recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ole Edvard Buck** (14. november 1799–13. juli 1843) var ein norsk embetsmann og stortingsmann.

Buck var fødd i Trondheim. Faren vart seinare kjøpmann i Molde, og sonen voks opp der. I 1820 vart han student frå katedralskulen i Trondheim. Ferda gjekk så vidare til hovudstaden, der han vart cand. jur. i 1824. Frå 1825 var han tilsett i finansdepartementet, byråsjef frå 1828. I 1833 vart han utnemnd til amtmann i Finnmark. Elles var han mellom anna medlem av ein kongeleg kommisjon om nordlandshandelen, eit arbeid som førte fram til lov (1839). År 1842 la han ut på reise over Stockholm og Finland til St. Petersburg og Arkhangelsk, der han hadde samtalar med den russiske regjeringa om grensetraktaten av 1751. Samtalane førte ikkje fram til endringar i traktaten.

Buck representerte Finnmark på Stortinget i 1839. Han var då medlem av Lagtinget, traktatkomiteen og komiteen om stempelpapir.

Han døydde ved Molde, under ei vitjing hos svigerfaren Hilmar Meincke Krohg.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Biografisk informasjon om Ole Edvard Buck NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
**Loch Errochty** er ein kunstig innsjø i Dei skotske høglanda i Perth and Kinross.

Lamelldam ved innsjøen.
Demninga.
Errochty-dammen ligg ved enden av Glen Errochty, to kilometer nordvest for grenda Trinafour. Innsjøen har eit areal på kring 3 km² og er 5 km lang og om lag 1 km på det breiaste. Innsjøen er heilt menneskeskapt og oppstod då det vart bygd ei demning over Errochty Water, elva som renn gjennom dalen. Demninga vart bygt i 1957 av A. & M. Carmichael Ltd som ein del av eit vasskraftanlegg. Innsjøen ligg 330 meter over havet. Sjølve demninga er ein diamantforma lamelldam, og er 49 meter høg og 354 meter lang. Demninga er bygt særleg kraftig for å motstå jordskjelv i samband med ei forkasting som går i området. Vatnet frå Loch Errochty vert ført gjennom ein 10 km lang tunnel til Errochty vasskraftverk ved vestenden av Loch Tummel.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Loch Errochty» frå Wikipedia på engelsk, den 17. mai 2010.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  www.almanacofscotland.co.uk. oppgjer arealet til innsjøen.
2. ↑  *"The Dambuilders : Power from the Glens"*, James Miller, ISBN 1-84158-225-5 s. 117.
**Ole Christian Eidhammer** (fødd 15. april 1965) er ein norsk tidlegare skihoppar fødd i Molde. Han vann to internasjonale meisterskapsmedaljar, begge i lagtevlingar. Under Ski-VM 1987 i Oberstdorf var han på det norske firemannslaget som tok sølv. Hroar Stjernen, Ole Gunnar Fidjestøl og Vegard Opaas var dei andre på laget. Året etter, under Vinter-OL 1988 i Calgary, vart det bronsemedaljar på dei fire som hoppa for Noreg. Eidhammer og Fidjestøl hadde då selskap av Jon Inge Kjørum og Erik Johnsen. Eidhammer var medlem av Heimdal Idrettsforening.

Karriere
--------

Eidhammers beste plasseringar i verdscupen var to tredjeplassar. Den fyrste kom i Holmenkollrennet i 1984, bak Vladimír Podzimek og Pavel Ploc, begge frå Tsjekkoslovakia. I januar 1988 vart han nummer tre i Bischofshofen, bak den suverene vinnaren Matti Nykänen og Primoz Ulaga. I dei store meisterskapane hamna Eidhammer på 18. plass i storbakkerennet under Vinter-OL 1984 i Sarajevo, og på høvesvis 17. og 19. plass i dei to individuelle renna under Vinter-OL i Calgary i 1988. Frå NM-tevlingar fekk han med seg to sølvmedaljar, i normalbakken i 1984 og i storbakken i 1988. Nærast meisterskapstittelen var han i 1988, med sine 209,3 poeng var han 2,9 poeng bak vinnaren, Jon Inge Kjørum.

### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn

* 1983: Nr 10 i Vikersund (skiflyging)
* 1984: Nr 3 i Holmenkollen
* 1985: Nr 25 i Bischofshofen
* 1986: Nr 8 i Lahti
* 1987: Nr 13 i Oberwiesenthal
* 1988: Nr 3 i Bischofshofen
* 1988/89: Nr 6 i Lake Placid
* 1989/90: Nr 30 i Lake Placid

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap

* Ski-NM 1983: Nr 7 i storbakken på Lillehammer
* Ski-NM 1984: Sølvmedalje i normalbakken på Kongsberg
* Ski-NM 1985: Nr 9 i storbakken i Bærum
* Ski-NM 1986: Nr 4 i storbakken i Oslo
* Ski-NM 1987: Nr 5 i storbakken på Odnes
* Ski-NM 1988: Sølvmedalje i storbakken på Rena
* Ski-NM 1989: Nr 10 i storbakken på Odnes
* Ski-NM 1990: Nr 6 både i normalbakken på Fluberg og i storbakken i Meldal

Bakgrunnsstoff
--------------

* Ole Eidhammer i olympedia.org
* (en) Ole Christian Eidhammer – Profil og resultatoversikt hos FIS
Koordinatar: 74°55′S 136°0′W﻿

**McDonald Heights** er eit breitt, hovudsakleg snødekt fjell kring 35 nautiske mil (60 km) langt og på over 1 000 m mellom Cape Burks og Morris Head på kysten av Marie Byrd Land. Høgdene grensar i sør til Hull-, Kirkpatrick- og Johnsonbreen. Fjellet vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41. Det vart observert og delvis kartlagd frå USS «Glacier» i løpet av februar 1962, og vart kartlagd i detalj av US Geological Survey (USGS) i 1965. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Edwin A. McDonald i U.S. Navy som var nestkommanderande i U.S. Naval Support Force i Antarktis i 1962, og offiser for gruppa som utforska denne kysten i februar 1962.

Kjelder
-------

 Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «McDonald Heights» (innhald frå Geographic Names Information System).


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
| Bøkene i *Dansen gjenom skuggeheimen* |
| --- |
| * *Stigeren* – (1919)
* *Trolldom i lufta* – (1912, 1922)
* *Vandringa* – (1923)
* *Kongen* – (1920)
* *Dansen gjenom skuggeheimen* – (1911, 1921)
* *Domkyrkjebyggjaren* – (1921)
* *I skiftet* – (1922)
* *Røysingfolke* (1914, 1923)
* *Fjellskjeringa* – (1924)
* *Herdsla* – (1924)
 |

***Kongen*** (1920 og 1953) er det fjerde bindet i den episke kronologien til romanserien *Dansen gjenom skuggeheimen* av Kristofer Uppdal. Det følgjer handlinga og personane frå fyrsteboka *Stigeren* og skildrar, ifølgje undertittelen, *Tørber Landsems ungdom*. Den fyrste delen av romanen skildrar barndomsheimen frå Tørber er om lag 12–13 år gammal. Han lever med mora Petenilla og broren Ola etter at faren rømde frå dei etter eit nederlag. Tørber vert sett bort som gardsgutt, men rømmer raskt, og vert omstreifar saman med den legendariske «Kongen» eller «Sulis-Kongen» *Halvor Rossvoll*, som er omstreifer og rallar og vert ein farsfigur for Tørber. Handlinga følgjer i tid etter bind 1, og går til dels føre seg samtidig med handlinga i bind 2 og siste delen av bind 3.

Romanen skildrar lære- og vandreåra til Tørber, og det er gjennom reisene og samværet med «Sulis-Kongen» at han møter «kraftene i folkedjupet», som er Uppdal sitt stikkord til denne romanen. I eit hovudparti av romanen er Halvor og Tørber på anleggsarbeid i Rjukan, ein stad Uppdal sjølv hadde arbeidd på i perioden 1907–1910. Tørber lærer å kjenne landet, ulike arbeidarmiljø, og han får kjenne fantestempelet det eine året han og Halvor er bufaste for at Tørber skal verte konfirmert. Han får også møte erotikken, hjå ei taterjente, og han er på «eksis», i militærteneste.

«Sulis-Kongen» er ein vitalistisk skildra, erketypisk rallar: sterk, individualistisk, lausriven frå røtene og med ei anarkistisk haldning til det ordna samfunnet. Tørber fangar fyrst opp desse haldningene, men vel etter kvart ein annan retning: Vandretida hadde gjeve han eit kontaktnett og ei livserfaring som han kunne bruke i arbeidarrørsla. Det er eit poeng for Uppdal at den arbeidslivsnære erfaringa som Tørber hadde fått seg, var viktigare enn den boklærde kunnskapen som andre leiaremne i fagrørsla hadde: «No kom han midt uppi fagforeiningsarbeidet. Arbeidarane ymta frampå um å velje han til sin leidar. Ingen kjende arbeidarane kringum landet betre enn Tørber Landsem. Han var det rette til å laga foreiningane til ein stige eller ein veg over til samfundet so han vart farande».

Fotnotar
--------

1. ↑  Hovudkjelda for omtalane av dei enkelte binda i verket er Leif Mæhle sine føreord til kvart bind i nyutgåva frå 1985–1991 og presentasjonen av romanane på nettstaden uppdal.no
2. ↑  Sitat frå s. 169 i 1987-utgåva av *Kongen*, kapittelet «Inn i samfundet»
***The Fast and the Furious: Tokyo Drift*** er ein amerikansk spenningsfilm frå 2006. Hovudrollene vert spelte av m.a. Lucas Black, Bow Wow og Sung Kang. Filmen er skriven av Chris Morgan og regissert av Justin Lin. Han er oppfylgjaren til filmane *The Fast and the Furious* og *2 Fast 2 Furious*, men ingen av dei opphavlege figurane frå dei fyrste filmane er med i oppfylgjaren, og handlinga skjer ein annan stad (i Tokyo i Japan).

Handling
--------

Shaun Boswell, ein einstøing frå skulen, har som einaste sosiale knutepunkt ulovleg gatebilracing, ein sport som har gjort han høgst upopulær hjå dei lokale autoritetane. For å unngå å hamne i fengsel vert Shaun sendt på landet for å bu med far sin i militæret, i ei trong leilegheit i ein dårleg bydel i Tokyo.

På landet der dei fleste modifiserte gatebilane kjem frå er gatebilracing bytta ut med «drift racing», ein dødeleg kombinasjon av fart og svingete baner. I sitt aller fyrste forsøk på å køyre «drift» møter Shaun D.K. («The Drift King»), som har knytt tette band til Yakuzaen, ein japansk krimliga. Den einaste måten å verte kvitt gjelda han opparbeider seg på tapet er ved å ta jobbar i underverda i Tokyo, der han set livet som innsats.

Bakgrunnsstoff
--------------

* *The Fast and the Furious: Tokyo Drift* sin offisielle nettstad
* *The Fast and the Furious: Tokyo Drift* ved The Internet Movie Database (IMDb)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* BNE
* MusicBrainz (release-group)

 |
Loch Etive mot nordaust frå Sron nam Feannag.
Loch Etive.
**Loch Etive** (skotsk-gælisk *Loch Eite*) er ein 31,4 km lang *sea loch* eller fjord i Argyll and Bute i Skottland. Han munnar ut i havet ved Connel, 5 km nord for Oban. Fjorden er 1,2 til 1,6 km brei. 

Namnet Etive trur ein tyder «den vesle stygge» frå den gæliske gudinna som er knytt til fjordne. Fjorden går austover eit stykke før han svingar nordover. Vegen og jernbanen til Oban går langs sørsida av fjorden. Fjorden har ein smal munning, noko som fører til kraftige tidvasstraumar her, kalla Lora-falla. Delar av nordsida har vorte erklært eit særskild verneområde, særleg på grunn av den gamle vintereikskogen. Det finst ein liten selkoloni i Loch Etive på om lag 20 individ. 

Like utfor munningen av fjorden ligg Dunstaffnage Castle. Dette var skansen til Kongedømet Dál Riata fram til 800-talet og kanskje senteret i kongedømet på denne tida. Ein trur at Lagnadssteinen vart halde her før han vart flytta til Scone Palace. Dei noverande ruinane er frå 1275. 

Connel Bridge, ei imponerande utkragerbru ved Lora-falla, har ei interessant historie. Ho vart bygd i 1903 for Connel-Ballachulish-jernbanen. Ein skinnebuss frakta fotgjengarar over brua frå 1909 til 1914, då brua vart ombygd for jernbane og veg. Etter at banen vart lagt ned i 1966 har brua berre vorte nytta til biltrafikk. 

I Ardchattan på nordsida av fjorden ligg ruinane av St. Modan-klosteret, grunnlagd på 1200-talet for cisterciensarmunkar frå Valliscaulium-ordenen.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Fishing-Argyll Arkivert 2007-07-03 ved Wayback Machine.
* Informasjonsside om Lora-falla

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Loch Etive» frå Wikipedia på engelsk, den 15. januar 2010.*

Koordinatar: 56°29′N 5°09′W﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
*Det finst òg ein Loch Leven, ein innsjø, i Perth and Kinross der Loch Leven Castle ligg.*
Loch Leven
Sørsida av Loch Leven, sett vestover.
**Loch Leven** (skotsk-gælisk *Loch Lìobhann*) er ein *sea loch* på vestkysten av Skottland. 

Loch Leven har ei lengd på 14 km og er mellom 200 til 1,8 km brei. Han har opning mot Ballachulish Bay, ein del av Loch Linnhe, i vestsenden. Det ligg fleire småøyar i fjorden, nokre klippete, nokre med røsslyng og andre berre med gras. Desse ligg nær munningen til fjorden. 

Loch Leven ein sommardag
Landsbyen Glencoe ligg på sørsida. Gravastaden til MacDonald-klanen i Glencoe ligg på øya Eilean Munde eller St. Mungo's Island, tvers ovanfor landsbyen. Gravplassen vart òg delt med Cameron-klanen av Callart på nordsida av fjorden. 

Landsbyen Kinlochleven ligg inst i fjorden. Han låg opphavleg veg vegen nord til Fort William, som gjekk langs vegen, men ei bru vart bygd over munningen av fjorden ved Ballachulish i 1975.

Under Ballachulish Bridge, ved inngangen til fjorden er han smal, og dette har gjeve opphav til namnet Ballachulish («busetnaden ved passasjen»). Her er tidvasstraumen kraftig og opp mot sju knop. Ein kan segle inn fjorden til Kinlochleven, der ein tidlegare brukte å føre bauksitt til smelteomnen der før han vart lagt ned.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Loch Leven (Highlands)» frå Wikipedia på engelsk, den 16. januar 2010.*

Koordinatar: 56°41′26″N 5°7′6″W﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
Gardshus ved Loch Eriboll.
**Loch Eriboll** (skotsk-gælisk *Euraboil*) er ein 16 km lang *sea loch* eller fjord på nordkysten av Skottland. Han har i mange hundreår vorte nytta som ein trygg ankringsplass under uvêr nær Cape Wrath og Pentland Firth. Han er kalla opp etter landsbyen Eriboll på austsida. Det er gjort funn frå bronsealderen i område, mellom anna i åsane på vestsida. 

Ein liten gjødningskalk-industri utvikla seg her på 1800-talet fram til den andre verdskrigen. Portnancon på vestsida av fjorden var staden der mannskapet på HMS «Hood» oppheldt seg før slaget ved Danmarksundet og det finst steinar her som stavar namnet på krigsskipa i åssida over grenda Laid. Den største øya i fjorden, Eilean Choraidh, vart nytta som etterlikning av det tyske slagskipet «Tirpitz» som bombemål av Royal Air Force.

Rundt fjorden ligg dei små landsabyane Eriboll, Heilam, Polla, Portnancon og Rispond

Eilean Hoan ligg nord i fjorden og det ligg fleire små øyar i nærleiken, som A' Ghoil-sgeir, An Cruachan, An Dubh-sgeir, Eilean Clùimhrig og Pocan Smoo. I dag er området stort sett aude landskap og eit av dei tynnast folkesette områda i Storbritannia.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Loch Eriboll» frå Wikipedia på engelsk, den 15. januar 2010.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
	+ Haswell-Smith, Hamish (2004). *The Scottish Islands*. Edinburgh: Canongate. ISBN 1841954543.

1. ↑  Haswell-Smith (2004) s. 203
2. ↑  «Get-a-Map». Ordnance Survey.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Panoramabilete av Loch Eriboll Arkivert 2007-03-11 ved Wayback Machine. (QuickTime)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* GeoNames

 |
Kart over Cordilleras Béticas
**Cordilleras Béticas** er eit fjellsystem sør og aust i Spania. Dei vert òg kalla *Sistema Penibético* eller *Penibética* og består av fleire fjellkjeder som går frå vestlege område av Andalucia til Murcia og Valencia, hovudsakleg frå sørvest til nordaust. Sierra Nevada og Aljibefjella i Andalucia er ein del av fjellsystemet. 

Det finst fleire forskjellige plantesamfunn i Cordilleras Béticas, som krattskogar, eikeskogar, lauvskog og barskog, som varierer med høgda, jordsmonn og topografi. Fjellkjeda, i lag med Riffjella i Marokko, som vender mot Cordilleras Béticas på andre sida av Alboranhavet, er eit av dei ti områda rundt Middelhavet med høgast biologisk mangfald. Biologar kallar området Betica-Riff-komplekset. Cordilleras Béticas har mange middelhavsplanter, mellom anna fleire artar frå eldgamle laurbærskogar, som dekte mykje av Middelhavsområdet for millionar av år sidan då det var fuktigare her. 

Gibraltar vert òg rekna som ein del av Cordilleras Béticas. Dei fleste fjellkjedene i systemet er som regel meir kjend med sine individuelle namn. Cordilleras Béticas er ein del av ein stor boge (Gibraltarbogen) som følgjer den marokkanske kysten frå Oujda i aust til Tanger i vest, og kryssar Gibraltarsundet og går austover igjen frå Cádiz til Valencia og Balearane.

I nord er Cordilleras Béticas skild frå Meseta Central (her Sierra Morena) av bekkenet Guadalquivir.

Geologi
-------

Cordilleras Béticas høyrer geologisk til ein større orogen som vanlegvis vert kalla Gibraltarbogen, som representerer den vestlege kanten av Den alpine orogenesen. Dei geodynamiske mekanismane som har danna fjellsystemet er enno relativt ukjend.

Inndeling
---------

Cordilleras Béticas er delt inn i følgjande fjellkjeder:

* Serranía de Ronda
* Sierra Nevada
* Sierra de los Filabres
* Sierra de Alhamilla
* Sierra Cabrera
* Sierra Almagrera
* Sierra Almagro
* Sierra Almen
* Gibraltarklippen

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Baetic Cordillera» frå Wikipedia på engelsk, den 11. mai 2009.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  *Guide til det Upper Rock naturreservat* (PDF), arkivert frå originalen (PDF) 24. juli 2008, henta 11. mai 2009
**Eid** er ein tidlegare sjølvstendig kommune i Møre og Romsdal. Bygda ligg inst i Rødvenfjorden.

Eid kommune 1874-1964
---------------------

Kommunen blei oppretta då Eid og Voll kommune blei delt 1. januar 1874. Eid kommune hadde ved opprettinga 1048 innbyggarar.

1. januar 1964 blei Eid, Grytten, Hen og Voll kommunar samt det meste av Veøy slått saman til den nye Rauma kommune. Eid hadde ved samanslåinga 381 innbyggarar. Han var då den nest minste kommunen i fylket etter folketal, berre større enn Grip.

Folketalsutvikling
------------------

Eid kommune var den nest minste kommunen i Møre og Romsdal etter folketal frå 1952, då Ålvundeid kommune passerte han i folketal og fram til kommunesamanslåinga i 1964. Berre Grip var mindre.
  

  

**Folketalsutvikling for tidlegare Eid kommune frå 1875 til 1964:**

| 1875 | 1900 | 1.12.1920 | 1.12.1930 | 3.12.1946 | 1.1.1951 | 1.1.1961 | 1.1.1964 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 683 | 549 | 510 | 509 | 499 | 468 | 416 | 381 |
|

Kommunenamnet Eid er også kjent frå Hordaland og Sogn og Fjordane.

Kjelder
-------

1. 1 2  "Hjemmehørende folkemengde Møre og Romsdal 1801-1960 Arkivert 2007-02-23 ved Wayback Machine. frå Registreringssentral for historiske data, vitja 2. september 2010
2. ↑  Statistisk årbok for kongeriket Norge 40de årgang, 1920 (Det statistiske centralbyrå, 1921)
3. 1 2  Statistisk årbok for Norge 69. årgang, 1950 (Statistisk sentralbyrå, 1950)
4. 1 2  Folkemengd i Eid 1. januar kvart år frå 1951, frå Statistisk sentralbyrå
5. ↑  Dag Juvkam, *Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen* (SSB, 1999)


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |
Koordinatar: 70°2′S 69°34′W﻿

**Mount Ethelwulf** er eit hovudsakleg isdekt fjell på 2590 moh. som ligg mellom Mount Egbert og Mount Ethelred ved toppen av Tumblebreen i Douglas Range nordaust på Aleksanderøya i Antarktis. Fjellet vart truleg først observert av Lincoln Ellsworth, som fotograferte austsida av Douglas Range frå lufta den 23. november 1935. Austsida vart grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition under Rymill. Fjellet vart kartlagt på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og kalla opp etter Ethelwulf, ein saksisk konge av England frå 839 til 858. Vestsida av fjell vart kartlagd frå flyfoto tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48, av D. Searle frå FIDS i 1960. Mount Ethelwulf er det fjerde høgaste fjellet på Aleksanderøya.

Sjå òg
------

* Mount Athelstan
* Mount Bayonne
* Mount Cupola

Kjelder
-------

1. ↑  «Ethelwulf, Mount». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 22. november 2012.

 Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «Ethelwulf, Mount» (innhald frå Geographic Names Information System).


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
Notar til «Tea for Two», ein jazzstandard frå musikalen *No, No, Nanette*.
**Jazzstandard** er ein standardlåt innan jazz, altså eit musikkstykke som er velkjent og ofte blir framført og spelt innav jazzmusikarar. Ettersom jazz omfattar mange ulike stilarter vil dei ulike standardane variera alt etter kva for ein type musikk ein speler. Dei fleste profesjonelle musikarar vil ha eit repertoar med mange fleire stykke enn dei som er kjende som standardar, men dei vil sikkert ha eit par standardar parat ved ein opptreden, anten som ein del av programmet eller som ekstranummer.

Den mest innspelte standardlåten gjennom tidene per 2012 var «Body and Soul» av Johnny Green frå 1930. Det finst inga fastlagd liste over standardlåtar. Mange av dei blei opphavleg skrivne for mange tiår sidan og kan stamma frå gamle populærmelodiar, utdrag frå musikalar, til dømes frå Broadway, eller frå gamle opptak av kjende band. Mange jazzmusikarar tek òg med nyare låtar når dei brukar nemninga standard. 

Dei ulike standardlåtane høyrer ikkje berre til dei jazzkategoriane der dei har oppstått, dei blir gjerne spelt av musikarar som har ein annan stil som spesialitet. Ein avant-gardemusikar kan til dømes ha glede av å spela ein gammal melodi i sin moderne stil, eller eit dixieland-band kan spela eit moderne stykke slik at det får eit tradisjonelt uttrykk.

Nokre døme
----------

### Dixieland og New Orleans-jazz

* «(At the) Darktown Strutters Ball»
* «Bill Bailey (Won't You Please Come Home)»
* «(Home Again in) Indiana»
* «Milenburg Joys»
* «Panama» (opphavleg «Panama, a Characterist Novelty» frå 1912)
* «That's A Plenty»
* «Tiger Rag»
* «When the Saints Go Marching In» (eigentleg ein gospelsong)

### Swing

* «Caravan»
* «In the Mood»
* «It Don't Mean A Thing If It Ain't Got That Swing»
* «King Porter Stomp»
* «One O' Clock Jump»
* «Sing, Sing Sing»
* «Stardust»
* «Take the A Train»
* «Woodchopper's Ball»

### Bebop

* «Blue Monk»
* «Donna Lee»
* «Joy Spring»
* «Milestones»
* «Night in Tunisia»
* «Oleo»
* «Round Midnight»
* «Salt Peanuts»
* «Hot House»

### Mainstream

* «All of Me»
* «Autumn Leaves»
* «Misty»
* «My Favourite Things»
* «My Funny Valentine»
* «Satin Doll»
* «Summertime»
* «I Remember Clifford»
* «Four Brothers»

### Instrumentalar

* «Harlem Nocturne»
* «Cherokee»
* «Bags' Groove»
* «Robbins' Nest»
* «Stable Mates»

Kjelder
-------

1. ↑  «Jazzstandard» i *Det Norske Akademis ordbok*
2. ↑  «Body and Soul (1930)». JazzStandards.com. 2012. Henta 22. september 2014.

* *Denne artikkelen bygger på «Jazz-standardlåt» frå Wikipedia på bokmål, den 15. juli 2021.*
Eit bilete av Canada tatt frå Radarsat
**Radarsat** er eit canadisk program av jordobservasjonssatelittar som overvaker jorda ved bruk av radar. Den første satelitten, Radarsat-1 vart skoten opp i 1995 og er framleis operativ. Radarsat-2 kom til i 2007 og er eit samarbeid mellom canadiske styresmakter og private aktørar.

Canada sin oppfølgjar av Radarsat-programmet, Radarsat Constellation , kom til i 2019. Då vart ein rakett med tre satelittar oppskoten  
. Alle satelittane i radarsat-serien nyttar ein SAR (Synthetic Aperture Radar) for å overvake jorda. Fordelen med SAR er at det ser gjennom skyar og om natta, noko valnlege optiske satellittar ikkje gjer. SAR blir brukt mykje i maritim overvaking. Noreg har ein avtale med Canada som gjer at Noreg får tilgang til 2000 bilete i året frå Radarsat-2.

Kjelder
-------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Ralph, Eric (26. april 2019). «SpaceX ships Falcon 9 booster west for second California launch of 2019». *TESLARATI* (på engelsk). Henta 3. juni 2019.
4. ↑  Stortingsmelding om rompolitikken Meld. St. 32 (2012–2013)
**Radbuza** (tysk *Radbusa*) er ei 112 km lang elv i Tsjekkia, og ei av sideelvane til Mže frå høgre. Ho har sitt utspring ved foten av Lysá hora (869 moh) nær landsbyen Závist ved Domažlice. Ho renn gjennom landsbyane Rybník, Smolov, Bělá nad Radbuzou, Horšovský Týn, Staňkov, Holýšov, Stod, Chotěšov, Zbůch and Dobřany før ho munnar ut i elva Mže i Plzeň. Dei største sideelvane hennar er Zubřina, Merklinka og Úhlava, og ho har eit nedslagsfelt 2 179 km².

Galleri
-------

* Radbuza ein kilometer frå kjelda, nær Rybník.Radbuza ein kilometer frå kjelda, nær Rybník.
* Radbuza ein kilometer frå munningen i Mže i Plzeň.Radbuza ein kilometer frå munningen i Mže i Plzeň.
* Radbuza i Plzeň under flaumen i 2002Radbuza i Plzeň under flaumen i 2002

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Radbuza» frå Wikipedia på engelsk, den 22. mars 2007.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Radbuza**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* NKC
* GeoNames

 |
**Auldhame** og **Scoughall** er to grender i East Lothian i Skottland. Dei ligg nær byen North Berwick og landsbyen Whitekirk, og om lag 40 km aust for Edinburgh.

Åker i Auldhame med utsyn mot Bass Rock.
Auldhame Castle.
Den kristne misjonæren og helgenen Baldred skal ha halde til ved Auldhame på 700-talet, som einebuar på klippa Bass Rock og som geistleg på fastlandet. Då han døydde gjorde dei tre sokna Auldhame, Tyninghame og Prestonkirk alle krav på leivningane hans. Ifølgje soga gav ein heilag mann det rådet at ein skulle tilbringa ei natt i bøn, og om morgonen var det ved eit mirakel tre lik klare til gravlegging i kvar av kyrkjene. 
Arkeologiske utgravingar har gjort funn som tyder på at det var eit klostersamfunn her på denne tida. Klosteret kan ha blitt øydelagd gjennom vikingherjingar på 900-talet.

Advokaten og diplomaten Adam Otterburn, som var rådgjevar for kong Jakob V av Skottland, budde i Auldhame på 1500-talet. Han bygde truleg Auldhame Castle, som ein kan sjå ruinane av i dag.

Kjelder
-------

1. 1 2  Emma Watts-Plumpkin (8. august 2014). «The sacking of Auldhame». *Current Archaeology*.
2. ↑  Yeoman, Peter (1999). *Pilgrimage in Medieval Scotland*. London & Edinburgh: B T Batsford & Historic Scotland.

---

* *Denne artikkelen bygger på «Auldhame & Scoughall» frå Wikipedia på engelsk, den 4. november 2011.*
|  |
| --- |
| ***Elvis By Request***  ep av Elvis Presley |
|  |
| **Utgjeve** | februar 1961 |
| **Innspelt** | August–October 1960 |
| **Sjanger** | Soundtrack |
| **Lengd** | 11:02 |
| **Selskap** | RCA Records |
| **Produsent** | Urban Thielmann |
|
| Elvis Presley-kronologi |
| *A Touch of Gold Vol. 3*(1960) | *Elvis By Request* | *Follow That Dream*(1961)
 
 |

***Elvis By Request*** er ein EP av Elvis Presley med songar frå filmen *Flaming Star*, gjeven ut i 1960. 

Innspelinga fann stad 8. august og 7. oktober 1960 i Radio Recorders i Hollywood. Først vart det skrive fire songar for filmen, men «Britches» og «Summer Kisses Winter Tears» vart droppa. Filmmusikken i filmen bestod berre av to songar, «Flaming Star» og «A Cane and a High Starched Collar.» Ein tidleg versjon av «Flaming Star», som nytta arbeidstittelen til filmen, «Black Star,» vart spelt inn av Presley og seinare gjeven ut i 1990-åra. Den langt mørkare teksten i «Black Star»-versjonen meinte somme kommentatorar at David Bowie refererte til i sin «Blackstar».

To månader etter filmen hadde premiere, gav RCA ut EP-plata *Elvis By Request – Flaming Star*, som nådde 14. plassen på *Billboard* Hot 100. Han inneheld tittelsporet og ein av dei avviste songane, «Summer Kisses, Winter Tears», i lag med to av Presley sine listetoppar i 1960, «Are You Lonesome Tonight?» og «It's Now or Never». «Summer Kisses» kom seinare ut på samlealbumet *Elvis for Everyone* fem år seinare, og «A Cane And A High Starched Collar» kom ut på *Elvis: A Legendary Performer Volume 2*. «Britches» vart først gjeven ut på *Elvis: A Legendary Performer Volume 3* i 1979.

Songen «Flaming Star» vart tittelsopret på *Elvis Sings Flaming Star*, som var tilgjengeleg i butikkar som selde Singer-symaskinar som eit marknadsføringstriks.

### Medverkande

* Elvis Presley – vokal
* The Jordanaires – korvokal
* Howard Roberts – elektrisk gitarar
* Tiny Timbrell – akustisk gitarar
* Jimmie Haskell – trekkspel
* Dudley Brooks – piano
* Myer Rubin – kontrabass
* Bernie Mattinson – trommer

### Innhald

Side ein| Nr. | Tittel | Låtskrivar(ar) | Innspelt | Lengd |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | «Flaming Star» | Sherman Edwards og Sid Wayne | 7. oktober 1960 | 2:25 |
| 2. | «Summer Kisses Winter Tears» | Ben Weisman, Fred Wise, Jack Lloyd |   | 2:17 |

Side to| Nr. | Tittel | Låtskrivar(ar) | Innspelt | Lengd |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | «Are You Lonesome Tonight?» | Lou Handman og Roy Turk | 4. april 1960 | 3:05 |
| 2. | «It's Now or Never» | Eduardo di Capua, Aaron Schroeder, Wally Gold | 3. april 1960 | 3:15 |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Flaming Star» frå Wikipedia på engelsk, den 30. november 2016.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Jorgensen, Ernst. *Elvis Presley A Life in Music: The Complete Recording Sessions*. New York: St. Martin's Press, 1998; s. 137.
2. ↑  Daily Telegraph 13 January 2016 Does a 1960s Elvis song hold the key to Bowie's Blackstar, and 5 other theories behind his mysterious farewell
3. ↑  Jorgensen, op. cit. s. 414.
Regionar innanfor moderne Litauen

|  |  |
| --- | --- |
| ██ Litlelitauen
██ Samogitia
██ Aukštaitija | ██ Sudovia
██ Dzūkija |

**Aukštaitija** («høglandet») er ein av fem etnografiske regionar i Litauen. Namnet kjem av at regionen er relativt høg samanlikna med resten av landet, særleg i austlege delar.

Geografi
--------

Aukštaitija er den nordaustlege delen av Litauen og utgjer òg ein liten del av Latvia og Kviterussland. Den største byen og hovudstad i regionen, sjølv om regionane ikkje er politiske inndelingar, er Panevėžys, med over 100 000 innbyggjarar. Dei største byane med meir enn 20 000 innbyggjarar er :

* Panevėžys - 119 749
* Jonava - 34 954
* Utena - 33 860
* Kėdainiai - 32 048
* Visaginas - 29 554 (merk at denne byen vart bygd av sovjetarane og er busett av russarar og andre tidlegare sovjetarar og er derfor berre geografisk ein del av denne etnografiske regionen)
* Ukmergė - 28 759
* Radviliškis - 20 339

Regionen er full av innsjøar, hovudsakleg på austsida.

Historie
--------

Historisk dekte Aukštaitija området Hertugdømet Litauen opp til 1200-talet. Den første hovudstaden var truleg Kernavė. I avtalen med Gediminas frå 1322 vart Aukštaitija kalla *terra Eustoythen* («landet til Aukštaitijarane»). Aukštaitija vart nemnd i *Austechia* i *Chronicon terrae Prussiae* skrive rundt 1326. Sidan slutten av 1200-talet har området vore ein del av Hertugdømet Vilnius/Litauen og Hertugdømet Trakai. Etter 1400-talet utgjorde Trakai voivodeskap og Vilnius voivodeskap Aukštaitija, som både ein politisk og etnisk eining kalla *Eigentlege Litauen*.

Demografi
---------

Regionen har minoritetar av russarar og kviterussarar i aust.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Aukštaitija» frå Wikipedia på engelsk, den 26. januar 2008.*
| Nottingham **City of Nottingham** |
| --- |
| Frå øvst til venstre: Robin Hood, Council House, NET Tram, Castle Rock Brewery, Trent Bridge, Porthuset til slottet, Wollaton Hall, Ye Olde Trip to Jerusalem og Nottingham Forest City GroundFrå øvst til venstre: Robin Hood, Council House, NET Tram, Castle Rock Brewery, Trent Bridge, Porthuset til slottet, Wollaton Hall, Ye Olde Trip to Jerusalem og Nottingham Forest City Ground Frå øvst til venstre: Robin Hood, Council House, NET Tram, Castle Rock Brewery, Trent Bridge, Porthuset til slottet, Wollaton Hall, Ye Olde Trip to Jerusalem og Nottingham Forest City Ground |
| Kallenamn «*Queen of the Midlands, The Lace City*» |
| Motto «*Vivit Post Funera Virtus*» (*Dyd sigrar over død*) |
| Plassering |
| 

Nottingham is located in

 |
| Styresmakter |
| Land |  Storbritannia |
| Konstituerande land |  England |
| Grevskap | Nottinghamshire |
| Grunnlagd | 600 |
| Borgarmeister | Jon Collins |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  74,61 km² |
| Koordinatar |  52°57′″N 1°08′″W﻿Koordinatar: 52°57′″N 1°08′″W﻿ |
| Høgd over havet | 61 moh |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | NG |
| Telefon-retningsnummer | 0115 |
| **Nettstad:** www.nottinghamcity.gov.uk/ |
| 
 Commons har multimedium som gjeld: **Nottingham**
 |

**Nottingham** er ein by i Nottinghamshire i England, Storbritannia. Byen ligg ved elva Trent og er fyrst og fremst kjend for kniplingsindustri og legenda om Robin Hood. Han fekk status som *city* i 1897, og er i dag ei sameint styresmakt.

Sjølve byen har drygt ein kvart million innbyggjarar, men med forstader kjem folketalet opp i omkring trekvart million. Byen er sentrum i kolfeltet i East Midland og har ein variert industri med mellom anna framstilling av kniplingar, næringsmidlar, lêr og skotøy, legemidlar, tobakk, sy klar og telekommunikasjonsutstyr. På ei høgd sentralt i byen ligg borga Nottingham Castle med bymuseum og kunstgalleri. St. Mary's Church er frå 1400-talet og den katolske domkyrkja frå 1844. Byen har to teater.

Byen oppstod i angelsaksisk tid. Ei tidleg namneform var *Snottingaham*, «Snots bustad», truleg etter ein lokal leiar ved det som i dagens engelske språk er det noko uheldige namnet Snot.

På 800-talet vart Nottingham ein del av Danelagen og var den viktigaste byen deira.

Forfattaren Alan Sillitoe er frå Nottingham, men budde mesteparten av sitt vaksne liv i London.

Utdanning
---------

Byen har to universitet, University of Nottingham, med meir enn 30 000 studentar, og Nottingham Trent University med meir enn 25 000 studentar.

Kjelder
-------

* *Delar av denne artikkelen bygger på «Nottingham» frå Wikipedia på bokmål, den 9. juli 2011.*

* «Nottingham\_-\_by\_i\_England, Nottingham\_-\_by» i *Store norske leksikon*, snl.no.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Nottingham City Council website
* BBC Nottingham website

 Reiseguide for Nottingham frå Wikivoyage

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**Notto Jørgensen Tvedt** (29. oktober 1794–28. mars 1839) var ein norsk lærar, kyrkjesongar, gardbrukar og stortingsmann frå Evje i Aust-Agder.

Tveit var son til ein gardbrukar og kyrkjesongar frå Evje. Han var sjølv skulehaldar frå 1812, og vart i 1820 tilsett som kyrkjesongar i Evje og Hornnes og Vegusdal. Frå 1817 var han aktiv som hjelpevaksinatør. Kring 1820 slo han seg ned som gardbrukar på Åneland i Evje. Tveit var presten sin medhjelpar frå 1825 til han døydde.

Tveit var medlem av forlikskommisjonen frå 1833, og frå 1837 av det fyrste heradsstyret i Evje, der han vart vald til ordførar. I 1836 var 1. representant frå Nedenes og Robygdelagets amt på Stortinget, der han var medlem av kyrkjekomiteen. Sameleis på omframstortinget 1836-37.

Tveit døydde på garden sin i Evje i 1839.

Kjelder
-------


* Lindstøl, Tallak (1914). «Tvedt, Notto Jørgensen». *Stortinget og statsraadet: 1814-1914. B. 1 D. 2 : Biografier L-Ø : samt tillæg*. Kristiania: Steen'ske bogtrykkeri. s. 903-904.
* Biografisk informasjon om Notto Jørgensen Tvedt NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
**69. festningsbrigade** (russisk отдельная бригада прикрытия, *69. otdelnaja brigada prikritija*) er ein brigade underlagt 35. kombinerte armé i den russiske hæren. Han er forlagt til Babstovo i Den jødiske autonome oblasten.

Namn
----

Eit av namna er, **69-я отдельная Свирско-Померанская Краснознамённая, ордена Красной звезды Амурская казачья бригада прикрытия**. «69. sjølvstendige Svirsk-Pomeransk Raude Fane med Amur-kosakkane Raude Fane orden fortifiserte brigade», er ein fri omsetting til nynorsk.

Historie
--------

Avdelinga vart opphavleg oppsett i under andre verdskrigen i 1941 som 272. infanteridivisjon i Leningrad oblast. I 1989 vart divisjonen flytta til Den jødiske autonome oblasten og konvertert til 128. sovjetiske maskingevær-artilleridivisjon. Etter fleire reorganiseringar og namnebyte, fekk avdelinga i 2009 nemninga *69. otdelnaja brigada prikritija*, med tilhøyrande æresnamn.

Organisering
------------

Eit regiment kalla *istrebiltelno-protivotankovyj artilleriskij polk* ('skyttar-panservern-artilleri-regiment') er del av brigaden. Bataljonane har skarpskyttar-tropp, etterretningstropp og panserverntropp. Det finst òg ein ingeniørbataljon og ein rakettkastar-bataljon i brigaden. 

### Mobilitet i felt

På nettstaden Quora (i 2016) skreiv ein brukar at to av dei fire bataljonene (i brigaden) har (eigne) lastebilar, og brukaren skreiv vidare at brigaden er "*partially converted to mobile unit*".

Utstyr og våpen
---------------

Brigaden er uvanleg samansett med MT-LBV, mitraljøser av den gamle typen KPVT, men òg nokre nye Psj-30V.
Panserverntroppene har panservern-missilet Kornet. Rakettkastarbataljonen har rakettkastaren Prima.

Referansar
----------

1. 1 2  «69-я отдельная казачья бригада прикрытия (в/ч 61424)». VoinskayaChast.net. 04.11.2015.
2. 1 2  Вадим Львов. *Оперативное вмешательство*. Side ?.
3. ↑  «What is a Mobile Fortress Brigade in Russian Ground Forces?». Henta 14. mai 2018.
Ein denarius som viser hovudet til keisar Augustus og har innskrifta CAESAR AVGVSTVS.
**Augustus og augusta** (latin for 'majestetisk' eller 'ærverdig') var keisarlege titlar i Romarriket.

Den første «Augustus» (og den fyrste keisaren av Romarriket) var Gaius Julius Cæsar Octavianus, seinare kjend som keisar Augustus. Han vart gjeven tilnamnet av det romerske senatet den 16. januar 27 fvt. Dei påfølgjande keisarane brukte også dette namnet som del av sin titulatur.

Mynt som viser Livia med tittelen «augusta».
Den kvinnelege forma av tilnamnet, augusta, blei bore av fleire romerske keisarinner og etter kvart også av andre kvinner i keisarfamilien. Etter at keisar Augustus døydde i år 14 fvt. blei han posthumt adoptivfar for kona si Livia Drusilla, som dermed fekk status som dotter hans med namnet Julia Augusta. Etter dette vart augusta eit vanleg tilnamn på keisarinnene.

«Augustus» vart etter kvart knytt til makta og fullmaktene i embetet som keisar. Då Diokletian innførte tetrarkiet var «augustus» tittel på dei to hovudkeisarane, medan underkeisarane hadde tittelen caesar.

Også dei tysk-romerske keisarane brukte denne nemninga eller «Semper ('alltid*) Augustus».*

Sjå òg
------

* Cæsar
* Keisar
* Julius Cæsar
* Tsar

Kjelder
-------

1. 1 2  «Augustus – tilnavn til romerske keisere». *Store norske leksikon* (på norsk). 14. mai 2017.
2. ↑  «Augusta – romerske keiserinner». *Store norske leksikon* (på norsk). 20. februar 2018.
Koordinatar: 59°56′42.94″N 10°56′0.96″E﻿

Norskbygd damplokomotiv utstilt på Norsk Jernbanemuseum.
Damplokomotiv får den smalspora og nedlagde Urskog-Hølandsbanen. Denne smalspora bana, som var knytt til det normalspora stambanenettet på Sørumsand, vert no drive som museumsjarnbane på ein del av strekninga.
**Norsk Jernbanemuseum** på Hamar, skipa i 1896, er det nasjonale jarnbanemuseet i Noreg, og eit av dei eldste jarnbanemusea i verda. Museet er offentleg, drive av Jernbaneverket, med både utstillingar innandørs og utandørs. Men utandørsutstillingane, med mellom anna den eldste stasjonsbygningen i Noreg, Kløften stasjon frå Kløfta på Romerike, er berre er opne for publikum om sommaren.

Innandørsutstillingane femnar om gjenstandar, modellar og illustrasjonar frå og om norsk jarnebanesoge, presentert mellom anna på moderne vis som videoframsyningar, dataspill, animasjonsfilmar, reiseplanleggjarar og jarnbanemusikk. Museet har ein stor og variert fotosamling og eit rikhaldig bibliotek. Fleire lokomotiv og vogner av ulike slag er stilte ut både i hallar og utandørs, mellom anna Noregs største damplokomotiv, *Dovregubben*, personvogner laga for dei kongelege og anna materiell frå farne tider. Utandørs finst skjenegang, signal, stasjonsbygningar, lokomotivstall, banevaktarbustad, kvilebrakke for banemannskap, ei restaurantvogn opa for publikum, og dessutan kioskkompaniet Narvesens første aviskiosk. Om sommaren vert «Tertitt-toget» køyrd på ei smalspora jarnbane på museumsområdet, og dessutan eit minitog som vert kalla «Knertitten».

Stasjonsbygningar på museet
---------------------------

* Ilseng gamle stasjon, teikna av Paul DueFoto: Mahlum
* Første stasjonsbygning frå Kløfta, teikna av Schirmer og von HannoFoto: Jensens
* Killingmo stasjon, teikna av Günther SchüsslerFoto: Jensens
* Bestum stasjon, teikna av Georg Andreas BullFoto: Jensens
* Smalåsen stasjon frå NordlandsbanenFoto: Jan-Tore Egge

Sjå òg
------

Museumsjarnbane

Bakgrunnsstoff
--------------

* Internettsidene åt Norsk Jernbanemuseum

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* LCCN
* BR orgnr

 |
**Norsk Folkemusikk- og Danselag** (NFD) er ein tidlegare norsk organisasjon med føremål om å ta vare på og fremje norsk folkemusikk og -dans og å sikra utøvarane sine økonomiske, sosiale og kunstnariske interesser.

Historie
--------

NFD vart skipa i 1987. Bakgrunnen for skipinga var usemje med leiinga i Landslaget for spelemenn om kva lei norsk folkemusikk var meint å ta. Initiativtakarar til NFD var mellom anna Hallgrim Berg og Hallvard Kaasa. 

For å styrkje det internasjonale samarbeidet innan feltet er laget medlem av Nordisk Folkemusikkomite og European Network of Traditional Music and Dance. 

NFD er initiativtakar til *Norsk Folkemusikkatalog*, ein internettbasert utøvarkatalog som er eit samarbeidsprosjekt mellom NFD og Landslaget for Spelemenn (LfS). NFD samarbeider også med LfS om utvikling av Den norske Folkemusikkscena. NFD er initiativtakar til etablering av *Riksscene for nasjonal og internasjonal folkemusikk, joik og folkedans*, ein ny nasjonal institusjon for sektoren. 

NFD er rettshavarorganisasjon i GRAMO sin utøvarsektor, og har avtale om samarbeid med MFO (Musikernes fellesorganisasjon). Laget samarbeider med 6 andre organisasjonar om tiltakspakka SAMSTEMT, for å styrke folkemusikken og dansen sin plass i kulturpolitikken. 

NFD blei evaluert av Georg Arnestad på oppdrag frå Norsk kulturråd i 2005. Kulturforskar Georg Arnestad gav i evalueringa NFD stor ære for å ha gitt folkemusikk ein tydelegare plass på den kulturpolitiske dagsorden, og for å vere den organisasjonen som sterkast har bidratt til utvikling av viktige fellestiltak innan feltet.

På landsmøtet i 2009 vedtok NFD at det skulle slåast ihop med Landslaget for spelemenn til ein ny fellesorganisasjon, FolkOrg.

Kjelder
-------

1. ↑  *arkivkopi*, arkivert frå originalen 10. oktober 2007, henta 1. august 2007

Bakgrunnsstoff
--------------

* Nettstad for Norsk Folkemusikk- og Danselag
**Nottamun Town** er ei engelsk folkevise, som kanskje går heilt attende til seint i mellomalderen. Han er populær i Appalachane i USA.

Teksten
-------

Dei fleste versjonane av songen har denne teksten: 

*In Nottamun Town, not a soul to be seen*  

*Not a soul would look up, not a soul would look down*  

*Not a soul would look up, not a soul would look down*  

*To show me the way to fair Nottamun Town*

*I bought me a horse twas called a grey mare*  

*Grey mane and grey tail and green stripe on her back*  

*Grey mane and grey tail and green stripe on her back*  

*Weren't a hair upon her that was not coal black*

*She stood so still threw me to the dirt*  

*She tore at my hide, she bruised my shirt*  

*From saddle to stirrup I mounted again*  

*And on my ten toes I rode over the plain*

*When I got there no one did I see*  

*They all stood around me just looking at me*  

*I called for a cup to drive gladness away*  

*And stifle the dust for it rained the whole day*

*And the King and the Queen and the company more*  

*Came a riding behind and a walking before*  

*Come a stark naked drummer beating a drum*  

*With his hands in his bosom came marching along*

*Sat down on a hard hot cold frozen stone*  

*Ten thousand stood round me but I was alone*  

*Took my hat in my hand to keep my head warm*  

*Ten thousand was drowned that never was born*

I Amerika
---------

Songen vart oppdaga fleire stader gjennom Appalachane og sidan desse stadane ligg fråskilde frå kvarandre tyder det at songen vart ført til Amerika frå England. Songen er spelt inn av mellom andre Jean Ritchie.

Bob Dylan lånte melodien til «"Nottamun town» for hans «Masters of War» frå 1963 frå albumet *The Freewheelin' Bob Dylan*.

Opphav
------

Songen er forholdsvis populær i English Midlands, særleg i Nottinghamshire, Leicestershire, sørlege Yorkshire og Northamptonshire, som støttar teorien om Nottamun i songen er ei omskriving av Nottingham.

Det er mange teoriar om tydinga av songen, men to vert generelt rekna som trulege: 

1. At han kjem frå Feast of Fools eller Mummers Play og deira absurde omvendte verd. 

2. At han syner til den engelske borgarkrigen. I denne krigen stilte Karl I av England opp den første armeen sin kring Nottingham og tittelen kan vere ei omskriving av bynamnet. 

Velkjende versjonar av songen er gjort av Fairport Convention og Bert Jansch.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Nottamun Town» frå Wikipedia på engelsk, den 26. januar 2011.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
* Old Songs
**Vincent Vittoz** (fødd 17. juli 1975) er ein fransk tidlegare langrennar frå Annecy, som i 2005 vart verdsmeister på 30 km og nummer to i verdscupen i langrenn.

### Aktiv

Vittoz fekk sitt internasjonale gjennombrot i desember 2000 med ein andre- og ein tredjeplass i verdscupen. Han tok sin fyrste av sju individuelle sigrar i verdscupen då han 23. november 2002 vann 10 km fristil i svenske Kiruna.

Gjennom 2005-sesongen vann Vittoz tre tevlingar i verdscupen i langrenn. Fyrst vann han 15 km fristil i finske Kuusamo i sluttten av november månad, 1,8 sekund framom tyske Axel Teichmann. Tre veker seinare gjekk han til topps i ein 30 km med skibyte i Ramsau, og midt i januar tok han sin tredje verdscuptriumf i tsjekkiske Nove Mesto. Høgdepunktet for sesongen kom så under Ski-VM 2005 i Oberstdorf, der han spurta inn til gullmedalja i 30 km skibyte, 0,8 sekundar føre Giorgio Di Centa frå Italia og norske Frode Estil. Samanlagt enda Vittoz på andreplass i verdscupen, einast Axel Teichmann plukka fleire poeng.

I OL-sesongen 2006 hamna Vittoz på tredjeplass i verdscupen, med ein einsleg tevlingssiger i Nove Mesto. Også i 2007 og 2008 vann han eitt verdscuprenn for sesongen. I tillegg sikra han seg sigeren i to etapperenn i verdscupturnear. Til saman var han 23 gongar på pallen etter verdscuprenn.

Vittoz la opp i 2011.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Vincent Vittoz» frå Wikipedia på tysk, den 21. februar 2016.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* SUDOC

 |
**Norsk Fjordhestgard** er eit aktivitetssenter for bruk av fjordhest på Breim i Gloppen kommune. Garden vart etablert i 1988 og er driven av ei stifting som dei lokale bondelaga, fjordhestlag, kommunane Gloppen og Stryn står attom, i tillegg til andre organisasjonar i Gloppen kommune. Fjordhestgarden tilbyr ridetimar, rideleirar og kurs i stell av hest. Garden er også regional avlstasjon for fjordhestlaget i Nordfjord.

Norsk Fjordhestgard har eit anlegg med 27 stallplassar, grusbane (250 x 65 meter), ridebane (40 x 25 meter) og ridehall (65 x 25 meter). Til fjordhestgarden høyrer 70 mål innmark, 100 mål utmark og 2-3 kilometer skogsvegar. I tillegg er det bygd ein maratonbane med to faste og to flyttbare hinder. Garden er også lagt til rette for personar med ulike funksjonshemmingar.

Norsk Fjordhestgard er ein vanleg arena for ulike arrangement med riding av fjordhest. Området er også arena for den årlege countryfestivalen «Norsk Country Treff».

Kjelde
------

* *Denne artikkelen bygger på «Norsk Fjordhestgard» frå Wikipedia på bokmål, den 9. juni 2011.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Heimesida til Norsk Fjordhestgard Arkivert 2017-09-22 ved Wayback Machine.