recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Dei konkurrerande båtane i VOR 05–06 ved hamna i Annapolis.
**Volvo Ocean Race** (tidlegare Whitbread Round the World Race) er ein seglkonkuranse som vert heldt kvart fjerde år, sidan 1973. Den norske seglaren Knut Frostad har vore kaptein på to båtar, Innovation Kvaerner og Djuice Dragons.

Historie
--------

I 1972 vart det britiske Royal Naval Sailing Association samd med føretaket Whitbread om å arrangere ei verdsfemnande regatta, med Whitbread som sponsor. Denne regattaen fekk namnet "Whitbread Round the World Yacht Race".

Den 8. september 1973 starta 17 båtar med eit mannskap på 167 til saman, frå den engelske byen Southampton. Om lag 3000 tilskodarar var vitne til den historiske starten. 

Frå 2001 skifta regattaen namn til "‘Volvo Ocean Race" då svenske Volvo tok over som sponsor for regattaen.

Tidlegare løp
-------------

| År | Etappar | Tal startande | Start | Mål | Vinnande båt | Vinnande skipper |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1973-74 | 4 | 17 | Portsmouth, Det britiske flagget | Portsmouth, Det britiske flagget | Flagget til Mexico *Sayula II* | Ramón Carlin |
| 1977-78 | 4 | 15 | Southampton, Det britiske flagget | Southampton, Det britiske flagget | Det nederlandske flagget *Flyer* | Conny van Rietschoten |
| 1981-82 | 4 | 29 | Southampton, Det britiske flagget | Portsmouth, Det britiske flagget | Det nederlandske flagget *Flyer* | Conny van Rietschoten |
| 1985-86 | 4 | 15 | Southampton, Det britiske flagget | Portsmouth, Det britiske flagget | Flagget til Frankrike *L'Esprit d'Equipe* | Lionel Péan |
| 1989-90 | 6 | 23 | Southampton, Det britiske flagget | Southampton, Det britiske flagget | Flagget til New Zealand *Steinlager 2* | Peter Blake |
| 1993-94 | 6 | 14 | Southampton, Det britiske flagget | Southampton, Det britiske flagget | Flagget til New Zealand *NZ Endeavour* | Grant Dalton |
| 1997-98 | 9 | 10 | Southampton, Det britiske flagget | Southampton, Det britiske flagget | Flagget til Sverige *EF Language* | Paul Cayard |
| 2001-02 | 10 | 8 | Southampton, Det britiske flagget | Kiel, Flagget til Tyskland | Flagget til Tyskland *Illbruck Challenge* | John Kostecki |
| 2005-06 | 9 | 7 | Vigo, Flagget til Spania | Göteborg, Flagget til Sverige | Det nederlandske flagget *ABN Amro I* | Mike Sanderson |
| 2008-09 | 10 | 8 | Alicante, Flagget til Spania | St. Petersburg, Flagget til Russland |  |  |

Referansar
----------

1. ↑  *Volvo Ocean Race: About the Race: Whitbread 1973-1974*, arkivert frå originalen 5. februar 2009, henta 12. april 2009
Fresko over Mexicos historie i nasjonalpalasset i Mexico-byen
**Diego María de la Concepcíon Juan Nepomuceno Estanislao de la Rivera y Barrientos Acosta y Rodríguez** (8. desember 1886–24. november 1957) var ein meksikansk målar frå byen Guanajuato. Han er særleg kjend for å ha måla ei rad store og monumentale bilete i offentlege bygningar, både i og utanfor Mexico. Rivera var gift med, mellom andre, målaren Frida Kahlo.

### Liv og gjerning

Rivera reiste i unge år til Paris for å få innblikk i nye kunstretningar. Han busette seg i bydelen Montparnasse, der venen Amedeo Modigliani portretterte han i 1914. I Paris vart han særleg inspirert av kubismen.

Tidleg på 1920-talet vende Rivera tilbake til Mexico. Allereie i 1921 gjekk han i gang med å måle freskoar i offentlege bygningar. I bileta sine synte han fram det meksikanske folkelivet og den stadeigne historia. Særleg merksemd retta han mot folkeoppstandane, dei meksikanske tema sette han oftast inn i ein kritisk, politisk samanheng. Stilen hans henta impulsar frå realisme og førkolumbiansk-mesoamerikansk kunst og kombinerte desse på ein original måte.

Politisk engasjerte Rivera seg i den kommunistiske rørsla. Han reiste til Moskva, men der vart han utvist grunna sin anti-sovjetiske ståstad i mange spørsmål. I 1929 vende han tilbake til Mexico og gifta seg med den 22-år gamle Frida Kahlo.

Frå 1930 til -33 laga Rivera ei rad freskoar i USA. Desse skildra i fyrste rekke livet i den industrielle verda. I 1933 opplevde han at freskoen *Man at the Crossroads* (*Mennesket ved skiljevegen*) i Rockefeller Center i New York City vart teke ned. Biletet vart fjerna etter oppstyr over at Vladimir Lenin var portrettert i freskoen. Den negative omtalen førte til at han ikkje fekk måle ein bestilt fresko til Verdsutstillinga i Chicago. Harm og audmjuka vende han i desember 1933 tilbake til Mexico.

Nokre få år etter at kona, Frida Kahlo, tok livet sitt i 1954, fekk Rivera påvist ei sjeldan form for kreft og døydde 24. november 1957. Han er gravlagd i Panteon de Dólores i Mexico-byen.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Diego Rivera» frå Wikipedia på dansk, den 18. juli 2013.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS

 |
**Bæreia** er ein 2 kvadratkilometer stor innsjø i Kongsvinger i Innlandet. Stranda er ofte nytta som badestrand på sommaren for norske og utanlandske turistar og vert mykje til pilking om vinteren. Bæreia er eit ope vatn, så det er høve for å køyre båt der.

Ved Bæreia vart det i 1959 oppretta ein krigsinvalidheim for veteranar frå den andre verdskrigen og partnarane deira. Den sjølvstendige stiftinga Krigsinvalidehjemmet Bæreia, oppretta av Krigsinvalideforbundet, stod for drifta. I 1999 starta FN-Veteranenes Landsforbund eit prøveprosjekt finansiert av Forsvarsdepartementet for å vurdere om den etter kvart ledige kapasiteten kunne nyttast til velferdstilbod for tidlegare soldatar frå utanlandsoppdrag. Forsvarsdepartementet stoppa seinare finansieringa på bakgrunn av at helsevesenet var betre eigna til jobben med å følgje opp FN-veteranane. 1. januar 2005 overtok Landsforeningen for hjerte- og lungesyke senteret for ei krone. LHL ville framleis ta vare på krigsveteranane, men òg nytte senteret til anna verksemd. I nyttårsforedraget sitt i januar 2008 kunne forsvarminister Anne-Grete Strøm-Erichsen fortelje at Forsvaret hadde kjøpt senteret tilbake som rekreasjonsstad for alle norske krigsveteranar.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Bæreia» frå Wikipedia på bokmål, den 17. april 2008.*
	+ *Wikipedia på bokmål oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  *Vil åpne Bæreia for flere*, arkivert frå originalen 23. april 2004, henta 17. april 2008
2. ↑  *Kongelig farvel*, arkivert frå originalen 9. oktober 2006, henta 17. april 2008
3. ↑  *Tid for å gjøre opp status*, arkivert frå originalen 13. mars 2008, henta 17. april 2008

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames
* SSR (namn)

 |
Bybilete frå Tabriz
**Tabriz** er ein by i nordlege Iran, hovudstad i provinsen Aust-Aserbajdsjan. Byen har 1,6 millionar ibuarar og ligg 1360 meter over havet, 60 km aust om Urmiasjøen. Klimaet varier mykje. Tabriz har vore hovudstad under ulike herskardynasti i Persia.

Området er svært utsett for jordskjelv. Delar av byen er gjenoppbygt fleire gongar, så det finst få eldgamle bygningar bevart. Den blå moskeen, bygt i 1450, er eitt av få historiske byggverk som framleis finst.

### Næringsliv

Tabriz er eit viktig industrisenter og knutepunkt for samferdsla nord i Iran. Nokre av dei største industriområda for maskin- og sementproduksjon ligg her. Byen er elles kjent for å vere eit senter i framstillinga av tradisjonelt handverk, særleg teppe, bomulls-, ull- og lervarer. Sidan 1946 har byen hatt eige universitet.

### Soge

Tabriz vert datert tilbake til Sasanideriket på 200-talet. Sidan vart byen øydelagt av eit jordskjelv og oppattbgt av det muslimske kalifatet på 700-talet. Frå slutten av 1300-åra og tidleg 1400-tal hadde byen sin stordomstid som hovudstad i den sørvestlege delen av Mongolriket, Ilkhanatet. Tabriz var også hovedstad under det tyrkiske stamme-dynastiet Kara Koyunlu (1375–1468) og dei fyrste åra av Safavide-dynastiet (1501–1736). Den strategiske plasseringa for transportlinjene i regionen har ført til at byen har vorte hærteken under krigar også i nyare tid. Til dømes okkuperte russiske/sovjetiske styrkar Tabriz under begge verdskrigane.

Kjelder
-------

* Store norske leksikon
**Mons Andreas Andersen Kårbø** (3. desember 1881–26. desember  1964) var ein norsk fiskar, organisasjonsleiar og politikar. Han vart fødd på Kårbø på Holsnøy i Herdla, no Meland, kommune. Han kom inn i Herdla herradstyre i 1911. I 1920 vart han vald til ordførar. Det var han til i 1935. Han møtte fast på Stortinget for Venstre 1931–1936. I tillegg var han første varamann 1925–1930 og 1937-1945.

Mons Kårbø tok initiativ til å skipe Herdla Fiskarlag i 1918. I 1919 var han med å skipe Hordaland Fylkesfiskarlag, der han var formann til 1929. Ved stiftinga av Fiskernes Faglige Landslag i Bodø i 1926, vart Mons Kårbø vald til første formann. I 1930 endra laget namn til Norges Fiskarlag. Kårbø var formann til 1932.

Kårbø var formann i styret for Stor- og Vårsildlaget 1928–1932. Frå 1932 til 1936 var han fiskeriinspektør for Rogaland, Hordaland og Sogn og Fjordane. Han var direktør for Noregs Sildesalslag 1936–1951.

Mons Kårbø vart riddar av St. Olavs Orden av 1. klasse i 1947.

Kjelder
-------

* Pål Christensen og Abraham Hallenstvedt: *I kamp om havets verdier. Norges Fiskarlags historie*. Norges Fiskarlag 2005

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* PolSys

 |
Framsida til Volodymyrskatedralen
**Volodymyrskatedralen** er ein katedral i Kiev i Ukraina. Han er eit av landemerka i byen og hovudkyrkje for den ukrainsk-ortodokse kyrkja - Kievpatriarkatet, eit av dei to store kyrkjesamfunna i Ukraina.

Historie
--------

I 1852 føreslo metropolitten Filaret av Moskva at det i Kiev skulle byggjast ein stor katedral til 900-årsminnet for døypinga av kiev-russarane, utført av fyrsten Vladimir (Volodymyr) den store av Kiev (St. Vladimir). Folk frå heile det russiske imperiet byrja donere til formålet, og i 1859 hadde katedralsfondet samla 100 000 russiske rublar.

Reisinga av katedralen tok til i 1859. Kiev Petsjersk Lavra (Grotteklosteret) laga ein million mursteinar og gav dei til bygginga av katedralen. Arkitekturen vart utført i neobysantinsk stil, etter utkast frå arkitektane I. Schtrom, P. Sparro, R. Bemhardt, K. Majevskij og V. Nikolajev. Arkitektteikningane som til sist vart nytta kom frå Aleksandr Beretti sitt teiknebrett. Kyrkja er eit tradisjonelt forma tempel med seks pilar, tre apsis som vert krona av sju kuplar. Høgda til krossen på største domen er 49 meter.

Interiør i Volodymyrskatedralen
Mosaikkane i katedralen vart laga av meistrar frå Venezia. Freskene vart skapt under rettleiing frå professor A. Prakhov, og utført av ei gruppe berømte målarar: S. Kostenko, V. Kotarbinskij, Mikhail Nesterov, Mykola Pymonenko, P. Svedomskij, Viktor Vasnjetsov, Mikhail Vrubel, V. Zamirajlo og andre.

Inngangsdøra er pryda med bronserelieff av St. Olga og St. Vladimir mot ein blå bakgrunn. Ikonostasen er hoggen i kvit marmor henta frå Carrara. Katedralen vart fullført i 1882, men måleriarbeidet vart ikkje avslutta før enn i 1896.

Under sovjettida vart katedralen stengd. Fram til 2. verdskrigen var han museum for religion og ateisme. Etter verdskrigen vart katedralen gjenopna. Han vart då hovudkyrkje i Kiev for den ukrainske greina av den ortodokse kyrkja. Katedralen var ein få stader i Sovjetunionen der turistar ope kunne vitje ei ortodoks kyrkje i drift.

Etter oppløysinga av Sovjetunionen kom det til strid om eigarskapen over Volodymyrskatedralen, mellom dei to store ortodokse kyrkjesamfunna i Ukraina. Dei to trusretningane, høvesvis den ukrainisk-ortodokse kyrkja, ei kyrkje med ein autonom status under Moskvapatriarkatet, og den nyleg etablerte ukrainisk-ortodokse kyrkja - Kievpatriarkatet, hevda begge å representere den ortodokse kristenlyden. Striden enda med at den ukrainisk-ortodokse kyrkja - Kievpatriarkatet til sist fekk hand om katedralen.

Verk av Viktor Vasnjetsov i katedralen
--------------------------------------

* Russiske biskoparRussiske biskopar
* FreistingaFreistinga
* Dåpen av KievrussaraneDåpen av Kievrussarane
* Dåpen til Vladimir I av KievDåpen til Vladimir I av Kiev

Kjelder
-------

1. ↑  Ukrainsk Патріарший кафедральний собор св. Володимира, russisk Кафедральный собор Святого Владимира, Владимирский собор

---

* *Denne artikkelen bygger på «St Volodymyr's Cathedral» frå Wikipedia på engelsk, den 14. april 2010.*
*Denne artikkelen handlar om bilmerket Volvo Personvagnar. For andre Volvo-føretak, sjå Aktiebolaget Volvo.* 

Volvo ÖV4
Volvo PV 544
Volvo P1800
Volvo Amazon
Volvo 850 stasjonsvogn
Volvo XC90
**Volvo Personvagnar**/**Volvo Car Corporation** er ein personbilsprodusent eigd av det kinesiske føretaket Zhejiang Geely Holding Group , men var opphavleg eit svensk føretak. Ordet *Volvo* kjem frå latin og tyder «eg rullar».

Historie
--------

25. juli 1924 bestemte Assar Gabrielsson og Gustav Larson seg for å utvikle ein «svensk bil laga av svensk stål». Offisielt kjent som Volvo ÖV4 og med klengenamnet «Jakob», forlet den fyrste bilen verkstaden den 14. april 1927, og med det var Volvo fødd. Den overbygde PV4 oppstod det same året, og den fyrste eksporten starta i 1928.

I 1998 blei personbildivisjonen i Volvo-konsernet kjøpt av Ford Motor Company. Denne transaksjonen førte til at volvokonsernet blei splitta. Men dei andre avdelingane til AB Volvo med lastebilar, bussar, anleggsmaskinar og båtmotorar tilhøyre framleis det børsnoterte konsernet Aktiebolaget Volvo. I 2010 vart Volvo personvagnar seld til det kinesiske føretaket Zhejiang Geely Holding Group‎.

Modellar
--------

### I produksjon på 20-talet

* Volvo ÖV4
* Volvo PV4

### I produksjon på 30-talet

### I produksjon på 40-talet

* PV 444

### I produksjon på 50-talet

* PV 444 og PV 544
* Amazon (kalla 120-serien utanfor Norden)

### I produksjon på 60-talet

* PV 544
* Amazon (kalla 120-serien utanfor Norden)
* P1800S og 1800ES
* L-3314 Laplander
* 140-serien: 142, 144 og 145
* 164

### I produksjon på 70-talet

* 1800ES
* 140-serien: 142, 144 og 145
* 164
* C202
* C303 Cross Country
* 66
* 300-serien: 343 og 345
* 240-serien: 242, 244 og 245
* 260-serien: 262c, 264 og 265

### I produksjon på 80-talet

* 240-serien: 242, 244 og 245 (seinare blei alle kalla 240)
* 260-serien: 262c, 264 og 265
* 300-serien: 360
* 400-serien: 440, 460 og 480
* 700-serien, 740, 760 og 780

### I produksjon på 90-talet

* 400-serien: 440, 460 og 480
* 850
* 900-serien, 940 og 960 (960 blei kalla S90/V90 dei siste produksjonsåra)
* S40 og V40
* S80

### I produksjon frå år 2000

* C30
* S40 og V40
* V50
* S60
* S70, V70, XC70 og C70
* S80
* XC90
* XC60

Referansar
----------

1. 1 2  Dahl, C.A. *Volvo solgt til kinesiske Geely*, Aftenposten.no, 28/3-2010.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Volvo Personvagnar**

* Dei offisielle heimesidene i Noreg (bokmål)
* Dei offisielle internasjonale heimesidene (engelsk)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* ISNI
* NKC

 |
**Didrik Tønseth** (fødd 10. mai 1991) er ein norsk langrennsløpar som har vunne to VM-gull i 4 x 10 km stafett og eitt i same øvinga under Vinter-OL 2018. Han er medlem av Byåsen Idrettslag i Trondheim.

### Aktiv

Tønseth var i 2010 med på det norske firemannslaget som vann stafetten under junior-VM i austerrikske Hinterarzten. I verdscupen markerte han seg fyrste gongen i franske La Clusaz ei helg i januar 2013, fyrst med ein fjerdeplass i den individuelle tevlinga, dagen etter imponerte han med ein framifrå etappe for det norske laget som vann stafettevlinga over 4 x 10 km. Han fekk sin fyrste individuelle pallplass i verdscupen då han 7. desember 2013 på Lillehammer vart nummer tre på 15 km. Vel eit år seinare, midt i desember 2014, kunne han klive opp på andreplassen etter 15 km i Davos, einast landsmannen Martin Sundby gjekk fortare.

Vinteren 2013 fekk Tønseth sølvmedaljen på 30 km under NM i Stokke i Vestfold, to år seinare tok han bronsemedaljen på same distansen då NM fann stad på Røros.

Tønseth var med i OL-troppen til Sotsji i 2014, utan å få gå eit renn. Under Ski-VM 2015 i Falun kom han i mål til fjerdeplass på 30 km og vart dermed beste nordmann. Seinare i meisterskapen gjekk han andreetappen for Noregs vinnarlag i 4 x 10 km stafett. Dei andre på laget var Niklas Dyrhaug, Anders Gløersen og ankermannen Petter Northug.

I 2017 vart Tønseth nummer fem på 15 km klassisk og nummer seks på 30 km då Ski-VM 2017 fann stad i Lahti. Sidan i meisterskapen gjekk han den fyrste etappen for Noreg i 4 x 10 km stafett, ei tevling som enda med norsk siger framom Russland, dei andre på laget var Niklas Dyrhaug, Martin Sundby og Finn Hågen Krogh.

Også under dei olympiske vinterleikane 2018 fekk Tønseth gå opningsetappen for Noreg på stafetten. Her veksla han 18 sekundar bak teten, noko som vart til 32 sekundar etter Sundby gjekk ein svak andreetappe. Gode etappeløp av Simen Krüger og Johannes Klæbo syrgde likevel for norsk triumf.

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap

* Ski-NM 2011:
* Ski-NM 2012: Nr 10 på 30 km på Voss
* Ski-NM 2013: Sølvmedalje på 30 km på Vang
* Ski-NM 2014: Nr 11 på 30 km på Lillehammer
* Ski-NM 2015: Sølvmedalje på 10 km, 30 km og 50 km
* Ski-NM 2016:
* Ski-NM 2017: Gullmedalje på 15 km, bronse på 10 km og 30 km
* Ski-NM 2018:
* Ski-NM 2019: Sølv på 50 km og bronse på 10 km
* Ski-NM 2020: Nr 4 på 30 km i Drammen
* Ski-NM 2021:
* Ski-NM 2022:
* Ski-NM 2023:

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Didrik Tönseth» frå Wikipedia på tysk, den 28. februar 2015.*
Tittelblad av Janina Dłuska (utan dato)
***Die Dame*** var eit tysk illustrert dameblad som kom ut i Berlin frå 1911 til 1943.

Historie
--------

Bladet bygde på *Illustrierte Frauen-Zeitung*, som var blitt gjeve ut av Lipperheide-Verlag frå 1874. Ullstein Verlag kjøpte dette bladet fordi dei fem sønene til forlagsgrunnleggjaren Leopold Ullstein innsåg at det ikkje hadde noko tilbod for kvinner, sjølv om denne gruppa var kundar med middel. Bladet blei lansert under det nye namnet *Die Dame* i desember 1911. 

*Die Dame* etablerte seg som eit glamorøst vekeblad som tok for seg kultur, samfunn og mote.
Moteredaktørar som Elsa Herzog, Johanna Thal, Stephanie Kaul og Lily von Nagy vektla ein stil som ikkje bygde på opphav eller rikdom, men på individuell eleganse og smak og som representerte den nye kvinna (*Neue Frau*) under Weimarrepublikken. Ein eller to gonger i månaden inneheldt det litteraturmagasinet *Die losen Blätter*. Kunstnarar og forfattarar som George Grosz, Bertolt Brecht, Hannah Höch og Max Pechstein bidrog til bladet, som også hadde tekstar av Kurt Tucholsky, Carl Zuckmayer, Ringelnatz og Klabund.
Arthur Schnitzler gav ut si Traumnovelle her for første gong, og forfattaren Vicki Baum var med i redekasjonen fram til ho emigrerte.

Under nazistane blei bladet ekspropriert og arianisert. I 1943 stoppa utgjevinga av bladet på grunn av krigen.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Die Dame (Zeitschrift)» frå Wikipedia på tysk, den 30. juni 2018.*

Fotnotar

1. ↑  Mila Ganeva: *Women in Weimar Fashion. Discourses and Displays in German Culture, 1918-1933*, Camden House, Rochester-New York 2008, ISBN 9781571132055, S. 40
**Diego Nicolás Guastavino Bentancor** (fødd 26. juli 1984) er ein uruguayansk fotballspelar. Guastavino er midtbanespelar/spiss, og har spelt for Lyn og Brann i den norske Tippeligaen. Han forlét Brann etter 2011-sesongen.

Han fekk debuten sin for Brann i kvartfinalen i NM-cup mot Odd Grenland 8. august 2009, i ein kamp Odd Grenland vann 5–1. Den første tippeligakampen hans for Brann kom heime på Brann Stadion 8 dagar seinare, da han spelte 85 minutt og scora Branns siste mål i 4–2-sigeren mot Strømsgodset.

Tidlegare har han spelt for Sud America, Deportivo Maldonado, Lugano og River Plate. Guastavino gjekk så til Lyn i mars 2008 på anbefaling av Lyn-venene Matias Almeyda og Terje Liverød, og sistnemnde er no agenten hans. 4. august 2009 vart det klart at Guastavino vart Brann-spelar, eit halvt år før kontrakten hans med Lyn gjekk ut. 29. august 2011 passerte han 50 ligakampar for Brann.

Han er rekna som ein spelar med eit særs godt teknisk repertoar, samt at han har særs gode avslutningar. Etter lenge å ha slite med småskadar og manglande tillit, etablerte Guastavino seg i Lyns startellevar i vårsesongen 2009. Enkelte media har samanlikna han med tidlegare Stabæk-spelar Alanzinho.

Fotnotar
--------

1. ↑  Norsk og internasjonal fotballstatistikk

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Diego Guastavino» frå Wikipedia på bokmål, den 4. mai 2010.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Spelerprofil på brann.no
***Die Presse*** er ei austerriksk dagsavis basert i Wien. Den vart grunnlagd i 1946 av motstandsmannen Ernst Molden, og følgjer i same spor som dei nedlagde avisene *Die Presse* (1848-1896) og *Neue Freie Presse* (1864-1938). Avisa dekker generelle nyhende. Den blir ofte sitert i internasjonale media om nyhende i Austerrike. *Die Presse* er den fremste austerrikske dagsavisa, men ikkje den største, med omtrent 350 000 lesarar. Sidan 15. mars 2009 har også ein vekentleg utgåve blitt gitt ut, under namnet *Die Presse am Sonntag*.

Avisa hadde lenge store finansieringsproblem, men dette endra seg på 1960-talet då det austerrikske handelskammeret blei ein av dei største aksjehaldarane. Sidan 1999 har eigar av avisa vore Styria Median AG, ei konservativ mediegruppe som blei grunnlagd av den katolske kyrkja.

Den politiske posisjonen til avisa kan beskrivast som klassisk liberalisme, med hovudfokus på fri marknadsøkonomi og liten påverknad frå staten, noko som går mot det meir tradisjonelle austerrikske synet med storkoalisjon og neokorporativisme tendensar. Avisa fungerer derfor som ein kontrast til andre austerrikske kvalitetsaviser, inkludert den meir konservative *Wiener Zeitung* og den venstrevendte avisa *Der Standard*. Det blir sett fokus på revolusjonane i 1848, då den fyrste versjonen av avisa blei utgitt. Slagordet til avisa er «fri sidan 1848»[*treng kjelde*].

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Die Presse» frå Wikipedia på engelsk, den 8. oktober 2012.*

Fotnotar

1. ↑  «Der Sonntag hat eine neue Qualität "Die Presse am Sonntag" «». Diepresse.com. 31. mars 2010. Henta 13. august 2011.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Die Presse (tysk)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND
* NKC

 |
Båtshake av tre
Nyare båtshake på ein fritidsbåt.
**Båtshake** (norrønt *bátshaki*) er ei stong med krok og spiss i eine enden som blir brukt på båtar og skip til å halda fast, hala inn, skyva frå eller henta noko opp frå sjøen.

Båtshaken er laga av ei rund stong som tradisjonelt var av tre med beslag i eine enden. I nyare tid er det blitt vanlegare å laga han av aluminium. Kroken kan vera av metall eller i nyare tid plastikk.

Ein båtshake bør også ein butt ende for å kunne skyva frå når båten forlet brygga. Ein kan også ho ha eit tau festa i han så ein ikkje mistar haken.

Motivet i kommunevåpenet til Jondal kommune var tre båtshakar.

Galleri
-------

* BåtshakeBåtshake
* Bruk av båtshake til å dra inn ein sjølvstyrande undervassbåtBruk av båtshake til å dra inn ein sjølvstyrande undervassbåt
* Bruk av båtshake til å borda eit skip under ei øving.Bruk av båtshake til å borda eit skip under ei øving.
* Kommunevåpenet til Jondal kommune.Kommunevåpenet til Jondal kommune.

Kjelder
-------

1. ↑  «båtshake» i Nynorskordboka.
2. 1 2  Osnes, Andreas (29. desember 2020). «båtshake». *Store norske leksikon* (på norsk bokmål).
3. 1 2  Edmund W. Jupp (2003). «Boat Watching». Intellect Books. s. 70. Henta 7. august 2021.
China Central Television Tower er den høgaste bygningen i byen Beijing.
**China Central Television**, ofte omtala ved forkortinga **CCTV**, (kinesisk skrift 中国中央电视台, pinyin **Zhōngguó zhōngyāng diànshìtái**), er det største fjernsynsselskapet i Kina.

Historie
--------

CCTV kringkasta for første gong den 2. september 1958 under namnet *Beijing dianshitai* (Beijingfjernsynet), etter prøvesendingar sidan 1. mai. Namnet vart endra til CCTV den 1. mai 1978. I 2008 opna ein det nye hovudkvarteret i Beijing.

Fram til slutten av 1980-talet hadde CCTV, som mange andre kinesiske fjernsynsstasjonar på den tida, berre sendingar på ein kanal. CCTV sendte då berre om kvelden, og sendingane pleide å slutte rundt midnatt. Om sommaren og vinteren sendte CCTV midt på dagen for studentar som hadde ferie. I 2007 hadde CCTV om lag 15 kanalar, blant anna den engelskspråklege CCTV9 som sender heile døgeret.

Kjelder
-------

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **China Central Television**

* Offisiell nettstad (en)
* Offisiell nettstad (cn)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NLA

 |
President James Monroe
**Monroedoktrinen** var eit amerikansk politisk prinsipp, introdusert av president James Monroe 2. desember 1823 i si *State of the Union*-tale til den amerikanske kongressen. Doktrina var skriven av utanriksminister og seinare president John Quincy Adams og slo fast at USA ikkje ville tillate europeiske makter å kolonisere eller gripe inn i statar i Nord- eller Sør-Amerika. Det skulle ikkje lenger vere tillate for europeiske makter å kolonisere område på den vestlege halvkula og USA skulle ikkje kunne gjere tilsvarande overfor europeiske land.

Doktrinen vart lansert i ei tid då mange latinamerikanske land stod på randen til å bli sjølvstendige frå Spania, og USA ønskte å unngå at andre europeiske land skulle overta desse koloniane. Det var likevel Russland sine krav på det nordvestlege Nord-Amerika, som var hovudgrunnen, og doktrinen hindra russiske skip i å gå inn i vestkysten.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Monroedoktrinen» frå Wikipedia på bokmål, den 10. desember 2009.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NDL

 |
*For faren med same namn, sjå Lars Oftedal (1838-1900).* 

**Lars Oftedal** (3. januar 1877–19. april 1932) var ein norsk avisredaktør og statsråd for partiet Venstre, i tre regjeringar og i to departement.

Lars Oftedal var først statsråd i Sosialdepartementet (sosialminister) i Otto Albert Blehr si andre regjering som tiltredde 22. juni 1921. Frå 20. oktober 1922 blei han flytta til Handelsdepartementet som (handelsminister), der han sat til regjeringa gjekk av 5. mars 1923.

Han blei igjen statsråd og sjef for Sosialdepartementet i Johan Ludwig Mowinckel si første regjering frå 25. juli 1924 til 4. mars 1926.

Han var til slutt statsråd og sjef for Handelsdepartementet i Johan Ludwig Mowinckel si andre regjering frå 15. februar 1928 til 11. mai 1931.

I perioden 1916 til 1918 var han vararepresentant til Stortinget. Han vart vald inn som fast representant i periodane 1922-1924 og 1925-1927.

Oftedal tok juridisk embetseksamen i 1899 og var redaktør for Stavanger Aftenblad frå 1900 til 1921. Han gjorde avisa til eit leiande organ for Venstre på Vestlandet. Han sat i Stavanger bystyre frå 1907 til 1913 og deretter også i formannskapet fram til 1921.

Lars Oftedal var fødd i Stavanger. 
Han var son til sokneprest og redaktør Lars Oftedal og kona Olava Mathilde Ohlsen. Han var gift med Alice Stephensen (1877-1938), og dei hadde borna Sven Oftedal og Christian Oftedal.

Det er røyst ei statue til minne om han i Stavanger sentrum.

Kjelder
-------


* Biografisk informasjon om Lars Oftedal (1877-1932) NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* Historisk befolkningsregister
* PolSys
* VIAF

 |
*For dyrevernorganisasjonen PETA, sjå People for the Ethical Treatment of Animals*

| Faktor | Namn | Symbol |
| --- | --- | --- |
| 1024 | yotta | Y |
| 1021 | zetta | Z |
| 1018 | exa | E |
| 1015 | peta | P |
| 1012 | tera | T |
| 109 | giga | G |
| 106 | mega | M |
| 103 | kilo | k |
| 102 | hekto | h |
| 101 | deka | da |
| 10−1 | desi | d |
| 10−2 | centi | c |
| 10−3 | milli | m |
| 10−6 | mikro | µ |
| 10−9 | nano | n |
| 10−12 | pico | p |
| 10−15 | femto | f |
| 10−18 | atto | a |
| 10−21 | zepto | z |
| 10−24 | yokto | y |

**Peta** (symbol **P**) er eit SI-prefiks i SI-systemet som står for 1015 eller 1 000 000 000 000 000.

Det vart teke inn i systemet i 1975. Peta kjem frå gresk πέντε, som tyder 'fem', fordi det tilsvarer 10005. 

I EDB kan peta stå for 1 125 899 906 842 624 (10245 eller 250), i staden for 1 000 000 000 000 000 000. Spesielt når det er i bruk som eit prefiks til byte, det vil si petabyte, er denne tydinga vanleg.

Kjelder
-------

* Justervesenet[*daud lenkje*]
**Lars Sune Olsson** (fødd 13. oktober 1932) er ein svensk tidlegare langrennar frå i Bograngen i Värmland. Han vann VM-gull med Sverige i 4 x 10 km stafett under Ski-VM 1962 i Zakopane.

Aktiv
-----

Olsson, som gjekk under namnet Finnskoga-Lasse, markerte seg fyrste gongen då han vart nummer seks på 15 km under Holmenkollrenna i 1957. Vinteren 1960 tok han steget opp i verdstoppen med andreplass på tremila under Svenska skidspelen i Transtrand, einast Sixten Jernberg fortare, og med tredjeplass på 15 km i Holmnekollrenna, der nordmennene Harald Grønningen og Hallgeir Brenden var sterkare. Tidlegare i sesongen deltok Olsson under Vinter-OL 1960 i Squaw Valley, der han og Sverige kom på fjerdeplass i 4 x 10 km stafett. Under Holmenkollrenna 1961 var Olsson og Harald Grønningen i ein klasse for seg på 15 km, på ny vann Grønningen tevlinga, fattige 4,5 sekundar føre Olsson.

Under verdsmeisterskapen 1962 i Zakopane vart Olsson åttandemann på 15 km. Deretter gjekk han den fyrste etappen for det svenske mannskapet som sigra i 4 x 10 km stafett, 45 sekundar føre Finland på andreplass. Dei andre svenskane var Sture Grahn, Sixten Jernberg og ankermann Assar Rönnlund. I mars same året gjekk Olsson atter ein sterk 15-kilometer i Holmenkollen, berre finske Eero Mäntyranta og Harald Grønningen kom framom han på resultatlista. Sidan vart Olsson nummer 16 på 15 km då han gjekk sitt siste internasjonale meisterskapsløp ved Vinter-OL 1964 i Innsbruck. I 1965 hevda han seg siste gongen, med ein niandeplass på 30 km under Svenska skidspelen i Falun.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Lars Olsson (längdskidåkare)(» frå Wikipedia på svensk, den 20. januar 2019.*
**Lars Oskar Hauge** (fødd 17. november 1998) er ein norsk sjakkspelar, Stormeister i sjakk.

Internasjonal Meister i sjakk
-----------------------------

Lars Oskar Hauge tok sitt første IM-napp i ei turnering i Sitges, Spania i juli 2013 med 6 poeng på 9 rundar, eit heilt poeng over IM-kravet. Han tok deretter eit IM-napp i eliteklassa i Noregsmeisterskapen i sjakk i Trondheim i juli 2014, med 5 poeng på 9 rundar. Det tredje IM-nappet kom i EM for klubblag i september 2014, men dette var berre på 7 parti, og var dermed ikkje nok. Det siste avgjerande IM-nappet kom deretter i ei turnering på Gibraltar i månadsskiftet januar-februar 2016, med 5 poeng på 10 rundar. Han hadde dermed oppfylt kravet om IM-resultat i turneringar med til saman minst 27 parti. Rating-kravet, kravet til eigen rating over 2400 oppfylte han allereie pr. 1. juli 2015 med 2411. Han vart deretter utnemnd til IM av Verdssjakkforbundet på FIDE Presidental Board i Moskva 28-29. mars 2016.

Stormeister i sjakk
-------------------

Lars Oskar Hauge tok sitt tredje og avgjerande napp i stormeister-tittelen i EM i sjakk for landslag i Slovenia i november 2021, med 5,5 poeng på 9 rundar mot sterk motstand. Dei to første nappa i tittelen klarte han også i lagturneringar: Den norske eliteserien 2018-2019 og Allsvenskan 2019-2020. Kravet om eigen rating på over 2500 hadde han både klart tidlegare, og også no som følge av dette sterke resultatet. Lars Oskar Hauge vart utnemnd til Noregs 17. stormeister i sjakk av verdssjakkforbundet FIDE på General Assembly 28. desember 2021.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Lars Oskar Hauge si spelarside hos FIDE
* Lars Oskar Hauge sine parti hos NorBase
* Lars Oskar Hauge sine sjakkparti hos Chessgames.com

Fotnotar
--------

1. ↑  Resultatet i EM for klubblag i september 2014
2. ↑  Søknaden om IM-tittel for Lars Oskar Hauge frå Norges Sjakkforbund
3. ↑  Tittelgodkjenningar FIDE Presidental Board 28-29.mars 2016
4. ↑
5. ↑  Certificate of title result
6. ↑  Certificate of title result
7. ↑  Certificate of title result
8. ↑
9. ↑  Søknaden om stormeister-tittel for Lars Oskar Hauge frå Norges Sjakkforbund.
10. ↑  Godkjenninga framgår av "decisions" nedst på spelarkortet.
**Stian Eckhoff** (fødd 3. september 1979 i Trondheim) er ein tidlegare norsk skiskyttar. 

Eckhoff byrja med skiskyting som tiåring og vart med på junior-landslaget som 17-åring. Han har deltatt i verdscupen sidan 2000. Han vann sin første verdscupsiger på sprinten i Östersund i 2004, og sin andre på same distanse på same stad året etter. I 2004/05-sesongen kom han på tiande plass samanlagt i verdscupen, og var dermed nest beste nordmann etter Ole Einar Bjørndalen. Under VM i Hochfilzen i 2005 var han med på å vinna stafettgull for Noreg.

Eckhoff la opp i 2009 då han korkje fann plass på landslaget eller rekrutteringslandslaget.

Eckhoff er bror til skiskyttaren Kaja Eckhoff, som har vore junior-verdsmeister.

Kortfatta merittliste
---------------------

(per 12. desember 2007)

* Verdscupen samanlagt:
	+ Beste sesong: 10. plass (2004/05)
* Verdsmeisterskap:
	+ 1 gull (stafett i 2005), beste individuelle: 9.plass på fellesstart (2003)
* Olympiske leikar:
	+ Beste individuelle plassering: 16. plass (20 km, Torino 2006)
* Verdscuprenn:
	+ 2 gull, 5 bronse

Kjelder
-------

* Nrk Sport, 01.09.09: Stian Eckhoff legger opp
**Marokko** debuterte i Eurovision Song Contest 1980 i Haag i Nederland med songen «Bitakat Hob», framført på arabisk av Samira Bensaïd. Songen er skriven av 'Abd Al-'Atī Amyna og Malw Rawan. Bidraget vart valt internt av kringkastaren Société Nationale de Radiodiffusion et de Télévision (SNRT).

Songen starta som nummer fem i finalen etter Luxembourg med «Papa pingouin» av Sophie & Magaly og før Italia med «Non so che darei» av Alan Sorrenti. Bidraget fekk sju poeng frå Italia og enda på 18. plass av totalt 19 bidrag. Det er den fyrste og førebels einaste gongen Marokko, og eit arabisk land, har delteke i tevlinga.

Land Marokko gav poeng til
--------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| **12 poeng** |  Tyrkia |
| **10 poeng** |  Vest-Tyskland |
| **8 poeng** |  Storbritannia |
| **7 poeng** |  Sveits |
| **6 poeng** |  Sverige |
| **5 poeng** |  Spania |
| **4 poeng** |  Noreg |
| **3 poeng** |  Austerrike |
| **2 poeng** |  Danmark |
| **1 poeng** |  Frankrike |

Land Marokko fekk poeng frå
---------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| **12 poeng** |  |
| **10 poeng** |  |
| **8 poeng** |  |
| **7 poeng** |  Italia |
| **6 poeng** |  |
| **5 poeng** |  |
| **4 poeng** |  |
| **3 poeng** |  |
| **2 poeng** |  |
| **1 poeng** |  |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Morocco in the Eurovision Song Contest 1980» frå Wikipedia på engelsk, den 11. november 2012.*


| * v
* d
* e
Marokko i Eurovision Song Contest 1980 |
| --- |
| Samira Bensaïd**·** 'Abd Al-'Atī Amyna**·** Malw Rawan**·** *Bitakat Hob* |


| * v
* d
* e
Marokko i Eurovision Song Contest |
| --- |
| 1980 |
**Marna (Maren Anna Nielsine) Aall** (8. mars 1873–3. mars 1949) var ein norsk forfattar og kvinnesakskvinne. 

Maren Anna var dotter av sokneprest Nils Anton Aall (1833-1896) og Mathilde Susanne Dahl (1842-1910). Ho var gift med filosofen Kristian Birch-Reichenwald Aars (1868-1917) seinare med Maurizio Baricelli (1874-1931). I kvart ekteskap fekk ho to born.

Marna Aall av ut romanane *Ensom* (1901), *Løgn* (1907), *Menneskenes datter* (1931) og *Kvinnevilje* (1942), forutan eit etterlate manus *Dansen om gullkalven*. Ho skreiv diskusjonsinnlegg, artiklar, noveller, dikt, små skodespel og filmmanus i kvinnesaksblada Nylænde og Urd (i tida 1899-1948), og i dagspressa. 

Ho var medlem av forfattarforeiningar i Noreg og Italia, og var den fyrste kvinna som sat (som varamann) i styret i Norsk Forfatterforening. I denne samanhengen er ho i historia om Norsk Forfatterforening i 1993 (Ordenes pris, av N.J. Ringdal) omtala som naziforfattar, truleg av di broren og stornazisten Herman Harris Aall sat i styret samstundes som ho. Men dei hadde motsette politiske syn, og Marna Aall drog heim til Noreg då fascistane nekta ikkjemedlemer av fascistpartiet å studere, slik at borna Nils og Luisa Aall Baricelli båe tok embetseksamen i realfag i Oslo. Marna Aall sin fyrste mann skreiv til president Wilson og oppmoda USA til å hjelpe dei allierte, hennar andre mann reiste attende frå Noreg til Italia for å vera med i fyrste verdskrigen mot Tyskland, og Marna Aall sin svigerson var medlem av XU under andre verdskrigen. At boka *Kvinnevilje* i 1942 var på «bestseljartoppen», syner òg at ho ikkje vart oppfatta som tyskvenleg under okkupasjonen. Tvert om uttala ho seg sers fritt om naziovergrep i samtale med broren Hermann og tyske toppnazistar under krigen.

Familien har mange hundre brev til og frå Marna Aall, frå 1887 og framover. Mengda på brev har dels bakgrunn i hennar omflakkande liv, med bustad til dømes på Ulefoss og Førde i Sveio i ungdomen, seinare Bergen, Kristiania, Bonn, Sveits, Paris og Roma på ulike adresser.

Kjelder
-------

* Bøker av Marna Aall[*daud lenkje*] ved Bibsys



|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* VIAF
* ISNI

 |
**Stuart Sutcliffe** (23. juni 1940–10. april 1962) var ein britisk kunstmålar som også var musikar med The Beatles frå mai 1960 til juni 1961. Sutcliffe lagde mange måleri som for det meste var i stilen abstrakt ekspresjonisme.

Sutcliffe var fødd i Edinburgh, men voks opp i Liverpool. Kameraten John Lennon fekk han med som bassist i The Silver Beetles i mai 1960. Han var med på å endra bandnamnet til The Beatles. Sutcliffe tok aldri del i nokon av plateinnspelingane til gruppa, men var med på opptredenane i Hamburg i 1960 og 1961. Her møtte han Astrid Kirchherr, som han blei trulova med.

Sutvcliffe forlét gruppa for å via seg til kunstmåling i Hamburg, og hadde mellom anna den framtidige pop art-kunstnaren Eduardo Paolozzi som lærar. I april 1962 fall han saman med sterke hovudsmerte under ein kunsttime. Kort tid seinare døydde Sutcliffe av hjernebløding.

Få verk er att etter Sutcliffe. Medan dei tidlege verka hans var figuriske måleri prega av kvardagsrealisme, såkalla *kitchen sink realism*, blei dei meir abstrakte på slutten av 1950-talet, og kan samanliknast med den samtidige retninigen abstrakt ekspresjonisme frå USA.

Under John Moores-utstillinga ved Walker Art Gallery i Liverpool i november 1959 stilte Sutcliffe ut eit bilde, *The Summer Painting*, som Moores kjøpte for 65 pund, rundt to månadsløner for ein arbeidar på den tida. Galleriet kjøpte seinare *Hamburg Painting no. 2*, og eig også *Self-portrait* i kolstift og *The Crucifixion*.

På framsida til Beatles-albumet *Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band* frå 1967 er Sutcliffe avbilda heilt til venstre, saman med kunstmålaren Aubrey Beardsley.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Stuart Sutcliffe» frå Wikipedia på engelsk, den 25. juni 2009.*


| * v
* d
* e
The Beatles |
| --- |
| **John Lennon** • **Paul McCartney** • **George Harrison** • **Ringo Starr**Pete Best • Stuart Sutcliffe |
| Britiske studioalbum | *Please Please Me •*  *With The Beatles •*  *A Hard Day's Night •*  *Beatles for Sale •*  *Help! •*  *Rubber Soul •*  *Revolver •*  *Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band •*  *Magical Mystery Tour •*  *The Beatles •*  *Yellow Submarine •*  *Abbey Road •*  *Let It Be* |
| Filmar | *A Hard Day's Night •*  *Help! •*  *Magical Mystery Tour •*  *Yellow Submarine •*  *Let It Be* |
| Tilknytte artiklar | Brian Epstein • George Martin • The Quarrymen • Lennon/McCartney • Den britiske bølgja |

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* ULAN
* NKC

 |
**Studenica** (serbisk Студеница) er ei elv sørvest i Serbia og ei 60 km lang sideelv til Ibar frå venstre.

Studenica spring ut frå nordsida av Golija som *Crna reka* (Den svarte elva) 1615 meter over havet. Mellom landsbyane Devič og Čečina renn Crna Reka saman med Brusnička reka og held fram nordover som Studenica.

I Studenicadalen ligg Studenica kloster, eit av dei eldste, største og mest kjende serbisk-ortodokse klostera. I 1986 vart det innskrive på verdsarvlista til UNESCO. Studenica munnar ut i Ibar ved den vesle byen Ušće.

Studenica sitt nedslagsfelt høyrer til Svartehavet og ho drenerer eit område på 582 km².

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Studenica River» frå Wikipedia på engelsk, den 17. mars 2009.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
	+ *Mala Prosvetina Enciklopedija*, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
	+ Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije*; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
| Poliçan |
| --- |
| Frå sentrum i Poliçan Frå sentrum i Poliçan |
| 

|  |
| --- |
|  |
| **Byvåpenet til Poliçan** |

 |
| Styresmakter |
| Land  Region | Albania  Berat |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  157 km² |
| Innbyggjarar  - By (2011) | 10 953 |
| Koordinatar | 40°36′44″N 20°5′53″E﻿Koordinatar: 40°36′44″N 20°5′53″E﻿ |
| Tidssone | CET (UTC+1) |
| Plassering |
| Poliçan kommune innafor regionen BeratPoliçan kommune innafor regionen Berat |

**Poliçan** er ein by og ein kommune i regionen Berat i Albania. Kommunen ligg sentralt i den sørlege delen av landet og grensar i sør til regionen Gjirokastër.

Kommunen vart oppretta gjennom ei admininistrasjonsreform i 2014, ved at den tidlegare bykommunen Poliçan vart slått saman med landkommunane Tërpan og Vërtop. Dei tidlegare kommunane inngår no som kommunaleiningar i den nye storkommunen. Kommunen har hovudsete i Poliçan.

Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande bykommunen Poliçan 4 318 innbyggjarar, medan dei tre kommunane som i dag utgjer storkommunen Poliçan, til saman hadde 10 953 innbyggjarar.

Tidlegare administrativ inndeling
---------------------------------

Fram til år 2000 var den dåverande bykommunen Poliçan ein del av distriktet Skrapar, medan landkommunane Tërpan og Vërtop høyrde til distriktet Berat. Den dåverande bykommunen omfatta berre sjølve byen Poliçan.

Referansar
----------

1. 1 2  Folketeljing 2011
2. 1 2  Kommunereforma i 2014
3. ↑  Regionreforma i 2000
Frosen Grandiosa med salami, seld i Finland
**Pizza Grandiosa**, ofte berre kalla **Grandiosa** eller **Grandis**, er ein ferdigpizza som er tilgjengeleg i so å seie alle daglegvarebutikkar og bensinstasjonar. Den vert laga av det norske føretaket Stabburet.

Grandiosa er den ferdigpizzaen som blir eten mest i her i Noreg. Han vart lansert i 1980 og ein reknar med at over 20 millionar Grandiosapizzaar vert selde årleg. Opphavleg fanst det berre éin type Grandiosa, men denne grandiosaen var både elska og utskjeld. Etter 21 år valde difor Stabburet ei dristig relansering av grandiosaen. Grandiosa Mild Taco var det nye namnet. Sidan Stabburet var klår over at å røre folkepizzaen kunne få dei som føretrekte Grandiosaen slik som han no alltid hadde vore til å reagere, var den gamle grandiosaen framleis tilgjengeleg i butikkane under namnet Grandiosa Classic. 

Etter mange år, lanserte produsenten i 2004 ein reklamekampanje som dei kalla Pizzavalet 04. Med Lars Jacob Krogh som såkalla valkommentator fekk forbrukarane i oppgåve å velje mellom to nye pizzakandidatar: Grandiosa Pepperoni og Grandiosa Kjøttdeig med Løk. Vinnaren av pizzavalet skulle inngå i varehyllene akkurat som dei to andre grandiosapizzaene. Det var Grandiosa Kjøttdeig med Løk som vart vinnaren av pizzavalet '04. Motkandidaten Grandiosa Pepperoni forsvann ei lita stund frå butikkhyllene, men vart likevel etter ei stund relansert. Stabburet hevda dei gav etter grunna press frå folket, når dei heldt på båe variantane.

Denne kampanjen hadde vore ein suksess for Grandiosaen og i 2005 relanserte Stabburet pizzavalkampanjen, denne gongen tett mot stortingsvalet som òg gjekk føre seg dette året. Denne gong var kandidatane Grandiosa Taco med slagordet «Krydder for folket» og Grandiosa Pølse med tomat som hadde «Fri for valflesk, men rik på tomat» som slagordet sitt. Same dag som resultatet av Stortingsvalet 2005 var klart, vart også Grandiosa Taco kåra som vinnaren av pizzavalet '05.

11. oktober 2006 vart det arrangert noregsmeisterskap i Grandiosa-eting. Denne vann studenten Claus Liland, som brukte 1 minutt og 37 sekund på å ete opp ein heil Pizza Grandiosa.
**Polmak kommune** er ein tidlegare kommune i Finnmark.

Polmak høyrde frå opprettinga av formannskapsdistrikta i 1838 til Vadsø by- og landdistrikt. 
I 1839 vart Nesseby med Polmak skild ut frå Vadsø. I 1858 vart Nesseby med Polmak igjen innlemma i Vadsø, før Vadsø og Nesseby vart to kommunar att frå 1864. 
I 1903 vart Polmak skild ut som eigen kommune. Ved opprettinga budde det 450 personar i Polmak kommune. Kommunen omfatta då den nordre delen av Tanadalen frå like over Leavvajohka fjellstue ned til grenda Polmak, i tillegg til vidda i nordvest. Frå grenda Polmak ned til Tana bru omfattar den tidlegare kommunen begge sidene av Tanaelva.

Polmak var sjølvstendig kommune fram til 1964 då området vart innlemma i Tana kommune. Det budde då 1072 personar i Polmak kommune. Polmak var den minste kommunen i Finnmark etter folketal.

### Folketalsutvikling

**Folketalsutvikling for tidlegare Polmak kommune frå 1903 til 1964:**

| 1.1.1903 | 1.12.1920 | 1.12.1930 | 3.12.1946 | 1.1.1951 | 1.1.1961 | 1.1.1964 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 450 | 537 | 626 | 903 | 968 | 1072 | 1072 |
|

Kjelder
-------

* «Polmak – kommune» i *Store norske leksikon*, snl.no.

### Fotnotar

1. ↑  Jukvam, Dag (1999). «Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen» (.pdf). SSB. Henta 28. juni 2009.
2. ↑  Statistisk årbok for kongeriket Norge 40de årgang, 1920 (Det statistiske centralbyrå, 1921)
3. 1 2  Statistisk årbok for Norge 69. årgang, 1950 (Statistisk sentralbyrå, 1950)
4. 1 2  Folkemengd i Polmak 1. januar kvart år frå 1951,frå Statistisk sentralbyrå Arkivert 2004-12-01 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |
Ein **union** er formelt eit statssamband mellom likeverdige partar, ofte synonymt med ein føderasjon av statar (delstatar). 

I den verkelege verda er unionar ikkje alltid likeverdige samband, men skjuler reell dominans der sterkare partar har herredømme over svakare. 

Døme på noverande unionar er Sambandsstatane, Forbundsrepublikken Tyskland og Det sameinte kongedømmet UK. I den sistnemnde finst det sjølvstenderørsler i Nord-Irland, Wales og Skottland på grunn av påstått engelsk dominans. 

Sovjetunionen vart oppløyst i 1991, og dei fleste vil meine at denne unionen i røynda var dominert av Russland. Det noverande Russland er elles òg ein føderasjon, der særleg Tsjetsjenia synest å vere ein uvillig del.

Den europeiske unionen EU er ikkje enno rekna som ein stat, men får stadig fleire føderale trekk, og er truleg i ferd med å bli ei slags statsdanning. Dette sjølv om statsdanningsprosessen fekk eit tilbakeslag da folket i Frankrike og Nederland sa nei til den foreslåtte EU-grunnlova i mai og juni 2005.

Noreg var i unionar med Danmark og Sverige frå 1300-talet til 1905. Særleg frå 1536 til 1660 var Noreg ikkje eingong formelt rekna som likeverdig del av unionen med Danmark, og i 1905 var det stort fleirtal i det norske folket for å seie ja til fullt sjølvstende og oppheving av unionen med Sverige.
Monte Grappa
**Monte Grappa** er eit fjell i Veneto i Italia med ei høgd på 1 776 meter over havet. Fjellet er ein del av lavberga ved foten av Alpane og er delt mellom provinsane Vicenza, Treviso og Belluno. Fjellet var åstad for eit kjent slag under den første verdskrigen. 

Slaget ved Monte Grappa, stundom kalla «Den italienske thermopylene», vart utkjempa av Italia mot troppar frå Austerrike og Tyskland i november og desember 1917. Fjellet var den siste forsvarslinja mellom den austerriksk-tyske hæren og venetianarane. Totalt fall 24 000 italienarar, over 4 000 engelsk- og franskmenn og over 100 000 austerrikarar. I eit mausoleum like under fjelltoppen ligg gravlagd 25 000 italienske og austerrikske soldatar som døydde i slaget. 

Grappa-massivet, med fleire nabotoppar, er òg kjend for den tradisjonelle osten Bastardo del Grappa. Terrenget er eit populært mål for syklistar.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Mount Grappa» frå Wikipedia på engelsk, den 13. november 2007.*

Koordinatar: 45°51′N 11°44′E﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* BNF
* BNF (data)
* GeoNames

 |