recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |
| --- |
| **Brungumptapakulo** |
| BrungumptapakuloBrungumptapakulo |
|
| **Utbreiing og status** |
| **Status i verda:** NT Nær trugaUtbreiinga av Brungumptapakulo Utbreiinga av Brungumptapakulo |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Dyr Animalia |
| **Rekkje:** | Ryggstrengdyr Chordata |
| **Underrekkje:** | Virveldyr Vertebrata |
| **Klasse:** | Fuglar Aves |
| **Orden:** | Sporvefuglar Passeriformes |
| **Familie:** | Tapakuloar Rhinocryptidae |
| **Slekt:** | *Scytalopus* |
| **Art:** | **Brungumptapakulo** *S. latebricola* |
|
| **Vitskapleg namn** |
| ***Scytalopus latebricola***Bangs, 1899 |

**Brungumptapakulo** (*Scytalopus latebricola*) er ein fugl i tapakulofamilien, endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Skildring
---------

Dette er ein mellomstor tapakulo, ca. 11,5 centimeter, fjørdrakta til vaksne fuglar er mørk brungrå på oversida, reinare brun lengst bak, og undergump og halefjører er gulbrune. Brungumptapakuloar lever i underskog, fuktig skog og gjenreist skog, frå 2000 til 3660 moh.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som livskraftig.

Om tapakuloar generelt
----------------------

Tapakuloar lever i tett vegetasjon på eller nær bakkenivå og finst hovudsakleg i fjellområda i utbreiingsområdet sitt. Dei kan vere særs krevjande å observere ettersom dei spring i underskogen på ein musaktig måte. Artane er terrestriske, har korte venger og fuglane har derfor dårlege flygeevner. Dei har kraftige bein, godt egna til livet på grassletter og i underskog. Stjerten er oppreist. Dei vert enklast oppdaga og identifisert med hjelp av kjenneteikn i songen.

Kjelder
-------

* Krabbe, N.K. & Schulenberg, T.S. (2003). *Brown-rumped Tapaculo (Scytalopus latebricola)* In: del Hoyo, J. Elliott, A. Sargatal, J. Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 10. august 2015
* BirdLife International (2015) Species factsheet: *Scytalopus latebricola Arkivert 2015-09-24 ved Wayback Machine.*. Henta frå  den 10. august 2015

Referansar

1. ↑  Krabbe et al, 2003
2. ↑  BirdLife International (2015)
Koordinatar: 62°28′23.60″N 6°09′10.82″E﻿

Aksel Holms plass der sundet mellom Aspøya og Brunholmen var før attfyllinga av sundet på 1800-talet. Den geografiske Brunholmen til høgre på biletet, Aspøya til venstre. Molovegen endar ved plassen midt i biletet.
Jervellbua med Ålesund fiskerimuseum ligg ved Molovegen, like i nærleiken av den eigentlege Brunholmen.
Tidlegare sjøbuer (nå ominnreia). Dei to husa nærast fotografen, heilt til høgre i biletet, ligg på Brunholmen.
**Brunholmen** i Ålesund ligg like nord-aust for Aspøya i Brosundet og er ein flat holme på ca. 120 x 95 meter. Han stikk inn i Brosundet som ei landtunge og skil dimed den ytre og indre hamna i Ålesundet. Den eigentlege Brunholmen har i dag særs tettbygde kvartal mellom gatene Brunholmkaia, Fløttmanngata og Brunholmgata. Aksel Holms plass er møtestad for gatene Molovegen, Øwregata og Apotekergata. Namnet «Brunholmen» blir i dag mest bruka som omtale av ein grunnkrins og eit sentrumsstrok i Ålesund. Tidlegare var stroket prega av skipshandlarar og fiskemottak i dei mange, store sjøbuene ved Brosundet. Lokalpolitisk blir Brunholmen styrt av bydelsutvalet for Aspøya.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Om Brunholmen, namnet og attfyllinga av sundet til Aspøya Arkivert 2013-09-21 ved Wayback Machine.
* Fiskerimuseet i Jervellbua ved Brunholmen
* Om kong Christians vitjing i 1733
**Netflix, Inc.** er eit amerikansk multinasjonalt underholdningsselskap med hovudkontor i California. Netflix tilbyr DvD og streamingtjenester over fleire plattformer. Det vart etablert 29. august i 1997, og har i dag over 86 millionar abonnenter. Netflix har marknad i USA, Canada, store delar av Latin-Amerika og utover i Europa. I oktober 2016 vart det rapportert over 86 millionar brukarar verda over, inkludert over 47 millionar i USA.

Bakgrunn
--------

Netflix starta med ei relativ låg abonnementspris. Filmar ein leidde vart sende med post til medlemmene og ein mottok ei ny film så snart ein sende tilbake dei ein hadde sett. Selskapet vart børsnotert for fyrste gong den 22. mai 2002, med 5 500 000 aksjar til 15 USD per stk. Ved børsnoteringa var det 600 000 medlemmer, ved enda av året, var medlemstalet auka til 4,2 millioner.

Ved avslutninga av året, hadde selskapet 12,3 millioner medlemmer, og i 2010 vart Netflix tilgjengeleg på Apple Ipad, Iphone og Ipod touch, Nintendo Wii og fleire andre internett-tilkoblede produkta. i 2007 introduserte Netflix streaming. Dimed kunne medlemmer sjå filmar og TV-seriar via internett uten å laste dei ned. Dette førte til at Netflix i perioden 2008-2009 innleia eit samarbeid med produsentar av forbrukerelektronikk for å kunne streame også gjennom andre einingar enn PC. Dette inkluderte etterkvart Xbox 360, Blu-ray spelarar, TV-mottakarboksar, Apple Macintosh- datamaskinar, PS3, Wii, Android og andre einingar.

Netflix vart lansert i Noreg ved midnatt den 17. oktober 2012.

Netflix Original
----------------

«Netflix Original» er innhald som er produsert, co-produsert eller distribuert av Netflix. Netflix finansierer dei opphavlege seriane annleis enn andre TV-nettverk når dei registrerer eit prosjekt, og dei bestiller umiddelbar to sesongar av dei fleste seriar. 
Selskapet begynte å produsera sine egne seriar i mars 2011. Den fyrste serien vart det politiske dramaet *House of Cards* som debuterte i februar 2013.

Kjelder
-------

1. ↑  «Netflix Management». *Netflix*. Henta 19. juli 2010.

* *Denne artikkelen bygger på «Netflix» frå Wikipedia på bokmål, den 11. januar 2017.*
**Gunnerius Ingvald Isachsen** (fødd 1868 i Drøbak, død 1939) var ein norsk offiser og oppdagar. 

Isachsen vart premierløytnant i kavaleriet 1891, rittmeister 1899, fekk avskjed som fastlønna offiser 1917 og major i landvernet 1924. Gunnar Isachsen var styrer (og seinare den første direktøren) av Norsk Sjøfartsmuseum frå 1923.

Han var med på Otto Sverdrup sin ekspedisjon med «Fram» 1898-1902 som topograf, og kartla store område av inntil då ukjende øyar nord for Canada. Frå 1903 til 1905 deltok han i fransk militærteneste i Algerie og Paris, og i 1906 og 1907 leia han ekspedisjonar til Svalbard. Desse var utsendt og betalt av fyrst Albert I av Monaco.

I 1909 og 1910 leia han sine eigne statsunderstøtta ekspedisjonar til Spitsbergen, og ved desse ekspedisjonane grunnla han det seinare norske systematiske forskingsarbeidet på Svalbard. Ved handsaming av Spitsbergenspørsmålet på fredskonferansen i Paris 1919 var Gunnar Isachsen den norske regjering si tekniske delegerte.
Gunnar deltok i ekspedisjonar til Aust-Grønland i 1923 og 1924, og var med særskilt oppdrag på kvalfangst i Rosshavet 1926-27, Statens kvalinspektør i Sørishavet 1929-30, leiar av den fjerde Norvegia-ekspedisjonen rundt Antarktika 1930-31.

Han er avbilda på eit norsk frimerke i 2006, i høve 100-årsminnet for utforskinga av Svalbard.

Bibliografi
-----------

* *Reiser på Spitsbergen 1906 og 1907*. (1908)
* *Ishavsfolk og ferder* I: *Det Norske geografiske selskabs aarbok 1916-1919* (1921) (*ny utgave 1997)*
* *Norske fangstmænds færder til Grønland* (1922) (*særtrykk av geografisk selskabs årbok 1919-21)*
* *Grønland og Grønlandsisen* (1925)
* *Jorden rundt efter blåhvalen* (1927)
* *En ishavsskippers saga* (1928)

* Samt fleire artiklar i Vitenskapsselskapet sine skrifter, geografisk selskaps årbok og Sjøfartsmuseets årbøker. Sjå Sambok for 51 treff

* Ole R. Thoresen «Gunnar Isachsen in memoriam». I: *Norsk sjøfartsmuseum 1914-1939*. 1940

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Gunnar Isachsen» frå Wikipedia på bokmål, den 11. desember 2012.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Gunnar Isachsen**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* Historisk befolkningsregister
* Lokalhistoriewiki
* VIAF
* GND
* LCCN

 |
**Gunnar Alf Larsen** (27. desember 1919–24. desember 2003) var ein norsk industriarbeidar, politikar og embetsmann frå Oslo. Han representerte Oslo og Arbeidarpartiet på Stortinget i 23 år mellom 1954 og 1977. Svein Larsen er sonen hans.

Gunnar Alf Larsen var sjømann frå 1936 og utdanna seg til maskinist i heimbyen. Under andre verdskrigen sat han 1942-43 arrestert i Grini fangeleir, deretter i konsentrasjonsleiren Sachsenhausen i Tyskland til krigen var over.

Etter verdskrigen arbeidde Larsen som jarndreiar ved Akers mekaniske verksted til 1951, han var 1949-51 formann i Jerndreiernes forening. Åra 1951-54 arbeidde han i Norsk Jern- og Metallarbeiderforbund.

Larsen var vararepresentant frå Oslo til Stortinget frå januar 1954, men møtte fast i staden for statsråd Trygve Bratteli til 22. januar 1955, deretter i staden for statsråd Rakel Seweriin til 1. august same året. Etter vel eitt år utanfor Stortinget var Larsen på ny fast representant då Trygve Bratteli 28. desember 1956 tok sete i regjeringa. Tingbolkane 1958-61 og 1961-65 møtte han fast i staden for statsminister Einar Gerhardsen, men unnatak for dei fire vekene hausten 1963 då John Lyng var norsk statsminister. Frå 1965 til 1977 hadde Larsen fast plass. Larsen var 1954-55 medlem i Miltærkomiteen, 1957-sesjonen i Finans- og tollkomiteen, 1958-65 i Skog-, vassdrags- og industrikomiteen, nestformann 1965-69 i same komiteen. Tingperioden 1969-73 var Larsen formann i Forsvarskomiteen og frå oktober 1973 til 18. februar 1975 formann i Industrikomiteen. Til sist var han medlem av Forsvarskomiteen i to-og-eit-halvt år. 

Larsen var formann i Oslo Arbeiderparti 1974–75. Han var fylkesmann 1977-79 i Buskerud og 1979-88 i Oslo og Akershus. I 1990 gav han ut boka *Sluttspill*.

Kjelder
-------

* Stortingsbiografi

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* PolSys
* VIAF
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC

 |
«Trollfjordslaget»
**Gunnar Berg** (21. mai 1863–23. desember 1893) var ein norsk målar og kjent som ein av lofotmålarane.

Gunnar Berg vart fødd i Svolvær i Lofoten som væreigarson og voks opp der. Han var opphavleg etla for handelskarriere, og etter læretida i forretninga til familien drog han til Bergen for å begynna på handelsutdanninga i 1882. Her vart han oppfordra til å utnytte kunsttalentet sitt, og i 1883–1885 studerte han målarkunst i Düsseldorf. Etter studia reiste han heim til Lofoten, der han med hjelp frå foreldra bygde seg eit atelier på Svinøya i Svolvær. Atelieret er modernisert og bevart.

Gunnar Berg pendla mellom Tyskland og Lofoten. Om somrane i Lofoten hadde han eit eige lag med tilreisande. Han både selde kunsten og gav gjestene ei oppleving av staden, landsdelen og kunsten. 

I 1893 fekk han kreft og laut amputere det eine beinet. Likevel reiste han til Berlin, der han døydde den 23. desember same året. Gunnar Berg vart gravlagt i gravkapellet til familien på Gunnarholmen i Svolvær. Der vart reist ei byste av han i 1994.

Gunnar Berg blir i dag rekna som ein av dei største målarane frå Nord-Noreg og som ein av dei viktigaste i Noreg innanfor sin genre. Blant dei viktigaste måleria hans er «Fra Svolvær hamn» og «Trollfjordslaget»; — det siste viser ei faktisk hending frå Lofotfisket i 1890.

Kjelder
-------

* «Gunnar Berg» på *Bokmålswikipediaen*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Jens Andvig, «Lofotfisket og Gunnar Berg og Kaare Espolin Johnson». I: *Skolp : årsskrift for Vågan historielag*, 1984
* Gerd Røsand Bremnes, «Maleren Gunnar Berg - et hundreårs minne ». I: *Årbok for Vågan*, 1993
* Holst, Erling. «Gunnar Berg, Lofotens maler». I: *Kunst og kultur*, 1963
* Per Posti, *Trollfjordslaget, myter og virkelighet*. Svolvær: Montanus forlag, 2001 (*1. utg: Tromsø, 1991)*
* Per Posti, «Lofoten i billedkunsten fram til 1920-årene». I: Ottar, nr 3, 2000
* Per Posti, *Gunnar Berg 1863-1893, minneutstilling 1993. Tromsø Kunstforening, 1993 (*Utstillingskatalog*)*

### Nettstader

* svinoya.no Arkivert 2007-09-27 ved Wayback Machine. Galleri Gunnar Berg
* Lofoten @rt on the www Arkivert 2009-06-29 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* Historisk befolkningsregister
* Norsk kunstnerleksikon
* Nasjonalbiblioteket fotograf
* Lokalhistoriewiki
* VIAF

 |
***Ingeniør Knut Berg på eventyr*** er ein norsk teikneserie som fyrst vart utgjeven i 1941 i *Nynorsk Vekeblad*.

Handlinga er lagt til ei framtidsverd med avansert teknologi. Trass i dette er enno reknestavar i bruk. Teikneserien er å likna med *Lyn Gordon* og fell inn i science fiction-tematikken. 

Helten og hovudpersonen er den norske ingeniøren Knut Berg. Saman med gode hjelparar dreg dei rundt i heimsrommet (verdsrommet). 

Dr. Panga er skurken i serien og strebar etter å ta makta i landet Kalimanko. Knut Berg og kjærasten prinsesse Aima av Kalimanko står i vegen for han. 

* Teikning: Jostein Øvrelid («Ronald Stone»)
* Forteljing: Hallvard Sandnes («Vigleik Vikli»)

Teikneserien vart utgjeven som eige hefte i perioden 1943 til 1960.

Nye utgåver
-----------

Teikneserien vert utgjeve på nytt av Fonna Forlag som julehefte. Først eit feila prøveår i 1986, men so ein periode ifrå 2000 til 2005. 

Frå og med 2007 har det kome nye historier om ingeniøren, no med manus av Jon Bing og Tor-Åge Bringsværd, med den tidlegare Fantomet-teiknaren Knut Westad for streken. Etter det forlaget har røpt, vil ingeniøren vende tilbake frå Mars-turen han tok på 60-talet og gå laus på problema rundt miljøet og matvaremangelen. Nynorskdrakta vert gjeven av Olaf Almenningen.

Fotnotar
--------

1. ↑  Tegneserier.no: Ingeniør Knut Berg på eventyr
2. ↑  Tegneserier.no: Ingeniør Knut Berg på eventyr
3. ↑  NITO: Ingeniør Knut Berg er tilbake[*daud lenkje*]
4. ↑  Ivar Aasen-tunet: Knut Berg, Jon Bing og Knut Westad i Aasen-tunet
**Krång Erik Gunnar Eriksson** (3. januar 1921–8. juli 1982) var ein svensk langrennsløper som vart verdsmeister på femmila under Ski-VM 1950 i Lake Placid i USA. Han vart både fødd og døydde i Mora i Dalarna.

Eriksson tok bronse på 18 km under Vinter-OL 1948 i St. Moritz i Sveits, då svenskar vann alle medaljane, men han han var langt bakom både olympiameisteren Martin Lundström og Nils Östensson. Saman med dei same to og Nils Täpp tok Eriksson gull for Sverige på 4 x 10 km stafett, med nesten ni minuttars forsprang til sølvlaget frå Finland.

Under Ski-VM 1950 vart Eriksson verdsmeister på 50 kilometer, framom landsmennene Enar Josefsson og Nils «Mora-Nisse» Karlsson.

Erikson vart nummer 12 på femmila under Vinter-OL 1952 i Oslo, og nummer 15 på den nye meisterskapsdistansen over 30 km i si siste store meisterskapstevling, på svensk heimebane under ski-VM 1954 i Falun.

Eriksson vart aldri individuell svensk meister, men både i 1945 og 1950 gjekk han startetappen då IFK Mora vart stafettmeistrar. Ved begge høva gjekk Anders Törnkvist og Nils Karlsson dei to andre etappane.

Kjelder
-------

* P.Chr. Andersen:*Den nye olympiaboken*, 1957
* *Denne artikkelen bygger på «Gunnar Eriksson» frå Wikipedia på bokmål, den 15. juli 2012.*
**Carl Gunnar Michael Fant** (8. oktober 1919–6. juni 2009) var ein svensk lingvist, sivilingeniør og professor ved Kungliga tekniska högskolan i Stockholm.

Fant blei verdskjend for forskinga si på talesyntese og sambandet mellom artikulatorisk fonetikk og akustisk fonetikk.

Gunnar Fant tok sivilingeniøreksamen i elektroteknikk 1945. Eksamensarbeidet hans galdt akustikken til menneskerøysta. Etter eksamen heldt han fram med dette arbeidet, fyrst ved Ericsson, seinare ved Massachusetts Institute of Technology (MIT). Han var med og skapte talekommunikasjonsinstituttet ved Kungliga tekniska högskolan (den noverande *Institutionen för Tal, Musik och Hörsel*), den gongen eitt av svært få i sitt slag i verda. Han var professor i taleoverføring ved Kungliga tekniska högskolan i åra 1966-1987 og deretter professor emeritus.

Arbeidet til Fant førte til ein ny æra i talesynteseen. I 1952 publiserte han, i lag med Roman Jakobson og Morris Halle, ei bok der teorien om fonetiske særdrag blei lagde fram for fyrste gong.

Fotnotar
--------

1. ↑  Gunnar Fant. Institutionen för tal, musik och hörsel, KTH

Bakgrunnsstoff
--------------

* Nettstad for Gunnar Fant
* Lydklypp frå Dennis Klatt: Review of text-to-speech conversion for English Arkivert 2004-10-27 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* LIBRIS
* SUDOC
* NKC
* BNE

 |
**Sambre** er ei elv som renn gjennom nordlege område av Frankrike og sørlege område av Belgia, og ho er ei av sideelvene til Maas frå venstre.

Elveleie
--------

Elva har utspring nær Le Nouvion-en-Thiérache, i Aisne-departmentet. Ho renn så gjennom det fransk-belgiske kolområdet, som tidlegare var eit viktig industridistrikt. Store delar av elva er kanalisert og ho munnar ut i Maas ved Namur i Belgia. Sambre er knytt til elva Oise via Sambre-Oise-kanalen. 

Sambre renn gjennom følgjande franske departement, belgiske provinsar og landsbyar:

* Aisne (F): Barzy-en-Thiérache
* Nord (F): Landrecies, Aulnoye-Aymeries, Hautmont, Maubeuge
* Hainaut (B): Thuin, Charleroi
* Namur: Floreffe, Namur

Den første verdskrigen
----------------------

Det var harde kampar langs elva under Den første verdskrigen, særleg under beleiringa av Namur i 1914.

Sjå òg
------

* Slaget ved Sambre

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Sambre» frå Wikipedia på engelsk, den 17. februar 2007.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* GeoNames

 |
**Samdal** er ein gard i Fana i Bergen kommune nord for Samdalsvatnet. 

Det er framleis gardsdrift på garden.

Namn
----

Samdal sett mot aust og Sveningen
Forstavinga i namnet kjem truleg frå eit eldre elvenamn.

Historie
--------

Garden høyrte i mellomalderen til Nonneseter kloster. I 1528 vart garden overteken av Vincens Lunge, og fram til 1775 vart han driven saman med Bontveit.

Geografi
--------

Garden ligg i Samdalen, der Dyrdalselva og Hausdalselva renn saman og dannar Samdalselva. Garden ligg mellom nokre av dei høgaste fjella i Bergen kommune, Sveningen (769 moh) i aust, Hausdalshorga (784 moh) i nord og Lundåsane (361 moh) i vest. Samdalen held fram sørover mot Kalandseidet. Ulvvatnet er eit anna vatn på garden, like sørom Samdalsvatnet. 

Garden grensar til Øvstebø i nord, Lund i nordvest, Håland i vest, Fjelltveit i sørvest, Hausdal i nord og Os kommune i aust.

Kjelder
-------

* Gunnar Hagen Hartvedt og Norvall Skreien (2009). *Bergen Byleksikon* (5 utg.). Oslo: Kunnskapsforlaget. ISBN 978-82-573-1761-4.
* Bergenskart - stednavnskart Arkivert 2020-02-17 ved Wayback Machine.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Samdal**
Dr. **Kattassery Joseph Yesudas** (fødd 10. januar 1940), mest kjend som **Yesudas**, er ein vidkjend sør-indisk songar.

Kattassery Joseph Yesudas vart fødd i Fort Kochi i Kerala av foreldra Augustine og Elizabeth Joseph. Far hans, Augustine Joseph, var ein velkjend malayalisk klassisk musikar og skodespelar i si tid.

Yesudas er ein malayalisk songar og representant for den karnatiske musikken. Han vart påmeldt musikkakademiet i Thirupunithura og vann ein gullmedalje for musikk i ei lokal tevling i Fort Kochi berre sju år gammal.

I karrieren sin har han sunge meir enn 30 000 songar for tusenvis av indiske filmar på mange språk — som til dømes tamil, kannada, gujarati, telugu og bengali. Han vart òg invitert av den sovjetiske regjeringa til å halde konsertar i Sovjetsamveldet i 1965.

Indias president gav han tittelen Padmashree i 1973.

Ei tid etter at han fekk tittelen hadde Yesudas problem med den kristne kyrkja i India. Dei fleste karnatiske songane er om hindugudar, og Yesudas song dei med så mykje kjensle at kyrkja ottast at han snart ville forlata kristendommen. Han vart nekta alle kristne sakrament for ei stund, og hans første son kunne ikkje bli døypt i kyrkja. Men han heldt fram med musikken og over tid vart kyrkja overtydd om at musikk for han berre var ein måte å dyrka Gud på. «Gud har ingen religion,» sa Yesudas, og det godtok kyrkja til slutt. Han fekk igjen alle religiøse rettar i kyrkja i 1980-åra, og den andre sonen hans, Vijay Yesudas, gav sin første konsert i ei kristen kyrkje.
Dr. Yesudas og kona hans, Prabha, har tre søner — Vinod, Vijay og Vishal. Familien bur for tida i Chennai (tidl. Madras) i delstaten Tamil Nadu i India.

Titlar og prisar
----------------

K.J. Yesudas, 2010
* 1970 - *Staten Keralas playback-songpris* 16 gonger sidan 1970.
* 1973 - *Padmashree* - frå Indias president
* 1974 - *Sangeetha Raja*
* 1988 - *Sangeetha Chakravarthy*
* 1988 - *Beste playback-songar i 1988* frå regjeringane både i Tamil Nadu og Andhra Pradesh
* 1989 - *Sangeetha Sagaram*
* 1989 - *Æresdoktorat* frå Annamalai University
* 1991 - *Indisk nasjonalpris for beste playback-songar*
* 1992 - *Aashtana Gayakan* frå regjeringa i Kerala og The Sangeeta Nataka Akademi
* 1992 - *Den årlege Latha Mangeshkar-prisen* frå regjeringa i Madhya Pradesh
* 1994 - *Den indiske nasjonale borgarprisen*

Bakgrunnsstoff
--------------

* IMDb - K.J. Yesudas

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* SUDOC
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)

 |
**Gunnar Kalrasten** (5. september 1905–5. mai 1964) var ein norsk skog- og jordbrukar frå Biri i Oppland. Han var stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet frå 1947 til 1964.

Kalrasten var son til ein trelasthandlar. Etter folkeskulen og framhaldsskule, gjekk han kurs i skog- og jordbruk. Han arbeidde nokre år med skog- og jordbruk, var mellom anna skogsarbeidar og fløytar i Russland i 1931-32. I 1930 tok han over eit småbruk som han dreiv til han døydde. Han vart i 1941 tilsett som styrar av skogetaten i Biri herad, frå 1945 som heradsblinkar. På same tid fekk han også styringa med ein del private skogar.

Heilt frå 1933 til 1963 var Kalrasten med i formannskapet i Biri, varaordførar 1945-51. Han var også formann 1929-35 i Arbeidsledighetsnemnda og 1945-57 i Forsorgstyret i Biri. Perioden 1957-64 var han styremedlem i Direktoratet for Statens skoger.

Kalrasten var varamann til Stortinget 1945-47, og rykte inn på Stortinget då Olav Meisdalshagen vart statsråd seint i 1947. Frå 1950 til han døydde i 1964 hadde Kalrasten fast plass på tinget. Han var frå mars 1948 og ut 1949-sesjonen medlem i Veg- og jarnbanekomiteen. Sidan 1950 var han medlem av framhaldet, Samferdslekomiteen, sekretær i komiteen 1958-64.

Kjelder
-------

* Stortingsbiografi

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
**Godske Joachim Weidemann Nielsen** (fødd 11. august 1847 i Holmestrand, død 26. november 1920 i Kragerø) var ein norsk jurist og politikar. Han var stortingsmann for partiet Høgre i til saman seks år. Stortingsmann Wilhelm Nielsen var far hans.

Nielsen vart student frå Kristiania katedralskole i 1866 og cand.jur. i 1871. Frå 1872 til -86 arbeidde han som sorenskrivarfullmektig i Bamble, og han var 1874-94 overrettsaksørar i Kragerø. Etter eit par års mellomspel som politimeister og magistrat i Kragerø, var han frå 1898 sorenskrivar i Bamble og Kragerø, og frå 1898 også byfut.

Nielsen var medlem av Kragerø bystyre frå 1882, bortsett frå då han var politimeister (1984-96). Valperioden 1908-10 var han ordførar. Han var medlem i felleskomiteen for Vestlandsbanen i 20 år.

Nielsen representerte einmannskrinsen Kragerø på Stortinget 1903-06 og på ny 1913-15. I ein mellomliggande periode var han varamann frå Kragerø og møtte i staden for Ambortius O. Lindvig både på tampen av 1910- og 1911-sesjonane, i 1912 møtte han allereie frå 6. mars. Nielsen var medlem i Justiskomiteen og Lagtinget åra 1903-06, Tollkomiteen 1910-12 og Militærkomiteen 1913-15.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Haffner, Vilhelm (1949). *Stortinget og statsrådet: 1915-1945*. Oslo: [Aschehoug]. s. 39.
* Biografisk informasjon om Godske Nielsen NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
Koordinatar: 60°50′20″N 6°40′59″E﻿

«Frå Stalheim» av I.C. Dahl
**Stalheim** er ei grend i Voss herad. Her ligg gardane Stalheim, Brekke og Sivle. 

«Frå Stalheim» er eit kjent målarstykke av I.C. Dahl.

Historie
--------

Då postruta mellom Oslo og Bergen blei opna i 1647 blei Stalheim ein av dei mange postgardane langs ruta. 

I 1750 blei «gjestastovo» tatt i bruk, men i 1885 blei det første hotellet opna.

Stalheim Hotel er eit hotell frå 1885. Det har sidan brunne ned tre gonger, sist i 1959. Hotellet som no står blei bygd i 1960 og utvida i 1966.

Kjelder
-------

* Johannes Gjerdåker: *Levande landskap : Vossebygdene - Granvin - Nærøydalen*, Voss 1999. ISBN 82-7128-287-5
* Stalheim Hotel

### Referansar

1. ↑  *Om Stalheim Hotell på nettstaden fotovoss.com*, arkivert frå originalen 8. oktober 2013, henta 22. mai 2009

Bakgrunnsstoff
--------------

* Eldre fotografi frå Stalheim på nettstaden til Nasjonalbiblioteket

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* SSR (namn)

 |
**KA Kyrkjeleg arbeidsgjevar- og interesseorganisasjon** (**KA**) er ein arbeidsgivar- og interesseorganisasjon for verksemder med kyrkjeleg forankring. KA har som føremål å ta vare på dei felles interessene til medlemene og yte service som dei kan ha nytte av i arbeidet sitt.

Medlemene i KA
--------------

KA er ein medlemsorganisasjon. Kyrkjelege fellesråd og sokneråd har rett til medlemskap, men òg andre organ og einingar i Den norske kyrkja kan bli tatt opp som medlemer. Også andre kristne kyrkjer og verksemder med kristeleg formål kan søkje styret i KA om medlemskap. Vidare kan diakonale og pedagogiske institusjonar med kyrkjeleg forankring etter søknad blit tatt opp som medlemer.

Oppgåvene til KA
----------------

KA hjelper medlemene sine med arbeidsgjevarspørsmål, økonomiske spørsmål, lovar og regelverk, styring og leiarutvikling, oppgåve- og ansvarsdeling, forvaltnings- og organisasjonsutvikling, verksemds- og kvalitetsutvikling, strategi- og planarbeid, opplæring og informasjon.

Organisering
------------

KAs øvste organ er landsrådet. KA sitt styre er ansvarleg for drifta, medan ein kontrollkomité skal føre kontroll med at organisasjonen og styret følgjer lovar og reglar, samt organisasjonen sine eigne vedtekter. Organisasjonen har og ein valkomité som skal føreslå medlemmar av styre og kontrollkomité til landsrådet.

Kjelder
-------

1. ↑  *Vedtekter for KA*, arkivert frå originalen 10. desember 2013, henta 12. juni 2013

Bakgrunnsstoff
--------------

* KA Kyrkjeleg arbeidsgjevar- og interesseorganisasjon
**K-Sentret** var eit kjøpesenter i Sogndal i Sogn og Fjordane. Kåre L. Navarsete overtok ein gamal landhandel i Sogndalsfjøra i 1958, og i 1969 gjekk han saman med Finn Geithus og opna K-Sentret. Sonen Rolf Navarsete gjekk inn i firmaet i 1976, same året som dei kjøpte Aarskog-bygget på Hermansverk. I 1979 bygde K-Sentret nytt forretningsbygg på 3 000 kvm. vegg i vegg med Sogn Samvirkelag sitt Domus-varehus i Gravensteinsgata. I tillegg til eigne forretningar leigde dei ut til Sogndal Glasmagasin og Ese Våpen og Sport.

### Sogningen Storsenter

I 1998 gjekk K-Sentret og Sogn Samvirkelag saman om å byggja om dei to forretningsbygga til eit 16 000 kvm. stort kjøpesenter. Rolf Navarsete selde sin andel til Amfi i 2011. Dei nye eigarane tok til å utvida sentret med nye 6 000 kvm.

K-Sentret Supermarked
---------------------

K-Sentret si daglegvareavdeling heitte K-Sentret Supermarked, og skilta med *3500 aktuelle daglegvarer, billegare heile året*. Daglegvarekjeda hadde filial på Hermansverk i det tidlegare forretningsbygget til K. Aarskog. Då K-Sentret gjekk inn i Sogningen Storsenter i 1998 vart daglegvarekjeda lagd ned, og butikkane vart omprofilert til Eurospar (Sogndal) og Kiwi (Hermansverk).

Kjelder
-------


* Om K-Sentret i Fylkesleksikon
**Jüri Tamm** (fødd 5. februar 1957) er ein estisk tidlegare politikar og sleggjekastar frå Pärnu. Som representant for Sovjetunionen vann han bronsemedaljen i sleggjekasting både under Sommar-OL 1980 og Sommar-OL 1988, samt sølvmedaljen ved VM 1987. Med eit kast på 80,46 meter var Tamm i 1980 verdsrekordhaldar i ni dagar.

Idrett
------

Tamm sette verdsrekord i Leselidze den 16. mai 1980. Rekorden vart sletta allereie 23. mai av Sergej Litvinov, også han representant for Sovjetunionen. Under dei olympiske leikane i Moskva same sommaren vart Tamm tredjemann bak Jurij Sedykh og Litvinov. Etter nokre svakare sesongar kom Tamm sterkt tilbake i 1984. Han flytta sitt personbeste fleire gongar, sist til 84,40 meter i Banská Bystrica i september månad.

Under verdsmeisterskapen 1987 i Roma kneip Tamm sølvmedaljen framfor tyske utøvarar, gullvinnar Litvinov var i ei eiga klasse. Året etter fekk Tamm bronsen i øvinga under OL i Seoul, Litvinov og Sedykh var framleis i eiga klasse. Tamm kom på femteplass i Sommar-OL 1992, der representerte han heimlandet Estland.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* OL 1980 i Moskva: Bronsemedalje – 78,96 m
* VM 1987 i Roma: Sølvmedalje – 80,84 m, bakom Sergej Litvinov (83,06 m)
* OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje – 81,16 m
* OL 1992 i Barcelona: Nr 5 – 77,52 m
* EM 1994 i Helsinki: Nr 23 – 68,46 m
* VM 1995 i Göteborg: Nr 17 – 72,66 m
* OL 1996 i Atlanta: Nr 26 – 73,16 m

Politikk
--------

Tamm vart i 1999 vald til parlamentsmedlem i Estland og attvald i 2003. Han representerte sosialdemokratane (SDE).

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Jüri Tamm» frå Wikipedia på tysk, den 27. mai 2020.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* Munzinger (sport)

 |
pd5

**K12** er det nest høgste fjellet i Saltorofjella, eit fjellområde i den indisk-kontrollerte delen av Karakorum. Fjellet ligg i grenseregionen mellom det pakistanske territoriet Gilgit-Baltistan og den indiske Kashmirregionen sørvest for Siachenbreen. Grensa er ikkje heilt fastlagd i detalj, men går truleg over toppen av K12. Namnet *K12* kjem frå den første oppmålinga av Karakorum.

K12 ligg sørvest for Siachenbreen; ned over den nordaustlege sida av K12 flyt K12-breen og renn saman med Siachen. På vestsida av K12 renn breen saman med Bilafond-breane som vatnar Dansam River og til sist Indus.

Det er lite klatreaktivitet på K12, dels grunna det militære nærværet. Det første toppforsøket blei utført av Eric Shipton i 1960. Eit japansk taulag mislukkast i 1971, men i 1974 stod Shinichi Takagi og Tsutomu Ito som dei første på toppen. Begge omkom i ei fallulukke under nedstiginga. Året etter stod endå eit japansk lag på toppen. Som eit ledd i ein plan om å forhindre Pakistan frå å tilgang til Siachenbreen, tok den indiske hæren kontroll over toppen i 1984 og etter det er ingen toppforsøk registrert i Himalaya Index.[2]

Referansar
----------

1. ↑  India kontrollerer denne regionen av Kasjmir *de facto*, men Pakistan utfordrar Indias krav. Sjå til dømes *The Future of Kashmir* på websida til BBC.
2. ↑  Himalaya Index

Litteratur
----------

* Jerzy Wala, *Orographical Sketch Map of the Karakoram*, Swiss Foundation for Alpine Research, 1990.
* Jill Neate, *High Asia: an illustrated history of the 7,000 metre peaks*, The Mountaineers, 1989.
Koordinatar: 34°12′N 35°50′E﻿

**Douma** er ein landsby i Libanon som ligg kring 1000 moh. Han ligg 80 km frå Beirut, 30 km frå Jbeil og 43 km frå Tripoli. Douma er ein del av Batroun distrikt og ligg i ein dal omgjeve av fjell. Nesten alle husa er bygd av raud murstein. Området er rikt på oliventre, vinranker og epletre.

Historie
--------

Douma har vore vitne til forskjellige sivilisasjonar som Det gamle Hellas, Romarriket og Tyrkia, men Det osmanske riket har etterlate det mest varige inntrykket på innbyggjarane i Douma.

På bytorget står ein sarkofag frå 300-talet evt. med ein gresk inskripsjon som seier at det var gravstaden til Castor, som døydde i 317 evt.

Emir Youssef Shehab førte tidleg på 1800-talet kristne til byen, i håp om å få betre avlingar og dermed høgare skattar. Sidan den gong har landsbyen vore ein kristen landsby, og dei fleste innbyggjarane høyrer til den gresk-ortodokse kyrkja.

Etymologi
---------

Namnet Douma er av gresk opphav og tyder «hus», «slott» eller «borg». Douma kjem òg frå det latinske ordet «Doman» som vart nytta om ei dronning (Julia Domna) som var kjend for venleiken og intelligensen sin. Ho var fødd i Aleppo i 170 fvt. og var dotter til ein prest av solguden som vart dyrka i Aleppo. Ho var gift med den romerske keisaren Septimius Severus som bygde eit palass for henne i landsbyen, som seinare to namnet hennar. 

Douma er òg kalla «Douma El Hadid» (Douma av jern eller Jern-Douma) på grunn av mykje jern i jordsmonnet og dei dugande smedane som heldt til her.

Utvikling
---------

Mesteparten av infrastrukturen og husa i Douma vart bygde mellom 1881 og 1914. Dette var gullalderen i Douma finansiert av emigrantar i Brasil, Argentina og USA. Blant dei kjende husa i Douma er Wa'il Kheir, der historia til huset reflekterer historia til Douma.

Venskapsbyar
------------

* Flagget til Frankrike Digne-les-Bains i Frankrike

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Douma, Lebanon» frå Wikipedia på engelsk, den 17. september 2014.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Andreas Kristian Andersen Grimsø** (12. oktober 1850–30. juli 1927) var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Burøya i Steigen. På Stortinget representerte han Venstre og var ein av dei leiande i partiet i dei femten fyrste åra etter 1905.

Grimsø var son til ein lærar. I yngre år dreiv han fiskeri, og var båtførar og kjentmann i kystfart. Frå 1881 var han gardbrukar på Grimsøy i Vega. Han var medlem av heradsstyret i Vega frå 1885, ordførar frå 1887 til 1904. Dessutan var han medlem av forlikskommisjonen 1890-93 og frå 1896, styreformann i sparebanken frå 1893.

Grimsø møtte første gongen på Stortinget i juli 1895, og på ny frå 13. mars 1897, begge gongane som varamann for Nordlands amt. Åra 1898-1906 representerte han amtet på Stortinget. Han heldt fram på tinget som Søndre Helgeland krins sin representant frå 1906 til -21. 1898-1903 var han medlem av Lagtinget. Frå 1913 til -21 var han president i Lagtinget. Han var med i næringskomite nr 1 frå 1898 til 1912, åra 1903-06 som sekretær, 1906-08 og 1910-21 som formann. Elles medlem av valkomiteen 1900-21, fullmaktskomiteen 1913-21 og utanrikskomiteen 1916-21. I 1903 deltok han i Stortinget sin deputasjon til opninga av Ofotbanen, og 1905 i deputasjonen som forhandla i København om ein dansk prins skulle kunne overta den norske trona.

Grimsø var medlem av Lofotkommisjonen av 1891, kyrkjekommisjonen av 1908 og utanrikskommisjonen 1912. Frå 1907 til -26 var han medlem av Hypotekbanken sitt råd, 1911-26 var han medlem i Riksskattestyret. Under og etter fyrste verdskrigen var han med i fleire sentrale, statlege komitear.

Han gav i 1927 ut boka *Erindringer fra mine 25 aar paa Stortinget*.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914'
Koordinatar: 67°23′S 63°22′E﻿

**Douglas Islands** er to småøyar 12 nautiske mil (22 km) nordvest for Cape Daly. Dei vart oppdaga av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition under Mawson, 1929–31, og kalla opp etter viseadmiral Percy Douglas, då hydrograf i Royal Navy. Øyane were vart oppdaga frå fly frå Discovery den 31. desember 1929, og rapportert til å ligge kring 66°40′S 64°30′E﻿, men etter reisa i 1931 vart dei plasserte ved 67°20′S 63°32′E﻿. I 1956 klarte ikkje eit hundekøyrelag frå Australian National Antarctic Research Expeditions leia av P.W. Crohn å finne dei ved denne posisjonen, men fann to ukartlagde øyar lenger sør som fekk dette namnet.

Sjå òg
------

* Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
-------

1. ↑  «Douglas øyar». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 24. oktober 2012.
2. ↑  «Douglas øyar». *Gna-GeographicNamesOfTheAntarctic1stEdition1981\_djvu*. s. 565. Henta 24. oktober 2012.

 Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «Douglas Islands» (innhald frå Geographic Names Information System).


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Krister Sørgård** (fødd 20. april 1970) er ein tidlegare langrennsløpar og langrennstrenar. Han var mellom dei beste norske langrennarane i ei ti års tid, landslagsløpar frå 1992 til 2001, men nådde aldri heilt til topps. Perioden 2003-06 var han trenar for det norske herrelandslaget i langrenn. Løparar frå dette laget gjorde det godt under VM i 2005, men lukkast lite under OL 2006.

Karriere
--------

Sørgård debuterte i verdscupen med å bli nr 25 på femmila i Vang i 1992. Han deltok i Ski-VM 1993 med ein 10. plass på jaktstarten som beste resultat, etter å ha vorte nr 12 på 10 km. I 1996 fekk han si einaste pallplassering i verdscupen då han vart nr 2 på femmila i Holmenkollen, langt bak vinnaren Erling Jevne.

Under noregsmeisterskapen 1992 tok han bronse på 50 km og han deltok på Kirkenes sitt vinnarlag i 3&10 km stafett, saman med Vegard Ulvang og Magne Hellerud. I 1998 tok han NM-gull 15 km jaktstart og sølv på 30 km i klassisk stil.

### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn

* 1992: Nr 25 på 50 km i Vang
* 1993: Nr 10 på 25 km jaktstart under verdsmeisterskapen i Falun
* 1994: Nr 12 på 30 km i Falun
* 1995: Nr 15 på 50 km i Holmenkollen
* 1996: Nr 2 på 50 km i Holmenkollen
* 1997: Nr 8 på 15 km i Falun
* 1997/98: Nr 7 på 10 km i Val di Fiemme
* 1998/99: Nr 21 på 30 km i Davos
* 1999/2000: Nr 5 på 10 km i Sappada
* 2000/01: Nr 4 på 15 på Beitostølen

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap

* Ski-NM 1991: Nr 7 på 15 km i Misvær
* Ski-NM 1992: Bronsemedalje på 50 km i Molde
* Ski-NM 1993: Bronsemedalje på 30 km på Lillehammer
* Ski-NM 1994: Bronsemedalje på 50 km i Stor-Elvdal
* Ski-NM 1995: Nr 5 på 30 km i Oslo
* Ski-NM 1996: Nr 7 på 50 km i Stryn
* Ski-NM 1997: Nr 4 på både 10 km og 30 km i Mo i Rana
* Ski-NM 1998: Gullmedalje på jaktstart og sølvmedalje på 30 km i Berkåk
* Ski-NM 1999: Bronsemedalje på 50 km i Høylandet
* Ski-NM 2000: Nr 8 på 50 km i Vang
* Ski-NM 2001: Nr 4 på 10 km i Steinkjer

Trenar
------

Våren 2003 overtok Sørgård som hovudtrener for det norske herrelandslaget i langrenn. Han hadde stor suksess under sitt første Ski-VM 2005 (Oberstdorf 2005) der det norske herrelaget tok tre gull og avslutta med trippelsiger på femmila. Eitt år seinare hamna dei norske løparane langt bak medaljeplassane under OL i Torino. Sørgård vart utsett for sterk kritikk, mellom anna for at han korkje tok med nokon skiskyttar eller unge Petter Northug. Sørgård trekte seg våren 2006 som landslagstrenar. Morten Aa Djupvik overtok som hovudtrenar etter Sørgård.

Kjelder
-------

* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

* *Denne artikkelen bygger på «Krister Sørgård» frå Wikipedia på bokmål, den 31. januar 2011.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Krister Sørgård i fis-ski.com
Koordinatar: 70°0′S 69°35′W﻿

**Douglas Range** er ei fjellkjede med ein skarp fjellkam i Antarktis, med toppar på over 3 000 moh. Ho strekkjer seg 120 km frå nordvest til søraust frå Mount Nicholas til Mount Edred. Ho har ei bratt austside av Aleksanderøya i Britisk Antarktis, oppom norddelen av George VI Sound.

Mount Nicholas vart sett i 1909 frå avstand av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot. Heile fjellkjeda vart observert av Lincoln Ellsworth på flyturen hans over Antarktis den 23. november 1935, og den bratte austsida vart først grovt kartlagd frå flyfoto tekne på den flyturen av W.L.G. Joerg. Austsida av fjellkjeda vart grovt kartlagd frå George VI Sound av British Graham Land Expedition (BGLE) i 1936 og kartlagd på ny av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1948-50. Heile fjellkjeda, inkludert vestsida, vart kartlagd i detalj frå flyfoto tekne under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947-48, av Searle frå FIDS i 1960.

Douglas Range vart namngjeven av BGLE, 1934-37, etter viseadmiral sir Percy Douglas, leiar for BGLE sin rådgjevande komite, medleomm av Discovery Committee frå 1928 fram ti han døydde i 1939.

Fjell i Douglas Range| Fjell | Høgd (moh) | Kommentar |
| --- | --- | --- |
| Mount Nicholas | 1465 | det nordlegaste fjellet i Douglas Range |
| Mount Spivey | 2135 |  |
| Mount Huckle | 2500 |  |
| Mount Stephenson | 2987 | Det høgaste fjellet i Douglas Range, òg det høgaste punktet på Aleksanderøya |
| Mount Egbert | 2895 | Det nest høgaste fjellet i Douglas Range. |
| Mount Ethelwulf | 2590 |  |
| Mount Ethelred | 2470 |  |
| Mount Athelstan | 1615 |  |
| Lamina Peak | 1280 |  |
| Mount Edred | 2195 | Det sørlegaste fjellet i Douglas Range |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Douglas Range» frå Wikipedia på engelsk, den 25. februar 2013.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
* U.S. Geological Survey Geographic Names Information System: Douglas Range


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Ola Eiriksson Bø** (fødd 14. september 1867 Nord-Aurdal i Valdres, død 26. januar 1917) var ein norsk lærar og målmann. Han blir rekna som ein pioner innanfor den kristelege folkehøgskulen. I 1899 skipa han Valdres folkehøgskule.

Bø var gardbrukarson, og tok utdanninga si på lærarskulen på Hamar. Han arbeidde som lærar etter det. Han var tre og eit halvt år i USA og på amtsskulen i Aust-Agder frå 1897 til 1899.

Bø fekk idé om å skipa ein folkehøgskule i Valdres då han var lærar i Aust-Agder. Han innleidde om saka på ei ungdomsstemne på Rogne i Øystre Slidre kommune sommaren 1899 der Valdres ungdomslag vart skipa. Møtet gjorde vedtak om å arbeida for ein folkehøgskule, og etter eit brev frå Bø 30. juni 1899, slutta alle kommunane i Valdres seg til skuleskipingsplanen.

2. oktober 1899 vart folkehøgskulen opna for fyrste gong i mellombelse lokale på Løkje hotell i Vestre Slidre kommune. Då Valdresbanen opna i 1906, flytte skulen til garden Øvre Nes på Fagernes. I 1911 flytte så skulen til Leira der skuletunet er i dag, og sommaren 1912 vart skulebygningen sett opp. Ola Eiriksson Bø var styrar der så lenge han levde.

Frå 1901 var Bø den drivande krafta i skipinga av eit museum i Valdres, og 7. juni 1906 opna det som seinare har fått namnet Valdres Folkemuseum. Bø var formann i museumsstyret fram til han døydde.

Bø sat i styret for Austmannalaget frå 1903 til 1905 og var leiande i målreisinga i Valdres. I 1903 var han med og grunnla avisa Valdres.

Kjelder
-------

* Oddmund L. Hoel. «Ola Eiriksson Bø». Allkunne. Henta 21. februar 2016.
**Ola Krogseng Giæver** (14. juli 1885–25. oktober 1966) var ein norsk kjøpmann og gardbrukar frå Lyngseidet som representerte Troms fylke og partiet Høgre på Stortinget i perioden 1925-27 og var fyrste varamann 1922-24.

Giæver var son til ein kjøpmann. Etter å ha gått mellomskulen i 1901, arbeidde han i handelen til faren på Lyngseidet. Frå 1913 var han medeigar i handelsverksemda til faren, etter 1931 eineeigar. Mellom anna eigde han då Kvitnes i Karlsøy, den største jordeigedomen i Troms fylke.

År 1907 var Giæver med å stifte Lyngen Sparebank, og var 1908-11 formann i forstandarskapet i banken, seinare styreformann 1914-21. Tida 1913 til 1925 var Giæver ordførar i Lyngen. Han var også styreformann i Lyngseidet Elektrisitetsverk A.s.

Giæver var varamann til Stortinget 1922-24 og møtte nokre få veker i slutten av 1922-sesjonen. Valperioden 1925-27 møtte han fast på Stortinget, medlem i Post- og telegrafkomiteen. I 1928 var han så med på si andre bankstifting, Tromsø Forretningsbank, ein bank han var styremedlem i til 1943. Også styremedlem 1937-48 i Lyngen Fløtemeieri, og for andre gong formann i forstandarskapet Lyngen Sparebank (1938-1945).

I november 1942 vart Giæver arrestert og sat fengsla i leiren Krøkebærsletta til jul. Han sat også fengsla frå mai til 10. juli 1943. Hausten 1944 hærsette den tyske krigsmakta eigedomen på Lyngseidet, og Giæver måtte evakuere eigedomen med innbu, husdyr og alt fór.

Kjelder
-------

* Stortingsbiografi Arkivert 2017-04-09 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
Gravstein for Josefine von Losch, mor til Marlene Dietrich.
**Josefin**, **Josefina** og **Josefine** er kvinnenamn danma av Josef som kjem frå hebraisk *jōsēf* (יוֹסֵף), 'Herren skal auka' og det feminiserande sisteleddet -ine. Josephine er ein annan vanleg skrivemåte for namnet. *Josephin* kan vera eit fransk mannsnamn. Josefa og Josefia er nærskylde kvinnenamn, medan Josetta, Josette, Josiane og Josina har liknande opphav. Jo, Jose, Josie og Jossa er moglege kortnamn.

Josefine har namnedag den 19. mars i Noreg, same dag som Josefina har svensk namnedag. Namnet blei teke inn i den svenske almanakken då kong Oskar I gifta seg med Josefina av Leuchtenberg.

Bruk
----

|  |
| --- |
|  |
| Historisk utvikling av populariteten til namnet Josefine i Noreg. |

Josephine Welhaven (1812–1866), fødd Bidoulac, kona til Johan Sebastian Welhaven.
Josefine var utbreidd som namn på norske jentebarn i siste halvdelen av 1800-talet.
I 2009 var det 1 144 norske kvinner som heitte Josefine. 265 heitte Josephine, 52 Josefin og 29 Josefina.

I USA var namnet Josephine særleg populært på 1910-talet, då det blei gjeve til rundt 0,7 % av jentebarn.

Namneberarar
------------

* Joséphine de Beauharnais (1763–1814), fransk keisarinne gift med Napoléon Bonaparte
* Josefina av Leuchtenberg (1807–1876), franskfødd dronning gift med kong Oscar I av Sverige og Noreg
* Josephine Baker (1906–1975), amerikansk-fransk artist
* Josephine Poole (f. 1933), engelsk forfattar
* Josephine Chaplin (f. 1949), fransk skodespelar
* Josefine Ottesen (f. 1956), dansk barnebokforfattar
* Josefine Lyche (f. 1973), norsk kunstnar

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Josefine» frå Wikipedia på bokmål, og «Josefine» frå Wikipedia på svensk den 17. mars 2009.*

1. ↑  «Navnestatistikk». Statistisk sentralbyrå.  *Statistikk for navn i Norge*
2. ↑  «Digitalarkivet». Arkivverket.  *Folketellinger i Norge*
**Ola Tolleivsson Geilo** (1848–ca. 1930) var ein bonde og turistutviklar i Ustedalen øvst i Hol kommune. 

Ola vart fødd på garden Geilo i Ustedalen, men reiste tidleg ut, og dreiv som handelskar i om lag tolv år. Han handla mellom anna i Hardanger. Han var rekna som ein god forretningsmann. Han kjøpte farsgarden Nødre Geilo i 1880, og dreiv bruket frå då av. Han var gift med Jørand Ringøyo frå Hardanger. Då Jørand døydde, vart han gift oppatt med Birgit Uthus frå Ustedalen.

Ola var framsynt med tanke på den veksande turismen i dalen. Han såg det økonomiske potensialet i dei farande, og oppretta snart hotell på eigen grunn. Geilo Hotell er framleis i drift. Denne drifta gav Ola Geilo ein solid inntekt. 

Då Bergensbanen vart påbyrja om lag 1895, gjekk Ola og andre bønder i Ustedalen saman om å få lagt banen gjennom Ustedalen. Ola sytte og for at jernbanestasjonen i Ustedalen vart lagt nær hans eige hotell, og på hans eigen grunn. Soleis vart Geilo stasjon tufta på jorda til garden med same namn.

Ola Geilo sat i mange år i heradsstyret i Hol, og slik fekk han gjennom fleire av sakene sine. Han selte hotellet i 1911 og gjekk med pensjon som ein halden mann.
**Ola Sjursson Mjanger** (3.mars 1889–4. august 1968) var ein norsk forfattar og skulemann frå Masfjorden.

### Liv og gjerning

Mjanger var i unge år lærar i heimbygda. Før fyrste verdskrigen flytta han til Trøgstad og var nokre år lærar der. Sidan fekk han undervisningsstilling i Larvik og arbeidde i byen i over 40 år. Han var formann i Larvik og Brunla norskdomslag i mange år, og skreiv lagssoga då laget i 1942 runda 25 år.

I tida 1931-48 gav han ut ti barnebøker på Norlis Forlag, Fonna Forlag og Norsk Barneblads Forlag. Handlinga i bøkene er ofte lagt til det samtidige Larvik eller til det historiske Vestfold. I den siste boka, *Nybyggjarane på Galapagos*, utgjeven under psevdonymet Ølve Mjålid, handlar det om internasjonal kvalfangst og fekk eit visst dokumentarisk preg gjennom undertittelen 'Fortald etter folk som var med på ferda'.

Under andre verdskrigen forfatta Mjanger romanen *Den unge hermannen. Ei soge få Gyldenløvekrigane i 1670-åra* (1944) med emne frå Larviks historie. Boka kan lesast som eit skjult innlegg i motstandskampen mot den tyske okkupasjonsmakta. Mjanger sine bøker er skrive i den realistiske gutebok-tradisjonen, med vekt på spenning.

Kjelder
-------

* lokalhistoriewiki
* Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958