recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Bitka kod Shigisana** , (ponekad pogrešno navđeno kao **Battle of Shigisen**), **Teibi no Ran** (丁未の乱, ***Teibi no Ran***?), **Teibi no Hen** (丁未の変, ***Teibi no Hen***?), **Teibi no Eki** (丁未の役, ***Teibi no Eki***?) ili **Mononobe no Moriya no Hen** (物部守屋の変, ***Mononobe no Moriya no Hen***?) se odigrala 587. u Japanu na obali rijeke Ekagawa (餌香川, *Ekagawa*?) u provinciji Kawachi između pristaša klana Soga na čelu sa Soga no Umakoom na jednoj, te pristaša klana Mononobe na čelu sa Mononobe no Moriyaom na drugoj strani. Predstavljala je eskalaciju višedecenijske borbe za dominaciju nad carskim dvorom, kojoj su doprinijele i vjerske razlike između novopridošlom budizmu sklonih Soga i tradicionalnom šintoizmu odanih Mononobea. Povod za sukob je bila smrt cara Yomeija u proljeće iste godine, nakon čega je klan Mononobe za novog cara proglasio princa Anahobea. U bitci su, pak, pobjedu odnijele snage klana Soga, a klan Mononobe je nakon nje gotovo u potpunosti istrijebljen, a otpor budizmu na duže vrijeme skršen. Novim carom je postao Sushun koji je, kao i većina njegovih prethodnika, bio rodbinski vezan uz Soge.

Izvori
------

1. ↑   Shigisan (信貴山, *Planina Shigi*?)
Tvrđava u Brestu
Plan tvrđave, kako je izgledala 1941.
**Brestska** ili **Brestovska tvrđava** (bjeloruski: , *Brestskaya krepasts'* ; ruski: , *Brestskaya krepost'* ; poljski: ) nalazi se u predgrađu grada Bresta, na ušću rijeke Muhavec u Zapadni Bug u Bjelorusiji.

Izgradnja i izgled tvrđave
--------------------------

Izgradnja tvrđave počela je 1833. godine, po planu inžinjera Dolovana (još iz 1799. godine), a razradili su ga inžinjeri K. I. Operman, Maleckij i Feldman. Na mjestu gdje se trebala izgraditi tvrđava, nalazili su se zemljani bunkeri. Izgradnja tvrđave počela je 1. lipnja 1836. godine. Osnovni dijelovi tvrđave bili su završeni 26. travnja 1842. godine. Tvrđava se sastojala od jednog velikog središnjeg utvrđenja - citadele i tri manja utvrđenja čija je površina iznosila 4 kvadratna kilometra. Od 1864. do 1888. tvrđava je modernizirana po nacrtu Eduarda Ivanoviča Totlebena. Opasana je bedemima u krugu od 32 km, a 1876. godine u okviru tvrđave izgrađen je i hram sv. Nikole. Godine 1913. počeli su radovi na proširenju tvrđave, ali su prekinuti zbog izbijanja Prvog svjetskog rata.

Tvrđava na početku 20. stoljeća
-------------------------------

Na početku Prvog svjetskog rata nakon povlačenja ruske armije, tvrđava je u kolovozu 1915. godine osvojena od strane njemačke vojske. U ovoj tvrđavi je 3. ožujka 1918. godine potpisan Brest-Litovski mir između Rusije i Njemačke. Nakon toga je tvrđava bila u rukama Nijemaca sve do kraja rata, a zatim je poslije Versajskog mira pripala Poljacima. Tijekom rata između SSSR-a i Poljske, koji je trajao od 1920.- 1921. tvrđava je na kratko vrijeme bila pod upravom Rusa. Mirom u Rigi 1921. godine okončan je ovaj rat, a tvrđava je ostala u sastavu Poljske.

Dana 17. rujna 1939. SSSR je izvršio invaziju na Poljsku prema dogovoru s nacističkom Njemačkom, a samime tim i tvrđava je potpala pod sovjetsku vlast. Prilikom nacističke inavazije na SSSR (operacija Barbarossa) tvrđava se našla među prvima na udaru. Sovjeti su pružali žestok otpor Nijemcima od 23. lipnja do 23. srpnja, kada je tvrđava pala zbog iscrpljenosti sovjetskih vojnika i nestašice vode. Svi vojnici koji su branili tvrđavu poginuli su, uključujući i zapovjednike tvrđave. U bici za tvrđavu, nacisti su izgubili 5 posto snaga koje su sudjelovale u invaziji na SSSR. Dana 8. svibnja 1965. godine tvrđava je dobila status "grada – heroja".

| * p
* r
* u
Gradovi heroji Sovjetskog Saveza |
| --- |
|  | Moskva • Lenjingrad • Kijev • Staljingrad • Sevastopolj • Odesa • BrestNovorosijsk • Kerč • Minsk • Tula • Murmansk • Smolensk |  |
**Brnaze** su naselje u sastavu grada Sinja, u Splitsko-dalmatinskoj županiji.

Zemljopis
---------

Naselje se nalazi na državnim cestama D1 i D60.

Stanovništvo
------------

Do 1890. iskazivano je pod imenom Brnace. Naselje Brnaze 1991. smanjeno je za dio naselja koji je pripojen naselju Sinj. U 1869. 1921. i 1931. sadrži dio podataka za naselje Sinj

***Kretanje broja stanovnika 1857.-2001.***

Povijest
--------

U NOB-u tijekom Drugog svjetskog rata sudjelovala su 262 stanovnika.

Šesterolisna crkva
------------------

Na lokalitetu Mijoljača nalazila se arheološki istražena crkva šesterolisnog tlocrta sagrađena u 9. stolječu, posvećena Sv. Mihovilu Arhanđelu. Crkvu je istraživao Stjepan Gunjača u 1947.-48. i rezultati istraživanja publicirao 1955. Temelji crkve su danas potpuno uništeni građenjem nogometnog igrališta. Crkva na Mijoljači bila je jedna od skupini nekoliko šesterolisnih dalmatinskih crkava, koje možemo naći u Hrvatskoj u Kašiću, Škabrnji, Trogiru, Splitu, Pridrazi i Zadru i u Rogačićima u Bosni. Ove crkve predstavljaju izraziti regionalni građevinski tip predromaničke sakralne arhitekture u ranosrednjovjekovnoj Dalmaciji.

Lokalizacija lokalitetu: 43°40´45.21´´ N 16°40´00.44´´ E

Kultura
-------

Župna crkva sv. Nikole Tavelića. Župa je filijalna župa župe Gospe Sinjske.

Šport
-----

* NK Brnaze - Nogomet
* MNK Brnaze - Mali Nogomet
* KK *Sokol - Brnaze* - Konjički Klub
* KK *Alamo* - Konjički Klub

Izvori
------

1. ↑  Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001. www.dzs.hr
2. ↑  Iz povijesti Dalmacije (str. 122) - Bernard Stulli ISBN 86-7397-073-3
3. ↑  Gunjača, Stipe, Starohrvatska crkva i kasnosrednjovjekovno groblje u Brnazima kod Sinja. In Starohrvatska prosvjeta III, 4, 1955, s. 85-134.

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Brnaze** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*


| * p
* r
* u
Naselja grada Sinja |
| --- |
| Bajagić • Brnaze • Čitluk • Glavice • Gljev • Jasensko • Karakašica • Lučane • Obrovac Sinjski • Radošić • Sinj • Suhač • Turjaci • Zelovo |
**Bohuslav Sobotka** (23. 10. 1971.) je češki političar koji je od 2014. do 2017. godine bio premijer Češke. Obnašao je i dužnost ministra financija od 2002. do 2006.

Pohađao je Masarikov univerzitet na kojem je diplomirao pravo. Prvi je put izabran u Poslanički dom 1996. Od 2002. do 2006. bio je češki ministar financija. Sobotka je bio zamjenik premijera od 2003. do 2004. te od 2005. do 2006. Kao ministar financija pojačao je mjere štednje u vidu otpuštanja zaposlenika te ograničavanja računa štednje kao i zdravstvenih povlastica, zbog čega je kritiziran u javnosti. Kada je Jiří Paroubek postao novi premijer 2005. Sobotka je ublažio ograničavanja što je dovelo to povećanja deficita. Njegova stranka je dobila na parlamentarnim izborima 2010. ali nije sastavila vladajuću vladu te je ostala u opoziciji. 

Prilikom novih izbora 2013. Sobotka je vodio ČSSD te je stranka dobila 20,45% glasova. Michal Hašek, također iz ČSSD-a, je tražio Sobotkovu ostavku zbog slabih rezultata na izborima. Ipak, prilikom pregovora, Sobotka je uspio steći povjerenje te postao premijer Češke 17. 1. 2014. Njegova vlada sastavila je koalicijsku vladu koja sveukupno drži 111 od 200 sjedala u Poslaničkom domu. On je 11. premijer Češke, te prvi ljevičar nakon 6 godina desničarske porevlasti u Češkoj. Sobotka ima pozitivan stav o EU te smatra da češka ima koristi od članstva u njoj. 26. 5. 2015. preživio je glasovanje o nepovjerenju vlade.

Oženjen je od 2003. za Olgu Sobotkovu. Imaju dvoje djece.

Eksterni linkovi
----------------

***Bohuslav Sobotka*** na Wikimedijinoj ostavi

* (`cz`) Službeni website Arhivirano 2015-04-18 na Wayback Machine-u
* (`en`) Premijer Češke
* (`en`) Životopis

| * p
* r
* u
Češka Premijeri Češke |
| --- |
| 
* Václav Klaus (1992–1998)
* Josef Tošovský (1998)
* Miloš Zeman (1998–2002)
* Vladimír Špidla (2002–2004)
* Stanislav Gross (2004–2005)
* Jiří Paroubek (2005–2006)
* Mirek Topolánek (2006–2009)
* Jan Fischer (2009–2010)
* Petr Nečas (2010–2013)
* Jiří Rusnok (2013–2014)
* Bohuslav Sobotka (2014–2017)
* Andrej Babiš (2017–2021)
* Petr Fiala (2021–)

 | Flag of the president of the Czech RepublicFlag of the president of the Czech Republic |
**Bohinjsko jezero** je najveće prirodno jezero Slovenije, u srcu Julijskih Alpa.

Geografske karakteristike
-------------------------

Ono leži oko 20 km zapadno od Bleda, i oko 74 km od Ljubljane na nadmorskoj visini od 526 metara. Ima površinu od 3,18 km², dugo je 4,1 km, široko 1,2, a maksimalno je duboko 45 m. Samo jedna desetina Bohinjskog jezera je plića od 10 metara, a čak 80% jezera je dublje od 20 metara, a od tog 20% ima dubinu veću od 40 metara.

Ono je protočno, glavni dotok voda osigurava rijeka Savica, a glavni odtok Sava Bohinjka. Pored tog se čak više od 1/3 voda ulijeva u jezero iz podvodnih kraških vrela rasprostranjenih duž sjeverne obale. Za vrijeme obilnih kiša u proljeće i jesen, podzemne vode iz krasa izbijaju na površinu kao slap Govic, sa padina planine Pršivec.

Zbog obilnog dotoka, jezerske vode se kompletno izmjene do tri puta godišnje. Iz jezera zapravo istječe rijeka pod imenom Jezernica (to je druga najkraća rijeka Slovenije), u nju se nakon samo 100 metara, ulijeva Mostnica (koja dotječe iz doline Voj), i tek nakon tog se ta nova rijeka zove - Sava Bohinjka.

Bohinjsko jezero nastalo je djelovanjem glečera za posljednjeg Ledenog doba.U to vrijeme nivo voda Bohinjskog jezera bio je oko 18 metara viši, pa se ono protezalo sve do današnjeg sela Stara Fužina.

U jezeru živi 65 vrsta algi, 8 vrsta mekušaca i pet vrsta riba.
Bohinjsko jezero je polazište planinara za uspon na Triglav, ono je od 1981. uključeno u sastav Triglavskog nacionalnog parka.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Bohinjsko jezero*" (engleski). Bohinj Slovenija. Pristupljeno 25. 04. 2014.
2. ↑  „Predstavitev občine" (slovenski). Občina Bohinj. Arhivirano iz originala na datum 2013-02-05. Pristupljeno 25. 04. 2014.

Vanjske veze
------------

***Bohinjsko jezero*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Bohinjsko jezero* (`en`)}
**Anarawd ap Rhodri** (? - 916) bio je kralj Gwynedda od 878. do smrti. Bio je sin kralja Rhodrija Velikog, koji je vladao najvećim dijelom današnjeg Walesa. Godine 878. Rhodri je poginuo u bitci sa Anglosaksoncima, a njegovo kraljevstvo je podijeljeno među sinovima Anarawdom, Cadellom i Merphynom. Anarawd je, međutim, blisko surađivao sa braćom, a već 881. je nanio težak poraz mercijskom earlu Aethelredu prilikom njegovog pokušaja invazije Gwynedda. Poslije toga je sklopio savez sa danskim vladarima Yorka kako bi se osigurao od daljih mercijskih napada. Kasnije je, međutim, mnogo boljeg saveznika pronašao u zapadnosaksonskom kralju Alfredu Velikom, koga je posjetio na njegovom dvoru; u zamjenu za Alfredovu zaštitu, pristao je priznati Alfreda za svog sizerena. Godine 894. je Anarawd odbio danski napad na obalu sjevernog Walesa, 902. napad iz nordijskog Dublina. Umro je 916. i naslijedio ga je sin Idwal Foel (Idwal Ćelavi). Anarawd se tradicionalno smatra osnivačem Kuća Aberffraw koja je vladala Walesom do engleskog osvajanja krajem 13. vijeka.

Izvori
------

* Lloyd, John Edward (1911). *A History of Wales from the Earliest Times to the Edwardian Conquest*. **I** (2nd izd.). London: Longmans, Green, and Co (izdano 1912)

Literatura
----------

* Dumville, David N. (1982). „The 'Six' Sons of Rhodri Mawr: A Problem in Asser's Life of King Alfred". *CMCS* **4**: 5–18.

|  |
| --- |
| Anarawd ap Rhodri **Dinastija Aberffraw****Rođen/a:** nepoznato  **Umro/la:** 916 |
| Prethodi:**Rhodri Veliki** | **kralj Gwynedda**878–916 | Slijedi:**Idwal Foel ab Anarawd** |
Bojan Zulfikarpašić

Accéder aux informations sur cette image commentée ci-après.Bojan Zulfikarpašić

Opće informacije| Rođenje | 2. februar 1968.Beograd, SR Srbija, SFRJ |
| Muzički žanr | džez |
| Instrumenti | klavir |

uredi Konzultiraj dokumentaciju šablona

**Bojan Zulfikarpašić** (poznat i kao Bojan Z, rođen 2. februara 1968. u Beogradu), je srpski džez pijanista. Počeo je da svira klavir sa pet godina. Kao tinejdžer svirao je u raznim bendovima beogradske džez scene, gde je 1989. godine dobio nagradu za najboljeg mladog džez muzičara Jugoslavije.

U Francuskoj živi od 1988. godine, gde mu je 2002-e uručen orden Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres. Dobitnik je nagrade ’’European Jazz Prize’’ za 2005. godinu - za najboljeg evropskog džez muzičara, kao i mnogih drugih priznanja u Francuskoj, i u Evropi.

Poslednjih godina se uspešno bavi i producentskim poslom, naročito na albumima Mišela Portala "Baïlador" i Amire Medunjanin "Amulette".

Diskografija
------------

* *Bojan Z Quartet* (1993)
* *Yopla!* (1995)
* *Koreni* (1999)
* *Solobsession* (2001)
* *Transpacifik* (2003)
* *Xenophonia* (2006)
* *Humus* (2009)
* *Soul Shelter* (2012)

Spoljašnje veze
---------------

***Bojan Zulfikarpašić*** na Wikimedijinoj ostavi

* Zvanična prezentacija
* Zvanična majspejs prezentacija
Alma Mahler na slici Broncije Koller-Pinell
**Alma Mahler** (Beč, 31. augusta 1879. - Beč, 11. decembra 1964.) - austrijska skladateljica i slikarica, bila je u braku s poznatim osobama svoga vremena, s Gustavom Mahlerom, Walterom Gropiusom i Franzom Werfelom. Bila je nadahnuće umjetnicima za njihova djela. Smatra se jednim od simboličkih likova historije 20. vijeka kao fatalna, intelektualna i ekscentrična žena.

Alma je bila kći slikara Emila J. Schindlera. Obitelj je imala veliki krug prijatelja umjetnika, naučnika i pisaca, među kojima su bili: Gustav Klimt, Sigmund Freud i Richard Strauss. Za vrijeme studija, privlačila je pažnju mnogih poznatih Bečana. Odlučila se za brak s devetnaest godina starijim Gustavom Mahlerom, koji je bio poznati skladatelj i dirigent. Imali su dvije kćeri: Anne Mariju (rano je umrla) i Annu. Oko 1910. godine, Alma je započela izvanbračnu vezu s arhitektom Walterom Gropiusom. Vjenčala se s njime nakon smrti Gustava Mahlera. Imali su kćer Manon, koja je naslijedila majčinu živost, šarm i umjetnički talent, ali je umrla mlada. Alban Berg posvetio je Manon violinski koncert, nakon njene smrti.

Alma Mahler i Gropius razveli su se 1920. a ona je već prije započela vezu s piscem Franzom Werfelom. Vjenčali su se 1929. i bila je s njim u braku do svoje smrti 1964. godine. Za vrijeme Drugog svjetskog rata, izbjegli su u SAD, jer je Werfel bio Jevrej. Tamo je Alma Mahler postala kulturna ikona, zbog pokojnog muža Gustava Mahlera i poznanstva s mnogim poznatim umjetnicima. Nakon Drugog svjetskog rata, Alma se vratila u svoj rodni grad Beč i napisala je memoare.

Nakon njezine smrti o njoj je snimljeno nekoliko filmova i izvedeno nekoliko kazališnih predstava. Alma Prica dobila je nagrade za glavnu ulogu u kazališnoj predstavi "Alma Mahler".

Izvori
------

1. ↑   Arhivirano 2010-11-05 na Wayback Machine-u Preuzeto 6. februara 2012.
**Boris Cavazza** (Milano, 2. 2. 1939. — ) je slovenski kazališni, filmski i televizijski glumac.

Rodio se u Italiji kao sin oca Italijana i majke Slovenke. U tadašnju Sloveniju se preselio 1948. Godine 1956. se upisao u Pomorsku školu u Piranu a nakon završetka školovanja radio kao brodski strojar, potom kao mornar sve do 1963. Godinu dana kasnije se upisao na ljubljanski AGRFT. Glumom se profesionalno bavi od 1971. te se s vremenom etablirao kao jedan od najuglednijih slovenskih glumaca svoje generacije. Godine 1987. je dobio Prešernovu nagradu, a uz to je nagrađen brojnim priznanjima u Sloveniji i bivšoj Jugoslaviji.

Bio je oženjen Mojcom Sitar, s kojom je imao tri sina - muzičara Kristijana (u. 1991) i blizance Sebastijana, danas etabliranog glumca, i scenografa Damijana (u. 2009). Nedugo nakon sinove smrti mu je od raka umrla supruga. Poslije toga se oženio za Orianu Girotto s kojom je imao sina po imenu Aleksandar Boris.

Vanjske veze
------------

* Boris Cavazza na IMDb-u (`en`)

Vanjske veze
------------

***Boris Cavazza*** na Wikimedijinoj ostavi
Kralj **Bongsang od Goguryeoa** (? - 300, vl. 292–300) bio je 14. po redu vladar države Goguryeo, najsjevernijeg od Tri kraljevstva Koreje. Bio je najstariji sin prethodnog kralja Seocheona. Korejski historijski izvori navode da je još od djetinjstva bio pun zavisti i zlobe. Čim je stupio na prijestolje godine 292. dao je svog popularnog strica, princa Go Dal-gaa lažno optužiti za izdaju i pogubiti, što je, po Samguk Sagiju, izazvalo nezadovoljstvo među narodom. Godine 293. su mu kraljevstvo napali Xianbeiji pod Murong Huijem. Kralj je pred njima pobjegao na planinu Sinseong i tek je dolazak vojskovođe Go No-ja sa 500 konjanika doveo do poraza Xianbeija i povratka kralja u svoju palaču. Poslije toga je Bongsang dao pogubiti svog mlađeg brata Gol Dol-goa, a njegov sin se spasio bijegom. Godine 296. je odbijen još jedan napad Xianbeija, ali je istovremeno došlo do mraza koji je upropastio žetvu. Iako je narod bio gladan, kralj mu je odbio pomoći i nastavio je graditi vlastitu palaču. Suočeni sa narodnim nezadovoljstvom, dvorski ministri su godine 300. izvršili puč. Bongsang i njegova dva sina su potom izvršlila samoubistvo, a Gol Dol-goov sin je postavljen na prijestolje kao kralj Micheon. 

| Kraljevske titule |
| --- |
| Prethodi:**Seocheon** | **Kralj Goguryeoa**292 – 300 | Slijedi:**Micheon** |
|  |
| --- |
| **Dinastije faraona  starog Egipta** |
| **predinastički Egipat** |
| **protodinastički period** |
| **rani dinastički period** |
| 1. 2. |
| **Staro kraljevstvo** |
| 3. 4. 5. 6. |
| **prvi prelazni period** |
| 7. 8. 9. 10. |
| 11. (*samo Teba*) |
| **srednje carstvo** |
| 11. (*ceo Egipat*) |
| 12. 13. 14. |
| **drugi prelazni period** |
| 15. 16. 17. |
| **Novo carstvo** |
| 18. 19. 20. |
| **treći prelazni period** |
| 21. 22. 23. 24. 25. |
| **kasni period** |
| 26. 27. 28. |
| 29. 30 31. |
| **Grčko-rimski period** |
| Ptolomejska dinastija-Rimsko Carstvo |

Iako se ne smatraju dinastijom *per se*, Visoki svećenici Amuna u Tebi su uživali ugled i vlast dostojan dinastije na području Gornjeg Egipta od 1080. do 945. pne. nakon čega je njihov utjecaj opao. U doba kada se Herihor proglasio vladajućim Visokim svećnikom Amuna godine 1080. pne.-- u 19. godini vladavine Ramzesa XI--Amunovo svećenstvo je steklo efektivni nadzor nad egipatskom ekonomijom. Amunovi svećenici su bili vlasnici sveg hramskog zemljišta u Egiptu, kao i 90 % brodovlja, uključujući brojne druge resurse.[1] Zbog toga su Amunovi svećenici postali de facto jedanko moćni kao i faraoni, ako ne i moćniji. Jedan od sinova Visokog svećenika Pinedjema I je na pet godina postao vladar cijelog Egipta kao Psusennes I dok je tebanski Visoki svećenik Psusennes III preuzeo prijestolje kao kralj Psusennes II-- posljednji vladar 21. dinastije.

Kronologija Trećeg prijelaznog perioda
--------------------------------------

V. također
----------

* Porodično stablo Dvadeset prve dinastije Egipta
* Dvadeset prva dinastija Egipta

***Amonovi vrhovni svećenici u Tebi (Dvadeset prva dinastija)*** na Wikimedijinoj ostavi
**Colchester** je distikt i borough od 183,939 stanovnika na istoku Engleske.

Geografske karakteristike
-------------------------

Colchester se prostire na sjeveroistoku Grofovije Essex, od doline Dedham na sjeveru, koja graniči sa Suffolkom, do otoka Mersea na jugu u estuariju rijeke Colne.

Administrativni centar distikta.je grad Colchester po kom je distrikt dobio ime.

Historija
---------

*Glavni članak: Colchester*
Historija borougha usko je povezana sa gradom Colchester, koji je jedan od najstarijih gradova u Engleskoj.

Distikt je formiran nakon administrativne reforme zemlje 1. aprila 1974. ujedinjenjem dotadašnjeg *Borougha Colchester* sa urbanim distriktima *West Mersea* i *Wivenhoe* uz ruralni Distrikt *Lexden and Winstree*.

Slikar John Constable naslikao je dosta svojih veduta u dolini Dedham gledajući rijeku Stour.

Nekad je Colchester bio poznat po tekstilnoj industriji, koja je propala. I danas ima nešto pogona elektroindustrije i mašinogradnje industrije koji proizvode visoko tehnološku opremu i mašine i dosta štamparija.

Danas se privreda distikta sve više bazira na sektoru usluga i turizmu.

U gradu Colchester djeluje Univerzitet Essex, osnovan 1961.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „Colchester (District, Essex)" (engleski). City population. Pristupljeno 28. 03. 2017.
2. 1 2 3 4 5  „*Colchester*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 28. 03. 2017.

Vanjske veze
------------

***Colchester (borough)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Colchester Borough Council Arhivirano 2016-12-18 na Wayback Machine-u (`en`)

| * p
* r
* u
Unitarne jedinice i Distrikti Grofovije Essex |
| --- |
| Unitarne jedinice | Southend-on-Sea · Thurrock |  |
| Distrikti | Harlow · Epping Forest · Brentwood · Basildon · Castle Point · Rochford · Maldon · City of Chelmsford · Uttlesford · Braintree · Colchester · Tendring |
**Al-Mundhir ibn al-Nu'man** (? - 461) je bio sedmi lahmidski kralj, koji je vladao od 418. do smrti. (418-461). Otac mu je bio kralj al-Nu'man I, a majka Hind bint Zayd-Manāt ibn Zayd-Allah al-Ghassani. Porodica mu je bila u izvrsnim odnosima sa Sasanidima, čiji su vladari imali palaču nedaleko od lahmidske prijestolnice al-Hire. Mundhir je na vlast došao 418. nakon što mu je otac, po predaji, kao pobožni kršćanin odlučio napustiti prijestolje kako bi se posvetio asketskom životu. Perzijski kralj Jezdegerd I je bio poslao svog sina Bahram Gura da bude podignut na dvoru u al-Hiri. Nakon Jezdegerdove smrti, dio perzijskih plemića je nastojao spriječiti Bahramov uspon na prijestolje, a na što je Mundhir reagirao poslavši vlastite trupe na Ktesifon. Mundhir je igrao važnu ulogu u rimsko-sasanidskom ratu 421-422, kojima us povod, između ostalog, bili progoni kršćana u Sasanidskom Carstvu, koje su zoroastrički Perzijanci smatrali rimskom petom kolonom. Kako bi dokazao svoju vjernost, Mundhir se odrekao kršćanske vjere i postao paganin. Njegove trupe su pomagale Bahramu u napadima na Nisibis, a kasnije i pustošile okolicu Antiohije sve dok ih nije porazio rimski vojskovođa Vicijan. Prilikom drugog pohoda je prelazio Eufrat i tada se, prema raznim izvorima, došlo do masovnog utapljanja njegove vojske, pri čemu je, ovisno o različitim izvorima, poginulo nekoliko desetaka hiljada ljudi. Rat je završio 422. Mundhir je, međutim 457. izvršio još jedan pohod na rimske teritorije kada je zauzeo "Beth Hur" kraj Harrana i njegove stanovnike odveo u roblje.

Mundhira je naslijedio sin al-Aswad ibn al-Mundhir (vl. 462–490).
**Al- Muʻizz ibn Bādīs** (arapski: المعز بن باديس‎); 1008–1062) bio je četvrti po redu ziridski vladar Ifrikije, koji je vladao od 1016. do 1062.

Na prijestolje je došao kao dijete nakon smrti svog oca Badis ibn Mansura, u prilično teškom trenutku za ziridsku državu. Iste godine je u Ifrikiji izbio veliki ustanak sunita u kome je masakrirano 20.000 šijita, te uništena Al-Mansuriya, palača koja je bila bivše sjedište fatimidskih kalifa, ziridskih nominalnih sizerena. Ziridi su također iste godine prisiljeni sklopiti primirje sa svojim odmetnutim ogrankom Hamudida u Alžiru, kome su 1018. formalno priznali nezavisnost.

U ime Al-Muizza je prvih godina kao regent vladala njegova tetka, a vlast je Al-Muizz nakon puča formalno preuzeo 1022. Slabljenje ziridske moći se i dalje nastavilo, pa je 1027. godine berbersko pleme Zanata, ovaj put uz blagoslov Fatimida, preuzelo vlast nad Tripolitanijom. Al-Muizz je to pokušao kompenzirati tako što je svog sina Abdallaha poslao da intervenira u građanski rat među Kalbidima u Sicilijanskom Emiratu, a što je dovelo do kratke Abdallahove vladavine nad otokom (1038 - 40). U sljedećoj deceniji je došlo do velike ekonomske krize u ziridskoj državi. Djelomično potaknut njom, Al-Muizz je okupio najuglednije sunitske učenjake te, čuvši njihovo mišljenje, 1045. objavio kako umjesto ismailitskih Fatimida kao legitimne kalife priznaje sunitske Abaside u Kairu. Fatimidi su na to reagirali tako što su na zapad poslali beudinska plemena Banu Hilal i Banu Sulaym. Godine 1051/52. je došlo do velike beduinske invazije na ziridsku teritoriju, tokom koje teško stradala poljoprivreda. Godine 1057. je pod beduinsku vlast pao i Kairuan, a Al-Muizz je prisiljen prijestolnicu povući u Mahdiju. U trenutku njegove smrti 1062. Ziridi su pod vlašću držali tek obalni pojas. Naslijedio ga je sin Tamin ibn Muizz.

Al-Muizzu se tradicionalno pripisuje autorstvo nad (al)kemičarskim tekstom  *Kitab `umdat al-kuttab wa `uddat dhawi al-albab* (Štap pisara) u kome se, između ostalog, daju recepti za izradu boja, papira i tinte.
**Al-Mahvit** (arapski: ‏‏المحويت) je jedna od 20 jemenskih muhafaza. Ova pokrajina prostire se u unutrašnjosti zapadnog Jemena.

Geografija
----------

Pokrajina al-Mahvit ima površinu od 2330 km² i 494.557 stanovnika, a gustoća naseljenosti joj iznosi 215 stanovnika po km².

Pogled na plodnu kotlinu Šibam sa planine Kavkaban
To je jedna od najgorovijitih muhafazi Jemena, s brojnim vadijima koji teku prema Crvenom moru. Među njima su Vadi Sama, Vadi Ejan, Vadi Jumat Sarija, Vadi Havar, Vadi Bur, Vadi Al Hajd, Vadi Tabab, Vadi La, Vadi Al Ahjer (na kojem postoje još i danas brojne vodenice) i Vadi Navan. Al-Mahvit je jedna od najpitoresknijih jemenskih pokrajina, koja je zelena i ljeti, kad je većina Jemena spržena od žege. Većina stanovnika pokrajine bavi se uzgojem kave, duhana i voća, te stočarstvom. 

Al-Mahvit ima brojne visoke planine kao što su Bilad Gail, Hufaš, Milhan, Bani Sad, Kavkaban, Al-Dila i Al-Garana. Klima je kombinacija umjerene kontinentalno planinske i vruće ravničarsko pustinjske.

Izvori
------

1. 1 2  Broj stanovnika Muhafaze Al Mahvit, na stranicama citypopulation.de
2. ↑  „Al-MAHWIT GOVERNORATE". Arhivirano iz originala na datum 2010-07-28. Pristupljeno 2011-02-09.

Vanjske veze
------------

***Al-Mahvit (muhafaza)*** na Wikimedijinoj ostavi

* Podatci o Al Mahvitu na portalu Statoids (`en`)
* Al-MAHWIT GOVERNORATE Arhivirano 2010-07-28 na Wayback Machine-u (`en`)

| * p
* r
* u
Jemenske muhafaze |
| --- |
| Zastava Jemena | 
* Adan
* Amran
* Abjan
* Ad-Dali
* Al-Baida
* Al-Hudaida
* Al-Džauf
* Al-Mahra
* Al-Mahvit
* Sana (glavni grad)
* Damar
* Hadramaut
* Hadža
* Ibb
* Lahidž
* Marib
* Raima
* Sada
* Sana
* Šabva
* Taiz

 | Karta Jemenskih muhafaza |
*Ukoliko ste tražili sovjetsko-jugoslovenski film, v. Aleksa Dundić (film).*

**Aleksa Dundić** (takođe znan pod pseudonimom Ivan, Aleko, ?-Rovno, 8. jul 1920) je bio učesnik Ruskog građanskog rata na strani Crvenih. Odlikovan je najvišim sovjetskim odlikovanjem Ordenom Crvene zastave. O njemu je 1958. snimljen istoimeni film u sovjetsko-jugoslovenskoj koprodukciji.

Biografija
----------

Dundićevo poreklo je nejasno. Postoje dva mišljenja o njegovom poreklu. Po prvom Aleksa Dundić poreklom Srbin iz Grabovca čije je pravo ime Toma Dundić, dok je je po drugom verovanju on iz Kosjerića čije je pravo ime Milutin Čolić.

Po Velikoj sovjetkoj enciklopediji Dundić je rođen 13. aprila 1896 (ili po drugim podacima 12. avgusta 1897) u Grabocu u Dalmaciji koja je tada bila deo Austro-Ugarske. Naučio je da jaše još kao dečak radeći kao pastir u Argentini i Brazilu. 

Na početku Prvog svetskog rata mobilisan je u Austro-Ugarsku vojsku. Na Istočnom frontu 1916. tokom bitke kod Lucka zarobila ga je ruska vojska. Dobrovoljno se prijavio u Srpski dobrovoljački korpus koji se nalazio u Rusiji. Od polovine 1917. je bio član Crvene garde. U martu 1918. je bio na čelu gerilskog odreda u regionu Bahmuta (danas Artemovsk) koji se kasnije pridružio Morozov-Donjeckoj diviziji koja se povlačila sa armijom Klimenta Vorošilova prema Caricinu u junu 1918. Učestvovao je u odbrani Caricina kao član Internacionalnog bataljona, a zatim u konjičkoj brigadu Krjučkovskog i Bulatkina. Od 1919. je služio pod komandom Semjona Buđonija. Učestvovao je u brojnim bitkama i ranjen je nekoliko puta.
Zbog svoje hrabrosti bio je popularan među Buđonijevim vojnicima. Od juna 1919. je bio zamenik komadanta 36. puka 6. konjičke divizije. Poginuo je kod Rovna u današnjoj Ukrajini i odlikovan je Ordenom Crvene zastave.

U znak priznanja, urna s njegovim pepelom položena je u zidine Kremlja, a u Rovnu mu je podignut spomenik .

Vanjske veze
------------

* (`ru`) Članak na academic.ru
* (`ru`) Članak na education.kulichki.net
* SUDBINE Pali kozak iz našega kraja, Slobodna Dalmacija, 18.02.2012.
**Conaire Cóem** ("lijepi"), sin Mug Láme i potomak Conaire Móra i Dedu mac Sina, bio je, prema irskim srednjovjekovnim legendama i tradiciji, veliki kralj Irske. Prije dolaska na prijestolje se oženio za Saruit, kćer velikog kralja Conn Cétchathacha. Nakon što mu je tast ubijen, preuzeo je prijestolje. Vladao je sedam ili osam godina prije nego što ga je u bitci kod Gruitinea ubio Nemed, sin Sroibcennov. Na prijestolju ga je naslijedio Connov sin Art. Conaire je imao tri sina - Cairpre Músca, pretka Múscraigea i klana Corcu Duibne; Cairpre Baschaína, pretka klana Corcu Baiscind; i Cairpre Riatu, pretka klana Dál Riata, a čiji su se vi potomci po Conaireu zvali Síl Conairi. *Lebor Gabála Érenn* mu vladavinu smješta u doba rimskog cara Komoda (180-192). Kronologija Keatingove *Foras Feasa ar Éirinn* mu vladavinu smješta u period 136-143, a *Annals of the Four Masters* u 157-165.

| Kraljevske titule |
| --- |
| Prethodi: **Conn Cétchathach**  |  **veliki kralj Irske** LGE 2. vijek FFE 136-143AFM 157-165 | Slijedi: **Art mac Cuinn**  |

Izvori
------

1. ↑  *Dictionary of the Irish Language*, Compact Edition, Royal Irish Academy, 1990, pp. 93-94
2. ↑  R. A. Stewart Macalister (ed. & trans.), *Lebor Gabála Érenn: The Book of the Taking of Ireland Part V*, Irish Texts Society, 1956, p. 335
3. ↑  Geoffrey Keating, *Foras Feasa ar Éirinn* 1.40
4. ↑  *Annals of the Four Masters* M157-165
**Amoniti** su izumrli četveroškržni glavonošci, koji su najčešće bili planispiralno savijeni.

Građa
-----

Različiti oblici kućica amonita.
Kućica im je podijeljena na nastanjenu komoricu, koja je znatno dulja nego kod nautilida, i *phragmocon* (zračne komorice). U zračnim komoricama nalaze se plinovi. Njihovom regulacijom borave na određenoj dubini, dok se kreću izbacivanjem mlaza vode kroz lijevak. Zračne komorice su pregrađene *septima* i kroz njih prolazi *sifo* koji je naječešće uz vanjski rub zavoja. Za razliku od nautilida koji imaju udubljene *septe* u odnosu na ušće, amoniti imaju izbočena. Kućice amonita su troslojne, *aragonitne*. Također imaju i poklopce (*aptychus*) koji su rožnati ili kalcitni. Vapnenci građeni od tih poklopaca zovu se *aptiški vapnenci*. Razlikujemo i *evolutne* i *involutne* kućice. *Involutne* kućice ponekad imaju pupak (*umbilicus*). *Septi* su iznutra prirasli za stijenku kućice šavovima, vidljivih na vanjskoj strani kućice, koje zovemo *lobna linija* ili *sutura*. Njihovim boranjem možemo pratiti evoluciju amonita. Od *gonijatine* (najslabije borane), preko *ceratitne* pa do *amonitne*.

Vanjske veze
------------

* Muzej fosila

***Amoniti*** na Wikimedijinoj ostavi
Za ostale osobe s istim imenom, v. Al-Isfahani (razvrstavanje).
**Abul-Fath Muhamed ibn Kasim Isfahani** (perz. ابوالفتح محمود بن محمد بن قاسم اصفهانی), iranski matematičar iz 12. veka koji se posebno bavio geometrijom.

Temeljito je pisao o temama iz pete, šeste i sedme knjige proslavljenog Apolonijevog dela *Odnos preseka*. Isfahani je 1119. (513. AH) napisao sažeti prikaz tog dela i posvetio ga Abu Kalidžaru Marzbanu iz Jazda.

Njegovo glavno delo je *Talhis al-Mahrutat* [Sažimanje *Odnosa preseka*]. Ovo slavno Apolonijevo delo u originalnoj verziji sastojalo se od osam knjiga, od kojih je jedna uništena. U 9. veku sedam preostalih knjiga sa starogrčkog jezika na arapski preveli su Hilal Hamsi i Sabit ibn Kura. Abul-Fath je nakon redakcije pomenutog prevoda pripremio i njegovu sažetu verziju. Godine 1661. maronitski orijentalist Abraham Ecchellensis i italijanski matematičar Giovanni Alfonso Borelli preveli su *Talhis* na latinski, a 1993. preveden je i na francuski jezik.

Izvori
------

1. 1 2 3  (`en`) Abu’l-Fatḥ Eṣfahānī, *Encyclopædia Iranica*
2. 1 2  (`fa`) ابو الفتح اصفهانی, *Encyclopaedia Islamica*
3. ↑  Ali Akbar Velajati (2016). *Istorija kulture i civilizacije islama i Irana* (Preveo s persijskog dr. Muamer Halilović). Centar za religijske nauke „Kom". Beograd (str. 223.)

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 313478264
* GND: 1066617732

 |
**Corby** je grad od 54,927 stanovnika i administrativni centar vlastitog borougha koji ima 61,255 stanovnika koji se nalazi u sredini Engleske u Grofoviji Northamptonshire.

Geografske karakteristike
-------------------------

Sam grad Corby leži udaljen 37 km sjeveroistočno od administrativnog centra grofovije Northamptona.

Dok se Borough Corby prostire po vrhu jednog niza brežuljaka zvanog Northampton Sand, koji presjeca grofoviju od jugozapada do sjeveroistoka, poznatog po nalazištima željezne rude.

Pored grada Corbya, unutar borougha leži i sedam sela.

Historija
---------

Corby je još 1931]]. bio selo od 1.596 stanovnika. U idućih pet godina postao je scena izuzetnog eksperimenta:koji je pokrenula škotska kompanija Stewarts & Lloyds za proizvodnju čelika, koja je odlučila svoj najveći pogon preseliti u Corby, zajedno sa 
većim brojem starih zaposlenika iz Škotske. Kompanija je ambiciozno počela iskapati željeznu rudu, i proizvoditi čelik i cijevi. Ta škotska enklava u engleskom Midlandsu proglašena je novim gradom 1950. ali su ambicije kompanije i novoformiranog gradskog vijeća bile da stvore grad od 82.000 stanovnika.

Novi veliki gradski centar otvoren je 1954. a do 1971. stanovništvo grada poraslo je na više od 47.000 ljudi. Grad je privukao brojne nove industrijske pogone, ali je čeličana (tada dio korporacije British Steel) zatvorena 1979.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Francuska Châtellerault, Francuska
* Njemačka Velbert, Njemačka
* Narodna Republika Kina Shijiazhuang, Kina

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Corby*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 18. 05. 2017.

Vanjske veze
------------

***Corby*** na Wikimedijinoj ostavi

* Corby Borough Council (`en`)

| * p
* r
* u
Distrikti Grofovije Northamptonshire |
| --- |
| Distrikti | South Northamptonshire · Northampton · Daventry · Wellingborough · Kettering · Corby · East Northamptonshire |  |
**Conestoga** zvana često i *Conestoga Creek* je rijeka duga 104 km u Sjedinjenim Američkim Državama - Pennsylvania, desna pritoka rijeke Susquehanna.

Karakteristike
--------------

Conestoga izvire kod grada Caernarvon u Grofoviji Berks, od tamo teče prema jugozapadu do ušća u Susquehannu kod gradića Safe Harbor u Grofoviji Lancaster.

Kotlina rijeke je tokom historije bila važan put u prodoru na Divlji Zapad, u njoj su tokom tokom 18. vijeka, razvijena slavna zaprežna kola Conestoga, koja su ime dobila po njoj.

Sliv rijeke velik je 1230 km² i proteže se najvećim dijelom po Grofoviji Lancaster i sasvim malim dijelom po grofovijama Chester, Lebanon i Berks.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Conestoga River Watershed*" (engleski). Ssquehanna River Basin Commission. Arhivirano iz originala na datum 2017-01-07. Pristupljeno 02. 02. 2016.
2. ↑   „*Conestoga wagon*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 02. 02. 2016.

Vanjske veze
------------

***Conestoga (rijeka)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Conestoga River Watershed* Arhivirano 2017-01-07 na Wayback Machine-u (`en`)
Ovo je članak o andaluzijskom vladaru.  Za druge muslimanske vladare s istim imenom, v. Al-Mansur (razvrstavanje).  Za planinu, v. Pico Almanzor.  
Statua Almanzora u Calatañazoru
Kordopski Kalifat cca. 1000. na vrhuncu Al-Mansurove moći
**Abu Aamir Muhammad Ibn Abdullah Ibn Abi Aamir, Al-Hajib Al-Mansur** (arapski: أبو عامر محمد بن عبد الله بن أبي عامر الحاجب المنصور‎) (cca. 938 - 8. august 1002), najpoznatiji po španskom imenu **Almanzor**, bio je *de facto* vladar Al-Andalusa (muslimanska Španija) krajem 10. i početkom 11. vijeka, poznat po tome što su upravo za vrijeme njegove vladavine muslimanski Mauri stekli vrhunac teritorijalne ekspanzije, moći i uticaja u Iberiji.

Rodio se kao Muhammad Ibn Abi Aamir u arapskoj plemićkoj porodici u Algecirasu. Kao mladić je došao u Cordobu, tadašnju prijestolnicu Kalifata kako bi studirao književnost i pravo. Tamo je privukao pažnju svojim administrativnim sposobnostima, te je postao upravitelj imanja princa Hišama II. Kada je godine 976. umro kalif Al-Hakam II, upravo je Abi Aamir imao kljućnu ulogu u osiguranju nasljedstva za 12-godišnjeg princa. Također mu se pripisuje da je nakon kalifove smrti dao spaliti njegovu znamenitu biblioteku drevnih knjiga. Prvih godina Hišamove vladavine je imao značajan uticaj na njegovu majku i regenticu Subh, a 978. je imenovan za vezira.

Godine 981. je u bitci kod Torravicentea porazio Galiba Al-Nasirija, svog tasta i glavnog suparnika u borbi za vlast. Nakon toga je preuzeo titulu *Al-Mansur bi-llah'* (*Pobjednički milošću Božjom*), koja će u Evropi postati njegov nadimak *Almanzor*.

Nakon što je osigurao vlast u Kalifatu, u potpunosti se posvetio borbi protiv kršćanskih kraljevstava na sjeveru Iberije, te je tokom vladavine vodio čak 57 pohoda, a od kojih su svi bili uspješni. Uglavnom je vodio borbe s Leónom i Kastiljom, a najveći uspjesi su mu bili zauzimanje i pljačka Barcelone 985, Leona 988. te Santiago de Compostele u Galiciji 997. Tada je zaplijenio zvona tamošnje katedrale te ih istopio kako bi od njih napravio svjetiljke za Veliku džamiju u Kordobi.

Oženio se za Abdu, kćer Sancha Garcésa, kralja Navarre, i s njom imao sina po imenu Abd al-Rahman, kasnije poznatog po nadimku Sanchuelo (*Mali Sancho*, arapski: *Shanjoul*). Nakon što je umro, na mjestu vezira ga je naslijedio sin Abd al-Malik al-Muzaffar. S time se, međutim, nije složio Sanchuelo, što je dovelo do građanskog rata u Kalifatu, koji se raspao na suparnička *taifa* kraljevstva.

Po njemu je nazvan vrh Pico Almanzor u središnjoj Španiji.

Izvori
------

1. ↑  Ann Christy, *Christians in Al-Andalus:711-1000*, (Curzon Press, 2002), 142.
2. ↑  Roger Collins, *Early Medieval Spain:Unity in Diversity, 400-1000*, (St.Martin's Press, 1995), 195.
3. ↑  Joel L. Kraemer, *Maimonides: The life and world of one of civilization's greatest minds*, (Doubleday Publishing, 2008), 32.

***Almanzor*** na Wikimedijinoj ostavi
Spomen-ploča u predvorju Pete gimnazije u Zagrebu, posvećena Bogdanu Ogrizoviću i učeniku Predragu Herucu.
**Bogdan Ogrizović** (Zagreb, 30. ožujka 1911. — Zagreb, 20. prosinca 1943.) je bio hrvatski srednjoškolski nastavnik i sudionik drugog svjetskog rata na partizanskoj strani.

Životopis
---------

Rodio se u Zagrebu 30. ožujka 1911. godine, kao sin književnika i političara Milana Ogrizovića. U rodnom gradu je završio srednju školu i Filozofski fakultet. Bio je asistentom na katedri za fiziku i profesor u Prvoj i Petoj realnoj gimnaziji u Zagrebu. Za vrijeme šestosiječanjske diktature kralja Aleksandra I. Karađorđevića, Ogrizović je vrlo aktivno radio s učenicima. Članom Komunističke partije Jugoslavije postao je 1934. godine. Te su ga godine vlasti prvi put uhitile i to zbog sudjelovanja u studentskim demonstracijama.

Kada je Zagreb došao pod NDH, Bogdan Ogrizović je bio obnašao dužnost *sekretara* Četvrtog rejonskog *komiteta* KPJ. Uskoro je bio izabran za predsjednika *Narodnooslobodilačkog odbora* grada Zagreba. Ustaše su ga uhitile 2. srpnja 1943. godine. Ništa nije priznao policiji za vrijeme dok ga je ispitivala i mučila. Njegova supruga Slava više je puta intervenirala kod pojedinaca u vladi NDH, ali ništa nije poduzeto oko Bogdanovog oslobođanja.

Dana 20. prosinca je zajedno s Milovanom Kovačevićem i još 14 drugih antifašističkih boraca odveden je na vješanje u Dubravu. Nekoliko dana kasnije, njegovo tijelo je pokopano na Mirogoju. Prilikom polaganja lijesa u grob pokraj svog pokojnog oca, Bogdanova majka je izjavila: *"Milane evo ti sina, poklon Nezavisne Države Hrvatske"*.

Nasljeđe
--------

Gimnazija u Klaićevoj ulici br. 1, u kojoj je Ogrizović nekad predavao, nosila je njegovo ime sve do 1990-ih. Danas u Zagrebu knjižnica i čitaonica u Preradovićevoj 5 nosi njegovo ime.

Izvori
------

* Stipe Ugarković, dr. Ivan Očak, Zagreb grad heroj: spomen-obilježja revoluciji. „August Cesarec", Zagreb 1979.

1. ↑  Ogrizović, Slava. *Zagreb se bori*. "Školska knjiga", Zagreb 1977.
2. ↑  Knjižnice i čitaonice grada Zagreba
Četverougao 
**Bretschneider's-ova formula** se koristi u geometriji za određivanje površine četvorougla , i glasi

{\displaystyle P={\sqrt {(s-a)(s-b)(s-c)(s-d)-abcd\cos ^{2}{\frac {\alpha +\gamma }{2}}}},}
pri čemu su, *a*, *b*, *c* i *d* stranice četvorougla, *s* je polovina obima četvorougla, a  {\displaystyle \alpha \,} i {\displaystyle \gamma \,} naspramni uglovi .

Bretschneider's-ova formula daje površinu četvorougla bez obzira da li je on tetivan ili nije.

Dokaz
-----

Ako se površina četvorougla označi sa *P*, onda važi

{\displaystyle {\begin{aligned}P=P\_{\triangle BDC}+P\_{\triangle ADB}={\tfrac {1}{2}}ab\sin \gamma +{\tfrac {1}{2}}cd\sin \alpha \end{aligned}}}
{\displaystyle 4P^{2}=(ab)^{2}\sin ^{2}\gamma +(cd)^{2}\sin ^{2}\alpha +2abcd\sin \alpha \sin \gamma .\,}
Prema kosinusnoj teoremi

{\displaystyle a^{2}+b^{2}-2ab\cos \gamma =c^{2}+d^{2}-2cd\cos \alpha ,\,}
Pošto su obe strane jednake kvadratu dužine dijagonale BD i
{\displaystyle {\tfrac {1}{4}}(c^{2}+d^{2}-a^{2}-b^{2})^{2}=(ab)^{2}\cos ^{2}\gamma +(cd)^{2}\cos ^{2}\alpha -2abcd\cos \alpha \cos \gamma .\,}
{\displaystyle 4P^{2}+{\tfrac {1}{4}}(c^{2}+d^{2}-a^{2}-b^{2})^{2}=(ab)^{2}+(cd)^{2}-2abcd\cos(\alpha +\gamma ).\,}
{\displaystyle 16P^{2}=4(a^{2}b^{2}+c^{2}d^{2})-(c^{2}+d^{2}-a^{2}-b^{2})^{2}-8abcd\cos(\alpha +\gamma ).\,}
{\displaystyle 16P^{2}=4(ab+cd)^{2}-(c^{2}+d^{2}-a^{2}-b^{2})^{2}-8abcd[1+\cos(\alpha +\gamma )].\,}
{\displaystyle 16P^{2}=[2(ab+cd)-(c^{2}+d^{2}-a^{2}-b^{2})][2(ab+cd)+(c^{2}+d^{2}-a^{2}-b^{2})]-16abcd\cos ^{2}{\frac {\alpha +\gamma }{2}},\,}
{\displaystyle 16P^{2}=[(a+b)^{2}-(c-d)^{2}][(c+d)^{2}-(a-b)^{2}]-16abcd\cos ^{2}{\frac {\alpha +\gamma }{2}}.\,}
{\displaystyle 16P^{2}=(a+b+c-d)(a+b-c+d)(c+d+a-b)(c+d-a+b)-16abcd\cos ^{2}{\frac {\alpha +\gamma }{2}}.}
Uzevši u obzir za poluobim četverougla

{\displaystyle s={\frac {a+b+c+d}{2}},}
imamo

{\displaystyle 16P^{2}=16(s-a)(s-b)(s-c)(s-d)-16abcd\cos ^{2}{\frac {\alpha +\gamma }{2}}}
Bretschneider's-ova formulaje uopštenje formule Bramagupte za površinu tetivnog četvorougla, a ova je uopštenje Heronovog obrasca koji se koristi za izračunavanje površine trougla.

Izvori
------

* Weisstein, Eric W: Bretschneider's Formula MathWorld
* Bretschneider's Formula
*Za ostale upotrebe, v. Aldanci.*

  
Koordinate: 41° 48′ 11" SGŠ, 21° 25′ 43" IGD

**Aldinci** (mak. *Aldinci*) su naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Aldinci pripadaju opštini Studeničani, koja okuplja južna predgrađa Grada Skoplja.

Prirodni uslovi
---------------

Aldinci su smešteni u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 45 km jugoistočno.

Naselje Aldinci je u okviru istorijske oblasti Torbešija, koja se obuhvata južni obod Skopskog polja. Naselje je smešteno na severoistočnim visovima planine Karadžice. Jugoistočno se izdiže planina Golešnica. Niže sela nalazi se izvor Kadine reke. Nadmorska visina naselja je približno 1.220 metara.

Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Aldinci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 3 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (100%).

Većinska veroispovest je islam.

Vidi još
--------

* Opština Studeničani

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.studenicani.gov.mk Zvanična stranica opštine Studeničani
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Studeničani |
| --- |
| **Studeničani** •
Aldinci •
Batinci •
Vrtekica •
Gornji Količani •
Donji Količani •
Dračevica •
Elovo •
Kaldirec •
Malčište •
Markova Sušica •
Morani •
Osinčani •
Pagaruša •
Ramni Gaber •
Umovo •
Cvetovo •
‎Crvena Voda •
Crni Vrh |  |
Bivša pokrajina Brabant unutar Belgije, danas podijeljena na Flamanski Brabant (svijetložuto), Valonski Brabant (svijetlocrveno), i Briselsku regiju (narančasto).
**Pokrajina Brabant** bila je dio Ujedinjenog Kraljevstva Nizozemske od 1815. do 1830. te Belgije od 1830. do 1995.godine. Tada je podijeljena na Flamanski Brabant, Valonski Brabant i Briselsku regiju.

Povijest
--------

### Ujedinjeno Kraljevstvo Nizozemske

Nakon Napoleonovog poraza 1815. na Bečkom kongresu stvoreno je Ujedinjeno Kraljevstvo Nizozemske koje se sastojalo od teritorija koje je Napoleon pripojio Francuskoj: Republike sedam ujedinjenih pokrajina i Južne Nizozemske.

U ovom novom kraljevstvu, bivši francuski departman Dyle postao je dio nove pokrajine *Južni Brabant*, koja je nazvana po bivšoj Grofoviji Brabant.

### Belgija

Nakon proglašenja neovisnosti Belgije 1830. Južna Nizozemska postala je samostalna država Belgija,a kasnije jednim dijelom i Luksemburg. Brabant je postao središnja pokrajina u Belgiji, s glavnim gradom Bruxellesom.

Godine 1989. stvorena je Regija glavnoga grada Bruxellesa (Briselska regija), ali ta regija se i dalje nalazila unutar pokrajine Brabant.

Godine 1995. pokrajina Brabant podijeljena je na Flamanski Brabant gdje se govori nizozemski, Valonski Brabant gdje se govori francuski, te dvojezičnu Briselsku regiju.
**Aligatori** (Aligatoridae) su porodica, koja spada u red krokodila. Krokodili, uz red kornjača, podred guštera i podred zmija čine razred gmazova. Aligatori su vrlo slični porodici pravih krokodila (Crocodylidae). Ova porodica ima dvije potporodice, prave aligatore (Alligatorinae) i kajmane (Caimaninae).

Aligator
Aligatori žive u slatkovodnim prostorima kao što su bare, rijeke i močvare. Iako imaju teško tijelo i spor metabolizam, aligatori mogu postići brzinu od 30 mph. Njihov plijen su uglavnom manje životinje koje ubiju i pojedu jednim ugrizom. Oni mogu ubiti i veći plijen odvlačeći ga u vodu da se utopi. Plijen koji ne mogu progutati odjednom ostave da trune ili grizu dok ne dobiju komade za gutanje odjednom. 

Aligatori su solidarne životinje, a najveći, i mužjak i ženka, braniti će svoj teritorij. Manji aligatori imaju veću tolerenciju prema većim zbog razlike u veličini.

Aligatori se pare sezonski, za vrijeme proljeća kad se voda ugrije. Ženka polaže jaja u gnijezdo koje djeluje kao inkubator. Svoja jaja će štititi dok se ne izlegu. Mlade će štititi godinu dana ako ostanu na tom prostoru. Obe vrste su tamnije u boji, gotovo crne (iako kineski aligator ima svjetlijih tonova). U aligatora se mogu vidjeti samo gornje čeljusti kad su usta zatvorena (kod krokodila se vide svi zubi), no monge deformacije čeljusti kod životinja identifikaciju čine težom. 

Ime *alligator* je anglikanizirani oblik španjolske fraze *el lagarto* (gušter), a dali su im ga konkvistadori koji su stigli na Floridu i vidjeli aligatore.

### Podjela

* Porodica aligatora (Alligatoridae)
	+ Podporodica pravih aligatora (Alligatorinae)
		- *Alligator mississippiensis*, američki aligator
		- *Alligator sinensis*, kineski aligator
	+ Podporodica kajmana (Caimaninae)
		- *Caiman crocodilus*
		- *Caiman latirostris*
		- *Caiman yacare*
		- *Melanosuchus niger*
		- *Paleosuchus trigonatus*
		- *Paleosuchus palpebrosus*

Točni srodnički odnosi između aligatora kao i u odnosu na druge grupe unutar reda krokodila su još uvijek u velikoj mjeri nejasni. Ovdje je prikazana prihvaćena hipoteza o odnosima unutar porodice aligatora.

Alligatoridae

```
|-- Alligatorinae pravi aligatori
|-- Caimaninae kajmani
     |--*Palaeosuchus*
     '--N. N.
         |-- *Caiman* pravi kajmani
         '-- *Melanosuchus*
```

***Aligatori*** na Wikimedijinoj ostavi