recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Mykorrhiza** eller **sopprot** er ei symbiose mellom ein soppart og røtene til ein planteart. Dette er svært vanleg i naturlege plansamfunn.

Ordet mykorrhiza kjem av gresk *mykes*, 'sopp' og *rhize*, 'rot', og det betyr altså 'sopprot'. 

Det viktigaste for planta er eit auka opptak av mineral og vatn frå jorda. Den største fordelen er auka opptak av fosfor. Men det gjeld og nitrogen, kalsium, magnesium, kalium og ymse viktige sporstoff. Dette er stoff som i lita grad er løyselege i vatn. I tillegg vert planterøtene verna mot angrep frå insekt, bakteriar og skadelege soppar. 

Til motyting brukar soppen mellom 5 og 20 % av planta sin nettoproduksjon frå fotosyntesen. Soppen verkar som eit transportsystem for utveksling av sukker, vitaminar og plantehormon mellom individ av *ulike artar*.
Det kan vere grunn til å sjå på eit plantesamfunn, som til dømes ein skog, som eit samanhengande system med dei felles mykorrhizaforbindelsane som bindeled.

Ein skil mellom to hovudtyper av mykorrhiza. Når soppen lagar ei kappe rundt planterøtene, vert det kalla *ektomykorrhiza*. Det er vanleg hjå fleire av dei vanlege skogstrea våre, men ikkje hjå ask.
Når soppen veks inn i rota og forgreinar seg inne i rotcellene, snakkar vi om *endomykorrhiza*. Soppane som lagar mykorrhiza er ofte matsoppar som kantarell og risker, til liks med giftsoppar som flugesopp.

Kjelder
-------

* Wikipedia på dansk
* *Sopp og nyttevekster*, nummer 1 2007. Klaus Høiland: Mykorrhiza - samspillet mellom trær og sopp.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* LCCN
* NDL

 |
**.32 ACP** er ein pistol-patron utvikla av skytevåpenkonstruktør John Browning til bruk i sjølvladepistolar (halvautomatiske pistolar). Han er au kjend som *7.65x17 mm Browning* eller berre *7.65 Browning*. Han vart introdusert i 1899 av den belgiske våpenfabrikken Fabrique Nationale (FN) og først bruka i Browning modell 1900. 

Patronen var utvikla for bakslagspistolar utan ekstra låsemekanisme (lukka sluttstykke), og .32 ACP var ein passeleg kraftig praktisk bakslagspatron. Patronen blir bruka enda i dag i bakslagspistolar. 

Patronar i kaliber .32 ACP og våpen laga for å bruke dei er lika fordi desse pistolane er kompakte og lette i høve til pistolar med grovare kaliber. I USA er det mange som ser negativt på at desse skota skal ha lita såkalla stoppe-evne. Men dei er likevel eit levedyktig alternativ for sjølvforsvar med kompakte våpen. I Europa er kaliber .32 av dei fleste sett på som tilstrekkeleg for sjølvforsvar, same kor mykje amerikanske våpensynsarar rakkar ned på det. 

Den austerrikske erkehertug Franz Ferdinand og kona hans vart elles begge drepne av ein pistol i .32, ein FN modell 1910, med skot losna av Gavrilo Princip. Denne vidgjetne hendinga i Sarajevo utløyste som kjent første verdskrigen.

Synonym
-------

Det har vorte vanleg å kalle dette kaliberet kaliber .32 ACP (Automatic Colt Pistol), sidan Colt var blant dei første som masseproduserte patronar i dette kaliberet. Men kaliberet kan au kallast .32 Auto, .32 Browning Auto, 7.65x17 mm, 7.65 mm Browning og heilt enkelt 7.65 Browning. Den siste nemninga er au svært vanleg.

Våpen
-----

Blant pistolane som brukar dette kaliberet kan nemnast Beretta 1934/1935, FN Browning 1910/1922, Colt 1903, CZ 50/70, Mauser HSc, Sauer 38H, SIG Sauer P230/232, Walther PP/PPK.

Kjelde
------

Den engelskspråklege wikipediaen
**Hedmarken** (òg skrive **Hedemarken** og **Heidmarki**) er eit område i Hedmark fylke som ligg på austsida av innsjøen Mjøsa og femner kommunane: Stange, Hamar, Løten og Ringsaker. Området gav namn åt Hedemarkens amt, seinare Hedmark fylke.

Området har 86 993 innbyggjarar (1. juli 2009) og strekkjer seg over 2 726 kvadratkilometer. Regionsenteret er byen Hamar. Kyrkjeleg er Hedmarken inndelt i Hamar domprosti og Ringsaker prosti, rettsleg svarar det til Hedmarken domssokn under Eidsivating lagdøme. Dei fire kommunane samarbeider i regionrådet for Hamarregionen.

Namnet
------

Lokal nedervd uttala er [²heːmarça], i bygdene utan monoftongering [²heimarça], oftast omtala i dativuttrykket *på Heidmarken* [po ²heːmarç.n]. Klagenemnda for stadnamnsaker vedtok i 2003 å fylgje nedervd lokal uttala, og *Hedmarken* (uten e) er no den offisielle skrivemåten av denne namneforma.

Namnet kjem frå gamalnorsk *Heiðmǫrk*, der førelekken viser til folkenamnet heidner, og det att kjem vel av vårt *heid* ‘skog, øydemark’. Andrelekken er vårt *mark* i tydinga ‘skog, grenseland’. Dei to namnelekkene går dimed til sist attende på same landskapstypen.

Ein person frå Hedmarken vert kalla *hedmarking*, det same namnet har dialekta.

Soga
----

Tidleg i romersk jarnalder nemner Klaudios Ptolemaios vest i *Scandia* folket *Khaideinoi*, som svarar til urnordisk \**haiþinīz*, gamalnorsk *heiðnir*. Dette er fyrste folkenamnet me høyrer gjeti frå Noreg. Av det kan me slutte at det seinare kongeriket *Heiðmǫrk* har gamle røter.

I mellomalderen var Hedmarken skift i to sysler, «nørdre luten» og «syndre luten». Tverrdalene på vestsida av Mjøsa (noverande Gjøvik kommune) høyrde òg til Hedmarken. I dansketida vart området skipa i *Hedemarkens fogderi* (futedøme).

Bakgrunnsstoff
--------------

* Hamarregionen

Referansar
----------

1. ↑  Snorri Sturluson (1880). *Heimskringla, elder Norigs Kongesogur fraa den eldste Tii til Aare 1177*. Ringvolds Bogtrykkeri.
Omvandring av tempelet Wat Khung Taphao nord i Thailand under asalapodja. Foto: Tevaprapas Makklay

**Asalapodja** eller **dhamma-dagen** er ei theravada-buddhistisk høgtid til minne om Buddha si første preike om den gylne middelvegen. Preika skal ha vore halden i parken Sarnath i Varanasi, og markerer byrjinga på sanghaen, den buddhistiske «samlinga» eller «samfunnet» av asketar eller truande. Dagen kan markerast ved å gje offer i buddhisttempel og høyra preiker. 

Asalapodja fell på den femtande dagen for den veksande månen i den åttande månaden. I vestleg tidsrekning vil dette ofte vera i juli. Dagen er ein uposatha, kviledag. I Thailand er han ein offentleg høgtidsdag. 

Dagen etter asalapodja tek tilbaketrekkingstida vassa til.

Kjelder
-------

* Roger Whiting, *Religions for today*. Nelson Thornes, 1991

* *Denne artikkelen bygger på «Asalapuja» frå Wikipedia på engelsk, den 6. juli 2009.*

Fotnotar
--------

1. ↑  Høgtida kan også kallast dhammacakka-dagen eller asalhapodja. Engelske skrivemåtar av «podja» kan vera puja og pooja.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Asalapodja**
Koordinatar: 59°21′2″N 11°11′25″E﻿

Kommunevåpenen til Varteig frå 14. desember 1979. Kommunevåpenet viste Inga frå Varteig, mor til Håkon Håkonsson.
**Varteig** (utt. *vartte*) er ein tettstad i Sarpsborg kommune og var tidlegare ein eigen kommune i Østfold. Varteig var ein del av Tune kommune fram til 1861. 
Då blei han eigen kommune med Hasle som kommunesenter. Varteig ligg 15 km nord for Sarpsborg aust for Glomma. 

1. januar 1992 blei Varteig kommune, med eit innbyggjartal på 2 199 og eit areal på 68 km², slått saman med Skjeberg, Tune og Sarpsborg til nye Sarpsborg kommune. 

Varteig kyrkje
Varteig var ein typisk jordbrukskommune. I tillegg var tømmerfløting på Glomma viktig for sysselsettinga. Furuholmen lense i Glomma var i siste halvdel av 1800-talet eit senter for fløtinga. 

Varteig kyrkje er kyrkja til Varteig prestegjeld i Sarpsborg prosti. 

Varteig har oppkjørte skiløyper om vinteren og ein rik natur. Staden har også ei lysløype på ca. 2,2 km.
Idrettslaget på staden heiter Varteig IL. Skyttarlaget heiter Hasle/Ise Salongskytterlag (HISSL). 

Skulekorpset på staden har sidan 2014 vore felles med Hafslundsøy skole, og heiter Varteig og Hafslundsøy skolekorps.

Kjende folk frå Varteig
-----------------------

* Inga frå Varteig, mor til kong Håkon Håkonsson.

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Varteig» frå Wikipedia på bokmål, den 1. februar 2020.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Varteig Historielag
**.380 ACP** er ein patron utvikla av John Browning og introdusert i 1908 av Colt i ein .380-variant av Colt 1903 i kaliber .32 ACP. Kaliber .380 ACP vart til liks med .32 ACP utvikla for pistolar med bakslagsmekanisme som ikkje hadde nokon løpslåsingsmekanisme. Rekylfjøra er nok til å ta seg av energien som blir utløyst av skotet og som driv sleiden og sjølvladesystemet. Dette forenklar produksjonen av pistolar og reduserer med det kostnaden. 

Kaliber .380 ACP var det kaliberet som var foretrekt til politibruk i Europa i mange år, attåt og til avløysing av .32 ACP. Men han er no i stor grad erstatta av kaliber 9 mm Parabellum. Kaliber .380 ACP liknar 9 mm Makarov utvikla i Sovjetunionen, men den sistnemnde er litt kraftigare. 

Av andre kjende pistolar enn Colt 1903 (1908) som bruka .380 ACP (eventuelt attåt ein .32 ACP-variant) kan nemnast FN Browning 1910 og Beretta 1934. 

.380 ACP er kompakt og lett i vekt og er ein populær patron til sjølvforsvar for dei som ønskjer lett rekyl. Han er om lag så kraftig som revolverpatronen kaliber .38 Special, og noko kraftigare enn .32 ACP. Kva som er «nok» til sjølvforsvarsbruk er det delte meiningar om, der det delvis er slik at mange i USA meiner desse kalibra er for spede, medan mange i Europa meiner dei held i massevis. 

Firma som lagar pistolar for denne patronen marknadsfører dei somtid spesielt for kvinner , og legg da vekt på den lettare rekylen dei har enn pistolar med kraftigare ammunisjon. 

Attåt kaliber .380 ACP (*Automatic Colt Pistol*, fordi det først vart bruka i Colt 1903/1908), blir kaliberet kalla 9x17 mm (som det faktisk er), 9 mm kort på norsk, 9 mm kurz på tysk, 9 mm corto på italiensk, 9 mm court på fransk, 9 mm short på engelsk, osv. Dessutan 9 mm Browning short etter han som skapte denne patronen.

Kjelde
------

Engelskspråkleg wikipedia (i hovudsak)
*For kikert til å sjå med, sjå kikkert.* 

|  |
| --- |
| **Kikert** |
| KikertKikert |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Planteriket Plantae |
| **Underrekkje:** | Frøplantar Spermatophytes |
| **Orden:** | Erteblomordenen Fabales |
| **Familie:** | Erteblomfamilien Fabaceae |
| **Underfamilie:** | Faboideae |
| **Stamme:** | Cicereae |
| **Slekt:** | *Cicer* |
| **Art:** | **Kikert** *C. arietinum* |
|
| **Vitskapleg namn** |
| ***Cicer arietinum***L. 1753 |

**Kikert** (*Cicer arietinum*) er ei belgfrukt i erteblomfamilien. Dei næringsrike frøa blir mykje brukt i matlaging, mellom anna i middelhavsmat og i indisk mat. 

Ordet «kikert» kjem frå tysk *Kichererbse* som opphavleg kjem frå latin *cicer*, ei avleiing av ordet for arr, *cicatrix*, som også kan visa til ei innholing i plantar. På andre språk er kikerter mellom anna kjende som *chana* (Sør-Asia), *ceci* (italiensk) eller *garbanzo* (spansk-påverka område).

Kikerter i belgar

Skildring
---------

Kikertplanten blir tjue til femti cm høg, og har små blad på begge sider av stammen. Blomane er lyslilla. 
Dei dannar seinare ein belg som inneheld to eller tre erter. 

Kikerter veks best i subtropisk eller tropisk klima med meir enn 400 mm nedbør i året. Dei kan også dyrkast i temperert klima, men avlinga vil då bli mykje mindre. Ein dyrkar særleg kikerter i Middelhavsområdet, vest i Asia og i India. I søraustlege Tyrkia finst *Cicer reticulatum*, ein eldre, viltveksande slektning av kikerta. Ein reknar derfor med at det var her ein byrja dyrka kikerter.

Bruk
----

Hummus med heile kikerter.
Ein kan eta kikerter mogne eller umogne. Kikerter kan kokast, steikast, bakast, mosast, malast til mjøl (kikertmjøl eller besan) eller spirast. Ertene eigner seg både til krydra rettar som chana masala, milde rettar som hummus og søte rettar som laddu. 
Kikerter kan vera ei viktig proteinkjelde i vegetarisk mat, og molne eller moste har dei bindande eigenskapar som gjer dei til ei god eggeerstatning.

Kikerter kan mellom anna brukast til snacks, i salatar og stuingar, i bollar som falafel eller i pannekaker som farinata, cecina og socca. Kikertmjøl blir mykje brukt i ulike frityrsteikte rettar, som papadam, pakora og panelle.
I burmesisk matlaging og i Yunnan i Kina blir mjølet brukt til å laga ein type tofu.

Kjelder
-------


* K. Kris Hirst, «Chickpeas or Garbanzo beans (Cicer arietinum) Domestication and History», about.com
* Philologos, «Chickpeas», ON LANGUAGE, *Forward* (October 21, 2005)

«kikert» i Nynorskordboka.

---

* *Denne artikkelen bygger på «Chickpea» frå Wikipedia på engelsk, og «Kikert» frå Wikipedia på bokmål den 23. august 2014.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Kikert**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* BBC Things
* Dyntaxa
* ITIS
* EOL

 |
**Vasil Garvanliev** (fødd 2. november 1984) er ein makedonsk songar og baryton, kjend under artistnamnet **Vasil**. Han har samarbeidd med artistar som Nelly Furtado, Julie Andrews, New Kids on the Block, Enrique Iglesias og Céline Dion. Garvanliev skulle ha representert Nord-Makedonia i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland med låten «You», men 18. mars 2020 avlyste EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien. Han representerte i staden landet i Eurovision Song Contest 2021 med songen «Here I Stand».

Bakgrunn
--------

Garvanliev vart fødd i Strumica i Den sosialistiske republikken Makedonia i Jugoslavia i 1984. Sju år gammal fekk han eit lite gjennombrot då han deltok i fleire populære barnefestivalar i Nord-Makedonia. Ti år gammal flytta familien til Chicago i USA, der han fortsette songkarrieren som solist i Chicago Children’s Choir. Seinare flytta familien frå USA, og Garvanliev flytta då til Milano i Italia, der han dreiv med opera og popmusikk. Sidan vart han innvilga stipend ved The Royal Conservatory of Music i Toronto i Canada, der han var blei i ni år.

Garvanliev flytta attende til Nord-Makedonia i 2018, og flytta tilbake til heimbyen Strumica. Han har gjeve ut tre singlar: «Gjerdan», «Patuvam» og «Mojata Ulica». Han heldt sin fyrste solokonsert for fulle hus heime i Strumica i november 2019. Tidlegare same året var han støttevokalist for Tamara Todevska under Eurovision Song Contest. 15. januar året etter kunngjorde makedonsk fjernsyn at Garvanliev skulle representere Nord-Makedonia i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam. Han skulle ha delteke med låten «You», men på grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 såg EBU seg nøydd til å avlysa Eurovision Song Contest for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen covid-19.

I januar 2021 kunngjorde makedonsk fjernsyn at Garvanliev skulle representere landet i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam. 12. februar kunngjorde artisten at han skulle delta med låten «Here I Stand». Songen enda nest sist i semifinalen, og gjekk dimed ikkje vidare til finalen.

Referansar
----------

1. ↑  Granger, Anthony (20. mars 2020). «Belgium: Hooverphonic Will Compete At Eurovision 2021» (på engelsk). Henta 20. mars 2020.
2. 1 2  «Latest News: North Macedonia's Vasil reveals song title and artwork 🇲🇰» (på engelsk). 12. februar 2021. Henta 15. februar 2021.
3. ↑  «Vasil’s long and lonely journey to Canada for the love of song». Toronto Star. 27. november 2006. Henta 15. januar 2020.
4. ↑  «North Macedonia sends Vasil to Rotterdam». eurovision.tv. 15. januar 2020. Henta 15. januar 2020.
5. ↑  Svendsen, Maiken (18. mars 2020). «Eurovision Song Contest avlyst» (på norsk bokmål). Henta 20. mars 2020.
6. ↑  «Vasil is back for North Macedonia!» (på engelsk). 20. januar 2021. Henta 21. januar 2021.

* *Denne artikkelen bygger på «Vasil Garvanliev» frå Wikipedia på bokmål, den 6. desember 2021.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)
* AllMusic (artist)

 |
Land med -stan i namnet og (lysegrønt) land med område som har -stan i namnet.
**-*stan*** (ـستان, stân) er eit persisk suffiks som tyder 'stad, staden til' eller 'land'.
Det er ein del av namnet til mange område, særleg i Sentral- og Sør-Asia, men også i Kaukasus og Russland. Dette er område som historisk er blitt påverka av persisk kultur. Moderne land med -stan i namnet er Afghanistan, Kasakhstan, Kirgisistan, Pakistan, Tadsjikistan, Turkmenistan og Usbekistan. Eit lokalt namn på Armenia er «Hayastan», medan «Hindustan» er eit namn på India på urdu og persisk.

Orddelen kan også brukast meir generelt på persisk og på urdu i ord som *rigestân* (ریگستان‎) 'sand-stad, ørken'; Pakistan, 'reinleikslandet'; *Hindustan*, 'Indus-landet'; *golestân* (گلستان) 'blomestad, hage' og bengali *koborstan* (কবরস্থান, koborsthān) 'gravlund, gravstad'.

I norsk samanheng er endinga blitt brukt humoristisk i namn som «Langtvekkistan».

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «-stan» frå Wikipedia på engelsk, den 21. januar 2018.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Johnson, Bridget. «'Stan Countries – What the Suffix 'Stan' Means». About.com. Arkivert frå originalen den 30. mars 2013. Henta 9. oktober 2012.
2. ↑  Harper, Douglas. «-stan». Online Etymology Dictionary. Arkivert frå originalen den 1. januar 2014. Henta 18. januar 2013.
**Olaf Holtedahl** (fødd 24. juni 1885 i Oslo, død 26. august 1975) var ein norsk geolog som var professor i geologi ved Universitetet i Oslo frå 1920 til 1955. Han leia institutt for historisk geologi. Sonen hans Hans Gurstad Holtedahl var òg ein kjend geolog.

Karriere
--------

Holtedahl tok doktorgraden i 1913 og vart dosent ved Universitetet i Oslo i 1914. Frå 1920 til 1956 var han professor ved universitetet. Dei første geologiske arbeida hans var over kambrosiluren i Oslofeltet. I 1909 til 1911 var han på ekspedisjonar til Svalbard og frå 1914 til 1917 utforska han geologitilhøva i Finnmark, før han i 1918 arbeidde på Bjørnøya. I 1920 utførte han ei klassisk undersøking over isavsmeltinga på Romerike. I 1921 leia han ein norsk ekspedisjon til Novaja Zemlja og var frå 1927 til 1928 med på dei antarktiske ekspedisjonane til Lars Christensen. Frå desse ekspedisjonane redigerte han dei vitskaplege resultata. 

I 1931 vart det oppdaga fossil frå permtida i Oslofeltet, og han reiste attende til studiet av strukturar og vulkanske bergartar her. Han gav ut eit detaljert kartverk over den norske kontinentalsokkelen i 1940 og han gjorde òg seinare bidrag til den marine geologien, mellom anna om Vest-Grønland i 1970. 

Han publiserte mange vitskaplege verk, mellom anna *Norges Geologi* (1953, omsett til russisk) og *Geology of Norway* (1960). Han gav òg ut populærvitskaplege arbeid, som *Vår forunderlige klode* (1942), *Hvordan landet vårt ble til* (3. utg. 1968), *Fra naturens store verksted* (4. utg. 1967). 

Det er få geologar som har medverka meir enn han til å utvide kunnskapen vår om geologien i Noreg og polarområda. Han var i hovudsak feltgeolog og var kjend for å vere allsidig og ha ein enorm arbeidsevne.

Bibliografi
-----------

* *Hvordan landet vårt ble til; en oversikt over Norges geologi*. Ny omarbeidd utg. Oslo. Cappelen. 199 s. 1951.
* *Norges geologi*. To bind. 1953.
* *Geology of Norway* (red.) 1960.

Priser og utmerkingar (utval)
-----------------------------

* 1951 – Wollastonmedaljen

Bukta Holtedahl Bay i Antarktis er kalla opp etter han.

Kjelder
-------

* «Olaf\_Holtedahl» av Nils Spjeldnæs i *Store norske leksikon*, snl.no.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Olaf Holtedahl – utdypning (NBL-artikkel) snl.no

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF

 |
**Olaus Trondsson Islandsmoen** (20. februar 1873–28. oktober 1949) var ein norsk skulemann frå Sør-Aurdal som tidleg vart «gripen av Grundtvigs skuletankar og kom med i folkeopplysningsarbeidet og arbeidet for nasjonalt og politisk sjølvstende». Han arbeidde for ein «rikare bygdekultur». Musikaren Sigurd Islandsmoen var ein yngre bror.

Liv og gjerning
---------------

Islandsmoen var son til ein gardbrukar, og vart student frå Kristiania katedralskule i 1895. I 1896-97 var han huslærar i Østerdalen, medan han i perioden 1897-1901 var lærar ved framhalsskulen i Sør-Aurdal og i 1901-02 styrar av Begnadalen private mellomskule. 

Åra 1903-05 underviste Islandsmoen ved Valdres folkehøgskule. I 1906 skipa han Vestuppland folkehøgskule på garden Augedal i Brandbu og styrte skulen til 1940, då den tyske okkupasjonsmakta kverrsette skulen. Sidan gardbrukar på Augedal til 1943.

Etter å ha vore varamann til Stortinget frå Valdres i valperioden 1913-15, vart Islandsmoen vald til stortingsmann i 1915 for Arbeiderdemokratene og var åra 1916-18 sekretær i Konstitusjonskomiteen på Tinget. Gjennom dei neste tjue åra fekk han plass i fleire offentlege nemnder. Han var med i Idrettskommisjonen av 1917, og formann i Nemnda um pliktig husstellupplæring, og dessutan i Nemnda um landsungdomens vidare utdaning, begge desse siste oppnemnde i 1919. Dessutan var han med i Utvalet um militær utdaning av ungdomen ved friviljuge kurs (Leidangen) frå 1931 og tida 1933-36 var han medlem i Kontrollnemnda for den friviljuge militærtenesta.

Islandsmoen stod fremst for ei mengd lag og tiltak. Han var formann 1904-09 i Valdres skyttarlag, 1913-15 i Noregs Høgskulelærarlag, 1917-21 i Noregs Mållag og frå 1920 i Austmannalaget. Bortsett frå eit par avbrot var han formann i Fylkeslaget Uppland frå 1913 til 1942. Frå 1922 var han leiar av Valdres bygdebokkomite. I 1931 kom han med som rådsmedlem i Norges Forsvarsforening. Han var styrar av det nyskipa Hadeland folkemuseum, av Valdresmuseet og av Bagn bygdesamling.

Islandsmoen var mykje nytta som talar på stemner, og skreiv ofte artiklar til aviser og tidsskrift. Han arbeidde «ihuga» for Forsvaret og gav i 1939 ut boka *Forsvarssaki*.

Kjelder
-------

* *Norsk Allkunnebok. VI. Bandet*. 1955
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Stortingsbiografi Arkivert 2015-08-01 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* PolSys

 |
**Hedno** eller **Henne** er ein gard i Gimmelandsdalen i Fana i Bergen kommune. Garden ligg i åsen vest for dalføret til Austevollselva og nordaust for Kalandsvatnet.

Namn
----

Namnet kjem truleg av det norrøne *Hellnar* som kjem av *hellr*, som tyder «stein».

Historie
--------

Garden låg i mellomalderen til Munkeliv kloster og vart etter reformasjonen krongods. I 1661 vart garden kjøpt av generaltollforvaltar Herman Garmann. I 1708 tok bøndene på garden sjølv over eigarskapen. 

Her er framleis gardsdrift.

Geografi
--------

Garden ligg vest for Austevollselva og strekkjer seg vestover til Stignavatnet. I nord ligg Hedneåsen (310 moh) og i sør Vardafjellet (337 moh). Garden sjølv ligg om lag 210 moh. 

Garden grensar til Fjellbirkeland i nordvest, Stigen i vest, Nedre Sandven i sørvest, Smådal i sør, Almeland i søraust, Gimmeland i aust og Nedre Totland og Riple i nord.

Kjelder
-------

* Gunnar Hagen Hartvedt (2003). *Bergen Byleksikon* (4 utg.). Oslo: Kunnskapsforlaget. ISBN 82-573-1036-0.
* Bergenskart - stednavnskart Arkivert 2020-02-17 ved Wayback Machine.
**Kikkan Randall** (fødd 31. desember 1982) er ein USA-amerikansk tidlegare langrennar, fødd i Salt Lake City. Ho vart verdsmeister i lagsprint under Ski-VM 2013 i Val di Fiemme og olympisk meister i same øvinga då Vinter-OL 2018 fann stad i Pyeongchang, i begge tilfella i lag med Jessica Diggins.

### Aktiv

Randall deltok i verdscupen i langrenn frå 2005 til 2018. I tida desember 2007 til mars 2014 vann ho 13 renn i verdscupen, 11 av sigrane kom i sprintevlinga, medan 2 var etappesigrar i Tour de Ski. Under Ski-VM 2009 i Liberec tok ho sølvmedaljen i sprintøvinga, italienske Arianna Follis kneip gullmedaljen. Fire år seinare rauk Randall tidleg ut or sprinttevlinga under verdsmeisterskapen i Val di Fiemme, derimot spurta ho, i same meisterskapen, frå Sveriges Ida Ingemarsdotter og Finlands Krista Lähteenmäki og sikra slik seg og Jessica Diggins eit noko overraskande VM-gull på sprintstafetten. Under Ski-VM 2017 i Lahti kneip Randall bronsen i sprintøvinga, langt bak gullvinnar Maiken Caspersen Falla og sølvvinnar Diggins. Høgdepunktet for Randall og Diggins kom under vinterleikane i Sør-Korea, den 21. februar 2018. Sistnemnde utøvar stakk frå den svenske ankerkvinna Stina Nilsson i avslutninga på sprintstafetten. Det var fyrste gongen USA vann OL-gull i langrenn.

Randall vann premien som beste utøvar i sprint-verdscupen tre år på rad, 2012-14. I vanleg langrenn makta ho aldri å hevde seg.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Kikkan Randall» frå Wikipedia på tysk, den 14. mars 2019.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* Munzinger (sport)

 |
| Asahikawa |
| --- |
| Horisonten til AsahikawaHorisonten til Asahikawa |
| 

|  |
| --- |
| Flagget til Asahikawa |
| **Flagget til Asahikawa** |

 |
| Styresmakter |
| LandPrefektur | JapanHokkaido |
| Geografi |
| Diverse anna |
| **Nettstad:** www.pref.hokkaido.lg.jp |
| Plassering |
| Asahikawa på Nord-Hokkaido.Asahikawa på Nord-Hokkaido.Asahikawa på Nord-Hokkaido. |

**Asahikawa** (旭川市, *Asahikawa-shi*) er ein by i Kamikawa subprefektur på Hokkaido i Japan. Han er den nest største byen på Hokkaido, etter Sapporo, og den største på Nord-Hokkaido. Han har status som hovudbyen i subprefekturet og som japansk «kjerneby» (chūkakushi). Asahikawa har ei flatevidd 747,6 km². I 2008 hadde han eit folketal rekna til 356 000 og ein folketettleik på 476 menneske per km². Byen er mellom anna kjend for Asahiyama dyrehage, den nordlegaste dyrehagen i Japan, brua Asahi-bashi, og ein lokal type nudlar, Asahikawa-ramen. 

Asahikawa vart grunnlagd i 1922 og folkesett av etniske japanarar. Ordet «asahi» tyder 'solstrålar' på japansk og «kawa» tyder 'elv'. Namnet byggjer på ei feilomsetjing av ainu-elvenamnet *Chiu Pet* ('bølgjeelv) som vart oppfatta som *Chu Pe* ('solelv'). 

Asahikawa ligg midt i Kamikawa-dalen med fjellkjeda Taisetsuzan rundtom. Det renn over hundre elvar og bekker gjennom byen, og over 740 bruer kryssar dei. Den sentrale brua Asahi-bashi over Ishikarielva vart fullført i 1932 og er vorten eit av symbola på byen. Byen ligg i eit rikt jordbruksdistrikt. Han er òg ein viktig industriby med bryggjeri og produksjon av tremasse, papir, kjemikalie og bomullsstoff.

Asahikawa lufthamn er ein regional flyplass som hovudsakleg har innanriksruter. Fleire av dei er berre i drift visse delar av året.

Kjelder
-------


* «Asahikawa City Trivia» ved asahikawa-tourism.com
* «Asahikawa» i *Store norske leksikon*, snl.no.

---

* *Denne artikkelen inneheld stoff frå «Asahikawa, Hokkaidō» frå Wikipedia på engelsk, den 30. april 2011.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Asahikawa**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)
* NDL

 |
**The Bothy Band** var ei irsk folkemusikkgruppe som vart danna i 1974. I løpet av dei fire åra bandet varte, sette dei ein standard for irsk tradisjonsmusikk som har vart heilt fram til i dag.

Medlemene i The Bothy Band var Matt Molloy på fløyte og blekkfløyte; Paddy Keenan på uilleann-sekkepipe og blekkfløyte; Dónal Lunny på bouzouki, gitar, bodhrán og som produsent; Tríona Ní Dhomhnaill på cembalo, klavinett og vokal og Mícheál Ó Domhnaill på gitar og vokal. Tommy Peoples erstatta Paddy Glackin som felespelar og vart sjølv erstatta av Kevin Burke i 1976. 

Det første albumet frå 1975 med namnet *The Bothy Band* vart rost av kritikarane. Det andre albumet, *Old Hag You Have Killed Me*, frå 1976, gjorde bandet endå meir populært. Deretter kom *Out of the Wind, Into the Sun*, som var det siste studioalbumet bandet lagde. Etter det kom livealbumet *Afterhours*. I 1994 vart nokre av konsertane deira frå 1976 og 1978 gitt ut som *BBC Radio One - The Bothy Band: Live in Concert*. Etter at bandet vart oppløyst, vart medlemene med i andre grupper, som til dømes Nightnoise, Moving Hearts, The Chieftains, Patrick Street, Planxty og Touchstone.

Diskografi
----------

* **1975** *The Bothy Band*
* **1976** *Old Hag You Have Killed Me*
* **1977** *Out Of The Wind, Into the Sun*
* **1979** *After Hours (Live in Paris)*
* **1983** *Best Of The Bothy Band*
* **1995** *The Bothy Band - Live in Concert*

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* Munzinger (pop)
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)
* AllMusic (artist)

 |
**asamisimasa** er ei prisløna norsk musikkgruppe som spelar samtidsmusikk. Dei kombinerer framføringar i det klassiske repertoaret med etterkrigs-avantgarde, og nyttar også elektronikk, video eller andre media på konsertane sine. Gruppa består i dag av seks høgt utdanna musikarar og vann Spellemannprisen 2012 i kategorien for nettopp samtidsmusikk for debutplata si, *Pretty Sound*.

Det var gitaristen Anders Førisdal, perkusjonisten Håkon Mørch Stene og sopranen Janne Berglund som danna asamisimasa i 2001. Seinare vart gruppa utvida, og er no ein kvintett. Av di det er vanskeleg å leva av samtidsmusikk i Noreg, er fleire musikarane aktive i andre ensemble.

Gruppa framfører komposisjonar av ei lang rekkje klassiske komponistar og samtidskomponistar, m.a.: Ludwig van Beethoven, Alban Berg, Johannes Brahms, John Cage, Aldo Clementi, Marcel Duchamp, Brian Ferneyhough, Helmut Lachenmann, Erik Satie, Arnold Schönberg, Karlheinz Stockhausen, Igor Stravinskij og Edgard Varèse. Også verk av fleire norske komponistar står på repertoarlista til asamisimasa, m.a.: Mark Adderley, Eivind Buene, Lars Petter Hagen, Bendik Hagerup, Magne Hegdal, Sven Lyder Kahrs, Ole-Henrik Moe jr. Trond Reinholdtsen, Knut Olaf Sunde og Øyvind Torvund. Gruppa framfører også verk som er spesialskrivne for asamisimasa.

Debutplata *Pretty Sound* bestod utelukkande av verk av den danske komponisten Simon Steen-Andersen. Då *Pretty Sound* vann Spellemannprisen 2013, var det tre nominerte plater i kategorien. Ei av konkurrentane til *Pretty Sound* var soloplata til gruppas dåverande klarinettist, Rolf Borch, men den nådde altså ikkje opp.

Dei tolv åra gruppa har eksistert til no, har vore svært aktive både i inn- og utland. Sommaren 2004 hadde dei konsert i Gobiørkenen i Mongolia Mellom anna har dei opptredd på Ultimafestivalen i Oslo, der dei i 2004 urframførte heile fem nyskrivne verk. Same hausten var dei einaste utanlandske ensemble som vart invitert til å spela på Cutting Edge, konsertserien til det britiske musikkinformasjonssenteret BMIC. Gruppa har elles opptredd i Los Angeles, San Fransisco, Darmstadt, Donaueschingen, Berlin, Borealisfestivalen i Bergen, samtidsmusikkfestivalen i Huddersfield og SPOR-festivalen i Århus.

Fotnotar
--------

1. ↑  asamisimasa på Groove.no
2. 1 2 3  *asamisimasa.com: The ensemble (engelsk)*, arkivert frå originalen 31. januar 2016, henta 8. november 2013
3. 1 2  *Ballade, 10.11.04: asamisimasa: Hyperaktive og blakke*, arkivert frå originalen 9. november 2013, henta 8. november 2013
4. ↑  *Asamisimasa.com: Repertoire*, arkivert frå originalen 13. mai 2013, henta 8. november 2013
5. ↑  Pretty Sound hjå Naxos

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* LCCN
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)

 |
Vasabladet 29. juni 1878
***Vasabladet*** er ei svenskspråkleg regional dagsavis i Österbotten i Finland med hovudsete i Vasa. Med eit opplag på rundt 23 700 eksemplar er ho den nest største svenskspråklege avisa i Finland. Avisa vert karakterisert som uavhengig liberal. 

*Vasabladet* vart grunnlagt i 1856, og første eksemplar utkom den 7. mai. Avisa er dermed Finlands nest eldste enno eksisterande avis. 

Frå 2004 har avisa komme ut sju dagar i veka. Nyhenda vert òg publiserte på nettsida til avisa.
*Vasabladet* har HSS Media Ab som eigar, som på si side har Harry Schaumans Stiftelse som eigar.

Sjefredaktør frå 2009 er Lars Rosenblad.

Referansar
----------

1. ↑  *Tidningarnas Förbund, Upplagor 2008*, arkivert frå originalen 11. oktober 2009, henta 12. juli 2020
2. ↑  HSS Media

* *Denne artikkelen bygger på «Vasabladet» frå Wikipedia på bokmål, den 12. juli 2020.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Vasabladet på nettet
* Historiska tidningsbiblioteket: *Vasabladet* (1856-1900)
* *Uppslagsverket Finland*, Vasabladet
Skip på veg inn i ei trappesluse i Panamakanalen. Ei sluse har kammer og sluseportar.
Ei **sluse** er eit byggverk i ei elv eller ein kanal med fleire slusekammer som gjer det mogleg å heve eller lægje eit fartøy frå ei vasshøgd til ei anna slik at skip og båtar kan gå over høgdedrag, gjennom stryk eller forbi dammar utan lange omvegar.

Rundt om i verda er det mange kanalar med slusesystem, mellom anna den eldgamle Keisarkanalen i Kina, Panamakanalen, Volga og Göta kanal. 

Vrangfoss sluser i Telemarkskanalen
Det er også sluser fleire stader i Noreg:

* Sootkanalen i Eidskog kommune vart bygd som den første slusekanal i Noreg (1849) for frakt av tømmer motstraums slik at tømmeret kunne komme over i Haldenvassdraget. Også fleire andre sluser og kanalar vart bygd for å lette transporten i dette vassdraget.

* Norsjø-Skienkanalen, som knyter i hop Norsjø med Skienselva og havet, har ei løftehøgde på 15 meter fordelt på to slusesystem (Løveid sluse ved Skotfoss og Skien sluse). Den stod ferdig i 1861, og utgjer nedre del av Telemarkskanalen.

* Skjoldastraumen sluser i Tysvær kommune i Rogaland er landets einaste saltvassluser i bruk, bygd i 1908 for å kunne passere eit smalt sund der straumen er sterk på grunn av tidevatn.

Ein pram i ei sluse
-------------------

Fotoserie som synar ein pram som i foto 1, 2 og 3 seglar inn i slusa gjennom den opne porten nedstraums. På foto 4 og 5 er sluseportane i båe endar av slusa stengde, slusa vert fylt med vatn frå kanalen oppstraums for slusa, og prammen stig etter kvart til dette nivået. Deretter kan porten oppstraums opnast, og prammen segle vidare.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* GND
* LCCN
* NDL

 |
**Kikongo** er eit bantuspråk som vert brukt av bakongofolk og bandunufolk som lever i dei tropiske skogane i Den demokratiske republikken Kongo, Republikken Kongo og Angola. 

Språket er tonalt og danna basisen for språket kituba, ein kreolsk bantuspråk og vert brukt mykje som lingua franca i deler av Vest-Afrika. Kongo vart snakka av mange menneske som vart selt som slavar i Amerika. Ein kan difor finna kreolvariantar av språket i rituelt bruk i blant anna Brasil, Jamaica, Cuba og Haiti. Det er òg ein av kjeldene til gullahfolkets språk og palenquerokreol i Colombia. Det finst om lag sju millionar menneske som har kikongo som morsmål, og kanskje to millionar i tillegg som har det som andrespråk.

Skriftspråk
-----------

Ei bøn skriven ned på kikongo
Kikongo var det første av alle bantuspråk som brukte det latinske alfabetet. Det finst kjelder som nemner at ein katekisme vart omsett til språket på befaling av ein portugisisk jesuitt, fødd i Kongo 1557, ved namn Diogo Gomes. Det finst likevel ingen versjonar av denne i dag. I 1624 tok Mateus Cardoso, ein annan portugisisk jesuitt, på seg oppgåva med å revidera og publisera ei kikongoomsetjing av den portugisiske katekismen (Marcos Jorge). Innleiingskapitlet i denne katekismen gjev informasjon om at omsetjinga vart gjort av kikongolærarar frå São Salvador (dagens Mbanza Kongo) og den innfødde Felix do Espírito Santo var mest sannsynleg òg med i arbeidet. Kongo vart det første bantuspråket som fekk ordbok. Ordboka vart skrive rundt 1648 til bruk av capuchinmisjonærer og den største bidragsytaren var Manuel Reboredo, ein sekulær prest frå Kongo som sidan vart ein del av capuchinfelleskapet som Francisco dei São Salvador. Bakarst i denne ordboka finn ein ein preken skrive ned på språket. Ordboka har rundt 10 000 ord.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Kikongo» frå Wikipedia på bokmål, den 30. desember 2015.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NKC

 |
**Nina Furu** (fødd 2. august 1962) er ein norsk journalist, forfattar og kursleiar.

Furu har arbeidd med norske websider sidan 1995, var nettredaktør for magasina *Det Nye* og *Foreldre & Barn* og seinare redaktør for portalsatsinga til Orkla Media, Heimen Mortensen og Egmont; *Hjemmenett* (1997–2001).

Furu er no største eigar, kursleiar og fagansvarleg i Webgruppen AS, som leverer kurs i webkommunikasjon og digital marknadsføring til profesjonelle i norske føretak og etatar. Webgruppen leverer òg internasjonale sertifiseringskurs i digital marketing frå Digital Marketing Institute.

Bakgrunn
--------

Nina Furu er vakse opp på Ammerud i Oslo. Ho er utdanna ved Oslo katedralskole, og har eksamen i sosiologi og psykologi frå Universitetet i Oslo. Etter nokre år som lærar, skreiv ho jamleg i publikasjonane Digi.no, Det Nye, Allers og Dine Penger.

I 1995 starta ho Barnesiden, ein av dei første norske nettstadane for barn og starta òg den nærskylde Ungdomssiden før denne vart innlemma i Doktor Online. Furu vart då nettredaktør i fleire Hjememt Mortensen-magasin, og vart tilsett som redaktør i portalsatsainga Hjemmenett då denne vart etablert.

Etter den såkalte dotcom-døden, der Hjemmenett vart avvikla, gjekk Furu over til å driva opplæring i web og webkommunikasjon. Nettredaktørskulen etablerte ho i 2003, først som ein del av kursavdelinga ved Westerdals School of Communication, og sidan 2007 som sjølvstendig kurstilbod i regi av sitt eige selskap, Webgruppen.

I tillegg til å halda kurs og foredrag, skriv Furu fagbøker om sitt felt og rådgjev fleire større selskap om digital marknadsføring og webkommunikasjon.

Furu er gift med Jakob Thyness, som òg er medeigar i Webgruppen.

Publikasjonar
-------------

Furu har gjeve ut bøkene *I Arbeid* (Schibsted, 1993), *Redigering for Web* (Høgskuleforlaget, 2001), *Webkommunikasjon* (Høgskuleforlaget 2006), Slik skriv du for nett (Kommunikasjonsforlaget, 2010), *Fra Triggerord til Hashtag* (Høgskuleforlaget 2011), *Sjangerskriving for digitale kanaler* (Cappelen, 2013), *Markedsføring og kommunikasjon på nett* (Cappelen Damm, 2017).

Ho står òg bak artiklane til eit hundretal på ulike nettmagasin og på sin fagblogg, Ninafuru.no.

Kjelder
-------

1. ↑  «Nina Furu». nettredaktor.no. Henta 4. januar 2009.

* *Denne artikkelen bygger på «Nina Furu» frå Wikipedia på bokmål, den 16. november 2021.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* VIAF
* ISNI

 |
**Norman M. Thomas** (20. november 1884–9. desember 1968) var ein leiande amerikansk sosialist, pasifist, og presidentkandidat for Det amerikanske sosialistpartiet seks gonger. 

Thomas var son av ein protestantisk prest i Marion, Ohio. Han gjekk ut Princeton-universitetet i 1905, og tok så eit teologisk seminar, der han blei sosialist. Han var ferdig utdanna som prest i 1911, og arbeidde i East Harlem i New York. 

Thomas gjekk imot USA si deltaking i første verdskrigen. Etter krigen var han ein av grunnleggjarane av *American Civil Liberties Union* ACLU. Han stilte som sosialistisk kandidat ved guvernørvalet i New York i 1924. Etter at Eugene Debs døydde i 1926 blei han sosialistpartiet sitt fremste ansikt utetter, og presidentkandidat i 1928, 1932, 1936, 1940, 1944 og 1948.

Norman Thomas var ein artikulert og engasjerande talsperson for demokratisk sosialisme. Han klargjorde skilnaden mellom demokratisk sosialisme og tradisjonell kommunisme, som han tok skarpt avstand frå.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NKC

 |
**Normalnull 1954** *(NN1954)* er det vertikale datumet for det nasjonale høgdesystemet av 1954 i Noreg. Nullpunktet er 
gjennomsnittshøgda av sjøoverflata over ein periode på 19 år.

På N50-kartserien (nye kart i målestokk 1:50 000) er kystkonturen trekt langs middelvasstanden, som fell saman med nullhøgdekurva, som er definert ut frå normalnull 1954.

Utgangspunktet for NN1954 er eit messingfastmerke som står inne i ei søyle av labradoritt på halvøya Bjørholmen om lag 6 km aust-søraust for Mandal, om lag 500 m sør for Tregde sentrum. Labradorittsøylen står på fast fjell ved høgste punkt på halvøya, og om lag 80 m nord for ein vass-standsmålar. Fastmerket står 11,205 meter over middelvasstanden i Tregde, som null-nivå ved utrekning av høgder på nasjonale landkartseriar i Noreg.

Tregde er vald ut som stad for nullpunktet, mellom anna fordi landhevinga er ubetydeleg her.

Sjå òg:
-------

* Sjøkartnull

Kjelder:
--------

* Norges offisielle HØYDESYSTEMER og REFERANSENIVÅER Arkivert 2007-02-25 ved Wayback Machine.
**Nina Braaten Johnsen** (fødd 13. november 1969) er ein norsk sprangryttar på internasjonalt nivå. Ho vann både lag-gull og individuelt gull i Nordisk Meisterskap i 1998 og bronse i VM for hingstar (Sire of the World) i 2002. Braaten Johnsen tok 8. plass i verdscupen i Dortmund i 2003 og siger i Norway Grand Prix i 2006. Ein viktig hest i Nina Braaten Johnsen si karriere er hingsten *Favoritas*, som mellom anna er kåra i det tyske holsteinar-forbundet. *Favoritas* vart også kåra som norsk varmblods ridehest i februar 2008 med 1. premie.

Braaten Johnsen trente topphesten *Blue Loyd 12* i fem år frå hesten var seks år, og gjorde stor suksess med hesten både nasjonalt og internasjonalt. *Blue Loyd 12* vart seld til Irland seint i 2011. Under OL i London i 2012 tok irske Cian O`Connor bronse på *Blue Loyd 12*, og skal ha uttalt at hesten er den beste han nokon gong har ridd.

Kjelder
-------

* Ryttarprofil hos Drøbak ridesenter Arkivert 2016-03-04 ved Wayback Machine.
* Norsk hest vant sprang-bronse, NRK 08.08.2012, kl. 17.55
* Endelig ble Favoritas kåret, Hest.no 2008 Arkivert 2011-12-16 ved Wayback Machine.
* Cian O`Connor om Blue Loyd 12, engelskspråkleg heimeside (henta 11.08.2012) Arkivert 2012-08-07 ved Wayback Machine.

### Fotnotar

1. ↑  *arkivkopi*, arkivert frå originalen 16. desember 2011, henta 11. august 2012
2. ↑  *arkivkopi*, arkivert frå originalen 7. august 2012, henta 11. august 2012
**1684** (romartal MDCLXXXIV) var eit skotår som byrja på ein sundag i den gregorianske kalenderen og eit skotår som byrja på ein tysdag i den julianske kalenderen.

Hendingar
---------

### Utlandet

* Pave Innocens XI grunnla ein «heilag liga» saman med Habsburgarriket, Polen og Venezia for å frigjera Europa frå ottomanarherredømet.

### Noreg

*

Fødde
-----

Ludvig Holberg, fødd 3. desember 1684.

*Sjå òg Fødde i 1684.*

* 15. april: Katarina I av Russland
* 10. oktober: Antoine Watteau, fransk målar
* 3. desember: Ludvig Holberg, norsk-dansk forfattar

Døde
----

*Sjå òg Døde i 1684.*

* Mars: Pieter de Hooch, nederlandsk målar

**<<   1600-talet   >>**
<< 1600 | 1601 | 1602 | 1603 | 1604 | 1605 | 1606 | 1607 | 1608 | 1609 | 1610 | 1611 | 1612 | 1613 | 1614 | 1615 | 1616 | 1617 | 1618 | 1619 | 1620 | 1621 | 1622 | 1623 | 1624 | 1625 | 1626 | 1627 | 1628 | 1629 | 1630 | 1631 | 1632 | 1633 | 1634 | 1635 | 1636 | 1637 | 1638 | 1639 | 1640 | 1641 | 1642 | 1643 | 1644 | 1645 | 1646 | 1647 | 1648 | 1649 | 1650 | 1651 | 1652 | 1653 | 1654 | 1655 | 1656 | 1657 | 1658 | 1659 | 1660 | 1661 | 1662 | 1663 | 1664 | 1665 | 1666 | 1667 | 1668 | 1669 | 1670 | 1671 | 1672 | 1673 | 1674 | 1675 | 1676 | 1677 | 1678 | 1679 | 1680 | 1681 | 1682 | 1683 | 1684 | 1685 | 1686 | 1687 | 1688 | 1689 | 1690 | 1691 | 1692 | 1693 | 1694 | 1695 | 1696 | 1697 | 1698 | 1699 >>
**Motvind Norge** er ein norsk organisasjon som kjempar mot vindkraftutbygging i Noreg. Organisasjonen «ønskjer å hjelpe huseigarar og grunneigarar som føler seg overkøyrde av vindkraftutbyggjarane, om så med rettslege steg.»

Organisasjonen vart skipa med eit landsmøte på Frøya 16. november 2019, som ei samanslutning av lokale aksjonsgrupper. Ved årsskiftet 2019–2020 hadde organisasjonen, i følgje seg sjølv, 8000 registrerte medlemmer.

Rune Haaland vart tilsett som første generalsekretær i organisasjonen. Organisasjonen omtalar vindkraftprosjekt «som eit overgrep på natur, miljø og lokalsamfunn, og brot på rettsoppfatninga til folk.»

Under koronapandemien i 2020 markerte Motvind Norge seg ved Buheii i Kvinesdal ved å sperre fylkesveg 465 med vaktpost og kjetting. Politiet greip inn og ein person vart bøtelagd.

I mai 2020 vart utbygginga av eit vindkraftverk i Noreg for første gong prøvd i retten. Saka var mellom Motvind Norge og Vardafjellet vindkraft, og Motvind Norge ønskte å stoppe utbygginga gjennom ei mellombels ordning.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Motvind Norge» frå Wikipedia på bokmål, den 12. mai 2020.*
	+ *Wikipedia på bokmål oppgav desse kjeldene:*
		1. ↑  NTB (24. oktober 2019). «Organisasjonen Motvind Norge samler motstandere av vindkraft». *Finansavisen*. Henta 2. april 2020.
		2. 1 2  «Historikk». Motvind Norge. Henta 2. april 2020.
		3. ↑  «Invitasjon til MOTVIND NORGE» (PDF). Motvind Norge. Henta 2. april 2020.
		4. ↑  NTB (21. november 2019). «Bellona-grunnlegger skal lede kamp mot vindmøller». *Teknisk Ukeblad*. Henta 2. april 2020.
		5. ↑  «Aksjon mot ulovlig arbeid på Buheii». Motvind Norge. 31. mars 2020. Henta 2. april 2020.
		6. ↑  Jordheim, Hans (2. april 2020). «Vindkraft-aksjonister blokkerte veien for arbeidere». *Fædrelandsvennen*. Henta 2. april 2020.
		7. ↑  Morsund, Gunnar (10. mai 2020). «Første rettssak: Kan forandre vindkraftutbyggingen i Norge». *NRK Rogaland*. Henta 12. mai 2020.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad
* Motvind Norge på Facebook
Koordinatar: 32°16′29.99″N 34°57′52.55″E﻿

**Kfar Yavetz** (hebraisk skrift כְּפַר יַעֲבֵץ, tyder 'Yavetz-landsbyen') er ein religiøs moshav sentralt i Israel. Han ligg på Sharonsletta nær Tayibe og høyrer til Lev HaSharon regionale kommune. I 2006 hadde han 494 innbyggjarar.

Landsbyen vart grunnlagd den 10. april 1932 som ein kibbutz. Han vart kalla opp etter rabbi Ze'ev Yavetz, som var med å grunnlegjje Mizrachi-rørsla.

Kibbutzen vart øydelagd i den arabisk-israelske krigen i 1948. Innbyggjarane slo seg ned på ny i Geulei Teiman og landsbyen vart bygd opp på ny som ein moshav i 1951.

Kfar Yavetz ligg i hjartet av Trekanten, nær Wadi Ara-hovudvegen.

Den 7. juli 2003 vart Mazal Afari, ein 65 år gammal innbyggjar i Kfar Yavetz, drepen i heimen sin av sjølvmordsbombar frå Islamsk Jihad. Terroristen gjekk inn i huset hennar og detonerte bomba som han bar i ein bag. Tre av barnebarna hennar vart skadde i åtaket. Huset vart øydelagd i eksplosjonen.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Kfar Yabetz» frå Wikipedia på engelsk, den 3. september 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  religiøs sionisme[*daud lenkje*]
2. ↑  Jihad claims suicide bombing at Kfar Yavetz Arkivert 2015-09-24 ved Wayback Machine. Jerusalem Post.
3. ↑  Terrorism against Israel
4. ↑  Militants link suicide blast to prisoners, Chicago Tribune

| * v
* d
* e
Lev HaSharon regionale kommune |
| --- |
| Moshavim | Azri'el**·** Bnei Dror**·** Ein Sarid**·** Ein Vered**·** Geulim**·** Herut**·** Kfar Hess**·** Kfar Yabetz**·** Mishmeret**·** Nitzanei Oz**·** Nordia**·** Porat**·** Sha'ar Efraim**·** Tnuvot**·** Tzur Moshe**·** Yanuv |
| Fellesbusetnader | Ganot Hadar**·** Ya'af |
| Andre landsbyar | Kfar Avoda |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF

 |