recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Konrad Nerheim** (25. november 1897–17. oktober 1963) var ein norsk skulemann frå Tresfjord i Romsdal.

Nerheim var son til ein plassemann og hestehandlar. Han tok handelsutdanning og arbeidde åra 1919-23 i Vestlandske Mållag. I 1923 slo han seg ned i Bergen, der han starta opp K. Nerheims Handelsskule. Skulen var den fyrste handelsskulen som nytta nynorsk i opplæringa. I 1939 skipa han Norsk kommunal- og tenesteskule. Under 2. verdskrigen måtte han leggje ned skulen, men då krigen var over kom han i gang att i Oslo som offentleg skule under namnet Norges Kommunal- og Sosialskule.

Nerheim vart arrestert i 1941 for illegalt arbeid. Han lest som å vere sinnsjuk og vart sett fri, og rømde då frå Noreg. Etter krigen var han med på å få i gang att drifta av Gula Tidend. Dessutan var han skipar og styreformann i Boktrykk L/L, og aktiv medlem i Norsk Måldyrkingslag.

Nerheim gav ut fleire lærebøker i handelsfaga.

Kjelder
-------


* Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN

 |
Average White Band i 2013
**Average White Bende** er ei skotsk musikkgruppe som blei skipa i Dundee i 1972 og speler funk og disco. Opphavleg bestod gruppa av Onnie McIntyre (song, kompgitar), Alan Gorrie (gitar, bass, song), Roger Ball (keyboard), Malcolm «Molly» Duncan (saksofon) og Robbie McIntosh (trommer). Michael Rosa var ei kort tid med på trompet før han gav seg. Då blei gitaristen Hamish Stewart nytt medlem.

Debutalbumet til gruppa, *Show Your Hand*, selde dårleg, men dei fekk eit stort nybrot med det andre studioalbumet sitt *AWB* i 1974. Albumet toppa Billboard 200-lista, og instrumentalsingelen *Pick Up the Pieces* derfrå nådde fyrsteplassen på den amerikansk singellista i 1975. Låten nådde sjetteplassen på den britiske singellista.

Trommeslagaren Robbie McIntosh døydde etter ein heroinoverdose i september 1974. Gruppa valde å fortsetja med Steve Ferrone som ny trommeslagar. Det neste albumet *Cut the Cake* var dedisert til McIntosh, og tittelsporet blei ein singelhitt. Gruppa hadde framleis fleire suksessar på 1970-talet, mellom anna *Queen of my Soul* i 1976, men på byrjinga av 1980-talet gjekk populariteten deira tilbake. Dei hadde ein siste større hitt i 1980 med *Let's Go Round Again*, og i 1983 blei gruppa oppløyst. McIntyre, Gore, og Ball gjenforeinte gruppa i 1989. Sidan 1996 har McIntyre og Gore vore dei einaste opphavlege medlemmane i gruppa etter at Ball valde å forlata henne.

Diskografi, album
-----------------

* *Show Your Hand* (1974)
* *AWB* (1974)
* *Cut the Cake* (1975)
* *Soul Searching* (1976)
* *Warmer Communications* (1978)
* *Feel No Fret* (1979)
* *Shine* (1980)
* *Cupid's In Fashion* (1982)
* *Aftershock* (1989)
* *Soul Tattoo* (1997)
* *Living In Colour* (2003)

Kjelder
-------

1. ↑  «AVERAGE WHITE BAND | full Official Chart History | Official Charts Company», *www.officialcharts.com*, henta 3. oktober 2022

* *Denne artikkelen bygger på «Average White Band» frå Wikipedia på svensk, den 3. oktober 2022.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Average White Band**

* Offisiell nettstad Edit this at Wikidata

  


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* BBC Things
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)

 |
Ein kinesisk keisar inspiserer fantasi-fiskeflåten sin saman med konkubinene sine.
**Konkubinat** er eit eldre namn på utanomekteskapleg samliv mellom to personar av motsett kjønn. Denne samlivsforma var straffbar i Noreg fram til 1972. På 50-talet vart det gjort forsøk på å oppheva lovføresegna, men Stortinget avviste dette. Føresegna var likevel sovande dei siste tiåra fram til ho vart oppheva.

Konkubinat har vore utbreidd i ei rekkje gamle kulturar. I Noreg var det både i vikingtida og den kristne mellomalderen vanleg at kongar og stormenn hadde friller. Før revolusjonen i Kina i 1949 heldt mange framståande personar seg med konkubiner i tillegg til kona si/konene sine.

Konkubinat i moderne tid har gjerne preg av ekteskapsliknande samliv og skil seg dermed mindre frå det formaliserte ekteskapet enn det som tidlegare vart lagt i omgrepet konkubinat.

Sjå òg
------

* Konkubinatparagrafen
* Bigami
* Frille
* Sambuarskap

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NDL

 |
Safety car i formel 1.
**Safety car** eller **Pace car** i USA, er innan motorsport ein bil som set ei grense for farten hjå konkurrerande køyretøy på ei resarbane. Safety car vert kalla ut på bana når det har skjedd ei ulykke, er farlege hindringar i vegen, eller andre tilfelle som gjer det naudsynt å køyre i redusert fart. I dei fleste sportsgreiner er det ikkje lov å køyre forbi andre konkurrentar, så lenge safety car er på bana.

Safety car i formel 1
---------------------

Første gongen ein nytta safety car i formel 1 var ved Canada Grand Prix i 1973.  Ved eit mistak kom bilen framføre feil førar, som var ein runde bak leiaren av løpet. Såleis kunne somme førarar køyre inn enda ein runde på resten av feltet.

Bilprodusenten Mercedes Benz har vore offisiell leverandør av SC-bilar til formel 1 sidan 1996. 2008 modellen er basert på Mercedes Benz SL 63 AMG
og har ein 6.3-liters V8 motor på 525 hestekreftar. Den er 220 kg lettare enn produksjonsmodellen

Den tidlegare DTM-føraren Bernd Mayländer har køyrd SC-bilen sidan 2000.

Pr. 2009, har to formel 1 løp blitt fullført med safety car framfor feltet. Første gongen var under Canada Grand Prix i 1999, andre gongen under Australia Grand Prix i 2009. Grunna dårlege værtilhøve måtte 6 løp startast med safety car: Belgia Grand Prix i 1997 og i 2000, Brasil Grand Prix i 2003, Japan Grand Prix i 2007, Italia Grand Prix i 2008 og Kina Grand Prix i 2009.

Referansar
----------

1. ↑  Lang, Mike (1982). *Grand Prix! Vol 2*. Haynes Publishing Group. s. 244. ISBN 0-85429-321-3.
2. ↑  autosport.com - the Daily Grapevine: F1: AMG unveils new safety car
3. ↑  Formula One news: New safety car driver announced - GPUpdate.net Formula One
**Illyrarkrigane** var to krigar i 229 fvt. og 219 fvt. der Den romerske republikken gjekk til åtak på illyriske busetnader i dalen Neretva og gjorde slutt på sjørøveriet som hadde gjort Adriahavet til utrygt farvatn for italiensk handel. Illyrarkrigane bestod av to krigar, den første mot Teuta og det ander mot Demetrius av Faros. Det første felttoget i 229 fvt. var første gong den romerske marinen kryssa Adriahavet for å gjere ein invasjon.

Den første illyrarkrigen
------------------------

I **den første illyrarkrigen**, som varte frå 229 fvt. til 228 fvt. auka Roma si uro for handelsrutene over Adriahavet etter den første punarkrigen, då mange av stammene i Illyria vart samla under ei dronning, Teuta. Då ein romersk utsending vart avliva etter ordre frå Teuta og illyrarane gjekk til åtak på italienske handelsskip verna av Roma, sende det romerske senatet ein hær kommandert av konsulane Lucius Postumius Albinus og Gnaeus Fulvius Centumalus. Roma dreiv bor tdei illyriske garnisonane i dei greske byane Epidamnus, Apollonia, Corcyra, Faros og andre og oppretta eit protektorat for desse greske byane. 

Romarane sette òg Demetrius av Faros til makta i Illyria som ei motvekt til Teuta si makt.

Den andre illyrarkrigen
-----------------------

**Den andre illyrarkrigen** varte frå 220 fvt. til 219 fvt. I 219 fvt. var Den romerske republikken i krig med keltarane i Gallia Cisalpina og Den andre punarkrigen mot Kartago var i ferd med å byrje. Dette gav Demetrius tida han trong til å byggje ein ny illyrisk krigsflåte. Demetrius førte flåte på 90 skip sør for Lissus og braut dermed den tidlegare avtalen sin og starta med det krigen. 

Demetrius sin flåte gjekk til åtak på Pýlos der han tok 50 skip etter fleire forsøk. Frå Pýlos segla flåte så til Kykladane og slo ned all motstand dei møtte på vegen. Demetrius var så dumdristig nok til å sende ein flåte over Adriahavet og delte flåten i to. Den illyriske byen Dimale vart erobra av den romerske flåten under Lucius Aemilius Paulus. Frå Dimale segla flåten mot Faros. Dei romerske styrkane sende bort illyrarane og Demetrius flykta til Makedonia, der han vart ein tiltrudd rådgjevar i hoffe ttil Filip V av Makedonia fram til han døydde i Messene i 214 fvt.

Etterverknad
------------

Illyria vart til slutt erobra i 168 fvt. Etter førti år med kampar mot Illyria vart han ein romersk provins, men det tok enno hundre år før alle stammene langs kysten av Illyria og Dalmatia vart underlagt.

Fotnotar
--------

1. ↑  Gruen, 359.
2. ↑  Zock, 99.
3. ↑  Eckstein, 46-59.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen er basert på ei omsetjing av artikkelen Illyrian Wars frå Engelsk Wikipedia .*

* Eckstein, Arthur. "Polybius, Demetrius of Pharus and the Origins of the Second Illyrian War." Classical Philology 89, no. 1 (1994): 46-59
* Gruen, Erich S. (1984). *The Hellenistic World and the Coming of Rome: Volume II*. Berkeley: University of California Press. ISBN 0-520-04569-6 (2 vols.)
* Zock, Paul A. (1998). Ancient Rome: An Introductory History. Oklahoma: University of Oklahoma Press.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Kart over Illyria og Illyricum
Laga i atmosfæren.
**Troposfæren** er den lægste delen av jordatmosfæren og det er i denne delen skyer og dei fleste vêrfenomena oppstår. Høgda av laget er avhengig av kor mykje solenergi som når overflata. Derfor er laget høgst over tropiske område, omtrent 16-18 km, og minkar til under 10 km over polområda. Troposfæren består av omkring 80% av atomsfæren sin totale masse og nesten all vassdamp og nesten alle aerosolar. 

Nitrogen og oksygen er dei viktigaste gassane i troposfæren. 

Order **troposfære** kjem av gresk «tropos» som står for «vending» eller «blanding».

Trykk og temperaturstruktur
---------------------------

### Trykk

Sidan store delar av atmosfæren sin masse ligg i troposfæren, har denne delen av atmosfæren òg størst lufttettleik. Lufttettleiken og dermed òg lufttrykket er størst ved jordoverflata fordi lufta blir pressa saman under vekta av all lufta i høgda over. I høgare nivå vil vekta av lufta som er over vere mindre, og lufta blir dermed mindre komprimert og lufttrykket mindre. 
Endringa av trykket med høgda kan reknast ut ved den hydrostatiske likninga:

{\displaystyle {\frac {dp}{dh}}=-\rho g=-{\frac {pg}{RT}}}
der:

*g* = tyngdeakselerasjonen
*ρ* = lufttettleik
*h* = høgd
*p* = trykk
*R* = universell gasskonstant
*T* = temperatur
Ved å anta konstant temperatur, fell trykket eksponentielt med høgda:

{\displaystyle p(h)=p(0)e^{-{\frac {gh}{RT}}}}
### Temperatur

I troposfæren fell temperaturen med eit gjennomsnitt på 6,4 °C per 1 km i høgda. Dette fallet kjem av adiabatisk avkjøling, som i prinsippet består i at når det atmosfæriske lufttrykket fell, utvidar lufta seg. For at lufta skal kunne utvide seg må ho gjere eit arbeid på omgivnadane sine, og energien som blir brukt til dette fører til at temperaturen fell (grunna bevaring av energi). 

Temperaturen søkk til omtrent -52 °C ved byrjinga av tropopausen. Ved polane er troposfæren tynnare og temperaturen søkk berre til omtrent -45 °C, medan han over ekvator kan nå -75 °C.

### Tropopause

Nivået der temperaturen sluttar å falle blir kalla tropopause, og markerer grensa mellom troposfæren og stratosfæren. I stratosfæren stig temperaturen med høgda igjen.

Atmosfærisk sirkulasjon
-----------------------

Den storskala sirkulasjonen i atmosfæren er forholdsvis konstant. Det er tre konveksjonsceller på kvar halvkule: Hadleycella, Ferrelcella og Polarcella. Desse cellene transporterer varme frå ekvator mot polane og styrer dei storstilte vindsystema i atmosfæren, som passatvindane og vestavindsbeltet. 



|  |
| --- |
| **Jordatmosfæren** |
|  
Troposfæren |
Stratosfæren |
Mesosfæren |
Termosfæren |
Eksosfæren
  |
|  
Tropopause |
Stratopause |
Mesopause |
Eksobase
  |
|  
Ozonlaget | Turbopause | Ionosfæren
  |

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NDL

 |
**Safir** (frå gresk σάπφειρος; *sappheiros*, 'blå stein') er ein særs verdfull, blå edelsteinvariant av mineralet korund, eit aluminiumoksid (α-Al2O3), når fargen er ein annan enn raud eller mørk rosa. Dersom det er tilfelle blir edelsteinen kalla rubin, og blir sett på som ein eigen type edelstein. Spor av andre grunnstoff som jarn, titan eller krom kan gje fargar som korundblå, gul, rosa, purpur, oransje eller ein grønaktig farge. Rosa-oransje safir blir òg kalla **padparadscha**. Rein krom er ei særskilt ureining for rubinar. Men ein kombinasjon av t.d. krom og titan kan gje ein safir som er ulik frå raud.

Safirar er vanleg nytta i smykke. Safir kan finnast naturleg i ulike sedimentære bergartar eller steinformasjonar eller dei kan bli produserte kunstig i form av store krystallar, boules, for både industriell eller dekorativ bruk.

Gode safirar kjem særleg frå Kashmir, Thailand og Sri Lanka. Det er ein sjeldan rubinførekomst ved Froland i Aust-Agder.

Kjelder
-------

Bakgrunnsstoff
--------------

* Webmineral.com
* Farlang Sapphire
* Mindat.org
**Illarion Mikhailovitsj Prjanisjnikov** (20. mars 1840–12. mars 1894) var ein russisk kunstmålar, ein av grunnleggarane av Peredvizjnikij-gruppa.

Liv
---

*Spøkefuglar. Marknad i Moskva*, 1865
*Påskedagen i nord*, 1887
*Påskeprosesjon*, 1893
### Yngre år

Illarion Prjanisjnikov var av handelsslekt. Han kom til verda i landsbyen Timasjovo (no i Kaluga oblast). Frå 1856 til 1866 studerte han ved Moskvas skule i måling, bilethogging og arkitektur under Sergej Zarjanko.

Med biletet *Spøkefuglar. Marknad i Moskva*, måla det siste læreåret, vann han seg omgåande eit vidt ry. På det vesle lerretet gir han ei original løysing på ei side av temaet fornedring av menneskeverdet, på det kjenselause og råskapen i verda, der allting vert kjøpt og vert seld. Etter skildringa av dei berusa kjøpmennene, som under hån vert overtala til å danse til trekkspelet, og ein fattig embetsmann, demonstrerer kunstnaren truverdig eit heilt galleri av døme på moralsk lytefulle og sjølvtilfredse pøbelhaldningar. Måleriet vekte harme hos ein del av dei som var tilhengarar av den offisielt aksepterte akademi-kunsten. For desse framstod den unge kunstmålaren som øydeleggjaren av kunstens høge hugmål, som i si ideelle form skulle uttrykke dei evige sanningar.

### Etablert målar

I 1870 vart Prjanisjnikov utnemnd til «målar av første grad». Frå 1873 til han døydde underviste han ved Moskvas skule i måling, bilethogging og arkitektur. Mellom dei som gjekk i lære hos han var Konstantin Korovin og Mikhail Nesterov.

Heilt frå danninga av Peredvizjnikij-gruppa var han medlem i denne. Og frå og med den andre vandreutstillinga var han ein av leiarane i foreininga. Sjølv om Prjanisjnikov i hovudsak budde i Moskva, vitja han ofte Nord-Russland der han laga skisser. Han tok del i utsmykkinga av Frelsaren Kristus-katedralen.

Prjanisjnikov døydde i Moskva, der ei gate ber namnet hans.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Illarion Prjanisjnikov» frå Wikipedia på engelsk, den 18. juni 2009.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* ULAN
* NKC

 |
**Fußballclub Gelsenkirchen-Schalke 04 e. V.**, til dagleg omtala som **Schalke 04** eller **Schalke** er eit idrettslag i Gelsenkirchen i Nordrhein-Westfalen i Tyskland. Laget vart, som namnet tyder, stifta i 1904 i Schalke-området av Gelsenkirchen. Idrettslaget Schalke 04 har over 119 000 medlemer, og er det laget i Tyskland med nest flest medlemer.

Fotballklubben Schalke, den mest kjende avdelinga i idrettslaget, spelar i Bundesliga, den øvste divisjonen i tysk fotball. Klubben nådde eit førebels høgdepunkt då det i 1997 vart siger i UEFA-cupen. Etter de to finaleoppgjera stod det 1-1 mellom det tyske laget og Inter, men Schalke sigra i straffeskytinga. FC Schalke hadde si stordomstid i perioden 1934 til 1958, då klubben vann sju tyske/vesttyske seriemeisterskap. Schalke har vunne fem nasjonale cupmeisterskap, det siste i 2011.

Sidan 2001 spelar Schalke heimekampane på *Veltins-Arena*, med pass til over over 61 600 tilskodarar. Laget spelar i blå trøyer og kvite bukser. Hovudrivalen til Schalke 04 er Borussia Dortmund; kampar mellom dei to Ruhr-klubbane er dei mest omtala lokaloppgjera i tysk fotball og går under nemninga *Revierderby*.

Medlemer av Schalke 04 er også aktive i idrettsgreiner som basketball, friidrett og handball.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «FC Schalke 04» frå Wikipedia på engelsk, den 25. mai 2013.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* SUDOC

 |
Safiya Zaghlul.
Mausoléet til Safiya og Saad Zaghlul i Kairo.
**Safiya Zaghlul** (1876–12. januar 1946) var ein egyptisk politikar. Ho var gift med Saad Zaghlul, som var president av Egypt i 1924.

Liv og virke
------------

Zaghlul kom frå ein familie med tyrkiske røter. Ho var dotter av Mustafa Fahmi Pasha, som var den sjuande statsministeren i Egypt.

Då ektemannen hennar vart forvist til Seychellane i 1919, vart Zaghlul ein leiande politisk aktivist og leiarskikkelse innan Wafd-partiet. Bustaden hennar vart eit samlingspunkt for partiet, og ho organiserte og leia ein demonstrasjon med 500 kvinner i protest mot forvisinga av ektemannen hennar. Ho vart kjend som mor til Egypt (*Umm al-Misriyyin*).

Zaghlul etterfølgde seinare ektemannen til den internasjonale konferansen om Egypt i Paris.

I 1924 vart ektemannen vald til statsministar. Etter at han døydde i 1927 var Zaghlul sentral då partiet skulle velje ny partileiar og fungerte som rådgjevar for denne. Etter at partiet vart splitta i 1937 avslutta ho den politiske verksemda si.

Ho var også leiar for kvinnegruppa til Wafd-partiet.

Litteratur
----------

* Fina Gued Vidal: *Safia Zagloul*. R. Schindler, Kairo 1946

Kjelder
-------

1. 1 2  Ahmed Zaki Osman: *Women's movement: A look back, and forward* Egypt Independent, 8. mars 2012
2. ↑  *House of the Nation*, Al-Ahram, 27. februar 2003
3. ↑  Doss, Madiha; Helmi, Laila (2013). Nowaira, Amira; El Kholy, Azza; Ennaji, Moha, red. *Des femmes écrivent l'Afrique: L'Afrique du Nord* (på fransk). Karthala Editions. s. 434. ISBN 978-2-8111-0731-4.
4. ↑  «This day in history: Mother of Egyptians Safeya Zaghloul dies in 1946 - Egypt Independent». *Egypt Independent* (på engelsk). 12. januar 2014. Henta 15. november 2017.
5. ↑  «Women in power». *Women leaders guide*. Henta 11. september 2013.

* *Denne artikkelen bygger på «Safiya Zaghlul» frå Wikipedia på bokmål, den 13. mars 2023.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Safiya Zaghlul**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* ISNI
* BNF
* BNF (data)

 |
**Roger Karl Evald Norman** (2. august 1928–29. november 1995) var ein svensk friidrettsutøvar frå Västerås som vann sølvmedaljen i tresteghopp under EM 1954 i Bern.

### Aktiv

Norman vart åttandemann under Sommar-OL 1952 med eit bestehopp på 14,87 m. Vel ein månad seinare strekte han seg til 15,21 m då han vart svensk meister i tresteghopp fyrste gongen. Dei neste seks åra forsvarte han den svenske meistertittelen i øvinga, i 1958 for sjuande og siste gong med 15,34 m som teljande resultat. Høgdepunktet for Norman kom i europameisterskapen i Bern der han sikra seg sølvmedaljen med 15,17 meter, trass i at han vart slått av Leonid Sjtsjerbakov frå Sovjetunionen med heile 73 cm. Norman deltok ikkje i Sommar-OL 1956 i Melbourne. Under Friidretts-EM 1958 på svensk heimebane skuffa han med ellevteplass. Berre vel ei veke etter EM-finalen på Stockholm stadion sette han 31. august på den same arenaen personleg rekord med 15,41 meter.

### Medalje og plasseringar i internasjonale meisterskap

* OL 1952 i Helsinki: Nr 8 – 14,89 m
* EM 1954 i Bern: Sølvmedalje – 15,17 m, bakom Leonid Sjtsjerbakov (15,90 m)
* EM 1958 i Stockholm: Nr 11 – 14,87 m

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Roger Norman» frå Wikipedia på svensk, den 28. juli 2019.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF

 |
Koordinatar: 61°35′4.6824″N 5°27′29.632″E﻿

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| Fakta om Eikefjord |
| --- |
| Kommune: | Flora |
| Fylke: | Sogn og Fjordane |
| Folkemengd: | 1285 *(2007)* |
| Postnummer: | 6940 |
|

 |

**Eikefjord** er ei bygd i Kinn kommune i Vestland og tidlegare kommune i Flora i Sogn og Fjordane fylke. Bygda ligg ved Riksveg 5, mellom Florø og Førde, 23 km aust om Florø og 33 km vest om Førde.
Dersom ein reknar med områda som soknar til Eikefjord barne- og ungdomsskule har bygda, etter data frå SSB, eit innbyggjartal på 1285 i 2007.

Geografi
--------

Bygda Eikefjord femner om grendene eller grunnkrinsane Endestad/Løkkebø, Langedal/Ramsdal, Svardal/Steindalen, Høydalane, Steinhovden, Nyttingnes, Sandvika, Tonheim/Grov, Barlindbotn, Hovland/Kvalvik, Eikefjord og Sunnarvik i kraft av å ha sentrumfunksjonar som skule, post, bank, butikkar, bussknutepunkt og ulike lag og organisasjonar for desse.

Historie
--------

I ein periode på 41 år frå 1923 til 1964 var Eikefjord ein kommune som femnde områda kring Eikefjorden og dalføret austover mot Ramsdalsheia. Eikefjord vart 1. januar 1923 skild ut frå Kinn som eigen kommune. 1. januar 1964 vart kommunen slegen saman med Kinn, Bru og Florø til Flora kommune.

I perioden frå om lag 1935 til om lag 1969 var det fleire mindre fabrikkar som dreiv med produksjon av tønner i Eikefjord.

### Folketalsutvikling

**Folketalsutvikling for tidlegare Eikefjord kommune frå 1923 til 1964:**

| 1.1.1923 | 1.12.1930 | 3.12.1946 | 1.1.1951 | 1.1.1961 | 1.1.1964 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 929 | 960 | 1012 | 1068 | 978 | 919 |
|

Kultur og idrett
----------------

Eikefjord kyrkje vart oppført i 1812. Kyrkja vart i 1874 ombygd til krosskyrkje med 350 sitjeplassar.

Eikefjord ungdomslag vart oppretta i 1901.

Eikefjord idrettslag vart stifta i 1967.

Personar med tilknyting til Eikefjord
-------------------------------------

* Gitarist Steinar Karlsen i bluesbandet Good Time Charlie
* Øyvind Solheim og Kristian Stockhaus i rockegruppa Ungdomskulen.
* Styrkeløftar Jørn Høyseth.
* Fotballspelar Margun Humlestøl
* Lokalhistorikar og bladmann Albert Joleik

Fotnotar
--------

1. 1 2  «Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen» av Dag Juvkvam for Statistisk sentralbyrå.
2. 1 2  Statistisk årbok for Norge 69. årgang, 1950 (Statistisk sentralbyrå, 1950)
3. 1 2  Folkemengd i Eikefjord 1. januar kvart år frå 1951, frå Statistisk sentralbyrå

Bakgrunnsstoff
--------------

* Eikefjord.net
* Matrikkelutkastet av 1950 - Gardane i Eikefjord
* Google sitt satellittkart over området.

Arkiv frå Eikefjord kommune
---------------------------

* Fattigstyret Arkivert 2015-09-24 ved Wayback Machine.. Frå Arkivportalen.no
* Formannskapet. Frå Arkivportalen.no
* Skulestyret. Frå Arkivportalen.no
*
Koordinatar: 62°28′33″N 8°10′25″E﻿

Mardalsfossen
**Eikesdal**, òg omtala i bunden form **Eikesdalen**, er ein dal og ei bygd i Molde kommune i Romsdalen. Dalen strekkjer seg frå Eikesdalsvatnet i vest til garden Finnset inst i dalen mot aust. I bygda dominerer jordbruk og turisme som næringar. Den mest kjente attraksjonen i dalen er det høge fossefallet Mardalsfossen.

Dalen er ein v-dal forma av den no regulerte elva Aura og har svært bratte fjellsider. Elva renn ut frå den regulerte Aursjøen. Eikesdal var lenge tilgjengeleg berre via Eikesdalsvatnet med båt, ferje eller slede vinterstid. I 1991 vart Fv191 frå Eresfjord til Øverås ved vestsida av vatnet forlenga langs nordsida av vatnet og inn til dalen.

Gardsnamn i dalen er frå vest Mardal, Utigard, Austigard, Oppigard, Sæter og Finnset

Galleri
-------

* BF «Eikesdal» ved kaia inst i dalen som har gitt namn til ferga. Foto: Leif-Harald Ruud (2021)BF «Eikesdal» ved kaia inst i dalen som har gitt namn til ferga. Foto: Leif-Harald Ruud (2021)
* Tidlegare landhandel i Eikesdal. Foto: Leif-Harald Ruud (2021)Tidlegare landhandel i Eikesdal. Foto: Leif-Harald Ruud (2021)
* MF Mardøla ved kaia på Øverås. Foto: Leif-Harald Ruud (2021)MF Mardøla ved kaia på Øverås. Foto: Leif-Harald Ruud (2021)

Kjelder
-------

* Romsdal.com Eikesdalen
* Eikesdalcamping.no

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* SSR (namn)

 |
Plasseringa til øya i Irland

**Ilnacullin**, stundom kalla *Illaunacullin* (kjem frå *Oileán an Chulinn* på irsk som tyder «kirstornøya») og lokalt kalla **Garnish Island** (eigentleg **Garinish Island** eller *Garinis* på irsk), er ei roleg øy ved Irland, like vede den vesle hamna Glengarriff i County Cork, som er ein del av Bantry Bay. Ilnacullin er namnet nyhtta av tenesta for nasjonalparkar og monmument for å skilje ho frå Garinish Island i County Kerry.

Hagane på øya vert vitja av tusenvis av turistar kvart år.

Historie
--------

Hagen på øya vart utforma av Harold Peto, (1854-1933), for eigaren Annan Bryce, (1874-1924) som kjøpte øya frå Forsvarsdepartementet i 1910. Enka hans gav øya til det irske folket i 1953. 

Det står eit Martellotårn på øya frå tida under Napoleonskrigane. Tårnet er restaurert og gjev eit flott utsyn over området.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Garnish Island - 'Irland sitt svar på Madeira'
* Heritage Ireland - offisiell nettside

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen er basert på ei omsetjing av artikkelen Ilnacullin frå Engelsk Wikipedia der følgjande kjelder mellom anna vart nytta:*

* *Ilnacullin* - National Parks and Monument Service 1989 ISBN 0-7076-0034-0
* *The Gardens of Ireland* - Michael George & Patrick Bowe, Hutchinson 1986 ISBN 0-09-167100-0

Koordinatar: 51°44′11″N 9°32′28″W﻿
**Verdscupen i langrenn for menn i 1990-sesongen** omfatta 11 individuelle tevlingar og 5 stafettar. Tevlingane tok til 9. desember 1989 og vart avslutta 12. mars 1990. Dei 11 individuelle renna bestod av fire tevlingar over 15 kilometer, fem over 30 km og to 50-kilometerar. Renna fann stad i Salt Lake City (2) i USA, Calgary (2) i Canada, Moskva i Sovjetunionen, Olivone i Sveits, Val di Fiemme (2) i Italia, Reit im Winkl i Vest-Tyskland, Lahti (2) i Finland, Trondheim og Vang (2) i Noreg, Örnsköldsvik (2) i Sverige.

Norske Vegard Ulvang gjekk til topps i verdscupen, utan å vinne eit einaste enkeltrenn. Han vann FIS-pokalen med minst mogleg margin til Gunde Svan frå Sverige, som elles vann tre enkeltren. Det same gjorde tredjemann i turneringa, norske Bjørn Dæhlie. Christer Majbäck frå Sverige, Jochen Behle frå Vest-Tyskland, Vladimir Smirnov og Aleksej Prokurorov, begge Sovjetunionen, og norske Terje Langli, sigra i kvart sitt enkeltrenn.

Individuelt
-----------

| Plass | Utøvar | Land | Poeng |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Vegard Ulvang |  Noreg | 145 |
| 2 | Gunde Svan |  Sverige | 144 |
| 3 | Bjørn Dæhlie |  Noreg | 118 |
| 4 | Jochen Behle |  Vest-Tyskland | 88 |
| 5 | Christer Majbäck |  Sverige | 86 |
| 6 | Torgny Mogren |  Sverige | 78 |
| 7 | Vladimir Smirnov |  Sovjetunionen | 74 |
| 8 | Terje Langli |  Noreg | 52 |
| 9 | Jan Ottosson |  Sverige | 48 |
| 10 | Lars Håland |  Sverige | 43 |
| 11 | Henrik Forsberg |  Sverige | 40 |
| 12 | Harri Kirvesniemi |  Finland | 36 |
| 13 | Uwe Bellmann |  Aust-Tyskland | 35 |
| 14 | Aleksej Prokurorov |  Sovjetunionen | 30 |
| 15 | Igor Badamsjin |  Sovjetunionen | 29 |
| 16 | Torgeir Bjørn |  Noreg | 27 |
| 17 | Markus Gandler |  Austerrike | 26 |
| 18 | Giorgio Vanzetta |  Italia | 26 |
| 19 | Øyvind Skaanes |  Noreg | 23 |
| 20 | Gianfranco Polvara |  Italia | 21 |
| 21 | Luboš Buchta |  Tsjekkoslovakia | 20 |
| 22 | Alfred Rungaldier |  Italia | 19 |
| 23 | Andrej Kirillov |  Sovjetunionen | 19 |
| 24 | Jari Räsänen |  Finland | 19 |
| 25 | Maurilio De Zolt |  Italia | 18 |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Skilanglauf-Weltcup\_1989/90» frå Wikipedia på tysk, den 28. november 2020.*
Schams nord for Andeer. Øvst til venstre er ruinane av Cagliatscha slott
**Schams** (retoromansk *Val Schons*) er ein del av Hinterrheindalen i den sveitsiske kantonen Graubünden.

Schams er den midterste av tre dalar langs Hinterrhein. Han er skild frå Rheinwalddalen lenger oppe i elva av Roflaschlucht, og lenger ned i elva av Viamalakløfta frå Domleschg/Heinzenbergdalen. Hinterrhein renn gjennom dalen hovudsakleg frå sør til nord og fell frå ei høgd på 1094 moh når ho kjem ut av Roflaschlucht, der Val Ferrera kjem inn frå høgre, til 883 moh ved *Raniabrücke*.

Schamsdalen grenser på begge sider til fjellrekkjer på kring 3000 meter over havet. Dei høgaste toppane på vestsida er Pizzas d'Anarosa (3000 moh), Bruschghorn (3056 moh) og Piz Beverin (2998 ) På austsida er den høgaste toppen Piz Curvér (2972 moh) på grensa til Oberhalbstein. 

Dei største busetnadane ligg nær elva. Den venstre dalsida, lokalt kalla *Schamserberg*, som stig jamt opp til Piz Beverin, vert nytta til jordbruk opp til 2200 moh. På høgresida av dalen strekkjer skogar seg ned til dalbotnen.

Kommunar
--------

På høgresida av elva finn ein dei større landsbyane Andeer og Zillis (med landsbyen *Reischen*) og Pignia, og på venstresida Clugin og Donat, alle i høgder kring 1000 moh. I Schamserberg ligg landsbyen i kommunen Casti-Wergenstein og landsbyane Pazen og Farden i kommunen Donat. Høgare opp, kring 1500 moh, ligg Lohn, Mathon og Wergenstein.

Det er i alt åtte kommunar i deldistriktet Schams. Desse er i tillegg til dei nemnd over Ferrera i Val Ferrera, og Rongellen i nordenden av Viamala.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Schams» frå Wikipedia på engelsk, den 9. mars 2012.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
	+ Tilsvarande artikkel på Tysk Wikipedia.


Koordinatar: 46°36′43″ N 9°25′34″ E﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* HDS
* GeoNames

 |
| 北海 |
| --- |
| *Sølvstranda* i Beihai. *Sølvstranda* i Beihai. |
| Styresmakter |
| Land  Provins | Folkerepublikken Kina  Guangxi |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  3337 km² |
| Innbyggjarar  - By (2011) | 145,000 |
| Koordinatar | 21°28′″N 109°06′″E﻿Koordinatar: 21°28′″N 109°06′″E﻿ |
| Tidssone | UTC + 8 (UTC+8) |
| Diverse anna |
| Postnummer | 536000 |
| Telefon-retningsnummer | 779 |
| **Heimeside:** |
| Plassering |
| Plassering av Beihai |

**Beihai** (eller **Pakhoi**) er ein kinesisk hamneby og byprefektur i den autonome regionen Guangxi i Sør-Kina ved Kinas kyst mot Tonkinbukta og grensar mot Vietnam. Folketalet vart i 2004 berekna til 1,45 millionar. 

Byen er ein viktig fiske- og handelshamn ved Tonkinbukta. Den vart opna for investeringar og handel frå utlandet i 1984 og har ein stor verftsindustri, matvareindustri og alskens produksjon av utstyr for sjøfarten. Kinas viktigaste perlebankar er i dette området. Byen har fått rykte på seg for å vera tilhaldsstad for sjørøvarar. 

Etter at den sino-britiske Chefookonvensjonen vart underteikna i 1876 etablerte åtte vestlege statar (Storbritannia, USA, Tyskland, Austerrike-Ungarn, Frankrike, Italia, Portugal og Belgia) seg i byen med konsulat, hospital, kyrkjer, skolar og tollhus. Det står (2008)) framleis femten av desse vestlege bygningane i Beihai. 

Kinesiske styresmakter definerte byen som stad for internasjonal turisme  i 1982.

Administrasjon
--------------

Byprefekturet Beihai består av tre distrikt og eitt fylke:

* Haicheng distrikt
* Yinhai distrikt
* Tieshangang distrikt
* Hepu fylke

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* GeoNames

 |
**Sverrer Hakon Harald Olaf Lundh**, vanlegvis omtalt som **S.H. Lundh**, (2. mars 1830–4. oktober 1921) var ein norsk forretningsmann som var ein «føregangsmann når det galdt å betra alle slag landbruksmaskinar og var på den måten i høg grad med å fremja norsk landbruk». Han var son til Gregers Fougner Lundh.

### Liv og gjerning

S.H. Lundh var fødd i Christiania. Då far hans døydde, sat mora att med ansvar for 10 born. Seks år gamle Sverrer vart då send til ein prestefamilie og voks så opp i Gudbrandsdalen og seinare Valdres. I 1841 flytta han tilbake til familien i hovudstaden, med seg hadde han eit par ski og var ein av dei fyrste i Christiania som dreiv skiidrett.

Etter fire år på skule i hovudstaden, byrja Lundh som 16-åring å arbeide på Akers mek. Verksted. Eit års tid seinare gjekk han inn i Marine] og tok til som mekanikar på marineverftet i Horten. Til år 1855 var han maskinist om bord i marinefartøy. Han reiste då til Storbritannia og arbeidde på eit skipsverft i London og deretter i Glasgow. I Glasgow gjekk han på The Government School of Art and Design og fekk gullmedalje som beste elev ved skulen.

Frå 1868 dreiv S.H. Lundh maskinforretning, støypeverk og mekanisk verkstad i Kristiania. Dei neste tiåra spelte verksemda ei vesentleg rolle i å utvikle landbruksmaskinindustrien i Noreg. Han fekk ord på seg for å vere ein dyktig arbeidsgjevar, då hans eiga arbeidserfaring hadde positiv innverknad på dei tilsette i verksemdene styrte. Med sitt pågangsmot og ei ubøyeleg arbeidskraft ytte Lundh mykje til framgangen i norsk industri og landbruk.

Kjelder
-------

* Norsk biografisk leksikon
| 北戴河区Běidàihé qū |
| --- |
| Postkort frå Beidaihe i 1903.Postkort frå Beidaihe i 1903. Postkort frå Beidaihe i 1903. |
| Styresmakter |
| Land  Provins | Folkerepublikken Kina  Hebei |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  70 km² |
| Innbyggjarar  - By (2004)   - folketettleik | 66,000   941/km² |
| Koordinatar | 39°49′24″N 119°29′22″E﻿Koordinatar: 39°49′24″N 119°29′22″E﻿ |
| Tidssone | UTC + 8 (UTC+8) |
| Diverse anna |
| **Nettstad:** www.beidaihe.gov.cn |
| Plassering |
| Plassering av  BeidaihePlassering av Beidaihe |

togstasjon
**Beidaihe** er eit distrikt i byprefekturet Qinhuangdao aust i provinsen Hebei i Folkerepublikken Kina. Distriktet er på 70 km² og har ca 70 000 innbyggarar. Det har ti kilometer lange badestrender.

Attraksjonar
------------

Britiske fuglekikkarar i Beidahe.
Baidaihe er ei kjend badestad, og mange medlemmar av politbyrået i Det kinesiske kommunistpartiet legg sommarferien til strendene her. Somme av strendene er reservert for priviligerte partifolk og betalingssterke utanlandske turistar. Byområdeet i Beidahihe minnar meir om ein vestleg badeby enn ein kinesisk kystby. 

Beidaihe er kjend blant ornitologar som ein viktig landestad for trekkfuglar.

Historie
--------

Beidaihe fekk betydning som badeby då engelske ingeniørar som bygde jernbanestrekninga Tianjin-Shanhaiguan byrja reise dit for kvile. Utlendingar og rike kinesarar bygde villaar her. Under Boksaropprøret vart dei brende ned, men nye vart bygde seinare. Etter 1949 vart Beidaihe feriestad for arbeidarar, og det vart bygd ei rekkje sanatorium. Og leiande funksjonerar som Jiang Qing kom dit.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Beidaihe» frå Wikipedia på bokmål, den 10. september 2009.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* GeoNames

 |
**Vardeneset kyrkje** er ei kyrkje frå 2000 i Stavanger kommune i Rogaland fylke.

Kyrkja vart teikna av sivilarkitekt Steinar Skartveit, sjefsarkitekt i Bygg-, bustads- og eigedomsavdelinga i Stavanger kommune. Første spadestikket vart teke 14. november 1998 og grunnsteinen var lagt ned 12. juni 1999. Kyrkja vart innvigd av biskop Ernst O. Baasland 2. januar 2000.

Kyrkja har eit bruttoareal på 1 350 m². Ytterveggane er murt med Leca-blokkar som er pussa og måla kvite. Innvendig er kyrkja òg for det meste kvitmåla med furupanel i taket i kyrkjesalen og kyrkjetorget. Flisene i kyrkja er mørkegrå, som ein kontrast til dei kvite veggane.

Altarteppet i Vardeneset kyrkje er laga av Else Marie Jakobsen. Motivet er påskebodskapen «Frå mørkre til ljos». Ei ljosstråle treff den vevde kristusskikkelsen. Sola kring hovudet glitrar og ber bud om at mørkret må vike. Altarteppet har tre dimensjonar: Tre figurative motiv syner Maria og Jesusbarnet, Kristus på krossen og den oppstandne Kristus. Bunnmotivet er kyrkjeåret, den fyrste fiolette stripa står for advent, byrjinga av kyrkjeåret. Den tredje dimensjon er tornekransen som skrår over og ut av teppet og går over i oppstoda.

Kjelder
-------

* 

* *Denne artikkelen bygger på «Vardeneset kirke» frå Wikipedia på bokmål, den 12. september 2019.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Vardeneset kirke på Kyrkjesøk
* Vardeneset kyrkjelyd

| * v
* d
* e
Kyrkjer i Ytre Stavanger prosti |
| --- |
| Gausel • Hillevåg • Hinna • Madlamark • Revheim • Sunde • Tasta • Vardeneset |
Musikkalbum, med 78' plater
**Musikkalbum** er ei grammofon- eller CD-plate med ei samling av fleire musikkinnspelingar, særleg av populærmusikk. Sjølve plateinnpakkinga kan likne på tradisjonelle fotoalbum. No dekkjer uttrykket nesten all slags innspeling av musikk; samlealbum, studioalbum, EP (Extended Play) og konsertalbum. Singlar og demoar vert sjeldan kalla album.

Det har blitt diskutert mykje om kva som må til for at ei innspeling skal kallast eit album. Nokre har sagt at eit album med åtte, eller fleire, musikkspor kvalifiserer til å kallast album, medan andre meiner at eit album kan innehalde færre spor.[*treng kjelde*] Reglementet for dei britiske hitlistene seier derimot at eit album må innehalde minst fire spor, eller vare i meir enn 20 minuttar til saman. Ofte er det opp til kvar enkel musikkgruppe å bestemme kva definisjon eit album skal ha.

Sjå òg
------

* LP
* EP
* Konsertalbum
* Debutalbum
* Samlealbum
* Studioalbum
* Coveralbum

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Musikkalbum» frå Wikipedia på bokmål, den 16. august 2013.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND
* BBC Things
* NDL

 |
*Denne artikkelen handlar om avisa* Tiden*. For forlaget Tiden, sjå Tiden Norsk Forlag.* 
***Tiden, et offentlig Blad af blandet Indhold***, ofte berre omtala som *Tiden*, var ei av dei første nyheitsavisene i Noreg. Ho vart utgjeven frå 28. januar 1808 i Christiania (Oslo) av Niels Wulfsberg. Wulfsberg hadde dessutan med seg Christian Døderlein i redaksjonen. *Tiden* hadde ein slags forløpar i avisa *Efterretninger og Opmuntringer angaaende de nærværende Krigsbegivenheder*, som Wulfsberg gav ut 43 nummer av mellom midten av august og desember same år. Wulfsberg tok initiativ til sine avisprosjekt etter at det oppstod ein informasjonsmangel i Christiania då avisene frå København ikkje kom fram grunna den britiske blokaden av Noreg under Napoleonskrigane. Noko liknande skjedde i Kristiansand, der Christian Sørensen tok initiativ til avisa *Bellona*, som kom ut ifrå 1. september 1807.

*Tiden* kom ut to gonger vekentleg mellom 1808 og 1811, då avisa gjekk inn grunna maglande omsetning og dyrtid på papir. Wulfsberg var tidvis uforsiktig i si redaksjonelle verksemd, og bladet prenta tidvis nyhende og tekstar som styresmaktene mislikte. Mellom anna gav han den 29. januar 1810 ut eit nummer som i det fulle var dedisert til Christian August, då arvtakar til den svenske trona. Seinare dette året fekk han då òg ei åtvaring frå Frederik VI om at stoffet i avisa var utåleleg. Wulfsberg kunne derimot kunsten å snu kappa etter vinden, og ved å leggja om stilen til å bli fullstendig regimelojal klarte han å oppnå stønad frå statthaldar Christian Frederik i 1813, slik at han kunne starta opp igjen. Redaktør Wulfsberg vart såleis ifølgje pressehistorikar Svennik Høyer etter kvart «vekselvis betalt og overtalt av de politiske hovedaktørene».

I 1814 gjekk *Tiden* inn igjen, men året etter kom *Den norske Rigstidende* ut, som eit framhald av avisa. Òg denne avisa, som vart gitt ut til 1832, vart redigert av Wulfsberg og Døderlein, men med Døderlein som den mest sentrale aktøren denne gongen. Wulfsberg grunnla dessutan i 1819 *Morgenbladet* saman med Maurtiz Chr. Hansen, og i 1832 kom ei ny avis med namnet *Tiden* ut. Denne gongen låg redaksjonen i Drammen, og denne avisa lever i dag vidare som Drammens Tidende.

Referansar
----------

1. ↑  Svennik Høyer, *Pressen mellom teknologi og samfunn: norske og internasjonale perspektiver på pressehistorien fra Gutenberg til vår tid* (Oslo: Universitetsforlaget, 1995), 136.
2. ↑  *Øystein Idsø Viken,* Makt mellom linene: makt og allmente i Noreg 1807–1814*, masteroppgåve ved Universitetet i Oslo, våren 2010, 81* (PDF), arkivert frå originalen (PDF) 23. september 2015, henta 25. november 2010
3. ↑  Henrik Grue Bastiansen og Hans Fredrik Dahl, *Norsk mediehistorie* (Oslo: Universitetsforlaget, 2008), 79.
4. ↑  Høyer, *Pressen mellom teknologi og samfunn*, 150.
**Arne Legernes** (fødd 18. mai 1931) er ein tidlegare fotballspelar og -trenar frå Molde. Mellom 1955 og -61 spela han 41 landskampar for Noreg. Han var aktiv for klubbane Molde FK, Freidig og Larvik Turn. Midtanespelaren Legernes «var uhyre kondisjonssterk, tok seg alltid helt ut og nedla et kjempearbeide på midtbanen. Rent teknisk var han også på høyden, og han var en mester i å restere lekre framlegg».

### Klubbspel

Legernes spela for Molde Fotballklubb frå 1948 til -53, mellom andre saman med brørne sine; Odd, Bjørn og Tore Legernes. Då han byrja studere til elektroingeniør i Trondheim, melde han i 1954 overgang til hovudserielaget Freidig. I 1956 var han tilbake i Molde og var med å sikre klubben opprykk til Hovudserien 1957/58. Våren 1958 fekk Legernes arbeid i Larvik, og spela så for Larvik Turn fram til 1962. Klubben, som hadde vunne tre seriemeisterskap tidlegare på 1950-talet, kom i Legernes sin fyrste sesong på andreplass i avdeling B av hovudserien.

### Landslagsspel

Legernes debuterte på Noregs landslag som Freidig-spelar i 1955. Gjennom sju sesongar spela han 41 landskampar, og skåra eitt mål. Høgdepunktet som landslagsspelar opplevde han på Ullevål den 12. juni 1957, då Ungarn kom på besøk. Få år tidlegare hadde Ungarn hatt verdas beste fotballlandslag, så det var stort for Noreg å gå av bana med 2-1-siger. Same sesongen skåra Legernes sitt einaste landslagsmål, då han opna skåringskontoen i Reykjavik, Noreg vann til sist 3-0. Han tok på seg landslagstrøya siste gongen i Valetta hausten 1961, då heimelaget Malta og Noreg spela uavgjort 1-1.

### Yrke, trenargjerning

Legernes budde og arbeidde i Larvik-perioden fram til 1966. Åra 1966–69 budde han i Setesdal, før han etablerte seg i Asker i 1969, der han tok jobb ved Norsk Hydro sitt verk på Vækerø. Ved sidan av hovudyrket var han trenar for Noregs ungdomslandslag 1970 og -71, saman med Øivind Johannessen. Han tok over etter Arne Bakker som trenar for Stabæk der han var i to periodar. Seinare trena Legernes også Asker og Jevnaker.

Notar
-----

1. ↑  Magnus Breili:Fotballboken. 1967
2. ↑

Kjelder
-------

* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |
| Kobe |
| --- |
| Skumring i Kobe i 2009. Skumring i Kobe i 2009. |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| **Flagget til Kobe** | **Byvåpenet til Kobe** |

 |
| Styresmakter |
| Land | Japan |
| Borgarmeister | Tatsuo Yada |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  552.80 km² |
| Innbyggjarar  - By (2008)   - folketettleik | 1,533,852   2768/km² |
| Koordinatar | 34°41′″N 135°12′″E﻿Koordinatar: 34°41′″N 135°12′″E﻿ |
| Tidssone | UTC + 9 (UTC+9) |
| Diverse anna |
| **Heimeside:** |
| Plassering |
| Plassering av Kobe |

**Kobe** er ein hamneby i prefekturet Hyōgo i Kansai på øya Honshu i Japan. Kobe er den sjette største byen i Japan med over 1,5 millionar innbyggjarar. Kobe ligg ved Osaka-bukta, 3 mil vest for Osaka.

Jordskjelvet
------------

I 1995 vart Kobe råka av eit kraftig jordskjelv som målte 6,8 på Richter-skalaen. Over 6,400 menneske miste livet, og m.a. vart hamneanlegget øydelagt. Hamneanlegget vart gjenoppbygd etter jordskjelvet.

Næringsliv
----------

Det er mykje industri i Kobe; dette omfattar både tungindustri, moteindustri og næringsmiddelindustri. Her ligg fleire universitet og ymse høgskular, fleire store parkar, eit akvarium og fleire museum.

Transport
---------

Verdas lengste hengebru, Akashi-Kaikyo-brua, som opna i 1998, går frå Kobe og ut til øya Awaji. Både vegnettet og jarnbanen er godt utbygd, og det finst fleire flyplassar i nærleiken.

Kultur
------

Ved Kobe ligg også dei varme kjeldene *Arima Onsen*. Byen er også vidgjeten for eit spesielt oksekjøt frå Kobe. Ein jazzfestival vert halden her kvart år, det finst mange ulike idrettslag frå Kobe, m.a. ein eigen golfklubb og segleklubb.

Kjelder
-------

* 

* «Kobe» i *Store norske leksikon*, snl.no.
* *Engelsk Wikipedia om Kobe, henta inn 16. april 2011.*
**Kobi Marimi** (fødd 8. oktober 1991}}) er ein israelsk songar som vann den nasjonale talenttevlinga *HaKokhav HaBa* (*den neste stjerna*) i februar 2019. Marimi representerte Israel i Eurovision Song Contest på heimebane i mai 2019 med låten «Home».

Bakgrunn
--------

Marimi vart fødd og oppvaksen i Ramat Gan og flytta seinare til Tel Aviv der han jobba som bartender. Han har sunge sidan han var 13 år gammal og er utdanna skodespelar. Han vart seinare kåra til den meste lovande skodespelaren under israelske Musical Theatre Festival.

Sjølv om han har sunge sidan han var tenåring, hadde ikkje Marimi noka formell songerfaring før han melde seg på den TV-sende talenttevlinga *HaKokhav HaBa* hausten 2018. Etter ein serie med semifinalar gjekk han til slutt til topps i finalen tysdag 12. februar 2019 send på israelske Keshet 12. Gjennom sigeren fekk Marimi representere Israel i finalen av Eurovision Song Contest 2019 på heimebane i Tel Aviv laurdag 18. mai. Bidraget «Home» vart offentleggjort i mars.

Referansar
----------

1. ↑  «Kobi Marimi to represent Israel in 2019 Eurovision Song Contest» (på engelsk). Henta 12. februar 2019.
2. ↑  «Kobi Marimi will represent Host Country Israel!». EBU. 12. februar 2019. Henta 12. februar 2019.
3. ↑  «Kobi Marimi brings 'Home' to Eurovision as Israel's 2019 entry». 10. mars 2019. Henta 13. april 2019.

* *Denne artikkelen bygger på «Kobi Marimi» frå Wikipedia på bokmål, den 29. desember 2021.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* ISNI
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)
* AllMusic (artist)

 |
**Arne Rustadstuen** (14. desember 1905–25. april 1978)) var ein norsk langrennsløpar, kombinertløpar og langrennstrenar frå Fåberg, medlem av Lillehammer Skiklub.

Aktiv
-----

I 1930 vann Rustadstuen gullmedaljen på 17 km under VM i Oslo, og året etter tok han bronsemedaljen i kombinert under VM i Oberhof. Under OL 1932 fekk han bronsemedaljen på femmila. Han deltok også i OL 1936 i Garmisch-Partenkirchen, der beste plassering var sjetteplass på 18 km. 

Rustadstuen vann Birkebeinerrennet i 1933 og 1934. I 1934 brukte han 5.41.25 på turen over fjellet mellom Rena og Lillehammer.

I 1935 vart han tildelt Holmenkollmedaljen.

Han døydde på Lillehammer.

Notar
-----

1. ↑  *sports-reference.com*, arkivert frå originalen 25. september 2015, henta 8. mars 2013
2. ↑  Åmot ungdomsskole

Bakgrunnsstoff
--------------

* 

* (en) Arne Rustadstuen – Profil og resultatoversikt i olympiske konkurransar på *sports-reference.com*.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |
Koordinatar: 59°56′18.460″N 10°43′29.906″E﻿

Blindern med universitetsområdet i nedre halvpart av fotografiet. Universitetet disponerer òg lokale i dette området utanfor biletet. Flyfoto frå 2015.
**Blindern** er eit strok i bydel Nordre Aker i Oslo. Stroket er hovudsakleg eit bustadsområde, men er prega av at Universitetet i Oslo har sitt sete og størsteparten av sine bygningar liggjande her.

Meteorologisk institutt har òg sin bygning med tilhøyrande målestasjon etc. i dette stroket. Opplysningar om vêr og temperatur i Oslo refererer difor vanlegvis til tilhøva på Blindern.

Blindern er òg namnet på ein haldeplass på T-banelina Sognsvannsbanen, som saman med haldeplassen Forskningsparken på den same lina, og trikkelina mellom sentrum og Rikshospitalet, gjer det enkelt å nå stroket og universitetet med kollektivtransport. 

Våningshuset på Nedre Blindern gård i Blindernveien 19 er frå 1790-talet, og var prestegard for Vestre Aker frå 1856. Huset er freda.Foto: Mahlum, 2008

Namnet har stroket fått etter garden Blindern. Dette var ein av dei mange gamle gardane i Aker som opphavleg hadde endinga *vin* i namnet, og som difor gjerne vert rekna med å ha vore rydda i eldre jarnalder. Det er ikkje noko att av jordbruksareala i dette området.