recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Tradisjonell hjell i Lofoten 2004.Foto: Ellen fra Rotterdam

Ein **hjell** (norrønt *hjallr*) **fiskehjell** eller **fiskehesje** er eit røysverk, vanlegvis av tre, for utandørs tørking av fisk til tørrfisk. Hjell blir i dag brukt til tørking av torsk og sei i store kvanta. Andre typar ein har brukt å tørka er hyse, lange og brosme.

To seihesjer
Det var tidlegare berre mogleg å henge opp fisken i vinterhalvåret, fordi det gjekk mark i han om sommaren. Det gode seifisket om sommaren var lenge vanskeleg å utnytte til det fulle, fordi det ikkje fanst effektive måtar å konservere seien på. Dette endra seg likevel i 1912, då den trekanta **seihesja** vart funnen opp av Jens Eriksen frå Bø i Vesterålen. Seihesja gjorde det mogleg å tørke sei også om sommaren. Konstruksjonen sørgde for at dei to halvdelane av tørrfisken vart haldne frå kvarandre, slik at marken ikkje fekk gode vekstvilkår. Hesjer blir også brukt til å tørke torsk om vinteren.

Sjå og
------

* tørrfisk

Kjelder
-------

1. ↑  «Fiskehjell» i *Store norske leksikon*, henta 22. juni 2020

* *Delar av denne artikkelen bygger på «Hjell» frå Wikipedia på bokmål, den 27. november 2006.*
**Gojko Kačar** (fødd 26. januar 1987 i Novi Sad i Vojvodina) er ein serbisk fotballspelar. Han har spela for Hamburger SV i tysk Bundesliga, og det serbiske landslaget.

Kačar begynte å spela fotball for FK Vojvodina i heimbyen Novi Sad. I januar 2008 gjekk han til Hertha Berlin, ifølgje media for 3 millionar euro, og vart dermed den dyraste spelaren i FK Vojvodina si historie. Før 2010/11-sesongen gjekk han vidare til Hamburg for 5,5 millionar euro.

I 2007 var Kačar med i Serbia sin tropp til U21-EM, der han spelte éin kamp. 7. september 2008 skåra han fem mål for U21-landslaget då dei slo Ungarn 8-0 i ein kvalifiseringskamp til U21-EM i 2009. Kačar spelte også i den meisterskapen, og også i sommar-OL i 2008. 24. november 2007 fekk Kačar, saman med ni andre debutantar, den første A-landskampen sin for Serbia i ein kvalifiseringskamp til fotball-EM i 2008 mot Kasakhstan.

Kjelder
-------

*Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå engelsk wikipedia 21. april 2010.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* J.League Data Site


| * v
* d
* e
Serbia sitt landslag – VM i fotball 2010 |
| --- |
| 
* 1 Stojković
* 2 Rukavina
* 3 Kolarov
* 4 Kačar
* 5 Vidić
* 6 Ivanović
* 7 Tošić
* 8 Lazović
* 9 Pantelić
* 10 Stanković Lagkaptein
* 11 Milijaš
* 12 Isailović
* 13 Luković
* 14 Jovanović
* 15 Žigić
* 16 Obradović
* 17 Krasić
* 18 Ninković
* 19 Petrović
* 20 Subotić
* 21 Mrđa
* 22 Kuzmanović
* 23 Đuričić
* Landslagstrenar: Antić

 | Flagget til Serbia |
|  |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |
Kirsten Munk måla av Jacob van Dort.
Den amerikanske kongressrepresentanten Kirsten Gillibran.
**Kirsten** er ein dansk variant av kvinnenamnet Kristine. Dette namnet kjem frå det latinske *Christiana*, 'kristen', som er er avleidd av det greske ordet for Kristus, *Christós* ('salva'). Namnet er i slekt med former som norsk og finsk Kirsti og svensk Kerstin. 

Kirsten har norsk namnedag den 13. november.

Bruk
----

Kirsten er det nest mest brukte kvinnenamnet i Danmark. Det var spesielt populært på jentebarn fødd på 1930-, 1940- og 1950-talet. Kirsten er også eit vanleg namn i Tyskland.

I Noreg var Kirsten mykje gjeve på 1700-talet og igjen rundt 1940-talet. Det var 9 293 kvinner som hadde Kirsten som første førenamnet i Noreg i 2008 (SSB).

Uttale
------

På norsk blir namnet gjerne uttalt med kj-lyd i byrjinga, (IPA [ç]), medan det på andre språk er vanleg med ein hard k-lyd i byrjinga. I det germanske språkområdet er den første vokalen som regel ein i, medan han på engelsk gjerne blir meir som ein ø-lyd (IPA [kɜː(r)stən]).

Kjende namneberarar
-------------------

* Kirsten Munk (1598-1658), gift med kong Kristian IV av Danmark-Noreg
* Kirsten Flagstad (1895-1962), norsk sopran
* Kirsten Hansteen (1903-1974), norsk politikar, første kvinnelege regjeringsmedlem
* Kirsten Auken (1913-1968), dansk lege og forkjempar for seksualopplysing
* Kirsten Holst (1936-2008), dansk forfattar
* Kirsten Bråten Berg (f. 1950), norsk folkemusikar
* Kirsten Gillibrand (f. 1966), USA-amerikansk kongresspolitikar
* Kirsten Dunst (f. 1982), USA-amerikansk skodespelar

### Oppdikta personar

* Kirsten Giftekniv, opphavleg frå skodespelet *Den forvandlede brudgom* av Ludvig Holberg

Kjelder
-------

* *Delar av denne artikkelen bygger på «Kirsten» frå Wikipedia på bokmål, den 13. november 2008.*
* Søk etter norsk namnestatistikk for Kirsten hjå Statistisk Sentralbyrå
**Lough Gur** er ein innsjø (på engelsk *lough*) i County Limerick i Republikken Irland, nær byen Bruff. Innsjøen er forma som ein hestesko. Området rundt innsjøen er eit av dei viktigaste arkeologiske områda på Irland og det har vore menneske her sidan om lag år 3000 f.Kr. 

Den største steinsirkelen på Irland, ved Grange, ligg nær innsjøen. Her ligg òg restane av minst tre crannogar og ein har òg grave fram ruinar av steinhus. Fleire ringfort er funne i området. Nokre av desse er irske nasjonalmonument.

Det ligg ei borg, eller tårnhus, på halvøya i innsjøen, kalla Bourchier's Castle etter Sir George Bourchier, son til den andre jarlen av Bath..

Sjå òg
------

* Innsjøar på Irland

Bakgrunnsstoff
--------------

* Seinalderbusetnaden ved Lough Gur Arkivert 2007-10-22 ved Wayback Machine.
* Oversikt over Lough Gur.

Fotnotar
--------

1. 1 2 3  *Illustrated Guide to Lough Gur*, O'Kelly, M. J. & O'Kelly, C. 1981.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Lough Gur» frå Wikipedia på engelsk, den 18. oktober 2007.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GeoNames

 |
**Lough Corrib** (*Loch Coirib* på irsk) er ein innsjø (på engelsk *lough*) vest i Republikken Irland. Elva Corrib/Galway renn frå innsjøen til havet ved Galway Bay. Innsjøen er den største i Republikken Irland og den nest største på heile Irland etter Lough Neagh med eit areal på 200 km². 

Namnet «Loch Coirib» er ei forvrenging av *Loch nOirbsean*, som er kalla opp etter den mytologiske figuren Orbsen Mac Alloid (ofte kalla Manannán Mac Lir, «Havet sin son», som Isle of Man er kalla opp etter.) 

Sir William Wilde skreiv ei bok om innsjøen som først kom ut i 1867.

Den første kanalen i Irland vart graven ut på 1100-talet. Han vart kalla The Friar's Cut (Munkepassasjen) og gjorde at båtar kunne gå frå Lough Corrib til sjøen ved Galway.

Lough Corrib er ein av turistattraksjonane i Irland og trekkjer til seg mange fiskarar. Tidleg i 2007 vart det derimot påvist store mengder av urdyrparasitten Cryptosporidium, som førte til forureining av drikkevatnet i Galway by og eit utbrot av kryptosporidiose.

Sjå òg
------

* Innsjøar på Irland

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Lough Corrib» frå Wikipedia på engelsk, den 18. oktober 2007.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* William R. Wilde's "Lough Corrib"

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* LCCN
* GeoNames

 |
*Salon bleu* (den blå salongen) i Louis-seize-stil på Musée Carnavalet i Paris.
**Louis-seize-stil** er den stilen som kjem til uttrykk i arkitektur, interiørkunst og møbelutforming i siste del av 1700-talet. I Noreg finn ein stilen representert i tida 1770 til 1810. Den oppsto i Frankrike etter midten av 1700-talet, vart særleg vanleg i kong Ludvig XVIs regjeringstid, 1774–93, og fekk i ettertid namn etter han (som på fransk heiter Louis XVI, Louis-seize). Stilen blir rekna som ein del av klassisismen, med kjenneteikn som rette linjer, symmetri og omfattande bruk av former og ornament frå antikken. Louis-seize-stilen avløyste rokokko og vart utvikla under påverknad av dei arkeologiske utgravingane i ruinbyen Pompeii, som gjorde formverda frå antikken betre kjent.

I Noreg er bygningar i denne stilen kjenneteikna av heil- eller halvvalma tak med svai, søylemotiv i fasaden og midtark. Gesimsen vart ofte utsmykka med tannsnitt og eggstav. Inngangsportalane vart gjerne uforma med klassiske søyler under ein trekanta eller bua gavl. Typisk for denne stilen er rifla listverk og dørspegel. Dørspeglane var gjerne ovale eller rombeforma. I ornamentikken finn ein motiv som urner, medaljongar, girlanderar og sløyfer.

Mesterhuset ved Stoltz' reparbane i Sandviksveien 60 i Sandviken i Bergen.
Døme på norske bygningar i louis-seize-stil:

* Stiftsgården i Trondheim (1774–78)
* Stend hovudgard, Bergen, (etter 1782)
* Gamlebyen kyrkje, Oslo (1796)
* Eidsvollsbygningen (1800)
* Mesterhuset ved Stoltz' reperbane, Bergen (1807–08)
* Sør-Fron kyrkje

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Louis-seize-stil» frå Wikipedia på bokmål, den 26. mars 2013.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Louis-seize-stil**
Nix i kunstige fargar fotografert av New Horizons
Oppdagingsbileta av Nix og Hydra.
**Nix** (òg referert til som **S/2005 P 2**, **Pluto II** og **134340 II** ) er ein av fem kjende plutomånar. Han vart oppdaga i lag med Hydra i juni 2005 av *Pluto Companion Search Team* ved hjelp av bilete tekne av romteleskopet Hubble.

Nix vart vitja i lag med resten av Pluto-systemet av romsonden New Horizons 14. juli 2015.

Namn
----

Namnet Nix kjem frå den greske gudinna for mørke og natt, mora til Karon. Namnet vart gjort kjent 21. juni 2006 i *IAU Circular 8723*, der designasjonen Pluto II også er gjeven. I lag med Hydra, Plutos tredje måne, utgjer dei initialane til New Horizons; NH. Det opphavlege namneforslaget gjekk ut på å bruka den gammalgreske stavinga Nyx, men for å unngå misforståingar med asteroiden 3908 Nyx vart den egyptiske stavinga brukt.

Oppdaging
---------

Oppdagingsbileta vart tekne 15. mai 2005 og 18. mai 2005, medan Max J. Mutchler den 15. juni 2005 og Andrew J. Steffl den 15. august 2005 oppdaga månane uavhengig. Oppdagingane vart offentleggjort 31. oktober 2005 etter at studiar av bilete frå 2002 kunne stadfesta at månane fanst. Månane fekk mellombelsnamna, Hydra og Nix respektivt, S/2005 P 1 og S/2005 P 2.

På oppdagingsbiletet er Nix 6300 gongar svakare enn Pluto.

Eigenskapar
-----------

Tidlege undersøkingar såg ut til å visa at Nix var raudleg lik Pluto og ulikt dei andre månane; men seinare observasjonar viste at månen er grå lik resten av satellittane.

Nix og Hydra følgjer ein sirkulær bane lik Kharon. Omløpstida på 24,9 dagar er nær ein 1:4 baneresonans med Kharon; men avviket er på 2,7% slik at det sannsynlegvis ikkje finst nokon aktiv resonans.

Spektrum tekne av New Horizons syner at yta til Nix er sett saman av reinare eller meir grovkorna is enn ytene til Hydra og Kharon.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Nix (moon)» frå Wikipedia på engelsk, den 16. desember 2007.*

1. ↑  *New Data Compare, Contrast Pluto’s Icy Moons* - NASA

Bakgrunnsstoff
--------------

* Nixs profil Arkivert 2007-08-01 ved Wayback Machine. hjå NASA's Solar System Exploration
* *Background Information Regarding Our Two Newly Discovered Satellites of Pluto* – Nettstaden til oppdagarane
* *NASA's Hubble Reveals Possible New Moons Around Pluto* – Hubble-pressemelding
* *Two More Moons Discovered Orbiting Pluto* (SPACE.com)
* *Pluto's Newest Moons Named Hydra and Nix* (SPACE.com)
**Kalle Niilo Ponteva Halonen** (fødd 25. desember 1940) er ein finsk, tidlegare skihoppar frå Kouvola. Han vann sølvmedaljen i skihopp under vinter-OL 1960 i Squaw Valley i USA, og fekk bronsemedalje i storbakken i Zakopane i 1962. Halonen representerte Lahden Hiihtoseura.

Aktiv
-----

Halonen fekk sin meisterskapsdebut heime i Finland då han under ski-VM 1958 i Lahti kom på 14. plass i hopprennet, eit renn som landsmannen Juhani Kärkinen vann. To år seinare deltok Halonen i OL i Squaw Valley og kom på sølvplassen, 4,6 poeng bak olympiameisteren Helmut Recknagel frå Aust-Tyskland. Same sesongen vart Halonen nummer to i Lahti-rennet, to poeng bakom landsmannen Veikko Kankkonen.

Under ski-VM 1962 i Zakopane overraska Halonen då han vann bronsen i storbakkerennet, bakom den suverene verdsmeisteren Helmut Recknagel, samt Nikolaj Kamenskij frå Sovjetunionen.

Halonen deltok i den tysk-austerrikske hoppveka frå 1961 til 1967, med 14. plass i 1963/64 som beste samanlagtplassering. Hans einaste pallplassering i hoppveka oppnådde han i Garmisch-Partenkirchen den 1. januar 1964, der Veikko Kankkonen sigra. Under OL i Innsbruck vart Halonen nummer fjorten i begge hopprenna. Seinare i OL-sesongen vart han nummer tre i Lahti, men var langt bakom vinnaren Kankkonen og nordmannen Torgeir Brandtzæg.

Under ski-VM 1966 i Oslo vart Halonen atter nummer 14 i normalbakken Midtstubakken, men kom på sjuandeplass i sjølve Holmenkollbakken. 6. mars 1966 vann Halonen hopprennet i Lahti, 0,1 poeng framom den doble verdsmeisteren, Bjørn Wirkola frå Noreg. Også i 1967 kunne Halonen klive på pallen i Lahti, då berre slått av Veikko Kankkonen.

Halonen la opp som aktiv skihoppar i 1969.

Kjelder
-------

* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
--------------

* 

* (en) Niilo Halonen – Profil og resultatoversikt hos FIS

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND

 |
**DFTBA Records** er eit amerikansk plateselskap som vart starta av Hank Green og Alan Lastufka i 2008. Etter kvart har dei byrja å fokusere meir på å selja varer for YouTube-personlegheiter, som til dømes T-skjorter, koppar, musikk og plakatar. 

Selskapet heldt til i Manhattan, Illinois fram til 2013 då dei flytta til Missoula i Montana. 

Forkortinga DFTBA tyder «Don't Forget To Be Awesome». Det har sitt utspring i ein serie vloggar som Hank og broren hans, forfattaren John Green, laga som ei utfordring om ikkje å kommunisere med kvarandre via tekstbasert kommunikasjon i eit heilt år. Dei la ut videoane på ein YouTube-kanal som dei kalla vlogbrothers. «Don't Forget to Be Awesome» vart som eit motto for brørne og òg for dei som såg på videoane deira.

Tilknytte musikarar
-------------------

DFTBA Records har gjeve ut og/eller sel musikken til mellom anna:

* Harry and the Potters
* Driftless Pony Club
* Hank Green and The Perfect Strangers
* Meghan Tonjes
* Chameleon Circuit
* Charlie McDonell
* Mike Falzone
* The Caulden Road
* Andrew Huang

Referansar
----------

1. ↑  Green, Hank (21.02.2013) «Little Infinity Packing at DFTBA»
2. ↑  DFTBA - Music

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad
Koordinatar: 30°53′9.54″N 34°25′21.25″E﻿

**Nitzana** (hebraisk skrift נִצָּנָה, ניצנה) er ein ungdomslandsby og fellesbusetnad vest i Negevørkenen i Israel, nær den egyptiske grensa. Han er kalla opp etter den nærliggande nabateiske byen Nitzana. 

Denne busetnaden vart grunnlagd i 1986 av Aryeh Eliav, eit tidlegare medlem i Knesset og har i dag eit folketal på kring 50 familiar. Han høyrer til Ramat HaNegev regionale kommune.

Tidleg historie
---------------

Nitzana vart grunnlagd av nabatearane på 200-talet fvt. Det finst spor etter ein bygning frå det første hundreåret fvt. med ei stor trapp. Denne busetnaden var ein handelsstasjon på vegen mellom Eilat og Gaza. Tidleg på 100-talet evt. flytta keisar Hadrian denne handelen frå Eilat til Damaskus. Trass i dette voks Nitzana under bysantinsk styre. Seint på 200-talet evt. var borga gjort større med stallar for hestar og kamelar. På 300-talet vart det bygd ei kyrkje i nordenden av borga. Denne var tileigna St. Sergius og Bakkus. På 600-talet vart ein ny kyrkje, tileigna Jomfru Maria, bygd 60 meter søraust for borga. 

Skatteregisteret for 587-578 evt. syner at byen hadde 1 500 innbyggjarar, med 116 hus. Dette var då ei tid med velstand då ruta frå Gaza til Elat opna opp att, i tillegg til pilegrimstrafikk til St. Katarina-klosteret. Ein funn med papyrus frå sein bysantinsk tid, har gjeve eit detaljert innblikk i korleis det var i byen på denne tida. 

Etter islam tok over området, gjekk det gradvis nedover med byen og på 700-talet eksisterte han ikkje lenger.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Nitzana, Israel» frå Wikipedia på engelsk, den 12. september 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Murphy-O'Conner, Jerome (2008) *The Holy Land. An Oxford Archaeological Guide* (5th edition), Oxford University Press. ISBN 978 0 19 923666 4. Pages 430-432.

| * v
* d
* e
Ramat Negev regionale kommune |
| --- |
| Kibbutzar | Mashabei Sadeh**·** Retamim**·** Revivim**·** Sde Boker**·** Tlalim |
| Moshavar | Be'er Milka**·** Kmehin |
| Fellesbusetnader | Ashalim**·** Ezuz**·** Merhav Am**·** Midreshet Ben-Gurion**·** Nitzana**·** Nitzanei Sinai |
**Felice og Boudleaux Bryant**, ofte kreditert som **F&B Bryant**, var eit amerikansk låtskrivarpar som bestod av ekteparet Felice (opphavleg Matilda Genevieve Scaduto, 7. august 1925–22. april 2003) og Boudleaux Bryant (13. februar 1920–25. juni 1987). Ekteparet Bryant skreiv dei fleste av songane til Everly Brothers frå 1957, og fekk deretter stor suksess. Dei skreiv også for Roy Orbison og Buddy Holly.
Songane deira er blitt framførte av artistar innan ei rekkje sjangrar, som Lynn Anderson, Tony Bennett, Frankie Laine, Sonny James, Eddy Arnold, Bob Moore, Charley Pride, Nazareth, Jim Reeves, Leo Sayer, Jerry Lee Lewis, Simon & Garfunkel, Sarah Vaughan, The Grateful Dead, Elvis Costello, Count Basie, Dean Martin, Ray Charles, Gram Parsons, Joan Jett og Bob Dylan.

Songar i utval
--------------

* Love Hurts
* Bye Bye Love
* All I Have to Do Is Dream
* Wake Up Little Susie
* Rocky Top
* Nashville Blues
* Time's A-Wastin

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Felice och Boudleaux Bryant» frå Wikipedia på svensk, den 3. oktober 2022.*



1. ↑  Gilliland, John (1969). «Show 9 – Tennessee Firebird: American country music before and after Elvis. [Part 1]» (audio). *Pop Chronicles*. Digital.library.unt.edu.
**DFB-pokalfinalen 2021**, den nasjonale utslagsturneringa i tysk fotball, vart avslutta med finale på Olympiastadion i Berlin torsdag 13. mai. Borussia Dortmund vann sin femte DFB-pokal ved å sigre med 4 mot 1 over RB Leipzig. Grunna Covid-19-tiltak vart kampen spelt utan tilskodarar.

Kampen
------

Briten Jadon Sancho gav Dortmund leiinga 1 – 0 då han frå 15 meters hald skaut ballen i lengste hjørnet av målet. Nordmannen Erling Håland la på til 2 – 0 etter eit framspel, han utmanøvrerte ein Leipzig-stoppar og frå 8-10 meter sende ballen tilbake i motsett hjørne. Straks før pause vart Sancho frispelt av kaptein Marco Reus, og frå 3-4 meter roleg putta han ballen i det opne målet. Spanske Dani Olmo reduserte til 1 – 3 på eit susande langskot i det 71. minutt. Fem minuttar før sluttsignalet lydde sette Håland ein stoppar for spenninga då han skliande fekk avgarde eit lumpe-skot som førte til siger 4 – 1.

**Borussia Dortmund** sitt vinnarlag bestod frå start av: Roman Bürki, Raphaël Guerreiro, Mats Hummels, Manuel Akanji, Łukasz Piszczek, Emre Can, Mahmoud Dahoud, Jude Bellingham, Jadon Sancho, Erling Håland, Marco Reus (kaptein). Thorgan Hazard tok Bellinghams plass i andre omgang, sidan vart Dahoud erstatta med Thomas Delaney i det 74. minutt. I sluttminutta og sluttsekunda kom fyrst Thomas Meunier, deretter Julian Brandt og Giovanni Reyna på bana i staden for Sancho, Håland og Reus.

**RB Leipzig** mønstra: Péter Gulácsi, Lukas Klostermann, Dayot Upamecano, Marcel Halstenberg, Kevin Kampl, Nordi Mukiele, Dani Olmo, Marcel Sabitzer (kaptein), Amadou Haidara, Alexander Sørloth, Hwang Hee-chan. Etter pausen kom etter tur Yussuf Poulsen, Christopher Nkunku, Emil Forsberg, Konrad Laimer og Benjamin Henricks i spel, ut gjekk Sørloth, Hwang, Kampl, Mukiele og Haidara.

Felix Brych dømde kampen.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «DFB-Pokal 2020/21» frå Wikipedia på tysk, den 16. mai 2021.*
Glideflyet DF-ZF
**DF-ZF** er et kinesisk supersonisk glidefly som har vore prøvd 5 gonger sidan 9. januar 2014. og april 2016.

Forsvarsministeriet i Kina er opne om prøvene og forsøka, og hevdar at det er av vitskapeleg interesse. Prøvene kan likevel sjåast på som ein del av den militære rustinga i Kina, og har truleg evne til å trenga gjennom rakettskjoldet til USA og Russland. Alle forsøka har lukkast bortsett frå ein, og vart gjorde av Taiyuan Satellite Launch Center i Shanxi Province, eit øvingsområde for Folkefrigjeringshæren (People's Liberation Army) i Kina.

Kapabilitetar
-------------

DF-ZF HGV kan truleg nå ei fart på 12000 kilometer i timen, og førebels umogeleg å stanse eller øydeleggje etter at den er skoten ut frå bæreraketten eller bombeflyet.

Referansar
----------

1. ↑
2. ↑
3. 1 2 3  Richard D Fisher Jr, US officials confirm sixth Chinese hypersonic manoeuvring strike vehicle test, *IHS Jane's Defence Weekly* (November 27, 2015).
4. 1 2 3  Franz-Stefan Gady, China Tests New Weapon Capable of Breaching US Missile Defense Systems, *The Diplomat* (April 28, 2016).
5. ↑  «China confirms hypersonic missile carrier test». Reuters. January 16, 2014. Arkivert frå originalen 24. september 2015. Henta 31. januar 2017.
**Nivået for fri konveksjon** («Level of Free Convection» (LFC)) er eit nivå i atmosfæren der temperaturen byrjar å falle raskare enn den fuktigadiabatiske temperaturendringa til ein metta luftpakke i same nivå. 

Den vanlegaste måten å finne nivået for fri konveksjon på i eit diagram er er å løfte ein luftpakke frå lågare nivå tørradiabatisk til den kryssar linja for blandingsforholdet til pakken. Frå der kan ein følgje pakken fuktigadiabatisk til temperaturen til pakken er lik temperaturen til omgivnadane. Visst temperaturen til pakken då er høgare enn omgivnadane visst ein løftar pakken vidare langs fuktigadiabaten har ein funne nivået for fri konveksjon. 

Den ideelle gasslova (**PV = nRT**) gjev at volumet til luftpakken er større enn den omliggande lufta etter nivået for fri konveksjon. Luftpakken er lettare enn lufta i omgivnadane, og vil fortsette å stige til temperaturen er lik omgivnadane. Visst luftmassen har eit eller fleire nivå for fri konveksjon er den potensiell ustabil og kan føre til konvektive skyer som cumulus eller toreskyer.
Senteret på Tøyen, med mellom anna nedgang til Tøyen T-banestasjon
Parti frå Kolstadgata på Tøyen
**Tøyen** er eit strok i Bydel Gamle Oslo i Oslo, mellom stroka Kampen, Sofienberg/Rodeløkka og Grønland, men utan klart definerte grenser. Tøyen er mellom dei områda i Oslo der folk bur tettast. Stroket er multikulturelt, med innvandrarar frå Asia, Afrika, Amerika og Aust-Europa.

«Gjødsla mark» er den etymologiske tydinga av namnet Tøyen.

Historie
--------

Stroket har namn etter storgarden Tøyen hovudgard, som er nemnd i mellomalderskrifter. På areala etter denne garden, som Universitetet i Oslo fekk hand om i 1812, ligg no universitetets botaniske hage, dei naturvitskaplege musea, og dessutan våningshuset på Tøyen hovudgard frå 1679. Opphavleg var det meininga at sjølve universitetet skulle leggjast til Tøyen.

Tøyen skole vart teken i bruk i 1881, og utvida i 1917. Skulen hadde i åra 1913 til 1926/27 den fyrste kvinnelege overlæraren i Noreg, Pauline Bjørndal. Mesteparten av dagens elevar er minoritetsspråklege. 

Tøyen fekk i 1904 ein stasjon på jarnbana Gjøvikbanen, no haldeplass, som ligg oppe i lia ovanfor den brattlendte Tøyenparken. 

Tøyen kyrkje i Herslebs gate 43 vart vigsla i 1907. 

Munch-museet vart opna på Tøyen i 1963 og flytt til ny museumsbygning i Bjørvika i 2020.

Her ligg òg den underjordiske Tøyen stasjon på T-banen, opna i 1966.

I Tøyenparken ligg symjehallen Tøyenbadet, opna i 1976.

Bygningar og knutepunkt
-----------------------

Ein stor bygning frå 1910 som har vore transformatorstasjon og er dominerande plassert i terrenget ovanfor Tøyenparken, er omgjort til fleire lokale og atelier for kunstnarar og kunsthandverkarar.

Senteret på Tøyen, Tøyen Torg, har forretningar og restaurantar i fyrste høgda i høge kontorbygg. Her ligg ein filial av Deichmanske bibliotek.

Kjelder
-------

1. ↑  Emilie Gamst (24. februar 2018), «Klassekamp på gateplan», *Dagsavisen*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Oslo byleksikon, femte utgåva, side 587-589

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* GeoNames

 |
**Niviaq Korneliussen** (fødd 27. januar 1990) er ein grønlandsk forfattar.
Korneliussen er fødd i Nuuk og vaks opp i den sørgrønlandske byen Nanortalik. Ho har studert samfunnsvitskap ved Grønlands Universitet i Nuuk, og psykologi ved Aarhus Universitet.

Det første ho fekk publisert som forfattar var novella «San Francisco», som vart trykt i antologien *Ung i Grønland — ung i Verden*. Debutromanen var *Homo sapienne* frå 2014. Han hadde tema om LHBT og Grønland.
Romanen var skriven på grønlandsk og omsett til dansk av forfattaren sjølv.
For romanen vart ho nominert til Nordisk Råds Litteraturpris 2015.
Han har vore oppført som teaterstykke og er omsett til meir enn ti språk.

Korneliussen gav ut romanen *Blomsterdalen*, på grønlandsk *Naasuliardarpi*, i 2020. Romanen handlar om sjølvmord mellom grønlandske unge. For denne vann ho Nordisk Råds litteraturpris i 2021. Boka vart og nominert til Politikens Litteraturpris 2020 og Montanas Litteraturpris 2020.

Bibliografi
-----------

* *HOMO sapienne* - (2014)
* *Naasuliardarpi* (*Blomsterdalen*) - 2020

Kjelder
-------

1. ↑  «Korneliussen, Niviaq | Inuit Literatures ᐃᓄᐃᑦ ᐊᓪᓚᒍᓯᖏᑦ Littératures inuites», *inuit.uqam.ca*, henta 8. november 2021
2. ↑  «Niviaq Korneliussen», *Forfatterweb* (på dansk), henta 8. november 2021
3. 1 2  «Niviaq Korneliussen: HOMO sapienne».
4. ↑  «Niviaq Korneliussen: Naasuliardarpi. Roman. Milik Publishing, 2020. Nomineret til Nordisk Råds litteraturpris 2021.».
5. ↑  «Rå grønlandsk roman snupper Nordisk Råds Litteraturpris».
6. ↑  «Niviaq Korneliussen». Gyldendal.

* *Denne artikkelen bygger på «Niviaq Korneliussen» frå Wikipedia på dansk, den 7. november 2021.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* SUDOC
* NKC

 |
**Nivelle** (baskisk *Ugarana* eller *Urdazuri*) er ei 41 km lang elv i Baskarland langs grensa mellom Frankrike og Spania. Ho renn frå søraust til nordvest og berre 7 km av ho er kan nyttast til skipsfart. Elva oppstår frå fleire elvar i Urdazubi (Navarra), og går langs den spansk-franske grensa ved Dantxarinea etter 14 km. Elva munnar ut i Biscayabukta ved Saint-Jean-de-Luz. 

Området elva renn gjennom har eit mildt klima (middeltemperatur på 14 °C) påverka av fuktige luftmassar frå havet. Dette fører til ein nedbørnormal på 2000 mm årleg i nedslagsfeltet. Stundom, som i 2007 og 1983, har elva gått over breiddene sine etter kraftig nedbør. Mange landsbyar har då vorte hardt råka. Det har lenge vore eit ønske om å bygge ei demning for å regulere elva å hindre framtidige flaumepisodar. Middelvassføringa i elva er 5 m³/s ved Saint-Pée-sur-Nivelle.

Elva er rik på aure, særleg i dei øvre delane. I dei nedre delane av elva finn ein òg laks og stamsild.

Sjå òg
------

* Slaget ved Nivelle

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Nivelle River» frå Wikipedia på engelsk, den 11. mai 2009.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
	+ Arkivert 2010-12-15 ved Wayback Machine.
	+ Nivelle i databasen til Sandre


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Niurka Montalvo** (fødd 4. juni 1968) er ein kubansk-spansk tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Habana, som vart verdsmeister 1999 i lengdehopp då ho representerte Spania. Ho deltok også i tresteghopp.

Aktiv
-----

Montalvo fekk sin internasjonale seniordebut 25 år gammal under verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart. Her enda ho opp med fjerdeplassen i tresteghopp, ein centimeter bak bronsevinnar Iva Prandzjeva frå Bulgaria. Året etter sette Montalvo den 24. juni 1994 i heimbyen Habana personleg rekord i tresteg med eit hopp som målte 14,60 meter.

I mars 1995 vann Montalvo ein suveren siger i lengdehopp ved dei panamerikanske leikane i Mar del Plata med eit hopp på 6,89 m. Fleire månader seinare kneip ho sølvmedaljen ved friidretts-VM i Göteborg, med sitt bestehopp på 6,86 m enda ho 12 cm bakom gullvinnar Fiona May som representerte Italia, men 3 cm framom russiske Irina Musjailova.

Montalvo gifta seg spansk i 1999 og tevla sidan for Spania. Sommaren 1999 gjorde ho sitt livs beste lengdehopp då verdsmeisterskapen fann stad i Sevilla. Montalvo låg på andreplassen etter Fiona May gjennom dei fem fyrste omgangane. Før siste omgangen leia May med 6,94 m mot Montalvos 6,88 m. I den sjette og siste omgangen smelte Montalvo til med 7,06 meter, noko May ikkje makta tukte.

Montalvo stod over Sommar-OL 2000 i Sydney, etter som friidrettsforbundet på Cuba nekta henne å representere Spania. Året etter kneip ho bronsemedaljen i lengdetevlinga ved VM 2001 i Edmonton, klart slått av May og russiske Tatjana Kotova.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 1993 i Stuttgart: Nr 4 i tresteghopp – 14,22 m
* VM 1995 i Göteborg: Sølvmedalje i lengdehopp – 6,86 m. Utslått i tresteghopp (11,40 m =nr 31)
* OL 1996 i Atlanta: Utslått i lengdehopp (6,48 m=nr 18)
* VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje i lengdehopp – 7,06 m, framom Fiona May (6,94 m)
* VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje i lengdehopp – 6,88 m
* EM 2006 i Göteborg: Nr 7 i lengdehopp – 6,50 m

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Niurka Montalvo» frå Wikipedia på engelsk, den 21. juli 2018.*

* IAAF
* «Niurka Montalvo» (på engelsk). Olympedia. Henta 9. mars 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |
**Tørris Johnsen Worum** (1784–4. mai 1834) var ein norsk underoffiser, gardbrukar og stortingsmann frå Ytterøy i Nord-Trøndelag. Han var far til Johannes Tørrissen Worum.

Far hans var sersjant og gardbrukar på Skjerve i Ytterøy. Sjølv vart han underoffiser i 1807 og kommandersersjant same året. Han deltok i slaget ved Trangen, og vart seinare bode offiserstilling. Men han slutta i det militære i 1814, og vart i staden gardbrukar på Sandstad i Ytterøy. Forlikskommissær frå 1820 til han døydde.

Vorum var 1. representant frå Nordre Trondhjems amt på Stortinget i 1824, der han var medlem av militærkomiteen. Grunna sjukdom vart han permittert frå 29. juni. Han var medlem av matrikkelkommisjonen av 1818.

Han døydde 1834 på garden sin i Ytterøy.

Kjelder
-------

1. 1 2  Tørris Johnsen Worum Arkivert 2016-09-18 ved Wayback Machine. – Norsk samfunnsvitenskapelig datatjeneste

* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Historisk befolkningsregister
* PolSys

 |
***Niuisk** kan òg referera til noko(n) knytt til Niue*

**Niuisk** (*ko e vagahau Niuē*) er eit polynesisk språk, og tilhøyrer den malayopolynesiske gruppa av dei austronesiske språka. Det er nærskyldt med tongansk, og mindre likt andre polynesiske språk som maori, samoansk og hawaiisk.

Niuisk vert snakka av 2 027 menneske på Niue (nesten heile folkesetnaden) viser tal frå 1998, men språket vert òg snakka på Cookøyane, New Zealand og Tonga, for det meste av utflyttarar frå Niue. Til saman vert språket snakka av omkring 8 000 menneske, altså bur dei fleste talarane på andre stadar enn Niue, der språket er heimehøyrande. Dei fleste innbyggjarane på Niue er tospråklege, med engelsk som det andre språket sitt.

Tidleg på 1990-talet budde 70 prosent av dei som snakka niuisk på New Zealand.

Referansar
----------

1. ↑  Ethnologue-rapport for niuisk

* *Denne artikkelen bygger på «Niuisk» frå Wikipedia på bokmål, den 4. september 2018.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Basiskunnskapar i niuisk (engelsk, niuisk)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* UNESCO lang
* NDL

 |
**Nesbru** er ein stad i Asker kommune som har fått namn etter Nes bru (Næs bro etter gamal skrivemåte), ei lita steinkvelvbru frå sist på 1700-talet over den vesle Neselva. Neselva har fått namn etter gardane Nes som ligg på høgdedraga mellom elva og sundet mot Nesøya. Namnet Nesbru på denne staden er etter måten ungt. 

På Nesbru ligg Nesbru videregående skole, eit hotell og bygningar for handel- og kontorverksemder. Det internasjonale møbelkonsernet IKEA opna sin fyrste forretning utanfor Sverige på Nesbru; denne forretninga vart etter ei tid flytta til nytt, stort bygg på Slependen i Asker kommune, på tomta der forretninga framleis ligg, men i eit nytt og større bygg. 

Særleg etter at ein av dei manuelle telefonstasjonane i Asker kommune fekk namnet Nesbru og hadde lokale i eit hus attmed Nes bru (telefonnettet i Asker kommune vart ikkje automatisert før i 1964), vart namnet Nesbru knytt til eit stort område ved at dei som telefonerte til abonnentar i området stendig fekk høyre namnet Nesbru som velkomstord av tenestefolka på sentralen når dei skulle be om at sambandet vart sett opp. Etter at det vart oppretta eit posthus med namnet Nesbru i nærleiken av Nes bru, slik at eit stort område fekk Nesbru som postadresse, vart denne namnebruken forsterka. Tidlegare hadde stroket hatt postadressa Billingstad eller Hvalstad, då dei næraste posthusa låg på stasjonane Billingstad og Hvalstad på Drammensbanen. Men sjølv om mange ser på Nesbru som eit større distrikt i Asker på grunn av postadressa, er Nesbru i lokal tale framleis ein stad med avgrensa storleik, og femnar soleis ikkje om til dømes Holmen, sjølv om postkontoret Nesbru vart flytta til Holmen etter ei tid. Som stad grensar Nesbru til stadane Holmen, Hvalstad, Billingstad og den luten av Slependen som ligg i Asker kommune.
«Sæterreisen» av Adolph Tidemand. Frå Nasjonalbiblioteket
Forsida av *Norske Folkelivsbilleder* av Caspar Scheuren etter Adolph Tidemand, 1854-utgåva. Frå Nasjonalbiblioteket
***Norske Folkelivsbilleder*** er eit biletverk av Christian Tønsberg som kom ut i tre 
forskjellige utgåver i 1854, 1858 og 1861. 

Verket viser reproduksjonar av norsk natur og miljø laga av kjende norske målarar. Måleria vart
reprodusert som fargelitografiar og trykt i Tyskland.

*Norske Folkelivsbilleder* hadde tekstar på tre forskjellige språk og vart slik òg retta mot den europeiske marknaden. Plansjeverket målte 53 cm x 40 cm og var meint å skulle liggje framme på stovebordet.

Første og andre rekkje inneheld tolv bilete med tolv tekstar, den siste har fire bilete og fire 
tekstar. I første rekkje er det i hovudsak Adolph Tidemand som har levert bileta, andre 
kunstnarar var Hans Gude, Knud Bergslien og Johan Fredrik Eckersberg.
Tekstane vart forfatta av Peter Christen Asbjørnsen, Jørgen Moe, Johan Sebastian Welhaven og Ivar Aasen.

Sjå òg
------

* *Norge fremstillet i Tegninger*

Kjelder
-------

* Cecilie Boge: *Nasjonsbyggar eller sosial klatrar? Chr. Tønsberg og Norske Folkelivsbilleder*, hovedoppgave i historie - Universitetet i Bergen, 2001 digital utgåve

* *Denne artikkelen bygger på «Norske Folkelivsbilleder» frå Wikipedia på bokmål, den 4. november 2014, revisjon 13214561.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Norske Folkelivsbilleder**
**Hryhorij Anatolijovytsj Misjutin** (fødd 29. desember 1970) er ein ukrainsk tidlegare turnar som representerte Sovjetunionen og frå 1992 Ukraina. Han vart verdsmeister 1991 i mangekamp og olympisk meister 1992 i lagtevlinga.

Misjutin deltok i Turn-VM 1991, ein meisterskap han drog frå etter å ha vunne gullmedaljar i lagtevlinga, mangekampen og i ringar. Året etter sikra han seg OL-gull i lagtevlinga og i skranke-øvinga under dei olympiske sommarleikane i Barcelona. I tillegg vann han OL-sølv i mangekampen, frittståande, hopp og svingstong. 

I 1993 vart Misjutin verdsmeister i frittståande som representant for Ukraina. To år seinare vann han gull i hopp og bronse i frittståande ved Turn-VM 1995 i Japan. År 1996 vart han tredjemann i frittståande i verdsmeisterskapen. Fire månader etterpå la han og lagkameratane frå Ukraina beslag på bronseplassen då Sommar-OL 1996 vart avvikla i Atlanta.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Hrihoriy Misyutin» frå Wikipedia på engelsk, den 28. mars 2023.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |
**Listveiten**, uttala *liss-tveiten*, er ein gard på Radøy. Garden ligg nord for Mykingvatnet. Namnet har vore skrive på ulikt vis,  *Tvedt, Tveit, Lilletvedten, Lilletveiten. Litletveiten, Lilletvedt* og *Lilletveit.* 

Namnet *tveit* tyder opning eller rydning, og *lisle (litle)* viser til at dette var den litle tveiten, i motsetnad til den langt større garden Tveiten lenger aust på Radøy. 

Garden kan ha vore rydda i vikingtida. Etter svartedauden vart han liggande aude, og slik låg han i 1535, då han er nemnd i ei jordebok for godset som hadde høyrd til Nonneseter kloster i Bergen, men som kongen i København hadde gjeve i gåve til Vincens Lunge. Men etter at Vincens Lunge vart drepen, kom eigedommane i privat eige frå 1536. I 1647 var det futen i Sunnfjord som åtte garden, som ein del av jordegodset sitt.

Frå 1644 til 1858 var det to bruk på Listveiten, seinare vart dei delt vidare opp til sju småbruk. Etter 1950 vart mykje av garden på nytt samla til eitt bruk.

Kjelder
-------

* Anders Haugland (2006). *Radøy gjennom tidene*. Radøy kommune ISBN 82-995960-1-7.
* Tveit i Oluf Rygh:  *Norske Gaardnavne*
**Hrœrekr Slöngvanbaugi** eller **Rørek Ringslengjar** var ein konge i skandinavisk fornaldersoge, rekna som far til Harald Hildetann og morbror til Hamlet i følgje ulike kjelder. Han er nemnd i fleire verk, mellom dei Hversu Noregr bygddisk, Njåls Saga, Gesta Danorum og Chronicon Lethrense. Dei sørskandinaviske kjeldene skil seg klårt frå dei vestnordiske. I dei fleste kjeldene er han konge over Sjelland og Skåne, soleis rekna som dansk konge.

### Danske kjelder

Rørek er rekna som son av Hod i dei danske kjeldene, og nært knytt til soga om Amled. Rørek vann land i Sverige, Kurland og Vendland, og sette Horvendel og bror hans, Feng, til å rå for Jylland. Han gav søster si til Horvendel, og desse vart foreldra til Amled (Hamlet). Rørek fekk sonen Withlæg, som rådde etter han.

Skjoldungasaga fortel at Rørek var son av Ingjald Frodeson, son av kong Frode i Lejre. Mor til Rørek er her enkja etter broren Halvdan. Soga om korleis Rørek kom til, er knytt til forteljinga om Rolv Krake.

Denne framstillinga knyter Rørek, og ætlingane hans, til skjoldungane. Ei tilsvarande forteljing finst og i Bjarkerimer.

### Vestnordiske kjelder

Etter dei vestnordiske kjeldene, for det meste skrivne på Island, er Rørek far til Harald Hildetann, og verson til Ivar Vidfadme. Han vart gift med dotter til Ivar, Aud den Djuptenkte. Nokre kjelder seier at far av Rørek og heitte Harald Hildetann, og sonen han fekk med Aud vart kalla opp etter farfaren. Rørek er og nemnd i Hyndluljod:

Harald Hildetann
han var son til
ringslengjaren
Rørek Audsson
Aud den ovkloke
Ivars dotter,
men Rådbard var
far til Randve;
alt dette er ætti di
Ottar Heimske.
**Nesbø** er ein gard i Fitjar kommune. Han ligg på eit nes på nordaustsida av Storavatnet. I aust ligg garden Vik, i sør og vest ligg Storavatnet og i nord ligg Rimbareid.

Historie
--------

Garden er gammal, men ikkje særs gammal, og det er gjort fleire fornfunn her. Garden høyrte truleg til Vik tidlegare. På toppen av Vindåsen ligg ei røys på den vestlege toppen. Denne måler 8-12 meter i tverrmål. Like søraust for denne ligg ei langrøys som har målt 16x5 m. Ei anna langrøys ligg frampå kanten av knausen og er 6x4 m. Nok ei røys ligg øvst på knausen, i eit område som høyrer til Vik, og er 12 meter i tverrmål. I tillegg finst her fleire smårøyser på kring 3 meter i diameter. Truleg høyrer desse gravene til nabogardane. Ein har òg funne eit spyd i ei myr, i tillegg til flintreiskap frå steinalderen.

Garden vart kalla Nes i 1599, og dette har truleg vore det opphavlege namnet. Garden har så truleg lege øyde, men har blitt brukt som slåttemark, ein bø, av nabogardane, truleg Vestbøstad og så fått namnet Nesbø. Namnet Nes kjem frå neset garden ligg på. 

Den første brukaren ein kjenner til på garden var ein Jens Nesbø, som var nemnt i 1612.

Kjelder
-------

* Simon Steinsbo (1986). *Fitjar bygdebok - Gards- og ættesoge* **1**. Fitjar.
* Vik på norgeskart.no
**Norske Naturfotografer** (NN) er ein samskipnad for heilt eller delvis profesjonelle naturfotografar busette i Noreg. Samskipnaden tel vel 50 medlemmar, og nye medlemmar vert tekne opp etter kvalitetsvurdering på årsmøta til samskipnaden. NN har samarbeidsavtale med biletbyrået Samfoto, og dei fleste av medlemmane er knytte til byrået. 

Mange medlemmar er aktive skribentar og forfattarar med stor produksjon. Det har dei seinaste åra kome mange bøker der NN-medlemmane anten har levert bilete eller stått for heile utgjevingar.

Historie
--------

Samskipnaden vart stifta i 1976, etter initiativ frå naturfotografene Dag Kjelsaas og Ole Daniel Enersen. 
Målsettinga var dels å fremje norsk naturfoto og interessene til naturfotografane, dels å skape salshøve for naturfotografi. To år etter stiftinga vart difor Naturfotografenes Bildebyrå danna. 

Leiarar i samskipnaden har blant anna vore Ole Daniel Enersen, Ragnar Frislid, Asle Hjellbrekke, Bård Løken, Jørn Areklett Omre, Magnus Reneflot, Tom Schandy og Rolf Sørensen.

Bibliografi
-----------

* *Galleri Norge. Norsk naturfotografi gjennom fire årstider* (kollektivt prosjekt i regi av NN), Hilt & Hansteen (1992) ISBN 82-7413-231-9
* *Naturligvis* (Jubileumsbok for NN 1976-1996) (1995) ISBN 82-993531-0-6
* *Øyeblikk. Naturfotografenes beste fototips* (Jubileumsbok for NN) (2001) ISBN 82-7643-233-6 / ISBN 82-993531-0-6
* *Lyspunkt - fotoprosjekt i norsk natur* (kollektivt prosjekt i regi av NN), Naturforlaget (2005) ISBN 82-7643-377-4

Bakgrunnsstoff
--------------

* Norske Naturfotografer
* Samfoto Arkivert 2012-01-20 ved Wayback Machine.
Flekkefjord kyrkje Foto: Jarle Vines

Bakke kyrkje Foto: Jarle Vines

Fjotland kyrkje Foto: Philip Gabrielsen

Eiken kyrkje Foto: Ole Th. Moen

Austad kyrkje Foto: Per Arvid Åsen

Lyngdal kyrkje
Hidra kyrkje
**Lister prosti** er eit tidlegare tenestedistrikt i Agder og Telemark bispedømme i Den norske kyrkja.
Prosten hadde sete i Flekkefjord. 
Prostiet svara til kommunane Farsund, Flekkefjord, Hægebostad, Kvinesdal, Lyngdal og Sirdal i geografisk utstrekking. Prostiet er no ein del av Lister og Mandal prosti.

Prostiet var inndelt i sokn. Soknet er grunneininga i Den norske kyrkja.
Dei som arbeider i kyrkja er anten tilsette av soknet gjennom kyrkjeleg fellesråd, eller dei er tilsette i prostiet. 
Dei fleste prestane er tilsette i prostiet, og har tenesta si knytt til eit eller fleire sokn.
Fram til 2004 var prestetenesta lokalt organisert i prestegjeld.

Lyngdal kyrkje var prostikyrkje for Lister prosti.

Prestegjeld og sokn i Lister prosti:
------------------------------------

### Flekkefjord kommune

* Tidlegare Flekkefjord prestegjeld
	+ Flekkefjord sokn
	+ Hidra sokn
	+ Gyland sokn
	+ Bakke sokn

### Lyngdal kommune

* Tidlegare Lyngdal prestegjeld
	+ Lyngdal sokn
	+ Austad sokn
	+ Kvås sokn

### Hægebostad kommune

* Tidlegare Lyngdal prestegjeld
	+ Hægebostad sokn
	+ Eiken sokn

### Farsund kommune

* Tidlegare Farsund prestegjeld
	+ Farsund sokn
	+ Herad sokn
	+ Lista sokn
	+ Spind sokn

### Kvinesdal kommune

* Tidlegare Kvinesdal prestegjeld
	+ Kvinesdal sokn
	+ Feda sokn
	+ Fjotland sokn

### Sirdal kommune

* Tidlegare Sirdal prestegjeld
	+ Sirdal sokn

Sjå òg
------

* Kyrkjer i Noreg etter kommune

Fotnotar
--------

1. ↑  Agder og Telemark bispedømmeråd: Møteprotokoll 22.10.2018, s. 4.
2. ↑  Kyrkjesøk: Lyngdal kirke

Bakgrunnsstoff
--------------

* Om Lister prosti på nettstaden til Den norske kyrkja

| * v
* d
* e
Prosti i Agder og Telemark bispedømme |
| --- |
| Arendal • Aust-Nedenes • Bamble • Kristiansand • Lister og Mandal • Otredal • Skien • Vest-Nedenes • Øvre Telemark |

| * v
* d
* e
Kyrkjer i Lister prosti |
| --- |
| Austad  • Bakke  • Eiken  • Feda  • Fjotland  • Flekkefjord  • Frelseren  • Gyland  • Haugom  • Herad  • Hidra  • Hægebostad  • Korshamn  • Kvinesdal  • Kvævemoen  • Kvås  • Lunde  • Lyngdal  • Netlandsnes  • Spind  • Tonstad  • Vestbygda  • Vanse |
| Hoylake  |
| --- |
| Stranda i HoylakeStranda i Hoylake Stranda i Hoylake |
| Plassering |
| 

Hoylake is located in

 |
| Styresmakter |
| Land |  Storbritannia |
| Konstituerande land |  England |
| Grevskap | Merseyside |
| Distrikt | Wirral |
| Geografi |
| Innbyggjarar  - By (2001) | 5 710 |
| Koordinatar |  53°23′″N 3°11′″W﻿Koordinatar: 53°23′″N 3°11′″W﻿ |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | CH47 |
| Telefon-retningsnummer | 0 0151 632 |
| 
 Commons har multimedium som gjeld: **Hoylake**
 |

**Hoylake** er ein kystby i Merseyside, like vest for Liverpool i det vestlege hjørnet av halvøya Wirral der elva Dee renn ut i Irskesjøen.

Byen voks fram på 1800-talet som ein fiskarlandsby. På grunn av gjenmudringa av Deefjorden er det lite fiske der i dag, men byen har ein permanent redningsstasjon og ein seglklubb. Hoylake fungerer no mest som ein soveby, med lite lokal industri.

Inntil 1974 hadde Hoylake eit eige distriktsråd og borgarmeister, men vart så innlemma i distriktet Wirral i det nyoppretta grevskapet Merseyside. Ein del av innbyggjarane er lite nøgd med dette, og har drive ein kampanje for å igjen høyre til Cheshire, utan at dei har fått gehør for dette.

Byen er heimstaden til Royal Liverpool Golf Club, som har vore vertskap for fleire store turneringer som The Open Championship og Walker Cup. Klubben vert på grunn av plasseringa si ofte kalla *Hoylake*. I 2006 var han igjen vertskap for Open; det var då førti år sidan sist. Hoylake har òg ein aktiv rugbyklubb.

På sandbankane omkring halvannan kilometer utanfor Hoylake ligg ein av de fremste stadane for sandsegling i Storbritannia. Byen var vertskap for europameisterskapen i 2007.

Det er to jernbanestasjonar i byen: Hoylake og Manor Road.

Blant kjente folk frå byen finn ein den tidlegare skodespelaren og parlamentsmedlemmet Glenda Jackson, James Bond-skodespelaren Daniel Craig, Julian Lennon (den første kona til John Lennon, Cynthia budde i Hoylake i mange år) og medlemmane i bandet The Coral.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Hoylake» frå Wikipedia på bokmål, den 17. juli 2011.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Royal Liverpool Golf Club
* Wirral Sand Yacht Club
* West Kirby Light Opera Society
* Hillbark Players of Wirral

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**Andrew William Stanfield**, kjend som **Andy Stanfield**, (29. desember 1927–15. juni 1985) var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som vann to gullmedaljar under Sommar-OL 1952.

Stanfield forbetra i 1951 verdsrekorden på 200 meter til 20,6 sekundar. Under dei olympiske sommarleikane i Helsinki i 1952 vart han olympisk meister på spesialdistansen 200 meter, framom landsmennene Thane Baker og James Gathers. Stanfield vann ein ny gullmedalje då han han spurta USA inn til siger i 4 x 100 meter stafett; dei andre på laget var Finis Dean Smith, Harrison Dillard og Lindy Remigino.

Stanfield tangerte sin eigen verdsrekord både i 1952 og 1956. Siste gongen vart han nummer to i USA-meisterskapen, på same tid som Thane Baker. Under Sommar-OL 1956 i Melbourne kom Stanfield inn til sølv på 200 meter, med tida 20,7 sekundar vart han slått av landsmannen Bobby Morrow med eitt tidels sekund.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Andy Stanfield» frå Wikipedia på engelsk, den 8. august 2015.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |
**Rosa Reichert**, kjend som **Ossi Reichert**, (25. desember 1925–16. juli 2006) var ein tysk alpin skirennar, fødd og død i Gunzesried i Bayern. Ho vart olympisk meister i storslalåm i 1956.

Aktiv
-----

Reichert deltok i Vinter-OL 1952 i Oslo, der ho etter ein åttandeplass i den nye øvinga storslalåm på Norefjell, i Rødkleiva tok sølvmedaljen i slalåm bakom Andrea Mead Lawrence frå USA, og framom landskvinna Annemarie Buchner som tok bronsemedaljen. Under VM i alpine greiner 1954 i svenske Åre vart Reichert atter best i slalåm, då med ein sjetteplass.

To år seinare vann Reichert gullmedaljen i storslalåm under vinterleikane 1956 i Cortina d'Ampezzo. Med tida 1.56,5 vann ho ein klar siger, 1,3 sekund føre sølvvinnar Josefa Frandl frå Austerrike.

Kjelder
-------

* 

* (en) Ossi Reichert – Profil og resultatoversikt i olympiske konkurransar på *sports-reference.com*.

* *Denne artikkelen bygger på «Ossi Reichert» frå Wikipedia på tysk, den 26. desember 2014.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* Munzinger (sport)

 |