recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Piero di Cosimo**, også kjend som **Piero di Lorenzo** (2. januar 1462–12. april 1521), var ein renessansemålar og -teiknar frå Firenze i Italia. Han er best kjend for sine mytologiske måleri og sine portrettbilete.

### Liv og gjerning

*Simonetta Vespucci*, ca. 1483
Piero var fødd i Firenze, der faren var gullsmed. Sjølv gjekk han i lære hos målaren Cosimo Rosselli, og fekk kallenamn etter han. Piero assisterte i 1481 Rosselli med målararbeidet i det sixtinske kapellet.

I sine tidlege år var Piero påverka av den nederlandske naturalismen til Hugo van der Goes. Goes laga den såkalla Portinari-altartavla, eit verk som leia florentinske skulen i måling i ei heilt ny retning. Piero tileigna seg grunnleggande kunnskap om blomar og om dyreliv, stilen til Hugo van der Goes er særleg tydeleg i biletet *Hyrdingane tilber*.

Saman med meisteren sin, Rosselli, la han i 1482 ut på ei reise til Roma. Han viser seg som ein sann tilhengar av renessansen gjennom skildringane av figurar i den klassiske mytologien i måleri som *Venus, Mars og Cupido*, *Persevs bergar Andromeda* og i mange andre bilete. Inspirert av Vitruvius si skildring av mennesket si utvikling, syner Pieros mytiske komposisjonar fram bisarre, hybride skapningar av menneske og dyr, eller av mennesket som lærer ta i bruk elden og ymse reiskap. Dei mange nakne figurane i desse arbeida viser påverknad frå Luca Signorelli.

*Persevs bergar Andromeda*, ca. 1520
I samtida hadde Piero ry for å vere ein eksentrikar, eit rykte som vart forstørra og overdrive av biografen Giorgio Vasari.
Piero vart påverka av preikene til Girolamo Savonarola og skal dei siste leveåra ha trekt seg tilbake og måla religiøse motiv, men med nedtrykt sinn. *Jesu fødsel med englar* og *Den heilage familien* illustrerer den religiøse gløden han henta frå Savonarola.

Piero vart mykje påakta som portrettmålar. Mellom dei mest berømte måleria hans er eit portrett av den florentinske adelskvinna *Simonetta Vespucci*. I fylgje Vasari utmerka Piero seg med å forme førestillingar og prosesjonar for nytingssjuke ynglingar i Firenze. Målaren gjev ei livaktig skildring av ein slik prosesjon ved slutten av fasta i 1507, ei skildring som illustrerer daudens triumf. Piero di Cosimo utøvde ein avgjerande påverknad på sine samtidige elevar, Mariotto Albertinelli og Bartolomeo della Porta, og var også læremeister til Andrea del Sarto.

Galleri
-------

* Den unge Johannes døyparen, ca. 1480Den unge Johannes døyparen, ca. 1480
* Adorazione del bambino, ca. 1495-1500*Adorazione del bambino*, ca. 1495-1500
* Bacchus oppdagar honning. Ca. 1499.Bacchus oppdagar honning. Ca. 1499.
* Bygging av eit palass. Mellom 1515 og 1520.Bygging av eit palass. Mellom 1515 og 1520.

Kjelder
-------

1. ↑  Chilvers, Ian (2004). «Piero di Cosimo». *The Oxford Dictionary of Art*. Oxford University Press.

---

* *Denne artikkelen bygger på «Piero di Cosimo» frå Wikipedia på engelsk, den 20. mars 2013.*

Bakgrunnsstoff
--------------

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS

 |
**Pierluigi Casiraghi** (fødd 4. mars 1969) er ein italiensk tidlegare fotballspelar frå Monza. Han var angrepsspelar og med om å vinne UEFA-cupen 1990 for Juventus og fekk VM-sølv med Italia i 1994.

Karriere
--------

### Klubbspel

Casiraghi spelte i Serie B og C for heimlege Monza til 1989. Deretter gjorde han teneste i storklubben Juventus i fire sesongar fram til sommaren 1993. Han skåra eitt av måla då Torino-klubben vann UEFA-cupfinalen 1990 med 3-1 over Fiorentina i eit dobbeltoppgjer. Same våren gjekk Juventus også sigrande ut av den nasjonale cupmeisterskapen. Perioden 1993-98 var Casiraghi Lazio-spelar. I ein av dei siste kampane for Lazio måtte han tole tap mot FC Inter i UEFA-cupfinalen 1998. Sommaren 1998 flytta han over til Chelsea FC og den engelske toppserien. I november 1998 vart han alvorleg kneskadd då han kolliderte med West Ham-målvakta, og kom aldri sidan tilbake på bana.

### Landslagsspel

Casiraghi deltok i 44 landskampar for Italia åra 1991-98. Han spelte i tre av kampane under VM i fotball 1994, ei turnering der Italia fekk sølv etter å ha tapt mot Brasil i straffeskyting. I EM i fotball 1996 skåra Casiraghi eitt av Italias tre mål, laget rauk ut allereie i gruppespelet. Til saman skåra Casiraghi 13 mål for landslaget.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Pierluigi Casiraghi» frå Wikipedia på svensk, den 7. mai 2020.*


| * v
* d
* e
Italia sitt landslag – andreplass i VM i fotball i 1994 |
| --- |
| 
* 1 Pagliuca
* 2 Apolloni
* 3 Benarrivo
* 4 Costacurta
* 5 Maldini
* 6 Baresi (kaptein)
* 7 Minotti
* 8 Mussi
* 9 Tassotti
* 10 R. Baggio
* 11 Albertini
* 12 Marchegiani
* 13 D. Baggio
* 14 Berti
* 15 Conte
* 16 Donadoni
* 17 Evani
* 18 Casiraghi
* 19 Massaro
* 20 Signori
* 21 Zola
* 22 Bucci
* Landslagstrenar: Sacchi

 | Flagget til Italia |
|  |


| * v
* d
* e
Italia sitt landslag – EM i fotball 1996 |
| --- |
| 
* 1 Peruzzi
* 2 Apolloni
* 3 Maldini (kaptein)
* 4 Carboni
* 5 Costacurta
* 6 Nesta
* 7 Donadoni
* 8 Mussi
* 9 Torricelli
* 10 Albertini
* 11 Baggio
* 12 Toldo
* 13 Rossitto
* 14 Del Piero
* 15 Di Livio
* 16 Di Matteo
* 17 Fuser
* 18 Casiraghi
* 19 Chiesa
* 20 Ravanelli
* 21 Zola
* 22 Bucci
* Landslagstrenar: Sacchi

 | Flagget til Italia |
|  |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |
**Patrícia Mbengani Bravo Mamona** (fødd 21. november 1988) er ein portugisisk friidrettsutøvar frå Lisboa som i 2016 vart europameister i tresteghopp, tidlegare vann ho bronsemedaljen i same øvinga ved europameisterskapen 2012. Under dei olympiske sommarleikane 2021 var ho i sitt livs form, presterte personbeste med eit hopp på 15,01 meter og vann sølvmedaljen i tresteg-øvinga.

Aktiv
-----

Mamona sette portugisisk rekord med 14,52 meter og vann sølvmedaljen i EM-finalen 2012. Fire år seinare forbetra ho den nasjonale rekorden til 14,58 m og vart europameister ved meisterskapen i Amsterdam. Seinare same sommaren flytta ho rekorden til 14,65 m i OL-finalen 2016, og kom på sjetteplass. År 2021 var Mamona i sitt livs form. Tidleg i i mars kneip ho fyrsteplassen i hall-VM i polske Toruń. Under OL-finalen i Tokyo 1. august 2021 opna ho med å setje landsrekord på 14,91 m, ein rekord ho i fjerde omgangen forbetra til 15,01 meter. Dermed sikra ho seg OL-sølv i øvinga. Yulimar Rojas frå Venezuela var i heilt eiga klasse og sette verdsrekord med eit hopp på 15,67 m.

Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
-----------------------------------------------------

* EM 2010 i Barcelona: Nr 8 – 14,07 m
* VM 2011 i Daegu: Utslått i kvalifiseringa (13,59 m =nr 27)
* EM 2012 i Helsinki: Sølvmedalje – 14,52 m, bakom Olha Saladukha (14,99 m)
* OL 2012 i London:Utslått i kvalifiseringa (14,11 m=nr 13)
* EM 2014 i Zürich: Utslått i kvalifiseringa (13,62 m =nr 13)
* VM 2015 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (13,74 m =nr 16)
* EM 2016 i Amsterdam: Gullmedalje – 14,58 m, framom Hanna Knjazjeva-Minenko (14,51 m)
* OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 6 – 14,65 m
* VM 2017 i London: Nr 9 – 14, 12 m
* EM 2018 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (13,92 m =nr 16)
* VM 2019 i Doha: Nr 8 – 14,40 m
* OL i 2021 i Tokyo: Sølvmedalje – 15,01, bakom Yulimar Rojas (15,67 m)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Patrícia Mamona» frå Wikipedia på tysk, den 30. april 2022.*
**«The Red Flag»** er ein song skriven av iren Jim Connell i 1889. Han har vore og er mykje bruka i den irske og britiske arbeidarrørsla, og i andre engelsktalande land, iallfall av dei som reknar seg som sosialistar. 

«Oh Christmas Tree» eller «O Tannenbaum» er vanlegvis melodien ein bruker til å synga «The Red Flag».
Connell vart fødd i County Meath aust i Irland, og flytta som vaksen til Dublin, der han arbeidde som hamnearbeidar til han vart svartelista for å prøve å fagorganisere arbeidarane. Han fór til London for å bu og arbeide der, og vart inspirert til å skrive ein sosialistisk høgsong etter å ha høyrt ei forelesing i *Social Democratic Federation*. Han sette ned orda medan han sat på toget frå Charing Cross Station til heimen sin i New Cross, i Sør-London. Teksten blir vanlegvis sungen til den tyske julesongmelodien «O Tannenbaum».

I 1920 skreiv Connell: *«Trudde eg at songen ville leve? Ja, den siste linja syner at eg gjorde det: «This song shall be our parting hymn». Eg nølte lenge over denne siste linja. Eg spurde meg sjølv om eg ikkje gjekk over streken. Men eg tenkte at med å skrive denne songen gav eg uttrykk for ikkje berre mine eigne beste tankar og kjensler, men dei beste tankar og kjensler til kvar einaste ekte sosialist eg kjende. Eg avgjorde at siste linja skulle stå.»*

Det er nokre alternative versjonar. For eksempel blir «The workers' flag» somtid sunge i staden for «The people's flag», eller «beneath its fold» i staden for « within its shade».

Tekst
-----

**The Red Flag**
The people's flag is deepest red,
It shrouded oft our martyr'd dead
And ere their limbs grew stiff and cold,
Their hearts' blood dyed its ev'ry fold.
Then raise the scarlet standard high,
Within its shade we'll live and die,
Though cowards flinch and traitors sneer,
We'll keep the red flag flying here.
Look round, the Frenchman loves its blaze,
The sturdy German chants its praise,
In Moscow's vaults its hymns are sung,
Chicago swells the surging throng.
It waved above our infant might
When all around seemed dark as night;
It witnessed many a deed and vow,
We must not change its colour now.
It well recalls the triumphs past;
It gives the hope of peace at last:
The banner bright, the symbol plain,
Of human right and human gain.
It suits today the meek and base,
Whose minds are fixed on pelf and place,
To cringe before the rich man's frown
And haul the sacred emblem down.
With heads uncovered swear we all
To bear it onward till we fall.
Come dungeon dark or gallows grim,
This song shall be our parting hymn.
Tindemuseet på Frydenlund
**Norsk Tindesenter** er eit norsk museum på Åndalsnes i Møre og Romsdal, like ved Åndalsnes stasjon. Det er ei vidareføring av **Norsk Tindemuseum - Arne Randers Heens samlingar**.

Tindemuseet har effektar, bilde og historier frå norsk klatre- og fjellhistorie med vekt på Romsdalen. Museet viser klatresporten si utvikling frå pionertida fram til i dag. Heen har gjennom eit langt liv samla inn bilde og gjenstandar frå klatresporten si historie i romsdalske og norske fjell. I tillegg får ein innblikk i Arne Randers Heen sine mange ferder gjennom eit langt og eventyrleg liv. 

Norsk Tindemuseum låg på Frydenlund, like ved Åndalsnes.
Ei stifting oppretta av Arne Randers Heen og Bodil Roland Heen driv museet, stiftinga er gitt i gåve til Rauma kommune. Styret i Norsk Tindemuseum vedtok i 2007 å flytte museet til eit meir sentralt lokale i Åndalsnes sentrum. Rabben Barnehage kjøpte eigedommen til Tindemuseet på Frydelund.

Kjelder
-------

1. ↑  «Vår historie», *tindesenteret.no*, henta 25. juli 2021

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |
**Tom Eric Vraalsen** (26. januar 1936–13. september 2021) var ein norsk diplomat og politikar for Senterpartiet. Han var bistandsminister i Syse-regjeringa 1989–1990.

Bakgrunn
--------

Vraalsen voks opp på Frogner som son av Åre Vraalsen, direktør i Sørensen & Lies Kulkompani, og kona Franciska Andresen.

Etter Oslo handelsgymnasium utdanna han seg til siviløkonom ved Handelshøjskolen i Århus og gjekk UDs aspirantkurs.

Karriere
--------

Vraalsen tenestegjorde i Utanriksdepartementet og ved ambassadane i Beijing, Kairo, Manila og Jakarta 1961–1975. Han var ministerråd ved den norske SN-delegasjonen i New York 1975–1979, spesialrådgjevar i Utenriksdepartementets politiske avdeling 1981–1982 og fast representant for Noreg ved SN i New York 1982–1989. Han hadde permisjon frå Utanriksdepartementet som direktør for samfunnskontakt i Saga Petroleum 1991–1992. Deretter var han SN-utsending til Sør-Afrika i 1992 og Noregs ambassadør i London 1994–1996, Washington, D.C. 1996–2001 og Helsingfors 2001–2003. Han hadde òg oppdrag som SNs spesialutsending for Sudan 1998–2004.

Vraalsen var formann i Oslo Senterparti 1979–1980 og medlem av Senterpartiets programkomite i 1979. Han var bistandsminister i Jan P. Syses regjering 1989–1990.

Tom Vraalsen vart utnemnd til kommandør av St. Olavs Orden i 1987 og tildelt storkrossen av Royal Victorian Order i 1994. Han var æresdoktor ved amerikanske Augustana College og Luther College.

Familie
-------

Han var gift med Viebecke Vraalsen, tidlegare rådgjevar i Utanriksdepartementet.

Kjelder
-------

1. ↑  «Tidligere bistandsminister Tom Vraalsen er død – VG Nå: Nyhetsdøgnet». *VG Nå* (på norsk). 21. september 2021. Henta 21. september 2021.
2. 1 2  «Vraalsen, Tom Eric (1936–)».
3. ↑  Trygve Slagsvold Vedum og Marit Arnstad: *Tom Vraalsen 1936-2021* - Minneord i Aftenposten 23. september 2021
4. ↑  *Næringslivets menn i Norden: biografisk håndbok over ledere av skandinaviske firmaer*. Oslo: Eckardts bokhandel. 1950. s. 1200.
5. ↑  «Tom Vraalsen blir olje-direktør i Saga». 7. januar 1991.
6. ↑  «Tom Vraalsen til Sør-Afrika». 20. november 1992.
7. ↑  «Arbeidshest med sjakett». *Aftenposten*: 10. 26. januar 1996.
8. ↑  «Superdiplomat Tom Vraalsens siste triumf». *VG*: 20–21. 24. januar 2011.
9. ↑  *Noregs statskalender 2008*
10. ↑  «Vi vil ikke savne naboskapet med Diana». *VG*: 30–31. 22. juni 1996.

* *Denne artikkelen bygger på «Tom Vraalsen» frå Wikipedia på bokmål, den 13. oktober 2018.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* PolSys
* VIAF
* LCCN
* ISNI

 |
**Wilhelm Meisterlin** (31. mars 1878–16. mars 1954) var ein norsk forretningsmann og luftfartspioner frå Trondheim. Han var ein pioner i norsk ruteflyging og bidrog aktivt til at Noreg fekk si fyrste internasjonale flyrute i 1927.

Meisterlin var son til ein bankmann. Etter eksamen ved Trondhjems Tekniske Læreanstalt i 1897 reiste han til Sør-Afrika, der han deltok i boerkrigen som britisk offiser. Åra 1902-05 heldt han fram i det militære i Transvaal, til han så starta opp ei forretning i Johannesburg som selde utstyr til gruveindustrien. I 1908 avvikla han verksemda i Sør-Afrika og reiste tilbake til Noreg og etablerte seg i Kristiania med agentur for britisk stål og maskinvare.

Som agent for flyfabrikken Handley Page organiserte Meisterlin i august 1919 den fyrste passasjerflyging frå Storbritannia, via Nederland og Danmark, til Kjeller med eit ombygd bombefly. I 1927 etablerte han Norske Luftruter A/S, og vart agent for Deutsche Luft Hansa. Same sommaren opna det tyske selskapet den fyrste permanente flyruta på Noreg.

Meisterlin søkte i 1934 konsesjon på flyruter i Noreg, men konsesjonen gjekk til Det Norske Luftfartselskap, eit nyskipa firma kontrollert av det pengesterke skipsreiarlaget Fred. Olsen. Samstundes mista Meisterlin Lufthansa-agenturet.

Meisterlin var styremedlem i Norsk Luftseiladsforening, selskapet som organiserte polferdene med flybåtane N-24 og N-25 i 1925, og luftskipet Norge i 1926. Han var elles den fyrste formannen i Norsk Aero Klubb etter avdøde Roald Amundsen.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Wilhelm Meisterlin» frå Wikipedia på bokmål, den 25. mars 2017.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* Historisk befolkningsregister

 |
**Karl Heinz Patrik Entian** (f. 1966 ) er ein svensk biletkunstnar fødd i Karlstad, men busett i Noreg. Han er utdanna ved Kunstakademiet i Trondheim og har ein doktorgrad i måleri frå Kunsthøgskolen i Bergen, Avd Kunstakademiet (Stipendiatprogram for kunstnerisk utviklingsarbeid). Entian var lenge busett i Bergen, og bur og jobbar no i Drammen.

Entian arbeider med måleri og har mellom anna hatt separatutstillingar på Trondheim kunstmuseum, Bergen kunsthall no5, og maerzgalerie i Berlin og Leipzig. Han har laga utsmykkingar på Universitetet i Bergen (Institutt for media og informasjonsvitenskap), Universitetet i Oslo (IFI2), Vesta sitt hovudkontor i Bergen, GC Riebers-kontoret i Bergen samt Kalvatræet skole. Saman med biletkunstnar Aleksi Wildhagen driv Entian i tilegg samarbeidet -*& Co.* som er eit maleri-, poesi-, fotografi- og sosialt prosjekt som pågår utendørs.

Bakgrunnsstoff
--------------

* patrikentian.no, nettstat om kunsten til Entian
* 
* Arkivert 2016-04-23 ved Wayback Machine.
* 
* 




|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* ISNI

 |
Wilhelm II Land is located in Antarktis
Wilhelm II Land (Antarktis)

**Wilhelm II Land** (òg kalla **Wilhelm II Coast**) er ein del av Antarktis som ligg mellom Cape Penck ved 87°43'E og Cape Filchner ved 91°54'E og er ein del av kravområdet Australsk Antarktis, sjølv om dette kravet ikkje er universelt akseptert. 

Området vart oppdaga 22. februar 1902 under Gauss-ekspedisjonen (1901-1903), leia av den arktiske veteranen og geologiprofessoren Erich Dagobert von Drygalski. Drygalski kalla området opp etter keisar Vilhelm II som hadde betalt for ekspedisjonen med 1,2 millionar Goldmark.

I bukta der Drygalski-ekspedisjonen hadde leiren sin fram til 8. februar 1903 ligg Gaussberg, ein 370 meter høg utdøydd vulkan som er kalla opp etter matematikaren og fysikaren Carl Friedrich Gauss.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Kaiser Wilhelm II Land» frå Wikipedia på engelsk, den 13. oktober 2012.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
* Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «Wilhelm II Land» (innhald frå Geographic Names Information System).



Koordinatar: 66°48′S 89°11′E﻿
**Clara Ann Fowler** (8. november 1927–1. januar 2013), mest kjend under scenenamnet **Patti Page**, var ein USA-amerikansk pop- og countrysongar. Ho var den kvinnelege artisten med flest listetoppar og den bestseljande kvinnelege artisten i 1950-åra, og selde over 100 millionar plater i løpet av ein karrieren som spente over seks tiår. Ho vrt ofte introdusert somm «the Singin' Rage, Miss Patti Page».

Patti Page definerte på ange måtar tiåret med ærleg, vaksen pop med hittar som «The Doggie in the Window» og «I Went to Your Wedding». Page vart verande på hitlisten til kring midten av 1960-åra.

Karriere
--------

Clara Ann Fowler var fødd i Muskogee i Oklahoma og byrja å syngje profesjonelt på ein radiostasjon i Tulsa og spelte konsertar i helgene på si. Etter at ho vart kalla Patti Page for eit program sponsa av Page Milk, valde ho å ta dette scenenamnet. Page turnerte landet rundt med eit band leia av Jimmy Joy og enda opp i Chicago i 1947, der ho song i ei lita gruppe med Benny Goodman og ho fekk platekontrakt med Mercury. Den første hitten hennar, «Confess» kom et same året og gjorde ho til den første popartisten som overdubba harmonivokal oppå sin eigen solovokal. Etter eit par hitlåtar til, fekk Page den første singelen sin som selde ein million i 1950 med «With My Eyes Wide Open I'm Dreaming». I 1950 fekk ho òg den første førsteplassen sin med «All My Love» som låg fleire veker på toppen av salslista. Det same året gav ho ut den største hitten i karrieren hennar, «The Tennessee Waltz». Denne låg på toppen av salslista i fleire månader, og vart til slutt ein av dei bestseljande singlane gjennom tidene.

I 1952-1953 fekk Patti Page to tore hittar til med «I Went to Your Wedding» og «The Doggie in the Window», som begge låg meir enn to månader på toppen av saslista. Ho fekk sitt eige TV-show, *The Patti Page Show*, i 1955 og byrja å spele inn album med *In the Land of Hi Fi* og *Manhattan Tower*. Page var meir standhaftig mot en nye rock and roll-bølgja enn dei fleste hennar samtidige, og fekk ein stor hit i 1956 med «Allegheny Moon» og «Old Cape Cod» året etter. Page fortsette å få singlar inn på listene til inn i 1960-åra, mellom anna med kjenningsmelodien til filmen *Hush, Hush, Sweet Charlotte* i 1965. Ho stoppa stort sett å spele inn musikk i 1968, men fortsette å syngje fram til 1990-åra.

Patti Page døydde 1. januar 2013 på ein eldreheim i Encinitas i California, 85 år gammal.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Patti Page» frå Wikipedia på engelsk, den 1. februar 2018.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Bush, John. «Patti Page biography». *Allmusic*. Henta 31. januar 2018.
2. ↑  «Patti Page was a 'Singing Rage' in a phenomenal six-decade career». *South Coast Today*. February 17, 1999. Arkivert frå originalen 18. oktober 2015. Henta 31. januar 2018.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Patti Page**

* Offisiell nettstad
* Patti Page ved The Internet Movie Database (IMDb)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* BNE

 |
Koordinatar: 67°5′17.66″N 16°3′24.73″E﻿

Daja kraftverkFoto: PeltonMan

**Daja kraftverk** er eit vasskraftverk som nyttar fallet mellom Kjelvatnet og Dajavatn i Sulitjelma på 151 meter. 

Kraftverket vart bygd i 1958 av Balmi Kraftlag der Sulitjelma gruber var hovudaksjonær med 60% og det som seinare skulle bli Salten kraftsamband eigde 40%. 
I 1983 fall bergverkskonsesjonen til staten og dermed òg eigarskapen til vassdraget. SKS dreiv kraftverket på vegne av staten fram til 1997, då dei fekk kjøpt statens andel i anlegget.

På grunn av den tidlegare gruveverksemda i bygda og håp om ny drift, er det enno ein klausul om at inntil 30 GWh/år skal kunne nyttast til sjølvkostpris ved eventuell ny gruvedrift.

Dajavatn er for ein liten dam å rekne, slik at produksjonen må koordinerast med Fagerli kraftstasjon som nyttar fallet frå Dajavatn og ned til Langvatnet.

Kraftverket har i dag ein nominell årsproduksjon på 157 GWh/år frå eit nedslagsfelt på 404,6 km².

Eigar og operatør er Salten kraftsamband.

Bakgrunnsstoff
--------------

* SKS produksjon Arkivert 2007-03-05 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |
**Paul-Eerik Rummo** (fødd 19. januar 1942) er ein estisk politikar, omsetjar og forfattar.

Rummo er parlamentsmedlem for Eesti Reformierakond (Det estiske reformpartiet) i fjerde periode. Han var estisk kultur- og utdanningsminister frå 1992 til 1994 og folkesetnadsminister frå 2003 til 2007. 

Han er son av forfatteran Paul Rummo. Paul-Eerik studerte litteraturvitskap ved Universitetet i Tartu, med eksamen i 1965, og arbeidde deretter ved ulike teater i Tartu og Tallinn. På morsida er han av romanislekt. Paul-Eerik Rummo er gift med Viiu Härm, som er forfattar og skodespelar. Paret har 4 ungar.

Som forfattar debuterte han i 1962 med *Ankruhiivaja* (*ankerløfte*), og han har skrive nærare 20 bøker. Som omsetjar arbeider han med engelske og russiske forfattarar, og har mellom anna omsett Pusjkin, Dylan Thomas og T.S. Eliot til estisk. Han fekk i 1966 *Juhan Liiv-prisen* og i 2005 Litteraturprisen til det estiske kulturfondet.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Estonian Literary Magazine, 2006 (presentasjon av Rummo)[*daud lenkje*]
* Estonian Literature Information Centre om Rummo

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS
* SUDOC

 |
|  |
| --- |
| ***«Den vilda»***  Song av One More Time |
|  |
| **Land** | Sverige |
| **Språk** | Svensk |
| **Utgjeve** | 1996 |
| **Sjanger** | Etnopop, nordisk pop |
| **Lengd** | 03:07 |
| **Selskap** | Columbia |
| Låtskrivar(ar) | Peter Grönvall, Nanne Grönvall |
|

**«Den vilda»** er ein svensk etnopopballade frå 1996, komponert av Peter Grönvall og tekst skriven av Nanne Grönvall. Songen vart framført av gruppa One More Time, som bestod av ekteparet Nanne og Peter Grönvall og Maria Rådsten. «Den vilda» vann svenske Melodifestivalen i 1996 og var det svenske bidaget i Eurovision Song Contest 1996 i Oslo, der han enda på tredjeplass.

Bakgrunn
--------

«Den vilda» er komponert av ekteparet Nanne og Peter Grönvall, som i 1990-åra utgjorde gruppa One More Time saman med Maria Rådsten. Songen var éin av ti bidrag til den svenske finalen av Melodifestivalen i Stockholm 24. februar 1996. Der vann han tevlinga og vart dimed det svenske bidraget til den internasjonale finalen i Oslo 18. mai same år.

I Eurovision Song Contest i Oslo Spektrum var «Den vilda» siste bidrag ut på scena av 23 bidrag. Songen var blant favorittane til å vinne, men i likskap med fjoråret, hamna Sverige på tredjeplass med 100 poeng – inkludert 12 poeng frå den irske juryen.

Listeplasseringar
-----------------

«Den vilda» vart gjeven ut på albumet til gruppa, *Den vilda*, sommaren 1996. Singelen vart sloppen våren same år og nådde sjuandeplass på den svenske singellista. Songen låg også på Svensktoppen i tre veker i mai 1996 med ein femteplass som høgaste plassering.

One More Time spela også inn ein engelskspråkleg versjon, «The Wilderness Mistress», som vart gjeven ut på albumet *Living in a Dream* i 1997.

One More Time framførte også låten som pausenummer under finalen av Melodifestivalen i 2010.

| Liste (1996) | Høgasteplassering |
| --- | --- |
|  Sverige (Sverigetopplistan) | 7 |

Referansar
----------

1. ↑  «One More Time – Den vilda». *discogs.com*. Henta 10. juni 2018.
2. ↑  Sweden, Sveriges Television AB, Stockholm,. «Melodifestivalen 1996». *svt.se* (på svensk). Henta 10. juni 2018.
3. ↑  «Sveriges poeng i Eurovision Song Contest 1996». *eurovision.tv*. Arkivert frå originalen 12. juni 2018. Henta 10. juni 2018.
4. ↑  «"Den vilda" av One More Time». *NostalgiListan* (på svensk). Henta 10. juni 2018.
5. ↑  «One More Time - Living In A Dream». *Discogs* (på engelsk). Henta 10. juni 2018.
6. ↑  Hung, Steffen. «"Den vilda" – Swedish Charts». *swedishcharts.com*. Henta 10. juni 2018.

* *Denne artikkelen bygger på «Den vilda» frå Wikipedia på bokmål, den 21. april 2022.*
| Fort Augustus  |
| --- |
| skotsk-gælisk | Cill Chuimein |
|  |
| Plassering |
| 

Fort Augustus is located in

 |
| Styresmakter |
| Land |  Storbritannia |
| Konstituerande land |  Skottland |
| Region | Highland |
| Geografi |
| Innbyggjarar  - By (2001) | 646 |
| Koordinatar |  57°9′″N 4°41′″W﻿Koordinatar: 57°9′″N 4°41′″W﻿ |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | PH32 4 |
| 
 Commons har multimedium som gjeld: **Fort Augustus**
 |

**Fort Augustus** (skotsk-gælisk **Cill Chuimein**) er ein landsby i regionen Highland  i Skottland. Han har kring 650 innbyggjarar.

Fort Augustus ligg i den sørvestlege enden av innsjøen Loch Ness. Den kaledonske kanalen som går på tvers av Skottland frå Firth of Lorn og Fort William til Moray Firth og Inverness passerer Fort Augustus, og det er bygd store sluseanlegg der. 

Landsbyen er kalla opp etter ei festning som vart bygd av general George Wade etter opprøret til jakobittane i 1715. Fortet vart påbegynt i 1729 og stod ferdig i 1742, tidsnok til å bli erobra av jakobittane april 1745 før slaget ved Culloden. Fortet var kalla opp etter Prins William Augustus, son av kong Georg II.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Fort Augustus» frå Wikipedia på bokmål, den 3. november 2011.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* GeoNames

 |
Ei **fortrengingspumpa** er ei pumpa som sug væska eller gass inn, lukkar fluidet inn i eit fast volum, for så å pressa det ut gjennom utløpet. Dette er den eine hovudkategorien av pumper. Den andre typen er strøymingspumper. Manuelle pumper er vanlegvis fortrengingspumper som vert drivne av ei lineær rørsle. Maskindrivne pumper er vanlegvis drivne av ein motor med roterande aksling. Ved ulik utforming av pumpa kan ho få radial eller aksial arbeidsrørsle. Pumper vert difor også delte inn i aksial- og radialpumper.

Fortrengingspumper høver godt for væsker med høg viskositet eller dersom ein treng høgt trykk eller presis dosering. 

Kapasiteten til pumpa vert oppgjeve som *fortrengingsvolum*, det vil seia kor mykje pumpa leverer per omdreiing. Ved eit visst turtal får då pumpa ei leveringsmengd på eit visst volum per tidseining, som då kan verta oppgjeve i liter per minutt eller kubikkmeter per sekund.

Nokre vanlege typar fortrengingspumper er:

* Tannhjulspumpa, der eitt eller to tannhjul roterer og dreg med seg fluidet mellom tennene.
* Stempelpumpa, der eit stempel går opp og ned i ein sylinder, på same måte som i ein vanleg forbrenningsmotor. Når stempelet går inn i sylinderen, vert det eit holrom som fluidet frå innløpsporten fyller. Når stempelet går ut att, vert fluidet pressa ut gjennom utløpsporten. Ei vanleg sykkelpumpa er ei stempelpumpa.
* Skruepumpa, der ein skrue roterer slik at fluidet går mellom gjenga frå den eine enden til den andre.
* Membranpumpa fungerer nesten på same måte som ei stempelpumpa, men med ein membran i staden for stempel.
* Impellerpumpa, der mjuke gummiskovlar dreg med seg fluidet frå innløpet til utløpet. Desse pumpene er vanlege i små anlegg som t.d. kjølevassystem på båtar.
Brønnar i Hortobágy Puszta
**Den store ungarske sletta**, eller berre **Den ungarske sletta**, **Store Alföld** eller **Alföld** (ungarsk *Alföld* eller *Nagyalföld*, slovakisk *Veľká dunajská kotlina*, rumensk *Câmpia Tisei*, serbisk og kroatisk *Panonski basen* eller *Панонски басен*, 'Den pannoniske sletta') er ei slette eller eit bekken som ligg i sørlege og austlege delar av Ungarn. Ho strekkjer seg òg inn i austlege delar av Slovakia (*Východoslovenská nížina* - Det austslovakiske låglandet), sørvestlege delar av Ukraina (*Zakarpats'ka nyzovyna* - Det transkarpatiske låglandet), vestlege delar av Romania (med forskjellige namn), nordlege område av Serbia, og austlege delar av Kroatia (med forskjellige namn). Sletta utgjer den største delen av Den pannoniske sletta.

Grenser
-------

Ho grensar til Karpatane i nord og aust, dei transdonauske og kroatiske fjella i sørvest, og om lag elva Sava i sør.

Store Alföld i Ungarn
---------------------

Ein gård i Alföld, 1800-talet av Géza Mészöly
Sletta dekkjer 52 000 km² av Ungarn, eller om lag 56 % av landet. Det totale arealet er rundt 100 000 km².

Dei største ungarske forfattarane som er inspirert eller assosiert med Alföld er Ferenc Móra og Zsigmond Móricz i tillegg til poetane Sándor Petőfi og Gyula Juhász.

Av ungarske vitskapsfolk som er fødd på Alföld er fysikaren Zoltán Bay, kjemikaren János Irinyi, oppfinnaren av lydlause fyrstikker, farmakologen János Kabay, fysikaren og farmasøyten Gábor Kátai, og fysikaren og pulmonologen Frigyes Korányi.

Den viktigaste elva på Alföld er Tisza.

Dei største byane og landsbyane med medisinske bad er Berekfürdő, Cserkeszőlő, Gyula, Hajdúszoboszló, Szentes og Szolnok.

  

### Delar

Den store ungarske sletta består av følgjande område: 

* Mezőföld
* Sárrét
* Sárköz
* Drávamellék
* Kiskunság
* Jászság
* Pest-sletta
* Heves-sletta
* Borsodi-Mezőség
* Bodrogköz
* Tiszahát
* Szatmár-sletta
* Maros-Körös köze
* Körös-vidék
* Nagykunság
* Hortobágy
* Hajdúság
* Nyírség

Sjå òg
------

* Den pannoniske sletta
* Den vesle ungarske sletta
* Wien-bekkenet
* Puszta

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Great Hungarian Plain» frå Wikipedia på engelsk, den 14. februar 2007.*
**Runar Borge** (fødd 4. juni 1946) er ein norsk dansar, koreograf og regissør frå Drammen. 

Borge har utdanning i ballett og teater frå London, København og Stockholm og var profesjonell dansar i åtte år før han vart koreograf og instruktør. Han har vore fast tilknytt Det Norske Teatret, men har hatt oppdrag på dei fleste teatera i Noreg, inkludert Den norske operaen. Hans fyrste dansejobb var i Spelemann på taket på Det Norske Teatret i 1968. Han har òg spelt i Göteborg, Stockholm, London og Los Angeles. Borge har stått bak meir enn 50 førestillingar, blant andre *A Chorus Line, Billy, Cats, Den spanske flue, Funny Girl, My Fair Lady, Operafantomet, Piaf, Sugar, Ungen* og *West Side Story*. 

Runar Borge har som regissør teke i bruk dans i ei stor mengd teateroppsetningar og musikalar og har dermed gjort dans til ein tydeleg del av norsk teater både i store og små produksjonar. Han tilpassar koreografi til førestillingane på ein måte som inkluderer dansen i stykket og var den fyrste som fekk laga ny koreografi til musikalen Cats.

Prisar og utmerkingar
---------------------

* Leif Justers revypris
* Guldmasken 1988 og 1989
* Oslo Bystipend 1990
* Senter for Dansekunsts Ærespris 2002
* Komiprisen 2003 (Fagprisen)

Kjelder
-------

* Hvem Hva Hvor 1992 ISBN 82-516-1391-4
* Omsett frå Wikipedia på bokmål, innhenta måndag 4. januar 2010, klokka 20:27.

Referansar
----------

1. ↑  Ærespris til Runar Borge

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* VIAF
* ISNI

 |
**Michelle Perry** (fødd 1. mai 1979) er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Los Angeles i California som tevla i hekkeløp og mangekamp. Ho vart verdsmeister på 100 meter hekk i 2005 og forsvarte VM-tittelen i 2007. Hennar personlege rekordar er 12,43 sekundar på 100 m hekk og 6 126 poeng i sjukamp.

### Aktiv

Perry deltok under Sommar-OL 2004 i sjukamp og vart nummer 14. Året etter vart ho USA-amerikansk mester på 100 m hekk, og deretter vann ho gullmedaljen i øvinga på tida 12,66 då VM i friidrett 2005 fann stad i Helsinki. Både i 2005 og 2006 sprang ho korthekken på 12,43 sekundar.

Under VM i friidrett 2007 i Osaka vann Perry eit jamnt løp med tida 12,46, like framom Perdita Felicien frå Canada og Delloreen Ennis-London frå Jamaica, med høvesvis 12,49 og 12,50. Perry kom over i løpebana til svenske Susanna Kallur, men den svenske protesten kom for seint inn til at den vart handsama.

Perry deltok ikkje i Sommar-OL 2008. Ved friidretts-VM 2009 i Berlin var ho plaga med skadar og rauk ut i forsøksløpet på korthekken.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Michelle Perry» frå Wikipedia på engelsk, den 4. september 2015.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |
Koordinatar: 56°21′18″N 3°17′54″W﻿

**Tay** er ei elv som renn 193 km og er med det den lengste elva i Skottland. Ho har det meste av det sørlege skotske høglandet som nedslagsfelt. Kjelda til Tay er ved fjellet Ben Lui, berre 13 km frå byen Oban på vestkysten, mens elveosen er ved Nordsjøen, rundt 160 km austanfor. Rekna i gjennomsnittleg vassføring (170 m3/s ved Perth) er den største elva på øya Storbritannia. 

Elva har fleire namn; den første delen blir kalla Connonish, deretter Fillan og deretter skiftar namnet til Dochart inntil ho flyt inn i innsjøen Loch Tay ved Killin.

Elva renn ut frå Loch Tay ved Kenmore og flyt derfrå til Perth. I historisk tid var dette siste plassen ein kunne krysse elva før havet. Nedanfor Perth blir elva påverka av tidevatnet og renn ut i fjorden Firth of Tay. Den største byen langs elva er Dundee som ligg på nordsida av Firth.

Dei største sideelvene til Tay er Almond, Isla, Braan, Tummel og Lyon. Akkurat som Spey, Dee og Tweed, er Tay ei vidkjend lakseelv.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* GeoNames

 |
|  |
| --- |
| **Blåklokke** |
| BlåklokkeBlåklokke |
|
| **Status** |
| **Status i Noreg:** LC Livskraftig |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Planteriket Plantae |
| **Rekkje:** | Karplantar Tracheophyta |
| **Underrekkje:** | Frøplantar Spermatophytes |
| **Orden:** | Korgplanteordenen Asterales |
| **Familie:** | Klokkefamilien Campanulaceae |
| **Underfamilie:** | Campanuloideae |
| **Slekt:** | Klokkeslekta *Campanula* |
| **Art:** | **Blåklokke** *C. rotundifolia* |
|
| **Vitskapleg namn** |
| ***Campanula rotundifolia***L. 1753 |

**Blåklokke** (*Campanula rotundifolia* ) er ein fleirårig opptil 10-15 cm høg plante i klokkeslekta i klokkefamilien. Ho vert også kalla **småklokke**.

Blåklokka har små nyre- eller hjarteforma grunnblad, som vert danna det første leveåret til planten, og lange, smale stengelblad. Stengelen er snau eller lett håra nedst. Namnet «rotundifolia» tyder 'runde blad' , og viser til grunnblada. I fjellet har blåklokka ei stor blå blomsterklokke, vel 2 cm lang, i låglandet kan ho ha fleire, men mindre, blomstrar. I sjeldne tilfelle kan blomsterklokka vere kvit.

Blåklokke veks i open skog, på tørre bakkar, på slåtteeng og beitemark. Utbreiinga er sirkumboreal og sirkumpolar. 

Blåklokker i Noreg.
I Noreg er blåklokka vanleg over heile landet, underarten *grøoenlandica* veks opp til 2060 moh. i Lom kommune. På Svalbard er ho funnen ved Colesbukta.

Planten er blant dei vanlegaste blomsterplantane i Noreg, og samstundes fell han lett i augo. Difor har han ein sterk kulturell posisjon. Mest kjend er songen «Blåklokkevikua» av Alf Prøysen.

Kjelder
-------

1. ↑  «blåklokke *Campanula rotundifolia* L.». Artsdatabanken. Henta 26. mai 2022.

* Johannes Lid *Norsk flora* Det Norske Samlaget 2005 ISBN 82-521-6029-8
* Knut Fægri: *Norges planter* Cappelens forlag 1960
* C.A.M. Lindman *Nordens Flora* Gyldendal Norsk Forlag 1977 ISBN 82-05-08681-

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Blåklokke**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* Dyntaxa
* ITIS
* EOL

 |
*For øya med same namn, sjå Ilha de Tavira.* 

**Tavira** er ein by og kommune som ligg aust i Algarve ved sørkysten av Portugal. Han har om lag 25 000 innbyggjarar.
Gilão-elva renn ut i havet ved Tavira.

Historie
--------

Historia til Tavira kan førast tilbake til bronsealderen (1000 til 800 f.Kr.).
Rundt 800 f.Kr byrja fønikarar å busetja seg i området. Fønikarane danna eit bysenter med massive forsvarsmurar, minst to tempel og to hamner. Fønikiske Tavira eksisterte fram til slutten av 500-talet f.Kr. då byen blei øydelagd av konflikt. Han blei liggjande aude i rundt eit hundreår før han blei busett att, men også denne byen var blitt forlaten ved slutten av 300-talet f.Kr.

Den romerske/mauriske brua i Tavira.
Tavira kom seinare under romersk styre med eit nytt sentrum på Cerro do Cavaco, ein befesta åstopp. Under cæsarane skipa romarane ei ny hamn, Balsa, rundt 7 km frå Tavira. Denne hamnebyen blei større og viktigare enn Tavira, som blei liggjande på den viktige vegen mellom Balsa og Baesuris (dagens Castro Marim). 

Området blei teke over av maurarar på 700-talet, som tok kontroll over Tavira i 712. Maurarane sette preg på jordbruk, kultur og arkitektur. Slottet i Tavira og den såkalla romerske brua i byen blei bygd i maurartida. Frå 1000-talet blei Tavira ein viktig hamneby, og blei ein av dei største byane i Algarve.

Bygninar i Tavira.
I 1242 tok den kristne hærføraren Paio Peres Correia byen frå maurarane under Reconquista. Den blodige konflikten byrja etter ei tid med våpenkvile etter at sju av dei viktigaste riddarane hans var blitt drepne. Mange av innbyggjarane i byen blei drepne i konflikten. Etter at det blei innført kristent herredøme i byen forlét dei fleste muslimar han, men ein del blei verande i ein bydel som blei kjend som «Mouraria». Dom Paio Perres Correia er minna med ein byste på hjørnet av rådhuset i dagens Tavira. Kyrkja Santa Maria do Castelo, som er bygd på tuftene av ein maurisk moské, huser gravene til dom Paio Peres Correia og fleire av riddarane hans.

På 1600-talet hadde Tavira med elvehamna si ei viktig stilling for skipsfart med salt, vin og tørrfisk. Jordskjelvet i Lisboa den 1. november 1755 råka også Tavira, og store delar av byen blei øydelagd. Byen blei seinare gjenoppbygd.

Transport
---------

Tavira har sin eigen jernbanestasjon på linja frå Vila Real de Santo António til Faro og Lagos. 

A22-motorvegen passerer i nærleiken av byen. Dette gjev raskt vegsamband langs Algarve-kysten og austover til Sevilla. 

Den næraste internasjonale flyplassen er ved Faro.

Kjelder
-------

1. ↑  Estimativas Provisórias de População Residente - Portugal, NUTS II, NUTS III e Municípios - 2008
2. ↑  cultura.cm-tavira.pt Tavira Then and Now

* *Denne artikkelen bygger på «Tavira» frå Wikipedia på engelsk, og «Tavira» frå Wikipedia på bokmål den 20. mai 2015.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* www.cm-tavira.pt/

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
| Barrow-in-Furness  |
| --- |
|  |
| Plassering |
| 

Barrow-in-Furness is located in

 |
| Styresmakter |
| Land |  Storbritannia |
| Konstituerande land |  England |
| Grevskap | Cumbria |
| Distrikt | Barrow-in-Furness |
| Grunnlagd | 1867 |
| Geografi |
| Innbyggjarar  - By (2006) | 71 980 |
| Koordinatar |  54°07′″N 3°13′″W﻿Koordinatar: 54°07′″N 3°13′″W﻿ |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | LA13-LA16 |
| Telefon-retningsnummer | 01229 |
| 
 Commons har multimedium som gjeld: **Barrow-in-Furness**
 |

**Barrow-in-Furness** eller berre **Barrow** er ein mellomstor industriby i Cumbria, nordvest i England, kjent for skipsbyggingstradisjonane sine. Byen ligg ytst på Furnesshalvøya sørvest i grevskapet Cumbria.

Barrow er den største byen i distriktet Barrow-in-Furness og det største folkesenteret på Furness. 

Han var berre ein liten landsby heilt til midt på 1800-talet, då den industrielle revolusjonen gav startskotet til eksplosiv vekst. Byen vart heimstad for fleire stål- og jernverk, og det verna sundet mellom halvøya og Walney Island gav den perfekte plasseringa for etableringa av skipsverft. 

Den opphavlege drivkrafta kom med utbygginga av jarnbana til området, men på slutten av 1800-talet var Barrow heimstad for det største stålverket i verda, omfram at byen alt var det store senteret for skipsbygging han enno er.

Skipsverftet vart ein storskala produsent av marinefartøy og spesialiserte seg i aukande grad på undervassbåtar. Dei siste 60 åra utgjorde atomubåtar størstedelen av produksjonen. Alle Vanguard-klasse ubåtane i Storbritannia, utstyrt med Trident-rakettar, som utgjer hovuddelen av den kjernefysiske slagkrafta til Storbritannia, vart bygd ved skipsverftet i Barrow. Slutten av den kalde krigen, og dei påfølgjande kutta i militære budsjett, medførte stor arbeidsløyse i området. 

Barrow-in-Furness er heimbyen til fotballaget Barrow AFC og til rugbylaget Barrow Raiders.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Barrow-in-Furness» frå Wikipedia på bokmål, den 15. juli 2011.*
	+ *Wikipedia på bokmål oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Cumbria's Population in Urban Areas 2003[*daud lenkje*], 5.mai 2007.
2. ↑  Barrow Museum Mission Statement Arkivert 2007-04-05 ved Wayback Machine. Dock Museum website, PR.5.mai 2007.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Barrow Borough Council
* NW Evening Mail Arkivert 2007-04-21 ved Wayback Machine.
* Webbaviation Barrow Gallery
* Gamle og nye bilder fra Barrow

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
|  |
| --- |
| ***Any Way You Want It***  Singel av The Dave Clark Fivefrå albumet *Coast to Coast* |
|  |
| B-side | «Crying Over You», «Because» i Storbritannia |
| **Utgjeve** | oktober 1964 |
| **Sjanger** | * Poprock
* beat
* powerpop
 |
| **Lengd** | 2:29 |
| **Selskap** | Columbia DB 7377 |
| Låtskrivar(ar) | Dave Clark |
| **Produsent** | Adrian Clark |
|
| The Dave Clark Five-kronologi |
| «Thinking of You Baby»(1964) | *Any Way You Want It* | «Everybody Knows (I Still Love You)»(1965)
 
 |

**«Any Way You Want It»** er ein song av The Dave Clark Five frå det amerikanske albumet *Coast to Coast* (1964). Singelen nådde 25. plassen på singellista i Storbritannia og 14. plassen i USA. Songen er skriven av Dave Clark. 

Det vert nytta ekko og klang på songen med hjelp av ein Echoplex. Songen vart framført på fleir fjernsynsshow *The Ed Sullivan Show* og *Shindig!*. Sidan dei brukte så mange effektar på songen måtte dei mime til framføringa. I Storbritannia var B-sida «Because».

Andre utgåver
-------------

Songen vart spelt inn av Kiss på studiosida av konsertalbumet *Alive II* (1977).

Songen vart òg spelt av Ramones med Eddie Vedder frå Pearl Jam som gjestevokalist på den siste konserten deira den 6. august 1996 i The Palace i Los Angeles. Denne versjonen kom ut på albumet *We're Outta Here!* (1997).

Ein studioversjon med C.J. Ramone som duettpartnaren til Joey Ramone kom ut som bonusspor på *Greatest Hits Live* (1996).

Tom Petty and the Heartbreakers inkluderte sin versjon av songen i plateboksen *The Live Anthology* (2009).

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Any Way You Want It (The Dave Clark Five song)» frå Wikipedia på engelsk, den 29. april 2018.*
Barrikade under Pariskommunen i 1871.
Ein **barrikade** (av fransk *barricade*, av *barrique*, 'tynne') er ei hindring sett opp for å hindra trafikk, verna noko mot åtak utanfrå eller isolera eit område. Ordet vert i dag særleg assosiert med provisoriske festningar ved gateslagsmål mellom ordensmakt og sivile, og i uttrykk som at nokon «står på barrikadane», men òg om provisoriske barrierar til å styra trafikken med.

Barrikade i Rue Soufflot i Paris i 1848. Måleri av Horace Vernet.
* Barrikade i Tula i Russland i 1941.Barrikade i Tula i Russland i 1941.
* Barrikade frå Warszawaoppreisten  i 1943.Barrikade frå Warszawaoppreisten i 1943.
* Barrikade i Riga i 1991, då Latvia lausreiv seg frå Sovjetunionen.Barrikade i Riga i 1991, då Latvia lausreiv seg frå Sovjetunionen.
* Barrikade av bilar i New Orleans etter orkanen Katrina.Barrikade av bilar i New Orleans etter orkanen Katrina.
* Barrikade i Bangkok under uro i 2010.Barrikade i Bangkok under uro i 2010.
* Barrikadegjerde ved Union Square i San Francisco.Barrikadegjerde ved Union Square i San Francisco.

Kjelder
-------

* «barrikade» i Nynorskordboka.
* Barrikade (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Henta 31. januar 2014.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Barrikade**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND

 |
**Tavastland** (finsk *Häme*, latin *Tavastia*) er eit historisk landskap i Mellom- og Sør-Finland. Området til det historiske landskapet tilsvarer i dag landskapa Egentliga Tavastland, Päijänne-Tavastland (større delen), Birkaland (delvis) og Mellersta Finland.

Historikk
---------

Tavastland var eit av slottslena i Finland i mellomalderen. Det vart danna rundt Tavastehus slott, ein hypotese er at dette slottet vart grunnlagt rundt 1250 av Birger jarl.

Den opphavlege folkegruppa her vart kalla *tavaster*, 'tavastlendingar'. Etymologisk sett er det finske ordet for tavastllendingar, **hämäläjset**, etymologisk knytt til samane si eiga nemning *sápmelaš*.

Det svenske namnet *Tavastland* finst dokumentert som *Tafæistaland* på runesteinar frå første delen av 1000-talet, og gav opphavet til det latinske namnet *Tavastia*, som første gangen vart dokumentert år 1303.

Referansar
----------

1. ↑   «Tavastland» i *Nationalencyklopedin* på nett. Henta 29 juni 2017.
2. ↑   «samiska: dialekter» i *Nationalencyklopedin* på nett. Henta 29 juni 2017.
3. ↑  Schalin, J (2014): «Fibula, Fabula, Fact - The Viking Age in Finland»; red. Ahola J, Frog, Tolley C; Studia Fennica, SKS; s. 416-421.

* *Denne artikkelen bygger på «Tavastland» frå Wikipedia på svensk, den 24. mai 2020.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* GeoNames

 |
| **Fylkesveg 830**  |
| --- |
| **830** |
| Strekning |
| Finneid – Sulitjelma i Fauske |
| Fylkesveg 830 |
| Informasjon |
| Lengd | 35,7 km |
| Status | fylkesveg |
| Tilstøytande vegar |
| Fylkesveg 830 |

**Fylkesveg 830** (**Fv830**) går mellom Finneid og Sulitjelma i Fauske kommune. Veglengda er 35,7 km.

Vegen tar av frå E6 ved Finneid og går i søraustleg retning til Sulitjelma. Vegen vart lagt der jernbanespora til Sulitjelmabanen (nedlagt i 1972) tidlegare hadde gått. Arbeidet med å førebu jernbanetraseen til biltrafikk byrja 2. juli 1971. I løpet av tre veker frå 24. juli 1972 vart skinnegangen riven og vegen gjort køyrbar. Vidare arbeid med vegen (mellmm anna utstrossing av tunnelane) vart utført fram til 1975.

Vegen er føreslått verna i Nasjonal verneplan for vegar, bruer og vegrelaterte kulturminne.

Før 1. januar 2010 var vegen riksveg. Etter at forvaltingsreforma trod i kraft har han status som fylkesveg.

Kommunar og knutepunkt
----------------------

Grønnlifjelltunnelen
###  **Nordland**

Fauske kommune

* Fylkesveg 830 Finneid
* tunnel Grønnlifjelltunnelen (2811 m)
* tunnel Hårskoltentunnelen (2425 m)
* tunnel Sjønståfjelltunnelen (2827 m)
* tunnel Stokkviknakkentunnelen (568 m)
* Fv543 frå Sandnes i Sulitjelma til Jakobsbakken (9,4 km)

Kjelde
------

1. ↑  Erling Svanberg: *Langs veg og lei i Nordland - Samferdsel gjennom 3000 år*. Nordland fylkeskommune, Bodø 1990. ISBN 82-7416-021-5

Bakgrunnsstoff
--------------

* Nasjonal verneplan for vegar, bruer og vegrelaterte kulturminne Arkivert 2007-11-11 ved Wayback Machine. (sjå avsnitt om Sulitjelmavegen)
* Statens vegvesen – trafikkmeldingar Fv830
* Statens vegvesen – trafikkmeldingar