recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Plasseringa av Fushun (gul) i Liaoning
Kol-dagbrotet i Fushun, ca 1940
**Fushun** (kinesisk: 抚顺; pinyin: *Fǔshùn*) er eit kinesisk byprefektur nordaust i provinsen Liaoning i det nordaustlege Kina, der det i nord grensar mot provinsen Jilin. Byprefekturet har eit areal på 11 271 km² og hadde vel 2,1 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Fushun omfattar fire distrikt (区 *qū*), eitt fylke (县 *xiàn*) og to autonome fylke (自治县 *zìzhìxiàn*).

### Næring

Fushun er eit sterkt industrialisert område, med særleg vekt på utvinning og framstilling av kol og skiferolje. Eit enormt dagbrot for kol har vore i drift sidan 1100-talet, skal vere det største i heile verda. Byprefekturet har eit stort aluminium-smelteverk og fabrikkar som lagar bilar, maskiner, kjemikaliar, sement og gummi.

### Samferdsle

Kinas riksveg 202 går gjennom området. Han tek til i Heihe i provinsen Heilongjiang, passerer gjennom Harbin og Shenyang, og endar i Dalian ved Gulehavet.

Byen har jarnbanesamband til Shenyang i nord og Dalian i sør.

### Historie

Russland okkuperte byen til 1905, deretter Japan i perioden fram til 1945.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Fushun» frå Wikipedia på engelsk, den 22. april 2013.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* GeoNames
* MusicBrainz (area)
* NDL

 |
**Taoufik Makhloufi** (fødd 29. april 1988) er ein algerisk mellomdistanseløpar som vart olympisk meister på 1500 meter i 2012, og tok sølvmedaljane både på 800 m og 1500 m ved OL 2016.

Aktiv
-----

Makhloufi sette personleg rekord på 1500 m med 3.34,3 i 2009, men kom ikkje lengre enn til semifinalane under verdsmeisterskapen i Berlin. Året etter forbetra han seg til 3.32,9 under eit stemne i Monaco. I 2011 vart han nummer tre på 1500 m og vann 800 m under Afrika-leikane i Maputo.

I OL-sesongen 2012 vann Makhloufi 800 meter i Afrika-meisterskapen i Benin med personbeste 1.43,88. Tre veker seinare flytta han i Monaco også den personlege rekorden på 1500 m, då til 3.30,8. Under Sommar-OL i London like etter var han påmeld til både 800 m og 1500 m. Der bestemte han seg for å satse einast på 1500-meteren og vart fyrstemann både i forsøksløpet og semifinalen. Han vart så tvinga til å stille i forsøket på 800 m, men sprang sakte og braut tidleg. Dette førte til at Det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF) diskvalifiserte han frå leikane. Makhloufi protesterte på avgjerda, ei avgjerd som vart omgjort etter han la fram ein dokter-uttale som sa han var plaga med smertar i eit kne. Dermed fekk han delta i finalen på 1500 m, eit løp han vann med ein margin på sju tidels sekund til sølvmedaljøren og over sekundet til bronsevinnaren. 

Sjukdom førte til at 2013-sesongen gjekk fløyten for Makhloufi. I 2014 forbetra han den personlege rekorden 1500 m til 3.30,4 i Qatar, utan å kom på sigerspallen. Under verdsmeisterskapen 2015 i Beijing enda han på fjerdeplassen på 1500 m, i eit felt der det skilde 0,18 sekundar mellom nummer to og fem.

Under dei olympiske sommarleikane i Rio de Janeiro i august 2016 vann Makhloufi sølv på 800 meter og sette algerisk rekord med 1.42,61, slått einast av verdsrekordhaldar David Rudisha som vart klokka inn på 1.42,15. Fem dagar seinare tok Makhloufi ein ny sølvmedalje i eit regelrett luseløp på 1500 m, ei tevling som Matthew Centrowitz frå USA vann på tida 3.50,0, den svakaste vinnartida i ein OL-finale på 84 år.

Målgang på 1500 m-finalen i VM 2015, Makhloufi heilt til høgre
### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 2009 i Berlin: Utslått i semifinalane (3.37,8 =nr 17)
* VM 2011 i Daegu: Utslått i semifinalane (3.50,8 =nr 24)
* OL 2012 i London: Gullmedalje på 1500 m – 3.34,0, framom Leonel Manzano (3.34,7)
* VM 2015 i Beijing: Nr 4 – 3.34,76, bak Abdalaati Iguider (3.34,67)
* OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølv både 800 m – 1.42,61 og 1500 – 3.50,1

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Taoufik Makhloufi» frå Wikipedia på engelsk, den 1. august 2017.*

* «Taoufik Makhloufi» (på engelsk). Olympedia. Henta 14. mars 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BBC Things
* Munzinger (sport)

 |
Blendingsgardin brukt i New Zealand under andre verdskrigen.
**Blendingsgardin** er ei gardin som har som føremål å hindre lys i å sleppe ut av vindauget (til skilnad frå vanlege gardiner, som hindrar lys frå å kome inn, eller innsyn). Blendingsgardiner var påbodne under andre verdskrigen i alle vindauge der ein hadde lys i rommet innanfor. Slike påbod vart utskrive i alle land som var rørt av krigen, medan eksempelvis Sverige som nøytralt land ikkje hadde noko tilsvarande.

Grunnen til påbodet om mørklegging var at nattleg flynavigasjon over landet skulle gjerast mest mogleg vanskeleg ved at ein fjerna alt lys i tettbygde strøk og langs vegar. Òg det vesle som var av lovleg biltrafikk vart rørt ved at hovudlysa vart blenda av med limband eller måling slik at berre ei stripe lys kom ut.

Militærvesenet har i praksis følgt dette opp ved at militære køyretøy har blendingshetter til hovudlysa som vert brukt ved feltøvingar.

Blendingsgardinene i bruk under krigen kunne vera ulikt utforma, men måtte vera lystette. I praksis skaffa dei fleste seg rullegardiner av tjukt svart papir med breidd litt over vindaugsopninga. Kvaliteten på papiret var så som så, så litt utskifting og reparasjon vart naudsynt etter ei tid. Blendingsreglane var leitte å kontrollera, og brot resulterte i ubehageleg besøk av myndigheitene.

Etter at andre verdskrigen var over 8. mai 1945 kunne ein kasta blendingsgardinene. Då vart det i mange norske byar arrangert ein «felles bålfest», der folk kunne koma med blendingsgardinene sine til torga i byen eller ein annan open plass der gardina vart brunne til allmenn jubel.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Blendingsgardin» frå Wikipedia på bokmål, den 19. juli 2019.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Digitalt fortalt: «Blendingsgardinene - et kulturminne fra krigen» (skrevet av Anne Hals, Riksarkivet) (besøkt 30. mars 2012)
**Cecilio de lós Reyes Apostol** (22. november 1877–8. september 1938) var ein av dei tre mest framståande patriotiske filippinske diktarar og forfattarar under og etter den filippinske revolusjonen. Dei to andre var Jose Palma (1876–1903) og Fernando María Guerrero (1873–1929). 
Han var rekna som ein av dei fremste diktarane på det spanske språket i si samtid.

Dikta hans blei i si tid nytta i undervisinga av spansk språk (Republic Act No. 1881).

Liv og virke
------------

### Bakgrunn

Etter grunnskulen gjekk han på Ateneo Municipal i Manila, der han to bakkalaureat i dei frie kunstane (*Bachilles en artes*) i 1894. Han byrja seinare på det juridiske studiet ved Santo Tomas-universitetet. Men før han fullførte det, slutta han seg i 1896 til den filippinske revolusjonen. 

### Journalist og diktar

Han var òg med i redaksjonen av avisa *La Independencia*, der han skreiv under signaturane *Catulo* (under Antonio Luna) eller *Isagani*. Det første utgjevne diktet hans var *El Terror de los Mares Indicos* i avisa *El Comercio*. Andre kjende dikt er *Al Heroe Nacional*, *Mi Raza*, *A La Bandera*, *La Siesta*, *Sobre El Plinto* (tileigna Mabini), *A Emilio Jacinto*, *Los Martires Anonimos de la Patria* og *El Solo de la Independencia*.

Etter freden heldt han fram den juridiske utdanninga (avslutta i 1908) og arbeidde som journalist i ei rekkje aviser, som *La Fraternidad*, *La Democracia*, *La Patria* og *El Renocimiento*. Seinare arbeidde han òg som jurist. 

Diktet hans *Al Heroe Nacional* («Til nasjonalhelten») hyllar José Rizal. Dette er det best kjende verket hans, og er også kjend som *A Rizal* (til Rizal). 

I ei diktsamling kalla *Pentélicas* skildrar han levande dei filippinske landskapa. I tillegg til å meistra det spanske språket skreiv han òg på engelsk.

Han slutta seg til Nacionalista-partiet som kjempa for filippinsk sjølvstende frå USA. I 1935 avslo han eit tilbod om å bli ein av dei juridiske rådgjevarane til president Quezon.

Kjelder
-------

1. 1 2  «111st Anniversary of Dr. José P. Rizal’s martyrdom». Manila Bulletin. 30. desember 2007. Arkivert frå originalen 1. desember 2008. Henta 6. februar 2009.
2. ↑  «REPUBLIC ACT NO. 1881». 22. juni 1957. Henta 6. februar 2009.
3. ↑  Anselmo Bernad, Miguel (2008). *Waiter & Fisherman & Other Essays*. Ateneo de Manila University Press. s. 105–106. ISBN 971-550-541-4. Henta 5. februar 2009.
4. ↑  McCoy, Alfred W.; Ed. C. de Jesus (2001). *Philippine social history global trade and local transformations South Asian*. Ateneo de Manila University Press. s. 189. ISBN 971-550-279-2. Henta 5. februar 2009.

* *Denne artikkelen bygger på «Cecilio Apostol» frå Wikipedia på bokmål, den 6. desember 2020.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* BNE

 |
Tafjordvegen ved Muldalsvika, Muldalsfossen og Heggurtunnelen i bakgrunnen.
**Fylkesveg 5928** (tidlegare fylkesveg 92 i Møre og Romsdal) går mellom Sylte og Tafjord i Norddal kommune. Vegen er 14,1 km lang. Vegstrekninga frå Fjøra kai til Tafjord, kalla "Tafjordvegen", vart offisielt opna 1.juli 1982 etter at bygginga byrja hausten 1979. Vegebana på Tafjordvegen er 6 m brei, med unntak av Muldal bru som er 4 m. Samla byggjekostnad for Tafjordvegen (10,9 km) var i 1982 rekna til 77 millionar kroner, av dette dekte Tafjord kraftselskap 35,6 millionar kroner, Olje- og industridepartementet 21,4 millionar, fylkeskommunen 14,3 millionar og kommunen 5,7 millionar.

Vegen fylgjer Tafjorden mellom Sylte og staden Tafjord. Heggurtunnelen var den lengste tunnelen på ein fylkesveg i Noreg til reforma i 2010 då ei rad riksvegar vart overført frå staten til fylka.

Kommunar og knutepunkt
----------------------

 **Norddal**

* **63** Sylte
* Fjøretunnelen (1161 m)
* Fv93 frå Fjøra kai til Sjølbøskor (3,7 km)
* Nerhus bru (3 m)
* Heggurtunnelen (5277 m)
* Muldal bru (20 m)
* Skjegghammartunnelen (662 m)
* Endepunkt Tafjord

Kjelder
-------

1. ↑  Statens vegvesen, Møre og Romsdal: Vegliste 1990. Fylkesvegar og kommunale vegar i Møre og Romsdal.
2. ↑  Storfjordnytt  lese på nett 13.1.2013
3. ↑  Storfjordnytt 26.november 1999.
4. ↑  Statens Vegvesen, Møre og Romsdal: "Tafjordvegen", udatert hefte utgjeve ved opninga.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Statens vegvesen – trafikkmeldingar Fv5928
* Statens vegvesen – trafikkmeldingar
**Asbjørn Sjøthun** (20. juli 1927–28. mars 2010) var ein norsk gardbrukar og politikar frå Balsfjord i Troms. Han var stortingsrepresentant frå Troms og for Arbeidarpartiet i perioden 1969–89.

Etter han gjekk Troms landbruksskole på Gibostad vinteren 1947/48, var Sjøthun lærarvikar i folkeskulen i Balsfjord og Storfjord fram til 1951. Han tok då over farsgarden Vollan i Balsfjord og dreiv denne i fleire tiår.

Sjøthun var medlem i heradsstyret i Balsfjord i fire samfulle periodar, 1956-71. Han var ordførar i Balsfjord i tida 1962 til 1969, då han vart vald til stortingsrepresentant for Troms fylke. Med attval i 1973, -77, -81 og -85 hadde Sjøthun sete i Stortinget i 20 år. Alle tjue stortingssesjonane var han med i Landbrukskomitéen. Han var ordinær medlem dei fyrste åtte sesjonane, dei neste åtte var han sekretær og dei fire siste leiar i komiteen.

Fram til 1992 var Sjøthun disponent for Troms Skogeierforening.

Kjelder
-------

* «Asbjørn Sjøthun». Stortinget.no.


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
Asbjørn Ruud.
**Asbjørn Ruud** (6. oktober 1919–26. mars 1989) var ein skihoppar frå Kongsberg, og yngre bror til Birger og Sigmund. Dei var alle medlemer av Kongsberg IF.

Karriere
--------

Ruud overraska med å vinne verdsmeisterskapen 1938 i spesielt hopprenn i Lahti. Med 226,4 pong var han 0,3 poeng føre Stanislaw Marusarz frå Polen med landsmannen Hilmar Myhra på bronseplassen. I den fyrste sesongen etter verdskrigen, 1946, vann han både noregsmeisterskapen og Holmenkollrennet. Olympiaåret 1948 vart han på ny noregsmeister og var ein av dei fire norske hopparane som deltok i vinter-OL 1948 i St. Moritz, der han kom på sjetteplassen. Ruud vart same året tildelt Holmenkollmedaljen.

### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn

* 1938: Gullmedalje i hopprennet under verdsmeisterskapen i Lahti
* 1939: Nr 7 i Holmenkollen
* 1946: Siger i Holmenkollen
* 1947: Nr 3 i Holmenkollen
* 1948: Nr 6 i OL i St. Moritz
* 1951: Nr 7 i Holmenkollen

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap

* Ski-NM 1946: Gullmedalje i Drammen
* Ski-NM 1947: Nr 4 i Tistedalen
* Ski-NM 1948: Gullmedalje på Lillehammer
* Ski-NM 1949: Nr 6
* Ski-NM 1952: Nr 10 i Porsgrunn

Ruud arbeidde i yngre år i ei sportsforretning på Kongsberg. Seinare flytta han til Oslo, der han dreiv sportsforretning saman med brørne Øyvind og Sigmund Ruud. Asbjørn Ruud var gift med symjaren Berit Haugen.

Kjelder
-------

* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

* *Denne artikkelen bygger på «Asbjørn Ruud» frå Wikipedia på bokmål, den 6. mars 2011.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Da Asbjørn Ruud vant i Bergensbakken, Historien om en hoppbakke Arkivert 2013-01-02 ved Archive.is
* Artikkel om Asbjørn Ruud i Store norske leksikon

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon

 |
**Asbjørn Magne Gjengedal** (fødd 18. april 1940) er ein norsk prest og forfattar, fødd i Hyen i Gloppen kommune. Han er utdanna cand.theol. frå Menighetsfakultetet. Gjengedal arbeidde som feltprest i Bardu frå 1967, før han vart residerande kapellan i Breim i 1969. Han var sokneprest i Gloppen kommune frå 1976 til 1982. I 1982 tok han over som generalsekretær for Norges kristelige ungdomsforbund. I 1987 vart han sokneprest i Ålesund og prost i Nordre Sunnmøre prosti fram til 1996. Han var prostiprest i Nordfjord frå 1996 til 2007, og var mellom anna sjukehusprest ved Nordfjord sjukehus.

På slutten av 1990-talet drog Gjengedal til USA for eit lengre opphald. Han samla der informasjon om Abraham Vereide, som utvandra frå Gloppen 19 år gammal. Vereide vart ein markant skikkelse innan metodistkyrkja i USA og etablerte The Fellowship Foundation, og ein bøneseremoni som i dag er kjend som National Prayer Breakfast, eit nasjonalt årleg arrangement som trekkjer presidentar til talarstolen. Gjengedal samla og gjennomgjekk eit omfattande kjeldemateriale og gav ut ein biografi om Abraham Vereide i 2001 på Lunde Forlag.

Bibliografi
-----------

### Bøker

* 2001 – *Abraham Vereide : utvandraren frå Noreg som samla leiarar i Amerika og i andre land til frukost med bibel og bøn /* (Oslo: Lunde). ISBN 82-520-3419-5
* 2011 – *Alv Nyland : eit fargerikt liv : festskriv ved 100års-minne om kunstmålar Alv Nylands fødsel* (Sandane)  [Red.: Asbjørn Gjengedal, Jostein Bergheim, Oddvar Almenning. På omslaget: Alv Nyland 100 år : eit fargerikt liv]

### I bøker - eit utval

* 2015 – *Nordfjordboka : kulturhistorisk vegvisar* (Førde: Selja forlag). ISBN 978-82-824-0105-0  [[[Jon Tvinnereim]] m.fl. Redaksjon: Torkjell Djupedal, Sverre Folkestad og Jon Tvinnereim. Av innhaldet: Kyrkje og kristenliv / Asbjørn Gjengedal]

### I tidsskrift - eit utval

* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
-------

* Wikipedia bokmål
* Om Asbjørn Gjengedal i Fylkesleksikon for Sogn og Fjordane Arkivert 2018-06-20 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* LCCN
* ISNI

 |
**Asbjørn Granheim** (1. januar 1906–27. januar 1977) var ein gardbrukar og politikar frå Nord-Aurdal. Han var ordførar i kommunen i 26 år og representerte Oppland og Senterpartiet på Stortinget 1969-73.

Granheim var son til ein gardbrukar i Ulnes-grenda, dreiv sjølv farsgarden frå 1932. Han engasjerte seg tidleg i politikken. Frå 1931 til 1971 var han medlem i Nord-Aurdal kommunestyre, bortsett frå dei fire åra under andre verdskrigen med NS-styring. Han var varaordførar 1937–41 og i 1945, sidan ordførar frå 1945 til 1971. I tillegg var han 1960-71 med i skulestyret og 1964-71 i helserådet i Nord-Aurdal. Granheim var mykje oppteken av kraftforsyninga, såleis medlem i Samarbeidsnemnda for elforsyninga for Valdres og Vestoppland i tida 1948-63 og elles medlem i elektrisitetsnemnda i Nord-Aurdal frå 1952 til -74. Også medlem i Forliksrådet 1952-71.

Hausten 1969 vart Granheim vald til stortingsrepresentant frå Oppland, etter han hadde vore varamann i den førre fireårsbolken. På Stortinget var han 1969-72 medlem i Protokollkomiteen. Då Korvald-regjeringa kom til makt i oktober 1972, vart han flytta over i Administrasjonskomiteen. Han stilte ikkje ved stortingsvalet 1973.

Kjelder
-------

* Stortingsbiografi
**Singularis** eller **eintal** er eit grammatisk trekk i kategorien numerus. Det er det umarkerte trekket i kategorien, og viser typisk til eitt enkelt eksemplar. Substantiv, adjektiv, pronomen og i nokre høve verb kan ha eintalsformer.
I dei fleste språk er motsatsen til eintal fleirtal, eller pluralis. I visse språk finst også særskilde ordformer for *total* (dualis) og *tretal* (trialis).

I tillegg til å uttrykke at ordet som står i singularis refererer til *ein* referent, kan det også uttrykkje generisk referanse. Setninga *Bjørnen er eit pattedyr* refererer til alle bjørnar, sjølv om substantivet står i singularis. I mange språk står også substantivet i singularis etter talord, dette gjeld t.d. alle tyrkiske og uralske språk. I tyrkisk tyder *baş* «hovud», *başlar* er fleirtalsforma, men «fem hovud» er *beş baş* i singularis, ikkje i pluralis.

Sjå òg
------

* Kollektiv bruk av eintal

Kjelder
-------

1. ↑  «entall – grammatikk». *Store norske leksikon* (på norsk bokmål). 15. juni 2017.
2. ↑  «numerus». *ne.se*. Henta 4. juni 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND

 |
**Nicola Berti** (fødd 14. april 1967) er ein italiensk tidlegare fotballspelar frå Salsomaggiore Terme ved Parma. Han vann VM-sølv 1994 og VM-bronse 1990 for Italia og vart seriemeister 1989 og tofaldig UEFA-cupvinnar med FC Inter.

### Klubbspel

Berti markerte seg på Serie B-laget Parma FC i 1984/85-sesongen og vart omgåande overført til AC Fiorentina i Serie A. Frå sommaren 1988 var han midtbanespelar i det legendariske Inter-mannskapet til trenar Giovanni Trappatoni som i 1989 vart nasjonale seriemeistrar. Seinare var han med om å vinne UEFA-cupen i 1991 og 1994, medan det vart finaletap i same turneringa i 1997. Både i 1991 og 1994 skåra Berti finalemål. Gjennom eit lite tiår fekk han spele på lag med karar som Walter Zenga, Giuseppe Bergomi, Andreas Brehme, Lothar Matthäus, Jürgen Klinsmann, Youri Djorkaeff, Diego Simeone og Ronaldo. Frå januar 1998 til 2000 gjorde Berti teneste i engelske Tottenham Hotspur, spanske Alavés og eit australsk klubblag.

### Landslagsspel

Berti deltok i 39 landskampar i perioden 1988-95 og skåra tre mål. Han debuterte då Italia slo Noreg 2-1 i ein vennskapskamp i Pescara 19. oktober 1988. Sidan var han med i VM i fotball 1990 på heimebane og VM 1994 i USA. I 1990 var han innbytar i bronsefinalen mot England, ein kamp der han skåra til 3-1 på tampen av andre omgang. Men målet vart feilaktig underkjent. Under Fotball-VM 1994 deltok han i alle kampane og spelte full tid mot Noreg i gruppekampen som enda med siger 1-0, sameleis den mållause finalekampen der Brasil gjekk ut som verdsmeister.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Nicola Berti» frå Wikipedia på engelsk, den 31. mars 2021.*
* eu-football


| * v
* d
* e
Italia sitt landslag – VM i fotball 1990 (bronsemedalje) |
| --- |
| 
* 1 Zenga
* 2 Baresi
* 3 Bergomi (kaptein)
* 4 De Agostini
* 5 Ferrara
* 6 Ferri
* 7 Maldini
* 8 Vierchowod
* 9 Ancelotti
* 10 Berti
* 11 De Napoli
* 12 Tacconi
* 13 Giannini
* 14 Marocchi
* 15 Baggio
* 16 Carnevale
* 17 Donadoni
* 18 Mancini
* 19 Schillaci
* 20 Serena
* 21 Vialli
* 22 Pagliuca
* Landslagstrenar: Vicini

 | Flagget til Italia |
|  |


| * v
* d
* e
Italia sitt landslag – andreplass i VM i fotball i 1994 |
| --- |
| 
* 1 Pagliuca
* 2 Apolloni
* 3 Benarrivo
* 4 Costacurta
* 5 Maldini
* 6 Baresi (kaptein)
* 7 Minotti
* 8 Mussi
* 9 Tassotti
* 10 R. Baggio
* 11 Albertini
* 12 Marchegiani
* 13 D. Baggio
* 14 Berti
* 15 Conte
* 16 Donadoni
* 17 Evani
* 18 Casiraghi
* 19 Massaro
* 20 Signori
* 21 Zola
* 22 Bucci
* Landslagstrenar: Sacchi

 | Flagget til Italia |
|  |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Discogs (artist)

 |
**Nick E. Hysong** (fødd 12. desember 1971) er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Winslow i delstaten Arizona som i 2000 vart olympisk meister i stavhopp og året etter tok VM-bronse i same øvinga.

Hysong var nordamerikansk studentmeister 1994 i stavhopp. I sin internasjonale meisterskapsdebut i Sevilla-VM 1999 kom han på delt fjerdeplass. Året etter overraska han med å vinne stavtevlinga ved dei olympiske sommarleikane 2000 i Sydney med ny personleg rekord, 5,90 meter. Han sikra seg gullmedaljen ved å klare høgda i fyrste forsøk, medan nummer to, tre og fire i tevlinga, som alle tre også gjekk over 5,90 m, måtte ha både to og tre forsøk før dei smaug seg over lista/lekta.

Året etter tok Hysong bronsen under verdsmeisterskapen i kanadiske Edmonton. Han tok seg over 5,85 m, same høgda klarte fire av konkurrentane. Einast ein av dei svinga seg over større høgder, Dmitri Markov som representerte Australia, vart verdsmeister med imponerande 6,05 meter. Hysong deltok også i Helsinki-VM i 2005, der han kom på ein tredelt femteplass.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 1999 i Sevilla: Nr 4 – 5,70 m
* OL 2000 i Sydney: Gullmedalje – 5,90 m, framom Lawrence Johnson (5,90 m)
* VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje – 5,85 m
* VM 2005 i Helsinki: Nr 5 – 5,50 m

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Nick Hysong» frå Wikipedia på engelsk, den 17. juli 2018.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |
Nicolai Anthonisen var første førar av RS «Colin Archer»
**Nicolai Manuel Anthonisen** (3. mai 1857–9. januar 1907) var ein norsk sjøkaptein, los, redningsskøyteførar og fyrvaktar frå Nevlunghamn i dåverande Brunlanes, noverande Larvik kommune. Han er særleg kjend som førar av RS «Colin Archer» under redningsaksjonen ved Hamningberg i mai 1894.

Han var fødd på garden Amundrød, far hans var i folketeljinga 1865 sjølveigande gardbrukar og matros. Som ung vart han sjølv sjømann. Det vert fortalt at han overlevde fem forlis. Då han gjekk på land var han kaptein. Anthonisen arbeidde som skøyteførar for losane i Nevlunghamn. I dette arbeidet var han med og redda fleire menneske under ein storm på Langesundbukta i februar 1892. Då «Colin Archer» hausten 1893 vart sett i teneste i Redningsselskapet vart han hyrt til førar. Etter å ha patruljert fiskefelta under lofotfisket i 1894, kom Nicolai Anthonisen med «Colin Archer» til Vardø 19. mai.

Då storm frå nordaust dagen etter sette fleire fartøy i havsnaud i Hamningberg, redda «Colin Archer» 36 menneske. Anthonisen si erfaring som sjømann og skøyteseglar var avgjerande for den vellukka resultatet. Denne redningsaksjonen gjorde Nicolai Anthonisen landskjend. Han fekk mykje heider. I Vardø vart han boren på gullstol. Redningsselskapet tilkjende han og resten av mannskapet eit ekstra gratiale. Anthonisen var i audiens på slottet og mottok Kongens fortenestmedalje i sølv av 1. grad av kong Oscar II. Då han slutta i Redningsselskapet i 1897 fekk han Redningsselskapets medalje. Dette hadde vore diskutert åra før, men då meinte fleirtalet på generalmøtet at det han gjorde ved Hamningberg berre var det han plikta som skøyteførar. Medaljen var og for innsatsen han hadde gjort som førar av RS «Liv» og RS «Christiania».

Etter at han slutta i Redningsselskapet vart han fyrvaktar på Hornøya ved Vardø.

Nicolai Anthonisen drukna i januar 1907 då han var på veg frå Vardø attende til fyret på Hornøya.

Kjelder
-------

* Knut von Trepka og Toril Grande: *Colin Archer, Redningsskøyte nr. 1* Mortensen Forlag 1993

Fotnotar

1. ↑  1865-telling for 0726 Brunlanes ved Digitalarkivet
**Nicholas Barry Chinn** (fødd 16. mai 1945) er ein engelsk-amerikansk låtskrivar og plateprodusent. I lag med Mike Chapman hadde han ei lang rekkje hitsinglar i Storbritannia og USA i 1970-åra og tidleg i 1980-åra, inkludert fleire internasjonale listetoppar. Duoen skreiv hittar for The Sweet, Suzi Quatro, Mud, New World, Arrows, Racey, Smokie, Tina Turner, Huey Lewis and the News og Toni Basil.

Singlar
-------

* **1971**:

New World: «Tom Tom Turnaround», «Kara, Kara»
The Sweet: «Funny Funny», «Co-Co», «Alexander Graham Bell»
* **1972**:

Peter Noone: «Shoo Be Doo Ah»
New World, group: «Sister Jane», «Living Next Door to Alice»,
The Sweet: «Poppa Joe», «Little Willy», «Wig-Wam Bam»
* **1973**:

Mud: «Crazy», «Hypnosis», «Dyna-mite»
New World: «Rooftop Singing»
Suzi Quatro: «Can the Can», «48 Crash», «Daytona Demon»
The Sweet: «Block Buster!», «Hellraiser», «The Ballroom Blitz»
* **1974**:

Arrows: «Touch Too Much», «Toughen Up»
Mud: «Tiger Feet», «The Cat Crept In», «Rocket», «Lonely This Christmas»
Suzi Quatro: «Devil Gate Drive», «Too Big», «The Wild One»
The Sweet: «Teenage Rampage», «The Six Teens», «Turn It Down»
* **1975**:

Mud: «The Secrets That You Keep», «Moonshine Sally» (opphavleg spelt inn i 1972)
Suzi Quatro: «Your Mama Won’t Like Me», «I Bit Off More Than I Could Chew»
Smokie: «Pass It Around» «If You Think You Know How to Love Me», «Don't Play Your Rock 'n' Roll to Me»
* **1976**:

Smokie: «Something's Been Making Me Blue», «Wild Wild Angels», «I'll Meet You at Midnight», «Living Next Door to Alice»
* **1977**:

Exile: «Try it On»
Smokie: «Lay Back in the Arms of Someone», «It's Your Life»,
Suzi Quatro: «Tear Me Apart»
* **1978**:

Exile: «Kiss You All Over», «You Thrill Me»
Smokie: «For a Few Dollars More», «Oh Carol»
Suzi Quatro: «If You Can't Give Me Love»
Suzi Quatro & Chris Norman: «Stumblin' In»
Racey: «Lay Your Love on Me»
* **1979**:

Exile: «How Could This Go Wrong», «The Part of me that needs you most»
Racey: «Some Girls»
Suzi Quatro: «Don't Change My Luck», «She’s in Love with You»
* **1981**:

Exile: «Heart and Soul»
Toni Basil: «Mickey»
* **1983**:

Huey Lewis and the News: «Heart and Soul»
* **1984**:

Tina Turner: «Better Be Good to Me»

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Nicky Chinn» frå Wikipedia på engelsk, den 15. april 2022.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  «Topic: Artist: Nicholas Barry Chinn». Second Hand Songs. Arkivert frå originalen 15. april 2022. Henta 7. januar 2013.
2. ↑  «May 16 Birthdays in History». Brainyhistory.com. Henta 7. januar 2013.
3. ↑  Huey, Steve (16. mai 1945). «Nicky Chinn – Music Biography, Credits and Discography». AllMusic. Henta 7. januar 2013.
4. ↑  Dave Thompson. «Suzi Quatro - Suzi Quatro | Songs, Reviews, Credits». AllMusic. Henta 16. november 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* NLA
* NKC
* BNE

 |
**Nicolai Andresen** (24. september 1781–18. november 1861) var ein danskfødd kjøpmann og politikar, busett i Christiania frå 1801.

Andresen var frå Tønder i Sønderjylland, son til ein skreddarmeister. Sjølv var han i ein del år tilsett hos ein kjøpmann i Flensburg. I 1801 kom han til Christiania og vart kompanjong hos kjøpmann G.F. Hagemann. Frå 1809 til 1845 dreiv Andresen eigenhendig ei grossist- og bankforretning i den norsk hovudstaden. Bankverksemda hans var elles grunnlaget for den seinare etablerte Andresens Bank.

Gjennom fleire tiår sat Andresen i fleire utval og kommisjonar som stelte med bank- og finanssaker. Han møtte på stortinget 1818 som varamann for Paul Thrane, og var i 1824 fyrsterepresentant for Christiania på tinget. I 1818 var han medlem av ti komitear, mellom andre i budsjettkomiteen, om handelsflagget og om vekslar/vekselrenter. Andresen var medlem av det fyrste bystyret i hovudstaden og var bystyremedlem 1837-43.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Norsk biografisk leksikon
* Biografisk informasjon om Nicolai Andresen NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* Historisk befolkningsregister
* PolSys

 |
**Amadou Toumani Touré** (4. november 1948–9. november 2020) er ein malisk politikar som var president i Mali frå 1991 til 1992 og frå 2002 til 2012. Første gongen vart han president etter eit statskupp. Andre gongen vart han sjølv avsett ved eit statskupp.

Touré vart fødd i provinshovudstaden Mopti, der han gjekk grunnskulen. Frå 1966 til 1969 studerte han til å bli lærar i hovudstaden Bamako. Etter dette gjekk han inn i hæren. Han steig raskt i gradene som fallskjermsoldat. Etter vidareutdanning i Sovjetunionen og Frankrike vart han kommandant for fallskjermsoldatkommandoen i 1984.

Amadou Toumani Touré talar i Washington i 2003.
I mars 1991 vart demonstrasjonar mot regimet til president Moussa Traoré slått ned med store tap av menneskeliv. Etter dette deltok Touré i eit statskupp mot Traoré og vart president i *Overgangskomitéen for folkets redning*. Slik fungerte han som statsoverhovud under overgangen til demokrati. Han organiserte val til nasjonalforsamlinga og presidentval i 1992. Etter presidentvalet overlét han makta til den nyvalde presidenten, Alpha Oumar Konaré, og fekk tilnamnet *demokratiets soldat*.

I juni 2001 var han generalsekretæren i SN, Kofi Annan, sin spesialutsending til Den sentralafrikanske republikken etter eit statskupp der.

I september 2001 pensjonerte han seg frå hæren. Han starta ein ny politisk karriere ved å stilla som kandidat til presidentvalet. Han vart vald som president i Mali med 28 % av røystene i første valomgang og 64,4 % i andre valomgang, 28. april og 12. mai 2002. Han stilte som uavhengig, partilaus kandidat. I regjeringa hadde han representantar frå fleire ulike parti.

Han vart gjenvald for ein ny femårsperiode ved presidentvalet 29. april 2007.
22. mars 2012, kort tid før han etter lova skulle fråtre presidentrolla, starta misnøgde soldatar eit militærkupp som tvinga han til å gå i skjul. Som del av ein avtale om å gjeninnføra lov og orden gjekk Touré av som president den 8. april, og drog i eksil 11 dagar seinare.

Kjelder
-------

1. ↑  Mali Army' *New York Times*; 22. mars 2012

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* Munzinger (iba)

 |
**Amal Murkus** (fødd 11. juli 1968) er ein palestinsk songar som bur i Israel. Musikken til Murkus vert sett på som pionérarbeid, då ho skapar ein post-modernistisk musikkstil der forskjellige middelhavspåverknadar møter kvarandre. Det fyrste albumet hennar, *Amal*, kom ut i 1998, og hennar andre, *Shauq*, i 2004. Songane hennar hentar inspirasjon frå både palestinsk og arabisk kulturarv, og dette blanda med moderne popmusikk er sagt å uttrykke kampen mot marginaliseringa som den arabisk-palestinske kulturen vert utsett for.

Murkus er fødd og oppvaksen i den palestinske byen Kafr Yasif i Galilea, og har brukt den musikalske karrieren sin på å framheve palestinsk musikk og kultur i Israel og verda elles. Murkus har songe sidan ho var fem år gammal, og vann i 1979 fyrstepremien i ein songfestival for israelsk-arabiske born. Ho vart uteksaminert frå Scenekunstinstituttet i Tel Aviv i 1990.

Diskografi
----------

* *Na'na' ya Na' na'* (2007)

Bakgrunnsstoff
--------------

* Amal Murkus på MySpace[*daud lenkje*]
* Amal Murkus på Førdefestivalen (2010)[*daud lenkje*]
| Alès |
| --- |
|  |
| Styresmakter |
| Land  Region  Departement | Frankrike  Languedoc-Roussillon  Gard |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  23,16 km² |
| Innbyggjarar  - By (2000)   - folketettleik | 41 054   1 700/km² |
| Koordinatar | 44°08′″N 04°54′″E﻿Koordinatar: 44°08′″N 04°54′″E﻿ |
| Høgd over havet | 150 m |
| Tidssone | CET (UTC+1) |
| Diverse anna |
| Postnummer | 30100 |
| **Heimeside:** www.ville-ales.fr |

**Alès** er ein by og kommune sør i Frankrike. Han er *sous-préfecture* (underprefektur) i departementet Gard i regionen Languedoc-Roussillon og har om lag 40 000 innbyggjarar. Han vart tidlegare kalla *Alais.*

Geografi
--------

Alès ligg 40 km nordvest for Nîmes ved den venstre breidda til elva Gardon, som delvis omringar byen. Byen ligg òg ved foten av Cevennane nær nasjonalparken Parc National des Cévennes.

Historie
--------

På 1500-talet var Alès ein viktig by for hugenottar. I 1629 tok Louis XIII byen og med Freden i Alais gav hugenottane opp rettane sine til *places de sûreté* (garnisonsbyar) og andre privilegium. Eit bispedøme vart oppretta her i 1694, men det vart avskaffa i 1790 i samband med den franske revolusjonen.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Alès**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**Tore Opdal Hansen** (fødd 4. august 1956) er ein norsk politikar (H). Han har vore ordførar i Drammen kommune frå 2003. 

Hansen har vore ein populær ordførar og har hatt støtte frå dei andre ikkje-sosialistiske partia i kommunen. Han vart særleg kjent for neiet sitt til speleautomatar i kommunen og leiar av «ordføraropprøret» mot speleautomatar. Han har vore medlem av Drammen bystyre frå 1980 og av formannskapet frå 1984.

Tore Opdal Hansen har vore fylkespolitikar i Buskerud. Han var medlem av fylkestinget og hovudutval for regional utvikling i Buskerud.
Før han vart ordførar tok Hansen fagkurs i marknadsføring ved Gjerde. Han har selt bilar og hadde eit friår som trailersjåfør i 1979. Hansen var i militæret i 1978, der han òg var hovudtillitsmann. Frå byrjinga av 1980-åra var han tilsett i Høgres organisasjon, først i Buskerud Høgre, så i hovudorganisasjonen til Høgre, og seinast som informasjonssjef i Oslo Høgre 1993–2003.

I tillegg til å vere ordførar i Drammen er Hansen blant anna medlem av Høgre sitt kommunalutval, medlem av Høgres utval for mangfald og inkludering, leiar av Havnerådet i Drammen og styremedlem i Osloregionens Europa-kontor.

Kjelder
-------

Bakgrunnsstoff
--------------

* Valget i Drammen hos NRK
* Tore Opdal Hansens side hos Drammen kommune Arkivert 2011-04-06 ved Wayback Machine.
**Tore A. Liltved** (8. mai 1939–13. juli 2004) var ein norsk Høgre-politikar frå Arendal. Han møtte på Stortinget frå Aust-Agder som vararepresentant perioden 1981-86 og på fast plass frå 1989 til 1997.

Liltved, som var son til ein forretningsmann, var lærar ved Moland ungdomsskule frå 1966 til -81. Han engasjerte seg i lokalpolitikken for Høgre og var medlem av kommunestyret i Moland frå 1972 til 1981. Valbolken 1980-81 var han ordførar for dåverande Moland kommune.

Etter stortingsvalet hausten 1981 rykte fyrste vararepresentant Liltved inn på Stortinget då den valde Høgre-representanten frå Aust-Agder, Astrid Gjertsen, vart statsråd i den nyskipa Høgre-regjeringa leia av Kåre Willoch. Gjertsen vart sitjande i Willoch-regjeringa til regjeringa vart felt våren 1986, så Liltved møtte fast heilt dess, då han framleis var 1. vararepresentant i perioden 1985-89. Han tok over som fyrstekandidat for Aust-Agder Høgre ved stortingsvalet 1989 og både då, og fire år seinare, sikra han seg fast plass på Aust-Agder-benken på Stortinget. Liltved var 1981-85 medlem av Forbrukar- og administrasjonskomitéen, 1985-86 av Sosialkomiteen, 1989-93 av Kyrkje- og undervisningskomitéen og 1993-97 av Kommunalkomitéen. I tillegg var han medlem og seinare sekretær av Valkomiteen 1989-97, samt nestleiar av Fullmaktskomitéen 1993-97.

Kjelder
-------

* Stortinget.no - Biografi
**Otto Wels** (15. september 1873–16. september 1939)
var ein tysk sosialdemokratisk politikar. Wels var fødd i Berlin, og døydde i eksil i Paris. Han var leiar i Det tyske sosialdemokratiske partiet SPD frå [[1919
Otto Wels fekk eit namn i historia då han i sin siste riksdagstale 23. mars 1933 argumenterte mot fullmaktslova til nazistane, og grunngav korfor SPD gjekk imot denne. Dette sitatet frå talen har vorte berømt: "*Fridom og liv kan dei ta frå oss, men ikkje æra.*"

Talen hans gjeld som dei siste frie orda i den tyske riksdagen i mellomkrigstida. Alle 94 representantane frå SPD som var til stades røysta imot lova. Resten av riksdagen, alle dei borgarlege representantane, røysta for. Det tyske kommunistpartiet KPD var alt forbode, og mange av riksdagsrepresentantane deira hadde vorte arresterte eller myrda. 

I august 1933 vart Wels fråtatt den tyske statsborgarskapen sin. Wels levde i eksil resten av livet, først i det franskkontrollerte Saarland, sidan i Praha, der han var med å byggje opp eksilorganisasjonen til SPD, og til slutt i Paris, der han døydde.

Til ære for Otto Wels finst det i Berlin-Neukölln ein Otto-Wels-Ring. Det finst Otto-Wels-gater i fleire andre tyske byar òg.

Kjelder
-------

* Tysk wikipedia

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NKC
* Munzinger (iba)

 |
**Olaus Olsen Færden** (17. april 1826–18. mars 1913) var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Norderhov i Buskerud.

Far hans var gardbrukar og kyrkjesongar i Norderhov. Sjølv gjekk han Asker seminar, eksamen 1844. 1845-46 var han lærar i heimbygda. I 1847 kjøpte han garden Hverven og dreiv denne i lang tid. Han var medlem av heradsstyret frå 1854 til 1894, ordførar 1856-69, 1872-75 og 1893-94. Vidare var han presten sin medjelpar i ei rekke år, forlikskommissær og sparebankdirektør. Han var òg formann i heradet sin matrikkelkommisjon.

Færden representerte Buskeruds amt 1859-69 og 1874-76. Både 1859-60 og 1862-63 var han medlem av protokollkomiteen, 1862-63 var han elles medlem av matrikkelkomiteen og jarnbanekomiteen. Medlem av bankkomiteen 1865-66, 1868-69 og 1874, av Lagtinget 1868-69 og 1874-76, samt 1875-76 av budsjettkomiteen og valkomiteen. Elles var han medlem av fleire kongelege kommisjonar, så som om skyss- og diettlova, om forpakting av embetsgardar 1869, om skulestellet i byane 1871, og av tollkommisjonen av 1879.

På sine eldre dagar oppretta han eit legat på kr 50nbsp;000,- til ein barneheim.

Han døydde på garden sin i Norderhov i 1913.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Biografisk informasjon om Olaus Olsen Færden NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
**Kent Olsson** (fødd 1958) er ein svensk tidlegare orienteringsløpar. Han vart verdsmeister i 1987, året etter han vann den aller fyrste verdscupen i orientering.

Olsson fyrste VM-medalje kom då Sveriges stafettlag i 1983 kom på bronseplassen i ungarske Zalaegerszeg. Fire år seinare, i franske Gérardmer, vann han gullmedaljen, 59 sekund framom norske Tore Sagvolden. I 1989 fekk Olson sølvmedalje både individuelt og i stafett. To nye sølvmedaljar sikra han seg under VM 1991 i dåverande Tsjekkoslovakia, då på klassisk-distanse og kort-distanse. Frå nordiske orienteringsmeisterskap fekk Olsson med seg to stafettsølv og ein individuell bronsemedalje.

Med 117 poeng gjekk Olsson i 1986 til topps i den fyrste utgåva av Verdscupen i orientering, 5 poeng føre Øyvin Thon. I 1984 vann Olsson femdagars-tevlinga O-Ringen.

### Medaljar og plasseringar i verdsmeisterskap

* VM 1983: Nr 7 individuelt, bronse i stafett
* VM 1987: Gullmedalje individuelt, bronse i stafett
* VM 1989: Sølv individuelt og i stafett
* VM 1991: Sølv i klassisk- og kort-distanse
* VM 1993: Nr 4 i klassisk-distansen

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Kent Olsson (orientering)» frå Wikipedia på bokmål, den 29. juni 2023.*
|  |
| --- |
| ***Mean Woman Blues***  singel av Elvis Presleyfrå albumet *Loving You* |
|  |
| **Utgjeve** | 1957 |
| **Sjanger** | Rockabilly |
| **Lengd** | 2:17 |
| Låtskrivar(ar) | Claude Demetrius |
| Elvis Presley-kronologi |
| «(Let Me Be Your) Teddy Bear» (1957) | *Mean Woman Blues* | «Loving You» (1957)
 
 |

|  |
| --- |
| ***Mean Woman Blues***  Singel av Roy Orbison |
|  |
| B-side | «Blue Bayou» |
| **Utgjeve** | 1963 |
| **Sjanger** | Rockabilly |
| **Lengd** | 2:26 |
| **Selskap** | Monument |
| Låtskrivar(ar) | Claude Demetrius |
| Roy Orbison-kronologi |
| «In Dreams»(1963) | *Mean Woman Blues* | «Pretty Paper»(1963)
 
 |

«**Mean Woman Blues**» er ein 12-taktsblues skriven av Claude Demetrius. Han vart spelt inn av Elvis Presley som ein del av filmmusikken til *Loving You* frå 1957. Presley gav òg ut songen på EPen Loving You. Versjonen hans nådde 11. plassen på R&B-lista i USA.

I 1959 spelte Cliff Richard og The Shadows inn ein studioversjon av songen på albumet *Cliff Sings*.

Rockabilly-artisten Glen Glen frå Los Angeles spelte inn ein versjon av songen på albumet *Everybody's Movin' Again*.

I 1963 vart songen gjeven ut som B-sida til songen «Blue Bayou» av Roy Orbison. Denne versjonen nådde femteplassen på *Billboard* Hot 100-lista.

Jerry Lee Lewis spelte inn sin versjon av songen på konsertalbumet *Live at the Star Club, Hamburg*. Han spelte òg inn songen i 1957 og denne var B-sida til den britiske singelutgåva av «Great Balls of Fire.» Lewis sin versjon har ein ganske annleis tekst enn Claude de Metrius-versjonen. 

Songen vart spelt inn av The Spencer Davis Group på albumet *Autumn '66* med Stevie Winwood på solovokal.

Jay and the Americans gav ut sin versjon av songen i 1969 på albumet *Sands of Time*.

Sjølv om songen vart skriven i midten av 1950-åra vart det gjeve ut fleire songar med liknande titlar. Av desse finn ein «Jimmie's Mean Mama Blues,» ein song av Jimmie Rodgers som òg vart spelt av Bob Wills, Moon Mullican sin «Mean Mama Blues» og Ernest Tubb sin «Mean Mama Blues».

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Mean Woman Blues» frå Wikipedia på engelsk, den 25. februar 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Whitburn, Joel (2004). *Top R&B/Hip-Hop Singles: 1942-2004*. Record Research. s. 467.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Heile songteksten på MetroLyrics
Det tradisjonelle flagget til Mecklenburg
**Mecklenburg** er eit gammalt riksterritorium i det nordlege Tyskland, med si eiga historie og kultur, som i dag utgjer den vestlege delen av delstaten Mecklenburg-Vorpommern.

Geografi
--------

Mecklenburg var delt inn i *Mecklenburg-Schwerin* og *Mecklenburg-Strelitz* i åra 1866-1934
Mecklenburg grensar i vest til Schleswig-Holstein og Niedersachsen, i sør til Brandenburg og i aust til Vorpommern. Naturlege grenser utgjer Austersjøen i nord, Elbe i sørvest og dei tre elvane Recknitz, Trebel og Pene i aust.

Dei største byane i Mecklenburg er Rostock, Schwerin, Neubrandenburg og Wismar. Mecklenburg er forholdsvis tynt folkesett. Dei viktigaste næringane er landbruk, turisme og to universitet. Industrien er avgrensa til einskilde skipsverft i Rostock og Wismar. Det har gode kulturelle og økonomiske samband til naboane i Austersjøområdet. Det er ferjesamband til Danmark, Sverige, Finland, Litauen og Russland.

Historie
--------

Namnet Mecklenburg (*Mikelenburg*) opptrer første gongen i kjelder frå året 995. Det var då ei slavisk borg i det noverande Dorf Mecklenburg ved Wismar, og tydde «store borga». Namnet vart i den følgjande tida brukt av den slaviske fyrsteslekta som herska i området.

Frå 1352 var det eit hertugdømme under namnet Mecklenburg-Schwerin innanfor Det tysk-romerske riket.

Utdanning
---------

I Mecklenburg ligg Universität Rostock (grunnlagt 1419), det eldste universitetet i Nord-Europa. Dessutan finst det i Rostock ein høgskule for musikk og teater.

Språk
-----

Mecklenburgs språk blir kalla Mecklenburger Platt, og er ein austnedertysk dialekt. Det blir likevel brukt hovudsakleg høgtysk.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Mecklenburg» frå Wikipedia på bokmål, den 18. desember 2010.*
	+ *Wikipedia på bokmål oppgav desse kjeldene:*
	+ *Die Mecklenburg, der Orter der dei Land seinen Namen gab.* Ulrike Sommar, Kai Homilius Verlag, Berlin 1996, ISBN 3-931121-14-3, (Leseprøve Arkivert 2005-03-08 ved Wayback Machine.)


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* LIBRIS
* NKC
* GeoNames

 |
Alle vinnarane i 1896 vart tildelt ein sølvmedalje.
**Medaljefordeling under sommar-OL 1896** gjev oversyn over medaljefordelinga under sommar-OL 1896. Totalt 241 utøvarar frå 14 nasjonar deltok i 43 øvingar i ni idrettsgreiner.

Ti nasjonar vann medaljar, i tillegg vart tre av medaljane vunne av blanda lag som var sett saman av utøvarar frå ulike nasjonar. USA vann flest gullmedaljar (11) og vertsnasjonen Hellas vann flest medaljar totalt (46) så vel som flest sølvmedaljar (17) og bronsemedaljar (19) og nest flest gullmedaljar (10).

Under dei tidlegaste olympiske leikane deltok to utøvarar frå ulike nasjonar som eit lag under fleire øvingar. IOK laga neminga «Blanda lag» med landskoden ZZX. Nokre utøvarar vann medaljar individuelt og som ein del av eit blanda lag, og desse medaljane er lista opp under anten nasjoen dei deltok for eller blanda lag. Dionýsios Kásdaglis var av gresk opphav, men budde i den egyptiske byen Alexandria. Han var oppført av IOK som gresk under tennis singel, men i tennis dobbel deltok han saman med greske Dimítrios Petrokókkinos, som ikkje er identifisert med nokon nasjon, under blanda lag.

Det vart ikkje utdelt gull-, sølv- og bronsemedaljar under sommar-OL 1896 i Aten. Vinnaren fekk ein sølvmedalje, ei olivengrein og eit diplom og andreplassen fekk ein bronsemedalje, ei laurbærgrein og eit diplom. Det var fyrst under sommar-OL 1904 det vart utdelt medaljar til dei tre beste, men Den internasjonale olympiske komitéen (IOK) har stadfesta at medaljefordelinga òg gjeld for dei olympiske leikane i 1896 og 1990.

James Connolly frå USA vann tresteg under sommar-OL 1896.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | Land |   **Gull**   |   **Sølv**   | **Bronse** |   Totalt   |
| 1 |  USA (USA) | 11 | 7 | 2 | 20 |
| 2 |  Hellas (GRE) | 10 | 17 | 19 | 46 |
| 3 |  Tyskland (GER) | 6 | 5 | 2 | 13 |
| 4 |  Frankrike (FRA) | 5 | 4 | 2 | 11 |
| 5 |  Storbritannia (GBR) | 2 | 3 | 2 | 7 |
| 6 |  Ungarn (HUN) | 2 | 1 | 3 | 6 |
| 7 |  Austerrike (AUT) | 2 | 1 | 2 | 5 |
| 8 | Det britiske flagget Australia (AUS) | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 9 |  Danmark (DAN) | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 10 |  Sveits (SUI) | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 11 |  Blanda lag (ZZX) | 1 | 1 | 1 | 3 |
| Totalt | 43 | 43 | 36 | 122 |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «1896 Summer Olympics medal table» frå Wikipedia på engelsk, den 16. juli 2012.*

### Fotnotar

1. ↑  Den internasjonale olympiske komitéen: Athens 1896–Games of the I Olympiad
2. 1 2 3  Den internasjonale olympiske komitéen: Athens 1896–Medal Table
3. ↑  TSN: 1896 - Summer Olympics I (Athens, Greece)
4. ↑  De Coubertin, Pierre; Timoleon J. Philemon; N.G. Politis; Charalambos Anninos (1897). *The Olympic Games: BC 776–AD 1896* (PDF). *The Olympic Games in 1896 - Second Part* (Athens: Charles Beck). s. 232–4. Arkivert (PDF) frå originalen den 27. mai 2008. Henta 6. mai 2008.

| * v
* d
* e
Dei 1. olympiske sommarleikane |
| --- |
| Arenaer**·** Opningsseremonien**·** Medaljefordeling**·** Medaljevinnarar**·** Avslutningsseremonien |
Brystmerket åt Medaljen for borgardåd
**Medaljen for borgerdåd** er den nest høgaste medaljen i Noreg etter Krigskorset. Han vart innstifta ved kongeleg resolusjon 10. april 1819 av Kong Karl III Johan og endra og utvida ved kongeleg resolusjon 13. april 1844. 

Medaljen vert delt ut av Kongen i statsråd, etter innstilling frå Justisdepartementet. Dette heidersmerket var opphavleg tenkt berre brukt for utmerkt flid og dugleik ved forliksvesenet og andre liknande ombod, og for borgarleg forteneste av riket, men vart i 1844 utvida til òg å gjelde for nidkjær embetsførsle anna fortenestefull verksemd av kva som helst sort som vert funnen å egne seg til offentleg anerkjenning, og for enkelt utmerkt dåd. Det har seinare vorte merka at medaljen helst skal vere for fortenesteleg verksemd i ikkje løna verv og anna veldedig verksemd.

Medaljen er delt inn i to klassar. 1. klasse er i gull og 2. klasse er i sølv. Begge klassane er med krone. På aversen av medaljen er sidan 11. februar 1907 Kong Haakon VII sitt brystbilete. På reversen er det ein eikekrans kring orda «For borgerdåd». Medaljen vert mottakaren sin eigedom og skal berast på venstre side av brystet i eit høgraudt, vatra band som i midten har ei mørkeblå stripe med kvite kantar. Medaljen har ikkje vore utdelt til utlendingar sidan 1885.

Regjeringa vedtok i 2004 at Medaljen for borgerdåd ikkje lenger skal delast ut. I dag er St. Olavs Orden den høgste utmerkinga ein nordmann kan motta for sivile utmerkingar. Krigskrossen har høgare rang, men vert berre utdelt for krigsinnsats.