recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Snikkarar avbilda i eit egyptisk gravkammer.
Ein **snikkar** er ein handverkar som driv fint arbeid med tre, til forskjell frå ein tømrar, som gjer grovare arbeid. Snikkarfaget er eit svært gammalt yrke. Tradisjonelt har ein delt det inn i møbel-, maskin- og bygningssnekring; i dag er det delt inn i møbelsnekring og i trevare- og bygginnreiing. Snikkarar kan òg spesialisera seg innan mindre område, som treskjering, tredreiing, bøkkarfag eller båtbyggjing.

Snikkar i verkstaden sin.Foto: Tom Allen

Snikkarar utfører hovudsakleg arbeid med inventar i hus — altså møbel, kjøken, bad, vindauge, dører og trapper. Dei jobbar sjeldan på byggeplassen, men gjer arbeidet sitt på ein snikkarverkstad. Grensa mellom kva som er omfatta av snikkarfaget og kva som er tømring er omstridd, og faga går framleis i noko grad over i kvarandre.

Snikkaropplæring i Noreg
------------------------

Frå og med 2006 startar snikkaropplæringa på vidaregåande skole *Vg1 Design og handverk* eller *Vg1 Bygg- og anleggsteknikk* alt etter kva fagområde ein vil utdanna seg i, eller *Vg1 Teknikk og industriell produksjon* for ein som vil bli industriell møbelsnikkar. På Vg2 nivå kan elevane frå dei ulike grunnkursa velja blant fleire spesialiseringar. Etter to års skulegang må dei gå to år i lære før dei kan avleggja fagprøve eller sveineprøve. Etter to nye år kan dei så ta meisterprøven.

Kjende snikkarar
----------------

*Christ in parents' house* av John Everett Millais (1850).
* Josef frå Nasaret, pleiefar til Jesus i følgje Det nye testamentet
* Snekker Andersen, hovudpersonen i ei juleforteljing av Alf Prøysen

Bakgrunnsstoff
--------------

* Trefag.no

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NKC

 |
**Erling Lægreid** (5. september 1939–25. november 2011) var ein norsk forfattar og journalist tilknytt NRK gjennom fleire tiår. Han er kjend som programleiar, kåsør og kommentator.

Lægreid vaks opp på Årdalstangen i Årdal kommune. Han opplevde den tyske okkupasjonen, då tyskarane byrja bygginga av det som seinare skulle bli Årdal og Sunndal Verk. Lægreid utdanna seg til filolog og tok hovudfag i norsk ved Universitetet i Oslo i 1965. I 1962 var han med på å skipa Riksfondet for nynorsk presse og Dag og Tid. Forutan å skrive om litteratur, film og teater var han tidleg engasjert i den daglege drifta av avisa, og fungerte ei stutt tid som redaktør. Med unntak av to år var han styreleiar i Dag og Tid frå 1967-1989. Frå 2009 og fram til han døydde hadde han ei eiga spalte i avisa kvar han skreiv om personar han hadde møtt gjennom eit langt liv som journalist. Dei siste åra sat han òg som styreleiar i Riksfondet for nynorsk presse.

Lægreid blei tilsett ved NRK i 1970, først i Barne- og Ungdomsavdelinga der han mellom anna var programleiar i *Ungdommens Radioavis* og fjernsynsprogrammet *Flimra*. Seinare var han lenge programleiar for *Søndagsavisa* i P2, og var med på å skapa radiomagasina *Ekko* og *Dagsnytt 18*. Lægreid arbeidde dessutan med fleire andre kulturprogram, og bidrog som kommentator og kåsør både i fjernsyn og radio.

Lægreid gav også ut fleire bøker.

Bibliografi
-----------

### Bøker

* 1985 – *Slik greidde vi oss! : daglegliv under krigen 1940–45* (Oslo: Samlaget). ISBN 82-521-2640-5 I fulltekst ved nb.no  [Redaktør saman med Yngvar Ustvedt]
* 1993 – *Då Noreg gjekk av skaftet : hogg i 80-åras elleville historie* (Oslo: Samlaget). ISBN 82-521-4024-6 I fulltekst ved nb.no
* 1994 – *Bak maska* (Oslo: Samlaget). ISBN 82-521-4400-4 I fulltekst ved nb.no
* 2005 – *Britt Smelvær* (Leikanger: Skald). ISBN 82-7959-056-0  [Tekstar av Erling Lægreid, Jorunn Veiteberg og Britt Smelvær]
* 2006 – *Han* (Oslo: H Press). ISBN 82-92532-10-2
* 2011 – *Nærgåande skisser* (Oslo: Samlaget). ISBN 978-82-521-7983-5
* 2012 – *Fleire nærgåande skisser* (Oslo: Samlaget). ISBN 978-82-521-8170-8

### I tidsskrift - eit utval

* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

Prisar
------

* 2006 – Amboltprisen

Kjelder
-------

1. ↑  Svein Gjerdåker, Ola Mestad og Ola Relling (2011). «Erling Lægreid 1939-2011». *Dag og Tid* (48): 16.

* «Erling Lægreid» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 28. juni 2010.
* Erling Lægreid i *Stemmer fra arkivet* på NRK.no
* «Erling Lægreid er død», NRK.no

Bakgrunnsstoff
--------------

* Portrett av Erling Lægreid på NRK.no.
* Om Erling Lægreid i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* LCCN
* ISNI
* SUDOC

 |
**Byprefektur** (kinesisk 地级市, *dìjí shì*, 'regionnivå-by') viser til ei administrativ eining i Folkerepublikken Kina. Ho ligg mellom den større provinsen og det mindre fylket. 

Det første byprefekturet vart danna den 5. november 1983. Frå byrjinga av 1980-åra har prefekturbyar i stor grad overteke stillinga til dei eldre prefektura. Eit vanleg prefektur må oppfylla fleire kriterium for å få status som byprefektur: Dei må ha eit bymessig område med over 250 000 innbyggjarar, industri med verdiskaping på over 2 billionar yuan, tertiærnæringar som er større enn primærnæringar i området og står for minst 35 % av verdiskapinga, og inntektene til dei lokale styresmaktene må vera på over 200 millionar yuan.

Dei fleste provinsane har hovudsakleg byprefektur på det neste nivået. Av 22 provinsar og fem autonome område i Kina er det berre i tre provinsar (Yunnan, Guizhou, Qinghai) og to autonome regionar (Xinjiang og Tibet) som har fleire enn tre administrative einingar under seg med annan status. 

Dei største byprefektura er Baoding i provinsen Hebei, Zhoukou i Henan, Nanyang i Henan og Linyi i Shandong. Alle desse har fleire innbyggarar enn Tianjin, som er den minst folkerike byprovinsen i landet. 

Mellom byfylke og byprefektur ligg «lågare byprefektur», eit byfylke med mynde som ligg tett oppunder den til eit byprefektur. Femten store byprefektur er blitt gjevne status som lågare byprovinsar, noko som gjev dei ein god del meir sjølvstyre.

Sjå òg
------

* Oversyn over byprefektur i Kina

Kjelder
-------

* 

* *Denne artikkelen bygger på «Prefecture-level city» frå Wikipedia på engelsk, den 22. september 2009.*
Kart over Victoria land.
**Victoria Land** er ein region i Antarktis som grensar i aust til Ross isbrem og Rosshavet og i vest til Oates Land og Wilkes Land. Det vart oppdaga av kaptein James Clark Ross i januar 1841 og kalla opp etter dronning Victoria. Klippa Minna Bluff vert ofte rekna som det sørlegaste punktet i Victoria Land, og skil Scott Coast i nord frå Hillary Coast i Ross Dependency i sør. 

I regionen finn ein fjellkjeder som Dei transantarktiske fjella og McMurdo Dry Valleys (det høgaste punktet er Mount Abbott i Northern Foothills), og lågland kalla Labyrinth. Tidlegare ekspedisjonar i Victoria Land vart mellom anna gjort av James Clark Ross og Douglas Mawson.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Victoria Land» frå Wikipedia på engelsk, den 14. oktober 2012.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  «Victoria Land». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 14. oktober 2012.
2. ↑  «Victoria Land». *The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition*. Columbia University Press. 2001-05. Henta 14. oktober 2012.

Koordinatar: 71°15′S 163°00′E﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* SUDOC
* GeoNames

 |
Christiania Fusel & Blaagress i Larvik i 2008.
**Christiania Fusel & Blaagress** er ei norsk musikkgruppe som speler bluegrassinspirert folkrock med eit komisk tilsnitt. Gruppa blei starta i februar 1968 av ei gruppe som kjende kvarandre frå Dolphins viseklubb i Oslo. Ho gav berre ut éin singel og eitt album, men har halde fleire konsertar.

Dei første medlemmene, som spelte inn singelen «Det kjem nok betre tider» / «Mamma vi’kke ha», var:

* Kari Svendsen (banjo, tuba/baryton)
* Gerd Gudding (fele)
* Anne Elisenberg (fele, vaskebrett)
* Fredrik Wibe (bass, vaskebaljebass)
* Kåre Schanche (gitar)
* Øystein Sunde (gitar, mandolin)

Musikarane som var med på albumet *Som varmt hvetebrød i tørt gress* var:

* Anne Elisenberg - banjo
* Einar Mjølsnes - fele, hardingfele
* Fredrik Wibe - bass, vaskebaljebass
* Wiggo Elisenberg - gitar, klarinett, vaskebrett
* Øystein Sunde - akustisk og el-gitar, dobro, steel guitar og mandolin

Albumet var det første der ein brukte hardingfele saman med elektrisk gitar. Gruppa si tolking av «Fanitullen» blei særleg godt kjend.

Kjelder
-------

* *Delar av denne artikkelen bygger på «Christiania Fusel & Blaagress» frå Wikipedia på bokmål, den 15. mai 2010.*

* Historie ved spinner.no
* Christiania Fusel & Blaagress ved myspace.no

Bakgrunnsstoff
--------------

* Historie ved spinner.no
* Christiania Fusel & Blaagress ved myspace.no
**Vida Vencienė**, fødd **Mogenytė**, (fødd 28. mai 1961) er ein litauisk tidlegare langrennar frå Ukmergė som vart olympisk meister på 10 km i 1988, då ho representerte Sovjetunionen.

Vencienė debuterte i verdscupen i langrenn med ein femteplass på 10 km i kanadiske Bibawik i desember 1985. Ho deltok på 10 km då Ski-VM 1987 fann stad i Oberstdorf, der ho enda på 13. plass. OL-sesongen 1988 vart ho nummer to på ein 10 km i sovjetiske Kavgolovo, hennar nest beste plassering i eit verdscuprenn. Seks veker seinare kom høgdepunktet då ho vann gullmedaljen på 10 km og deretter tok bronsemedaljen på 5 km under Vinter-OL 1988 i Calgary. Året etter var sjuandeplassen på tremila hennar beste prestasjon i Ski-VM 1989.

Sesongane 1992-94 deltok Vencienė i dei internasjonale meisterskapane som representant for Litauen. Ein 11. plass på 15 km ved Vinter-OL 1992 i Albertville vart ståande som det beste resultatet frå den perioden.

Kjelder
-------

* *Sportsboken*, aktuelle årgangar.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF

 |
**Kismul** er ein gard i Fana i Bergen kommune på sør- og søraustsida av Kalandsvatnet. 

Det er framleis gardsdrift på garden.

Namn
----

Gardsbruk på Kismul
Namnet kan ha samanheng med det norrøne *kjóss*, som tyder «lita vik» og *múli*, som tyder mule, som i eitt breitt nes eller ein bergknaus.

Historie
--------

Garden høyrte i mellomalderen til Lyse kloster, og etter reformasjonen til Lyseklostergodset. Frå kring 1874-1876 i bondesjølveige. 

Nesttun-Osbanen hadde ein stasjon på Kismul.

Geografi
--------

Garden dekkjer den austlege delen av sørsida langs Kalandsvatnet, vest for Kalandseidet. Den austlege grensa går ved Ertrevågen, og sørover til kommunegrensa mot Os, like nord for Lyshornet (405 moh). Den vestlege grensa går frå midten av Ulvvatnet og nordover. 

Garden grensar til Fortunet i aust, Kaland og Austevoll i nordaust, Smådal i nord, Sæle i vest, og Hamre i sørvest. I sør ligg Os kommune.

Kjelder
-------

* Gunnar Hagen Hartvedt og Norvall Skreien (2009). *Bergen Byleksikon* (5 utg.). Oslo: Kunnskapsforlaget. ISBN 978-82-573-1761-4.
* Bergenskart - stednavnskart Arkivert 2020-02-17 ved Wayback Machine.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Kismul**
Hamar domkyrkje
Domkyrkjeruinane 
Foto:
Axel Lindahl/Norsk folkemuseum
 

**Hamar bispedømme** er eit bispedømme i Den norske kyrkja. Bispesetet er på Hamar med Hamar domkyrkje.

### Historie

Hamar bispesete vart oppretta i 1153. 
Ved reformasjonen i 1537 vart biskop Mogens send til Danmark som fange og døydde i 1542. Hamar bispedømme vart då lagt inn under Oslo. Ei svensk hæravdeling la Hamardomen i ruinar i 1567 under den nordiske sjuårskrigen. Ruinane står i dag under glas og fungerer både som kyrkje, kulturminne og turistattraksjon.

Hamar bispedømme vart skilt ut att i 1864. Vang kyrkje var biskopkyrkje i to år, fram til 1866, då Hamar domkyrkje stod ferdig.

### Biskoper i Hamar bispedømme 1864-2006

Halvor Olsen Folkestad 1864-1887  

Arnoldus Hille 1887-1906  

Christen Brun 1906-1917  

Otto Jensen 1917-1918  

Gustav Johan Fredrik Dietrichson 1918-1922  

Mikkel Bjønness-Jacobsen 1922-1934  

Henrik Hille 1934-1947  

Kristian Schjelderup 1947-1964  

Alexander Johnson 1964-1974  

Georg Hille 1974-1993  

Rosemarie Köhn 1993-2006  

Solveig Fiske 2006-

### Prosti

Hamar bispedømme har følgjande prosti: 

|  |  |
| --- | --- |
| Hamar domprosti 
Hadeland og Land prosti
Nord-Gudbrandsdal prosti
Nord-Østerdal prosti
Ringsaker prosti | Solør, Vinger og Odal prosti
Sør-Gudbrandsdal prosti
Sør-Østerdal prosti
Toten prosti
Valdres prosti |

### Fellesråd

Bispedømmet har har følgjande fellesråd: 

|  |  |
| --- | --- |
| Alvdal 
Eidskog 
Elverum 
Engerdal 
Etnedal 
Folldal 
Gausdal 
Gjøvik 
Gran 
Grue 
Hamar 
Jevnaker
Kongsvinger 
Lesja 
Lillehammer 
Lom 
Lunner 
Løten 
Nord-Aurdal 
Nord-Fron 
Nord-Odal 
Nordre Land 
Os 
Rendalen  | Ringebu 
Ringsaker 
Sel 
Skjåk 
Stange 
Stor-Elvdal 
Søndre Land 
Sør-Aurdal 
Sør-Fron 
Sør-Odal 
Tolga 
Trysil 
Tynset 
Vang 
Vestre Slidre 
Vestre Toten 
Vågå 
Våler 
Østre Toten 
Øyer
Øystre Slidre 
Åmot 
Åsnes  |

| * v
* d
* e
Bispedømme i Den norske kyrkja |
| --- |
|  | Agder og Telemark  • Bjørgvin  • Borg  • Hamar  • Møre  • Nidaros  • Nord-Hålogaland  • Oslo  • Stavanger  • Sør-Hålogaland  • Tunsberg |  |

| * v
* d
* e
Prosti i Hamar bispedømme |
| --- |
| Hadeland og Land • Hamar • Nord-Gudbrandsdal • Nord-Østerdal • Ringsaker • Solør, Vinger og Odal • Sør-Gudbrandsdal • Sør-Østerdal • Toten • Valdres |
*For den spanske prinsessa, sjå Sofía av Spania (2007).* 

**Sofía** (fødd **Sophia Margaret Victoria Frederica av Hellas og Danmark**, 2. november 1938) er dronning av Spania og gift med kong Juan Carlos I av Spania. Kongen abdiserte i 2014, men Sofía har framleis dronningtittelen. 

Sofia høyrer til huset Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg og vart fødd som prinsesse av Hellas og Danmark. Ho var det eldste av borna til kong Paul I av Hellas og dronninga hans Friederike, som opphavleg var prinsesse av Hannover. Sofia har to yngre sysken; broren kong Konstantin II av Hellas, og dessutan systera prinsesse Irene. Ho er oldebarn av keisar Vilhelm II av Tyskland på både fedrane og mødrene side. 

Delar av barndomen var ho i Egypt og Sør-Afrika, etter at familien hennar måtte flykte frå den greske borgarkrigen. I 1946 reiste ho tilbake til Hellas, før ho vart send på den prestisjefulle tyske internatskolen Schule Schloss Salem. Deretter studerte ho musikk og arkeologi i Athen, og deltok ved dei sommar-OL i 1960 i Roma. 

14. mai 1962 gifta prinsesse Sofia seg med den spanske prinsen Juan Carlos. Han vart i 1969 utropt som tronfølgjar av Spanias diktator, Francisco Franco, og då Franco døydde 22. november 1975, vart Juan Carlos og Sofia Spanias kongepar. 

Dei har tre born: 

* Prinsesse Elena av Spania (f. 1963)
* Prinsesse Cristina av Spania (f. 1965)
* Prins Felipe, Fyrste av Asturias (f. 1968)

Sofia vart i 1982 tildelt storkors av St. Olavs Orden. I 2001 mottok ho Ordenen til den kvite ørn frå Polens president. Ho er æresdoktor ved fleire universitet og medlem av Roma-klubben. 

Ho snakkar spansk, gresk, tysk, fransk og engelsk.



|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* NKC
* BNE
* Munzinger (iba)

 |
**«With Frohavet»**, tidlegare **«Silver River»**, er eit lasteskip bygd i 2007 ved Myklebust Verft AS. Skipet er eigd av Egil Ulvan Rederi. «With Frohavet» er eit stykkgodsskip, òg kalla reefer. Skipet er tilpassa stykkgods, som båtar, kontainerar og pallar, med høve for kjøle- og frysevarar. Skipet er utstyrt med losseutstyr for fiskefôr, 180 t/timen.

Historie
--------

Skipet vart bygd i 2007 som «Silver River». I 2018 vart lasteskipet «Silver River» segla til Halsnøy Dokk. Her skulle det byggjast om til nye «With Frohavet», for Egil Ulvan Rederi. «With Frohavet» fekk montert forsyningsanlegg for fôr, og skulle gå i rute frå Estland til Nord-Troms.

Referansar
----------

1. ↑  «WITH FROHAVET». Henta 9. mars 2021.
2. ↑  «"With Frohavet" (ex. "Silver River") og "With Junior" byggast om ved Halsnøy Dokk» (på engelsk). Henta 9. mars 2021.

* *Denne artikkelen bygger på «With Frohavet» frå Wikipedia på bokmål, den 11. april 2021.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* 26623 DNV GL

 |
*Denne artikkelen handlar om distriktet. For elva, sjå Sense-elva.* 

**Sense** (tysk, på fransk *Singine*) er eitt av sju distrikt i kantonen Fribourg i Sveits. Distriktet har eit areal på 265,3 km² og hadde 41 113 innbyggarar i 2010. Sense ligg heilt aust i kantonen og har ei lang austgrense mot kantonen Bern. Distriktet har namn etter elva Sense som for ein lengre del er grenseelv mot kantonen Bern. Hovudstad er Tafers, ein kommune som ligg ganske sentralt i distriktet.

Sense omfattar 17 kommunar. Düdingen og Wünnewil-Flamatt er dei to kommunane med meir enn 5 000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Alterswil, Bösingen, Brünisried, Düdingen, Giffers, Heitenried, Plaffeien, Plasselb, Rechthalten, Schmitten, St. Antoni, St. Silvester, St. Ursen, Tentlingen, og Ueberstorf.

Tysk er offisielt språk i distriktet.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Sense District» frå Wikipedia på engelsk, den 23. januar 2012.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* HDS
* GeoNames

 |
**Kenenisa Bekele** (fødd 13. juni 1982) er ein etiopisk langdistanseløpar som spesialiserer seg på 5000 meter og 10 000 meter. Han held både verdsrekorden og den olympiske rekorden på begge distansane.

Under sommar-OL 2004 i Athen tok Bekele sølv på 5000 meter, berre slått av legenden Hicham El Guerrouj. Bekele vann gull på 10 000 meter same året. Under sommar-OL 2008 i Beijing var Bekele uslåeleg og tok gull på begge distansane. I tillegg har han VM-gull i langdistanseløp frå Paris i 2003, Helsingfors i 2005, Osaka i 2007 og Berlin i 2009.

Kenenisa Bekele deltok under sommar-OL 2012 i London i 2012. Same året fekk han Bislett-medaljen for store idrettsbragder på Bislett stadion.

Kjelder
-------

1. ↑  «Bislettmedaljen/The Bislett Medal» (PDF). Diamond League Oslo. Arkivert frå originalen (PDF) 29. januar 2017. Henta 29. januar 2017.

* «Kenenisa Bekele» (på engelsk). Sports-Reference. Arkivert frå originalen 2. desember 2016. Henta 29. januar 2017.
* (en) Kenenisa Bekele – Profil på nettsida til IAAF

* *Denne artikkelen bygger på «Kenenisa Bekele» frå Wikipedia på engelsk, den 3. september 2012.*



|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* BBC Things
* Munzinger (sport)

 |
**Softrock** (stundom òg kalla *light rock* eller *easy rock*) er ein musikksjanger der ein nyttar teknikkar frå rock and roll til å lage mjukare og meir lyttarvennleg musikk, ofte for arbeid eller bilkøyring. Softrock vert ofte sunge i høgare tonehøgd enn rock og tekstane fokuserer ofte på generelle tema som kjærleik, kvardagsliv og forhold. Det vert ofte nytta mykje piano, synthesizer og stundom saksofon i sjangern. Enkelte gonger vert det nytta elektrisk, akustisk eller 12-strengsgitar.

Historie
--------

Softrock oppstod som ein musikksjanger tidleg i 1970-åra, både som ein reaksjon på at det hadde oppstått tyngre musikk (hardrock og heavy metal) som dominerte rock på denne tida, samt ei avspegling av endringar hos den oppveksande generasjonen tidleg på 70-talet. Det som skil softrock på 1970-talet frå liknande musikk på 1960-talet, som i mangel på eit betre uttrykk berre vart kalla «pop», vart at popmusikken på 1960-talet eksisterte for dei som rett og slett ikkje likte rock. I 1960-åra var popartistar ofte vokalistar frå tida før rocken på 1960-talet oppstod. Softrock utvikla seg derimot ut frå rock og kan reknast som ein rockesjanger. 

Softrock vart særs populær seinare på tiåret. I 1977 spelte enkelte radiostasjonar berre softrock. Rundt denne tida hadde bandet Chicago, som tidlegare hadde vore eit jazz-rock-band, byrja å spele softrock og fekk stor kommersiell suksess. Det britisk-amerikanske bandet Fleetwood Mac oppnådde størst suksess etter at dei tilpassa seg denne sjangeren. Albumet deira *Rumours* er eit av dei bestseljande platene gjennom tidene. Sjølv Led Zeppelin, som av enkelte vert rekna for å vere sjølve faneberarane for hardrock, var innom sjangeren med songar som «All My Love» frå 1979. Andre populære band innan softrock var the Carpenters og Bread.

I 1980-åra hadde musikksmaken endra seg og radioformata tilpassa seg dette. Denne sjangeren utvikla seg etter kvart til det som vart kalla «adult contemporary», ein popsjanger som viser mindre spor av rock enn softrock gjorde.

Sjå òg
------

* Adult contemporary
* Stadionrock
* Yacht-rock
* Powerballade

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Soft rock» frå Wikipedia på engelsk, den 12. september 2008.*

1. 1 2 3 4   Allmusic

| * v
* d
* e
Rock |
| --- |
| Alternativ rock • Beatmusikk • Bluesrock • Boogaloo • British Invasion • Canterbury scene • C-rock • Countryrock • Folkrock • Fratrock • Garasjerock • Glamrock • Hardrock • Heavy metal • Humorrock • Instrumental rock • Jam • Krautrock • Kristen rock • Kunstrock • Poprock • Powerpop • Progressiv rock • Psykedelisk rock • Pub rock i Australia • Pub rock i Storbritannia • Pønkrock • Rap-rock • Rockabilly • Rock ’n’ roll • Sambarock • Softrock • Southern rock • Stardionrock • Stonerrock  • Surferock • Tyrkisk rock |
**Soffi Kaarbø Schønning** (fødd 2. oktober 1895 i Kabelvåg, død 9. september 1994) var ein norsk opera- og konsertsongar (koloratursopran).

Schønning studerte under Borghild Langaard i Christiania (Oslo), og under Louisa Cappiani i London. Ho gjorde sin profesjonelle operadebut i 1924. I 1928 slutta ho seg til Stockholmsoperaen der ho debuterte som Gilda i *Rigoletto* under leiing av Armas Järnefelt. Same året debuterte ho ved Royal Opera House i London, der ho også song i 1932-1933. Ho song også fleire gonger ved Glyndebourne Festival Opera. I 1938 debuterte ho på Nationaltheatret i Oslo som Olympia i *Hoffmann*. I 1940 skapte ho rolla som Ingeborg i verdspremiera av Arne Eggens *Olav Liljekrans* på Nationaltheatret. Same år song ho Musetta i *La Boheme* på Det Nye Teater. Ho var spesialisert i reportuaret til koloratursopranen og mellom andre roller ho hadde kan nemnast Konstanze i *Die Entführung aus dem Serail*, Philine i *Mignon*, Nattas dronning i *Tryllefløyta*, og tittelrolla i *Lakmé*.

Under andre verdekrigen hadde Schønning ein omfattande konsertserie med Waldemar Johnsen i London. Saman hadde dei meir enn hundre framføringar med norsk musikk. I løpet av denne tida gifta ho seg med redaktør Jonas Schanche Jonasen. Paret slo seg seinare ned i Sandnes, og Schønning arbeidde som sangpedagog i Stavanger fram til ho var 80. Den mest kjende eleven hennar var kontraalten Eva Gustavson. Schønning døydde 98 år gamal i Sandnes i 1994.

Referansar
----------

* *Denne artikkelen bygger på «Soffi Schønning» frå Wikipedia på engelsk, den 4. desember 2011.*

1. ↑  «Soffi Schønning (1895-1994)». *Norsk operahistorie*.
Koordinatar: 31°48′13.53″N 35°6′9.03″E﻿

**Kiryat Ye'arim** (hebraisk קִרְיַת יְעָרִים), òg kalla **Telz-Stone**, er ein by (lokal kommune) i Jerusalem distrikt i Israel.

I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Kiryat Ye'arim mot slutten av 2005 3 100 innbyggjarar, hovudsakleg jødar. Han er ein haredi-by med mange emigrantar frå Nord-Amerika, Europa og Sør-Afrika.

Geografi
--------

Kiryat Ye'arim ligg kring 10 km vest for Jerusalem, like nord for hovudvegen mellom Tel Aviv og Jerusalem. Nordaust for Kiryat Ye'arim ligg den arabiske byen Abu Ghosh. Kiryat Ye'arim ligg mellom 662 og 750 meter over havet.

Historie
--------

Kiryat Ye'arim er kalla opp etter Kiriath-Jearim som er nemnt i Bibelen i samband med at kong David frakta Paktas ark til Jerusalem. Her skal arka ha lagt i 20 år, før David frakta han til Jerusalem (Første Krønikebok 13, 5-8). Somme meiner at ein nærliggande tell er restane av den bibelske byen. Ein annan teori er at den bibeslek byen er Abu Ghosh. Namnet Telz-Stone var til ære for grunnleggnaren og styreformannen i American Greetings, Irving I. Stone, som finansierte landsbyen. 

Kirjath Jearim. ca. 1904.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Kiryat Ye'arim» frå Wikipedia på engelsk, den 10. oktober 2014.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  «Local Authorities i Israel 2005, Publication #1295 - Municipality Profiles - Kiryat Ye'arim» (PDF) (på hebraisk). Israelsk statistisk sentralbyrå. Henta 6. oktober 2014.

| * v
* d
* e
Jerusalem distrikt |
| --- |
| Byar | Beit Shemesh**·** Jerusalem |  |
| Lokale kommunar | Abu Ghosh**·** Kiryat Ye'arim**·** Mevaseret Zion |
| Regionale kommunar | Mateh Yehuda |
| Sjå òg: | Stor-Jerusalem |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GeoNames

 |
**Sofie av Noreg og Sverige** (9. juli 1836–30. desember 1913) var dronning av Noreg og Sverige. Ho var dotter av hertug Vilhelm I av Nassau og prinsesse Pauline av Württemberg i hertugdømmet Nassau. Sofia gifta seg med den framtidige kong Oscar II den 6. juni 1857 på slottet i Wiesbaden-Biebrich. I Sverige brukte ho namneforma Sophia, i Noreg Sophie. 

Sofie var liberal og hadde ein modererande innverknad på mannen sin, blant anna ved krisesituasjonane i unionen mellom Sverige og Noreg. Ho var sterkt skeptisk til den tyske keisaren Vilhelm II, som ho rekna som militaristisk. Dronning Sofie var under sommarferiane i perioden 1892-1904 i Noreg, på garden Skinnarbøl ved Kongsvinger. Som noregsven bidrog ho til at det ikkje vart krig mellom Sverige og Noreg ved unionsoppløysinga i 1905. 

I Oslo er Sofies gate og Sofies plass oppkalla etter henne, og det er òg Dronningfossen i Hoffselva vest i byen. Ho gav namnet sitt til institusjonen Sophies Minde, som opna i Skådalen i Oslo i 1902 etter at ho og kong Oscar i 1897 hadde gjeve eit innsamla fond til Arbeidsskole for Vanføre som var skipa i 1892 av systrene Agnes og Nanna Fleischer. Institusjonen vart i nyare tid ein del av Oslo universitetssykehus HF.

Bakgrunnsstoff
--------------

* *Norges siste unionsdronning*. Aftenposten 10. juli 2005
* SNL-artikkel biografi SNL-artikkel biografi – WebCitation

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* LIBRIS
* ICCU

 |
Kiselgur
**Kiselgur**, **diatomitt** eller **diatoméjord** er ein porøs jordart som liknar på leire. Kiselgur er danna ved at skala frå kiselalgar (diatomear) og anna kiselhaldig materiale vert avleira som sediment. Kiselgurane er lyse, lette og jordaktige. 

Opphavleg vart dynamitt framstilt som gurdynamitt ved absorbsjon av nitroglyserin i kiselgur. Sidan kiselgur er porøs og lett, vert han mykje nytta som både isolasjonsmateriale, lett murstein, isolasjonsmateriale, filter og som tilsettingsstoff i måling og plast. Kiselgur blir òg brukt som mekanisk insektsdrepar. Sidan han er porøs, tar kiselgur livet av lopper og andre insekt ved at dei tørkar ut og døyr når dei får kiselgur på seg. 

Kiselgur kan vere gode reservoarbergartar for petroleum, slik som Belridge-diatomitten i San Joaquin-bassenget i California i USA.

Sjå òg
------

* Biomineralisering
* Diatom
* Podsol
* Perlitt

Kjelder
-------

* *Delar av denne artikkelen bygger på «Kiselgur» frå Wikipedia på bokmål, den 25. september 2010.*

* «diatomitt» i *Store norske leksikon*, snl.no.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NDL

 |
**Teorbe** (òg *theorbe*) er eit strengeinstrument av klimpretypen.

Namnet «teorbe» ([italiensk]] *tiorba*, fransk *théorbe*, engelsk *theorbo*) kan nyttast om fleire ulike bassluttar som har det til felles at dei er utstyrte med ein ekstra kasse for bass-strengane: liuto attiorbato, arciliuto, chitarrone, fransk théorbe des pieces, engelsk theorbo, erkelutt og barokklutt. Etymologien til namna er enno ikkje avklart. 

Den nye musikken frå rundt 1600 (monodi, Giulio Caccini) kravde instrument med eit djupt bassregister til akkompagnering. Djupe tarmstrengar kan ein anten gjere lengre eller tjukkare, men særs tjukke tarmstrengar har dårleg klang så ein forlenga halsen til instrumenta og sette på ein ekstra kasse for strengar og stemmeskruar. 

Eit anna kjenneteikn ved dei ulike teorbetypane er storleiken og det lange gripebrettet som kan variere mellom 76 og 98 cm. Ein kunne ikkje lage så lange tarmstrengar som samtidig skulle gje ein høg tone så ein stemte det første og delvis òg det andre strengeparet (kor) ein oktav ned (chitarrone, théorbe des pieces) slik at det tredje koret er høgast stemt. 

Dei viktigaste teorbistane i Italia var Johann Hieronymus Kapsberger og Alessandro Piccinini. Så langt kjenner ein ikkje solomusikk for teorbe frå England, men William Lawes og andre brukte det i kammermusikk. I Frankrike vart teorben brukt til etter 1750 både i kammermusikk og i orkestermusikk (Nicolas Hotman, Robert de Visée). I hofforkestra i Wien, Bayreuth og Berlin var det teorbistar til langt etter 1750 (Ernst Gottlieb Baron, Francesco Conti).

Solomusikk for teorbe vart notert både i lutt- og gitartabulatur.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Teorbe» frå Wikipedia på bokmål, den 3. april 2010.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Lynda Sayce (engelsk)
* Arto Wikla (engelsk)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC

 |
**Ken Scott** (fødd 20. april 1947 i London) er ein engelsk plateprodusent og lydteknikar.

Karriere
--------

Scott starta 16 år gammal og arbeidde i lydbandbibiloteket i Abbey Road Studios. Han vart lydteknikar for artistar som The Beatles, Jeff Beck, Pink Floyd, The Rolling Stones og Procol Harum.

Scott flytta til Trident Studios der han arbeidde med artistar som Elton John, Harry Nilsson, Mahavishnu Orchestra, America og George Harrison på det bestseljande albumet *All Things Must Pass*.

Scott var så medprodusent på David Bowie-albuma *Hunky Dory* (1971), *The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars* (1972), *Aladdin Sane* (1973) og *Pin Ups* (1973) før han produserte Supertramp, The Tubes, Dixie Dregs, Devo, Missing Persons, Kansas, Happy The Man og Level 42.

I nyare tid har Scott spelt inn fleire legendariske trommeslagarar for eit VST-instrument kalla EpiK Drums - A Ken Scott Collection.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Ken Scott» frå Wikipedia på engelsk, den 30. april 2011.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑
2. ↑  *arkivkopi*, arkivert frå originalen 29. juni 2011, henta 30. april 2011
3. ↑
4. ↑  *arkivkopi*, arkivert frå originalen 4. mai 2007, henta 30. april 2011
5. ↑

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell side
* Ken Scott på Discogs
* Videointervju med Ken Scott i Abbey Road Studios

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NKC

 |
**Arbeidermaktgruppa** (**AMG**) starta då ein stor trotskistisk minoritet blei ekskludert frå Sosialistisk Ungdom (SU) i 1981. Av di opposisjonen var meir enn ein tredel av medlemene blei SU formelt lagt ned og stifta på ny dagen etter, med inviterte medlemer. 

AMG dreiv i fleire år med sjølvstendig arbeid, særleg med fagleg-politisk innretting. Gruppa la òg vekt på militærpolitikk, og var i mykje i søkjelyset i 1986, då AMG-medlemen Steinar Nørstebø vart tiltala for å drive antimilitaristisk propaganda i ei sak som hamna i Høgsterett.

I 1985 braut storparten av medlemene i AMG og starta Internasjonale Sosialistar (IS). Då Raud Valallianse (RV) på landsmøtet i 1991 vart riven laus frå Arbeidaranes Kommunistparti (AKP) og vart ein sjølvstendig medlemsorganisasjon, var representantar frå AMG til stades og gav uttrykk for støtte til RV.

AMG gjekk i oppløysing midt på 1990-talet. Mellom dei framståande AMG-medlemene i RV på det tidspunktet var Anders Ekeland (no medlem i SV), Steinar Nørstebø (no medlem i SV), Rune Soma og Roar Ellingvåg.

Einskildpersonar frå Revolusjonært Forbund, AMG og tidlegare medlemer av IS skipa i årsskiftet 1999/2000 organisasjonen Forbundet Internasjonalen (FIN).

Bakgrunnsstoff
--------------

* Nettstaden til Forbundet Internasjonalen (Ikkje oppdatert etter 2003)
Svarte hol er eit omgrep ein er komne fram til gjennom teoretisk fysikk.
**Teoretisk fysikk** er ei grein av fysikken som prøver å finna ein modell for røynda som kan forklara og forutsjå fysiske fenomen. Han skil seg frå eksperimentell fysikk, som går ut på å studera fenomen og prøva ut teoriar.

Fysikkteoriar kan basera seg på observerte fenomen, eller gå vidare utan prov frå den eksperimentelle fysikken. Dersom teorien går for langt i frå det som er observert og utprøvd, kan han gå seg vill. Fysikkeksperiment kan òg plutseleg finna nye fenomen som teorien ikkje forklarer. Då må ein leita etter ein ny teori som forklarer dette.

Ettersom teoretisk fysikk skildrar den fysiske verda kan ein ikkje utleia teorien frå grunnleggjande aksiom, slik ein til dømes kan gjera i matematikken. I staden fortel dei kva ein har observert tidlegare, og gjev spådommar om kva ein vil kunne observera. 

Fysikkteoriar kan oppnå truverde ved at dei gjev spådommar som er korrekte og ikkje forutseier noko som er feil. Teoriar som er enkle blir sett på som betre enn meir innvikla teoriar. Ein føretrekk òg teoriar som forklarar mange ulike fenomen, framfor ei rekkje ulike teoriar som kvar skildrar eitt enkelt fenomen.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* GND
* NKC
* NDL

 |
|  |
| --- |
| Artikkelen inngår i serien om
**Domstolar i Noreg** |
| **Alminnelige domstoler** |
| Høgsterett
Lagmannsrett
Tingrett
Forliksråd |
| **Særdomstoler** |
| Riksrett
Arbeidsretten
Jordskifterett
Skjønnsretten

---

Domstoladministrasjonen |

**Arbeidsretten** er ein særdomstol i Noreg som handsamar tvistar som knyter seg til tariffavtalar. Tariffavtalar er avtalar mellom ei fagforeining og ein arbeidsgjevar eller ei arbeidsgjevarforeining om løns- og arbeidsvilkår. 

Arbeidsretten blei oppretta ved arbeidstvistlova av 1915, med verknad frå 1. januar 1916. Arbeidsretten blir i dag regulert av arbeidstvistlova av 1927. 

Retten er i den einskilde saka sett saman av ein fast dommar og seks tilkalla meddommarar. Tre av dei sju er juristar. Fire er lekdommarar. To av desse er oppnemnde etter forslag frå LO. To er oppnemnde etter forslag frå NHO. 

Arbeidsretten sitt verkeområde er hovudsakleg følgjande sakstyper:

* tvistar om tariffavtalar: om dei eksisterer, er gyldige og korleis dei skal forståast
* tvistar om brot på fredsplikta i arbeidslivet
* tvistar om erstatningsansvar i samband med tariffbrot og ulovleg arbeidsstans (streik)

Spesielt for Arbeidsretten er at dommane som hovudregel ikkje kan påankast. Årsaka til dette er at tariffavtalen etter ein gitt periode skal reforhandlast under tariffoppgjeret. partane vil dermed få høve til å endre avtalen, dersom dei er usamde i retten si tolking av den gjeldande tariffavtalen. 

Arbeidsretten sine avgjerder blir samla i domssamlinga *Dommer og kjennelser av Arbeidsretten* (ARD).

Tvistar om individuelle arbeidsavtaler (så som avskil og oppseiing) blir handsama i dei vanlege domstolane.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Arbeidsretten si heimeside, vitja 20. september 2011
* Arbeidstvistlova hos Lovdata
**Arbeidsdepartementet**, opphavleg **Departementet for de offentlige Arbeider**, var eit norsk departement som vart oppretta 1. september 1885 og nedlagd den 22. februar 1946. Den første statsråden med ansvar for dette departementet var Hans Rasmus Astrup, som sat frå opprettinga til 1887.

Då departementet vart oppretta fekk det tildelt oppgåver frå: 

* Indredepartementet - vegar, jernbane, brannvesen m.m.
* Marine og postdepartementet - hamnevesenet
* Kyrkje- og undervisingsdepartementet - den europeiske gradmålinga, tekniske skular og undervisningsanstaltar

Frå 1944 til utgangen av 2. verdskrig heitte departementet Trafikkdepartementet, men fekk attende både namn og struktur som Arbeidsdepartementet då krigen slutta. Frå 1946 fekk departementet endra ansvarsområde, og vart omdøypt til Samferdsledepartementet.

Vidare har fylgjande departement eksistert:

* 20. desember 1948–31. desember 1989: Kommunal- og arbeidsdepartementet
* 1. januar 1998–1. oktober 2004: Arbeids- og administrasjonsdepartementet

Referansar
----------

1. ↑  Samferdselsdepartementet - *Statsråd 1885 -*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Arkivverket - *Arbeidsdepartementet 1885-1946*
Det israelske flagget. Storleikstilhøvet er: 8:11
Det israelske handelsflagget.
Det israelske orlogsflagget.
**Det israelske flagget** er danna av ei blå davidsstjerne på kvit botn og to vassrette blå striper oppe og nede. Blåfargen i flagget varierer frå marineblå til lyseblå, på grunn av uklar flagglovgjeving. Flagget skal symbolisera ei davidstjerne på eit jødisk bønneskjerf (tallét). 

Det israelske handelsflagget og orlogsflagget er ulike frå nasjonalflagget. Begge har heilt blå flaggduk, men handelsflagget har davidsstjerna i ein kvit oval nær stangen medan orlogsflagget har stjerna sett i ein ein kvit trekant plassert ved stangsida.

Historie
--------

Flagget blei først vist under Rishon-LeZion i 1885, og så under den første sionistkongressen i Basel i Sveits i 1897. Det blei presentert av David Wolffsohn, og tok utgangspunkt i talléten.

Det blei offisielt flagg for Israel 28. oktober 1948, seks månader etter at Israel erklærte sjølvstende. Allereie ved denne fråsegna hadde David Ben-Gurion hatt flagget ved sida av seg då ho blei lesen opp.

Kjelder
-------

1. ↑  «Flag of Israel» (på engelsk). Science.co.il. Henta 16. desember 2008.

* *Denne artikkelen bygger på «Israels flagg» frå Wikipedia på bokmål, den 15. mars 2015.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Om det israelske flagget ved Jewish Virtual Library (engelsk)
Koordinatar: 37°43′18″N 119°38′47″W﻿

**Yosemite Valley** (uttalt /joʊˈsɛməti/) er ein U-dal vest i Sierra Nevada-fjella i California som er graven ut av Merced River. Dalen er kring 11 km lang og omringa av opp mot 1500 meter høge fjellsider og store fossefall. Her finn ein mellom anna dei høge granitttoppane Half Dome, El Capitan og Cloud's Rest, og fleire av fjellsidene er kledde med tett furuskog. Dalen er kjend for den vakre naturen og vert rekna som høgdepunktet i Yosemite nasjonalpark som har mange turistar frå heile verda. 

Øvre Yosemite Fall; den nedre delen av fossen er ikkje synleg på dette biletet.
Yosemite Valley ligg på vestsida av Sierra Nevada-fjella, 240 km aust for San Francisco. Han strekkjer seg 11 km frå aust til vest og er om lag 1,5 km brei. Yosemite Valley utgjer berre ein prosent av heile nasjonalparken, men det er her dei fleste turistane kjem. Det går mange stiar i området og i fjellsidene finst fleire fossefall, som Yosemite Falls. I dalbotn finn ein både skog og store opne sletter.

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Yosemite Valley» frå Wikipedia på engelsk, den 29. august 2010.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Yosemite Valley**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* LCCN
* NKC
* GeoNames

 |
**Anne Siri Bryhni** (fødd 3. juni 1942) er ein norsk scenograf og kostymedesignar i norsk filmindustri.

Karriere
--------

Bryhni har jobba med scenografi og filmkostyme sidan 1970-talet og fram til i dag. Ho har samarbeidd mykje med regissøren Anja Breien i filmane *Den allvarsamme leken* (1977), *Arven* (1979), *Forfølgelsen* (1981), *Papirfuglen* (1984), *Smykketyven* (1990) og *Å se en båt med segl* (2001). 

Nyleg var ho med som kostymedesigner og scenograf i filmen *Ulykken* (2009) med Sven Nordin i ei av hovudrollene, og ho var scenograf i kortfilmen *Samaritanen* (2010).

I 1990 vann Anne Siri Bryhni Amandaprisen sin fagpris for scenografien i filmen *Landstrykere*, saman med 3 andre bakgrunnsarbeidarar til same filmen. *Landstrykere* (1989) var ei filmatisering av Knut Hamsun sin roman med same namn, i regi av Ola Solum.

Bryhni har også hatt fleire styreverv innan filmorganisasjonar, m.a. *Statens filmproduksjonsutvalg*, *Produksjonsfondet for kino- og fjernsynsfilm*, *Styret for Audiovisuelt produksjonsfond* og *Styret for Statens studiesenter for film*.

Kjelder
-------

* Anne Siri Bryhni på imdb.com

### Fotnotar

1. ↑   Profil på Filmfront.no
2. ↑   Anne-Siri Bryhni i Samaritanen på Filmfront.no
3. ↑  Anne Siri Bryhni på nsd.uib.no[*daud lenkje*]
**Anne Kristin Sydnes** (13. mai 1956–3. mars 2017) var ein norsk politikar frå Arbeidarpartiet, fødd i Oslo. 

Sydnes vart cand.polit. med hovudfag i statsvitskap. Ho var 1985-1995 forskar, og 1995-1997 assisterande direktør ved Fridtjof Nansens institutt. Frå 1997 var ho direktør i Statoil med spesialansvar for menneskerettsspørsmål og landanalysar. 

I tida 17. mars 2000 til 19. oktober 2001 i Jens Stoltenberg si første regjering var Anne Kristin Sydnes statsråd i Utanriksdepartementet. Fram til 5. mai 2000 var embetet kalla statsråd med ansvar for bistandssaker (bistandsminister), deretter vart dette endra til statsråd med ansvar for utviklingssaker (utviklingsminister).

Ho var utanlandssjef i Kirkens Nødhjelp frå 2007.

Anne Kristin Sydnes var gift med diplomaten og Arbeidarparti-politikaren Jan Egeland, generalsekretæren for Flyktninghjelpen. Tidlegare var ho gift med næringslivsmannen og høgrepolitikaren Terje Osmundsen.

Kjelder
-------

1. ↑  «Tidligere AP-statsråd Ann Kristin Sydnes er død», *VG.no*, henta 3. mars 2017

* «Anne Kristin Sydnes». Stortinget.no.

* «Anne\_Kristin\_Sydnes» i *Store norske leksikon*, snl.no.


| * v
* d
* e
Norske utviklingsministrar |
| --- |
| Reidun Brusletten (1983–1986) • Vesla Vetlesen (1986–1988) • Kirsti Kolle Grøndahl (1988–1989) • Tom Vraalsen (1989–1990) • Grete Faremo (1990–1992) • Kari Nordheim-Larsen (1992–1997) • Hilde Frafjord Johnson (1997–2000) • Anne Kristin Sydnes (2000–2001) • Hilde Frafjord Johnson (2001–2005) • Erik Solheim (2005–2012) • Heikki Holmås (2012–2013) • Nikolai E. Astrup (2018–2019) •  Dag Inge Ulstein (2019–) |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* PolSys
* VIAF
* GND
* LCCN

 |
Koordinatar: 32°56′10.68″N 35°47′40.19″E﻿

**Yonatan** (hebraisk יוֹנָתָן) er ei israelsk busetjing og ein moshav sentralt i Golanhøgdene. Yonatan vart grunnlagd som ein moshav shitufi og gjekk gjennom ein privatiseringsprosess og vart ein «yishuv kehillati» (fellesbusetjing). Busetjinga er ein del av Hapoel HaMizrachi-rørsla i Golan regionale kommune. Det bur kring 350 innbyggjarar i landsbyen. Det internasjonale samfunnet reknar israelske busetjingar i Golanhøgdene som ulovlege etter internasjonal rett, men dei israelske styresmaktene motset seg dette.

Namn
----

Busetnaden er kalla opp etter Yonatan Rosenman, som mista livet i ei stridsvogn under Jom kippúr-krigen.

Historie
--------

Busetjinga vart grunnlagd, i lag med fire andre busetjingar, då Yitzhak Rabin var statsminister i Israel. Dei første innbyggjarane kom frå Yonatan Rosenman sin Nahal gar'in. Kort tid etter Jom kippúr-krigen valde innbyggjarar, inkludert broren til Yonatan, Didi, å namngjeve busetjinga etter han og starte eit jordbrukssamfunn i Golanhøgdene. I 1975 vart busetjinga starta opp i områder der Merom Golan kibbutz ligg, og etter kring eitt år vart han flytta til Tel Farj. Først i 1978 vart han flytta til den noverande plasseringa.

Geografi
--------

Busetjinga ligg 570 meter over havet, nær Gilgal Refaim, kring 7 km vest for grensa til Syria, og nokre få kilometer sørvest for Keshet, som òg er ein moshav shitufi i Hapoel HaMizrachi-rørsla.

Sjå òg
------

* israelskokkuperte territorium

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Yonatan, Golan Heights» frå Wikipedia på engelsk, den 22. februar 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  «The Geneva Convention». BBC. 10. desember 2009.
2. ↑  *History of Yonatan*, arkivert frå originalen 10. februar 2012, henta 10. februar 2012

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad (he)

| * v
* d
* e
Golan regionale kommune |
| --- |
| Kibbutzim | Afik**·** Ein Zivan**·** El Rom**·** Geshur**·** Kfar Haruv**·** Merom Golan**·** Metzar**·** Mevo Hama**·** Natur**·** Ortal |
| Moshavim | Alonei HaBashan**·** Ani'am**·** Avnei Eitan**·** Bnei Yehuda**·** Eliad**·** Givat Yoav**·** Haspin**·** Kanaf**·** Keshet**·** Kidmat Tzvi**·** Ma'ale Gamla**·** Neot Golan**·** Neve Ativ**·** Nimrod**·** Nov**·** Odem**·** Ramat Magshimim**·** Ramot**·** Sha'al**·** Yonatan |
| Fellesbusetnader | Kela Alon**·** Had Nes |
**Yoshi's Universal Gravitation** (ヨッシーの万有引力, *Yosshī no Ban'yū Inryoku*), kjent i Nord-Amerika som *Yoshi Topsy-Turvy*, er eit plattformspel utvikla av Artoon og utgjeve av Nintendo for Game Boy Advance. Det vart gjeve ut i Japan desember 2004, april 2005 i Europa, og oktober same året i Nord-Amerika. Spelet har ein innebygd sensor som registrerer korleis ein held spelkonsollen, og denne blir brukt til å påverka miljøet i spelet. Grunna at bruk av vippesensoren er essensiellt for å kunne koma vidare i spelet fungerer ikkje Yoshi's Universal Gravitation optimalt om ein speler det med Game Boy Player for Nintendo GameCube.

Handling
--------

Handlinga i spelet har nokre fellestrekk med den i Yoshi's Story. Den grafiske stilen liknar ei sprett-opp-bok og målet i spelet er å fri Yoshi og kompani frå ei bok dei er fanga inni.

Når Bowser herjar Yoshi-øya (en: Yoshi's Island), kjem ein bokånd som heiter Hongo og fangar heile øya mellom sidene til ei eventyrbok. Det er berre ved å låsa Bowser inne i boka Yoshi kan få Hongo til å sleppe resten av øya fri igjen, så Yoshi må ut på ei ferd gjennom kapitla i eventyrboka.

Oppsett
-------

Spelet er delt inn i kapittel med tilhøyrande nivå, der kvar av nivåa er kontrollerte av minst ein ånd. Det er fleire typar av desse åndane; ein liker pengar, ein liker styrke, ein liker snøgge ting osv. Åndane vil settja krav som spelaren må klara; som å eta nok frukt, samla nok pengar eller koma seg i mål før tida er ute. Ved å gjera åndane nøgde kan spelaren koma seg vidare til neste nivå.

Yoshi kan hoppa og rulla ut tunga si for å eta frukt eller fiendar, men spelet sett størst fokus på korleis ein bruker vippesensoren. Ved å røra spelkonsollen frå side til side kan spelaren endra på gravitasjonen i spelverda, noko som t.d. kan bli brukt til å senda fiendar rullande vekk, svinga pendlar eller endra vasstand under ein seglingssekvens. Ein uoverkommeleg vegg kan bli gjort om til ein overkommeleg veg, eller eit samanrulla teppe kan bli rulla ut til ein lang plattform. Å koma seg vidare avhenger ikkje berre av knappetrykk, men også korleis ein nyttar vippesensoren.

Bakgrunnsstoff
--------------

Offisiell amerikansk heimeside
**Khristo Gantsjev Markov** (fødd 27. januar 1965) er ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar frå Dimitrovgrad. Han konkurrerte fyrst og fremst i tresteghopp, men gjorde framifrå prestasjonar også i lengdehopp og stavhopp. Markov vart europameister i tresteghopp i 1986, verdsmeister i 1987 og olympisk meister i 1988.

Aktiv
-----

Den 30. august 1986 vann Markov trestegøvinga i europameisterskapen i Stuttgart. Med 17,66 m slo han nestemann, Māris Bružiks frå Sovjetunionen, med heile 33 centimeter. Nærast på dagen eitt år seinare, den 31. august 1987, leia Mike Conley trestegtevlinga i finalen under verdsmeisterskapen i Roma med 17,67 m. I femte omgangen fekk Markov fullklaff med 17,92 m, ny europarekord og EM-gull.

Under dei olympiske leikane i Seoul i 1988 tok Markov leiinga i fyrste forsøk med eit hopp som målte 17,61 meter. Ingen klarde å straffe resultatet, Igor Lapsjin frå Sovjetunionen kom nærast då han i siste omgang landa på 17,52 m og tok sølvmedaljen framfor sin eigen landsmann, Aleksandr Kovalenko. 

I europameisterskapen 1990 hoppa Markov til sølvmedalje med eit lengstehopp på 17,43 m, Leonid Volosjin frå Sovjetunionen var klart beste med sine 17,74 m. Både under VM 1991 og OL 1992 rauk Markov ut i kvalifiseringa. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje – 17,66 m, framom Māris Bružiks (17,33 m)
* VM 1987 i Roma: Gullmedalje – 17,92 m, framom Mike Conley (17,67 m)
* OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 17,61 m, framom Igor Lapsjin (17,52 m)
* EM 1990 i Split: Sølvmedalje – 17,43 m, bakom Leonid Volosjin (17,74 m)
* VM 1991 i Tokyo: Utslått i kvalifiseringa (16,67 m -nr 18)
* OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (16,46 m)
* VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa (16,11 m)

### Personlege rekordar

* Tresteghopp – 17,92 m (1987)
* Lengdehopp – 8,23 m
* Stavhopp – 5,40 m (1994)

Merknadar
---------

1. ↑  Bulgarsk skrift Христо Ганчев Марков

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Christo Markow» frå Wikipedia på tysk, den 9. september 2014.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* «Hristo Markov» (på engelsk). olympedia.org. Henta 14. februar 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |