhivirano 2017-11-06 na Wayback Machine-u ()
* *Chieti* na portalu Encyclopædia Britannica ()

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 305306593
* LCCN: n82040184
* GND: 4229741-2
* NKC: ge1006786

 |
**Cortona** je italijanski gradić u provinciji Arezzu u Toskani. U Cortoni je 2011. živjelo 2167 stanovnika.

Geografija
----------

Cortona se nalazi na nadmorskoj visini od 503 m.

### Frazioni

Frazioni Cortone su Adatti, Bocena, Borgonuovo, Camucia, Cantalena, Capezzine Centoia, Casale, Cegliolo, Chianacce, Cignano, Creti, Falzano, Farneta, Fasciano, Fossa del Lupo, Fratta, Fratticciola, Gabbiano, Mengaccini, Mercatale, Mezzavia, Monsigliolo, Montalla, Montanare, Montecchio, Novelle, Ossaia, Pergo, Pierle, Pietraia, Poggioni, Portole, Riccio, Ronzano, Ruffignano, San Donnino Val di Pierle, San Lorenzo Rinfrena, San Marco in Villa, San Pietro a Cegliolo, San Pietro a Dame, Santa Caterina, Sant’Andrea di Sorbello, Sant’Angelo, Seano, Sodo, Tavarnelle, Terontola, Teverina, Tornia, Torreone, Valecchie i Vallone.

Vanjske veze
------------

***Cortona*** na Wikimedijinoj ostavi

* Comune Cortona ()

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Ovaj članak o **Italiji** je u začetku. Možete pomoći Wikipediji tako da ga proširite*. |


|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 145402213
* GND: 4085340-8
* SUDOC: 027450090
* BNF: cb11948871b (podaci)
* NKC: ge408077

 |
**Cesena** je talijanski grad u provinciji Forlì-Cesena u regiji Emilia-Romagna. Grad prema podacima iz 2012. ima 96.984 stanovnika.

Geografija
----------

Cesena leži u dolini rijeke Savio na 44 metra nadmorske visine, duž sjevernih obronaka Apenina, južno od Ravenne. Cesena je udaljena oko 15 km od obale Jadranskog mora i oko 25 km sjeverozapadno od provincijskog centra Forlìja.

Historija
---------

Antička Caesena bila je naselje Umbra ili Etrušćana, koje su u 3. vijeku pne. zauzeli Rimljani. Za njihovog vladanja grad je bio važna stanica na cesti Via Aemilia. U ranom srednjem vijeku važna utvrda u ratovima sa Ostrogotima i Bizantom. Između 11. i 13. vijeka grad je postao biskupsko središte i nezavisna srednjovjekovna komuna. Grad je postao slavan 1357. kad ga je uspješno odbranila Cia, žena kneza Forlìja, protiv papinskih trupa koje je vodio španjolski kardinal Albornoz. Cesenu je razorio 1377. kardinal Robert iz Ženeve, kasniji antipapa Klement VII.

Utvrda Rocca Malatestiana
Nakon tog je gradom zavladala dinastija Malatesta iz Riminija, pod čijom je upravom grad imao najveći procvat. Malateste su vladali sve do 1465. kad je grad anektirala Papinska Država. Cesena je stradala za Napoleonskih ratova, a i za vrijeme Drugog svjetskog rata kad je pretrpila bombardiranja od strane Saveznika. U Ceseni je 1717. rođen papa Pio VI, a 1740. i Pio VII.

Znamenitosti
------------

Najveće znamenitosti Cesene su utvrda Rocca Malatestiana podignuta između 1381. i 1450. godine, obnavljana i dograđivana između 1466. i 1480. godine, te Biblioteka Malatestiana izgrađena između 1447. i 1452. godine. Pored tog interesentne su i gotička katedrala San Giovanni Battista iz 14. vijeka i opatija Santa Maria del Monte.

Privreda
--------

Cesena je trgovački centar poljoprivrednog kraja.

Sport
-----

U gradu djeluju dva značajnija kluba;

* A.C. Cesena, nogometni drugoligaš
* Pallavolo Cesena, ženski odbojkaški klub

Izvori
------

1. 1 2  „*ITALY: Emilia Romagna*" (engleski). Citypopulationde. Pristupljeno 24. 8. 2013.
2. 1 2 3 4 5 6 7  „*Cesena*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 24. 8. 2013.

Vanjske veze
------------

***Cesena*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službena stranica grada ()
* *Cesena* na portalu Encyclopædia Britannica ()

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 166427433
* LCCN: n79063210
* NKC: ge1055029

 |
**Cividale del Friuli** [tʃiviˈdaːle del friˈuːli] (uvriježeno **Cividale**; hist. shrv. i slov. **Čedad**, furl. **Cividât**), grad u Sjevernoj Italiji. Grad broji 11.378 stanovnika. Najpoznatiji stanovnici Cividalea bili su Paulus Diaconus koji je tu živio u 9. vijeku i glumica Adelaide Ristori iz 19. vijeka.

Geografija
----------

Cividale del Friuli leži u pitoresknoj kotlini rijeke Natisone. Udaljen je 15 km sjeveroistočno od Udina i nalazi se na raskrsnici Alpa i Jadrana, nedaleko od slovenske granice.

Historija
---------

Grad je osnovan za rimskih vremena pod imenom Forum Julii, najvjerojatnije po Juliju Cezaru. Za ranog srednjog vijeka bio je prijestolnica prvog langobardskog vojvodstva na Apeninskom poluotoku. Između 730. i 1238. bio je sjedište akvilejskih patrijarha. Između 1419. i 1420. potpao je pod Mletačku Republiku, kao i ostala Furlanija, a od tada mu je značaj potpuno opao.

Znamenitosti
------------

Đavolji most
Cividale ima brojne ranokršćanske spomenike koji sežu do početka 8. vijeka, kao što su oktogonalni baptisterij i kapela samostana Santa Maria in Valle i oltar crkve San Martino. Ostale znamenitosti grada su katedrala Santa Maria Assunta (temeljno restaurirana 1458. i 1502), Đavolji most iz 1442. te nekoliko srednjovijekovnih crkava i palača. Lokalni arheološki muzej čuva puno langobardskih i gotičkih artefakata.

Privreda
--------

Cividale je prije svega trgovački centar svoga kraja, sa nešto malih industrijskih pogona, a za ekonomiju grada važan je i turizam.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Cividale del Friuli*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 20. 10. 2013.

Vanjske veze
------------

***Cividale del Friuli*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice grada ()
* *Cividale del Friuli* na portalu Encyclopædia Britannica ()

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 131982206
* LCCN: n81033341
* GND: 4085282-9
* SUDOC: 027482944
* BNF: cb11951290g (podaci)
* NKC: ge442178

 |
**Crema** (talijanski: *Comune di Crema*) je grad i komuna od 33.595 stanovnika u Cremonskoj provinciji u Sjevernoj Italiji.

Geografija
----------

Crema leži u plodnoj dobro navodnjavanoj dolini, na desnoj obali rijeke Serio.

Historija
---------

Gradska katedrala
Santa Maria della Croce
Crema je najvjerojatnije naselje keltskog porijekla, poznato od kasnog srednjeg vijeka po svojoj utvrdi. Tokom 11. vijeka njome se zavladali toskanski markizi umjesto lokalnih grofova iz Camisana. Od 1098. gradom vladaju cremonski biskupi, ali je od 1129. grad dosljedan saveznik Milana u borbi protiv Cremone. Rimsko-njemački car Friedrich Barbarossa razorio je Cremu 1159. godine, no obnovljena je 1185. i od tad je pod vlašću svetorimskog cara Heinricha V. Od kraja 13. vijeka je pod vlašću milanskih Viscontija, koji vladaju njome sve do smrti Gian Galeazza 1402. godine.

Giorgio Benzoni formira 1414. vlastitu grofoviju, koja nakon smrti Filippa Maria 1447. podpada pod vlast Venecije i ostaje pod njenom vlašću sve do Napoleonskih ratova, osim kratkog perioda francuske okupacije između 1509. i 1512. godine. Za napoleonske Cisalpinske Republike postala je administrativni dio departmana Po, a nakon restauracije 1815. u austrijskom Kraljevstvu Lombardija-Venecija od 1816. administrativni centar vlastite istoimene provincije.

Znamenitosti
------------

Najveća znamenitost Creme je katedrala Santa Maria Assunta, podignuta između 1284. i 1341. u stilu lombardske gotike.

Privreda
--------

Crema je prije svega centar bogatog poljoprivrednog kraja, poznatog po uzgoju krmnog bilja i po razvijenom stočarstvu (goveda, svinje) i peradarstvu. Grad ima i razvijenu industriju tekstila, odjeće, prehrane, metalurgije, strojeva i kemikalija.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  „*Crema*" (talijanski). Treccani. Pristupljeno 6. 1. 2014.

Vanjske veze
------------

***Crema, Cremona*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice grada ()
* *Crema* na portalu Treccani ()

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 143085495
* NKC: ge671362

 |