recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Koordinatar: 61°22′31″N 8°17′56″E﻿

Eidsbugarden kring 1890. 
Foto:
Axel Lindahl/Norsk folkemuseum
 

**Eidsbugarden** er ein turiststad som ligg 1 060 meter over havet i vestenden av innsjøen Bygdin i Jotunheimen. Staden har hotell, turisthytte og fleire hytteområde, og er eit ynda utgangspunkt for fjellturistar.

I 1959 vart ei minnestøtte reist på Eidsbugarden til minne om den norske diktaren og journalisten Aasmund Olavsson Vinje, som bygde den fyrste hytta på Eidsbugarden i 1868. Denne hytta var også utgangspunktet for Eidsbugarden Turisthotell, som vart gjenopna sumaren 2006 etter oppussing.

Ved sidan av hotellet ligg DNT-hytta Fondsbu på Eidsbugarden, som har over 9000 årlege overnattingar (2005). Det er også om lag 160 private hytter på Eidsbugarden.

Fylkesveg 252 går inn til Eidsbugarden frå fylkesveg 53 mellom Tyin og Øvre Årdal på sumarstid, medan turistar og hyttefolk blir frakta inn på wieselar (beltebilar) og snøskuter på vinterstid.

Festivalen Vinjerock, med fleire kjende rockeartistar, blir halden på Eidsbugarden i juli/august kvart år.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Eidsbugarden i webkamera Arkivert 2006-06-03 ved Wayback Machine.
* Vinjerock
* Eldre fototgrafi frå Eidsbugarden på nettstaden til Nasjonalbiblioteket

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* SSR (namn)

 |
**Franchise**, **franchising** (ein anglo-fransk ordkonstruksjon bygd på det franske ordet *franc* (fridom) i tydinga 'avgiftsfridom') er ein modell for avtalefesta forretningsmessig samarbeid som går ut på at den eine parten gjev den andre parten rett til å etablere si eiga verksemd innanfor ramane av eit samla forretningskonsept som den fyrste er eigaren av. På den eine sida i samarbeidsavtala står det såleis ein person eller eit selskap, kalla *franchisor* eller franchisegjevaren, som eig eller formidlar produkt, metodar for tenesteyting eller anna, som skal marknadsførast under deira eige varemerke. På den andre sida står den personen eller det selskapet som skal stå for salet av produkta eller tenesteytingane under det aktuelle varemerket på sin eller sine eigne geografiske stader i byen eller distriktet, kalla *franchisee* eller franchisetakaren.

Ordninga er særleg nytta for å etablere butikk- eller varehuskjedar, då franchisegjevaren kan knyte til seg ei mengd franchisetakarar kringom i byen og/eller i landet. Dei store daglegvarekjedane i Noreg er døme på flittig bruk av denne ordninga; kvart utsal er si eiga sjølvstendige verksemd drive av ein næringsdrivande med franchiseavtale med eigaren av varemerket, og sel dei produkta som vert kjøpt inn av han frå produsentane for å distribuerast til utsala. Fleire landsdekkjande distribusjonsselskap er døme på det same; lastebilane eller varebilane som er knytt til distributøren og har uniformert utsjåande i samsvar med dette, er eigde av folk som køyrar sin bil som ein sjølvstendig verksemd.

Franchisegjevaren har plikt til å syte for marknadsføring og overføre naudsynt kunnskap og anna støtte til franchisetakarane. Franchisetakarene må på si side betale avgift til franchisegjevaren og pliktar å framstå overfor publikum i samsvar med fastsette reglar når det gjeld utforminga av og fargevalet for forretningslokala, distribusjonsbilar, arbeidsuniformar og anna, og må som oftast selje produkta eller tenesta til prisar som franchisegjevaren fastset.
Papirindustribygningar på Eidsvoll Verk frå slutten av 1800-talet og byrjinga av 1900-talet.
Eidsvoll Verk haldeplass på Gardermobanen.
**Eidsvoll Verk** er eit område i Eidsvoll kommune på Øvre Romerike i Akershus fylke. Området har fått namn etter det jarnverket som låg her tidlegare, og som Eidsvollsbygningen høyrde til, kjend for å ha hysa Riksforsamlinga som utarbeidde og gjorde vedtak om grunnlova for Noreg i 1814. *Eidsvoll Verk* er òg namnet på ein stoppestad på den strekninga av Gardermobanen som ligg i Eidsvoll kommune, sjølv om haldeplassen eigenleg ligg utanfor det området som har namnet Eidsvoll Verk.

Jarnverket Eidsvoll Verk attmed Andelva var mellom dei eldste jarnverka i Noreg. Det skal ha kome i gang i tida 1624 – 1630 (det er ikkje kjend kva år verksemda tok til), og vart avvikla i 1822 som fylgje av konkurs. Verket var mellom dei aller fyrste som tok i bruk masomn for utsmelting av jarnet or malmen, og vart med dette med på å utvikle den industrielle jarnproduksjonen i Noreg. I motsetnad til dei andre jarnverka i Noreg, som måtte basere seg på jarnmalm frå gruver i Arendal – Kragerøområdet etter at lokale førekomstar snøgt vart uttømde, kunne Eidsvoll Verk heile tida nytte malm frå gruver i nærleiken av verket.

Av sjølve jarnverket er det ikkje noko att. Med unnatak av Eidsvollsbygningen med omgjevnader, som Stortinget fekk som gåve i 1851, er eigedomen eigd av familieverksemda Mathiesen Eidsvold Værk ANS, som er ein stor grunn- og skogeigar i kommunane Hurdal, Eidsvoll, Nannestad, Ullensaker, Nes, Gran og Østre Toten.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Soga om det tidlegaste Eidsvoll Verk på internettsida *«Feiring Jernverk» – bakgrunn og historie* Arkivert 2012-03-23 ved Wayback Machine.
* Soga om Eidsvoll Verk i tida 1794 – 1822 på internettsida *«Feiring Jernverk» – bakgrunn og historie*. Arkivert 2012-03-23 ved Wayback Machine.
* Statsbyggs internettisde om Eidsvollsbygningen og Eidsvoll Verk.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* GeoNames
* SSR (namn)

 |
|  |
| --- |
| **Flagrelire** |
| Flagrelire aust for Tasmania, AustraliaFoto: JJ HarrisonFlagrelire aust for Tasmania, AustraliaFoto: JJ Harrison |
|
| **Status** |
| **Status i verda:** LC Livskraftig |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Dyr Animalia |
| **Rekkje:** | Ryggstrengdyr Chordata |
| **Underrekkje:** | Virveldyr Vertebrata |
| **Klasse:** | Fuglar Aves |
| **Orden:** | Stormfuglar Procellariiformes |
| **Familie:** | Stormfuglfamilien Procellariidae |
| **Slekt:** | *Puffinus* |
| **Art:** | **Flagrelire** *P. gavia* |
|
| **Vitskapleg namn** |
| ***Puffinus gavia***Forster, 1844 |

**Flagrelire**, *Puffinus gavia*, er ei lita lire i stormfuglfamilien. Som hekkefugl er ho endemisk for New Zealand med hekkeområde rundt Nordøya og i Cooksundet.

Flagrelira har kroppslengd på ca. 33 centimeter og kroppsmasse på 300 gram. Ho er gjennomgåande mørk på oversida med lys underside. Rygg og overside av venger er einsfarga gråbrune, strupen og brystet er kvite med gradvis overgang til den gråbrune oversida. Buk, kroppssider og undergump er einsfarga kvite. Undervengene er kvite med lyst, gråbrunt felt mot armholene, mørke vengespissar og eit smalt, mørkt markert band rundt bakkanten. Nebbet er mørkt og tynnt. Den noko større maorilire liknar mykje, men har litt mørkare undervenger.

Dei største hekkekoloniane finst på Manawaøyane nord for Nordøya, og i Marlboroughsunda nord for Sørøya og utanfor Gisborne. Ungfuglar migrerer til kysten sør og aust for Australia i februar og nokre har vore registert så langt nord som ved Vanuatu.

Populasjonen er estimert til ca. 100 000, og opptil 20 000 kan samlast i flokkar som beitar saman utanom hekkesesongen. Ein trur populasjonen går tilbake grunna predasjon av innførte artar som villkattar og rotter.

Føda er for det meste småfisk og kril. Dei kan beite med to ulike strategiar, enten ved å stupe i vatnet frå låg høgd eller ved å symje på overflata og så dukke.

Kjelder
-------

* Barrie Heather og Hugh Robertson, *The Field Guide to the Birds of New Zealand* (rev. utg.), Viking, 2005

### Referansar

Bakgrunnsstoff
--------------

* BirdLife International (2012) Species factsheet: *Puffinus gavia Arkivert 2015-10-25 ved Wayback Machine.*
* Videoar, bilete og lydopptak av flagrelire hos Internet Bird Collection

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* ITIS
* EOL

 |
Francis Picabia i atelieret, 1910-15
**Francis-Marie Martinez Picabia** (28. januar 1879–30. november 1953) var ein målar og poet med fransk mor og ein spansk-kubansk far knytte til Cubas diplomatiske representasjon i Paris. Viktigaste verka hans vert knytte til dadaismen.

### Liv og gjerning

Picabia var fødd i Paris og studerte i heimbyen kunst både på 'École des Beaux-Arts' og kunsthandverksskulen 'École des Arts Decoratifs'. Perioden 1903 til 1908 var han mykje påverka av verk av den impresjonistiske målaren Alfred Sisley. Deretter vende han seg mot kubismen.

Rundt 1911 engasjerte Picabia seg i kunstnargruppa Section d'Or. I gruppa vart han venn med Marcel Duchamp og kjend med Guillaume Apollinaire, Albert Gleizes, Roger de La Fresnaye, Fernand Léger og Jean Metzinger. Picabia deltok i 1913 med mange mange verk på ei stor kunstutstilling i New York. Merksemda han fekk, gjorde at han mellom 1913 og 1915 fleire gongar tok turen til New York, der han var aktiv i kunstlivet og introduserte modernistiske stilar og tankar for målarar og publikum i USA.

I 1916 heldt Picabia til i Barcelona, der han gav ut sitt første nummer av eit dada-tidsskrift, kalla 391. Det var i denne perioden han laga sine såkalla *portraits mécaniques*, bilete som synte fram mekaniske former. Verka kunne minne om plansjar lag av ein ingeniør, som tannhjul mot einsfarga bakgrunn; til dømes i verket *Machine turn quickly* (1916-18). Året etter fór han atter til USA, der han saman med Marcel Duchamp og Man Ray danna ein dada-krins. Nokre år seinare fekk Picabia meir sans for surrealismen. Frå 1925 gjekk Picabia tilbake til figurativ måling.

Tidleg i 1940-åra flytta han til Sør-Frankrike. Han overraska med å gje ut ein serie erotisk prega nakenbilete, basert på fotografi i eit såkalla mannfolkblad. Stilen var langt frå den akademiske og tradisjonelle måten å lage akt på. Han reiste tilbake til Paris før andre verdskrigen var over, måla abstrakt og skreiv poesi.

74 år gammal døydde han i fødebyen Paris.

Bakgrunnsstoff
--------------

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Francis Picabia» frå Wikipedia på bokmål, den 13. oktober 2013.*

* *Denne artikkelen bygger på «Francis Picabia» frå Wikipedia på engelsk, den 13. oktober 2013.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS
* SUDOC

 |
**Grappa musikkforlag A/S** er eit norsk plateselskap som vart skipa i 1983.

Grappa dekkjer fleire musikalske sjangrar, og er kjend for å vera det norske plateselskapet som har representert flest artistar nominerte til Spellemannprisen. Selskapet har sitt eget merke, «Grappa», for viser og pop. Selskapet overtok plateselskapet Heilo som framleis er eit eige merke for folkemusikk (1995–). Klassisk musikk vert seld under merket Simax Classics, som også tilhøyrer Grappa (1997–). Vidare eig det halvparten av Barneselskapet (Egmont eig den aldre halvparten) for sal av barnemusikk, Blue Mood Records (for blues), Elevator Music og tyske ECM (jazz). Grappa har eit lengre samarbeid med Norsk Komponistforening og distribuerer samtidsmusikk under merket «Aurora».

Grappas debutantpris
--------------------

I 2006 skipa selskapet «Grappas debutantpris» til artistdebutantar under 30 år. Direktør er Helge Westbye. Westbye fekk, saman med Grappa Bjellesauprisen frå FONO i 1997 for sin innsats innan både breie og smale musikkategoriar i fleire år.

### Prisvinnarar

* 2006: Valkyrien Allstars
* 2007: Gjermund Larsen
* 2008: Siri Nilsen
* 2009: Frida Ånnevik
* 2010: Ingen vinnarar.
* 2011: Moskus
* 2012: Erlend Apneseth

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen er omsett frå «Grappa (plateselskap)» frå Wikipedia på bokmål, den 10. mai 2012.*

Fotnotar
--------

1. ↑  NRK, 20.10.11: Trioen Moskus vant Grappas Debutantpris
2. ↑  Grappas debutantpris 2012 til Erlend Apneseth[*daud lenkje*] ved follkemusikk.no
**Fra Angelico**, fødd **Guido di Pietro** mellom 1386 og 1400 i Vicchio ved Firenze, døydde 18. februar 1455 i Roma, var ein målar under den italienske ungrenessansen som arbeidde i Firenze. Giorgio Vasari skildrar han i sitt *Vitae* som ein målar med eit sjeldant og framifrå talent.

Altartavle frå San Vincenzo d'Annalena i Firenze.

Liv og gjerning
---------------

Guido di Pietro vart fødd i Vicchio i Mugello i Toscana, nær Fiesole. Om foreldra hans veit ein ingen ting. Han er tidlegast nemnt i eit dokument datert oktober 1407, då han under namnet Guido di Pietro vart knytt til dominikanarordenen. Eit seinare dokument viser at han var målar, då han får betaling for utført arbeid i *Santo Stefano del Ponte*-kyrkja. Fyrste provet på at Angelico var ordensbror (=«Fra») av dominikanarordenen er frå 1423, der vert han for fyrste gong nemnd som Fra Giovanni.

Fra Angelico fekk fyrst opplæring som illuminator. Sannsynlegvis arbeidde han saman med broren Benedetto, også han ein dominikanarmunk. Klosteret San Marco i Firenze, der Fra Angelico budde i lang tid, har fleire manuskript ein trur heilt eller delvis er laga av han.

Cellene i San Marco-klosteret i Firenze er for ein stor del måla av Fra Angelico. Bileta skulle hjelpe munkane til bøn og kontemplasjon. Klosteret er i dag nesten i sin heilskap eit museum.

Han er også kjent som *il Beato Angelico*, hans samtidige kjende han elles som *Fra Giovanni da Fiesole*. Allereie i hans levetid, eller kort tid etter, vart han omtala som *Il Beato* (=Den salige), som refererer til hans framifrå meisterskap i skildringa av kristne motiv.

Grava hans ligg ved *Santa Maria sopra Minerva*-kyrkja i Roma.

Dommedag, ca. 1431
Fra Angelico vart saligkåra av pave Johannes Paul II i 1982.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Fra Angelico**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS

 |
**Richard Nilsen Tvedten** (5. oktober 1873–19. juni 1936) var ein norsk gardbrukar frå Tjølling som representerte Vestfold fylkeskrins og Bondepartiet på Stortinget i åra 1925-30.

Tvedten var son til ein gardbrukar. Han utdanna seg 1895-97 ved Ås landbruksskule i Akershus. Sidan var han gardsstyrar 1899-1900 på Reistad i Sigdal og 1900-03 på Ringnes i Krødsherad. Nokre år var han så trelasthandlar. I 1908 kjøpte han garden Lunde i Tjølling, som han dreiv til han døydde. Han var både styreformann i Larviks Aktiemeieri & Handelslag og Larviks Andels Potetmelfabrik.

Tvedten var ein sentral person i Vestfold, då Landmannsforbundet frå 1920 la grunnen for Bondepartiet. Han var såleis formann i Brunla krins og 1921-28 av landsstyret i Bondepartiet. Hausten 1924 vart han vald til stortingsmann for Bondepartiet og Vestfold. Tre år seinare vart han attvald. Begge tingperiodane var han sekretær i Justiskomiteen.

Kjelder
-------


* Stortingsbiografi Arkivert 2017-04-11 ved Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
**Herman Wedel Major** (23. februar 1814–26. september 1854) var ein norsk lege frå Kristiansand som var ein pioner i utviklinga av psykiatrien i Noreg.

Major studerte medisin frå 1834 og vart cand.med. i 1842. Påverka av mellom anna faren sitt sjølvmord, byrja han lese psykiatri. Med statsstønad studerte han 1843–45 sinnslidingar i Tyskland og Frankrike. I 1846 la han fram ei vid undersøking av tilhøva for psykisk lidande menneske, *Indberetning om Sindssyge-Forholdene i Norge*. Major avdekte her mange forfærda forhold ved dei «dollhus» og «dårekister» som vart nytta til forvaring og innesperring av psykisk lidande. Undersøkinga la grunnen for at Stortinget 17. august 1848 vedtok ei lov om «Sindsyges pleie og behandling». Sinnssjuke-omsorga vart deretter ei oppgåve for helsestellet, skild frå både fattigforsorga og fengselsstellet. Den norske staten fekk så bygt Gaustad sjukehus i Christiania og seinare Eg sjukehus i Kristiansand, dei to fyrste psykiatriske sjukehusa i landet.

Frå 1847 var Major lege ved Oslo Sindssygeindretning, utnemnd til styrar i 1851. I 1854 utvandra han til Nord-Amerika, men under overfarten sokk «Arctic», skipet han reiste med, og både Herman Wedel Major og familien hans omkom.

Kjelder
-------

* Norsk biografisk leksikon

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* Lokalhistoriewiki
* VIAF

 |
| Grantham  |
| --- |
| Grantham sett frå nærliggande åsar.Grantham sett frå nærliggande åsar. Grantham sett frå nærliggande åsar. |
| Plassering |
| 

Grantham is located in

 |
| Styresmakter |
| Land |  Storbritannia |
| Konstituerande land |  England |
| Grevskap | Lincolnshire |
| Distrikt | South Kesteven |
| Geografi |
| Innbyggjarar  - By (2001) | 34 592 |
| Koordinatar |  52°55′″N 0°38′″W﻿Koordinatar: 52°55′″N 0°38′″W﻿ |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | NG31 |
| Telefon-retningsnummer | 0 1476 |
| 
 Commons har multimedium som gjeld: **Grantham**
 |

**Grantham** er ein by i South Kesteven i Lincolnshire i England.

Industri
--------

Richard Hornsby & Sons (1828-1918), som låg i Grantham, produserte dei fyrste kommersielle glødehovudmotorane, etter avtale med oppfinnaren Herbert Akroyd Stuart. Dette var firetaktsmotorar. Motorane vart marknadsførte under namnet *Hornsby-Akroyd*. I 1896 produserte Hornsby den fyrste traktoren og det fyrste lokomotivet med glødehovudmotor og i 1905 den fyrste beltetraktoren med gødehovudmotor. Føretaket var òg med på å utvikla den fyrste pansra sjøvgåande stridsvogna.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
Flagging med nordiske nasjonalflagg.
Flagging utanfor Ålands lagting.
Flagging ved kongeskipet «Norge».
**Flagging** er det å heisa eit flagg opp på eit flaggstong etter faste reglar og sedvane.
Særleg militæret, diplomati, monarki og internasjonale organisasjonar kan ha utfyllande reglar for flaggbruk.

Flaggbruk i Noreg
-----------------

### Flagging ved statlege verksemder

I Noreg finst det ei forskrift om flagging på statlrge bygningar.

§ 4 i forskrifta bestemmer på kva dagar ein skal flagga ved statlege verksemder. Desse dagane er offisielle flaggdagar i Noreg.

§ 6 i forskrifta har reglar om heising og haling av flagget: I månedene mars til og med oktober skal flagget heisast kl. 08.00, i månadane november til og med februar kl. 09.00. Flagget skal halast ved solnedgang, men ikkje senere enn kl. 21.00 om sola går ned senare enn dette. I Nordland og Troms og Finnmark blir flagget heisa kl. 10.00 og hala kl. 15.00 i månedane november til og med februar.

### Privat flaggbruk

Det finst ikkje noko lovpålegg for privat bruk av flagget, men det er vanleg praksis å preva å følgja det offentlege reglementet. 

Ved dødsfall firar ein flagget til halv stong på dødsdagen og bisetjingsdagen. Ein heiser då flagget til topps først og firar det så ned til «halv stong». Halv stong inneber at ein firar flagget ned ein tredel av høgda til stonga, måla frå toppen av flagget. Etter bisetjinga heisar ein flagget til topps att.

Kjelder
-------

1. ↑  Forskrift 21.10.1927 nr. 9733 angående bruk av statsflagget og handelsflagget
2. ↑  
«Flaggning på halv stång». Flaggfabriken National. Arkivert frå originalen 1. desember 2008.

* *Denne artikkelen bygger på «Flaggbruk» frå Wikipedia på bokmål, den 9. februar 2020.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisielle flaggdager (UiB)
* Flaggingsregler (Skikk og bruk)
* Royal Yachting Association's advice on flag etiquette (engelsk)
* US Flag Etiquette (engelsk)
* UK flag flying protocol (engelsk)
* Norges flaggregler og lov
**Herman Smitt Ingebretsen** (6. mars 1891–13. november 1961) var ein norsk pressemann og Høgre-politikar frå Kristiansand.

Ingebretsen var son til ein handelsagent. Etter han tok studenteksamen i 1911 studerte han soisaløkonomi ved Universitetet i Oslo. Samstundes fekk han arbeid som journalist i Morgenbladet. Han flytta i 1916 over i redaksjonen til Aftenposten, også det ei hovudstadsavis. Frå 1919 var han avisredaktør fleire stade; fyrst 1919-20 i Fremskridt i Skien, dernest 1920-24 i Christiandsands Tidende og 1924-36 i Stavangeren. 

Han var generalsekretær i Høgre perioden 1936 til 1940. Krigsåra 1940-44 var han medarbeidar i Morgenbladet, til han 1944-45 var sjef for det norske militære sitt pressekontor i London. Etter verdskrigen var over i 1945 var han i tre år redaktør i Morgenbladet. Frå 1949 til 1961 var han sjefredaktør i Aftenposten.

Herman Smitt Ingebretsen på Stortinget i 1954 (midt i biletet, med lyst hår). Foto: Billedbladet NÅ/Arkivverket

Ingebretsen var medlem i Høgre sitt sentralstyre i to periodar, 1934-39 og 1950-61. I 1945 vart han vald til stortingsrepresentant frå Akershus. Sidan vart han vald til representant frå Oslo i to periodar, 1950-53 og 1954-57. På tinget var han medlem i Sosialkomiteen 1945-49 og i Kyrkje- og undervisninsgkomiteen 1950-57, frå 1954 som formann i komiteen. Smitt Ingebretsen, som han vanlegvis vart kalla, var parlamentarisk leiar for Høgre i 1948-sesjonen, og nestleiar i resten av 1945-49-perioden.

Kjelder
-------

* Stortingsbiografi

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* Historisk befolkningsregister
* PolSys
* VIAF
* GND

 |
| Limoux |
| --- |
| Sentrum av Limoux Sentrum av Limoux |
| Styresmakter |
| Land Region  Departement | Frankrike  Languedoc-Roussillon Aude |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  32,41 km² |
| Innbyggjarar  - By (1999)   - folketettleik | 9 411   290/km² |
| Koordinatar | 43°03′″N 02°13′″E﻿Koordinatar: 43°03′″N 02°13′″E﻿ |
| Høgd over havet | 172 m |
| Tidssone | CET (UTC+1) |
| Diverse anna |
| Postnummer | 11300 |

**Limoux** er ein by og kommune sør i Frankrike. Han er *sous-préfecture* (underprefektur) i departementet Aude i regionen Languedoc-Roussillon og har om lag 10 000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Aude om lag 30 km sør for Carcassonne.

Kultur
------

Byen er kanskje mest kjend for vinterfestivalen kalla Fècos. Denne finn stad mellom januar og påske og vert halde på oksitansk, det tradisjonelle språket i området.

Attraksjonar
------------

I hjarte av byen ligg *place de la Republique*, ein stor plass med buegongar av stein og fleire tømmerhus. Andre stader er pianomuseumet Musee Petiet og Catha-Rama.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* BNF
* BNF (data)
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
| Gillingham  |
| --- |
| Mill Road, GillinghamMill Road, Gillingham Mill Road, Gillingham |
| Plassering |
| 

Gillingham is located in

 |
| Styresmakter |
| Land |  Storbritannia |
| Konstituerande land |  England |
| Grevskap | Kent |
| Distrikt | Medway |
| Geografi |
| Innbyggjarar  - By (2007) | 102 385 |
| Koordinatar |  51°23′″N 0°33′″E﻿Koordinatar: 51°23′″N 0°33′″E﻿ |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | ME7 |
| Telefon-retningsnummer | 01634 |
| 
 Commons har multimedium som gjeld: **Gillingham**
 |

**Gillingham** er ein by i Kent i England. Han er ein av Medwaybyene, saman med Chatham og Rochester. Namnet kjem frå gammalengelsk, og tyder «bustaden til familien Gylla». Han er først nemnt på 900-talet under namnet *Gyllingeham*.

Historie
--------

Då normannerane invaderte i 1066 var Gillingham ein liten landsby. Vilhelm Erobraren gav han til halvbror sin Odo av Bayeux, som bygde soknekyrkja vigde til Evangelisten Markus og reiste eit palass for erkebiskopen av Canterbury.

I mellomalderen var bydelen Grange tilknytt Cinque Ports, og byen var i fleire hundreår ein viktig stad for britisk sjøfart. Chatham Dockyard ligg for det meste i Gillingham og ikkje i Chatham. Han vart grunnlagt av dronning Elisabeth I, og vart flytta til den noverande staden sin i 1622.

I 1667 segla ein nederlandsk flåte opp elva Medway og steig i land ved Queenborough på Sheppey. Dei kringsette fortet ved Sheerness, og gjekk inn i Gillingham under det som er kjent som raidet ved Medway. Nederlenderne vart etterkvart drivne ut, men hendinga hadde då alt sterkt audmjuka den britiske flåten.

Då sjuårskrigen braut ut i 1756 beordra regjeringa straks at marineverftet skulle befestast, og innan [[1758] var *Chatham Lines* konstruert. Forsvarslinja var drygt halvannan kilometer lang, og strekte seg over halvøya som verftet ligg på frå Chatham Reach til Gillingham Reach. Batteria vende innover mot land for å stanse eit åtak frå den sida; frå sjøsiden var det alt nok kanonar på skipa og på landbatteri til å forsvare verftet.

I 1778 braut det ut krig med Frankrike igjen, og forsvarsanlegget vart forsterka. Fleire fort vart konstruert, både i Gillingham og Rochester. På 1800-talet vart det anlagt enno fleire fort. Som ei følgje av denne langvarige byggeaktivteten måtte ein skaffe heim til arbeidarane, og byen New Bromton sprang opp. Han hadde i 1851 omkring 9000 innbyggjarar, medan Gillingham enno var ein liten landsby. Etterkvart vart den gamle landsbyen innlema i New Brompton, og heile staden fekk namnet Gillingham.

I 1919 vart eit monument til minne om dei falne i første verdskrigen reist ved forsvarslinja. Den kvite obelisken er synleg på lang avstand. Endå eit monument vart reist etter i 1945, til minne om dei falne i andre verdskrigen.

Marineverftet var den viktigaste arbeidsgiveren, og då marinebasen vart nedlagt i 1984 førte dette til høg arbeidsløyse i Gillingham. Store delar av verftsområdet er no ein verdsarvstad.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Gillingham (Kent)» frå Wikipedia på bokmål, den 10. juli 2011.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**Herman Løvenskiold** (20. juni 1869–2. februar 1927) var ein norsk godseigar og oberstløytnant frå Oslo som representerte Telemark og partiet Høgre på Stortinget åra 1922-27. Frederik Løvenskiold var bestefar hans.

Herman Løvenskiold var son til ein godseigar. Han tok studenteksamen ved Aars & Voss skule i hovudstaden i 1887, og vart offiser i 1890. Frå 1895 var han knytt til generalstaben, fyrst som aspirant, frå 1900 som kaptein. I 1907 overtok han farens storgard Rafnes i Bamble. Ved sidan av å pleie den militære karrieren vart han då også godseigar. I september 1914 vart han utnemnd til bataljonsjef og samstundes forfremja til major. Frå 1. januar 1918 var han nestsjef ved Telemarkens infanteriregiment nr 3, med rang av oberstløytnant.

Løvenskiold var formannskapsmedlem i Bamble herad frå 1910 til han døydde, perioden 1919-22 var han ordførar. Frå 1914 var han styremedlem i Langesundsfjordens Kraftselskap. 

Hausten 1921 vart Løvenskiold vald til stortingsrepresentant frå valkrinsen Telemark, attvald i 1924. På Tinget var Høgre-mannen medlem i Sosialkomiteen 1922-24, formann i Militærkomiteen 1925-26 og medlem i Utanriks- og konstitusjonskomiteen 1927. Den 1. februar 1927, då Stortinget debatterte nyordninga av Forsvaret, Forsvarsordningen av 1927, var Løvenskiold råka av ei hjerneblødning. Han døydde dagen etter.

Kjelder
-------

* Stortingsbiografi Arkivert 2017-04-06 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
**Gills Bay** er ei bukt 5 km vest for John o' Groats i Skottland. Her finn ein eit av dei lengste strekka med lågtliggande klipper på nordsida av Caithness. I bukta ligg ei lita hamn som vert nytta som hovudterminal for Pentland Ferries. I hamna ligg òg nokre småbåtar som vert nytta til å frakte sau til og frå øya Stroma. Stundom er det gode tilhøve for surfing i bukta. 

Historisk har Gills Bay-området vore nytta som utgangspunkt for ferjeruter til øyane Stroma og Swona og Orknøyane. Denne ruta vert kalla The Short Sea Crossing og vert generelt rekna som den raskaste og tryggaste vegen over Pentland Firth. I dag opererer Pentland Ferries rute frå bukta til St Margaret's Hope på South Ronaldsay.

Den første kaien vart bygd her i 1905 og hamna kom noko tid seinare. I 1980-åra vart terminalen her utbygd, men vart raskt nedlagd etter at vêrtilhøva ofte gjorde det umogeleg å legge til kai her. Seint i 1990-åra vart tilhøva utbetra med nye kaianlegg som var betre rusta mot vêret, og ruta starta opp att sommaren 2001.

Dyreliv
-------

Ein kan sjå sel her året rundt. Gråselen er mest vanleg, men her finst òg steinkobbe. Stundom kan ein òg året rundt sjå niser, og ein sjeldan gong brugde.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Gills Bay
* Geologi Arkivert 2006-10-17 ved Wayback Machine.
* Surfeinformasjon

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Gills Bay» frå Wikipedia på engelsk, den 11. januar 2010.*

Koordinatar: 58°39′N 3°09′W﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Herman Van Rompuy** (fødd 31. oktober 1947) er ein belgisk, flamsk politikar for partiet Christen-Democratisch en Vlaams (*Kristendemokratisk og flamsk*) og EU-president. Han var statsminister i Belgia frå 30. desember 2008 til 25. november 2009. Før det var han president for underhuset i den belgiske nasjonalforsamlinga. Etter at statsministeren, Yves Leterme, leverte avskjedssøknaden sin i desember 2008 fekk partifellen Van Rompuy i oppdrag av kongen å danna ny regjering, i koalisjon med dei same partia som Leterme regjerte med: *Flamske liberale og demokratar* (Vlaamse Liberalen en Democraten) og dei frankofone partia *Reformrørsla* (Mouvement Réformateur), *Sosialistpartiet* (Parti Socialiste), og *Demokratisk, humanistisk senter* (Centre démocrate humaniste).

Van Rompuy var partileiar for partiet sitt frå 1988 til 1993 og budsjettminister frå 1993 til 1999. Frå 2007 var han president for underhuset i nasjonalforsamlinga.

Van Rompuy har lenge vore ein aktiv bloggar, og skriv mellom anna haiku-aktige dikt på bloggen sin.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Herman Van Rompuy sin blogg på nederlandsk

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NKC

 |
**Carl Wilhelm Wilhelmson** (12. november 1866–24. september 1928) var ein svensk målar, fødd i bygda Fiskbäckskil i Lysekils kommun. Han er blitt kalla «sekelskiftests främste folklivsskildrare».

Liv og gjerning
---------------

*Viken*, 1901
*Kyrkfolk i båt*, 1909
14 år gammal byrja Wilhelmson gå i lære i Göteborg, der han arbeidde som litograf. Seinare heldt han fram med studiar ved Valands konstkola i byen, der han vart undervist av mellom andre Carl Larsson og Bruno Liljefors.

Etter utanlandsstudiar 1890-97 i Spania, Leipzig og Paris, også der var han aktiv litograf, fekk Wilhelmson i 1897 stilling som styrar for sin gamle skule, som sidan fekk namnet Göteborgs Musei Rit- och Målarskola. Gjennom sine år i utlandet vart han særleg inspirert av dei franske målarane Paul Gauguin og Georges Seurat.

Han vart verande ved kunstskulen i Göteborg til våren 1910. Deretter leidde han ein målarskule i Stockholm. År 1925 fekk han stilling som professor i måleri vid Kungliga konsthögskolan i Stockholm. Harald Lindberg var ein av elevane hans.

Wilhelmson henta ein stor del av motiva sine frå kystlandskapet i Bohuslän. I mange av bileta sine skildra han dei strevsame og nøysame menneska og fiskarmiljøet med alvor og vørdnad. Åra 1911-13 fekk han bygt eit sommarhus i Fiskebäckskil, teikna av Ivar Callmander, som fungerte som bustad og atelier.

Wilhelmson døydde i Göteborg, nærare 62 år gammal.

Notar
-----

1. ↑  *Den svenska målarkonstens historia*:213

Kjelder
-------

* *Den svenska målarkonstens historia*. 2001

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Carl Wilhelmson**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS
* SUDOC

 |
**Herman Fredrik Zeiner-Gundersen** (4. juli 1915–13. oktober 2002) var ein norsk general fødd i Helsingfors i Finland.

Zeiner-Gundersen tok utdanning i militær høgskule i 1938. I 1942, under andre verdskrigen, var han kaptein i den norske brigaden i Storbritannia. I 1957 vart han forfremja til oberst. Deretter fekk han titlane generalmajor og sjef for Distriktskommando Trøndelag i 1963, stabssjef i Forsvarsstaben i 1964. Han var øvstkommanderande i Nord-Noreg 1967-1972, og vart utnemnd til generalløytnant i 1970. General Zeiner-Gundersen var forsvarssjef i tidsrommet 1. januar 1964–31. januar 1972. Frå 1977 til 1980 var han formann for NATOs militærkomité.

I eigenskap av forsvarssjef mottok Zeiner-Gundersen, som den siste, Storkorset av St. Olavs Orden i 1977.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Herman Fredrik Zeiner-Gundersen» frå Wikipedia på bokmål, den 4. desember 2009.*
* Store Norske Leksikon om Zeiner-Gundersen.
* Utdjupande artikkel om Zeiner-Gundersen på snl.no, skriven av Jens Christian Magnus.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Utdjupande artikkel om Zeiner-Gundersen på snl.no, skriven av Jens Christian Magnus.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* Historisk befolkningsregister

 |
**Manaus** (/ mɑːˈnaʊs /; portugisisk: [mɐˈnaws, mɐˈnawʃ, maˈnaws]) er hovudstaden og den største byen i den brasilianske delstaten Amazonas. Det er den sjuande største byen i Brasil, med ei estimert folkesetting i 2019 på meir enn 2,1 millionar fordelt over eit areal på omtrent 11 401 km2. Byen ligg i det austlege sentrumet av staten, og er sentrum av hovudstadsområdet Manaus og det største storbyområdet i Nord-regionen i Brasil etter bymasse. Det ligg nær samlaupet av elvene Río Negro og Amazonaselva.

Byen vart grunnlagt i 1669 som fort 'São José do Rio Negro'. Han fekk bystatus i 1832 med namnet «Manaus», etter urfolksgruppa i *Manaós*. 

Manaus ligg i sentrum av den største regnskogen i verda, og heimen til det nasjonale forskingssenteret for Amazonas, det vektigaste senteret for vitskaplege studiar i Amazonas-regionen og for internasjonale berekraftsspørsmål. Byen har ei frihamn og ein internasjonal flyplass. I byen framstiller ein elektronikk, kjemiske produkt og såpe, der er destillasjon og skipsbyggingsindustri. Manaus eksporterer òg paranøtter, gummi, jute og palisanderolje. Han har ein katedral, operahus, zoologiske og botaniske hagar, ein økopark og regionale og urfolksmuseum. Det var gummiboomen som gjorde Manaus til den rikaste byen i Sør-Amerika på slutten av 1800-talet. Mange velståande europeiske familiar busette seg i Manaus og brakte med seg kjærleiken til sofistikert europeisk kunst, arkitektur og kultur. 

Manaus var ein av dei tolv brasilianske vertsbyane for verdsmeisterskapen i fotball, 2014, og dessutan ein av arrangørbyane for sommar-OL i 2016.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Manaus)» frå Wikipedia på engelsk, den 31. desember 2020.*

Referansar

1. ↑  IBGE releases Population Estimates of municipalities for 2019 Arkivert 2019-08-28 ved Wayback Machine.
2. ↑  «National Institute for Amazonia Research (INPA)». *eubon.eu*. Arkivert frå originalen 14. juli 2019. Henta 14. juli 2019.
3. ↑  «Manaus - Encyclopedia.com». *www.encyclopedia.com*. Arkivert frå originalen 7. februar 2019. Henta 5. februar 2019.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Manaus**
M3 maskinpistol
**M3** er ein amerikansk maskinpistol som òg vart kalla *Grease gun*. Han vart for det meste laga i kaliber .45 ACP og vart under andre verdskrigen, i desember 1942, utvikla av G. J. Hyde for å erstatte den dyre og kompliserte Thompsonmaskinpistolen. Frå 1944 vart ein litt meir forseggjord variant laga, M3A1. Denne kunne òg bruke ammunisjon i kaliber 9x19 mm Parabellum. 

Denne maskinpistolen kan berre skyte heilautomatisk. Magasinet held 30 patronar i .45 ACP. Denne maskinpistolen var upopulær blant soldatane på grunn av ustabilitet. Han vart likevel bruka av det amerikanske militæret i andre verdskrigen, Koreakrigen og Vietnamkrigen, og faktisk heilt fram til 1990 var panseravdelingar i den amerikanske hæren og nasjonalgarden sette opp med M3/M3A1, på grunn av den hendige størrelsen. I alt vart 679 000 eksemplar laga. 

**Kjelde:** Tysk wikipedia, art. *M3 (Maschinenpistole)*.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **M3 (Maschinenpistole)**

* Waffen HQ
* Bilete og info
Koordinatar: 30°48′31.68″N 35°14′44.88″E﻿

**Ir Ovot** (hebraisk skrift עִיר אֹבֹת ,עיר אובות, *Ir Obot*; tyder Obothbyen) var ein kibbutz i Israel 1967 til 1980-åra, som låg nordaust i Negev i Aravadalen. Det bur framleis folk her, i ei gruppe hus nær Ein Hatzeva.

Staden er eit omfattande arkeologisk kompleks kalla Tamarfestninga eller *Hatzevahfestninga* (hebraisk skrift מצודת חצבה) som er datert attende til 900-talet fvt. (tida kring Det samla kongedømet Israel/Det første tempelet).

Geografi
--------

Ir Ovot ligg sør for Daudehavet og søraust for Dimona i Arabahdalen, på ei tørr slette nedanfor Negevplatået og sør for Jordandalen. Busetnaden ligg inntil Ein Hatzeva på andre sida av veg 90 nær grensa til Jordan, og grensar til Arava regionale kommune.

### Historie

Opphavleg låg *Ein Husub* politistasjon her under Palestinamandatet, og staden vart erobra av Det israelske forsvaret i 1948. Landsbyen Ir Ovot vart grunnlagd i 1967, i eit område som låg fråskild frå ein liten militærbase og ei vegkro langs vegen til Eilat. Han vart grunnlagd av ei gruppe amerikanske jødar.

Hatzevafestninga
----------------

Festninga.
Festningsporten.
Festninga vart først observert og dokumentert av Alois Musil i 1902, men det var først i 1950 at staden vart tidfesta til tida kring Det første tempelet. I 1960-åra vart det føreslått at det kan ha vore staden som er nemnt som Tamar i Esekiel.

Den første utgravinga fann stad i 1972.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Ir Ovot» frå Wikipedia på engelsk, den 13. september 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Matt VandeBunte (March 2004). «Excavation at Biblical Tamar Park». The Boble and Interpretation. Henta 5. september 2015.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Arava.com[*daud lenkje*] (he)
* Blossoming Rose

| * v
* d
* e
Tamar regionale kommune |
| --- |
| Kibbutzar | Ein Gedi |
| Moshavar | Neot HaKikar**·** Ein Hatzeva**·** Ein Tamar |
| Fellesbusetnader | Har Amasa**·** Neve Zohar |
| Andre busetjingar | Ir Ovot |



|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
Koordinatar: 64°29′55.489″N 14°8′36.686″E﻿

**Gäddede** er ein svensk tettstad i Strömsunds kommun i Jämtlands län, i landskapet Jämtland. I 2005 var det 456 innbyggjarar i Gäddede.
Gäddede ligg i sørenden av Kvarnbergsvattnet.

Staden er mellom anna kjend for den djupaste canyonen i Sverige, 800 meter lang, med den 43 meter høge fossen Hällingsåfallet, den største snøscooteren i verda, det lengste scooterhoppet i verda og særprega fjellandskap. 

Gjedde kjem ikkje lengre enn hit opp, noko som har gjeve namnet Gäddede. 

Det blei brote glimmer i Gäddede i 1940-åra. Glimmer blei då brukt i el-industrien. 

Den lengste grotta i Sverige, Korallgrottan, ligg i nærleiken av Ankarvattnet, 448 moh. i Leipiälven, og rett nord for Stora Blåsjön. Grotta blei oppdaga så seint som 1985. Hittil er seks kilometer gangar utforska. Dermed er ho den lengste grotta i Sverige. Det er ikkje høve til å vitje Korallgrottan utan følgje med guide.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Gäddede» frå Wikipedia på bokmål, den 1. juli 2012.*



|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Nils Ananiasson Tveit** (8. januar 1876–13. juli 1949) var ein norsk gardbrukar, politikar og lokalhistorikar frå Os i Hordaland. Han var ordførar i Os frå 1916 til 1940 og på ny i 1945. I perioden 1945-49 var han stortingsrepresentant for Hordaland og partiet Venstre.

Tveit var son til ein gardbrukar. Etter å ha gått Nordhordland amtsskule vinteren 1890/91 arbeidde han ei tid som rosemålar, før han seinare livnærte seg som likningssekretær, tilsynsmann for Rikstrygdeverket og bankrevisor. I 1911 tok Tveit over farsgarden og dreiv denne til han døydde i 1949. I perioden 1940–47 var han fylkesforsyningssjef for Hordaland.

Tveit var ordførar i Os frå 1916 til 1940, og hadde sete i fylkestinget frå 1928 til -40. Valbolken 1932–34 var han leiar for fylkestinget, i tre andre valperiodar var han nestleiar. I 1940 vart han fjerna frå ordførarombodet av nazi-styresmaktene. Då verdskrigen var over vart han sett inn att i ordførarposten. Hausten 1945 vart han vald inn på Stortinget for Venstre. Han døydde heilt på tampen av fireårsperioden. I same perioden var Tveit med i Venstre sitt landsstyre.

Tveit var aktiv i Det frivillige skyttervesen i årevis, med tillitsverv både lokalt, regionalt og nasjonalt. Han fekk Norges skytterstyres fortenestemedalje i gull i 1925. Elles sysla han mykje med lokalhistorie og gav ut bygdeboka *Os* i tre band i tida 1932-41, *Os privatbank 1888-1938* som kom til femtiårsjubileet for banken, samt *Meieribruket i Hordaland* (1949).

Kjelder
-------


* *Norsk Allkunnebok*, X. bandet. 1966
**Ionela Târlea** (fødd 9. februar 1976) er ein rumensk tidlegare friidrettsutøvar frå Râmnicu Vâlcea som deltok i sprint- og hekkeløp. Ho vart europameister i spesialøvinga 400 m hekk i 1998 og forsvarte EM-tittelen i 2002. I 2004 vann ho OL-sølv i yndlingsøvinga.

Aktiv
-----

Târlea vart juniorverdsmeister på 400 meter hekk i 1994. Både i VM i friidrett 1995 i Göteborg og under dei olympiske leikane 1996 i Atlanta slo ho seg gjennom til finale, der ho begge gongane kom i mål til sjuandeplass på 400 meter hekk.

Under friidretts-EM 1998 i Budapest vann Târlea gullmedaljen på 400 meter hekk, våren etterpå sigra ho på 200 meter i innandørs-VM. Gjennom 1999-sesongen sette ho alle sin personleg rekordar. Det tok til med 22,35 på 200 m i Doha den 13. mai, heldt fram 7. juli med 53,25 på langhekken i Roma, før ho ei knapp veke seinare avslutta med 49,88 på 400 meter i Palma de Mallorca. Ein skade hindra henne i delta i friidretts-VM i Sevilla. Ho vart så nummer seks på langhekken under Sommar-OL 2000 i Sydney, ei plassering ho kopierte då VM i friidrett 2001 fann stad i Edmonton i Canada.

I EM 2002 i München vann Târlea gullmedaljen på 400 m hekk, nett slik ho ved den forrige europameisterkapen fire år tidlegare. Året etter spurta ho inn til fjerdeplass på spesialdistansen i VM 2003 i Paris. Under sommarleikane i Aten i 2004 kapra ho sølvmedaljen, einast vertslandets Faní Khalkiá sprang fortare.

Under friidretts- VM 2007 i Osaka deltok ho i tre øvingar; 200 meter, 400 meter og 400 meter hekk, utan å nå ein finale. I sitt fjerde OL, Beijing 2008, rauk ho ut i kvartfinalane på 200 m.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* EM 1994 i Helsinki: Utslått i forsøka (57,79 =nr 17)
* VM 1995 i Göteborg: Nr 7 – 55,46
* OL 1996 i Atlanta: Nr 7 – 54,40
* EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 53,37, framom Tetjana Teresjtsjuk (54,07)
* OL 2000 i Sydney: Nr 6 – 54,35
* VM 2001 i Edmonton: Nr 6 – 55,36
* EM 2002 i München: Gullmedalje – 54,95, framom Heike Meissner (55,89)
* VM i 2003 i Paris: Nr 4 – 54,41
* OL 2004 i Aten: Sølvmedalje – 53,38, bakom Faní Khalkiá (52,82) og framom Teresjtsjuk-Antipova (53,44)
* VM i 2007 i Osaka: Utslått i semifinalane på 400 m hekk (55,41 =nr 14) og på 400 m (51,62 =nr 19)
* OL 2008 i Beijing: Utslått i kvartfinalane på 200 m (23,2 =nr 20)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Ionela Târlea» frå Wikipedia på engelsk, den 5. september 2015.*
**Vjatsjeslav Voronin** (fødd 5. april 1974) er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar som tevla i høgdehopp. Han vart verdsmeister i øvinga i 1999 og tok VM-sølv i 2001. Hans personbeste er 2,40 m og frå 2000.

### Aktiv

Voronin vart russisk meister i høgdehopp i 1999. Same sesongen vann han gullmedaljen i øvinga under friidretts-VM 1999 i Sevilla, ved å hoppe over 2,37 m som den einaste utøvaren, kanadiske Mark Boswell tok sølv med 2,35 m og Martin Buß frå Tyskland fekk bronsen på 2,32 m.

Ved innandørs-EM 2000 i Gent vann Voronin høgdeøvinga med eit hopp 2,34 m, same høgda klarde dei andre medaljevinnarane; Martin Buß og serbaren Dragutin Topić, desse to etter fleire forsøk enn Voronin. Den 5. august 2000 sette han russisk rekord med 2,40 m i London, verdsbeste for året. Dermed var han i det absolutte favorittsjiktet før sommarleikane i Sydney. I OL-tevlinga kom han ikkje høgre enn 2,29 m og vart nummer ti, landsmannen Sergej Kljugin vart olympiameister med 2,35 m.

Under verdsmeisterskapen 2001 i Edmonton lukkast Voronin å vinne ein gullmedalje på eit såpass ordinært resultat som 2,33 m, ein siger han delte med landsmannen Jaroslav Rybakov.

Etter to svakare sesongar var Voronin i 2004 atter god for høgder over 2,30 m. I dei olympiske leikane 2004 i Aten stoppa han på akkurat same høgda som i førre OL, 2,29 m, og vart nummer ni.

I 2005 vart Voronin russisk meister i høgdehopp for andre gong. Under verdsmeisterskapen 2005 i Helsingfors stoppa han endå ein gong på 2,29 m i ein stor meisterskap. Tevlinga fann stad i regn og 2,29 m var nok til å vinne sølv, men Voronin hadde flest forsøk av alle som tok seg over høgda og vart dermed åttandemann i tevlinga.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje – 2,37 m, framom Mark Boswell (2,35 m)
* OL 2000 i Sydney: Nr 10 – 2,29 m
* VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje – 2,33 m, delt med Jaroslav Rybakov
* OL 2004 i Aten: Nr 9 – 2,29 m
* VM i 2005 i Helsingfors: Nr 8 – 2,29 m
* OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (2,25 m -nr 14)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Wjatscheslaw Nikolajewitsch Woronin» frå Wikipedia på tysk, den 12. september 2014.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |
Koordinatar: 55°32′46.190″N 14°10′55.423″E﻿
**Gärsnäs** er ein tettstad i Simrishamns kommun i Skåne län i Sverige. I 2005 hadde tettstaden 955 innbyggjarar. 

Gärsnäs er først og fremst som jernbaneknutepunkt og for fabrikken for sukkerproduksjon.

Kommunikasjon
-------------

### Buss og bil

Gärsnäs ligg ved riksväg 11. På staden er det tre busshaldeplassar. Fleire ruter stoppar her, mellom anna femte linja til SkåneExpressen .

### Jernbane

Gärsnäs fekk det første togsambandet sitt då jernbanen Malmö-Simrishamns (MSJ) blei opna i 1882. Seinare kom linja Ystad-Gärsnäs-S:t Olof (YGS:tOJ), først og fremst for å tene sukkerindustrien. Strekninga Köpingebro-Gärsnäs blei opna i 1894, medan Gärsnäs-St. Olof opna i 1902.

Fra 2003 har det gått tog frå Gärsnäs til Simrishamn og Malmö. Gärsnes er haldeplass på Österlenbanan.

Attraksjonar
------------

Her ligg Gärsnäs slott som har vore kjend sidan midten av 1300-talet. 

Gärsnäs har ein fotballklubb, Gärsnäs AIS. Han blei stifta i 1946, og kampene blir spelt på Gärsvalla. Litt sør for tettstaden held Stiby GK til.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Gärsnäs» frå Wikipedia på bokmål, den 1. juli 2012.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Heimesida til Gärsnäs AIS

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Meisterligaen i handball 2017** for menn var ei turnering arrangert av Europas handballforbund (EHF) som tok til med kvalifiseringsspel, deretter spel i fire grupper à seks lag. Dei 16 beste laga i gruppespelet gjekk så vidare til utslagsspel med heimekamp og bortekamp. Vinnarane av kvartfinalane møttest til finalespel i Köln helga 3. og 4. juni.

Finalespelet
------------

* Paris Saint-Germain – KC Veszprém 27–26
* Vardar – FC Barcelona 26–25

### Bronsefinalen

* KC Veszprém – FC Barcelona 34–30

### Finalen

* Vardar – Paris Saint-Germain 24 – 23

**Vardar** mønstra mellom andre målvakta Arpad Šterbik og målskårarane Timur Dibirov (6), Vuko Borozan (3), Luka Cindrić (3), Ivan Čupić (3), Daniil Sjisjkarjov (3), Joan Cañellas (2), Alex Dujshebaev (2), Ilija Abutović (1) og Mijajlo Marsenić (1)

Med sin 5 fulltreffarar skåra Nikola Karabatić flest mål for PSG.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «EHF Champions League 2016/17» frå Wikipedia på tysk, den 16. oktober 2022.*