recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Koordinatar: 50°33′45″ N 4°36′48″ W﻿

Rough Tor
**Bodmin Moor** (kornisk *Goen Bren*) er ei lynghei av granitt nordaust i Cornwall i England. Ho dekkjer eit område på 208 km² og oppstod i karbontida. 

Bodmin Moor er ein av fem djupbergartar av granitt i Cornwall som utgjer ein del av kornubisk batolitt.

Namnet 'Bodmin Moor' er forholdsvis nytt, og vart namngjeven av Ordnance Survey i 1813. Tidlegare var område kjend som **Fowey Moor** etter River Fowey som spring ut her.

Dramatiske granittklipepr stig opp frå det bølgjande lyngheilandskapet. Den mest kjend er Brown Willy, det høgaste punktet i Cornwall med ei høgd på 417 meter over havet. og Rough Tor på 400 meter over havet. I søraust er Kilmar Tor og Caradon Hill dei mest prominente åsane. Store området av landskapet er dårleg drenert og består av myrer (som på varme somrar kan tørke inn). Resten av lyngheilandskapet er hovudsakleg grove enger som er overgrodd av røsslyng eller anna låg vegetasjon.

Kjelder
-------

1. ↑
2. ↑   Charoy, B. (1986) *Genesis of the Cornubian Batholith (South West England): the example of the Carnmenellis Pluton* in: *Journal of Petrology*; 1986 Oxford: OUP
3. ↑  Pounds, Norman John Greville (2000). *A History of the English Parish: the culture of religion from Augustine to Victoria*. Cambridge University Press. s. 593. ISBN 9780521633512. ; p. 72
4. ↑  GENUKI: Cornwall

* *Denne artikkelen bygger på «Bodmin Moor» frå Wikipedia på engelsk, den 22. mars 2011.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
	+ Weatherhill, Craig (1995) *Cornish Place Namns & Language* Wilmslow: Sigma Leisure ISBN 1850584621

Bakgrunnsstoff
--------------

* Cornwall AONB

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* GeoNames
* BBC Things

 |
|  |
| --- |
| ***«Fíli gia pánta»***  |
|  |
| **Land** | Hellas |
| **Språk** | Gresk |
| **Utgjeve** | 2003 |
| Låtskrivar(ar) | Nikólas Ganópoulos |
|

**«Fíli gia pánta»** er ein song frå 2003, skriven og framført av Nikólas Ganópoulos.

«Fíli gia pánta» var eit av bidraga i Eurovision Junior 2003, den greske uttakinga til Junior Eurovision Song Contest 2003 i København i Danmark. Songen vart framført på gresk av Nikólas Ganópoulos. Bidraget vann tevlinga med 5 009 røyster.

I den fyrste utgåva av Junior Eurovision Song Contest, Junior Eurovision Song Contest 2003, debuterte Hellas med «Fíli gia pánta», framført på gresk av Nikólas Ganópoulos. Reglane var òg slik at ein måtte skrive songen sjølv. «Fíli gia pánta» av Nikólas Ganópoulos var det fyrste bidraget som vart framført i Junior Eurovision Song Contest, og det fyrste bidraget som vart framført på gresk. Hellas enda på åttandeplass med 53 poeng; tolv frå Kypros, sju frå Kroatia, Noreg og Storbritannia, fem frå Lativa og Romania, tre frå Sverige og eitt frå Kviterussland, Makedonia, Polen, Danmark og Nederland.

Fotnotar
--------

1. ↑  «2003» (på engelsk). esckaz.com. Henta 1. mai 2014.
2. ↑  «List of languages in the Junior Eurovision Song Contest» (på engelsk). tosiasiat.fi. Henta 1. mai 2014.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Junior Eurovision Song Contest 2003» frå Wikipedia på engelsk, den 1. mai 2014.*
**Fôrsukkerbete**, ofte berre kalla *fôrbete* eller *bete*, er ein plantekultivar frå beteslekta danna av kryssing mellom fôrbete og sukkerbete. Det finst ei rekkje overgangsformar mellom varietetane i høve til storleik, farge, form, stoffinnhald og veksemåte. Fôrsukkerbetar blir typisk dyrka til fôr, til dømes til hest eller storfe.

Rotknollen til fôrsukkerbete er typisk halvlang med kvit kjøtfarge og gult eller raudleg skal. Tørrstoffprosenten til fôrsukkerbeten er lågare enn i sukkerbete, men høgare enn i vanleg fôrbete. Nokre stader, som i Damark, har dyrking av fôrsukkerbete meir eller mindre fortrengd dyrkinga av fôrbete.

Fôrbete er opphavsforma til sukkerbete, og dei to formene krysser seg lett til fôrsukkerbetetypar. Vitskaplege namn for fôrsukkerbeten er *Beta vulgaris* subsp. *vulgaris* (Altissima-gruppa, Semisaccharifera-undergruppar) eller *Beta vulgaris* var. *altissima* f. *semisaccharifera*

Kjelder
-------


* Sukkerbete (31. desember 2013), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 25. mars 2014.
* «Sorting Beta names», plantnames.unimelb.edu.au
* «fôrsukkerbete» Arkivert 2014-03-26 ved Wayback Machine. *Norsk Landbruksordbok*
* G.D.H. Bell: *Cultivated Plants of the Farm* (Cambridge University Press, 2011 (1948))
* Enrico Biancardi, Leonard W. Panella, Robert T. Lewellen: *Beta maritima: The Origin of Beets* (Springer, 2011)
* Olav Bø, Bjørg Fritsvold: «Rotvekstar til fôr» Arkivert 2014-03-26 ved Wayback Machine. *Agropub.no*
* Raymond A. T. George: *Agricultural Seed Production* (CABI, 2011)
**Carl Nielsen** (9. juni 1865–3. oktober 1931) var ein dansk komponist og dirigent.

Carl Nielsen sin barndomsheim i Nørre Lyndelse.
Carl Nielsen var fødd i Sortelung ved Nørre Lyndelse på Fyn, der han voks opp. Faren var gardsarbeidar, men tente litt ekstra som landsbymusikant. Han lærte barna sine å spele fiolin. Her viste Carl Nielsen sitt store talent seg. Han fekk plass som trombonist i eit militærorkester. Her lærte han å spele på ei rekkje instrument, og blei forfremja til korporal. Dette opna sjansane for ein friplass på musikkonservatoriet. 

Som komponist er Carl Nielsen blitt karakterisert som det største nordiske musikktalentet i si tid. Han skreiv alt frå enkle melodiar til symfoniar og operaer. Carl Nielsen sitt portrett pryder dei danske 100-kronersetlane.

Nielsen var gift med bilethoggaren Anne Marie Carl Nielsen.

Verk
----

### Orkesterverk

* Symfoni nr 1 (1891-92)
* Symfoni nr 2 - *De fire Temperamenter* (1901-02)
* Symfoni nr 3 - *Sinfonia Espansiva* (1910-11)
* Violinkonsert (1911)
* Symfoni nr 4 - *Det Uudslukkelige* (1914-16)
* Symfoni nr 5 (1920-1922)
* Symfoni nr 6 - *Sinfonia Semplice* (1924-25)
* Klarinettkonsert (1928)

### Kammermusikk

* Blåsekvintett (1922)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Carl Nielsen» frå Wikipedia på bokmål, den 6. mai 2008.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Fritt tilgjengelege notar av Carl Nielsen ved International Music Score Library Project (IMSLP)


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS

 |
**Carl Johan Ruth** (21. juli 1818–8. november 1852) var handelsmann i Kautokeino frå 1844 til han vart drepen under Kautokeino-opprøret.

Carl Johan Ruth vart fødd i Gæddvik i Nederluleå i Sverige. Foreldra hans var gardbrukaren Jöns Hansson og Maria Greta Jakobsdotter. 

På 1840-talet hadde Ruth arbeid som handelsbetjent. I 1844 fekk han løyve til å drive gjestgjevarhus og landhandel i Kautokeino. Han var den første som fekk slikt løyve på staden, tidlegare hadde handelen vore avgrensa til marknadsdagane, då kjøpmenn frå m.a. Alta sende betjentar til staden. 

I 1847 var han gift med Hansine Eleonore Holmboe, f. 1824, sonedotter til futen Jens Holmboe. Som gjestgjevar hyste Ruth i periodar både lensmann og prest. Konflikt rundt brennevinssalet var eit element under uroa i Kautokeino tidleg på 1850-talet, og då uroa toppa seg 8. november 1852, vart han drepen under overfallet på handelsstaden.

Ruth vart gravlagd ved Kåfjord kyrkje. Her vart òg det tredje barnet deira døypt sommaren etter.

Kjelder
-------

* Statsarkivet i Tromsø: Kautokeino-samfunnet 1850 Arkivert 2008-02-04 ved Wayback Machine.
* Gabriel Faye Holmboe (Red.): Slekten Holmboe Stamtavle 1944

Bakgrunnsstoff
--------------

* Slektstavle
* Kåfjord i Talvik, Ministerialbok nr. 16 (1847-1857), Døde og gravlagde 1852, side 158
* Kåfjord i Talvik, Klokkarbok nr. 1 (1847-1863), Fødde og døypte 1853, side 53
* Sameradioen - Ruths gravstad

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Historisk befolkningsregister
* Lokalhistoriewiki

 |
**Carl Heinrich von Wedel** (fødd 12. juli 1712 i Göritz, død 2. april 1782 same stad) var ein prøyssisk generalløytnant og krigsminister.

Han høyrte til den pommerske uradelsslekta Wedel. Faren Georg Wilhelm var landråd i Uckermark, overrettsdirektør og arveherre på Göritz.

Femten år gammal tredde han inn i hæren og vart i 1735 forfremma til sekondløytnant. Kort etter at han vart krona gjorde Fredrik den store han i 1740 til kaptein og kompanisjef.

Wedel deltok i både den første og den andre schlesiske krigen og vart 1743 forfremma til major.

I 1747 vart Wedel gift med Friederike Auguste von Broecker. Ekteparet fekk fire døtrer og ein son.

Han vart forfremma til oberstløytnant i 1751 og mottok året etter Pour le Mérite. Kongen forfremma han til oberst i 1755.

I 1756 førte han regimentet sitt i sjuårskrigen og deltok i trefningar ved Praha 6. mai 1757. Han vart utnemnd til regimentkommandør seks dagar seinare. Under slaget ved Leuthen spelte regimentet hans ei nøkkelrolle og utmerkte seg i slik grad at fjorten personar i regimentet fekk Pour le Mérite.

I januar 1758 overtok Wedel infanteriregiment nr. 29 og tre veker seinare kom han tilbake til det gamle regimentet sitt. Om våren vart han knytt til omleiringskorpset ved Olmütz. Han slo tilbake åtaket til Laudon ved Littau 20. juni og ved Gundersdorf 28. juni. I september fekk han kommandoen over eit korps for å frigje Uckermark frå svenskane. Ved slutten av året var han tilsett for utskriving av rekrutter og inndriving av pengar og hestar i Zerbst, Bernburg og Dessau.

Fredrik den Store forfremma Wedel 22. februar 1759 til generalløytnant og i juli fekk han kommandoen over Dehna-korpset. Etter ordre frå kongen gjekk han til åtak på den overlegne russiske styrken i slaget ved Kay og leid nederlag. Under slaget ved Kunersdorf vart han alvorleg såra. Av helseårsaker vart han i 1760 tvunge til ein lengre ferie.

Etter minister von Katte døydde gav kongen han ansvaret for hærforvaltinga. Den 27. januar 1761 vart Wedel utnemnd til den første krigsministeren i Preussen med ansvar for magasin- og proviantvesen, marsj- og innkvarteringssaker og militærvaisenhus. Han tok avskjed den 4. september 1779.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Carl Heinrich von Wedel» frå Wikipedia på bokmål, den 27. desember 2009.*
	+ *Wikipedia på bokmål oppgav desse kjeldene:*
	+ Engelmann, Joachim: *Friedrich der Große und seine Generale*, Friedberg 1988.


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND

 |
**Carl Henry** (17. november 1905–2. desember 1995), opphavleg **Carl Jacobsen**, var ein norsk journalist og politikar frå Oslo som representerte Arbeidarpartiet på Stortinget.

Henry var son til ein bakarmeister i Kristiania. I perioden 1923-27 gjekk han både realgymnas i Larvik og handelsgymnas i Sandefjord. Vinteren 1930 gjekk han den nordiske folkehøgskulen i Genéve.

Frå 1929 arbeidde han som journalist, redaksjonssekretær i Nybrott i Larvik frå 1930. Perioden 1935-52 var han utgjevar av avisa, med unnatak for krigsåra 1940-43. Nazi-styresmaktene i Noreg stoppa Nybrott i august 1940, men etter ei tid vart ho slått saman med høgreavisa Østlands-Posten som det nye Larvik Dagblad. Dei to sjefredaktørane i Larvik Dagblad vart arrestert i desember 1943, og Henry erstatta dei for resten av krigstida.

Hausten 1945 vart han vald til stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet frå kjøpstadene i Vestfold fylke. Han lukkast ikkje verte attvald i 1949, ei heller verte vald i 1953. Men som varamann møtte han fast då Oscar Torp var statsminister i Noreg frå hausten 1951 til januar 1955. I den fyrste stortingsperioden var han medlem av administrasjonskomiteen, deretter av sosialkomiteen frå november 1951 til det nye stortinget konstituerte seg i januar 1954. Deretter var han formann i forsvarskomiteen i ni månader, før han dei tre siste månadene som stortingsmann var tilbake i administrasjonskomiteen.

Henry var medlem av bystyret i Larvik frå 1951 til 1967. Han var elles formann i skulestyret og 1960-68 leiar av Noregs Bank si lokalavdeling i Larvik. Vidare var han styremedlem i Én Verden frå 1947 til 1953, og i Norges Fredsråd og i Flyktnighjelpen.

Henry forlet journalistyrket midt på 1950-talet og arbeidde i likninga i Larvik frå 1956 til 1966. Sidan var han kontorsjef i Blindeforbundet til 1972.

Kjelder
-------

* lokalhistoriewiki
* Stortingsbiografi

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
**Carl Johan Fahlcrantz** (29. november 1774–29. november 1861) var ein svensk målar frå Stora Tuna i Dalarna, kjend for sine landskapsmåleri i romantisk stil. Fahlcrantz har vorte kalla «det svenska landskapsmåleriets fader».

*Utsikt mot Andrarums kyrka*, 1836
*Vy mot Gripsholms slott*, 1819
Han flytta til Stockholm i byrjinga av 1790-talet. Der lærte han å måle av dekorasjonsmålarane ved Kungliga teatern, framfor alle av Louis Belanger som kom frå Frankrike i 1798. Han tok også inntrykk av Elias Martin sin landskapsstil.

Fahlcrantz fekk sitt gjennombrot i 1807 «med sina sublima tolkningar av den nordiske naturen». Han var den fyrste svenske målaren som i all hovudsak sata på landskapsmåling. Bileta hans formidlar «en poetisk stemning i naturen og undvek all upprørande dramatik». Motiva hana skildrar ofte landskap i gyllent lys eller i måneskin. Hans einaste utanlandsreiser gjekk til høvesvis Noreg i 1827 og Danmark i 1829. I Noreg måla han eit kjent motiv av Balestrand. Elles er verk basert på Frithjofs saga mellom hans mest kjende arbeid. Begge dei svensk-norske kongane Karl Johan og Oscar I var mellom dei som bestilte arbeid av Fahlcrantz, noko også tsaren Nikolai I av Russland gjorde. 

Fahlcrantz vart medlem av Kungliga Akademien för de fria konsterna i Stockholm i 1803 og professor i 1815. Norske Thomas Fearnley var ein av elevane hans.

Kjelder
-------

* *Den svenska målarkonstens historia*. 2001

Notar

1. ↑  Den svenska målarkonstens historia:145
2. ↑  Den svenska målarkonstens historia:144

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Carl Johan Fahlcrantz**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* ISNI
* LIBRIS
* ULAN
* BNE
* KulturNav

 |
| **Nojabrsk Ноябрьск** |
| --- |
| Sentrum av NojabrskSentrum av Nojabrsk Sentrum av Nojabrsk |
|  |
| Flagget til Nojabrsk | Byvåpenet til Nojabrsk |
| **Flagget til Nojabrsk** | **Byvåpenet til Nojabrsk** | 
 |
| Plassering |
| 

Nojabrsk is located in Russland

 |
| Styresmakter |
| Land |  Russland |
| Føderasjonssubjekt | Jamalo-Nenetsk |
| GrunnlagdBystatus | 19761982 |
| Borgarmeister | Nikolai Korobkov |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  191 km² |
| Innbyggjarar  - Totalt (2007)   - folketettleik | 109 900   575,4 /km² |
| Koordinatar | 63°12′00″N 75°27′00″E﻿Koordinatar: 63°12′00″N 75°27′00″E﻿ |
| Høgd over havet | 115 moh |
| Tidssone- Ved sommartid | YEKT(UTC+5)YEKST (UTC+6) |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | 629800–629811 |
| Retningsnummer (tlf) | (+7)3496 |
| **Nettstad:** www.noyabrsk.ur.ru |

**Nojabrsk** (russisk Ноя́брьск) er den største byen i det autonome området Jamalo-Nenetsk i Russland med om lag 110 000 innbyggjarar (2007). Byen ligg rundt 560 km søraust for Salekhard og 870 km nordaust for Tjumen.

Historie
--------

Utsyn mot taigaen frå byens utkant
Nojabrsk er ein ung by og vart grunnlagd i 1976. I 1982 fekk han bystatus. Byen oppstod som følgje av utbygginga av oljefeltet «Kholmogorskoje». Det vart bygt jernbane fram til staden og oppført bustader for arbeidarane. Busetnaden voks opp rundt jernbanestasjonen *Nojabrskaja* og i oktober 1976 vart busetnaden Nojabrsk offisielt grunnlagt. Namnet kjem frå det russiske ordet for november: Ноя́брь – *nojabr*. Ved utgangen av same år hadde han 1 523 innbyggjarar. Busetnaden voks stadig vidare, og skular og gater vart bygt.

Økonomi og næringsliv
---------------------

Byen ligg midt i dei vestsibirske oljefelta og hovudnæringa er naturleg nok oljeutvinning. Selskapet Gazprom Neft er sterkt representert i området.

Transport
---------

Nojabrsk lufthamn ligg seks kilometer vest for byen, med ruter til Moskva, Salekhard og fleire andre destinasjonar.

Byen ligg ved jernbanen Tjumen–Novyj Urengoj. Byen er delt i ein mindre sørleg del, Nojabrsk-I og ein større nordleg del, Nojabrsk-II. Kvar bydel har sin eigen jernbanestasjon, noko som gjennom åra har forvirra mange nye tilreisande. Jernbanelinja skil bustaddelen i byen frå industriområdA som tener oljefelta.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Fotogalleri Arkivert 2008-03-17 ved Wayback Machine. (russisk)
* Informasjon om Nojabrsk Arkivert 2007-07-05 ved Wayback Machine. (engelsk)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Nojabrsk» frå Wikipedia på bokmål, den 8. januar 2009.*


| * v
* d
* e
Byar i Jamalo-Nenetsk |
| --- |
| Administrativt senter: Salekhard |
| Våpenskjoldet til Jamalo-Nenetsk | Gubkinskij · Labytnangi · Muravlenko · Nadym · Novyj Urengoj · Nojabrsk · Tarko-Sale | Flagget til Jamalo-Nenetsk |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
| Noisy-le-Grand |
| --- |
| Rådhuset i Noisy-le-GrandRådhuset i Noisy-le-Grand Rådhuset i Noisy-le-Grand |
| Styresmakter |
| Land  Region  Departement | Frankrike  Île-de-France  Seine-Saint-Denis |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  12,95 km² |
| Innbyggjarar  - By (2005)   - folketettleik | 61 300   4 734/km² |
| Koordinatar | 48°50′52″N 02°33′10″E﻿Koordinatar: 48°50′52″N 02°33′10″E﻿ |
| Diverse anna |
| **Heimeside:** www.ville-noisylegrand.fr |
| Plassering |
|  |

**Noisy-le-Grand** er ein kommune i dei austlege forstadane til Paris i Frankrike. Han ligg 15,2 km frå Paris sentrum, men har eigen bystatus og like over 60 000 innbyggjarar. 

Kommunen Noisy-le-Grand er ein del av sektoren Porte de Paris, ein av fire sektorar som utgjer den «nye byen» Marne-la-Vallée.

Namn
----

Namnet Noisy kjem frå det mellomalderlatinske ordet *nucetum* , som tyder «valnøttlund», etter valnøttrea som voks i området i antikken (valnøtt på fransk er *noyers*).

Tilnamnet «le-Grand» (mellomalderlatinsk: *Magnum*), som tyder «den store» vart lagt til i mellomalderen, sannsynlegvis for å skilje byen frå den mindre busetnaden Noisy-le-Sec, som stundom vart kalla *Nucenum Minus* («Noisy den litle»).

Bakgrunnsstoff
--------------

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* MusicBrainz (area)

 |
Volta elektrometer
Eit **electrometer** er eit elektrisk instrument for å måle elektrisk ladning eller elektrisk potensialskilnadar. Det finst mange forskjellige typar, får historiske handlaga mekaniske instrument til elektroniske apparat med stor presisjon. Moderne elektrometer er basert på vakuumrøyr eller faststoff-teknologi og kan nyttast til å spennings- og ladningsmålingar med særs lite tap av straum, ned til 1 femtoampere. Eit enklare, men liknande instrument, elektroskopet, virkar på liknande måte, men indikerer berre den relative storleiken til spenninga eller ladningen.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Electrometer» frå Wikipedia på engelsk, den 27. februar 2011.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
	+ Dr. J. Frick, *Physical Technics; Or Practical Instructions for Making Experiments in Physics* Translated By John D. Easter, Ph.D. - J. B. Lippincott & Co. Philadelphia 1862
	+ Robert Mfurgeson Ph.D. *Electricity* - William og Robert Chambers, London og Edinburgh 1866
	+ Silvanus P. Thompson, *Elementary Lessons in electricity og Magnetism*. - Macmillan og Co. Limited, London 1905
	+ Jones, R. V. *Instruments og Experiences* - John Wiley og Sons, London 1988

Bakgrunnsstoff
--------------
*Denne sida finst òg på høgnorsk — sjå «Hn/Elektromagnetisk kompatibilitet».*
EMC-laboratorium ved TU Dresden i Tyskland.
**Elektromagnetisk kompatibilitet (EMC)** handlar om kor robust eit elektroniske apparat og installasjonar står imot elektromagnetisk interferens, og kva elektromagnetisk støy dei strålar ut. Elektromagnetisk interferens kann skriva seg frå andre elektriske apparat, eller dei kann ha eit naturleg opphav, som lyn, elektrostatiske utladingar osb. Svitsjestøy frå rele og digital elektronikk når ofte fram til følsam elektronikk ved å fylgja elnettet, men elektromagnetiske støyfelt kan òg vera kraftige nok til å generera interferens i elektriske apparat. Ofte er det slik at system påverkar kvarandre med gjensidig interferens.

Elektriske apparat kan gjerast robuste mot elektromagnetisk støy og interferens ved betre skjerming for å redusera innkopling av elektromagnetiske støyfelt og ved å filtrera nettboren

Føreskrifter
------------

EMC vert regulert i form av eit EMC-direktivet som kom i 1996, EX-direktivet, lågspenningsdirektivet, maskindirektivet osb. Attåt dette kjem miljøvernlovgjeving og nasjonale føreskrifter, som til dømes føreskrifter for elektriske installasjonar i bygningar.

Bibliografi
-----------

* Benda, S. *Elektroniska apparater - Minikrav för industrin inom EU och EFTA', Studentlitteratur, 1993.*
* Grødal, A. *Elektromagnetisk kompabilitet for konstruktører*, Tapir forlag, 1997.
* Mardiguian, M. *EMI trubleshouting techniques*, McGraw-Hill, 2000.
* Morrison, R. *Grounding and shielding techniques*, 1998.
* O'Hara, M. *EMC at component and PCB level*, Newnes, 1998.
* Williams, T. *EMC for product designer*, 2. utg. Newnes, 1992.

| * v
* d
* e
Elektrofag |
| --- |
| Generelt | Elektromagnetisme **·** Elektroteknikk **·** Elektriske målingar |
| Elektronikk | Elektronikk **·** Telekommunikasjon **·** Signalhandsaming **·** Elektromagnetisk kompatibilitet **·** Optoelektronikk **·** Interfacing **·** Reguleringsteknikk **·** Mekatronikk **·** Kraftelektronikk **·** Eletroniske måleinstrument |
| Elkraft | Elektrisk generator **·** Elektrisk motor **·** Transformator **·** Elnett **·** Kraftelektronikk |
Diagram av ein sigarett.  
 1. Filter av 95% celluloseacetat.  

2. Tipping paper for å dekke filteret.  

3. Rullepapir for å dekke tobakken.  

4. Tobakk.
Tent sigarett på eit askebeger. Foto: Tomasz Sienicki

**Sigarett** er finhakka tobakk pakka i sylinderforma papir. Sigaretten vert tend i den eine enden og røyken vert innhalert gjennom munnen i den andre enden, som ofte har eit oransje filter. 

Moderne forsking har avdekt ein rimeleg sikker samanheng mellom sigarettrøyking og døyelege sjukdomar som lungekreft, hjartesjukdomar og KOLS. Per i dag vil norske legar fråråde folk å røykje og tilby kurs for å avslutte denne vanen. 

Sidan 1. juni 2004 har det vore forbode å røykje på norske utestader med bakgrunn i røykjelova. Vasspiper er tillate å røykje, dersom desse ikkje inneheld nikotin.

Ordsoge
-------

Det norske ordet «sigarett» kjem frå fransk *cigarette*, av spasnk *cigarrito*, som tyder 'liten sigar'. Ordet for sigar, *cigarro*, kan stamma frå mayaordet for røyking, *sik’ar*. Det spanske *cigarro* er også sett i samanheng med andre ord, som *cigarra*, spansk for 'sikade', eller *cigarral*, 'lysthage'.

Kjelder
-------

1. ↑  «sigarett» i Nynorskordboka.; cigaret i Den Danske Ordbog
2. ↑  «*cigar*». Encyclopædia Britannica Online. 2013. Henta 22. desember 2013.
3. ↑  «*cigar, n.*». *Oxford English Dictionary*.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Sigarett**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC

 |
**Carl Waaler Kaas** (fødd 28. juli 1982) er ein norsk tidlegare orienteringsløpar frå Oslo. Han vart verdsmeister på mellomdistansen i 2010 og vann VM-gull i stafett i 2015.

Aktiv
-----

Saman med Lars Skjeset og Øystein Østerbø fekk Kaas bronsemedalje i stafetten ved EM i orientering 2006 i Otepää. I sin VM-debut i 2008 i Olomouc, kom Kaas på 11.-plass på normal-distansen.

Høgdepunktet som aktiv kom då Kaas vann mellomdistansen VM i orientering 2010 i Granåsen Trondheim, 7 sekund framom andremann. Dagar seinare sprang han den fyrste etappen for det norske sølvlaget i stafett, Audun Weltzien og Olav Lundanes tok seg av dei siste etappane. Også dei to neste åra vart det stafettsølv i VM, i 2011 i Frankrike og 2012 i Sveits. Under EM i 2012 i Falun kom Kaas i mål til bronsemedalje på mellomdistansen.

Under VM 2015 i Skottland tok Kaas seg av den andre etappen då han for fjerde gong tok eit VM-sølv i stafett, då saman med Øystein Østerbø og ankermann Magne Dæhli. I 2016 opna Kaas for det norske laget som vann stafetten ved VM i Strömstad-Tanum i Sverige. Han opparbeidde ei stor leiing, før Olav Lundanes og Magne Dæhli fullførte triumfen med solide løp på sine etappar. Seinare i sesongen tok Kaas kongepokalen då han sigra på mellomdistansen under NM i Bodø. Han la opp ved sesongslutt.

### Medaljar og plasseringar i verdsmeisterskap

* VM 2010: Gull på mellomdistansen, sølv i stafett
* VM 2011: Sølv i stafett
* VM 2012: Sølv i stafett
* VM 2013: Nr 7 på mellomdistansen
* VM 2014: Nr 7 på mellomdistansen
* VM 2015: Sølv i stafett
* VM 2016: Gull i stafett, nr 5 på klassisk-distansen

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Carl Waaler Kaas» frå Wikipedia på bokmål, den 10. juli 2023.*
**Sigbjørn Bernhoft Osa** (3. mai 1910–2. februar 1990), fødd i Ulvik i Hardanger, var ein norsk musikar og statsstipendiat i folkemusikk og busett på Voss. Han var son til kunstmålaren Lars Osa og bror til journalisten Theodor Bernhoft Osa. Sigbjørn spela både fiolin og hardingfele og var den mest kjende utøvaren på det sistnemnde instrumentet i det 20. hundreåret.

Livsverk
--------

Osa vart fødd i Ulvik, men familien budde i nokre år i Valle i Setesdal før dei flytte til Voss. Faren Lars Osa spela fele, og det viste seg snart at sonen hadde talent. Bernhoft Osa flytte til Oslo for å få fiolinutdanning av Bjarne Brustad som 16-åring. I 1920 til 1930 var han elev på ein orkesterskule i Bergen, og i 1931 - 32 fortsette han fiolinstudia sine i Berlin. og debuterte som fiolinist i Oslo i 1937. Like etter andre verdskrigen fekk han stilling som fiolinist i det som skulle verta Kringkastingsorkesteret, samtidig med at han spelte i fleire andre orkester. 

Etter kvart byrja Bernhoft Osa å satsa for fullt på hardingfele. Han gjorde ei rekkje innspelingar på grammofon både som solist og med orkester og heldt mange konsertar og turnear både i Noreg, Europa og USA. Som ein av dei første folkemusikarane i Noreg let han musikken sin få samklang med moderne musikalske uttrykksformer, som t.d. i samarbeidet sitt med popgruppa *«Saft»* frå Bergen. Han hadde ei rekkje framføringar både i radio og fjernsyn, og var elles ein etterspurd foredragshaldar. 

Osa hadde i ei årrekkje tillitsverv i Voss Spelemannslag og i Landslaget for spelemenn. Osa var initiativtakar til, og musikalsk leiar for Ole Bull Akademiet på Voss, som gjev undervisning i norsk folkemusikk. Han vart elles utnemnd til æresborgar av staten Washington i 1968, fekk Norsk kulturråds ærespris i 1976, Spellemannsprisen sin heiderspris og Torkjell Haugerud-prisen med gullmedalje.

Sigbjørn Bernhoft Osa var far til skodespelaren Liv Bernhoft Osa.

Bøker av Bernhoft Osa
---------------------

* *Hardingfela*, (1952)
* *Spelmannsliv*, (1979) i samarbeid med Jostein Mæland.

Kjelder
-------

* Store Norske Leksikon om Sigbjørn Bernhoft Osa
* Utdjupande artikkel om Osa på nettsidene til Store Norske Leksikon. Forfattar: Bjørn Aksdal.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* Historisk befolkningsregister
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI

 |
**Carl Johan Lennart Bergman** (fødd 14. mars 1978) er ein svensk tidlegare skiskyttar frå Bergsäng i Hagfors kommun. Han vart verdsmeister i mixstafett under VM i skiskyting 2007, og vann i ei seinare meisterskap to VM-sølv og like mange VM-bronsar. Sidan 2010 er han gift med norske Liv-Kjersti Eikeland.

### Aktiv

Bergman deltok i verdscupen i skiskyting i 14 sesongar, 2001-14. Han sigra i 3 sprintrenn. Den fyrste sigeren kom i finske Kontiolahti 16. mars 2006, der han toppa framfor polske Tomasz Sikora og tyske Sven Fischer. Dei to andre sigrane kom i 2011/12-sesongen, i høvesvis Östersund og i Hochfilzen. I alt steig Bergman på sigerspallen etter 10 individuelle verdscup-tevlingar.

Under verdsmeisterskapen 2007 i Antholz i Italia gjekk Bergman på ankeretappen Sveriges lag inn til gull på mixstafetten, dei andre på laget var Helena Jonsson, Anna Carin Olofsson og Björn Ferry. To år etter var Bergman atter med i gullstriden på mixstafetten i ein verdsmeisterskap. Som ankermann måtte han i Pyeongchang sjå seg slått med seks sekundar av Frankrikes ankermann Simon Fourcade, men berga sølv til Sverige ved å halde Tysklands Michael Greis tre sekundar bak seg. Under VM i skiskyting 2010 i Khanty-Mansijsk kompletterte Bergman medaljesamlinga i mixstafettar gjennom å gå mål til svensk bronse. Sitt beste internasjonale meisterskap gjorde Bergman i Ruhpolding i 2012. Han opna då med å sikre seg bronsemedaljen i sprintrennet. Deretter gav han favoritten Martin Fourcade hard kamp om sigeren i jaktstarten, ei tevling som enda med sølvmedalje til Bergman, vel 5 sekundar bakom Fourcade. Til sist i meisterskapen vart Bergman sjettemann i 15 km fellesstart.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Carl Johan Bergman» frå Wikipedia på tysk, den 19. mars 2019.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* «Carl Johan Bergman» (på engelsk). Olympedia. Henta 6. februar 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |
Domkyrkja i Nola
**Nola** er ein by og ein kommune i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia. Kommunen har 34 000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 39,2 km².

Nola ligg 34 meter over havet, ved foten av Vesuv, 35 km nordaust for Napoli. Næringsmiddelindustrien er den dominerande næringsgreina.

Der Nola ligg i dag, fanst det i bronsealderen ein landsby som for ca 3900 år sidan vart dekt av oske frå det såkalla Avellino-utbrotet til vulkanen Vesuv.

Under den andre puniske krigen forsvarte byen seg i åra 216-214 f.Kr. leia av den romerske generalen Marcus Claudius Marcellus, mot tre åtak frå hæren til Hannibal.

Nola var truleg ein av dei fyrste byane i Campania. På dei eldste myntane er byen kalla Nuvlana. Under romarriket var Pompeii var hamnebyen til Nola. Keisar Augustus oppheldt seg i eit palass i Nola då han døydde i 14 e.Kr.

Byen var biskopsete det andre hundreåret. Katedralen stammar frå 1400-talet.

I 1548 kom filosofen Giordano Bruno til verda i Nola.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Nola» frå Wikipedia på tysk, den 25. mai 2015.*

* *Denne artikkelen bygger på «Nola» frå Wikipedia på engelsk, den 25. mai 2015.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* NKC
* GeoNames

 |
***Nokon kjem til å komme*** er eit skodespel av den norske forfattaren Jon Fosse, utgjeve i 1996. Stykket var det første Fosse skreiv, hausten 1992 og vinteren 1993, men blei korkje utgjeve eller oppført før i 1996, då som det tredje av stykkja hans; etter *Og aldri skal vi skiljast* (1994) og *Namnet* (1995). *Nokon kjem til å komme* hadde urpremiere på Det norske Teatret i 1996 og blei utgjeve av Samlaget same året.

Handlinga i stykkjet er, som i dei fleste av Fosse, knytt til et nokre fåe personar, med vage personkarakteristikkar. Stykkjet opnar med at *Ho* og *Han*, som begge er «halvmiddelaldrende» kjem til eit gammalt hus ved havet, som dei har kjøpt og ønskjer å busetje seg i, for å realisere forholdet sitt. Kort tid etter at dei er komne får paret vitjing av *Mannen*, ein eldre, einsleg mann som både er nabo og den som har seld huset til dei. Mannen er i og for seg harmlaus, men paret sin potensielle uro og engsting blir projisert mot han, og gjer han til «en katalysator for kjærlighet, død og seksualitet». Stykket har ein open slutt, kvar det framleis er usikkert om forholdet mellom *Ho* og *Han* kan reddast.

Ulike oppsetningar har presentert stykket som ein psykothriller, som eit stykkje om angst, eller som eit stykkje om erotikk.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Nokon kjem til å kome» frå Wikipedia på bokmål, den 18. desember 2011.*

Fotnotar
--------

1. ↑  Hovudkjelde for artikkelen er Therese Bjørneboe sin artikkel om stykkjet i artikkelsamlinga *Norsk litterær kanon*. Cappelen Damm, 2008. ISBN 978-82-04-13826-2.
2. ↑  Bjørneboe omtalar begge som halvmiddelaldrande, medan Leif Zern, i boka *Det lysande mørket, om Jon Fosses dramatikk* (Samlaget, 2005; s 43) omtalar paret som ein middelaldrande mann og ei yngre kvinne
3. ↑  sitat frå Bjørneboe
4. ↑  Runar Hodne på Nationaltheatret i 2001, ifølgje Bjørneboe
5. ↑  Eirik Stubø på Svenska Riksteatern i 2002, igjen ifølgje Bjørneboe
**Nokia Oyj** (Aksjeselskapet Nokia) er ei verksemd med hovudkontor i Esbo i Finland og fabrikkar og kontor i mange land. Verksemda utviklar og produserer telekommunikasjonsutstyrt, framfor alt mobiltelefonar.

Soge
----

Opphavleg var Nokia storprodusent av gummistøvlar, bil- og motorsykkeldekk og prosesskontrollutstyr for papirfabrikkar, men har seinare konsentrert seg heilt om mobiltelefonar etter å ha fått innpass på denne marknaden på 1980-talet. I 1991 markerte Nokia seg ved å lansere GSM (**g**roupe **s**pécial **m**obile), eit digitalt mobiltelefonsystem, ved å ringe i Helsingfors den aller fyrste GSM-samtalen i verda.

Verksemda Nokia hadde si spede byrjing med eit tresliperi som vart oppretta i Tammerfors i 1865 av industriherren Fredrik Idestam. I 1869 flytta Idestam denne verksemda til staden Nokia og utvida til ein papirfabrikk, som vart ein av pionerverksemdene i industrialiseringa av Finland. I 1898 vart verksemda Finska Gummi AB skipa, og i 1912 Finska kabel AB, som seinare òg vart flytta til Nokia, og saman med papirfabrikken kom dei til å dominere denne vesle plassen. Finska Gummi produserte dekk for bilar og syklar, og gummifottøy som støvlar og kalosjar. Allereie i 1937 vart spørsmålet om å slå saman desse verksemdene teke opp for fyrste gong, men samanslåinga skjedde ikkje før tretti år seinare.

Nokia 3310
Ein av Nokia sine største suksessar var lanseringa av mobiltelefonen Nokia 3310 som kom ut i 2000. I 2017 relanserte Nokia ein 2017-modell av Nokia 3310 med ein del oppgraderingar. 

Nokia sitt hovudkontor i Esbo i Finland.

Kjelder
-------

1. ↑  Aasebø, Haakon (22. september 2022). «Nokia – bedrift». *Store norske leksikon* (på norsk bokmål).
Koordinatar: 32°45′34.92″N 35°8′47.03″E﻿

**Nofit** (hebraisk skrift נוֹפִית, tyder Naturven) er ein fellesbusetnad nord i Israel. Han ligg i Nedre Galilea og høyrer til Zevulun regionale kommune. I 2007 var folketalet 2 600.

Åtte familiar frå Haifa og Kerayot, som ønskte å starte ein fellesbusetnad i Galilea, grunnla landsbyen. Ideen og organisatoren for gruppa var arkitekten Zvi Springer som planla landsbyen. Initiativet vart koordinert i lag med staten, som godkjende ideen i 1982. Arbeid med infrastruktur byrja i 1984, medan bygginga av husa byrja i april 1986. Dei første innbyggjarane (179 familiar) flytta inn 9. november 1987. Landsbyen vart først kalla **Pi Ner** etter Ludwig Piner, leiar for Rassco, men vart seinare endra til Nofit.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Nofit» frå Wikipedia på engelsk, den 11. april 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad (he)

| * v
* d
* e
Zevulun regionale kommune |
| --- |
| Kibbutzim | Kfar HaMaccabi**·** Ramat Yohanan**·** Sha'ar HaAmakim**·** Usha**·** Yagur |
| Moshavim | Kfar Bialik**·** Kfar Hasidim Alef |
| Fellesbusetnader | Kfar Hasidim Bet**·** Nofit |
| Arabiske landsbyar | Ibtin**·** Khawaled |
| Andre landsbyar | Kfar HaNoar HaDati**·** Oranim |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GeoNames

 |
Sylteglas i eit matskap.
**Sylting** er ein teknikk for konservering av frukt, bær, grønsaker og sopp. Han inneber som regel å koka ingrediensen ein vil sylta saman med sukker og eventuelt pektinstoff, alginat eller andre fortjukkingsmiddel. Ein ender då opp med eit stivt eller geléaktig produkt som kan kallast syltetøy, marmelade, gele eller chutney. Sukkeret verker som konserveringsmiddel. Ei anna form for sylting er sursylting, der ein sylter ved hjelp av salt og sur lake. Produktet blir gjerne kalla pickles. Ein kan også sylta utan å koka råvarene, såkalla råsylting.

Etter kokinga har ein produktet i lufttette ilåt, som hermetikkglas.

Konsververingsmiddel og tilsetjingar
------------------------------------

I tillegg til pektin, som kan finnast naturleg i mange sylteingrediensar, kan ein bruka andre konserveringsmiddel som anten også finst i ingrediensane eller blir tilsette. Dette kan til dømes vera sorbinsyre eller sorbat og benzosyre eller benzoat. Surleiksregulerande middel som askorbinsyre hindrar oksidasjon og bidreg dermed til betre haldbarheit, mellom anna ved å bevara fargen. I chutney kan ein tilsetja ulike krydder og smakstilsetjingar, som lauk, ingefær og chili.

Ved sursylting legg ein grønsaker som små agurkar, lauk eller gulrøter i saltvann og deretter i lake med eddik.
Desse kan også vera tilsette krydder og sukker.

Kjelder
-------

1. ↑  Bjorland, Ingvill (2. august 2023), «Plukk og sylt sopp, bær og grønsaker», *NRK*, henta 2. august 2023
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  «sylting». *Store norske leksikon*. 15. februar 2009. Henta 23. februar 2018.  *Fri artikkel*
**Justervesenet** er ein statleg etat, underlagd Nærings- og fiskeridepartementet, med ansvar for nasjonale normalar for måleiningar og dessutan for kontroll av målereiskapar som blir brukt ved økonomiske oppgjer med meir. Justervesenet representerer Noreg i dei internasjonale traktatane Meterkonvensjonen og International Organization of Legal Metrology, OIML.

Soge
----

Justervesenet si historie i Noreg kan førast tilbake til Kristian V si forordning av 1683 om einsarta mål og vekt i Danmark-Noreg. Eit eige norsk Justervesen vart etablert ved Kgl. res. av 6. juli 1832. Namnet Justervesenet kjem frå justering i tydinga måleteknisk kontroll.

Kontroll og handheving av lovane til kongen og vedtekter innan området mål og vekt var viktig alt i høgmellomalderen. Dette var gjalkaren si oppgåve, men han arbeidde berre innan byen, ikkje for heile kongedømet.

Løyve om måleiningar, måling og normaltid av 26. januar 2007 spesifiserer krav til lovregulert kontroll og dette er ansvaret og pliktene til Justervesenet.

Avdelingar
----------

Justervesenet har fem distriktskontor på følgjande stader: Kjeller, Stavanger, Bergen, Trondheim og Tromsø. Kvart av desse har ansvar for måleteknisk kontroll i distriktet sitt. Hovudverksemda ligg på Kjeller utanfor Oslo. På Kjeller har Justervesenet meir enn 30 individuelle laboratorium som er spesielt konstruert og utrusta for dei nøyaktigaste målingane innan områda sine.

Oppgåver
--------

Nasjonalt laboratorium sørgjer for sporbarheit (definere standardar) til dei nasjonale normalane ved kalibrering av instrument for næringslivet. Dessutan blir det utført måleteknisk forsking, rådgiving og opplæring. Dei skal realisere og vedlikehalde dei nasjonale normalane for einingar i SI-systemet. Den nasjonale normalen for grunneininga kilogram er oppbevart hos Justervesenet og blir regelmessig samanlikna med det internasjonale kilogrammet (prototypen), som er oppbevart i det internasjonale instituttet Bureau International des Poids et Mesures (BIPM) utanfor Paris. Andre grunneiningar er definert ut frå fundamentale fysiske konstantar og blir realisert ved eksperiment. Justervesenet har, saman med tilsvarande institusjonar i andre land, signert Meterkonvensjonen sin avtale om gjensidig respekt for kalibreringar (Mutual Recognition Arrangement, MRA). Denne er grunnleggjande for internasjonal tillit til måleresultata til landa.

Noreg ved Justervesenet er òg med på å vedlikehalde og sikre nøysemda i den legale tida til verda, universaltida (Universal coordinated time, UTC), med fleire atomur.

Som del av lovregulert måling gjer Justervesenet kontroll av målereiskap, typegodkjenning, utarbeider forskrifter for nye målereiskapar og dessutan har ansvar for den norske ordninga for e-merking av ferdigpakka varer.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Justervesenet» frå Wikipedia på bokmål, den 19. februar 2012.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Justervesenet
Las Batuecas-Sierra de Francia naturpark
Skumring i Sierra de Francia
**Sierra de Francia** er ei fjellkjede sør i provinsen Salamanca i Castilla y León i Spania. Ho ligg om lag 70 km frå provinshovudstaden Salamanca. 

Det meste av Sierra de Francia har vore ein del av nasjonalparken *Parque Natural de Las Batuecas-Sierra de Francia* sidan 1978. I lag med nabofjella Sierra de Béjar utgjer dei eit biosfærereservat.

Geografi
--------

Sierra de Francia er ei av fjellkjedene som høyrer til Sistema Central. Dei skogkledde fjellsidene (or, eik, furu og ask) stig opp frå det nordlege Castillaplatået, og markerer den geografiske grensa for dei sørvestlege slettene på platået (*Llanura Salmantina*). Frå sørsida av fjellkjeda ligg Las Hurdes.

Sierra de Francia består av fleire moderat høge fjell med **Pico de La Hastiala** (1735 moh) som det høgaste. På toppen av Peña de Francia (1723 moh) står eit av dei høgaste heilagdomane for Jomfru Maria i verda, samt ei TV-antenne. Andre fjell i fjellkjeda er **Mesa del Francés** (1638 moh) og **Pico Robledo** (1614 moh). Alle desse toppane er vanlegvis snødekte om vinteren. 

Av dalar i fjellkjeda er den mest kjende Rio Francia, som har gjeve namn til fjellkjeda, samt Alagón.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Sierra de Francia» frå Wikipedia på engelsk, den 12. mai 2009.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
	+ Diputación de Salamanca - Turismo - Sierra de Francia. Arkivert 2009-03-12 ved Wayback Machine.
	+ Web de Turismo de la Junta de Castilla y León. Arkivert 2007-09-27 ved Wayback Machine.
	+ Ruta por el Parque Natural Las Batuecas-Sierra de Francia. Arkivert 2009-02-01 ved Wayback Machine.
	+ Patrimonio Natural de Castilla y León Arkivert 2008-02-20 ved Wayback Machine.

1. ↑  Parque Natural Las Batuecas-Sierra de Francia.

Koordinatar: 40°15′N 6°00′W﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GeoNames

 |
**Pećka Bistrica** (serbisk skrift Пећка Бистрица, albansk *Bistrica e Pejës*) er ei elv i Kosovo. Ho er ei 62 km lang sideelv til Kvite Drin frå høgre, og renn berre innanfor regionen Methojia sørvest i Kosovo. 

Namnet på elva, *Bistrica*, tyder «klårt vatn» på serbisk. Adjektivet *Pećka*, «av Peć», er lagt til for å skilje ho frå andre elva som heiter Bistrica i Metohija: Dečanska Bistrica («av Dečani»), Prizrenska Bistrica («of Prizren»), Kožnjarska Bistrica («av Kožnjar»), Loćanska Bistrica («of Loćan»). 

Pećka Bistrica spring ut på austsida av Mokra nær grensa til Serbia og Montenegro i ei høgd på 1900 meter over havet. Det korte, men kraftige Pećka Bistrica har grave ut den imponerande Rugovakløfta mellom fjella Žljeb i nord og Koprivnik, ein del av Prokletijefjella, i sør. Kløfta er 23 km lang og opp mot 1000 meter djup. 

Når elva renn ut av kløfta når ho byen Peć og ut i Metohija-låglandet, der ho renn resten av vegen. Ho renn ei stund parallelt til Kvite Drin i nord og Dečanska Bistrica i sør, før ho munnar ut i Kvite Drin sør for byen Klina.

Elva høyrer til nedslagsfeltet til Adriahavet, og har sjølv eit nedslagsfelt på 505 km².

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Pećka Bistrica» frå Wikipedia på engelsk, den 14. mars 2009.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
		- *Mala Prosvetina Enciklopedija*, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
		- Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije*; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Beinn Chùirn** er eit fjell i Skottland om lag 5 km vest-sørvest for Tyndrum. Det ligg på grensa mellom Stirlingshire og Perthshire heilt nord i Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark.

Beinn Chùirn har ei høgd på 880 meter over havet og har status som corbett og marilyn. Det ligg i Cononish valley i lag med tre andre fjell (Ben Lui, Ben Oss og Beinn Dubhchraig som alle er Munroer og derfor overskuggar denne mindre åsen.

I 1984 vart det oppdaga ei gullåre i fjellet av det irske selskapet Ennex International. Selskapet gjorde prøveboringar i håp om at gullgruva kunne vere lønsam. Det vart bygd ein tunnel som var om lag 1280 meter lang i 1990-åra, men etter kvart som prisen på gull fall, vart det uøkonomisk å drive gruveverksemda. Dei nyare åra har gullprisen stige igjen, og eit australsk firma har planar om å halde fram gruvedrifta.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Beinn Chùirn» frå Wikipedia på engelsk, den 1. april 2011.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
* *Geology and Landscapes of Scotland*, Con Gillen, Terra Publishing, ISBN 1-903544-09-2
* *The Corbetts and other Scottish Hills*, Scott Johnstone et al. SMC Publishing, ISBN 0-907521-29-0

1. ↑  "Geology and Landscapes of Skottland" Page 85 Gives details of Gold mine geology.
2. ↑  Scotsman article 9/6/07. Gives details of gold mine.
3. ↑  Scotsman article 30/5/07. Gives details of gold mine.

Koordinatar: 56°25′25″N 4°47′18″W﻿
**Sigbrit Willums** (også skrive **Willoms** eller **Villessoon**) var ei kvinne frå Amsterdam som hadde busett seg i Bergen på 1400-talet. Ho dreiv eit gjestgiveri selde øl og vin på torget i Bergen, men var òg mor til Dyveke, som skulle bli frilla til kong Christian II. Det blei sagt at *mor Sigbrit* hadde ein finger med i spelet når det gjaldt å kopla saman dei to; i alle fall sette ho seg ikkje imot samlivet, men blei med då prins Christian tok med seg Dyveke til Oslo.

Då Christian blei konge og flytta til København, blei både Sigbrit og Dyveke med dit. Sigbrit Willums blei etter kvart rådgjevar for kongen. I 1517 fekk ho ansvaret for toll-, finans og myntvesenet i Danmark. Ho fekk dermed stor økonomisk makt, og sørgde for interessene til middelklassen, noko adelen sette liten pris på.

Dyveke døydde i 1517, men Sigbrit mista ikkje den sterke stillinga si. I staden blei ho ein morsfigur for den ektevidde dronninga til Christian II, Isabella eller Elisabeth av Burgund.

Då den hardhendte kongen blei driven frå landet måtte Sigbrit også flykta. Ho skal ha blitt boren i ei kiste slik at folk ikkje skulle få auge på og mishandla henne. Sigbrit Willums drog tilbake til nederlanda, og budde i mai 1531 i Gent. Sidan har det vore hevda at ho blei brend som heks.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* VIAF
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* BPN

 |
***Shifting Gears: A Bisexual Transmission***, eller berre ***Shifting Gears***, er ein kontroversiell GayVN Award-vinnande biseksuell pornofilm skriven og regissert av Chi Chi LaRue og gjeven ut av Channel 1 Releasing i 2008.

Nominasjonar og prisar
----------------------

*Shifting Gears: A Bisexual Transmission* vann GayVN Award 2009 i kategorien «beste biseksuelle film». Wolf Hudsom var nominert i kategorien «beste mannlege birolle», som den fyrste mannlege skodespelaren til å verte nominert i den kategorien for ein biseksuell film under GayVN Awards. Filmen var òg nominert under Grabby Awards i kategorien «beste kunstnariske retning», den fyrste for ein biseksuell film i den kategorien. Johnny Hazzard var nominert i kategorien «beste mannlege skodespelar», som den fyrste mannlege skodespelaren til å verte nominert i den kategorien for ein biseksuell film under Grabby Awards. 

| År | Pris | Kategori | Nominert | Resultat |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009 | GayVN Awards | Beste biseksuelle film | Channel 1 Releasing | Vinnar |
| Beste mannlege birolle | Wolf Hudson | Nominert |
| Grabby Awards | Beste kunstnariske retning | Channel 1 Releasing |
| Beste mannlege skodespelar | Johnny Hazzard |
|

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen er basert på ei omsetjing av artikkelen Shifting Gears: A Bisexual Transmission frå Engelsk Wikipedia .*

Fotnotar
--------

1. ↑   Cameron Marshall, Blake Riley Go Straight. Retrieved on August 15, 2008.
2. ↑  2009 GAYVN Award Nominees Announce. Retrieved on February 9, 2009.
3. ↑  2009 Grabbys Nominations. Retrieved on March 15, 2009.