recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Koordinatar: 57°23′0.82680″N 18°11′50.924″E﻿
**Klintehamn** er ein svensk tettstad i Gotlands kommun i Gotlands län på Gotland. I 2005 hadde tettstaden 1 407 innbyggjarar. 

Klintehamn har, som namnet indikerer, ei hamn som i dag fungerer som utskipingshamn for tømmer og flis. I hamna ligg den største arbeidsgjevaren på staden, Lantmännens fôrfabrikk. I Klintehamn er det òg næringsmiddelindustri. Foodmark produserer bl.a potetsalat her. På 1800-talet var det skipsverftet, kalkomnar og eit brennevinsbrenneri i Klintehamn.

Klintehamn er ein populær feriestad med fleire overnattingshøve. Her finn ein pensjonat, vandrarheim og rom til leige. Frå Klintehamn går det båt til Stora Karlsö og Lilla Karlsö. Eit populært område for utflukter er Klinteberget med milevid utsikt. I slutten av mai og byrjinga av juni kan ein her sjå den sjeldne og freda raud skogfrue blomstre.

Den største marknaden på Gotland vert halden i Klintehamn den siste laurdagen i september kvart år, med fleire tusen vitjande.

Klintehamn har hatt eit rikt idrettsliv med samskipnader som IK Tjelvar med friidrett som største idrettsgrein. Klubben har fostra landslagsmenn som 10 000 m-løparen Torgny Björkvist, tresteghopparen Tor Broström, hinderløparen Örjan Samuelsson og lengdehopparen Göran Norrby. I dag er verksemda til klubben praktisk talt nedlagt, medan derimot Klintehamns IK er særs aktiv, med fotball som hovudaktivitet.

I periodar har Klintehamn hatt ferjesamband med Grankullavik og Byxelkrok på Öland og dessutan Oskarshamn, Västervik og Oxelösund. Per 2008 er det berre båten til Stora Karlsö som har passasjertrafikk til Klintehamn om sommaren.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Klintehamn» frå Wikipedia på bokmål, den 3. juli 2012.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
|  |
| --- |
| **Klippehopparpingvin** |
| Klippehopparpingvin, Eudyptes chrysocome på Falklandsøyane. Foto: Samuel BlancKlippehopparpingvin, *Eudyptes chrysocome* på Falklandsøyane. Foto: Samuel Blanc |
|
| **Utbreiing og status** |
| **Status i verda:** VU SårbarUtbreiinga av Klippehopparpingvin Utbreiinga av Klippehopparpingvin |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Dyr Animalia |
| **Rekkje:** | Ryggstrengdyr Chordata |
| **Underrekkje:** | Virveldyr Vertebrata |
| **Klasse:** | Fuglar Aves |
| **Orden:** | Sphenisciformes |
| **Familie:** | Pingvinar Spheniscidae |
| **Slekt:** | *Eudyptes* |
| **Art:** | **Klippehopparpingvin** *E. chrysocome* |
|
| **Vitskapleg namn** |
| ***Eudyptes chrysocome***Forster, 1781 |

 *Eudyptes chrysocome*
**Klippehopparpingvin** *(Eudyptes chrysocome)* er ein liten pingvin som lever på øyar rundt heile Antarktis samt heilt sør i Sør-Amerika. Pingvinen kan delast inn i to underartar: *E. c. chrysocome*, sørleg utbreiing, og *E. c. filholi*, austleg utbreiing. Tidlegare var òg *Eudyptes moseleyi*, nordleg, rekna som ein underart. 

Pingvinen blir 45-58 cm lang og veg oftast 2-3 kg. Han kan kjenneteiknast på eit sterkt gulfarga augnebryn som held fram bak auga. Dei lever på krill, blekksprut, plankton, blautdyr og krepsdyr.

Klippehopparpingvinen «Rocky» frå Akvariet i Bergen held rekorden for verdas eldste klippehopparpingvin. «Rocky» døydde i oktober 2003, 29 år og 4 månader gamal

Kjelde
------

* *Denne artikkelen bygger på «Southern Rockhopper Penguin» frå Wikipedia på engelsk, den 25. juni 2012.*
|  |
| --- |
| ***Here, There and Everywhere***  Song av The Beatlesfrå albumet *Revolver* |
|  |
| **Utgjeve** | 5. august 1966 |
| **Innspelt** | 14. juni 1966,EMI Studios |
| **Sjanger** | Softrock, pop |
| **Lengd** | 2:25 |
| **Selskap** | Parlophone |
| Låtskrivar(ar) | Lennon–McCartney |
| **Produsent** | George Martin |
|
|

«**Here, There og Everywhere**» er ein song av The Beatles på albumet «Revolver» frå 1966. Han er hovudsakleg skriven av Paul McCartney, men tilskriven Lennon/McCartney. I sin sjølvbiografi har McCartney omtalt songen som ein av sine personlege favorittar, medan produsent George Martin har kalla han ein av sine favorittsongar av Paul McCartney.

Songen har ein bittersøt melodi med harmoniar og lett arrangement. Den lystige melodien står i kontrast til den meir mollstemte brua.

Medverkande
-----------

* Paul McCartney – bass, solovokal, rytmegitar, knipsing
* John Lennon – korvokal, knipsing
* George Harrison – sologitar, korvokal, knipsing
* Ringo Starr – trommer, knipsing
* George Martin – plateprodusent
* Geoff Emerick – lydteknikar

Personell per Ian MacDonald

Andre versjonar
---------------

Mange artistar har spelt sine eigne utgåver av songen. Av desse finn ein Bobbie Gentry, Emmylou Harris, Jose Feliciano (instrumental), Celine Dion, George Benson, Perry Como og Sissel Kyrkjebø. Øystein Sunde spelte inn ei utgåve med tekst omsett til norsk kalla «Her, der og stikkelsbær» frå *1001 Fnatt* i 1970.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Here, There and Everywhere» frå Wikipedia på engelsk, den 15. desember 2008.*
* MacDonald, Ian (2005). *Revolution in the Head: The Beatles' Records and the Sixties* (Second Revised utg.). London: Pimlico (Rand). ISBN 1-84413-828-3.













1. ↑  Pollack 1994.
2. ↑  Moorefield 2005.
3. ↑  MacDonald 2005, s. 210.
**Klina** (serbisk Клина; albansk *Klina*) er ei elv i Kosovo, ei 62 km lang sideelv til Kvite Drin frå venstre. Ho renn berre innanfor sjølve Kosovo. 

Klina spring ut på søraustsida av Suva Planina, sør for den kunstige innsjøen Gazivode i elva Ibar. Mellom landsbyane Tušilje og Ovčarevo tar Klina imot den største sideelva si, Move. Langs den nedre delen av elva går ein del av den transbalkanske jernbanen mellom Pristina og Peć. Elva renn inn i byen Klina og like etter munnar ho ut i Kvite Drin. 

Elva har eit stort potensiale for produksjon av vasskraft, men dette er ikkje utbygd. Klina høyrer til nedslagsfeltet til Adriahavet og har sjølv eit nedslagsfelt på 393 km².

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Klina River» frå Wikipedia på engelsk, den 3. mars 2009.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
		- *Mala Prosvetina Enciklopedija*, Tredje utgåve (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
		- Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije*; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
| Carnoustie  |
| --- |
| Carnoustie High StreetCarnoustie High Street Carnoustie High Street |
| Plassering |
| 

Carnoustie is located in

 |
| Styresmakter |
| Land |  Storbritannia |
| Konstituerande land |  Skottland |
| Region | Angus |
| Tradisjonelt grevskap | Angus |
| Geografi |
| Innbyggjarar  - By (2001) | 10 561 |
| Koordinatar |  56°30′″N 2°43′″W﻿Koordinatar: 56°30′″N 2°43′″W﻿ |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | DD7 |
| Telefon-retningsnummer | 0 1241 |
| 
 Commons har multimedium som gjeld: **Carnoustie**
 |

 **Carnoustie**  er ein by i regionen Angus i Skottland. Han har kring 10500 innbyggjarar.

Han er særleg kjent for Carnoustie Golf Club. Ein spelte visstnok golf der alt i 1527, medan den tidlegaste referansen til golf i St. Andrews er frå 1552.

På byrjinga av det 1900-talet vart byen ein kurstad, då det kom på moten å reise til sjøen for å få frisk luft og bade i saltvatn. Dette førte til enorm aktivitet, som vart avbrote av utbrotet av første verdskrigen i 1914. Etter slutten til krigen i 1918 tok turistnæringa seg opp att, og i dag er turisme særs viktig for byen. Særs mange av dei som kjem dit no er på golfferie; då det etter andre verdskrig vart mogleg å reise på billege pakketurar til varmare strøk var det få som valde å leggje strandferie så langt nord.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Carnoustie» frå Wikipedia på bokmål, den 27. oktober 2011.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* GeoNames
* BBC Things

 |
**Myrdal** er ein matrikkelgard i Åsane bydel i Bergen. Folketalet innanfor den gamle matrikkelgarden var 2982 i 2001 Det tettbygde området vert rekna som del av den samanhengjande tettstaden Bergen.

Myrdal ligg sentralt til i Åsane, i området som stundom vert kalla Midtbygda i Åsane. I 1970- og 1980-åra vart det bygd store bustadfelt i dei sørvestre delane av Myrdal. Her ligg mellom anna eit av dei største burettslaga i landet, Prestestien borettslag, med 655 bustader. Litt av burettslaget ligg på nabogarden Ulset. I den austre delen av området ligg kjøpesenteret Åsane storsenter, som er ei samanslåing av to kjøpesenter, Åsane senter, som opna i desember 1976, og Arken. I dette området ligg òg Åsane nye kyrkje frå 1993 og Åsane idrettspark, med Vestlandshallen, som er brukt som idretts- og konsertarena. På garden Myrdal sin grunn ligg òg barneskulane Haukedalen skole og Skinstø skole og ungdomsskulen Blokkhaugen skole. Det gamle innmarksområdet, i den nordlege delen av området, er, per 2010, framleis ikkje utbygd, og det er framleis litt gardsdrift på garden med sauer og hestehald.

Myrdal og nabogarden Ulset har truleg vore same gard i gammal tid, men vart truleg delt alt i jernalderen. Myrdal vart liggjande aude etter Svartedauden. Leiglendingane på garden kjøpte bruka sine frå jordeigaren, enkja etter den tidlegare bergensbispen Nils Pedersen Smit, i 1719 og vart sjølveigarar. Det var då to bruk på garden.

Kjelder
-------

* Frode Fyllingsnes, *Åsane - i fortid og nåtid* (Bodoni forlag, 2007), s. 195-200

Fotnotar
**Herero** er eit bantuspråk (i nigerkongo-familien) som blir snakka av omkring 237 000 hereroar i Namibia og Botswana. Området herero blir snakka i blir kalla Hereroland; dette består av regionane Kunene, Omaheke og Otjozundjupa i Namibia og Ghanzi i Botswana. Det er òg ein del hererotalande i den namibiske hovudstaden Windhoek.

Språket har vore skriftspråk (skrive med det latinske alfabetet) sidan slutten av 1800-talet, då misjonæren Gottlieb Viehe (1839–1901) omsette Bibelen til herero. Presten Peter Heinrich Brincker (1836–1904) omsette òg fleire teologiske skrifter og songar til herero.

Det vert undervist i herero i namibiske skular, både som morsmål og andrespråk, og det skal òg inkluderast som fag ved Universitetet i Namibia. Herero er òg eitt av seks minoritetsspråk som vert brukt i den statlege namibiske radiokanalen Namibian Broadcasting Corporation.

Sjå òg
------

* Herero og Namaqua-folkemordet

Kjelder
-------

1. ↑  Herero hos Ethnologue

* *Denne artikkelen bygger på «Herero» frå Wikipedia på bokmål, den 20. november 2015.*
**Redokstitrering** er ei form for titrering der det skjer ein redoksreaksjon i kolben. Standardløysinga kan anten redusera eller oksidera stoffet i prøveløysinga.

Døme
----

### Permanganat

Ei kaliumpermanganatløysing blir brukt som standardløysing for oksidasjon av mange stoff. Når ein skal titrera med kaliumpermanganat må prøveløysinga vera sur, noko ein kan få til ved å tilsetja svovelsyre. I redokstitreringa med permanganat blir manganatet redusert. Det blir skildra med denne reaksjonslikninga:

MnO4-(+VII)-(aq) + 8H++(aq) + 5e- --> Mn2(+II)+(aq) + 4H2O(l) (reduksjon)
I ei redokstitrering med permanganat trengst ingen indikator fordi standardløysinga er sterkt farga. Så lenge det er noko i kolben som kan oksiderast vil den fiolette permanganaten bli omdanna til den fargeløse manganen. Ved endepunktet, når det ikkje er noko meir igjen i kolben som kan bli oksidert, vil tilsetting av meir standardløysing farga stoffet rosa. 

Kaliumpermanganat er eit sterkt oksidasjonsmiddel og kan brukast til å oksidera mange ulike stoff.

### Jodometri

Eit anna døme er å titrera ei løysing av jod med eit reduksjonsmiddel og bruka stive som indikator. Jod dannar eit kraftig blått kompleks saman med stive. Jod (I2) kan reduserast til jodid (I−) med t.d. tiosulfat (S2O32−), og når alt jod er brukt opp forsvinn blåfargen. Dette blir kalla jodometrisk titrering.

Som oftast er reduksjonen av jod til jodid siste trinnet i ein serie reaksjonar der dei innleiande reaksjonane blir brukte for å omsetja ei ukjent mengd av analytten (det stoffet ein vil analysera) til ei tilsvarande mengd jod, som så kan titrerast. Somme tider blir andre halogen enn jod brukte i mellomreaksjonane fordi dei finst i betre målbare standardløysingar og/eller reagerer lettare med analytten. Dei ekstra reaksjonane i jodometrisk titrering kan vera verdt bryet fordi omslagspunktet frå blått jod-stive til fargelaust jodid er tydelegare enn alternative analysemetodar.

Ein slik serie av reaksjonar i vassløysing med resorcinol som analytt, bromat som standard, tiosulfat som titrant og stive som indikator, kan vera som følgjer. Oksidasjonstal er gitt i parentes.

1. {\displaystyle BrO\_{3}^{-}(5)+5Br^{-}(-1)+6H^{+}\ \to \ 3Br\_{2}(0)+3H\_{2}O}
  
 Bromat + overskot av bromid i sur løysing → Brom + vatn. Brom går vidare til ii.
2. {\displaystyle 3Br\_{2}(0)+resorcinol\ \to \ 3HBr(-1)+tribromo(+1)resorcinol}
  
 Brom + resorcinol → Hydrogenbromid + tribromoresorcinol. Ureagert brom går vidare til iii.
3. {\displaystyle Br\_{2}(0)+2I^{-}(-1)\ \to \ 2Br^{-}(-1)+I\_{2}(0)}
  
 Brom + overskot av jodid → Bromid + jod. Jod går vidare til iv.
4. {\displaystyle I\_{2}(0)+2SSO\_{3}^{2-}(-1,5)\ \to \ 2I^{-}(-1)+(SSO\_{3})\_{2}^{2-}(0,5)}
  
 Jod + tiosulfat → Jodid + tetrationat.

Lat oss kalla startmengdene av resorcinol og bromat for *R* og *B*, og mengda av tiosulfat for *T*, der *B* og *T* er kjende og *R* er ukjend – men ein må syta for at *R* er mindre enn *B*/3. (Alle mengdene er i mol). Då blir ***R* = *B* - *T*/6**
|  |
| --- |
| **RS 66 «Skomvær II»** |
|  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
| **Verft:**  | A/S Stord Verft |
|  |  |
| **Byggjeår:**  | 1960 |
| **Byggjepris:**  | 1 550 000 kroner |
| **Oppkalla etter:**  | Seglskipet «Skomvær» |
| **Finansiering:**  | Skomvær-aksjonen |
|  |  |
| **Eigenskapar** |
|  |  |
|  |  |
| **Lengde:**  | 26,46 meter |
| **Breidde:**  | 7,02 meter |
| **Djupgåande:**  | 3,40 meter |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  **Motor:**  | Bergen Diesel 525 hk |
|  |  |
|  |  |
| **Fart:**  | 11 knop |
|  |  |
| **Mannskap:**  | 7 |
| **Navigasjon og kommunikasjon** |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
| **Statistikk** |
| **Sett inn i teneste:**  | 1960 |
| **Ut av teneste:**  | 1986 |
| **Menneskeliv berga:**  | 106 |
|  |  |
| **Fartøy assistert:**  | 704 |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |

**RS 66 «Skomvær II»** var ein redningskryssar bygd i stål for Redningsselskapet i 1960. Han var av same type som RS «Haakon VII» (RS 61) og RS «Ambassador Bay» (RS 62), som vart levert i 1958. Til liks med desse vart «Skomvær II» levert av A/S Stord Verft. Skroget vart og bygd på verftet. Redningsskøyta var 26,46 meter lang. Hovudmotoren på 525 hk gav ei fart på 11 knop.

RS «Skomvær II» vart finansiert ved innsamling gjennom Skomvær-aksjonen i NRK. Erik Bye stod bak ideen til denne innsamlinga. Byggesummen var 1,55 million kroner. «Skomvær II» fekk namn etter seglskipet «Skomvær».

I 1986 vart «Skomvær II» seld til Svenska Sällskapet för Räddning af Skeppsbrutne for 1,6 million kroner. Kryssaren fekk då namnet «Hans Hansson».

Kjelder
-------

* Bjørn Foss: *Fra seil til vannjet. Historien om redningsskøytene* Norsk Maritimt Forlag 2002
**Myr-cree** (engelsk *Swampy Cree*) er eit algonkinsk språk som blir tala av 4500 menneske av ei etnisk gruppe på 5000 på vestsida av James Bay og langs kysten av Hudson Bay i dei kanadiske provinsane Manitoba og Ontario og eit stykke inn i provinsen Saskatchewan. Språket blir rekna som ein dialekt i dialektkjeda cree-montagnais-naskapi. Proto-algonkinsk \***r** har blitt til **n** i dette språket, som difor òg blir kalla «n-dialekten», mellom anna i motsetnad til «y-dialekten» prærie-cree (engelsk *Plains Cree*) og «l-dialekten» elg-cree (engelsk *Moose Cree*). Myr-cree skil seg òg frå prærie-cree ved å skilje mellom **s** og **š** (< proto-algonkinsk \***s** og \***š**). Endonymet er **ᓀᐦᐃᓇᐌᐎᐣ nēhinawēwin** 'cree-språket'.

Fonologi
--------

### Vokalar

Myr-cree har tre korte og fire lange vokal-fonem; vokallengd er markert ortografisk med ein makron over vokalsymbolet:

**Vokalar**|  | **Fremre urunda** | **Sentral urunda** | **Bakre runda** |
| **Trong** | **i** **ī** |  |  |
| **Midtre** | **ē** |  | **o** **ō** |
| **Open** |  | **a** **ā** |  |
|

Av di det ikkje finst nokon kort **e**, er det vanleg å utelate makronen på **ē**. I denne artikkelen tek vi makronen med også på **ē**. I staden for makron blir òg sirkumfleks nytta, med andre ord **î ê â ô** i staden for **ī ē ā ō**.

### Konsonantar

Språket har elleve konsonant-fonem, som her er attgjevne ortografisk:

**Konsonantar**|  | **Labial** | **Alveolar** | **Postalveolar** | **Palatal** | **Velar** | **Glottal** |
| **Plosiv/affrikat** | **p** | **t** | **c** |  | **k** |   |
| **Frikativ** |  | **s** | **š** |  |  | **h** |
| **Nasal** | **m** | **n** |  |  |  |  |
| **Halvvokal** | **w** |  |  | **y** |  |  |
|

Skrift
------

Myr-cree-språket blir skrive både med det latinske alfabetet, som vist i avsnittet *Fonologi* ovanfor, og med det kanadiske stavingsalfabetet, i ein variant som blir kalla aust-cree-stavingsalfabetet, som blir nytta for å skrive myr-cree og elg-cree (engelsk *Moose Cree*). Det skil seg frå prærie-cree-stavingsalfabetet berre i nokre mindre detaljar. I denne artikkelen er nokre cree-ord skrivne i begge alfabeta.
**Redondilla** (spansk «song til runddans», portugisisk òg **redondilha**) er ei klassisk strofeform i spansk diktekunst. Ho består av fire verselinjes trokéar. Ein skil den åttestavige *redondilla mayor* frå den mindre vanlege seksstavige *redondilla menor*. Rimskjemaet *a–b–a–b* kan påvisast å ha vore i bruk frå 1000-talet, skjemaet *a–b–b–a* frå 1300-talet. Den yngre forma slo gjennom og blir i dag rekna som den eigentlege. Til vanleg har forma omsluttande enderim, sjeldnare assonans.

Redondillaen fekk si blømingstid under *Siglo de Oro* på 1500- og 1600-talet. På denne tida gjorde Juan de la Cueva, Lope de Vega, Tirso de Molina, Guillen de Castro og Juan Pérez de Montalbán den til ei sjølvstendig strofeform i lyrikk og drama. Forma tapte terreng i Spania under neoklassisismen, men gjorde seg gjeldande i latinamerikanske land under 1600-talet, mellom anna gjennom Juana Inés de la Cruz. I moderne tid er redondillas komen på moten att.

Litteratur
----------

* Dorothy C. Clark: *Redondilla and copla de arte menor*. I *Hispanic Review* bind 9, nr. 4 (1941), s. 489–493
Koordinatar: 29°35′49″ N 34°52′59″ E﻿

**Ein Netafim** er ei vasskjelde i Eilatfjella som ligg nær den israelske grensa til Egypt. Kjelda ligg kring 7 km nord for byen Eilat, nær hovudveg 12. Dette er den einaste kjelda nær Eilat med vatn året rundt. 

Ein Netafim er den einaste naturlege vasskjelda i Eilatfjella som flyt året rundt og er ei drikkevasskjelde.

Historie
--------

I 1950 prøvde Israel å grunnleggje ein jordbruksbusetnad nær kjelda, men denne vart fråflytta. Fram til seksdagarskrigen låg det ein israelsk militær utport nær Ein Netafim. 

Kjelda har påverka kvar grensa mellom Det britiske imperiet og Det osmanske riket, gjekk, som er grensa mellom Israel og Egypt i dag. Britane bygde eit basseng for å samle vatn frå kjelda, men bassenget vart øydelagd av eit steinras. I 1965 vart det bygd eit nytt basseng, men dette vart øydelagd av ein flaum. Det nyaste bassenget er frå 1968. 

Området kring Ein Netafim ved hovudveg 12 har vore åstad for to store terroråtak i 1990 og 2011. .

Bakgrunnsstoff
--------------

* Ein Netafim - An Israel Desert Hike with Rami – published on israelinsideout.com
* Birding Sites i Israel : Ein-Netafim – published on science.co.il

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GeoNames

 |
**Verdsmeisterskapen i ishockey 1970** vart arrangert i Stockholm i Sverige i tida frå 14. mars til 30. mars 1970. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei seks deltakarlanda møttest i doble innbyrdes oppgjer. Sovjetunionen vart verdsmeister på betre målskår enn Sverige på sølvplass og Tsjekkoslovakia på bronseplass.

Tabell
------

| Plass | Lag | Kampar | Sigrar | Uavgj. | Tap | Målskår | Poeng |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Sovjetunionen | 10 | 9 | 0 | 1 | 68 - 11 | 18 |
| 2 |  Sverige | 10 | 7 | 1 | 2 | 45 - 21 | 15 |
| 3 |  Tsjekkoslovakia | 10 | 5 | 1 | 4 | 47 - 30 | 11 |
| 4 |  Finland | 10 | 5 | 0 | 5 | 31 - 40 | 10 |
| 5 |  Aust-Tyskland | 10 | 2 | 1 | 7 | 20 - 50 | 5 |
| 6 |  Polen | 10 |  | 1 | 9 | 11 - 70 | 1 |
|

### Sovjetunionens meisterlag

Målvakter: Viktor Konovalenko, Vladislav Tretjak   

Forsvarar: Aleksandr Ragulin, Vitalij Davidov, Igor Romisjevskij, Vladimir Lutsjenko, Jevgenij Paladjev, Valerij Vasiljev, Valerij Nikitin  

Løparar: Vjatsjeslav Starsjinov, Anatolij Firsov, Boris Mikhajlov, Valerij Kharlamov, Aleksandr Maltsev, Vladimir V. Petrov, Vladimir Vikulov, Aleksandr Jakusjev, Viktor Polupanov, Jevgenij Misjakov, Vladimir Sjadrin.
|  |
| --- |
| **RS 115 «Ulabrand III»** |
| *«Ulabrand III» i Hammerfest* |
|  |  |
|  |  |
| **Klasse:**  | von Koss-klassen |
|  |  |
| **Verft:**  | Kværner Mandal AS, Mandal |
| **Konstruktør:**  | NSSR og Kværner Mandal. Linjeteikningar Tor Stokke |
| **Byggjeår:**  | 1997 |
| **Byggjepris:**  | 25 286 700 kroner |
| **Oppkalla etter:**  | Losen Anders Jacob Johansøn (1815-81) frå Ula. Han vart kalla Ulabrand. Som RS 60. |
| **Finansiering:**  | NSSR |
|  |  |
| **Eigenskapar** |
| **Materiale:** | FRP sandwich |
|  |  |
| **Lengde:**  | 25,25 meter |
| **Breidde:**  | 6,20 meter |
| **Djupgåande:**  | 1,45 meter |
|  |  |
| **Bunkerkapasitet:**  | 22 m³ |
|  **Motor år:**  | 1997 |
|  **Motor:**  | 4 \* 760 hk |
|  |  |
|  |  |
| **Fart:**  | 24,9 knop |
| **Rekkevidde:**  | 1000 nautiske mil |
| **Mannskap:**  | 4 |
| **Navigasjon og kommunikasjon** |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
| **Statistikk** |
| **Sett inn i teneste:**  | 1998 |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |  |
|  |

**RS 115 «Ulabrand III»** er ei norsk redningsskøyte som vart bygd for Redningsselskapet i 1998. Ho vart bygd ved Kværner Mandal. «Ulabrand III» har både skrog og overbygg i FRP sandwich. Byggesummen var på kr 25 286 700. «Ulabrand III» er ei av tre skøyter i von Koss-klassen Dei to første som vart bygde, RS 110 «Reidar von Koss» og RS 111 «Peter Henry von Koss», hadde skrog av aluminium.

Med ei lengd på 25,25 meter var «Ulabrand III» eit av dei største fartøya i Redningsselskapet sin flåte. I hekken er plassert ei 5 meter lang redningsbåt som han setjast ut under fart. Dei fire hovudmotorane, kvar på 925 hk, gjev «Ulabrand III» ei fart på 25 knop.

«Ulabrand III» vart finansiert av Redningsselskapet. Liksom RS 60 «Ulabrand II», fekk ho namn etter losen Anders Jacob Johansøn (1815-81) frå Ula. Han vart kalla Ulabrand.

Kjelder
-------

* Bjørn Foss: *Fra seil til vannjet. Historien om redningsskøytene* Norsk Maritimt Forlag 2002
Bilete av ei hustru, Julia Grant, amerikansk presidentfrue gift med Ulysses Grant, saman med ungane og far sin.
**Hustru**, **kone** og **kjerring** er nemningar brukte om ein kvinneleg ektefelle. Det å vera hustru, og gjennom dette mor, er i mange kulturar rekna som ein nødvendig del av eit kvinneliv.

Juridisk stilling
-----------------

I jamstilte samfunn er hustrua juridisk jamstilt med ektemannen, men i patriarkalske samfunn kan ho vera økonomisk, juridisk og seksuelt underlagt han. Dette kan til dømes gå ut på at ho ikkje kan eiga noko, gjere avtaler eller ta avgjerdsler om seksuallivet sitt utan hans samtykke. Mannen kan også ha større mogleik for å ta ut skilsmål enn ho har.

Ansvar
------

Til det å vera hustru kan det følgja visse oppgåver og plikter. Desse går mellom anna ut på at ein er forventa å leva saman med ektemannen, som regel ha seksuell omgang med han, og ofte føda og oppdra ungar. Det blir som regel venta at ho viser truskap til mannen, og gjerne at ho ter seg innanfor visse normer, som å kle seg sømeleg.

Ofte har ei hustru ansvar for hus og heim, det vil seia mat- hus og kledestell. Dette kan vera ein fulltidsjobb og kvinna blir då kalla husmor. Ho kan stå for kvinnearbeidsoppgåvene på til dømes ein gard som gardkone. Ei hustru kan også bidra økonomisk til ekteskapet, anten gjennom eige arbeid eller ved å ha med seg ei medgift.

Mynde
-----

I jamstilte samfunn venter ein at ei kone og ein mann blir samde om avgjerdsler som gjeld familien deira. I matriarkalske samfunn kan ei eldre kone ha stilling som familieoverhovud, medan koner i patriarkalske samfunn er forventa å underordna seg ektemannen. Om denne er vekkreist kan kona i nokre tilfelle ta over rolla som familieoverhovud, eller må lyda andre mannlege slektningar.

Religion
--------

Hindugudinna Sita blir ofte kalla ei perfekt hustru.
Koner har ofte ei gjeven stilling innan ein religion. Det kan til dømes ventast at ho skal læra opp familien i den rette trua, eller at ho skal vera eit døme for dei på korleis ein skal leva.

I norrøn tid leia husfruer ofte blót som hadde med heimen å gjera. I hinduismen har gifte kvinner visse oppgåver under seremoniar. I nokre hindutradisjonar faster gifte kvinner éin dag årleg for velferda til ektemaken (karvatsjauth).

Utsjånad
--------

Ei kvinne kan markera statusen sin som gift ved å ha på seg ulike plagg, som norsk koneskaut eller indisk sari, eller symbol, som giftering eller eit pannemerke.

Kjende koner
------------

Gifte kvinner kan bli kjende og få status gjennom ektemannen. Dette gjeld til dømes mange dronningar og presidentfruer. Tidlegare i europeisk og norsk kultur var det også vanleg at ei kvinne fekk tittel gjennom ektemannen, som «oberstinne» om ein var gift med ein oberst, eller «prestekone» om ein var gift med ein prest.

Mange gudinner blir framstilte som gifte kvinner. Særleg den hinduistiske Sita blir ofte kalla ei perfekt hustru.

Andre omgrep
------------

Ei kvinne blir kalla brur når ho går inn i ekteskapet. Ei kone som ektemannen har døydd frå blir kalla enkje.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)

 |
**Verdsmeisterskapen i ishockey 1991** vart arrangert i Turku, Tampere og Helsinki i Finland i tida frå 19. april til 4. mai 1991. Meisterskapen vart avvikla med innleiingsrunde der dei åtte deltakarlanda møttest til innbyrdes oppgjer. Dei fire beste laga i innleiingsrunda gjekk vidare til eit meisterspel der laga møttest på ny før medaljestriden var avgjort, alle laga starta då utan poeng. Dei fire laga med færrast poeng i innleiingsrunda tok derimot med seg alle poenga frå innleiingsrunda inn i eit nedrykksspel.

Sverige vann VM-pokalen, Canada tok sølv og Sovjetunionen bronse.

Innleiingsrunda
---------------

| Plass | Lag | Kampar | Sigrar | Uavgj. | Tap | Målskår | Poeng |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Sovjetunionen | 7 | 6 | 1 | 0 | 41 - 16 | 13 |
| 2 |  Sverige | 7 | 3 | 4 | 0 | 30 - 21 | 10 |
| 3 |  Canada | 7 | 4 | 1 | 2 | 24 - 20 | 9 |
| 4 |  USA | 7 | 3 | 2 | 2 | 23 - 28 | 8 |
| 5 |  Finland | 7 | 3 | 1 | 2 | 22 - 15 | 7 |
| 6 |  Tsjekkoslovakia | 7 | 3 | 0 | 4 | 19 - 19 | 6 |
| 7 |  Sveits | 7 | 1 | 0 | 6 | 13 - 26 | 2 |
| 8 |  Tyskland | 7 | 0 | 1 | 6 | 13 - 40 | 1 |
|

Meisterspelet
-------------

| Plass | Lag | Kampar | Sigrar | Uavgj. | Tap | Målskår | Poeng |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Sverige | 3 | 2 | 1 | 0 | 13 - 8 | 5 |
| 2 |  Canada | 3 | 1 | 2 | 0 | 15 - 10 | 4 |
| 3 |  Sovjetunionen | 3 | 1 | 1 | 1 | 10 - 9 | 3 |
| 4 |  USA | 7 | 0 | 0 | 3 | 12 - 23 | 0 |
|

### Sverige sitt meisterlag

Målvakter: Tommy Söderström, Peter Lindmark, Rolf Ridderwall   

Forsvarar: Tomas Jonsson, Peter Andersson, Kjell Samuelsson, Calle Johansson, Nicklas Lidström, Kenneth Kennholt, Fredrik Stillman   

Løparar: Jonas Bergqvist, Anders Carlsson, Per-Erik Eklund, Bengt-Åke Gustafsson, Håkan Loob, Johan Garpenlöv, Mikael Johansson, Mats Sundin, Thomas Rundqvist, Charles Berglund, Mats Näslund, Jan Viktorson, Patrik Erickson

Nedrykkingsspelet
-----------------

| Plass | Lag | Kampar | Sigrar | Uavgj. | Tap | Målskår | Poeng |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 |  Finland | 10 | 6 | 1 | 3 | 35 - 21 | 13 |
| 6 |  Tsjekkoslovakia | 10 | 4 | 0 | 6 | 28 - 27 | 8 |
| 7 |  Sveits | 10 | 2 | 1 | 7 | 22 - 38 | 5 |
| 8 |  Tyskland | 10 | 0 | 2 | 8 | 19 -51 | 2 |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1991» frå Wikipedia på svensk, den 5. desember 2019.*
Skisse av den antarktiske kysen med glasiologiske og oseanografiske prosessar, som syner ishaugar i isbremmane.
Ein **ishaug** er eit tydeleg høgdedrag i ein elles heilt flat isbrem, typisk kuppelforma med ei høgd på 100 til 200 meter over isbremmen omkring. Ein ishaug oppstår der isbremmen tek ned i ein grunnare del av havbotnen. Om grunna stikk opp over havnivå vert det derimot definert som ei øy. Isbremmen flyt over grunna og dekkjer denne heilt med is, og dannar slik ein ishaug. Spenninga i isen fører til at det oppstår bresprekker kring ishaugen.

Ei øy som ligg innanfor og er heilt dekt av ein isbrem kan òg sjå nøyaktig ut som ein ishaug. Det må utførlege målingar til for å skilje desse to geografiske landformene. 

Sjølv ishaugar typisk ligg inne i eit isbremområde, kan dei delvis vende ut mot det opne havet. Ishaugane finst berre i isbremmane i Antarktis, hovudsakleg Ronneisen. Dei største ishaugane er opp mot 200 km lange og 50 km breie og dekkjer 10 000 km². Somme ishaugar vert feilaktig kaklar øyar, men det finst òg nokre isdekte øyar i isbremmane som vert kalla ishaugar. 

Ishaugar, gruppert etter isbremmar, med klokka frå Aust-Antarktis og rundt:

* **Bruntisen**
	+ McDonald Ice Rumples

* **Lambert Glacier**
	+ Budd Ice Rumples

* **Shackletonisen**
	+ Green ishaug (den nordlegaste ishaugen, ved 66°21'S)
	+ Harrisson ishaug

* **Rossisen**
	+ Crary ishaug (den sørlegaste ishaugen, ved 82°56'S)

* **Crossonisen**
	+ Davis ishaug

* **Bachisen**
	+ Burgess ishaug
	+ Dvořák ishaug
	+ Ives ishaug

* **George VI-isen**
	+ Martin ishaug

* **Wilkinsisen**
	+ Petrie ishaug
	+ Schaus ishaug
	+ Vere ishaug

* **Wordieisen**
	+ Coker ishaug
	+ Linchpin ishaug
	+ Miller ishaug
	+ Napier ishaug
	+ Reynolds ishaug
	+ Wade ishaug

* **Müllerisen**
	+ Humphreys ishaug

* **Riiser-Larsenisen**
	+ Lyddan Island
	+ Bawden ishaug
	+ Gipps ishaug
	+ Tharp ishaug

* **Filchner-Ronneisen**
	+ Berkner Island
	+ Korff ishaug
	+ Henry ishaug
	+ Fowler ishaug
	+ Skytrain ishaug
	+ Doake Ice Rumples
	+ Dott ishaug
	+ Fletcher ishaug
	+ Hemmen ishaug
	+ Kealey ishaug
	+ Kershaw Ice Rumples

Henry og Korff ishaug er dei største ishaugane med areal på kring 1 500 til 1 600 km².

Bakgrunnsstoff
--------------

* Definisjon Arkivert 2006-02-14 ved Wayback Machine.
Gardshuset på Hustveit.
**Hustveit** er ein gard som ligg opp frå riksveg 520 om lag midtvegs mellom Ropeid og Sauda. Ryfylkemuseet eig husa på Jonegarden, det eine av dei to gardsbruka på Hustveit. Marka kring bruket er verna som naturreservat og blir forvalta av Fylkesmannen i Rogaland. Friluftsrådet Vest legg til rette for friluftsliv i området.

Bygningane på Jonegarden er sette i stand slik dei stod på slutten av 1800-talet. Løa er flytta frå Tysseland, men står på murane til den opphavlege løa på garden. Ved Kvednafossen ein liten spasertur langs den gamle ferdselsvegen mellom Ilstad og Honganvik er eit fint anlegg av kvernhus, korntørke, sag og buhus som i seinare tid blei brukt til verkstad. 

Inventar i hovudbygningen er det opphavlege. Bygningen har såleis stor grad av autentisitet.

Området er særleg godt eigna til friluftsliv og turar. Stølen som ligg eit par timar gange frå garden er restaurert, har eit par sengeplassar og er ope for publikum.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Om Hustveit på nettstaden til Ryfylkemuseet

| * v
* d
* e
Ryfylkemuseet |
| --- |
| Nesasjøhuset • Kolbeinstveit • Guggedalsloftet • Røynevarden • Hålandstunet • Litunet • Jelsa skulemuseum • Kvednahola på Ritland • Stampa på Kvæstad • Øystad kvernhusanlegg • Hustveit • Industriarbeidarmuseet • Sinkgruvene i Allmannajuvet • Sauda museum  • Vigatunet • Hjelmeland bygdemuseum • Forsand bygdemuseum • Sjøhuset i Bergevik • Bibmus • Husmannsplassen Bakken  • Finnøy bygdemuseum • Bethel på Judaberg • Kvitsøy hummermuseum • «Brødrene af Sand» • Folkemusikkarkivet for Rogaland |
Koordinatar: 33°48′36″N 35°33′40″E﻿

**Bdadoun** (arabisk بدادون, òg skrive Bdadun, Bde'doun, Bdādūn, Bidadun og Bidadūn) er ein by i Libanonfjella og ein av 70 byar og landsbyar i distriktet Aley. Landsbyen har kring 3000 innbyggjarar. Han ligg 490 meter over havet og 15 km from hovudstaden Beirut. Han er ein feriestad om sommaren.

Etymologi
---------

Namnet Bdadoun kjem frå fønikisk. Bd-Adoun (بِد-اَدون ) Beit Adoun eller Huset Adoun, den kanaanittiske solguden **Adoun**. Adonis (Άδωνις) på gresk.

Historie
--------

I 1144 braut det ut kampar mellom kristne i det nordlege Libanon i regionane Jbeil og Keserwan. Kongen Barquq (الملك الظاهر برقوق) nytta høvet og gav ordre om ein invasjon av dette kristne området. Dette førte til at dei kristne flytta sørover og slo seg ned i Chouf distrikt. Denne regionen (særleg områda kring Beirut) vart styrt av Tannoukhi-dynastiet (التنوخيّون). Tanukh-familien (òg kalla Buhtur) var dei drusiske arveherrane av Gharb (området kring Beirut). Buhtur-familiane vart erstatta av Ma'an då osmanarane erobra området tidleg på 1500-talet. Området kring Bdadoun vart verande under osmanarane fram til slutten av fyrste verdskrigen.

Jordbruk
--------

Villplommetypen ganerik.
Dei første innbyggjarane i Bdadoun kom frå maronittiske bondefamiliar i Nord-Libanon. Dei fann eit barskt landskap som hovudsakleg bestod av eit steinlendt landskap med eik, ville fiken, vindruer og somme oliventre. Innbyggjarane bygde steinterrassar og planta frukttre som aprikos, mandel, pære, eple, granateple og plommer. Staden er mest kjend for ganerikplommene og det vert halde ein årleg plommefestival kvart år i mai.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Bdadoun» frå Wikipedia på engelsk, den 20. august 2014.*


| * v
* d
* e
Flag of Lebanon Aley distrikt i Libanonfjella guvernement |
| --- |
| Hovudstad: **Aley** |
| Byar og landsbyar | Ain Aanoub **·** Ainab **·** Al Azzounieh **·** Abey **·** Aghmeed **·** Ain Dara **·** Aley **·** Aramoun**·** Baissour**·** Basateen **·** Bdadoun **·** Bechamoun**·** Bmahray**·** Bsous **·** Shemlan**·** Kahale**·** Kaifun**·** Al Nreijat **·** Nabaa Al Safa**·** Qmatiye**·** Saoufar**·** Souk El Gharb**·** Silfaya |  |
| Kjende landemerke | Bsous silkemusuem **·** Midtaustensenteret for arabiske studiar |
| Kjende folk | Khalil Saeed Hawayek **·** Philip Hitti **·** Habib Abou Sakr  |
**Verdsmeisterskapen i ishockey 1974** vart arrangert i Helsinki i Finland i tida frå 5. til 20. april 1974. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei seks deltakarlanda møttest i doble innbyrdes oppgjer. Arrangørlandet Sovjetunionen vart verdsmeister etter å ha vunne ni av dei ti kampane. Sverige tok andreplassen og Tsjekkoslovakia kom på tredjeplass.

Tabell
------

| Plass | Lag | Kampar | Sigrar | Uavgj. | Tap | Målskår | Poeng |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Sovjetunionen | 10 | 9 | 0 | 1 | 64 - 18 | 18 |
| 2 |  Tsjekkoslovakia | 10 | 7 | 0 | 3 | 57 - 20 | 14 |
| 3 |  Sverige | 10 | 5 | 1 | 4 | 58- 24 | 11 |
| 4 |  Finland | 10 | 4 | 2 | 4 | 34 - 39 | 10 |
| 5 |  Polen | 10 | 1 | 2 | 7 | 22 - 64 | 4 |
| 6 |  Aust-Tyskland | 10 | 1 | 1 | 8 | 21 - 71 | 3 |
|

### Sovjetunionens meisterlag

Målvakter: Vladislav Tretjak, Aleksandr Sidelnikov   

Forsvarar: Valerij Vasiljev, Aleksandr Gusev, Vladimir Lutsjenko, Jurij Ljapkin, [[Gennadij Tsygankov]9, Jurij Sjajtalov, Viktor Kuznetsov   

Løparar: Boris Mikhajlov, Valerij Kharlamov, Aleksandr Maltsev, Vladimir Petrov, Aleksandr Jakusjev, Vladimir Sjadrin, Vjatsjeslav Anisin, Jurij Lebedev, Aleksandr Bodunov, Sergej Kapustin, Vladimir Repnev.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1974» frå Wikipedia på svensk, den 12. november 2019.*
**Verdsmeisterskapen i ishockey 1961** vart arrangert i byane Genève og Lausanne i delstaten Sveits i tida frå 1. mars til 12. mars 1961. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der åtte land møttest til innbyrdes oppgjer. Canada vart verdsmeister på betre målskilnad enn Tsjekkoslovakia, dei to laga spelte 1-1 den 9. mars. Sovjetunionen la beslag på bronseplassen.

Turneringa
----------

Ti land deltok i meisterskapen. Seks land gjekk direkte til seriespelet. Dei to siste plassane i serien fekk Vest-Tyskland og Aust-Tyskland etter sigrar over høvesvis Sveits og Noreg. Den politiske spenninga var slik at Vest-Tyskland nekta møte Aust-Tyskland i seriespelet. Dermed enda Vest-Tyskland sist og såleis vist til B-gruppa.

Canada deltok med Trail Smoke Eaters, eit klubblag frå British Columbia.

Tabell
------

| Plass | Lag | Kampar | Sigrar | Uavgj. | Tap | Målskår | Poeng |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Canada | 7 | 6 | 1 | 0 | 45 - 11 | 13 |
| 2 |  Tsjekkoslovakia | 7 | 6 | 1 | 0 | 33 - 9 | 13 |
| 3 |  Sovjetunionen | 7 | 5 | 0 | 2 | 51 - 20 | 10 |
| 4 |  Sverige | 7 | 4 | 0 | 3 | 33 - 27 | 8 |
| 5 |  Aust-Tyskland | 7 | 2 | 0 | 5 | 21 - 33 | 4 |
| 6 |  USA | 7 | 1 | 1 | 5 | 24 - 43 | 3 |
| 7 |  Finland | 7 | 1 | 1 | 5 | 19 - 43 | 3 |
| 8 |  Vest-Tyskland | 7 | 0 | 2 | 5 | 10 - 50 | 2 |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Eishockey-Weltmeisterschaft 1961» frå Wikipedia på tysk, den 28. april 2020.*
Koordinatar: 68°30′S 67°00′W﻿

**Bertrand randis** er ein randis er kring 20 km lang og frå 3 til 9 km brei, og som ligg mellom Rymill Bay og Mikkelsen Bay på Fallières Coast i Graham Land. 

Bertrand randis grensar på søraustsida til Pavie Ridge og på nordaustside til Black Thumb. Han vart kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition under John Riddoch Rymill, og kartlagt på ny i 1948–1949 av Falkland Islands Dependencies Survey. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Kenneth J. Bertrand (1910–1978), som var geografiprofessor ved The Catholic University of America i Washington, D.C. Han var geomorfolog og historikar som skreiv om Antarktis og var medlem av United States Advisory Committee on Antarctic Names (1947–1973), and styreleiar 1962–1973. Hans *Americans in Antarctica, 1775–1948*, publisert i 1971, er eit av dei grundigaste og mest autorative forteljinga om dei amerikanske engasjementa i Antarktis.

Kjelder
-------

1. ↑  «Bertrand randis». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 21. januar 2014.

 Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «Bertrand randis» (innhald frå Geographic Names Information System).


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Verdsmeisterskapen i ishockey 1978** vart arrangert i Praha i Tsjekkoslovakia i tida frå 26. april til 14. mai 1978. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei åtte deltakarlanda møttest til innbyrdes oppgjer i eit gruppespel. Deretter møttest dei fire beste laga på nytt i eitt innbyrdes sluttspel i kampen om VM-tittelen, medan dei fire laga med færrast poeng møttest til spel om plassane 5 til 8. Alle laga tok med seg poenga i gruppespelet til sluttspelet.

Sovjetunionen vart verdsmeister med minimal margin i høve til sølvmedaljør Tsjekkoslovakia. Begge laga tok 18 poeng og innbyrdes spelte dei 7-7, dermed vart gullstriden avgjort med Sovjtunionens 35 plussmål i meisterskapen, mot Tsjekkoslovakias 33. Canada vart nummer tre.

Tabell 1-4
----------

| Plass | Lag | Kampar | Sigrar | Uavgj. | Tap | Målskår | Poeng |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Sovjetunionen | 10 | 9 | 0 | 1 | 61 - 26 | 18 |
| 2 |  Tsjekkoslovakia | 10 | 9 | 0 | 1 | 54 - 21 | 18 |
| 3 |  Canada | 10 | 5 | 0 | 5 | 38 - 36 | 10 |
| 4 |  Sverige | 10 | 4 | 0 | 6 | 39 - 37 | 8 |
|

Tabell 5-8
----------

| Plass | Lag | Kampar | Sigrar | Uavgj. | Tap | Målskår | Poeng |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 5 |  Vest-Tyskland | 10 | 3 | 3 | 4 | 35 - 43 | 9 |
| 6 |  USA | 10 | 2 | 2 | 6 | 28 - 58 | 6 |
| 7 |  Finland | 10 | 2 | 2 | 6 | 37 - 44 | 6 |
| 8 |  Aust-Tyskland | 10 | 1 | 3 | 6 | 20 - 57 | 5 |
|

### Sovjetunionens meisterlag

Målvakter: Vladislav Tretjak, Aleksandr Pasjkov   

Forsvarar: Valerij Vasiljev, Vladimir Lutsjenko, Vjatsjeslav Fetisov, Gennadij Tsygankov, Jurij Fjodorov, Vasilij Pervukhin, Zinetula Biljaletdinov   

Løparar: Boris Mikhajlov, Valerij Kharlamov, Aleksandr Maltsev, Vladimir V. Petrov, Aleksandr Golkov, Vladimir Golkov, Jurij Lebedev, Viktor Zjlutkov, Sergej Kapustin, Helmuts Balderis, Sergej M. Makarov.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1978» frå Wikipedia på svensk, den 16. november 2019.*
| Sharm el-Sheikh |
| --- |
| Utsyn imot Raudehavet og Tiran øy, frå Sheraton Sharm hotel.Utsyn imot Raudehavet og Tiran øy, frå Sheraton Sharm hotel. Utsyn imot Raudehavet og Tiran øy, frå Sheraton Sharm hotel. |
| Kallenamn «*Fredens by*» |
| Styresmakter |
| Land | Egypt |
| Guvernør |  |
| Geografi |
| Innbyggjarar  - By (2001) | 28 000 |
| Koordinatar | 27°51′″N 34°16′″E﻿Koordinatar: 27°51′″N 34°16′″E﻿ |

Hotellområde i Sharm el-Sheikh
**Sharm el-Sheikh** (شرم الشيخ), ofte omtala som «Sharm», er ein by på sørspissen av Sinaihalvøya i Egypt, på kyststripa mellom Raudehavet og Sinaifjellet. Byen ligg om lag fire timars køyring frå Ismaïlia og tre timars køyring frå den egyptiske byen Taba. 7,5 km aust for Sharm ligg Naama bay, som er «turistbyen» der mange av hotella er lokaliserte.

Ras Mohammed (Mohammeds hovud) på den sørlege spissen av halvøya er ein nasjonalpark for å verne om landskapet og det unike dyrelivet. Korallreva her er spesielt flotte og kan berre samanliknast med korallreva i Tiranstredet, som ligg ved inngangen til Akababukta.

Dei siste åra har det vorte bygd ei rekke luksushotell for turistar i Sharm, særleg langs Raudehavet. Egypt satsar stort på å byggje ut desse turistområda, og ein ser nybygg dei fleste stadene langs kysten.

Historie
--------

Byen vart grunnlagt i 1967 av Israel etter at dei hadde okkupert området under Seksdagarskrigen. Formålet var å kontrollere kysten mellom Aqaba og Suezkanalen. Turismen har alltid vore viktig for økonomien i området, først for Israel og seinare for Egypt etter at området vart vunne tilbake. Israel trekte seg tilbake frå mesteparten av Sinai i 1982. 

23. juli 2005 vart Sharm og Naama Bay utsett for ein serie bombeeksplosjonar.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Turistinformasjon om Sharm el-Sheikh Arkivert 2012-02-07 ved Wayback Machine.
* Tour Egypt
* Norsk side om Sharm el-Sheikh

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**Berthold Schenk von Stauffenberg** (15. mars 1905–10. august 1944) var ein tysk greve og jurist. Under andre verdskrigen arbeidde han som antinazist og var innblanda i det mislukka Hitler-attentatet i 1944, som han blei avretta for.

Berthold Alfred Maria Graf Schenk von Stauffenberg var fødd i Stuttgart i ein av dei eldste og fornemste aristokratiske og katolske familiane i Sør-Tyskland som son av den württembergske overhoffmarskalken greve Alfred Schenk von Stauffenberg og Caroline, fødd grevinne Üxküll-Gyllenband. Han var tvillingbror av Alexander Schenk von Stauffenberg, og eldre bror av Claus Schenk von Stauffenberg. Etter å ha avslutta jusstudiet vart han 1927 privatdosent i internasjonal rett ved Kaiser-Wilhelm-Institut i Berlin. Mellom 1931 og 1933 arbeidde han ved Den internasjonale domstolen i Haag som ekspert på sjøkrigsrett.

Ved byrjinga av den andre verdskrigen var von Stauffenberg i overkommandoen i *Kriegsmarine* som stabsdommar. Det var på denne tida han kom i kontakt med leiande antinazistiske krinsar i det konservative miljøet, som han òg kunne vinne broren sin og fetteren sin greve Peter Yorck von Wartenburg for. Husværet hans i Tristanstraße i Berlin, der òg broren Claus tidvis budde, vart ein viktig møtestad for personane som var knytte til det seinare attentatet og statskuppforsøket 20. juli 1944.

På dagen for attentatet var Berthold von Stauffenberg i Bendlerstraße og organiserte sambandet til overkommandoen til marinen. Han vart arrestert natt til 21. juli. 10. august blei han dømt til døden av folkedomstolen (*Volksgerichtshof*) og hengd same dagen.

Sjå òg
------

* Schenk von Stauffenberg

Bakgrunnsstoff
--------------

* Peter Hoffmann: *Claus Schenk Graf von Stauffenberg und seine Brüder*; Stuttgart 1992
* Stauffenberg minnestad i Stuttgart Arkivert 2007-11-17 ved Wayback Machine.
* Biografi på minnestad for den tyske motstandsrørsla

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NLA
* NKC

 |
**Einar A. Tandberg-Hanssen** (6. august 1921–22. juli 2011) var ein norsk-amerikansk astrofysikar. 

Han tok graden dr.philos. i Oslo i 1960. Tandberg-Hanssen hadde forskjellige stillingar ved Universitetet i Oslo og ved forskingssenter i USA. Han vart i 1974 tilsett ved Space Science Laboratory ved NASA sitt Marshall Space Flight Center (MSFC) i Alabama. Der var han først Senior Research Scientist, seinare Deputy Director, og deretter Director frå 1987 til han gjekk av for aldersgrensa i 1993. Etter 1993 hadde Tandberg-Hanssen bistilling som professor i fysikk ved University of Alabama.

Tandberg-Hanssen har over hundre vitskaplege publikasjonar, dei fleste innan solfysikk, og han forfattar fleire bøker, mellom anna *Solar Activity* (1967), *Solar Prominences* (1974), *The Physics of Solar Flares* (1988) og *The Nature of Solar Prominences* (1995). Spesielt er boka hans om solare protuberansar blitt eit internasjonalt standardverk innan denne disiplinen av solfysikken.

Tandberg-Hanssen vart i 1982 medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi. Han var visepresident 1979–1982 og president 1982–2+85 for Commission 10 i Den internasjonale astronomiske unionen (IAU) og president for Federation of Astronomical and Geophysical Data Analysis Services (ISCU) 1990–1994. Han har òg motteke NASA sin Exceptional Service Medal.

Kjelder
-------


* «Einar A. Tandberg Hanssen», *Store norske leksikon*, 28. november 2014, henta 16. juli 2016


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* SUDOC

 |