recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Wissembourg** (tysk *Weißenburg*) er ein by og kommune nordaust i Frankrike. Han er *sous-préfecture* (underprefektur) i departementet Bas-Rhin i regionen Grand Est, og har om lag 8 000 innbyggjarar. Han ligg ved den litle elva Lauter nær grensa til Frankrike og Tyskland, om lag så langt aust i Frankrike ein kjem. Namnet *Wissembourg* er ei fransk utgåve av *Weißenburg (Weissenburg)* på tysk, som tyder «kvit ås/kvit by» eller «kvit stad».

Historie
--------

Benediktinarane rundt byen grunnla han på 600-talet, kanskje med Dagobert I som beskyttar. Ved klosteret komponerte munken Otfried på 800-talet ein evangelieharmoni, dei første viktige versa på tysk nokon gong.

Det vart bygd festningsverk i byen på 1200-talet. I 1354 oppretta Karl IV ei gruppe på ti byar kalla Decapolis, som ikkje vart annektert av Frankrike under Ludvig XIV i 1678. 25. januar 1677 øydela ein brann mange hus og Hôtel de Ville i byen. Mange tidlege bygningar overlevde derimot. *Maison de Stanislas* var tilfluktstaden til Stanislas Leczinski, tidlegare konge i Polen, frå 1719 til 1725. 3. april 1725 bad Ludvig XV om handa til dottera hans. 

Slaget ved Wissembourg fann stad 4. august 1870. Det vart det første slaget under den fransk-prøyssiske krigen. Det franske tapet i slaget gjorde at den prøyssiske hæren kunne flytte inn i Frankrike. Geisburgmonumentet står til minne om hendinga.

Kjelder
-------

1. ↑  «Commune de Wissembourg (67544) − COG | Insee», *www.insee.fr*, henta 20. mai 2023

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Wissembourg**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
Omslaget til El primer nueva corónica y buen gobierno, Inka-krøniken, av Felipe Guaman Poma de Ayala. Tilhøyrer Det Kongelige Bibliotek i København. Verket er eit verdsminne frå Danmark.
Eit **verdsminne** er eit unikt dokument eller ei samling i eit arkiv eller i eit bibliotek som er av stor verd som dokumentarisk kulturarv. Verda si dokumentarv er listeført av UNESCO i eit internasjonalt register skipa i 1992.

Føremålet med programmet er å verne og formidle verdifulle dokument i arkiv og bibliotek verda over. Dokumenta speglar eit 
mangfald av språk, menneske og kulturar og ein del av minna er svært skjøre og risikerer å verte øydelagt for ettertida. Det finst to lister, ei liste over verdsminne og ei liste over truga verdsminne. Programmet sitt hovudmål er å leggje til rette for bevaring av verda si dokumentarv, leggje til rette for universell tilgjenge til dokumentarven, og dessutan å fremje eit verdsomspennande medvit om dokumentarvens eksistens og tyding.

Noreg har per 2014 fem oppføringar på lista over verdsminne; Lepraarkiva i Bergen, arkivet til Thor Heyerdahl, Henrik Ibsen: *Et dukkehjem*, filmen Roald Amundsens sydpolsferd og Sophus Tromholts fotoarkiv.

Kjelder
-------

1. ↑  «Programme Background». *UNESCO* (på engelsk). Henta 29. november 2014.
2. ↑  «Memory of the World: Norway». *UNESCO* (på engelsk). Henta 29. november 2014.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC

 |
UPU-monumentet *(Weltpostdenkmal)* i Bern
**Verdspostforeininga** (fransk *Union postale universelle*, **UPU**, bokmål *Verdenspostforeningen*) vart etablert i Bern i Sveits i 1874 for å utvikle posttenestene mellom verdas nasjonar.

I 1947 vart organisasjonen ein særorganisasjon innanfor FN. UPU har 191 medlemsnasjonar (per 2008). FN markerer Verdenspostforeningen sin dag 9. oktober.

UPUs leiande organ mellom kongressane er *Conseil d'exploition postale* (CEP), som er samansett av 40 av medlemsnasjonane.

Land som er medlem av FN, får automatisk medlemskap etter søknad, mens andre nasjonar kan bli medlemmer med støtte frå minst 2/3 av medlemmene i UPU.

Den norske medlemskapen vert administrert av Samferdselsdepartementet saman med Posten Norge.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Verdenspostfreningen» frå Wikipedia på bokmål, den 13. desember 2010.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Universal Postal Union

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS
* SUDOC

 |
**Siv Ellen Kraft** (fødd 28. august 1967) er ein norsk religionshistorikar og spesialist på nyreligiøsitet og samtidsreligion. Ho er professor ved Institutt for historie og religionsvitskap ved Universitetet i Tromsø

Siv Ellen Kraft tok i 1993 hovudfag i religionsvitskap ved Universitetet i Bergen om *Teosofisk Samfunn i Norge.* *En samtidssanalyse.* Ho var frå 1995 til 1998 doktorgradsstipendiat og disputerte i oktober 1999 med avhandlinga *The Sex Problem.* Political Aspects of Gender Discourse in the Theosophical Society, 1875 - 1930. Frå februar 1999 til desember 2000 var ho førstelektor ved seksjon for religionsvitskap i Bergen, og vart frå januar 2001 tilsett som førsteamanuensis ved Universitetet i Tromsø. Ho fekk opprykk til som professor frå 2011.

Saman med Bjørn Ola Tafjord var ho ansvarleg redaktør for *DIN Tidsskrift for religion og kultur*.

Ho var i 2011 fagleg leiar for forskarskulen CEPIN. 

Han vart medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi (2020).

Kjelder
-------

1. ↑  uit.no Biografiside ved Universitetet i Tromsø[*daud lenkje*]
2. ↑  *DIN Tidsskrift for religion og kultur*, arkivert frå originalen 5. januar 2012, henta 2. april 2017

* *Denne artikkelen bygger på «Siv Ellen Kraft» frå Wikipedia på bokmål, den 2. april 2017.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Publikasjonar av Siv Ellen Kraft i forskingsdokumentasjonssystemet Cristin

* Publikasjonar av Siv Ellen Kraft i BIBSYS
* Artikler i forskning.no om Siv Ellen Kraft[*daud lenkje*]

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* SUDOC
* CRIStin

 |
**Cato Andreas Sverdrup** (9. april 1896–9. april 1948) var ein norsk væreigar i Reine i Nordland. Han var stortingsrepresentant for Høgre i perioden mellom 1937 og 1948.

Far til Sverdrup var væreigar på Reine i Lofoten. Sjølv tok Cato Sverdrup og broren Sofus i 1917 over drifta av faren si handelsforretning under namnet S. & C. Sverdrup. Firmaet dreiv fiskeeksport, trandamperi, reiarverksemd og styrte fiskeværet Reine. I 1940 vart forretninga ført vidare som Sverdrup & Sverdrup. Under andre verdskrigen gjorde Cato Sverdrup teneste i Sjøforsvaret som sersjant og kapteinløytnant.

Sverdrup hadde gjennom åra ei rad med styre- og tillitsverv. Mellom anna var han formann 1919–1941 i Flakstad og Moskenes assuranseforening, 1931–1935 i Lofotens Handelsstands Forening, 1937–1940 i Norges tørrfiskeksportørers landsforening, medlem 1945–1948 i Norges Eksportråd og 1946–1948 styremedlem i AS Vesteraalens Dampskibsselskab.

Frå 1930 var Sverdrup medlem i landstyret til partiet Høgre og frå 1934 sat han òg i sentralstyret. Hausten 1936 vart han vald til stortingsmann frå Nordland, attvald i 1945. På Stortinget var Sverdrup medlem i Sjøfarts- og fiskerikomitéen og sentral i partileiinga til han døydde i 1948. I 1934 vart han utpeikt til medlem i Fiskerikomiteen av 1934.

Kjelder
-------

* «Cato Sverdrup». Stortinget.no.


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Historisk befolkningsregister
* PolSys

 |
**Harry Asbjørn Hestad** (fødd 7. november 1944) er ein norsk tidlegare fotballspelar, -trenar og kulturarbeidar frå Fræna og Molde. Han vann seriesølv med Molde Fotballklubb og cupsølv med nederlandske ADO Den Haag. Hestad spela 31 landskampar for Noreg i tida 1969-86. Både han og broren Stein Olav Hestad spela for Molde FK.

### Klubbspel

Hestad voks dei fyrste åra opp i Søre Fræna, men familien flytta til Molde få år etter andre verdskrigen. Han debuterte for Molde FK i 1961 og spela for klubben fram til 1970. Desse åra spela klubben i Møre-avdelinga av 3. divisjon. Sommaren 1970 fekk Hestad kontrakt med nederlandske ADO Den Haag, samstundes med Harald Berg. Klubben kom i deira fyrste sesong på tredjeplass i den nederlandske toppserien, året etter enda FC den Haag, som klubben då hadde endra namn til, på fjerdeplassen i serien. I den sesongen, 1971/72, nådde klubben den nasjonale cupfinalen. Her møtte dei Europas beste fotballag, Ajax Amsterdam, og tapte 2-3 på stadion i Rotterdam.

### Landslagsspel

Hestad debuterte for Noreg landslag i fotball i mai 1969 mot Mexico. Hausten 1969 skåra han to av måla då Noreg slo Guatemala 3-1 i ein såkalla vennskapslandskamp på bortebane. Då Noreg i september 1973 møtte Nederland i ein kvalifiseringskamp til VM 1974, skåra Hestad Noregs mål i ein kamp som enda med 2-1 til Nederland. I tida fram til 1976 deltok han i 31 landskamper og skåra fem mål.

### Trenar og yrkesliv

Hestad var spelande trenar for Molde saman med Torkild Brakstad i fleire periodar. Åra 1986-89 var han hovudtrenar for laget, saman med Åge Hareide. Klubben vann både sølvmedaljar og bronsemedaljar i serien i den perioden.

Haestad var revisor fram til 1970, dreiv sportsbutikk 1973-83 og var kultursjef i Fræna frå 1984 til han vart pensjonist.

### Merittar

* Nederlandsk seriebronse 1971 med ADO Den Haag
* Nederlandsk cupsølv 1972 med ADO Den Haag
* Seriesølv 1974 med Molde

Kjelder
-------

* *Sportsboken*, aktuelle årgangar
| Alençon |
| --- |
| Rådhuset i Alençon Rådhuset i Alençon |
| 

|  |
| --- |
|  |
| **Byvåpenet til Alençon** |

 |
| Styresmakter |
| Land Region  Departement | Frankrike  Normandie Orne |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  10,68 km² |
| Innbyggjarar  - By (1999)   - folketettleik - Storbyområde | 28 935   2 935/km² 52 000 |
| Koordinatar | 48°26′″N 00°05′″E﻿Koordinatar: 48°26′″N 00°05′″E﻿ |
| Høgd over havet | 135 m |
| Tidssone | CET (UTC+1) |
| Diverse anna |
| Postnummer | 61000 |
| **Heimeside:** www.ville-alencon.fr |

**Alençon** er ein by og kommune nordvest i Frankrike. Han er *préfecture* (administrasjonsstad) i departementet Orne i regionen Normandie og har om lag 30 000 innbyggjarar. Storbyområdet til Alençon har 52 000 innnbyggjarar.

Historie
--------

Alençon vart sannsynlegvis grunnlagd på 300-talet, men namnet vart først sett i dokument frå 600-talet. På 900-talet var Alençon ein bufferstat mellom Normandie og Maine. I 1047 omleira Vilhelm I av England, konge av England, byen. Innbyggjarane fornærma Vilhelm med å henge dyreskinn på veggane for å gjere narr av at han var ein uekte son av Hertug Robert og dottera til ein garvar. Då han erobra byen kutta Vilhelm hendene av alle innbyggjarane som hemn. Alençon vart okkupert av engelskmennene under krigen mellom England og Normandie frå 1113 til 1203.

Byen vart sete for eit hertugdøme i 1415, som høyrte til sønene til kongen av Frankrike fram til den franske revolusjonen, og nokre av dei spelte viktige roller i fransk historioe. Den franske revolusjonen skapte relativt lite uorden i dette området, sjølv om det var enkelte rojalistar som gjorde opprør i nærleiken. 

Tekstilindustrien førte til den kjende point d'Alençon-blonden. Den økonomiske utviklinga på 1800-talet og den industrielle oppsvingen stod fleire fabrikkar for, og transportnettverk som jernbane og vegar vart utvikal. Den første halvdelen av 1900-talet utvikla byen ein blømande trykkeindustri. 

Den 17. juni 1940 okkuperte tyskarane Alençon. 12. august 1944 vart Alençon den første franske hæren som vart frigjeve av den franske hæren under General Leclerc, etter mindre bombeskadar. 

Etter krigen auka folkesetnaden kraftig og nye industriar vart oppretta. Mange av desse omhandla plastikk og Moulinex var ein stor sysselsetjar fram til Moulinex-fabrikkane vart lagt ned over heile Frankrike i 2001.

Bakgrunnsstoff
--------------

* alencon.fr

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**Ivar Odnes** (25. mai 1963–5. oktober 2018) var ein norsk byggmeister, musikar og politikar, oppvoksen i Vågå, som representerte Oppland fylke og Senterpartiet på Stortinget frå oktober 2017 til han døydde av kreft eitt år seinare.

Odnes var bygningsmann i unge år, til dess han utdanna seg ved Norges Trelastskole på Lillestrøm. Sidan arbeidde han 1998-2002 som byggjeplassleiar ved Aasheim Bygg AS og der etter ved Toten Bygg og Anlegg i 2002–11, busett i Østre Toten. Frå 2011 til 2017 var han fylkesvaraordførar i Oppland. Ved stortingsvalet 2017 var Odnes Senterpartiet sin fyrstekandidat i Oppland. På Tinget vart han vald inn i Transport- og kommunikasjonskomiteen.

Odnes var kommunestyremedlem i Vågå i 6 år. Frå hausten 2003 til han vart vald inn på Stortinget representerte han Senterpartiet i Oppland fylkesting, varaordførar dei siste 6 åra.

Frå 1984 spelte Odnes fele i folkemusikkgruppa Nye Ringnesin. I 2013 tok han over vervet som nestleiar i styret i Norsk Kulturarv. Han var elles styremedlem i NFF Indre Østland, leiar 2016-18 i Senterpartiets studieforbund og 2015-17 Kommunenes Sentralforbund Oppland og same perioden leiar av bedriftsforsamlinga i Eidsiva Energi.

Kjelder
-------

allkunne
*For dei andre verdsutstillingene i Paris, sjå Verdsutstillinga i Paris.* 
Oversyn over verdsutstillingsbyga.
**Verdsutstillinga i Paris 1900** (fransk *Exposition universelle de 1900*) var ei verdsutstilling som vart halden i den franske hovudstaden Paris frå 15. april til 12. november 1900. 

Meir enn 50 millionar menneske vitja utstillinga og dette gav eit overskot for den franske regjeringa på sju millionar franc. Utstillinga inneheldt over 76 000 utstillingar og dekte eit område på 1,12 kvadratkilometer.

Fleire kjende byggverk i Paris vart bygde til utstillinga, mellom anna Eiffeltårnet, Paris-Gare de Lyon, Gare d'Orsay, Pont Alexandre III, Grand Palais, La Ruche og Petit Palais. Den fyrste lina i Paris Metro starta òg under utstillinga. Fleire typar teknologi som seinare er blitt verdskjende blei stilt ut her, til dømes rulletrapper, dieselmotor, lydfilm, pariserhjul og matrjosjkadokker. Valdemar Poulsen sin tidlege lydopptakar, telegrafonen, blei også stilt ut her.

Som ein del av utstillinga vart sommar-OL halde i Paris frå 14. mai til 28. oktober.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Verdensutstillingen i Paris (1900)» frå Wikipedia på bokmål, den 22. august 2012.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Verdsutstillinga i Paris i 1900**
**Harry Kure** (12. april 1928–8. september 2007) var ein norsk fotballspelar frå Fredrikstad som spelte 16 landskampar for Noreg i tida 1951-57 og skåra fem mål.

Kure spelte fram til 1951 på Selbak, eit lag som deltok i Hovedserien frå 1949 til -51. Frå 1952 var han vanlegvis venstreving på Sarpsborg Fotballklubb til 1965-sesongen

Kure debuterte på landslaget i august 1951, men måtte vente til 19. mai 1954 før han fekk sin andre landskamp. Han skåra då sitt fyrste av fem landslagsmål, i ein kamp mot Skottland som enda 1-1. To veker seinare vart han matchvinnar då Noreg slo Danmark 2-1 i Malmö, i samband med at den svenske fotballforbundet vart 50 år. Målet kom i 1. ekstraomgang. Gjennom 1954- og 1955 hadde han fast plass på landslaget, medan det vart færre kampar i 1956 og -57. I hans 16. og siste kamp, borte mot Bulgaria i november 1957, tapte dei norske gjestene 0-7 i ein VM-kvalifiseringskamp.

Kure var spesialist på hjørnespark, og skal ha skåra minst åtte mål direkte frå hjørnet, mellom andre to i ein kamp mot Sandefjord Ballklubb. «Han hadde evnen til å gjøre noe som motstanderne ikke ventet, og han scoret mangt et mål nettopp fordi han var påpasselig og kvikk i oppfatningen, og rask til å gripe chansen når den bød seg», skriv Magnus Breili i *Fotballboken*.

### Merittar

* NM-sølv: 1964 med Sarpsborg FK

Kjelder
-------

* eu-football
* Magnus Breili: *Fotballboken*, 1967
**Sivert Nesdal** (6. desember 1875–13. mars 1962) var ein norsk professor og misjonsprest. Han var frå Loen i Stryn kommune, men reiste 1902 til Minnesota for å studera ved St. Olaf College, der han tok graden B.A. i 1909. Same året tok Nesdal til på Den forenede Kirkes Seminar/Luther Theological Seminary i St. Paul i Minnesota. Han vart ordinert i 1912 og reiste same året til Madegaskar som misjonær. Der vart han seinare professor ved den lutherske presteskulen fram til 1938.

Sivert Nesdal kom attende til Loen i 1939 og levde resten av livet der. Minna hans frå misjonstida er sidan gjevne ut i bokform.

Sivert Nesdal vart tildelt St. Olavsmedaljen.

Bibliografi
-----------

### Bøker

* 1909 – *Vor tids forøkede missionskrav til den enkelte* (Minneapolis: Augsburg Publishing)

* 1965 – *En misjonærs erindringer* (Sandane: Gullborg Nesdal) I fulltekst ved nb.no

### I tidsskrift - eit utval

* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Bakgrunnsstoff
--------------

* Om Sivert Nesdal i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Kjelder
-------

* Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990
* Om Sivert Nesdal i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane Arkivert 2016-05-07 ved Wayback Machine.
* Gravminner i Norge
**Sitting Bull** eller 'Sitjande okse', eigentleg *Tatanka Iotanke*, opphavleg *Hunkeshni* ('den seine'), (1831–15. desember 1890) var høgste høvding over den nordamerikanske indianarstammen Hunkpapa-Lakota (Sioux). 

Sitting Bull var fødd ved Grand River i noverande Sør-Dakota i USA.

Krigshøvdingen hans var *Pizi* ('Bøffelgalla'), meir kjend som Gall, ein av indianarleiarane i Slaget ved Little Big Horn 25. juni 1876. Sitting Bull førte etter ei tid stammen sin over til Canada, der dei budde til han 1881 vart lova amnesti av den amerikanske regjeringa. 

Seinare i livet turnerte Sitting Bull med Buffalo Bill Codys ville vest-show.

Da den religiøse og mystiske åndedansen spreidde seg hos siouxane, freista styresmaktene å få høvdingen til å stoppe denne rørsla. Sidan han ikkje gjorde det, sende dei indianarpolitiet sitt for å arrestere han. Da kom for å gripe han kom det til tumult, og Sitting Bull og son hans vart drepne i Standing Rock Indian Reservation i Nord-Dakota.

Kjelder
-------



|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS
* SUDOC

 |
**Cato Sanden** (20. februar 1954–3. mai 2005), var ein norsk artist, gitarist og låtskrivar frå Bergen. Han var sentral i det bergenske musikkmiljøet, og leiande innan norsk countryrock

Karriere
--------

Han var med å starte countryrockbandet Flying Norwegians i 1973 saman med Jarle Zimmermann, Rune Walle, Gunnar Bergstrøm og Johannes Torkelsen. I 1984 debuterte han som soloartist med albumet *Cato Sanden* etter at Åge Aleksandersen hadde overbevist han om at han hadde godt nok låtmateriale til dette. Seinare har Sanden gjeve ut fleire album. Han har motteke to Spellemannprisar og fleire gullplater. Den andre plata, *Living Today*, vart den mest selde plata i Noreg i 1986. På denne plata var Cato Sanden sin største hit, *Let's Go For Freedom*.

Han har òg arbeidd med Vassendgutane.

Like før han døydde var han i ferd med å gjenforeine Flying Norwegians, og dei spelte på scenen berre ei veke før han brått døydde av hjarteinfarkt heime på Askøy.

Diskografi
----------

* 1974: New Day (Flying Norwegians)
* 1984: Cato Sanden
* 1986: Living Today
* 1987: Once a Hero
* 1989: Skål for dette landet
* 1991: My Country
* 1992: Best of Cato Sanden
* 1993: New Steps
* 1996: Still Riding (Flying Norwegians)
* 1999: Crossroads of My Life
* 2001: Cross My Heart
**Ivar Olaus Sundet** (11. desember 1871–20. oktober 1960) var ein norsk jurist, byfut og politikar frå Osen i Sør-Trøndelag. Han representerte einmannskrinsen Kristiansund og partiet Venstre på stortinget 1916-18.

Sundet var son til ein gardbrukar. Etter folkehøgskule i Levanger vart han i 1891 student frå Hauges Minde i Kristiania. Han tok cand.jur.-eksamen i 1896 og arbeidde 1897-1900 som fullmektig hos sorenskrivarane i Moss og på Nordmøre. Frå sommaren 1900 var han sakførar i Kristiansund. I 25 samfulle år, 1917-42, var han byfut i Kristiansund, perioden 1921-29 også styrar av Noregs Bank si avdeling i byen.

Sundet hadde gjennom åra ei mengd kommunale og private verv i Kristiansund og i Møre fylke. Han var medlem i bystyret 1910-18 og 1922-31, ordførar 1913-16. Stortingsperioden 1916-18 møtte han på Stortinget som byens representant, med sete i Jarnbanekomiteen, ei strategisk plassering sidan han var med i Møre fylke sin jarnbanekomite i tida 1914-27.

Kjelder
-------

* Biografisk informasjon om Ivar O. Sundet NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
Koordinatar: 35°21′N 35°55′E﻿

**Jableh** (arabisk جبلة, *Ǧabla*, òg skrive *Jebleh*, *Jabala*, *Jablah* eller *Gabala*) er ein kystby ved Middelhavet i Syria, 25 km nord for Baniyas og 25 km sør for Latakia, med kring 80 000 innbyggjarar (2008).

Historie
--------

I antikken var Jableh ein viktig romarby, og ruinar frå denne tida er eit amfiteater, som kunne huse kring 7000 tilskodarar. Nær kysten ligg enno eldre ruinar frå jarnalderen eller fønikisk tid.Mindre enn ein kilometer frå sentrum ligg den antikke staden Gibala, som i dag vert kalla Tell Tweini. Denne byen var busett frå 2000-talet fvt. fram til persartida. 

Det romerske teateret i Jableh
Jableh var ein del av Fyrstedømet Antiokia, ein av Krossfararstatane, fram til han vart erobra av Saladin i 1189 under det tredje krosstoget. Ein kjend innbyggjar var Hugh av Jabala, biskopen i byen, som rapporterte om fallet til Edessa til pave Eugene III, og var den første personen som omtalte prestekongen Johannes. 

I byen ligg grava og moskéen til sultan Ibrahim ibn Adham, ein sufi-mystikar som på 700-talet sa frå seg trona si og gav seg over til å bøn for resten av livet.

Jableh har ei strand, Al-Kurnish, som blir mykje nytta av innbyggjarane i byen.

Jableh er heimbyen til den syriske diktaren Adunis, som var ein av dei første moderne arabiske diktarane. Jableh er òg heimstaden til symjaren Firas Mouala, som symde frå Latakia til Kypros (nesten 90 km).

Økonomi
-------

Gut med saufelokk i Jableh.
Størsteparten av innbyggjarane i Jableh driv med jordbruk. Dei dyrkar mellom anna appelsin, og sitron og oliven, og på landsbygda finst mange drivhus for dyrking av grønsaker.

Idrett
------

Jableh Sporting Club er ein fotballklubb i Jableh. Klubben spelar kampane sine på Al-Baath stadion, som har setekapasitet til 10 000.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Jableh» frå Wikipedia på engelsk, den 15. juni 2014.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  «Gabala». *Catholic Encyclopedia*.
2. ↑  Google Books Travels In Asia And Africa, 1325-54 By Battuta Ibn, Ibn Batuta Translated by Sir Hamilton Gibb (1996) ISBN 81-206-0809-7 s. 62

Bakgrunnsstoff
--------------

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* GeoNames

 |
**Ivar Christian Sommerschild Geelmuyden** (8. april 1819–21. mai 1875) var ein norsk lærar og stortingsmann frå Trondheim. Han var far til Carl Geelmuyden, Christian Geelmuyden var bror hans.

Geelmuyden vart student frå Bergens katedralskule i 1837 og cand. mag. i 1844. Sidan var han lærar ved Nissens latin- og realskole i Christiania, frå 1853 overlærar ved realskulen i Fredrikshald. Frå 1862 til han døydde var han rektor ved Bergens katedralskule. Han forfatta fleire lærebøker i geografi.

Geelmuyden var medlem av bystyret i Fredrikshald 1855-62 og i Bergen frå 1863. Han var ordførar i Bergen 1867-68 og 1873-75.

Geelmuyden representerte Fredrikshald på Stortinget 1857 og på omframstortinget 1858. På begge tinga var han sekretær i bankkomiteen. Frå 1865 til han døydde var han stortingsrepresentant for Bergen. Han var 1865-66 medlem av av kyrkjekomiteen og trykkekomiteen, 1868-69 av Lagtinget og kyrkjekomite nr 2, samt sekretær i trykkekomiteen. Perioden 1871-73 var han formann i trykkekomiteen og medlem av Lagtinget og vegkomiteen. 1874-75 var han formann i kyrkjekomiteen og framleis medlem av Lagtinget. 28. april 1875 fekk han permisjon grunna sjukdom. Tre veker seinare døydde han i Bergen.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Biografisk informasjon om Ivar Geelmuyden NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Historisk befolkningsregister
* PolSys
* VIAF
* ISNI

 |
*Må ikkje forvekslast med Hamidiya* *eller Hamidiyeh*.
Koordinatar: 34°43′N 35°56′E﻿

**Al Hamidiyah** (eller **al-Hamidiyya**) (arabisk الحميدية) er ein by ved kysten av Syria, kring 3 km frå grensa til Libanon. Byen vart grunnlagd på kort tid etter ordre frå den osmanske sultanen ‘Abdu’l-Hamid II kring 1897, for å vere tilfluktsstad for muslimske kretarar, ofte omtalt som kretiske tyrkarar, men i røynda greske muslimar. Dei vart tvungen til å forlate Kreta då øya vart erobra av kongedømet Hellas frå Det osmanske riket under den gresk-tyrkiske krigen, og flytta av sultan 'Abdu'l-Hamid II her og andre kystbyar i Levanten og til og med Libya. I dag bur kring 8 000 innbyggjarar i byen, og flesteparten snakkar kretisk gresk til dagleg. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde al-Hamidiyah eit folketal på 7 404 i 2004.

Sjå òg
------

* Kretiske tyrkarar
* Greske muslimar
* Grekarar i Syria
* Kreta
* Kretisk historie

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Al-Hamidiyah» frå Wikipedia på engelsk, den 5. juli 2014.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Folketeljing 2004[*daud lenkje*]. Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS). Tartus guvernement. (arabisk)
**Harry Maslin** er ein amerikansk lydteknikar og plateprodusent. Han var mellom anna produsent for David Bowie på midten av 70-talet på albuma *Young Americans* og *Station to Station*, men har òg produsert så kalla tyggegummipop for Bay City Rollers og Air Supply. 

Maslin var fødd i Philadelphia og brukte tida på slutten av 60-talet i Electric Factory i Philadelphia, der han etter kvart vart dagleg leiar, før han starta som produsent på Regent Sound i New York City. Etter to år flytta han til Hit Factory og var lydteknikar for artistar som Dionne Warwick, James Taylor og Carly Simon. Det var her han fekk høvet til å jobbe med Bowie. Sjølv om mange av songane for *Young Americans* alt var ferdige, fekk Maslin høve til å produsere «Fame» med John Lennon på gjestevokal, og songen «Across the Universe». Bowie var nøgd med resultatet og bad Maslin med seg på det neste albumet, *Station to Station*. Dei slo seg ned i eit studio i Los Angeles. Innspelingane var prega av det store kokainmisbruket til Bowie, men albumet vart likevel ein stor hit både kommersielt og hos kritikarane då det kom ut. Maslin vart etter dette høgt akta i industrien. 

Maslin flytta etter dette til Vestkysten der han vart produsent på fulltid. I denne perioden arbeidde han med artistar som Eric Carmen, Bay City Rollers og seinare Melissa Manchester. Han har sidan opna eit studio, Image Recording, og sidan 1980-åra har han slutta som produsent og teke over den daglege drifta.

Kjelder
-------

* Harry Maslin på allmusic av Steve Kurutz. Henta 8. mai 2011

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)
* AllMusic (artist)

 |
**Ivar Lauritz Lund Mauritz-Hansen** (10. juli 1897–12. september 1972) var ein av pionerane i norsk teikneseriekunst. Han markerte seg som ein framståande reklameteiknar, avisteiknar, serieteiknar, og bokillustratør. Særleg vert han hugsa for teikneserien Nils og Blåmann, men skapte og den populære seriefiguren "Professor Tanke". Signaturen hans var ein enkel "M-".

Liv og gjerning
---------------

Mauritz-Hansen voks opp i Drøbak. Etter examen artium i Kristiania i 1917 studerte han ved Norges tekniske høgskole i Trondheim. Han avla arkitekteksamen i 1922. Arkitekt vart han ikkje, han byrja i staden som teiknar og illustratør. I 1924 vart han medlem av Tegnerforbundet, i 1927-28 var han formann i forbundet.

Åra 1922-27 teikna han for Oslo Aftenavis og Tidens Tegn. For den fyrste var han teaterteiknar, i den siste laga han mellom anna teikneseriar. I 1926 kom han i Tidens Tegn med serien *Professor Tanke*, ein serie som sidan kom ut i eigne album.

Teikneserien *Nils og Blåmann* kom fyrste gongen på trykk i Illustrert Familieblad i 1927. Dette vekebladet, som seinare skifta namn til "Illustrert", hadde denne serien gåande i 40 år. Serien, som heile tida var i fargar, vart teikna av Mauritz-Hansen fram til 1952. Då tok Christian Kittilsen over. Kompanjongen Sigurd Wisnes stod for teksta. Eigne julehefte med *Nils og Blåmann* kom i over 30 utgåver.

Verk
----

Teikneseriar (eit utval)

* Professor Tanke. En samling Tanke-streker, 1927 (opptrykt 1943, 1969, 1990)
* Professor Tanke. 2. samling Tanke-streker, 1928 (opptrykt 1943)
* Nils og Blåmann, årlege julehefte 1929–ca. 1965 (dei første hefta er opptrykte i 1990-åra)

Bokillustrasjonar (eit utval)

* To på vidda. Skrevet av Tore og tegnet av Koll (sm.m. K. S. Hanssen), 1923
* Per kommer stadig forsent paa skolen (sm.m. K. S. Hanssen), 1925 (ny utg. 1935)
* H. Bergersen: Lesebok. Første skoleår (sm.m. A. Johnson og A. Tranheim), 1939 (10. opplag 1962)
* H. Søreide: Opplæring i norsk. 4. klasse, 1939 (4. opplag 1960)

Kjelder
-------

* *Norsk Biografisk Leksikon*

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* Historisk befolkningsregister
* Norsk kunstnerleksikon
* VIAF
* ISNI
* SUDOC

 |
**Jack Daugherty** (13. august 1930–2. februar 1991) var ein musikar og produsent som er mest kjend som produsent for bandet The Carpenters.

Tidleg i karrieren spelte han trompet i bandet til Woody Herman. I 1960-åra hadde han nesten trekt seg heilt ut av musikkindustrien og arbeidde i flyselskapet North American Aviation. Han hadde framleis kontaktar innan musikkindustrien, mellom anna John Pisano, som var gitarist i bandet til Herb Alpert, The Tijuana Brass. Daugherty gav ein demokassett med Karen og Richard Carpenter til Herb Alpert via Pisano. Dette førte til at Carpenters fekk platekontrakt på selskapet til Alpert i 1969, medan Daugherty fekk ein personleg produksjonskontrakt. Han produserte innspelingane til Carpenters frå 1969 til 1972.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Jack Daugherty» frå Wikipedia på engelsk, den 3. februar 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
* Coleman, Ray. *The Carpenters: The Untold Story*. HarperCollins, New York, 1994. ISBN 978-0-06-018345-5
**Catherine Ndereba** (fødd 31. juli 1972) er ein kenyansk tidlegare langdistanseløpar frå Nyeri. Ho vart verdsmeister i maratonløping i 2003 og 2007.

Aktiv
-----

Ndereba vann i 2000 både Chicago maraton og Boston maraton, prestasjonar ho gjentok året etter. I Chicago 7. oktober 2001 sette ho verdsrekord i maraton med tida 2.18.47, dermed sletta ho den vekegamle bestenoteringa til Naoko Takahashi frå Japan 2.19.46, oppnådd i Berlin maraton.

Under VM i friidrett 2003 i Paris sprang Ndereba inn til gull i maraton. I dei neste store meistermøta, Sommar-OL 2004 i Aten og Friidretts-VM 2005 i Helsinki, kom ho i mål til sølvmedalje. Dei same to åra tok ho sin tredje og fjerde siger i Boston Maraton.

Ndereba vann i 2006 Osaka maraton. Året etter var ho tilbake i den japanske storbyen, der ho vann sitt andre VM-gull. I dei olympiske sommarleikane i Beijing i 2008 kneip Ndereba sølvmedaljen i maraton, eitt sekund føre kinesiske Zhou Chunxiu. Tre år seinare la Ndereba opp som aktiv løpar.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 2003 i Paris: Gullmedalje – 2.23.45, framom Mizuki Noguchi (2.24.14)
* OL 2004 i Aten: Sølvmedalje – 2.26,32, bakom Mizuki Noguchi (2.26.20)
* VM 2005 i Helsinki: Sølvmedalje – 2.22.01, bakom Paula Radcliffe (2.20.57)
* VM 2007 i Osaka: Gullmedalje – 2.30.37, framom Zhou Chunxiu (2.30.45)
* OL 2008 i Beijing: Sølvmedalje – 2.27.06, bakom Constantina Tomescu (2.26.44)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Catherine Ndereba» frå Wikipedia på tysk, den 30. mai 2019.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* Munzinger (sport)

 |
**Cathrine Larsåsen** (fødd 5. desember 1986) er ein norsk friidrettsutøvar, fødd og oppvaksen i Oslo. Ho vart nummer åtte i stavhopp under EM i friidrett 2010 i Barcelona og vann ti strake noregsmeisterskap i stavhopp. Larsåsen, som er medlem av IL i BUL i Oslo, var norsk rekordholdar i stavhopp, med 4,40 meter, frå 2011 til 2018

### Aktiv

Larsåsen var den dominerande stavhopparen i Noreg allereie frå ho var 17 år gammal. Ho tok det fyrste NM-gullet i 2004 med eit hopp på 3,40 m. Dette innleia ei sigersrekke i noregsmeisterskapane som skulle strekke over ti samfulle år, 2004-13.

I 2005 forbetra ho den ni år gamle noregsrekorden i stavhopp, tilhøyrande Anita Tomulevski, med ein centimeter til 3,81 meter. Under eit stemne i Sandnes 10. juni 2006 vart ho fyrste norske kvinne som tok seg over fire meter i stav, då ho klarde 4,01 m. I juli 2006 sette ho sin fjerde noregsrekord for året ved å gå over 4,03 m i Bergen.

Gjennom 2007-sesongen forbetra Larsåsen den norske stavrekorden fem gongar, frå 4.11 m i juni til 4,21 m i august i Tønsberg. Den 19. juni 2008 la ho på til 4,30 m i Trondheim, den einaste rekordforbetringa den sesongen. I juli månad 2010 forbetra ho rekorden tre gongar, under tevlingar i Sverige, Belgia og Spania. Siste rekordforbetringa fann stad under kvalifiseringa i friidretts-EM i Barcelona, der ho svinga seg til finaleplass med eit hopp på 4,35 m. I EM-finalen gjentok ho prestasjon og tangerte den blodferske noregsrekorden. Ho vart dermed nummer åtte i meisterskapen.

Den 6. august 2011 sette ho norsk rekord med 4,40 meter då ho vann den danske meisterskapen i stavhopp. Nokre veker seinare mislukkast ho på opningshøgda 4,10 m under friidretts-VM i Daegu. Heller ikkje i friidretts-EM 2012 i Helsingfors vart det nokon suksess, ho klarde 4,15 m i kvalifiseringa og vart nummer 20.

I 2013 spelte Larsåsen inn ein reklamefilm for det Malta-registrerte tippefirmaet Unibet. Norges Idrettsforbund nekta henne då å representere Noreg, noko som førte til at ho braut avtalen med Unibet.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Cathrine Larsåsen» frå Wikipedia på bokmål, den 9. oktober 2014.*
**Ivar Mobekk** (fødd 15. september 1959) er ein tidlegare norsk skihoppar frå Elverum som tevla for Elverum Skiklubb.

Karriere
--------

Mobekk vart noregsmeister i normal bakke i 1981 i Rælingen. Han vann tevlinga i Marikollen føre Jon Eilert Bøgseth, med Johan Sætre på tredjeplass. Den andre NM-medaljen, ei bronsemedalje, kapra han i gjennombrotssesongen 1979, men då i stor bakke. Fire gongar kom han på pallen i verdscupen. Tre andreplassar kom i Zakopane i 1980, Thunder Bay og St. Nizier, begge i 1981, ein einsleg tredjeplass kom i det andre rennet i Zakopane i 1980.

Mobekk deltok under Vinter-OL 1980 i Lake Placid. Han vart høvesvis nummer 24 og 27 i stor og i normal bakke.

### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn

* 1980: Nr 2 og 3 i Zakopane
* 1981: Nr 2 i Thunder Bay og St. Nizier
* 1982: Nr 10 i Svenska skidspelen i Falun
* 1983: Nr 4 i Vikersund

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap

* Ski-NM 1979: Bronsemedalje i storbakken i Bærum
* Ski-NM 1980: Nr 7 i storbakken i Meldal
* Ski-NM 1981: Gullmedalje i normalbakken i Rælingen
* Ski-NM 1982: Nr 8 i normalbakken på Raufoss
* Ski-NM 1983: Nr 5 i storbakken på Lillehammer
* Ski-NM 1984: Nr 6 i storbakken i Meldal

Bakgrunnsstoff
--------------

* Ivar Mobekk i fis-ski.com
* Ivar Mobekk i olympedia.org
* Profil på Sports-reference.com Arkivert 2012-01-31 ved Wayback Machine.
**Reidar Nyborg** (4. april 1923–30. april 1990) var ein norsk langrennsløpar som deltok i vinter-OL 1948 i St. Moritz og der var med på det norske stafettlaget som vann bronsemedaljen. Nyborg, som var både fødd og døydde i Ringsaker, vart noregsmeister på tremila i 1949.

### Aktiv

Nyborg deltok for Noreg i vinter-OL 1948 i St. Moritz. Der vart han nummer 17 på 18 km. Han vann så ein olympisk bronsemedalje då han gjekk tredjeetappen på det norske laget på 4 x 10 km, ein kvartett som hamna langt bak olympiameistrane frå Sverige og sølvgutane frå Finland. Dei andre på Noregs lag var Erling Evensen, Olav N. Økern og Olav I. Hagen.

I 1949 fekk Nyborg fullklaff med forma til noregsmeisterskapen på Steinkjer. Etter å vorte noregsmeister på 30 km føre Oddvar Sandvig, gjekk han inn til sjetteplass på 18 km. På den avsluttande 50-kilometeren vart det bronse på Nyborg, slått av femmilsslukaren Magnar Estenstad med to og eit halvt minutt, Kåre Tømte tok sølvmedaljen. Nyborg la deretter opp.

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap

* 1946: Nr 8 på 18 km
* 1948: Nr 7 på 18 km
* 1949: Gullmedalje på 30 km og bronsemedalje på 50 km i Steinkjer

Kjelder
-------

* P.Chr. Andersen:*Den nye olympiaboken*. 1957
**Jackie Brenston** (15. august 1930–15. desember 1979) var ein amerikansk R&B-songar og saksofonist som spelte i Ike Turner sitt band og medverka på det som mange reknar som den første rock and roll-songen, «Rocket 88».

Brenston var fødd i Clarksdale i Mississippi, eit viktig bluesområde. Etter militærteneste kom han tilbake til Clarksdale i 1947 og lærte å spele tenorsaksofon. I 1950 kom han med i Ike Turner sitt band, Kings of Rhythm, som saksofonist og stundom vokalist. Gruppa hadde lokal suksess og B.B. King anbefalte dei for studioeigaren Sam Phillips i Memphis. Der gjorde dei fleire innspelingar tidleg i mars 1951, mellom anna «Rocket 88», der Brenston song vokalen. Han vart òg oppgjeven som låtskrivar. 

Phillips gav innspelingane til Chess Records i Chicago, som gav ut «Rocket 88» som «Jackie Brenston and his Delta Cats» i staden for å nytte Turner sitt namn. Plata gjekk raskt til topps på den amerikanske R&B-lista til Billboard og heldt seg der i over ein månad. Phillips hevda seinare at dette var den første rock and roll-plata, noko som mange andre har sagt etter han, men dette kan han sagt for å framheve seg sjølv, sidan han hadde produsert plata. Det var derimot fleire andre kandidatar til denne tittelen. Phillips nytta suksessen med «Rocket 88» til å starte Sun Records året etter. 

Etter ei innspeling til skilde Brenston og Turner lag og Brenston slo seg saman med Lowell Fulson sitt band dei neste to åra. Han kom tilbake til Turner sitt band frå 1955 til 1962. Sjølv om han stundom song med bandet, gav ikkje Turner han lov til å synge «Rocket 88».

Brenston var no vorte ein alkoholikar og heldt fram å spele i lokale band. Etter den siste plateinnspelinga han medverka på med Earl Hooker i 1963, arbeida han stundom som lastebilsjåfør før han døydde i Memphis i Tennessee av eit hjarteattakk, 49 år gammal.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Jackie Brenston» frå Wikipedia på engelsk, den 10. september 2008.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:* 
		- Jim Dawson og Steve Propes, *What Was The First Rock'n'Roll Record?*, ISBN 0-571-12939-0
		- Nick Tosches, *Unsung Heroes Of Rock'n'Roll*, ISBN 0-436-53203-4


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)

 |
**Cathrine Bang Norum** (fødd 4. mars 1974) er ein norsk skodespelar. 

Bang har medverka i ei rekkje TV-produksjonar, filmar og teateroppsetjingar sidan 80-talet. Norum er kjend som storesøstera til Frida i *Frida*-filmane med Maria Kvalheim i hovudrolla. Ho spelte i fjernsynsfilmen *Tungekysset* i 1988, som vart regissert av Berit Nesheim etter ei forteljing av Vigdis Hjorth. Ho hadde ei sentral rolle i filmen *Sigurd Drakedreper*, der ho spelte Ravnejenta. I 2008 spelte ho Roxie i Hålogaland Teater si oppsetning av musikalen *Chicago*.

Film og TV
----------

* *Tungekysset* (novellefilm, 1988) - Anne
* *Elsk meg bort fra min bristende barndom* (fjernsynsteater, 1989) - Piken
* *Frida* (novellefilm, 1989) - Kaisa
* *Sigurd Drakedreper* (1989) - Ravnejenta
* *Frida og det urolige hjertet* (novellefilm, 1990) - Kaisa
* *Frida – med hjertet i hånden* (1991) - Kaisa

Teater
------

* *Chicago* (Roxie, 2008)

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Cathrine Bang Norum» frå Wikipedia på bokmål, den 17. november 2021.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Cathrine Bang Norum ved The Internet Movie Database (IMDb)
Koordinatar: 33°3′N 36°0′E﻿

**Al-Harra** (arabisk الحارة, òg skrive **al-Harrah** eller **Khirbet al-Harra**; tyder: «den heite») er ein by som administrativt høyrer til al-Sanamayn-distriktet i Daraa guvernement sør i Syria. Han ligg på Hauransletta, 37 km nord for Daraa, like vest for Beer Ajam og Golanhøgdene, nordvest for Jassem, vest for al-Sanamayn og sørvest for Kafr Shams. I 2004 talde Statistisk sentralbyrå i Syria eit folketal på 17 172 i al-Harra.

Historie
--------

I 1870-åra vitja Palestine Exploration Fund al-Harra og rapporterte at utanom om to små Damaskus-fødde arabiske kristne-familiar, var dei 500 innbyggjarane i byen muslimar. Innbyggjarane var *fellahin*, opphavleg frå dei nærliggande byane Jasim og Zimrin som slo seg ned blant dei nomadiske beduinane i området. Mange av beduinane heldt fram å drive beite på markene i al-Harra. Dei 126 bygga i landsbyen var hovudsakleg små steinhus. Sjølve landsbyen var bygd kring den austlege delen av eit lite vulkankrater, ved den søraustlege foten til Harrat ash-Shamah (Tell al-Harra). På denne tida var al-Harra eigd av Selim Freige frå Beirut og jordbrukslandet vart styrt av Yusuf Effendi Mansur Hatim på vegner av Freige. PEF fann ruinar av gamle bygningssteinar som likna andre bysantinske lekamar i Hauran-området, like utanfor moskéen i byen.

### Den syriske borgarkrigen

Somme av innbyggjarane i al-Harra deltok i demonstrasjonane mot regjeringa til Bashar al-Assad under den syriske borgarkrigen. National Organisation for Human Rights i Syria, som støttar opposisjonen, rapporterte at 13 menneske vart drepne av den syriske hæren under eit bombeåtak frå stridsvogner i al-Harra den 12. mai 2011. Seinare, den 30. august, vart tre demonstrantar, mellom anna ein 13 år gammal gut, drepen av dei statlege styrkane i al-Harra, då dei slo ned på demonstrasjonen, i følgje Local Coordination Committees of Syria.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Al-Harra, Syria» frå Wikipedia på engelsk, den 5. juli 2014.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
* Palestine Exploration Fund (1897). *Quarterly statement*. Published at the Fund's Office.

1. 1 2  Folketeljing 2004[*daud lenkje*]. Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS). Daraa guvernement. (arabisk)
2. ↑  Palestine Exploration Fund, 1897, s.190-191.
3. ↑  Deaths reported as tanks shell Syrian cities. Al Jazeera English. 2011-05-12.
4. ↑  Syrian troops 'fire on demonstrators'. *BBC*. 2011-08-30.
**Reidar Aulie** (13. mars 1904–23. november 1977) var ein norsk målar. Han vart særleg kjend for kunstverk han laga under den nazi-tyske okkupasjonen 1940-45. Mange av måleria hans er elles fulle av symbol og dermed ofte opne for ulike tolkingar. Juristen Andreas Aulie var ein eldre bror.

### Liv og gjerning

Aulie voks opp i ein middelklasseheim i Oslo. Etter eksamen i 1927 reiste han og medstudenten Bjarne Ness til Paris, men Ness døydde kort etter av tuberkulose. Same året debuterte Aulie på Høstutstillingen i Oslo. I 1930-åra måla Aulie bilete med sosialistisk innhald, og han tok parti med arbeidarrørsla i den politiske og sosiale striden. All sin dag seinare var han oppteken av den jamne mann og portretterte denne med sterk innleving. Han illustrerte fleire av Ingeborg Refling Hagen sine bøker og verk av dansken Martin Andersen Nexø. Vidare måla han det kjende fondbiletet av Henrik Wergeland på Stein skole på Romerike.

Aulie busette seg i 1936 i Maridalsveien i Oslo, der han budde livet ut, med atelieret sitt på eigedomen. I tida 1940-45 laga han fleire minneverdige verk, då han i periodar låg i dekning på eit gardsbruk i Eidsberg som tilhøyrde ein svoger. Særleg i 1943, då Aulie måla verk som *9. april 1940*, og seinare *Morgenappell på Grini*, var han aktiv. For desse måleria vart han vinteren 1945 arrestert og sett i Grini fangeleir, då dei ikkje vart tolerert av den tyske sensuren.

Aulie laga elles industrimotivet som prega baksida av 500-kronesetelen utgjeven av Noregs Bank i tida 1948–76. I 1950 måla han fresken *Arbeiderbevegelsens historie* i Oslo Rådhus. Frå 1958 var han professor ved Statens kunstakademi, der han åra 1965 til -71 var rektor. I 1964 vart han tildelt den svenske Prins Eugen-medaljen for sitt kunstnariske arbeid.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Reidar Aulie» frå Wikipedia på bokmål, den 3. juli 2014.*
**Cato Hansen** (fødd 26. mai 1988 i Stavanger) er ein norsk fotballspelar. Hansen spelar for Brann og er spiss, men kan òg spele i kantrolla. Han debuterte i Tippeligaen for Brann i første serierunde 2009 mot Sandefjord, då han vart bytta inn og spelte dei siste 35 minutta.

Hansen var hausten 2009 på utlån til Løv-Ham. På grunn av ein skade gjekk han glipp av siste del av sesongen, men han scora seks mål på dei ni kampane han spelte for laget og vart med det toppscorar for laget .

Hansen har tidlegare spelt for Bryne, samt vore på utlån til Klepp. Hansen er ein typisk rask bakromsspiss, men er samstundes god med ballen i beina. Han er son av tidlegare fotballspelar Hugo Hansen.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Hansens spillerprofil på brann.no Arkivert 2009-02-28 ved Wayback Machine.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Cato Hansen» frå Wikipedia på bokmål, den 4. mai 2010.*

Fotnotar
--------

1. ↑  Norsk og internasjonal fotballstatistikk
2. ↑  «- Dette er bare trist». bt.no. 12. oktober 2009. Henta 21. november 2009.
**Reidar Adolf Peter Karl Øksnevad** (fødd 13. mai 1884 i Kristiansand, død 31. januar 1958 i Oslo) var ein norsk bibliotekar, litteraturhistorikar, bibliograf og statsstipendiat.

Han var lærarson og sju år eldre bror av radiomannen Toralv Øksnevad. Han tok artium i Bergen 1904, og studerte så litteratur ved Universitetet i Oslo. Han vart cand.philol. 1910 på ei premiert avhandling om Maurits Hansen. I 1905 arbeidde han som journalist i Bergens Tidende, frå 1910-1912 som litteraturkritikar i Verdens Gang og 1911-1913 for Norlis forlag. 

Øksnevad reiste i 1912 til Paris og vart buande der i 34 år. Han arbeida som lektor i norsk ved Sorbonne 1913-17 og 1918-19, og som bibliotekar ved den norske avdelinga av *Bibliothèque Sainte Geneviève* 1924-28 og 1940-45. I denne perioden skreiv han artiklar for fleire aviser og tidsskrift, bøker som *Fransk og norsk : pariserbreve og artikler* (1920), og redigerte fleire antologiar av typen *Fransk elskovsfilosofi* (1922), *Gamle franske livsfilosofer* (1923), *Franske prosadigte* (1925) og *Tysk livsvisdom* (1920).

Den viktigaste innsatsen til Øksnevad er likevel dei tre seriane hans av bibliografiar:

* *Utlandet i norsk litteratur*. Han redigerte ein serie selektive bibliografiar med titlar som *Danmark i norsk litteratur* (1953). I alt kom det ut ni slike oversiktar over korleis kultur, historie og samfunn i desse landa er skildra i norsk litteratur.
* *Avisen og norsk litteratur*. Han redigerte fire bibliografiar med titlar som *"Social-demokraten" og norsk litteratur 1886-1923*, som omfattar skjønnlitterære bidrag og litteraturkritikk i vedkommende aviser. Bibliografiane omfatta forutan Sosial-demokraten òg Dagbladet, Tidens Tegn og Verdens Gang.
* Dei to bibliografiane hans *Norsk litteraturhistorisk bibliografi 1900-1945* og *Norsk litteraturhistorisk bibliografi : 1946-1955* er framleis grunnleggjande kjelder.

Han vart utnemnd til statsstipendiat i 1950, og var medlem av Vitskapsakademiet frå 1956. Etter han døydde fall boksamlinga hans til Universitetsbiblioteket i Bergen.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Reidar Øksnevad» frå Wikipedia på bokmål, den 12. februar 2009.*
	+ *Wikipedia på bokmål oppgav desse kjeldene:*
* Øyvind Anker. «Reidar Øksnevad» I: *Norsk biografisk leksikon*, 1. utg.

Bakgrunnsstoff
--------------

* sambok 42 bøker skrevet/redigert av Øksnevad

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* Historisk befolkningsregister
* VIAF
* LCCN
* ISNI
* BNF

 |