**Phil Seymour** (15. mai 1952–17. august 1993) var ein USA-amerikansk powerpop-trommeslagar, songar, gitarist og låtskrivar, mest kjend for singlane «I'm On Fire» (med Dwight Twilley Band) og «Precious to Me». Han spelte ei stor rolle i popgruppa Dwight Twilley Band.

Karriere
--------

I 1967 møtte Seymour Tulsa-musikaren Dwight Twilley i ein kinosal der dei begge hadde sett The Beatles-filmen A Hard Day's Night. Dei byrja raskt å skrive og spele i lag under namnet **Oister**. I 1974 fekk Seymour og Twilley kontrakt med Shelter Records og vart kjende som The Dwight Twilley Band.

«I'm On Fire» nådde 16. plassen på *Billboard* Hot 100 i ei veke frå 2. august 1975. Dwight Twilley Band spelte inn to album i lag, med Seymour og Twilley på solo- og harmonivokal, Seymour på trommer og bass, og Twilley på gitar og vokal og venen deira Bill Pitcock IV på sologitar. Bandet fekk derimot berre avgrensa suksess. I 1978 slutta Seymour i bandet for å gå solo. 

Mellom platekontraktene spelte han mykje som studiomusikar, mellom anna for 20/20 (trommer på debutalbumet), Moon Martin (trommer på *Shots from a Cold Nightmare*) og den gamle Twilley Band-venen Tom Petty (korvokal). Seymour song korvokal på to kjende Petty-songar, «Breakdown» og «American Girl». I 1978 reiste Seymour til England for å arbeide på eit soloprosjekt med Denny Cordell som produsent, men berre tre songar vart spelte inn. 

I 1980 fekk Seymour kontrakt med Boardwalk Records og han gav ut det første soloalbumet sitt, berre kalla *Phil Seymour*, den 16. januar 1981. Albumet vart produsert av Richie Podolor, som òg produserte det andre albumet til Seymour. Den første singelen frå albumet, skriven av Seymor, nådde 22. plassen på *Billboard* Hot 100 i mars 1981. Han nådde òg tredjeplassen i Australia, der han selde til gull. «I Really Love You» nådde 13. plassen i Sør-Afrika. Albumet inneheld òg songen «Trying to Get to You», som òg vart spelt inn av Elvis Presley og Roy Orbison. 

Det andre soloalbumet, *Phil Seymour 2*, kom ut i 1982, men inneheld færre originale songar, og vart spelt inn raskt. Det inneheld Tom Petty-songen «Surrender». Boardwalk Records-grunnleggjaren Neil Bogart døydde kort tid etter albumet kom ut og selskapet vart lagt ned. 

I 1984 vart Seymour med i the Textones, eit rootsrock band leia av Carla Olson og George Callins. Han spelte inn albumet *Midnight Mission* med dei og turnerte som songar og trommeslagar. Under turneen oppdaga han nokre klumpar på nakken, som viste seg å vere hovne lymfeknutar, og han fekk raskt diagnosen lymfom. Seymour vart send attende til Tulsa for å gjennomgå kreftbehandling. Han spelte lokalt fram til han døydde 17. august 1993, 41 år gammal.

Diskografi
----------

### The Dwight Twilley Band

* *Sincerely* (1976)
* *Twilley Don't Mind* (1977)
* *The Great Lost Twilley Album* (1993)
* *Live From Agora* (2009)

### Solo

* *Phil Seymour* (1980)
* *Phil Seymour 2* (1982)
* *Precious to Me* (samleplate) (1996)

### Textones

* *Midnight Mission* (1984)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Phil Seymour» frå Wikipedia på engelsk, den 9. mars 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Momme, Karen. Phil Seymour, 1980-82. Description approved by Phil Seymour. Henta 9. mars 2015.
2. ↑

Bakgrunnsstoff
--------------

* Allmusic
* Phil Seymour på Find a Grave

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)

 |