recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Metrički navoj s trokutastim profilom ISO
**Metrički navoj** s trokutastim ISO profilom ima teorijski profil jednakostraničnog trokuta s kutom profila navoja 2β = 60°. Razlikuju se normalni i fini metrički navoji. **Normalni metrički navoji** se najviše upotrebljavaju u općoj strojogradnji, a prvenstveno kod pričvrsnih vijaka i matica. Fini metrički navoji koriste se u slučajevima kada se traži što manje slabljenje elemenata vijčanog spoja, velika sigurnost od odvijanja, mali i točni pomaci vijka ili matice u aksijalnom smjeru itd. 

Osnovni profil navoja vijaka s metričkim navojem standardiziran je prema ISO 261, a dimenzije navoja prema ISO 724, odnosno DIN 13 T1 (normalni navoj) i DIN 13 T12 (fini navoj). Navoji su podijeljeni u tri reda prioriteta. Prvenstveno se koriste navoji **prvog reda prioriteta**, u posebnim slučajevima navoji drugog reda prioriteta, a samo iznimno trećeg.  

Normalni metrički navoji označavaju se slovom M i nazivnim promjerom navoja *d* u mm, npr. M 20. Kod finih metričkih navoja uz oznaku se još dodaje i veličina koraka *P* u mm, npr. M 20 × 1,5. Ako se radi o lijevom navoju, oznaci navoja dodaje se i međunarodna oznaka LH (engl. *left-hand*), npr. M 20 X 1,5 LH. 

| Nazivni promjer*D* (mm) | Korak navoja*P* (mm) |
| --- | --- |
| Prvi redprioriteta | Drugi redprioriteta | normalni | fini |
| 1 |  | 0,25 |  |
| 1,2 |  | 0,25 |  |
|  | 1,4 | 0,3 |  |
| 1,6 |  | 0,35 |  |
|  | 1,8 | 0,35 |  |
| 2 |  | 0,4 |  |
| 2,5 |  | 0,45 |  |
| 3 |  | 0,5 |  |
|  | 3,5 | 0,6 |  |
| 4 |  | 0,7 |  |
| 5 |  | 0,8 |  |
| 6 |  | 1 |  |
|  | 7 | 1 |  |
| 8 |  | 1,25 | 1 |
| 10 |  | 1,5 | 1,25 ili 1 ili 0,75 |
| 12 |  | 1,75 | 1,5 ili 1,25 |
|  | 14 | 2 | 1,5 |

| Nazivni promjer*D* (mm) | Korak navoja*P* (mm) |
| --- | --- |
| Prvi redprioriteta | Drugi redprioriteta | normalni | fini |
| 16 |  | 2 | 1,5 |
|  | 18 | 2,5 | 2 ili 1,5 |
| 20 |  | 2,5 | 2 ili 1,5 |
|  | 22 | 2,5 | 2 ili 1,5 |
| 24 |  | 3 | 2 |
|  | 27 | 3 | 2 |
| 30 |  | 3,5 | 2 |
|  | 33 | 3,5 | 2 |
| 36 |  | 4 | 3 |
|  | 39 | 4 | 3 |
| 42 |  | 4,5 | 3 |
|  | 45 | 4,5 | 3 |
| 48 |  | 5 | 3 |
|  | 52 | 5 | 4 |
| 56 |  | 5,5 | 4 |
|  | 60 | 5,5 | 4 |
| 64 |  | 6 | 4 |

Izvori
------

1. ↑   Arhivirano 2012-01-31 na Wayback Machine-u "Elementi strojeva", Fakultet elektrotehnike, strojarstva i brodogradnje Split, Prof. dr. sc. Damir Jelaska, 2011.
2. ↑   Arhivirano 2017-02-28 na Wayback Machine-u "Konstrukcijski elementi I", Tehnički fakultet Rijeka, Božidar Križan i Saša Zelenika, 2011.
3. ↑   "ISO 68-1:1998 ISO general purpose screw threads – Basic profile – Part 1: Metric screw threads", publisher=International Organization for Standardization
4. ↑   "Strojarski priručnik", Bojan Kraut, Tehnička knjiga, Zagreb 2009.
Drone video Loksa 2022
**Loksa** je grad od 2,467 stanovnika na sjeveru Estonije u Okrugu Harju.

Geografske karakteristike
-------------------------

Grad se prostire na ušću rijeke Valgejõgi u Zaljev Hara, udaljen 68 km od Tallinna.

Grad je okružen Nacionalnoim parkom Lahemaa.

Historija
---------

Loksa je prvi put dokumentirana 1687. kao selo.

Prekretnica u životu tog sela bila je 1874. kad je tadašnji feud *Kolga* podignuo tvornicu opeke na terenu bivšeg kamenoloma. 
Uz tvornicu podignuta je i luka za transport opeke do Tallinna, Helsinkija i Sankt Peterburga.
Brodogradilište je otpočelo radom 1899. izgradivši prvi jedrenjak, - 1903. podignut je prvi dok pa od 1905. radi na remontu brodova.
Nakon tog je 1907. proradila i velika pilana.

Rastu Lokse pomogla je iprodaja građevinskih parcela koja je započela nakon 1900. pa je od kraja 19. vijeka kad je imala 36, narasla u naselje u 150 kuća 1934..

Tvornica opeke koja od 1973. radi u grupi *Tallinn Construction Ceramics* prestala je s proizvodnjom 1981.

Privreda
--------

Loksa je još 2000. imala 1650 zaposlenih, koji su radili u brodogradilištu, metalurgiji i tekstilnoj industriji. 
Brodogradilište je 2010. otpustilo većinu radnika (danas ih ima stotinjak) pa su danas glavni pogoni tekstilaca, koji zapošljavaju uglavnom žensku radnu 
snagu.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10   „Loksa" (estonski). Eesti Entsüklopeedia. Pristupljeno 11.10.2021.
2. 1 2 3 4 5  „*Estonia: Counties, Cities and Towns*" (engleski). City population. Pristupljeno 11.10. 2021.

Vanjske veze
------------

***Loksa*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Loksa linn* (službene stranice) (`et`)

| * p
* r
* u
Gradovi u Estoniji |
| --- |
| 
* Abja-Paluoja
* Antsla
* Elva
* Haapsalu
* Jõgeva
* Jõhvi
* Kallaste
* Kärdla
* Karksi-Nuia
* Kehra
* Keila
* Kilingi-Nõmme
* Kiviõli
* Kohtla-Järve
* Kunda
* Kuressaare
* Lihula
* Loksa
* Maardu
* Mõisaküla
* Mustvee
* Narva
* Narva-Jõesuu
* Otepää
* Paide
* Paldiski
* Pärnu
* Põltsamaa
* Põlva
* Püssi
* Rakvere
* Räpina
* Rapla
* Saue
* Sillamäe
* Sindi
* Suure-Jaani
* Tallinn
* Tamsalu
* Tapa
* Tartu
* Tõrva
* Türi
* Valga
* Viljandi
* Võhma
* Võru

 | Coat of arms of Estonia |
| Jaanilinn (Ivangorod) i Petseri (Pečori) anektirani su od strane Sovjetskog Saveza 1945. godine te su danas dio Rusije. |
**Klotar IV** (također **Hlotar**; francuski: ); ? - 719/720?) bio je kratkotrajni franački kralj Austrazije iz merovinške dinastije. Na prijestolje je došao godine 717. za vrijeme građanskog rata izazvanog smrću dugogodišnjeg majordoma i *de facto* franačkog vladara Pipina Herstalskog. Tamo ga je postavio Pipinov vanbračni sin Karlo Martel, nedugo nakon što je u bitci kod Vincyja porazio vojsku svog glavnog suparnika, neustrijskog majordoma Ragenfrida, odnosno nominalnog kralja Hilperika II. Godine 718. je Karlo Martel kod Soissona razbio još jednu Ragenfridovu vojsku, kojoj je ovog puta pomagao akvitanski vojvoda Odo Veliki. Ragenfrid je prisiljen bježati u svoje uporište Angers, a Odo je, nastojeći ishoditi milost od pobjednika, kralja Hilperika predao Karlu. On je, pak, sa svojim zarobljenikom postigao dogovor u kome ga pušta na slobodu i priznaje kao kralja u zamjenu za titulu majorodoma cijele Franačke. Nakon toga je Klotar jednostavno svrgnut s austrazijskog prijestolja; što se poslije s njime dogodilo nije poznato. Porijeklo ovog opskurnog kralja je također opskurno, iako se špekulira kako je bio jedan od sinova ili unuka Hildeberta III. S obzirom da je bio najobičnija marioneta, postavljena na prijestolje kako bi Karlu Martelu dala politički legitimitet, dio historičara čak sumnja da je Klotar uopće nije bio Meroving.

|  |
| --- |
| Klotar IV **Merovinška dinastija** **Umro/la:** 720 |
| Prethodi: **Hilperik II**  |  **kralj Austrazije** 717–718 | Slijedi: **Hilperik II**  |

| * p
* r
* u
Merovinški monarsi |
| --- |
| Teodebert I, 534-548.Teodebert I, 534-548. | Hilderik I (457–481) • Klodvig I (481–511) • Hildebert I (511–558) • Hlodomer (511–524) • Teuderik I (511–533) • Teudebert I (533–548) • Teudebald (548–555) • Klothar I Stari (511–561) • Haribert I (561–567) • Guntram (561–592) • Sigebert I (561–575) • Hildebert II (575–595) • Teudebert II (595–612) • Teuderik II (612–613) • Sigebert II (613) • Hilperik I (561–584) • Klothar II Veliki (584–623) • Dagobert I (623–634) • Haribert II (629–632) • Hilperik (632) • Sigebert III (634–656) • Hildebert Posvojeni (656–661) • Klodvig II (639–657) • Klotar III (657–673) • Hilderik II (662–675) • Teuderik III (675–691) • Dagobert II (675–679) • Klodvig IV (691–695) • Hildebert III Pravedni (695–711) • Dagobert III (711–715) • Hilperik II (715–721) • Klotar IV (717–720) • Teuderik IV (721–737) • Hilderik III (743–751) | Hilderik I (457-481).Hilderik I (457-481). |
Ovo je članak o stanju nevjernosti.  Za pjesme Tome Bebića i drugih izvođača, v. Nevera (pjesma).  Za film iz 1953. v. Nepovjera (film).  

|  Bliski odnosi |
| --- |
| 

**Tipovi odnosa**
Porodica **•** 
Brak 
Suprug **•** 
Supruga
Srodna duša **•** 
Partner
Brat/sestra **•** 
Rođak
Domaće partnerstvo 
Udovištvo
Momak **•** 
Djevojka
Kohabitacija **•** 
Povremeni odnos 
Romantično prijateljstvo **•** 
Seksualni partner
Prijateljstvo **•** 
Srodstvo 
Monogamija **•** 
Istospolni odnos **•** 
Ne-monogamija **•** 
Otvoreni brak 
Poliamorija **•** 
Viševjernost **•** 
Poligamija **•** 
Ljubavnica **•** 
Ljubavnik **•** 
Cicisbeo **•** 
Konkubinat **•** 
Kurtizana **•** 
**Događaji vezani uz bliske odnse**
Vezanje **•**  Prekid **•**  Udvaranje **•**  Hodanje **•**  Razvod **•** Nevjera **•** sparivanje **•**  Tržište mesa  **•**  Ljubav **•**  Rastava **•**  Događaj samaca  **•** Trangresija **•**  Vjenčanje
**Osjećaji i emocije**
Afinitet **•**  Privrženost **•**  Komperzija **•**  Intimnost **•**  Ljubomora **•**  Zaljubljenost **•**  Ljubav **•**  Strast **•** Platonska ljubav **•**  Poliamorija **•**  Psihologija seksualne monogamije
**Ljudski običaji**Cijena braka (miraz) **•**  Hipergamija **•**  Nevjera **•**  Seksualnost
**Zloupotreba odnosa**
Zlostavljanje djece **•**  Zlostavljanje starijih **•**  Zlostavljanje u vezi **•**  Nevjera **•**  Bračno zlostavljanje **•** 
 |
| * p
* r
* u
 |

**Nepovjera** (ijek.) ili **nevera** (ek.) (kolokvijalno **varanje**), u najširem smislu predstavlja povredu međusobno prihvaćenih "pravila" u intimnom odnosu dvoje ljudi.

Što se u tom smislu smatra "nevjerom" ili "varanjem" ovisi o svakom pojedinom slučaju, odnosno o prirodi samog odnosa - da li je on monogaman ili, nasuprot tome otvoren. U načelu većina tzv. ozbiljnih veza pretpostavljaju svojevrsnu obavezu partnera da nemaju seksualne odnose sa trećim osobama ukoliko nisu prethodno izričito dozvolili takvu mogućnost; kršenje te obveze sa sobom obično povlači ozbiljne emocionalne povrede i stvara probleme u vezi. "Varanje" sa sobom pretpostavlja kršenje dobre vjere među partnerima, odnosno izdaju zajedničkih vrijednosti kojima se definirala veza. Ono u praksi ne mora uvijek sadržavati seksualni čin, pa se tako muškarac može "varati" svoju djevojku samim time što se upušta u flert s drugom ženom. Zbog toga se ponekad nevjera može dijeliti na seksualnu i emocionalnu nevjeru.

Vidi još
--------

* Preljub
* Vanbračni seks

Napomene
--------
**Ključalo ulje** u uslovima rata, podrazumeva veliku količinu ulja zagrejanu na veliku temperaturu, koja se zatim izlivala na neprijatelja. Često se opisivalo kao dobra odbrana od opsadnog stanja.

Sa obzirom da je ulje relativno skup resurs, i da je teško održavati veliku količinu ulja tokom opsade, ključalo ulje tokom istorije i nije bilo toliko uobičajeno. Ostale vrele supstance kao što su ključala voda, ključali katran ili vruć pesak pružali su značajno ekonomičniji vid odbrane, naravno bilo je i dosta hladnog oruđa kao što je obično kamenje koje je bacano. I pored svega toga, i ključalo ulje se moglo videti na bedemima zidina.

U događajima kada je korišćeno ključalo ulje, spoljni delovi bedema kao što su terase sa rupama za ulje bili su od velikog značaja za odbranu. Ključalo ulje se najčešće koristilo protiv napada pešadije sa merdevinama, jer su izložene trupe imale velike poteškoće da se od ulja odbrane. Međutim, napadač je uvek imao prednost jer je branitelj imao ograničene količine ulja na bedemu. 

Prvo zapisano korišćenje ključalog ulja je za vreme opsade Jerusalima tokom Prvog jevrejsko-rimskog rata.

Vidi još
--------

* Spisak oružja u srednjem veku
**Karaševo** se može odnositi na:

* **Karaševo** (rum. *Carașova*, mađ. *Krassóvár*), naselje i sjedište istoimene opštine u okrugu Karaš-Severin u Rumuniji

* **Karaševo**, nekad zaselak, a sada samo rudina u Katastarskoj općini Bolman, na prtenom putu od Novog Bolmana prema Sudaražu

U Atlasu Hrvatske, na karti broj 54, kvadrat A-1, ucrtan je zaselak Karaševo sjeveroistočno od Novog Bolmana, a ispod njega malo istočnije i predjel istog imena. Na tom predjelu nalazi se i Karaševska bara.
* **Karaševo**, u ranom srednjem vijeku ime naselja Petrijevci, koje se tada nalazilo južnije od današnjeg mjesta Petrijevci; ime je dobilo prema rijeci Karašici; danas je to samo ime rudine u K. o. Petrijevci

Napomena
--------

U Rječniku JAZU i u Rečniku SANU nema natuknice / odrednice *Karaševo*. Jedino RSANU bilježi etnik *Karaševak* (=Krašovan), mn. Karaševci.

Prema ovoj Wikipediji: "Krašovani (Karašovani, Krašovanje, Karaševci ili Koroševci, rumunski: Caraşoveni, Cârşoveni, Cotcoreţi, Cocoşi) su južnoslovenska etnička zajednica koja pretežno živi u Rumuniji, odnosno u županiji Karaš-Severin u rumunskom delu Banata. Velika večina Krašovana su Hrvati katoličke veroispovesti doseljeni iz Turopolja i Bosne Srebrene, a manji deo uz granicu sa Srbijom Timočanski Srbi."

Izvori
------

1. ↑  Jovan M. Nedić: *"Bolman je bio Bolman"*, 2012, str. 719
2. ↑  Općina Petrijevci: *Karaševo* (pristup: 23. XII. 2019)

Višeznačna odrednicaVišeznačna odrednica *Ova stranica je **razvrstavanje**. Koristi se radi pronalaska članaka koji moraju imati dodatnu odrednicu jer bi im u protivnom naslov bio isti.  
Ako vas je na ovu stranicu dovela vikiveza, možda je potrebno promijeniti da preusmjerava na namijenjeni članak.*
**Kobaška kapetanija** je bila kapetanija u sastavu Bosanskog pašaluka na teritoriji manjih dijelova Banjolučkog i Jajačkog kadiluka sa sjedištem u Bosanskom Kobašu na desnoj obali Save, a za vrijeme Austrijske vladavine (1718–1739) u Kotorgradu (naselje Kotor današnjeg Kotor-Varoša). Osnovana je poslije Karlovačkog mira, a prije 1716. godine, kada je izbio Austrijsko-turski rat, i spominje se prvi put 1723/24. godine (1136. po Hidžri). Kapetanija je obuhvaćala dva grada Kobaš i Kotor u kojima je držala i dizdare.

Pozadina
--------

Uvjeti za formiranje ove kapetanije su stvoreni 1535. godine, kada su Osmanlije definitivno zauzeli Kobaš od slavonskih plemića Berislavića. Poslije osvajanja je Gazi Husrev-beg sagradio gradić i u njega stavio posadu, a priključen je Bosanskom sandžaku i nešto kasnije novostvorenom Kobaškom kadiluku kojem je Kobaš postao sjedište. Zbog širenja granica Bosanskog pašaluka prema sjeveru u sklopu Stogodišnjeg hrvatsko-turskog rata je grad izgubio svoje značenje i bio već oko 1626. godine zapušten, a u njegovoj blizini bilo je oko 100 kuća s jednim agom. Nakon Velikog turskog rata (1683–1699) su bosanske posjede u Slavoniji sa Karlovačkim mirom prešle u ruke Habsburške monarhije i s tim je Kobaš opet postao granični grad i Bosanski pašaluk najsjevernozapadnija provincija Osmanlijskog carstva. Zbog tog novog položaja je bilo potrebno utvrditi stari grad i opet postaviti stalnu posadu i s tim je osnovana Kobaška kapetanija.

Kobaška kapetanija
------------------

Godine 1718. je poslije Austrijsko-turskog rata (1716–1718) potpisan Požarevački mir i s tim je Kobaš pripao Habsburškoj monarhiji i sjedište kapetanije je premješteno u tvrđavu Kotor. Prvi poznati Kobaški kapetan bio je Mustafa-kapetan koji se spominje od 1723. do 1744. godine. Za vrijeme njegove vlast je potpisan Beogradski mir 1739. i Kobaš oslobođen, a sjedište opet vraćeno u stari grad. Sljedeći poznati kapetan bio je Ahmed-aga koji se jednom 1777. godine spominje. Mustafa-aga je sljedeći kapetan koji se prvi put 27. februar 1788. godine spominje, a za vrijeme Dubičkog rata (1788–1791) se njegov brat Avdaga spominje kao zamjenik. Avdagi je 1788. poslata bujruldija bosanskog vezira Bećir-paša Egribuzli (1787–1789) da podjeli onih 1000 nefera (*obični vojnici*) što stoje pod zapovjedništvom Kobaškog kapetana, tako da 500 čuva sela i gradove, 250 da dade Hadži-Zulfikaru koji čuva obalu Save, a ostatak od 250 odmah opremi u bosansku vojsku pod zapovjedništvom kotorskog age Saliha. Trećeg marta 1789. godine spominje se kao kapetan u Kobašu Ali-beg, koji je poslat od strane istog vezira za Beograd da zajedno krenu prema Vidinu. Već u augustu iste godine se vojska vraća kući i Ali-beg navrati u Sarajevo kod poznatog age Hadži Bešlije gdje je u njegovom konaku nešto prije 30. septembra umro i to bez da djecu iza sebe ostavi. Njegov nasljednik bio je Ahmed-kapetan do iza 1815. godine. Kapetanija je kao i svi ostale kapetanije ukinuta 1835. godine. Na mezarju Hudar-efendijne džamije u Kobašu su vjerovatno sahraneni potomci Kobaških kapetana.
**Hanover** je ime britanske kraljevske dinastije, njemačkog porijekla, čiji se predak Georg Ludwig Izborni knez Elektorata Hannover, uspeo na britanski tron - 1714. i vladao kao George I. od 1714. do 1727.

Dinastija Hanover dala je šest britanskih monarha, to su redom bili pored već spomenutog Georga I. bili; George II (vladao 1727. - 1760.), George III
(vladao 1760. - 1820.), George IV (vladao 1820. - 1830.), William IV (vladao 1830. - 1837.) i Krajica Viktorija koja je vladala od 1837. do 1901.

Dinastiju Hanover na britanskom tronu naslijedila je dinastija Saxen-Coburg-Gotha, koja je 1917. preimenovana u 
dinastiju Windsor.

Historija
---------

Nakon Slavne revolucije (1688. - 1689.) Parlament Engleske, Škotske i Irske 
donio je 1701. - Zakon o naslijeđivanju (Act of Settlement ), njime je osigurana engleska kruna protestantima. Na taj način kruna je
pripala sestri regentice Mary - Anni. Zakon je predvidio i varijantu da ukoliko ona ne bude imala djece kruna
pripada djeci Sophije Hanoverske unuci - Jamesa I Stuarta, zaobilazeći brojne bliže ali 
nepoželjne katoličke pretendente. Tako je kruna pripala njenom sinu Georgu Ludwigu koji je postao - George I.

Prva dva hanoverska monarha po imenu - Georg primljena su kao stranci, pogotovo od strane brojnih Škota, pa su oni u dva navrata 1715. i 
1745. tražili (i dizali bune) povratak Dinastije Stuart i to prvi put Jamesa Francisa Edwarda 
zvanog - Stari pretendent, a drugi put - Mladog pretendenta Charlesa Edwarda, ali im pokušaji da ih vrate na prijestolje nisu uspjeli.

Ali je zato treći Georg, koji je rođen u Engleskoj, već stekao simpatije britanske javnosti.

Kneževina Elektorat Hanover iz koje su došli, u međuvremenu je - 1814. postala Kraljevina 
koja se 1837. udružila sa Britanijom. Te iste godine je Viktorija postala britanska kraljica, ali kako je prema
kontinentalnom Salijskom zakoniku, ženama bilo zabranjeno pravo na vladarsku poziciju, hanoveranska kruna pripala je bratu 
Williama IV. Ernstu Augustu I.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  „*House of Hanover*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 07. 10. 2014.

Vanjske veze
------------

***Hanover (dinastija)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *House of Hanover* na portalu Encyclopædia Britannica (`en`)
**Kobeanska govedina** (jap. *神戸ビーフ*, *Kōbe bīfu*), japanska govedina iz regije oko grada Kobea. Nije odvojena pasmina goveda, nego je naziv za podrijetlo goveđe pasmine Tajima. Kobeanska govedina je najskuplja govedina na svijetu. Kilogram prave kobeanske govedine košta 400-600 eura, ponekad čak i više. Tek oko 4.000 goveda godišnje prodaju se kao prava Kobe govedine u Japanu.

kobeanska govedina
Kobeanska govedina se izvan Japana često nazivaju generičkim nazivom Wagyu. Uvoz kobeanske govedine u Europsku Uniju nije moguć, jer u Japanu ne postoji klaonica koja djeluje s dozvolom EU. Meso goveda posjeduje posebnu strukturu, teksturu i najniži udio zasićenih masnih kiselina. Stoka iz Kobea treba u prosjeku tri puta više vremena nego tradicionalne vrste govedine dok narastu za klanje. U pravilu se za uzgoj ne rabe umjetni hormon rasta ili antibiotici. Goveda su za oko jedne trećine su manji i lakši od obične govedine. To čini uzgoj složenim i skupim. Cilj svih uzgajivačaja te pasmine je uzgojiti "najbolju" govedinu na svijetu. Da bi se postigao takav rezultat, uzgajivači obično taje točne sastojke hrane i način uzgajanja. Zbog toga poljoprivrednici koji uzgajaju kobeanska goveda mogu držati samo mala stada. Međutim nisu zbog toga u financijski nepovoljnom položaju. Prodajom jedne krave obično je godišnji prihod osiguran. 

Zbog sve veće potražnje za meso kobeanskog goveda u svijetu rastući broj međunarodnih uzgajivača bavi se uzgojom "kobeanske govedine", pogotovo u SAD-u i Australiji uzgoj kobeanskog goveda znatno se je proširio. U Njemačkoj je počeo uzgoj 2006. godine.

Vanjske poveznice
-----------------

***kobeanska govedina*** na Wikimedijinoj ostavi

* Ćlanak u JL
* Sluzbena stranica Kobe-Govedo
* Udruga uzgajivača Wagyu-goveda u Njemačkoj
* Udruga uzgajivača Wagyu-goveda u Austriji Arhivirano 2018-08-03 na Wayback Machine-u
Noginsk na karti Rusije
**Noginsk** ili *Bogorodsk* (ruski:*Ногинск* ) je grad u Bliskom Podmoskovlju ili Moskovskoj oblasti u Rusiji. Nalazi se na rijeci Kljazmi.

Broj stanovnika:

* 1989.: 130.000
* 2002.: 117.555

Veliko je središte tekstilne industrije. U njemu su pogoni za preradu pamuka, svile i vune.

Utemeljen je 1389. godine kao *Rogoži*, a grad je kasnije nazvan *Bogorodsk*. 

Preimenovan je u *Noginsk* 1930. godine prema komunističkom tekstilnom rukovoditelju Viktoru Pavloviču Noginu. 

Danas se koriste oba naziva za ovaj grad. Većina gradskih gospodarskih subjekata nosi u imenu Bogorodsk: 

* Bogorodskaja Pivovarnja (od 1897.)
* Bogorodskavtotrans, mjesni prijevoznik

Izgradnja nove autoceste je u tijeku. Nova autocesta će uvelike rasteretiti prezagušenu nižnjenovgorodsku autocestu, koju uglavnom koriste teška vozila za prjevoziti prekokontinentalne terete (EU - Rusija - Kina). Projektirana ruta će ići južnije od postojeće ceste, između nižnjenovgorodske autoceste i novosovihinske autoceste. Procijenjeno vrijeme putovanja između Moskve je 20 minuta. Zemljovid ceste:  Arhivirano 2007-12-31 na Wayback Machine-u

Gradonačelnici
--------------

* Vladimir N. Laptev (199x.-2005.)
* Vladimir A. Hvatov (2005.-).

Izvori
------

* Gradske službene stranice
* Stranice noginskih zanesenjaka. Kratica HCH je zapravo ćirilićno HCH = latinično NSN - Neoficialni Site Noginska
* Povijest Bogorodska/Noginska
**Jean-Michel Beysser** (5. februar 1753 - 13. april 1794) bio je francuski vojskovođa, najpoznatiji kao jedan od zapovjednika republikanskih snaga za vrijeme rata u Vandeji.

Rođen u Alsaceu kao sin lokalnog kirurga, karijeru je započeo 1769. godine u kraljevskoj vojsci, priključivši se Lorrainskoj pukovniji draguna; od 17871. služio kao kirurg u Meuronskoj pukovniji koja je predstavljala dio kraljeve Švicarske garde, i sa njom je, za vrijeme Anglo-francuskog rata, neko vrijeme bio u Južnoj Africi i napredovao do čina kapetana. Za vrijeme Revolucije se godine 1789. u Lorientu priključio Nacionalnoj gardi i u njoj brzo napredovao. Ustanak u Vandeji ga je u proljeće 1793. godine zatekao kada je bio priključen Armiji obala, a potom novoformiranoj Armiji obala Bresta. 20. juna 1793. godine je dobio čin brigadnog generala.

29. juna je sudjelovao u republikanskoj pobjedi nad pobunjenicima u bitci za Nantes. 5. jula je, pak, potpisao tzv. federalistički manifest kojim se sa žirondinskih pozicija kritizirala tadašnja jakobinska vlast u Parizu. Zbog njega se neko vrijeme morao skloniti u Lorient, a 2. augusta došao u Pariz gdje se pred Konventom branio od optužbi za izdaju. U tome je ispočetka bio uspješan, te se vratio na stari položaj i sudjelovao u ofenzivi na Vandeju u septembru. 17. septembra 1793. je pobijedio pobunjenike u prvoj bitci kod Montagiua, ali je već za nekoliko dana u drugoj bitci teško poražen. Zbog toga je smijenjen, a potom optužen za izdaju, te giljotiniran u martu 1794. godine.

Literatura
----------

* Maurice Perrais, « Jean Michel Beysser », in *Nouveau dictionnaire de biographie alsacienne*, vol. 3, Šablon:P.
**Most Patre ili Gradski most je na rijeci Vrbasu, Banja Luka, Bosna i Hercegovina.**

Most Patre, kod tvrđave Kastel, konačno je 2015. označen tablom sa imenom. Iako su i most i ulica odavno nazvani po ovom grčkom gradu, dobar dio javnosti nije ni upoznat zbog čega Banja Luka duguje zahvalnost grčkoj Patri.

Naziv nosi u znak zahvalnosti bratskom narodu grčkog grada Patra za skoro jedinu pomoć pruženu u toku rata u Bosni i Hercegovini u periodu 1992-1995. Donirala se hrana, odjeća, knjige i sve ono što je odsječenom stanovništvu Republike Srpske bilo prijeko potrebno. U grčkom gradu, veličine Banja Luke, organizovano je prikupljanje pomoći Srbima, kojem su se odazvali mnogi dobrotvori, a pomoć se dovozila kamionima koji su upućivani u najugroženije krajeve. Istovremeno pruženo je gostoprimstvo djeci bez roditelja i siromašnoj djeci, a nekoliko porodica iz Patre usvojile su neku od te djece.

Betonski most, na mjestu starog drvenog mosta, izgrađen je 1930. godine, po jednom od prvih projekata Branka Žeželja. U užem koritu, u samom Vrbasu, uz lijevu i desnu obalu izbetonirana su dva postolja, uzdužno tokom Vrbasa, na koja se oslanja armirano betonska konstrukcija. Ograda mosta je niska i takođe je betonska.

Vanjske veze
------------

* Most Patre dobio tablu
Koordinate: 41° 20′ 18" SGŠ, 22° 15′ 13" IGD

**Koprišnica** (mak. *Копришница*) je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Dračevica je naselje u okviru opštine Demir Kapija.

Prirodni uslovi
---------------

Koprišnica je smeštena u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kavadaraca, selo je udaljeno 30 kilometara jugoistočno.

Selo Koprišnica se nalazi u istorijskoj oblasti Tikveš. Selo je na severnim padinama planine Kožuf, na približno 620 metara nadmorske visine. Neposredno zapadno od naselja protiče rečica Bošava.

Mesna klima je kontinentalna.

Stanovništvo
------------

Koprišnica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bila bez stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju bili su etnički Makedonci.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva bila je pravoslavlje.

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* opstinademirkapija.gov.mk Zvanična stranica opštine Demir Kapija

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Demir Kapija |
| --- |
| **Demir Kapija** • 
Barovo •
Besvica •
Bistrenci •
Dračevica •
Dren •
Iberlija •
Klisura •
Košarka •
Koprišnica •
Korešnica •
Prždevo •
Strmaševo •
Čelevec •
Čiflik |
Klijanje sjemena suncokreta
**Klijanje** je proces izbijanja klice iz semena biljke.

Da bi seme klijalo potrebni su sledeći uslovi:

* voda
* vazduh
* toplota

Seme prvo upija vodu, nabubri, puca semenjača i izbija klica. Proces klijanja završava se kada se na klici pojave prvi listovi i biljka može samostano da živi. Do tad koristi hranljive materije iz semena.

Tipovi klijanja
---------------

Biljke klijaju na dva načina: nadzemno (epigeično, fanerokotilarno) i podzemno (hipogeično, kriptokotilarno). Posle probijanja radikule kroz mikropilu kod epigeičnog klijanja izdužuje se hipokotil iznoseći semenjaču i kotiledone van zemlje. Kod hipogeičnog klijanja kotiledoni ostaju zatvoreni u semenjači, hipokotil ostaje kratak, a epikotil se izdužuje iznoseći primarne listove van zemlje. Poznati su i prelazni oblici ova dva načina - epihipogeično klijanje (kod srebrnog javora Acer sacharinum)) Epigeično klijanje imaju četinari, javor, jasen, lipa... a hipogeično ginko, kesten, hrast, divlji kesten, gvozdeno drvo, glicinija...

Literatura
----------

* Stilinović, S. (1985) Semenarstvo šumskog i ukrasnog drveća i žbunja. Beograd: Šumarski fakultet

Eksterni linkovi
----------------

* Klice i klijanje Arhivirano 2016-03-06 na Wayback Machine-u Hortikultura
**Nona Gaprindašvili** (gruz. *ნონა გაფრინდაშვილი*; Zugdidi, 3. maj 1941) je gruzijska šahistkinja i šesti ženski svetski šampion u šahu (1962 — 1978). Rođena je u Zugdidiju, Gruzija, i bila je najjači ženski šahista svoje generacije.

Godine 1961. sa 20 godina, Gaprindašvili je osvojila četvrti ženski turnir kandidatkinja i kvalifikovala se za meč za titulu sa svetskom šampionkom u šahu Elizavetom Bikovom. 1962. godine lako je dobila meč rezultatom 9:2 (+7-0=4) i potom je titulu uspešno obranila titulu četiri puta; tri puta protiv Ale Kušnir:

* 1965. godine rezultatom 10:6;
* 1969. godine rezultatom 12:7;
* 1972. godine rezultatom 12:11,

i jednom protiv Gruzijke Nane Aleksandrije (1975. godine, rezultat 9:4). Izgubila je titulu 1978. godine, takođe od Gruzijke, sedamnaestogodišnje Maje Čiburdanidze rezultatom 11:13 (+2-4=9).

Za vreme karijere Gaprindašvili se uspešno takmičila na muškim turnirima, pobedivši (između ostalog) na Čelendžer turniru u Hastingsu 1963/64 i podelivši prvo mesto u Loun Pajnu 1977. Godine 1978. postala je prva žena koja je osvojila titulu muškog velemajstora, a ženski velemajstor bila je od 1962. godine. Titula velemajstora dodeljena joj je na osnovu činjenice da je bila ženski šampion u šahu, po sličnom pravilu po kome se dodeljuje titula velemajstora pobedniku svetskog omladinskog šampionata u šahu (kasnije će Žuža Polgar, Mađarska, postati prva žena koja je osvojila ovu titulu po norma sistemu).

Zanimljivosti
-------------

Godine 1975. jedan parfem je po njoj dobio ime.

Spoljašnje veze
---------------

***Nona Gaprindašvili*** na Wikimedijinoj ostavi

* (`en`) Šahistkinja: Nona Gaprindašvili, rejting-kartica FIDE
* 35 ključnih pozicija iz partija None Gaprindašvili

| * p
* r
* u
Svjetski prvaci u šahu |
| --- |
| 
* Spisak Svjetskih šahovskih prvenstava
* Interregnum
* Izbacivanje (1998–2004)

 |
| Pred-FIDE | 
* Wilhelm Steinitz
* Emanuel Lasker
* José Raúl Capablanca
* Aleksandar Aljehin
* Max Euwe
* Aleksandar Aljehin

 |
| FIDE | 
* Mihail Botvinjik
* Vasilij Smislov
* Mihail Botvinjik
* Mihail Talj
* Mihail Botvinjik
* Tigran Petrosjan
* Boris Spaski
* Bobby Fischer
* Anatolij Karpov
* Gari Kasparov

 |
| Podijeljena | 

|  |  |
| --- | --- |
| PCA/Klasični | 
* Gari Kasparov
* Vladimir Kramnjik

 |
| FIDE | 
* Anatolij Karpov
* Aleksandar Haljifman
* Višvanatan Anand
* Ruslan Ponomarjov
* Rustam Kasimdžanov
* Veselin Topalov

 |

 |
| FIDE | 
* Vladimir Kramnjik
* Višvanatan Anand
* Magnus Carlsen

 |
| 
* Category Kategorija

 |
**Keith Olbermann** (27. januar 1959.-) je američki sportski komentator, voditelj vijesti, i politički komentator. Poznat je po tome što je vodio emisiju *Countdown with Keith Olbermann*, informativno-političku magazin emisiju na kablovskoj mreži MSNBC, od 2003. do 2011. Od sezone 2007. Olbermann je također bio su-voditelj NBC-jeve sportske emisije *Football Night in America*.

Olbermann je prvih dvadeset godina karijere proveo u sportskom novinarstvu. 1980-ih je bio sportski dopisnik za CNN a tri puta je od Associated Pressa proglašen najboljim sportskim komentatorom. Kasnije je bio su-voditelj ESPN-ove emisije *SportsCenter* (1992-1997). Nakon što se posvađao s vodstvom ESPN-a, Olbermann je postao sportski voditelj i producent Fox Sports Neta od 1998. do 2001, kada je vodio nekoliko prijenosa World Seriesa. Nakon napuštanja Foxa, Olbermann je vodio nekoliko političkih emisija za MSNBC, a od kojih je najpoznatiji *Countdown with Keith Olbermann*. 

Olbermann je stekao vjernu publiku, ali i brojne kritike zbog toga što ne krije svoju ideološku pristranost u kritikama javnih ličnosti, pri čemu su mu mete bili administracija Georgea W. Busha i Republikanska stranka. Olbermann sebe i svoje promicanje lijevih stavova često opisuje kao svojevrsnu antitezu Bill O'Reillyju, desnom komentatoru Fox Newsa s kojim je dugo godina u otvorenom neprijateljstvu. Za vrijeme predsjedničkih izbora 2008. godine bio je vatreni poklonik Baracka Obame i bez milosti napadao Johna McCaina, a mnogi kritičari su ga uzeli kao oličenje pristranosti američkih medija u izbornoj utrci.

Izvori
------

1. ↑  „Olbermann's Deal Will Pay $30M Over Four Years". MediaBistro. 11 November, 2008. Arhivirano iz originala na datum 2009-05-24. Pristupljeno 11. 11. 2008.
2. ↑  „Keith Olbermann - Countdown with Keith Olbermann". *MSNBC*. 22. 02. 2007.. Pristupljeno 30. 10. 2008.

Vanjske veze
------------

***Keith Olbermann*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Countdown* with Keith Olbermann Front Page[*mrtav link*]
* Keith Olbermann's blog on The Daily Kos
**Keflavík** je islandski grad, danas u sastavu općine Reykjanesbær koja ima 14 153 stanovnika.

Geografske karakteristike
-------------------------

*Keflavík* leži na jugozapadu Islanda, na početku poluotoka Reykjanesskagi, koji zatvara zaljev Faxaflói, udaljen 50 km zapadno od glavnog grada Rejkjavika. *Keflavík* se 1994. udružio sa naseljima Njarðvík i Hafnir u općinu Reykjanesbær, pa ga od tad i tako zovu.

On je najpoznatiji po međunarodnom aerodromu Keflavíkurflugvöllur (IATA: KEF, ICAO: BIKF) koji je igrao veliku ulogu za Drugog svjetskog rata i u vrijeme Hladnog rata.

Administrativno pripada regiji Suðurnes u izbornom okrugu Suðurkjördæmi.

Historija
---------

*Keflavík* je osnovan u 16. vijeku, kao malo ribarstvo naselje. On je to bio sve do Drugog svjetskog rata kad su Sjedinjene Američke Države izgradile pored grada veliki aerodrom koji je služio za punjenje gorivom tadašnjih aviona na preletima za Evropu. Od 1951. - 2006. aerodrom je formalno bio baza Sjevernoatlantskog saveza, a od tad je samo civilni aerodrom koji ima nešto manje od dva milijuna putnika na godinu, kao glavni transportni punkt za cijeli Island. 

Keflavík je status grada dobio tek 1949. 1960-ih je imao status islandskog beatles grada zbog puno mladih muzičara koji su svirali taj tip muzike.

Vanjske veze
------------

***Keflavík*** na Wikimedijinoj ostavi

* Službene stranice općine Reykjanesbær
**Kninska (hrvatska) biskupija** je bila biskupija u starohrvatskom kraljevstvu, osnovana 1040. godine.

Značaj
------

Biskup je stolovao u Pet crkava na Kosovu, današnjoj Biskupiji kod Knina. Njegova se jurisdikcija protezala sve do Drave, odnosno nad cijelim starohrvatskim kraljevstvom. Neki izvori ga nazivaju i *hrvatskim biskupom*. Pored crkvenih dužnosti, kninski biskup je obavljao i svjetovne poslove na hrvatskom kraljevskom dvoru, kako za doba narodne dinastije Trpimirovića, tako i za vrijeme personalne unije hrvatskog i ugarskog kraljevstva pod krunama drugih vladarskih dinastijâ.
Kninski biskup je ovjeravao kraljeve darovnice, povelje i državne spise sa svojim kaptolskim pečatom. Iz istih razloga je sve do 1330. kninski biskup bio nazivan *hrvatskim biskupom*. Nakon 1330. naziva ga se samo kninskim biskupom.

Ukinuće
-------

Biskupija je postojala do 1493. godine, a postoje naznake o djelovanju do 1522. do pada kninskog kraja pod Turke. Papinskom bulom *Locum beati Petri* 1828. godine, biskupija je spojena sa šibenskom biskupijom.

Biskupi
-------

Prvi poznati biskup je bio biskup Marko, a spominje se 1050. godine.

Izvori
------

* Grad Knin: O Kninu - Povijest Arhivirano 2015-07-12 na Wayback Machine-u
* Hrvatsko kulturno vijeće: Biskupija kod Knina
* Šibenska biskupija - Povijest Arhivirano 2011-04-14 na Wayback Machine-u
**Kleopatra V Trifena od Egipta** (grčki: , cca. 95. pne. - cca. 69/68. pne. ili cca. 57. pne.) bila je ptolemejidska kraljica Egipta. Predstavlja jedinu historijski potvrđenu suprugu kralja Ptolemeja XII.

Historičari vjeruju da je bila nezakonita kći kralja Ptolemeja IX Latira, odnosno da joj je suprug bio brat ili polubrat. Godine 69. ili 68. pne. ju je Ptolemej XII otjerao s dvora kako bi se oženio sa kćeri egipatskog svećenika. Što se sa Kleopatrom nakon toga dogodilo nije poznato, a postoje dvije hipoteze - prema jednoj je iste godine umrla, a prema drugoj je godine 58. pne. nakratko preuzela vlast nakon bratovog/muževog protjerivanja iz Aleksandrije. U tom bi slučaju bila istovjetna ličnost sa vladaricom poznatom kao Kleopatra VI, umrla 57. pne.

Napomene
--------

Izvori
------

* John Whitehorne (1994). *Cleopatras*. Routledge. ISBN 0415058066.
* Werner Huß: *Ägypten in hellenistischer Zeit* (*Egypt in Hellenistic times*). C. H. Beck, Munich 2001.

### Eksterni linkovi

* Genealogy of Ptolemaic Dynasty

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Prethodi: **Ptolemej XII**  |  **Ptolemejska kraljica Egipta zajedno sa Ptolemejem XII i Berenikom IV**  | Slijedi: **Berenika IV**  |
*V. Kleopatra (razvrstavanje) za ostale ličnosti istog imena.*
**Kleopatra od Makedonije** (cca. 356. pne. - 308. pne.), bila je makedonska princeza i epirska kraljica, poznata po tome što je bila sestra Aleksandra Velikog, odnosno kći kralja Filipa II i kraljice Olimpijade. 

Kada se Filip godine 338. pne. nakon ženidbe za Kleopatru Euridiku posvađao s Olimpijadom, Kleopatra je za razliku od svog brata Aleksandra ostala u Peli na očevom dvoru. Filip je stoga dvije godine kasnije mogao ponuditi njenu ruku Olimpijadinom bratu Aleksandru Molosijskom kako bi ishodio pomirenje. Raskošno vjenčanje je, pak, bila prigoda prilikom koje je Filip ubijen.

Kleopatra je nakon toga otišla živjeti u Epir gdje je Aleksandru rodila dvoje djece - sina Neoptolema II i Kadmeju. Aleksandar je godine 334. pne. prešao Jadran kako bi za račun Tarasa vodio rat protiv Lukanaca i Brutijaca. Kleopatra je za to vrijeme preuzela upravljanje državom, a nakon Aleksandrove smrti 331. pne. je postala regentica mladom Neoptolemu. Tamo se istakla kao izuzetno sposobna vladarica.

Godine 324. pne. se Olimpijada, nakon svađe s Antipaterom vratila u Epir te preuzela vlast, pa je Kleopatra otišla u Makedoniju. Nakon Aleksandrove smrti je Kleopatra postala predmetom bračnih ponuda od strane dijadoha, koji su preko njenog bliskog srodstva s Aleksandrom nastojali steći legitimitet za preuzimanje Aleksandrovog carstva. Kleopatra je odbila njihove ponude te se sklonila u Sard kod Antigona Monoftalmosa. Kada je godine 308. pne. ipak pristala na bračnu ponudu Ptolemeja, Antigon ju je dao ubiti.

Eksterni linkovi
----------------

* Cleopatra Arhivirano 2006-01-01 na Wayback Machine-u from Charles Smith, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (1867)
* Cleopatra of Macedonia Arhivirano 2016-03-05 na Wayback Machine-u from Livius on ancient history by Jona Lendering
**Hastings** (izgovor: [Hejstings]) je grad i borough od 92,240 stanovnika, na jugoistoku Engleske.

Geografske karakteristike
-------------------------

Hastings leži duž obale La Mancha, udaljen 39 km istočno od administrativnog centra Lewes i 85 km jugoistočno od Londona.

Administrativno podpada pod Grofoviju East Sussex.

Grad je najpoznatiji po lokalitetu na kom se 1066. odigrala Bitka kod Hastingsa, koji leži sjeverozapadno od grada.

Historija
---------

Po okolici ima puno arheoloških ostataka iz prahistorije.

Hastings koji je nekoć davno bio najznačajnija luka srednjovjekovne komfederacije Cinque Ports, danas se pretvorio u morsko ljetovalište.

Povelju kojom je dobio status borougha, dobio je 1872. nakon što mu je pripojen susjedni St. Leonards.

Znamenitosti
------------

Najveća znamenitost je srednjovjekovni zamak, koji leži na vapnenačkom brdu, koje dominira nad okolicom i starom ribarskom lukom.

Dolazak željeznice iz Londona 1852. ubrzao je rast mjesta.

Današnji Hastings je morsko ljetovalište i ladanjsko mjesto, poznato po zimskim šahovskim turnirima.

Pobratimski gradovi
-------------------

* Francuska Béthune, Francuska
* Belgija Oudenaarde, Belgija

Izvori
------

1. 1 2 3 4  „United Kingdom: South East England" (engleski). City population. Pristupljeno 14.12. 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  „*Hastings*" (engleski). Encyclopædia Britannica. Pristupljeno 14. 12. 2016.

Vanjske veze
------------

***Hastings, Sussex*** na Wikimedijinoj ostavi

* Hastings Borough Council (`en`)

| * p
* r
* u
Distrikti Grofovije East Sussex |
| --- |
| Unitarna jedinica | Brighton and Hove |  |
| Distrikti | Eastbourne · Hastings · Lewes · Rother · Wealden |
**Jerte** je rijeka u Španjolskoj duga 70 km, pritoka rijeke Alagón.

Karakteristike
--------------

Jerte izvire na obroncima planine Tornavacas u Kastiljskom gorju, na nadmorskoj visini od 2000 metara, na granici pokrajina Ekstremadura - Kastilja i Leon. Od tamo teče u pravcu jugozapada do ušća u Alagón (pritoka Taja) nešto južnije od naselja Galisteo (Provincija Cáceres).

Jerte je tipični planinski brzak koji se probija preko granitnih stijena pa tako formira velike klisure kao što su; San Martín i Becadas. Njegov sliv velik je 637 km², a prostire se po provincijama Cáceres i Ávila.

Kod grada Plasencia je 1985. podignuto je jezero na površini od 667 hektar. Prosječna godišnja količina padavina je solidnih 669 mm, jer su kiše obilne ali sezonske.

Izvori
------

1. 1 2 3 4 5 6 7   „*Río Jerte: Mapa, y todo lo que necesita conocer*" (španjolski). Rios del Planeta. Pristupljeno 2. 9. 2019.
2. ↑   „*Embalse de Jerte-Plasencia*" (španjolski). Iagua. Pristupljeno 2. 9. 2019.

Vanjske veze
------------

***Jerte (rijeka)*** na Wikimedijinoj ostavi

* *Río Jerte* (na portalu Rios del Planeta) (`es`)
**Jezero Posavsko** je maleno selo koje se prostire uz desnu obalu rijeke Save, u Sisačko-moslavačkoj županiji. Nalazi se u sastavu općine Martinska Ves. Selo broji svega 104 stanovnika (2001.) i iz dana u dan se susreće s procesima deruralizacije, depopulacije te je prirodno kretanje stanovništva negativnog predznaka što dovodi do izumiranja sela. Najbitniji je primarni sektor i to poljoprivreda, mada ljudi rade i u ostalim sektorima. Bitan je uzgoj konja te u selu djeluje i DVD (dobrovoljno vatrogasno društvo) već 50 godina. DVD broji 19 članova.

  

  


*Ovaj nedovršeni članak o **naselju** u Hrvatskoj:* **Jezero Posavsko** *treba dopuniti.   
Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.*


| * p
* r
* u
Naselja u sastavu Općine Martinska Ves |
| --- |
| Bok Palanječki • Desni Dubrovčak • Desno Trebarjevo • Desno Željezno • Jezero Posavsko • Lijeva Luka • Lijevo Trebarjevo • Lijevo Željezno • Ljubljanica • Mahovo • Martinska Ves • Setuš • Strelečko • Tišina Erdedska • Tišina Kaptolska • Žirčica |
**Jezid ibn al-Muhalab** (*Yazid ibn al-Muhallab*; 672–720) bio je arapski velikodostojnik u službi Omejadskog Kalifata. Karijeru je započeo godine 697/698. kada ga je guverner Iraka Al-Hajjaj ibn Yousef imenovao guvernerom Horasana. Na tom mjestu je ostao do 704/705. kada ga je Al-Hajjaj smijenio, uhapsio i mučio. Jezid je 708/09. uspio pobjeći i došao do Palestine gdje se tamošnji guverner Sulejman ibn Abd al-Malik za njega uspješno založio kod svog brata, kalifa Al-Valida I. Godine 715. je poslije Sulejmanovog dolaska na prijestolje Jezid imenovan guvernerom Iraka. Kada je godine 717. Sulejman umro, došao je u nemilost novog kalifa Omara II, koji je držao da preokrutno postupa sa svojim perzijskim podanicima. Jezid je zatvoren, ali je pobjegao nakon Omarove smrti 720. Tada je digao pobunu protiv Omarovog nasljednika Jezida II. Međutim, kalifu odana vojska na čelu sa Maslamom i Al-Abbas ibn Abd al-Malikom ga je porazila, i tada je Jezid ubijen.

Literatura
----------

* Muhammad ibn Jarir al-Tabari, v. 23 "The Zenith of the Marwanid House," transl. Martin Hinds, SUNY, Albany, 1990; v. 24 "The Empire in Transition," transl. David Stephen Powers, SUNY, Albany, 1989
**Jezero Abe** ili **Jezero Abe Bad** je slano jezero na granici Etiopije i Džibutija, to je posljednje jezero u nizu od šest međusobno povezanih jezera; Gemeri, Afambo, Laitali, Gumare i Bario (od sjevera prema jugu) koje povezuje rijeka Avaš. Jezero Abe je krajnje odredište rijeke Avaš u Danakilskoj pustinji.

Geografske karakteristike
-------------------------

Afarska depresija dio koje je i Danakilska pustinja je mjesto gdje se sudaraju tri litosferne ploče zemljina omotača, koje vuku svaka na svoju stranu od te središnje točke, iako ne sve u istom brzinom. 

Cesta preko salitera jezera Abe
Na sjeverozapadnoj obali uzdiže se vulkan Dama Ali (1069 metara), a duž jugozapadne i južne obale protežu se ogromne slatine (isušene pličine slane vode), širine do 10 km. Osim Avaša, vodu jezeru Abe daju i dvije sezonske pritoke Wadiji; Oleldere i Abuna Merekes, koji uviru u jezero sa zapada i juga, preko slatina. Danas je površina otvorenih voda jezera 34.000 ha, nedavne suše i intenzivno crpljenje vode iz Avaša za navodnjavanje izazvalo je pad razine jezera od pet metara. 

Jezero Abe znano je poznat po svojim vapnjenjačkim dimnjacima, koji se uzdižu do visine od 50 metara, iz njih suklja para. Obale Jezera Abe nastanjuju nomadski Afari (zvani i Danakili), jezero je također poznato po brojnim jatima Plamenaca. 

* Neke scene iz američkog hit filma Planet majmuna iz 1968. godine su snimane na obalama Jezera Abe.

Izvori
------

1. ↑  Afar Depression, Ethiopia, NASA Earth Observatory, pristupljeno: 20. kolovoza 2009.
2. ↑  Robert Mepham, R. H. Hughes, and J. S. Hughes: *A directory of African wetlands*, Cambridge: IUCN, UNEP and WCMC, 1992), str. 167

Eksterni linkovi
----------------

***Jezero Abe*** na Wikimedijinoj ostavi

* Fotografije Jezera Abe (`fr`)
Koordinate: 42° 02′ 53" SGŠ, 21° 08′ 16" IGD

**Kopance** (mak. *Копанце*) je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Kopance pripada opštini Jegunovce.

Prirodni uslovi
---------------

Naselje Kopance je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 19 km severoistočno.

Kopance se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno na severoistočnom obodu Pološkog polja. Jugozapadno od pruža se polje, a istočno se izdiže Žeden planina. Vardar protiče zapadno od naselja. Nadmorska visina naselja je približno 390 metara.

**Klima** u naselju je umereno kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Kopance je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.059 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (71%), a u manjini su etnički Makedonci (28%).

Većinska veroispovest je islam, a manjinska je pravoslavlje.

Vidi još
--------

* Opština Jegunovce

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.opstinajegunovce.gov.mk Zvanična stranica opštine Jegunovce

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Jegunovce |
| --- |
| **Jegunovce** • 
Belovište •
Vratnica •
Žilče •
Jažince •
Jančište •
Kopance •
Orašje •
Podbređe •
Preljubište •
Raotince •
Rataje •
Rogačevo •
Siričino •
Staro Selo •
Tudence •
Šemševo |  |
*San stvara čudovišta* (Francisco de Goya, o. 1797.)
*Noćna mora* (Henry Fuseli, 1781.)
**Noćna mora**, neugodan san u kojem osoba doživljava stravične događaja uz osjećaj straha, a ponekad i tjeskobe, žalosti ili očaja. Tradicionalno se vjerovalo da se radi o noćnoj prikazi, zlom duhu nastanjenom u djevojci, koji noću luta, napada ljude, muči ih i pije im krv. To mitološko biće opisivalo se na razne načine, kao duha umrle osobe ili demona koji zna zasjesti na grudni koš i time uzrokovati paralizu sna.

San može sadržavati situacije kao što su razne opasnosti, nelagoda te psihički ili fizički teror. Pokazalo se kako noćne more mogu isto tako imati fizičke uzroke kao što su spavanje u neudobnom položaju. Zatim kod osoba koje su bolesne odnosno kod osoba koje imaju povišenu tjelesnu temperaturu. Razlozi mogu biti i različiti psihološki uzroci kao što su stres ili anksioznost.

Etimologija
-----------

To opasno i zlonamjerno biće se nazivalo mora, a pojavljuje se i u gotovo svim europskim kulturama (engleski: *mare*, njemački: *Mahr*, švedski i norveški: *mara*, danski: *mare*, što vjerojatno dolazi od indoeuropskoga korijena \*mer- "umrijeti".

Bilješke
--------

1. ↑  Noćne more, dio našeg života - Sanjarica.hr
2. ↑  Iolar, Paganizam u teoriji i praksi, Knjiga druga, Magija i vještičarstvo, str. 295.

Literatura
----------

* *Iolar, Paganizam u teoriji i praksi, Knjiga druga, Magija i vještičarstvo, Despot Infinitus, Zagreb, 2013.* ISBN 978-953-7892-13-5

Vanjske poveznice
-----------------

* Noćne more, dio našeg života - Sanjarica.hr
*Za ostale upotrebe, v. Kopanica (razvrstavanje).*

  
Koordinate: 42° 00′ 26" SGŠ, 21° 14′ 16" IGD

**Kopanica** (mak. *Kopanica*) je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Kopanica pripada gradskoj opštini Saraj grada Skoplja.

Prirodni uslovi
---------------

Kopanica je smeštena u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Skoplja, naselje je udaljeno 22 km zapadno.

Naselje Kopanica je u istorijskoj oblasti Dervent, tj. oblasti oko Derventske klisure, koju pravio reke Vardar između Pologa i Skopskog polja. Severno od naselja protiče Vardar, dok se zapadno izdiže planina Žeden. Nadmorska visina naselja je približno 460 metara.

Mesna klima je kontinentalna.

Istorija
--------

Stanovništvo
------------

Kopanica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 1.714 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su Albanci (99%).

Većinska veroispovest je islam.

Vidi još
--------

* Grad Skoplje
* Gradska opština Saraj

Izvori
------

* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

Spoljašnje veze
---------------

* www.saraj.gov.mk Zvanična stranica gradske opštine Saraj

  

  


| p • r • uNaseljena mesta opštine Saraj |
| --- |
| **Četvrti Skoplja** (**Saraj**  • Kondovo), **Prigradska naselja** (Arnakija  • Bojane  • Buković  • Glumovo  • Gornje Svilare  • Grčec  • Dvorce  • Donje Svilare  • Kopanica  • Krušopek  • Laskarci  • Ljubin  • Matka  • Paničari  • Raduša  • Raović  • Rašče  • Rudnik Raduša  • Semenište  • Čajlane  • Šiševo) |  |