recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Etterstadkroken
**Etterstadkroken** er ei gate på Etterstad i Oslo. Gata forbind Etterstadsletta med Brynseng stasjon på T-banen. Namnet vart vedteke i 1968. I nr. 5-7 ligg åtte bustadsblokker med til saman 360 leilegheiter, bygd i 2001/2002. I nr. 9 stod dei prisløna produksjonslokala til Norsk Elektrisk Kabelfabrik A/S (Sundts premie 1953-55), teikna av arkitekten Guttorm Bruskeland. Bygget hadde eit bølgjeforma tak over ein søylefri produksjonshall, og i Oslo bys historie (bind 5) er han brukt som døme på *Gaffeltruckens landskap*. Den gamle kabelfabrikken vart riven i 2006 for å gje plass til eit til nytt nærings- og bustadsområde. Byggeplanen vart ikkje gjennomført. Ein ny barneskule, Brynseng skule, vart bygd i staden. Skulen stod ferdig i 2017.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Etterstadkroken (Oslo)» frå Wikipedia på bokmål, den 9. oktober 2018.*

Litteratur
----------

* Knut Are Tvedt, red. (2010). «Etterstadkroken». *Oslo byleksikon* (5. utg.). Oslo: Kunnskapsforlaget. s. 159. ISBN 978-82-573-1760-7.

Bakgrunnsstoff
--------------

* «Oslo kommune – Bydelsoversikt (E)». Arkivert frå originalen 29. juli 2014.
* Blokkene i Etterstadkroken

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Lokalhistoriewiki
* SSR (namn)

 |
Koordinatar: 33°9′55″N 43°51′56″E﻿

**Al-Amiriyah** (arabisk العامري, *al-ʻāmiriyyah*) eller **Amiriyah Fallujah**, òg skrive Ameriyah, Amiriyyah, Ameriya, Amiriyat, Ameriyat, er ein by i Fallujah-distriktet i Al Anbar guvernement, kring 30 km sør for byen Fallujah i Irak. Innbyggjarane i Ameriyah høyrer hovudsakleg til Albu Issa-stamma som er ein del av Dulaim-stamma. 

Byen fekk namnet Amiriyah Fallujah etter okkupasjonen i Irak på grunn av dei mange innbyggjarane som vart forflytta her frå byen Fallujah, i alt 17 000 folk. 

Fram mot Golfkrigen i 1990, vart fleire vestlege gislar haldne her som menneskelege skjold ved ein mistenkt ammunisjonsfabrikk i området frå september 1990 til dei vart sleppte fri 6. desember 1990. Dette inkluderte mannskap frå British Airways, britar, japanarar og franskmenn. Berre britane vart haldne fram til desember, medan franskmennene og japanarane vart sleppte fri i oktober og november 1990. 

Under den amerikanske krigen i Irak var byen åstad for kampar, i tillegg til bilbomber med klorin. Mot slutten av 2007 tok politiet i Anbar over kontrollen i byen. 

I 2016, under kringsetjinga av Fallujah, var det intense kampar i området mellom den irakiske hæren og militante frå IS. Det vart òg rapportert om fleire sjølvmordsbomber av IS.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Al-Amiriyah» frå Wikipedia på engelsk, den 4. januar 2020.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Iraqi army bombard 20 ISIS rocket launchers in Anbar Province, Iraqinews.com
2. ↑  *Almasdarnews: ISIS attack kills 100 Iraqi soldiers in Fallujah*, arkivert frå originalen 18. august 2017, henta 4. januar 2020
3. ↑  ISIS suicide attacks kills, wounds 20 security members in Amiriya Fallujah, Iraqinews.com

| * v
* d
* e
Byar i Al Anbar i Irak |
| --- |
| Ar Ramadi**·** Al Fallujah**·** Al-Khalidiya**·** Hit**·** Haditha**·** Al Haqlaniyah**·** Habbaniyah**·** Ar Rutba**·** Husaybah**·** Anah**·** Rawah**·** Al Karmah**·** Kabisa**·** Al Amiriyah**·** Al Waleed**·** Akashat**·** Tarbil**·** Khan al Baghdadi**·** Barwanah**·** Saqlawiyah**·** Husaibah Al Sharqiah**·** Al-Karābilah**·** Al Ubaidi**·** Al Qaim**·** Rumana | Al Anbar |
*For ferja Høgfjord, sjå MF «Høgsfjord».* 
Utsyn over Høgsfjorden frå Dirdal. Foto: Hallvard Nygård

Ferja M/F Høgsfjord legg til på Lauvvik. *(Foto: Hallvard Nygård)*
**Høgsfjorden** er ein fjord i Rogaland. Fjorden grensar mot Sandnes kommune i sør, Strand kommune i nord, Gjesdal kommune kommune lengst i sør og aust og endar i Dirdal. Fjorden har sidefjordane Frafjorden (endar ved staden Frafjord i Gjesdal) og Lysefjorden som endar i Lysebotn. Medrekna Lysefjorden har Høgsfjorden ei lengd på 58 km. Lengda frå innløpet og inn Frafjorden er 30 km, og utan Frafjorden er lengda 24 km. 

Høgsfjorden har innløp aust for Stavanger og er ei fortsetjing av Horgefjorden, som ligg lenger nord. Vest for innløpet ligg Gandsfjorden, medan innløpet til Idsefjorden ligg lenger nord, på andre sida av øya Idse

I botnen av Høgsfjorden ligg Dirdal kor Frafjorden tar til. Oltedal er utskipingshamn for grus produsert i fjellet like ved. Følgjer ein fjorden ut og vestover på nordsida finn ein først Helle som tidlegare var eit naturleg mål for handelsturar på fjorden. Helle soknar til Espedalen, kor det no er uttak av sand. Sanden vert frakta ned til Helle for utskiping med båtar. Etter Helle finn vi Husafjellet som skil Rossavik frå Helle. Vidare på den nordlege fjordsida kjem fjellet Uburen før ein er ute ved kommunesenteret Forsand. Det finst sanduttak også her. Vidare langs nordsida, men på vestsida av utlaupet til Lysefjorden ligg Oanes, det nordlege endepunkt i Høgsfjordsambandet. Vidare vestover ligg Meling, Idsal og legst ut Idse. 

På sørsida av fjorden finn ein Oltesvika eit par kilometer ut frå Dirdal, vidare Lauvvik som er sørlege endepunkt i Høgsfjordsambandet. Lengre ut på sørsida av Høgsfjorden ligg Høle innanfor Ådnøy, og lengst ut mot utlaupet av fjorden finn ein Vierneset og Tungholmen med ei fyrlykt.

Hurtigbåter og ferjer er i drift på fjorden i skjeringspunktet mellom Høgsfjorden og Lysefjorden. Høgsfjordsambandet går to gonger i timen mellom Oanes og Lauvvik. Hurtigbåtar går i daglege ruter frå Stavanger til Lysebotn via Forsand og Lauvvik.

Tidlegare var det Høgsfjorden som kopla bygdene saman. Mykje handel og ein del ekteskap vart utveksla fram og tilbake over fjorden.

**Høgsfjord** er òg namnet på eit tidlegare formannskapsdistrikt av Høle og Forsand. 1. januar 1871 vart Forsand ein eigen formannskapsdistriktskommune og Høgsfjord skifta namn til Høle formannskapsdistrikt. Etter delinga vart skole og anna delt mellom bygdene.

Kjelde
------

* Artikkelen «Høgsfjorden», Wikipedia på bokmål

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* GeoNames
* SSR (namn)

 |
Koordinatar: 33°38′ N 35°47′ E﻿

**Al-Bireh**, **El Bire**, **Biré**, **El Bireh** (arabisk البيرة) eller **Birra** (under krosstoga) er ein by i Rashaya distrikt, søraust i Bekaa guvernement i Libanon. Al-Bireh er ein del av kommunen Rashaya. Han ligg vest for vegen mellom Majdel Anjar og Rashaya. Innbyggjartalet er estimert å vere kring 9000. Han er ein liten muslimsk by med to moskear og to skular.

Den eldste delen av byen ligg på toppen av Jabal Arbi, medan den nyare delen ligg i dalen Wadi al-Taym, og vert kalla Izza. Av stader i nærleiken finn ein Rafid, Kamed, Khirbet-Rouha og Mdouckha. Byen ligg 80 km frå Beirut og 40 km frå Damaskus i Syria.

Hovudnæringa i byen er jordbruk. Byen er kjend for dyrking av oliven, mandlar, frukt og grønsaker og andre avlingar.

Historie
--------

Det er gjort fleire funn frå Qaraoun-kulturen frå yngre steinalder i området.

Byen vart først okkupert av PLO-styrkar seint i 1970-åra, så av israelske styrkar tidleg i 1980-åra. Før den israelske invasjonen vart byen råka av fleire israelske luftåtak.

I januar 2009 vart ei gate i byen kalla opp etter presidenten Hugo Chávez, etter at Venezuela kasta ut ein israelsk ambassadør på grunn av det israelske åtaket på Gazastripa i 2008-2009.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Al-Bireh» frå Wikipedia på engelsk, den 23. september 2014.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  L. Copeland; P. Wescombe (1966). *Inventory of Stone-Age Sites in Lebanon: North, South and East-Central Libanon, s. 26*. Impr. Catholique. Henta 22. september 2014.
2. ↑  *arkivkopi*, arkivert frå originalen 16. juli 2011, henta 23. september 2014

Bakgrunnsstoff
--------------

* Map of El Bire on www.discoverlebanon.com
**«Anytime You Need»** var det armenske bidraget i Eurovision Song Contest 2007, framført på engelsk og armensk av Hayko. Dette var det fyrste gongen armensk vart nytta i eit bidrag i tevlinga.

Eurovision Song Contest 2007
----------------------------

På grunn av at songen «Without Your Love», framført av André, enda på åttandeplass i 2006 vart Armenia direktekvalifisert til finalen.

Songen starta som nummer 23 i finalen, etter Tyrkia med «Shake It Up Şekerim» av Kenan Doğulu og før Moldova med «Fight» av Natalia Barbu.

Bidraget fekk tolv poeng frå Georgia og Tyrkia, ti poeng frå Frankrike, Russland, Nederland, Polen, Tsjekkia og Belgia, åtte poeng frå Spania, Bulgaria og Kypros, seks poeng frå Hellas, fem poeng frå Kviterussland, Ukraina, Israel og Austerrike og to poeng frå Tyskland og Moldova. Armenia fekk til saman 138 poeng og enda på åttandeplass av totalt 24 bidrag.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Anytime You Need» frå Wikipedia på engelsk, den 8. april 2012.*


| * v
* d
* e
Armenske songar i Eurovision Song Contest |
| --- |
| *Without Your Love* (2006)**·** *Anytime You Need* (2007)**·** *Qélé, Qélé* (2008)**·** *Jan Jan* (2009)**·** *Apricot Stone* (2010)**·** *Boom Boom* (2011)**·** *Lonely Planet* (2013)**·** *Not Alone* (2014)**·** *Face the Shadow* (2015)**·** *LoveWave* (2016)**·** *Fly with Me* (2017)**·** *Qami* (2018)**·** *Walking Out* (2019)**·** *Chains on You* (2020) |
| **Milazzo** |
| --- |
| Horisonten tilHorisonten til  |
| Plassering |
| 

Milazzo is located in Italia

 |
| Styresmakter |
| Land  Region  Provins | Italia Italia  Sicilia  Messina |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  24,23 km² |
| Innbyggjarar  - Totalt | 32 601 |
| Koordinatar | 38°13′″N 15°14′″E﻿Koordinatar: 38°13′″N 15°14′″E﻿ |
| Høgd over havet | 1 m |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | 98057 |
| Telefon-retningsnummer | 090 |

**Milazzo** (siciliansk *Milazzu*, latinsk *Mylae*) er ein by og ein kommune i provinsen Messina på Sicilia i Italia.

Byen ligg mellom to bukter og er ein strategisk stad nordaust på Sicilia. Han ligg 43 km frå provinshovudstaden og er ein del av storbyområdet ved Messinasundet, som har over 200 000 innbyggjarar. 

Opphavleg var han ein gresk by, og frå 36 fvt. anerkjend som ein romersk civitas. I dag er Milazzo er ein turistdestinasjon og eit flott utgangspunkt for Dei eoliske øyane, Nebrodiparken og Tindari. Det er mange spor etter den antikke historia til byen. 

Det er planar om å få borga, festningsbyen og den gamle landsbyen inn på verdsarvlista til UNESCO. Neset Capo Milazzo er i dag eit marint reservat.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Milazzo» frå Wikipedia på engelsk, den 19. april 2012.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
MF «Høgsfjord» ved kaia på Lauvvik. Foto: Hallvard Nygård

**Høgsfjordsambandet** er namnet på eit ferjesamband som kryssar Høgsfjorden mellom Oanes og Lauvvik som ein del av Riksveg 13. Før opninga av Lysefjordbrua i desember 1997, så var også Forsand ein del av ferjesambandet, trekantsambandet Lauvvik-Oanes-Forsand.

Historie
--------

Sambandet over Høgsfjorden vart starta opp rundt pinsa 1962. Det var bilferja M/F Høgsfjord med plass til tolv bilar som farta sambandet. Dei første dagane var det opp til seks timars ventetid på grunn av stor trafikk som følgje av at innbyggjarane i områda rundt skulle teste ferja. Det var Høgsfjord Rutelag som dreiv sambandet i starten.

I 1966 vart M/F «Oanes» (tidlegare M/F «Kleppestø») med plass til 22 biler setten inn i tillegg til M/F «Høgsfjord». M/F «Oanes» var bygd i 1955 og vart kjøpt frå Rutelaget Askøy-Bergen. Seinare vart begge ferjene skifta ut med MF «Høgsfjord» (bygd i 1978).

Den første MF «Høgsfjord» slutta å gå på sambandet i 1990. Då tok truleg MF «Frafjord» over før den nye MF «Høgsfjord» vart setten i drift i 1992. Med nye MF «Høgsfjord» vart effektiviteten i Høgsfjordsambandet sterkt betra. Saman med tvillingferja MF «Hjelmeland») var ho utvikla spesielt for små og korte samband med mange avgangar i døgnet. Den hadde òg sidevegs maskinkraft for enklare manøvrering til kai.

Om Ryfast vert realisert etter planar som finst i 2007 vil Høgsfjordsambandet verte lagt ned. 

Kolumbus si rute 47 frå Lauvvik korresponderer med ferja. Foto: Hallvard Nygård

Busskorrespondanse
------------------

Fleire bussruter på begge kaiene korresponderer med ferjeavgangane. Østerhus-bussar som går frå Forsand til Jørpeland på «gamlevegen» innom Idse går òg innom kaia på Oanes. På kvardagar køyrer Østerhus ei pendlarrute frå Jørpeland til Forus som går med ferja, ho korresponder også med buss på Oanes til Forsand. Det går også bussar frå Forsand kai til Oanes og motsett, for å frakte skuleelevar og andre pendlande som anten tek rute 47 frå Lauvvik eller høpp på pendlarruta på Oanes. På Lauvvik-sida går Kolumbus si bussrute 47 til Sandnes fleire gongar dagleg.

Ferjer i Høgsfjordsambandet
---------------------------

* 1962-1978, MF «Høgsfjord», 12 PBE
* 1966-1978, MF «Oanes» (tidlegare M/F «Kleppestø»), 22 PBE
* 1978-1990, MF «Høgsfjord» (nå MF «Halsa»), 40 PBE
* 1990-1992, MF «Frafjord» (55 PBE)
* 1992-i dag, MF «Høgsfjord», 75 PBE

Kjelder
-------

* Artikkelen «Høgsfjordsambandet», Wikipedia på bokmål
**Rasmus Ingebrigtsson på Myklebust**, kalla **Store-Rasmus** (fødd ca. 1595 på Li i Ørskog, død ca. 1666), var ein «bondeopprørar» i Møre og Romsdal. Han var leiglending på garden Myklebust på Harøya (i noverande Ålesund kommune).

Rasmus heldt rekneskap med futar som tok for mykje skatt og klaga dei inn for Kongen. Etter fleire runder i retten, kor søksmåla gjekk både vegar, blei han 24. august 1661 dømd til livsvarig straffarbeid på Akershus slott for ulovlege allmugemøte, grunnlause klagemål og forakt for retten.

Sonen hans, «Unge-Rasmus», som hadde hjelpt faren i rettsprosessen, fekk etter søknad lov til å halda på garden Myklebust. Fleire av dei mange tusen etterkomarane hans er omtalte i *Slekter fra Romsdalskysten* (1979) av Anna S. Julnes.

Kjelder
-------

* Bjørn Jonson Dale: «Opphavet til Store-Rasmus» Arkivert 2005-04-05 ved Wayback Machine. i *Sunnmørsposten* 14.9.1996
* K. J. Tennøe: *Os-ætten i Vatne (med et tillæg om Ulvestad-ætten)* (Aalesund 1928): s. 29
Frontmontert snøskjer.
**Snøsker** er eit reiskap for å rydda snø, montert på ein traktor eller i nokre høve på ein bil eller lastebil. For traktor finst det både front- og bakmonterte snøskjer. Dei bakmonterte er festa til trepunktsopphenget, slik at dei lett kan heisast opp når det ikkje er i bruk. Bakmonterte skjer vert ofte nytta ved normal kjøreretning framover, men nokre kan snuast og nyttast ved rygging. Snøskjer er nærskylde med snøplog, spesielt skråplog, og det er inga klår grense mellom snøskjer og skråplog. Når reiskapen er bygd for å nyttast med låg hastigheir vert han gjerne kalla snøskjer, medan reiskap som vert nytta ved stor hastigheit, til dømes på lastebil, og som kastar snøen, vert kalla skråplog.

* Frontmonters snøskjerFrontmonters snøskjer
* Bakmontert snøskjerBakmontert snøskjer

| * v
* d
* e
Kommunalmaskinar |
| --- |
| Lette anleggsmaskinar | Frontlastar  | Vegskrape  | Jordbor |
| Parkmaskinar | Jordfres  | Trommel  | Grasklyppar  | Lauvblåsar |
| Snørydding | Snøplog | Snøskjer  | Snøfresar  | Strøbil |
| Transport | Industritraktor  | Tilhengar  | Lastebil |
| Renovasjon | Feiemaskin  | Spylebil  | Søppelbil  | Søppelkompaktor  | Slamsugar |
Koordinatar: 71°35′S 68°22′W﻿

**Horrocks Block** er et stort firkanta klippeframspring som hovudsakleg består av sandstein, som ligg på nordsida av Venusbreen, 3,5 km sørvest for Keystone Cliffs, på austsida av Aleksanderøya i Antarktis. Det vart kartlagt av Directorate of Overseas Surveys frå satellittbilete tekne av amerikanske National Aeronautics and Space Administration i samarbeid med U.S. Geological Survey og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med plasseringa nær Venusbreen etter Jeremiah Horrocks, den britiske astronomen som føresåg og først observerte ein Venuspassasje i 1639.

Horrocks Block verkar å ha noko tilknyting til den nærliggande Bandstone Block, sidan begge er firkanta framspring av sandstein.

Kjelder
-------

1. ↑  «Horrocks Block». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 22. januar 2014.

 Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «Horrocks Block» (innhald frå Geographic Names Information System).


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
| Evesham  |
| --- |
|  |
| Plassering |
| 

Evesham is located in

 |
| Styresmakter |
| Land |  Storbritannia |
| Konstituerande land |  England |
| Grevskap | Worcestershire |
| Distrikt | Wychavon |
| Geografi |
| Innbyggjarar  - By (2001) | 22 304 |
| Koordinatar |  52°5′″N 1°57′″W﻿Koordinatar: 52°5′″N 1°57′″W﻿ |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | WR11 |
| Telefon-retningsnummer | 0 1386 |
| 
 Commons har multimedium som gjeld: **Evesham**
 |

 **Evesham**  er ein by i grevskapet Worcestershire i England. Han har kring 22 500 innbyggjarar og ligg om lag midt mellom Worcester, Cheltenham og Stratford-upon-Avon. Evesham ligg i Vale of Evesham, eit område som består av flaumsletta til elva Avon, som ein gong var eit stort senter for hagebruk. Byen er ofte råka av flaum. Flaumen i 2007 var den verste i historisk tid. 

Byen vart grunnlagd tidleg på 700-talet kring eit kloster, som ein gong var det største i Europa. Klosteret vart øydelagd under oppløysinga av klostera og berre klokketårnet står att. På 1200-talet vart ein av to slag under den andre baronkrigen i England utkjempa nær byen.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Evesham» frå Wikipedia på engelsk, den 22. juli 2011.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* LCCN
* GeoNames
* BBC Things
* MusicBrainz (area)

 |
**Jan Siberechts** (1627–1703) var ein flamsk landskaps- og sjangermålar, som fyrst i ettertid har fått eit større namn. Han var fødd i Antwerpen og døydde i London.

Liv og gjerning
---------------

*Landleg scene*, ca. 1665-70
Eit utsyn over Bayhall i Pembury i Kent
Siberechts var son til ein skulptør med same namn. Sjølv vart han målarmeister i 1649. Han er særleg påakta for sine landskapsmåleri med figurar, verk som *Bondegard* (1660), *Landskap med ei kyrkje* (1666), *Landskap med ei slumrande gjetarjente*, *Landleg scene* og *Kanallandskap*. Talet på verk som vert tilskrive Siberechts har gjennom nyare granskingar auka mykje. I 1672 reiste han til England og budde der resten av livet.

Mange kunstvitarar oppfattar Siberechts landskapskunst som ein flamsk parallell til kunsten åt hollendaren Nicolaes Pieterszoon Berchem og elevane hans, men både i val av motiv og som kolorist skil Siberechts seg mykje frå dei. I staden for å ta det italienske eller pseudo-italienske landskapet med si glødande atmosfære som norm, slik Berchem-elevane gjorde, måla Siberechts landskapet i heimlandet, og det oftast i ein mørk tone, noko som bidreg til å framheve den klare sølvtonen i lufta. Særskild framifrå er han i si behandling av lyset, der han oppnår ei strålande friskheit. Hans fint plasserte figurar er utmerkt teikna, og han har med stor framgang prøvd seg også som sjangermålar. Til dømes eit elegant *Interiør* frå 1671, som i ein kjølig fargetone syner ei mor ved vogga, ei jente som sopar, samt på veggane to karakteristiske landskap av Siberechts .

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Jan Siberechts» frå Wikipedia på svensk, den 26. februar 2014.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Jan Siberechts**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* SUDOC
* BPN
* ULAN
* KulturNav

 |
|  |
| --- |
| ***«Everybody Needs Somebody to Love»***  Singel av Solomon Burke |
|  |
| B-side | «Looking For My Baby» |
| **Utgjeve** | 1964 |
| **Sjanger** | R&B, soul |
| **Selskap** | Atlantic2241 |
| Låtskrivar(ar) | Wexler, Berns, Burke |
| Solomon Burke-kronologi |
| «Goodbye Baby (Baby Goodbye)» | *«Everybody Needs Somebody to Love»* | «Yes I Do»
 
 |

«**Everybody Needs Somebody to Love**» er ein song av Solomon Burke. Songen vart gjeven ut på singel i 1964.

Songen er rangert på 429. plass på lista til musikkmagasinet *Rolling Stone* over dei 500 beste songane gjennom tidene. 

Dan Aykroyd og John Belushi (The Blues Brothers) spelte songen i filmen *The Blues Brothers*. Songen var òg på *Definitive Collection*-albumet deira. The Rolling Stones spelte inn songen på albumet *The Rolling Stones No. 2* i 1965, og Solomon Burke dukka opp på scenen i lag med dei på konsertturneen deira i 2002-2003. Ei innspeling frå denne turneen er med på konsertalbumet *Live Licks* frå 2004. 

Songen vart òg spelt av The 13th Floor Elevators i 60-åra og Led Zeppelin var kjend for å spele songen på konsertar som ein del av «Whole Lotta Love». Wilson Pickett har òg spelt songen.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Everybody Needs Somebody to Love» frå Wikipedia på engelsk, den 22. februar 2009.*



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 437: «White Man in Hammersmith Palais »  The Clash | Plassering på lista til Rolling Stone frå 2010 over dei 500 beste songane gjennom tidene436 «Everybody Needs Somebody to Love» Solomon Burke | 435: «New Year's Day »  U2 |
*Denne sida finst òg på høgnorsk — sjå «Hn/Sigrøn».*
Kristtorn er døme på eviggrøne buskar som held på blada sine medan lauvtre rundt feller sine. Foto: Evelyn Simak

**Alltidgrøn** eller **eviggrøn** er nemningar for ei plante som har grøne blad heile året. Somme artar er det ein kallar vintergrøne, det vil seie at dei held på blada inntil dei nye blada foldar seg ut ved lauvsprett. I motsetning til desse to gruppene har ein dei lauvfellande plantene, som mister blada om vinteren, der det er kaldt, eller i tørketida, når vasstapet er for stort for planta.

Dei fleste eviggrøne plantene held på blada i halvtanna år til fem år, men rekorden ligg på omkring 40 år (*Pinus longaeva*).

I tropane er dei fleste plantene eviggrøne. I Skandinavia utmerker bartrea seg. Av andre eviggrøne bladplanter i skandinavisk natur er eføy og kristtorn mest kjende, men her finn ein òg eviggrøne lyngplantar, og bregnar.

Sjå òg
------

* Vintergrøn
* Haustfarge
* Lauvfall
* Lauvfellande

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Stedsegrøn» frå Wikipedia på dansk, og «Städsegrön» frå Wikipedia på svensk den 21. juni 2012.*
**Ardennaroffensiven** var eit slag som fann stad under den andre verdskrigen. Offensiven starta i desember 1944, og dette var den siste tyske offensiven på Vestfronten under verdskrigen. 

Med denne offensiven planla den tyske hæren å slå ein stor kile inn i den allierte fronten, for så å svinge nordover og erobre Antwerpen frå dei allierte. Dermed ville ein dela dei allierte armeane i to. Leiaren for Nazi-Tyskland. Adolf Hitler, hadde håp om at denne offensiven ville tvinga dei allierte til å forhandla fram ein fredsavtale med aksemaktene som vinnarar. Tyskarane kalla operasjonen «Wacht Am Rhein» i eit forsøk på å lura dei allierte til å tru at det var ein forsvarsplan. I engelsk-talande land er slaget blitt kjend som «Battle of the Bulge», då den tyske framrykkinga førte til at frontlinjene framstod som ein «bul» på kartet.

Tyskarane innleidde ardennaroffensiven om morgonen den 16. desember 1944. Innan julaftan 1944 hadde den tyske operasjonen stoppa nesten heilt opp, men fyrst den 8. januar 1945 innsåg tyskarane at slaget var tapt og byrja tilbaketrekkinga. Sjølv om offensiven slo feil for tyskarane, batt han opp store ressursar på den allierte sida. Dei allierte styrkane var også seine med å reagera på det tyske angrepet, noko som forseinka dei allierte i fleire månadar. Dei allierte fekk på den andre sida moglegheita til å nedkjempe nokre av dei best trente tyske avdelingane som var stasjonert langs dei tyske forsvarsverka på grensa mot Frankrike, Belgia og Luxembourg. Dette gjorde dei seinare kampane i Tyskland mykje lettare.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Battle of the Bulge on the Web (katalog) (engelsk)
* *The Ardennes: Battle of the Bulge*, den offisielle historia til den amerikanske hæren av Hugh M. Cole (engelsk)
* Canadian War Museum online WW2 avisarkiv Arkivert 2005-11-27 ved Wayback Machine. (engelsk)

The German Counteroffensive in the Ardennes fra US Army (engelsk)



|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC

 |
*Sjå òg elva Arda i Bulgaria.*

**Arda** er ei elv i Emilia-Romagna i Italia og ei av sideelvane til Po frå høgre. Nesten heile elva ligg innanfor provinsen Piacenza.

Ho har sitt utspring i ei høgd på 1 200 meter over havet i Dei liguriske Appenninane nordvest for Monte Lama (nær Monte Menegosa) i kommunen Morfasso. Etter om lag 15 km, i ei høgd på 341 moh. er ho demma opp. Dette har skapt reservoaret Lago di Mignano, som dekkjer eit areal på om lag 2 km² og vert både nytta som vassforsyning og til produksjon av straum. 

Elva renn så gjennom Lugagnano Val d'Arda og Castell'Arquato før ho renn ut på Posletta og gjennom Fiorenzuola d'Arda og Cortemaggiore. Før ho munnar ut i Po, nær Polesine Parmense, mottar ho Ongina frå høgre, som har sitt utspring i Piacenzaåsane mellom Alseno og Castell'Arquato.

Arda følgjer det vanlege mønsteret til elvar i Appenninane med størst vassføring om våren og hausten og minimal vassføring om sommaren.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Arda River (Italy)» frå Wikipedia på engelsk, den 17. november 2007.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* LCCN
* GeoNames

 |
Utsikt frå Blowing Rock i Nord-Carolina.
**Blue Ridge Mountains** er ei av dei parallelle stratiografiske fjellkjedene som utgjer Appalachane i det austlege USA. Ho består av granitt og noko gneis, og strekker seg opp til 2037 meter over havet.

Fjellkjeda omsluttar elvedalen i Shenandoah- og Potomac-elvene, og strekker seg gjennom delstatane Georgia, Sør-Carolina, Nord-Carolina, Virginia, Vest-Virginia, Maryland og Pennsylvania. Kittatinny Mountains og Shawangunk Ridge i respektivt New Jersey og New York er framhaldet av fjellkjeda nordover.

I dagleg tale nyttar ein namnet Blue Ridge Mountains primært om den austlegaste kjeda i Appalachane, men geologisk omfattar fjella òg Great Smoky Mountains, Great Balsams med fleire, i tillegg til ein del av Shenandoah Valley.

Fjellkjeda er ei av verdas eldste fjellkjeder, somme delar meir enn ein milliard år gamle. Fjella er hovudsagleg granitt og omdanna (metamorfisk) vulkansk materiale (gneis). I den delen av fjellkjeda som går gjennom Virginia, finn ein òg ein del kalksteinsformasjoner med eit stort tal større og mindre holekompleks, som Luray Caverns, Grand Caverns, Endless Caverns, Shenandoah Caverns.I North Carolina finn ein berre eit enkelt holekompleks, nemleg dei forholdsvis små Linville Caverns.

I den sørlege delen av Blue Ridge Mountains finn ein størsteparten av dei høgaste fjella i Appalachane. Såleis er det berre i North Carolina og Tennessee 39 fjell på meir enn 1.800 meter, medan det i den nordlege delen av Appalachane berre er eit enkelt fjell over 1 800 meter. Fjellkjedas høgste fjell er Mount Mitchell i North Carolina med sine 2 037 moh. medan Grandfather Mountain, òg i North Carolina, med 1 817 meter er det høgste fjellet i den austlegaste delen av kjeda.

Gjennom den sørlege delen av fjellkjeda går Blue Ridge Parkway, ein 750 km lang, naturskjønn veg som knyter saman dei to nasjonalparkane Great Smoky Mountains National Park i North Carolina og Shenandoah National Park i Virginia.

* Blue Ridge Mountains ved Charlottesville i VirginiaBlue Ridge Mountains ved Charlottesville i Virginia
* Grandfather Mountain i North Carolina. I forgrunnen ser ein Blue Ridge ParkwayGrandfather Mountain i North Carolina. I forgrunnen ser ein Blue Ridge Parkway
**Norsk Wikipedia** var namnet åt den norskspråklege utgåva av Wikipedia frå 2001 til 2005. Dette var opphavleg ei utgåve som omfatta alle dei norske målformene.

I 2004 vart det oppretta ei eiga utgåve for nynorsk, og året etter gjekk den fellesnorske utgåva over til å vera ei utgåve for bokmål og riksmål.

Det eksisterer dermed i dag to norskspråklege utgåver av Wikipedia:

* *Norsk Wikipedia på bokmål og riksmål*, grunnlagd som *Norsk Wikipedia* 26. november 2001
* *Nynorsk Wikipedia*, grunnlagd 31. juli 2004

Norsk Wikipedia er ei av dei eldste Wikipedia-utgåvene og vart oppretta same år som Wikipedia-prosjektet vart grunnlagd, som den 16. og siste utgåva som vart grunnlagd i 2001. Det er den nest eldste av dei skandinaviske utgåvene, men prosjektet var inaktivt i lengre tid, og vart først gjenoppliva hausten 2003 etter at prosjektet skifta frå UseModWiki til fase 3-programvara, som då allereie hadde vore brukt av dei fleste større prosjekta sidan 2002. Oppgraderinga skjedde 15. desember 2003 og den første dagen registrerte rundt ti personar seg som brukarar. Dei fleste eksisterande artiklane (ca. 700) vart sletta eller fullstendig nyskrivne i løpet av desember 2003-januar 2004, og talet artiklar hadde ved utgangen av 2004 nådd 15 000. Dermed var norsk Wikipedia i denne perioden ei av dei snøggast vaksande utgåvene.

I februar 2006 vart bokmål- og riksmålsutgåva den 13. utgåva som passerte 50 000 artiklar, og eit år seinare den 14. til å nå 100 000 artiklar. Utgåva er no den 13. største utgåva etter tal artiklar. Den 30. januar 2008 passerte Norsk Wikipedia på bokmål og riksmål 150 000 artiklar, og den 13. desember same år passerte den 200 000 artiklar.

Ettersom norsk, dansk og svensk er innbyrdes forståelege språk har det heilt frå byrjinga i varierande grad vore eit samarbeid mellom dei skandinaviske utgåvene. Dette var frå 2002 organisert i nettverket WIKIng og seinare gjennom *skanwiki*-seksjonen på Wikimedias metawikisite. Ein del av samarbeidet er delinga av anbefalte artiklar mellom dei forskjellige skandinaviske utgåvene, som byrja i 2004. I oppbyggjingsfasen (2003, byrjinga av 2004) baserte norsk Wikipedia seg særleg på import av artiklar frå den då klårt større danske utgåva.

Norsk Wikipedia brukte opphavleg adressa *no.wikipedia.com*. I samband med at Wikipedia gjekk over frå å bruke wikipedia.com til å bruka wikipedia.org som hovuddomene vart adressa endra til *no.wikipedia.org*. Denne adressa vart behalden etter at utgåva i 2005 gjekk over til berre å omfatta bokmål og riksmål. 

Utgåva på nynorsk brukar adressa *nn.wikipedia.org*.

Referansar
----------

1. ↑

* (16. mai, 2005). Deling og samarbeid på dei skandinaviske Wikipediaene. *Wikipedia Signpost*.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Arkiverte utgåver av no.wikipedia.com hjå web.archive.org
* Arkiverte utgåver av no.wikipedia.org hjå web.archive.org

 Wikipedia på **bokmål og riksmål**
**Rivertonklubben** er ei norsk foreining stifta i 1972 som har som formål å arbeida for fremjing av den gode kriminallitteraturen i Noreg. Klubben skal fungera som eit fagleg fellesskap for forfattarar, redaktørar, litteraturforskarar og andre som har ei yrkesmessig tilknyting til kriminallitteratur. Klubben har namn etter forfattaren Sven Elvestad, som også signerte med namna Kristian F. Biller, Knut Gribb, Asbjørn Krag og Stein Riverton.

Sidan 1973 har Rivertonklubben delt ut den kriminallitterære Rivertonprisen. Den fyrste vinnaren var Sigrun Krokvik, for beste norske krimroman utgjeven i 1972, *Bortreist på ubestemt tid*. Seinare har ein delt ut prisen årleg, bortsett frå i 1977 og 1984

Sidan 2007 har Rivertonklubben disponert eit eige rom i Litteraturhuset i Oslo, det såkalla Rivertonrommet. Her finst klubben si samling av kriminallitteratur, den såkalla Rivertonsamlingen, og ei påbyrja samling som skal omfatta all norsk kriminallitteratur. Rommet kan òg disponerast til styre- og medlemsmøte for Rivertonklubben.

I 2017 hadde Rivertonklubben kring 150 medlemmer.

Presidentar i Rivertonklubben
-----------------------------

1. Gerd Nyquist (1972–1977)
2. Nils Nordberg (1977–1983)
3. Sigurd B. Hennum (1983–1985)
4. Nils Nordberg (1985–2001)
5. Anne Holt (2001–2003)
6. Jon Michelet (2003–2009)
7. Hans H. Skei (2009–2015)
8. Tom Egeland (2015–2019)
9. Trude Teige (2019)

Sjå òg
------

* Rivertonprisen

Kjelder
-------

1. ↑   Arkivert 2022-12-02 ved Wayback Machine. besøkt 2008.11.17

* *Denne artikkelen bygger på «Rivertonklubben» frå Wikipedia på bokmål, den 27. mars 2023.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Rivertonklubbens nettstad: http://www.rivertonklubben.no
* Ny revolverpresident i gammel krimklubb. Om historia til Rivertonklubben og Rivertonprisen, Dagbladet 28.03.2001
**Lex imperfecta** (latin: *ufullstendig lov*), er ei lov som ikkje kan gjennomtvingast ved rettslege middel. I nokre tilfelle har lovreglar ingen bestemmelsar om kva følgjer det skal ha om regelen blir broten. Regelen kan dermed vere ei moralsk rettesnor eller ei målsetting frå lovgjevar si side, men altså utan sanksjonar ved brot på regelen.

Eksempel frå norsk rett
-----------------------

Eksempel på dette er Grunnlova § 110 første ledd, som lyder: 

«Det paaligger Statens Myndigheder at lægge Forholdene til Rette for at ethvert arbeidsdygtigt Menneske kan skaffe sig Udkomme ved sit Arbeide.»

Ein kan ikkje med heimel i denne paragrafen fremme noko krav mot staten eller nokon annan, verken eit krav om å få arbeid, eit krav om erstatning for at ein ikkje har fått arbeid, eller eit krav om straff fordi denne regelen ikkje har blitt oppfylt.

Eit anna eksempel er barnelova § 30, der første ledd mellom anna har følgjande innhald: 

«§ 30. Innhaldet i foreldreansvaret.

Barnet har krav på omsut og omtanke frå dei som har foreldreansvaret. (...) Foreldreansvaret skal utøvast ut frå barnet sine interesser og behov.»

Her er ingen reglar i *barnelova* som inneheld sanksjonar ved brot på desse rettane og pliktene. Så barnelova er lex imperfecta når det gjeld desse reglane. Reglane er ei moralsk rettesnor frå lovgjevar si side. Ein skal likevel vere merksam på at andre lover, til dømes barnevernlova og straffelova, har lovreglar som råkar alvorlege brot på omsuta for eit barn frå foreldra si side.

Bakgrunnsstoff
--------------

Lex imperfecta hos Store danske, vitja 19. august 2011.

Fotnotar
--------

1. ↑  Grunnlova § 110
2. ↑  Barnelova § 30
Dei fire største krigsskodeplassane under Leyteslaget: 1) Sibuyansjøen, 2) Surigaosundet, 3) Samar, 4) havet utanfor Kapp Engaño. Leytebukta ligg mellom punkta 2 og 4
**Leyteslaget**, eller **Slaget ved Leytebukta**, var eit sjøslag under andre verdskrigen som fann stad ved øya Leyte i Filippinane i tida 23.-26. oktober 1944. Sjøslaget vert vanlegvis rekna som det største gjennom verdskrigen.

Slaget vart utkjempa mellom miltære styrkar frå USA og Australia på den eine sida, og den japanske marinen på den andre sida. Krigshandlingane gjekk føre seg i og ute havet mellom og ved dei filippinske øyane Leyte, Samar og Luzon. Den 20. oktober invaderte USA-amerikanske øya Leyte, som del av ein plan som skulle isolere Japan frå dei landområda det okkuperte i Søraust-Asia, særleg med tanke på å fråvriste den japanske krigsmakta og industrien krigsviktig tilgang på olje. Den japanske marinen mobiliserte så godt som alle større marinefarty i eit forsøk på å slå tilbake den allierte invasjonen, men vart jaga vekk av den USA-amerikanske marinen sin 3. og 7. flåte. Japans marine leid store tap, og hadde sidan aldri ein liknande krigsstyrke. Størstedelen av dei store japanske krigsskipa låg, i mangel på drivstoff, resten av Stillehavskrigen i basane sine, der dei måtte tole tap under vedvarande flyåtak.

Leyteslaget bestod eigenleg av fire ulike trefningar mellom dei stridande maktene. Det omfatta slag i Sibuyansjøen, Surigaosundet, utanfor Kapp Engaño og ved øya Samar, så vel som andre mindre angrep i området.

Under Leyteslaget nytta det japanske flyvåpenet organiserte kamikaze-åtak for fyrste gong. Japan hadde på det tidspunkt færre krigsfly enn dei allierte hadde av marinefarty, noko som viser kor svekt Japan var som krigsmakt, målt mot dei allierte hausten 1944.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Battle of Leyte Gulf» frå Wikipedia på engelsk, den 15. mars 2017.*
**Norsk Sjømålmissil** eller **Naval Strike Missile** (**NSM**) er eit sjømålsmissil og kryssarmissil produsert av Kongsberg Defence & Aerospace. NSM vart starta opp som eit utviklingsprosjekt for Sjøforsvaret, med føremål å utvikla ein mellomdistanse-kryssarmissil for maritime mål, men vart f.o.m 2016 òg operativt som kryssarmissil mot mål på land.

Missilet har vorte utvikla gjennom 13 år, og har som føremål å treffa mål på lang avstand med stor presisjon. Det har kosta Noreg to milliardar kroner og elleve prøveoppskytningar å utvikla våpenet. Opphavleg namn på prosjektet NSM var «Nytt sjømålsmissil». Det har òg vorte omtalt som «Norsk sjømålsmissil». Seinare vart det gjevne marknadsnamnet «Naval Strike Missile».

Missilet var opphavleg tiltenkt bruk på #den nye missiltorpedobåtane til sjøforsvaret av Skjold-klassa, men er no òg installert på dei nye fregattane av Fridtjof Nansen-klassa. Missilet har nyutviklet stridshovud av same storleik og vekt som dei eldre Penguin-missila, men det er meir effektivt og slagkraftig. I tillegg har NSM ein passivt termisk bildedannande søkjar, som tyder at missilet styrer seg inn mot - og registrerar varmeutstråling over eit stort område, og deretter kalkulerar vegen til målet sjølv. På denne måten kan det mellom anna skilje mellom ulike fartøy og unngå å treffa sivile fartøy. Produsenten seier at missilet skal ha ei rekkevidde på 185 km.

NSM er levert til Polen som ein del av eit mobilt kystartillerisystem der missila skal avfyrast frå lastebilar. Kontrakten, som har ein verdi på 800 millionar kroner, vart skrive i slutten av 2008 og leveransen skulle vera ferdigstilt før utgangen av 2012.
Kontrakten vart utvida i desember 2011 med verdi på ytterlegare 712 millionar kroner.

Variantar
---------

NSM
Opphavleg variant i serieproduksjon for bruk frå skip. Kan òg brukast frå lastebil.
Joint Strike Missile
Framtidig multirolleversjon spesielt for Lockheed Martin F-35 Lightning II (Joint Strike Fightar). Ifølgje KDA er JSM det einaste kryssarmissilet som får plass i F-35s interne våpenstasjonar. To stykke kan berast internt, medan 4 kan berast under vingane. Prosjektet er finansiert av Noreg og Australia.

Kjelder
-------

1. ↑  VG.no
2. ↑  Dette er fredsnasjonen Noreg sitt nye suparvåpen
3. ↑  NSM contract valued at MNOK 800 with Poland[*daud lenkje*]
4. ↑  *NSM missilkontrakt i Polen godkjend*, arkivert frå originalen 4. mars 2016, henta 1. februar 2017
5. ↑  *Sign joint marketing agreement*, arkivert frå originalen 22. februar 2007, henta 1. februar 2017
6. ↑  Norway pushes naval strike missile for JSF

* *Denne artikkelen bygger på «Naval Strike Missile» frå Wikipedia på engelsk, den 1. februar 2017.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Informasjonsside om NSM hos KDA Arkivert 2009-12-01 ved Wayback Machine.
* Informasjonsside om JSM hos KDA Arkivert 2010-12-31 ved Wayback Machine.
* Vellukka prøveskyting av NSM Arkivert 2007-01-18 ved Wayback Machine.
* Video av prøveskyting av NSM
Ein kardioide skapt av ein rullande sirkel.
**Kardioide** er ei «hjarteforma» algebraisk kurve av 4. grad.

Likningar
---------

Basert på skildringa av ein rullande sirkel kring ein fast sirkel, der begge sirklane har radius *a*, kan kardioiden skildrast av dei parametriske likningane:

{\displaystyle x=a(2\cos t-\cos 2t),\,}
{\displaystyle y=a(2\sin t-\sin 2t).\,}
I det komplekse planet vert dette

{\displaystyle z=a(2e^{it}-e^{2it}).\,}
Her er *a* radiusen til sirkelen som skapar kurven, og den faste sirkelen er sentrert ved origo. Punktet som skapar kurven rører den faste sirkelen ved (*a*, 0), toppunktet. Parameteren *t* kan eliminerast ved 

{\displaystyle (z{\bar {z}}-a^{2})^{2}-4a^{2}(z-a)({\bar {z}}-a)=0}
eller i rektangulære koordinatar,

{\displaystyle (x^{2}+y^{2}-a^{2})^{2}-4a^{2}((x-a)^{2}+y^{2})=0.\,}
  

Desse likningane kan forenklast noko med å flytte den faste sirkelen til høgre *a* einignar og velje punktet på den rullande sirkelen slik at han rører den faste sirkelen i origo. Dette endrar orienteringa til kurven slik at toppunktet vert til venstre. Dei parametriske likningane vert då:

{\displaystyle x=a(1+2\cos t+\cos 2t),\,}
{\displaystyle y=a(2\sin t+\sin 2t),\,}
eller i det komplekse planet,

{\displaystyle z=a(1+2e^{it}+e^{2it})=a(1+e^{it})^{2}.\,}
Med å erstatte *u*=tan *t*/2, 

{\displaystyle e^{it}={\frac {1+iu}{1-iu}},}
gjeve ei rasjonal parametrisering:

{\displaystyle z={\frac {4a}{(1-iu)^{2}}},}
or

{\displaystyle x={\frac {4a(1-u^{2})}{(1+u^{2})^{2}}},}
{\displaystyle y={\frac {8au}{(1+u^{2})^{2}}}.}
Denne parametriseringa kan òg skrivast

{\displaystyle z=e^{it}2a(1+\cos t),\,}
og i denne forma er det tydeleg at likninga for denne kardioiden kan skrivast i polarkoordinatar som 

{\displaystyle r=2a(1+\cos \theta )\,}
der θ erstattar parameteren *t*. 
Dette kan òg skrivast

{\displaystyle r=4a\cos ^{2}{\frac {\theta }{2}}\,}
som impliserer at kurven er eit medlem av familien av sinusforma spiralar.

I kartesiske koordinatar vert likninga for kardioiden 

{\displaystyle \left(x^{2}+y^{2}-2ax\right)^{2}=4a^{2}\left(x^{2}+y^{2}\right).\,}

Metriske eigenskapar
--------------------

Arealet til flata til kardioden kan reknast ut frå polarlikninga:

{\displaystyle A=6\pi a^{2}\,}
eller 6 gonger arealet til sirkelen som skapte kurven.

Bogelengden til kardioden kan reknast ut nøyaktig, noko som er sjeldant for algebraiske kurver. Den totale lengda er

{\displaystyle L=16a.\,}.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Cardioid» frå Wikipedia på engelsk, den 14. september 2011.*

Bakgrunnsstoff
--------------
**Karen Mjør** (fødd 22. juni 1995 på Utne i Hardanger) er ein norsk ungdomspolitikar og målkvinne frå Stord. Ho har i fleire år vore leiar i Sunnhordland Målungdom, som vart kåra til årets lokallag i Norsk Målungdom i 2013.
 Ho er også tidlegare nestleiar i Stord AUF. Mjør er engasjert i skuledebatt og lokalpolitikk, med fokus lokal kollektivtrafikk og målsaka. Ho er oppteken av å få meir bruk av nynorsk i nasjonale media. Ho ønsker betre sidemålsopplæring, men var positiv då Stord vidaregåande skule prøvde ut éin norskkarakter hausten 2013. Ho har gått på Stord vidaregåande skule og på Sund folkehøgskule. I nyare tid har ho vore aktiv i studentfrivilligheita i Trondheim, då blant anna gjennom Snaustrinda Spelemannslag og UKA. 10. mars 20 vart ho vald til ny leiar for Studentersamfundet i Trondheim. Ho tok over leiarvervet på det digitale festmøte 17. mai 2020.[*treng kjelde*]

Kjelder
-------

1. 1 2 3  Tora Hope (15. mai 2013). «Sta nynorskleiar». Framtida. Henta 16. februar 2015.
2. ↑  «Kåra til «Årets Lokallag»», *Stordnytt*, 15. juli 2013, arkivert frå originalen 24. september 2015, henta 16. februar 2015
3. ↑  Hope, Tora (1. mai 2013), «– Er du misnøgd, så engasjer deg», *Framtida*, henta 16. februar 2015
4. ↑  «Bolleaksjonen for betre busstilbod». Stordnytt. 17. april 2013. Henta 16. februar 2015.
5. 1 2  Andrea Rygg Nøttveit (6. november 2013). «Ein av tre vil samla norskkarakteren». Framtida. Henta 16. februar 2015.
6. ↑  «Studentersamfundet i Trondhjem», *www.samfundet.no* (på norsk), henta 12. september 2019
**Wilhelm Christian Magelssen** (12. januar 1867–14. oktober 1930) var ein norsk prest og politikar for partiet Høgre, fødd i Søndre Land. 

Prestesonen Magelssen tok examen artium i 1887, og vart i 1893 sjølv cand.theol. frå Universitetet i Kristiania. Deretter var han hovudlærar 1893-94 på Diakonhjemmet i Vestre Aker herad. Perioden 1895-1901 var han styrar ved den private mellomskulen i Fredriksvern. Sidan var han sokneprest i Dverberg frå 1905, i Sortland frå 1911 og i Vågan frå 1915. Deretter var han domprost 1920-25 i Tromsø og 1925-26 i Stavanger. Både i Fredriksvern, Langesund og Dverberg var han medlem i heradsstyret.

Den 5. mars 1926 vart Magelssen utnemnd til kyrkje- og undervisningsminister i den nyskipa Lykke-regjeringa, ein posisjon han hadde til 24. desember 1927. Til sist var Magelssen sokneprest i Vestre Aker kyrkje frå 1928 til han døydde etter berre to år i tenesta.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Wilhelm Magelssen» frå Wikipedia på bokmål, den 22. mars 2017.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Historisk befolkningsregister
* Lokalhistoriewiki
* PolSys

 |
Norsk elghund svart
**Norsk elghund svart** er ein moderne variant av norsk elghund grå. Han skal ha eit stridare gemytt og krevja ein meir erfaren leiar.

Opphav og alder
---------------

Svart elghund er avla for dei same formåla som den grå typen, men er mindre og langt yngre som rase. Han har sitt opphav frå 1800-talet.

Utsjånad, anatomi og fysikk
---------------------------

Svart elghund er ein typisk spisshund, med tett kort kropp, kvadratisk bygnad og god reisning. Full av kraft og stoltheit. Mørke trygge auge, opprettståande spisse øyre. Halen blir boren stramt opprulla over midtlina av ryggen. Tett og rikt, men ikkje strittande hårlag. Han er svært robust, hardfør og uthaldande, og toler både regn og kulde svært godt. Rasen har ei idealhøgde på 47 cm (+3/-4) for hannar og 44 cm (+3/-4) for tisper.

Bruksområde
-----------

Elghunden har vore bruka til nær sagt alle former for storviltjakt, men er fyrst og fremst avla for drivande halsande jakt på elg og bjørn. Han er dessutan ein svært god spor- og vakthund, og har gjennom mange hundreår vore den viktigaste gardshunden vår. Vikingane brukte han au som kamphund.

Lynne og veremåte
-----------------

Svart elghund har gjerne eit stridare gemytt og kan vera meir eigenråding, og difor mindre egna som rein familiehund, til dømes ein grå elghund. Han likar å ha ein sterk leiar og treng kontinuerleg mosjon og hjernetrim for å trivast. Han er lett å dressere, men er fyrst og fremst ein god jakthund og turkamerat.

Anna
----

Rasen er rekna som svært eksotisk utanfor Norden.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Norske Elghundklubbers Forbunds hjemmeside
* Elghunden er kanskje ikkje så gammal likevel (engelsk)
Kilereimmariator.
Kilereimvariatorar på personbil.
**Kilereimvariator** ein mekanisk transmisjon med variabel utveksling. Variatoren har to akslingar men kvar si kilereimskive. For å endra utvekslingsforhold vert avstanden mellom dei to skivene endra på den eine akslingen, slik at diameteren endra seg. Skivene på den andre akslingen er fjørbelasta, så avstanden mellom skivene tilpassar seg automatisk strekket i reima når skivediameteren på den andre akslingen vert endra. På den måten kan omsetningsforhaldet endrast trinnlaust under belastning.

Bruksområde
-----------

Typiske bruksområde er i transmisjonen på skurtreskarar, hagetraktorar, skuterar, snøskutarar, små terrengbilar, boremaskiner, osb. Dei har òg vore nytta som kraftoverføring i personbilar. DAF er spesielt kjent for å nytta kilreimsvariator, men mange andre personbilar, som Ford, Honda, Nissan, Audi, har nytta kilerimvariator i nokre modellar.

Sjå òg
------

* Girkasse
* Hydrodynamisk momentomformar
* Hydrostatisk transmisjon
***Maal og Minne*** er eit tidsskrift for norsk språk, språkminne- og folkeminnegransking. Tidsskriftet vart gjeve ut av Bymålslaget og kom ut fyrste gongen i 1909. Det kjem med to nummer i årgangen.

### Redaksjon

*Maal og Minne* vart grunnlagt av Magnus Olsen, som og redigerte tidsskriftet fram til 1950. Seinare redaktørar har vore Trygve Knudsen (1951-67), Ludvig Holm-Olsen (1951-84), Einar Lundeby (1968-95), Bjarne Fidjestøl (1985-93), Odd Einar Haugen (1995-2005) og Kjell Ivar Vannebo (1996-2005). Sidan 2006 har Lars S. Vikør og Jon Gunnar Jørgensen hatt redaktøransvaret.

*Maal og Minne* tek imot artiklar og anna stoff skrive på norsk, svensk, dansk, engelsk og tysk.

Frå og med 1972 vart *Maal og Minne* publisert av Det Norske Samlaget, men frå og med 2010 har det vore publisert av Novus forlag.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Maal og Minne si heimeside Arkivert 2012-01-05 ved Wayback Machine.
* Om Maal og Minne på Allkunne

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |