recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Kart som viser plasseringa til Anabarbukta.
**Anabarbukta** (russisk Анабарский залив eller Anabarskij zaliv) er ei bukt i Laptevhavet i Russland. Ho strekkjer seg mellom neset utanfor munningen av elva Anabar i aust og Nordvikhalvøya. Nordvikbukta ligg vest for denne halvøya, eller bortanfor Kapp Paksa, som ligg ytst på halvøya. 

Anabarbukta opnar ut mot nord og er her om lag 76 km brei. Ved bukta ligg estuaret til elva Anabar, som er om lag 40 km lang med ei breidde på 10 km i snitt. Tre elvar munnar ut ved byrjinga av estuaret, Anabar i midten, Tistjakh-Jurjage frå høgre og Suolama frå venstre. 

Det kjem ofte mykje ferskvannshelt til munningen av Anabarelva. 

Klimaet rundt Anabarbukta er arktisk og stundom særs hardt med lange, bitre vintrar, slik at bukta er dekt av is det meste av året. 

Anabarbukta og det omliggande området høyrer til republikken Sakha.

Historie
--------

Baron Eduard Von Toll utforska området rundt Anabarbukta i 1893. På denne tida var området ein lite kjend del i det arktiske Russland. Han var den første som kartla platået mellom elvane Anabar og Popigaj.

Det var to busetnader i Anabarbukta i sovjettida. Den eine var Khorgo ved munningen av bukta og den andre var Tostuja lenger inne i bukta der estuaret endar.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Elvefart
* Utforsking av området
* Geologi[*daud lenkje*]
* Naturhistorie og bielte
* Bilete
* Fiskar ved elvemunningen

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Anabar Bay» frå Wikipedia på engelsk, den 12. juli 2008.*

Koordinatar: 73°42′N 114°00′E﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
Utsyn sørover Loch Sunart til Morvern
**Loch Sunart** (skotsk-gælisk *Loch Shuaineart*) er ein *sea loch* eller ein fjord på vestkysten av Skottland. Loch Sunart går vestover og grenser i nord til Laga-bukta og distriktet Sunart i Ardnamurchan og i sør til distriktet Morvern. Fjordarmen Loch Teacuis går søraustover i Morvern.

Med ei lengd på 31 km er han den lengste fjorden i regionen Highland. Den største djupna er 124 meter aust for Càrna ved innløpet til Loch Teacuis. Andre øyar i fjorden er Oronsay, utanfor Càrna, Risga, som ligg mellom dei to større øyane og Eilean Mòr, som ligg lenger inne i fjorden ovanfor Beinn Resipol.

Ein stor del av fjorden vert nytta til fiskeoppdrett, opphavleg berre laks, men etter kvart eit større mangfald av fiskeartar.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Loch Sunart» frå Wikipedia på engelsk, den 16. januar 2010.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
	+ Loch Sunart på Gazetteer for Scotland
	+ Loch Sunart Aquaculture Framework Plan Arkivert 2012-02-22 ved Wayback Machine. (Highland council report)

Koordinatar: 56°42′0″ N 5°45′25″ W﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Johan Berg** (fødd 12. mai 1917 i Stange) var ein norsk offisert som frå 1. november 1966 vart etterretningssjef i Noreg etter Vilhelm Evang. Han hadde ei variert militær karriere før dette.

Biografi
--------

Johan Berg vart offiser i 1939 og deltok i felttoget i Noreg i 1940. Han kom deretter til Canada. Seinare vart han send til Storbritannia, og i 1943 kom han til Island. I 1944 var han hovudinstruktør ved dei norske stridskursa i polititroppane i Sverige. Etter andre verdskrigen vart han stabssjef i Tysklandsbrigaden. Han tok både Den Svenska Kungliga Krigshögskolan og Forsvarets høgskule. Frå 1957 til 1966 var han redaktør av *Norsk Militært Tidsskrift*. Han var sjef for DANOR frå 1957.

I 1959 vart han sjef for Brigaden i Sør-Norge, og året etter vart han utnemnd til oberst og sjef for Troms Landforsvar. I 1964 vart han sjef for forsyningsstaben i Forsvarsstaben. Stillinga som sjef for etterretningstenesta hadde han frå 1966 til 1970. Han vart seinare generalmajor og sjef for Distriktskommando Vestlandet, deretter sjef for landstridskreftane i Sør-Norge, før han avslutta sin karriere som direktør for Forsvarets høgskole.

Kjelder
-------

1. ↑  Steenstrup, Bjørn, red. (1973). «Berg, Johan». *Hvem er hvem?* (på norsk). Oslo: Aschehoug. s. 46. Henta 4. september 2020.

* Hvem Hva Hvor 1967 side 69.

---

* *Denne artikkelen bygger på «Johan Berg» frå Wikipedia på bokmål, den 7. mars 2018.*
Flagget til Coloradopartiet
**Coloradopartiet**, eigentleg *Asociación Nacional Republicana (ANR)*, men mest kjent under namnet *Partido Colorado*, er eit politisk parti i Paraguay. Partiet blei skipa den 11. september 1887 av Bernardino Caballero.

Coloradopartiet styrte landet i periodane 1887–1904 og 1946–2008. Frå 1947 til 1962 var partiet det einaste tillatne partiet i Paraguay og utgjorde, saman med militæret, grunnlaget for Stroessner-regimet. 

I presidentvalet i april 2008, tapte partiets presidentkandidat Blanca Ovelar kampen mot Fernando Lugo. Dimed blei eit 62 år langt hegemoni brote, noko som var verdesrekord (to år lengre enn Kinas kommunistparti).

I 2018 vann Mario Abdo Benítez frå Coloradopartiet presidentvalget, og i 2023 blei han avløyst som president av Santiago Peña som også stilte for Coloradopartiet.

Kjelder
-------

1. ↑  «Ex-biskop president i Paraguay»[*daud lenkje*], *Dagen* (Sverige), 21. april 2008.
2. ↑  «Fernando Lugo blir Paraguays näste president», *Dagens Nyheter*, 21. april 2008.
3. ↑  «Splittring ger oppositionen fördel»[*daud lenkje*], *Sydsvenskan*, 18. april 2008.
4. ↑  «Santiago Pena, Paraguay's new president, faces tricky balancing act». Reuters. 15. august 2023.

* *Denne artikkelen bygger på «Coloradopartiet» frå Wikipedia på bokmål, den 3. oktober 2023.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Coloradopartiet**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC

 |
**Harald Nicolai Samuelsberg** (6. november 1911–23. april 1986) var ein norsk byråkrat og politikar frå Loppa i Finnmark. Han representerte Finnmark fylke og Arbeidarpartiet på Stortinget i tida 1958-69.

Samuelsberg var son til ein gardbrukar. Etter ein vinter på folkehøgskule (ungdomsskule), arbeidde han frå 1928 som både fiskar, vegarbeidar, lærarvikar og fabrikkarbeidar. I tida 1936-41 var han tilsett i Fiskerioppsynet i Finnmark under vinter- og vårtorskefisket, og elles lensmannsbetjent i Lebesby frå 1939 til -40. Samuelsberg fekk i 1941 styrarjobben ved Feitsildfiskernes salgslag sitt kontor i Øksfjord, ei stilling han hadde til 1964. Frå 1948 til -65 dreiv han farsgarden i Øksfjordbotn

Samuelsberg var medlem av kommunestyret i Loppa periodane 1937–40 og 1947–67, ordførar 1960-61 og varaordførar 1962-63. Frå 1957 til -67 var han formann i Finnmark fylkes skulestyre, og i tida 1964-80 var han formann i Norsk sameråd.

Hausten 1957 vart Samuelsberg vald til å representere Finnmark på Stortinget. I tre etterfølgjande fireårsbolkar hadde han sete på Tinget og var medlem i Militærkomiteen fram til 5. mai 1960, då han vart flytta over i Kyrkje- og undervisningskomiteen. Etter meir enn fem sesjonar i den komiteen, sat han dei fire siste sesjonane, 1965-69, i Sosialkomiteen.

Etter han forlet Stortinget i 1969 var Samuelsberg kontorsjef i Hasvik kommune frå 1970 til -74.

Kjelder
-------

* Stortingsbiografi Arkivert 2021-08-04 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* PolSys
* VIAF
* LCCN
* ISNI

 |
**Strofádes** (gresk skrift Στροφάδες) er ei lita øygruppe i Hellas og Dei joniske øyane.

Ho består av to små øyar, **Stamfáni** og **Árpya**, som ligg 115 km sør for Zákynthos. Øyane høyrer til den gresk-ortodokse kyrkja, og høyrer administrativt inn under kommunen og periferieininga Zákynthos. I 2011 hadde øyane 1 innbyggjar i klosteret på Stamfáni.

Begge øyane har lite vegetasjon og er steinete. Det er mykje fuglar på øyane, som poseidonlire, spurvefuglar og turtelduer, men det er ikkje lov med jakt.

Strofádes i kulturen
--------------------

Strofádes skal ha vore bustad for harpyar. Vergil skriv at harpyar dreiv bort trojanarane frå Strofádes. Øya vert nemnd i Den guddomlege komedien.

I følgje mytane skal namnet på øya, som tyder «øya der ein snur», referere til Zetes og Calais, sønene til Boreas, som reiste med argonautane. Zetes og Calais redda Fineas frå harpyane. Dei klarte å drive udyra bort, men drap dei ikkje etter ynskje frå regnbogegudinna, Iris, som lovde at Fineas ikkje skulle plagast av harpyane meir. Dei vart tvinga til å *snu* ved Strofádes av Iris då dei fylgde etter udyra.

Kjelder
-------

1. ↑  Folketeljing 2011, revidert

* *Denne artikkelen bygger på «Strofades» frå Wikipedia på engelsk, den 2. august 2007.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Viktige fugleområde i Hellas

  


| * v
* d
* e
Dei joniske øyane |
| --- |
| **Kérkyra** • Erikoússa • Mathráki • Othoní • **Paxí** • Andípaxi • **Levkáda** • Kálamos • Kastós • **Meganísi** • Skorpiós • **Itháki** • Arkoúdi • Átokos • Drakonéra • Vromónas • Mákri • Oxía • **Kefaloniá** • Pístros • Petalás • Prováti • Pondikós • **Zákynthos** • Strofádes • **Kýthira** • Andikýthira  • **Elafónisos**  |

Koordinatar: 37°15′N 21°00′E﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND
* GeoNames

 |
**Autoritetsdata** blir brukt innan Bibliotek- og informasjonsvitenskap for å organisera bibliotekskatalogar og bibliografiar på ein konsekvent måte. Kvart subjekt (som ein forfatter, ei bok eller ein organisasjon) blir tilordna ein unik identifikator, og denne blir deretter nytta for å skildra alle referansane til det same subjektet (sjølv om det finst variasjonar i stavemåte og liknande). Ved hjelp av identifikatoren kan brukarar finna all relevant (og relatert) informasjon om subjektet. Dersom det blir implementert som ein semantisk web, til dømes ved hjelp av RDF, kan informasjonen tolkast maskinelt.

Fleire land har nasjonale register for autoritetsdata for å samordna dei, gjerne som ei del av oppgåva til nasjonalbiblioteka.

Sjå òg
------

* WorldCat
* BIBSYS
* Virtual International Authority File
* Gemeinsame Normdatei
* Library of Congress Control Number
* LIBRIS
* Mathematics Genealogy Project
* Web NDL Authorities

Kjelder
-------

1. ↑  
*Fragmentering eller fellesløsning?*. ABM-utvikling. 2009. s. 52-53. ISBN 9788281050785.

* *Denne artikkelen bygger på «Autoritetsdata» frå Wikipedia på bokmål, den 8. mai 2015.*
Konebåt i Barrow i Alaska
Konebåt på Grønland kring 1830
Umiak (David Cranz 1770)
**Konebåt** (grønlandsk *umiaq*) eller *umiak* er den større fartøystypen som tradisjonelt blei brukt av inuittar. Det norske namnet kjem av at båten blir rodd av kvinner.

Ein konebåt er flatbotna og er bygd som eit treskjelett som er samanfalsa og surra. Huda er laga av selskinn med håret tatt av, og er sydd saman vasstett og utspent over skjelettet, slik at når det har tørka sit det stramt som eit trommeskinn. 

Ein konebåt er vanlegvis 8-10 meter lang, 1,5 meter brei og svært romsleg og lett i forhold til storleiken. Han blei rodd av fire eller seks kvinner og var ofte styrt av ein eldre mann. Båten blei brukt til frakt når ein inuittfamilie reiste frå stad til stad, og han frakta derfor med seg heile familien og eigedelane deira som telt, husgeråd og hundar. Båten tolte ikkje mykje sjøgang, så reisene blei mest mogleg gjort langs kysten slik at ein kunne koma seg lett til lands i tilfelle uvêr. 

Med ein så spinkel, og ofte full skinnbåt kunne grønlendarane ferdast i isfylte farvatn, og ofte i rivande straum med samanstøytande isflak, eller der ein hadde isen eller ope hav på den eine sida og ein bratt klippekyst, der landing var umogleg, på den andre sida. Skinnbåtar hadde mange fordelar for inuittane samanlikna med andre båtar. Dei romma mykje på grunn av den flatbotna forma, dei var lette å hala på land og opp på isen, og den kunne berast kortare strekningar over land. Om det kom hol i huda til båten, noko som lett kunne skje i isfarvatn, kunne ein skade blir utbetra mellombels med ein gong ved å pressa eit stykke spekk mot lekkasjen, og seinare bli reparert med nål og tråd. Sjølv om båten kom i press i isen, slik at ein del av treverket blei knokke, kunne han likevel brukast dersom skinnhuda var tett. Konebåten flaut òg på grunt vatn og på land kunne ein snu han med botnen i vêret og bruka han som talt. 

Ei vanleg dagsreise med konebåt var på 40 til 60 km. Inuittane greidde å manøvrera han sjølv under vanskelege isforhold. 

Den eldste daterte konebåten er frå omtrent år 1500, men konebåtar er nok vore brukte av Thule-kulturen heile tida han eksisterte (1000-1800). På Aust-Grønland og i Nordaust-Canada var konebåtar i bruk heilt opp til 1930-talet. Fyrst etter andre verdskrigen tok ein i bruk motordrivne båtar i desse områda.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Konebåt» frå Wikipedia på bokmål, den 18. september 2022.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Salmonsens konversationsleksikon: Konebaad
* Konebåd i Østgrønland
Rundstykke
**Rundstykke** er ein type gjærbakst som kan ha mange former og variantar. Dei kan vera grove, fine, med frø, med heilkorn, med grønsaker og med krydder. Grunnoppskrifta baserer seg på kveitemjøl, gjær, vatn, matolje og salt, og sidan blir deigen tileatt eventuelle andre ingrediensar for å endre eigenskapane til produktet. Etter at deigen er knadd og har heva, blir rundstykka forma, sett til ein ny runde heving, og så steikt. Forminga består tradisjonelt sett i at ein triller ut små runde deigklumper, der storleiken er avhengig av kor stort ein ønsker at resultatet skal bli, men typsik ca. 5-10 cm i diameter. Nokre andre former for rundstykke er horn, tebriks, trekant, ciabatta, brytebrød og flette.

Rundstykke blir også brukt til mange formål, men blir hovudsakleg brukt som ei form for brød. Før i tida blei dei gjerne brukt til finare tilstellingar der ein ønska å gjera stas på gjestane sine. I nyare tid er rundstykke blitt vanlegare til kvardags, og ofte har eksotiske brødtypar overtatt rundstykkerolla i selskapsamanheng. 

Rundstykker blir ofte servert ferdig påsmurt som snitter, og som tilbehøyr til ulike rettar. Døme på dette er frukostbord, koldtbord, supper, forrettar, salatar, gryterettar, pastarettar og omnsrettar.

Ved mange taffel bruker ein rundstykker som kuvertbrød med smør som tilbehøyr.

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Rundstykke» frå Wikipedia på bokmål, den 9. november 2023.*
Frå midtbyen av Itzehoe
**Itzehoe** er ein by i den tyske delstaten Schleswig-Holstein i det nordlege Tyskland. Byen har vel 32 000 innbyggjarar (2011) og er hovudstad i Steinburg-krinsen.

Itzehoe ligg ved elva Stör, ei farbar sideelv til Elben. Byen ligg 51 km nordvest for Hamburg og 24 km nord for Glückstadt.

Mellom bygningane finn ein St. Laurentii-kyrkja frå 1100-talet, rådhuset, der delar av bygningen er frå 1695, samt Klosterhof, restane av eit cisterciensarkloster som vart grunnlagt i 1256.

### Soge

Itzehoe er den eldste byen i Holstein og voks fram rundt ei borg som vart bygt frå 809. Byggearbeida var sett i sving under greiven Egbert, ein vasall under Karl den store, og skulle forsvare maktområdet hans mot danskar.

Byen vart lagt øyde i 1201, og gjenoppbygd frå 1224. Både under trettiårskrigen, i 1644, og den fyrste nordiske krig, 1657, vart byen øydelagd. Itzehoe vart lagt under Prøyssen i 1867, som ein del av hertugdømmet Schleswig-Holstein. 

Tysklands lågaste punkt, 3,54 meter under havet, ligg i Wilstermarch like ved byen.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Stadt Itzehoe

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
Emblemet til Luftfartsverket
**Luftfartsverket** var ei forvaltingsverksemd under Samferdsledepartementet som tidlegare stod for luftfartsmessig infrastruktur i Noreg, det vil seie drifta av lufthamner (flyplassar) og lufttrafikktenester. Frå 1. januar 2000 vart Luftfartsverket delt ved at Luftfartstilsynet vart skipa for å ta seg av oppgåvene som ikkje hadde å gjere med med eigarskapet og difta av flyhamnar og det som høyrer med til dette. Luftfartsverket vart lagt ned som forvaltingsverksemd frå 1. januar 2003, og oppgåvene lagt til det nyskipa aksjeselskapet Avinor AS med staten ved Samferdsledepartementet som einaste eigar.

Forløparen til Luftfartsverket var Luftfartsdirektoratet, som vart skipa som eit frittståande direktorat under Samferdsledepartementet i 1946, etter å ha vore eit organ under Forsvarsdepartementet med namnet Norges luftfartsstyre. I 1978 vart namnet på Luftfartsdirektoratet endra til Luftfartsverket.



|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |
**Nesttun** er ein tettstad i Fana bydel i Bergen kommune. Nesttun var administrasjonssentrum i tidlegare Fana kommune, som gjekk inn i Bergen kommune 1. januar 1972.

Nesttun tyder det nedste tunet. Høgare oppe ligg Midtun (tunet i midten), og øvst Øvsttun (som er det øvste tunet).

På Nesttun ligg mellom anna Nesttunsenteret, Nesttuntorget, Fana Sparebank, kommunehuset til tidlegare Fana kommune, dei verneverdige husa i Hardangervegen 1 og 3 og Birkeland kyrkje.

Den tidlegare jarnbanestasjonen på Nesttun, Nesttun stasjon, var ein av stasjonane på jarnbanen Vossabanen (som i 1909 vart ei strekning på Bergensbanen) fram til Ulrikstunnelen vart opna i 1964, og strekninga Arna-Nesttun-Bergen stasjon vart lagt ned. I si tid var Nesttun stasjon dessutan den eine av endestasjonane på den smalspora Nesttun-Osbanen. 22. juni 2010 vart Nesttun terminal ein førebels endehaldeplass for linje 1 på Bybanen sørover frå Bergen sentrum, og 21. juli 2013 opna Nesttun sentrum haldeplass utanfor Nesttunsenteret i traséen gjennom Østre Nesttunvegen. Der Østre Nesttunvegen tar slutt, går Bybanen inn i Nesttunhaugtunnelen vidare mot Skjold.

Bussterminalar og bybanestasjoner
---------------------------------

* Nesttun terminal
* Nesttun sentrum haldeplass

* Nesttun terminal med gågata og Fana Sparebank i bakgrunnen, 2. november 2009Nesttun terminal med gågata og Fana Sparebank i bakgrunnen, 2. november 2009
* Verneverdige Hardangervegen 1 og 3 med Birkeland kyrkje i bakgrunnen, 2. november 2009Verneverdige Hardangervegen 1 og 3 med Birkeland kyrkje i bakgrunnen, 2. november 2009
* Fana kulturhus, 2. november 2009Fana kulturhus, 2. november 2009

| * v
* d
* e
Fana |
| --- |
| Brattland**·** Dyngeland**·** Fanahammaren**·** Fjøsanger**·** Helldalsåsen**·** Hop**·** Kaland**·** Kirkebirkeland**·** Krokeide**·** Midtun**·** Nattland**·** Nesttun**·** Nordvik**·** Paradis**·** Rådal**·** Skjold**·** Smørås**·** Storetveit**·** Sædalen**·** Totland**·** Øvsttun |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* GeoNames

 |
**Mateo Jesús Garralda Larumbe** (fødd 1. desember 1969) er ein spansk tidlegare handballspelar frå Burlada som i 2005 vart verdsmeister med Spania. Perioden 1993-2005 var han med på å vinne EHF-meisterligaen seks gongar og den spanske seriemeisterskapen sju gongar. Omframt VM-gullet sanka han tre EM-medaljar og to OL-bronsar med Spania sitt landslag. Garralda var høgre rykkromspelar.

### Landslagsspel

Garralda deltok i 233 landskampar for Spania og skåra 593 mål. I 1996 vann han ein sølvmedalje ved europameisterskapen og bronse i Sommar-OL i Atlanta i 1996. Også i 1998 tapte han og Spania EM-finalen. År 2000 tok til med siger i bronsefinalen ved europameisterskapen, åtte månader seinare sigra han også i bronsekampen under Sommar-OL i Sydney. 6. februar 2005 skåra han fire mål då Spania i tunisiske Radès slo Kroatia med 40–34 i finalen Handball-VM.

### Klubbspel

Garralda debuterte i den spanske toppserien for Granollers. 1991/92-sesongen var han Atlético Madrid-spelar. Frå 1992 til -96 spelte han for Cantabria, der han i 1993 vann seriemeisterskapen og EHF-europaserien, 1994 seriemeisterskapen og EHF-meisterligaen, 1995 EHF-cupvinnarcupen og 1996 meisterligaen. Deretter gjorde han teneste i FC Barcelona. Med det katalanske mannskapet sigra han åra 1997 og 1998 i såvel den nasjonale seriemeisterskapen og cupmeisterskapen, samt i meisterligaen. Også i 1999 triumferte Barcelona i den spanske seriemeisterskapen og i den europeiske meisterligaen. Etter usemje med trenaren flytta Garralda i 1999 over til Portland San Antonio. Her vann EHF-cupvinnarcupen i 2000, den spanske cupen og EHF-meisterligaen i 2001, og den nasjonale serien i 2002 og 2005. 2006-08 var han å sjå Ademar León-drakt. Deretter flytta han til danske Kolding IF, eit lag som i 2009 gjekk til topps i den danske toppserien. Han slutta som aktiv i 2012, etter ein sesong hos spanske Guadalajara.

### Merittar

* VM-gull: 2005 med Spania
* EM-sølv: 1996, 1998 med Spania
* OL-bronse: 1996, 2000 med Spania
* EM-bronse: 2000 med Spania
* Vinnar av EHF-meisterligaen: 1994, 1996 for Cantabria, 1997, 1998, 1999 for Barcelona, 2001 for Portland San Antonio
* Vinnar av EHF-cupvinnarcupen: 1995 for Cantabria, 2000, 2004 for Portland San Antonio
* Vinnar av EHF-europaserien: 1993 for Cantabria
* Spansk seriemeister: 1993, 1994, 1996 for Cantabria, 1997, 1998, 1999 for Barcelona, 2002, 2005 for Portland San Antonio
* Spansk cupmeister: 1997, 1998 for Barcelona, 2001 for Portland San Antonio
* Dansk seriemeister: 2009 for Kolding IF

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Mateo Garralda» frå Wikipedia på tysk, den 28. november 2023.*
MS «Atløy»
**MS «Atløy»** er eit motorskip som vart bygd ved Bergen Mekaniske Verksted for Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane (FSF), det som no er Fjord1 Fylkesbaatane. Båten vart kontrahert i 1930, og levert Fylkesbaatane den 31. oktober 1931. Båten, som var laga i jern, var eit kombinert laste- og passasjerfartøy og hadde sertifikat for 120 passasjerar. Den gjekk i rute kysten mellom Bergen og Sogn og Fjordane fram til 1960. I 1974 vart båten seld til diverse eigarar under namnet «Latøy».

Etter å ha ligge i opplag i mange år, vart «Latøy» kjøpt opp vinteren 1981 av Solund Mekaniske Verkstad. Dåverande disponent, Jostein Eldøy, kjende godt til båten som no var den siste jernbåten etter FSF. Fram til 1983 prøvde ein på dugnad å gjere i stand båten, men arbeidet viste seg å verte for krevjande. Fylkeskultursjefen fekk båten til Florø, der Ankerløkken Verft fekk sysselsetjingsmidlar øyremerka til oppussinga. Etter eit ferjesal gav FSF frå seg namnet, og MS «Atløy» kunne igjen sigla under gamlenamnet. I tre sesongar vart MS «Atløy» leigd ut til FSF, som nytta den i turistrute, men dette gav ikkje nok inntekter, og båten forfall på ny.

I 1995 tok stiftinga Atløys Venner over drifta av båten, og med støtte frå Riksantikvaren og fylkeskomunen vart båten sett i stand att. Våren 1999 mista Atløys Venner passasjersertifikatet, men fekk det tilbake før Nordsteam 2000.

Det er andelslaget Atløy som eig MS «Atløy», medan Kystmuseet i Sogn og Fjordane representerer eigar i det daglege. Atløys Venner driv båten, i tett samarbeid med Kystmuseet.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Atløys Venner
Nobelprisen  

Nobels fredspris  
2023

**Narges Mohammadi** (persisk: نرگس صفیه محمدی; fødd 21. april 1972 i Zanzjan i Iran) er ein iransk menneskerettsaktivist. 6. oktober 2023 vart ho kunngjord som vinnar av Nobels fredspris i 2023, for kampen sin mot undertrykking av kvinner i Iran og si rolle for menneskerettar og fridom for alle.

Mohammadi vart fødd i Zanjan i Iran, og vaks opp i byane Qorveh, Karaj og Oshnavia. Ho er utdanna fysikar frå Imam Khomeini International University, og jobba som ingeniør i Teheran fram til ho vart sparka på politisk grunnlag i 2010. I mange år har ho kjempa mot fengsling av politiske fangar utan rettargang, og for rettane til kvinner i Iran, og har vorte dømt til fengselsstraff og reiseforbod for dette. Mohammadi er aktiv i Defenders of Human Rights Center i Iran, og i Iran National Peace Council. Ho vart arrestert i september 2011, og dømt til fengsel i 11 år for propaganda mot staten. Per oktober 2023 har ho vorte fengsla 13 gongar, og dømt 5 gongar. Til saman er ho dømt til 31 år i fengsel og 154 piskeslag. Per oktober 2023 sitt ho i Evin-fengselet, som vert rekna som det mest berykta fengselet i Iran.

Ho vart tildelt Per Anger-prisen i 2011. I 2023 vart ho tildelt Olof Palme-prisen og Nobels fredspris.

Referansar
----------

1. 1 2  «Nobel fredspris 2023» (på engelsk). Den norske nobelkomiteen. Henta 6. oktober 2023.
2. ↑  Jomana Karadsheh og Adam Pourahmadi. «Jailed Iranian activist Narges Mohammadi speaks out against sexual violence against women» (på engelsk). CNN. Henta 6. oktober 2023.
3. ↑  «2011: Narges Mohammadi» (på svensk). Forum för levande historia. Henta 6. oktober 2023.
Sandefjord Ballklubbs cupfinalelag 1959
**Sandefjord Ballklubb** er eit fotballag i Sandefjord i Vestfold, stifta 7. februar 1917. Laget spelar heimekampane på Storstadion i Sandefjord, ei bane som vart opna i 1969. Klubbdrakta består av gule trøyer, svarte bukser og gule strømper. I 2015 spelar Ballklubben på nivå seks i norsk fotballserie.

### Soge

Sandefjord Ballklubb spelte i toppdivisjonen frå 1948 til 1965, i sistnemnde sesong rykte klubben ned frå 1. divisjon utan å ha vunne ein einaste av dei 18 seriekampane, i berre to kampar fekk laget poeng. Ballklubben var på sitt aller beste i slutten av 1950-åra, då laget spelte cupfinale i 1957 og 1959. Begge finalane enda med tap, fyrste gongen 0-4 mot Fredrikstad FK, andre gongen 1-2 mot Viking FK etter ekestraomgangar. I kvartfinalen 1959 mot Larvik Turn var 14 076 tilskodarar på plass på gamle Stadion, gjeldande publikumsrekord for ein fotballkamp i Sandefjord.

I 1998 gav Sandefjord Ballklubb frå seg plassen på nivå tre i seriesystemet til den nystarta fotballklubben Sandefjord Fotball.

Thorbjørn Svenssen, som spelte 104 landskampar for Noreg, er Sandefjord Ballklubb-splaren framom alle andre.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Sandefjord Ballklubb» frå Wikipedia på bokmål, den 5. oktober 2015.*
**Knestangsteinen** er ein runestein frå garden Knæstang i Norderhov i Ringerike kommune i Viken.
Hausten 1939 vart det funne ei steinhelle med runeinnskrift på Knæstang. Konservator Sverre Marstrander ved Universitetets Oldsaksamling drog ut for å henta steinen og undersøkja funntilhøva. Funnstaden låg i dyrka mark, men ikkje langt frå eit gammalt vegfar. Steinen er i dag magasinert ved Kulturhistorisk museum. Han inneheld fire separate innskrifter:

**Knestang 1** er ei kort innskrift der runa **þ** er den einaste som kan identifiserast.

**Knestang 2** består av fire runer: **f u þ o**

**Knestang 3** består av fem runer: þ e (t) h (?**)**

**Knestang 4** er ei lengre innskrift som kjem frå andre halvdel av 1100-talet:

**sim(e)on risti runar þa æs þeir foru bali ouk kolbiorn mnaþ þorbini s(e)ndi mani**
På norrønt vert det:

*Simeon risti rúnar, þá es þeir fòru, Balli ok Kolbjǫrn. Man náđ Þorbinni sendimani.*

Og på moderne norsk:

Simeon rista runar då dei fòr, Balle og Kolbjørn. Dei har nok nådd (dvs. møtt) Torbjørn sendemann.

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Knestangsteinen» frå Wikipedia på bokmål, den 25. november 2019.*

Litteratur
----------

* *Norges innskrifter med de yngre runer*. Norsk historisk kjeldeskrift-institutt. s. 80ff.
| **Rheine** |
| --- |
| Stadtkirche Sankt Dionysus i RheineStadtkirche Sankt Dionysus i Rheine Stadtkirche Sankt Dionysus i Rheine |
| **Byvåpen** | **Plassering** |
| Byvåpenet til Rheine | 

Rheine is located in Tyskland

 |
| Styresmakter |
| Land  Delstat  Regierungsbezirk‎  Landkreis | Tyskland Tyskland  Nordrhein-Westfalen  Münster  Steinfurt |
| Først nemnd i | 838 |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  145,08 km² |
| Innbyggjarar  - By (2007)   - folketettleik | 76 438   527/km² |
| Koordinatar | 52°17′0″N 07°26′0″E﻿Koordinatar: 52°17′0″N 07°26′0″E﻿ |
| Høgd over havet | 27-90 m |
| Tidssone - Ved sommartid | CET (UTC+1) CEST (UTC+2) |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | 48429, 48431, 48432 |
| Telefon-retningsnummer | 05971, 05975, 05459 |
| Bilnummer | ST |
| **Heimeside:** www.rheine.de |

**Rheine** er ein by i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 75 000 innbyggjarar. Byen er den største byen i *kreisen* Steinfurt og ligg ved elva Ems, om lag 40 km nord for Münster, 45 km vest for Osnabrück og 45 km aust for Enschede (Nederland).

Historie
--------

Sjølv om området rundt byen har vore busett sidan førhistorisk tid vart Rheine først nemnd i eit dokument signert av Ludvig I i 838. 15. august 1327 fekk Rheine byrettar av Ludvig II, biskop av Münster. 

Byen vart grunnlagd der to gamle handelsvegar kryssa forbi, og ved ein vadestad over Ems. Frankiske soldatar sikra dette strategiske punktet med ein kasernegard, og seinare vart det bygd ei kyrkje og fleire bygningar ved utposten. 

Mot slutten av trettiårskrigen vart byen lagt i oske. Svenske og hessiske troppar omleira keisaren sine soldatar som forskansa seg i Rheine. 20. og 21. september og 19. oktober 1647 vart brennande kanonkuler avfyrt mot byen og 365 hus brann ned. 

Under industrialiseringa blømde tekstilindustrien i byen. Han var ein viktig økonomisk faktor for Rheine fram til andre halvdel av 1900-talet.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Rheine» frå Wikipedia på engelsk, den 16. juli 2007.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Rheine**

* Offisiell nettstad Edit this at Wikidata

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
*Riigikogu* har tilhaldsstad i Toompea-slottet i Tallinn.
**Riigikogu** (tyder på norsk *Riksforsamlinga*) er den lovgjevande forsamlinga i Estland. Ho er samansett av av eitt kammer med 101 representantar som er valde for fire år gjennom eit proporsjonalt valsystem. Representantane vert valde frå 11 valkrinsar. Stemmerettsalderen er 18 år, og ein kan veljast inn frå ein er 21 år. Sperregrensa er 5 %.

Riigikogu vel kvart femte år den estiske presidenten. Denne har i hovudsak seremonielle oppgåver, då den utøvande makta ligg hjå regjeringa. Regjeringa er avhengig av støtte frå nasjonalforsamlinga. Presidentskapet i Riigikogu er samansett av tre medlemmer, éin riksdagspresident og to visepresidentar. Desse vert valde blant medlemmene i nasjonalforsamlinga. 

Møtesalen i den estiske nasjonalforsamlinga.
Det fyrste Riigikogu vart valt i 1920, og periodane vert rekna frå og med dette året. I mellomkrigstida vart det valt seks nasjonalforsamlingar. Det Riigikogu som vart valt i 1938 fekk perioden sin avbroten av invasjonen og okkupasjonen til Sovjetunionen. Rolla og mandatet til Riigikogu varierte i mellomkrigstida, sidan Estland hadde fleire ulike grunnlover.

Etter at Estland i august 1991 igjen vart sjølvstendig, bytta øvstesovjetet i Estland namn til *Riigikogu*, som eit ledd i overgangen til demokrati under nasjonalt sjølvstende. I 1992 vart det igjen halde regulære frie val til nasjonalforsamlinga på grunnlag av den nye estiske grunnlova, som var vedteken i folkeavstemming i juni 1992. Det sitjande Riigikogu vart valt i 2011 og er det tolvte i rekkja.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Nettsida til Riigikogu (den engelske inngangen)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* ISNI
* CiNii

 |
**Christian Jensen** (14. april 1823–3. september 1884) var ein norsk embetsmann, amtmann i Christians amt, stortingsmann og statsråd 1879-84.

Jensen var fødd i Bergen, der faren var kjøpmann. Han vart student frå katedralskulen i Bergen i 1841 og cand. jur. i 1845. Frå 1846 arbeidde han som kopist i Indredepartementet sitt vegkontor, 1850 byråsjef og 1854 ekspedisjonssekretær i same departementet. Frå 1859 var han amtmann i Christians amt i samfulle 20 år.

Jensen var med i fleire kongelege kommisjonar. 1854 var han med i kommisjonen om reguleringa av Øyeren, 1866 om embete som hadde inntekter av sportlar, 1867 om lønsregulativ av sivile og militære embete, og 1869 om eldsfarlege stoff.

Jensen var stortingsmann 1862-70 og 1875-79. Føre 1870 representerte han byane Lillehammer, Hamar og Gjøvik. Sidan møtte han for Christiania, Hønefoss og Kongsvinger. Han var 1862-63 formann i skoglovskomiteen og medlem av vegkomiteen, på omframstortinget 1864 var han medlem av jarnbanekomiteen. Formann i næringskomite nr 1 både i 1865-66 og 1868-69. Medlem av Lagtinget 1868-69 og 1877-79. Valbolken 1874-76 var han 1. varamann, møtte fast 1875 og -76, medlem av justiskomiteen. Formann i justiskomite nr 2 åra 1877-79. I 1864 var han medlem av deputasjonane til Eidsvoll 17. mai og Christiania 4. november.

Hausten 1879 fekk Jensen plass i statsrådet, var så sjef for dels Revisjonsdepartementet, Justisdepartementet og Indredepartementet. 26. mars 1884 gjekk han ut av statsrådet, etter han to dagar i førevegen av riksretten vart dømd for å ha brote vilkåra for embetet. I byrjinga av juni same året vart han konstituert som auksjonsforvaltar i Kristiania. Døydde i hovudstaden berre tre månader seinare.

Kjelder og litteratur
---------------------

* Feiring, Trond: *Lillehammer og Fåbergs historie 2 : Byen og bygda. Materiell vekst og kulturell blomstring*, Lillehammer 2004, s. 115.
* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Folketellinga 1865 for Lillehammer
* Biografisk informasjon om Christian Jensen NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* PolSys

 |
| **Herford** |
| --- |
| Herforder Münster i HerfordHerforder Münster i Herford Herforder Münster i Herford |
| **Byvåpen** | **Plassering** |
| Byvåpenet til Herford | 

Herford is located in Tyskland

 |
| Styresmakter |
| Land  Delstat  Regierungsbezirk‎  Landkreis | Tyskland Tyskland  Nordrhein-Westfalen  Detmold  Herford |
| Grunnlagd | 789 |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  78,95 km² |
| Innbyggjarar  - By (2007)   - folketettleik | 65 060   824/km² |
| Koordinatar | 52°08′0″N 08°41′0″E﻿Koordinatar: 52°08′0″N 08°41′0″E﻿ |
| Høgd over havet | 56-240 m |
| Tidssone - Ved sommartid | CET (UTC+1) CEST (UTC+2) |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | 32049, 32051, 32052 |
| Telefon-retningsnummer | 05221 |
| Bilnummer | HF |
| **Heimeside:** www.herford.de |

**Herford** er ein by i Tyskland i delstaten Nordrhein-Westfalen med om lag 65 000 innbyggjarar. Byen er administrasjonsstad i *kreisen* med same namn og ligg i låglandet mellom fjellkjedene Wiehengebirge og Teutoburger Wald.

Geografi
--------

Herford ligg sør for Wiehengebirge (Ravensberger Hügelland). Det høgaste punktet er Dornmountain på 240 m i bydelen Schwarzenmoor. Det lågaste punktet, på 56 m, eligg i Werretal i bydelen Falkendiek. Elva Aa munnar ut i Werre i sentrum av byen. Stuckenberg ligg aust for byen.

Historie
--------

Byen vart grunnlagd i 789 av Karl den store for å vakte ein vadestad over eit smalt punkt i elva Werre. Eit hundreår seinare voks Matilda, dotter til Theudebert, hertug av Sachsen, opp i klosteret i Herford. Ho var etterkomar etter etter den sachiske leiaren Widukind. I Hereford møtte ho Henrik Fuglefangar, som seinare vart konge av Tyskland. 

Seint i mellomalderen vart Herford medlem av Hansaen. Han vart ein fri keisarby, altså direkte underlagt keisaren, men mista denne statusen etter freden i Westfalen i 1648, då han vart annektert av Brandenburg.

Bakgrunnsstoff
--------------

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen er basert på ei omsetjing av artikkelen Herford frå Engelsk Wikipedia .*

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
Westminster Abbey. Foto: Gordon Joly

**The Collegiate Church of St Peter at Westminster**, nesten alltid omtalt under det opphavlege namnet sitt **Westminster Abbey**, er ei kyrkje i Westminster i London.

Saman med nabokyrkja Saint Margaret's Church og Westminster Palace like aust for kyrkja er Westminster Abbey rekna som del av verdas kulturarv.

Historie
--------

Gravferda til Edvard Vedkjennaren til Westminster Abbey, skildra på Bayeux-teppet.
Ifølgje tradisjonen, først nedskriven rundt 1080, blei ei kyrkje først bygd på staden i 616. Fiskaren Aldrich skulle ha sett St. Peter i eit syn på Thorney. Rundt 960-åra blei det i alle høve grunnlagt eit benediktinarkloster under heilage Dunstan med hjelp frå kong Edgar. Frå 1045 til 1050 let Edvard Vedkjennaren bygga eit steinkloster på staden. Kyrkja blei vigsla 28. desember 1065, ei veke før Edvard døydde. Han blei gravlagd der, som den første engelske kongen. Etterfølgjaren Harold Godwinson, den siste angelsaksiske kongen, var den første som blei krona der.

Frå 1245 gjenreiste Henrik III klosteret som eit minnesmerke for Edvard Vedkjennaren i gotisk stil. Henrik var den første av normannarkongane som blei gravlagd i Westminster Abbey.

Den opphavlege klosterkyrkja hadde vore i ein romansk stil som blir omtalt som «Norman» i England. Ombygginga fortsette fram til 1517, og blei hovudsakleg ferdiggjort av arkitekten Henry Yevele under kong Richard II. Kong Henrik VII fekk bygd på eit kapell til Jomfru Maria i sein-gotisk stil, karakterisert av dominerande vinkelrette linjer, i 1503.

Sjølv om kyrkja blei overteken av Henrik VIII under oppløysinga av klostera i 1534 og stengd i 1540, og blei ein katedral inntil 1550, var det tilknytinga til kongemakta som berga ho frå øydelegging. Kyrkja fekk store skadar i dei turbulente 1640-åra då ho blei angripen av puritanske ikonoklastar, men blei beskytta av banda til staten.

Dei to vestlege tårna blei bygde mellom 1722 og 1745 av Christopher Wren og Nicholas Hawksmoor, konstruert med stein frå Portland, som eit tidleg døme på nygotisk stil. Andre ombyggingar og restaureringar skjedde på 1800-talet under George Gilbert Scott.

Fram til 1800-talet var Westminster tredje høgaste læresete i England, etter Oxford og Cambridge.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Westminster Abbey» frå Wikipedia på engelsk, den 20. november 2009.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Westminster Abbey**

* Offisiell nettstad Edit this at Wikidata

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* ULAN

 |
**Christian Qvale** (8. desember 1774–18. mars 1846) var ein norsk prest, ordførar og stortingsmann, fødd i Kvinesdal.

Qvale var son til ein prest. Han vart student frå katedralskulen i Trondheim i 1794 og cand. theol. fem år seinare. Frå 1800 til 1810 var han sokneprest i Hammerfest, sidan i Nesna til 1820. Tida 1820-46 var han sokneprest i Vefsn.

Qvale var 1. representant frå Nordlands amt på Stortinget i 1827 og på omframstortinget året etter. I 1827 var han medlem av komiteen om fiskeria, kanalanlegg i Helgeland og om reinskyss. Han var den fyrste ordføraren i Vefsn. Som prest og representant for bygdefolket i Vefsn gjorde han ein innsats for at soknet fekk kjøpe Dolstad kyrkje, etter at private aktørar først hadde fått tilslaget då Det nordlandske kyrkje- og skulefond selde kyrkja på auksjon.

Han døydde på prestegarden i Vefsn.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Ordførere i Vefsn drevja.com
* Biografisk informasjon om Christian Qvale NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
**Christopher Simonsen Fougner** (4. mai 1795–9. mai 1869) var ein norsk gardbrukar, veg- og brubyggjar og stortingsmann frå Eiker i Buskerud.

Fougner overtok i 1818 halvparten av farsgarden i Eiker. Denne dreiv han fram til 1851. Han flytta då til garden Økern i Østre Aker, ein gard han hadde eigd sidan 1845. Fougner var oppteken av anleggsverksemd, bygde både vegar og bruer. Største bruene han bygde var dei ved Hønefoss og ved Vikersund. Han var medlem av Hole heradsstyre frå 1837 til -49, ordførar i fleire år.

Fougner representerte Buskeruds amt på Stortinget 1836-45 og 1851. Han var i 1836 medlem av budsjettkomiteen, 1836-37 av gasjekomiteen, 1839 av komiteen om stempla papir, 1839-45 av militærkomiteen. I 1851 var han medlem av Lagtinget og tollkomiteen. Elles var han medlem av skogkommisjonen av 1849.

Han døydde i Aker i 1869.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Biografisk informasjon om Christopher Simonsen Fougner NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Historisk befolkningsregister
* PolSys

 |
**Antti Hermanni Ruuskanen** (fødd 21. februar 1984) er ein finsk spydkastar frå Pielavesi som vart europemister i øvinga i 2014 og vann OL-bronse i 2012.

Karriere
--------

Ruuskanen kom på sjetteplass under VM i friidrett 2009 i Berlin med eit bestekast på 81,87. Tre år seinare vann han bronsemedaljen i spydkast under Sommar-OL 2012 i London, ein knapp halvmeter bakom overraskingsmannen, gullvinnaren Keshorn Walcott.

Etter å ha vorte nummer fem då VM i friidrett 2013 fann stad i Moskva, viste Ruuskanen seg som den suverent beste spydkastaren under EM i friidrett 2014. Han tok leiinga i fyrste omgang med 83,81 m, la på til 86,85 i andre omgang, før han i tredje omgang sende spydet avgarde 88,01 meter, eit kast som var tre meter lengre enn det nokon annan utøvar makta prestere.

Ruuskanen forbetra sin personlege spydrekord til 88,98 meter då han vart finsk meister i Pori 2. august 2015.

Antti Ruuskanen i 2014
### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 2009 i Berlin: Nr 6 - 81,87 m
* VM 2011 i Daegu: Nr 9 - 79,46 m
* OL 2012 i London: Bronsemedalje - 84,12 m, bakom Oleksandr Pjanytzja (84,51 m)
* VM 2013 i Moskva: Nr 5 - 81,44 m
* EM 2014 i Zürich: Gullmedalje - 88,01 m, framom Vítězslav Veselý (84,79 m)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Antti Ruuskanen» frå Wikipedia på engelsk, den 12. august 2015.*
* *Denne artikkelen bygger på «Antti Ruuskanen» frå Wikipedia på finsk, den 12. august 2015.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BBC Things
* Munzinger (sport)

 |
**Svetlana Jevgenjevna Feofanova** (fødd 16. juli 1980) er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Moskva som tevla i stavhopp. Ho vart verdsmeister i øvinga i 2003, og vann EM-gull i 2002 og 2010.

Aktiv
-----

Feofanova vart europameister i München i 2002. Med 4,60 m vann ho føre landskvinna Jelena Isinbajeva som stoppa på 4,55 m. Året etter vann Feofanova gullmedaljen under VM i friidrett 2003 i Paris. Ho svinga seg over 4,75 m, medan Annika Becker frå Tyskland og Jelena Isinbajeva tok dei andre medaljane med høvesvis 4,70 m og 4,65 m.

Den 4. juli 2004 sette Feofanova ny verdsrekord i stavhopp med 4,88 meter i Iraklio i Hellas, hennar livsbeste hopp. Under dei olympiske leikane i Aten i slutten av august stoppa Feofanova etter å ha greidd 4,75 m og teke sølvmedaljen. Olympisk meister vart Jelena Isinbajeva som seg over 4,91 m, ny verdsrekord.

Etter å ha vorte nummer fire i stavhopptevlinga ved EM i friidrett 2006 i Göteborg, fekk ho ein ny medalje under verdsmeisterskapen i Osaka i 2007. Isinbajeva vann VM-gullet med 4,80 m, medan Feofanova vart bronsemedaljør med 4,75 m, same høgda som sølvvinar Kateřina Baďurová frå Tsjekkia. Året etter tok Feofanova ein ny bronsemedalje då ho atter fekk 4,75 m i sluttprotokollen under OL i Beijing, Isinbajeva var heilt suveren med sine 5,05 m.

Feofanova i midten, saman med dei to andre medaljevinnarane i stavhopp under EM 2010 i Barcelona
Også i EM i friidrett 2010 i Barcelona tok Feofanova seg over 4,75 m, men då som den einaste i tevlinga. Dermed tok ho sitt andre EM-gull, åtte år etter det fyrste. Under friidretts-VM 2011 i Daegu stoppa Feofanova atter ein gong på 4,75 m, noko som gav henne bronsemedaljen, Fabiana Murer frå Brasil vann med 4,85 meter. I sitt siste store meisterskap, sommar-OL 2012, rauk Feofanova ut etter å ha rive i alle sine tre forsøk.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Svetlana Feofanova» frå Wikipedia på engelsk, den 20. september 2014.*

* World Athletics

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |
**Blaženko Lacković** (fødd 25. desember 1980) er ein kroatisk tidlegare handballspelar frå Novi Marof. Han vart verdsmeister 2003 og olympisk meister 2004 med Kroatia sitt landslag. Vinnar av EHF-meisterligaen 2013. Lacković var venstre rykkromspelar.

### Landslagsspel

Lackovic var ein sentral spelar på Kroatia sitt landslag, skåra mange mål med sine harde skot og kraftige spenst. Åra frå 2003 til 2013 sanka han VM-gull, OL-gull, to VM-sølv og like mange EM-sølv, ein medaljehaust som innom eitt år vart avslutta med bronsemedalje i EM, OL og VM. Han deltok i 195 av Kroatia sine landskampar og skåra 571 mål.

### Klubbspel

Lackovic spelte frå 2001 i tre år for RK Zagreb i heimlandet. Sidan gjorde han teneste i tyske Flensburg-Handewitt i fire sesongar, der han var med å vinne pokalfinalen i 2005 og tape finalen i EHF-meisterligaen i 2007. Sommaren 2008 flytta Lacković til HSV Hamburg. Her vart han vinnar av pokalfinlen 2010, bundesligaen 2011 og meisterligaen i 2013. 2014-16 spelte han for det makedonske laget Vardar. Med Vardar vart han makedonsk dobbelmeister i 2015. I februar 2016 byrja han spele for THW Kiel i Tyskland. Etter i 2017 å ha vorte tysk pokalvinnar for tredje gong, med tre ulike lag, fór Lacković sommaren 2017 tilbake til HSV Hamburg, ein klubb som då ikkje lengre deltok i øvste bundesliga. Aktiv til 2020.

### Merittar

* Handball-VM 2001 for menn: Nr 9
* Handball-EM 2002 for menn: Nr 16
* Handball-VM 2003 for menn: Gullmedalje, siger over Tyskland
* Handball-EM 2004 for menn: Nr 4
* Sommar-OL 2004: Gullmedalje, siger mot Tyskland
* Handball-VM 2005 for menn: Sølvmedalje, tap mot Spania
* Handball-EM 2006 for menn: Nr 4
* Handball-VM 2007 for menn: Nr 5
* Handball-EM 2008 for menn: Sølvmedalje, tap mot Danmark
* Sommar-OL 2008: Nr 4
* Handball-VM 2009 for menn: Sølvmedalje, tap mot Frankrike
* Handball-EM 2010 for menn: Sølvmedalje, tap mot Frankrike
* Handball-EM 2012 for menn: Bronsemedalje
* Sommar-OL 2012: Bronsemedalje
* Handball-VM 2013 for menn: Bronsemedalje
* Vinnar av EHF-meisterligaen: 2013 for HSV Hamburg
* Kroatisk seriemeister: 2002, 2003, 2004 for RK Zagreb
* Kroatisk cupmeister: 2003, 2004 for RK Zagreb
* Tysk seriemeister: 2011 for HSV Hamburg
* Tysk pokalmeister: 2005 for Flensburg-Handewitt
* Tysk pokalmeister: 2010 for HSV Hamburg
* Tysk pokalmeister: 2017 for THW Kiel
* Makedonsk seriemeister: 2015 for Vardar
* Makedonsk cupmeister: 2015 for Vardar

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Blaženko Lacković» frå Wikipedia på tysk, den 7. oktober 2023.*

* *Denne artikkelen bygger på «Blaženko Lacković» frå Wikipedia på engelsk, den 7. oktober 2023.*
**Binghamton** er ein by i den amerikanske delstaten New York i USA med eit areal på 28,6 kvadratkilometer og ein befolkning på ca 48 000 innbyggarar (2003). Byen ligg ca. 90 km sør for Syracuse ca. 10 km nord for grensa til delstaten Pennsylvania. 

Binghamton er fylkeshovudstad i Broome County. 

Viktige bedrifter i byen er IBM, Lockheed-Martin, BAE Systems og L-3 Communications – alle innan høgteknologisektoren. 

State University of New York har ein campus i Binghamton; det opererer relativt sjølvestendig og er best kjent under namnet Bingham University.

Greater Binghamton Airport er flyplass for byen.

Byen er kjend for «The Binghamton burning», eit bokbål som vart stelt i stand ved St. Patrick's School den 10. desember 1948.

Kjende personar frå Binghamton
------------------------------

* Robert Jager, komponist, musikkpedagog og dirigent
* Jack Sharkey, boksar - verdsmeister i tungvekt
* Douglas Harry Wheelock, astronaut
* Bridget Moynahan, skodespelar

Kjelder
-------

1. ↑  ; vitjingsdato: 1. januar 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* BNF
* BNF (data)
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |