recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Dr. sc. **Slaven Bačić** (Subotica, 1965.) je pravni povjesničar i odvjetnik iz Subotice. Jedan je od vodećih intelektualaca među bačkim Hrvatima. 

Studirao je pravo u Novom Sadu, gdje je diplomirao 1988.. Svoju akademsku izgradnju je nastavio na Sveučilištu u Beogradu, gdje je 1992. magistrirao na tamošnjem Pravnom fakultetu. 

U Hrvatskoj je 2002. stekao status doktora znanosti na osječkom Pravnom fakultetu na temi povjerenstvenih statuta Subotice, Sombora i Novog Sada s osvrtom na hrvatske slobodne kraljevske gradove.

Predsjednik je Hrvatskog nacionalnog vijeća Republike Srbije.

Suradnik je Godišnjaka za znanstvena istraživanja Zavoda za kulturu vojvođanskih Hrvata (pseudonim Bruno Skenderović).

Član je povjerenstva za izbor najbolje knjige godine kojoj se dodjeljuje nagrada Emerik Pavić.

Djela
-----

* *Iz prošlosti gradskog prava Novog Sada, Sombora i Subotice", 1998.*

Urednik je Leksikona podunavskih Hrvata - Bunjevaca i Šokaca.

Izvori
------

* Hrvatska riječ Na početku velikoga pothvata, 11. lipnja 2004.

1. ↑  Školske novine br.20, 18. svibnja 2010. Arhivirano 2013-03-23 na Wayback Machine-u I.B.: Reprezentativan izbor znanstvenih i stručnih radova
2. ↑  ZKVH Arhivirano 2012-10-20 na Wayback Machine-u Utemeljenje nagrade za najbolju knjigu godine „Emerik Pavić". Pristupljeno 14. rujna 2012.
**Przeworsk** (ukrajinski: *Переворськ*) je grad od 15,971 stanovnika na jugoistoku Poljske u Potkarpatskom vojvodstvu.

Geografske karakteristike
-------------------------

Przeworsk leži u Sandomirskoj kotlini na rijeci Mleczka, udaljen četrdesetak km istočno od grada Rzeszówa.

Historija
---------

Počeci naseljavanja Przeworska sežu do neolita, zna se da je od 9 do 12. vijeka na tom mjestu bila gradina. Od druge polovice 13. vijeka je Rusinsko naselje.
Negdje nakon 1340. zauzeo ga je poljski kralj Kazimierz III i odtad je dio Kraljevine Poljske. 
Przeworsk je gradska prava dobio 1393. od 15. vijeka pa sve do 1795. bio je administrativni centar povjata.
Tokom 15 - 16. vijeka, razvio se kao zanatsko-trgovački centar i postao poznat po tkaninama, koje su se tkale do kraja 19. vijeka. 

Za Prve podjele Poljske 1772. pripao je habsburškoj Kraljevini Galicija i Lodomerija u kojoj je ostao do 1918.
Krajem 19. vijeka povezan je željezničkom prugom, a vremenom je postao i važno raskršće pruga.
U međuratnom perodu, bio je poznat po velikim seljačkim demonstracijama i štrajkovima, od kojih je najipresivniji bio onaj iz 1933.

Za Drugog svjetskog rata od septembra do novembra - 1939. u njemu se nalazio zarobljenički logor, kroz koji je prošlo oko 5.500 poljskih vojnika. Logor je ponovno korišten od jula do oktobra 1942. kao prolazni geto za Logor smrti Belzec.

Privreda i znamenitosti
-----------------------

Današnji Przeworsk je trgovačko uslužni centar poljoprivrednog kraja. 
On je i industrijski grad sa pogonima prehrambene, tekstilne industrije i drvne industrije.

Od znamenitosti ima kasnogotičku crkvu (restaurirana u 15. vijeku), kasnogotički samostan (restauriran u 16. vijeku) i fragmente gradskih bedema (prva polovica 16. vijeka).

Pobratimski gradovi
-------------------

Przeworsk ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;

* Češka Moravsky Krumlov, Češka
* Ukrajina Beregovo, Ukrajina
* Češka Mělník, Češka

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6  „*Poland: Podkarpackie*" (poljski). City population. Pristupljeno 25.05. 2021.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  „*Przeworsk*" (poljski). Encyklopedia PWN. Pristupljeno 25.05. 2021.
3. ↑   „Miasta Partnerskie" (poljski). Przeworsk. Pristupljeno 25.05. 2021.

Vanjske veze
------------

***Przeworsk*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Przeworsk* (`pl`)
**Mliječna industrija** ili **mljekarstvo** je jedna od grana prehrambene industrije, koja se bavi proizvodnjom, distribucijim i prodajom mlijeka i mliječnih proizvoda, sira, jogurta, maslaca i svih drugih artikala dobijenih od njega.

Mliječnim proizvodima se smatraju svi proizvodi koji se dobijaju od mlijeka (kravljeg, ovčjeg, kozjeg, bivoljeg, kobiljeg i jakova) i (ili) oni dobijeni od njihovih mješavina, ukoliko sadrže više od 50% mlijeka ili nekog drugoga mliječnog proizvoda.

Karakteristike
--------------

Bazni proizvodni procesi u mljekarstvu su homogenizacija, pasterizacija i sterilizacija.

Homogenizacijom se smanjuje i ujednačava veličina masnih kapljica (globula), koja se u sirovom mlijeku kreće između 1 i 10 μm, na veličinu od 0,5 do 1 μm. Ona sprječava izdvajanje masti na površinu i poboljšava konzistenciju i okus mliječnih proizvoda.

Pasterizacija je metoda zagrijavanja mlijeka na temperature niže od 100 °C radi eliminacije svih patogenih i velikoga dijela ostalih mikroorganizama kojih ima u mlijeku te čuvanja svih prirodnih karakteristika sirovog mlijeka.

Sterilizacija je postupak kratkog zagrijavanja mlijeka na temperature više od 100 °C, a radi se da se produži rok trajanja proizvoda. Za razliku od pasterizacije, sterilizacija smanjuje kvalitet pojedinih prirodnih sastojaka i prerađivačke karakteristike mlijeka.

Tankovi Mljekare Skånemejerier iz Malmöa

Historija
---------

Mljekarstvo je jedna od najstarijih industrija čija se geneza može pratiti još od neolita. Metode prerade i distribucije su se poboljšavale, da bi se došlo do današnjih relativno sigurnih po zdravlje, iako su u suštini ostale iste.

I pored visokog rasta mliječne industrije u Južnoj Americi i Novom Zelandu, Evropa je i dalje najveći izvoznik mliječnih proizvoda u svijetu, čak i kad se iz tog izuzme trgovina unutar same Evropske Unije. Prema Organizaciji za prehranu i poljoprivredu, potrošnja mlijeka u razvijenim zemljama je relativno stabilna. U EU je potrošnja mlijeka po glavi stanovnika 1990. iznosila je 363 litre, a 2007. 382 litara, dok je u Sjedinjenim Američkim Državama u istom periodu potrošnja po stanovniku iznosila 274 l. i 295 li.. 

Kompanije koje se bave tim poslom - mljekare postaju sve veće, a njihovi profiti sve veći.

Po mišljenju Evropskog ekonomskog i socijalnog komiteta iz 2010 samo se oko 8% svjetske mliječne proizvodnje trguje na svjetskom tržištu.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5  „*Mljekarstvo*" (hrvatski). Leksikografski zavod Miroslav Krleža. Pristupljeno 16. 12. 2018.
2. 1 2 3  „*Profitability of Dairy Industry in Slovenia, Croatia and Serbia*" (engleski). Mljekarstvo. Pristupljeno 14. 12. 2018.

Vanjske veze
------------

***Mliječna industrija*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Dairy product* (`en`)

| * p
* r
* u
Prehrambena industrija |
| --- |
| **Grane** | 
Mlinsko-pekarska industrija **•** Konditorska industrija **•** Industrija za preradu i proizvodnju ulja **•** Industrija za preradu voća i povrća **•** Mlekarska industrija **•** Industrija za konzerviranje ribe **•** Mesnoprerađivačka industrija **•** Industrija alkoholnih pića |  |
**Mali Gohar** (perz. گهر کوچک; *Gohar/Gahar Kučak*) je jezero u pokrajini Luristan na zapadu Irana, oko 85 km istočno od Horamabada odnosno 25 km jugoistočno od Doruda. Smješten je na središnjem dijelu Zagrosa odnosno aluvijalnoj dolini koja se usporedno s planinskim lancem pruža u smjeru sjeverozapad-jugoistok. Dolina je omeđena Oštoran-Kuhom (3888 m) na sjeveroistoku i Kuh-e Taht-e Kalom (3107 m) na jugozapadu, a u njoj je na približno 2,5 km udaljenosti i −75 m manjoj visini smješten Veliki Gohar koji dijeli slične geomorfološke i limnološke karakteristike. Geolozi su prvotno pretpostavljali da je zapadna prirodna brana nastala klizištem uslijed snažnog prahistorijskog potresa, no istraživanja iz 2012. godine dokazala su da su Veliki i Mali Gohar zapravo ledenjačkog podrijetla odnosno da je prepreka plod morena dvaju sjevernih ledenjaka.

Oblik jezera je izdužen i proteže se paralelno s okolnim planinama duljinom od 400 m, a prosječna širina mu iznosi 70 m. Površina Malog Gohara je 2,8 ha, volumen 56.000 m³, nadmorska visina 2410 m, a najveća dubina 4,0 m. Uz sjevernu obalu jezera prolazi lokalna cesta koja se na državnu cestu 62 nadovezuje kod Doruda na zapadu odnosno Aligudarza na istoku. Mali Gohar je zapadnim potokom izravno hidrološki povezan s Velikim Goharom, dok njegova voda dalje otječe Gohar-Rudom, Dezom, Karunom i Arvand-Rudom do Perzijskog zaljeva. Mali Gohar se vodom opskrbljuje prvenstveno pomoću planinskih pritoka koji nastaju proljetnim otapanjem ledenjaka, a njegovom dolinom prevladava snježno-šumska klima (Dsa) s prosječnom godišnjom količinom padalina od 700 mm. Temperature se kreću od najmanje −30°C tokom februara do najviše +37°C u augustu. Flora i fauna Malog Gohara istovjetne su Velikom Goharu. Zbog visokog stupnja bioraznolikosti jezera i okolne planine proglašeni su zaštićenim područjem.

Povezano
--------

* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera

Literatura
----------

* (`en`) Moussavi, Mahsa Sadat; Zoej, Mohammad Javad Valadan; Vaziri, Fariborz; Sahebi, Mahmod Reza; Rezaei, Yousef (1. 2. 2010.). *A New Glacier Inventory of Iran*. Annals of Glaciology. **L. 53**. Cambridge: International Glaciological Society. str. 93.-103. DOI:10.3189/172756410790595886. ISSN 0260-3055. OCLC 502342690.
* (`en`) Yarahmadi, Ali Mohamad; Moghimi, Ebrahim; Servati, Mohamad Reza; Kardavani, Parviz (2012.). *Geomorphologic Evidences of the Influence of Glacier Sediments in Lake Formation Case Study: the Formation of Gahar Lake, in Iran*. International Research Journal of Basic and Applied Sciences (IRJBAS). **III. 2**. Salt Lake City: Academic Information Press. str. 224.-233. ISSN 2251-838X. [*mrtav link*]

Ostali projekti

|  |  |
| --- | --- |
|  | U Wikimedijinoj ostavi ima još materijala vezanih za: **Mali Gohar** |
**Newton-le-Willows** nekad znan kao *Newton in Makerfield* je grad od 23,267 stanovnika, na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Merseyside.

Administrativno podpada pod Metropolitanski borough St Helens.

Geografske karakteristike
-------------------------

Newton-le-Willows leži na sredini između Liverpoola i Manchestera, udaljen oko 24 km od oba grada, i svega 6 km istočno od svog administrativnog centra Saint Helensa.

Historija
---------

Ime Newton (Novi grad) je dokumentirano u Domesday Booku dok mu je prefiks - Makeresfeld (Makefeld, Makerfield) dodan u 13. vijeku, da se razlikuje od ostalih Novih gradova.

Newton-le-Willows je sve do dolaska željeznice 1830. bio selo, u kom se većina stanovnika bavila poljoprivredom, tad se razvio u industrijski grad specijaliziran za željeznicu.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: North West England" (engleski). City population. Pristupljeno 10. 04. 2017.
2. 1 2  „History" (engleski). Triposo. Pristupljeno 10.04. 2017. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

***Newton-le-Willows*** na Wikimedijinoj ostavi

* Newton le Willows Lancashire (`en`)
**MKSA sistem jedinica** je naziv za sistem jedinica koji se koristi u elektrotehnici. Označava četiri osnovne jedinice SI sistema (fr. *Système International*): metar, kilogram, sekund i amper, od čijih početnih slova je dobijen naziv. Kao što se u različitim granama tehničke nauke koriste različiti sistemi jedinica, u slučaju elektrotehnike se koriste osnovne fizičke veličine: dužina, masa, vreme i jačina struje. MKSA sistem je deo potpunog Međunarodnog sistema jedinica, iz kojih se mogu dobiti ostale izvedene fizičke veličine, koje se koriste u elektrotehnici. Po istom principu se preko osnovnih jedinica, mogu izraziti i izvedene jedinice.

Izvori
------

1. ↑  Branko Popović (1989). „Pregled osnovnih mehaničkih relacija". *Osnovi elektrotehnike I* (8 izd.). Beograd: Građevinska knjiga. str. 11-15. ISBN 86-395-0176.

Literatura
----------

* Branko Popović (1989). „Pregled osnovnih mehaničkih relacija". *Osnovi elektrotehnike I* (8 izd.). Beograd: Građevinska knjiga. str. 11-15. ISBN 86-395-0176.
**Originalna video animacija** (オリジナル・ビデオ・アニメーション, **Orijinaru bideo animēshon**?), poznata i pod skraćenicom **OVA** (オーブイエー / オーヴィーエー / オヴァ, ***OVA***?), je naziv za anime filmove ili serije koje su napravljene posebno za formate kućnog videa. Većina producenata OVA objavljuje iste direct-to-video, bez da ih prije emitira na televiziji ili kinima; ipak, postoje rijetke izminke kada se, primjerice, prvi dio OVA serije emitira za promotivne svrhe. OVA naslovi su izvorno bili dostupni na VHS-u, da bi kasnije bili popularni na LaserDiscu te naposljetku na DVD-u. Počevši od ljeta 2008. pojam **OAD** (**original animation DVD**) se počeo koristiti kako bi označio novu eru animea objavljenih na DVD formatu.

Najduža anime OVA serija je *Legenda o galaktičkim junacima*, koja je obuhvatila 110 epizoda objavljenih izravno na videu od 1989. do 1997.

Izvori
------

1. ↑  Nakayama, Whitney (21. prosinca 2004). „Anime Glossary". G4. Arhivirano iz originala na datum 2007-05-19. Pristupljeno 11. travnja 2013.
2. ↑  „魔法先生ネギま!～もうひとつの世界～公式HP" [Negima! Magister Negi Magi!: Another World Official HP] (Japanski). Kodansha. Arhivirano iz originala na datum 2011-04-30. Pristupljeno 11. travnja 2013.
3. ↑  „今日の5の2 初回限定版コミック　～公式サイト～" [Kyō no Go no Ni Limited Edition Comic Official Site] (Japanski). Kodansha. Pristupljeno 11. travnja 2013.
Miro i Martin od Brage, na rukopisu Martinove knjige *De virtutibus quattuor* iz 1145. (Federzeichnung lm Co. 791, fol. 109v), danas u Austrijskoj nacionalnoj biblioteci.
**Miro** (*Mir*, *Mirio*, *Mirus*, ? - 583) je bio svevski kralj Galicije od 570. do 583. Vladavinu su mu obilježili napori da sklopi saveze sa drugim katoličkim državama te tako stvori protivtežu arijanskoj državi Vizigota pod kraljem Leovigildom. Za vrijeme njegove vladavine su uspostavljeni odnosi sa Franačkom i Bizantskim Carstvom te je kraljevstvo doseglo svoj zenit, ali se raspalo samo tri godine nakon njegove smrti.

Miro je prema navodima suvremenika bio izuzetno blizak Katoličkoj crkvi. Godine 572. je sazvao Drugi sabor u Bragi, a biskup Martin od Brage mu je posvetio svoj traktat o vrlinama *Formula Vitae Honestae*. Vodio je borbe protiv Rukonaca (najvjerojatnije pleme Baska) i proširio teritorije na Kantabriju. Njegovi upadi su, međutim, oko 575. poslužili kao izgovor za rat vizigotskom kralju Leovigildu, prisilvši Mira da raznim ustupcima ishodi mir. Mir je trajao sve do oko 580. kada je među Vizigotima izbio građanski rat između arijanskog Leovigilda i njegovog sina Hermenegilda, preobraćenika na katoličanstvo.

Historičari se razlikuju o okolnostima Mirove smrti. Prema Grguru Turskom je Miro 583. umro od posljedica "lošeg zraka" u Betici (južna Španija), gdje je došao kako bi Hermenegildu pomogao da obrani Sevillu od Leovigildove opsade. Prema Ivanu Biklarskom i Izidoru Seviljskom Miro se borio na strani Leovigilda protiv Hermenegilda, ali je umro prije dolaska u Sevillu.

U svakom slučaju, naslijedio ga je malodobni sin Eborik. Njegova supruga Sisegutija se, pak, udala za Audecu koji je već 584. svrgnuo Eborika postavši posljednji svevski kralj.

Izvori
------

* Arias, Jorge C. "Identity and Interaction: The Suevi and the Hispano-Romans."[*mrtav link*] University of Virginia: Spring 2007.
* "Miro." In Henry Wace and William C. Piercy, edd. *A Dictionary of Christian Biography and Literature*. London: John Murray, 1911. Reprinted as *Dictionary of Christian Biography and Literature to the End of the Sixth Century A.D. with an Account of the Principal Sects and Heresies*. United States: Hendrickson Publishers, 1999. ISBN 1-56563-460-8.
* Foundation for Medieval Genealogy. *Spain: Vandals, Suevi, and Visigoths*. "Mirón."
**Profesor Quirinus Quirrell** bio je učitelj Obrane od mračnih sila u Hogwartsu od 1991. do 1992. Prije toga Quirrell je uzeo slobodnu godinu i otišao u Albaniju, gdje se prvi put susreo sa Crnom magijom i samim Lordom Voldemortom. On ga je prihvatio za svog gospodara i postao njegovim slugom koji često nije uspijevao ostvariti Voldemortove planove. Vjerojatno se zbog tog straha od neuspjeha pri povratku promijenilo njegovo ponašanje. Počeo je mucati i postao bojažljiv. Ali Quirrell je zapravo odglumio mucanje kako bi prikrio svoje stvarne planove i pokazao se prividno bezopasnim.Zbog pijenja Jednorog krvi živeo je polu život.

Kad prvi put nije uspio ukrasti Kamen mudraca iz Gringottsa Lord Voldemort odlučio ga je fizički opsjesti kako bi ga držao pod kontrolom. Kako bi sakrio Voldemortovo lice na svom zatiljku nosio je ljubičasti turban (iz turbana je dolazio miris češnjaka). Nakon što je Voldemort poražen napustio je Quirrellovo tijelo i Quirrell je ubrzo umro.

* **Prepoznatljive osobine**: blijed i nervozan, sklon nesvjesticama, obično dršće, jedno lice viška...
* **Značenje imena**: Prezime Quirrell moglo bi dolaziti od "querolous" što znači "plačljiv" ili onaj koji se žali, a možda samo treba zvučati kao squirrel (vjeverica).

Vanjske veze
------------

* Quirinus Quirrell na vanjskoj Harry Potter Wiki
**Melk** je grad od 5,297 stanovnika na sjeveroistoku Austrije, on je i administrativni centar istoimenog
Okruga Melk od 76,808 stanovnika.

Historijski centar grada (Opatija Melk) kao dio Doline Wachau uvršten je 2000. na 
UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi

Geografske karakteristike
-------------------------

Grad leži na ušću rijeke Melk u Dunav, zapadno od Sankt Pöltena u Dolini Wachau.

Historija
---------

Melk je osnovan kao logor rimskog garnizona.

Za srednjeg vijeka tu se nalazio zamak - rezidencija Dinastije Babenberg vladara Austrije od 976 do 1101. On je sa okolnim zemljama poklonjen - 1111. velikoj benediktinskoj opatiji Melk (osnovanoj 1089.), koja i danas dominira gradom.

Opatija je proširena i utvrđena u 14. vijeku, ali većina njenih zgrada datira iz perioda barokne restauracije izvedene između 1702. - 1736.). 

Po gradu ima i nešto značajnijih renesansneih građevina, od kojih se osobito ističe dvorac Schallaburg.

Melk je danas (zajedno sa Dolinom Wachau) jedna od najvećih turističkih atrakcija Donje Austrije, osobito za crkvenih praznika kad zbog Opatije nagrne puno hodočasnika.

Melk je poznat i po svojim vinima.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  „Austria: Niederösterreich" (engleski). City population. Pristupljeno 10. 09. 2015.
2. ↑  „*Wachau Cultural Landscape*" (engleski). UNESCO. Pristupljeno 10. 09. 2015.
3. 1 2 3 4 5 6  „Melk" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 10. 09. 2015.

Vanjske veze
------------

***Melk*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Službene stranice grada* (`de`)
Mark Rothko
**Mark Rotko** (rođen kao *Markus Rotkovič*, engl. , rus. *Маркус Яковлевич Роткович*, let. *Marks Rotko*, 1903 — 1970) bio je američki slikar jevrejskog porekla, rodom iz zapadne Rusije, danas Letonije. Pripadao je slikarskom pravcu Apstraktnog ekspresionizma.

Rođen je 1903. kao četvrto dete u porodici jevrejskih apotekara. Već 1913. porodica se preselila u SAD (Portland u državi Oregon) da bi izbegli progone u Evropi. Markus je studirao u Njujorku na Univerzitetu Jejl. Januara 1940. promenio je prezime u Rotko.

U prvo vreme na njega su uticali umetnici nadrealisti, a u njegovom delu vidljiv je i uticaj Anrija Matisa. Rotko je posebno poznat po svojim velikim slikama u ulju sa monohromatskim površinama koje se pretapaju. Neke od ovih slika su više od 3 metra. Mark Rotko je retko davao komentare o svojim delima, naročito posle 1950. Govorio je da: *„Slike moraju da budu tajanstvene."*

Rotko je izvršio samoubistvo u svom ateljeu 1970.

Spoljašnje veze
---------------

***Mark Rothko*** na Wikimedijinoj ostavi

* Rotko u Nacionalnoj galeriji u Vašingtonu Arhivirano 2008-01-24 na Wayback Machine-u
* Pojedina dela Arhivirano 2016-07-01 na Wayback Machine-u
* Biografija i kritika
|  |
| --- |
| **Sitamun  na hijeroglifima** |
|  |

**Sitamun** (također Sitamen, Satamun; (cca. 1370. pne. – ?) bila je drevna egipatska princeza i kraljica u periodu 18. dinastija. Ona je bila najstarija kći faraona Amenhotepa III i njegove Velike kraljevske suprughe Tiye, a Amenhotep III ju je oko 30. godine vlastite vladavine oženio, te neki egiptolozi pretpostavljaju da bi mogla biti majkom Smenkharea.[1]

Reljef iz zagrobnog hrama Amenhotepa III koji prikazuje Sitamun, izložen u londonskom Petriejevom muzeju.
Gotovo ništa se ne zna o njoj osim da je bila najstarija kći moćne i dugovječne kraljice. U posljednjoj deceniji očeve smrti je dobila status Velike kraljevske supruge. The 

U palači Malkata je dobila vlastite prostorije, a Amenhotep, sin Hapuov je imenovan nadzornikom njene imovine. Mnogi egiptolozi pretpostavljaju da je Sitamun kao najstarija kči bila obučavana za političku funkciju, ali taj potencijal nikada nije ispunila. Kao moguća objašnjenja se spominje brak za prijestonasljednika koji nikada nije zauzeo prijestolje ili prerana smrt.

Historijski zapisi je ne spominju za vrijeme vladavine njenog brata, faraona Akhenatena.
**Port Glasgow** (škotsko-gelski: *Port Ghlaschu*) 
je grad i luka na zapadu Škotske od 15,414 stanovnika, on je drugi po veličini u područnom savjetu Inverclyde.

Geografske karakteristike
-------------------------

Port Glasgow leži u estuariju rijeke Clyde na njegovoj južnoj obali, pored historijskog centra Glasgowa, sa kojim je spojen u veliku konurbaciju. Od Port Glasgowa do centra Glasgowa ima dvadesetak km a do regionalnog centra Greenocka 6 km.

Historija
---------

Port Glasgow bio je selo zvano **Newark**, izraslo oko istoimenog zamka iz 15. vijeka, kad je 1668. zbog povećane 
trgovačke razmjene odlučeno da se tu izmjesti glazgovska luka, jer veći brodovi nisu mogli ploviti uzvodnije po često plitkom 
Clydu. Ubrzo je postao najznačajnija luka čitavog sliva rijeke Clyde, pa mu je 1775. promjenjeno ime u današnji - *Port Glasgow*. Uz luku se razvila i brodogradnja po kojoj je postao poznat širom svijeta.

Od kako je počela kriza pomorstva i brodogradnje krajem 20. vijeka, počelo sa rušenjem starih lučkih postrojenja uz rijeku, umjesto toga na njihovom mjestu niču trgovački centri (Tesco) i stambene zgrade, a to se zove reobnova grada.

Privreda
--------

Od nekad slavnih brodogradilišta preživjelo je samo jedno - Ferguson (Ferguson Marine Engineering Ltd), pored toga u današnjem Port Glasgowu ima i nešto 
industrijskih pogona koji se bave proizvodnjom i servisiranjem.

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: Scotland" (engleski). City population. Pristupljeno 06. 12. 2014.
2. 1 2 3 4  „*About Port Glasgow*" (engleski). Inverclyde Council. Pristupljeno 06. 12. 2014. [*mrtav link*]

Vanjske veze
------------

***Port Glasgow*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Port Glasgow* Arhivirano 2020-12-04 na Wayback Machine-u (`en`)
**Melko Čingrija** (Dubrovnik, 1873. - Dubrovnik, 1949.), hrvatski političar, sin poznatog političara i dugogodišnjega dubrovačkog gradonačelnika Pera.

Nakon studija prava otvorio je odvjetnički ured u Dubrovniku. Do 1905. pripadao je Narodnoj hrvatskoj stranci, a nakon njene fuzije s pravašima nastavio je djelovati kao član novoosnovane Hrvatske stranke. Bio je zastupnik u Dalmatinskom saboru od 1901. i u Carevinskom vijeću od 1911. godine. U razdoblju od 1911. do 1914. bio je posljednji dubrovački gradonačelnik pod Austrijom. Početkom Prvog svjetskog rata bio je interniran od strane austrijskih vlasti. Potpisnik je Svibanjske deklaracije Jugoslavenskog kluba u Carevinskom vijeću (30. svibnja 1917.) i Ženevske deklaracije (9. studenog 1918.) o stvaranju zajedničke jugoslavenske vlade, čijim članom je i on bio. 

Godine 1926. učlanio se u Srpsku narodnu radikalnu stranku Nikole Pašića, što mu je pomoglo da 1931. bude postavljen za viceguvernera Narodne banke Jugoslavije. Godine 1939. objavio je knjigu *Dubrovnik i hrvatsko pitanje*, u kojoj iznosi i svoje mišljenje da prilikom osnivanja Banovine Hrvatske Dubrovnik nije trebalo da uđe u njen sastav.

Vanjske veze
------------

* Hrvatska enciklopedija, s.v. Čingrija, Melko

|  |  |
| --- | --- |
| Normativna kontrola Uredi na Wikidati | 
* WorldCat identiteti
* VIAF: 305517652
* LCCN: nb2016001745
* ISNI: 0000 0004 2099 492X

 |
**Ozana Ramljak** (Split, 24. veljače 1970.) je hrvatska dječja spisateljica, kroatistica i bivša televizijska voditeljica iz Splita, a živi i radi u Zagrebu. Danas predaje na veleučilištu VERN-u predmete Hrvatsku kulturnu baštinu i Poslovni hrvatski jezik.

Životopis
---------

Rodila se je 1970. u Splitu. U Splitu je pohađala srednju školu gdje je maturirala 1989. godine. Studirala je u Zagrebu na Filozofskom fakultetu gdje je 1994. diplomirala i stekla zvanje profesora kroatistike i južnoslavenskih filologija. 

Radila je nekoliko godina kao viša savjetnica za kulturu i prosvjetu u uredu Vlade RH za etničke i nacionalne zajednice ili manjine. Potom je nekoliko godina (1990-te, 2000-te) vodila emisiju Iz jezične riznice (Riječi, riječi, riječi) scenarista i sugovornika Tomislava Ladana, redateljice Marije Lučić.

Danas je profesorica sveučilišta VERN-a. Predaje govorničke vještine i poslovni hrvatski jezik. 2010. je doktorirala na Filozofskom fakultetu na  radiodramskom opusu Ivana Slamniga. 2013. joj je povjereno voditi na VERN-u studij Film, TV i novi mediji. 

Znanstvene i stručne radove objavila je u časopisima:

* Radovi Zavoda za slavensku filologiju
* Mogućnosti

Sudjelovala je u pripremama mnogih emisija Znanstveno-obrazovnog programa Hrvatske televizije.

Djela
-----

* *Zgodne nezgode*, 2004. (ilustrirala Ivana Crnošija-Galović, predgovor Đurđica Ivanišević)
* *Kvartet u F-duru* (ilustrirala Ivana Crnošija-Galović)
* *Očaranosti*, priče u stihu, 2010. (ilustrirala Ivana Crnošija-Galović)
* *Paučinasta priča*, knjiga za djecu, 2013. (ilustrirala Ivana Crnošija-Galović)
* *Uskrsno jutro*, stihovana priča o snovima, knjiga za djecu, 2013. (ilustrirala Ivana Crnošija-Galović)

Izvori
------

* Od TV voditeljice do dječje spisateljice: Splićanka Ozana Ramljak napisala treću knjigu za najmlađe , Slobodna Dalmacija, 20. svibnja 2010.
* Ozana Ramljak: Škola ne dopušta djeci da zavole knjigu, Slobodna Dalmacija, 19. svibnja 2013.
* Filozofski fakultet u Zagrebu Izvješće stručnog povjerenstva

1. ↑  Tomislav Ladan Arhivirano 2014-05-02 na Wayback Machine-u Hrvatska književna enciklopedija
Koordinate: 41° 36′ 00" SGŠ, 22° 40′ 29" IGD

**Njivičino** (mak. *Nivičino*) je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Njivičino je u sastavu opštine Vasiljevo.

Prirodni uslovi
---------------

Njivičino je smešteno u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Strumice, naselje je udaljeno 25 kilometara severno.

Naselje Njivičino se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno na južnim padinama Maleševskih planina, severno od Strumičkog polja. Nadmorska visina naselja je približno 650 metara. 

Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.

Stanovništvo
------------

Njivičino je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bilo bez stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju bili su etnički Makedonci, koji su se spontano iselili u veća naselja usled zabačenosti sela. 

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bila je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.opstinavasilevo.gov.mk Zvanična stranica opštine Vasiljevo

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Vasiljevo |
| --- |
| **Vasiljevo** • 
Angelci • 
Varvarica • 
Visoka Mahala • 
Vladijevci • 
Gradošorci • 
Dobrošinci • 
Dukatino • 
Edrenikovo • 
Kuškulija • 
Nova Mahala • 
Njivičino • 
Piperevo • 
Radičevo • 
Sedlarci • 
Suševo • 
Trebičino • 
Čanaklija |  |
| Mark Vilijams (Mark Williams) |
| --- |
|  |
| Lični podaci |
| Datuma rođenja | 21. mart, 1975 |
| Nadimak | *Sprog* |
| Nacionalnost | Velšanin |
| Karijera |
| Igra | od 1992–danas. |
| Rejting u sezoni 2005/2006. | 9 |
| Najbolji plasman na svetskoj rang listi | 1. (3 godine) |
| Najbolji plasman na SP | Osvajač (2 puta) |
| Highest Break | 147 (2005.) |
| Pobede na turnirima |
| Svetsko prvenstvo | 2000; 2003. |
| Grand Prix | 1996, 2000. |
| LG Cup | 2003. |
| British Open | 1997. |
| Irish Open | 1998. |
| Thailand Masters | 1999; 2000; 2002. |
| UK Championship | 1999; 2002. |
| China Open | 2001 |
| Regal Welsh Open | 1996; 1999. |
| Pobede na ostalim turnirima |
| Benson & Hedges Masters | 1998; 2003. |

**Mark Vilijams** (Mark Williams) (rođen 21. marta 1975. u Cwmu, Vels) je profesionalni igrač snukera.

Vilijams je osvojio 15 turnira, uključujući dva SP. Prvi je levoruki igrač snukera koji je osvojio svetsko prvenstvo. Prvu titulu je osvojio posle dramatičnih partija protiv Džona Higinsa (John Higgins) u polufinalu i Metju Stivensa (Matthew Stevens) u finalu. Takođe, bio je na prvom mestu liste najboljih igrača u tri različite sezone. Ne dominira igrom, iako se odvažno suprostavlja svažnoj konkurenciji u likovima Ronija O'Salivena (Ronnie O'Sullivan), Stefana Hendrija (Stephen Hendry) i Džona Higinsa. Relativno slaba sezona 2004/05. ga je dovela na deveto mesto najboljih igrača u svetu.

20. aprila 2005. je postao prvi Velšanin i peti igrač u istoriji koji je osvojio najveći snuker brejk (147) na Svetskom prvenstvu. Ovo je ostvario u meču prve runde protiv Roberta Milkins (Robert Milkins).

Vilijams je amaterski igrač boksa. Zbog problema sa vidom, nije u mogućnosti da napravi razliku između crvene i braon kuglice, što ga primorava da od sudije traži pomoć kako bi raspoznao boju kuglice.

Ime mu se često ispisuje kao Mark J. Vilijams zbog drugog Marka Vilijamsa, engleskog igrača iz 90-ih. Posle osvajanje jednog od svetskih prvenstava, ček od 200.000 funti je slučajno poslat pogrešnom Marku Vilijamsu.

Vilijams je poznat po svojim sjajnim singl i dugim udarcima. Njegovo samopouzdanje prilikom igranja snukera ponekad izazove vrlo neobične poteze koji su vrlo čudni mnogima.

***Mark Williams*** na Wikimedijinoj ostavi
**Port El-Kantaoui** (arapski: القنطاوي‎) je marina i resort u kom stalno živi 1,726 stanovnika na istoku Tunisa u Vilajetu Sousse.

Geografske karakteristike
-------------------------

El-Kantaoui leži u Tuniskom Sahelu udaljen 10 km sjeverozapadno od grada Sousse.

Historija
---------

Inicijativu za gradnju marine dao je tadašnji predsjednik Habib Burgiba 1970-ih, sa ciljem da se u tom dijelu Tunisa počne razvijati turizam. Projekt je napravio arhitekt Olivier Clement Cacouba, koji je 1953. dobio tada vrlo cijenjenu nagradu Prix de Rome.

Radovi su započeli 1971. jaružanjem luke, gradnjom Infrastrukture i nedalekog apartmanskog naselja.

Marina je dovršena 1979. na površini od 4 hektara i ima kapacitet za 350 brodova.

Izvori
------

1. 1 2 3 4   „*El Kantaoui, Sector in Sousse Agglomeration*" (engleski). City Population. Pristupljeno 2. 12. 2019.
2. 1 2 3   „*Port El Kantaoui : qu’en-est-il 40 ans après sa réalisation ?*" (francuski). FIGARO Nautisme. Pristupljeno 2. 12. 2019.

Vanjske veze
------------

***Port El-Kantaoui*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Port El Kantaoui* (`fr`)
**Zapaljenje dojke** ili **mastitis** može se javiti u svakom životnom dobu, odnosno u bilo kom uzrastu žene, ali se to izvan babinja dešava retko, mada zavisi i od jačine imunog sistema žene.

U babinjama međutim, mastitis je dosta česta komplikacija, jer su tada i najpovoljniji uslovi za infekciju dojke.

Opis
----

### Faktori koji izazivaju mastitis

1. Prvi faktor su nedovoljno negovane i za dojenje u trudnoći nepripremljene dojke, a naročito bradavice porodilje sa pojavom prskotina na njima. Ove prskotine ili ragade mogu da služe kao ulazne vratnice infekciji.

2. Drugi faktor koji favorizuje pojavu mastitisa u babinjama je nedovoljno pražnjenje dojki, odnosno staza mleka.

3. Treći faktor pretstavlja nepravilno dojenje, odnosno produženo dojenje bez dovoljnog poštovanja osnovnih principa higijene, što se naročito često sreće kod nedovoljno iskusnih majki.

### Izazivači mastitisa

Mastitis mogu izazvati streptokoke, stafilokoke, bacil koli i pneumokoke.

### Putevi širenja infekcije dojke

* ushodni put
* kanalikularni put
* limfogeni put
* hematogeni put

### Simptomi

Bolesnica ima visoku temperaturu sa jezom i groznicom. Obolela dojka je uvećana, natečena, u početku čvrsta, hiperemična, topla i osetljiva.Spontani bolovi na dodir se pojačavaju. Prema lokalizaciji, apsces dojki može biti površan, može se razvijati ispod bradavice, odnosno biti subareolarni, može se lokalizovati duboko u dojci ili se razviti retromamarno između dojke i grudnih mišića.

### Lečenje

Bilo kako da je nastao i kako da se lokalizuje, mastitis zahteva dobro sprovedeno lečenje koje je u početku konzervativno i sastoji se u davanju visokih doza antibiotika širokog spektra, uz stavljanje toplih obloga na obolelu dojku. U toku mastitisa pa sve do izlečenja, dete ne sme da sisa niti da uzima mleko iz obolele dojke, jer se može inficirati uzročnicima gnojnog zapaljenja dojke, koji obično prelaze u mleko. Da bi se sprečio prekid laktacije, obolelu dojku po mogućnostvi treba redovno pažljivo prazniti nežnim izmuzavanjem.
Ukoliko se mlečnost dojke očuva, dete može obolelu dojku ponovo sisati tek po potpunom izlečenju, što se mora proveriti negativnim kulturama zasađivanjem mleka.

Mastitis može biti uzrok smanjenja ili potpunog prekidanja laktacije u oboleloj dojci i nepravilno tretiran može dovesti do stvaranja ružnih ožiljaka i do vrlo lošeg estetskog efekta.

Literatura
----------

1. Mladenović, D, Bogdanović, Z, Mihailović, A: Akušerstvo sa negom, Zavod za udzbenike i nastavna sredstva, Beograd, 2001.

***Mastitis*** na Wikimedijinoj ostavi
Jevrejski praznik kojim se obeležava oslobođenje jevrejskog naroda u vreme progonstva u Persiju, u doba cara Ahasvera (ili Ahašvera, u Daničićevom prevodu Biblije Asvir). Tokom ovog praznika rad nije zabranjen, ali se odobravaju mnogi znaci radosti koji u judaizmu nisu sasvim uobičajeni. Ovaj praznik pada u periodu od kraja februara do kraja marta. Praznik počinje postom (po ugledu na Jestirin post). Kasnije se razvio običaj sedenja po kućama do kasno u noć.

Prvi zapis o ovom prazniku nalazimo u u starozavetnoj Knjizi o Jestiri (Esteri). Istorijska tačnost događaja koji su u ovoj knjizi opisani, kao i autorstvo i vreme nastanka, predmet su žive naučne diksusije. Prema knjizi, car Ahasver (neki smatraju da je to Kserks) pozvao je na jednoj zabavi svoju suprugu Vašti da se pokaže gostima. Ona nije poslušala naredbu pa je car naredio da pred njega dovedu najlepše žene carstva da bi sebi izabrao novu ženu. Pred cara je dovedena i Jestira (Estera) koju je car izabrao. Njen otac, Mardohaj, odbio je da se pokloni velikašu Hamanu. Haman je zbog toga izdejstvovao da se ubije ne samo Mardohaj već i svi Jevreji u carstvu. Dan izvršenja pokolja trebalo je da bude određen žrebom, što se na akadskom kaže bur, a ta je reč u Bibliji zapisana kao pur, u množini purim, od čega je kasnije i sam praznik dobio ime. Jestira, da bi spasila svoj narod, prvo posti tri dana a potom priređuje gozbu za cara, gde mu otkriva Hamanove namere i izmoljava milost za svoj narod. Na kraju, Haman biva ubijen a Mardohaj postavljen za carskog namesnika. Nakon ovoga, Jestira i Mardohaj pišu pismo svim jevrejima cartva sa naredbom da ovaj događaj proslavljaju.

Povezano
--------

* Jom Kipur
* Talmud

***Purim*** na Wikimedijinoj ostavi
| Osobni podaci |
| --- |
| IME | Sanakhte |
| ALTERNATIVNA IMENA | Nebka, Mesochris |
| KRATAK OPIS |  |
| DATUM ROĐENJA | {{{Datum rođenja}}} |
| MJESTO ROĐENJA | Drevni Egipat |
| VRIJEME SMRTI |  |
| MJESTO SMRTI | Drevni Egipat |

**Sanakhte**, isto tako poznat kao **Nebka** (na grčkom poznat kao **Mesochris**), je bio prvi faraon Treće dinastije Drevnog Egipta te vladao od 2686. do 2668. pne.

Sanakhteovo ime znači 'jak zaštitnik'. Pretpostavlja se da svoj položaj duguje ženidbom za kćer Khasekhemwyja, svom prethodnika na faraonskom prijestolju; kraljevska vlast se čak i u ovo rano doba znala prenositi po ženskoj liniji.

Dok Sanakhteovo postojanje potvrđeno grobom u obliku mastabe, grafitima i drugim predmetima, njegova reputacija osnivača Treće dinastije drevnog Egipta, kako je navode Manethon i Torinski kanon, je ozbiljno dovedena u pitanje nedavnim arheološkim otkrićima u Abydosu. Ona bez svake sumnje pokazuju da je Djoser pomogao pokopati --i tako-- naslijediti Khasekhemwyja; to se vidi iz Djoserovih pečata kraj ulaza u grob. (v. Toby Wilkinson u *Early Dynastic Egypt*, (1999), str.83 & 95). Izgleda vjerojatnije da je Nebka bio kasniji kralj Treće dinastije. 

Također, za razliku od Djosera, malo je relikvije ostalo iz Sanakhteovog doba što baca veliku sumnju na Manethonove i navode Torinskog kanona o 18 godina vladavine ovog kralja. Treba naglasiti kako su i Torinski kanon i Manethon svoje podatke iznosili dvije tisuće godina nakon doba egipatske Treće dinastije, pa je za očekivati da će oni biti netočni ili nepouzdani. Torinski kanon je, na primjer, zapisan na papirusima koji datiraju u doba vladavine Ramzesa II, kralja Novog carstva koji je vladao Egiptom od 1279. do 1213. pne. 

Velika mastaba kraj Abydosa sadrži fragmente s njegovim imenom. Također sadrži ostatke kostura, koji je možda pripadao ovom kralju. Manethon kralju pripsiuje neobičnu visinu, što odgovara pronađenim ostacima.

V. također
----------

* Faraon
* Popis faraona
* Treća dinastija

Vanjski linkovi
---------------

* Egyptian kings: Sanakhte
* Sanakhte, A Mysterious King of Egypt's 3rd Dynasty

***Sanakhte*** na Wikimedijinoj ostavi
***Sonnnensucher*** (sh. *Tragači sunca*) je istočnonjemački crno-bijeli igrani film snimljen u režiji Konrada Wolfa i premijerno prikazan 1972. godine. Radnja se odigrava 1950. godine u Wismutu, gdje istočnonjemačke vlasti zajedno sa Sovjetima kopaju uran, pri čemu kolege postaju i nekadašnji neprijatelji iz Drugog svjetskog rata. Nominalna protagonistica, čiji lik tumači Ulrike Germer je prostitutka poslana u rudnik po kazni, a oko koje nastane suparništvo između bivšeg esesovca (koga tumači Günther Simon) i sovjetskog inženjera (koga glumi Viktor Avdjuško).

Film je bio inspiriran stvarnim događajima u Wismutu, gdje su najveći dio radne snage činile prostitutke i bivši pripadnici nacističkog režima. Počeo se snimati 1958. godine, nakon što je u Istočnoj Njemačkoj, kao i još nekoliko država Istočnog bloka u godinama nakon Staljinove smrti, djelomično popustila kontrola nad sadržajem filmova. Konrad Wolf je to iskoristio kako bi prikazao teške uvjete rada u rudniku, ali i dotada nezamislive motive nesposobnosti i korupcije državnih funkcionara. Iako se film u svojoj suštini promovirao službeni stav o nužnosti saveza sa Sovjetima, te iako ga je nakon privatne premijere u ljeto 1959. godine pohvalio istočnonjemački vođa Walter Ulbricht, nekoliko mjeseci kasnije je iznenada skinut sa kino-programa. Navodi se kako je to učinjeno na intervenciju sovjetske ambasade, navodno zbog stava sovjetskih vlasti da bi prikaz eksploatacije urana, koji je svjetska publika u jeku Hladnog rata tada u pravilu asocirala sa nuklearnim oružjem, bio suprotan službenim sovjetskim stavovima o nužnosti nuklearnog razoružanja. *Sonnensucher* je nakon toga proveo više od decenije u bunkeru prije nego što je na čelo Istočne Njemačke došao Erich Honecker, a koga je Wolf 1972. godine uspio nagovoriti da film ipak pusti u distribuciju. Nakon toga je dobio brojne pohvale, a među kritičarima uživa ugled i danas.

Uloge
-----

* Ulrike Germer: Lotte Lutz
* Günther Simon: Frank Beier
* Erwin Geschonneck: Jupp König
* Manja Behrens: Emmi Jahnke
* Viktor Avdjuško: Sergei Melnikov
* Willi Schrade: Günter Holleck
* Erich Franz: Weihrauch
* Norbert Christian: Josef Stein
* Brigitte Krause: Berta Mattusche
* Horst Kube: Wenzel
* Rimma Shorokhova: Vera
* Vladimir Jemeljanov: Pukovnik Fedosejev

Vanjske veze
------------

* *Sonnensucher* na IMDb-u (`en`)
* *Sonnensucher* na filmportal.de (`de`)
**Ruatanski aguti** (*Dasyprocta ruatanica*), znan i kao **roatanski aguti**, vrsta je agutija iz porodice *Dasyproctidae*. Radi se o endemskoj vrsti koja obitava na otoku Roatán, sjeverno od honduraške obale, u sklopu Zaljevskih otoka. Zbog izlova i gubitka staništa, ruatanski aguti ima status ugrožene vrste.

Opis
----

Ruatanski aguti slični su svojim bliskim srodnicima s kontinenta, centralnoameričkim agutima, mada su značajno manji u odnosu na njih; otočki egzemplari u pravilu narastu do samo 44 cm. Dlaka im je u pravilu smeđe-narančasta, uz svijetle dijelove na trbuhu i bradi, odnosno liniju tamne dlake na leđima. Za razliku od svojih centralnoameričkih srodnika, čije su uši bez dlake, ruatanski aguti imaju nekoliko tamnih dlaka po ušima.

Iako se tvrdi da je kolorit ruatanskih aguta bogatiji te se kao takav može koristiti pri distinkciji, taj kriteriji nije uvijek pouzdan tako da se pri distingviranju uglavnom koristi njihova veličina.

Ponašanje
---------

Aguti nastanjuju šumska područja na otoku Roatán, a hrane se biljkama poput badema, kokosa ili hibiskusa. Pojačani razvoj turizma i gradnja hotela na otoku doveli su do uništavanja njihovog prirodnog stajališta; iako se u urbanim dijelovima uz obalu mogu pronaći pokoji primjerci koji žive ispod hotela i hrane se sjemenkama za kokoši i sličnim namirnicama, većina aguta je migrirala u brdovite dijelove otoka, daleko od obale. Prema onome što znamo, aktivni su i danju i noću te nisu teritorijalni; strašljivi su i bježe od ljudi.
Dvadeset šest republikanaca koje su na početku Španskog građanskog rata, između avgusta i septembra 1936. ubili fašisti pripadnici Francovih nacionalista. Ova masovna grobnica nalazi se kraj gradića Estépara u severnoj Španiji. Iskapanja su izvršena u julu i avgustu 2014.
**Masovno ubistvo**, čin ubijanja velikog broja ljudi (četiri ili više), obično u isto vreme ili u relativno kratkom periodu. U vojnom kontekstu, često se koristi izraz *masovno uništenje*. Prema Ef-Bi-Aju, masovno ubistvo se definiše kao četiri ili više ubistava koja se dese tokom specifičnog događaja bez *„perioda hlađenja"* između ubistava. Masovno ubistvo se obično dogodi na jednoj lokaciji na kojoj jedna osoba ubije izvestan broj ljudi.

Masovno ubistvo mogu počiniti pojedinci ili organizacije.

Masovno ubistvo od strane pojedinca
-----------------------------------

Masovne ubice mogu izvršiti zločin nad porodicom, kolegama sa posla, učenicima ili nasumičnim neznancima. Motivi za ubistvo variraju. Ponekad je to potreba za pažnjom ili slavom. Primeri ranih američkih masovnih ubica su: Džordž Hesel koji je ubio svoju ženu i petoro dece 5. decembra 1926. godine; ili Čarls Vitmen koji je ubio 14 i ranio 32 osobe na univerzitetskom kampusu.

Tipični primeri masovnih ubica:

* Godine 1988. Ričard Farli, koji je prethodno otpušten jer je proganjao koleginicu Lauru Blek, vratio se na svoje bivše radno mesto i pobio 7 kolega.
* Godine 1999. u srednjoj školi *„Kolumbajn"* u Koloradu, SAD, dvojica učenika, Erik Haris i Dilan Klebold, ubili su 12 učenika i 1 profesora. Ovaj incident je poznat kao Masakr u Kolumbajnu.
* Višestruko ubistvo u Jabukovcu desilo se 27. jula 2007. godine, u selu Jabukovac kod Negotina. Naoružan lovačkom puškom, 39-godišnji Nikola Radosavljević ubio je devet meštana, a troje teže ranio. Ovo je najpoznatiji masovni ubica-pojedinac u novijoj srpskoj istoriji.

Za razliku od serijskih ubica, seksualni motiv je retko prisutan kod masovnih ubica.

Masovno ubistvo od strane države
--------------------------------

Definiše se kao namerno i nasumično ubistvo velikog broja ljudi od strane državnih organa (na primer, pucanje na nenaoružane demonstrante, tepih bombardovanje gradova, ubacivanje bombi u zatvoreničke ćelije ili nasumična ekzekucija civila). Najveća masovna ubistva u istoriji su bili pokušaji da se istrebe čitave grupe ili zajednice ljudi, najčešće na osnovu njihove nacionalne ili religijske pripadnosti. Neki od tih masovnih ubistava su proglašeni za genocid, neki za zločin protiv čovečnosti.

Masovno ubistvo od strane terorista
-----------------------------------

Poslednjih godina, teroristi vrše akte masovnog ubistva da zastraše društvo i da privuku pažnju na svoje ciljeve. Neki od primera većih terorističkih incidenata koji uključuju masovno ubistvo više od 100 osoba su:

* Napadi 11. septembra 2001. u Sjedinjenim Državama — 2.998 ubijenih
* Napadi u Madridu 11. marta 2004. u Španiji — 191 ubijenih
* Napadi u Mumbaju 26. novembra 2008. u Indiji — 185 ubijenih
**68. otvoreno prvenstvo Francuske u Tenisu** održano je od 26. maja do 8. juna 1969. u Parizu. Predstavljalo je drugo po redu prvenstvo na koje je dozvoljen pristup profesionalcima, odnosno drugo tenisko prvenstvo Francuske u tzv. Open eri. 

Dolje je naveden popis pobjednika:

Seniori
-------

### Muškarci pojedinačno

*Glavni članak: Roland Garros 1969 - muškarci pojedinačno*
Australija **Rod Laver** por. Australija Ken Rosewall, 6–4, 6–3, 6–4

### Žene pojedinačno

*Glavni članak: Roland Garros 1969 - žene pojedinačno*
Australija **Margaret Court** por. Ujedinjeno Kraljevstvo Ann Haydon Jones, 6–1, 4–6, 6–3 

### Muški parovi

*Glavni članak: Roland Garros 1969 - muški parovi*
Australija **John Newcombe** / Australija **Tony Roche** por. Australija Roy Emerson / Australija Rod Laver, 4–6, 6–1, 3–6, 6–4, 6–4 

### Ženski parovi

*Glavni članak: Roland Garros 1969 - ženski parovi*
Francuska **Françoise Durr** / Ujedinjeno Kraljevstvo **Ann Haydon Jones** por. Australija Margaret Court / Sjedinjene Američke Države Nancy Richey, 6–0, 4–6, 7–5

### Miješani parovi

*Glavni članak: Roland Garros 1969 - miješani parovi*
Sjedinjene Američke Države **Billie Jean King** / Australija **Bob Hewitt** por. Francuska Françoise Durr / Francuska Jean Claude Barclay, 3–6, 6–4, 6–2
*Ukoliko ste tražili naselje u opštini Bihać, v. Pritoka (Bihać).*
Gledajući uzvodno, Šenandoa (levo) je pritoka reke Potomak (desno).
**Pritoka** je vodotok (reka ili potok) koja se uliva u veći vodotok ili glavni (matični) tok reke ili jezera. Pritoka se ne uliva direktno u more ili okean. Pritoke zajedno sa svojim glavnim vodotokom odvode sve površinske i podzemne vode svoga sliva, do mora ili okeana.

U ušću, gde se dve ili više vode sastaju zajedno, obično se odnosi na spajanje pritoka.

Suprotnost pritoci je rukavac, vodotok koji se odvaja i teče od glavnog vodotoka. Rukavci se najčešće mogu naći u rečnim deltama.

Terminologija
-------------

Gledajući uzvodno, Šenandoa (dole desno) se uliva u reku Potomak koja teče od dole levo do vrha desno, tako da je Šenandoa desna pritoka reke Potomak, a ne leva pritoka.
„Desna pritoka" i „leva pritoka (ili „pritoka desne obale" i „pritoka leve obale") su pojmovi koji ukazuju na orijentaciju pritoke u odnosu na tok glavne reke, a definišu se iz perspektive gledanja nizvodno (u smeru vodene struje glavnog vodotoka).

U SAD, gde pritoke ponekad imaju isto ime kao reka u kojoj se slivaju, nazivaju se **forke**. One se obično označavaju smerom kompasa. Na primer, *Američka Reka* ima severnu, srednju i južnu forku. Severni rukavac *Reke Čikago* ima istočnu, zapadnu i srednju forku, dok južni rukavac ima južnu forku, a smatra se da ima i zapadnu forku).

Forke se ponekad označavaju kao „desne" i „leve". Posmatrač rukom određuje forku okrenut uzvodno. Na primer, *Stir Krik* ima levu pritoku koja se naziva desna forka Stir Krika.

Redosled i način nabrojavanja
-----------------------------

Pritoke se ponekad nabrojavaju počevši od onih koje su najbliže izvoru reke, a završavajući se onim koje su najbliže ušću reke. Stralerov sistem označavanja pritoka ispituje raspored pritoka u hijerarhiji, gde postoje pritoke prvog, drugog, trećeg i viših redova, s tim da su pritoke prvog reda obično najmanje po veličini.

Na primer, pritoka drugog reda bi bila rezultat dve ili više pritoka prvog reda koje se spajaju u istu.

Vidi još
--------

* Rukavac (*rastoka*, *otoka*)
* Estuar

Literatura
----------

* *Makkaveev N. I.* Ruslo reki i эroziя v eё basseйne — M. Izd-vo AN SSSR, 1955. — 346 s.
* *Čebotarev A. I.* Gidrologičeskiй slovarь — L, Gidrometeoizdat, 1978 — 308 s.
Koordinate: 41° 25′ 12" SGŠ, 22° 09′ 58" IGD

**Prždevo** (mak. *Прждево*) je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Prždevo je naselje u okviru opštine Demir Kapija.

Prirodni uslovi
---------------

Prždevo je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kavadaraca, selo je udaljeno 25 kilometara istočno.

Selo Prždevo se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je smešteno u dolini Vardara, koji protiče severoistočno od sela. Nadmorska visina sela je približno 210 metara nadmorske visine, a okolno područje je dolinsko. 

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

Stanovništvo
------------

Prždevo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 235 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su Makedonci (89%), a manjina su Turci (10%). Početkom 20. veka Turci su činili oko 2/3 seoskog stanovništva.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* opstinademirkapija.gov.mk Zvanična stranica opštine Demir Kapija

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Demir Kapija |
| --- |
| **Demir Kapija** • 
Barovo •
Besvica •
Bistrenci •
Dračevica •
Dren •
Iberlija •
Klisura •
Košarka •
Koprišnica •
Korešnica •
Prždevo •
Strmaševo •
Čelevec •
Čiflik |