recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| **Fanastølen**  |
| --- |
|  |
| Strekning |
|  |
| Fanastølen |
| Informasjon |
| Lengd | 350 m |
| Status | Kommunal veg |
| Tilstøytande vegar |
| Fanavollen |

**Fanastølen** er ein blindveg i Fana bydel i Bergen som går søraustover frå Fanavollen. Vegen er omkring 350 meter lang. 

Namnet på vegen vart vedteke i 1976. 

Tidlegare låg Fanastøl skole og Fanastøl behandlingshjem i vegen. I dag held Stiftelsen Fanastøl - Institusjoner for barne- og ungdomspsykiatri til i desse lokala.

Fanastølen på Fanafjellet
-------------------------

Den tidlegare serveringsstaden Fanaseteren, som hadde ein liten familiepark med hestar og elles ymse dyr og fuglar, låg attmed vegen på det høgste punktet over Fanafjellet i Fana, i eit vakkert og mykje nytta turområde. I dette området har Hordamuseet (ei avdeling av Bymuseet i Bergen) si stølsavdeling med ni stølsbygningar spreidde ikring i terrenget, som kvar fortel si soge om stølsdrift, seterdrift, på fjellet. Dette setermuseet er ein del av turområdet.

Knutepunkt
----------

* Fanavollen
* Sideveg mot sør (60 m)
* Sideveg mot sør (70 m)
* Sideveg mot søraust (230 m)
	+ Sideveg mot nord (60 m)
* Sideveg mot vest (50 m)
* Blindveg Endepunkt - Stiftelsen Fanastøl

Kjelder
-------

* Gunnar Hagen Hartvedt og Norvall Skreien (2009). *Bergen Byleksikon* (5 utg.). Oslo: Kunnskapsforlaget. ISBN 978-82-573-1761-4.
* Fanastølen i nettutgåva av Bergen Byleksikon
* Nasjonal vegdatabank Arkivert 2010-11-11 ved Wayback Machine.
| **San Pietro** |
| --- |
| Strand på sørsida av øyaStrand på sørsida av øya |
| Geografi |
| 

Isola di San Pietro is located in Italia

 |
| **Stad** | Middelhavet |
| **Koordinatar** | 39°08′44″N 08°18′21″E﻿Koordinatar: 39°08′44″N 08°18′21″E﻿

 |
| **Areal** | 51 km²

 |
| **Høgaste punkt** | Gauardia di Mori (211 moh.)
 |
| Administrasjon |
| **Land** | Italia |
| **Region  Provins** | Sardinia  Carbonia-Iglesias |
| **Største busetnad** | Carloforte

 |
| Demografi |
| **Folketal** | 6 488 (2005) |
| **Folketettleik** | 127 /km² |

**San Pietro** er ei øy sørvest for Sardinia i provinsen Carbonia Iglesias i Italia. Ho har eit areal på 51 km² og har om lag 6 600 innbyggjarar, der halvparten bur i byen Carloforte. Frå her er det ferjesamband til Portovesme på Sardinia og til Calasetta på naboøya Sant'Antioco.

Historie
--------

Øya er kjend heilt frå fønikisk tid, og det finst restar av nuragher på øya. Namnet på øya kjem frå ei segn som seier at St. Peter gjekk i land på øya i år 46 på veg til Roma. Fram til midten av 1700-talet var det berre få innbyggjarar på øya, men på denne tida vart ho kolonisert, hovudsakleg av familiar som utvandra frå Liguria, området omkring Genova, til øya Tabarka ved kysten av Tunisia. Øya vart stadig utsett frå sjørøvarane sine plyndringstokt og innbyggjarane flytta til andre stader. I 1736 grunnla dei derfor byen Carloforte på Isola di San Pietro, kalla opp etter kongen, Carlo Emanuele III, som hadde gjeve dei løyve til å busette seg på øya. Øybuarane snakkar framleis ein liguris, og ikkje ein sardisk dialekt. Hovudnæringa var fiske, særleg etter tunfisk, men denne fangsten er i dag lagt ned.

Natur
-----

Øya har bratte klipper mot vest og meir flate område mot aust. Det høgaste punktet er Gauardia di Mori, 211 moh. Plantelivet er prega av maquis, og øya er berre i liten grad oppdyrka. Det finst derimot enkelte vinmarker. Øya har eit rikt fugleliv, og på klippene ved Calo Fico ynglar den sjeldne eleonorafalken.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Isola di San Pietro» frå Wikipedia på dansk, den 3. november 2007.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* SUDOC
* NKC
* GeoNames

 |
Dei tre bispedøma i Metz, Toul og Verdun i hertugdømet Lorraine.
**Dei tre bispedøma** (fransk *les Trois-Évêchés*) utgjorde ein provins i Frankrike i tida før den franske revolusjonen. Det bestod av fyrstbispedøma Verdun, Metz og Toul i Lorraine-regionen. 

Bispedøma var statar i Det tysk-romerske riket fram til dei vart erobra av den franske kongen Henrik II mellom april og juni 1552. Keisar Karl V av Habsburg starta eit felttog mot franskmennene under den italienske krigen 1551–1559 for å ta attende dei okkuperte bispedøma, men mislukkast då han vart slått av franskmennene under hertug Frans av Guise i slaget ved Renty i 1554. Etter keisaren abdiserte i 1556, avslutta etterfylgjaren hans Ferdinand I alle forsøk på å ta attende Dei tre bispedøma. Mot slutten av trettiårskrigen vart dei offisielt gjevne til Frankrike med freden i Westfalen i 1648.

Bispedømet Saint-Dié vart oppretta i 1777 og vert stundom kalla «det fjerde bispedømet i Lorraine», men er ikkje historisk knytt til dei tre bispedøma. 

* Metz domkyrkjeMetz domkyrkje
* Toul domkyrkjeToul domkyrkje
* Verdun domkyrkjeVerdun domkyrkje

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Three Bishoprics» frå Wikipedia på engelsk, den 18. januar 2012.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
* Trois-Évêchés på Fransk Wikipedia
* 450th anniversary celebrations[*daud lenkje*] on the French Ministry of Culture's website
* Biography of Henry II Arkivert 2005-02-08 ved Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC

 |
**Abraham Kuijper** (29. oktober 1837–8. november 1920) var ein nederlandsk teolog, politikar og journalist. Han grunnla det nederlandske Anti-Revolutionaire Partij (ARP) og var statsminister i Nederland frå 1901 til 1905.

Biografi
--------

Kuijper kom frå Maassluis, vest i Nederland. I 1855 vart han student han ved universitetet i Leiden og studerte litteratur, filosofi og teologi. Han fekk doktorgrad i teologi i 1852 med ei avhandling som samanlikna læra til Jean Calvin med den til Jan Łaski. Sjølv var Kuijper kalvinist. Han starta prestegjerninga si same året i småbyen Beesd.

Han forlét Beesd i 1867, og fekk fyrst jobb i Utrecht, deretter i Amsterdam i 1870. I 1871 starta han å skriva for avisa *De Heraut*, og året etter starta Kuijper si eiga avis *De Standaard*.

I 1874 vart Kuijper medlem i parlamentet som representant for det konservative partiet. Han flytte til Haag, og to år etter skreiv han det som la grunnlaget for det komande Anti-Revolutionaire Partij. ARP vart skipa i 1879 med Kuijper som partileiar. Tilhengjarane av Kuijper gav han klengenamnet *Abraham de Geweldige* - «Abraham den veldige». I 1880 grunnla han det private Vrije Universiteit i Amsterdam, og vart også professor i teologi ved universitetet. 

Kuyper og ei gruppe kyrkjegåarar hadde uttalt seg om at den reformerte kyrkja i Nederland var vorten for liberal, og burde venda tilbake til dei gamle kalvinske standardane. Gruppa på om lag 80 medlemmer vart på grunn av dette suspendert frå den reformerte folkekyrkja i 1886. Dei suspenderte fortsette likevel å samlast saman og kalla seg *Doleantie*, «Dei syrgjande» på grunn av sorga dei kjende for den reformerte kyrkja. *Doleantie* utvikla seg til ei raskt veksande frikyrkje, og hadde 180.000 medlemmer i 1889.

Abraham Kuijper skreiv også ei rekkje politiske og teologiske bøker, m.a. oppslagsverket *Encyclopædie der heilige Godgeleerdheid* i 3 bind frå 1894. Han vart statsminister i august 1901 for ARP og hadde stillinga fram til 1905. Ein periode var han også innanriksminister i Nederland. I 1913 vart Kuijper kommandør av Den nederlandske løves orden. Frå 1913 var Kuijper medlem i senatet for provinsen Zuid-Holland fram til han døydde i Haag i 1920.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen byggjer på «Abraham Kyuper» frå Wikipedia på engelsk, den 5. desember 2011.*

* 

* «Abraham\_Kuyper» i *Store norske leksikon*, snl.no. henta inn 5. desember 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC

 |
**E-læring** (forkorting for *elektronisk læring*) er ei interaktiv form for distribuert opplæring, der dei som lærer, får lærestoffet presentert via Internett og svarar på oppgåver via nettet. 
Eleven får òg respons på oppgåvesvar, menyvalg m.v. anten frå eit dataprogram eller frå ein lærar.

Når undervisninga går føre seg på *mobilt* utstyr, som mobiltelefonar eller lommedatamaskiner, vert e-læring gjerne kalla m-læring.

Historie
--------

E-læring har utspringet sitt i CD-ROM-kurs, som tidleg vart nytta til datamaskinbasert læring. Etter kvart som kapasiteten på Internett auka, byrja ein å ta i bruk nettet som eit alternativ til CD-plater som distribusjonsmedium for slike kurs.

Innhaldet i CD-ROM-kursa var *monolittisk*, dvs. ikkje lett å dela opp i modular for ombruk, og som oftast integrert i sjølve presentasjonsprogrammet, som hadde sitt eige system for navigering mellom leksjonar.

Med Internett-distribusjon kom ideen om *å skilja innhaldet frå presentasjonslogikken*, og det vart utvikla reine LMS som var uavhengige av innhald.

Kursutviklarar tok til å laga ombrukbare læremodular (kurspakkar utan eigne, interne navigasjonssystem) for import i LMS-applikasjonar som tek seg av det presentasjonstekniske med leksjonssekvensiering og elevoppfølging.

I dag er det kombinasjonen av slike kurspakkar og LMS-nettstader som vanlegvis utgjer det vi kallar e-læring.

E-læring vert teken i bruk i stadig aukande grad i Noreg, spesielt til bedriftsintern opplæring, der det kan vera mykje pengar å spara på å sleppa å senda dei tilsette av garde på reise kvar gong dei skal ta eit kurs.

LMS
---

**LMS** er ei forkorting for det engelske *Learning Management System* (iblant kalla *Learning Content Management System*), og er eit kjerneomgrep i distribuert undervisning. Eit komplett e-læringssystem er samansett av eit LMS (skulen) og éin eller fleire e-læringspakker (kursa) med fagleg innhald. Det er LMS-et som registrerer elevane, held orden på pensum og progresjon for kvar einskild, og syter for at lærestoff frå rett kurs kjem til rett elev i rett tid.

Lærarane må vera med og utforma og godkjenna kurs, men eit e-læringssystem med ein god LMS-applikasjon krev minimalt med innsats frå både lærarar og administratorar etter at eit kurs er starta. Systemet bør likevel gje elevane høve til å kommunisera med ein menneskeleg lærar når dei treng dét.

Standardar
----------

Det finst eit ferdig sett med standardar for modulær lagring og distribusjon av kurs for opplæring via web. Dette heiter SCORM`TM`. (Andre standardar er òg under utvikling.) SCORM inkluderer m.a. spesifikasjonar laga av organisasjonen **IMS Global Learning Consortium**, til dømes standardformat for XML-presentasjon av lærestoff. Det finst gratisprogram på nettet for å pakka lærestoff i SCORM-pakker. Slike kurspakker kan flyttast fritt mellom ulike LMS (vel å merkje dersom LMS-a følgjer dei same standardane).

Bakgrunnsstoff
--------------

### Om standardar for e-læring

* IMS Global Learning Consortium
* An Introduction to AICC, SCORM, and IMS

### Døme

* trainingportal.no bruker LMS

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND
* NKC

 |
Slektsåpvenet til Tolstoj-ætta
**Tolstoj** eller **Tolstoy** (russisk Толсто́й) er ein framståande russisk adelsfamilie som hadde grevestatus i Tsar-Russland. Familien har hatt stor innverknad på russisk politikk, militærhistorie, litteratur og kunst. Den best kjende medlemmen er forfattaren Lev Tolstoj (Leo Tolstoj).

Familien stammar frå Andrej Kharitonovitsj Tolstoj, som flytta frå Tsjernigov til Moskva og tente under Vasilij II av Moskva på 1400-talet. 
Namnet «Tolstoy» er avleidd frå det russiske adjektivet *tolstyj* (толстый), som tyder 'tjukk, feit, kraftig'. 

Sidan den russiske revolusjonen har fleire medlem av familien Tolstoj slått seg ned i andre land som Sverige, Tyskland, Storbritannia, Frankrike og USA.

Tolstoy i Sverige
-----------------

Sonen til Lev Tolstoj, grev Lev Tolstoj (1869–1945), flytta til Sverige og var gift med Dorothea (Dora) Westerlund, dotter av doktor Ernst Westerlund i Enköping. Dei har etterkomarar med etternamnet Tolstoy, Paus, Ceder og andre namn, blant anna songaren Viktoria Tolstoy (opphavleg Kjellberg). Etterkomarane hans i Pausfamiljen eig godset Herresta.

I Sverige er ætta medlem av Ointroducerad adels förening. Ho skriv namnet «Tolstoy».

Kjende medlemmer
----------------

* Jegor Petrovitsj Tolstoj (1802-1874) russisk greve, generalløytnant og senator
* Lev Tolstoj (1828-1910), russisk forfattar
* Aleksej Tolstoj (1817-1875), russisk greve og forfattar
* Aleksej Tolstoj (1883-1945), russisk forfattar
* Dmitrij Tolstoj (1823-1889), russisk greve og statsmann
* Fjodor Tolstoj (1783–1873), russisk greve og bilethoggar
* Aleksandr Osterman-Tolstoj (1770-1857), russisk greve og general
* Tatiana Tolstoy-Paus (1914-2007), svensk kunstnar, sosietetskvinne og politikar
* Nikolai Tolstoy (f. 1935), britisk historikar
* Tatjana Tolstaja (f. 1951), russisk forfattar og programleiar
* Sophie Tolstoy (f. 1967), svensk skodespelar
* Alexander Tolstoy (f. 1969), svensk skodespelar

Galleri
-------

* Aleksandr Osterman-Tolstoj (1770–1857), greve og generalAleksandr Osterman-Tolstoj (1770–1857), greve og general
* Fjodor Tolstoj (1783–1873)Fjodor Tolstoj (1783–1873)
* Lev Tolstoj (1828-1910), russisk forfattarLev Tolstoj (1828-1910), russisk forfattar
* Kona til Lev Tolstoj, Sofia og dottera deira AleksandraKona til Lev Tolstoj, Sofia og dottera deira Aleksandra

Kjelder
-------

1. ↑  Nikolai Puzin, The Lev Tolstoy House-Museum In Yasnaya Polyana, 1998, med ei oversikt over etterkomarane til Leo Tolstoj.

* *Denne artikkelen bygger på «Tolstoj (släkt)» frå Wikipedia på svensk, og «Tolstoy family» frå Wikipedia på engelsk den 24. mars 2021.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF

 |
**Abraham Cowley** (1618–28. juli 1667) var ein av dei mest omtykte engelske diktarane på 1600-talet.

Liv
---

Dei viktigaste kjeldene til Cowley sitt liv er det sjølvbiografiske essayet *On My Self* og Thomas Sprat sin skildring av livet til Cowley som kom i den første utgåva av Cowley sine samla verk (1667). Sprat blei kjend med Cowley i 1657.

Cowley var son av den velhavande handelsmannen Thomas Cowley, som døydde få månader før Abraham blei fødd. Ti år gammal dikta Abraham sitt første dikt, *The Tragicall Historie of Pyramus and Thisbe*; det ber preg av påverknad frå Edmund Spenser og hans *The Faerie Queene*. Tolv år gammal skreiv han to lange og eit kort dikt som i lag med det første blei publisert i *Poetical Blossomes* (1633). Etter dette skreiv han den pastorale komedien *Loves Riddle* (1638), truleg medan han enno gjekk på skole i St. Peter's College i Westminster.

Under studietida ved Trinity College, University of Cambridge skreiv Cowley epos og komediar som blant anna blei publisert i diktantologiar i regi av universitetet (1637, 1640 og 1641). Etter han hadde tatt mastergraden fekk han på grunn av si rojalistiske overtyding ikkje studere meir ved det parlamentarisk prega Cambridge. Han flytta over til University of Oxford der han fullførte versesatiren *A Satire. The Puritan and the Papist* som han gav ut anonymt. I 1642 gav han seg i kast med krigseposet *The Civil War* og under den engelske borgarkrigen blei han rekna som den viktigaste diktaren som stod på kongen si side. Han var med dronning Henrietta Maria i eksil til Frankrike og heldt fram med å dikte medan han var her: i 1647 kom *The Mistress*, ei samling kjærleiksdikt som seinare blei eit av dei mest lesne verka hans. Under dekke av å ikkje lengre vere i teneste hos dronninga vendte han tilbake til England i 1654, men i røynda skulle han sondere korleis stoda var i landet. Det enda med at han blei sperra inne i Whitehall. Venen Charles Scarborough betalte kausjon og fekk han ut att.

Før og under tida i fengsel førebudde han *Poems*, ei diktsamling som inneheldt nye og gamle dikt, som elegiar over døde samtidige, til dømes diktarkollegaen Richard Crashaw.
Cowley leid av diabetes og døydde berre 49 år gammal av lungebetennelse.

Franz Schubert tonesette eit dikt av Cowley i lieden «Der Weiberfreund» (D. 271)

Kjelder
-------

* Denne artikkelen er ei bearbeiding av «Abraham Cowley» frå Wikipedia på tysk, den 16. november 2011.
* Thomas O. Calhoun: Abraham Cowley. I: Dictionary of Literary Biography, bind. 131. Farmington Hills: Thomson Gale 1993, s. 61-72.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Verk av og om Abraham Cowley i katalogen til det tyske nasjonalbiblioteket

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS
* SUDOC

 |
Koordinatar: 25°56′N 49°40′E﻿

**Abqaiq** (arabisk بقيق, *Biqayq*) er eit inngjerda bustadområde og oljeterminal for Saudi Aramco i Austprovinsen i Saudi-Arabia, ørkenen 60 km sørvest for storbyområdet Dhahran-Dammam-Khobar, og nord for Rub' al-Khali, den nest største sandørkenen i verda, som òg vert kalla «Den tomme fjerdelen». Samfunnet vart bygd i 1940-åra av Aramco (no Saudi Aramco). Abqaiq hadde kring 1 500 innbyggjarar i 2012, men med folkesetnaden utafor Saudi Aramco-området er folketalet nærare 30 000.

Terrorisme og tryggleik
-----------------------

Abqaiq var åstad for eit forsøk på eit terroriståtak av al-Qaida den 24. februar 2006 med oljeterminalen som mål. Meldinga pressa oljeprisane opp 2 dollar. Øydeleggingane vart haldne attende av Saudi Aramco, som påstod at dei hadde løysingar som gjorde at dei kunne fortsette å produsere olje ved nær maks kapasitet.

Eit moderat til kraftig åtak på Abqaiq kan redusere produksjonen frå 6,8 mill. fat per dag til 1 mill. fat per dag. Hovudføremålet med Abqaiq er å fjerne hydrogensulfid frå råolja og redusere damptrykket, slik at det vert trygt å frakte råolja i tankskip. Abqaiq er det største anlegget i verda for denne prosessen. Eit anna åtak vart stoppa i 2015.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Abqaiq» frå Wikipedia på engelsk, den 14. oktober 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  «Saudis 'foil oil facility attack'». *BBC News*. 24. februar 2006. Henta 8. april 2013.
2. ↑  Al Rodhan, Khalid R. (27. februar 2006). «The Impact of the Abqaiq Attack on SaudiEnergy Security» (PDF). CSIS. Arkivert frå originalen (PDF) 15. september 2012. Henta 8. april 2013.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Aramco Services Arkivert 2013-01-27 ved Wayback Machine. - bilete frå busetnaden

| * v
* d
* e
Byar i Saudi-Arabia |
| --- |
| Al Lith**·** Al Qunfudhah**·** Arar**·** Abha**·** Abqaiq**·** Al Bahah**·** Bareq**·** Bisha**·** Buraydah**·** Dammam**·** Dhahran**·** Diriyah**·** Duba**·** Ha'il**·** Hafar Al-Batin**·** Hofuf**·** Al Jawf**·** Jeddah**·** Jizan**·** Jubail**·** Taif**·** Khamis Mushait**·** Al-Kharj**·** Khobar**·** Al Majma'ah**·** Mekka**·** Medina**·** Najran**·** Qatif**·** Ras Tanura**·** Khafji**·** Riyadh (hovudstad)**·** Ta'if**·** Tabuk**·** Unaizah**·** Yanbu' al Bahr |

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
Bygningen i Maridalsveien 3 som hysar Byarkivet i Oslo. I Maridalveien 3 har òg Byantikvaren i Oslo lokala sine.
**Oslo kommune, Byarkivet** er det kommunale arkivet i Oslo, skipa i 1992 som ei vidareføring av kommunearkivet frå 1914. Arkivet har lokale i Maridalsveien 3, teke i bruk i september 1999.

Byarkivet er Oslo kommunes utøvande faglege organ når det gjeld å take vare på dokument og arkiv, og har ansvaret for all arkivverksemda i kommuneadministrasjonen.

Byarkivet skal take hand om arkivmateriale som skal lagrast for ettertida, og skal syte for at arkivmaterialet vert gjort tilgjengeleg for dei ulike gruppene av brukarar. Oppgåver og overordna mål for verksemda vart fastsett av bystyret i *Vedtekter for Byarkivet (Bystyrets sak 15/92)*. Kommunens arkivordning og Byarkivets rettar og oppgåver er ytterlegare skildra i *Arkivinstruks for Oslo kommune (vedteke av Bystyret 22/6-99)*.

Byarkivets nye magasin er på 21.000 hyllemeter, og reolsystema er elektrisk drive og elektronisk styrte.

Byarkivet er leia av ein byarkivar, og er organisatorisk delt inn i to seksjonar, ein for moderne arkiv og ein for historiske arkiv.

Seksjon for moderne arkiv
-------------------------

Seksjonen har ansvaret for:

* Rettleiing i aktiv arkivskaping for alle verksemder i Oslo kommune
* Utvikling og vedlikehald av Oslo kommunes arkivnøkkel
* Kurs og opplæring
* Synfaringar i kommunens verksemder
* Utarbeiding av regelverk og instruksar som har med kommunens arkiv å gjere
* Mottak av elektroniske arkiv

Seksjon for historiske arkiv
----------------------------

Seksjonen har ansvaret for:

* Mottak av arkiva frå Oslo kommune
* Mottak av privatarkiv
* Ordning og katalogisering av arkiva
* Publikumsteneste
* Saksførehaving som har å gjere med dokumentasjon av juridiske rettar
* Formidling og kulturvern

Byarkivet gjev ut tidsskriftet *Tobias, tidsskift for arkiv og oslohistorie*.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Byarkivets internettsider.
* Om byarkivet i tidsskriftet Tobias
* Om bruk og tinging av fotografi frå Byarkivets fotosamling.
**HTC Corporation** (tradisjonell kinesisk 宏達國際電子股份有限公司, forenkla kinesisk 宏达国际电子股份有限公司, pinyin *Hóngdá Guójì Diànzǐ Gǔfèn Yǒuxiàn Gōngsī*) eller **High Tech Computer Corporation**, kjent som **HTC**, er eit taiwansk teknologiselskap som vart skipa 15. mai 1997. Det har hovudkvarter i Xindian distrikt i Ny-Taipei på Taiwan. HTC var opphvleg ein original design manufacturer og original equipment manufacturer som designa og produserte berbare datamaskinar for andre veremerke. 
I dag produserer det alt frå mobilar og nettbrett, men også tilbehøyr til produkta. 

Selskapet byrja etterkvart også å laga smarttelefonar, hovudsakleg for Windows Mobile. Det var med på å skipa Open Handset Alliance, ei gruppe mobiletelefonprodusentar og nettverkoperatørar vigd utviklinga av operativsystemet Android. HTC Dream (marknadsført av T-Mobile i mange land som T-Mobile G1) var den fyrste mobiltelefonen på marknaden til å bruka Android.

HTC byrja laga PDA og smarttelefonar i 2004 under varemerket Qtek. Det tok i bruk sitt eige namn for desse produkta i 2006, med lanseringa av HTC TyTN.

Selskapet har ein årleg omsetnad på 9,5 milliardar dollar og dei har 13500 tilsette. HTC var på toppen i 2011, men har sidan den gong tapt marknadsverdi på 90 prosent.[*treng kjelde*]

HTC vart skipa av Cher Wang (王雪紅) og H. T. Cho (卓火土) i 1997. Cher Wang har halde fram som ein av leiarane for selskapet.

HTC er hovudsponsor av sykkellaget Team HTC Highroad, noko som dei har vore sidan 2009.[*treng kjelde*]

Kjelder
-------

1. ↑  «HTC Desire 526 price, specifications, features, comparison». *NDTV Gadgets360.com* (på engelsk). Henta 25. november 2017.
2. ↑  «Google unveils cell phone software and alliance». CNET News. 5. november 2007. Arkivert frå originalen 14. mars 2012. Henta 8. juli 2010.
3. ↑  Waldock, Leo (15. juni 2006). «HTC launches its first Windows 3G phones». *The Register*.
4. ↑  
«About HTC». HTC Corporation. Henta 1. januar 2013.

* *Denne artikkelen bygger på «HTC» frå Wikipedia på engelsk, den 5. januar 2023.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **HTC Corporation**

* Offisiell nettstad Edit this at Wikidata

* HTC i Store norske Leksikon
* About, htc.com

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* ISNI
* BBC Things

 |
'**Elisabetta Perrone** (fødd 9. juli 1968) er ein italiensk tidlegare kappgjengar frå Camburzano i Biella-provinsen. Ho vann sølvmedaljen på 10 km i Friidretts-VM 1995, så vel som i Sommar-OL 1996. I 2001 sikra ho seg bronsen på 20 km i verdsmeisterskapen.

Aktiv
-----

Perrone vart nummer fire i kappgang-tevlinga ved VM 1993 i Stuttgart, fem sekundar bakom bronsevinnaren. I VM 1995 var ho med i gullstriden heilt inn på oppløpssida på Ullevi i Göteborg. Ei uvanleg jamn tevling enda med gull til russiske Irina Stankina, tre sekundar framom sølvmedaljør Perrone, som på si side hadde fire sekundar til gode på nummer tre og nummer fire. Under dei olympiske leikane i Atlanta i 1996 sikra Perrone seg ein ny sølvmedalje, Jelena Nikolajeva frå Russland var i ei eiga klasse.

Frå 1999 gjekk kvinnene 20 km i dei store meisterskapane, mot tidlegare 10 km. Etter eit par svake meisterskapsår kom Perrone tilbake og vann bronsen ved VM i Edmonton i Canada. Året etter vart ho nummer seks i München-EM 2002. Ho la opp etter Sommar-OL 2004.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* OL 1992 i Barcelona: Nr 19 på 10 km – 46.43
* VM 1993 i Stuttgart: Nr 4 på 10 km – 43.26
* EM 1994 i Helsinki: Nr 7 på 10 km – 43.47
* VM 1995 i Göteborg: Sølvmedalje på 10 km – 42.16, bakom Irina Stankina (42.13)
* OL 1996 i Atlanta: Sølvmedalje på 10 km – 42.12, bakom Jelena Nikolajeva (41.49)
* VM 1997 i Aten: Nr 10 på 10 km – 45.16,6
* EM 1998 i Budapest: Nr 11 på 10 km – 44.04
* VM 1999 i Sevilla: Nr 21 på 20 km – 1.36.24
* OL 2000 i Sydney: Diskvalifisert på 20 km
* VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje på 20 km – 1.28.56
* EM 2002 i München: Nr 6 på 20 km – 1.30.45
* VM 2003 i Paris: Braut 20 km
* OL 2004 i Aten: Nr 18 på 20 km – 1.32.21

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Elisabetta Perrone» frå Wikipedia på tysk, den 6. juni 2019.*

* *Denne artikkelen bygger på «Elisabetta Perrone» frå Wikipedia på engelsk, den 6. juni 2019.*
Sankt Olav domkirke i Oslo.
**Oslo katolske bispedømme** er bispedømet for dei som er medlemar av den romersk-katolske kyrkja i dei tretten sørlegaste fylka i Noreg, til og med fylka Sogn og Fjordane, Oppland og Hedmark i nord. Bispedømet grensar i nord til Trondheim katolske stift (med sete i Trondheim), som likeeins er leia av ein biskop, men eigenleg ikkje er å rekne som eit bispedøme.

Oslo katolske bispedømme har sete i Oslo, og katedralen (domkyrkja) for bispedømet er Sankt Olav domkirke i Akersveien 1 på Hammersborg i Oslo.

Sokna og kapelldistrikta i Oslo katolske bispedømme er: Oslo (St. Olav, St. Hallvard), Arendal, Asker og Bærum, Askim, Bergen, Drammen, Fredrikstad, Halden, Hamar, Haugesund, Hønefoss, Jessheim, Kongsvinger, Kristiansand, Larvik, Lillehammer, Lillestrøm, Moss, Porsgrunn, Sandefjord, Stavanger, Tønsberg, Valdres (kapelldistrikt)

Bakgrunnsstoff
--------------

* Internettsidene for Oslo katolske bispedømme
* Internettsidene om domkyrkja
* Internettside om Olavsrelikvien i domkyrkja

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* CatolicDiocese
* BR orgnr

 |
Koordinatar: 31°3′13″N 34°41′24″E﻿

**Retamim** (hebraisk skrift רְתָמִים) er ein kibbutz sentralt i Negevørkenen sør i Israel. Han ligg tre kilometer nordvest for Revivim og høyrer til Ramat HaNegev regionale kommune.

Historie
--------

Samfunnet vart grunnlagd av ei gruppe demobiliserte IDF-soldatar og nye immigrantar som starta å samle seg i kibbutzen Be'eri i 1978. Ei anna gruppe vart grunnlagd i Revivim tidleg i 1979. Dei to gruppene slo seg saman i 1979 og flytta til ein campibgplass ovanfor det som no er Park Golda etter Tlalim hadde flytta til sin permanente stad i desember 1979.

På grunn av mangel på støtte frå Kibbutzrørsla, vart ikkje kibbutzen utvida, og rørsla rørsla kasta ut medlemmane. Somme flytta då til Revivim, andre til andre kibbutzar, og resten til byar, fram til berre ein av dei opphavlege medlemmane var att.

I 1983 vart kibbutzen omsider grunnlagd på den noverande staden, med støtte frå Nahal-soldatar frå den hebraiske speidaren. I 1994 vart han slått saman med kibbutz Revivimen etter å ha slite med sosiale problem og medlemmar som flytta. Somme av husa vart omgjort til ein ferielandsby kalla **Rotem BeMidbar**, men denne vart nedlagd i 2000. Han er no eit absorpsjonssenter for immigrantar, hovudsakleg frå Etiopia.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Retamim» frå Wikipedia på engelsk, den 12. september 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*


| * v
* d
* e
Ramat Negev regionale kommune |
| --- |
| Kibbutzar | Mashabei Sadeh**·** Retamim**·** Revivim**·** Sde Boker**·** Tlalim |
| Moshavar | Be'er Milka**·** Kmehin |
| Fellesbusetnader | Ashalim**·** Ezuz**·** Merhav Am**·** Midreshet Ben-Gurion**·** Nitzana**·** Nitzanei Sinai |



|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Hoel Gård** er ein gard som ligg på Nes i Ringsaker kommune. Låven på garden har to klokketårn og dannar eit tun saman med Gårdsmuseet og den freda hovudbygningen frå 1719. Hoel Gård vart kjøpt opp av Petter Wessel Kildal i 1867 og han rusta opp garden. I 1932 kjøpte familien Sandberg garden.

På Hoel kan gjester halde møte, kurs og konferansar, og det er tilbod om overnatting for grupper. Her er 70 sengeplassar fordelt på 35 rom.[*treng kjelde*]

26. august 2010 vart Hoel Gård heidra med Olavsrosa for «eksemplarisk forvaltning av et norsk storgårdanlegg og for å åpne kulturhistorien for allmennheten.»

Hoel Gård ble i 2018 medlem av De Historiske Hotell og Restauranter.

Kjelder
-------

1. ↑  «Hoel gård». olavsrosa.no. Henta 6. september 2013.
2. ↑  «Heder til Hoel gård». Østlendingen. Henta 6. september 2013.

Bakgrunnsstoff
--------------

* hoel-gaard.no - pffisiell nettstad
* Hoel Gård i kulturminnesok.no, nettstaden til Riksantikvaren

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |
| **Neftejugansk Нефтеюганск** |
| --- |
| Horisonten til NeftejuganskHorisonten til Neftejugansk |
|  |
| Flagget til Neftejugansk | Byvåpenet til Neftejugansk |
| **Flagget til Neftejugansk** | **Byvåpenet til Neftejugansk** | 
 |
| Plassering |
| 

Neftejugansk is located in Russland

 |
| Styresmakter |
| Land |  Russland |
| Føderasjonssubjekt | Khanty-Mansia |
| GrunnlagdBystatus | 19611967 |
| Borgarmeister | Sergei Burov |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  154 km² |
| Innbyggjarar  - Totalt (2007)   - folketettleik | 114 700   744,8 /km² |
| Koordinatar | 61°06′00″N 72°36′00″E﻿Koordinatar: 61°06′00″N 72°36′00″E﻿ |
| Høgd over havet | 40 moh |
| Tidssone- Ved sommartid | YEKT(UTC+5)YEKST (UTC+6) |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | 628300–628312 |
| Retningsnummer (tlf) | (+7)3463 |
| **Nettstad:** www.admugansk.ru |

**Neftejugansk** (russisk Нефтеюга́нск) er ein by i Khanty-Mansia i Russland med om lag 115 000 innbyggjarar (2007). Han ligg ved ei forgrening av elva Ob, 50 km sørvest for Surgut og 200 km aust for Khanty-Mansijsk. 

Namnet på byen kjem frå det russiske *nefte*, som tyder 'olje', og *jugansk*, som er avleidd av eit khantisk namn på ei lita elv nær byen.

Historie
--------

Byen vart grunnlagt i 1967, etter at det vart oppdaga eit oljefelt i 1961. Den viktigaste og einaste store verksemda i byen er Juganskneftegaz, som vart grunnlagd i februar 1966. Økonomien til byen er framleis petroleumsbasert og han var eit viktig senter for det russiske oljeselskapet YUKOS, som eigde Juganskneftegaz.

På grunn av låge lønningar i YUKOS' var byen mindre velståande enn Surgut og mange prøver å flytte til Surgut for å arbeide for eit anna kjent russisk oljeselskap, Surgutneftegaz. Det er derimot ikkje lett på grunn av store skilnader i bustadprisane i Neftejugansk og Surgut.

I juni 1998 vart borgarmeisteren i Neftejugansk, Vladimir Petukhov, skoten og drepen og ein Yukos-tilsett vart siktet for drapet. Petukhov var ein av kritikarane av Yukos. 20. september vart viseborgarmeisteren i byen, Dmitrij Jegortsev, angripen med kniv og skadd. Ein annan viseborgarmeister, Igor Gribanov, døydde i ein brann i heimen sin i 2006.

Frå januar 2005 høyrer Juganskneftegaz til det statlege oljeselskapet Rosneft.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Neftejugansk» frå Wikipedia på bokmål, den 7. januar 2009.*


| * v
* d
* e
Byar i Khanty-Mansia |
| --- |
| Administrativt senter: Khanty-Mansijsk |
| Belojarskij · Jugorsk · Kogalym · Langepas · Ljantor · Megion · Neftejugansk · Nizjnevartovsk · Njagan · Pokatsji · Pyt-Jakh · Raduzjnyj · Sovetskij · Surgut · Uraj | Flagget til Khanty-Mansi Autonomous Okrug |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GeoNames

 |
| **Aalen** |
| --- |
| Horisonten til AalenHorisonten til Aalen |
| **Byvåpen** | **Plassering** |
| Byvåpenet til Aalen | 

Aalen is located in Tyskland

 |
| Styresmakter |
| Land  Delstat  Regierungsbezirk‎  Landkreis | Tyskland Tyskland  Baden-Württemberg  Stuttgart  Ostalbkreis |
| Grunnlagd | Sannsynlegvis på 1200-talet |
| Ordførar | Thilo Rentschler (SPD) |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  146,63 km² |
| Innbyggjarar  - By (2012)   - folketettleik | 66 590   454/km² |
| Koordinatar | 48°50′0″N 10°6′0″E﻿Koordinatar: 48°50′0″N 10°6′0″E﻿ |
| Høgd over havet | 430 m |
| Tidssone - Ved sommartid | CET (UTC+1) CEST (UTC+2) |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | 73430-73434 |
| Telefon-retningsnummer | 07361, 07366, 07367 |
| Bilnummer | AA |
| **Heimeside:** www.aalen.de |

**Aalen** er ein by i Tyskland sør i delstaten Baden-Württemberg med om lag 66 000 innbyggjarar. Byen er sete for *landkreisen* Ostalbkreis.

Geografi
--------

Aalen ligg ved elva Kocher, ved foten av Schwabisk Alb, som ligg sør og søraust for byen. I nord ligg åslandskapet Ellwanger Berge. Aalen er om lag 70 km aust for Stuttgart og 48 km nord for Ulm.

Historie
--------

Omkring 150-160 e.kr. låg det ein liten romersk festning her. Denne posisjonen var strategisk viktig på denne tida, sidan han låg i nærleiken av limes (grensa til Romarriket). Sjølve byen dukka først opp tusen år seinare, sannsynlegvis på 1200-talet. Han vart først nemnd i skriftlege kjelder på 1300-talet, då han var under grevane av Oettingen. Aalen var ein keisarby frå 1360 til 1802, då han vart annektert av Württemberg. Ein alvorleg bybrann råka byen i 1634. Han vart så sete for ein Oberamt, som landkreisen Aalen oppstod frå i 1938. I 1973 vart han slått saman med landkreisen Schwäbisch Gmünd til det nye Ostalbkreis. I 1975 vart Wasseralfingen, ein by med ein tredjedel av innbyggjarane i Aalen, slått saman med Aalen.

Kjelder
-------

1. ↑

* *Denne artikkelen bygger på «Aalen» frå Wikipedia på engelsk, den 25. juni 2007.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Aalen**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**Aage Thor Falkanger** (fødd 18. februar 1965 i Oslo) er ein norsk jurist og tidlegare dommar i Høgsterett. Han blei utnemnd til høgsterettsdommar 12. februar 2010, og tiltredde stillinga den 1. mai 2010. Frå 2014 er han sivilombodsmann.

Han tok juridisk embetseksamen i 1991. Han arbeidde deretter som advokatfullmektig hos Regjeringsadvokaten 1991-92, og var dommarfullmektig i Nord-Troms heradsrett 1992-94. Han var stipendiat ved Juridisk fakultet, Universitetet i Tromsø, 1995-99, og vart dr. juris i 1999. Han var lagdommar i Hålogaland lagmannsrett 1999-2007, og professor i jus ved Universitetet i Tromsø 2007-10. Han var konstituert dommar i Høgsterett i periodane april-juli 2007 og februar-juli 2009. Han var visiting fellow ved Cambridge University, Lauterpacht Centre of International Law, 2007-08.

Aage Thor Falkanger er son til professor i jus Thor Falkanger.

Kjelder
-------

* Aage Thor Falkanger hos domstol.no, vitja 14. juni 2010

### Fotnotar

1. ↑  Offisielt frå Statsrådet 12. februar 2010, vitja 14. juni 2010
2. ↑  «Aage Thor Falkanger tiltrer som sivilombudsmann». Sivilombudsmannen. 16. juni 2014. Henta 4. mai 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* LIBRIS
* CRIStin

 |
Koordinatar: 72°01′S 68°28′W﻿

**Hodgson Lake** er ein innsjø sør på Aleksanderøya vest for Palmer Land i Antarktis. Han er kring 2 km lang og kring 1,5 km brei, med ei djupne på 93,4 meter. Vatnet ligg under eit 3,5-4 meter tjukt islag. Innsjøen er ultra-oligotrofisk og er særs næringsfattig. Ein har ikkje funne noko liv i Hodgson Lake. Innsjøen strekkjer seg austover til George VI Sound og George VI-isen gjer at han ligg like ved sundet. Nordsida av denne innsjøen grensar av Saturnbreen, som flyt aust og ut i George VI Sound. Innsjøen ligg like ved og søraust for Citadel Bastion, eit fjell på Aleksanderøya.

Geomorfologiske og paleolimnologiske spor indikerer at Hodgson Lake har vore ein subglasial innsjø dekt av eit isdekke på minst 470 m under den siste istida. Dette isdekket starta å smelte kring 13 500 år sidan. Etter kvart trekte isen seg attende frå området kring Hodgson Lake og sjøen vart berre dekt av eit fleirårig is frå før 11 000 år sidan. Innsjøen har vore dekt av innsjøis sidan den tid.

UK Antarctic Place-Names Committee namngav Lake Hodgson den 20. november 2007 etter Dominic Hodgson, ein paleolimnolog i British Antarctic Survey som skreiv mange vitskaplege rapportar. Han føreslo sjølv å kalle innsjøen «Citadel Lake».

Sjå òg
------

* Lake Ellsworth
* Vostoksjøen
* Innsjøar i Antarktis

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Hodgson Lake» frå Wikipedia på engelsk, den 23. februar 2014.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. 1 2  Stewart, J. (2011) *Antarctic An Encyclopedia* McFarland & Company Inc, New York. 1776 s. ISBN 9780786435906.
2. 1 2  Hodgson D.A. S.J. Roberts, M.J. Bentley, J.A. Smith, J.S. Johnson, E. Verleyen, W. Vyverman, A.J. Hodson, M.J. Leng, A. Cziferszky, A.J. Fox, and D.C.W. Sanderson (2009) *Exploring former subglacial Hodgson Lake, Antarctica Paper I.* Quaternary Science Reviews. 28(23-24):2295–2309.
3. 1 2  Hodgson D.A. S.J. Roberts, M.J. Bentley, E.L. Carmichael, J.A. Smith, E. Verleyen, W. Vyverman, P. Geissler, M.J. Leng, and D.C.W. Sanderson (2009) *Exploring former subglacial Hodgson Lake, Antarctica Paper II.* Quaternary Science Reviews. 28(23-24):2310–2325.

Bakgrunnsstoff
--------------

Anonymous (2009) *Exploring Hodgson Lake* Arkivert 2011-07-19 ved Wayback Machine. Planet Earth Online, Natural Environment Research Council.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |

  

f
**José Carrillo de Albornoz, 1. hertug av Montemar** (8. oktober 1671–26. juni 1747) var ein spansk adelsmann og militærleiar, som erobra Dei to Sicilia, Oran og Mazalquivir. Han var medlem av Carrillo-familien, ein spansk adelsfamile og var siciliansk statthaldar i 1734–1737.

Carillo tok sida til Filip av Anjou i den spanske arvefølgjekrigen og kjempa som *mariscal de campo* i slaget ved Villaviciosa (1710) i kavaleriet under greven av Aguilar.

Han deltok òg i det spanske felttoget på Sardinia og Sicilia under kvadrupelalliansekrigen mellom 1718 og 1720.

I 1731 leia han eit tokt som okkuperte hertugdømet Parma for den lovlege arvingen, Don Carlos, den framtidige kong Karl III av Spania.

I 1732 leia Blas de Lezo den spanske marinen, og De Albornoz leia den spanske armeen som erobra Oran og Mazalquivir frå tyrkarane (som hadde teke begge byane i 1708).

I 1733 kommanderte han den spanske armeen som kjempa og slo austerrikarane i Italia under den polske arvefølgjekrigen. Den største sigeren hans var slaget ved Bitonto den 25. mai 1734.

Han var den første siciliansk statthaldar etter den spanske gjenerobringa av øya frå 1734 til 1737 og krigsminister frå 1737 til 1741.

I 1741 vart han utpeikt som leiar for 50 000 mann i Italia under den austerrikske arvefølgjekrigen. Men mot slutten av 1742 vart han erstatta av greven av Gages for mangel på initiativ.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «José Carrillo de Albornoz, 1st Duke of Montemar» frå Wikipedia på engelsk, den 20. april 2012.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
* Hobbs, Nicolas (2007). «Grandes de España» (på spansk). Henta 15. oktober 2008.
* Instituto de Salazar y Castro. *Elenco de Grandezas y Titulos Nobiliarios Españoles* (på spansk).
* «Biography of the Duke of Montemar» (på spansk). 2007. Henta 15. oktober 2008.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **José Carrillo de Albornoz**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* ISNI
* BNE

 |
Koordinatar: 65°19′7.8780″N 21°28′51.665″E﻿

**Piteå** (finsk *Piitime*, nordsamisk] *Biŧon*, meänkieli *Piitin*) er ein svensk by i Norrbottens län i landskapet Norrbotten. Han er administrasjonssenter for Piteå kommune og i 2011 hadde byen 22 913 innbyggarar.

Piteå er ein industriby med gammal trehusbygg i bykjernen. I 1980-åra vart store delar av bysenteret sanert og erstatta med låg trehusbygg. Det gamle rådhuset frå 1830 er nå museum. Piteå fekk bystatus i 1621.

I 2006 blei den amerikanske songaren og skodespelaren Dolly Parton æresborgar av byen.

Venskapsbyar
------------

Piteå har seks venskapsbyar:

* Flagget til Russland Kandalaksha
* Flagget til Island Grindavík
* Flagget til Frankrike Saint Barthélemy

Kjelder
-------

1. ↑  Popstokk

* *Denne artikkelen bygger på «Piteå» frå Wikipedia på bokmål, den 8. april 2011* og *«Piteå» frå Wikipedia på svensk, den 8. april 2011.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Piteå**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* LCCN
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**Usjajka** (russisk Уша́йка) er ei elv i Tomsk oblast i Russland og ei av sideelvane til Tom frå høgre. Elva er 78 km lang.

Usjajka spring ut frå Kuznetsk Alatau, ei nordleg fortsetjing av Altajfjella. Ho munnar ut i Tom nær sentrum av Tomsk.

I følgje ei lokal segn kjem namnet frå ein unggut, Usjaj (russisk Ушай). Han var kjærasten til den vakre Toma, som gav namn til elva Tom.

Usjajka var farbar på 1800-talet, men vert ikkje lenger nytta til skipsfart. Usjajka deler Tomsk i ein nordleg og ein sørleg del, og det er over ti bruer som kryssar ho her. I den øvre delen renn elva gjennom skogområde og vatnet er kaldt, sjølv midt på sommaren, og klårt. I nærleiken av Tomsk vert derimot vatnet i Usjajka skittent på grunn av industri og utsleppp i området.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Ushayka River» frå Wikipedia på engelsk, den 2. november 2008.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Segna om Usjaj Arkivert 2011-07-21 ved Wayback Machine. (russisk)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Aage Vestøl** (24. desember 1922–30. mars 2008) var ein norsk sjakkspelar, Noregsmeister i sjakk i 1949.

Sjakkarriere
------------

Aage Vestøl var fødd i Arendal og voks opp i Kolbotn, der han i 1932 vart medlem i Kolbotn Sjakklubb. Det var heilt uvanleg med så unge spelarar på den tida. Den sterke sjakkspelaren Georg Christiansen - bestefar til stormeister Berge Østenstad - var kollega til far til Aage Vestøl, og vart læremeister for den unge Aage Vestøl. Aage Vestøl var i så måte det næraste ein kom eit norsk sjakk-vedunderbarn på den tida, med opprykk til øvste klasse i Noregsmeisterskapen i sjakk som 15-åring i 1938.

Vestøl vann nest øvste klasse i Noregsmeisterskapen i sjakk i 1938, og nest øvste klasse i nordisk meisterskap i sjakk i Oslo i 1939. Den vidare utviklinga hans vart nok hemma av at det ikkje var organisert sjakkspeling under den andre verdskrigen frå 1940 til 1945. Frå slutten av den andre verdskrigen fram til Svein Johannessen sitt gjennombrot i 1959 var Vestøl rekna som Noreg sin nest sterkaste spelar etter Olaf Barda. I denne perioden hadde han seks andreplassar i NM. Første gong allereie i 1946, då Erling Myhre vann stikkampen om NM, og deretter i 1947, 1950, 1951, 1955 og siste gong i 1957. Vestøl blei noregsmeister i sjakk i 1949.

Aage Vestøl deltok fleire gongar i øvste klasse i Nordisk meisterskap i sjakk. Dei beste resultata var tredjeplassar i Ørebro i 1948 og i Reykjavik i 1950.

Aage Vestøl spelte for Noreg i dei fem sjakkolympiadane (lag-VM i sjakk) frå 1950 til 1958 på første- eller andre bord, med til dels svært gode resultat. I 1954 slo han både stormeister i sjakk Svetozar Gligoric og den seinare danske verdsstjerna Bent Larsen, og i 1958 var han nær ved å klare kravet til å bli Internasjonal Meister i sjakk, etter mellom anna å ha spelt remis mot stormeister Samuel Reshevsky, USA.

Aage Vestøl spelte siste gongen i NM si øvste klasse i 1964, og spelte deretter lite turneringssjakk.

Aage Vestøl var medlem av Oslo Schakselskap frå 1934 og til han døydde.

Minneverdige parti
------------------

* Svetozar Gligoric, Jugoslavia - Aage Vestøl - vinsten mot stormeister Gligoric frå sjakkolympiaden i Amsterdam i 1954
* Aage Vestøl - Romani Elio, Italia, sjakk-OL i München 1958 - eit pent angrepsparti

Kjelder
-------

* *Norsk Sjakkblad* nr. 6, 2002, side 23-25, Intervju ved Øystein Brekke
* Bergens Schakklub si heimeside (sjå 03.04.2008 med nekrolog av Øystein Brekke)
* Øystein Brekke: Norges Sjakkforbund 75 år, Norges Sjakkforbund, 1989 ISBN 82-991916-0-2
* Øystein Brekke: Nordisk sjakk i 100 år, Norsk sjakkforlag, 1999 ISBN 82-90779-03-8

Fotnotar
--------

1. ↑  Øystein Brekke: Norges Sjakkforbund 75 år, 1989, side 102-103
2. ↑  Liste over Noregsmeistrar i sjakk fram til 2003
3. ↑  Øystein Brekke: Nordisk sjakk i 100 år, 1999, side 78 og 83
4. ↑  *Olimpbase, resultatfil for Aage Vestøl*, arkivert frå originalen 26. oktober 2012, henta 19. juli 2009

Bakgrunnsstoff
--------------

* Aage Vestøl sine parti hos chessgames.com
* Olimpbase har resultat frå alle sjakk-OL
Morgonrauden over Ganga. Foto: John Hill

**Usjas** (sanskrit उषः, úṣas-, 'morgongry') er ei hovudgudinne innan vedisk gudetru, og har talrike lovprisingar tileigna seg i Rigvedaen. Ho er gudinna for morgonen og soloppgangen, og er forbunden med rikdom og lukke. Usjas blir framstilt som ei vakker ung kvinne, men har òg samband med alderdom og det forgjengelege.

Usjas er dotter av Dyaus, søster til nattgudinna Nirrti, og gift med solguden Surya. I hymnene hennar set ein henne òg i samband med andre solgudar. som Varuna, Indra, Agni og asjvinane.

Ein kan finna tilsvarande guddommar med liknande namn i andre indoeuropeiske mytologiar, som greske Eos, romerske Aurora og litauiske Auszrà. 

  



| * v
* d
* e
Gudar frå vedisk tid |
| --- |
| Indra**·** Agni**·** Soma**·** Varuna**·** Mithra**·** Usjas**·** Vaju**·** Surya**·** Jama**·** Vak**·** Dyaus**·** Tsjandra**·** Nirrti**·** Tvasjtr |
| *Sjå òg hindugudar* |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND

 |
**E-type-asteroidar** er asteroidar som har enstatitt-akondritt-overflatar. Dei utgjer 60 % av asteroidane innover i asteroidebeltet kjende som hungaria-asteroidar, men blir snart sjeldne lengre ut. Det finst også nokon E-typar langt unna den indre delen av beltet, som 64 Angelina. Desse er sannsynlegvis restar etter ein kraftig redusert mantel frå ein tidlegare, differensiert asteroide.

E-typane har ein høg albedo, 0,3 eller høgare, noko som skil 
dei i frå dei meir vanlege M-type-asteroidane. Spektraa er trekklaust flatt til raudt.
E-typane er små; berre tre asteroidar har diameter større enn 50 kilometer, og ingen andre har diameter over 25 km. Dette er sannsynlegvis fordi dei heller stammar frå dei ytre delane av opphavslekamen enn kjernen.

Det er antatt at aubritt-meteorittar stammar frå E-type-asteroidar.
E-typen kan vera relatert til Xe-typen i SMASS-klassifiseringa.

Sjå òg
------

* Asteroidespektralklassar

Bakgrunnsstoff
--------------

Litt om klassifisering og meteorittar hjå Washington State University
Glassmåleriet bak altaret i Bodø domkyrkje er forma av Aage Storstein.
**Aage Storstein** (26. juli 1900–7. mai 1983) var ein norsk målar, frå 1946 professor ved Statens kunstakademi. Han var fødd i Stavanger og døydde i Oslo.

### Liv og gjerning

Storstein studerte i 1920/21 ved tre ulike kunstakademi i Paris. I 1926 gjekk han i lære hos Henrik Sørensen og Per Krohg. Han debuterte på Høstutstillingen i 1924, til saman 12 gonger vart verk av han synt fram på Høstutstillingen. I 1937 deltok han med eit verk på verdsutstillinga i Paris. Året etter vann han tevlinga om utsmykkinga av vestgalleriet i rådhuset i Oslo, eit arbeid han fullførte til bygget vart opna i 1950. I si tid ved Statens kunstakademi hadde Storstein både Rolf Aamot og Gunnar S. Gundersen som studentar. 

Storstein var sterkt prega av kubismen og la stor vekt på form og tilhøvet mellom form og farge i oppbygginga av verka sine. Han er særleg kjend for sine fresker i Oslo rådhus. Storstein er representert i Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design i Oslo, Rogaland Kunstmuseum, Bergen Billedgalleri og Moderna Museet i Stockholm, og fleire andre store kunstsamlingar.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Aage Storstein» frå Wikipedia på bokmål, den 25. mars 2012.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* Norsk kunstnerleksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI

 |