**Endru „Endi" Mari** (*Andrew "Andy" Murray*; rođen 15. maja 1987) je škotski teniser. Danas se Marej nalazi na 217.mestu ATP liste.
Zbog problema sa kukom koji je operisao, najavio je kraj karijere u 2019. godini.

Među deset najboljih tenisera sveta po prvi put se našao 18. juna 2007. godine, kada je zauzeo osmo mesto. Sledeće godine, Marej je dostigao finale Otvorenog prvenstva Amerike, u kojem ga je porazio Rodžer Federer, a osvojio je i četiri turnira iz Masters 1000 serije — Sinsinati i Madrid 2008, i Majami i Montreal 2009.

Privatni život
--------------

Endi Marej je rođen 15. maja 1987. u Glazgovu, Škotska, kao drugi i najmlađi sin Vilija i Džudi.
a njegovi roditelji se zovu Džudi i Vili. Odrastao je u gradiću Danblejnu, nedaleko od Glazgova. Njegov deda sa majčine strane, Rob Irskin, profesionalno se bavio fudbalom. Marej ima čest problem sa svojom čašicom, koja mu u detinjstvu nije srasla u jednu kost, već je ostala kao dve odvojene kosti. Pohađao je Danblejnsku osnovnu školu, i bio je prisutan za vreme Masakra u Danblejnu 1996. u školi, kada je Tomas Hamilton ubio sedamnaest osoba; od toga su šesnaest bili učenici, a jedna osoba učiteljica. Marej se sakrio ispod stola u učionici zajedno sa godinu dana starijim bratom Džejmijem. Marej kaže da je tada bio premlad da bi shvatio šta se dešava, i retko pristaje da o tome govori u javnosti, ali je u svojoj autobiografiji *Hitting Back* napisao da je bio među decom koja su bežala od Hamiltona i da ga je spasila majka, koja je u tom trenutku automobilom došla po njega. Takođe je završio Danblejnsku srednju školu. Nakon razvoda njegovih roditelja kada je imao devet godina, Marej i njegov brat Džejmi ostali su da žive sa svojim ocem.

Njegovi dobri prijatelji među teniserima su Novak Đoković i Stanislas Vavrinka, koje poznaje još od juniorskih dana. Od 2006. godine je u vezi sa Kim Sirs, kćerkom Najdžela Sirsa, bivšim trenerom slovačke teniserke Danijele Hantuhove. Njih dvoje trenutno žive u Sariju, a upoznali su se tokom Otvorenog prvenstva Amerike 2005. godine. 27. novembra 2014. je Marejev agent potvrdio kako su se Marej i Sirs verili.  Marej je takođe veliki ljubitelj fudbala.

Marej se za vreme kampanje za referendum o škotskoj nezavisnosti odbijao izjasniti "za" ili "protiv", sve do nekoliko dana pred referendum kada je objavio status na Twitteru protumačen kao podrška pobornicima nezavisnosti. Nakon toga je postao predmetom žestokih kritika, a posle referenduma je izjavio da je "ne žali zbog toga je što je rekao, ali da je to bilo izvan njegovog karaktera i da će se ubuduće koncentrirati na tenisku karijeru".

Teniska karijera
----------------

### Juniorska karijera

Prvi put je u ruke uzeo reket kada je imao samo dve godine. Često je igrao sa svojim bratom Džejmijem. Pokazao je izuzetan talenat, koji je obećavao. Učestvovao je na mnogim takmičenjima za juniore. Inspiraciju je dobijao iz mečeva koje je igrao sa bratom Džejmijem, koji je tada bio drugi najbolji junioski teniser na svetu. Kada je imao 12 godina, osvojio je „Golden Bowl", prestižnu nagradu za dvanaestogodišnje tenisere. Tada se na kratko povukao, sa željom da trenira fudbal, ali se brzo vratio tenisu.

Kada je igrao protiv Rafaela Nadala, koji je godinu dana stariji od njega, Marej je saznao da Nadala trenira Karlos Moja, tadašnji najbolji teniser sveta. Bio je besan, jer je jedina osoba sa kojom je mogao da vežba bio njegov brat, tako da je odlučio da se preseli u Barselonu, Španija, gde se upisao u poznati kamp „Međunarodna škola Šiler". Ipak, odatle je otišao bez ikakvih priznanja, jer je njegovo obrazovanje mnogo trpelo zbog toga. 2004. godine je pobedio na juniorskom Otvorenom prvenstvu SAD.

### 2005.

Ovo je bila godina kada je Marej zaigrao kao profesionalac. Privukao je pažnju teniske publike kada je dostigao treće kolo turnira u Kvinsu i na Vimbldonu 2005. Najbolje rezultate ostvario je na travnatim i tvrdim podlogama, iako je rekao da najviše voli šljaku, jer je kao junior trenirao u Barseloni.

U martu 2005. godine, pruključio se Dejvis kup reprezentaciji Velike Britanije, koja je tada igrala protiv Izraela, i postao najmlađi teniser ikada koji je igrao u Dejvis kupu. Marej i Dejvid Šervud su napravili veliko iznenađenje kada su pobedili izraelski par u konkurenciji parova, i tako mogućili Britaniji da pobedi sa 3-2.

Škotski teniser je dostigao polufinale na Otvorenom prvenstvu Francuske za juniore, a onda je postao profesionalac kada je primio „vajld kartu" za turnir u Barseloni. Ali, izgubio je već u prvom kolu. Igranje u Barseloni donelo je Marejju prve ATP poene. Nakon Barselone je primio „vajld kartu" za turnir u Kvinsu. Dostigao je treće kolo, ali je odustao od daljeg takmičenja zbog povrede.

Marej je dobio „vajld kartu" za Vimbldon 2005. Na svom prvom seniorskom Grend slem turniru, bio je 347. igrač planete, ali je u prvom kolu porazio 14. nosioca Radeka Štjepaneka u tri seta. Postao je prvi škotski teniser koji je dostigao 3. kolo Vimbldona, i u tom trenutku je bio jedini Britanac koji je igrao u muškoj i ženskoj pojedinačnoj konkurenciji. Ipak, njegov uspeh na Vimbldonu prekionuo je David Nalbandian, koji ga je porazio u pet setova.

Tokom ovog Vimbldona, Marej je postao izuzetno popularan u Velikoj Britaniji. Mnogi obožavaoci tenisa su predlagali da se „Henmanovo brdo", koje je dobilo ime po nekadašnjoj britanskoj teniskoj zvezdi Timu Henmanu, preimenuje u „Marejjevo brdo" ili „Marejjevo polje" (zato što u Edinburgu postoji stadion koji se tako zove), a „Henmanmanija" je postala „Endimanija".

Dobio je „vajld kartu" za učešće na Sinsinati Mastersu, i to je bio njegov prvi turnir iz Masters serije. Izgubio je od jednog od prvih deset tenisera sveta tada, Marata Safina, u drugom kolu, 6-4, 1-6, 6-4.

Marej je bio 122. teniser planete i morao je da učestvuje na kvalifikacionom turniru za Otvoreno prvenstvo SAD. Izgubio je u 2. kolu. Konačno je ušao u prvih 100 tenisera sveta kada je pobedio Robina Sederlinga na turniru u Bangkoku, u čijem je finalu poražen od strane prvog tenisera sveta, Rodžera Federera. To je bilo njegovo prvo ATP finale, koje mu je pomoglo da postane 72. teniser sveta.

Nakon kraće povrede, igrao je na turniru u Bazelu. U prvom kolu je porazio tadašnjeg najboljeg tenisera Britanije, Tima Henmana, 6–2, 5–7, 7–6(4). Nakon toga je pobedio Tomaša Berdiha u drugom kolu. Ipak, izgubio je u četvrtfinalu od 10. tenisera sveta Fernanda Gonzalesa. Ali, postao je 65. teniser sveta.

### 2006.

Marej je započeo sezonu 2006. godine na nekoliko turnira u Australiji, na kojima nije postigao veće uspehe. Na Otvorenom prvenstvu Australije je izgubio već u prvom kolu od Huana Ignasija Ćele. Nakon jedne od pobeda turniru u Oklandu, prokomentarisao je da su „obojica igrali kao žene". Nakon toga je rekao da je mislio na to da je bilo mnogo brejkova i loših servisa.

Osvojio je svoju prvu titulu, u San Hozeu, Kalifornija, i tokom turnira je pobedio dva bivša 1. tenisera planete, Endija Rodika i Lejtona Hjuita. Dostigao je i četvrtfinale na turniru u Memfisu. Ali, zato je izgubio u prvom kolu na Otvorenom prvenstvu Francuske i u Kvinsu. Takođe je igrao i muške parove u Dejvis kupu, jer zbog povrede nije mogao da igra pojedinačno.

Od kada je ušao u prvih 100 najboljih igrača sveta, Marej je u medijima opisivan kao „teniser eksplozivne naravi". Tokom igranja parova u Dejvis kupu s Gregom Rusedskim protiv Nenada Zimonjića i Ilije Bozoljca, Marej je uvredio sudiju nazvavši ga „idiotom", i zbog toga je morao da plati 2.500 dolara. Kasnije je rekao da jeste psovao tokom meča, kao i: „Bili smo šokirani nekim odlukama sudije, i rekao sam koliko je loš".

Izgubio je već u 1. kolu na mastersu u Monte Karlu, a na Vimbldonu 2006. 4. kolo (u 3. kolu je porazio trećeg nosioca Endija Rodika), u kom je izgubio od Markosa Bagdatisa. Zatim je dostigao finala turnira u Njuportu i Vašingtonu. U međuvremenu je pobedio Endija Rama u meču Dejvis kupa protiv Izraela.

Dostigao je polufinale Kanada Mastersa, u kom je izgubio od Rišara Gaskea, a na Masters turniru u Sinsinatiju je izgubio od Rodika u četvrtfinalu. U 3. kolu je porazi 1. tenisera sveta Rodžera Federera. Marej je jedan od dvojice tenisera koji su uspeli da nanesu poraz Federeru te godine (drugi je Rafael Nadal). Na poslednjem grend slem turniru u sezoni, Otvorenom prvenstvu SAD izgubio je u 4. kolu od Nikolaja Davidenka. Zatim je ponovo igrao u Dejvis kupu. Britanija je igrala protiv Ukrajine, i Marej je pobedio u oba pojedinačna meča, dok je izgubio u igri parova.

Krajem godine, izgubio je od Tima Henmana na turniru u Bangkoku. Takođe je igrao finale muških parova sa svojim bratom. Na mastersu u Madridu je izgubio u 3. kolu od Novaka Đokovića. Takođe je izgubio u 2. kolu mastersa u Parizu.

Na kraju godine, Marej se nalazio na 17. mestu ATP liste.

### 2007.

### 2008.

Marej je, sve dok nije počela nova ATP sezona, trenirao puno, s teniskim ekspertima kao što su Džiz Grin, Met Litl i Majls Meklaglan u Majamiju, i Marej je tada rekao da nikada nije bio spremniji za početak sezone. Marejjev trud se isplatio kada je osvojio svoj četvrti turnir u karijeri, 5. januara u Dohi. U polufinalu je pobedio 4. igrača sveta Nikolaja Davidenka 6-3, 6-4, a u finalu Stanislasa Vavrinku, 6-4, 4-6, 6-2. Ovaj rezultat vratio je Marejja u prvih 10.

Marej je bio 10. nosilac na Otvorenom prvenstvu Australije 2008. godine, ali je već u prvoj rundi izgubio od finaliste Žo-Vilfreda Conge (7-5, 6-4, 0-6, 7-6). Marej nije igrao u mečevima Dejvis kupa protiv Argentine, što je prilično razljutilo Britance. Endijev brat Džejmi je rekao da „Endi ne mrzi da igra Dejvis kup, nego želi da se koncentriše na turnir u Marseju".

Endi Marej je osvojio svoju petu titulu u Marseju, pobedivši u finalu Marejja Ančića (6-3, 6-4). Međutim, na sledećem turniru je ispao već u prvom kolu. Na turniru u Dubaiju, pobedio je prvog tenisera sveta Rodžera Federera po drugi put u svojoj karijeri (6-7, 6-3, 6-4). Izgubio je u četvrtfinalu od Nikolaja Davidenka, 7-5, 6-4. Na prva dva turnira iz Masters serije nije postigao značajne rezultate. Izgubio je u 4. kolu Indijan Vels Mastersa od Tomija Hasa, i od Marejja Ančića u 2. kolu Majami Mastersa.

Kako bi bio bolje spremljen za turnirne na šljaci, podlozi na kojoj je najslabiji, Endi Marej je počeo da radi s nekadašnjim finalistom Otvorenim prvenstvo Francuske Aleksom Korejtom. Na prvom turniru na šljaci, Monte Karlo Mastersu, izgubio je u 3. kolu od Novaka Đokovića (6-0, 6-4). Ispao je u 2. kolu Barselona Mastersa i Rim Mastersa, i u 3. kolu Hamburg Mastersa, u kom je izgubio od kasnijeg šampiona Rafaela Nadala (6-3, 6-2).

Marej je bio 10. nosilac na Otvorenom prvenstvu Francuske. U 1. kolu je savladao Džonatana Ajserika, dobitnika „vajld karte". U 2. kolu je pobedio Hosea Akausa, specijalistu za šljaku, 6-4, 6-0, 6-4. Bi-Bi-Si je ovo nazvao „njegovim najboljim preformansom na šljaci ikada". Ipak, u 3. kolu je izgubio od kasnijeg četvrtfinaliste Nikolasa Almagra, 6-3, 6-7, 6-3, 7-5.

Na turniru u Kvins Klabu, Endi Marej je dostigao četvrtfinale, ali je taj meč morao da preda Endiju Rodiku zbog povrede palca ruke, tako da nije mogao da drži reket. Na Vimlbdonu 2008. je pobedio dostigao četvrtfinale, usput pobedivši Fabrisa Santora, Havijera Malisea, Tomija Hasa i Rišara Gaskea. U svom prvom Grend slem četvrtfinalu je izgubio od kasnijeg šampiona turnira, Rafaela Nadala (6-3, 6-2, 6-4).

Marej je onda zaigrao na Seriji Otvorenog prvenstva Amerike. Dostigao je polufinale Kanada Mastersa u Torontu, izgubivši od Rafaela Nadala, koji je i osvojio turnir. Prethodno je u četvrtfinalu pobedio 3. tenisera sveta Novaka Đokovića. Posle nekoliko dana, ponovo je pobedio Đokovića u finalu Sinsinati Mastersa (7-6(4), 7-6(5)), i tako osvojio svoju prvu titulu iz ATP Masters serije. Ova pobeda mu je omogućila da postane 6. teniser sveta, što je njegova najviša pozicija na ATP listi ikada. Endi Marej je tako postao tek drugi Britanac koji je osvojio titulu iz ATP Masters serije (nakon Tima Henmana, koji je Pariz masters osvojio 2003).

Endi Marej se takmičio za Ujedinjeno Kraljevstvo na Letnjim olimpijskim igrama 2008. godine u Pekingu, Kina, i to u dve kategorije. Igrao je muški singl, kao i muški dubl s bratom Džejmijem. Nažalost, već u prvom kolu je izgubio, i to od domaćeg igrača Lu Jen-Huna. Sa bratom Džejmijem je u prvom kolu porazio Kanađane Daniela Nestora i Frederika Neimejera, ali su u drugom kolu poraženi od francuskog para Arno Klemon — Mišel Ljodra.

Marej je dostigao svoje prvo grend slem finale na Otvorenom prvenstvu Amerike, u kojem ga je porazio petostruki šampion turnira Rodžer Federer (6-2, 7-5, 6-2). Za prolazak u finale savladao je prvog tenisera sveta, Rafaela Nadala, 6-2, 7-6(4), 4-6, 6-4. Nakon ovog turnira Marej je postao 4. teniser sveta po prvi put u karijeri. Takođe se plasirao na ovogodišnji Tenis Masters Kup. 18. oktobra je dostigao drugo masters finale u karijeri, finale Madrid Mastersa, u kome je i trijumfovao nad francuskim teniserom Žila Simona. U polufinalu je savladao drugog tenisera sveta Rodžera Federera. Marej je postao prvi Britanac koji je osvojio više od jedne titule iz ATP Masters serije i prvi koji je osvojio četiri titule u sezoni. 26. oktobra osvojio je i turnir u Sankt Peterburgu, što je bila njegova 23. pobeda u prethodnih 25 mečeva. Marej je postao i prvi Britanac koji je odbranio svoju titulu još od Marka Koksa 1975. godine, koji je odbranio svoje titule u Londonu i Vašingtonu.

Marej se zatim takmičio na Tenis masters kupu, završnom ATP šampionatu za najuspešnije tenisere u godini. Pobedio je u sva tri meča u fazi po grupama, koje je igrao protiv Endija Rodika, Žila Simona i Rodžera Federera. U polufinalu je poražen od strane Nikolaja Davidenka, sa 7:5, 6:2 po setovima.

### 2009.

Marej je počeo sezonu 2009. pobedama nad desetim, drugim i prvim teniserom sveta — Džejmsom Blejkom, Rodžerom Federerom i Rafaelom Nadalom — i osvojio egzibicioni turnir u Abu Dabiju. Nakon toga je odbranio titulu na turniru u Dohi, savladavši usput Alberta Montanjesa, Filipa Pecšnera, Rodžera Federera i Endija Rodika.

Marej je bio 4. nosilac na Otvorenom prvenstvu Australije 2009. Dostigao je četvrto kolo, u kojem ga je porazio Fernando Verdasko u pet setova (6–2, 1–6, 6–1, 3–6, 4–6). Pre početka turnira, kladioničari i teniski stručnjaci smatrali su Marejja za jednog od glavnih favorita. Ova izjava izazvala je negativne reakcije kod drugog i trećeg nosioca, Rodžera Federera i Novaka Đokovića, koji su rekli da Marej do sada nije osvojio nijednu grend slem titulu i da ne razumeju zašto je svrstan među favorite, a sam Marej je na to odgovorio da "ne razume poentu cele stvari" i da je dobro igrao u poslednje vreme, pa da može biti "svrstan među favorite".

Nedugo nakon završetka Otvorenog prvenstva Australije, Marej je osvoji turnir u Roterdamu, u čijem je finalu pobedio Rafaela Nadala u tri seta (6-3, 4-6, 6-0). Tokom tog meča, Nadal je povredio koleno, ali je ipak odlučio da, zbog publike, ne preda meč i odigra ga do kraja. Marej je zatim otkazao učešće na turniru u Marseju, koji je osvojio 2008. godine, kako bi se oporavio od povrede koju je zaradio tokom turnira u Roterdamu. On je zatim dostigao četvrtfinale na turniru u Dubaiju, ali je četvrtfinalni meč predao svom protivniku Rišaru Gaskeu usled virusa.

Marej je trebalo da igra za Dejvis kup reprezentaciju Velike Britanije u mečevima protiv Ukrajine, ali je odustao zbog istog virusa zbog kog se povukao sa turnira u Dubaiju. Trenutno igra na prvom turniru iz Masters 1000 serije, Indijan Vels Mastersu. U polufinalu je savladao drugog tenisera sveta, Rodžera Federera, i a u finalu je izgubio od prvog, Rafaela Nadala, sa 6—1, 6—2. Dostigao je svoje drugo uzastopno Masters 1000 finale na Majami Mastersu, gde je u finalu savladao Novaka Đokovića, 6:2, 7:5. Marej je tokom turnira savladao Huana Monaka u drugom kolu, Nikolasa Masua u trećem, Viktora Troickog u četvrtom, Fernanda Verdaska u četvrtfinalu i Huana Martina del Potra u polufinalu. Osvojivši svoju 11. titulu, Marej se izjednačio sa zemljakom Timom Henmanom, koji je do tada bio najtrofejniji britanski teniser.

2013.
Pobeda na Vimbldonu

Nacionalni indetitet
--------------------

Marej definiše sebe kao "Škota, ali takođe i Britanca". Tokom Vimbldona 2006. Marej je izazvao javnu debatu svojom izjavom da na Svetskom prvenstvu u fudbalu 2006. "podržava bilo koga osim reprezentacije Engleske". Kao rezultat je primio mnogobrojna pisma mržnje na svom zvaničnom sajtu. Mediji su takođe preneli da je Marej na meču između Engleske i Paragvaja nosio dres paragvajskog tima, što se ispostavilo kao netačno. Marej je objasnio da su njegovi komentari izrečeni u šali tokom jednog vrlo opuštenog intervjua sa Desom Kelijem, koji ga je upitao da li će na Svetskom prvenstvu navijati za škotsku reprezentaciju, i pored toga štose Škotska nije kvalifikovala. Keli je izjavio da su druge novine Marejjeve izjave prenele iz konteksta i da je "istina potpuno izgubljena", u želji da se pišu negativni komentari o Marejju.

Marej je takođe izjavio kako "nije anti–Englez" i kako nikada nije ni bio," kao i da je bio vrlo razočaran kada je Engleska eliminisana od strane Portugala. U razgovoru sa Niki Kembel u radio–emisiji *BBC Radio 5 Live* Tim Henman je potvrdio da je Marejjev komentar bio izrečen u šali, na koju su ga podstakli Keli i Henman. On je takođe izjavio da je neistina da je Marej nosio dres Paragvaja.

U razgovoru sa Gabijem Loganom za *Inside Sport*, Marej je rekao da je on i Škot i Britanac, i da je zadovoljan svojim britanskim identitetom. Izjavio je da između ta dva nema konflikta i da je ponosan na oba. Marej je takođe otkrio da je jednom četvrtinom Englez, budući da mu jedan deo porodice potiče iz Njukasla, da je njegov trener Škot, a njegova devojka, Kim Sirs, Engleskinja.

Plasman na ATP listi na kraju sezone
------------------------------------

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Godina** | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |
| **Plasman** | 63 | 17 | 11 | 4 | 4 |

ATP finala
----------

### Grend slem pojedinačna finala (2 (0–2))

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Ishod** | **Godina** | **Turnir** | **Podloga** | **Protivnik** | **Rezultat** |
| Poraz | 2008 | Otvoreno prvenstvo SAD | Tvrda | Švicarska Rodžer Federer | 2–6, 5–7, 2–6 |
| Poraz | 2010 | Otvoreno prvenstvo Australije | Tvrda | Švicarska Rodžer Federer | 3–6, 4–6, 6–7(11) |

 |- style="background:"#FFCCCC"

| bgcolor="#FFA07A"|Poraz || 2008 || Otvoreno prvenstvo SAD || Tvrda ||Švicarska Rodžer Federer || 2–6, 5–7, 2–6

### Finala Masters serije (5 (4–1))

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Ishod** | **Godina** | **Turnir** | **Podloga** | **Protivnik** | **Rezultat** |
| Pobeda | 2008 | Sinsinati | Tvrda | Srbija Novak Đoković | 7–6(5), 7–6(4) |
| Pobeda | 2008 | Madrid | Tvrda | Francuska Žil Simon | 6–4, 7–6(6) |
| Poraz | 2009 | Indijan Vels | Tvrda | Španija Rafael Nadal | 1–6, 2–6 |
| Pobeda | 2009 | Majami | Tvrda | Srbija Novak Đoković | 6–2, 7–5 |
| Pobeda | 2009 | Kanada | Tvrda | Argentina Huan Martin del Potro | 6–7(4), 7–6(3), 6–1 |

### ATP pojedinačna finala (21 (13–8))

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| **Legenda (pre/posle jula 2012)** |
| Grend slem (0–3) |
| Tenis masters kup /  ATP svetsko finale (0–0) |
| ATP Masters serija /  ATP Masters 1000 turniri (4–1) |
| ATP zlatni turniri /  ATP 500 turniri (1–0) |
| ATP turniri /  ATP 250 turniri (8–4) |

 | 

|  |
| --- |
| **Titule po podlogama** |
| Tvrda (11) |
| Šljaka (0) |
| Trava (1) |
| Tepih (1) |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Ishod** | **Br.** | **Datum** | **Turnir** | **Lokacija** | **Podloga** | **Protivnik u finalu** | **Rezultat** |
| Poraz | 1. | 01–10–05 | Tajland open | Bangkok, Tajland | Tvrda | Švicarska Rodžer Federer | 3–6, 5–7 |
| Pobeda | 1. | 19–02–06 | SAP open | San Hoze, SAD | Tvrda | Australija Lejton Hjuit | 2–6, 6–1, 7–6(3) |
| Poraz | 2. | 06–08–06 | Leg mejson tenis klasik | Vašington, SAD | Tvrda | Francuska Arno Klemon | 6(4)–7, 2–6 |
| Pobeda | 2. | 18–02–07 | SAP open | San Hoze, SAD | Tvrda | Hrvatska Ivo Karlović | 6–7(3), 6–4, 7–6(2) |
| Poraz | 3. | 06–01–07 | Katar open | Doha, Katar | Tvrda | Hrvatska Ivan Ljubičić | 4–6, 4–6 |
| Poraz | 4. | 07–10–07 | Mec open | Mec, Francuska | Tvrda | Španija Tomi Robredo | 6–0, 2–6, 3–6 |
| Pobeda | 3. | 28–10–07 | Sankt Peterburg open | Sankt Peterburg, Rusija | Tepih | Španija Fernando Verdasko | 6–2, 6–3 |
| Pobeda | 4. | 05–01–08 | Katar open | Doha, Katar | Tvrda | Švicarska Stanislas Vavrinka | 6–4, 4–6, 6–2 |
| Pobeda | 5. | 17–02–08 | Open 13 | Marsej, Francuska | Tvrda | Hrvatska Marejo Ančić | 6–3, 6–4 |
| Pobeda | 6. | 03–08–08 | Sinsinati masters | Sinsinati, SAD | Tvrda | Srbija Novak Đoković | 7–6(4), 7–6(5) |
| Poraz | 5. | 08–09–08 | **Otvoreno prvenstvo SAD** | Njujork, SAD | Tvrda | Švicarska Rodžer Federer | 2–6, 5–7, 2–6 |
| Pobeda | 7. | 19–10–08 | Madrid masters | Madrid, Španija | Tvrda | Francuska Žil Simon | 6–4, 7–6(6) |
| Pobeda | 8. | 26–10–08 | Sankt Peterburg open | Sankt Peterburg, Rusija | Tvrda | Kazahstan Andrej Golubev | 6–1, 6–1 |
| Pobeda | 9. | 10–01–09 | Katar open | Doha, Katar | Tvrda | Sjedinjene Američke Države Endi Rodik | 6–4, 6–2 |
| Pobeda | 10. | 15–02–09 | Roterdam open | Roterdam, Holandija | Tvrda | Španija Rafael Nadal | 6–3, 4–6, 6–0 |
| Poraz | 6. | 22–03–09 | Indijan Vels masters | Indijan Vels, SAD | Tvrda | Španija Rafael Nadal | 1–6, 2–6 |
| Pobeda | 11. | 05–04–09 | Majami masters | Majami, SAD | Tvrda | Srbija Novak Đoković | 6–2, 7–5 |
| Pobeda | 12. | 14–06–09 | AEGON šampionat | London, Velika Britanija | Trava | Sjedinjene Američke Države Džejms Blejk | 7–5, 6–4 |
| Pobeda | 13. | 16–08–09 | Kanada masters | Montreal, Kanada | Tvrda | Argentina Huan Martin del Potro | 6–7(4), 7–6(3), 6–1 |
| Poraz | 7. | 08–09–08 | **Otvoreno prvenstvo Australije** | Melburn, Australija | Tvrda | Švicarska Rodžer Federer | 3–6, 4–6, 6–7(11) |

### ATP finala u parovima (1 (0–1))

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Ishod** | **Br.** | **Datum** | **Turnir** | **Lokacija** | **Podloga** | **Partner** | **Protivnici** | **Rezultat** |
| Poraz | 1. | 01–10–06 | Tajland open | Bangkok, Tajland | Tvrda | Ujedinjeno Kraljevstvo Džejmi Marej | Izrael Jonatan Erlih  Izrael Endi Ram | 2–6, 6–2, 4-10 |

Vanjske veze
------------

***Andy Murray*** na Wikimedijinoj ostavi

* Zvanična prezentacija
* Endi Marej na sajtu ATP
* Endi Marej Arhivirano 2010-12-06 na Wayback Machine-u na sajtu ITF
* Endi Marej na sajtu Dejvis kupa

| * p
* r
* u
Aktualnih prvih 10 tenisača na ATP listi |
| --- |
| 
 ▲ 1. Srbija Novak Đoković •
 ▼ 2.  Danil Medvedev •
 ▲ 3. Španija Rafael Nadal •
 ▼ 4. Njemačka Alexander Zverev •
 ▬ 5. Grčka Stefanos Cicipas •
 ▲ 6.  Andrej Rubljov •
 ▼ 7. Italija Matteo Berrettini •
 ▲ 8. Sjedinjene Američke Države Taylor Fritz •
 ▼ 9. Norveška Casper Ruud •
 ▼ 10. Kanada Félix Auger-Aliassime
 |
| Stanje: 21. 3. 2022. |

| * p
* r
* u
Pobjednici Wimbledona |
| --- |
| *Pre Open Era* | 

Ujedinjeno Kraljevstvo Spencer Gore (1877)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Frank Hadow (1878)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo John Hartley (1879)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo John Hartley (1880)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo William Renshaw (1881)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo William Renshaw (1882)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo William Renshaw (1883)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo William Renshaw (1884)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo William Renshaw (1885)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo William Renshaw (1886)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Herbert Lawford (1887)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Ernest Renshaw (1888)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo William Renshaw (1889)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Willoughby Hamilton (1890)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Wilfred Baddeley (1891)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Wilfred Baddeley (1892)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Joshua Pim (1893)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Joshua Pim (1894)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Wilfred Baddeley (1895)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Harold Mahony (1896)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Reginald Doherty (1897)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Reginald Doherty (1898)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Reginald Doherty (1899)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Reginald Doherty (1900)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Arthur Gore (1901)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Lawrence Doherty (1902)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Lawrence Doherty (1903)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Lawrence Doherty (1904)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Lawrence Doherty (1905)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Lawrence Doherty (1906)  **•** 
Australija Norman Brookes (1907)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Arthur Gore (1908)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Arthur Gore (1909)  **•** 
Novi Zeland Anthony Wilding (1910)  **•** 
Novi Zeland Anthony Wilding (1911)  **•** 
Novi Zeland Anthony Wilding (1912)  **•** 
Novi Zeland Anthony Wilding (1913)  **•** 
Australija Norman Brookes (1914)  **•** 
1915  **•** 
1916  **•** 
1917  **•** 
1918  **•** 
Australija Gerald Patterson (1919)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bill Tilden (1920)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bill Tilden (1921)  **•** 
Australija Gerald Patterson (1922)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bill Johnston (1923)  **•** 
Francuska Jean Borotra (1924)  **•** 
Francuska René Lacoste (1925)  **•** 
Francuska Jean Borotra (1926)  **•** 
Francuska Henri Cochet (1927)  **•** 
Francuska René Lacoste (1928)  **•** 
Francuska Henri Cochet (1929)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bill Tilden (1930)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Sidney Wood (1931)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Ellsworth Vines (1932)  **•** 
Australija Jack Crawford (1933)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Fred Perry (1934)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Fred Perry (1935)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Fred Perry (1936)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Don Budge (1937)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Don Budge (1938)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bobby Riggs (1939)  **•** 
1940  **•** 
1941  **•** 
1942  **•** 
1943  **•** 
1944  **•** 
1945  **•** 
Francuska Yvon Petra (1946)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Jack Kramer(1947)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bob Falkenburg (1948)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Ted Schroeder (1949)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Budge Patty (1950)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Dick Savitt (1951)  **•** 
Australija Frank Sedgman (1952)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Vic Seixas (1953)  **•** 
Egipat Jaroslav Drobný (1954)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Tony Trabert (1955)  **•** 
Australija Lew Hoad (1956)  **•** 
Australija Lew Hoad (1957)  **•** 
Australija Ashley Cooper (1958)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Alex Olmedo (1959)  **•** 
Australija Neale Fraser (1960)  **•** 
Australija Rod Laver (1961)  **•** 
Australija Rod Laver (1962)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Chuck McKinley (1963)  **•** 
Australija Roy Emerson (1964)  **•** 
Australija Roy Emerson (1965)  **•** 
Španija Manuel Santana (1966)  **•** 
Australija John Newcombe (1967)
 |
| *Open Era* | 

Australija Rod Laver (1968)  **•** 
Australija Rod Laver (1969)  **•** 
Australija John Newcombe (1970)  **•** 
Australija John Newcombe (1971)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Stan Smith (1972)  **•** 
Čehoslovačka Jan Kodeš (1973)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Jimmy Connors (1974)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Arthur Ashe (1975)  **•** 
Švedska Björn Borg (1976)  **•** 
Švedska Björn Borg (1977)  **•** 
Švedska Björn Borg (1978)  **•** 
Švedska Björn Borg (1979)  **•** 
Švedska Björn Borg (1980)  **•** 
Sjedinjene Američke Države John McEnroe (1981)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Jimmy Connors (1982)  **•** 
Sjedinjene Američke Države John McEnroe (1983)  **•** 
Sjedinjene Američke Države John McEnroe (1984)  **•** 
Zapadna Njemačka Boris Becker (1985)  **•** 
Zapadna Njemačka Boris Becker (1986)  **•** 
Australija Pat Cash (1987)  **•** 
Švedska Stefan Edberg (1988)  **•** 
Zapadna Njemačka Boris Becker (1989)  **•** 
Švedska Stefan Edberg (1990)  **•** 
Njemačka Michael Stich (1991)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Andre Agassi (1992)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Pete Sampras (1993)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Pete Sampras (1994)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Pete Sampras (1995)  **•** 
Nizozemska Richard Krajicek (1996)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Pete Sampras (1997)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Pete Sampras (1998)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Pete Sampras (1999)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Pete Sampras (2000)  **•** 
Hrvatska Goran Ivanišević (2001)  **•** 
Australija Lleyton Hewitt (2002)  **•** 
Švicarska Roger Federer (2003)  **•** 
Švicarska Roger Federer (2004)  **•** 
Švicarska Roger Federer (2005)  **•** 
Švicarska Roger Federer (2006)  **•** 
Švicarska Roger Federer (2007)  **•** 
Španija Rafael Nadal (2008)  **•** 
Švicarska Roger Federer (2009)  **•** 
Španija Rafael Nadal (2010)  **•** 
Srbija Novak Đoković (2011)  **•** 
Švicarska Roger Federer (2012)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Andy Murray (2013)  **•** 
Srbija Novak Đoković (2014)  **•** 
Srbija Novak Đoković (2015)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Andy Murray (2016)  **•** 
Švicarska Roger Federer (2017)  **•** 
Srbija Novak Đoković (2018)  **•** 
Srbija Novak Đoković (2019)  **•** 
2020  **•** 
Srbija Novak Đoković (2021)  **•** 
Srbija Novak Đoković (2022)  **•** 
Španija Carlos Alcaraz (2023)
 |

| * p
* r
* u
Pobjednici US Opena |
| --- |
| *Pre Open Era* | 

Sjedinjene Američke Države Richard Sears (1881)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Richard Sears (1882)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Richard Sears (1883)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Richard Sears (1884)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Richard Sears (1885)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Richard Sears (1886)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Richard Sears (1887)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Henry Slocum (1888)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Henry Slocum (1889)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Oliver Campbell (1890)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Oliver Campbell (1891)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Oliver Campbell (1892)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Robert Wrenn (1893)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Robert Wrenn (1894)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Frederick Hovey (1895)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Robert Wrenn (1896)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Robert Wrenn (1897)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Malcolm Whitman (1898)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Malcolm Whitman (1899)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Malcolm Whitman (1900)  **•** 
Sjedinjene Američke Države William Larned (1901)  **•** 
Sjedinjene Američke Države William Larned (1902)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Lawrence Doherty (1903)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Holcombe Ward (1904)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Beals Wright (1905)  **•** 
Sjedinjene Američke Države William Clothier (1906)  **•** 
Sjedinjene Američke Države William Larned (1907)  **•** 
Sjedinjene Američke Države William Larned (1908)  **•** 
Sjedinjene Američke Države William Larned (1909)  **•** 
Sjedinjene Američke Države William Larned (1910)  **•** 
Sjedinjene Američke Države William Larned (1911)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Maurice McLoughlin (1912)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Maurice McLoughlin (1913)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Richard Norris Williams (1914)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bill Johnston (1915)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Richard Norris Williams (1916)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Robert Lindley Murray (1917)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Robert Lindley Murray (1918)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bill Johnston (1919)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bill Tilden (1920)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bill Tilden (1921)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bill Tilden (1922)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bill Tilden (1923)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bill Tilden (1924)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bill Tilden (1925)  **•** 
Francuska René Lacoste (1926)  **•** 
Francuska René Lacoste (1927)  **•** 
Francuska Henri Cochet (1928)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bill Tilden (1929)  **•** 
Sjedinjene Američke Države John Doeg (1930)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Ellsworth Vines (1931)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Ellsworth Vines (1932)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Fred Perry (1933)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Fred Perry (1934)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Wilmer Allison (1935)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Fred Perry (1936)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Don Budge (1937)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Don Budge (1938)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bobby Riggs (1939)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Don McNeill (1940)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Bobby Riggs (1941)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Ted Schroeder (1942)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Joseph Hunt (1943)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Frank Parker (1944)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Frank Parker (1945)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Jack Kramer (1946)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Jack Kramer (1947)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Pancho Gonzales (1948)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Pancho Gonzales (1949)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Arthur Larsen (1950)  **•** 
Australija Frank Sedgman (1951)  **•** 
Australija Frank Sedgman (1952)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Tony Trabert (1953)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Vic Seixas (1954)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Tony Trabert (1955)  **•** 
Australija Ken Rosewall (1956)  **•** 
Australija Malcolm Anderson (1957)  **•** 
Australija Ashley Cooper (1958)  **•** 
Australija Neale Fraser (1959)  **•** 
Australija Neale Fraser (1960)  **•** 
Australija Roy Emerson (1961)  **•** 
Australija Rod Laver (1962)  **•** 
Meksiko Rafael Osuna (1963)  **•** 
Australija Roy Emerson (1964)  **•** 
Španija Manuel Santana (1965)  **•** 
Australija Fred Stolle (1966)  **•** 
Australija John Newcombe (1967)
 |
| *Open Era* | 

Sjedinjene Američke Države Arthur Ashe (1968)  **•** 
Australija Rod Laver (1969)  **•** 
Australija Ken Rosewall (1970)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Stan Smith (1971)  **•** 
Rumunija Ilie Năstase (1972)  **•** 
Australija John Newcombe (1973)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Jimmy Connors (1974)  **•** 
Španija Manuel Orantes (1975)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Jimmy Connors (1976)  **•** 
Argentina Guillermo Vilas (1977)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Jimmy Connors (1978)  **•** 
Sjedinjene Američke Države John McEnroe (1979)  **•** 
Sjedinjene Američke Države John McEnroe (1980)  **•** 
Sjedinjene Američke Države John McEnroe (1981)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Jimmy Connors (1982)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Jimmy Connors (1983)  **•** 
Sjedinjene Američke Države John McEnroe (1984)  **•** 
Čehoslovačka Ivan Lendl (1985)  **•** 
Čehoslovačka Ivan Lendl (1986)  **•** 
Čehoslovačka Ivan Lendl (1987)  **•** 
Švedska Mats Wilander (1988)  **•** 
Zapadna Njemačka Boris Becker (1989)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Pete Sampras (1990)  **•** 
Švedska Stefan Edberg (1991)  **•** 
Švedska Stefan Edberg (1992)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Pete Sampras (1993)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Andre Agassi (1994)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Pete Sampras (1995)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Pete Sampras (1996)  **•** 
Australija Patrick Rafter (1997)  **•** 
Australija Patrick Rafter (1998)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Andre Agassi (1999)  **•** 
Rusija Marat Safin (2000)  **•** 
Australija Lleyton Hewitt (2001)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Pete Sampras (2002)  **•** 
Sjedinjene Američke Države Andy Roddick (2003)  **•** 
Švicarska Roger Federer (2004)  **•** 
Švicarska Roger Federer (2005)  **•** 
Švicarska Roger Federer (2006)  **•** 
Švicarska Roger Federer (2007)  **•** 
Švicarska Roger Federer (2008)  **•** 
Argentina Juan Martín del Potro (2009)  **•** 
Španija Rafael Nadal (2010)  **•** 
Srbija Novak Đoković (2011)  **•** 
Ujedinjeno Kraljevstvo Andy Murray (2012)  **•** 
Španija Rafael Nadal (2013)  **•** 
Hrvatska Marin Čilić (2014) **•** 
Srbija Novak Đoković (2015)  **•** 
Švicarska Stanislas Wawrinka (2016)  **•** 
Španija Rafael Nadal (2017)  **•** 
Srbija Novak Đoković (2018)  **•** 
Španija Rafael Nadal (2019)  **•** 
Austrija Dominic Thiem (2020)  **•** 
Rusija Danil Medvedev (2021) **•** 
Španija Carlos Alcaraz (2022)
 |

| * p
* r
* u
ATP-ovi teniseri na 1. mjestu liste pojedinačnih igrača |
| --- |
| Rumunija Ilie Năstase (1973/1974 - 40 s) **•**  Australija John Newcombe (1974 - 8 s) **•**  Sjedinjene Američke Države Jimmy Connors (1974/1983 - 268 s) **•**  Švedska Björn Borg (1977/1981 - 109 s) **•**  Sjedinjene Američke Države John McEnroe (1980/1985 - 170 s)Čehoslovačka Ivan Lendl (1983/1990 - 270 s) **•**  Švedska Mats Wilander (1988/1989 - 20 s) **•**  Švedska Stefan Edberg (1990/1992 - 72 s) **•**  Njemačka Boris Becker (1991 - 12 s) **•**  Sjedinjene Američke Države Jim Courier (1992/1993 - 58 s)Sjedinjene Američke Države Pete Sampras (1993/2000 - 286 s) **•**  Sjedinjene Američke Države Andre Agassi (1995/2003 - 101 s) **•**  Austrija Thomas Muster (1996 - 6 s) **•**  Čile Marcelo Ríos (1998 - 6 s) **•**  Španija Carlos Moyá (1999 - 2 s)Rusija Yevgeny Kafelnikov (1999 - 6 s)  **•**  Australija Patrick Rafter (1999 - 1 s) **•**  Rusija Marat Safin (2000/2001 - 9 s) **•**  Brazil Gustavo Kuerten (2000/2001 - 43 s) **•**  Australija Lleyton Hewitt (2001/2003 - 80 s)Španija Juan Carlos Ferrero (2003 - 8 s) **•**  Sjedinjene Američke Države Andy Roddick (2003/2004 - 13 s) **•**  Švicarska Roger Federer (2004/2012 - 302 s)  **•**  Španija Rafael Nadal (2008/2014 - 141 s)  **•**   Srbija Novak Đoković (2011/2016 - 223 s)  **•**  Ujedinjeno Kraljevstvo  **Andy Murray (2016/2017 - 32 s)** |
| ATP rangiranje uvedeno 23. augsuta 1973 **•**  (godina kada je prvi put bio/godina kada je zadnji put bio - broj sedmica (s)) **•**  trenutni br. 1 podebljan, podaci od 12.jun/lipanj 2017. |