recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Trikk av type SL-79, med 71 sitjeplassar og om lag 92 ståplassar, ordinær førarplass berre i eine enden, slik at trikken treng ei sporsløyfe for å snu og køyre attende.
Trikk av type SL-95 med førarplass i båe endane, 212 sitje- og ståplassar.
**Trikken i Oslo** er eit kollektivt persontransportsystem i Oslo som aksjeselskapet Sporveien Trikken AS har ansvaret for. Sporveien Trikken AS, som tidlegare var organisert i selskapa Oslotrikken AS og Oslo Sporvognsdrift AS, er eigd av Oslo kommune som dotterselskap av aksjeselskapet Sporveien, som òg eig dotterselskapet Sporveien T-banen AS, som har ansvaret for T-banen i Oslo. Såleis er det aksjeselskapet Sporveien som står attom køyringa av all trikk og T-bane i Oslo og Akershus. 

Sporveien Trikken AS har sams administrasjon med Sporveien T-banen. Til liks med dei andre selskapa som driv kollektivtrafikk i Oslo og Akershus, opererer Sporveien Trikken AS under kontrakt med Ruter AS, som er det offentlege selskapet som står for administrasjonen av kollektivtrafikken i Oslo og Akershus.

Sporveien Trikken AS rår over 40 toledds-vogner av typen SL79 (SL tydar «Sporvogn Ledd»), produsert av Duewag i Düsseldorf i Tyskland og Strømmens Verksted på Strømmen i Skedsmo kommune, levert mellom 1982 og 1989, og 32 treledds-vogner, SL95, produsert av italienske Ansaldo, og levert frå 1995. Vognparken er ikkje eigd av Sporveien Trikken AS, men fullt og heilt av Oslo Vognselskap AS.

Trikken i Oslo trafikkerer seks liner, og av desse går ei line over Skøyen fram til Bekkestua i grannekommunen Bærum, der trikken nytter same line som T-banelina Kolsåsbanen på strekninga mellom Jar på kommunegrensa og Bekkestua.

Det vart gjort til saman 55 millionar einskildreiser med trikken i Oslo i 2015, ei monaleg auking dei siste ti åra, frå 30 millionar einskildreiser i 2005.

Dei seks trikkelinene i Oslo
----------------------------

* Line 11 Majorstuen–Kjelsås
* Line 12 Majorstuen–Kjelsås
* Line 13 Bekkestua i Bærum–Grefsen jarnbanestasjon
* Line 17 Rikshospitalet–Grefsen stasjon
* Line 18 Rikshospitalet–Ljabru
* Line 19 Majorstuen–Ljabru

Kjelder
-------

* Oslotrikken
Kopi av originalavtalen, inkludert piktogram frå dei forskjellige nasjonane..
**Den store freden i Montreal** var ein fredsavtale mellom Ny-Frankrike og 40 First Nations i Nord-Amerika. Han vart signert den 4. august 1701 av Louis-Hector de Callière, guvernør i Ny-Frankrike, og 1300 representantar frå dei 40 indianarstammene nordaust i Nord-Amerika. Avtalen enda ein 100 år lang krig mellom irokesarane, som var allierte med engelskmennene, og franskmennene, som var allierte med huronar og algonquianar. Det medførte 16 år med fredelege forhold og handel før krigen starta igjen.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Great Peace of Montreal» frå Wikipedia på engelsk, den 29. mai 2011.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
* Alfred A. Cave *The French and Indian War* 2004 Greenwood Press ISBN 031332168X
* Atherton, William. *Montreal, 1535-1914*
* Eccles, W. J. *Biography of Denonville* at DCB

1. ↑  Charlotte Gray 'The Museum Called Canada: 25 Rooms of Wonder' Random House, 2004
**Jacob Bull-Tornøe** (21. april 1855–9. august 1915) var ein norsk forretningsmann, godseigar og stortingsmann frå Skånevik i Hordaland.

Bull-Tornøe var fødd på prestegarden i Skånevik, faren var utskiftingsmann og mora prestedotter. Etter handelsskule i Bergen, reiste han utanlands og utdanna seg vidare i Berlin og deretter i Paris. Budde så nokre år i «fabrikkbyen» Roubaix, der han dreiv agenturhandel. I 1886 kjøpte han ein stor gard i Skånevik, flytta dit i 1892 og budde på garden til han døydde. Lokalt hadde han mange viktige verv, mellom anna medlem av formannskapet i heradet og leiar av sparebanken. Han fekk statsstipend og var 1898-99 i utlandet og studerte landbruksøkonomi, samvirke og kredittvesen.

Bull-Tornøe var 2. varamann til stortinget 1895-97 frå Søndre Bergenhus amt, møtte i 1896 fram til 22. juni. Stortingsperioden 1900-03 var han fast stortingsrepresentant frå same amtet, permittert frå 11. mai 1903. I 1896 var han medlem av Næringskomite nr 1, 1900-03 sat han i Landbrukskomiteen. På Tinget sokna han til den konservative partigruppa.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
**Jacob Andreas Michelsen** (17. august 1821–12. oktober 1902) var ein norsk handelsmann og politikar frå Bergen. Han var far til Christian Michelsen.

Michelsen var son til ein kjøpmann og dreiv sjølv handel i heimbyen, mellom anna med korn og vin. Han var vedvarande medlem i bystyret 1855-82, ordførar i 1865-66 og på ny 1876-78. I Bergen by elles hadde han ei rad styreverv så som i Bergenske Dampskibsselskap, Selskabet for de norske Fiskeriers Fremme, Det Norske Theater og Det dramatiske selskab, samt avdelingsformann i Selskabet til Videnskabelighedens Fremme.

Både i 1868-69 og treårsbolken 1871-73 var Michelsen ein av Bergens fire stortingsrepresentantar, alle sesjonane som medlem av Protokollkomiteen. I tillegg til stortingsvervet var han medlem i den kongelege skattekommisjonen av 1869, dessutan i den svensk-norske konsulatkomiteen 1875.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Biografisk informasjon om Jacob Andreas Michelsen NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* PolSys
* VIAF

 |
**Den sentralasiatiske unionen** vart føreslått av den kasakhstanske presidenten Nursultan Nazarbayev 26. april 2007, for å skape ein økonomisk og politisk union, slik som Den europeiske unionen (EU), mellom fem av dei tidlegare sovjetiske sentralasiatiske republikkane Kasakhstan, Kirgisistan, Tadsjikistan, Turkmenistan og Usbekistan. 

Sjølv om den føreslåtte unionen har støtte frå presidentane i Kasakhstan, Kirgisistan og Tadsjikistan, vart han regelrett avvist av den usbekistanske presidenten Islam Karimov.

Potensielle medlemsland
-----------------------

| Land | Areal (km²) | Folketal | Hovudstad | Valuta |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  Kasakhstan | 2 724 900 | 15 522 373 | Astana | Tenge |
|  Kirgisistan | 199 951 | 5 587 443 | Bisjkek | Kirgisisk som |
|  Usbekistan | 447 400 | 28 128 600 | Tasjkent | so`m |
|  Tadsjikistan | 143 100 | 7 627 200 | Dusjanbe | Somoni |
|  Turkmenistan | 488 100 | 4 997 503 | Asjkhabad | Turkmensk manat |
| **Totalt** | 4 003 451 | 61 863 199 |  |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Central Asian Union» frå Wikipedia på engelsk, den 25. november 2011.*
**Jacob Andreas Lindeman**  (26. september 1805–13. desember 1846) var ein norsk geistleg som var fødd i Trondheim der faren, Ole Andreas Lindeman, var organist. Mor hans heitte Anne Severne Hichmann. Han gifta seg i 1832 med Marie Cathrine Aastrup (død i Christiania 1880).

Han tok studenteksamen ved Trondhjem skole 1827 og teologisk eksamen 1832. Frå 1826 til 1840 var han organist ved Vår Frelseres Kirke i Christiania. I 1839 vart han residerande kapellan i Leikanger, i 1844 vart han sokneprest i Davik der han arbeidde til han døydde brått, 41 år gammal.

I 1841 gav han ut *Coral-Melodier for Psalmodicon til de i Kingos, Guldbergs og den evangelisk christelige Psalmebog forekommende Psalmer, udsatte i Siffre efter den ved kongelig Resolusjon af 15de Juni 1835 authoriserede Choralbog, tilligemed en Veiledning til Brugen av Psalmodicon.*  J.W. Cappelens Forlag. Boka bygde på koralboka faren hadde utarbeidd i 1835, og kom i fleire utgåver i tiåra som følgde.

I Leikanger starta han ein jenteskule som han heldt fram i Davika, «til stort Gavn for Embedsmænds Døtre i Stiftet».

Kjelder
-------

* Lampe: Bergens Stift Biskoper og Præster

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Historisk befolkningsregister
* VIAF

 |
*For andre tydingar av oppslagsordet, sjå Loznica (fleirtyding).* 

**Loznica** (serbisk kyrillisk Лозница, uttalt lǒznit͡sa) er ein by vest iSerbia, i Mačva-distriktet, ikkje langt frå grensa til Bosnia-Herzegovina. Han ligg på høgresida av elvaDrina. I 2011 hadde byen eit folketal på 19 572, medan heile det administrative området hadde eit folketal på 79 327.

Historie
--------

Namnet Loznica var opphavleg Lozica og er avleidd frå *loza*, 'drueranke'. Loznica-området har vore folkesett sidan steinalderen, men den eldste omtalen av byen stammar frå 1317. Dette året grunnla Katarina, svigerinna til den serbiske kongen Stefan Milutin, Tronoša-klosteret her. 

I 1533 var Loznica blitt erobra av Det osmanske riket, og størsteparten av innbyggjarane var muslimar. Skatteregisteret frå denne tida viser at av 37 hushaldningar var 26 muslimske og 11 kristne. I 1600 var Loznica offisielt muslimsk med 55 hushaldningar. På denne tida var Loznica og Jadar del av ein region styrt frå Zvornik, som igjen låg under pasjaen i Bosnia. 

Innbyggjarane i Loznica deltok i opprøret mot osmansk styre frå den første serbiske oppreisten i 1804. I tida fram til 1813 blei fleire tunge slag kjempa i området. I 1813 dreiv serbarane osmanarane over elva Drina, og Loznica blei ein osmansk grenseby. I november 1833 blei Loznica og Jadar del av fyrstedømet Serbia under Miloš Obrenović, då sultan Mahmud II overgav seks regionar til landet. Det gamle føydalsystemet blei oppheva og landet blei erklært ein fri bondestat.

Loznice blei del av og hovudsete for Podrinjeregionen, ei rolle som blei overført til Šabac på 1800-talet. I 1830-åra hadde Loznica 295 hushaldningar med 1 203 innbyggjarar. Det blei bygd skular, fabrikkar og eit sjukehus (1882), medan handel og finans utvikla seg. Tidleg på 1900-talet byrja utbygging av ein jernbane mellom Šabac, Loznica og Banja Koviljaca.

Den første balkankrigen og den første verdskrigen stoppa den økonomiske utviklinga og reduserte folketalet kraftig. Ved slutten av verdskrigen var Loznica eit regionalt senter med rundt 5 000 innbyggjarar. Ei kort tid med gjenreising og utvikling blei følgd av den store depresjonen. Tysk industri nytta antimongruver i området, noko som styrkte økonomien fram til utbrotet av den andre verdskrigen.

I januar 2008 fekk Loznica status som by etter serbisk lovverk.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Loznica» frå Wikipedia på engelsk, den 28. februar 2016.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad
* Nettportal for Loznica Arkivert 2016-03-04 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
I Noreg skattar ein prosent av inntekt og av formue. Det er mange fråtrekk i inntekta før ein kjem til det som er skattbar inntekt. I Noreg var skatteprosenten i 2008 på inntekt 28, både for private og bedrifter. Inntekt over 420 000 kroner for privatpersonar blir skattlagt med 37% og inntekt over 682 500 blir skatta 40 %.

Formuesskatten i Noreg i 2008 var på 0,9 prosent for formuar mellom 220 000 og 540 000. Formue over 540 000 blir skattlagt med 1,1 prosent.

Personskatten går til stat, fylke og kommune etter ei fordeling som blir fastsett i statsbudsjettet. Skatten går til å finansiere offentlege velferdsordningar og andre tiltak som det offentlege står ansvarleg for. I tillegg til skatt betaler dei fleste mange andre avgifter som går inn i statskassa. Mange næringar har spesielle skatteregime. Dette gjeld til dømes petroleumsnæringa og reiarlaga. Den einaste skatten kommunane sjølv avgjer om dei vil skrive ut er eigedomsskatten. I 2006 hadde 63 prosent av kommunane innført eigedomsskatt på bustader. Alle kommunane hadde eigedomsskatt på «verker og bruk».

### Rettsgrunnlag

Folket sin rett til sjølv å fastsetje sine skattar er eit grunnleggjande prinsipp i eit demokrati. I Noreg er dette prinsippet nedfelt i Grunnloven § 75 bokstav a:

«Det tilkommer Storthinget (...) at paalægge Skatter, Afgifter, Told og andre offentlige Byrder, som dog ikke gjælde udover 31te December i det næst paafølgende Aar, medmindre de af et nyt Storthing udtrykkelig fornyes.»
Skattar, avgifter og toll blir vedteke av Stortinget for eitt år om gongen gjennom dei årlege skatte-, avgifts- og tollvedtaka (plenarvedtak). Stortinget må dermed kvart år ta stilling til om det er ynskjeleg å endre skatte- og avgiftsopplegget. Det kviler i utgangspunktet ingen andre avgrensingar på Stortinget si skattleggingsmyndigheit enn dei som følgjer av Grunnloven. Forbodet mot tilbakeverkande lover i Grunnloven § 97 er eit døme på ei slik avgrensing. 

Meir detaljerte skattereglar er gitt i ei rekkje lover med tilhøyrande forskrifter. Sentrale lover er mellom anna Skattelova, Folketrygdlova, Arveavgiftslova, Eigedomsskattelova, Meirverdiavgiftslova, Særavgiftslova og Tollova.

Kjelder
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  *arkivkopi*, arkivert frå originalen 13. oktober 2007, henta 18. september 2010
4. ↑  Grunnloven § 75
5. ↑  Stortingsvedtak
6. ↑  Zimmer, Frederik (2009). *Lærebok i skatterett* (6 utg.). Oslo: Universitetsforlaget. s. 35-38. ISBN 9788215015897.
Koordinatar: 58°53′20″ N 7°43′34″ E﻿

Frå Sandnes i Bygland
**Sandnes i Bygland** er ei grend i Bygland kommune. Ho ligg på austsida av Åraksfjorden og sør for Åraksbø. I 1845 budde det 80 personar på Sandnes, i 2009 var 12 personar busett her, medan det i 2011 budde totalt 82 menneske på Åraksbø og Sandnes.

I 1935 blei Sandnes kyrkje flytta frå staden til Åraksbø, der det budde meir folk. Hausten 1940 hadde dei sett opp Sandnes kapell til erstatning for kyrkja som blei flytta. Kapellet blei først vigsla i 1949.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Sandnes (Bygland)» frå Wikipedia på bokmål, den 22. november 2017.*
	+ *Wikipedia på bokmål oppgav desse kjeldene:* 
		- Vollen, Reidar: *Bygland gard og ætt*, band 6 2009 ISBN 978-82-993677-7-6, omtalt i Terje Gittmark Eriksen: *Bitter kirkestrid*. Artikkel i *Fædrelandsvennen Kultur* 26. november 2009 side 9.

Referansar
----------

1. ↑  Rekneark med data frå nettstaden til Bygland kommune

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GeoNames
* SSR (namn)

 |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| Fakta om Skavøypoll |
| --- |
| Kommune: | Kinn |
| Fylke: | Vestland |
| Folkemengd: | 335 *(2004)* |
| Postnummer: | 6718 |
|

 |

**Skavøypoll** er ei bygd i Kinn kommune i Vestland. Ho ligg på nordsida av Skavøypollen innanfor Blålid. 

Bygda er ein del av poststaden Deknepollen (6718). Denne poststaden omfattar alle bygdene på fastlandet av kommunen inn til Almenning. Postkontoret er no lagt ned, men adressa vert framleis brukt. Området Deknepollen vart saman med bygda Holvik på Vågsøya bydelar i samband med opprettinga av byen Måløy. Bygda har gjeve namn til Skavøypoll Idrettslag som er idrettslaget for heile området Deknepollen.

Bygdene Skavøypoll, Kulen, Degnepoll, Trollebø, Tennebø, Blålid og Nygård har nærast vokse i hop grunna auke i busetnad. Skavøypoll er ei av desse bygdene som det er svært vanskeleg å finne noka grense for.

Skavøypoll er òg eit etternamn med om lag 20 brukarar.
**Jacob Gerhard Meydell** (1786–4. januar 1876) var ein norsk offiser som var sentral i utviklinga av militær vitskap i Noreg i fleire tiår opp til midten av det 19. hundreåret. Han var fødd i Gran på Hadeland, og var farbror til Nicolai og Thorvald Mejdell.

Meydell deltok i krigen mot Sverige sommaren 1814. Frå 1811 til 1849 var han lærar på Krigsskulen og Den militære høgskulen, der han etter å ha undervist kadettane i hæren, sidan var lærar i krigshistorie og topografi. Han arbeidde iherdig for å få innført av allmenn verneplikt.

I 1825 var Meydell med å skipe Christiania Militære Samfund og var formann i foreininga i mange år. Han var i 1831 mellom skiparane av *Norsk Militært Tidsskrift* og skreiv mykje om både strategi, taktikk, krigshistorie, artilleri, festningskunst, topografi, organisasjon og administrasjon.

Meydell vart i 1838 utnemnd til oberst og sjef for artilleribrigaden. Frå 1847 til -55 var han generalmajor, fekk då avskil med full løn.

Kjelder
-------

* Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* Historisk befolkningsregister
* VIAF

 |
Bladlus som før ein unge**Partenogenese** (frå gresk *partheno* - jomfru og *genesis* - fødsel) eller **jomfrufødsel** er, i biologien, ei kjenning for ein særskild form for formeiring. Individ med denne reproduktive strategien legg egg som veks til levedyktige vaksne individ utan først å verte befrukta av nokon hann. Organismar som praktiserer partenogenese vert kalla **partenogenetiske**.

Ein kjenner partenogenese frå ei rekkje organismegrupper og i fleire variantar. Organismar med **syklisk partenogenese** varierer mellom kjønna og ukjønna formeiring i periodar - til dømes er dei fleste bladlus partenogenetiske gjennom sommaren, men formeirar seg kjønna ut mot hausten. Det er kjend få reint partenogenetiske dyr - hjuldyrordenen *Bdelloidea* er det einaste dømet på ei dyregruppe som har heldt seg partenogenetisk over ei lengre periode med tid; ulike overslag tyder på at dei kan ha klart seg utan kjønna formeiring for så mykje som 40 og 80 millionar år.

Sidan avkom av partenogenetisk formeiring berre har fått arvemateriale frå ein forelder, vil det vera genetisk heilt likt mor si. Ein partenogenetisk bestand vil difor ha langt mindre genetisk variasjon enn ein kjønna ein av same storleik. Ein reknar med at dette er årsaka til at så få kjende organismegrupper har klart å halda seg reint partenogenetiske over tid; trass i at strategien produserer meir avkom på kort sikt vil ikkje desse ha det naudsynte mangfaldet i arvematerialet til å kunne tilpassa seg nye levekår.

Kjelder
-------

* Freeman, Scott & Herron, Jon C. (2007): *Evolutionary analysis* Pearson Education Inc.
* Brusca & Brusca (2002): *Invertebrates* Sinauer Associates

1. ↑  *www.sciencenews.org: No sex for over 40 million years*, arkivert frå originalen 1. juni 2008, henta 4. august 2008
2. ↑  University of Cambridge: The Benefits of 80 million years without sex

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC

 |
**Jacob Krog Borch** (13. juli 1813–17. juni 1886) var ein norsk kjøpmann og stortingsmann frå Drammen. Han var svigerson til John Gullichsen.

Borch var son til ein kjøpmann. Etter 5-6 år som handelsbetjent i Christiania arbeidde han på eit handelskontor i heimbyen Drammen. Frå 1840 var han kjøpmann i heimbyen, og i tillegg trelasthandlar skipsreiar og fabrikkeigar, til dess han i 1879 gjekk konkurs.

Borch var medlem av Drammen bystyre frå 1844 og ordførar 1856-57. I tida 1860-79 var han styremedlem i Noregs Bank si avdeling i Drammen, og frå 1879 forlikskommissær.

Borch representerte Drammen på Stortinget både i 1851, 1854, 1859-60, 1865-66 og 1877-78. På Tinget var han medlem 1851 og 1859-60, sekretær 1854 og formann 1865-66 i Bankkomiteen. Han var elles sekretær 1851 og medlem 1877-78 i Jarnbanekomiteen, samt i 1877-78 medlem av Lagtinget og Skattekomiteen. I 1878-sesjonen hadde han også sete i Valkomiteen, medan han melde sjukdomsforfall til 1879-sesjonen. Han var i 1860 med i den deputasjonen Stortinget sende til kryninga av Karl III i Stockholm.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
**Walter Wegmüller** (fødd 25. februar 1937 i Bern) er ein sveitsisk kunstmålar og musikar. Han er truleg mest kjend for Krautrock-album *Tarot*, som kom ut på Cosmic Couriers i 1973.

Walter Wegmüller var eigentleg ikkje musikar, men heller ein mystikar, kunstnar og eksentrikar. Somme av kremen av krautrock-musikarar hjelpte han på eit enkelt album, Tarot, som generelt vert rekna som eit meisterverk. Sveitsaren var kjend seint i 1960-åra, og vanka i lag med Sergius Golowin og biletkunstnaren H.R. Giger, og tidleg i 1970-åra med Timothy Leary. På denne tida valde Rolf-Ulrich Kaiser, ein rockejournalist og sjefen i Ohr Records, å starte eit nytt selskap, Kosmische Musik, for å gje ut meir kosmiske lydar. Det første av desse albuma var Seven Up av Ash Ra Tempel i lag med Leary hausten 1972, og byrja å arbeide på eit andre og eit tredje album, med Golowin og Wegmüller.

Wegmüller hadde arbeidd på eit sett med handlaga Tarotkort i fleire år frå 1968 og valde å lage eit album basert på desse korta. Prosjektet starta i Sveits seint i 1972, med Ash Ra Tempel som akkompagnement. Wegmüller avgjorde då brått at det burde vere eit spor for kvart av dei 22 korta. Kaiser likte prosjekte tog fekk Wegmüller og Ash Ra Tempel til å kome til Tyskland, der han fekk fleire musikarar med på prosjektet. Bandet Wallenstein, med klaverspelar Klaus Schulze, var akkurat ferdig med Golowin-prosjektet, så dei slo seg saman med Manuel Göttsching og Hartmut Enke i Ash Ra Tempel, i tillegg til Walter Westrupp frå duoen Witthüser-Wëstrupp. Gruppa som spelte på *Tarot* var slik sett ei kosmisk krautrock-supergruppe.

*Tarot* vart spelt inn i desember 1972 i studioet til Dieter Dierks i Stommeln, nær Köln. Under ei av desse innspelingane, medan Göttsching, Enke og Schulze venta på dei andre musikarane, valde dei å spele inn eit album. Schulze hadde slutta i Ash Ra Tempel alt i 1971, etter det første albumet deira, så plata *Join Inn*, vart eit album med originalbesetninga av bandet, i tillegg til at kjærasten til Göttsching, Rosi Muller, song på albumet. Ho kora òg på *Tarot*. *Tarot* kom ut tidleg i 1973 som eit dobbeltalbum i ein flott boks med tarotkort som Wegmüller hadde måla. Wegmüller snakkar meir enn han syng på Tarot, og det var mange lange instrumentalparti.

Wegmüller reiste attende til Sveits etter at *Tarot* var innspelt og Kaiser fekk dei fleste musikarane frå albumet til å starte bandet Cosmic Jokers. Wegmüller skreiv seinare ei bok, *Neu-Zeit Tarot*, som kom ut i 1982 på AGM Agmuller Press.

Kjelder
-------

1. ↑  Giger, H. R. (20. mai 1993). *HR Giger ARh+*. Taschen. s. 70. ISBN 978-3-8228-9642-6. Henta 13. april 2013.
2. ↑  Drury, Nevill (1985-12). *Music for inner space: techniques for meditation & visualisation*. Prism Press. s. 60. ISBN 978-0-907061-74-8. Henta 13 June 2011.
3. ↑  Walter Wegmüller-diskografi på Discogs
4. 1 2 3  Walter Wegmüller på Allmusic Vitja 13. april 2013

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* SUDOC
* ULAN
* SIKART
* MusicBrainz (artist)

 |
**Stein Erik Gullikstad** (fødd 6. februar 1952) frå Røros er ein norsk tidlegare kombinertrennar. Han representerte Røros Idrettslag.

Karriere
--------

Gullikstad vann to NM-medaljar i kombinert, ein bronse i 1973 og ein sølvmedalje i 1976. Han deltok for Noreg i kombinertøvinga i to internasjonale meisterskap. Under VM i Falun i 1974 vart han nummer 10, medan han under vinter-OL 1976 i Innsbruck kom på 22. plass.

Hans fremste prestasjon var andreplassen i Holmenkollen i 1973. Gullikstad vart då nummer to. Endå om han var langt bak den suvere vinnaren, Rauno Mietttien frå Finland, viste han den tidlegare olympiameisteren Franz Keller frå Vest-Tyskland til tredjeplassen.

### Besteplasseringar i internasjonale renn

* 1973: Nr 2 i Holmenkollen
* 1974: Nr 5 i Holmenkollen
* 1975: Nr 8 i Holmenkollen
* 1976: Nr 7 i Falun

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap

* Ski-NM 1972: Nr 4 i Trondheim
* Ski-NM 1973: Bronsemedalje på Lillehammer
* Ski-NM 1974: Nr 4 i Selbu
* Ski-NM 1975: Nr 4 i Rælingen
* Ski-NM 1976: Sølvmedalje på Fåvang

Kjelder
-------

* *Sportsboken*, aktuelle årgangar
* Stein Erik Gullikstad i olympedia.org
**Dei sibirske trappene** (russisk Сибирские траппы, *Sibirskije trappy*) er eit stort vulkansk område i Sibir i Russland. Det massive utbrotet som fann stad her skjedde i overgangen mellom permtida og trias, for om lag 251 til 250 millionar år sidan og oppstod samstundes med perm-trias-utryddinga. Utbrotet er eit av dei største kjende vulkanutbrota som har skjedd på jorda dei siste 500 millionar åra. Ordet *trappene* referer til det trappeliknande åslandskapet i regionen.

Geografisk utstrekking
----------------------

Enorme mengder basaltisk lava strøymde ut over store område av Sibir i ei flaumbasalt-hending. I dag dekkjer området to millionar kvadratkilometer og ein har estimert at det opphavleg kan ha dekt så mykje som sju millionar kvadratkilometer. Det svarer til eit volum på 1 til 4 millionar kubikkilometer.

Området som vart dekt ligg mellom 50 og 75 grader nord og 60 til 120 grader aust. Den vulkanske aktiviteten varte ein million år og strekte seg på begge sider av grensa mellom perm og trias. Det er ingen handfaste bevis på at utbrotet førte til eller var medverkande til perm-trias-utryddinga, men at dei oppstod samstundes er ein indikator på at det i det minste kan ha vore ei medverkande årsak.

Årsak
-----

Kjelda til Dei sibirske trappen reknar ein med er ein mantelplum som pressa seg opp mot jordskorpa og gjennom den sibirske kratonen. Indikatorar på dette er heliumisotopar i basalten. Dette er derimot eit område som i dag vert forska på. Den andre vanlege teorien er at trappene vart skapt av eit særs stort asteroidenedslag.

Nikkel
------

Ein reknar med at det har vore mange ventilar i Dei sibirske trappene over ein periode på om lag ein million år eller meir, truleg aust og sør for Norilsk i Sibir. Individuelle utbrot kan ha spydd ut meir enn 2000 km³ basaltisk lava. Dei store førekomstane av nikkel, kopar og palladium i Norilsk-Talnakh oppstod i magmakanalane i hovuddelen av Dei sibirske trappene. Store mengder tuff og pyroklastiske avsetjingar tyder på at det var mange store eksplosive utbrot under eller før flaumbasaltane starta. Kiselhaldige vulkanske bergartar som rhyolitt indikerer òg eksplosive utbrot.

Sjå òg
------

* Deccan-trappene
* Emeishan-trappene

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Siberian Traps» frå Wikipedia på engelsk, den 3. november 2008.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Czamanske, Gerald K.; Fedorenko, Valeri A. *The Demise of the Siberian Plume*, Januar 2004.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Dei sibirske trappene Arkivert 2010-08-11 ved Wayback Machine.
* Dei sibirske trappene av Richard Cowen
**Richard Christensen Furuholmen** (15. januar 1840–8. juli 1899) var ein norsk fløytingsinspektør og gardbrukar frå Varteig i Østfold, og stortingsmann for Høgre. Han var far til Gunerius Furuholmen og farfar til Richard Gustav Furuholmen.

Furuholmen var son til ein lensmann, gardbrukar og lensestyrar. Sjølv var han eit år elev ved realskulen i Sarpsborg. Frå 1860 var han assistent hos faren og såg til tømmerlensene forbi familieeigedomen. Han tok over som lensestyrar i 1874 og farsgarden Furuholmen i 1881. Fire år seinare flytta han til Tune. Der arbeidde han som fløytingsinspektør ved Hvitsten lense, og hadde i tillegg eit gardsbruk.

Furuholmen utvikla dei fyrste maskinar i tømmerfløytinga og bygde 1885-95 fløytingsanlegg i Glomma basert på nye metodar. År 1887 stod han for bygginga av fløytingsrenna forbi Sarpsborg. Han var elles konsulent for fløytingsvesenet i fleire elvar i Nord-Sverige. Ved ei utstilling i Stockholm vart han premiert med sølvmedalje for fløytingsverk.

Furuholmen var ordførar i Varteig 1880-84 og i Tune 1888-95. Han var direktør i Tune Sparebank frå 1886. Perioden 1889-91 var han 3. representant frå Smaalenenes amt på Stortinget. Han var då medlem av tollkomiteen.

Han døydde på garden sin, Hanestad, i Tune i 1899.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* PolSys

 |
Dei slovakiske malmfjella i Slovakia
**Slovenské rudohorie** eller **Dei slovakiske malmfjella** er ei stor fjellkjede i Spišregionem i Slovakia og ein del av Karpatane. Ho er den største fjellkjeda i Slovakia og høyrer til Dei indre Vest-Karpatane.

Fjellkjeda grensar til Zvolen i vest, Košice i aust, elvane Hron og Hornád i nord og *Juhoslovenská kotlina* og Košicebekkenet (*Košická kotlina*) i sør. 

Den høgaste toppen er Stolica på 1476 meter over havet. Fjellkjeda er om lag 140 km lang og 40 km brei og dekkjer eit område på 4000 km². I tidlegare tider var det mange gruver i fjellområda, som namnet viser til, men ingen av desse er i drift i dag.

Inndeling
---------

Fjella har ikkje ein sentral rygg og består av fleire mindre delar: 

* Veporfjella (*Veporské vrchy*)
* Spiš-Gemer Karst (*Spišsko-gemerský kras*)
* Stolické vrchy (Stolicafjella)
* Revúcka vrchovina (Revúcahøglandet)
* Volovské vrchy (Volovecfjella)
* Čierna hora (Det svarte fjellet)
* Rožňavská kotlina (Rožňavabekkenet)
* Slovak Karst (*Slovenský kras*) og Nord-Borsod Karst (ungarsk: *Észak-Borsodi karszt*; ligg nord i Ungarn)

Verna område
------------

Slovenské rudohorie omfattar Muránska planina nasjonalpark, Slovakisk Karst nasjonalpark og Slovakisk Paradis nasjonalpark.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Slovak Ore Mountains» frå Wikipedia på engelsk, den 3. juli 2008.*

Koordinatar: 48°45′N 20°15′E﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* SUDOC
* NKC
* GeoNames

 |
Dei pontinske øyane
**Dei pontinske øyane** er ei øygruppe i Tyrrenhavet utanfor vestkysten av Italia. Øygruppa er kalla opp etter den største øya i gruppa, Ponza. Dei andre øyane er Ventotene, Palmarola, Zannone, Santo Stefano and Gavi.

Øygruppa er danna av vulkansk aktivitet og har vore busett i tusenvis av år. Av arkeologiske funn er lekamar frå yngre steinalder og reiskapar av obsidian frå bronsealderen. Øya var busett av etruskarar. Den tidlegaste skriftlege kjelda om øya er då romarane sigra over volskarane i 338 f.Kr.. Ei lokal segn fortel at øyane ein gong var det tapte Kongedømet Tyrrhenia som sokk i havet med berre ei smal landstripe til det italienske fastlandet. 

Under regjeringstida til Augustus vart folk oppmuntra til å busette seg på øyane og folk kom til Ponza og Ventotene. Romarane nytta desse to øyane som tilfluktsstad og ein stad der politiske motstandarar vart sett i eksil. Om lag to tusen år seinare vart øyane nytta for akkurat det same av fascistregimet. 

Dei pontinske øyane vart forlatne i mellomalderen på grunn av stadige plyndringstokt av sarasenarar og sjørøvarar. På 1700-talet koloniserte Kongedømet Napoli øyane på nytt og seinare vart dei ein del av Italia. 

I dag gjer små vingardar, ville urter og blomar og avsidesliggande strender og grotter øyane til ein populær turistdestinasjon.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Satellittbilete av Dei pontinske øyane[*daud lenkje*]
* Turistinformasjon Arkivert 2007-04-12 ved Wayback Machine.

Kjelde
------

* *Denne artikkelen er basert på ei omsetjing av artikkelen Pontine Islands frå Engelsk Wikipedia .*

Koordinatar: 40°53′5″N 13°9′15″E﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* NKC
* GeoNames

 |
**Jacqueline «Jackie» Joyner-Kersee** (fødd 3. mars 1962) er ein tidlegare sjukjempar og lengdehoppar frå Illinois i USA. Jackie Joyner-Kersee er tre gonger olympisk meister, fire gonger verdsmeister og ho held den gjeldande verdsrekorden i sjukamp: 7291 poeng. Broren hennar Al Joyner var gift med den no avdøde sprintdronninga Florence Griffith-Joyner.

Karriere
--------

Jackie Joyner deltok i både sjukamp og lengdehopp i sitt fyrste OL i Los Angeles under sommar-OL 1984. I sjukamp vann ho sølv med 6385 poeng, fem poeng bak vinnaren Glynis Nunn frå Australia. Ho hoppa 6,77 meter i lengdehopptevlinga og enda her på ein femteplass. Broren hennar, Al Joyner, deltok i dei same leikane og vart olympisk meister i tresteg.

I 1986 gifte Jackie Joyner seg med trenaren sin, Bob Kersee. Året etter deltok ho i VM i friidrett i Roma. Den 13. august dette året hadde Joyner-Kersee delteke i ei hopptevling i Dresden og hoppa heile 7,45 meter der. Med det hadde ho den gjeldande verdrekorden medan VM i friidrett stod på. Ho tevla i både lengdehopp og sjukamp og presterte å bli verdsmeister i begge øvingane. Vinnarhoppet hennar i lengde kom på 7,36 meter, og i sjukamp fekk ho 7128 poeng. 

1988 var året for sommar-OL 1988 i Seoul. Verdsrekorden i lengdehopp vart slått i juni dette året av sovjetiske Galina Tsjistjakova, som fortsatt held han. Men det vart Jackie Joyner-Kersee som vart olympisk meister i lengdehopp med eit vinnarhopp på 7,40 m. Tsjistjakova enda på bronseplass, rett bak austtyske Heike Drechsler. I sjukamptevlinga sette Joyner-Kersee den gjeldande verdsrekorden i sjukamp med 7291 poeng; sølvvinnaren Sabine John kom nesten 400 poeng bak.

### 1990-åra

Under VM i friidrett 1991 i Tokyo forsvara Joyner-Kersee lengdehoppgullet frå Roma med eit hopp på 7,32 meter. I sjukamptevlinga greidde ho diverre ikkje å fullføra på 200 meter sprint, og vart dermed slått ut. Året etter deltok ho i begge øvingane under sommar-OL 1992 i Barcelona. I lengdehopp presterte ho 7,07 meter, noko som var nok til bronsemedalje bak vinnaren Heike Drechsler og Inessa Kravets. Ho vart endå ein gong olympisk meister i sjukamp med 7044 poeng.

Jackie Joyner-Kersee deltok også under VM i friidrett 1993 i Stuttgart, men berre i sjukamp. Til gjengjeld vart ho verdsmeister i øvinga for siste gong i karrieren, med 6837 poeng. Under sommar-OL 1996 i Atlanta hadde ho ein skade som gjorde at ho ikkje greidde å fullføra sprintløpa i sjukampen. I lengdehopptevlinga hoppa ho sju meter blank og fekk olympisk bronse.

Dei fire åra etter Atlanta-OL heldt Jackie Joyner-Kersee fram med både friidrett og korgball. I år 2000 bestemte ho seg for å trekkja seg tilbake.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Jackie Joyner-Kersee» frå Wikipedia på engelsk, den 7. september 2012.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* «Jackie Joyner-Kersee» (på engelsk). olympedia.org. Henta 15. februar 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* SUDOC
* NKC
* Munzinger (sport)

 |
**‎Richard Dahl** (5. august 1933–8. august 2007) var ein svensk høgdehoppar frå Landskrona som vart europameister i øvinga i 1958.

### Aktiv

Dahl fekk sølvmedaljen i høgdetevlinga under den svenske meisterskapen både i 1957 og 1958. Han forbetra den personlege rekorden til 2,08 m i 1958.

Før europameisterskapen 1958 på svensk heimebane i Stockholm i 1958 var verdsrekordhaldaren Jurij Stepanov største favoritten til høgdegullet, saman med svenske Stig Pettersson. Men Dahl overraska og gjorde sitt livs beste hopp. Han sette svensk rekord ved å svinge seg over lekta i sitt andre forsøk på 2,12 meter, og vann tevlinga framom Jíři Lanský frå Tsjekkoslovakia og Stig Pettersson. Han var den einaste svensken som tok gull i meisterskapen, ein prestasjon som han vart tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje for.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* EM i friidrett 1958 i Stockholm: Gullmedalje – 2,12 m, framom Jíři Lanský (2,10 m)
* NoM 1961: Sølvmedalje – 2,01 m, bakom Stig Pettersson (2,11 m)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Richard Dahl» frå Wikipedia på tysk, den 1. september 2014.*
**Richard Eriksen** (24. mars 1869–27. desember 1941) var ein norsk filosof, forfattar og journalist. Han var både fødd og døydde i Oslo.

Eriksen arbeidde i mange år i Norsk Telegrambyrå. Elles sysla han med filosofiske spørsmål, var ei tid mellom anna oppteken av okkultisme og spiritisme. Tidleg i 1900-åra gjekk han over til teosofien.

I 1911 la Eriksen fram avhandlinga *Jeget og tænkningen* for doktorgraden, ei avhandling domsnemnda forkasta som uvitskapleg. Dette førte til ein langvarig strid om åndsfridomen ved Universitetet i Oslo. Soialøkonomen Oskar Jæger var forkjempar for Eriksen si sak. I 1915 vart Eriksen doktor på ei ny avhandling, den eksperimtalpsykologiske *Tænkningens psykologiske utviklingsbetingelser*. Han vart i 1916 universitetsstipendiat i filosofi, året etter fekk han statsstipend.

Eriksen gav ut ei rad kulturfilosofiske og psykologiske verk, både før og etter han fekk godkjent doktoravhandlinga si.

Verk
----

* *Det oversanselige*, 1891
* *Spiritismen, dens rette betydning og værd*, 1893
* *Sjælens gaade*, 1893
* *Indledning til teosfi*, 1908
* *Skjulte sider av mennesket og dets udvikling*, 1909
* *Tidens kurs. En populær udsikt over nye tankeretninger*, 1912
* *Sjælen og videnskapen*, 1918
* *Det religiøse problem*, 1920
* *Conciousness, life and the fourth dimension*, 1920
* *Skapelse og utvikling*, 1927
* *Erotikk og livsanskulese*, 1928
* *Eros, psykoanalyse og religion*, 1930
* *Faser og kriser i personlighetens utvikling*, 1932

Kjelder
-------

* Norsk Allkunnebok, IV. bandet, 1952

Bakgrunnsstoff
--------------

* Digitaliserte bøker av Eriksen på NBdigital

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* VIAF
* ISNI
* SUDOC

 |
| **Dei pelagiske øyane****Lokalt namn: Isole Pelagie** |
| --- |
| Lita øy ved LampedusaLita øy ved Lampedusa |
| Geografi |
|  |
| **Stad** | Middelhavet |
| **Koordinatar** | 35°40′34″N 12°36′59″E﻿Koordinatar: 35°40′34″N 12°36′59″E﻿ |
| **Tal på øyar** | 3 |
| **Store øyar** | Lampedusa, Linosa, Lampione |
| **Areal** | 25,5 km²

 |
| Administrasjon |
| **Land** | Italia |
| **Region  Provins** | Sicilia  Agrigento

 |
| Demografi |
| **Folketal** | 6 066 (2004)
 |

**Dei pelagiske øyane** (italiensk *Isole Pelagie*) er dei tre små vulkanske øyane Lampedusa, Linosa og Lampione i Middelhavet mellom Malta og Tunisia, sør for Sicilia. Nordvest ligg øya Pantelleria og Siciliasundet. Geografisk høyrer øyane til det afrikanske kontinentet, men administrativt er dei ein del av provinsen Agrigento og er dermed det sørlegaste punktet til Italia. 

Øyane har små område for jordbruk, men er i hovudsak berre på grunn av omsynslaus avskoging og at dei naturlege olivenlundane, einebærbuskane og plantasjane med johannesbrødtre har forsvunne. For femti år sidan var mykje av landskapet jordbruksland som grensa til tørre steinmurar, men i dag er den lokale økonomien basert på fiske, i tillegg svampefiske og konservering, og på Lampedusa noko turisme. 

Ein har bestandar av karettskjelpadde ved øyane, som er utryddingstrua i Middelhavet sidan hekkeområda deira forsvinn på grunn av turismen. Strenden Pozzolana di Ponente på Linosa og Isola dei conigli på Lampedusa er dei siste gjenverande plassane der desse skjelpaddene regelmessig legg egg. Desse vart derfor omgjort til eit naturreservat i 2002.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Pelagie Islands» frå Wikipedia på engelsk, den 1. november 2007.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* NKC
* GeoNames

 |
**Jacob Dybwad** (fødd 20. juli 1823 i Christiania, daud 4. september 1899) var ein norsk bokhandlar og forleggar.

Dybwad utdanna seg i boktrykkarfaget i Leipzig, Paris og Berlin. Etter å ha vend heim blei han med i broren Christian Dybwad sitt forlag og bokhandel. I 1852 overtok han bokhandelsverksemda og etableterte etterkvart eit eige forlag som fekk namnet Jacob Dybwads Forlag. Han dreiv denne fram til sønene Jakob og Bertram tok over (1882).

Forlaget gav blant anna ut kjende forfattarar som Carl Paul Caspari, Nordahl Rolfsen si *Lesebok for Folkeskolen*, Jens Andreas Friis, Moltke Moe, P. Chr. Asbjørnsen, M.B. Landstad, Jonas Lie og Jakob Sverdrup. I tillegg var det mykje samarbeid med Universitetsbiblioteket i samband utgjeving av Almanakk for Norge (1877–1898).

Jacob Dybwad var son av Jacob Erasmus Dybwad og Christiane Lange. Han var gift med Anna Margrethe Grøntvedt Aabel (1831–1873) og Ingeborg Krog (1850–1930). Med den første kona si fekk han sønene Peter Dybwad, som blei arkitekt, og Vilhelm Dybwad, som blei forfattar og advokat. Sistnemnde gav blant anna ut biografien *Jacob Dybwad (1823–1899)* i 1942.

Jacob Dybwad er gravlagt på Vår Frelsers gravlund i Oslo.

Kjelder
-------

1. 1 2 3  Egil Tveterås. «Jacob Dybwad». Norsk biografisk leksikon. Henta 7. august 2017.
2. ↑  «Jacob Dybwad». *Store norske leksikon* (på norsk). 7. mars 2019.
3. ↑  «Grav - Gravferdsetaten i Oslo kommune». *www.begravdeioslo.no*. Henta 7. august 2017.

* *Denne artikkelen bygger på «Jacob Dybwad» frå Wikipedia på bokmål, den 13. mai 2019.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Haakon B. Nielson. *Jacob Dybwad 125 år. Glimt av forlaget og bokhandelens historie.* (1977)
* Vilhelm Dybwad. *Jacob Dybwad (1823–1899)* (1942)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* Historisk befolkningsregister
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* MusicBrainz (artist)

 |
**Berit Rokne** (fødd 22. oktober 1954 i Bergen) er ein norsk forskar og var den første rektoren ved Høgskulen på Vestlandet (HVL). I januar 2021 vart ho seniorrådgjevar i rektors stab ved Høgskulen på Vestlandet.

Akademisk karriere
------------------

Rokne kom til Høgskulen på Vestlandet frå stillinga som professor ved Institutt for global helse og samfunnsmedisin ved Universitetet i Bergen. Ho vart tilsett som rektor i slutten av 2016, før den nye høgskulen vart ferdig fusjonert 1. januar 2017. Rokne var tilsett ved Universitetet i Bergen frå og med 1987 og som professor frå 2003. Ved same institusjon vart Rokne tilsett som viserektor for utdanning frå 2005 til 2009 og som prorektor frå 2009 til 2013. Ho var i perioden 1996-1999 studiesjef ved Høgskulen i Bergen.

Rokne har ein doktorgrad i sjukepleievitskap frå 1992, og var den første personen i Noreg med doktorgrad i sjukepleie.

Som forskar har Rokne spesialisert seg på livskvaliteten til kronisk sjuke pasientar. Totalt har Berit Rokne gitt ut 97 fagfellevurderte publikasjonar under namnet Rokne Hanestad og 32 under namnet Rokne.

Referansar
----------

1. ↑  Mads Trellevik (24. november 2016). «Berit Rokne blir rektor for Høgskolen på Vestlandet». *BA*.
2. ↑  Dag Hellesund (24.11.2016). «På Høyden». Arkivert frå originalen 12. september 2018. Henta 12.09.2018.
3. ↑  «Berit Rokne - Høgskulen på Vestlandet». *www.hvl.no*. Henta 4. januar 2021.
4. ↑  Rektor Berit Rokne ; hvl.no
5. ↑  «Norsk Sykepleierforbund» (PDF). 2013.
6. ↑  «Christin». 01.11.2017. Henta 13.09.2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* VIAF
* ISNI

 |
Distriktet Durrës innafor regionen Durrës i Albania
**Distriktet Durrës** (albansk: *Rrethi i Durrësit*) var eit distrikt i Albania. Ved ei administrasjonsreform i år 2000 vart distrikta oppløyste som administrativ eining og erstatta av større regionar. I dag inngår området i regionen Durrës. Hovudstaden i distriktet var Durrës.

Etter kommunereforma i 2014 er dei tidlegare landkommunane og bykommunane i dag fordelte slik på dei nye kommunane:

| Bykommune | Landkommune | Noverande kommune |
| --- | --- | --- |
| Durrës |  | Durrës |
| Sukth |  | Durrës |
| Manëz |  | Durrës |
|  | Ishëm | Durrës |
|  | Katund i Ri | Durrës |
|  | Rrashbull | Durrës |
| Shijak |  | Shijak |
|  | Maminas | Shijak |
|  | Xhafzotaj | Shijak |
|  | Gjepalaj | Shijak |
|

Referansar
----------

1. ↑  *A Brief History of the Administrative-territorial Organization in Albania*, arkivert frå originalen 9. juni 2017, henta 24. juli 2019
2. ↑  Regionreforma i 2000
3. ↑  Kommunereforma i 2014

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* LCCN
* GeoNames

 |
**Berit Marit Hætta** eller **Biret Máret Hætta** (fødd 1948) er ein norsk samisk illustratør og kostymedesigner. 
Ho var ein av medlemmene i den legendariske Masi-gruppa, ei samisk kunstnargruppe i 1970-åra. 

Hætta har laga ei rekkje kostyme for Beaivváš Sámi Našunálateáhter, mellom anna til førestillingane *Áillohaš*, *Mun lean Inanna/I'm Inanna*, *Silbajavri - Sølvvannet* og *Ridn'oaivi ja nieguid oaidni/The Frost-haired and the Dream-seer*.

Hætta illustrerte den fyrste barneboka på nordsamisk; *Ammul ja álit oarbmealli.* Boka kom ut i 1976, og var skriven av Marry Aslaksdatter Somby.

Prisar og utmerkingar
---------------------

Aage Gaup og Berit Marit Hætta vann Heddaprisen i 2000 i kategorien beste scenografi/kostymedesign for scenografien (Gaup) og kostymedesignet (Hætta) til førestillinga *Vølunds kvad* (*Volundda muitalus*) ved Beaivváš Sámi Našunálateáhter, produsert i 2000.

Kjelder
-------

1. ↑  Berit Marit Hætta; sceneweb.no
2. ↑  «Berit Marit Hætta», *sceneweb.no* (på norsk), henta 8. mai 2022
3. ↑  *Ammul ja álit oarbmealli*
4. ↑  bokmål, *Ammul og den blå kusinen*,
5. ↑  «– En skrivende hånd når langt». *altaposten.no*. 14. juni 2019.
6. ↑  «Sceneweb: The Hedda Award 2000». *sceneweb.no* (på engelsk). Henta 17. oktober 2019.
7. ↑  Heddaprisen (31. mai 2017). «2000». *Heddaprisen* (på hebraisk). Henta 16. januar 2022.

* *Denne artikkelen bygger på «Berit Marit Hætta» frå Wikipedia på bokmål, den 8. mai 2022.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* VIAF
* ISNI
* SUDOC

 |
**Brønnøy Idrettshall (Brønnøyhallen)** er ein av dei to idrettshallane i Brønnøy kommune. Han blir bruka kvar dag av aktive barn, ungdommar, vaksne og eldre. Inne i hallen finst det ei stor bane som kan brukast til mange forskjellige idrettar. Nokre eksemplar er handball, futsal, basket, innebandy, volleyball, badminton og bordtennis. I tillegg finst det eit styrkerom med 15 spinningssyklar, romarskin, tredemølle, og forskjellige treningsapparat. I 2. etasje, same bygg, finst det ei tribune med god utsikt over banen, og ein privat barnehage.

#### Bruk av hallen

I hovudsak blir hallen bruka til handball og innebandytreningar, men han blir også bruka til gym og toppidrett i skuletida. I helgene er hallen eit sosialt samlingspunkt for fleire brønnøyværingar og andre idrettsentusiastar frå andre stadar i Norge. Hallen kan også leiast ut til barnebursdagar, konsertar, messar og forstillingar.

#### Plassering

Hallen liggjar sentralt i Brønnøysund, mellom Brønnøysund vidaregåande skule og Brønnøysund stadion, i Skolegata.
**Berhane Adere** (fødd 21. juli 1973) er ein etiopisk tidlegare langdistanseløpar som vart verdsmeister på 10 000 meter i 2003 og elles vann to VM-sølv på same distansen.

Etter fire sesongar med gode internasjonale resultat lukkast Adere i 2001 vinne ein medalje i eit stort meisterskap. Under VM 2001 i Edmonton tok ho sølvmedaljen på 10 000 meter, fattige fire hundredels sekund bakom landskvinna Derartu Tulu. Året etter vann Adere gull på 5 000 meter i afrikameisterskapen og i halvmaraton.

2003-sesongen innleia Adere med å verte innandørs verdsmeister på 3000 meter. Den 27. juni presterte ho råsterke 14.29,3 på 5 000 meter i Oslo. Høgdepunkt kom likevel under VM 2003 i Paris med siger på 10 000 meter. Vinnartida 30.04,1 var etiopisk rekord inntil Tirunesh Dibaba slo rekorden i 2008. I friidretts-VM 2005 i Helsinki sikra Adere seg ein ny sølvmedalje på 10 000 meter, bakom nemnde Dibaba.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa på 10 000 meter (33.20,6)
* VM 1995 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa på 10 000 meter (33.14,7)
* OL 1996 i Atlanta: Nr 18 – 32.57,3
* VM 1997 i Aten: Nr 4 – 31.48,9
* VM 1999 i Sevilla: Nr 7 – 31.32,5
* OL 2000 i Sydney: Nr 12 – 31.40,5
* VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje på 10000 m – 31.48,85, bakom Derartu Tulu (31.48,81)
* VM 2003 i Paris: Gullmedalje på 10000 m – 30.04,1, nr 10 på 5000 m – 14.58,0
* VM 2005 i Helsinki: Sølvmedalje på 10000 m – 30.25,4, bakom Tirunesh Dibaba (30.24,0)
* OL 2008 i Beijing: Braut maratonløpet

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Berhane Adere» frå Wikipedia på tysk, den 9. september 2017.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |
**Skattesvik** eller **skattesnyt** er eit brotsverk som går ut på å halda inntekter og formue som ein er meint å betala skatt for unna styresmaktene slik at ein unngår skattlegging.

Skattesvik er straffbart i dei fleste landa i verda. Det kan likevel ofte føregå ved hjelp av mange lovlege middel, som oppbevaring av formuar i såkalla skatteparadis. 
Skattesvik skil seg frå skatteplanlegging, som går ut på å redusera skatten ein må betala mest mogleg utan å bryta lovverket.

Skattesvik i norsk rett
-----------------------

Etter Ligningsloven § 12-1 er skattesvik definert som å forsettleg eller grovt uaktsomt gje feil eller ufullstendige opplysingar til likningsstyresmkatene når ein forstår eller burde forstå at dette vil gje skatte- eller avgiftsmessige fordelar, eller å laga dokument som kan gje slike fordelar. Straffa for skattesvik eller medverknad til dette er bot eller fengsel i opptil 2 år. Medvirkning straffes på samme måte.

Sjå òg
------

* Svart økonomi

Kjelder
-------

1. ↑  *Skjult - Et hefte om skatteparadis, kapitalflukt og hemmelighold* (PDF), Changemaker og Tax Justice Network - Norge, 2012
2. ↑  «Lov om ligningsforvaltning (ligningsloven).», Lovdata.no. Henta 9. mars 2015.

* «skattesvik» i Nynorskordboka.

* *Delar av denne artikkelen bygger på «Skatteunngåelse» frå Wikipedia på bokmål, den 9. mars 2015.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* *Skjult - Et hefte om skatteparadis, kapitalflukt og hemmelighold* (PDF), Changemaker og Tax Justice Network - Norge, 2012