recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Robert Dennis Blanchflower**, kjend som **Danny Blanchflower**, (10. februar 1926–9. desember 1993) var ein britisk-nordirsk fotballspelar og -trenar frå Belfast, lagkaptein på Tottenham Hotspur-laget som i 1961 vann både FA-cupen og den engelske ligaen. Midtbanespelaren var kjend som ein presis pasningsleggjar med ei særeigen evne til å styre tempoet i ein kamp.

### Klubbspel

Blanchflower spelte på nordirske Glentoran frå 1946 til 1949. Etter vel halvtanna år på det engelske andredivisjonslaget Barnsley FC, vart han vinteren 1951 overført til Aston Villa mot 15 000 engelske pund. I mars 1951 fekk han sin debut i engelsk fyrstedivisjon og spelte 148 ligakampar for laget frå Birmingham fram til 1954. Dei neste knappe ti åra var han Tottenham-spelar, etter ein overgang som kosta 3 0000 pund. Blanchflower stod heilt utan meistertitlar då han runda 36 år. Sesongen 1960/61 var han lagkaptein og den beste spelaren då Tottenham Hotspur sikra seg ein historisk dobbelttriumf, siger i ligaen og siger i FA-cupen med 2-0 over Leicester City. Nøyaktig eitt år seinare forsvarte Tottenham FA-cuptittelen på Wembley stadion i London, Blanchflower fastsette då sluttresultatet mot Burnley FC til 3-1 på ei straffe. Vel eitt år etterpå, den 15. mai 1963, møtte Tottenham det spanske laget Atlético Madrid til finale i cupvinnarcupen på Feijenoord stadion i Rotterdam. London-laget imponerte stort og Blanchflower kunne heve pokalen etter ein kamp som enda 5-1. Han la opp våren 1964, 38 år gammal.

### Landslagsspel

Blanchflower var landslagsspelar for Nord-Irland frå oktober 1949 til oktober 1962, kaptein på laget frå hausten 1953. Han deltok då Nord-Irland i 1958 tok seg til kvartfinalane under Fotball-VM i Sverige. I kvartfinalen mot Frankrike i Norrköping enda 0-4. Blanchflower var med i 56 landskampar og skåra to landslagsmål, begge på straffespark.

Finalelaget til Tottenham i cupvinnarcupfinalen 1963, Blanchflower nummer to frå venstre i bakre rekke

### Merittar

* Vinnar av cupvinnarcupen: 1963 med Tottenham
* Engelsk ligameister: 1961 med Tottenham
* Vinnar av FA-cupen: 1961 og 1962 med Tottenham

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Danny Blanchflower» frå Wikipedia på engelsk, den 23. september 2018.*

* eu-football

| * v
* d
* e
Nord-Irland sitt landslag – VM i fotball 1958 |
| --- |
| 
* 1 Gregg
* 2 Cunningham
* 3 McMichael
* 4 Blanchflower (kaptein)
* 5 Keith
* 6 Peacock
* 7 Bingham
* 8 Cush
* 9 Simpson
* 10 McIlroy
* 11 McParland
* 12 Uprichard
* 13 Casey
* 14 Scott
* 15 McCrory
* 16 Dougan
* 17 Coyle
* 18 Rea
* 19 Graham
* 20 Chapman
* 21 Hamill
* 22 Trainor
* Landslagstrenar: Doherty

 | Flagget til Nord-Irland |
|  |
**Johann Georg Christian, Fürst von Lobkowitz** (10. august 1686–4. oktober 1755) var ein austerriksk *Generalfeldmarschall*.

Han kom frå den gamle bøhmisk aristokratfamilien Lobkowicz og var den fjerde sonen til Philipp Hyazinth Josef, 4. fyrste av Lobkowicz, hertug av Sagan (1680-1737) og Eleonore Katharina Charlotte Popel von Lobkowicz (1685-1712). 

Han gifta seg 11. november 1718 med Caroline Henriette von Waldstein (1702-1780) i Praha og fekk 10 born. To av desse mista livet i krig, medan to andre vart riddarar i Ordenen det gylne skinnetJohann Georg Christian grunnla (Hořín)/Mělník-greina av Lobkowitz-familien. 

Han kjempa under Eugene of Savoie mot Det osmanske riket. I 1732 vart han guvernør på Sicilia, og 28. november 1739 vart han sjølv riddar i ordenen det gylne skinnet. 

I 1741 fekk han graden feltmarskalk. Under den austerrikske arvefølgjekrigen kjempa han først mot franskmennene og bayarane mellom Praha og München, og vart seinare guvernør i hertugdømet Milano mellom 1743 og 1745. I denne perioden var han kommandør for keisaren sin hær i Italia, der han tapte slaget ved Velletri i 1744 .

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Georg Christian, Fürst von Lobkowitz» frå Wikipedia på engelsk, den 18. november 2008.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:* 
		- Genealogy.euweb
		- Melnik Castle


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* ISNI

 |
**Lina Vanessa Medina** (fødd 27. september 1933 i Paurange) er den yngste registrerte mora i medisinsk historie. Ho vart gravid i ein alder av 5 år, 7 månader og 21 dagar.

Historia
--------

Lina vart frakta til eit sjukehus av foreldra fem år gamal på grunn av den veksande magen hennar. Lækjarane trudde ho lei av ein sjukdom, men det viste seg at ho var heile sju månader på veg og venta eit barn. Ein og ein halv månad seinare, 14. mai 1939 vart ho mor til ein liten gut ved keisarsnitt. Guten var velskapt og vog 2,7 kilo. Namnet hans vart Gerardo, som var teke etter namnet til lækjaren. Gerardo vart fyrst oppdratt til å tru at mora var syster hans, men som tiåring fekk han vite sanninga. Han voks opp og levde eit sunt liv, men døydde i 1979 av ein beinmargssjukdom. Han vart 40 år gamal.

Det var aldri teikn til at Lina Medina sitt svangerskap ville førekome på unaturleg vis. Ein trur at ho heller aldri fortalde nokon om si nokså uvanlege befrukting.

Kjelde
------

* *Denne artikkelen bygger på «Lina Medina» frå Wikipedia på bokmål, den 10. juni 2011.*
**Georg Buljo** (fødd 2. februar 1969 i Oslo) er ein norsk-samisk musikar og produsent. Han er fødd i Oslo og oppvaksen med samisk far og norsk mor. I 1994 var han med på å starte bandet Locomotives saman med mellom anna Kåre Vestrheim. Dei var aktive fram til 2001 og varma mellom anna opp for The Cure, og David Bowie. I 2002 etablerte han plateselskapet Duippidit. 

Buljo har samarbeidd med mange artistar som produsent, mellom andre Mari Boine, Lars Bremnes og Niko Valkeapää. Samarbeidet med Valkeapää starta allereie i 1995 og dei har halde fram med å samarbeide sidan, sist på Gáldu (2019). Dei fekk Spellemannsprisen i open klasse for *Niko Valkeapää* i 2003. 

Den fyrste soloplata, *Saxapahaw* gav han ut i 2011.

I 2015 var Buljo festspelprofil på Festspillene i Nord-Norge.

Diskografi
----------

* Saxapahaw, 2011

Kjelder
-------

1. ↑  Pettersen, Monica Falao. (20. desember 2015). Hybriden Georg. *NRK*.
2. ↑  Buljo blir festivalprofil. (10. desember 2014). *High North News*.
3. ↑  Locomotives. (22. januar 1999). *Dagbladet*.
4. 1 2  Lanes, Laila. (9. desember 2014). Multiartist blir neste års festspillprofil. *NRK*.
5. ↑  Gælok, Jon Isak L. og Siv Eli Vuolab. (18. april 2011). Ii dušše čuojaheaddji, muhto artista. *NRK*.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Nettstaden til Georg Buljo[*daud lenkje*]

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* ISNI
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)

 |
**Lina Olsson Rosenberg** (fødd 27. desember 1971) er ein svensk-norsk tidlegare handballspelar frå Norrköping. Ho spelte 145 landskampar for Sverige og 24 for Noreg. Frå 1991 til 2004 spelte den venstrehendte rykkromspelaren på Larvik HK sitt sigerrike lag.

Karriere
--------

### Klubbspel

Lina Olsson debuterte i den svenske eliteserien med Risbrinkspojkerna (RP) frå Linköping. I 1991 flytta ho til Noreg, til hardtsatsande Larvik Håndballklubb. Gjennom 13 sesongar i Larvik-klubben vann ho eit stort tal seriemeisterskap og fleire NM-pokalar. Olsson vart kåra til årets eliteseriespelar i 1996 og i 1997, i 1997 også kåra til årets svenske handballspelar.

### Landslagsspel

Olsson fekk sin landslagsdebut i februar 1990. Ho deltok med det svenske landslaget både under VM 1993 i Noreg, EM 1994 i Tyskland, VM 1995 i Austerrike og EM 1996 i Danmark. Sidan vart det færre landskampar, den siste for Sverige i 1999. Totalt spelte ho 145 kampar og skåra 531 mål for Sveriges landslag.

Lina Olsson Rosenberg var norsk statsborgar i 2002. Ho takka ja til å spele på det norske landslaget. Under EM 2002, der Noreg tapte finalen mot arrangørlandet Danmark, var ho ein Noregs beste spelarar. Gjennom turneringa imponerte ho så mykje at ho fekk plass på «All star team». Fram til 2004 deltok ho i 24 av Noregs landskampar og skåra 92 mål.

Ho la opp i 2004, grunna ein akselskade.

### Merittar

* EM 2002: Sølvmedalje etter 22–25 mot Danmark

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Lina Olsson Rosenberg» frå Wikipedia på svensk, den 3. oktober 2020.*
***Waren Sardne*** var ei norsk samisk avis som kom ut i periodane 1910–13 og 1922–27. Namnet er sørsamisk og tyder 'Bodskap frå fjellet' eller 'Tidend frå fjellet'. Avisa var skriven på norsk.

*Waren Sardne* var ei avis for sørsamane, og blei gjeve ut på Røros av Daniel Mortenson. Saman med avisa *Saǥai Muittalægje* var ho viktig for samerørsla i denne perioden.

Mortenson var redaktør i begge periodane då avisa kom ut, men etter at han døydde i 1924 tok sonen hans, Lars Danielsen, over som redaktør.

I første utgåve av avisa skreiv Mortenson om bladet:

*Som ethvert andet folk har ogsaa vi lapper vore interesser og tarv at ivareta, og disse vil da gjennem dette beskedne organ søke belyst og utviklet os imellem, likesom en officiel talsmand bedre har anledning til at ffa henledet offentlighedens opmerksomhet paa lappernes, og da især flytlappernes, usikre livsvillaar og fotrængte stilling.*

Kjelder
-------

1. ↑  Daniel Mortensson & Waren Sardne; saamiblog.blogspot.se
2. ↑  Aage Solbakk. Sámi mediahistorjá; calliidlagadus.org
3. ↑  Jernsletten, Regnor (1991). «Trondheimslandsmøtet 1917 og samebevegelsen». *Åarjel-saemieh nr 4* (Saemien sijte): 75–81. Arkivert frå originalen 15. mai 2007.
4. ↑  ««The Lapp mission» and its plans regarding the Lapps», *skuvla.info*, henta 3. oktober 2019
5. ↑  Eli Skogerbø – *Samiske medier – Innhold, bruk og rammevilkår* (2000)[*daud lenkje*]
6. ↑  «Waren Sardne på Nett». Arkivert frå originalen 28. januar 2011. Henta 3. september 2012.

* *Denne artikkelen bygger på «Waren Sardne» frå Wikipedia på bokmål, den 3. oktober 2019.*
**Georg Ferdinand Ludwig Philipp Cantor** (fødd 3. mars 1845 i St. Petersburg, død 6. januar 1918 i Halle) var ein tysk matematikar. 

Han var professor i Halle. Faren hans var fødd i Danmark, og mora var frå Austerrike.

Han er grunnleggjaren av mengdelæra og er kjent for Cantorteoremet som seier at *uansett kva for ei mengd vi studerer, finst det ei mengd som er større.* Dette er trivielt viss ein tenkjer på endelege mengder, men ikkje viss ein tenkjer på uendelege mengder. Dei nye synspunkta hans vakte først motstand, men har sidan vist seg å vere særs viktig for oppbygginga av store delar av matematikken. Undersøkingane hans av såkalla transfinite tal er særleg kjende. På same måte som ein innfører dei vanlege heiltala for å samanlikne mengder med ei endeleg mengd element, innførte Cantor transfinite tal for å samanlikne uendelege mengder. 

Cantor vart utnemnd til æresdoktor ved Det Kongelege Fredriks Universitet i samband med feiringa av 100-årsdagen for fødselsdagen til Niels Henrik Abel i 1902.

Prisar og utmerkingar
---------------------

(utval)

* 1904 – Sylvestermedaljen

Kjelder
-------


* «Georg Cantor». *Store norske leksikon*. 14. november 2011.
* *Delar av denne artikkelen bygger på «Georg Cantor» frå Wikipedia på bokmål, den 14. november 2011.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS

 |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 8 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 7 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 6 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 5 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 4 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 3 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 2 |  |  |  |  |  |  |  |  |
| 1 |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | a | b | c | d | e | f | g | h |

 |

**Bogoindisk** er ei sjakkopning som vert definert av trekka *1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sf3 Lb4+*. Den har fått namnet etter Efim Bogoljubov.

Kvit sitt tredjetrekk, *3.Sf3*, leier springar til eit naturleg felt, men i motsetnad til *3.Sc3* blir ikkje ein ekspansjon i sentrum truga med *4.e4*. Dei mest vanlege svara er *3...b6*, som fører til Dronningindisk, *3...d5* som fører til Dronninggambit. *3...Lb4+* som definerer Bogoindisk er noko meir sjeldsynt, men blir likevel spelt på alle nivå. Opninga kan fort føre til avbytter, noko som lettar forsvarsarbeidet til svart.

Kvit har fem lovlege svar, der tre er gode.

* 4.*Ld2* er det mest vanlege. Kvit stoppar sjakken med løparen og trugar svart sin løpar. Svart sitt mest vanlege svar er no *4...De7*, men den enklare varianten med *4...Lxd2+* og dei meir ambisiøse *4...a5* og *4...c5* vert også spelt.
* *4.Sbd2* stoppar sjakken med ein springar som dermed vert teken til eit noko passivt felt. Til gjengjeld vil ein eventuell *...Lxd2+* frå svart gi kvit løparparet, og dersom svart vil unngå dette, så må som regel b4-løparen slå retrett.
* *4.Sc3* fører til Kasparov-varianten av Nimzoindisk.
**WarioWare: Smooth Moves** (おどるメイド イン ワリオ, *Odoru Made in Wario*) er eit samværspel for Wii, utvikla av Intelligent Systems. Det var gjeve ut i Japan i lag med Wii-konsollen desember 2006, og i Europa, Nord-Amerika og Australia i januar 2007. Spelet er det femte i dataspel-serien WarioWare, og byggjer i likskap med føregangarane på ei samling av småspel som varer om lag fem sekund kvar.

Oppsett
-------

Som føregangarane fokuserer *WarioWare: Smooth Moves* på særs korte «mikrospel» som kjem etter tur og som spelaren må greie. Om spelaren ikkje greier eit mikrospel kostar dette spelaren eitt av fire liv, og går spelaren tom for desse liva er spelet slutt. Dei ulike mikrospela krev at spelaren held Wii-fjernkontrollen på ulike vis og nyttar rørsler for å styra. Spelet er delt inn i fleire nivå, kvar av dei representerte av ein *WarioWare*-karakter med tilhøyrande mikrospel og ei laus historie. For kvart nivå introduserer spelet ein eller fleire nye måtar å halda Wii-fjernkontrollen på, i spelet kalla for «former», slik at mikrospela skil seg frå kvarandre. Alle nivåa har ei større utfordring på slutten; eit endenivå som er eit mikrospel meir komplekst, krevjande og lenger enn dei andre. Etter at ein spelar har greidd alle nivåa i einspelar-modus blir ein fleirspelar-modus tilgjengeleg. Her kan opp til tolv spelarar spela i lag ved å dela på ein Wii-fjernkontroll etter tur. *WarioWare: Smooth Moves* har rom for opp til tolv ulike profilar for ulike spelarar, og desse kan ein knyta personlege Mii-figurar til.

Referansar
----------

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad (på japansk)

| * v
* d
* e
Wario-spel |
| --- |
| *Wario Land*-serien | *Wario Land* • *Wario Land II* • *Wario Land 3* • *Wario Land 4* • *Wario Land: The Shake Dimension* |
| *WarioWare*-serien | *WarioWare, Inc.: Minigame Mania* • *WarioWare: Twisted!* • *WarioWare: Touched!* • *WarioWare: Smooth Moves* • *WarioWare: Snapped!* • *WarioWare: Do It Yourself* • *WarioWare Gold* |
| Andre spel | *Mario & Wario* • *Wario's Woods* • *Wario Blast* • *Wario World* • *Wario: Master of Disguise* • *Game & Wario* |
**Peder Monrad** (22. september 1781–3. august 1850) var ein norsk prest, fødd i Vinje i Telemark. Han deltok på stortinget i 1833, og var far til Marcus Jacob Monrad.

Monrad vart fødd i Vinje, der faren var sokneprest. Han vart student frå katedralskulen i Kristiansand i 1801 og cand. theol. i København i 1807. Same året deltok han i forsvaret av København. Dei neste åra budde han i Vinje, der han vart vald til forlikskommissær i 1808. I 1810 vende han tilbake til København for å søke prestekall, levde åra 1810-14 av å undervise. Han vende i 1814 tilbake til Noreg, budde då hos presten Jakob Wille på Nøtterøy. År 1816 vart han utnemnd til sokneprest i Mo i Telemark. Sidan var han sokneprest i Sande 1827, i Heddal frå 1828, og i Holla frå 1832. Til sist var han sokneprest i Moss frå 1836 til han døydde.

Monrad var oppteken av skulestellet og måtehaldssaka. Han vart innvald frå Bratsbergs amt til Stortinget i 1833, i opposisjon til statsrådet. Der gjorde han seg gjeldande som medlem av Lagtinget og formann i trykkekomitéen.

Han døydde i Kristiania i 1850.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Historisk befolkningsregister
* PolSys

 |
**Peder Klykken** (19. november 1772–22. januar 1861) var ein norsk sorenskrivar og stortingsmann frå Overhalla. 

Klykken var son til ein klokkar og gardbrukar i Overhalla. Han vart i 1802 uteksaminert jurist i norsk og arbeidde som kopist og/eller konstituert i ulike embete i seksten år. Frå 1809 til -18 var han sorenskrivar i Lofoten og Vesterålen, busett i Hadsel. Der etter var han sorenskrivar 1818-29 i Inderøy og 1829-49 i Stjørdal og Verdal.

Klykken representerte Nordlands amt på Stortinget 1818 og Nordre Trondhjems amt i 1827 og på Omframtstortinget 1828. Til Omframstortinget 1822 møtte han som varamann for Ola Olsson Lånke frå 23. oktober. I 1818 var han sekretær i Odelstinget og medlem i elleve komitear, mellom dei formann i Likningskomiteen for Nordlands stift. På 1827-stortinget var han visesekretær i Odelstinget og sekretær i komiteen om skattestellet, budsjettet og brennevinsbrenninga og medlem i komiteen om reinskysslova og kanalanlegg i Helgeland. I 1818 var Klykken med i den deputasjonen Stortinget sende til kryninga av kong Karl Johan i Trondheim.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Historisk befolkningsregister
* PolSys

 |
**Erika Egede-Nissen Lie** (29. mars 1878–10. september 1947) var ein norsk jurist. Ho var ein av dei fyrste kvinnelege sakførarane i Noreg.

Liv og virke
------------

Erika Lie vaks opp i ein familie der begge foreldra hadde eit tydeleg nærvære i det sosiale, politiske og kulturelle livet i Kristiania. Etter at foreldra skilde seg i 1895 vart ho buande hos mora, den kjende konsertpianisten Erika Nissen. 

17 år gamal tok Lie examen artium i 1895, og i 1900–1903 gjennomførte ho språkstudium i England og Frankrike. Ho hadde også studieopphald i Sveits, Tyskland og i Nord- og Sør-Amerika. I 1906 tok ho en eittårig utdanning ved Arvedsons gymnastiska institut i Stockholm, men det var fyrst etter at faren døydde i 1911 at ho byrja å studere jus. I 1918 tok ho juridisk embetseksamen; ho var då 40 år gamal. 

I 1918 vart Lie dommarfullmektig i Follo sorenskriveri i Drøbak, før ho hadde same rolle i Nedre Romerike sorenskriveri på Lillestrøm i 1919–1920 og i Kristiania skifterett (1921–1922). Ho var også protokollsekretær i Noregs Høgsterett. I 1922 var ho sakførarfullmektig hos høgsterettsadvokat Christian Butenschøn. I 1922 fekk ho autorisasjon som overrettssakførar, og året etter skipa ho sin eigen sakførarpraksis. Med dette vart ho ein av dei fyrste kvinnelege sakførarane i Noreg.

Lie engasjerte seg sterkt i ektefellelova av 1927, og i samleverket *Lev Livet Lettere* (1938) gjorde ho greie for sitt syn i debatten som følgde. I 1933 var ho medstiftar av den fyrste Soroptimist-klubben i Noreg. Som følgje av dei vanskelege arbeidsforholda under andre verdskrigen og den tyske okkupasjonen, valde ho å avvikle verksemda si i 1941.

Familie
-------

Erika Lie var dotter av lækjaren og politikaren Oscar Egede Nissen (1843–1911) og pianisten Erika Røring Møinichen Lie Nissen (1845–1903). Ho var syster av pianisten og dirigenten Karl Nissen (1879–1920), niese av pianistane Thomasine Lie (1833–1907) og Ida Lie (1837–1905), og dotterdotter av prokuratoren og ordføraren Michael Strøm Lie (1807–1852).

9. oktober 1900 gifta Lie seg gift med tremenningen sin, cand.jur. og seinare professor Mikael Strøm Henriksen Lie (1873–1926).

Bibliografi
-----------

* 1938: «Lov om ektefellers formuesforhold av 20. mai 1927» i M. Fearnley (red.): *Lev Livet Lettere*, 1938

Kjelder
-------

1. 1 2  Halbo, Sverre M. (1933). *Norges advokater og sakførere 1932*. Aschehoug. s. 287.

* *Denne artikkelen bygger på «Erika Lie» frå Wikipedia på bokmål, den 10. mars 2023.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Støren, Thordis (1987). *Justitias gode tjenere*. Dreyer. s. 39 ff. ISBN 8209104462.
* Erika Lie i Norsk biografisk leksikon

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon

 |
Skilt ved porten til Førde kyrkje 
Foto:
Eirik U. Birkeland
 

**Peder Jørgenson Finde** (fødd 1610 i Oslo, død 10. september 1691) var sokneprest i Førde frå 1637, og prost i Sunnfjord frå 1659. Han la under seg store eigedommar og åtte fjerdeparten av all jord i Førde, i tillegg eigedommar over heile Vestlandet. Han var den største jordeigar og ein av dei rikaste personar i Sunnfjord i si tid.

I 1643 gav han Førde kyrkje ei altertavle i barokk, den er fortsatt i kyrkja.

Han var son av Jørgen P. Finde, rådmann i Oslo, og soneson av Peder N. Finde, borgarmeister i Aalborg. Han var gift med Barbara (Lussi) Nitter, dotter av kjøpmann Henrik Nitter. Dottera Anna (eller Anne) (1645-1728) var gift med presten Iver Leganger i Vik. Sonen Henrik (1643-1700) var sokneprest i Førde etter faren. Sonen Jørgen (1644-1705) var sokneprest i Aurland. Dottera Maren var gift med tre gongar, alle ektemennene var sokneprestar i Jølster. I andre ekteskap var han gift med Anne Stoud. To sonar frå andre ekteskap vart også prestar: Rasmus (1649-1694) i Gloppen og Otto (død 1741) i Volda. Ottos dotter Anne Elisabeth var gift Niels Astrup (1681–1743), medan dottera Maren var gift med sokneprest i Os Nils Leganger. I tredje ekteskap var Finde gift med Beate Christensdatter.

Kjelder
-------

1. 1 2  Lampe, J.F. (1895): *Bergens Stifts Biskoper og Præster efter Reformationen*. Redigert av D. Thrap. Kristiania: Cammermeyer.
2. 1 2 3  NRK.no (fylkesleksikon SF): *Peder Jørgenson Finde*, henta 2. juni 2013
Danny Ecker
**Daniel Ecker**, kjend som **Danny Ecker**, (fødd 21. juli 1977) er ein tysk tidlegare stavhoppar frå Leverkusen som ein tiårsperiode høyrde med i verdseliten i øvinga. Han vann bronsemedaljen i stavhopp under verdsmeisterskapen 2007 i Osaka. Mor hans, Heide Rosendahl, vann OL-gull i lengdehopp i 1972.

Aktiv
-----

Ecker sette personleg rekord med 5,93 meter i Ingolstadt 26. juli 1998. Under europameisterskapen i Budapest få veker seinare vart han fjerdemann med 5,76 m, like høgt som bronsemedaljøren Jean Galfione. Også i VM 1999 enda han på fjerdeplass, delt med den komande olympiameisteren Nick Hysong. Den 11. februar 2001 presterte Ecker livsbeste då han svinga seg over 6,00 meter ved eit innandørs-stemne i Dortmund.

I mars 2007 vann Ecker stavtevlinga ved innandørs-EM i Birmingham då han vart fyrst av tre mann til å gå over 5,71 m. Seks månader etter sikra han seg bronsemedaljen ved å gå over 5,81 m og ha færrast riv av fem andre utøvarar som også enda med 5,81 m som sluttresultat.

Ecker var tysk meister i stavhopp 2004 og 2007, begge gongane etter hopp på 5,70 m.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* EM 1998 i Budapest: Nr 4 – 5,76 m
* VM 1999 i Sevilla: Nr 4 – 5,70 m
* OL 2000 i Sydney: Nr 8 – 5,80 m
* VM 2001 i Edmonton: Nr 11 – 5,65 m
* OL 2004 i Aten: Nr 5 – 5,75 m
* VM 2005 i Helsinki: Nr 12 (5,45 m i kvalifiseringa)
* VM 2007 i Osaka: Bronsemedalje – 5,81 m
* OL 2008 i Beijing: Nr 6 – 5,70 m

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Danny Ecker» frå Wikipedia på tysk, den 4. juli 2021.*
**Russells paradoks** vart formulert av Bertrand Russell i 1901, og viser at den naive mengdelæra til Cantor og Frege inneheld sjølvmotseiingar. La *M* vere mengda av alle mengder som ikkje inneheld seg sjølv, 

{\displaystyle M=\{A|A\notin A\}.}
Denne definisjonen fører til ei motseiing, når ein prøver å avgjere om *M* sjølv er eit element i *M*: Reknar ein at *M* ikkje er eit element i *M*, altså at *M* ikkje inneheld seg sjølv, så oppfyller *M* eigenskapen som medfører medlemskap i *M*, og er dermed eit element i *M*. Og motsett: Om ein reknar at *M* er eit element i *M*, så fører medlemskapen til at *M* må ha eigenskapen som definerer alle medlemmane, nemleg å ikkje innehalde seg sjølv, og dermed er ikkje *M* eit element i *M*.

{\displaystyle M\in M\Rightarrow M\notin M}
{\displaystyle M\notin M\Rightarrow M\in M}
Det finst mange formuleringar av Russells paradoks. Ein kjend versjon er barberaren som barberer alle som ikkje barberar seg sjølv. Barberer barberaren seg sjølv?

At det var mogeleg å formulere eit paradoks i den naive mengdelæra, gjorde at ein så det naudsynt å bygge opp mengdelæra på ein annan måte. I aksiomatisk mengdelære kan ikkje «mengda av alle mengder som ikkje inneheld seg sjølv» vere ei mengd, og paradokset blir dermed unngått.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Russells paradoks» frå Wikipedia på bokmål, den 12. september 2011.*
**Russell Shaw** er ein britisk komponist og lyddesigner. Han er kjend for arbeidet sitt med mange videospel, særleg dei designa av Peter Molyneux.
Han har vore BAFTA-nominert, fleire gonger, for musikken til *Fable, Fable II* og *Fable III*.

Biografi
--------

Shaw byrja å spele musikk då han var fem år gammal og fekk ein gitar av onkelen. Han lærte seg sjølv å spele og spelte i forskjellige band seint i 1970- og tidleg i 1980-åra. Etter kvart ønskte han å bli plateprodusent. Etter å ha fått opplæring ved SAE London i midten av 1980-åra vart han leigd inn av Gerry Anderson (frå Thunderbirds) for å styre platestudioet hans, og spele inn lydar for forskjellige TV-show. som Terrahawks, Dick Spanner og Space Precinct. 

Kring 1990 gjekk Shaw attende til musikkproduksjon og arbeidde for StreetSounds. På denne tida spelte han òg mykje videospel på ein Atari ST, som han òg nytta til å lage musikk med.

I 1992 fekk han vite at Peter Molyneux sitt Bullfrog Productions var på utkikk etter ein lydspesialist for å legge på lyd i spela deira, og Shaw fekk jobben. I Bullfrog Shaw komponerte han musikk for mange av spela deira, som strategispela *Syndicate*, Theme Park, Magic Carpet og *Dungeon Keeper*. I 1997 slutta Peter Molyneux i Bullfrog og skipa Lionhead Studios, og Shaw følgde med han.

Det første prosjektet hans då var musikken til Black & White. Shaw var fan av ambient techno, og komponerte ein mediterande og avslappande lydspor innan denne sjangeren. Musikken vart godt motteken av nettstader som IGN og Gamespot. Black & White vart følgd opp med Fable i 2004. Danny Elfman vart henta inn til å lage kjenningsmelodien, medan Shaw lagde meir tradisjonell orkestermusikk for sjølve spelet. Musikken fekk god kritikk og Shaw skreiv òg musikk til oppfølgjaren. Sidan laga han musikk til Fable III og Fable the Journey, før han slutta i Lionhead for å skipe sitt eige selskap i 2012. 

Shaw har nyleg skrive musikk til Fable Legends med Philharmonia Orchestra, i 2015.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Russell Shaw (composer)» frå Wikipedia på engelsk, den 7. desember 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  *Russell Shaw Awards*, IMDB.com
2. 1 2 3  Sound Byte: Meet the Composer - Fable III's Russell Shaw by Gamespot. 10. januar 2011.
3. 1 2  Shaw's profile at VGM Rush.
4. ↑
5. ↑  *arkivkopi*, arkivert frå originalen 7. mai 2010, henta 7. desember 2015

Bakgrunnsstoff
--------------

* MobyGames Arkivert 2016-03-04 ved Wayback Machine.
* Profil på OverClocked ReMix
* Imdb

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* BNF
* BNF (data)
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)
* AllMusic (artist)

 |
**Erika** og **Erica** er kvinnenamn med tre moglege avleiingar. I europeisk samanheng er dei avleidd av Erik/c, eit gammalhøgtysk namn som tyder 'eineherskar' eller 'hovding'. I japansk tradisjon kan Erika vera ei samansetjing av namnet Eri og etterstavinga -ka. Ein siste inspirasjon for namnet kan vera det latinske *erica*, som tyder 'lyng', og er namnet på ei plantegruppe av lyng.

Erika har namnedag 18. mai i Noreg og 24. januar i Sverige.

I 2008 var det 821 kvinner som heitte Erika og 411 som heitte Erica i Noreg.

Kjende namneberarar
-------------------

Erika Mitterer, austerriksk forfattar, i 1930.
* Erika Mann (1905–1969), tysk forfattar
* Erika Mitterer (1906-2001), austerriksk forfattar
* Erika von Brockdorff (1911-1943), tysk motstandskjempar
* Erika Pluhar (f. 1939), austerriksk songar og skodespelar
* Erika Eleniak (f. 1969), USA-amerikansk skodespelar
* Erica Leerhsen (f. 1976), USA-amerikansk skodespelar
* Erika Christensen (f. 1982), USA-amerikansk skodespelar
* Erika Sawajiri (f. 1986), japansk skodespelar, modell og musikar
* Erika Toda (f. 1988), japansk skodespelar
***Russisk-engelsk-norsk norsk-engelsk-russisk skogordbok*** (*Руссо-aнгпо-норвежский Норвежскии-aнгпо-руссо песной словaрь*) er ei fleirspråkleg spesialordbok med faguttrykk innan skogbruk, økologi og naturvern, med russiske og norske oppslagsord og engelsk (for dyr og plantar òg latin) som brubyggar mellom oppslagsord og løysingsord.

Boka vart utgjeven på initiativ frå Fylkesmannen i Nordland, landbruksavdelinga, og Institutt for skogbruk og jordbruksvitskap ved Arkhangelsk Tekniske Universitet. Formålet har vore å avhjelpe dei språklege problema ein møter i samband med det internasjonale samarbeidet som er under utvikling mellom Noreg og Russland. Fylkesskogsjef
Ørnulf Kibsgaard og professor i skogbruksvitskap Vasilij Tsvetkov har vore ansvarlege for prosjektet.

Ordboka har om lag 3 300 faguttrykk, inkludert dei vanlegaste orda knytt til skogkultur, haustingsskogbruk, skogsdrift og treforedling og sentrale omgrep innan økologi og miljøvern.

Kjelde
------

* Vasilij Tsvetkov (red.) og Ørnulf Kibsgaard (red.), *Руссо-aнгпо-норвежский Норвежскии-aнгпо-руссо песной словaрь Russisk-engelsk-norsk norsk-engelsk-russisk skogordbok*, Arkhangelsk tekniske statsuniversitet og Fylkesmannen i Nordland, Arkhangelsk 2003. ISBN 5-261-00122-6
| DannevirkeTāmaki-nui-a-Rua (maori) |
| --- |
| Horisonten til Dannevirke på New ZealandHorisonten til Dannevirke på New Zealand |
| Styresmakter |
| Land  Region  Distrikt  | New Zealand New Zealand  Manawatu-Wanganui  Tararua |
| Geografi |
| Innbyggjarar  - By (2006) | 5 517 |
| Koordinatar | 40°12′0″S 176°6′0″E﻿Koordinatar: 40°12′0″S 176°6′0″E﻿ |
| Plassering |
| 

Dannevirke på New Zealand is located in New Zealand

 |

**Dannevirke** (dansk for 'dansk skaparverk' eller 'dansk verk') er ein landleg tenesteby i regionen Manawatu-Wanganui på New Zealand. Det er den største byen og administrasjonssenter i distriktet Tararua, det austlegaste av distrikta i regionen Manawatu-Wanganui. Det omliggjande området har vorte utvikla til eit jordbruksland med vekt på mjølkeproduksjon og sauehald, som no er hovudnæringsgreiner for dei om lag 6 000 innbyggjarane i byen.

Historie
--------

Byen vart grunnlagd 15. oktober 1872 av danske, norske og svenske innvandrarar, tilhengjarar av skandinavismen, som kom til hamnebyen Napier og drog innover i landet. Nybyggjarane, som kom til landet under ei tilrettelagt innvandring, lovregulert i *Public Works Act*, skipa den første busetnaden sin i ein rydning i skogområdet som var kalla *Seventy Mile Bush*. 

Dannevirke, som byen fekk namn etter, var ei større dansk festningslinje frå vikingtida, og var eit stort kjenslemessig symbol for danskane på 1800-talet, særleg etter at ho var fallen i hendene på tyskarane under den andre slesvigske (dansk-tyske) krigen i 1864 - ei nyleg inntroffen og smertefull hending for desse nybyggjarane. 

Busetnaden fekk tidleg kallenamnet «svillebyen», etter som byen produserte totara-sviller til jarnvegen. På ei tid hadde området 50 sagbruk i drift. Etter at den naturlege skogen var rydda, vart landet brukt som beiteområde for husdyr.

Anna
----

Den australsk politikaren og tidlegare førsteministeren i Queensland, Johannes Bjelke-Petersen, var fødd i Dannevirke.

Antipoden til Dannevirke ligg nær Getafe sentralt i Spania.

Kjelder
-------

1. ↑  Folketeljinga i 2006 - Statistics New Zealand

* *Denne artikkelen bygger på «Dannevirke» frå Wikipedia på engelsk, den 7. juli 2009.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Heimeside til Tararua District Council
* Lokalside til GenWeb
* Te Ara Encyclopedia of New Zealand

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* SUDOC
* GeoNames

 |
**Bogstunnelen** er ein 3482 meter lang tunnel på europaveg 39 i Høyanger kommune i Sogn og Fjordane. Tunnelen går gjennom fjellet Fløyen mellom Bogen ved Vadheimsfjorden og Teigen ved Sognefjorden. Arbeidet med tunnelen starta i januar 2002, og han vart opna 11. juni 2004. Tunnelen erstatta eit rasfarleg vegparti. Den gamle vegen hadde tre kortare tunnelar. Bogstunnelen er bygd etter vegnormalen T9, dvs. at han har eit tverrsnitt på ni meter.

Den gamle Bogstunnelen (636 m) på gamlevegen ved Vadheimsfjorden er omdøypt til «Flotenestunnelen».

Sjå òg
------

* Vegtunnelar i Noreg
* Undersjøiske vegtunnelar i Noreg

Referansar
----------

1. ↑  «Trafikkdata Ev39 Bogstunnelen». Statens vegvesen.
2. ↑  «Bogstunnelen større enn Noreviktunnelen». Høyangerportalen, Ytre Sogn. 2. mars 2012. Arkivert frå originalen 4. mars 2016. Henta 9. september 2012.
3. ↑  «Tunnelnamn i Høyanger kommune». Høyanger kommune. Arkivert frå originalen 21. april 2005.

Bakgrunnsstoff
--------------

* NRK Sogn og Fjordanes fylkesleksikon: Vegen Bogen – Teigen
| **Kihnu** |
| --- |
| Strand på KihnuStrand på Kihnu |
| Geografi |
|  |
| **Stad** | Rigabukta |
| **Koordinatar** | 58°07′N 23°58′E

 |
| **Areal** | 16,4 km²

 |
| Administrasjon |
| **Land** | Estland |
| **Maakond** | Pärnu maakond

 |
| Demografi |
| **Folketal** | 639 (2004)
 |

**Kihnu** er ei øy i Austersjøen, og den sjuande største øya i Estland med eit areal på 16,4 km². Øya er òg den største øya i Rigabukta.

Øya er ein del av Pärnu fylke i Estland. I lag med naboøyane dannar ho Kihnu kommune, den minste kommunen i fylket. Kihnu er ei flat øy og er berre 8,5 moh på det høgaste. 

Kihnu har 639 innbyggjarar (2004) i fire landsbyar: Lemsi, Linaküla, Rootsiküla og Sääre. Ein kan nå Kihnu med ferje frå Pärnu eller med fly. Om vinteren er det jamvel råd å gå til øya på isen.

Kultur
------

Vottane frå Kihnu og dei stripete skjørta er kjende i fleire land, hovudsakleg blant handverkarar og forskarar. 

UNESCO utropte kulturområda og tradisjonane på Kihnu til eit Meisterverk av mennesket si muntlege og immaterielle arv den 7. november 2003.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Kihnu» frå Wikipedia på engelsk, den 29. mars 2007.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Kihnu.ee
* Kihnu på unesco.ee Arkivert 2016-03-03 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* SUDOC
* GeoNames

 |
| **Monza** |
| --- |
|  |
| Plassering |
| 

Monza is located in Italia

 |
| Styresmakter |
| Land  Region  Provins | Italia Italia  Lombardia  Monza og Brianza |
| Borgarmeister | Marco Giglio |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  33,03 km² |
| Innbyggjarar  - Totalt (2005)   - folketettleik | 122 263   3704/km² |
| Koordinatar | 45°35′″N 9°16′″E﻿Koordinatar: 45°35′″N 9°16′″E﻿ |
| Høgd over havet | 162 m |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | 20052 |
| Telefon-retningsnummer | 39 039 |
| **Nettstad:** www.comune.monza.mi.it |

 **Monza**  (*Munscia* på vestlombardisk) er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Monza og Brianza i regionen Lombardia og har om lag 125 000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Lambro, ei av sideelvane til Po, om lag 15 km nordaust for Milano. Byen er mest kjend for bilbanen som ligg her, Autodromo Nazionale Monza.

Monza vart offisielt hovudstad i provinsen 11. juni 2004. Monza er den tredje største byen i Lombardia og det viktigaste økonomiske, industrielle og administrative senteret i Brianza-området.

Historie
--------

Ein har funne spor etter busetnadar i Monza-området sidan bronsealderen, der folk budde i pålelandsbyar over elvane og myrene. Omkring 200-talet fvt. la romarane under seg insubrarane, gallarar som hadde kryssa Alpane og busett seg rundt Mediolanum (i dag Milano). Ei gallisk-keltisk stamme, som truleg var insbruarane, grunnla så ein landsby ved Lambro og i dag finst det ruinar av ei bru over elva frå denne tida. Under Romarriket vart byen kalla Modicia.

Langobardane invaderte Italia etter Vestromarriket sitt fall og den lombardiske kongen Autari gifta seg med Theodelinda dottera til Garibald I av Bayern i byen.

Den nye dronninga gav ordre om å byggje ei lita kyrkje ved elva, som i dag er ein del av basilikaen St. Johannes. 

I mellomalderen var kommunen Monza til tider sjølvstendig, og i periodar underlagt Milano og Huset Visconti. 

Den første jernbanen i Nord-Italia vart bygd mellom Milano og Monza og opna 17. august 1840.

29. juli 1900 vart kong Umberto I av Italia mydra i Monza av anarkisten Gaetano Bresci.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Monza Duomo
* Ac Monza Brianza

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Monza» frå Wikipedia på engelsk, den 28. desember 2007.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* SUDOC
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
Norske kronprinsesse Mette-Marit.
Mette Elisabeth Finnestad, norsk skyttardronning.
**Mette** er eit kvinnenamn. Det er mykje brukt i Norden, og kan vera ei kortform av Matilde eller Margrete.
Det har variantar som Metta, Meta, Metha og Metty. Mette har norsk namnedag den 14. mars.

Mette er også eit tysk slektsnamn.

Bruk
----

Namnet er utbreidd i Danmark, der det var det 4. mest vanlege, brukt av 39 611 kvinner eller 1,45 %, i 2007.
Det er 9 825 kvinner som heiter Mette i Noreg. Namnet var mest populært på 1960-talet, då over 1,0 % av nyfødde jenter fekk namnet. Namnet er òg vanleg i namnesamansetjingar, til dømes som Anne Mette eller Siri Mette.

Kjende namneberarar
-------------------

* Mette Marit Astrup (1760–1834), dansk skodespelar
* Mette Marie Madsen (f. 1924), dansk politikar, minister og forfattar
* Mette Lange-Nielsen (1929–1981), norsk skodespelar
* Mette Winge (f. 1937), dansk forfattar
* Mette Newth (f. 1942), norsk illustratør og forfattar
* Mette Bergmann (f. 1962), norsk diskoskastar
* Mette Elisabeth Finnestad (f. 1970), norsk skyttar
* Kronprinsesse Mette-Marit av Noreg (f. 1973)
* Mette Davidsen (f. 1976), norsk handballspelar
* Mette Karlsvik (f. 1978), norsk forfattar

Kjelder
-------

* Søk etter norsk namnestatistikk for Mette hjå Statistisk Sentralbyrå

* *Denne artikkelen bygger på «Mette» frå Wikipedia på bokmål, den 14. mars 2009.*
**Primož Ulaga** (fødd 20. juli 1962) er ein slovensk tidlegare skihoppar frå Ljubljana, som representerte Jugoslavia. Han vann i 1988 sølvmedaljen i VM i skiflyging og ein olympisk sølvmedalje for Jugoslavia sitt firemannslag i laghoppinga. Same sesongen kom han på tredjeplassen i verdscupen i skihopping.

Aktiv
-----

Ulaga slo gjennom då han vart nummer tre og fire i dei to renna som avslutta den fyrste verdscupen i skihopping. Renna fann stad i Planica i slutten av mars månad 1980. 21. februar 1981 gjekk han heilt til topps i eit verdscuprenn i Thunder Bay, framom Johan Sætre frå Noreg. Dei neste to sesongane var Ulaga oftast å finne langt ned på resultatlistene, men på tampen av 1983-sesongen nærma han seg verdseliten og på heimegrunn i Planica avslutta han sesongen med ein andreplass og ein siger.

Frå OL-sesongen 1984 til og med den neste OL-sesongen høyrde Ulaga med til den ypparste verdseliten mellom skihopparane. Unnataket var 1985-sesongen, då han opna med ein femteplass, ein prestasjon han måtte vente til neste sesong for å overgå. Både i 1984 og 1986 vart han nummer seks i verdscupen samanlagt, i 1987 nummer sju, medan han i 1988 kom på tredjeplass, bakom vinnaren Matti Nykänen frå Finland og Pavel Ploc som representerte Tsjekkoslovakia. Mellom mars 1980 og mars 1990 vann Ulaga ni verdscuprenn og steig på pallen 25 gongar.

Ulaga vart nummer seks i storbakken under verdsmeisterskapen i Seefeld i 1985. Under OL 1988 i Calgary deltok han på det jugoslaviske laget som tok sølvmedaljane i laghoppinga, men lukkast slett ikkje i dei individuelle øvingane. Derimot fekk han same sesongen sølvmedaljen i VM i skiflyging i Oberstdorf, berre slått av Ole Gunnar Fidjestøl.

Ulaga la opp som aktiv skihoppar i 1992.

### Verdcupsigrar

| Nr. | Dato | Stad | Land |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | 23. februar 1981 | Thunder Bay | Canada |
| 2. | 27. mars 1983 | Planica | Slovenia |
| 3. | 17. desember 1983 | Lake Placid | USA |
| 4. | 7. desember 1985 | Thunder Bay | Canada |
| 5. | 8. desember 1985 | Thunder Bay | Canada |
| 6. | 4. januar 1987 | Innsbruck | Austerrike |
| 7. | 25. januar 1987 | Sapporo | Japan |
| 8. | 26. mars 1988 | Planica | Slovenia |
| 9. | 27. mars 1988 | Planica | Slovenia |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Primož Ulaga» frå Wikipedia på tysk, den 15. januar 2013.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* 

* (en) Primož Ulaga – Profil og resultatoversikt hos FIS

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* Munzinger (sport)

 |
Koordinatar: 58°22′0″N 19°15′0″E﻿

**Gotska Sandøn** er ei svensk øy i Austersjøen, om lag 40 km nord for Gotland. Øya høyrer inn under Gotland kommune. Gotska Sandön har eit areal på 36,5 km. I 1909 vart nasjonalparken Gotska Sandön oppretta. Han omfatta då mesteparten av øya. Nasjonalparken har etter kvart vorte utvida til å omfatte heile øya og vatnet rundt omkring; i alt 44,9 kvadratkilometer.

Ei sandås dekkjer mesteparten av Gotska Sandön. Det høgaste punktet, Höga åsen, ligg 42 moh. Øya sine indre delar er skogkledde. Bartre, mest furu, veks der. Barlind er òg vanleg, lauvtre sjeldne. På Gotska Sandön veks òg orkidear, vaid, pimpernell og strandtorn. Rundt 50 fugleartar hekkar på øya. Der finst 910 kjende billeartar. Åtte av dei finst i Norden berre på Gotska Sandön.

Sommarstid trafikkerer rutebåtar sambandet Nynäshamn - Gotska Sandön og Fårö - Gotska Sandön.

Kjelder
-------

* Nationalencyklopedin sin artikel om Gotska Sandön

1. ↑  «Gotska Sandön National Park». Naturvårdsverket. Arkivert frå originalen 4. april 2009. Henta 26. februar 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* LCCN
* LIBRIS
* GeoNames

 |
Kart over øyane i kanadisk Arktis med Prince of Wales Island markert med skravering
Kart over Prince of Wales Island
**Prince of Wales-øya** er ei øy i kanadisk Arktis i Nunavutterritoriet i Canada. Ho ligg mellom Kitlineq og Somersetøya og sør for Elisabetøyane. Flatevidda er berekna til 33 339 km². Prince of Wales-øya er den tiande største øya i Canada.

Høgste punktet på øya, som ligg på 73 grader 49 minuttar nordleg breidd og 97 grader 50 minuttar vestleg lengd, er 320 meter over havet. Punktet ligg heilt i nordaust på øya, med utsikt over Baringsundet, som skil øya frå granneøya Russell Island.

Øya er låglendt med tundra. Kysten er oppskoren og med djupe bukter i vest, Ommanney Bay, og i aust, Browne Bay.

Av praktiske grunnar vert administrasjonen av øya delt mellom regionane Qikiqtaaluk og Kitikmeot. Øya har ingen fast busetnad.

Europearar kom til øya i 1851. Eit parti hundesledar under leiing av Francis Leopold McClintock kom over øya under søkinga etter den siste Franklin-ekspedisjonen.
Ho fekk namn etter eldstesonen til dronning Viktoria, den dåverande prinsen av Wales, seinare kong Edvard VII av Storbritannia.

Kjelder
-------

1. ↑  Osborn, Sherard (1852). *Stray leaves from an Arctic journal, or, Eighteen months in the polar regions : in search of Sir John Franklin's expedition, in the years 1850–51*. New York, NY: Putnam’s.

* *Denne artikkelen bygger på «Prince of Wales Island» frå Wikipedia på engelsk, den 12. november 2009.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* GeoNames

 |
Fotografi med estetikk lik gotisk (svart og kvitt) med ei kvinne i goth-klede.
**Goth-kulturen** er ein moderne subkultur som finst i mange land. Han byrja i England tidleg i 1980-åra kring gothic rock-miljøet, ei sidegrein av post-punk-sjangeren. Kjende post-punk-grupper som leia fram mot den gotiske rocken var Siouxsie and the Banshees, Joy Division og Bauhaus. Goth-kulturen har overlevd lengre enn mange andre frå same tida og har fortsett med å bli meir mangfaldig. Utsjånaden og dei kulturelle tendensane er påverka av gotisk litteratur frå 1800-talet og skrekkfilmar.

Goth-kulturen har liknande musikksmak, estetikk og mote. Musikken innan goth-kulturen omfattar ei rekkje forskjellige stilartar, som gothic rock, industriell, deathrock, post-punk, darkwave, ethereal wave og nyklassisk. Klesstilane innan kulturen har variert frå deathrock-, punk- og viktoriansk stil, eller kombinasjonar av alle, som regel med mørke klede (ofte svart), bleik andletssminke og svart hår. Miljøet byrja å trekkje til seg store publikum fleire tiår etter kulturen først dukka opp. I Vest-Europa finst det store årlege goth-festivalar, hovudsakleg i Tyskland.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Goth subculture» frå Wikipedia på engelsk, den 23. september 2016.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* BBC Things

 |
|  |
| --- |
| ***Metrosideros kermadecensis*** |
| Metrosideros kermadecensis*Metrosideros kermadecensis* |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Planteriket Plantae |
| **Underrekkje:** | Frøplantar Spermatophytes |
| **Orden:** | Myrteordenen Myrtales |
| **Familie:** | Myrtefamilien Myrtaceae |
| **Underfamilie:** | Myrtoideae |
| **Stamme:** | Metrosidereae |
| **Slekt:** | *Metrosideros* |
| **Art:** | ***M. kermadecensis*** |
|
| **Vitskapleg namn** |
| ***Metrosideros kermadecensis***W.R.B.Oliv. 1928 |

***Metrosideros kermadecensis***, på engelsk også kjend som *Kermadec pōhutukawa* og *New Zealand Christmas bush*, er eit eviggrønt tre i myrtefamilien som berre veks på dei vulkanske Kermadecøyane rundt 900 km nordaust for New Zealand. 

Arten er det dominerande treet på Raouløya, der det kan bli 15 meter eller høgare. Stammen kan bli 1 meter eller meir i diameter. 
Treet har iaugefallande raude blomar danna av ei mengd støvberarar. Det liknar mykje på newzealandsk pōhutukawa, og blir ofte forveksla med denne slektningen. Skilnaden er at *M. kermadecensis* har mindre, meir ovale blad og blomstrar året rundt. Det liknar også *Metrosideros polymorpha* frå Hawaii.

Dyrking
-------

*M. kermadecensis* på New Zealand
*Metrosideros kermadecensis* er mykje dyrka på New Zealand og finst forvilla på Hawaii. Det finst ei variegert form som blir mykje brukt i hagar. Treet er lett å dyrka frå friske frø og frå skot frå bakken. Det kan hybridisera med pōhutukawa (*M. excelsa*).

Kjelder
-------

1. ↑  *Lord Howe Island Weed Management Strategy 2016* (PDF), 2016, arkivert frå originalen (PDF) 24. mars 2018, henta 4 January 2017

* «*Metrosideros kermadecensis*». *Flora of New Zealand*. Henta 2. oktober 2010.
* «*Metrosideros kermadecensis*». *New Zealand Plant Conservation Network*. Henta 2. oktober 2010.
* Simpson, P. 2005. *Pōhutukawa & Rātā: New Zealand's Iron-Hearted Trees*. Wellington: Te Papa Press.

* *Denne artikkelen bygger på «Metrosideros kermadecensis» frå Wikipedia på engelsk, den 9. desember 2017.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Metrosideros kermadecensis**
Koordinatar: 69°13′S 63°13′W﻿

**Finley Heights** er nokre ulendte kysthøgder med ei høgd opp mot 1070 moh mellom munningen av Binghambreen og Lurabeebreen, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Dei vart oppdaga av sir Hubert Wilkins på ein flytur den 20. desember 1928. Han rekna høgdene til å vere øyar utanfor Den antarktiske halvøya og kalla dei «Finley Island» etter John H. Finley of *The New York Times*, som då var president i American Geographical Society. Etter å ha sett flyfoto tekne av Lincoln Ellsworth i 1935 og foreløpige rappoartar frå British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, førte til at W.L.G. Joerg tolka det som at dei høyrte til fastlandet. BGLE stadesta dette i rapportane sine etter ekspeidsjonen var over på grunnlag av ein hundesledetur frå East Base i 1940 av medlemmar frå U.S. Antarctic Service.

Kjelder
-------

1. ↑  «Finley Heights». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 22. oktober 2012.

 Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «Finley Heights» (innhald frå Geographic Names Information System).


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |