**James Patrick «Jimmy» Page**, OBE (fødd 9. januar 1944) er ein engelsk gitarist, låtskrivar og plateprodusent. Han starta karrieren sin som studiomusikar i London før han vart medlem av The Yardbirds frå 1966 til 1968. Etter det starta han det engelske rockebandet Led Zeppelin.

Han vert ofte rekna som ein av dei viktigaste og mest påverkande gitaristane og låtskrivarane i rockehistoria. *Rolling Stone* har skildra han som «ypparstepresten i power-riff og truleg den mest digitalt sampla artisten i pop i dag etter James Brown.» I 2010 vart Jimmy Page rangert på andreplass på lista til Gibson over dei 50 beste gitaristane gjennom tidene og i 2007 på fjerdeplass på lista til *Classic Rock Magazine* over dei 100 villaste gitarheltane. Page vart rangert på niandeplass på lista til *Rolling Stone* over dei 100 største gitaristane gjennom tidene i 2003. Han vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame to gonger, ein gong som medlem av The Yardbirds (1992), og ein gong som medlem av Led Zeppelin (1995).

Unge år
-------

Page byrja å spele gitar som 12-åring. Han vart etterkvart ein svært dugeleg gitarist, og var på midten av 1960-talet ein av dei mest etterspurte studiomusikarane i London-området. Gitarspelinga hans kan høyrast på plater med blant andre Nico, The Kinks, The Who, Tom Jones og Herman's Hermits. Etterkvart gjekk likevel Page lei av å berre spele andre sin musikk, og takka ja då han i 1966 fekk tilbod om å bli med i The Yardbirds.

Studiomusikar
-------------

Som student jamma ofte Page på scenen på The Marquee med band som Cyril Davies sitt All Stars, Alexis Korner sitt Blues Incorporated og gitaristane Jeff Beck og Eric Clapton. Han vart oppdaga ein kveld av John Gibb frå Brian Howard & The Silhouettes, som spurte han om han ville hjelpe han å spele inn nokre singlar for Columbia Graphophone Company, mellom anna «The Worrying Kind». Det var først då han fekk eit tilbod hos Mike Leander frå Decca Records at Page byrja å jobbe som fast studiomusikar. Den første innspelinga for selskapet var innspelinga «Diamonds» av Jet Harris og Tony Meehan, som gjekk til førsteplassen på singellista tidleg i 1963.

Etter ein kort periode med Carter-Lewis and the Southerners, Mike Hurst and the Method og Mickey Finn and the Blue Men, byrja Page som studiomusikar på fulltid. Som studiogitarist var han kjend som «Little Jim» for å ikkje forveksle han med ein annan kjend britisk studiogitarist, Big Jim Sullivan. Page var i starten hovudsakleg nytta som «reserve» eller som andregitarist. 

Page vart ein favoritt hos produsent Shel Talmy, og arbeidde derfor på songar for The Who og The Kinks, som Talmy arbeidde med. I 1964 arbeidde Page på Marianne Faithfull sin «As Tears Go By», The Nashville Teens sin «Tobacco Road», The Rolling Stones sin «Heart of Stone» (på *Metamorphosis*), Van Morrison & Them sin «Baby Please Don't Go» og «Here Comes the Night», Dave Berry sin «The Crying Game» og «My Baby Left Me», Brenda Lee sin «Is It True», Petula Clark sin «Downtown» og David Bowie sin «I Pity the Fool». I lag med produsent Talmy medverka Page på debutalbumet til The Kinks og han spelte 6-strengs rytmegitar på innspelinga for den første singelen til The Who, «I Can't Explain» (sjølv om Pete Townshend var motvillig til å la Page vere med på det endelege opptaket. Page spela òg sologitar på B-sida «Bald Headed Woman»).

I 1965 vart Page innleigd av Rolling Stones-manageren Andrew Loog Oldham som husprodusent og A&R-mann for det nyoppretta selskapet Immediate Records, der han fekk spele og/eller produsere songar av John Mayall, Nico, Chris Farlowe, Twice as Much og Eric Clapton. Page danna òg eit kort låtskrivarpartnarskap med den dåverande kjærasten Jackie DeShannon. Han skreiv og spelte inn songar for John Williams (ikkje den klassiske gitaristen) sitt *The Maureeny Wishful Album* med Big Jim Sullivan. Page arbeidde som studiomusikar på Donovan Leitch sitt Sunshine Superman i 1966 & the Johnny Hallyday-albuma *Jeune Homme* (1968) og *Je Suis Né Dans La Rue* (1969), Al Stewart-albumet *Love Chronicles* i 1969, og spelte gitar på fem songar på debutalbumet til Joe Cocker, *With a Little Help from My Friends*.

Yardbirds
---------

*For meir om dette emnet, sjå The Yardbirds.*
Seint i 1964 forlet Eric Clapton The Yardbirds, og Page fekk då tilbodet om å verte den nye gitaristen. Han takka høfleg nei, sidan han ønskte å halde fram den lukrative jobben som studiomusikar. Jeff Beck vart då gitarist i stadenfor. Yardbirds var eit av dei første britiske bluesrockbanda. Berre veker etter at Page gav seg som studiomusikar, slutta bassisten Paul Samwell-Smith i Yardbirds. Page spurte bandet om han kunne få ta over og dei takka ja. Page starta som bassist, sidan Yardbirds alt hadde ein svært dugeleg gitarist i Jeff Beck, men etterkvart gjekk ein over til å ha både Page og Beck på gitar. Chris Dreja vart då flytta på bass. 

Yardbirds vart oppløyst våren 1968 midt i ein europaturné. Beck hadde på dette tidspunktet alt forlate gruppa, og Page sette i gang prosessen med å starte eit nytt band som hadde arbeidstittelen «New Yardbirds».

Led Zeppelin
------------

*For meir om dette emnet, sjå Led Zeppelin.*
Jimmy Page på konsert i Chicago, 1977.
Page har forklart at han hadde ein klår ide om kva han ønskte at Led Zeppelin skule vere heilt frå starten av: 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| « | Eg hadde mange idear frå tida mi i The Yardbirds. The Yardbirds tillet meg å improvisere mykje på konsertane og eg starta å lage ei tekstbok med idear som eg etter kvart nytta i Zeppelin. I tillegg til desse ideane, ønskte eg eit meir akustisk lydbilete. Eg ønskte at Zeppelin skulle verte ei blanding av blues, hardrock og akustisk musikk, toppa med tunge refreng -- ein kombinasjon som ikkje var gjort tidlegare. Mykje lys og skugge i musikken. |  » |

### Påverknad

Erfaringa til Page som studiomusikar og med The Yardbirds var eit særs viktig bidrag til suksessen til Led Zeppelin i 1970-åra. Som produsent, låtskrivar og gitarist var han med å på å gjere Led Zeppelin til ein prototype for mange framtidige rockeband, og var ein av dei støre drivkreftene bak rockestilen på denne tida, som påverka mange andre gitaristar. Allmusic skriv at «nesten alle rockegitaristane frå seint i 60-åra/tidleg 70-åra til i dag har vore påverka av det Page gjorde med Led Zeppelin.» Til dømes nemner Dictators-bassisten Andy Shernoff at det raske Jimmy Page gitarriffet i «Communication Breakdown», ein påverkande song med element av protopunk, var ein inspirasjon for gitarstilen til The Ramones-gitarist Johnny Ramone. Ramone, som har skildra Page som «truleg den største gitaristen nokon gong», sa i dokumentaren *"Ramones:The True Story"* at han betra gitarteknikken sin med å spele denne songen om att og om att tidleg i karrieren. Brian May frå Queen, som òg var påverka av Page, har sagt at «eg trur ikkje nokon samanfatta skriving av riff betre enn Jimmy Page - han er ein av dei største hjernane innan rockemusikk.». Tom Scholz frå Boston var kraftig påverka av Jimmy Page og tilskriv dei doble gitarharmoniane i Led Zeppelin sin «How Many More Times» som ein inspirasjon for den særeigne stilen til Boston. Gitarsoloen til Page i songen «Heartbreaker» er nemnd av Eddie Van Halen som inspirasjonen til den doble tappe-teknikken hans, etter at han såg ein Led Zeppelin-konsert i 1971. Steve Vai har òg kommentert songen i 1998 *Guitar World*: «Denne songen hadde størst innverknad på meg som ungdom. Det var utfordrande, modig og skarp som berre der. Det er verkeleg den definitive gitarsoloen i rockehistoria.»

Page i 2008 på Mojo Awards
Mange andre rockegitaristar var òg påverka av Jimmy Page, som Ace Frehley, Joe Satriani, John Frusciante, James Hetfield, Kirk Hammett, Zakk Wylde, Yngwie Malmsteen, Ritchie Blackmore, Tony Iommi, Joe Perry, Angus Young, Slash, Dave Mustaine, Mike McCready, Jerry Cantrell, Stone Gossard, Mick Mars, Paul Stanley, Alex Lifeson, og Dan Hawkins.

Page har av *Uncut* vorte skildra som «den største og mest mystiske gitarhelten i rockehistoria». I følgje *MSNBC* spelte Jimmy Page «noko av den mest fundamentale og minneverdige gitaren i rockehistoria - frå dei tyngste riffa til den mest delikate fingerplukkinga.» Den kjende, episke gitarsoloen til Page i «Stairway to Heaven» har vorte stemnd fram av lesarane av *Guitar World* og *Total Guitar* som den beste gitarsoloen gjennom tidene, og han vart kåra til «årets gitarist» fem gonger i 1970-åra av lesarane til *Creem*. *Guitar World* skreiv: «Truleg ein gitargud, er Jimmy Page ein av dei mest fengslande soloistane rockeverda nokon gong har sett.» I 1996 rangerte *magasinet Mojo* han som den sjuande beste gitaristen gjennom tidene. I 2002 vart han kåra til den nest største gitaristen gjennom tidene av *Total Guitar*. I 2003 sette *Rolling Stone* han som den niande beste gitaristen nokon gong. I 2007 rangerte *Classic Rock Magazine* han på 4. plass på lista deira over dei 100 villaste gitarheltane. I august 2009 rangerte *Time Magazine* han som den sjette beste elektriske gitaristen gjennom tidene. I 2010 vart Jimmy Page rangert som den nest beste gitaristen gjennom tidene av Gibson.

David Fricke, redaktør i *Rolling Stone*, skildra i 1988 Jimmy Page som «truleg den mest digitalt sampla artisten i pop i dag etter James Brown». Roger Daltrey frå The Who har lenge vore fan av Page og sa at han ønskte å lage ei supergruppe med Page i 2010. Keith Richards frå The Rolling Stones har skildra Jimmy Page som «ein av dei beste gitaristane eg har kjend». Jimmy Page var den første som vart innlemma i British Walk of Fame i august 2004. Page fekk prisen «Living Legend Award» av *Classic Rock Magazine* i 2007. I juni 2008 vart han æresdoktor ved University of Surrey for bidraga sine til musikkindustrien.

Etter Led Zeppelin
------------------

Page i Cow Palace i San Francisco, 1983
Zeppelin vart oppløyst etter John Bonham døydde i 1980. I 1981 spela han inn nokre demoar saman med Chris Squire og Alan White frå Yes i eit prosjekt som vart kalla XYZ (ex Yes og (Led) Zeppelin). Page ville ha med Robert Plant, men etter som vokalisten takka nei etter ein jamsession, vart prosjektet lagt daudt. Sidan då har Jimmy Page halde ein relativt låg profil. 

I 1982 samarbeidde Page med regissør Michael Winner med filmmusikken til *Death Wish II* og i 1985 med *Death Wish III*. Page spela med Roy Harper på albumet *Whatever Happened to Jugula?* i 1984 og eit par påfølgjande konsertar. Han spela òg inn musikk i lag med Robert Plant som The Honeydrippers og albumet *The Honeydrippers: Volume 1*, og med John Paul Jones for filmmusikken til *Scream for Help*.

Page samarbeidde så med Paul Rodgers for to album under namnet The Firm. Det første albumet, *The Firm*, kom ut i 1985. Albumet nådde 17. plass på *Billboard*-lista og selde til gull i USA. Det vart følgd opp av *Mean Business* i 1986. Bandet turnerte etter begge albuma, men vart raskt oppløyst. 

Page spelte som studiomusikar igjen for Graham Nash, Stephen Stills og The Rolling Stones (singelen «One Hit (to the Body)»). I 1986 vart Page gjenforeing med fleire tidlegare Yardbirds-medlemmar for å spele på fleire songar på Box of Frogs-albumet *Strange Land*. Page gav ut soloalbumet *Outrider* i 1988 med bidrag frå Robert Plant, og Page spelte så på Plant-albumet *Now and Zen*, som kom ut same året. Page samarbeidde òg med David Coverdale i 1993 som Coverdale Page.

Ved eit par høve vart Led Zeppelin samla att, mellom anna i 1985 for Live Aid-konserten med både Phil Collins og Tony Thompson på trommer. 

I 1994 slo Page seg saman med Plant att for *MTV* sin «Unplugged»-serie. Den 90 minuttar lange spesialen vart kalla *Unledded*. I oktober same året kom albumet frå innspelinga, *No Quarter: Jimmy Page and Robert Plant Unledded*, og i 2004 som DVDen *No Quarter Unledded*. Dei la ut på turne etter albumet, og i 1998 spela dei inn *Walking into Clarksdale*.

Sidan 1990 har Page vore kraftig involvert i å mastre heile katalogen til Led Zeppeiln på ny med ny digital lyd. I 1998 spela han gitar på raparen og produsenten Puff Daddy sin «Come with Me», som sampla Led Zeppelin sin «Kashmir». Denne var med i filmen *Godzilla*. Seinare spelte dei to songen på *Saturday Night Live*.

I oktober 1999 slo Page seg saman med The Black Crowes for to kveldar der dei spelte songar av Led Zeppelin og gamle blues- og rockestandarar. Konserten vart innspelt og gjeve ut dom det doble konsertalbumet *Live at the Greek* i 2000. I 2001 spela han i lag med Limp Bizkit-frontmann Fred Durst og Wes Scantlin frå Puddle of Mudd på MTV Europe Video Music Awards i Frankfurt, der dei spela Led Zeppelin-songen «Thank You».

Jimmy Page spelar på gjenforeiningskonserten til Led Zeppelin i 2007
I 2005 fekk Page Order of the British Empire for arbeidet han hadde gjort for born i Brasil, og han vart gjort til æresborgar av Rio de Janeiro seinare på året. 

I november 2006 vart Led Zeppelin innlemma i UK Music Hall of Fame. Den 10. desember 2007 vart dei gjenverande medlemmane av Led Zeppelin samla, i lag med sonen til John Bonham, Jason Bonham på trommer, for ein konsert i O2 Arena i London.

Under avslutningsseremonien til sommar-OL 2008 representerte Jimmy Page, David Beckham og Leona Lewis Storbritannia. Beckham køyrte ein dobbeldekkar inn på stadion og Page og Lewis framførte «Whole Lotta Love», som eit symbol på at OL nesten gong skulle haldast i London i 2012.

I 2008 medverka Page i dokumentaren til Davis Guggenheim kalla *It Might Get Loud*. Filmen omhandlar historia til den elektriske gitaren og fokusere på karrierane og stilane til Page, The Edge og Jack White. Filmen hadde premiere i 2008 på Toronto Film Festival. 4. april 2009 innlemma Page Jeff Beck i Rock and Roll Hall of Fame.

Kjelder
-------

1. ↑  Holly George-Warren, Patricia Romanowski, Patricia Romanowski Bashe & Jon Pareles (2001), *The Rolling stone encyclopedia of rock & roll*, Fireside Publishing House, ISBN 0-7432-0120-5, s.773. One of rock's most important and influential gitar players, writers, and producers, Jimmy Page has alternated between solo projects and collaborations with other superstars since the demise of Led Zeppelin in 1980.
2. ↑  Bob Gulla (2009), *Guitar Gods : The 25 Players Who Made Rock History*, Greenwood Publishing Group, ISBN 0-313-35806-0, s.151.
3. 1 2  Prato, Greg. «Jimmy Page Biography». Allmusic. Henta 27. mars 2011.
4. 1 2  «Outrider Review». Rolling Stone. Arkivert frå originalen 4. april 2010. Henta 27. mars 2011.
5. 1 2  Top 50 Gitarists of All Time[*daud lenkje*]. *Gibson*
6. ↑  JIMI HENDRIX, DIMEBAG, TONY IOMMI, EDDIE VAN HALEN Are Among 'Wildest Gitar Heroes'. *Blabbermouth.net*
7. ↑  «The 100 Greatest Guitarists of All Time». *Rolling Stone* (931). 22 September 2003. Arkivert frå originalen 5. desember 2007. Henta 27. mars 2011.
8. ↑  «Rock and Roll Hall of Fame + Museum: Inductee Biography: The Yardbirds (1992)». Rockhall.com. Henta 27. mars 2011.
9. ↑  «Rock and Roll Hall of Fame + Museum: Inductee Biography: Led Zeppelin (1995)». Rockhall.com. Henta 27. mars 2011.
10. ↑  Dave Schulps, Interview with Jimmy Page Arkivert 2011-08-20 ved Wayback Machine. *Trouser Press*, oktober 1977.
11. ↑  Australian Broadcasting Corporation - Triple J Music Specials - Led Zeppelin (first broadcast 12 July 2000)
12. ↑  Paul Du Noyer, «Who the hell does Jimmy Page think he is?», *Q*, august 1988, s. 5-7.
13. ↑  «Official Discography». The Who. 13. september 1971. Henta 27. mars 2011.
14. ↑  Interview with Jimmy Page Arkivert 2011-08-07 ved Wayback Machine. *Guitar World* magazine, 1993
15. ↑  "Their Time is Gonna Come", *Classic Rock Magazine*, December 2007
16. ↑  Greg Kot. Led Zeppelin: Album Guide Arkivert 2010-12-11 ved Wayback Machine.. *Rolling Stone*.
17. ↑  Barney Hoskyns (2006), *Led Zeppelin IV: Rock of Ages*, Rodale, Inc. ISBN 1-59486-370-9.
18. ↑  Everett, True, *Hey Ho Let's Go: The Story of The Ramones* (2002): 13
19. ↑  Conservative Punk's Interview with Johnny Ramone, conducted 2 April 2003 by telephone. Interviewer, Sgt. Robert Jones, U.S. Army, Fort Dix, New Jersey, with Johnny Ramone, at his home in Los Angeles. Henta 27. mars 2011.
20. ↑   *Ramones:The True Story*. Classic Rock Legends. B000CRSF6W.
21. ↑  Prato, Greg (19. juli 1947). «Brian May at Allmusic». Allmusic.com. Henta 27. mars 2011.
22. ↑  Brian May: Personal Quotes. *IMDB*. Henta 27. mars 2011.
23. ↑  Cocks, Jay. *Time* "Music: Boston's Sonic Mystery Tour Arkivert 2010-10-20 ved Wayback Machine." 25 September 1978
24. ↑  Chilvers, C.J. *The Van Halen Encyclopedia* (2001): 6
25. ↑  Jeff Kitts and Brad Tolinski. Guitar World presents one hundred greatest guitarists of all time
26. ↑  «Ace Frehley Interview». Modernguitars.com. Arkivert frå originalen 22. november 2010. Henta 27. mars 2011.
27. ↑  «Joe Satriani Interview». Metal-rules.com. Henta 27. mars 2011.
28. ↑  Mucchio Selvaggio 2004 interview. *Wikiquote*. Henta 27. mars 2011.
29. ↑  Prato, Greg (3. august 1963). «James Hetfield». Allmusic. Henta 27. mars 2011.
30. ↑  *Official Biography*, arkivert frå originalen 30. januar 2009, henta 27. mars 2011
31. ↑  Ankeny, Jason (14. januar 1967). «Zakk Wylde». Allmusic. Henta 27. mars 2011.
32. ↑  Yngwie Malmsteen at Allmusic,
33. ↑  Ruhlmann, William (14. april 1945). «Richie Blackmore». Allmusic. Henta 27. mars 2011.
34. ↑  Prato, Greg (19. februar 1948). «Tony Iommi». Allmusic. Henta 27. mars 2011.
35. ↑  Joe Perry Interviewed by Paul Elliott. *Mojo*. August 2004.
36. ↑  Prato, Greg (31. mars 1955). «Angus Young at Allmusic». Allmusic.com. Henta 27. mars 2011.
37. ↑  «Slash Interview». Snakepit.org. Henta 27. mars 2011.
38. ↑  DAVE MUSTAINE: 'My Life Isn't About Name-Calling And Mud-Slinging' - 5 Apr. 2010. *Blabbermouth.net*
39. ↑  Prato, Greg (5. april 1966). «Mike McCready at Allmusic». Allmusic.com. Henta 27. mars 2011.
40. ↑  Prato, Greg (18. mars 1966). «Jerry Cantrell at Allmusic». Allmusic.com. Henta 27. mars 2011.
41. ↑  Prato, Greg (20. juli 1966). «Stone Gossard at Allmusic». Allmusic.com. Henta 27. mars 2011.
42. ↑  Prato, Greg (20. januar 1952). «Paul Stanley at Allmusic». Allmusic.com. Henta 27. mars 2011.
43. ↑  Alex Lifeson Interview. *Guitar Player Magazine*. Mars 2006.
44. ↑  Farley, Mike (6. juni 2007). «Dan Hawkins Interview». Bullz-eye.com. Henta 27. mars 2011.
45. ↑  Nick Hasted. THE REAL JIMMY PAGE - PART 2 Arkivert 2010-12-05 ved Wayback Machine.. *Uncut*. Henta 27. mars 2011
46. ↑  The 10 best rock bands ever. *MSNBC*
47. ↑  «100 Greatest Guitar Solos». *About:Guitar*. The New York Times Company. Henta 27. mars 2011. «1. song: Stairway to Heaven / guitarist: Jimmy Page»
48. ↑  SOLOING STRATEGIES: Jimmy Page. *Guitar World*
49. ↑  «Mojo - 100 Greatest Guitarists Of All Time». Rocklistmusic.co.uk. Henta 27. mars 2011.
50. ↑  «Hendrix tops guitar greats poll». BBC News. 7. august 2002. Henta 27. mars 2011.
51. ↑  JIMI HENDRIX, DIMEBAG, TONY IOMMI, EDDIE VAN HALEN Are Among 'Wildest Guitar Heroes', Blabbermouth.net
52. ↑  The 10 Greatest Electric-Guitar Players Arkivert 2010-10-13 ved Wayback Machine. *TIME*
53. ↑  Daltrey eyes Page collaboration. *Canadian Online Explorer*. Henta 27. mars 2011.
54. ↑  Roger Daltrey Wants To Form Band With Led Zeppelin's Jimmy Page. *Gigwise.com*. Henta 27. mars 2011
55. ↑  «Ask Keith: Official Website». Keithrichards.com. Arkivert frå originalen 13. juli 2011. Henta 27. mars 2011.
56. ↑  «Keith Richards - About Led Zeppelin». Youtube. Henta 27. mars 2011.
57. ↑  Page gets first star on British Walk of Fame. *USA Today*. Henta 27. mars 2011.
58. ↑  «Jimmy Page Awarded Living Legend Award at Classic Rock Magazine Roll of Honour 2007». Gibson. 24. juni 2008. Arkivert frå originalen 11. oktober 2010. Henta 27. mars 2011.
59. ↑  United Kingdom. «University of Surrey awards honorary doctorate to Jimmy Page». .surrey.ac.uk. Arkivert frå originalen 1. desember 2010. Henta 27. mars 2011.
60. ↑  «Led Zeppelin's Jimmy Page awarded honorary doctorate». NME. 26. juni 2008. Henta 27. mars 2011.
61. ↑  «Report». BBC News. 4. august 2004. Henta 27. mars 2011.
62. ↑  «Led Zep's Page Joins Limp Bizkit's Durst And Puddle of Mudd's Scantlin On Stage». Yahoo. 11. oktober 2001. Henta 27. mars 2011. «Led Zeppelin guitarist Jimmy Page made a surprise appearance on stage with Limp Bizkit frontman Fred Durst and Puddle of Mudd leader Wes Scantlin at the MTV Europe Video Music Awards in Frankfurt, Germany on Thursday (8 November). The trio performed Zeppelin's classic tune, "Thank You."»
63. ↑  «Jimmy Page given OBE for charity work». *CBC.ca Arts* (CBC). 14. desember 2005. Arkivert frå originalen 12. mars 2007. Henta 27. mars 2011. «Led Zeppelin guitarist Jimmy Page has been made an Officer of the Order of the British Empire, but not for his music.... The Queen bestowed the OBE on the 61-year-old rocker at Buckingham Palace on Wednesday to recognise his work with poor children in Brazil.»
64. ↑  Knight, Tom. London rap troupe fly flag at Beijing Olympics *The Telegraph*. 16 June 2008. Henta 27. mars 2011.

* *Denne artikkelen bygger på «Jimmy Page» frå Wikipedia på engelsk, og «Jimmy Page» frå Wikipedia på bokmål den 27. mars 2011.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
* Case, George (2007). *Jimmy Page: Magus, Musician, Man*. Hal Leonard books. ISBN 1-4234-0407-6.
* Mylett, Howard (1984) *Jimmy Page: Tangents Within a Framework*, London: Omnibus Press, ISBN 0-7119-0265-8.
* Welch, Chris (1985) *Power & Glory: Robert Plant & Jimmy Page*, London: Zomba Books, ISBN 0-946391-74-2.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell Led Zeppelin-side
* Jimmy Page ved The Internet Movie Database (IMDb)
* Jimmy Page av Jimmy Page - Genesis Publications Limited Edition Book

| * v
* d
* e
Led Zeppelin |
| --- |
| 
* **John Bonham**
* **John Paul Jones**
* **Jimmy Page**
* **Robert Plant**

 |
| Studioalbum | 
* *Led Zeppelin*
* *Led Zeppelin II*
* *Led Zeppelin III*
* *Led Zeppelin IV*
* *Houses of the Holy*
* *Physical Graffiti*
* *Presence*
* *In Through the Out Door*
* *Coda*

 |
| Konsertalbum | 
* *The Song Remains the Same*
* *BBC Sessions*
* *How the West Was Won*

 |
| Samleplater | 
* *Led Zeppelin*
* *Profiled*
* *Remasters*
* *Boxed Set 2*
* *The Complete Studio Recordings*
* *Best of Led Zeppelin*
* *Mothership*
* *Definitive Collection*

 |
| Singlar | 
* «Good Times Bad Times» / «Communication Breakdown»
* «Whole Lotta Love» / «Living Loving Maid (She's Just a Woman)»
* «Immigrant Song» / «Hey Hey What Can I Do»
* «Black Dog» / «Misty Mountain Hop»
* «Rock and Roll» / «Four Sticks»
* «Over the Hills and Far Away» / «Dancing Days»
* «D'yer Mak'er» / «The Crunge»
* «Trampled Under Foot» / «Black Country Woman»
* «Candy Store Rock» / «Royal Orleans»
* «Fool in the Rain» / «Hot Dog»

 |
| Filmar | 
* *The Song Remains the Same*
* *Led Zeppelin*

 |
| Tilknytt | 

|  |  |
| --- | --- |
| Artiklar | * Diskografi (Piratkopialbum)
* Swan Song
* Bron-Yr-Aur
* The Starship
* Caesar's Chariot
 |
| Band | * The Yardbirds
* XYZ
* The Firm
* Coverdale-Page
* Page and Plant
* Them Crooked Vultures
* Strange Sensation
 |
| Bøker | * *Hammer of the Gods: The Led Zeppelin Saga*
* *Stairway to Heaven: Led Zeppelin Uncensored*
* *When Giants Walked the Earth: A Biography of Led Zeppelin*
 |
| Folk | * Peter Grant
* Richard Cole
* Jason Bonham
 |

 |

| * v
* d
* e
The Yardbirds |
| --- |
| Originale medlemmar (1963–68): **Keith Relf****·** **Paul Samwell-Smith****·** **Chris Dreja****·** **Jim McCarty****·** **Top Topham****·** **Eric Clapton****·** **Jeff Beck****·** **Jimmy Page**
Seinare medlemmar (sidan 1992): John Idan**·** Gypie Mayo**·** Alan Glen**·** Jerry Donahue**·** Ben King**·** Johnny A.**·** Kenny Aaronson**·** Myke Scavone |
| Album | *For Your Love***·** *Having a Rave Up***·** *Roger the Engineer***·** *Little Games***·** *Birdland* |
| Konsertalbum | *Five Live Yardbirds***·** *Sonny Boy Williamson and the Yardbirds***·** *Live Yardbirds! Featuring Jimmy Page***·** *BBC Sessions***·** *Reunion Jam***·** *Live! Blueswailing July '64***·** *Live at B.B. King Blues Club***·** *Making Tracks* |
| Samlealbum | *The Yardbirds Greatest Hits***·** *Shapes of Things***·** *Cumular Limit***·** *Ultimate!***·** *Yardbirds '68* |
| Singlar | «I Wish You Would»**·** «Good Morning, School Girl»**·** «For Your Love»**·** «Heart Full of Soul»**·** «Evil Hearted You»**·** «I'm a Man»**·** «Shapes of Things»**·** «You're a Better Man Than I**·** «Boom Boom»**·** «Over Under Sideways Down»**·** «Happenings Ten Years Time Ago»**·** «Ten Little Indians» |
| Andre songar | «Let It Rock»**·** «Who Do You Love»**·** «You Can't Judge a Book by Looking at the Cover»**·** «Too Much Monkey Business»**·** «Smokestack Lightning»**·** «Five Long Years»**·** «The Sky Is Crying»**·** «My Girl Sloopy»**·** «Train Kept A-Rollin'»**·** «Spoonful»**·** «The Stumble»**·** «Dust My Blues»**·** «White Summer»**·** «Stealing Stealing»**·** «Most Likely You Go Your Way (And I'll Go Mine)»**·** «Dazed and Confused»**·** «Knowing That I'm Losing You»**·** «I'm Waiting for the Man» |
| Tilknytte artiklar | Diskografien**·** Giorgio Gomelsky**·** Simon Napier-Bell**·** Mickie Most**·** Peter Grant**·** Cream**·** Jeff Beck Group**·** Led Zeppelin**·** Renaissance**·** Box of Frogs |

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NLA

 |