recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Sigmakoordinatar** er ein vertikal koordinat som ofte vert brukt i generelle sirkulasjonsmodellar. Dette fører til at dei nedre grensevilkåra vert enklare ved at dei følgjer topografien på jordoverflata. Ein sigmakoordinat er definert som forholdet mellom trykket i eit gjeve punkt i atmosfæren og trykket på overflata direkte under. 

Når sigma er lik 1 vil ein då vere ved overflata. Når sigma = 0,84 så tyder det at ein er i ei høgd i atmosfæren der trykket er 0,84 gonger trykket ved overflata. Det midla trykket i havnivå er 1013 hPa, så sigma = 0,84 tilsvarar (i snitt) eit trykk på om lag 850 hPa. 

Overflatetrykket på jorda varierer i lag med høgda over havet, og på grunn av variasjonar i vêret. Sjølv om overflatatrykket i snitt er 1013 hPa ved havnivå, så er det mykje lågare i høgre område, som Tibetplatået. Ei trykkflate over Tibetplatået på sigma = 0,84 er mykje mindre enn 500 hPa. Trykkverdien som høyrer til ein sigmakoordinat kan variere stort over høge fjell, men sidan det meste av landområda på jorda er nær eller ved havnivå er det likevel nyttig å tilnærme trykket med ein sigmaverdi. Ein må derimot merke seg at det verkelege trykket kan vere ganske forskjellig frå det tilnærma trykket i høge område.
**Barnaulka** (russisk Барнаулка) er ei elv i Altaj kraj i Russland og ei av sideelvane til Ob frå venstre. Elva spring ut frå Zerkadnojesjøen og har ei lengd på 207 km. 

Barnaulka har kjelda si i Zerkadnoje sjøen og i utkanten av Barnaul. Dei fleste sideelvane hennar kjem frå venstre, som Voronikha, Rozjnja, Kolyvan, Pansjikha, Sjtabka, Vlasikha og Sukhoj Log. Heile nedslagsfeltet til elva ligg på Pribskojeplatået. 

Den øvre delen av elva renn gjennom ei rekkje innsjøar og eit myrlendt landskap. Dei største innsjøane er Urlapovskoje, Sredneje, Bakhmatovskoje og Pestsjanoje. Alle innsjøane er lange og smale og kan minne om utvida delar av elva. 

Etter at elva har tatt imot Pivovarka renn ho ut i ein kunstig innsjø som vart bygd på 1800-talet. Elva frys til tidleg i november og er islagd til tidleg i april. På det meste vert istjukkleiken 0,7-1 m. 

Byen Barnaul vart grunnlagd ved munningen til Barnaulka i Ob.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Барнаулка» frå Wikipedia på russisk, den 6. oktober 2008.*
**Michael Peter «Flea» Balzary** (fødd 16. oktober 1962) er ein australsk-amerikansk bassist, trompetist og sporadisk skodespelar. Han er mest kjend for å vere bassisten og medgrunnleggar i det amerikanske alternative rock-bandet Red Hot Chili Peppers.

Biografi
--------

Flea er kjend for å ha eit bredt spekter av spelestilar. Han nyttar alt frå rask og aggressiv slapphand og plekter til roleg og melodisk fingerspel. Samstundes som han har spelt med Red Hot Chili Peppers har han også samarbeida med diverse andre band og soloartistar som John Frusciante, Rage Against The Machine, Jane's Addiction, Thom Yorke, The Mars Volta og Alanis Morissette. I tillegg til dette har han også vore med i filmar som *Back to the Future* del II (1989) og del III (1990), *My Own Private Idaho* (1991), *Suburbia* (1985) og *The Big Lebowski* (1998).

Flea var i utgangspunktet ein lovande trompetist, men då han byrja på high school vart han kjend med den framtidige gitaristen til Red Hot Chili Peppers, Hillel Slovak. Hillel trong ein bassist i bandet sitt, Anthym, og Flea starta med eitt å lære seg å spele. Han viste stort talent og initiativ, men slutta i bandet etter nokre månader for å spele i punkrockbandet Fear. Her utvikla han byrjinga på det som etter kvart vart den kjende spelestilen hans; ei slags blanding mellom punk, rock og funk, samstundes som han la grunnlaget for måten han opptrer på ei scene i dag, med mykje hopping og dansing.
Flea forlét Fear etter ei stund, og danna eit band saman med Hillel Slovak (gitar), Anthony Kiedis (vokal) og Jack Irons (trommer). Desse kalla seg Tony Flow and the Miracoulusly Majestic Masters of Mayhem, men skifta etter kvart namn til Red Hot Chili Peppers.

Musikalsk stil
--------------

Flea er ofte kjend for å ha ein veldig spesiell og eigen stilart når han speler bass. I dei tidlegaste åra hans i RHCP var spelestilen hans prega av raske og harde tonar, og han fekk ofte mykje soloplass i songane deira. Denne stilen roa han seg med i ettertid, og den dag i dag har han mykje meir roleg og melodisk innverknad, sjølv om han stundom viser kva han er god for på konsertar og liknande.

Frontfiguren til The Smashing Punpkins Billy Corgan sa at fyrste gong han såg RHCP live, hadde Flea «slappa» so hardt og aggressivt at det hadde oppstått eit hól i tommelen hans. Han skreik bokstavleg talt mellom kvar song fordi det gjorde så vondt, men han gav seg ikkje. Etter kvar song kom det ein person ut og fylte opp hòlet i tommelen hans med lim for å dempe smerta.

Personleg liv
-------------

Flea gifta seg i 1986 med Loesha Zeviar, og dei fekk dottera Clara. Paret vart separert i 1990, men delte omsorg for Clara. Flea har tatovert namnet til Loesha på brystet. Flea fekk i 2005 også dottera Sunny Bebop Balzary saman med si trulova; supermodellen Frankie Rayder. John Frusciante (eks-gitarist i RHCP) er gudfar til Sunny.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* BNE

 |
**Torfinnstindane** er eit fjell med tre fjelltoppar i Noreg, den høgaste av dei 2120 meter over havet. Han ligg i Vang kommune i Innlandet i den sørlege delen av Jotunheimen. Han ligg på nordsida av vatnet Bygdin og på vestsida av Svartdalen. Han er den sørlegaste og mest markante toppen langs ein lang rygg med tolv toppar på 2000 meter over havet. Toppen kan observerast frå dei fleste fjella i den sørlege Jotunheimen. 

Dei tre Torfinnstindane frå Kalvehøgde.
Fjellet består av tre toppar, Østre, Midtre og Vestre Torfinnstind. Namnet kjem truleg av det norske mannsnamnet Torfinn, men andre kjelder hevdar at namnet kjem frå eit lokalt namn på ein type gras og at det gjennom dei siste hundreåra har endra seg til Torfinn. 

Austtoppen vart klarta første gong i 1876 av Emanuel Mohn, William Cecil Slingsby og Knut Lykken. Dei to første var fjellklatrarar frå Kristiania og Storbritannia, og den tredje ein lokal ekspert. I 1894 vart den midtre toppen klatra av Andreas Saxegaard, Therese Bertheau, Antonette Kamstrup og Tostein Røine, sistnemnde ein lokalkjend. Vesttopen, som er den lettaste å klatre, vart vitja første gong i 1912 av Rolv Ødegaard

Fjelltoppane er dei sørlegaste på over 2000 meter i Noreg og består av den ekstremt harde bergarten gabbro. Utsynet frå toppen, særleg den austlege av dei, er ein av dei beste i Noreg og på ein klår dag kan ein nesten sjå heilt til Oslo. 

Ein kan nå både den austlege og den vestlege toppen til fots, men turen opp er hard. Den midtre toppen kan berre klatrast.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Torfinnstindene» frå Wikipedia på engelsk, den 23. april 2008.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* SSR (namn)

 |
**Johan Sigvard Ericsson** (17. juli 1930–2. november 2019), kjend som **Sigge Ericsson**, var ein svensk skeiseløpar frå Alanäs i Jämtland. Han vart både europameister og verdsmeister på skeiser i 1955, og han vann gullmedaljen på 10 000 meter under Vinter-OL 1956.

Sigge Ericsson i 1956
Ericsson fekk sitt gjennombrot då han vart tredjemann ved skeise-EM 1954 i Davos. Vinteren 1955 vann han fyrst europameisterskapen i Falun og sidan verdsmeisterskapen i Moskva, begge gongane hadde han sterkast konkurranse frå sovjetiske Oleg Gontsjarenko. For desse prestasjonene vart Ericsson tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje.

I OL-sesongen 1956 tok Ericsson tredjeplassen ved EM i Helsinki. Under vinterleikane 1956 i Cortina d'Ampezzo vann han sølvmedaljen på 5 000 m. To dagar seinare kneip han gullmedaljen på 10 000 m med tida 16,35,9, eitt sekund framom norske Knut Johannesen og med Oleg Gontsjarenko på bronseplassen.

Han la opp i 1957.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Sigge Ericsson» frå Wikipedia på svensk, den 12. november 2016.*
* (en) Sigge Ericsson – Profil og resultatoversikt i olympiske konkurransar på *sports-reference.com*.


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* Munzinger (sport)

 |
Arkeologiske utgravingar av det som er att av ein bygning frå hellenistisk tid i Helike (gresk: Ἑλίκη) på Peloponnes ved Korintbukta i Hellas. Bygningen har truleg vore eit fargeri for klede.
**Klassisk arkeologi** er arkeologi som har som studium og forskingstema leivningane og ruinane etter dei gamle kulturane kring Middelhavet. I streng meining står omgrepet *klassisk arkeologi* for arkeologisk verksemd knytt til forsking på leivningane og ruinane innanfor det gamle Romarriket og antikkens Hellas. Men i vidare meining femnar omgrepet òg om kulturar som var forløparar til desse kulturane, eller som har påverka dei, slik som mykensk og minoisk kultur i det som no er Hellas, etruskisk kultur i det som no er Italia, og det som gjeld de eldre tidene av det bysantinske riket.

Mange universitet i ulike land har klassisk arkeologi på programmet, og driv arkeologiske utgravingar og granskingar med løyve frå styresmaktene i det landet dei er interessert i. Fleire av universiteta, mellom anna norske universitet, har òg eigne institutt i Roma og Aten. Universitetet i Oslo driv Det norske institutt i Roma for klassisk arkeologi og kunsthistorie, og universiteta i Oslo, Bergen, Trondheim og Tromsø driv i fellesskap Det Norske Institutt i Athen for klassiske studier, arkeologi og kulturhistorie.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND

 |
Flatåsen Skole - nedre bygg
**Flatåsen skole** er ein offentleg barne- og ungdomsskule som ligg i bydelen Flatåsen i Trondheim. Skulen har om lag 850 elevar, og er den største barne- og ungdomsskulen i Noreg med ca. 100 tilsette. 

I dei seinare åra har skulen satsa på IKT, entreprenørskap og kultur. Skulen har sia starten på 90-talet hatt ei «kulturveke» ei veke rett før påske der elevane lagar førestillingar om forskjellige emne, og framfører dei for resten av elevane.

Historie
--------

Opphavleg var Flatåsen skole to forskjellige skular: Furuhaugen skole og Flatåsen skole. *Furuhaugen skole* blei tatt i bruk som skule i 1977. Dei flytta inn i eit skulebygg på Øvre Flatåsen den 14. desember 1979. *Flatåsen skole* blei starta opp i 1982. Den var, akkurat som Flatåsen skole, ein barne- og ungdomsskule. Han låg 300 meter nedanfor Furuhaugen skole, og tok inn elevane som budde på Nedre Flatåsen. 

1. august 2002 blei Furuhaugen og Flatåsen skole slege saman til éin stor skule. Skulens namn blei då Flatåsen skole, og dei gamle skulane Furuhaugen og Flatåsen blei då høvevis øvre og nedre bygg. 1.-2. trinn og 5.-7. trinn blei plassert i øvre bygg, mens 3-4. trinn og 8.-10. trinn blei plassert i nedre bygg.

Plattform
---------

Plattforma til Flatåsen skole høyrast slik ut:

På Flatåsen skole skal alle elevar oppleve å vere verdifulle.
Alle skal føle at deira evner og anlegg har verdi for fellesskapet og mangfaldet.
Alle elevar skal, ut frå egne føresetnader,
gjevast moglegheit til å få ein fagleg og sosial ballast for å møte utfordringane i livet.
På Flatåsen skole skal barn og unge få delta på varierte læringsarenaer i fleirkulturelt samspel.
**Barnekrosstoget** i 1212 er eit omstridt tema; det er uklårt om det skal definerast som eit eigentleg krosstog, og om det i det heile fann stad. Det blir fortalt at eit utbrot av folkeleg entusiasme i Frankrike og Tyskland førte til at ei stor mengd med born samla seg for å ta tilbake Det heilage landet. Pave Innocens III skal ha tolka dette som eit teikn ifrå himmelen på at dei eldre krossfarane var uverdige. Ingen av borna nådde Det heilage landet; dei ble selde som slavar eller svalt ihjel undervegs gjennom Anatolia.

Nyare forsking tyder på at desse «borna» heller var fattigfolk og/eller andre rotlause, men vi har ikkje sikker kunnskap om kva som fann stad.

I litteratur
------------

Det har vorte hevda at eventyret om *Rottefangaren frå Hameln* skal vera eit forsøk på å omskriva det tapet av born som barnekrosstoget førte med seg. Tor Åge Bringsværd skriv om dette i romanen *Gobi – Barndommens Måne*.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Barnekorstoget» frå Wikipedia på bokmål, den 22. mai 2014.*
Nasjonal Samling sin Førargarde vart oppretta som ministerpresident Vidkun Quisling sin vaktstyrke i 1942 og hadde Quisling sine initialar under NS Kamporganisasjon sin ørn og solkross som uniformsmerke.
**Førargarden** var Nasjonal Samling sin personlege vaktstyrke for ministerpresident Vidkun Quisling og partiet sin paradeavdeling frå 1942 til krigens slutt i 1945. Styrken var samensett av 2-4 kompani, det vil seie rundt 150 handplukka frivillige, og var NS-staten sin einaste, faste styrke som bar våpen. Dei to første kompania vart rekruttert frå Hirden. Eit tredje kompani av politisoldatar vart sette opp i våren 1943. Same haust vart eit fjerde kompani oppretta samesett av dimmiterte og kamptrena soldatar.

Førargarden vart leia av sveitførar Per Carlson (20. april 1942–1. april 1944), Sverre Henschien (1944–1945) og sveitførar Sophus Kahrs (februar–mai 1945).

Førargarden bar dei gamle, mørkeblå gardeuniformane med doble beiser i buksene til galla. Til tenestebruk bar garden vanlege grøne uniformer. Begge uniformstypane hadde båtlue. På venstre jakkeerme bar gardistane NS sin kamporganisasjon sitt emblem med ørn og solkross, samt Quisling sine initialar VQ.

Sjå Òg
------

* Nasjonal Samling
* Vidkun Quisling
* Hirden

Bakgrunnsstoff
--------------

* Artikkel i Norsk *Norsk krigsleksikon*
Følehorn på møllen *Aspitates gilvaria*.
**Følehorn** eller **antenner** er, hjå leddyr og nærskylde organismar, eit sett føleorgan som sit framme på hovudet. Ein tenkjer seg, ut frå mellom anna larveutvikling og genetikk, at dei er utvikla frå eit sett primitive gang- eller symjebein. Krepsdyr har to par følehorn, medan insekt og mangefotingar har eitt par.

Ulike slags følehorn hjå insekt. Teksten på biletet kan avvika noko frå norske omgrep.

Insekt
------

Følehorna til insekta består av tre grunnleggjande delar: stilken (*scapus*) og *pedicel*en dannar *protopoda*, og ein «pisk» (*flagellum* eller *postpedicel*) dannar *telopoda*. Dette er dei same namna som vert nytta om dei vanlege lemmane til leddyr. Protopoda er alltid inst mot hovudet og fungerer som skaft for resten av antenna. «Pisken» består oftast av fleire ledd, og kan variera enormt i form. Sjå elles bilete for eit inntrykk av variasjonen som finst.

Flygande insekt har i liten grad musklar inne i telopoda si, og kontrollerer ho heller med muskelgrupper som veks ved piskerota. Andre grupper seksfotingar har som regel i større grad fullt ut muskuløse følehorn, bortsett frå proturane som har fått dei reduserte til rester.

Hummar (*Panulirus interruptus*) med store følehorn.

Krepsdyr
--------

Krepsdyr har to par følehorn. Det første paret vert kalla *antennuler* og er *uniramt*, det vil seie einskildståande, medan det andre paret vert kalla *antenner* og er *biramt* (dei delar seg i to like etter antennerota). For det meste er desse følehorna sanseorgan, men på naupliuslarvestadiet vert dei òg nytta til å symje og ta til seg føde med.

Kjelder
-------

* Brusca & Brusca: *Invertebrates* Sinauer Associates 2002

* *Denne artikkelen bygger på «Antenna\_(biology)» frå Wikipedia på engelsk, den 1. april 2008.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Følehorn**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* LCCN

 |
**Følbar varme** er potensiell energi i form av termal energi eller varme. Dette er energi som er knytt til molekylrørsla i ein lekam, som er ein del av den indre energien. Om trykket eller volumet til ein «pakke med tørr luft» er konstant, er temperaturen eit direkte mål for den indre energien i pakken.

Den termale lekamen må ha ein temperatur som er høgare enn omgjevnadane (sjå òg latent varme). Denne varmen kan transporterast via konduksjon, konveksjon, stråling eller ein kombinasjon av desse. Mengda eller storleiken av den følbare varmen er eit produkt av massen til lekamen, den spesifikke varmekapasiteten til lekamen og temperaturen til lekamen over ein referansetemperatur. I mange tilfelle er referanse temperaturen rekna som lufttemperaturen i omgjevnaden eller «romtemperaturen». 

{\displaystyle \ Q=mc(T-T\_{0})}
der *Q* er følbar varme, *m* er massen til lekamen, *c* er spesifikk varmekapasitet, *T* er temperaturen til lekamen og *T0* er referansetemperaturen. 

Dette tyder meir eksplisitt varmen som vert tilført ein lekam når lekamen er i ein slik tilstand at denne varmen ikkje vert omforma til latent varme, eller energi som vert tilført ikkje vert brukt opp til å endre tilstanden til systemet (som i latent varme). 

I atmosfæren vert storskala transport av varme frå tropane til polområda påverka av følbar varme i form av varmluft som flyttar seg mot polane, og av latent varme i form av kaldluft som flyttar seg mot ekvator. Denne rørsla vert hovudsakleg driven av syklonisk blanding i ferrelcellene på midlare breidde. Sistnemnde er assosiert med faseendringar i atmosfærisk vassdamp, hovudsakleg fordamping og kondensasjon.

Varmen som vert tilført eller fjerna kan målast ved temperaturendringa i ei væske i ein varmemålar.

Varmen som må til for å endre temperaturen i eit stoff vert kalla følbar varme.

Kjelder
-------

* *Delar av denne artikkelen bygger på «Sensible heat» frå Wikipedia på engelsk, den 2. mars 2009.*

### Kjelder i teksten

1. ↑  Kåre Utaaker (1991). *Mikro- og lokalmeteorologi - Det atmosfæriske miljø på liten skala*. Bergen: Alma Mater. ISBN 82-419-0063-5.
**Haakon Blankenborg** (fødd 8. april 1955) er ein norsk politikar og diplomat frå Vågå. Han representerte Oppland fylke og Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1981 til 2005.

Blankenborg var sagarbeidar ved Randsverk Sag og Høvleri frå 1975 til -76. Dei neste åra studerte han ved Universitetet i Oslo og var samstundes aktiv i Arbeidernes Ungdomsfylking. I 1981 vart han innvald på Stortinget frå Oppland, og vart attvald fem gongar. Han var medlem av kyrkje- og undervisningskomiteen frå 1981 til mai 1986, resten av perioden fram til 1989 var han leiar i same. Perioden 1989-93 var han med i kommunal- og miljøvernkomteen, som leiar frå november 1990. Frå 1993 til regjeringsskiftet i mars 2000 var han leiar av Utanrikskomiteen, deretter sekretær i same til hausten 2001. I sin siste periode på Stortinget var han også medlem av Utanrikskomiteen. Blankenborg var dessutan medlem av Valkomiteen 1985-93 og 1996-2005, og av fullmaktskomiteen 1989-2001.

30. september 2005 vart Blankenborg utnemnd til norsk ambassadør i Beograd. Han var norsk ambassadør i Beograd til 2010.

Kjelder
-------

1. ↑  Offisielt fra statsråd 30. september 2005
2. ↑  Bech, Jon; Tvedt, Knut Are (25. februar 2020). «Haakon Blankenborg». *Store norske leksikon* (på norsk bokmål).

* *Denne artikkelen bygger på «Haakon Blankenborg» frå Wikipedia på bokmål, den 28. juni 2013.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* PolSys

 |
**Medvitsstraum** eller **stream of consciousness** vert i psykologien kalla den konstante straumen av vekslande tankar og kjensler som eit menneske har i medviten tilstand. Omgrepet vart for fyrste gong bruka av den amerikanske psykologen William James i boka *Principles of Psychology* i 1890.

I litteraturteori vert omgrepet kalla ein litterær teknikk som i ekstrem grad set til livs ein indre synsvinkel ved å attgje medvitsstraumen til ein person. Omgrepet vart introdusert i litteraturteorien av May Sinclair.

Tidlege døme på medvitsstraum kan ein finne i Thomas Brownes *The Garden of Cyrus* frå 1658, i *Tristram Shandy* av Laurence Sterne frå 1760 og *The Narrative of Arthur Gordon Pym of Nantucket* av Edgar Allan Poe frå 1837-38. Leo Tolstoj brukar ein liknande teknikk mot slutten av *Anna Karenina* frå 1877. Nokon vil hevda at Ovids *Metamorfosar* ber preg av medvitsstraum.

Dei meste kjende verka frå moderne litteratur med innslag av medvitsstraum er:

* Fjodor Dostojevskijs *Lovbrot og straff*
* James Joyces *Ulysses*
* Christy Brown *På mine kne*
* Virginia Woolfs *Fru Dalloway* og *Til fyret*
* William Faulkners *Larmen og vreden*
* Jack Kerouacs *On the Road*
* Knut Hamsuns *Sult*

I norsk litteratur kan ein finne innslag av medvitsstraum i nyromantikken, t.d. hos Sigbjørn Obstfelder. Det er heller ikkje uvanleg å knyta nemninga til Hamsuns *Sult*, sjølv om framstillinga av det indre livet til personen her er sett i tilbakeblikk. Frå 1950-talet er teknikken teke i bruk av ei lang rekkje forfattarar.

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Stream of consciousness» frå Wikipedia på engelsk, den 24. januar 2017.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* GND
* LCCN

 |
*Må ikkje forvekslast med Masada*.
Koordinatar: 32°41′0.23″N 35°35′54.6″E﻿

**Masada** (hebraisk skrift מַסָּדָה) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg nord i Jordandalen nær Genesaretsjøen og høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 296.

Historie
--------

Kibbutzen vart grunnlagd i 1937 som ein del av tårn og palisade-systemet av emigrantar frå Romania og medlemmar av kibbutzen Sha'ar HaGolan. Namnet vart teke frå festninga Masada ved Daudehavet, og har ikkje noko med det hebraiske ordet for base eller fundament, «massad», å gjere. Festninga Masada vert på hebraisk kalla *Metzada*, men dei rumenske nybyggjarane nytta den europeiske varianten av namnet, Masada.

Som i Sha'ar HaGolan, trekte forsvararane i kibbutzen seg attende under slaget i Kinarotdalen i den arabisk-israelske krigen i 1948 etter å ha halde stand i fire dagar med kampar. Dei to kibbutzane vart erobra og ei kort tid haldne av den syriske hæren, som plyndra stadane og sette dei i brann. 

Masada og dei andre kibbutzane nær Genesaretsjøen låg i skuggen av Golanhøgdene. Den 29. mars 1968 råka ein traktor frå Masada ei landmine, og sjåføren og tre passasjerar mista livet. Israelske styrkar kom for å hente ut dei døde kroppane, då jordanske styrkar opna eld mot dei. Som hemn gjekk det israelske flyvåpenet til åtak på jordanske mål aust for Beit She'an. Fleire fly vart skadde av antiluftfartyvern, men klarte å returnere trygt til basen sin.

Masada vart hard råka av økonomisk kollaps i 1980-åra. I 2006 vart kibbutzen privatisert.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Masada, Emek HaYarden» frå Wikipedia på engelsk, den 22. februar 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*


| * v
* d
* e
Emek HaYarden regionale kommune |
| --- |
| Kibbutzar | Afikim**·** Alumot**·** Ashdot Ya'akov Ihud**·** Ashdot Ya'akov Meuhad**·** Beit Zera**·** Degania Alef**·** Degania Bet**·** Ein Gev**·** Ginosar**·** Hukok**·** Kvutzat Kinneret**·** Ma'agan**·** Masada**·** Ravid**·** Sha'ar HaGolan**·** Tel Katzir |
| Moshavar | Almagor**·** HaOn |
| Andre landsbyar | Kinneret**·** Poria Illit**·** Poria - Kfar Avoda**·** Poria - Neve Oved |



|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Jens-Peter Herold** (fødd 2. juni 1965) er ein tysk tidlegare mellomdistanseløpar frå Neuruppin i Tyskland. Han vart europameister på 1500 m i 1990 som representant for Aust-Tyskland, sidan 1991 representerte han det samla Tyskland.

Aktiv
-----

Herold vart sjettemann på 1500 meter i verdsmeisterskapen 1987 i Roma. Året etter sprang han inn til bronsemedalje på same distansen då dei olympiske sommarleikane 1988 fann stad i Seoul, einast Peter Rono frå Kenya og britiske Peter Elliott matcha Herolds sterke oppløp, medan favoritten Steve Cram vart nummer fire.

Vinteren 1990 vann Herold 1500-meteren i hall-EM i Glasgow. Ein langt større prestasjon var det at han vann gullmedaljen ved europameisterskapen i Split eit halvt år seinare. I Split spurta han forbi fire andre løparar og vann ein rimeleg klar siger. Året etter enda han opp med ein fjerdeplass på spesialdistansen, passert av landsmannen Hauke Fuhlbrügge på målstreken.

Fire veker etter å ha vorte nummer seks på 1500 m i Barcelona-OL 1992, sette Herold personleg rekord på distansen ved eit internasjonalt stemne i Rieti i Italia. Han vart då klokka inn på 3.32,77, likevel klart slått av Noureddine Morceli som med 3.28,8 sette ny verdsrekord.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 1987 i Roma: Nr 6 – 3.40,1
* OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje – 3.36,21
* EM 1990 i Split: Gullmedalje – 3.38,3, framom Gennaro Di Napoli (3.38,6)
* VM 1991 i Tokyo: Nr 4 – 3.35,3
* OL 1992 i Barcelona: Nr 6 – 3.41,5
* VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa (3.50,6=nr 36)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Jens-Peter Herold» frå Wikipedia på tysk, den 12. september 2019.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |
**Jens Olsen Dahl** (21. august 1841–14. januar 1915) var ein kjøpmann, stortingsmann og seinare fiskerikyndig. Dahl, som var frå Bergen, slutta seg til Venstre då partiet organiserte seg på Stortinget i 1883.

Dahl var son til ein skipper. Sjølv gjekk han på Bergens katedralskule til 1855. Familien flytta då til Lauvøya i Steigen, der far hans slo seg ned som handelsmann. Fram til 1869 arbeidde Dahl i faren si forretning, mellom anna som fiskekjøpar i Finnmarka og i Lofoten. Han starta så eiga forretning, kjøpte Hanøy i Hadsel i 1871 og dreiv stort sildebruk fram til 1887. Perioden 1887-96 var han inspektør for saltvassfiskeria i nordre distrikt. Han budde då i Bodø. 1896-1900 budde han i Kristiania, var då Indredepartementet sin konsulent i fiskerisaker. Frå 1900 budde han i fødebyen Bergen. Dei fyrste seks åra var han medlem av fiskeristyret i Noreg, dei neste seks var han konsulent hos fiskeridirektøren.

Dahl var medlem av heradsstyret i Steigen 1869-70 og i Hadsel 1873-87. Perioden 1880-87 var han ordførar i Steigen, 1885-87 også forlikskommissær.

Dahl var i 1880-82 1. varamann til Stortinget frå Nordlands amt. Han møtte i staden for Arnt Kristoffersson Seljelid, men var permittert i 1881 frå 22. april og i 1882 frå 6. februar. På omframstortinget i 1882 møtte han ikkje. Bolken 1883-85 var han 4. representant frå amtet. Både i 1883, 1884 og 1885 vart han permittert, frå høvesvis 4. april, 18. april og 22. mai. Han var medlem av tollkomiteen.

År 1891 vart Dahl vald til medlem av ein kongeleg kommisjon om torskefisket i Nordland, samt av ein departemental komite om administrasjonen av fiskeria i Noreg. Han gjorde opptaket til ei trygdekasse for fiskarar, og stilte seg i spissen for eit fiskerimuseum i Bodø.

Dahl døydde i Bergen i 1915.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak (1914). «Dahl, Jens Olsen». *Stortinget og statsraadet: 1814-1914*. Kristiania: Steenske bogtrykkeri. s. 183.
* Haffner, Vilhelm (1949). *Stortinget og statsrådet: med tillegg til Tallak Lindstøl: Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Oslo: [Aschehoug]. s. 14.
* Biografisk informasjon om Jens Dahl NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys
* VIAF

 |
Ningde (gul) i Fujian
Dekt bru i Pingnan i Ningde
**Ningde** (kinesisk skrift 宁德, pinyin *Níngdé*) er eit byprefektur nordaust i provinsen Fujian i Folkerepublikken Kina, ved Austkinahavet. I nord grensar Ningde mot provinsen Zhejiang. Byprefekturet har eit areal på 13 452 km² og 2 821 996 innbyggjarar i 2010.

Byprefekturet Ningde omfattar eitt distrikt (区 *qū*), to byfylke (市 *shì*) og seks fylke (县 *xiàn*), mellom dei siste er Pignan.

### Næring

Varmt og fuktig klima, saman med fruktbar jord gir gode vilkår for jordbruk. Største eksportvarene frå landbruket i Ningde er sopp og te. I området vert det dyrka mengder av ulike frukter, som kinesiske kastanjar og plommer.

På grunne havområde vert dyrka og avla ulike sjøvekstar. Ein hauster østers, muslingar, reker og ferskvassål.

Gruvedrift på granitt, dioritt og basalt vert drive i Ningde i stor skala. Store mengder vasskraft er delvis grunnlag for den metallurgiske industrien som produserer magnesium, aluminium og ulike silisiumprodukt.

### Samferdsle

Snøggtoget mellom Wenzhou og Fuzhou fører gjennom området.

Riksveg 104 i Kina går gjennom prefekturet. Han tek til i Beijing, fører sørover via Dezhou og så til Jinan i Shandong, Xuzhou, Nanjing, Hangzhou, Wenzhou og endar opp i Fuzhou.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Ningde» frå Wikipedia på bokmål, den 2. mai 2012.*

* *Denne artikkelen bygger på «Ningde» frå Wikipedia på engelsk, den 2. mai 2012.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
Nintendo Gamecube Game Boy Advance-kabel
**Nintendo GameCube Game Boy Advance-kabelen** (korta **GCN-GBA-kabel**) er ein kabel som ein kan nytta for å kopla spelkonsollane Nintendo GameCube og Game Boy Advance saman. Kabelen har ei side for å kopla til kontrollar-utgangen på GameCube og ei anna for å kopla til utvidings-porten på Game Boy Advance.

Dei stasjonære spelkonsollane GameCube og Wii er båe kompatible med kabelen, og av handhaldne konsollar er Game Boy Advance, Game Boy Advance SP, Game Boy Player og e-Reader kompatible. Game Boy Micro stør ikkje kabelen grunna at han har ein anna utforma utvidings-port.

Kompatible spel
---------------

### GameCube

Denne lista ramsar opp spel på Nintendo GameCube som stør Nintendo GameCube Game Boy Advance-kabelen.

* *Animal Crossing*
* *Billy Hatcher and the Giant Egg*
* *Final Fantasy Crystal Chronicles*
* *The Legend of Zelda: Four Swords Adventures*
* *The Legend of Zelda: The Wind Waker*
* *Mario Golf: Toadstool Tour*
* *Metroid Prime*
* *Pokémon Channel*
* *Pokémon Colosseum*
* *Pokémon XD: Gale of Darkness*
* *Prince of Persia: The Sands of Time*
* *Rayman 3*
* *Wario World*
* *WarioWare, Inc.: Minigame Mania*

### Game Boy Advance

Denne lista ramsar opp spel på Game Boy Advance som stør Nintendo GameCube Game Boy Advance-kabelen.

* *Mario Golf: Advance Tour*
* *Metroid Fusion*
* *Pokémon Emerald*
* *Pokémon FireRed*
* *Pokémon LeafGreen*
* *Pokémon Rubin*
* *Pokémon Safir*
* *Prince of Persia: The Sands of Time*
* *Rayman 3: Hoodlum Havoc*
|  |
| --- |
| **Nipigga stingsild** |
| Nipigga stingsildNipigga stingsild |
|
| **Utbreiing og status** |
| **Status i verda:** LC LivskraftigUtbreiinga av Nipigga stingsild Utbreiinga av Nipigga stingsild |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Dyr Animalia |
| **Rekkje:** | Ryggstrengdyr Chordata |
| **Underrekkje:** | Virveldyr Vertebrata |
| **Klasse:** | Actinopteri |
| **Orden:** | Piggfinnefiskar Perciformes |
| **Familie:** | Stiklingar Gasterosteidae |
| **Slekt:** | *Pungitius* |
| **Art:** | **Nipigga stingsild** *P. pungitius* |
|
| **Vitskapleg namn** |
| ***Pungitius pungitius***Linnaeus, 1758 |

| Namn på ulike språk |
| --- |
| Nipigga stingsild |
| Svensk | Småspigg |
| Dansk | Nipigget hundestejle |
| Engelsk | Ninespine stickleback |
| Tysk | Neunstachliger Stichling, Kleiner Stichling, Zwergstichling, Stechelstange |
| Fransk | Épinochette |
| Spansk | Espinoso de nueve espinas |
| Russisk | Devjatiiglaja koljusjka (Девятииглая колюшка) |

**Nipigga stingsild** (*Pungitius pungitius*) er ei lita stingsild som finst i ferskvatn nord i Europa og Nord-Amerika. Ein treffer òg på han i brakkvatn i Austersjøen og i saltvatn langs kysten av Nordishavet. Arten er den minste ferskvassfisken me har i Noreg.

Kjenneteikn
-----------

Den nipigga stingsilda er lett å skilje frå trepigga stingsild på at ho er mindre og har fleire piggar på ryggen. Som regel er det 7-12 av dei, og dei er òg mindre og veikare enn piggane til den trepigga. Vanlegvis manglar nipigga stingsild òg beinplatene den trepigga stingsilda har langsmed sidene.

Nipigga stingsild er olivengrøn til brun på ryggen, men hannane vert noko mørkare i gytetida. Dei er små fisk, som sjeldan vert stort lenger enn 3–4 cm. Store eksemplar har likevel vorte målt heilt opp i 90 mm.

Levesett
--------

Nipigga stingsild er avhengig av vassvegetasjon i større grad enn trepigga stingsild, og lever helst i næringsrike innsjøar, bekkar og elver. Dei finst helst på heilt grunt vatn, og finst frå tid til annan òg i ope vatn over sandbotn. Saltvassbestandar er anadrome.

Nipigga stingsild et hovudsakleg små virvellause dyr, men kan òg ta rogn og fiskeyngel. Samanlikna med trepigga stingsild et ho meir plankton og mindre botndyr. Dette varierer rett nok frå populasjon til populasjon.

Kjønnsmogne hannar er særs territoriale, og byggar sylinderforma reir festa eit stykke oppe i vassvegetasjonen i mai-juni. Som byggemateriale brukar dei ymse plantedelar. Etter om lag to veker klekker dei 50-200 egga, og yngelen er kjønnsmogen etter ca eit år. Hoer veks fortare og vert eldre enn hannar.

Kjelder
-------

* Dolmen & Koksvik: «Stiklingfisker» i *Norges Dyr - Fiskene 1*
* FishBase

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Dyntaxa
* ITIS
* FaunEur
* EOL

 |
**Nina Andrejevna Statkevitsj** (fødd 16. februar 1944) er ein russisk tidlegare skeiseløpar, fødd i Leningrad, som representerte Sovjetunionen og vart europameister 1970 og 1971, samt verdsmeister i 1971.

Statkevitsj fekk sitt internasjonale gjennombrot i 1970-sesongen. Ho gjekk då heilt til topps i den aller fyrste europameisterskapen for kvinner, avvikla i Heerenveen, og ho vart nummer to i den aller fyrste verdsmeisterskapen i sprint, ein meisterskap som fann stad i West Allis i USA, der landskvinna Ljudmila J. Titova vart historisk som den fyrste sprintverdsmeisteren på skeiser. I 1971 forsvarte ho på heimebane i Leningrad EM-tittelen og ho vann også laurbærkransen under Skeise-VM 1971 i Helsinki. Statkevitsj tok andreplassen i Skeise-EM 1972 i vesttyske Inzell, slått einast av Atje Keulen-Deelstra frå Nederland. Seinare deltok ho i Vinter-OL 1972 i Sapporo, med femteplassar på 1000 m og 3000 m som fremste prestasjonane. Vinteren 1973 vart Statkevitsj nummer tre i EM på Brandbu og nummer fire i Skeise-VM. Året etter tok ho stega opp til andreplass i europameisterskapen og tredjeplass i verdsmeisterskapen i firkamp, medan ho kom på femteplass i sprint-VM. I si siste internasjonale deltaking, Vinter-OL 1976 i Innsbruck, hamna ho langt nede på resultatlistene.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Nina Statkevitsj» frå Wikipedia på nederlandsk, den 31. januar 2018.*
**Nintendo 64**, forkorta **N64**, er den tredje spelkonsollen frå Nintendo. Maskinen har namnet sitt etter CPU-en med 64-bit-arkitektur og vart lansert juni 1996 i Japan, september 1996 i Nord-Amerika og Brasil, mars 1997 i Europa og Australia og september 1997 i Frankrike. Han var den siste av dei større heimekonsollane som brukte spelekassettar som lagringsmedium, fram til Nintendo Switch vart lansert i 2017. Dette førte til auka kostnader og mindre lagringsplass til spel i høve den konkurrerande PlayStation frå Sony, der ein produserte spel på CD-plater, men også kortare tider for spela å laste inn. Nintendo 64 vart etterfølgt av Nintendo GameCube i 2001 i Nord-Amerika og Japan, og året etter i Europa.

Nintendo 64 gjekk under kodenamnet «Project Reality» medan han var under utvikling, og marknadsføringa av konsollen fokuserte sterkt på 3D-grafikken han kunne produsere. Han vart lansert samtidig med to spel i Europa: *Super Mario 64* og *Pilotwings 64*. Handkontrollen som følgde med konsollen var mellom dei første med innebygd analog stikke, og har ein utvidingsport på baksida der ein kan installere ekstrautstyr, til dømes Rumble Pak som gjev tilbakemelding frå spel i form av vibrasjonar. Nintendo 64 har selt 32,93 millionar eksemplar verda over, og han kom ut i fleire ulike fargar og variantar i løpet av levetida. Dei mest populære spela til konsollen er *Super Mario 64*, som selde over 11 millionar kopiar, i tillegg til *The Legend of Zelda: Ocarina of Time*, *Goldeneye 007* og *Mario Kart 64*, som har selt høvesvis over sju millionar, åtte millionar og ni millionar kopiar globalt.

Referansar
----------

1. ↑  «Nintendo Switch will use cartridges». Polygon. Henta 14. august 2018.
2. ↑  «A complete history of Nintendo console launches». Eurogamer. Henta 14. august 2018.
3. ↑  «Nintendo 64 fyller 20 år». Gamer.no. Henta 14. august 2018.
4. ↑  «Nintendo 64 gjorde analogspaken populær». Gamer.no. Henta 19. august 2018.
5. ↑  «IR Information: Sales Data - Dedicated Video Game Sales Units». Nintendo. Henta 14. august 2018.
6. ↑  «Top 10 Best-Selling Nintendo 64 Games - News». VGChartz. Henta 14. august 2018.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Nintendo 64**

| * v
* d
* e
Spelkonsollar frå Nintendo |
| --- |
| Stasjonære | 
* NES
* Super NES
* Nintendo 64
* GameCube
* Wii
* Wii U
* Switch

 |
| Handhaldne | 
* Game & Watch
* Game Boy
* Game Boy Color
* Game Boy Advance (SP
* Micro)
* Nintendo DS (Lite · DSi)
* Nintendo 3DS (2DS · New 3DS · New 2DS XL)
* Switch

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND

 |
***Nynorsk Vekeblad*** var eit bildeblad med artiklar og forteljingar som kom ut i tida 1934–1954. Då For Bygd og By gjekk inn ved nyttår 1932, vart det våren 1933 nedsett ei arbeidsnemnd for eit nytt nynorsk vekeblad. Første nummeret av Nynorsk Vekeblad kom 20. juni 1934. Det kom som ei sideutgåve av *Illustrert Familieblad*. Det var 10 sider med eigeprodusert stoff på nynorsk. Resten var stoff omsett frå Illustrert Familieblad. Ein del av dette var lysingar. Ved krigsutbrotet i april 1940 stogga bladet. Samarbeidet med Illustrert Familieblad tok slutt. Etter at ny finansiering var ordna, kom Nynorsk Vekeblad ut att 1. oktober 1940. No som eit heilt sjølvstendig blad. Frå 1943 vart det overteke av Fonna Forlag som gav ut bladet fram til 1954. 

Teikneseriane *Ingeniør Knut Berg på eventyr* og *Vangsgutane* har utspringet sitt i Nynorsk Vekeblad.

Redaktørar
----------

Redaktørar har vore:

* Hans Aarnes 1934–43
* Arnulv Sudmann 1943–45
* Ingemund Gullvåg 1946–47
* Pål Sundvor 1948–50
* Kjell Aarnes 1951–1954

Kjelder
-------

* *Norsk Allkunnebok* – IX. bandet (Oslo: Fonna Forlag, 1959).
* Roald Waktskjold: Fonna Forlag - ei 75 års-soge. *Stille Stunder* april 2009
*Sjå òg nymfestadiet*
Blonde vindruenymfer med slangehalar feirar den nye vinen. Dekorasjon på eit gresk drikkekar frå rundt 510 f. Kr.
**Nymfer** er vakre, kvinnelege skapningar i gresk mytologi. Dei er knytte til naturen, ofte ein særskilt del av han, som tre eller vatn. Nymfene er kjende for å elska song og dans, og for mykje friare kjærleiksliv enn det greske borgarlege idealet. 

Tre nymfer. Relieff frå 100-talet f.Kr.
Romersk sølvfat funne i Storbritannia som syner ei nymfe og guden Pan.
Ein kunne dela inn nymfer i kvar dei høyrde til, til dømes *najader*, vassnymfer, *dryader*, trenymfer, og *oreader*, fjellnymfer. Dei heldt ofte til i tre og lundar, fjell, hòler og dalar eller i elver og kjelder. Særskilde nymfer kunne bli tilbedne som ein lokal guddom. Andre har plass i mytologien som følgjesveinar til gudane, som fest- og grødeguden Dionysos, naturgudane Hermes, Pan eller jaktgudinna Artemis. Dei opptrer ofte i legender, til dømes som offer for eller elskarinner til satyrar eller gudar. Ei rekkje greske soger fortel òg om ein patriark eller stamfar, ofte med same namn som eit folkeslag, som gifta seg med ei nymfe. Slike mytologiske røter gav kongen og etterfølgjarane hans status og autoritet.

Gjennom seinare europeisk dikting og klisjéskaping blei «nymfe» eit anna ord for ei vakker kvinne. Nymfer blei gjerne skildra som ville og galne, og hadde mange eventyr med menn. Gjennom dette har dei gjeve opphav til omgrepet nymfomani.

Kjende nymfer
-------------

* Dafne, redda frå Apollon
* Evrydike (kanskje), gift med Orfevs
* Io, elskarinne med Zevs
* Kalypso, kjend frå Oddysseen
* Danaidene

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen inneheld stoff frå «Nymphs» frå Wikipedia på engelsk, den 13. mars 2011.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Nymfe**
| Nykøbing Sjælland |
| --- |
| Nykøbings (Sjælland) våpenNykøbings (Sjælland) våpen Nykøbings (Sjælland) våpen |
| Styresmakter |
| Land  Region  Kommune | Danmark  Region Sjælland Odsherred kommune |
| Geografi |
| Innbyggjarar  - By (2013) | 5 096 |
| Koordinatar | 55°48′36″N 11°40′17″E﻿Koordinatar: 55°48′36″N 11°40′17″E﻿ |
| Diverse anna |
| **Heimeside:** Kommunal heimeside |

Tinghuset
Nykøbing Sjælland kyrkje
Gågata
**Nykøbing Sjælland** er ein by og tidlegare kjøpstad på Nordvestsjælland ved Isefjorden i Danmark. Byen har 5 096 innbyggjarar (2013) og ligg i Odsherred kommune i Region Sjælland. I sommarhalvåret ber byen preg av mange tilreisande turistar som let seg lokke av sommarhus og badestrender i nærleiken.

Nykøbing Sjælland er ein av dei eldste byane på Sjælland. I litterære kjelder blir staden omtalt så tidleg som på siste halvdel av 1200-talet. Nykøbing kyrkje er endå eldre, og blir datert til første halvdelen av 1200-talet.

Byen er også nordlegaste endestasjon for Vestsjællands Lokalbaner. Det er togsamband til Holbæk med vidare liner til København og resten av Danmark.

Kjelder
-------

1. ↑  Statistikbanken Tabel BEF44 (Vitja 11. februar 2014)

Bakgrunnsstoff
--------------

* Odsherred Turistbyrå
* Annebjerggaard Museum Arkivert 2007-06-07 ved Wayback Machine.
* Anneberg Samlingene
* Sherlock Holmes-Museet
* Dansk Center for Byhistorie - Nykøbing Sjælland

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
Stig Sollander til venstre, saman med Toni Sailer og Chiharu Igaya under medaljeseremonien OL 1956
**Stig Oskar Sollander** (fødd 25. juni 1926) er ein svensk tidlegare alpin skirennar frå Frösön i Jämtland. Han vann OL-bronse i slalåm i 1956, og sikra seg bronsemedaljar i VM-kombinasjon både i 1954 og 1956.

Aktiv
-----

Sollander deltok i Vinter-OL 1948, og kom langt ned på resultatlista. Langt betre gjekk det i dei neste vinterleikane, i Oslo i 1952, der han vart nummer fem i slalåm og kom på delt sjetteplass i storslalåm.

Under VM i alpine greiner 1954 i heimlandet, vart Sollander nummer sju både i slalåm og storslalåm, og nummer ni i utfor. Samla gav desse prestasjonane han bronsemedaljen i kombinasjonen. To år seinare fekk han ein ny VM-bronse i kombinasjonen, ei øving som var basert på tidene i dei ordinære øvingane under Vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo. Til grunn for kombinasjonsresultatet låg mellom andre Sollander si sterke tid i OL-slalåmen, ei tid som gav han bronsemedaljen i slalåm, den fyrste olympiske alpin-medaljen til ein svensk utøvar.

Han la bort konkurranseskia i 1958.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Stig Sollander» frå Wikipedia på svensk, den 29. desember 2014.*
A-side

B-side

Victor 17929A og 17929B.

**A-side** og **B-side** er det opphavlege namnet nytta på dei to sidene på ei 7-tommar vinylplate, som singlar vart gjevne ut på i starten av 1950-åra og fram til byrjinga av 1990-åra. Uttrykket kom til ved at songen som vart plassert på A-sida var den som plateprodusenten håpte ville få speletid på radio og verte ein hit, medan B-sida, den andre sida av plata, var ein song som ofte vart sett på som mindre god. Ofte var B-sida ein song som ikkje kom med på albumet som A-sida ofte kom frå, anten fordi det ikkje var plass eller han ikkje var god nok. 

Etter at singlane byrja å kome ut på CD, har dei ofte inneheldt meir enn to songar, der song nr. 1 fungerer som A-side. Dei andre songane på ein slik singel vert likevel ofte kalla «b-sider». Stundom gjev grupper ut eigne plater med samlingar av slike b-sider som ikkje har vorte gjevne ut på andre album tidlegare.

Dobbel A-side
-------------

Ei «dobbel A-side» er ein singel som har to songar som kjem inn på listene. Dette vart innført av The Beatles i 1965 med singelen deira «Day Tripper» som kom ut på singel i lag med «We Can Work It Out» då bandet fann ut at begge songane var like gode og at dei ikkje ville gje den eine status som B-side. 

Sidan enkelte singellister, som den amerikanske Billboard-lista, baserer seg både på platesal og radiospeling, kan begge sidene på same singel kome inn på lista samstundes.
**SARM Studios** (tidlegare kalla **SARM West Studios**) var eit platestudio i Notting Hill i London. Studioet vart oppretta av Chris Blackwell, grunnleggaren av Island Records, og heitte opphavleg **Basing Street Studios**. Det har òg tidlegare vorte kalla **Island Studios**.

Studioa vart bygde i ei tidlegare kyrkje som ikkje lenger er i bruk, og Blackwell spelte inn musikk med fleire artistar der for Island Records, som Iron Maiden, Bob Marley, Steve Winwood, Free, Bad Company, Robert Palmer, Jimmy Cliff, Nick Drake, Fairport Convention, King Crimson, John Martyn, Mott the Hoople, Quintessence, Roxy Music, Brian Eno, Sparks, Cat Stevens, Spooky Tooth, Traffic, If, Jethro Tull, Average White Band og Sensational Alex Harvey Band. 

Studioet vart òg nytta av andre artistar som ikkje var på Island Records, som The Clash, Pet Shop Boys, KT Tunstall, Depeche Mode, The Eagles, Dire Straits, East 17, Boyzone, Emerson, Lake & Palmer, The Rolling Stones, Genesis, Led Zeppelin, Joan Armatrading og Lighthouse Family.

I 1970 vart to kjende album spelte inn i studioa samstundes: Led Zeppelin sitt *Led Zeppelin IV* og Jethro Tull sitt *Aqualung*. Bob Marley & The Wailers og the Rolling Stones var òg i studioa samstundes ei stund i 1973. Marley budde eit år i ein leilegheit over SARM, og den personlege kokken hans var kokk ved SARM det meste av 1980-åra. Queen leigde studioet sommaren 1977 og spelte inn det meste av albumet deira *News of the World* der, inkludert hitten «We Are the Champions». Domkyrkjeorgeleg på George Michael-albumet *Faith* vart òg spelt inn der. 

I november 1984 vart Studio 1 ved Sarm West nytta for innspelinga av «Do They Know It's Christmas» av Band Aid til støtte for sveltekatastrofen i Etiopia 1984-1985. 

Studioa er i dag eigd av SPZ Group, som er eit eigarselskap eigd av Trevor Horn og kona hans Jill Sinclair. Sarm Studios husar òg kontora til dei SPZ-eigde plateselskapa ZTT Records og Stiff Records, og forlaga Perfect Songs og Unforgettable Songs.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Sarm West Studios» frå Wikipedia på engelsk, den 27. september 2012.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  "Their Time is Gonna Come", *Classic Rock Magazine*, December 2007

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad Arkivert 2015-09-28 ved Wayback Machine.
* SPZ Group Arkivert 2015-09-04 ved Wayback Machine.
* RecordProduction.com

Koordinatar: 51°31′3″ N 0°12′18″ W﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BBC Things

 |