recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Stara crkva na Dorćolu, u Beogradu, izgrađena je 1877. godine i posvećena sv. Aleksandru Nevskom. Ona je služila svojoj nameni do 1891. godine, kada je odlučeno da se podigne veći hram. Planove za izgradnju izradila je arhitekta Jelisaveta Načić, a osvećenje temelja obavljeno je 1912. godine.

Prvi svetski rat odložio je izgradnju crkve, pa je ona završena tek 1928-29. godine, a mermerni ikonostas (prvobitno predviđen za hram na Oplencu) poklonio je kralj Aleksandar Karađorđević 1930. godine. Ikone su naslikane iste godine u ikonopisnoj radionici ruskog slikara Borisa Seljanka. Crkvu je 23. novembra 1930. godine osvetio Patrijarh Varnava u kraljevom prisustvu.

U crkvenim pevnicama nalaze se spomenici ratnicima poginulim u oslobodilačkim ratovima (1876-1918) kao i spomenici ruskom caru Nikolaju II i kralju Aleksandru I Karađorđeviću. Sadašnje zidne kompozicije naslikao je u „al seko" tehnici slikar jeromonah Naum Andrić 1970-72. godine.

Starešina hrama je protojerej-stavrofor Vajo Jović.

Spoljašnje veze
---------------

* Zvanična prezentacija Arhivirano 2013-06-03 na Wayback Machine-u
* Sveštenik Vajo Jović: Dorćol je u kandžama dilera droge („Večernje novosti", 6. decembar 2011)
**Crkva Svete Petke** se nalazi u *Donjem Gradu* Beogradske tvrđave i podignuta je na mestu *čudotvornog* izvora, u neposednoj blizini crkve Ružica, podignute posle 1867. godine. Sadašnja kapela je sagrađena 1937. godine po projektu arhitekte Momira Korunovića. Njene unutrašnje zidove i svodove pokrivaju mozaici, koje je 1980-83. godine izradio slikar Đuro Radulović.

Istorija
--------

Kapela Svete Petke je podignuta u periodu kada su mošti ove svetiteljke premeštene u Beograd. Njene mošti su prenete na molbu kneginje Milice Sultanu. Deo moštiju je prenet 1417. godine u kapelu koju je podigao nepoznati velikodostojnik iz Donjeg grada. Nakon turskog osvajanja Beograda 1521. mošti su odnete u Carigrad. 1641. godine ih otkupljuje moldavski vojvoda i prenosi u grad Jaši. Crkva Ružica i dalje čuva jednu časticu moštiju Svete Petke.

Nije poznato da li je pominjana kapela bila podignuta u blizini izvora, kao ova današnja. Ta prvobitna kapela je bila u obliku zemunice u koju se ulazilo niz stepenice. Zbog lošeg stanja, na inicijativu Patrijarha Varnave, na današnjem mestu je izgrađena i osveštana kapela na dan Svete Petke 1937. godine. Prilikom kopanja temelja pronađeni su ostaci nekog starijeg hrama i iskopane su brojne kosti vojnika poginulih tokom odbrane Beograda 1914 i 1915. godine.

Živopis kapele
--------------

Kapela je dvaput živopisana. Prvi živopis je uradio akademski slikar Vladimir Predajević. Taj živopis je brzo propao zbog lošeg kvaliteta materijala koji je korišćen tokom radova, pa se drugi put koristila tehnika mozaika. Drugi živopis je uradio beogradski slikar Đuro Radulović između 1975. i 1982, a osveštao ga je Patrijarh German 27. februara 1983.

Galerija
--------

* 
* 
* 
*

Spoljašnje veze
---------------

***Crkva Svete Petke u Beogradu*** na Wikimedijinoj ostavi

* Pravoslavlje - Crkve Ružica i Sveta Petka Arhivirano 2012-11-01 na Wayback Machine-u
* *Crkva svete Petke* na prezentaciji JP Beogradska tvrđava Arhivirano 2010-07-17 na Wayback Machine-u
**Carevdar** je naselje na području Grada Križevaca u Koprivničko-križevačkoj županiji. 

Nalazi se na ravnici na cesti između Križevaca i Koprivnice. Kroz mjesto prolazi i željeznička pruga Zagreb-Koprivnica. 

Mjesto se zvalo Oslovica do 1836. otkada je dobilo ime Carevdar u čast dara cara Ferdinanda, za podizanje klasicističke župne crkve Sv. Barbare u središtu mjesta. Klasicistička crkva građena je od opeke, kao zamjena starijoj drvenoj kapeli. Crkva ima klasicistički glavni oltar iz oko 1830. godine. Slika S. Barbare kvalitetan je klasicistički rad iz prve polovine 19. stoljeća. Na lijevom brončanom oltaru Sv. Antuna, kipovi su Sv. Nikole i Sv. Blaža. Slika Sv. Antuna rad je istog autora koji je naslikao oltarnu palu "Srce Marijino" (J. Juravić 1903.) Desni brončani oltar B.D.M. s kipovima Sv. Čirila i Metoda, historicistički je rad. Ove brončane oltare dao je izraditi carevdarski župnik Valentin Radočaj 1903. godine. Lijevo ispod pjevališta je fragment baroknog oltara iz 1744. godine. Freska "Navještenje" u apsidi svetišta, rad je Petra Orlića iz 1938. godine.
Crkva ima liturgijske predmete iz 17.18. i 19. stoljeća.
Iz ove župe potječe prvi biskup križevački, Bazilije Božičković.
Sjedište župe ovdje je od 1789. nakon ukidanja župe S. Julijane u Tremi.

Većina mještana bavi se poljoprivredom. U šumama rastu grab, bukva, bagrem, hrast kitnjak i crna joha.

U mjestu djeluje nogometni klub NK Mladost Carevdar.

Stanovništvo
------------

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 503 stanovnika.

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2001.***

Izvori
------

1. ↑  Popis stanovništva 2001. www.dzs.hr
2. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr

* Vladimir Palošika "Kulturno-povijesni spomenici okolice Križevaca" Križevci 2000.
* Vlado Radotović "Cris: časopis Povijesnog društva Križevci" Križevci 2012.
**Fišerova esterifikacija** ili **Fišer-Špajerova esterifikacija** je specijalni tip esterifikacije, koja se odvija putem refluksa karboksilne kiseline i alkohola u prisustvu kiselinskog katalizatora. Tu reakciju su prvo opisali Emil Fišer i Artur Špajer 1895. Većina karboksilnih kiselina je podesna za ovu reakciju, dok alkohol treba da bude primarni ili sekundarni alkil. Tercijarni alkoholi su skloni eliminaciji, a fenoli su obično suviše nereaktivni da bi dali zadovoljavajuće prinose. Često korišteni katalizatori za Fišerovu esterifikaciju su sumporna kiselina, p-Toluensulfonska kiseline, i Luisove kiseline poput skandijum(III) triflata. Za vrednije ili senzitivnije supstrate (npr. biomaterijale), dicikloheksilkarbodiimid se često koristi. Reakcija se često izvodi bez rastvarača (posebno kad se koristi znatan višak reagensa, e.g. MeOH), ili u ne-polarnom rastvaraču (e.g. toluenu). Tipično trajanje reakcije varira od 1–10 sati na temperaturama od 60-110°C.

Direktne acilacije alkohola karboksilnim kiselinama su poželjnije od acilacija sa anhidridima (loša ekonomiju atoma) ili acil hloridima (senzitivnost na vlagu). Glavni nedostatak direktne acilacije je nepovoljni hemijski ekvilibrijum, što se mora kompenzovati npr. putem znatnog viška jednog reagensa, ili odstranjivanjem vode (npr. Dean-Stark destilacijom, korištenjem molekulskih sita, ili upotrebom stehiometrijske količine concentrovane sumporne kiseline). U jednoj studiji je utvrđeno da je tetrabutilamonijum tribromid (TBATB) veoma efektivan katalizator. Na primer, acilacija 3-fenilpropanola sa glacijalnom sirćetnom kiselinom i TBATB na refluksu proizvodi ester u toku 15 minuta sa 95% hemijskog prinosa bez potrebe za uklanjanjem vode.

Pregled
-------

*Glavni članak: Esterifikacija*
Fišerova esterifikacija je primer nukleofilne acilne supstitucije bazirane na elektrofilnosti karbonilnog ugljenika i nukleofilnosti alkohola. Karboksilne kiseline su kao elektrofili manje reaktivne od estera. Osim toga, u razređenim neutralnim rastvorima one su često deprotonisani anjoni (i stoga nereaktivne kao elektrofili). 

Mehanizam ove reakcije ima nekoliko stepena:

1. Proton transfer sa kiselog katalizatora na karbonilni kiseonik povećava elektrofilnost karbonilnog ugljenika.
2. Karbonilni ugljenik zatim napada nukleofilni atom kiseonika alkohola
3. Proton transfer sa oksonijum jona na drugi molekul alkohola daje aktivirani kompleks
4. Protonacija jedne od hidroksilnih grupa aktiviranog kompleksa proizvodi novi oksonijum jon.
5. Gubitak vode sa tog oksonijum jona i naknadna deprotonacija daje estar.

Opšti mehanizam Fišerove esterifikacije je prikazan ispod.

Fischer esterification mechanismFischer esterification mechanism
| Flauta |
| --- |
| [[Datoteka:{{{slika}}}|center|200px|Flauta]] |
| *it.*: | flauto |
| *nem.*: | Flöte |
| *fr.*: | flûte |
| *en.*: | flute |
| *ru.*: | fleйta |
| Skraćenica |
| *Fl.* |
| Porodica instrumenata |
| drveni duvački instrumenti |

**Flauta** je drveni duvački instrument srednjeg i visokog registra. Zvuk proizvodi dejstvom vazdušnog jezička. Razlikuju se, po držanju, **uzdužna** ili **blok-flauta** i savremena **poprečna flauta**. Na poprečnim flautama, ulazni otvor nije na vrhu cevi, već nešto niže, na bočnoj strani i u njega se duva iskosa da bi se obrazovao jezičak, pošto ga ovaj tip nema (za razliku od uzdužnih flauti), i duva se kroz *glasnicu* (popularno *prozorče*), sa usnom ispod piska. Izvođačka tehnika je vrlo razvijena i proizvodnja tona je na celom rasponu laka, pa je ovo jedan od najpokretnjivijih i najvirtuoznijih instrumenata. Takođe, flauta je i izražajan instrument, blagog i svetlog, idiličnog zvuka. 

Iako pripada grupi drvenih duvačkih instrumenata, flauta se izrađuje od metala. Raspon flaute je znatan, i kreće se od **c1** do **c4**, dok su još neki tonovi (na slici u zagradama) mogući, ali zavise od vrste i kvaliteta instrumenta kao i od sposobnosti izvođača.

*Obim flaute*

### **Pikolo flauta**

*it.* flauto piccolo  

*nem.* kleine Flöte  

*fr.* petite flûte  

*en.* piccolo  

*rus.* malaя fleйta

Skraćeno **Picc.**. Mala flauta, duplo kraća od velike, po zvuku najviši duvački instrument sa rasponom od **d1** do **c4** (pisano **d** do **c3**). Spada u transponujuće instrumente, odnosno, one koje zvuče više ili niže od zapisanog. Pikolo se zapisuje oktavu niže od zvučanja. U trojnom sastavu orkestra, koji je i najčešći simfonijski sastav, jedan svirač svira pikolo, ili, ako se ne preklapaju deonice, flautista koji je treća flauta (III Flauta) uzima i pikolo, što se zapisuje *III fl. muta in picc.*.

*Pisani obim pikolo flaute*

### **Ostale flaute**

Osim ove dve flaute, u upotrebi se može naći i **alt-flauta** (*it.* flauto contralto, *nem.* Alt-Flöte, *fr.* flûte en sol (fa), *en.* alto flute, *rus.* alьtovaя fleйta) koja se gradi u dva registarska oblika *u G (Sol)* i *u F (Fa)* i čiji je pisani raspon od **c** do **f3** (*u G* zvuči kvartu više, a *u F* kvintu niže).   

Mocart je pisao i za **flažolet flautu** (pisanog obima **d1**-**d3**, koja zvuči undecimu više), a takođe su poznate i *velika flauta* *u F (Fa)* i **mala** i **velika** *u Es (Eb)*, kao i *u Des (Db)*. Na kraju pomenućemo i **bas-flautu** (pisanog obima **c1**-**f3**, koja zvuči oktavu niže), ali se ona više ne koristi.

Vidi: Orkestar

***Flauta*** na Wikimedijinoj ostavi
**Crkva Gospe Snježne u Deževicama** je katolička crkva u Vrhbosanskoj nadbiskupiji, opština Kreševo, Bosna i Hercegovina

Lokacija
--------

Naselje Deževice nalazi se oko 40 km. od Sarajeva, između planina Bitovnje i Vranice, 8 km s/z od Kreševa, na nadmorskoj visini od 911m. Naselje je bilo naseljeno još u ilirsko doba, a svoj procvat kao varoš s rudnikom srebra i olova doživjelo je u srednjem vijeku.

Historija
---------

U pisanim izvorima Deževice se prvi put spominju 1403. godine kada se ondje nalazila crkva svete Jelene te franjevački samostan ili rezidencija. Početkom 15. stoljeća u naselju je stolovao i vikar Bosanske vikarije fra Jakov Markijski po čijem je svetištu ovo mjesto danas najpoznatije. 
Dolaskom Osmanlija 1463. godine crkva i samostan u Deževicama su razoreni, a župa propala. Pastoralni rad nastavljen je u sklopu župe Kreševo.

Četiri stoljeća kasnije, austrougarske vlasti u Deževicama su obnavile župu i oko 1887. godine napravljeni su župni stan i kapelica od kamena, tri metra visokog zida. Novi župni stan izgrađen je 1903./1904. godine, a 1905. godine je podignuta prva crkva Gospe Snježne, i to u dijelu sela zvanom Močila, a sveti Jakov Markijski proglašen je suzaštitnikom župe. Kasnije, 1961. godine, napravljena je, na današnjem lokalitetu, nova crkva. Crkva je tokom rata pretrpjela znatna oštećenja, kao i kip Gospe Snježne ispred nje.

U deževičkoj crkvi se do 1906. godine nalazila i stara slika Gospe Snježne, kada je uništena, unatoč protivljenju mnogih župljana. Donesena je nova slika, koja se i danas štuje.

Ispred crkve se nalazi kip Gospe Snježne, rad hrvatskog kipara Ante Starčevića. Kip je tokom rata u Bosni i Hercegovini znatno oštećen, a nakon rata djelomično saniran. Blagdan Gospe Snježne pada 5. avgusta, a vanjska proslava bude nedjeljom nakon samog blagdana, kada crkvi hodočaste mnogi, ne samo iz okolnih, nego i iz brojnih drugih naselja u Bosni i Hercegovini.
**Doris McGown Beck Angleton** (11.4. 1951 – 16.4. 1997) bila je pripadnica teksaških otmjenih krugova i žrtva zločina. 

Rođena je u porodici inženjera tvrtke *Dow Chemical Company*, a odrasla je u gradu Lake Jackson u Teksasu. Na Univerzitetu Teksasa je diplomirala logopediju, nakon čega se zaposlila kao učiteljica, a potom kao predstavnica farmaceutske tvrtke.

Godine 1976. se udala za Williama (Willa) Becka, predstavnika tvrtke za prodaju uredskog namještaja. Njen muž se volio kladiti na sportske događaje, te je stupio u kontakt s Robertom Angletonom, jednim od vodećih bukmejkera u Houstonu. Nakon što se Doris srela s Angletonom, razvela se od muža i udala za njega 1982. godine, a 1.8. 1984. mu je rodila blizanke Nicole "Niki" i Alexandru "Ali" Angleton.

Iako je sportsko klađenje u Teksasu bilo izvan zakona, Angleton je stekao veliko bogatstvo, kao i zaštitu od strane houstonske policije, kojoj je zauzvrat dobavljao vrijedne informacije o klijentima iz kriminalnog miljea. S vremenom je Angleton akumulirao dovoljno bogatstva da kupi kuću u River Oaksu, najelitnijoj četvrti Houstona. Njegova supruga je zahvaljujući atraktivnom izgledu i šarmu postala jednim od stupova zajednice, a Angletonovi oličenje savršenog braka.

Međutim, početkom 1997. godine je Doris Angleton, navodno zato što je preko Interneta započela ljubavnu vezu s drugim muškarcem, odlučila pokrenuti brakorazvodnu parnicu, tražeći polovicu zajedničke imovine. Tom prilikom je na vidjelo izašlo da joj je suprug bogatstvo stekao nelegalnim poslovima.

16.4. 1997. je njeno mrtvo tijelo pronađeno u kući, izrešetano mecima. Nedugo nakon toga je zbog nevezane optužbe uhapšen Robertov stariji brat Roger Angleton. Kod njega je policija pronašla audio-vrpcu na kojoj s neidentificiranom osobom, za koju su vlasti vjerovale da je njegov brat, dogovora ubojstvo Doris Angleton.

Ubrzo nakon toga je i Robert Angleton uhapšen pod optužbom da je naručio ubojstvo vlastite supruge. Međutim, početkom 1998. godine je Roger Angleton u zatvoru izvršio samoubojstvo i u oproštajnom pismu priznao zločin, ali i ustvrdio da njegov brat nema ništa s time. Angleton je kasnije na suđenju proglašen nedužnim, ali je zato zbog organizacije ilegalnog klađenja i drugih krivičnih djela osuđen na 12 godina zatvora.

Vanjske veze
------------

* U.S. Department of Justice announcement on the arrest of Robert Angleton
* Article on the Angleton murder Arhivirano 2015-12-30 na WebCite-u from *Texas Monthly*
* Article on the Angleton murder from the CBS News website
* "Accepting the Dual Sovereignty Exception to Double Jeopardy: A Hard Case Study," 81 Wash. U. L.Q. 765 (2003) Arhivirano 2006-07-25 na Wayback Machine-u
**Emil Nolde** (nem. *Emil Nolde*, zapravo ; Nolde, Šlezvig, 1867 –Zebil, Holštajn, 1956) je bio nemački slikar i grafičar epohe ekspresionizma. Nolde je izučio zanat duboresca u Flensburgu i bio jedno vreme zaposlen kao učitelj crtanja u zanatskoj školi u Sant Galenu (Švajcarska) pre nego što je počeo da se 1898/99. dalje obrazuje za slikara u Parizu. U Drezdenu je pristupio 1906. umetničkoj grupi Most čije teme (velegrad, svakodnevni život) on nije preuzeo. U njegovom opusu, koji pored slika obuhvata i drvoreze i akvarele nalaze se izuzetni pejzaži i mrtve prirode ali i religiozni motivi (na primer *Tajna večera*, 1909; triptih *Marija Egipatska*, 1912). Ekspedicijska putovanja po Dalekom istoku (uključujući i Japan) i po Karibima 1913-14. godine proširila su njegove izražajne mogućnosti. Elementarna snaga boja (pre svega žute, narandžaste, cinober, crvene) koje su nanošene u velikim površinama i pune kontraksta, delom oivečene crnom, jesu karakteristike njegovog stila slikanja. Njegovi uzori bili su autsajderi istorije umetnosti kao što je to bio i on sam: Vinsent van Gog, Džejms Ensor, Edvard Munk i Pol Gogen. Od 1918. godine živeo je naizmenično u Berlinu, na svom imanju u Zebilu i severnoj Friziji. Nacionalsocijalisti su njegovo delo proglasili degenerisanom umetnošću i 1941. godine zabranili mu rad. Tako su do 1945. nastale njegove *Nenaslikane slike* (akvareli).

***Emil Nolde*** na Wikimedijinoj ostavi
***Farse i moraliteti*** su skup od šest pozorišnih komada od po jednog čina francuskog pisca Oktava Mirboa, objavljenih 1904. godine :

* *L'Épidémie* (*Zaraza*) (1898).
* *Vieux ménages* (*Stara domaćinstva*) (1900).
* *Les Amants* (*Ljubavnici*) (1901).
* *Le Portefeuille* (*Novčanik*) (1902).
* *Scrupules* (*Savesnost*) (1902).
* *Interview* (*Intervju*) (1904).

Teme
----

Kao po navici, Mirbo u ovoj zbirci pozorišnih komada demistifikuje i podsmeva se svemu što jedan prazan narod slepo poštuje zakon, koji je po svojoj prirodi opresivan, i policiju, samovoljnu i nasilničku po svojoj definiciji (*Novčanik*); ljubav, jednu obmanu (*Ljubavnici*), i brak, močvara (*Stara domaćinstva*); bogatstvo, stečeno na nepošten način, i društveni uspon kao jedna lažna „grimasa" u društvu koje počiva na pljački (*Savesnost*, *Stara domaćinstva*); štampa, uspavljujuća i dezinformatorska (*Intervju*), i politička garnitura, ravnodušna prema bedi društva i koja jedino brine o sopstvenom prihodu (*Zaraza*).

Svojom velikom originalnošću proširuje osporavanje samog govora, zahvaljujući kome vladajuće klase stiču potčinjenost i poštovanje tlačenih i tako održavaju nejedinstveni društveni poredak: govor je lažna novčanica, koja daleko od toga da omogućava pravu komunikaciju, služi samo za vođenje neravnopravnih razgovora među klasama (*Zaraza*, *Novčanik*, *Intervju*) i među polovima (*Ljubavnici*, *Stara domaćinstva*).

Mirbo ipak uspeva da nas zasmeje onim zbog čega bi pre trebalo da nas rastuži u pustoj nadi da će nam iskra savesti pomoći da bolje živimo, da bolje koristimo našu slobodu i da se uspešnije pobunimo.

Od moraliteta do farse
----------------------

Nalazeći se u kontinuitetu srednjovekovnih moraliteta, koji su imali pedagoški i moralizatorski cilj, Mirbo se odlučno opredelio za govor farse: uveličavanje, zanetost (*Zaraza* i *Novčanik*), karikatura, igra reči, groteska (*Ljubavnici*) i apsurd, pokazivač jednog društvenog poretka u kome sve ide u opoziciji zdravom razumu i pravdi (*Zaraza*, *Novčanik*, *Savesnost*) predstavljaju ulog i garantuju neophodno distanciranje, bez pretenzije na i najmanji realizam. 

Izuzetno originalne i moderne, Mirboove *Farse i moraliteti*, prethode istovremeno pozorištu Bertolta Brehta, Marsela Ejmea, Harolda Pinter i Ežena Joneskua.

Mirboovi pozorišni komadi doživljavaju sve veći uspeh kod publike, i brojne pozorišne trupe, amateri i profesionalni glumci stavljaju ih na repertoar.

Poveznice
---------

* Oktav Mirbo, *Farces et moralités* (`fr`).
* Pierre Michel, « Les *Farces et moralités* », *Octave Mirbeau*, Presses de l'Université d'Angers, 1992, 379-392 (`fr`).
* Pierre Michel, « Octave Mirbeau, Ionesco et le théâtre de l'absurde », *Cahiers Octave Mirbeau*, n° 13, 2006, 163-174 (`fr`).
**Forenzička antropologija** je izraz kojim se opisuje primjena antropologije i/li osteologije u forenzičke svrhe, tj. radi prikupljanja, izvođenja i procjene dokaza u kriminalističkim istragama, odnosno sudskim ili upravnim postupcima. Najčešća primjena forenzičke antropologije se odvija tokom kriminalističkih istraga, odnosno kada treba identificirati leš koji je bio podvgrnut dugotrajnom raspadanju, odnosno paljenju, komadanju ili nekom drugom procesu zbog koga se ne može prepoznati na uobičajene načine.

Primjena
--------

Njen osnovni zadatak je sređivanje, registrovanje i razjašnjavanje nepoznatih činjenica vezano za učesnike u nekim događajima. Forenzički antropolog također može učestvovati u identifikaciji pokojnika koji su spaljeni ili na drugi način učinjeni nemogućim za identifikaciju. 

Forenzički antropolozi posuđuju metode koje su razvile akademske discipline fizičke antropologije i primjenjuje ih u slučajevima koji to zahtejvaju.

Ove metode mogu biti upotrebljene da se odredi spol, dob, visina, porijeklo te da se analiziraju traume ili bolesti. Forenzički antropolozi veoma često surađuju sa patolozima i istraživačima ubistava.

Eksterni linkovi
----------------

* University of Bournemouth[*mrtav link*]
* University of Edinburgh Arhivirano 2011-09-28 na Wayback Machine-u
* American Board of Forensic Anthropology Arhivirano 2009-08-07 na Wayback Machine-u
* American Academy of Forensic Sciences Arhivirano 2013-01-16 na Wayback Machine-u
* American Association of Physical Anthropologists
* ForensicAnth.com - Forensic anthropological news stories from across the globe
* The Why Files: Bodies and Bones Arhivirano 2011-09-27 na Wayback Machine-u
* Maples Center for Forensic Medicine at the University of Florida
* Struers replica technique for forensic investigation
* Guatemalan Forensic Anthropology Foundation (španski)
* The Forensic Anthropology Forum - forensic anthropology news and continuing education Arhivirano 2012-01-16 na Wayback Machine-u
Crkva Gospe od Zdravlja
**Crkva i samostan Gospe od Zdravlja**, poznato marijansko svetište u Splitu. Današnja crkva sagrađena je u novije vrijeme i posvećena 1937. godine, a nalazi se na mjestu starije crkve iz 18. stoljeća. Smještena je sjevernoj strani Trga Gaje Bulata, istočno od zgrade HNK u Splitu.

Povijest
--------

Barokna crkva Gospe od Zdravlja iz 18. stoljeća srušena je početkom 1930-ih, a na njenom je mjestu 1937. godine izgrađena nova crkva u modernističkom stilu, prema projektu arhitekta Lavoslava Horvata iz Zagreba. Nova crkva bila je veća od prethodne, a bila je širine 22 m, duga 36 i visoka 12,5 metara.

Od stare crkve sačuvan je barokni zvonik, a samostanska zgrada je proširena početkom 90-ih kada je izgrađena pinakoteka. Fresku Krista Kralja na zidu iza oltara izradio je 1959. godine hrvatski slikar Ivo Dulčić (1916-1975.).

Bilješke
--------

1. ↑  „Gospa od Zdravlja - gripe.hr". Arhivirano iz originala na datum 2013-09-15. Pristupljeno 2014-07-26.

Vanjske veze
------------

***Crkva Gospe od Zdravlja u Splitu*** na Wikimedijinoj ostavi

* Gospa od Zdravlja - franjevci-split.hr
* Gospa od Zdravlja - gripe.hr Arhivirano 2013-09-15 na Wayback Machine-u
* Crkva Gospe od Zdravlja
Flasteri za detoksikaciju su samoljepljivi flasteri za koje proizvođači tvrde da mogu drastično poboljšati zdravlje kada se stave na stopala za vrijeme spavanja. Neki od tih flastera mogu sadržavati sastojke kao što su "bambusov ocat", koji navodno izvlači toksine iz tijela. Kritičari su dokazali da proces nije naučno održiv.

Američka Uprava za hranu i lekove je 3. januara 2008. godine izdala hitno upozorenje vezano za nekoliko uvoznih farmaceutskih supstanci od kojih je nekoliko detoksifikacijskih flastera.[1] [2]

Naučnim ispitivanjima detoksikacijskih flastera ustanovljeno je da ne izvlače teške metale iz organizma. Također je ustanovljeno da flasteri prilikom kontakta sa vlažnošću mjenjaju svoju boju u sivu i time ostavljaju dojam detoksikacije.[3]

Japanska kompanija Kenrico tvrdi da njihovi flasteri imaju pozitivan učna na zdravlje korisnika,[4] i da uklanjaju teške metale iz organizma.[5] Nema dokaza da ovi proizvodi vrše detoksifikaciju organizma. Iako je koža jedan od najvećih organa za detoksifikaciju, nije objašnjen mehanizam kojim bi ovi flasteri vršili detoksikaciju organizma.
**Filmski studio**, Titograd, je preduzeće za proizvodnju filmova koje je osnovano 1966. posle gašenja Lovćen filma, a od njihove tehnike koju je otkupila novoosnovana Televizija Titograd a u čijoj organizaciji je nastao Filmski studio Titograd. 
Administrativni aparat Filmskog studija Titograd sveden je na minimum, ali se uslovi za proizvodnju nisu mnogo poboljšali i nisu mogli samostalno finansirati realizaciju nijednog igranog filma. 
Filmski studio Titograd je proizveo je ukupno 42 kratkometražna, dokumentarna filma i oko 9 igranih dugometražnih filmova. Ovo preduzeće je svoje dugometražne igrane filmove radilo samo u domaćoj koparticipaciji ili u stranoj koprodukciji. 

Nedostatak samostalne produkcije je usporavalo snimanje igranih filmova i onemogućavao snažniju političku propagandu preko filma a crnogorska vlast je nastojala stvoriti uslove koji će unaprediti kinematografiju i osigurati sredstva za snimanje igranih filmova podobnih za ideološke ciljeve.

Zato je uspostavljen i potpisan Društveni dogovor o unapređivanju kinematografije u CG između Izvršnog veća Crne Gore, Republičke konferencije Socijalističkog saveza radnog naroda (RK SSRN), Veća sindikata CG, Privredne komore, Samoupravne interesne zajednice (SIZ) za kulturu CG, Zajednice obrazovanja za teritoriju CG, RTV Titograd, udruženja filmskih radnika, republičkog centra za kulturno-umetničku delatnost, preduzeća za proizvodnju ( Filmski studio Titograd) i distribuciju filmova (Zeta film Budva) i sekcije za prikazivanje filmova u CG.

Cilj je bio da se zajedničkim snagama svih potpisnika osiguraju povoljni društveni uslovi za podsticaj i brzi razvoj kinematografije u CG, da se stvore uslovi za povremenu proizvodnju filmova od izuzetnog društvenog značaja, da se filmskom dokumentacijom prati društveno-ekonomski i politički razvoj CG i osiguraju uslovi za razvoj tehničke baze.
Zatim, da se uvoze filmovi koji odgovaraju temama socijalističkog upravljanja, poboljšanje uslova u bioskopima, osnivanje filmskog arhiva CG, unapređivanje fimske kritike, publicistike, ameterizma te da se crnogorska kinmatografija poveže sa privredom i kinematografijom drugih republika.

Dogovereno je i integrisanje preduzeća za proizvodnju filmova Filmski studio Titograd i radne organizacije za promet i distribuciju filma Zeta film u jedinstvenu radnu organizaciju Zeta film Budva.
Spajanje je obavljeno 1.oktobra 1979 godine.

Produkcija filmova
------------------

|  |
| --- |
| **Filmografija**  |
| God. | Naziv | Uloga |
| 1960-e |
| 1967. | Palma među palmama |  |
| 1968. | Lelejska gora |  |
| 1969. | Sramno leto |  |
| 1969. | Nizvodno od sunca |  |
| 1970-e |
| 1973. | Uprkos svemu-Živjeti za inat |  |
| 1973. | Svadba (film) |  |
| 1974. | Derviš i smrt (film) |  |
| 1975. | Okovani šoferi |  |
| 1976. | Vrhovi Zelengore |  |
| 1977. | Beštije (film) |  |
| 1979. | Čovjek koga treba ubiti |  |

Spoljašnje veze
---------------

* Produkcija filmova Filmskog studija Titograd
**Dorin Marchis** (Cluj-Napoca, 25. februara 1967.), rumunski majstor borilačkih vještina. Nosilac je 6. Dana u aikidu i 1. Dana u karateu.

Životopis
---------

Dorin Marchis je rođen 1967. godine u gradu Cluj-Napoca, Rumuniji. Borilačke vještine je započeo vježbati 1983. godine. Prvo je vježbao karate. U toj vještini je dostigao 1. Dan. Godine 1993. otkrio je aikido. U aikidu je prvo surađivao sa majstorom Masatake Fujita. Zatim je slijedio mnoge shihane iz Aikikai Hombu dojoa širom svijeta. Posebno je Yukimitsua Kobayashija, kao i seminare koje su vodili waka-Sensei Mitsuteru Ueshiba i doshu Moriteru Ueshiba.

Dorin Marchis vodi rumunsku Aikikai aikido fondaciju (RAAF), gdje se nalazi na funkciji predsjednika i tehničkog direktora. Predaje aikido u Musubi Dojou u Cluj-Napoci, sjedištu nacionalne aikido organizacije u Rumuniji. Marchis drži seminare aikida u mnogim gradovima u Rumuniji, Ukrajini i Bugarskoj. Svoje znanje aikida kao učitelj i učenik stiče i prenosi u Japanu, Velikoj Britaniji, Mađarskoj, Grčkoj, Bugarskoj, Norveškoj, Francuskoj, Belgiji, Nizozemskoj, Češkoj, Poljskoj, Sloveniji, Litvaniji i Estoniji.

Godine 2016. izabran je u Upravni odbor Međunarodne aikido federacije (IAF).

Vanjske veze
------------

* Fundatia Romana de Aikido Aikikai
* Dorin Marchis Arhivirano 2020-11-02 na Wayback Machine-u
**Filmski klub RANS Moša Pijade** (punim nazivom **Filmski klub radničkog narodnog sveučilišta Moša Pijade**) u nekadašnjoj ulici Proleterskih brigada 68 (današnja Vukovarska) u Zagrebu, bio je samo jedna od organizacijskih jedinica tadašnjeg Radničkog sveučilišta Moša Pijade.

*Filmski klub* bavio se prikazivanjem filmova za svoje članove, pa si je mogao dopustiti i luksuz da prikazuje i one filmove koji nisu prošli cenzuru i nisu nikad distribuirani po ondašnjoj Jugoslaviji pa je postao kultno mjesto ondašnjih filmofila u Zagrebu.

Historija nastanka i rada
-------------------------

*Filmski klub Moša* kako su ga zagrepčani kolokvijalno zvali osnovao je Hanibal Dundović 1965. i vodio sve do njegovog gašenja početkom 1980-ih, kad je kino dvorana pretvorena u scenu teatra KPGT. 

U *Moši* su zagrepčani tako mogli gledati film Odvratnost Romana Polanskog iz 1965. (glavna uloga Catherine Deneuve) uz simultanog prevodioca, jer taj film nikad nije preveden ni distribuiran u Jugoslaviji. Prije projekcije filma uobičajen je bio uvodni govor koji je često držao Rudolf Sremec jedan od ključnih ljudi u *Filmskom klubu Moša*. Klub je stekao odličnu reputaciju, čak i izvan granica zemlje tako da kad su Costa-Gavras i Yves Montand došli u Zagreb predstaviti svoj provokativni film Priznanje, zatvorena projekcija za članove kluba i pozvane goste održana je upravo u Mošici. Svečana premijera visoko nagrađivanog filma Limeni bubanj (Oskar i Zlatna palma 1979.) održana je također u Mošici, a prisustvovali su redatelj Volker Schlöndorff i autor romana Günter Grass.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  Nenad Polimac. „*Odlazak čovjeka koji nam je doveo Costu Gavrasa, Volkera Schlöndorffa, Grassa...*" (hrvatski). Jutarnji list. Arhivirano iz originala na datum 2012-08-26. Pristupljeno 26. 08. 2012.

Vanjske veze
------------

* *Odlazak čovjeka koji nam je doveo Costu Gavrasa, Volkera Schlöndorffa, Grassa...* na portalu Jutarnji list Arhivirano 2012-08-26 na Wayback Machine-u
**Eterscél mac Áeda** ( ? - 778) bio je kralj klana/države Uí Cheinnselaig u južnom Leinsteru (Irska) koji je vladao od 770. do 778. Pripadao je ogranku Sil Chormaic bio sin Áed mac Colggena (u. 738), koji se smatra kraljem cijelog Leinstera. Njegov stric Sechnassach mac Colggen (u. 746/747) je također bio kralj Uí Cheinnselaiga.

Eterscél je na prijestolje došao u doba unutarklanskih sukoba i to tako da je 770. u bitci porazio i ubio svog prethodnika Cennselach mac Braina iz ogranka Sil Máeluidir.

Izvori
------

1. ↑  Charles-Edwards, Appendix XVIII; Mac Niocail, pg.128, fig.22
2. ↑  *Annals of Ulster* AU 770.7; Byrne, pg.157; Mac Niocaill, pg.130

Literatura
----------

**Stranica Šablon:Refbegin/styles.css nema sadržaj.**

* *Annals of Ulster* at  at University College Cork
* Byrne, Francis John (2001), Irish Kings and High-Kings, Dublin: Four Courts Press, ISBN 978-1-85182-196-9
* Gearoid Mac Niocaill (1972), *Ireland before the Vikings*, Dublin: Gill and Macmillan
* *Book of Leinster*,*Rig Hua Cendselaig* at  at University College Cork

Eksterni linkovi
----------------

* CELT: Corpus of Electronic Texts at University College Cork
**Eri** (900fl. 900) je prema predaji praosnivač i vođa Nri-Igboja, plemena/države naroda Igbo u današnjoj Nigeriji i svojevrsni kum civilizacije Igboa. Prema legendi se spustio sa neba odakle ga je poslao Bog (Igbo: ). Eri se naselio u središtu doline Anambra gdje je uzeo dvije žene. Prva supruga Nneamakụ, mu je rodila petoro djece. Prvo je bilo Agulu, osnivač Agulerija, drugi je bio Nri Ifikuanim, osnivač Umunrija/Kraljevine Nri, a potom Nri Onugu, osnivač Igbariama te Ogbodulu, osnivač Amanukea. Peto je bila kćer po imenu Iguedo, who za koju se navodi da je rodila osnivače Ntejea, i Awkuzua, Ogbunikea, Umuleria, Nandoa i Ogbolija u Onitshi. Nri Ifikuanim je emigrirao iz Agulerija, koji je dan-danas svetište naroda Igbo, u potrazi za novim naseljem. Njegova druga supruga Oboli je rodila Ọnọju, sina-jedinca koji je osnovao Kraljevstvo Igala u Državi Kogi.

Eri je također osnivač klanova Umueri i Umunri čiji su članovi dominirali zemljom Igboa i susjednim oblastima Bini i Igala/Idoma. On i njegova djeca se smatraju graditeljima Igbo Ukwua, začetnicima četiri trgovačka dana, sistema titula Ozo/nze, kao i Igu alu i drugih običaja među Igboima i njihovim susjedima.

Izvori
------

1. ↑  „Archive copy". Arhivirano iz originala na datum 2007-03-06. Pristupljeno 2012-04-15.
2. ↑  Worship as Body Language By E. Elochukwu Uzukwu
François Quesnay
**Fiziokratizam** je ekonomska teorija razvijena u Francuskoj tokom 18. veka koja je naučavala da se izvori bogatstva i gospodarskog razvoja nalaze u poljoprivrednoj aktivnosti. Nastala je kao oštra reakcija na merkantilizam i utemeljena je na stavovima Françoisa Quesnaya.

Najznačajniji predstavnik fiziokratizma, pored Quesnaya, bio je Jacques Turgot. Drugi značajni fiziokrati bili su Victor de Riqueti de Mirabeau, Pierre du Pont de Nemours i Nicolas Baudeau.

Pojam potječe od grčke riječi φύσις (*fisis*), u prijevodu priroda, te riječi κράτος (*kratos*) u prijevodu moć, snaga, odnosno vladati. Može se dakle prevesti kao vladavina prirode.

Fiziokrati su smatrali da je prirodni poredak utemeljen je na nepromjenjivim prirodnim zakonima i kao takav je najbolji i najracionalniji. Zbog toga, po ugledu na njega, trebalo je ustanoviti i poredak u društvu i gospodarstvu. Kao što priroda ima svoje samoregulativn mehanizme, i u društevnom i u gospodarskom poretku, ustanovljenim po ulgedu na prirodne zakone, također postoje samoregulirajući mehanizmi. Stoga su fiziokrati smatrali kako svako uplitanje države u takav poredak može samo smetati i praviti štetu, te su držali da gospodarski život treba prepustiti vlastitim zakonitostima i ekonomskoj slobodi.

Za razliku od merkantilista, koji su smatrali da je izvor svih bogatstava u novcu i plemenitim metalima što ih je usmjerilo u proučavanje oblasti prometa, fiziokrati su se bavili proizvodnjom, i to poljoprivrednom proizvodnjom, jer je prema njima "zemlja izvor svih bogatstava". Držali su kako industrija samo preoblikuje već postojeće društvene vrijednosti, te da zbog toga ona ne utječe na promjenu materijalnog bogatstva zajednice i da ju treba osloboditi od svakog miješanja države jer bi se ono negativno odrazilo i na poslovanje industrije. Smatrali su kako država treba intervenirati jedino u oblasti oporezivanja zemlje.

Dok su se merkantilisti zalagali za intervenciju države u gospodarstvu, fiziokrati su smatrali da se država ne treba miješati u gospodarstvo, već da "stvari treba pustiti da idu svojim tijekom" - "*laissez faire - laissez passer*". Zahtijevali su ukidanje svih oblika državne intervencije. To je bio izraz shvaćanja i težnji već ojačanog trgovačkog i industrijskog građanstva.

Osnovna teorijska načela fiziokratskog ekonomskog učenja bila su: koncepcija prirodnog poretka u čijoj je osnovi privatna svojina; poljoprivreda je najvažnija i osnovna gospodarska grana koja jedina daje i stvara čisti proizvod, preferiranje krupnog posjeda u poljoprivredi; propovjedanje hedonizma, kao etičkog pravca, kojem je osnovno načelo i smisao čovjekova života i njegova naslijeđa, uživanje i zadovoljstvo; uporaba krilatice *laissez faire*, kao bojnog pokliča za slobodno tržište, a protiv merkantilističke (intervencionističke) politike; koncepcija o društvenoj strukturi društva, kojeg dijele na proizvodni, vlasnički stalež i neproizvodni, sterilni stalež.

Izvori
------

1. ↑  Fiziokratizam. Hrvatski jezični portal. Pristupljeno 31. srpnja 2014.
Kralj **Dongcheon od Goguryeoa** (209–248, vl. 227–248) bio je 11. po redu vladar Goguryeoa, najsjevernijeg od Tri kraljevstva Koreje.

Bio je sin kralja Sansanga i njegove druge supruge. Za krunskog princa je proglašen 213. a na prijestolje je došao 227. Vladavinu su mu obilježila nastojanja da diplomatski iskoristi podjelu susjedne Kine na suparnička Tri kraljevstva, odnosno koristi međusobno suparništvo između država Istočni Wu, Cao Wei i gospodara rata Gongsung Yuana. 234. je sklopio savez sa Cao Weijem, godine 236. odrubio glavu izalsaniku države Istočni Wu, te godine 238. pomogao državi Cao Wei u pohodu kojim je uništen Gongsunov klan. Time je, međutim, nestala tampon-država između Goguryeoa i države Cao Wei, što je dovelo do kineskih pohoda u kojima je 244/245. država Goguryeo opustošena, a Dongcheon bio prisiljen napustiti prijestolnicu. Godine 243. je imenovao sina Yeonbula za krunskog princa. Kada je umro, veliki broj podanika je od tuge izvršio samoubistvo. 

| Kraljevske titule |
| --- |
| Prethodi:**Sansang** | **Kralj Goguryeoa**227 – 248 | Slijedi:**Jungcheon** |
*Planinska hala Dongtian* (洞天山堂图), Muzej nacionalne palače, Taipei
**Dong Yuan** (董源) (kineski: 董源; Hanyu Pinyin: Dŏng Yuán; Wade-Giles: **Tung Yüan**)(cca. 934-c. 962) bio je kineski slikar.

Rođen je u Zhonglingu (钟陵) (suvremeni Jinxian (进贤) u provinciji Jiangxi). Dong Yuan je djelovao u Kraljevstvu Južni Tang za vrijeem periodu Pet dinastija i Deset kraljevstava. 

Poznat je po slikama likova i pejzažima, ustanovivši elegantni stil koji će dominirati kineskim slikanjem slijedećih devet vijekova. On i učenik Ju Ran (巨然) su bili osnivači tzv. južne škole pejzaža, a zajedno s Jing Haom i Guan Tongom iz sjeverne škole su predstavljali četiri najvažnija slikara perioda.

***Dong Yuan*** na Wikimedijinoj ostavi

Napomene
--------

1. ↑  Cihai: Page 599.

Izvori
------

* Ci hai bian ji wei yuan hui (辞海编辑委员会）. Ci hai （辞海）. Shanghai: Shanghai ci shu chu ban she （上海辞书出版社）, 1979.

Vanjske veze
------------

* Dong Yuan and his Painting Gallery at China Online Museum
| Crkva Svetih Arhanđela Mihaila i Gavrila u Batajnici |
| --- |
| Crkva Svetih Arhanđela Mihaila i Gavrila u Batajnici*Crkva Svetih Arhanđela Mihaila i Gavrila* |
| Osnovni podaci |
| Mesto: | Batajnica, Zemun SRB |
| Vrsta spomenika: |  |
| Vreme nastanka: | 1785. |
| Tip spomenika: | Spomenik kulture |
| Stepen zaštite: |  |
| Vlasnik: |  |
| Nadležna ustanova za zaštitu: | Zavod za zaštitu spomenika kulture |
| Nadležna institucija |
| Sedište: | Beograd |
| Adresa: | Kalemegdan 1411000 Beograd |
| Internet strana: | beogradskonasledje.rs/ |

**Crkva Svetih Arhanđela Mihaila i Gavrila u Batajnici** se nalazi u ulici Pukovnika Milenka Pavlovića 2, ima status spomenika kulture.
   

Crkva je podignuta između 1780. i 1785. godine na mestu starije crkve iz 18. veka.
Predstavlja najstariji arhitektonski spomenik i glavnu urbanističko-prostornu dominantu u Batajnici, podignuta je kao jednobrodna barokna građevina sa polukružnom apsidom, pripratom i visokim trospratnim baroknim zvonikom.   

U crkvi se čuvaju umetnička dela izuzetne kulturne vrednosti: ikonostas sa 54 ikone koje se pripisuju istaknutom srpskom baroknom slikaru Teodoru Kračunu, zatim 28 ikona poznatog zemunskog slikara 19. veka Živka Petrovića, kao i niz dela primenjene umetnosti 18. i 19. veka i nekoliko retkih knjiško-arhivskih predmeta.

Vidi još
--------

* Spisak spomenika kulture u Beogradu

Spoljašnje veze
---------------

* Zapisi/Crkva u Batajnici Arhivirano 2014-01-11 na Wayback Machine-u
* Republički zavod za zaštitu spomenika kulture - Beograd
* Nepokretna kulturna dobra Arhivirano 2012-03-19 na Wayback Machine-u
* Lista spomenika
|  |
| --- |
| 
Ovaj članak je dio serije:
**Oružane snage Drevnog Rima** 800. pne. – 476. n.e. |
| **Strukturna historija** |
| Rimska vojska (*Tipovi jedinica i činovi*, *legije*, *pomoćne snage*, *Generali*, *Limitanei*, *Comitatenses*) |
| Rimska mornarica (*Flote*, *Admirali*) |
| **Historija pohoda** |
| Popis ratova i bitaka |
| Odlikovanja i kazne |
| **Tehnološka historija** |
| Vojno inženjerstvo (*castra*,*Opsadne sprave*, *Lukovi*, *Ceste/putevi*) |
| Osobna oprema |
| **Politička historija** |
| **Strategija i taktika** |
| Pješadijske taktike |
| Granice i fortifikacije (*limes*,*Hadrijanov zid*) |

**Federati** (latinski: , jednina *foederatus*) je latinska riječ koja je u doba antičkog Rima imala različita značenja, iako bi se okvirno mogla prevesti kao "saveznici". U rano doba Rimske Republike se koristila za pripadnike naroda, plemena ili gradova koji su posebnim sporazumom ili savezom (*foedus*) bili obvezni pružiti ljudstvo za rimsku vojsku, ali nisu uživali status kolonije niti imali rimsko državljanstvo; za njih se također koristio izraz i *socii*. Nastojanje takvih saveznika da se stekne rimsko državljanstvo je dovelo do velikog Savezničkog rata 91-88. pne. nakon koga je ono uvjetno priznato.

Izraz *foederati* se kasnije koristio u doba Rimskog Carstva za "barbarska" plemena koja su pružala ljudstvo za rimsku vojsku, najčešće pomoćne trupe, a zauzvrat dobivala novac. Od sredine 4. vijeka su te trupe bile stacionirane unutar rimskih granica, odnosno počeo je rasti njihov udio unutar rimske vojske; istovremeno su rimski carevi umjesto novca kao naknadu pomoćnim trupama počeli davati zemlju. Taj je proces započeo sa Julijanom koji je 358. na lijevoj obali Rajne naselio Franke; godine 382. su nakon Gotskog rata isto pravo izborili i Vizigoti na Balkanu. 

Do sredine 5. vijeka se broj *foederata* među pripadnicima rimske vojske je dosegao takve razmjere da su se Rimljani protiv Atilinih Huna morali koristiti isključivo na njihove snage. *Foederati* su sa vremenom stekli i politički uticaj, stvarajući vlastite de facto nezavisne države koje će 476. dovesti do kolapsa Zapadnog Rimskog Carstva. Institucija foederata se, pak, još oko sto godina očuvala i u istočnom, odnosno Bizantskom Carstvu.

Od izraza federati dolaze današnji izrazi federacija i federalizam.

V. također
----------

* Foedus Cassianum
* Laeti
* Socii
**Crkva Svete Trojice** se nalazi u središtu Paraćina i pripada Eparhiji braničevskoj Srpske pravoslavne crkve.Građena je u nekoliko navrata,tokom druge polovine XIX veka,završena je 1898.godine,a njeno osvećenje obavio je mitropolit beogradski Inokentije Pavlović (1898—1905) 06.06.1899.godine.Tokom svetskih ratova doživela je oštećenja,a poslednji radovi na njenoj obnovi izvedeni su 1985.godine.

Sama građevina je rađena prema projektu arhitekte Jovana Ilkića i *predstavlja spoj nekoliko različitih stilova*.U njenoj porti,istočno od crkve,smeštena je grobnica,koju sačinjava deset grobova,u kojima počivaju osnivači i graditelji crkve,dok se u njenoj blizini nalazi spomenik poginulim oslobodiocima Paraćina 1918.godine,podignut 1922.godine.

Izgradnja
---------

Gradnja crkve u Paraćinu,posvećene gradskoj slavi,Svetoj Trojici,otpočela je 1862.godine.Prvobitna građevina,je imala kulu zvonaru nad narteksom,koja se 1864.godine urušila,usled čega je došlo do rušenja čitavog krova,na već gotovoj građevini.

Ponovno građenje crkve,na starim ostacima,otpočelo je 1893.godine,da bi,posle odlaska prethodnog izvođača,gradnju preuzeo požarevački inženjer Miroslav Pavlović,koji je 1898.godine završio njenu izgradnju.

Tokom Prvog svetskog rata,crkva je oštećena usled bombardovanja,dok je za Drugog svetskog rata ostala bez prozora,usled eksplozije vojnih magacina.

Arhitektura
-----------

Crkva Svete Trojice,rađena prema projektu Jovana Ilkića,podignuta je u srpsko-vizantijskom stilu i ima osnovu jednobrodne građevine,sa kupolom okrugle osnove nad naosom.Na njenom zapadnom kraju,nalazi se kula zvonara,podignuta u stilu romanike.Njena unutrašnjost je izvedena u baroknom stilu,osnova drvenog ikonostasa rađena je u Beogradu,dok su ikone na njemu iz Rusije.

Literatura
----------

* „Opština Paraćin: *Crkva sv Trojice Paraćin*". Arhivirano iz originala na datum 2011-12-05. Pristupljeno 05.11.2011.

Vidi još
--------

* Paraćin
Dong Xian
**Dong Xian** (董賢) (23. pne. (?) – 1. pne.) bio je kineski carski službenik iz vremena dinastije Han koji je usprkos mladosti i skromnog porijekla naglo postao najmoćniji čovjek na dvoru cara Aija, odnosno u kineskoj državi.

Prema navodima kineskih historičara, Dong Xian je svoj nagli uspon dugovao osobnoj naklonosti cara, koji je svog miljenika, njegovu suprugu i rodbinu obasipao novcem, darovima, prestižnim titulama i raznim povlasticama. Nekoliko carskih službenika koji su se tome usprostivili, uključujući premijera Wang Jiau, su pogubljeni ili natjerani na samoubistvo.

Mnogi historičari vjeruju kako je odnos cara Aia i Dong Xiana bio homoseksualne prirode. Njega opisuje apokrifna priča u kojoj su Ai i Dong spavali u istom krevetu te je Ai, kada se probudio vidio da mu se rukav zaglavio ispod njegovog ljubavnika. Nastojeći ne uznemiriti Dong Xianov san, Ai je odsjekao rukav. Zbog toga se *duanxiu zhi pi* (斷袖之癖, doslovno, "fetiš odrezanog rukava") u kineskom koristi kao pežorativni izraz za homoseksualnost.

Iako je na kraju postao premijer i vrhovni komandant kineske vojske, Dong Xian se nije bavio državnim poslovima nego sve vrijeme provodio u društvu s Aijem. Pred smrt je Ai, koji nije imao djece, čak oporukom odredio da ga Dong Xian naslijedi kao car. Međutim, kada je Ai iznenada umro 1. pne. Dong Xian se nije snašao i dozvolio je da dvorska klika okupljena oko Velike carice majke Wang obezvrijedi carevu oporuku i postavi Wang Manga za regenta. Wang Mang je dao Dong Xiana zatvoriti, a potom njega i suprugu natjerati na samoubistvo.
**Flota** je općenito naziv za veću skupinu bilo kakvih brodova (trgovačkih, putničkih ili riječnih) ipak u užem smislu to je naziv za najveću formaciju ratnih brodova neke ratne mornarice. 

Ekvivalent *floti* u kopnenoj vojsci je armija.

Velike mornarice u svom sastavu imaju više flota, koje raspoređuju po svijetskim oceanima. One se pak dijele na manje formacije *eskadre* i *flotile*. Flotom obično zapovjedaju admirali a rijeđe komodori i kontraadirali. 
Kako mnoge države imaju male mornarice sastavljene od samo jedne flote, naziv flota se često koristi i kao sinonim za mornaricu. 

*Flotom* se kojiput zovu i svi brodovi u vlasništvu neke kompanije (brodara) ili države.

Avijacija
---------

Termin *flota* koristi se i u avijaciji, gotovo u istom značenju, pa se *flotom* zovu svi avioni iste namjene (*zračna flota*), ili svi avioni u vlasništvu neke aviokompanije.

Izvori
------

1. 1 2 3  „*Flotta*" (talijanski). Treccani. Pristupljeno 03. 01. 2014.

Vanjske veze
------------

***Flota*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Flotta* na portalu Treccani (`it`)
Koordinate: 44° 29′ 12" SGŠ, 19° 27′ 26" IGD

**Donja Badanja** je naselje u opštini Loznica u Mačvanskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 510 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 670 stanovnika).

Geografske odlike
-----------------

Selo u podnožju planine Cer i niske planine Iverak, u Jadru. Kroz selo protiče rečica Cernica. Donja Badanja se nalazi na nadmorskoj visini od 180 m. Do Donje Badanje vodi asfaltni put iz Beograda preko Šapca i Tekeriša i asfaltni put Šabac- Loznica -Valjevo sa skretanjem u mestu Zavlaka od koga je Donja Badanja udaljena 7 km. Selo ima prijatnu umereno-kontinentalnu klimu. Mesnoj zajednici Donja Badanja pripada i Banja Badanja koja je pogodna za lečenje reumatskih oboljenja mišića i zglobova, nervnih oboljenja, ginekoloških oboljenja i anemije i opšte slabosti organizma. Banja ima dva izvora i to jedan izvor sumporovite i jedan izvor gvožđevite vode. Sumporovita voda je jače mineralizovana i spada u hipoterme (temperatura je 14 stepeni C). Gvožđevita voda takođe spada u hipoterme (12 stepeni C). Obe vode se ubrajaju u slabo alkalne.U Banji Badanji se nalazi motel Cernica B kategorije koji je poslovao u sastavu Društvenog preduzeća za banjsko lečenje, turizam, ugostiteljstvo i promet BANJA BADANJA-DONJA BADANJA do 21.01.2003. godine kada biva prodat na aukciji i od tada se nalazi u privatnom vlasništvu. U toku je izgradnja još jednog hotelskog objekta većeg kapaciteta.

Istorija
--------

Legenda kaže da je selo dobilo ime po Badnju, kako se zvala drvena cev od šupljeg stabla koja je služila da usmeri vodu ka vodeničnom točku.Od većeg broja vodenica na rečici Cernici danas je ostalo samo nekoliko.

Kultura
-------

Svedoci prošlih vremena su Crkva Svete Trojice građena od 1935 do 1937 godine podignuta u centru sela zvanom Cernica koje su meštani tako nazvali po istoimenoj reci koja tu protiče, Dom Kulture sagrađen posle drugog svetskog rata i stara i nova zgrada osnovne škole Stepa Stepanović koja je osnovana pre drugog svetskog rata.

Demografija
-----------

U naselju Donja Badanja živi 434 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 47.5 godina (46.9 kod muškaraca i 48.1 kod žena). U naselju ima 182 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2.80.

Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

*Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka*

|  |
| --- |
|  |

 | 

| Etnički sastav prema popisu iz 2002. |
| --- |
|
| Srbi |    | 509 | 99.80% |
| nepoznato |    | 1 | 0.19% |

1. ↑  Knjiga 1, *Stanovništvo, nacionalna ili etnička pripadnost, podaci po naseljima*, Republički zavod za statistiku, Beograd, februar 2003, ISBN 86-84433-00-9

 |