recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Koordinatar: 69°00′00″N 16°34′00″E﻿

Bjarkøy kommune på kart over Troms
**Bjarkøy** er ein tidlegare øykommune i Troms fylke. Området er frå 1. januar 2013 del av Harstad kommune.
Før samanslåinga med Harstad var Bjarkøy den minste kommunen i Troms, i både areal og folketal.

Historie
--------

Kommunehuset i Nergårdshamn på Bjarkøya.Foto: TorbjørnS (2010)

Kommunevåpenet til Bjarkøy
Kommunen heitte «Sand» fram til 1886, då namnet vart endra til «Bjarkø», og seinare «Bjarkøy». I 1964 vart den delen av den gamle kommunen som låg på Senja og Lemmingvær overført til Tranøy kommune. Desse områda hadde litt over ein fjerdedel av innbyggjarane i kommunen, og det som var att av kommunen hadde då 1261 innbyggjarar. Bjarkøy var frå då av den minste kommunen i Troms etter folketal. Folketalet gjekk bratt nedover dei siste tiåra. I 2010 var folketalet 482, berre 38 % av det det var i 1964.

**Folketal Bjarkøy kommune 1951-2012:**

Kjelder
-------

* «Harstad og Bjarkøy slår seg saman». Kommunal- og regionaldepartementet. 24. juni 2011. Henta 25. februar 2021.

Fotnotar
--------

1. ↑  Dag Juvkam, *Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen* Statistisk sentralbyrå, 1999. Henta 25. februar 2021
2. 1 2  *Statistikkbanken, 06913: Endringer i kommuner, fylker og hele landets befolkning (K) 1951 - 2021,* SSB, 2021 Henta 25. februar 2021

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* GeoNames

 |
**Eystein Sandnes** (7. november 1924–14. november 2006) var ein norsk formgjevar frå Røros, utdanna ved Statens håndverks- og kunstindustriskole i Oslo.

Eystein Sandnes arbeidde både i glas, fajanse, steingods og tre, og med serieproduksjon av porselen. Han var knytt til Stavangerflint AS 1955–1957 og formgav modellar der. Frå 1957 var han tilsett ved Porsgrund Porselænsfabrik AS, frå 1959 var har sjefsdesignar der. Han har også vore sjefsdesignar ved Norsk Glassverk AS/Magnor Glassverk AS) og formgjeve både bruksglas og kunstglas der, samt formgjeve bestikk for Helle i Holmedal.

Representert ved desse samlingane
---------------------------------

* Kunstindustrimuseet i Oslo
* Victoria and Albert Museum i London

Kjelder
-------

* S.E.Vingedal, *Porslinsmärken*, Stockholm : Forum, 1982, ISBN 91-37-07996-4
* Utdjupande artikkel om Sandnes på snl.no, skriven av Inger Helene Stemshaug.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* Norsk kunstnerleksikon
* KulturNav

 |
| **Valdaj Валдай** |
| --- |
| Horisonten tilHorisonten til  |
|  |
| Byvåpenet til Valdaj |
| **Byvåpenet til Valdaj** | 
 |
| Plassering |
| 

Valdaj is located in Russland

 |
| 

Valdaj is located in Novgorod oblast

 |
| Styresmakter |
| Land |  Russland |
| Føderasjonssubjekt | Novgorod oblast |
| Først nemnd på Bystatus | 1400-talet1770 |
| Geografi |
| Innbyggjarar  - Totalt (2008) | 17 251 |
| Koordinatar | 57°58′″N 33°15′″E﻿Koordinatar: 57°58′″N 33°15′″E﻿ |
| Tidssone- Ved sommartid | MSK (UTC+3)MSD (UTC+4) |
| Diverse annan informasjon |
| Retningsnummer (tlf) | +7 81666 |
| Bilnummer | 53 |
| **Nettstad:** valday.com |

**Valdaj** (russisk Валда́й) er ein by i Novgorod oblast i Russland med om lag 17 000 innbyggjarar. Han ligg ved Valdajsjøen, rundt 140 km søraust for Novgorod.

Historie
--------

Det gjenoppbygde Iverskijklosteret.
Busetnaden vart først nemnd i skriftlege kjelder i 1495 og fekk status som by av Katarina II i 1770, då folketalet i byen var kring 2000. Byen vart det førande senteret for produksjon av klokker i Russland. Det kjende Iverskijklosteret (grunnlagd i 1653) og Uspenskijkatedralen (bygd i 1656) ligg på ei av øyane i Valdajsjøen.

Turisme
-------

Valdaj er eit populært turistmål og ligg i midt i nasjonalparken i Valdajhøgdene. De fleste turistane kjem til innsjøen og byen om sommaren. Valdaj har mange kvileheimar og sanatorium. Det finst mange campingplassar rundt innsjøen.

Kjelder
-------

* *Delar av denne artikkelen bygger på «Valdaj» frå Wikipedia på bokmål, den 3. februar 2009.*


| * v
* d
* e
Byar i Novgorod oblast |
| --- |
| Administrativt senter: Novgorod |
| Våpenskjoldet til Novgorod oblast | Borovitsji · Kholm · Malaja Visjera · Okulovka · Pestovo · Soltsy · Staraja Russa · Tsjudovo · Valdaj | Flagget til Novgorod oblast |
*Sjå òg Loch Long i Highland i Kintail*.
Loch Long
**Loch Long** (gælisk for «Skipssjøen», *long* tyder skip og namnet er altså ikkje engelsk som mange trur) er ein *sea loch* eller ein fjord i Argyll and Bute i Skottland. Han er ein fjordarm nordaustover frå Firth of Clyde og er om lag 30 km lang. Loch Long har òg ein fjordarm, Loch Goil, på vestsida. 

Loch Long frå torpedoteststaden. Husa til venstre ligg i Ardmay.
Loch Long mot Ardentinny.
Loch Long var historisk grensa mellom Argyll og Dunbartonshire. I 1996 vart grensa trekte på ny då heile området kom inn under regionen Argyll and Bute.

Fjorden vart nytta som testområde for torpedoar under den andre verdskrigen og her ligg derfor mange skipsvrak. Fjorden er derfor ein populær dykkestad. 

Finnart oljeterminal ligg på austsida av fjorden, knytt til Grangemouthraffineriet via ei 100 km lang røyrleidning. På austsida ligg eit våpenlager for Royal Navy. 

Av landsbyar langs fjorden finn ein Arrochar heilt inst i fjorden og Cove på austsida. 

Heile vestsida av fjorden ligg langs Rosneathhalvøya.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Kart med Loch Long, om lag 1600 Arkivert 2012-12-23 ved Archive.is, National Library of Scotland

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Loch Long» frå Wikipedia på engelsk, den 16. januar 2010.*

Koordinatar: 56°4′19″N 4°52′5″W﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GeoNames

 |
**Eystein Jansen** (fødd 28. februar 1953) er ein norsk klimatolog og professor i klimaforsking ved Universitetet i Bergen og Bjerknessenteret (BCCR) i Bergen. Sidan 2022 har han vore visepresident i Det europeiske forskningsrådet (ERC), med særleg ansvar for naturvitskap og teknologi.

Jansen har særleg forska på rekonstruksjon av tidlegare tiders havstraumar og klimaendringar ved hjelp av analyse av utgravde kjerner frå havbotnen. Han tok doktorgrad i maringeologi ved Universitetet i Bergen i 1984, og har publisert over 70 vitskaplege artiklar, av dei er fleire publisert i *Nature*. 

I 2019 fekk han Brøggerprisen for arbeidet med opprettinga av Nasjonallaboratoriet for geologisk massespektrometri i 1983, Bjerknessenteret for klimaforskning i 2000 (der han var direktør i 13 år) og det nye SFF-senteret Centre for Early Sapiens Behaviour (SapienCE) i 2017.

Kjelder
-------

1. ↑  «Eystein Jansen blir visepresident i ERC», *Universitetet i Bergen* (på norsk bokmål), henta 28. oktober 2022
2. ↑  «Brøggerprisen til Eystein Jansen», *Geoforskning.no* (på norsk bokmål), 13. januar 2019, henta 28. oktober 2022

Bakgrunnsstoff
--------------

* Publikasjonar av Eystein Jansen i BIBSYS
* Publikasjonar av Eystein Jansen i forskingsdokumentasjonssystemet Cristin


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* ORCID
* SUDOC

 |
Publikum på Notodden Blues Festival i 2009 
Foto:
Rockman
 

Beth Hart på Notodden Blues Festival i 2009 
Foto:
Rockman
 

Noora Noor på Notodden Blues Festival i 2009 
Foto:
Rockman
 

**Notodden Blues Festival**, **NBF**, er ein bluesfestival som årleg vert arrangert på Notodden i Telemark. 

Festivalen vart arrangert første gong i 1988 og er ein av dei største bluesfestivalane i Nord-Europa. I 2002 var det 23 000 personar som kjøpte billett til arrangementet.

Nokre av artistane frå 2006 inkluderer Gary Moore, Beth Hart, Johnny Winter og Canned Heat.
Festivalen i 2006 vart opna av kommunalminister Åslaug Haga og festivalen i 2007 vart opna av statsråd Trond Giske.

NBFs Bluespris
--------------

Festivalen har sidan 1991 delt ut ein eigen bluespris til artistar, personar eller organisasjonar som har gjort ein spesiell innsats for bluesen i Skandinavia. Prisen går under namn NBFs Bluespris og vinnaren får 20 000 kroner og ein statuett.

### Vinnarar

* 1991: Scandinavian Blues Assocation
* 1993: Geir Hovig
* 1994: Reidar Larsen
* 1995: Knut Reiersrud
* 1996: Kåre Virud
* 1997: Vidar Busk
* 1998: Tidsskriftet Blues News, Norsk Blues Union
* 1999: Jostein Forsberg
* 2000: Kristin Berglund
* 2001: Bjørn Berge
* 2002: Sven Zetterberg
* 2003: Hungry John
* 2004: John Mayall
* 2005: Trond Ytterbø
* 2006: Eric Malling
* 2007: Morten Omlid
* 2008: Pinetop Perkins
* 2009: Øyvind Pharo
* 2010: Rita Engedalen

Bakgrunnsstoff
--------------

* Notodden Blues Festival

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |
Plasseringa av Ezhou (gul) i Hubei
Gatebilete i Ezhou
**Ezhou** (kinesisk: 鄂州; pinyin: *Èzhōu*) er eit byprefektur aust i provinsen Hubei i det sentrale Kina. Byprefekturet har eit areal på 1 504 km² og hadde 1,05 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Ezhou omfattar tre bydistrikt (区 *qū*).

### Næring

Viktigaste næringsgreinene er metallurgi og produksjon av tekstilar, kjemikaliar, maskiner, samt byggevarer.

### Samferdsle

Kinas riksveg 106 går gjennom området. Han strekker seg frå Beijing og er innom mellom andre Hengshui, Kaifeng før han kjem til Ezhou, går så vidare til Shaoguan på sin veg sør til Guangzhou i Sør-Kina. Også Kinas riksveg 316 passerer gjennom området. Han fører frå Fuzhou i Fujian via Nanchang i provinsen Jiangxi og Wuhan i provinsen Hubei til Lanzhou i Gansu.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Ezhou» frå Wikipedia på engelsk, den 27. september 2012.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* NKC
* GeoNames

 |
**Bizarre Records** var eit plateslekap danna for artistar oppdaga av rockemusikaren Frank Zappa og kompanjongen og manageren hans Herb Cohen.

Bizarre vart opphavleg skipa som eit produksjonsselskap. I 1967 missa selskapet til Zappa, Verve Records, høve til å fornye avtalen sin med Zappa. Dette gav Zappa og Cohen ein fordel då dei skulle forhandle sin eigen produksjonsavtale med Verve. Føremålet med å opprette sitt eige produksjonsselskap var å gje Zappa fullstendig kunstnarisk kontroll over musikken sin og verka han planla å produsere for andre. 

Dei første albuma tilknytte Bizarre kom ut tidleg i 1968. Desse var mellom anna *We're Only in It for the Money* av the Mothers of Invention og *Lumpy Gravy*, det første soloalbumet til Zappa. Andre Zappa-relaterte utgjevingar var *Cruising with Ruben & the Jets* (1968) og samlealbumet *Mothermania* (1969). Selskapet produserte òg *Sandy's Album Is Here At Last* av songar-låtskrivaren Sandra Hurvitz, i dag betre kjend som Essra Mohawk. Desse albuma vart alle gjeve ut på Verve Records med etiketten «Bizarre Productions». 

Tidleg i 1969 vart Bizarre Records oppretta som eit selskap distribuert av Warner Bros. Records, som òg omfatta Reprise Records. Bizarre-etiketten vart forma samstundes med eit anna selskap, Straight Records, som òg vart distribuert av Warner Bros. Då Bizarre og Straight vart skapt, var planen til Zappa å gje ut album med avantgarde-artistar på Bizarre, og plater med meir ordinær musikk på Straight. Den første utgjevinga i denne serien var dobbeltalbumet *The Berkeley Concert* av Lenny Bruce. Bizarre gav ut den doble debutplata til Wild Man Fischer, kalla *An Evening with Wild Man Fischer*, tidleg i 1969. 

Det opphavlege konseptet for Bizarre Records mislukkast på grunn av problem med distribusjonen og styret av selskapet. Dette førte til at nokre særs uvanlege album vart gjeven ut på Straight-etiketten, særleg dei av Captain Beefheart, Alice Cooper og The GTOs. Zappa and the Mothers of Invention var den einaste artisten som vart verande på Bizarre Records. Zappa gav ut åtte av sine eigne album med og utan Mothers of Invention på Bizarre frå 1969 til 1972. Det einaste Zappa-prosjektet som ikkje var på Bizarre i denne perioden var filmmusikken til *200 Motels*, som kom ut på United Artists Records i 1971. 

I 1973 enda distribusjonskontraktane til Bizarre og Straight med Warner. Mange Bizarre og Straight-innspelingar vart gjevne ut på ny av Warner og/eller Reprise. Same året starta Zappa og Cohen eit nytt selskap, DiscReet Records, nok ein gong distribuert av Warner Bros.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Zappa sin diskografi knytt til plateselskap
**Jean-Baptiste Greuze** (21. august 1725–4. mars 1805) var ein fransk kunstmålar, frå Tournus i departementet Saône-et-Loire.

### Liv og gjerning

Greuze studerte i Lyon og ved kunstakademiet i Paris. Han vart første gongen lagt merke til med sjangermåleriet *Familiefar som les Bibelen for borna sine*. Mot slutten av 1755 reiste Greuze til Italia, lengste tida oppheldt han seg i Napoli. Etter han kom tilbake til Frankrike i 1757 måla han italienske studiar, men heldt seg elles nært opp til rokokko-stilen. 

*Gitaristen*, 1757
Greuze var ein banebrytar for sjangermåleriet, med forteljande innhald og moraliserande formål. Påverka av Denis Diderot søkte han i kunsten å lovprise dygd og gode seder. Han måla den gamle familiefaren som velsignar sonen og festmøya hans (*L'accordée de village*), faren som forbannar sonen sin og sonekona (*La malédiction paternelle*), og korleis desse begge angrande vender heim og finn faren liggjande død på sitt leie (*Le fils puni*). Alt saman er skildra med teatralsk oppstilling, djup sentimentalitet og store fakter.

Det programmessige i motivvalet til moral-måleria har vore sett som oppstylta og tomt, deklamasjon utan kjerne. Mest omtykt vart Greuze for dei unge jentene han måla med sjangerarta oppfatning, til dømes *Den knuste krukka*, *Mjølkejenta* og *Enka*. Med store undrande auge, svulmande lepper, kokett positur, alltid barbarma og bararma, er desse unge damene tiltrekkande nok, men naiviteten deira verkar meir spelt enn fullt ut truverdig.

Greuze måla gode portrett; som av Christoph Willibald Gluck, Saint-Just og av Napoleon som førstekonsul. Revolusjonen fann dygdene som Greuze måla for upassande, så då det nye hundreåret kom, hadde Greuze overlevd seg sjølv. Han hadde då gått tilbake til klassiske emne som skulle passe til den nye, alvorsfulle tida. Til og med prøvde han seg på motiv som *Arbeidar som setter hakka i handa til sonen* (1801), samstundes som han laga *Den egyptiske Maria angrar*. Så seint som 1804 stilte han ut på salongen.

Han døydde i Paris i 1805.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Jean-Baptiste Greuze» frå Wikipedia på svensk, den 22. april 2012.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS

 |
Koordinatar: 51°08′39″N 3°13′59″W﻿

**Quantock Hills** er ei åsrekkje vest for Bridgwater i Somerset i England. Det høgaste punktet i Quantocks er Wills Neck med ei høgd på 384 meter over havet. Åsane strekkjer seg frå Vale of Taunton Deane i sør og om lag 25 km nordvestover til East Quantoxhead og West Quantoxhead ved kysten av Bristolkanalen. Dei utgjer den vestlege grensa til Sedgemoor og Somerset Levels. 

Åsane omfattar hei, eikeskog, gamle parkområde og jordbruksland. Dei fekk status som Area of Outstanding Natural Beauty, eit særleg vent naturområde, i 1956. 
I 1970 blei eit område på 6 194,5 acre (2 506,8 ha) gjeve status som Site of Special Scientific Interest, ein stad av særleg interesse for vitskapen, for biologi.

Arkeologiske funn i åsane omdattar rundhaugar frå bronsealderen, bygdeborger frå jernalderen og fleire gamle teigsystem.
Funn frå romartida omfattar mellom anna sølvmyntar funne i West Bagborough. 
Diktaren Samuel Taylor Coleridge budde i Nether Stowey frå 1797 til 1799, og har gjeve namn til turstien Coleridge Way. Quantock Hills er populære blant lokale, fotturistar, syklistar og ryttarar.

Ordsoge
-------

Namnet opptrer først i angelsaksiske charter rumdt år 880 som *Cantuctun*. Tohundre år seinare er det oppgjeve i Domesday Book som *Cantoctona* og *Cantetone*. Namnet tyder 'busetnad ved ein kant av åsar'; *Cantuc* er eit keltisk ord for kant eller sirkel, medan *-ton* eller *-tun* er gammalengelsk for busetnad. Det høgaste punktet i åsan heiter Will's Neck, som tyder 'kammen til walisaren', truleg ein referanse frå tida då åsane markerte grensa mellom det veksande saksiske kongeriket Wessex og landområda til dei keltiske britonarane eller «walisarane»i vest. I denne perioden blei det utkjempa eit slag i området.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Quantock Hills» frå Wikipedia på engelsk, den 1. juli 2011 og 31. oktober 2018.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. 1 2  Leete-Hodge, Lornie (1985). *Curiosities of Somerset*. Bodmin: Bossiney Books. s. 41. ISBN 0906456983.
2. ↑  «Quantock Hills AONB Service Website». *Quantock Hills AONB*. Somerset County Council. Arkivert frå originalen 7. februar 2012. Henta 18 April 2011.
3. ↑  «The Quantocks» (PDF). *English Nature*. Henta 24. januar 2007.
4. ↑  Dunning, Robert (1980). *Somerset & Avon*. Edinburgh: John Bartholomew & Son Ltd. s. 123–124. ISBN 0-7028-8380-8.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Quantock Hills**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames
* BBC Things

 |
**Stratocumulus**| 

|  |
| --- |
| Stratocumulusskyer |
| Stratocumulusskyer |

 |
| **Høgd** | 600-2000 m |
| **Utsjånad** | Kvite eller gråblå i lag eller flak av skydottar eller valker. |
| **Nedbørsky?** | Sjeldan |
| **Forkorting** | Sc |

**Stratocumulus** eller **bukleskyer** er ei gruppe skyer som høyrer med blant dei låge skyene og er blant dei mest vanlege over heile verda. Dei blir danna i høgder mellom 600 og 2000 m. Skyene er kvitaktige eller gråblå og oppstår i lag eller flak av skydottar eller valker. Dei er ofte flate på undersida, men kan ha ein meir ujamn overflate, og strekke seg ut over fleire hundre kvadratkilometer. Skyene består i hovudsak av vatn, men kan ved låge temperaturar innehalde iskrystallar og kornsnø. 

Skyene oppstår på to måtar. Den eine går ut på at ein vêrfront eller landmasse hevar ein stor, fuktig luftmasse til høgder der lufta kondenserer til eit stratusskydekke. Svak ustabilitet i skya fører så til skya si cumuliform. Den andre metoden går ut på at varm luft stig opp frå bakken på grunn av svak konveksjon over eit stort område. Tørrare og meir stabile luftlag over skya kan hindre skya i å utvikle seg vidare, men visst forholda ligg til rette for det kan skyene utvikle seg vidare til cumulus humilis, og nokre av desse kan igjen utvikle seg vidare til cumulonimbus. Visst stratocumulus ikkje har utvikla seg vidare innan tre-fire tida om ettermiddagen, når bakketemperaturen er høgast, pleier skyene å løyse seg opp slik at himmelen blir klar til kvelden. 

Skyene dannar lite nedbør, men blir dei tjukke nok kan dei produsere lett regn eller yr (eventuelt lett snø visst det er kaldt nok). Skyene blir ofte observert i samband med at dårlegare vêr anten er i vente eller har passert. Skydottane er større enn dei vi kan sjå i altocumulusskyer, og mange tar ofte feil mellom desse to. Ein enkel test kan avgjere kva skytype ein observerer. Visst du peikar mot skya med strak arm og skydottane er på storleik med tommelen din er det altocumulus, og visst dei er på storleik med heile handa di så er det snakk om stratocumulus. 

* StratocumulusStratocumulus
* StratocumulusStratocumulus

| * v
* d
* e
Skytypar |
| --- |
| Høge skyer (Type A) | Cirrus (Ci) • Cirrus uncinus • Cirrus Kelvin-Helmholtz • Cirrostratus (Cs) • Cirrocumulus (Cc) • Pileus • Kondensstriper |
| Midlare skyer (Type B) | Altostratus (As) • Altostratus undulatus • Altocumulus (Ac) • Altocumulus undulatus • Altocumulus makrellsky • Altocumulus castellanus • Altocumulus lenticularis |
| Låge skyer (Type C) | Stratus (St) • Orografisk stratus  • Nimbostratus (Ns) • Cumulus humilis (Cu) • Cumulus mediocris (Cu) • Stratocumulus (Sc) |
| Konvektive skyer (Type D): | Cumulonimbus (Cb) • Cumulonimbus incus • Cumulonimbus calvus • Cumulonimbus med mammatus • Cumulus congestus  • Pyrocumulus |
| Andre skytypar | Nattlysande skyer • Perlemorskyer |
Bauta for Braut-Ånund 
**Braut-Ånund** eller **Onund**, var i følgje norrøne soger ein konge av Ynglingeætta i Sverige som herska på midten av 600-talet. Han var far til Ingjald Illråde. Han fekk namnet sitt av di han brøytte skog og rydde vegar til nye stader i landet. 

Ånund var son hans Yngvar Øysteinsson, og tok riket etter han. Snorre Sturlason fortel at det var fred og gode år på hans tid. Han reiste til Estland for å hemne faren som var fallen der, men elles var han ikkje mykje på hærferd. Snorre fortel at han var «utifrå vensæl». 

Ynglingatal seier det slik:

Som Jonakers søner,
stein-slegne,
vart Ånund heft
under Himilfjelli.
då steinskrido
sturtande
Estlands
uven drap.
Han, som verjo hans Hogne
veit å bruka,
av urd og aur
vart yvi-breidd.
Etter Snorre miste Ånund livet i ei stor leirskrie, som drukna både han og hæren hans. Dette hende under Himinheid. Den eldste Noregshistoria har ei noko anna framstilling. Her vert han drepen av ein styvbror som heiter Sigurd. Halvdan Koht kommenterer:

*Snorre segjer han miste livet uner ei snøskride (steinskride) på Himinheid. Men dei myrke orda i Ynglingatal tykkjest helst meina at han vart yverfallen og drepen «under Himinfjølla» av ein «risung», d. e. løyboren son, som var hatig på han, kanskje då nærast ein uekte bror - det svarar til den spådomen som Snorre fortel var fest til Yngling-ætta alt i frå Visbur-sønene, at det jamt skulle vera ættedråp i ho (Visbur vart drepen av sønene sine, brørne Alrek og Eirik drap einannan, like eins Alrekssønene Yngve og Alv).*
Koht legg altså ei anna meining inn i strofene over enn det Snorre gjer.
| **Bray** |
| --- |
| Bray sett frå Bray HeadBray sett frå Bray Head Bray sett frå Bray Head |
| 

|  |
| --- |
| Byvåpenet til Bray |
| **Byvåpenet til Bray** |

 |
| Plassering |
| 

Bray is located in

 |
| Styresmakter |
| Land  Provins  Grevskap | Irland Irland  Leinster  County Wicklow |
| Grunnlagd | 560 |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  km² |
| Innbyggjarar  - Totalt (2006) | 33 998 |
| Koordinatar | 53°12′16″N 6°6′32″W﻿Koordinatar: 53°12′16″N 6°6′32″W﻿ |
| Høgd over havet | 18 m |
| Diverse annan informasjon |
| **Heimeside:** www.braytowncouncil.ie |

**Bray** (irsk *Bré*, tidlegare *Brí Chulainn*) er den niande største byen i Republikken Irland. Byen ligg nord i County Wicklow og er ein travel kystby med like over 30 000 innbyggjarar. Han ligg om lag 20 km sør for Dublin på austkysten av Irland.

Byen har noko industri, men mange pendlar til Dublin kvar dag. Byen trekkjer til seg mange turistar, særleg frå Dublin i helgene. Ein del av forstadane til Bray ligg i County Dublin. Bray er heimstad til det einaste filmstudioet i Irland, Ardmore Studios.

Historie
--------

I mellomalderen låg Bray ved grensa til kystdistriktet kalla the Pale, som vart styrt direkte av den engelske krona frå Dublin Castle. Landsbygda innanfor byen var under kontrollen til gæliske høvdingar, som O'Toole- og O'Byrne-klanane. I august eller september 1649 skal Oliver Cromwell ha oppheldt seg i Bray på veg til Wexford frå Dublin. På 1600- og 1700-talet var Bray framleis berre ein liten fiskelandsby, men på siste halvdel av 1700-talet byrja middelklassen i Dublin å flytte til Bray for å sleppe unna bylivet, men samstundes halde seg relativt nær byen. Eit døme på arkitektur frå denne tida ser ein ved Powerscourt House nær Enniskerry.

Dublin & Kingstown Railway, den første jernbanen i Irland, opna i 1834 og vart utvida til Bray i 1855. Då jernbanen kom voks Bray til å verte den største feriebyen ved irskekysten. Den andre verdskrigen sette ein stoppar for turistindustrien, men i 1950-åra kom mange turistar til Bray frå England, Skottland og Nord-Irland for å sleppe unna den strenge rasjoneringa. Turistindustrien kom i nedgang i 1960-åra, då folk fekk langt fleire reisemål å velje mellom. Det kjem likevel framleis mange vitjande frå Dublin til byen.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Bray» frå Wikipedia på engelsk, den 26. oktober 2007.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad Edit this at Wikidata
* Turisme i Bray
* Bray Jazz Festival
* Bray Summerfest

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* SUDOC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**José de Ribera** (12. januar 1591–2. september 1652) var ein spansk målar som var aktiv i Napoli under barokken. Den naturalistiske stilen hans påverka framveksten av ein fornya målestil i Napoli, noko som har gjort at føregangsmannen Ribera, elevane hans, samt målarar frå andre verkstader i byen ofte har vorte omtala som den napolitanske skulen.

Liv og gjerning
---------------

Bartolomeus' martyrium, 1634
Ribera var fødd i Játiva i provinsen Valencia, og utdanna seg deretter hos målaren Francisco Ribalta i byen Valencia. I vaksen alder, kringom 1610-11, flytta han til Italia. I Roma studerte han verka til Rafael og Annibale Carracci og i Parma og Modena arbeida til Antonio da Correggio. Han slo seg ned i Napoli og lærde av Caravaggio sine bilete. Av denne målaren vart han påverka av den dramatiske behandlinga av lys og skugge i måleria til både Caravaggio og etterfylgjarane hans.

Grunna framstillinga av helgenen Bartolomeus sine piner, fekk Ribera oppdrag som hoffmålar hos hertugen av Osuna. I 1630 fekk han medlemskap i i San Luca-akademiet i Roma, og i 1644 vart han tildelt Kristusordenen av paven.

Ribera er ved sidan av Caravaggio den viktigaste naturalisten i den napolitanske målarskulen, hans chiaroscuro er av ypparste merke. Framsyningar av det redselsfulle og det gruale møter ein i mykje av kunsten hans. Han la sin elsk på brystbilete av gamle, beinete eremittar, helgenar mm.

Ribera døydde i Napoli i 1652.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Jusepe de Ribera» frå Wikipedia på tysk, den 6. juli 2012.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **José de Ribera**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS
* SUDOC

 |
**Strandvik** er ei bygd i Bjørnafjorden kommune i Vestland fylke, og ein tidlegare sjølvstendig kommune.

I Strandvik ligg ei kyrkje og ein barneskule.

Strandvik kommune 1903-1964
---------------------------

Strandvik blei skild ut som eigen kommune frå Fusa 1. januar 1903 samtidig med Hålandsdal. Strandvik hadde ved opprettinga 1 876 innbyggjarar. Fusa kommune var i 1856 skild ut frå Os. 1. januar 1964 blei Strandvik, Hålandsdal og det meste av Fusa slått saman til den nye Fusa kommune. Strandvik hadde ved samanslåinga 2 053 innbyggjarar.

### Folketalsutvikling

**Folketalsutvikling for tidlegare Strandvik kommune frå 1903 til 1964:**

| 1.1.1903 | 1.12.1920 | 1.12.1930 | 3.12.1946 | 1.1.1951 | 1.1.1961 | 1.1.1964 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1876 | 1986 | 2136 | 2345 | 2303 | 2151 | 2053 |
|

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiel nettstad
* Strandvik kyrkje Arkivert 2012-03-27 ved Wayback Machine.

Fotnotar
--------

1. ↑  Statistisk årbok for kongeriket Norge 40de årgang, 1920 (Det statistiske centralbyrå, 1921)
2. 1 2  Statistisk årbok for Norge 69. årgang, 1950 (Statistisk sentralbyrå, 1950)
3. 1 2  Folkemengd i Strandvik 1. januar kvart år frå 1951, frå Statistisk sentralbyrå


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Jotundekket** er ei fleire kilometer tjukk skive av sterkt omvandla prekambriske djupbergartar, særleg gabbro, anortositt, jotunitt, mangeritt og ultramafiske bergartar) i indre Sogn og Jotunheimen. Bergartane er tyngre og meir motstandsdyktige mot nedbryting enn berggrunnen omkring og dannar dei høgaste fjella i landet. Dei opphavlege prekambriske bergartane oppstod for mellom 1690 og 1250 millionar år sidan og er seinare vorte omdanna. I Indre sogn er dei gjennomsette av ein ca. 450 millionar år gammal lys granodiorittisk eller trondhjemittisk bergart som i Årdal har vore broten som bygningsstein.

Bergartane vart utsette for erosjon i seinprekambrium og kambrium–ordovicium og så dekte med sedimentære avleiringar. Under den kaledonske orogenesen for kring 425 millionar år sidan vart jotundekket med overliggande sediment skyvd fleire hundrekilometer søraustover og stundom over yngre avleiringar. Jotundekket ligg derfor i dag oppå yngre fylitt og kvartsskifer.

Kjelder
-------

* «Jotundekket» av Inge Bryhni i *Store norske leksikon*, snl.no.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |
**Giovanni Battista Viotti** (12. mai 1755–3. mars 1824) var ein italiensk fiolinist og komponist. Han var som utøvar kjent for sin virtuositet. Han var òg direktør for franske og italienske operakompani i Paris og London.

Viotti hadde ikkje så mange elevar, men vart likevel ein viktig fiolinist. Han blir rekna som grunnleggjaren av den franske fiolinskulen på 1800-talet. Han underviste Rodolphe Kreutzer, og August Duranowski, som var eit førebilete for Niccolo Paganini. Fiolinen til Viotti vart bygd av Antonio Stradivari i 1709, og har sidan fått namnet «Viotti Stradivarius».

Blant dei mest kjende verka til Viotti finn vi hans 29 fiolinkonsertar, som var ein ein viktig inspirasjon for Ludwig van Beethoven. Viotti har elles komponert songar og sonatar, og kammermusikkverk for mange ulike besetningar, men dei blir lite framført i dag, trass i at dei i hans samtid var særs populære. Éit av særtrekka hans som komponist var at han brukte italienske songar som førebilete for tematikken i sin instrumentale musikk.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Giovanni Battista Viotti» frå Wikipedia på bokmål, den 2. mars 2012.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS

 |
Jollof-ris
Tillaging av jollof-ris i Ghana.
**Jollof-ris** er ein type risrett som er utbreidd over mesteparten av Vest-Afrika. Retten finst i ei rekkje ulike variantar og under fleire namn. Dei fleste typane inneheld ingrediensane ris, tomatar og tomatpuré, lauk, krydder som pepar, chilipepar, muskat, ingefær, spisskummen og og salt. Tomaten gjer at risen alltid har ein raudleg eller oransje farge.
Jollof-ris kan etast åleine som ein vegetarrett, som tilbehøyr til fisk eller kjøt, eller dette tilbehøyret kan vera del av sjølve retten.

Namnet «jollof» viser til wolof-folk. Retten er utbreidd i det som tidlegare var Jolof- eller Wolof-riket, og kan ha oppstått der. På wolof heiter han gjerne *benachin*, som tyder 'éi gryte'.

Ein lager jollof-ris ved å steika finhakka lauk, tomat, pepar og eventuelt andre smaksetjarar i palmeolje eller jordnøttolje. Deretter tilset ein buljong og kokar ris i blandinga. Andre ingrediensar ein kan bruka i retten er til dømes kvitlauk, erter, timian, tebuskblad, basilikum-typen partminger og karripulver. Nokre stader kan ein servera retten med steikt kokebanan og salat.

Matlaginstradisjonane i ulike land har ført til ei rekkje ulike variantar som folk utanfrå området reknar som ikkje-autentiske. 

Nokre variantar er kjend under eigne namn og kan reknast som separate retter, som theibou dienn eller thieboudienne i Senegal og riz au gras eller riz gras i nokre franskspråklege område som Burkina Faso.

Jollof-ris har gjeve opphav til ulike matretter i Amerika, som jambalaya frå Louisiana eller Savannah red rice frå Georgia og Sør-Carolina.

Kjelder
-------

1. 1 2  Davidson, Alan (11 August 2014). «Jollof rice». *The Oxford Companion to Food*. Oxford University Press. s. 434. ISBN 978-0-19-967733-7.
2. ↑  Ferruzza, Charles (October 1, 2013). «Esther's African Cuisine leaves the light on for you». The Pitch. Henta 8. oktober 2013. «Meals are served with white rice or, for an upcharge, an extraordinary concoction of rice cooked with tomatoes, carrots, onions, peas and shredded chicken called Jealof rice. 'It's the Sunday dish in my country,' [Esther] Mulbah says. It's hearty and comforting, as a side or a full meal.»
3. ↑  Ayto, John (2012). «Jollof rice». *The Diner's Dictionary: Word Origins of Food and Drink* (2nd utg.). Oxford University Press. s. 188. ISBN 978-0199640249.
4. ↑  Osseo-Asare, Fran (1 January 2005). *Food Culture in Sub-Saharan Africa*. Greenwood Publishing Group. s. 33, 162. ISBN 978-0-313-32488-8.
5. ↑  Brasseaux, Ryan A.; Brasseaux, Carl A. (1 February 2014). «Jambalaya». I Edge, John T. *The New Encyclopedia of Southern Culture: Volume 7: Foodways*. University of North Carolina Press. s. 188. ISBN 978-1-4696-1652-0.
6. ↑  Anderson, E. N. (7 February 2014). *Everyone Eats: Understanding Food and Culture, Second Edition*. NYU Press. s. 106. ISBN 978-0-8147-8916-2.

* *Denne artikkelen bygger på «Jollof-ris» frå Wikipedia på dansk, og «Jollof rice» frå Wikipedia på engelsk den 11. november 2016.*
«**Jolly Old Saint Nicholas**» er ein julesong skriven av Benjamin Hanby, som skreiv «Up on the House Top».

Songen vert tradisjonelt framført med ein melodi skriven av James Lord Pierpont (som han nytta til originalversjonen av «Jingle Bells»).

Tekst
-----

Den tradisjonelle teksten vart publisert i 1881 og er: 

Jolly Old Saint Nicholas,
Lean your ear this way;
Don't you tell a single soul
What I'm going to say,
Christmas Eve is coming soon;
Now my dear old man,
Whisper what you'll bring to me;
Tell me if you can.
When the clock is striking twelve,
When I'm fast asleep,
Down the chimney broad and black
With your pack you'll creep;
All the stockings you will find
Hanging in a row;
Mine will be the shortest one;
You'll be sure to know.
Johnny wants a pair of skates;
Susy wants a dolly
Nellie wants a story book,
She thinks dolls are folly
As for me, my little brain
Isn't very bright;
Choose for me, dear Santa Claus,
What you think is right.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Jolly Old Saint Nicholas» frå Wikipedia på engelsk, den 7. november 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

Bakgrunnsstoff
--------------

*
**Giovanni Bellini** (1433–29. november 1516) var ein italiensk målar frå Venezia. Han vert rekna som ein av dei fremste målarane i den tidlege renessansen i Nord-Italia. Ei rad berømte målarar, som Giorgione og Tizian, måla etter den tradisjonen Bellini danna, ofte kalla den venetianske skulen. Målaren Jacopo Bellini var far hans, og Gentile Bellini ein bror.

Liv og gjerning
---------------

I yngre år gjekk Bellini i lære mellom andre hos svogeren Andrea Mantegna i Padova, ein målar som påverka arbeida hans i tidlege år.

Ein stor del av måleria hans var andaktsbilete som *Madonna med barn*. Førebileta for madonnabileta hans var greske og bysantinske ikon, som var utbreidde i Venezia. Bellini braut med det stereotype i desse, bileta hans strålar ut dei sterke kjenslene mellom mor og barn. *Pietà* og *Sacra Conversazione* utgjer to høgdepunkt mellom andaktsbileta.

Bellini måla også portrett. Berømt er han òg for å la landskapet danne bakgrunnen i bileta sine, med den grønleg-gylne fargen som var slik ein grunnleggjande del av venetiansk målarkunst. I staden for dei skarpe teikningane i tidleg renessansekunst, skapar han, særleg i sine seinare verk, ei pittoresk mjukheit med varme og lysande fargar.

*Tronande Madonna* (1488) i kyrkja 'Santa Maria Gloriosa dei Frari' i Venezia er eit av Bellini sine hovudverk. Triptykonet syner madonnaen med dei fire evangelistane, eit motiv som Albrecht Dürer nytta som modell for sitt måleri *Dei fire apostlane*.

* Jesus Kristus gjer seg til kjenne for læresveinane, ca. 1480*Jesus Kristus gjer seg til kjenne for læresveinane*, ca. 1480
* Madonna på enga, 1505*Madonna på enga*, 1505
* Naken kvinne med spegel, 1515*Naken kvinne med spegel*, 1515

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Giovanni Bellini» frå Wikipedia på tysk, den 29. juli 2012.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Giovanni Bellini**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS

 |
**Johannes Einar Kristensen Lien** (26. oktober 1837–27. oktober 1917) var ein gardbrukar og stortingsmann frå Rakkestad i Østfold. Han var medlem av Venstre.

Lien var son til ein gardbrukar. Han gjekk landbruksskule før han overtok farsgarden i 1860. Tidsrommet 1870-99 var han ordførar i Rakkestad heradsstyre og elles medlem av forlikskommisjonen. Perioden 1883-1900 var han med i tilsynsnemnda for Smaalensbanen.

Lien representerte Smaalenenes amt på Stortinget frå 1880 til 1888 samt valbolken 1892-94. Han var medlem av vegkomiteen 1880-88 og frå 2. april 1883 til 1888 og på ny 1892-94. 1892-94 var han i tillegg medlem av valkomiteen og budsjettkomiteen. Lien var medlem av riksretten 1883-84 mot Selmer-ministeriet.

Han døydde på garden sin i Rakkestad i 1917.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Ministerialbok for Rakkestad 1902-22
* Biografisk informasjon om Johs. C. Lien NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Historisk befolkningsregister
* PolSys

 |
**Giovanni Battista Moroni** (1525–5. februar 1578) var ein italiensk målar som var aktiv under seinrenessansen. Han var fødd ein gong mellom 1520 og -25 i Albino ved Bergamo, og han døydde same staden 5. februar 1578. Moroni er særleg akta for sine røyndomsnære portrett av den lokale eliten.

*Kvinne i raudt* (1556-60)

Liv og gjerning
---------------

Moroni, som var son til ein arkitekt, var frå 1540 elev av målaren Moretto i Brescia. I yngre år var han hovudassistenten til Moretto. Under begge Trent-konsila, 1546-48 og 1551-53, arbeidde han i byen. Der tok han oppdrag som portrettmålar, og laga også nokre altartavler.

Sine beste år hadde Moroni i Bergamo mellom 1557 og 1562, der han var ein etterspurd portrettør. Sidan flytta han tilbake til Albino, og måla då mange altartavler. Nokre av desse arbeida finst i Milano, men dei fleste er i områda kring Albino og Bergamo. Altartavlene er likevel ikkje mellom de beste arbeida hans, då han i stor grad fylgde læraren sin i utforminga av desse.

Moroni er absolutt mest kjend for sine sjelfulle portrett, måla i ein manieristisk stil. Ofte er bileta forma slik at dei gir ein karakteristikk av yrket til personen.

Galleri
-------

* Portrett av ein mann, olje på lerret, 1553, Honolulu Museum of Art*Portrett av ein mann*, olje på lerret, 1553, Honolulu Museum of Art
* Portrett av  Bartolomeo Bonghi, olje på lerret, 1553, Metropolitan Museum of Art*Portrett av Bartolomeo Bonghi*, olje på lerret, 1553, Metropolitan Museum of Art
* Gian Lodovico Madruzzo - Art Institute of Chicago*Gian Lodovico Madruzzo* - Art Institute of Chicago
* Portrett av  Angelica Agliardi de Nicolini, ca. 1560, Chantilly, Musée Condé*Portrett av Angelica Agliardi de Nicolini*, ca. 1560, Chantilly, Musée Condé
* Portrett av Moroni, 1560Portrett av Moroni, 1560
* Portrett av ein mann som held eit brev (L'Avvocato)*Portrett av ein mann som held eit brev* (*L'Avvocato*)
* Dåpen av Kristus med ein gjevar*Dåpen av Kristus med ein gjevar*
* Portrett av Don Gabriel de la Cueva, 1560, Gemäldegalerie, Berlin*Portrett av Don Gabriel de la Cueva*, 1560, Gemäldegalerie, Berlin
* Riddaren i svart, ca. 1567,  Museo Poldi Pezzoli, Milan*Riddaren i svart*, ca. 1567, Museo Poldi Pezzoli, Milan
* Titian sin skulemeister, ca. 1575, National Gallery of Art*Titian sin skulemeister*, ca. 1575, National Gallery of Art
* Portrett av  ein soldat, ca. 1560, Prado Museum, Madrid*Portrett av ein soldat*, ca. 1560, Prado Museum, Madrid

Kjelder
-------

* *Aschehougs kunsthistorie. Bind 4 Kunstleksikon*

---

* *Denne artikkelen bygger på «Giovanni Battista Moroni» frå Wikipedia på engelsk, den 9. mai 2012.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* ULAN

 |
*Sjri* skrive med singalesiske teikn.
**Sjri** (IAST *śrī*, devanagari श्री), ofte skrive **sri**, er eit ord frå sanskrit brukt som noko eller nokon ein vil visa respekt. Ordet er utbreidd i Sør- og Søraust-Asia. Ordet tyder gjerne noko slikt som 'spreier lys' eller 'spreier venleik'. Det blir brukt om fleire guddomar, men også om personar og stader. Det er også namnet på to ragaer innan klassisk indisk musikk.

På grunn av ulike uttalar og transkripsjonar kan ordet skrivast Sri, Shri, Shree, Sree, Seri, Siri og Si i ulike samanhengar. I nokre samanhengar kan ein repetera ordet ein eller to gonger for å uttrykka særleg stor respekt.

Den indonesiske gudinna Dewi Sri.

Gudar
-----

Tittelen «sjri» kan brukast framfor namnet til dei fleste gudar. «Sjri Ram» er ei vanleg helsing blant mange hinduar. Hindugudinna Laksjmi er også kjend som Sjri Devi (devi tyder gudinne), Mahasjri ('Store Sjri') eller berre Sjri, det siste er også blitt bruk om Sarasvati. 
Innan tibetansk buddhisme er vernargudinna Palden Lhamo også kjend som Sjri Devi.
Dewi Sri er namnet på ei gammal indonesisk ris- og grødegudinne. 

Tempelport i Srirangam.

Stadnamn
--------

Sjri i ulike variantar er brukt fleire stader. Dette er nokre døme:

**Land**

* Sri Lanka tok dette namnet i 1972.
* Srivijaya var namnet på eit tidlegare kongedøme på Sumatra i noverande Indonesia.

**Byar og mindre område**

* Bandar Seri Begawan, hovudstaden i Brunei
* Phra Nakhon Si Ayutthaya, formelt namn på byen og provinsen Ayutthaya i Thailand
* Nakhon Si Thammarat, by og provins i Thailand
* Sisaket, by og provins i Thailand
* Sri Jayawardenapura Kotte, administrativ hovudstad på Sri Lanka
* Sri Pada, singalesisk namn på Adamspiggen på Sri Lanka
* Sriperumbudur, by i Tamil Nadu i Sør-India
* Srirangam, del av byen Tiruchirapalli i Sør-India.
* Srinagar, delstatshovudstaden i Jammu og Kashmir nord i India
* Wat Si Saket i Vientiane i Laos

Personar
--------

«Sjri» er brukt om ei rekkje personar, særleg religiøse leiarar. Dette er eit utval:

* Sri Aurobindo (1872–1950), indisk tenkjar
* Sjri Tsjaitanja (1486–1534), indisk reformator
* Sri Sri Ravi Shankar, religiøs leiar, grunnleggjaren av Art of Living Foundation

Sjri (stava Sri, Shri, Shree osb.) kan vera førsteleddet i hinduiske namn, til dømes:

* Srirangam Srinivasarao, kjend som Sri Sri, indisk diktar

Ting
----

«Sjri» blir ofte brukt framfor namnet til ting ein reknar som heilage, som tempel og bøker:

* *Sjri Bhasjya*, hovudverket til hindutenkjaren Ramanudja
* *Sjri* Bhagavatam, ein viktig hinduisk purana
* *Sjri* Guru Granth Sáhib, den heilage boka til sikhane

Musikk
------

Sjri er namnet på ein raga i nordindisk hindustanimusikk og i sørindisk karnatisk musikk. Ein finn også ordet i namnet på andre ragaer, som bagesjri, dhanasjri, malasjri osb.

Kjelder
-------

* Monier-Williams Sanskrit English Dictionary,
* narayanipeedam.org, Sri Narayani Pedam Arkivert 2010-03-29 ved Wayback Machine.

* *Denne artikkelen bygger på «Sri» frå Wikipedia på engelsk, den 13. januar 2011.*
**Jokerteikn** vert nytta for å vise til eitt eller fleire vilkårlege teikn, mellom anna i filnamn og tekststrengar. Ved hjelp av jokerteikn kan ein få fleire søkeresultat samstundes for liknande namn eller tekstar, eller ein kan finne det ein er på jakt etter sjølv om ein berre huskar delar av eit namn eller ein streng.

Når ein gjev eit filnamn, representerer eit spørsmålsteikn (?) eitt vilkårleg teikn, medan ein asterisk (\*) representerer ei kva for eit som helst mengd (òg null) vilkårlege teikn. Døme:

* *\*.ogg* – samsvarar med alle filer med namn som sluttar på *.ogg*
* *ab?.txt* – samsvarar med t.d. *abc.txt* og *abd.txt*, men ikkje t.d. *abcd.txt*
* *test.\** – samsvarar med alle filer som byrjar med *test.*, uansett suffiks, t.d. *test.h* og *test.cpp*

I SQL tyder eit prosentteikn (%) ei kva for eit som helst mengd vilkårlege teikn, medan ei understreking (\_) tyder eitt teikn.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Jokertegn» frå Wikipedia på bokmål, den 6. august 2011.*
***Ubehaget i kulturen*** (tysk *Das Unbehagen in der Kultur*) er ei kulturfilosofisk avhandling av Sigmund Freud, skriven i 1930 (norsk omsetjing 1966). Den grunnleggjande påstanden i verket er at kampen mellom individ og samfunn ikkje har noko tilfredsstillande løysing og at denne konflikten aldri vil ta slutt. Samfunnet tvingar mennesket til å undertrykkje mange naturlege drifter, og det er dette nevrotiske og psykotiske personar ikkje klarar. Eros og livsdrifta er drivkrafta bak opprettinga av den kulturelle fellesskapen, men får motstand frå aggresjonen, som er kulturens motstandar. Dei aggressive instinkta til mennesket er avleidd av dødsintinkta, Thanatos, og kulturen er ein kamp mellom Eros og Thanatos, mellom kjærleiken og døden. Det er difor ikkje berre den libidiøse drifta som må undertrykkjast, men også aggresjonen.

Boka er skriven i kjølvatnet av den første verdskrigen, og det er med dette som bakgrunn at Freud freistar å drøfte moglegheita for to jamstilte grunndrifter i mennesket,- seksualdrifta og dødsdrifta.

Kjelder
-------

* «Ubehaget i kulturen» i *Store norske leksikon*, snl.no.

Fotnotar
--------

1. ↑  Trond Berg Eriksen; Håkon Harket; Eivind Tjønneland, red. (2009). «Etterord». *Ubehaget i kulturen* (4 utg.). Cappelen. s. 101-102.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND
* BNF
* BNF (data)

 |
Scene from the 1929 film Show Boat featuring Laura LaPlante as Magnolia Hawks and Joseph Schildkraut as Gaylord Ravenal.
Annalisa Ericson og Nils Poppe hadde hovudrollene i ei svensk oppsetjing av *Show Boat*, *Teaterbåten*, på Oscarsteatern i Stockholm 1942
***Teaterbåten*** (engelsk ***Show Boat***) er ein USA-amerikansk musikal frå 1927 med musikk av Jerome Kern og tekst av Oscar Hammerstein. Musikalen byggjer på ein populær roman av Edna Ferber frå 1926. Han er blitt filmatisert ei rekkje gonger. Fleire songar, som «Ol' Man River», «Make Believe» og «Can't Help Lovin' Dat Man», er blitt kjende utanfor musikalen.

*Show Boat* skilde seg frå samtidige musikalar ved å ha ei meir realistisk og samanhengjande handling enn det som var vanleg. Han vekte også oppsikt gjennom å ta opp tilhøve mellom rasane i Sørstatane.

Handling
--------

*Show Boat* har to akter. Handlinga i første akt finn stad rundt ein teaterbåt på Mississippi-elva i 1887, andre akt finn stad i Chicago frå 1893 til 1927.

Framføringar
------------

*Teaterbåten* hade urpremiere ved Ziegfield Theatre i New York den 27. desember 1927. Songaren og skodespelaren Paul Robeson byrja karrieren sin med rolla som Joe i stykket då det blei oppført i London i 1928.
Noregspremieren fann sted ved Det Norske Teatret i 1950, under tittelen *Teaterbåten*, og i regi ved svenske Leif Amble-Næss. Lasse Kolstad spelte rolla som Joe, og som dei andre svarte i ensemblet spelte han sminka i blackface.

Show Boat ble filmatisert i 1929 (stumfilm og delvis lydfilm av Universal), 1936 (lydfilm av Universal med manus av Oscar Hammerstein) og i 1951 (av MGM).

Kjelder
-------


* «Show Boat» (27. desember 2013), *Store norske leksikon*.

* *Denne artikkelen bygger på «Show Boat» frå Wikipedia på engelsk, den 27. august 2014.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Show Boat | IBDB: The official source for Broadway Information

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* GND
* BBC Things
* MusicBrainz (release-group)

 |
**Ubestemt uttrykk** i matematikk er eit uttrykk som ikkje har ein veldefinert verdi. 

Om ein bestemt verdi av *x*, til dømes *x = a* i ein kvotient-funksjonsubestemt uttrykk

{\displaystyle \ {\frac {f(x)}{g(x)}}}
fører til at både teljar og nemnar blir null, får ein eit ubestemt uttrykk

{\displaystyle \ {\frac {0}{0}}}
Om denne brøken har ein bestemt grenseverdi når *x* nærmar seg *a*, seier vi at denne grenseverdien er verdien av det ubestemte uttrykket. Ein kan vise at denne under visse vilkår er lik

{\displaystyle \ {\frac {f'(x)}{g'(x)}}}
der *fʹ* og *gʹ* er dei deriverte funksjonane av høvesvis *f* og *g*. Døme: 

{\displaystyle \ {\frac {sin(x)}{x}}}
er eit ubestemt uttrykk når *x* = 0. Derimot er *cos x*, den deriverte av teljaren, lik 1 når x = 0, og den deriverte av nemner er òg lik 1. Dette vil sei at 

{\displaystyle \ {\frac {sin(x)}{x}}\rightarrow 1}
når *x* → 0. På tilsvarande måte kan ein handsame ubestemte uttrykk av forma

{\displaystyle \ {\frac {\infty }{\infty }}}
samt uttrykk som 0·∞, ∞0, 1·∞ når ein først tar logaritmane av dei tilsvarande funksjonar.

Kjelder
-------

* «ubestemt uttrykk – matematikk» i *Store norske leksikon*, snl.no.