**Bartolomé Mitre** (26. juni 1821–19. januar 1906) var ein argentinsk statsmann, militærkarakter, journalist og forfattar. Han var president i Argentina frå 1862 til 1868.

Liv og virke
------------

### Bakgrunn

Mitre var fødd i Buenos Aires. Han stamma frå ein familie som på farssida nedstamma frå greske innvandrarar frå 1600-tallet, med namnet Mitropoulos.

Offisielt portrett av Mitre frå 1861.
### Politisk engasjement

Som liberalar var Mitre motstandar av den konservative Juan Manuel de Rosas, og han blei tvinga til eksil i Uruguay, Bolivia, Peru og Chile, der han verka som soldat og journalist.

Mitre vende tilbake til Argentina etter at Rosas blei styrta. Han var leiar under opptøyane i Buenos Aires mot Justo José de Urquiza sitt føderale styre, og blei utnemnd til viktige verv i provinsregjeringa etter at Buenos Aires trakk seg ut av den argentinske konføderasjonen.

Under borgarkrigen i 1859 blei Mitre slått av Urquiza, og Buenos Aires blei igjen med i den argentinske konføderasjonen. I oktober 1862 blei Mitre vald til president i republikken og ein oppnådde endeleg nasjonal sameining, etterfølgd av ein periode med interne reformer og framgang. Under trippelalliansekrigen var Mitre i byrjinga leiar for styrkane til Trippelalliansen.

Mitre vitjar Historiemuseet i 1901.
I protest mot autonomistpartiet til Adolfo Alsina, som han såg på som ein tynt forkledd separatist for Buenos Aires, stilte Mitre til val som president att i 1874. 
Alsina sin kandidat Nicolás Avellaneda vann valet. Mitre tok til våpen att for å hindra innsetjinga av Avellaneda. Han tok kontroll over ein kanonbåt, men blei nedkjempa. Berre president Avellaneda si avgjerd om å gje han nåde redda livet hans.

### Journalisme og forfattarskap

Mitre grunnla *La Nación*, ei av dei leiande avisene i Sør-Amerika, i 1870.
Han skreiv utførlege historieverk om dei søramerikanske sjølvstendekrigane, og er blitt ein viktig søramerikansk historiograf. Nokre av historieverka hans er *Historia de Belgrano y de la independencia argentin]* (1857), *Historia de San Martín y de la emancipación sudamericana* (1869) og
*Ulrich Schmidl, primer historiador del Rio de la Plata* (1890).

Han skreiv også poesi og skjønnlitteratur, og han omsette Dante sin *La divina commedia* (*Den guddommelige komedie*) og Horats sine oder til spansk.

Etter at han døydde i 1906 blei Mitre gravlagd i La Recoleta-gravlunden i Buenos Aires.

Bibliografi
-----------

**Utval:**

* *Armonías de la Pampa* (1854)
* *Las ruinas de Tiahuanaco* (1879)
* *Rimas* (1854, )
* *Soledad* (1847)
* *Memorias de un botón de rosa* (1848)
* *Lenguas americanas* (1894, Talleres de Publicaciones del Museo, Internet Archive)
* *El mije y el zoque* (1896, )

### Biografiar

* *El General Las Heras*
* *Estudios sobre la vida y escritos de D. José Rivera Indarte*. (Buenos Aires, 1853)

### Andre historieverk

* *Historia de Belgrano y de la Independencia Argentina*
* *Historia de San Martín y de la Emancipación Sudamericana*
* *Páginas de historia*

### Sakprosa

* *Educación primaria y secundaria en la República Argentina*
* *Teoría del traductor* (forord til omsetjing av *La Divina Comedia*)

### Omsetjingar

* *La Divina Comedia* (1897)
* *Odas de Horacio* (1895)

Kjelder
-------

1. ↑  *Todo Argentina: 1874*, arkivert frå originalen 5. november 2017, henta 6. januar 2018

* *Denne artikkelen bygger på «Bartolomé Mitre» frå Wikipedia på bokmål, den 5. januar 2018.*

Bakgrunnsstoff
--------------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource | Originaltekst av **Bartolomé Mitre** ved Wikisource (es). |

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* ICCU
* BNE

 |