recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Pogradec |
| --- |
| Utsyn over Pogradec ved Ohridsjøen Utsyn over Pogradec ved Ohridsjøen |
| 

|  |
| --- |
|  |
| **Byvåpenet til Pogradec** |

 |
| Styresmakter |
| Land  Region | Albania  Korçë |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  585 km² |
| Innbyggjarar  - By (2011) | 61 530 |
| Koordinatar | 40°54′0″N 20°39′0″E﻿Koordinatar: 40°54′0″N 20°39′0″E﻿ |
| Tidssone | CET (UTC+1) |
| Plassering |
| Pogradec kommune innafor regionen KorçëPogradec kommune innafor regionen Korçë |

**Pogradec** er ein by og ein kommune i regionen Korçë i Albania. Kommunen ligg ved Ohridsjøen aust i landet og grensar i vest til regionen Elbasan, i aust til nabolandet Nord-Makedonia.

Kommunen vart oppretta gjennom ei admininistrasjonsreform i 2014, ved at den tidlegare bykommunen Pogradec vart slått saman med landkommunane Udënisht, Buçimas, Çërravë, Dardhas, Trebinjë, Proptisht og Velçan. Dei tidlegare kommunane inngår no som kommunaleiningar i den nye storkommunen. Kommunen har hovudsete i Pogradec.

Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande bykommunen 20 848 innbyggjarar, medan dei åtte kommunane som i dag utgjer storkommunen Pogradec, til saman hadde 61 530 innbyggjarar.

Tidlegare administrativ inndeling
---------------------------------

Fram til år 2000 var dei tidlegare by- og landkommunane ein del av distriktet Pogradec, som var samanfallande med den noverande kommunen. Den dåverande bykommunen omfatta berre sjølve byen Pogradec.

Referansar
----------

1. 1 2  Folketeljing 2011
2. 1 2  Kommunereforma i 2014
3. ↑  Regionreforma i 2000
Kretskort.
**Elektrofag**, eller **elektro** er eit samlande omgrep som femnar om både elektromagnetisme, elektroteknikk og elektronikk. 
Ein deler tradisjonelt elektrofag i elkraft og elektronikk (av og til kalla «svakstraum»).

Elkraft
-------

Elkraft handlar om generering, distribusjon og bruk av elektrisk energi med spenningar over 50 V. Grensa på 50 V er set på grunn av sikkerheit.

Elektronikk
-----------

Elektronikk (svakstraum) femnar om analog- og digital elektronikk. Mange fagfelt som telekommunikasjon, signalhandsaming, kybernetikk, mekatronikk, som tradisjonelt vert vore rekna som *elektrofag*, byggjer like mykje på matematikk som på elektro. Grunnen til at dei vert rekna som elektrofag er at dei tradisjonelt nyttar teknologi som høyrer inn under elektromagnetisme, elektronikk og elektroteknikk og at teknologien ofte er utvikla i elektrofagmiljø.

Utdanning
---------

Elektrofag vert undervist ved universitet og høgskular og det er eit av ni yrkesfaglege utdanningsprogram i vidaregåande skule.

Sjå òg
------

* Robotteknikk
* Informasjonsteknologi

| * v
* d
* e
Elektrofag |
| --- |
| Generelt | Elektromagnetisme **·** Elektroteknikk **·** Elektriske målingar |
| Elektronikk | Elektronikk **·** Telekommunikasjon **·** Signalhandsaming **·** Elektromagnetisk kompatibilitet **·** Optoelektronikk **·** Interfacing **·** Reguleringsteknikk **·** Mekatronikk **·** Kraftelektronikk **·** Eletroniske måleinstrument |
| Elkraft | Elektrisk generator **·** Elektrisk motor **·** Transformator **·** Elnett **·** Kraftelektronikk |



|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* HDS
* NKC
* NDL

 |
**Martin Buvik** (14. januar 1923–17. februar 2018) var ein norsk politikar frå Trondenes i Troms som representerte partiet Høgre på Stortinget frå 1965 til 1977 og var fylkesmann i Troms 1977-90.

Buvik var son til ein gardbrukar og fiskar. Etter middelskuleeksamen 1939 arbeidde han frå 1942 til -47 som folkeskulelærar i Skånland og Evenes. Sidan var han i to år distriktssekretær i Unge Høgre, medan han i tida 1948-65 var fylkessekretær for Troms Høgre. Han budde i Tromsøysund og var med i kommunestyret der i to periodar frå 1956. Etter kommunesamanslåing var han medlem i bystyret i Tromsø.

Frå hausten 1965 var Buvik stortingsrepresentant frå Troms. Med attval i 1969 og 1973 vart han verande på Stortinget i tre valperiodar. Den fyrste fireårsbolken var han medlem i Kyrkje- og undervisningskomiteen. Sidan var han tre sesjonar, 1969-72, med i Kommunalkomiteen og der etter i Kommunal- og miljøvernkomiteen 1972-77.

Buvik kunne i 1977 trekke sitt kandidatur til stortingsvalet då han allereie var utnemnd til fylkesmann i Troms, eit embete han hadde til 1990. Samstundes var han 1977-89 styreformann i Oljedirektoratet, 1980-87 leiar i Reindriftsstyret og 1986-92 formann i Norsk-finsk kulturfond. Åra 1984-86 og 1987-89 var han leiar av to ulike såkalla kommuneinndelingsutval. Frå 1990 til -92 var han både medlem i Forsvarskommisjonen av 1990 og leiar av Utvalet til å vurdere den sivile beredskapen.

Kjelder
-------

* Stortingsbiografi

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* PolSys
* VIAF

 |
**Llyn Cowlyd** er den djupaste innsjøen i North Wales. Han ligg i Snowdonia nasjonalpark langs Carneddau-fjella, 355 meter over havet. Innsjøen er lang og smal og er nesten 3 km lang. Han dekkjer eit areal på 1,1 km², ei middeldjupne på 33 meter og er ned mot 70 meter på det djupaste.

Innsjøen er eit reservoar som forsyner vatn til byane Conwy og Colwyn Bay. Llyn Cowlyd er eit av to reservoar som forsyner vasskraft til aluminumsverka i Dolgarrog. Den andre er Llyn Eigiau, som vart fysisk knytt til Llyn Cowlyd via ein tunnel i 1919 og dette er vatnet som renn ut i innnsjøen ved demninga.

Demninga er kring 10 meter høg og står i nordaustenden. Han består av stein og jord, med betong i midten. Demninga vart offisielt opna i 1922.

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Llyn Cowlyd» frå Wikipedia på engelsk, den 4. september 2010.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
* *The lakes of North Wales* av Jonah Jones, Whittet Books Ltd, 1987
* *The lakes of Eryri* av Geraint Roberts, Gwasg Carreg Gwalch, 1985

Bakgrunnsstoff
--------------

* The Mabinogion
* Walk around Creigiau Gleision and Llyn Cowlyd
* The Dolgarrog Disaster

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* LCCN
* GeoNames

 |
Koordinatar: 60°25′5.38″N 005°18′33.42″E﻿

Frå Gamle Bergen Museum
**Gamle Bergen Museum** er eit friluftsmuseum som ligg i bydelen Sandviken i Bergen. Det er bygd opp rundt den gamle lyststaden Elsesro. Muséet opna i 1949 og er no ein del av Bymuseet i Bergen. Friluftsmuseet har bygningar frå 1700- og 1800-talet som er flytta frå ulike strøk i Bergen til dette området. Bygningsmassen består hovudsakleg av eit- og toetasjars tømmerhus med bordkleding og pannesteintak.

Historie
--------

Gamle Bergen i 1975.
Museumsforeininga blei oppretta i 1934, og museet opna for publikum i 1949. Museet hadde som mål å ta vare på eit bilde av Bergen med gater og miljø slik byen ein gong hadde vore. Ein skulle formidla bergensk byggeskikk, liva og verksemdene til dei ulike sosiale laga, om handverk og handel frå 1700- og 1800-talet. I samlingen finn ein i dag blant anna bakeriet, bakarhuset, kjøpmannshuset, urmakarhuset, skipparhuset, handverkarhuset, embetsmannshuset, tannlege- og barberarhuset. Frå 1941 til 1971 var arkitekten Kristian Bjerknes direktør for Gamle Bergen Museum.

Sjå òg
------

* Elsesro
* Krohnstedet
* Solheimsvikens bedehus (Torvsalen)
* Nordnesgaten 23 (Håndverkerhuset)
* Kong Oscars gate 48 (Embetsmannshuset)
* Dorothe Engelbretsdatters hus
* Nordnesgaten 25 (Glassmesterhuset)
* Frydenlund i Bergen
* Allersgården
* Welanderhjemmet i Bergen

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Gamle Bergen Museum» frå Wikipedia på bokmål, den 8. januar 2020.*

Litteratur
----------

* Welle-Strand, Erling (1916-2013) (1974). *Museums in Norway*. Royal Ministry of Foreign Affairs. s. 34. ISBN 8271770039.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Gamle Bergen Museum**

* Gamle Bergen ved bymuseet.no
* Bymuseet i Bergen
* Bergen byleksikon på nett, om Gamle Bergen Museum

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* LCCN
* KulturNav

 |
**Martin Hoffmann** (fødd 22. mars 1955) er ein tysk tidlegare fotballspelar frå Gommern i Sachsen-Anhalt som vann olympisk gullmedalje med Aust-Tyskland sitt landslag under Sommar-OL 1976 i Montréal og i 1974 cupvinnarcupen med FC Magdeburg.

### Klubbspel

Hoffmann var ein kjapp venstreveng på FC Magdeburg frå 1973 til 1985. Han var i denne perioden med om å vinne cupvinnarcupen i 1974, den austtyske ligaen to gongar og nasjonal seriemeister tre gongar.

### Landslagsspel

Hoffmann deltok i 66 landskampar for Aust-Tyskland i åra frå 1973 til 1981 og skåra 16 mål. Sommaren 1974 spelte han i alle seks VM-kampane til det austtyske laget då Fotball-VM 1974 fann stad i Vest-Tyskland, ein meisterskap der han noterte seg for sitt fyrste landslagsmål, då det vart 1-1 mot Chile i gruppespelet. Under dei olympiske sommarleikane 1976 skåra Hoffmann det andre målet då Aust-Tyskland vann OL-finalen med 3-1 over Polen framfor 71 617 tilskodar på Olympic Stadium i Montréal.

### Merittar

* OL-gull: 1976 for Aust-Tyskland
* Vinnar av cupvinnarcupen: 1974 med FC Magdeburg
* Austtysk ligameister: 1974 og 1975 med FC Magdeburg
* Austtysk cupmeister: 1978, 1979 og 1983 med FC Magdeburg

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Martin Hoffmann (Fußballspieler)» frå Wikipedia på tysk, den 22. oktober 2018.*

* eu-football

| * v
* d
* e
Aust-Tyskland sitt landslag – VM i fotball 1974 |
| --- |
| 
* 1 Croy
* 2 Kurbjuweit
* 3 Bransch
* 4 Weise
* 5 Fritsche
* 6 Schnuphase
* 7 Pommerenke
* 8 Löwe
* 9 Ducke
* 10 Kreische
* 11 Streich
* 12 Wätzlich
* 13 Lauck
* 14 Sparwasser
* 15 Vogel
* 16 Irmscher
* 17 Hamann
* 18 Kische
* 19 Seguin
* 20 Hoffmann
* 21 Blochwitz
* 22 Friese
* Landslagstrenar: Buschner

 | Det austtyske flagget |
|  |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |
**Llyn Dulyn** er ein innsjø i enden av Carneddau-fjella i Snowdonia i Nord-Wales.

Innsjøen dekkjer eit område på 13 hektar, men er likevel djup, 58 meter på det djupaste. Mindre enn ein kilometer mot sør ligg den mindre Llyn Melynllyn. 

Klipper stig bratt opp frå breidda av innsjøen til toppane av Garnedd Uchaf og Foel Grach, noko som gjer at innsjøen virkar mørk. Namnet tyder då ògså «Svartevatnet». Det 

Det vart bygd ein dam i innsjøen i 1881 for å auke vasskapasiteten, men dammen er endra fleire gonger sidan den gong. Som reservoar gjev Dulyn (i lag med Melynllyn) vatn til byen Llandudno. Røyrleidningar kryssar River Conwy ved Tal-y-Cafn-brua.

Elva som renn ut av innsjøen heiter Afon Dulyn og renn gjennom Llyn Eigiau. Afon Dulyn renn nordaustover og passerer Tal-y-bont før ho munnar ut i River Conwy.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Llyn Dulyn» frå Wikipedia på engelsk, den 22. desember 2010.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
	+ "The lakes of North Wales" by Jonah Jones, Whittet Books Ltd, 1987
	+ "The lakes of Eryri" by Geraint Roberts, Gwasg Carreg Gwalch, 1985

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Llyn Dulyn**
**Johan Peter Gabrielsen Holtsmark** (fødd 13. februar 1894 i Asker, død 1975) var ein norsk atomfysikar. Han var bror til
filologen Anna Holtsmark (1896–1974), ingeniøren Bernt Holtsmark (1899), Marie Holtsmark (1902–) og kunstnaren Karen Holtsmark (1907–1998).

Holtsmark var tidleg interessert i fysikk og deltok i *Fysisk Selskab* (seinare Norsk Fysisk Selskap) alt i 1907, der han seinare vart leiar (1958–60).
Han studerte ved Det Kongelige Frederiks Universitet (1911–19) der han mottok dr.philos. (1918) med ei avhandling om intensitetsforløpet i seriespektra skapt ved katodestråle. Etter ein turne til Universitetet i Würzburg, Universitetet i Leipzig, Universitetet i Göttingen, og Universitetet i London (1919–20), arbeidde han ein periode som lektor i Oslo (1921-1923). Han vart engasjert som professor etter Sem Sæland ved den nylig oppretta linja for teknisk fysikk ved NTH (1923) der han arbeidde fram til 1943, då han vendte attende til Universitetet i Oslo, der han arbeidde fram til 1964. 

Ved NTH bygga han under rettleiing av Odd Dahl, den første Van de Graaff-generatoren i landet (1933–37). Holtsmark hadde elles særskild interesse for akustikk og oppretta det akustiske forskingslaboratoriet (1929) ved NTH, der han assistert av Reno Berg og andre. Han var mellom anna rettleiar for Vebjørn Tandberg og Erik Julsrud. Han gjesta akustikk-laboratoria ved Siemens og AEG (1930) og var medlem i den amerikanske akustikarsamskipnaden.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Johan Peter Holtsmark» frå Wikipedia på bokmål, den 17. april 2013.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* ISNI

 |
**Johan Richard Krogness**, også kjend som **J. R. Krogness**, (11. mars 1814–2. februar 1872) var ein kjøpmann, næringsdrivar og stortingsmann frå Trondheim.

Krogness var son til ein kjøpmann. Han vart student i 1835 og tok andre-eksamen. Etter ei tid som jus-student i Kristiania braut han av studiane og tok til som kjøpmann i fødebyen Trondheim. I 1845 busette han seg i Hommelvik, der han dreiv eit stort teglverk. Han var ordførar i Strinda i mange år.

Krogness representerte Søndre Trondhjems amt på Stortinget frå 1854 til han døydde, men deltok ikkje i 1871-sesjonen grunna sjukdom. På Tinget stod han for ei liberalistisk linje, nært knytt til karar som Johan Sverdrup, Ole Richter og Johannes Steen. Krogness var medlem av budsjettkomiteen frå 1854 til -60 og på ny frå 1865 til -69. Elles var han 1854 og 1862-63 medlem av komiteen om stortingsbygningen, 1859-60 av komiteen om stathaldarsaka, 1857 og 1868-69 av jarnbanekomiteen, 1864 av komiteen om den dansk-tyske krig og 1868-69 av røysterettskomiteen. Krogness var medlem av deputasjonane som Stortinget sende til kongekroninga i Stockholm i 1860 og til opninga av jarnbanen mellom Kristiania og Göteborg i 1862.

Krogness døydde i Trondheim i februar 1872, då han var på veg til Stortinget i Kristiania.

Notar
-----

1. ↑  Hans Try:*To kulturer \* En stat*:448, 1979

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Koordinatar: 59°54′20″N 10°46′6″E﻿

Kart frå 1900 over Gamlebyen. Den stipla grenselina markerer Kristianias bygrense frå 1878.
Ruinane etter Clemenskyrkja i Gamlebyen i Oslo, ei av fleire sør-skandinaviske mellomalderkyrkjer som var vigde til sjøfararanes skytshelgen, St. Clemens.
**Gamlebyen** er eit bystrok inst og aust for Bjørvika i Oslo, i den administrative bydelen Gamle Oslo. Gamlebyen ligg mellom stroka Grønland, Galgeberg og Kværner, og litt oppetter nord- og vesthellinga på Ekebergåsen.

Middelalderparken med den utgravde dammen som syner kor den gamle strandlina for mellomalderens Oslo gjekk. I lange tider har det vore jarnbaneareal og kaier mellom dette området og Bjørvika, no er det vegar og bustadblokker. Middelalderparken er lagt på eit tidlegare jarnbaneareal med mellom anna ein jarnbaneverkstad som er nedlagd og take vare på.
Gamlebyen er det eldste byområdet innanfor notidas byområde, men er i dag ikkje mykje prega av gamal tid. Området er tettbygd, med bustadblokker fra 1800-talet og seinare tid, gamle industribygningar som vert rivne og erstatta med bustadbygningar, og store areal til jarnbane, mellom anna eit større område i Lodalen i samband med Oslo Sentralstasjon for vedlikehald, reparasjon og oppsetjing av persontog. Fram til Kristiania fekk namnet Oslo, vart Gamlebyen kalla Oslo.

I mellomalderen låg det opphavlege Oslo i det som no er Gamlebyen, men vart flytt over til andre sida av Bjørvika etter ein storbrann og kalla Christiania. Fleire låge ruinar etter bygningar i stein og tegl frå det opphavlege Oslo, særleg etter kyrkjer, ligg framme i dagen, og under overflata ligg det mykje leivningar, såkalla kulturlag, etter bustadar og ymse mennneskeleg aktivitet i gamal tid. Slike ruinar er mellom anna teke vare på i den såkalla Middelalderparken, der den gamle strandlina mot Bjørvika er rekonstruert i form av ein avlang dam. Mykje er grave ut og arkeologisk granska, mellom anna kyrkjegardar, men mykje ligg att. Det er rekna med at det var etablert ein slags bystruktur her ikring år 1000, og dette gav grunnlaget for å feire tusenårsjubileum for Oslo som by i år 2000, femti år etter at byen hadde feira 900-årsjubileet. Men det er skilde meiningar om denne såkalla bystrukturen stettar dei krava ein kan sette til ein tettbygd stad for å kunne kalla han ein mellomalderby.
Koordinatar: 32°11′30″N 35°48′06″E﻿

**Zarqa** (arabisk نهر الزرقاء, hebraisk: נחל יבוק, Yabok) er den nest største sideelva til Jordanelva, etter Yarmouk. Ho er den tredje største elva i området etter vassføring og nedslagsfeltet omfattar det tett folkesette områda aust for Jordanelva, i Jordan. Ho spring ut nær Amman og flyt gjennom ein vid og djup dal (som er identifisert som den bibelske elva Jabbok) før ho munnar ut i Jordanelva etter eit samla fall på 1090 meter. Elva er kraftig forureina og oppreinskinga av elva har høg prioritet hos det jordanske miljødepartementet.

Zarqaelva
Geologisk sett er Zarqa kring 30 millionar år gammal. Kjelda til elva ligg ved 'Ain Ghazal, ein stor arkeologisk stad som er datert attende til yngre steinalder. Arkeologiske funn lalngs elva indikerer at området hadde eit rikt plante- og dyreliv i tidlegare tider. 

King Talal-dammen vart bygd over den nedre delen av Zarqa i 1970-åra og skapte eit vassreservoar med ein kapasitet på 55 millionar kubikkmeter, som vart auka i 1987 til millionar kubikkmeter.

Sjå òg
------

* Yarmouk

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «River Zarqa» frå Wikipedia på engelsk, den 3. oktober 2015.*

1. ↑  Placenames of the World, Adrian Room, s. 42, McFarland, 2006
2. ↑  «IUCN - Roadmap for Restoration of the Zarqa River Laid Out». www.iucn.org. Arkivert frå originalen 25. desember 2018. Henta 1. oktober 2014.
3. ↑  *Zarqa River*, arkivert frå originalen 26. september 2013, henta 3. oktober 2015
Holet i dammen, der vatnet strøymde ut.
Ei nytt hol vart laga med vilje for å hindre ein ny katastrofe.
**Llyn Eigiau** er ein innsjø i enden av Carneddau-fjella i Snowdonia i Nord-Wales. Namnet *Eigiau* trur ein kjem frå fiskestimar som ein gong fanst her.

I 1911 vart ein kilometer lang demning og var 11 meter høg på austsida av innsjøen. Reservoaret skulle gje vatn til kraftstasjonen i Dolgarrog, som gav kraft til aluminiumsverket som låg like ved. Då demninga vart bygd trekte den opphavlege entreprenøren seg ut av prosjektet, og hevda at ein tok snarvegar i bygginga. Den 2. november 1925, etter at det hadde kome over 600 mm nedbør på berre fem dagar, braut demninga saman. Vatnet rann ned til Coedty-reservoaret, og fekk denne demninga til å breste òg. Ei stor flodbølgje strøymde nedover mot landsbyen Dolgarrog, og 17 menneske mista livet. Ein ny kraftstasjon vart bygd ved Dolgarrog i 1925.

I dag dekkjer innsjøen om lag 49 hektar, og har ei djupne på kring 10 meter. Med demninga intakt ville innsjøen ha vore dobbelt så stor. Vatnet vert i dag ført inn i ein tunnel frå elva nedanfor Llyn Dulyn til innsjøen og ein annan tunnel tar vatnet vidare frå Llyn Eigiau til Llyn Cowlyd.

Den største elva som renn ut i Llyn Eigiau er Afon Eigiau, ei lita elv som renn ned frå Cwm Eigiau.

Utsiget frå Llyn Eigiau heiter Afon Porth-llwyd og renn via Coedty-reservoaret under Pont Newydd i Dolgarrog, før ho munnar ut i River Conwy.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Llyn Eigiau» frå Wikipedia på engelsk, den 22. desember 2010.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
	+ *The lakes of North Wales* by Jonah Jones, Whittet Books Ltd, 1987
	+ *The Lakes of Eryri* by Geraint Roberts, Gwasg Carreg Gwalch, 1985
**Johan Nordhagen** (23. mars 1856–28. august 1956) var ein norsk grafikar og kunstmålar. Han er særleg kjend for raderingar av landskapet frå heimgygda Veldre, men også for mange portrett, mellom anna av kong Haakon VII, Bjørnstjerne Bjørnson og Ivar Aasen.

Liv og gjerning
---------------

Johan Nordhagen var fødd og voks opp på husmannsplassen Nordhagen under garden Flisaker i Veldre i noverande Ringsaker kommune i Hedmark. Faren livnærte seg som hjulmakar.

Nordhagen vart utdanna på Statens handverks- og industriskule i Kristiania. I perioden 1899-1919 var han overlærar i grafisk kunst på same skulen. Han laga raderingar av fleire kjende norske måleri; til dømes *Bondegravferd* av Werenskiold og *Bjerk i Storm* av J. C. Dahl. Målaren Nordhagen var på sitt beste då han måla interiøret i kyrkjene i Ringsaker og Veldre.

Nordhagen var ein av skiparane av Norsk Forening for Grafisk Kunst i 1908.

Han var far til arkitekten Olaf Nordhagen (1883-1925) og botanikaren Rolf Nordhagen (1894-1979).

Fotnotar
--------

1. ↑  digitalarkivet.no[*daud lenkje*]

Kjelde
------

* Norsk Allkunnebok VIII. Bandet

Bakgrunnsstoff
--------------

* Biografi ved Torps Auksjonsforretning Arkivert 2006-10-16 ved Wayback Machine. med bildedøme
* Biografi ved Store norske leksikon
* Bilde måla av Nordhagen ved artnet.com

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* Historisk befolkningsregister
* Norsk kunstnerleksikon
* VIAF
* SUDOC
* ULAN
* KulturNav

 |
**Johan Fredrik Michelet** (21. november 1905–4. mai 1984) var ein norsk målar og kunstskribent frå Øymark i Østfold, kjend for si abstrakte form for impresjonisme. Han var far til Jon Michelet.

Etter examen artium studerte Johan Michelet tekniske fag og jobba som konstruksjonsteiknar i private firma. Han gjekk så i lære ved Statens håndverks- og kunstindustriskole under Per Krohg og Carl von Hanno. Saman med fleire andre norske målarar hadde han André Lhote til læremeister i Paris i 1936-37. Der etter studerte han tre år ved Statens kunstakademi i Oslo under Jean Heiberg og Georg Jacobsen.

Michelet deltok i Høstutstillinga fyrste gongen i 1938. Han byrja «som lyrisk landskapsskildrar, men gjekk over til ei abstrahert form med sterke fargar og konturdelte felt». Etter verdskrigen nytta han Houens legat til eit halvt års opphald i Paris i 1947 og byrja likne litt på Pablo Picasso. Han var i fleire tiår kunstmeldar, føre 1950 i Morgenbladet, sidan i Verdens Gang. Michelet gav ut fleire bøker om kunst, i 1951 kom *Moderne maleri. Fra illusjon til abstraksjon*.

Kjelder
-------

* Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* Historisk befolkningsregister
* Norsk kunstnerleksikon
* VIAF
* KulturNav

 |
**Johan Samuelsen** (29. april 1882–28. mai 1943) var ein norsk skomakar, fagforeinigsleiar og politikar for Det norske Arbeidarparti og Norges Socialdemokratiske Arbeiderparti.

Samuelsen var fødd og oppvoksen på garden Mula i dåverande Naustdal, i dag i Førde, som far hans åtte og dreiv. 15 år gammal reiste han til Bergen og var skomakarsvein i tre år. Han arbeidde som skomakar til 1918, sidan var han sekretær ved det lolale LO-kontoret. Frå 1920 til han døydde var han tilsett ved folkeregisteret i Bergen.

Etter å ha vorte fagforeingsmedlem i 1903 var han aktiv i fyrste rekke frå 1905. Perioden 1905-09 var han formann for foreininga til skotøyarbeidarane og deltok såleis på fleire landsmøte. Han var formann for Bergen Arbeidarparti 1911-13 og medlem av bystyret i Bergen 1910-19, 1922-25 og 1928-37.

Samuelsen representerte valkrinsen Kalfaret på stortinget 1913-15 og krinsen Nygaard i bolken 1916-18, i begge høva vald inn for Arbeidarpartiet. Ved splittinga av Arbeidarpartiet i 1921 braut han ut og vart med i det nye sosialdemokratiske arbeidarpartiet. Han var fyrstekandidat til Stortinget for sosialdemokratane i Bergen både i 1921 og 1924, men fekk begge gongane for få røyster til å verte vald. Derimot vart han stortingsrepresentant att då dei to partia gjekk saman i 1927. Gjennom stadige attval hadde han sete på Stortinget frå 1928 til han døydde i 1943.

Han var medlem av fleire statlege utval, så som luksusskattkommisjonen av 1917, arbeidarkommisjonen av 1918 og lønskommisjonen av 1919.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
**Johan Petter Barlindhaug** (fødd 30. juni 1940) er ein norsk forretningsmann. 

Johan Petter Barlindhaug er fødd og oppvakse i Tromsø. Han er gründer av Barlindhaug-konsernet som er Nord-Noregs største rådgjevings- og utbyggingsselskap. Han er òg sentral i etablering og drift av Perpetuum som er leverandør av avfallstenester i nordområda. Barlindhaug er dessutan sentral i etableringa av det første nordnorsk-eigde oljeselskapet North Energy med hovudbase i Alta. Barlindhaug er ein samfunnsutviklar med eit stort nettverk, lokalt, nasjonalt og internasjonalt, både innan næringsliv og politikk.[*treng kjelde*] Han er ein sentral aktør i dei politiske diskusjonane om utvikling av nord-områda.

Det kongelege hoffet kunngjorde 20. november 2009 at kongen har utnemnt Barlindhaug til kommandør av St. Olavs Orden «for samfunnsnyttig virke.» Det vart samstundes sagt at det ved beslutning om tildeling er «lagt vesentlig vekt på Barlindhaugs sentrale betydning for samfunns- og næringsutviklingen i Nord-Norge.»

Referansar
----------

* *Denne artikkelen bygger på «Johan Petter Barlindhaug» frå Wikipedia på bokmål, den 26. april 2012.*
	+ *Wikipedia på bokmål oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  «Utnevnelse til St. Olavs Orden», kongehuset.no, vitja 20. november 2009.
**Johan Remen Evensen** (fødd 16. september 1985) er ein norsk, tidlegare skihoppar som er medlem av Molde og Omegn Idrettsforening. Evensen er opphavleg frå Alsvåg i Øksnes kommune i Nordland, voks opp i Molde.

Evensen er særleg kjend for dei to verdsrekordane i skiflyging som han sette 11. februar 2011 i Vikersundbakken. Han hoppa først 243 meter, fire meter over verdsrekorden, for seinare på kvelden å hoppe 246,5 meter.

Aktiv
-----

Evensen debuterte i verdscupen med 10. og 12. plass i Trondheim]] i desember 2008. 13. desember vart han nummer 7 i verdscuprennet i Pragelato i Italia, og dagen etter kom han på tredjeplass same stad i eit renn med berre ein omgang, under vanskelege verforhold. 14. februar 2009 vart han igjen nummer 3 i eit verdscuprenn, i skiflygingsbakken i Oberstdorf i Tyskland.

Evensen lukkast aldri i dei individuelle tevlingane under dei store meisterskapane. Derimot var han med på fire av dei fem norske medaljelaga i åra 2009-2011; under ski-VM 2009, vinter-OL 2010, skiflygings-VM 2010 og ski-VM 2011. Han fekk då med seg tre sølvmedaljar og ein bronsemedalje, alle medaljane vann han saman med Anders Bardal og Anders Jacobsen. Dessutan var Tom Hilde med på tre av medaljelaga, medan Bjørn Einar Romøren kompletterte skiflygingslaget som tok VM-sølv i 2010.

Evensen la opp i 2012, etter å ha slite med å halde nede kroppsvekta.

### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap

* Ski-VM 2009 i Liberec: Sølvmedalje i laghopping, nr 27 i normalbakken
* Vinter-OL 2010 i Vancouver: Bronsemedalje i laghopping, nr 15 i storbakken
* VM i skiflyging 2010 i Planica: Sølvmedalje i laghopping, nr 18 individuelt
* Ski-VM 2011 i Oslo: Sølvmedalje i laghopping i storbakken. Nr 14 i det individuelle storbakkerennet

### Besteplasseringar i internasjonale renn

* 2009: To tredjeplassar i Pragelato og Oberstdorf (skiflyging)
* 2010: Tredjeplass i Oberstdorf (skiflyging)
* 2011: Siger i Vikersund og to andreplassar; Lillehammer og Vikersund
* 2012: Nr 9 i Bad Mitterndorf (skiflyging)

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap

* 2009: Nr 12 i storbakken på Lillehammer
* 2010: Bronsemedalje i storbakken i Trondheim
* 2011: Bronsemedalje i normalbakken i Sprova
* 2012: Nr 18 i normalbakken i Trondheim

Kjelde
------

* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
--------------

* 

* (en) Johan Remen Evensen – Profil og resultatoversikt hos FIS
* Romsdals Budstikke: - Føles som en drøm! Arkivert 2008-12-08 ved Wayback Machine. (6. desember 2008)
* VG: Hoppkometen: - Har aldri vært så nervøs i hele mitt liv (7. desember 2008)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* VIAF
* ISNI

 |
Koordinatar: 62°38′56″S 60°21′54″W﻿

Topografisk kart over Livingston Island, Greenwich, Robert, Snow og Smith Islands.
**Atlantic Club Ridge** (Vrah Atlantitsjeski Klub) er ein rygg med ei høgd opp mot 161 m på Hurd Peninsula aust på Livingston Island i Antarktis. I vest ligg ryggen oppom South Bay nord for Johnsons Dock og i sør grensar han til den nedre delen av Contellbreen, i aust til foten av Balkan snømark som fell ned mot Krum Rock og i nordvest til Sea Lion Tarn. Ryggen er snøfri om sommaren. 

Den bratte nordsida av ryggen er knytt til Hesperides Hill til eit 52 meter høgt skard. Til minne om personane som organiserte dei bulgarske ekspedisjonane til Antarktis frå 1993 til 1996, vart namnet Atlantic Club opphavleg gjeve i 1994 til ein isbre i nærleiken, men sidan denne alt hadde eit spansk namn (Glaciar Contell), vart namnet overført til denne ryggen. 

Ryggen er 600 meter lang og 350 meter brei og går frå nordaust til sørvest. Han ligg 730 m søraust for Hespérides Point, 950 m sørvest for Sinemorets Hill og 1,29 km nordvest for det høgaste punktet på Charrúa Ridge (333 moh).

Ryggen vart kartlagd i detalj av spanske Servicio Geográfico del Ejército i 1991.

Sjå òg
------

* Bulgarske namn i Antarktis
* Antarctic Place-names Commission

Kjelder
-------

* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Zara Larsson** (fødd 16. desember 1997) er ein svensk songar og låtskrivar frå Solna utanfor Stockholm. 

Larsson har lært å synga og dansa ved hjelp av læraren Johan Jämtberg og studiar ved Adolf Fredriks Musikklasser og Kungliga Svenska Balettskolan i Stockholm.

Ho har opptredd som Marta von Trapp i musikalen *Sound of Music*. Ho har opptredd som medlem av gruppene Helges All Stars, Next Generation og vore gjesteartist på Popkorn 2008-turnéen. 

Zara Larsson slo gjennom i talentkonkurransen *Talang 2008* på svensk TV4 (tilsvarer Norske Talenter) i 2008 der ho vann finalen med songen «My Heart Will Go On». Ho hadde tidlegare vore med i ein tilsvarande konkurranse, *Star Shots* i 2007, der ho blei ein av finalistane. Ho blei sidan med i dokumentarserien *Jag ska bli en stjärna* (2009/2010) på TV4 om barn som drøymer om å bli berømte. I 2013 slo ho gjennom med songen «Uncover». Ho gav ut sitt første internasjonale album, *So Good*, i 2017. Albumet og fleire singlar frå det nådde topplistene i Noreg 
Storbritannia og fleire andre land.

Diskografi
----------

### Studioalbum

* *1* (2014)
* *So Good* (2017)

Kjelder
-------

1. ↑  «Zara Larsson - *So Good* (Album)». *Swedish Charts*. Henta 18 May 2017.
2. ↑  «*So Good*». *Official Charts Company*. Henta 18 May 2017.

* Söderlund, Peter (24 maj 2008), «Stjärnskottet Zara Larsson finslipar i Gävle», *Arbetarbladet* [*daud lenkje*]

---

* *Denne artikkelen bygger på «Zara Larsson» frå Wikipedia på svensk, den 2. mai 2010.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Zara Larsson Arkivert 2010-08-15 ved Wayback Machine. ved tv4.se

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* BBC Things
* MusicBrainz (artist)

 |
**Llyn Ogwen** er ein innsjø nordvest i Wales. Han ligg langs A5 mellom fjellkjedene Snowdonia, Carneddau og Glyderau. Grevskapsgrensa her er trekt slik at sjølve innsjøen ligg i Gwynedd, medan alt det omliggande landområdet (utanom utsiget) ligg i Conwy County Borough.

Llyn Ogwen ligg 310 meter over havet og har eit areal på 32 hektar. Han er særs grunn og den største djupna er ikkje meir enn tre meter. Det renn fleire bekkar ut i vatnet frå fjella omkring, mellom anna Tryfan og Pen yr Ole Wen. Den største av desse elvane er Afon Lloer, som kjem frå Ffynnon Lloer.

Llyn Ogwen er òg kjelda til Afon Ogwen som renn nordover og ut i sjøen nær Bangor. Sjølv om Ogwen er ein naturleg innsjø, vart det bygd ei demning tidleg på 1900-talet for å auke vassnivået. Vatnet vart nytta i Penrhyn-gruva i nærleiken.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Llyn Ogwen» frå Wikipedia på engelsk, den 23. desember 2010.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
	+ Geraint Roberts (1995) *The Lakes of Eryri*, Carreg Gwalch ISBN 0-86381-338-0


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Johan Salomon** (fødd 7. mai 1997) er ein norsk sjakkspelar, Stormeister i sjakk og Noregsmeister i sjakk for 2016.

Internasjonal Meister i sjakk
-----------------------------

Johan Salomon vart IM etter sterke resultat i tre internasjonale turneringar. I Ungdoms-VM i sjakk i desember 2013 i Al Ain tok han 6,5 poeng på 10 rundar i U-16-klassa. I Tradewise Gibraltar Chess Open i januar-februar 2014 tok han 6 poeng på 10 rundar, og i same turnering i januar-februar 2015 tok han 6,5 poeng på 10 rundar. Han var eit heilt poeng over IM-kravet i den siste turneringa. Han hadde dermed oppfylt kravet om IM-resultat i turneringar med til saman minst 27 parti. Rating-kravet, kravet til eigen rating over 2400 oppfylte han også med 2401 pr. 1. mars 2015. Han vart deretter utnemnd til IM av Verdssjakkforbundet på FIDE-møtet i Chengdu, Kina 26-29. april 2015.

Noregsmeister i sjakk for 2016
------------------------------

Johan Salomon vann Noregsmeisterskapen i sjakk i Tromsø i juli 2016, med 6,5 poeng på 9 rundar. Sigeren var med minst mogleg margin, stormeister Kjetil A. Lie fekk også 6,5 poeng, men kvalitetspoenga, berekna etter kor mange poeng motstandarane til dei to fekk, viste lik førstekvalitet, og berre eit halvt poeng forskjell på andrekvaliteten. Johan Salomon hadde ein dårleg start på turneringa, med berre 1,5 poeng på dei 3 første rundane, og tap også i femte runde. Men fire strake sigrar i dei fire siste rundane gav han altså NM-tittel og kongepokal.

Stormeister sjakk i 2017
------------------------

Johan Salomon tok eit stormeisternapp ved vinne den opne sjakkturneringa i Sitges, Barcelona i juli 2015, med 7,5 poeng på 9 rundar, eit halvt poeng over stormeisterkravet.. Han tok deretter eit nytt stormeisternapp ved delt førsteplass i stormeistergruppa i invitasjonsturneringa Manhem Schackvecka i Mölnlycke, Göteborg, Sverige med 6,5 poeng på 9 rundar. Det tredje stormeisternappet kom i Dubai i april 2017, med 6 poeng på 9 rundar. Prestasjonen denne turneringa gjorde også at han kom seg over kravet om eigen rating på 2500. Johan Salomon vart dermed den 14. norske stormeisteren i sjakk. Den offisielle utnemninga frå verdssjakkforbundet FIDE kom 9. august 2017.

Fotnotar
--------

1. ↑  Søknaden om IM-tittel for Johan Salomon frå Norges Sjakkforbund
2. ↑  Resultatlista Eliteklassa NM 2016
3. ↑  Matt og Patt 31. juli 2015
4. ↑  Matt og Patt 19. august 2016
5. ↑  Matt og Patt 11. april 2017
6. ↑  FIDE tittelutnemningar 2. kvartal 2017

Bakgrunnsstoff
--------------

* Johan Salomon si spelarside hos FIDE
* Johan Salomon sine parti hos NorBase
* Johan Salomon sine sjakkparti hos Chessgames.com
Vitlycke museum. Museumsbygningen.
Rekonstruerte hus frå eldre bronsealder.
**Vitlycke museum** er eit museum og informasjonssenter i helleristingsområdet i Tanum i Bohuslän i Sverige.

Museet har opphav i det *Hällristningsinstitutet i Tanum* som vart skipa i 1976 som eit samarbeidsprosjekt mellom Bohusläns museum, Riksantikvarieämbetet, Uppsala universitet og Tanums kommun. Meininga var å sameine eit forskingsinstitutt med eit museum for ållmenta. Med tida skifta instituttet namn til *Hällristningsmuseet i Tanum*, med utstillingar, kafé, og frå 1986 jamvel ein rekonstruert gard frå bronsealderen. I 1996 vart det gamle museumsbygget rive for å gje plass til det nye Vitlycke museum, som stod ferdig i 1998. Museumsbygningen er teikna av Carl Nyréns Arkitektkontor, og finansiert av Bohuslandstinget, Bohusläns museum, Boverket, Länsarbetsnämnden i Västra Götaland, Länsstyrelsen i Västra Götaland og Tanums kommun.

Nordre Bohuslän er det distriktet i Sverige som har den rikaste førekomsten av helleristingar. Det fremste området ligg i Tanums socken, med Vitlyckehällen som den mest kjende lokaliteten. Helleristingane er tidfesta til bronsealderen og eldre jarnalder, med særs mange frå den siste halvparten av bronsealderen og byrjinga av jarnalderen.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Heimesida for Vitlycke museum

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Vitlycke museum**
**Kongedømet Fusa** var eit kunstprosjekt for å utforska spørsmål knytt til omgrepet identitet. Den 21. juni 2003 vart Fusa kommune erklært som eigen stat under ein seremoni på Eide. Kunstnaren Morten Holmefjord vart av formannen i eldrerådet krynt til *visekonge*. Kommunen vart soleis til **Kongedømet Fusa**. Forholdet mellom Visekongen og dei folkevalde var regulert i *Engeviktraktaten*, som vart signert av dåverande ordførar Asbjørn Heidal og Visekongen.

21. juni 2004 gav Fusa Sentralbank ut den nye valutaen fusisk krune (FSK). Ei fusisk krune var like mykje verd som ei norsk krone. Året etter utgav Sentralbanken i samarbeid med Det viseregale kontoret eit eige sett med brevmerke for Fusa.

21. juni 2005 vart *Fusapasset* lansert. I tillegg til mange vanlege passfunksjonar, inneheldt Fusapasset m.a. ein *statskalender* for kongedømet, lister over viseregale og kongelege verv, forvaltning og reglement, ei revidert utgåve av Engeviktraktaten og *10 tesar* for kongedømet Fusa. Forsida synte Fusa sitt riksvåpen og bar teksten «Fusa», «pass», «Kingdom of Fusa» og «Passport». 

Kongedømet Fusa vart aldri anerkjent som sjølvstendig stat i juridisk tyding. Men det rakk å få eit omfattande representasjonskorps den stutte tida det eksisterte. Det hadde utanriksråd, ambassadørar, konsular og generalkonsular i fleire land og i ei rekkje norske byar, sovel som omreisande representantar.

I tillegg vann Det viseregale kontoret å dela ut seks *æresborgarskap*, som gav desse personane tittelen *æresfusing*:

* dr. polit. Marian Flick
* professor Frank Aarebrot
* disponent Tom Rasmussen
* eldrerådsformann Johannes Lygre
* museumsdirektør Morten Johan Svensen
* geheimråd Margit Gjøn

Den 12. september 2005 vart det halden folkerøysting i Fusa om kongedømet si framtid. Resultatet vart 680 røyster for å halda fram som eigen stat (42,8%), 908 røyster imot (57,2%) og 22 vraka røyster, til saman 1 610 røyster av 2 757 røysteføre (eit frammøte på 60,6%).

Nyttårsaftan 2006 vart Kongedømet Fusa høgtideleg nedlagt då Visekongen abdiserte som følgje av fleirtalet sitt *nei*. Representasjonskorpset fekk avskil i nåde, kongekrona vart sleppt i havet midtfjords, Visekongen reiste i eksil til Sør-Amerika, og Fusa gjekk attende til ei styreform som ein vanleg, norsk kommune.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Kongedømet Fusa Arkivert 2005-12-15 ved Wayback Machine. *(død lenkje)*
* Fusakongen: Konge over regn, vått gras og kilowatt på
**Vitengarden** er eit museum og vitensenter som ligg på Kvia, ved tettstaden Nærbø, i Hå kommune. Anlegget opna som museum i 1995, og har sidan 2002 vore ei avdeling i Jærmuseet.

Museumsbygningane og museumstomta representerer skjeringspunktet mellom tradisjon og nyskaping. Bygningane ligg i eit gammalt jordbrukslandskap som ennå ber preg av det gamle Jæren. Inne i utstillingsbygget er det moderne vitensenterutstillingar. Under slagordet "Vitensenteret midt i matfatet" skal avdelinga formidla dei "grøne" naturvitskapane gjennom eksperiment og interaktive utstillingar. Ei anna rettesnor er 4H-slagordet "læra ved å gjera".

Vitengarden har eit årleg besøkstal på omkring 45000.

På Kvia ligg òg hovudsetet for Jærmuseet.

Kjelder
-------

* *Sjå Jæren 2010*, årbok for Jærmuseet (Jærmuseet, Nærbø 2010).

Bakgrunnsstoff
--------------

* Vitengarden sin nettstad

| * v
* d
* e
Jærmuseet |
| --- |
| Vitenfabrikken **·** Vitengarden **·** Tungenes fyr **·** Limagarden **·** Grødaland **·** Haugabakka **·** Varden **·** Vistnestunet **·** Nasjonalt Garborgsenter **·** Garborgheimen **·** Knudaheio |
**Daniel Forfang** (fødd 28. desember 1979) er ein norsk, tidlegare skihoppar som representerte Tromsø Skiklubb.

Karriere
--------

Han debuterte i verdscupen i desember 2001, men hamna langt nede på resultatlistene i internasjonale renn dei tre neste åra. I 2003 utmerka han seg ved å vinne NM-sølv i normal bakke, bak den suverene vinnaren Tommy Ingebrigtsen. 2005-sesongen vart hans beste, han kom på bronseplass i begge NM-tevlingane, og hevda seg inn i mellom bra i verdscupen. Samanlagt i verdscupen kom han på 28. plass. OL-sesongen 2006 starta med ein femteplass under opningshelga i verdscupen, hans beste enkeltresultat. Resten av sesongen vart ein stor nedtur.

### Besteplasseringar i internasjonale renn

* 2005: Nr 9 i Willingen
* 2005/06: Nr 5 i Kuusamo

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap

* Ski-NM 2000: Nr 11 i storbakken i Meldal
* Ski-NM 2002: Nr 5 i normalbakken i Høydalsmo
* Ski-NM 2003: Sølvmedalje i normalbakken på Lillehammer
* Ski-NM 2004: Nr 11 i storbakken i Oslo
* Ski-NM 2005: Bronsemedalje både i normalbakken og i storbakken, begge renna på Lillehammer

Forfang la opp som aktiv hoppar i 2006 på grunn av slankepresset i hoppmiljøet. Han kritiserte landslagsleiinga for manglande oppfølging av problema hans rundt slankepresset.

Kjelder
-------

1. ↑  Reportasje i avisa Nordlys

* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
--------------

* Daniel Forfang i fis-ski.com
**144. motoriserte infanteridivisjon** (russisk: 144-я мотострелковая Виленская Краснознамённая, орденов Суворова, Кутузова и Александра Невского дивизия (fork. **144 мсд**), full nemning 144. Vilensk Raude Fane med Suvorov og Kutuzov orden motoriserte infanteridivisjon, er ein divisjon under 20. kombinerte armé i Vestre militærdistrikt i Russland. Han er forlagt med hovudkvarter i Jeljnja i Smolensk oblast.

Historie
--------

144. divisjon vart atter oppsett på slutten av 2016 på basis av mellom anna to brigadar:

* 23. motoriserte infanteribrigade med hovudkvarter i Valujki i Belgorod oblast‎
* 28. motoriserte infanteribrigade med hovudkvarter i Klintsy i Brjansk oblast

Referansar
----------

1. ↑  «В Смоленской области будет сформирована новая мотострелковая дивизия». *Первый смоленский!* (på russisk). 13.01.2016. Henta 22. april 2017.
**Vitalij Kryvytskyj** (fødd 19. august 1972 i Odessa) er sidan 30. april 2017 katolsk biskop for bispedømet Kiev–Zjytomyr, som omfattar den ukrainske hovudstaden og tilgrensande område.

Familien hans er av polsk opphav, men har i generasjonar vore heimehøyrande i Odessa i Sør-Ukraina.

Kryvytskyj starta arbeidet sitt i den katolske ordenen Salesianarane av Don Bosco i 1989. Han byrja i teneste for Den katolske kyrkja i 1991 og blei ordinert til prest i 1997 etter utdanning ved katolske seminar i Kviterussland og Polen (Hrodna, Kraków, Lublin). Same året vende han tilbake til Ukraina og heldt fram med arbeidet innan Salesianar-ordenen, mellom anna med teneste som ungdomsprest i Odessa, Zjytomyr og Lviv.

30. april 2017 blei Kryvytskyj utnemnd som biskop av Kiev-Zjytomyr av pave Frans. 24. juni same året blei han ordinert til denne tenesta av erkebiskop Claudio Gugerotti.

Kjelder
-------

1. 1 2  «Rinunce e nomine». *press.vatican.va*. Henta 30. april 2017.
2. ↑  «Історична подія для Києва: висвячено католицького єпископа Віталія Кривицького Джерело». *credo.pro*. Henta 24. juni 2017.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Catholic-Hierarchy.org
Vistehola i Randaberg Foto: Jarle Vines

**Vistehola** eller **Svarthola** er ein buplass frå steinalderen som ligg på Viste i Randaberg kommune i Rogaland fylke, 10 kilometer nordvest for Stavanger. *Vist* i namnet på hola kjem av norrønt for «bustad».

Vistehola var den fyrste holebuplassen i Noreg som vart undersøkt av fagfolk. Funnmaterialet er særdeles godt bevart, og gjev viktige opplysningar om korleis forgjengarane til nordmenn levde i eldre steinalder, for mellom 6 000 og 8 000 år sidan. Hola rommar eit busett areal på om lag 100 kvadratmeter, og ligg om lag 250 meter frå den notidige strandlinja. I brukstida stod vatnet vesentleg høgre. Avfallsdynga som dekte store delar av holegolvet, var 1,6 meter djup på sitt tjukkaste. Her var ikkje berre mengder med bein, skjel og reiskapsavfall, men også spor etter gravferder. Hunden er det einaste tamdyret det er funne spor av, sett bort frå nokre få bein frå ku og hest i det øvste laget, som skriv seg frå folkevandringstida. Ville dyr er derimot representert med kring sytti artar, blant desse 37 slag fugl og elleve slag fisk. Vistehola er ikkje graven ut med moderne metodar, og mykje av det interessante beinmaterialet er med det vorte kasta. Så langt har berre Sævarhelleren inneheldt like gamle beinrestar.

Ved austveggen i hola vart det funne eit skjelett av ein 15 år gamal gut som levde for kring 7500 år sidan. Det er eitt av dei eldste funna av menneskelege leivningar i Noreg.

Hola vart studert av arkeologar i 1907, 1910, 1939 og 1941.

Galleri
-------

* Fakta om holaFakta om hola
* Inst i holaInst i hola
* Taket i holaTaket i hola

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Vistehola» frå Wikipedia på bokmål, den 17. juli 2012.*
	+ *Wikipedia på bokmål oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Anders Hagen: *Norges oldtid* (s. 172-4), forlaget Cappelen, Oslo 1983, ISBN 82-02-09067-9
2. ↑   [*daud lenkje*]
3. ↑  *arkivkopi*, arkivert frå originalen 31. desember 2008, henta 17. juli 2012

Bakgrunnsstoff
--------------

* Vistehola i kulturminnesok.no, nettstaden til Riksantikvaren
Koordinatar: 58°51′4.369″N 5°43′51.99″E﻿

Vitenfabrikken sumaren 2010 Foto: Hallvard Nygård, Vitenfabrikken

**Vitenfabrikken** er eit vitensenter og museum i sentrum av Sandnes i Rogaland. Det opna i 2008.

Vitenfabrikken er den største avdelinga i Jærmuseet med 70 558 besøkende i 2013. 

Vitenfabrikken er eit moderne vitensenter, der publikum blir oppfordra til å delta og utforska. Gjennom interaktive formidlingsmetodar er målet å vekka barn og unge si interesse for realfag, matematikk og teknologi. Leik, konkurranse og eksperimentering står sentralt. Men Vitenfabrikken skal òg fortelja Sandnes by si historie og regionen Jæren si industrihistorie. Museet har store samlingar av byens rikholdige industriprodukt, som leirgods og syklar, som dannar utgangspunktet for historiske utstillingar. Integrert i anlegget finn du Krossens havremølle, ei autentisk havregrynsmølle fra 1912, der maskineriet står som det gjorde då produksjonen stoppa i 1988. 

Andre sentrale element i utstillinga er den matematiske arva etter rogalendingen Nils Henrik Abel og eit planetarium med plass til meir enn 50 personar.

I 2015 begynnar eit nytt byggesteg, då nabobygget Huset vårt skal integrerast i museet.

Kjelder
-------

* *Sjå Jæren 2010*, årbok for Jærmuseet (Jærmuseet, Nærbø 2010)

Bakgrunnsstoff
--------------

* Vitenfabrikken si heimeside

| * v
* d
* e
Jærmuseet |
| --- |
| Vitenfabrikken **·** Vitengarden **·** Tungenes fyr **·** Limagarden **·** Grødaland **·** Haugabakka **·** Varden **·** Vistnestunet **·** Nasjonalt Garborgsenter **·** Garborgheimen **·** Knudaheio |

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* KulturNav

 |