recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Gunnhild Eide Sundli** (fødd 2. juli 1985) er ein norsk artist. Sundli er mest kjend som songarinna i musikkgruppa Gåte frå 1999 til gruppa vart oppløyst i 2005. Ho er fødd og oppvaksen i Orkdal, og bur no i Trondheim. Ho byrja med kveding som 9-åring, og har sidan vore innom både klassisk- og jazz-song. Ho har eksamen i kveding frå Heimdal videregående skole.

I februar 2006 starta ho som skodespelar med debut i kabareten «Cafe Isogaisa» av Hans Rotmo. Ho held fram i juni med rolla som Anna i Korsvikaspillet i Trondheim. I august spela ho Lucie Nilsdatter Gyldenløve i operaen om Olav Engelbrektsson på Steinvikholmen, før ho deltok i sogespelet «Raud Vinter» i Levanger i september.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Intervju i Avisa Sør-Trøndelag 07.09.2005 Arkivert 2007-09-28 ved Wayback Machine.
* Intervju i VG 07.09.2005
* Intervju i Adresseavisen 08.10.2005 Arkivert 2007-10-16 ved Wayback Machine.
* Intervju i Verdalingen 09.01.2006 Arkivert 2007-09-27 ved Wayback Machine.
* Intervju i Byavisa i Trondheim 07.02.2006 Arkivert 2007-09-28 ved Wayback Machine.
* Nettmøte med Gunnhild Sundli på adressa.no 22.02.2006 Arkivert 2007-10-16 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* ISNI
* MusicBrainz (artist)

 |
| **Catanzaro** |
| --- |
| Luftfoto av det historiske sentrumet i CatanzaroLuftfoto av det historiske sentrumet i Catanzaro Luftfoto av det historiske sentrumet i Catanzaro |
| Plassering |
| 

Catanzaro is located in Italia

 |
| Styresmakter |
| Land  Region  Provins | Italia Italia  Calabria  Matera |
| Borgarmeister | Rosario Olivo |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  111 km² |
| Innbyggjarar  - Totalt (2005)   - folketettleik | 94 969   153/km² |
| Koordinatar | 38°54′″N 16°36′″E﻿Koordinatar: 38°54′″N 16°36′″E﻿ |
| Høgd over havet | 342 m |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | 0961 |
| Telefon-retningsnummer | 88100 |
| **Nettstad:** www.comunecatanzaro.it |

**Catanzaro** er ein by sør i Italia. Han er hovudstad i både provinsen Catanzaro og i regionen Calabria og har om lag 95 000 innbyggjarar. 

Byen er bygd på ei klippe og er delt i to av den bratte Fiumarelladalen. Dei to delane er forbunde via ei stor stålbru (Viadotto Morandi), som er av dei høgaste i Europa, bygd i 1960 av arkitekten Riccardo Morandi. Feriestaden Catanzaro Lido, ligg om lag 5 km mot sør og har ein vid promenade og ei hamn for små fiskebåtar og lystbåtar.

Historie
--------

Namnet på byen er usikkert. Enkelte meiner at det kjem frå to austromerske generalar kalla Kattaro og Zaro, medan ein annan teori er at Zaro vart det opphavlege namnet på elva (Zarapotamo), slik at *katà Zaro* tyder bortanfor elva. 

Gamlebyen vart bygd på tre åsar (Trifone eller St. Rocco-åsen, Episkopatåsen og St. Johannes-åsen) under Austromarriket. 

På 1400-talet, då Aragon styrte det sørlege Italia, var Catanzaro eit verdssenter for silkeproduksjon, der det vart produsert silke og kniplingar for hoffa rundt om i verda og Vatikanstaten. Handelfolk frå heile Europa kom for å kjøpe silke i hamna i Reggio Calabria før pinsedag.

Under opprøret til dei calabriske baronane i 1528 motstod den spanske statthaldaren Pedro Alarcon de Mendoza med 11 000 lojale troppar ei lang omleiring og byen fekk tittelen *magnifica at fidelissima* av keisar Karl V og retten til å prege eigne myntar. 

Eit svært kraftig jordskjelv i 1783 jamna kyrkje, palass og store delar av husa med jorda, og eit anna jordskjelv i 1832 øydela stort sett det som var igjen av dei gamle historiske bygningane. 

Catanzaro var ein gong eit velståande senter i Austromarriket, og seinare ein tidleg normannisk utpost. Den tidlegare normanniske borga står framleis.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Catanzaro» frå Wikipedia på engelsk, den 9. desember 2007.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Accademia di Belle Arti - Catanzaro

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
|  |
| --- |
| **Netthaletrogon** |
| Netthaletrogon Foto: Matt MacGillivrayNetthaletrogon Foto: Matt MacGillivray |
|
| **Utbreiing og status** |
| **Status i verda:** LC LivskraftigUtbreiinga av Netthaletrogon Utbreiinga av Netthaletrogon |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Dyr Animalia |
| **Rekkje:** | Ryggstrengdyr Chordata |
| **Underrekkje:** | Virveldyr Vertebrata |
| **Klasse:** | Fuglar Aves |
| **Orden:** | Trogoniformes |
| **Familie:** | Trogonar Trogonidae |
| **Slekt:** | *Trogon* |
| **Art:** | **Netthaletrogon** *T. clathratus* |
|
| **Vitskapleg namn** |
| ***Trogon clathratus***Salvin, 1856 |

**Netthaletrogon** (*Trogon clathratus*) er ein fugl i trogonfamilien og finst i eit utbreiingsområde avgrensa til landa Costa Rica og Panama.

Skildring
---------

Denne relativt store trogonen er ca. 30 centimeter lang. Som dei fleste trogonar, syner arten sterkt kjønnsdimorfisme. Han skil seg frå alle andre trogonartar i utbreiingsområdet med sin lyse iris. Hannen har grøn overside, grønt hovud og øvre bryst. Andletet og strupeområdet er mørkt, vengene lys gråe. Heile undersida med undergump er raud. Oversida av halen er mørk blå, undersida mørk grå med smale, kvite tverrstriper. Nebbet er gult. Til samanlikning har hoa fjørdrakt i heilt mørk grått til olivenbrunt, men buken og undergumpen er raudfarga. Netthaletrogon liknar mykje oransjenebbtrogon som lever i tilgrensande område, men oransjenebbtrogon manglar tverrstriper på undersida av halen og dei har raudoransje augering.

Songen til netthaletrogonar består av ein serie av opp mot ca. 15 tonar som først aukar i snøggleik og styrke og deretter fell brått mot slutten. Songen er langt meir distinkt, kortare og mindre nasal enn hos oransjenebbtrogon.

Som trogonar flest sit netthaletrogonar mykje rolege. Dei lever av frukter, store insekt og jamvel små amfibium og reptil, lågt eller middels høgt i trekroner i våt skog. Utbreiingsområdet er på nordsida av den sentrale fjellkjeda gjennom Panama og Costa Rica, mellom 90 og 1360 moh.

Populasjonen er ikkje estimert, er trudd å vere minkande, men arten er klassifisert som livskraftig.

Kjelder
-------

* Collar, N. (2016). *Lattice-tailed Trogon (Trogon clathratus)* In: del Hoyo, J. Elliott, A. Sargatal, J. Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2016). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 6. februar 2016
* Collar, N. (2016). *Slaty-tailed Trogon (Trogon massena)* In: del Hoyo, J. Elliott, A. Sargatal, J. Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2016). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 6. februar 2016
* BirdLife International (2016) Species factsheet: *Trogon clathratus Arkivert 2016-02-06 ved Wayback Machine.*. Henta frå  den 6. februar 2016

Referansar

1. 1 2  Collar (2016)
2. ↑  Collar 2 (2016)
3. ↑  Opptak av song frå netthaletrogonar, portal for opptak av arten hos The Xeno-canto Foundation, henta 6. februar 2016
4. ↑  Peter Boesman, Song frå oransjenebbtrogon, Internet Bird Collection, henta 6. februar 2016
5. ↑  BirdLife International (2016)

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Netthaletrogon**
Reklameplakat for mellom andre buktalaren Leah Bell.
Kunstnaren Lea Grundig.
**Lea** og **Leah** er namn som kan brukast som kvinnenamn, stadnamn og slektsnamn. Førenamnet Lea har namnedag i Sverige den 26. juni og i Noreg den 28. juni.

Tyding
------

Som personnamn kan namnet koma frå det hebraiske namnet Leah (לֵאָה). Tydinga av dette namnet er ukjend, men det kan tyda 'villku', 'svekka' (frå לְאָה, le'ah) eller koma frå eit kaldeisk namn som tyder 'herskarinne'. Lea er mellom anna nemnd i Bibelen som den første kona til patriarken Jakob, stammora til seks israelsstammar. Lea kan også stamma frå italiensk som ei kvinneleg form av namnet Leo, 'løve', eller avleidd av gresk *Leaina*, 'holøve'. Dette namnet kan også ha forma Lia.

Det engelske stad- og etternamnet Lea er i slekt med Lee. Ordet har gjerne gammalengelsk opphav og kan visa til ein stad i skogen eller ei glenne. Elva Lea har derimot keltisk opphav og usikker tyding, kanskje 'lett elv'.

Bruk
----

Namnet har lenge vore brukt i jødisk tradisjon, men blei først vanleg blant kristne etter reformasjonen.

Lea er eit vanleg norsk etternamn. Ved byrjinga av 2008 var det 730 vaksne i Noreg som hadde dette etternamnet, i følgje SSB.

Namneberarar
------------

* Heilage Lea, romersk enkje og nonne som levde på 200- eller 300-talet, vernehelgen for enkjer med festdag 22. mars.
* Lea Ahlborn, fødd Lundgren (1826-1897), svensk kunstnar
* Lea Grundig, fødd Langer (1906-1977), tysk jødisk kunstnar
* Lea Padovani (1920–1991), italiensk skodespelar
* Lea Massari (f. 1933), italiensk skodespelar
* Lea Thompson (f. 1961), USA-amerikansk skodespelar
* Leah Remini (f. 1970), amerikansk skodespelar
* Leah Isadora Behn (f. 2005), dotter av prinsesse Märtha Louise og Ari Behn

Berre Lea:

* Lea blei brukt som løyndenamn av den svenske forfattaren Josefina Wettergrund på 1800-talet

Stadnamn
--------

* Lea i Derbyshire
* Lea i Lancahire
* Lea i Lincolnshire
* Lea i Wiltshire
* Lea i Sandnes
* Elva Lea (Lee) sør i England

Fotnotar
--------

1. ↑  Ivar Utne, FORKLARINGER PÅ FORNAVN, SOM SVAR PÅ SPØRSMÅL 20.9.2004 og seinare; behindthename.com, begge vitja 28. juni 2009
2. ↑  «1 Mos 16-17,23,29». *Bibelen*.
3. ↑  *about.com*, arkivert frå originalen 21. september 2007, henta 28. juni 2009
4. ↑  A.D. Mills, *Dictionary of English Place Names*, Oxford University Press 1998.
5. ↑  behindthename.com, vitja 28. juni 2009
**Catharina Meincke Lysholm** (1744–9. desember 1815) var ei norsk forretningskvinne og skipsreiar, fødd og død i Trondhjem (Trondheim).

Bakgrunn
--------

Ho vart fødd inn i familien Meincke, ein av dei mange velståande kjøpmannsfamiliane som innvandra til Trondhjem frå Flensburg i Slesvig. Desse familiane var dels i slekt med kvarandre, dels inngifta i kvarandre sine familiar, og danna størstedelen av Trondhjem sitt handelspatrisiat på 1700-talet.

Ho gifta seg i 1773 med kjøpmann og hoffagent Broder Brodersen Lysholm, som òg var innvandra frå Flensburg i Slesvig. Han hadde løyst borgarskap i Trondhjem i 1761. Lysholm vert omtala som ein av dei viktigaste kjøpmennene i Trondhjem. I tillegg til eigedomen dei hadde i Kjøpmannsgata i Trondhjem, skaffa det nygifte paret Catharina og Broder Lysholm seg ein lystgard på toppen av Steinberget. Denne vart seinare kalla Marienborg. Dei fekk bygd nye hus begge stadar.

Forretningsverksemd
-------------------

Som andre privilegerte kvinner på hennar tid, hadde ikkje Lysholm noko yrke utanfor heimen før mannen døydde, men då ho vart enke i 1772 synte ho seg som ei driftig og dugeleg forretningskvinne. Ho heldt fram mannen sin forretning saman med Hans Carl Knudtzon, som i 1777 vart opptekem som kompanjong, og som vart eineinnehavar i 1790.

I tillegg til kjøpmannsverksemd dreiv Lysholm reiarlag, reiparbane og det som vart kalla forleggjerverksemd, som bestod i at firmaet leverte varer til til dømes produksjonen i gruver, og fekk ferdige varer tilbake. Selbu koparverk var eit av verka Lysholm handla med.

Ho stifta Trondhjems Skibsværft saman med broren Henrik Meincke og kjøpmann Peder Falck i 1779. Syskena bidrog med kapital, medan Falck organiserte det heile. Etter stiftinga var ho medeigar i verftet, og fekk fleire eigne skip bygde der, blant anna briggen «Trondhiems Prøve» i 1780. Dette var det første handelsskipet som gjekk med last direkte frå Trondhjem til Aust-India, og med returlast til København. Det var gjennom frakt av brennevin på dette skipet ho fekk æra for å ha oppdaga, eller oppfunne, linjeakevitten, men dette er omdiskutert.

Kjelder
-------

1. ↑  Bratberg, Terje (28. september 2014). «Catharina Lysholm». *Norsk biografisk leksikon* (på norsk). Henta 3. desember 2017.
2. ↑  *De trondhjemske handelshusene på 1700-tallet : slekt, hushold og forretning*. Trondheim. 1998. s. 62. ISBN 8277650272.
3. ↑  Bull, Ida (1998). *De trondhjemske handelshusene på 1700-tallet : slekt, hushold og forretning*. Historisk institutt, HF-fakultetet, NTNU. s. 62. ISBN 8277650272.
4. ↑  Hroar Dege: *Historien om de norske akevitter*, sjå kapitlet «Med „Prøven" først over linjen», s. 125–133
5. ↑  Espeland og Mellbye: *Til liniens pris*, kapittelet «Fra fusel til akevittkunst» s. 16-22
6. ↑  Historia til linjeakevitten er omstridt. Odd Magnar Syversen antyder at oppdaginga skjedde rundt midten av 1800-talet. Sjå *Akevitt! : Linjer om Løiten* s. 106. Andre kjelder meiner at Lysholm sjølv, eller tanta hans, oppdaga linjeakevitten (*Jørgen B. Lysholm. Industrimagnat, gleden og festens inspirator*), *Historien om de norske akevitter* og *Til liniens pris*).
|  |
| --- |
| ***Leah***  Singel av Roy Orbison |
|  |
| A-side | «Working for the Man» |
| **Utgjeve** | 8. september 1962 |
| **Innspelt** | 1962 |
| **Sjanger** | Pop |
| **Lengd** | 2:42 |
| **Selskap** | Monument 45-467 |
| Låtskrivar(ar) | Roy Orbison |
| Roy Orbison-kronologi |
| «The Crowd»(1962) | *Leah* | «In Dreams»(1963)
 
 |

**«Leah»** er ein song skriven og framført av Roy Orbison. Songen vart gjeven ut som B-sida til singelen «Working for the Man» i september 1962. Begge songane vart framførte med Bob Moore's Orchestra and Chorus. 

Songen har ein polynesisk melodi med bongotrommer, hawaiigitar og marimbar, som skapar ei tropisk stemning, sjølv om teksten har eit meir morbid tema. Songaren druknar medan han dykkar etter perler for kjærasten sin, men i slutten syner det seg at det berre var ein draum.. 

Singelen nådde 33. plassen på singellista i USA, men gjekk heilt til topps i Australia.

Lister
------

| Liste (1962) | Plassering |
| --- | --- |
| U.S. *Billboard* Hot 100 | 25 |
| Australia | 1 |
| Canada | 19 |

Kjelder
-------

* Working for the Man på Discogs

1. ↑  Leah på Allmusic

Bakgrunnsstoff
--------------

* Heile songteksten på MetroLyrics
Hubble-bilete av Netthinnetåka.
**Netthinnetåka** eller **Retinatåka** (katalogisert **IC 4406**) er ei planetarisk tåka som ligg rundt 1900 lysår unna jorda i stjernebiletet Ulven. Som mange planetariske tåker framviser Netthinnetåka ei symetrisk form. Frå jorda ser ein Netthinnetåka ifrå sida og ho verkar flat, men tåka har eigentleg form som ein smultring.

I tåka finst det mørke trådar av kjølig, nøytral gass. Desse sender ikkje ut stråling sjølv i form av synleg lys, men kan sjåast i silhuett av di dei er 1000 gongar tettare enn gassen i resten av tåka. Trådane har ei breidd på 160 AE eller 160 gongar avstanden mellom sola og jorda. Det er ukjend om dei etter kvart vil gå i oppløysing eller om dei vil overleva stjernedøden.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Kort om trådane av støv og gass på Hubble-sida **(engelsk)**
* Artikkel av Knut Jørgen Røed Ødegaard om Netthinnetåka **(bokmål)**

Kjelder
-------

1. 1 2 3  «The Retina Nebula: Dying Star IC 4406» - billetteksten til Hubble-biletet på éi av dei to offisielle heimesidene til teleskopet.
**Nettmagasinet Folkepressen.no** (FP) er ei partipolitisk uavhengig norsk nettavis  for unge vaksne og ungdom. Sidan avisa vart opna i 2014 har ho opparbeidd seg ei lesarmengd på 5.000 daglege besøk.  Nettmagasinet er eigd av Norsk Kunnskapsbevis AS. Gilbert Borgen er grunnleggjar og ansvarleg redaktør.

Logo for Nettmagasinet Folkepressen.no

### Innhald

Nettstaden er drifta og utvikla av berre to personar. Mange av artiklane vert skrivne av den vesle redaksjonen, men avisa er avhengig av at lesarane sjølve bidrar med å sende inn interessante saker. Folkepressen.no ønskjer også at unge som vil søkje jobb i media kan få erfaring som frivillige skribentar, fotografar eller kommunikasjonsrådgjevarar gjennom nettmagasinet.

Med fokus på å reflektere interessene til nordmenn i alderen 15-30 skriv Folkepressen.no både humorsaker og artiklar som opplyser om samfunnstema som skal fange interessa til målgruppa. Artiklane kan omhandle tema som samfunnskritikk, naturvern, dyreliv, likestilling og generell folkeopplysning. Nettavisa har også som mål å inspirere til leseglede og publiserer difor bokmeldingar.

### Språk

Nettmagasinet Folkepressen.no si redaksjonelle målform er bokmål, men dei publiserer også artiklar på nynorsk. Artiklane inneheld ofte element frå eit meir ungdommeleg språk enn dei tradisjonelle avisene nyttar, t.d. låneord frå engelsk og norsk slang. Nettavisa ønskjer å vere eit norskspråkleg alternativ til engelskspråklege ungdomsnettstader.

### Kjelder


1. ↑   Arkivert 2015-02-05 ved Wayback Machine. Folkepressen.no - Infosenter
2. ↑   Arkivert 2015-02-06 ved Wayback Machine. Norsk Kunnskapsbevis AS - Få erfaring som skribent med Folkepressen.no
3. ↑   Arkivert 2015-02-06 ved Wayback Machine. Folkepressen.no - Frivillig skribent
4. ↑   Arkivert 2015-02-05 ved Wayback Machine. Gyldendal.no - Primitve Pungdyr
**John King Davis** (19. februar 1884–8. mai 1967) var ein engelskfødd australsk oppdagar og navigatør, kjend for arbeidet sitt som kaptein på ekspedisjonsskip i antarktiske farvatn så vel som for etableringa av meteorologiske stasjonar på Macquarieøya i Sørishavet og på Willisøya i Korallhavet.

Davis avslutta utdanninga si ved Colet Court, London og ved Burford School i Oxfordshire i 1900, då han og faren hans forlét London til fordel for Cape Town i Sør-Afrika.

I 1908–1909 var Davis overstyrmann på «Nimrod» under den antarktiske ekspedisjonen til Ernest Henry Shackleton. Han var òg kaptein på «Aurora» og nestkommandarende på den australasiatiske ekspedisjonen til Douglas Mawson i 1911–1914.

Ved utbrotet av første verdskrigen i august 1914 meldte Davis seg til aktiv teneste, og vart ansvarleg for transport av troppar og hestar til Egypt og England.

Han teenestegjorde òg som kaptein for «Discovery» under British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition i 1929–1930. Davis var Commonwealth Director of Navigation i Australia frå 1920 til 1949, og det var i byrjinga av denne perioden at han meldte seg frivillig til personleg å sette opp den eksterne meteorologiske stasjonen på Willisøya i 1921–1922.

Davis var president i Royal Society of Victoria i perioden 1945–1946, i tillegg til at han var medlem i Royal Geographical Society. Davisbasen i Antarktis, etablert i 1957, er kalla opp etter han. Han vart òg utnemnd til Commander of the British Empire (CBE).

Bibliografi
-----------

* (1919) *With the Aurora in the Antarctic*
* (1921) *Willis Island: a storm-warning station in the Coral Sea*
* (1997) *Trial by Ice. The Antarctic Journals of John King Davis* (ISBN 1852970472)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «John King Davis» frå Wikipedia på bokmål, den 16. januar 2014.*
	+ *Wikipedia på bokmål oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Béchervaise, John. «Davis, John King (1884 - 1967)». *Australian Dictionary of Biography* (på engelsk). Henta 16. januar 2014.
2. ↑  «Bright Sparcs entry on John King Davis». *Bright Sparcs* (på engelsk). Henta 16. januar 2014.
3. ↑  «Captain John King Davis». *Australian Antarctic Division* (på engelsk). Arkivert frå originalen 21. juli 2008. Henta 16. januar 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI

 |
**Godavari** (marathi गोदावरी, telugu గోదావరి) er ei elv i sentrale India. Ho spring ut i fjella i Maharashtra, i Trimbakeshwar nær Nasik og Mumbai, berre 38 mil frå Arabiahavet. I staden for å renna ut her krysser ho landet og renn ut i Bengalbukta i aust. Med ei lengd på rundt 1 450 km er Godavari den nest lengste elva i India, etter Krishnaelva.

Munningane til Godavari (øvst) og Krishnaelva.
Godavari har utspring i Dei vestlege Ghatfjella ved Trimbak i delstaten Maharashtra. Elva renn så i austleg retning over Deccanplatået, gjennom Maharashtra, Karnataka, Orissa og Andhra Pradesh. Nær Rajamundry, 80 km frå austkysten, delar elva seg i to og dannar eit delta. Ho munnar ut i Bengalbukta.
Elva har eit nedbørsfelt på 319 808 km².

Under monsuntida har elva stor vassføring, medan det øvre elveleit tørker ut vår og haust. Vatnet i elva er brunfarga. Dei største sideelvene er Indravati, Pranahita, Wainganga, Wardha, Manjira, Bindusara og Sabari.

Hinduprosesjon i Godavari.
Elva blir også kalla *Vriddh Ganga* ('Gamle Ganges') eller *Dakshin Ganga* ('Sør-Ganges'). Heile elva er heilag for hinduar. Som alle større elvar i India finst det mange valfartsmål ved Godavari, som Triyambak, Nasik og Bhadrachalam. Dei største byane langs elva er Aurangabad, Nagpur, Nizamabad, Nasik, Nanded, Balaghat, Bhadrachalam, Rajamundry og Narsapur.

Før elva nar Rajamundry er ho demma opp til vasskraft. Ei stor veg- og jarnbanebru over Godavari bind saman Kovvur og Rajamundry. Rundt halvparten av elva blir brukt til kunstig vatning. Elvedeltaet blir brukt til risdyrking. Godavari er sterkt forureina, særleg av industriverksemd.

Bakgrunnsstoff
--------------

Kjelder
-------

1. 1 2 3 4 5  Rivers of India, nih.ernet.in
2. 1 2 3 4  Mahanadi River, britannica.com
3. 1 2 3  «River Godavari». rainwaterharvesting.org. Henta 12. november 2006.


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* NKC
* GeoNames

 |
**Netscape Communications Corporation** var firmaet bak nettlesaren Netscape Navigator, den mest populære grafiske nettlesaren i 1990-åra.

Netscape sin opptur
-------------------

Selskapet Netscape vart grunnlagt av Jim Clark og Marc Andreessen, som òg hadde utvikla den første grafiske nettlesaren, NCSA Mosaic, som gjennom konseptet Verdsveven spreidde Internett til ei stor brukargruppe. Universitetet der dei hadde utvikla dataprogrammet NSCA Mosaic, såg raskt verdien og kravde opphavsretten til det. Jim og Marc starta då *selskapet* Mosaic, som kort tid etter skifta namn til Netscape. Deira nye program Netscape Navigator (NN), som kom i oktober 1994, vart den mest populære nettlesaren på resten av 1990-talet.

Utover nettlesarar har Netscape utvikla ein tidlegare svært populær webtenar, Netscape Enterprise Server, USENET-tenaren Netscape Collabra, og mange ulike andre nett-tenarar. Selskapet har òg starta Mozilla, eit prosjekt for nettlesarar med open kjeldekode, og funne opp det mykje utbreitte programmeringsspråket JavaScript.

Netscape vart i mars 1999 kjøpt opp av selskapet America Online (AOL).

Nedturen til Netscape
---------------------

I byrjinga kosta nettlesaren Netscape Navigator pengar, men etter at talet på Microsoft Windows-brukarar av Verdsveven byrja å ta innpå talet på UNIX-brukarar og Microsoft byrja å dele ut sin nettlesar, Internet Explorer (IE) gratis med operativsystemet Microsoft Windows, vart òg Netscape tvungne til å dele ut programvaren gratis. Men denne strategien var ikkje nok. Netscape sin del av marknaden dalte. Ein avgjerande faktor var då IE 5 vart lansert i 1999. På den tida var Internet Explorer meir avansert enn Netscape Navigator. Året etter kom den Mozilla-baserte Netscape 6, men den synte seg å vera altfor ustabil og greidde difor ikkje å kapra brukarar til Netscape.

Etter fleire meir eller mindre mislukka freistnader på å snu trenden, la AOL (som på det tidspunktet heitte AOL Time Warner) i juli 2003 ned utviklingsavdelinga i Netscape og oppløyste heile dotterselskapet.

Sjå òg
------

* Nettlesar
* Internet Explorer
* lynx
* Mozilla
* Firefox
* Opera
* Safari

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* NDL

 |
Koordinatar: 62°43′18.2″N 008°46′30.5″E﻿

Innerdalshytta. Foto: Ola Njå

**Innerdalshytta** er ei turisthytte i Innerdalen i Sunndal kommune i Møre og Romsdal. Hytta er utgangspunkt for fjellturar til fleire toppar i Trollheimen, mellom anna Innerdalstårnet og Skarfjellet. 

Det er to hytter i området, som begge er eigde og drivne av Kristiansund og Nordmøre Turistforening. Innerdalshytta er den eldste av dei og vart bygd i 1893 som den første turisthytta nord for Dovre. Hytta vart restaurert i 2005 og 2006 og har sengeplassar til 31 personar. I 2008 vart den andre hytta, *Låven*, opna. *Låven* har sengeplass til 20 personar fordelt på 8 rom og fungerer som sjølvbetent hytte i vinterhalvåret. Innerdalshytta er då stengd.

Nært Innerdalshytta ligg *Innerdal turisthytte*, som er ei privat hytte. Eit stykke lenger fram i dalføret ligg Renndølsetra. Begge desse hyttene er betente i sommarhalvåret.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Innerdalshytta» frå Wikipedia på bokmål, den 12. august 2014.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad
* Innerdalshytta på UT.no
**Kristen Skjeseth** (3. august 1880–1959) var ein norsk prest.

Kristen Skjeseth vart fødd i Vang med foreldra Karen Kristoffersdtr og lærar Gudbrand Andersen Skjeseth.

Etter avslutta teologistudiar tok han seg i 1908 arbeid på anlegg i Sør-Varanger, for verkeleg å kjenne vilkåra arbeidarene levde under på kroppen. Sidan vart han tilsett som kapellan i Narvik og prost i Vågan i Lofoten. Han var tidleg ein ivrig talsmann for at kyrkja måtte engasjere seg i kampen for sosial rettferd. I 1913 vart han vald inn i bystyret i Narvik for Arbeidarpartiet, og vart varaordførar i byen. Han sat i bystyret til 1921, jamvel om han melde seg ut or Arbeidarpartiet etter at partiet programfesta at dei ville ha kristendomsfaget fjerna frå skulen i 1918.[*treng kjelde*]

Etter Lofotraidet i 1941 vart han arrestert at tyskarane og sat eitt år i fangenskap. Etter frigjeringa markerte han seg som ein kritikar av rettsoppgjeret, spesielt mot gjeninnføringa og bruken av dødsstraff. 

Kristen Skjeseth var far til kommunisten Gunnar Skjeseth (1909–1937), som fall i den spanske borgarkrigen.

Kjelder
-------

1. ↑  Kyrkjebok Vang, Hedmark
2. ↑  Nils Ivar Agøy: Kristensosialismens oppblomstring (PDF)[*daud lenkje*]

Bakgrunnsstoff
--------------

* «Virksomme ord»

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND

 |
Koordinatar: 54°2′S 37°16′W﻿

**Inner Lee Island** er ei lita øy 130 meter nord-nordaust for Luck Point, som ligg i Bay of Isles i Sør-Georgia. Denne øya vart kartlagd i 1912–13 av Robert Cushman Murphy, ein amerikanske naturalist ombord på briggen «Daisy», som rekna denne øya til ei av to øyar han kalla Lee Islands. Øyane vart kartlagde på ny i 1929-1930 av eit lag frå Discovery Investigations, som namngav den sørvestlege av dei to Inner Lee Island. Den nordaustlege øya heiter Outer Lee Island.

Sjå òg
------

* Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
-------

1. ↑  «Inner Lee Island». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 21. oktober 2012.
2. ↑  Alberts, Fred G. red. (June, 1995). *Geographic Names av Antarktis* (PDF) (second utg.). USA Board on Geographic Names. s. 361. Henta 14. oktober 2012.

 Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «Inner Lee Island» (innhald frå Geographic Names Information System).


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Nettradio** er ei kringkastingsteneste over Internett. Nettradio treng ikkje vere tradisjonelle radiostasjonar som lokale- og riksdekkjande FM-stasjonar. Kringkasting på Internett er ofte referert til strauming. 

Fordi radiosignalet er distribuert over Internett, blir det mogeleg å lytte på radiostasjonar frå heile verda. Det kan eksempelvis vere å lytte på lokalradio i Tyskland frå Noreg. På same måte kan vi frå Noreg reise til utlandet, og samtidig lytte på lokalradioen heime – dette kan gjerast frå heile verda.

Kringkasting av nettradio
-------------------------

For å sende nettradio må tilbydaren ha lydkjelde som CD-plate, mp3 eller tilsvarande og tenar som kan sende lyden ut. Tenaren er ein datamaskin med programvare som tillet utsending av lyd. Slik programvare kan vere SHOUTcast, Streamcast, MuSE, Windows Media eller i kombinasjon med nettbaserte løysingar som PhpStreamcast. Det finst mange ulike løysingar, dette er berre nokre få.

Radiostasjonen overfører normalt musikk frå CD til harddisk, kjøper eller lastar ned musikk frå Internett. Dette blir lagt til i spelelister, som for vanleg avspeling. Radiostasjonen sender normalt denne sendinga vidare til eigne tenarar, med stor bandbreidd. Denne tenaren distribuerer sendinga direkte til lyttarar som brukar eigna radiomottakarar.

Historikk
---------

Kringkasting av radio starta tidleg på 20-talet, men blei ikkje tilgjengeleg mobilt før i 1954 da transistorradio blei tilgjengeleg.

Nettradio følgjer same utvikling og er nyare form for radio. Nettradio har sidan 90-talet vore tilgjengeleg berre for datamaskinar med installert programvare til å spele av. Dette har dei siste åra endra seg i utvikling og i likskap med vanleg radio, blir nettradio mobilt og trådlaust tilgjengeleg for produkt som bilstereo, PDA og mobiltelefonar i neste generasjons nettverk.

Virtuelle radiomottakarar
-------------------------

Det finst mange virtuelle radiomottakarar på Internett. Den største er vtuner som har over 7800 nettradiostasjonar. I Noreg er kjende tenester Aerosol.no og lytte.no.

Ein virtuell radiomottakar opnar ei direkte kopling mellom klienten og radiostasjonen sine tenarar. På denne måten blir ikkje sendingar distribuerte vidare av mellomledd eller opphavsrett krenkt.

* Kopling til nettradio → Frekvens
* Vevside → Virtuell radiomottakar
* Klient → Radiomottakar

Bakgrunnsstoff
--------------

### Samlingar med stasjonar

* DeliCast.com Arkivert 2015-01-09 ved Wayback Machine.
* www.vtuner.com
* www.lytte.no

### Klientar

* Aerosol Nettradio
* iTunes
* mPlayer Arkivert 2005-11-10 ved Wayback Machine.
* RealPlayer
* VideoLAN
* WinAmp
* Windows Media Player
**John Lind-Johansen** (29. september 1852–31. januar 1940) var ein norsk gardbrukar og fiskar frå Ibestad i Troms. I 1903 vart han ein av dei fire fyrste arbeidarparti-representantane på Stortinget. Jørg Berge, Alfred Eriksen, Meyer Foshaug var dei andre tre. 

Han var son til ein gardbrukar og fiskar, og tok yrke etter far sin. Frå 1878 var han høvedsmann og frå 1886 også gardbrukar på farsgarden Årstein. I 1889 fekk han stipend og reiste til verdsutstillinga i Paris, på ferda reiste han innom kystbyar i Frankrike og Belgia der han studerte bankfiske. År 1891 var han med å skipe eit trygdelag for båtar.

Lind-Johansen var 1. representant frå Tromsø amt på Stortinget 1903-06, vald for Arbeidarpartiet. Den neste stortingsperioden, 1906-09, vart han vald frå einmannskrinsen Trondenes. I begge periodane var han medlem av Lagtinget, samt 1903-06 av tollkomiteen og 1906-09 av næringskomite nr 1.

Kjelder
-------


* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Vilhelm Haffner (1949). *Stortinget og statsrådet : 1915-1945. B. 1 : Biografier : med tillegg til Tallak Lindstøl: Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Oslo: [Aschehoug]. s. 34.
* Biografisk informasjon om John Lind-Johansen NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
**Kristen Andersen Aalborg** (8. januar 1865–27. februar 1946) var ein norsk gardbrukar frå Tynset som representerte Hedmark fylke og Bondepartiet på Stortinget 1925-27.

Aalborg var son til ein gardbrukar. Sjølv var han elev ved Vonheim folkehøgskole vinteren 1882-83 og ved amtsskulen 1884-85. Elles arbeidde han på farsgarden til han sjølv tok over drifta i 1903. Jamsides var han i åra frå 1899 til 1920 agent for livsforsikringsselskapet Idun.

I 1914 var Aalborg med å stifte Tynset Tømmersalgsforening, og var formann i laget i fleire år. Elles styremedlem i Glommens Skogeierforening og i Sevilla Elektrisitetsverk.

Aalborg var medlem i skulestyret 1906-12 og overformyndar i Tynset 1921-24. Frå 1911 var han medhjelpar åt soknepresten.

Aalborg var i årevis ein aktiv deltakar i musikklivet på Tynset.

Hausten 1924 vart han vald til stortingsmann for Bondepartiet, og var perioden 1925-27 nestformann i Protokollkomiteen på Stortinget.

Kjelder
-------

* Stortingsbiografi[*daud lenkje*]

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys
* VIAF

 |
Koordinatar: 26°16′59″N 50°38′1″E﻿

**Samaheej** (arabisk سماهيجl, *Samāhīj*) er ein landsby i Bahrain på nordkysten av Muharraq. Landsbyen Al Dair ligg like i nordvest, medan Galali ligg i søraust. Landsbyen ligg nord for Bahrain internasjonale lufthamn.

Samaheej hadde eit nestoriansk kristent miljø i tidleg historie, og ein har funne fundamenta av eit gammalt nestoriansk kloster i landsbyen.

Før det vart oppdaga olje i Bahrain, dreiv dei fleste innbyggjarane med jordbruk, særleg daddelpalmar, og fiske.

Namnet Samahij kjem frå persiske *se* (tre) og *mahi* (fisk) og tyder «dei tre fiskane». Namnet har å gjere med den geografiske forma på området landsbyen ligg i.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Samaheej» frå Wikipedia på engelsk, den 2. september 2017.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Kozah, Mario; Abu-Husayn, Abdulrahim; Al-Murikhi, Saif Shaheen; Al-Thani, Haya (2014). *The gammalsyrisk Writers of Qatar in the Seventh Century* (print utg.). Gorgias Press LLC. s. 28–29. ISBN 978-1463203559.
**John Theodor Lund** (9. oktober 1842–8. januar 1913) var ein forretningsmann, skipsreiar, tollskrivar, fredsaktivist og politikar for Venstre.

Lund var fødd i Bergen, far hans var skipper. Han utdanna seg til handelsverksemd, starta i 1867 opp ei agentur- og kommissjonsforretning i heimbyen. Dreiv også å reia ut båtar og skip.
Frå 1898 var han tollskrivar i Bergen. Han var frå 1896 styrar av Noregs Bank si avdeling i Bergen.

Lund var medlem av Bergen bystyre i 30 år, åtte av åra sat han i formannskapet. Ordførar var han i tre år, 1888-90. Han var stortingsrepresentant frå Bergen bykrins og for Venstre 1883-85 og 1889-1900. I den fyrste storingsperioden var han medlem av budsjettkomiteen. Perioden 1889-91 var han 1. varamann, men møtte frå 15. mai 1889 og resten av perioden, i staden for Ole Jacob Sparre. Han var då medlem av protokollkomiteen. 1892-1900 var han medlem av valkomiteen og jarnbanekomiteen, siste tre sesjonane var han formann i sistnemnde. Medlem av Lagtinget frå 1892, frå 1893 var han lagtingspresident. Elles medlem av kontraktørkomiteen 1893 og av den parlamentariske valdgiftskomiteen 1897.

Lund var delegat til den fyrste internasjonale fredskongress i London, og til seinare fredskongressar. I 1899 var han president ved det interparlamentariske forbundet si freds- og valdgiftskonferanse i Kristiania. Han var Noregs leiande representant i interparlamentarisk fredsarbeid, vald til fast medlem, seinare æresmedlem, av det interparlamentariske råd. I 1897 vart Lund vald til medlem i den fyrste Nobelkomiteen, eit verv han hadde til han døydde.

Lund var frå 1876 til 1913 medlem, i mange år formann, i 17.mai-komiteen i Bergen. Han var fråverande einast dei åra han sat på Stortinget. Morgonprosesjonen 17.mai i Bergen stoppar alltid opp på John Lunds plass, der det vert utropt eit "Leve!" til John Lunds minne, minnesmerket over han vert kransa og møtelyden syng 1. verset av Bergenssangen (*Udsigter fra Ulriken*).

Han døydde i Bergen i 1913.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff
--------------

* nobelprize.org om John Theodor Lund
* Biografisk informasjon om John Lund NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* Historisk befolkningsregister
* PolSys
* VIAF
* SUDOC

 |
**Kristen Christoffersen Kopseng** (6. oktober 1862–21. august 1940) var ein lærar, gardbrukar og politikar frå Eggedal i Buskerud. Han var stortingsrepresentant i til saman tolv år, fyrst ein periode for Frisinna Venstre, og seinare i tre periodar for partiet Høgre.

Kopseng var son til ein gardbrukar. Han gjekk ut frå seminaret i Asker i 1885 og var lærar i Krødsherad 1886-88. Han flytta då til Sigdal og var lærar der, og tillegg gardbrukar då han vart inngift på garden Hunstad. Mange år seinare, i 1918, kjøpte han garden Haug i Sigdal og busette seg der. Kopseng var i mange år formann i skulestyret og i 21 år formann i det lokale ungdomslaget. Han var medlem av heradsstyret i tida 1911-19, og vararordførar.

Vinteren 1910 møtte Kopseng på Stortinget i to veker som varamann for Bernhard Tandberg, og i 1912 møtte han på tinget frå 14. juni og resten av 1912-sesjonen, medlem av Landbrukskomiteen. Valperioden 1913-15 representerte han Hallingdal krins og Frisinna Venstre på Stortinget, medlem i Gasje- og pensjonskomiteen. Frå 1919 til -27 møtte han på tinget for Høgre, perioden 1919-21 frå Hallingdal i Justiskomiteen og deretter frå Buskerud fylke og Protokollkomiteen, sekretær 1922-24.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Stortingsbiografi Arkivert 2016-08-16 ved Wayback Machine.
Koordinatar: 32°54′56.52″N 35°25′21.36″E﻿

**Kfar Hananya** (כְּפַר חֲנַנְיָה) er ein fellesbusetnad i Galilea nord i Israel. Han høyrer til Merom HaGalil regionale kommune.

Kfar Hananya markerer grensa mellom det historiske Øvre og Nedre Galilea. Nedre Galilea er definert i Mishnah (Shevi'it 9:2) som området sør for Kfar Hananya der morbær-fikentre veks.

Samfunnet vart grunnlagd i 1977 som ein moshav av rørsla Hapoel HaMizrachi for medlemmar frå nærliggande moshavim. I 1992 vart han ein fellesbusetnad. Det vart bygd eit nytt nabolag i 2000-åra kalla Maale Hen (hebraisk: מעלה חן).

Kfar Hananya er kalla opp etter den gamle landsbyen med same namn, som er nemnd i mishnah som ein stad på grensa mellom Nedre Galilea og Øvre Galilea. Nær staden ligg det som skal vere gravstaden til rabbi Hananya ben Akashya.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Kfar Hananya» frå Wikipedia på engelsk, den 16. mars 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

Bakgrunnsstoff
--------------

www.kfar-hananya.org.il[*daud lenkje*] (Mainly hebraisk)

| * v
* d
* e
Merom HaGalil regionale kommune |
| --- |
| Kibbutzim | Parod |
| Moshavim | Alma**·** Amirim**·** Avivim**·** Dovev**·** Dalton**·** Hazon**·** Kerem Ben Zimra**·** Kfar Hoshen**·** Kfar Shamai**·** Meron**·** Shezor**·** Shefer**·** Tefahot |
| Fellesbusetnader | Amuka**·** Bar Yohai**·** Birya**·** Inbar**·** Kalanit**·** Kfar Hananya**·** Livnim**·** Or HaGanuz |
| Ikkje-jødiske landsbyar | Ein al-Asad (drusarar)**·** Rehaniya (tsjerkessarar) |
**Stalinistisk arkitektur** (russisk ста́линский ампи́р, 'Stalins empire-stil', eller ста́линский неоренесса́нс, 'Stalins neorenessanse'), også omtalt som **Stalin-gotikk** eller *sosialistisk klassisisme*, viser til arkitekturen i Sovjetunionen mellom 1933, då Boris Iofan sitt forslag til Sovjetpalasset blei offisielt godkjent, og 1955 då Nikita Khrusjtsjov fordømte «feilstega» i dei føregåande tiåra og la ned Det sovjetiske akademiet for arkitektur.

Stalinistisk arkitektur har tilknytingar til sosialistisk realisme-tradisjonen i kunst og arkitektur.

Gjennomslag
-----------

Dei mest framståande døma på denne stilen er kanskje Dei sju systrene i Moskva som er bygga i ein kombinasjon av russisk barokk og gotisk stil, og med teknologien som blei brukt til å bygga dei amerikanske skyskraparane. Sjælv om det blei bygga mange liknande bygningar i andre sosialistiske land, er det berre Kultur- og vitskapspalasset i Warszawa som kan måla seg med desse.

Også i Folkerepublikken Kina og andre asiatiske kommuniststatar fekk stiln eit visst nedslagsfelt.

Galleri
-------

* Kotelnitjeskaja Naberezjnaja, bustadblokk i Moskva. Ein av «stalinskrapoarene» bygde i perioden 1947-53.Kotelnitjeskaja Naberezjnaja, bustadblokk i Moskva. Ein av «stalinskrapoarene» bygde i perioden 1947-53.
* Kulturpalasset i Tsjkalovsk i Nizjnij Novgorod oblast bygt i 1940.Kulturpalasset i Tsjkalovsk i Nizjnij Novgorod oblast bygt i 1940.
* Kulturpalasset i Warszawa bygt 1952–1955 .Kulturpalasset i Warszawa bygt 1952–1955 .
* Stalinistisk arkitektur på plassen framfor jernbanestasjonen i MinskStalinistisk arkitektur på plassen framfor jernbanestasjonen i Minsk
* Bostadshus i stadsdelen Nowa Huta i Kraków i Polen. Tidleg 1950-tal.Bostadshus i stadsdelen Nowa Huta i Kraków i Polen. Tidleg 1950-tal.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Stalinistisk arkitektur» frå Wikipedia på bokmål, den 27. september 2021.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Stalinistisk arkitektur**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* NKC

 |
|  |
| --- |
| ***Allosaurus*** |
|  |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Dyr Animalia |
| **Rekkje:** | Ryggstrengdyr Chordata |
| **Underrekkje:** | Virveldyr Vertebrata |
| **Klasse:** | Krypdyr Reptilia |
| **Orden:** | Saurischia |
| **Overfamilie:** | †Allosauroidea |
| **Familie:** | †Allosauridae |
| **Slekt:** | †***Allosaurus***Marsh, 1877 |

**Allosaurus** er ei dinosaurslekt i ordenen Saurischia. Dei var tobeinte med store, kraftige bakbein, relativt små frambein med kraftige 25 cm lange klør og lang hale. Allosauriane kunne bli opptil 12 meter lange, vog 4 tonn og hadde stort hovud med små hornlinknande utvekster over augo og ca. 70 lange, skarpe tenner i kjevane. Dei var truleg de vanlegaste kjøttetarane i den seine juratida. Ein har funne tusenvis av beinrestar av individ frå ungar på 1 meters lengd til kjemper på 12 meter. Dei er særleg vanlege i Nord-Amerika, men nærståande slekter er òg funne i Europa og Afrika. Allosaurus hadde ei hovudrolle i fleire av episodane av BBC-serien *Walking with Dinosaurs*.

Kjelder
-------


* «Allosaurus», *Store norske leksikon*, 29. juni 2012, henta 17. juli 2016

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Allosaurus**
Network Norways kontor, Sør Arena, Kristiansand
**Network Norway** var eit norsk mobiltelefoniselskap som åtte 50 % av den norske mobilnettoperatøren Mobile Norway.

Network Norway vart starta i 2005 med Ingvild Myhre som administrerande direktør, og Tommy Norum som dekningssjef. Selskapet voks blant anna gjennom oppkjøp av mobilselskapa One Call og MyCall. I 2009 vart Myhre etterfølgt av Arild Hustad.

I 2013 vart selskapet slått saman med Tele2 Noreg. Administrerande direktør i det underlagde Network Norway vart Hanne Løvstad, som før 2013 var leiar for det Network Norway-åtte mobilselskapet Lebara.

I 2014 vart Network Norway/Tele2 kjøpt opp av svensk-finske TeliaSonera, som eig NetCom. Privatabonnement til Tele2, OneCall og MyCall (tidlegare Lebara) skifta samstundes frå Telenor-dekning til NetCom-dekning.

Mobile Norway
-------------

Den andre halvdelen av Mobile Norway eig svenske Tele2. Mobile Norway fekk i 2006 Noregs tredje lisens til å driva eit GSM-mobilnett ved sida av Telenor og NetCom. Mobile Norway starta utbygginga av sit GSM-900 nettverk i 2007 og planleggar å dekka etter kvart heile landa. Den held sidan 2008 òg ein UMTS-lisens, men har så langt ikkje bygd ut denne teknologien.

Referansar
----------

1. ↑  Ingvild Myhre tilbake i mobilkom
2. ↑  Arild E. Hustad er tilsett som ny konsernsjef i Network Norway

* *Denne artikkelen bygger på «Network Norway» frå Wikipedia på bokmål, den 13. juli 2018.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Ices heimeside
* Mobile Norways heimeside
**Ola Byrknes** (fødd 4. april 1933) er ein tidlegare senterpartipolitikar og ordførar frå Byrknesøy i Gulen kommune i Sogn og Fjordane. Byrknes er utdanna bonde.

Karriere
--------

Byrknes vart medlem av Gulen kommunestyre i 1972. Frå 1973 til 1977 var Byrknes 2. vararepresentant på Stortinget for Sogn og Fjordane Sp. Han var medlem av Sogn og Fjordane fylkesting 1976 - 1980. Frå 1975 - 1995 vart han styremedlem i Fylkesbåtane, og frå 1991-95, styreleiar.

Byrknes etterfølgde Harald Takle som ordførar i Gulen frå 1976 til 1978. Olav Solheim tok over etter Byrknes, men Byrknes vart attvald i 1983 og beheldt stillinga heilt fram til 1999, då noverande ordførar Trude Brosvik tok over.

Han arbeidde aktivt for at Gulen kommune skulle få arbeidsplassar knytt til oljehamna på Mongstad, og var styreleiar frå skipinga av Gulen og Masfjorden Utbyggingsselskap frå 1994 til 2001. Ei tid var han også dagleg leiar. 

Byrknes var elles lokallagsformann i Senterpartiet i mange år, medlem av fylkesstyret i Sp, og styremedlem i fylkesavdelinga av Kommunenes Sentralforbund. Byrknes tok òg initiativ til bygging av verksemda Sognefisk AS på Byrknes i 1978, og var styreleiar i denne.

Kjelder
-------

* Engelsk og bokmålswikipedia om Ola Byrknes.
* Profil på Stortinget.no
* Sogn og Fjordane Fylkesleksikon[*daud lenkje*]
Koordinatar: 33°14′33″N 35°34′30″E﻿

**Kfar Giladi** (hebraisk skrift כְּפַר גִּלְעָדִי, tyder Giladilandsbyen) er ein kibbutz på Galileastripa nord i Israel. Han ligg sør for Metula i Naftalifjella ovanom Huladalen og langs den libanesiske grensa, og høyrer til Øvre Galilea regionale kommune.

Historie
--------

Kibbutz Giladi vart grunnlagd i 1916 av medlemmar frå Hashomer på landområde som høyrte til Jewish Colonization Association. Han vart kalla opp etter Israel Giladi, som var med på grunnlegginga av Hashomer-rørsla. Grensene i området vart justert av britane og franskmennene og i 1919 gav britane frå seg den nordlege delen av Øvre Galilea med Tel Hai, Metula, Hamra og Kfar Giladi til franske styresmakter. Etter det arabiske åtaket på Tel Hai i 1920, vart landsbyen for ei stund fråflytta. Ti månader seinare kom nybyggjarane attende. Fleire gamle bygningar står i dag i kibbutzen til minne om dei tidlegare slaga på staden, både før og under den israelsk-arabiske krigen i 1948.

Mellom 1916 og 1932 var folketalet i 40–70. I 1932 tok kibbutzen i mot 100 nykomarar, hovudsakleg unge immigrantar. Frå 1922 til 1948 vart mellom 8 000–10 000 jødiske immigrantar smugla inn i Palestina gjennom Kibbutz Giladi, etter at Mandatstyresmaktene la ned forbod mot jødisk immigrasjon. Immigrantane kom frå Syria, Libanon, Tyrkia, Irak, Afghanistan og Aust-Europa.

I ein operasjon kalla Mivtzah HaElef, vart 1 300 jødiske barn smugla ut av Syria mellom 1945 og 1948. I kibbutzen vart barna kledde i arbeidarklede og gøymde i hønsebur og fjøs.

6. augsut 2006, under Libanonkrigen i 2006, vart 12 reservesoldatar i det israelske forsvaret drepne etter at dei art råka av ein Katyusha-rakett frå Hizbollah i Sør-Libanon.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Kfar Giladi» frå Wikipedia på engelsk, den 30. mars 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  «Locality File» (XLS). Israel Central Bureau of Statistics. 2008. Henta 30. mars 2015.
2. ↑  A fine and public place, Haaretz
3. 1 2  Eli Ashkenazi, "Kibbutz celebrates past as pre-state gateway to Holy Land", *Haaretz*, 24. desember 2012.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad Arkivert 2007-01-12 ved Wayback Machine. (he)
* Kfar Giladi - Jewish Agency for Israel

| * v
* d
* e
Øvre Galilea regionale kommune |
| --- |
| Kibbutzim | 
* Ami'ad
* Amir
* Ayelet HaShahar
* Bar'am
* Dan
* Dafna
* Gadot
* Gonen
* HaGoshrim
* Hulata
* Kadarim
* Kfar Blum
* Kfar Giladi
* Kfar HaNassi
* Kfar Szold
* Lehavot HaBashan
* Mahanayim
* Malkia
* Manara
* Ma'ayan Barukh
* Misgav Am
* Neot Mordechai
* Sasa
* Sde Nehemia
* Shamir
* Snir
* Tziv'on
* Yiftah
* Yir'on

 |
Koordinatar: 58°47′40″ N 7°49′8″ E﻿

**Lauvdal** er ei bygd som ligg i Bygland kommune ved riksveg 9 på austsida av Byglandsfjorden i Agder. Bygda ligg 6 km sør for Bygland sentrum. Lauvdal ligg i sørhallet ned mot fjorden og er eit prioritert kulturlandskap i Bygland kommune. Mange fornminne viser at det har vore busetnad her i svært lang tid. Blant anna er det funne ein spydspiss med sølvinnlegg. Han er sendt til eit museum i Oslo.

Tidlegare har det vore vanleg å drive med sauer og kyr, men i dag er det berre to bønder igjen.

Husmannsplassen Hagen
---------------------

Lengst nord på Lauvdal ligg husmannsplassen Hagen. Han blei fråflytta på 1960-talet og har fått stå urørt etter det. I dag er han ein del av Setesdalsmuseet sin bygningsmasse. Han ligg like ved vegen.

Kjente personar frå Lauvdal
---------------------------

* Åsulv Lande, professor i teologi ved Universitet i Lund
* Gunvor Lande, dr. theol. førsteamanuensis i teologi ved Høgskolen i Agder
* Vidar Lande, professor ved Høgskolen i Telemark og folkemusikar

Bakgrunnsstoff
--------------

* Prioriterte kulturlandskap i Bygland 2006
* Husmannsplassen Hagen
* Spydspiss med sølvinnlegg funnet på Lauvdal

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |