recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Alan Peter Pascoe** (fødd 11. oktober 1947) er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå Portsmouth som spesialsierte seg i hekkeløp, fyrst på korthekken og sidan på langhekken. Han vann to EM-gull i 1974, eitt på 400 m hekk og det andre i den lange stafetten og 4x400 m med Storbritannia.

Aktiv
-----

Pascoe fekk sitt gjennombrot i 1969-sesongen då han tok bronsemedaljen på tida 13,9 under EM i friidrett 1969 i Aten, Eddy Ottoz frå Italia vann tevlinga på 13,5 sekundar. I 1970 forbetra Pascoe den personlege rekorden til 13,6. Han tok sølvmedaljen i friidretts-EM 1971 i Helsingfors på tida 14,1, eitt tidelssekund bak vinnaren, favoritten Frank Siebeck frå Aust-Tyskland.

Under dei olympiske sommarleikane i 1972 i München vart Pascoe utslått i semifinalane på 110 m hekk. I lag med Martin Reynolds, David Hemery, David Jenkins vann han så OL-sølv i 4 x 400 m stafett. Etter OL-sesongen valde Pascoe å satse på 400 m hekk.

Vinteren 1974 imponerte Pascoe stort då han under Samveldeleikane i Christchurch vann langhekken på 48,8 sekundar. Utover i sommarsesongen tevla han sjeldan, og utan å overbevise. I europameisterskapen 1974 i Roma slo han derimot til og erobra gullmedaljen framom den sterke franskmannen Jean-Claude Nallet med ein margin på tolv hundredels sekund; 48,82 mot 48,94. Pascoe avslutta europameisterskapen med å springe tredjeetappen for det britiske laget som vann gullmedalje i 4 x 400 m stafett, dei andre på laget var Glen Cohen, William Hartley og David Jenkins.

Pascoe avslutta friidretts-karrieren i 1978 med Samveldeleikane i Edmonton, der han vart nummer tre på langhekken.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* EM 1969 i Aten: Bronsemedalje på 110 m hekk – 13,9
* EM 1971 i Helsingfors: Sølvmedalje på 110 m hekk – 14,1, bakom Frank Siebeck (14,0)
* OL 1972 i München: Sølvmedalje i 4 x 400 m stafett – 3.00,4. Utslått i semifinalane på 110 m hekk (14,24 = nr13)
* EM 1974 i Roma: Gullmedaljar på 400 m hekk – 48,82, framom Jean-Claude Nallet, samt i 4 x 400 m stafett – 3.03,3

Pascoe sine personlege rekordar er 13,79 sekundar (elektronisk tid) på 110 m hekk, sett i Edinburgh i 1972, samt 48,59 på 400 m hekk, oppnådd i 1975 i Stockholm.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Alan Pascoe» frå Wikipedia på engelsk, den 2. september 2014.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BBC Things

 |
**Alarik II** var konge over vestgotarane frå 484 til 507. Han er den siste kongen av Toulouse-kongedømet. Etter hans tid laut vestgotarane skipe eit nytt kongedøme i Spania. 

Alarik tok over som konge etter faren Eurik, den 28. desember 484. Det meste av styringstida hans var skipla av trette med frankarane under kong Chlodovech, som no freista å vinne att landa dei hadde tapt til Eurik. 

Alarik II er oftast hugsa som ein svak konge, mykje på grunn av vanskane han hadde med frankarane. Historikarane drøftar framleis kva som er årsaka til at kongedømet hans braut saman i 507, og skuldar ikkje Alarik for svak styring. Det tykkjest klårt at kongen hadde økonomiske vanskar. Di meir var frankarane stødde av paven, og av kong Theoderik den store som var gift med søster til Chlodovech. Theoderik synte seg elles som mykje av ein diplomat i tida som følgde.

Alarik og Clodoveck møttest til samtale i 502, på ei øy i elva Loire. Her gjorde dei ei fredsavtale og stogga den krigen som då hadde vara ved nokre år. Fredsavtala heldt til 507. Då gjekk Theoderik den store imellom for å løyse stoda mellom frankarane og visigotane. Chlodovech vart rådd til å halde seg i ro, og politikken til Alarik vart støtta av Theoderik. Dette synte seg å vera gagnlaust. Frankarane gjekk til krig først, og austgotarane kunne ikkje koma til hjelp i tide.

Alarik vart rådd til å møte Chlodovech ved Vouillé i Gallia, nær Poitiers. Frankarane vann slaget, og overleveringa fortel at Alarik II fall i nærkamp med kong Chlodovech. Etter den tid drog visigotane seg over Pyreneane og skipa eit nytt kongerike i Spania. Slik kan ein òg rekne at opphavet til den fransk-spanske riksgrensa skriv seg frå den politiske stoda i 507. 

Alarik åtte to søner, Geserik, som var uekte, og Amalarik, som var mindreårig då faren døydde. Geserik tok over som konge for vesegotane etter Alarik.

Tida som følgde var elles prega av stor indre uro, og Theoderik den store rådde òg for visigotane ei tid, frå 511 til Amalarik vart vaksen.

Kjelder
-------

* Herwig Wolfram: *The Goths*

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* SUDOC
* NKC
* BNE

 |
|  |
| --- |
| **Jernsporv** |
| JernsporvJernsporv |
|
| **Utbreiing og status** |
| **Status i verda:** LC LivskraftigUtbreiinga av Jernsporv Utbreiinga av Jernsporv |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Dyr Animalia |
| **Rekkje:** | Ryggstrengdyr Chordata |
| **Underrekkje:** | Virveldyr Vertebrata |
| **Klasse:** | Fuglar Aves |
| **Orden:** | Sporvefuglar Passeriformes |
| **Familie:** | Jernsporvfamilien Prunellidae |
| **Slekt:** | Jernsporvar *Prunella* |
| **Art:** | **Jernsporv** *P. modularis* |
|
| **Vitskapleg namn** |
| ***Prunella modularis***Linnaeus, 1758 |

**Jernsporv** eller **jarnsporv** (*Prunella modularis*) er ein liten sporvefugl som held til i tempererte delar av Europa og Asia aust til Ural og Iran, og som ein introdusert art på New Zealand. I Noreg er han ein trekkfugl som kjem i april/mai. 

Den stillfarande jernsporven kjem hit i mars/april og byggjer reiret sitt i små einar eller i grantre. Jernsporvreiret er bygt av grøn mose med tilsetting av skjegglav, strå, kvist og fora med raude sporehusstilkar frå mose.

Tidleg i mai stiller hannfuglen seg opp i toppen av eit grantre eller liknande og framfører sin spinkle, melodiøse song. Fuglen er sky og vanskeleg å kome nær.

Egga (5-6) er blågrøne. Rugetida er som for andre småfuglar, 12-14 dagar. Det er hoa som rugar. Ungane vert i reiret i 10-14 døgn, og vert fora av begge foreldra. Foreldra held fram med foringa dei to første vekene etter at ungane har forlate reiret. Ungane vert fora med insekt, som også er hovudføde til dei vaksne fuglane om våren og sommaren. Elles et fuglane noko frø, og om hausten litt bær. Mesteparten av næringa vert funne på marka.
Fuglen kan ha to kull.

Jernsporvane flyg ut av landet i september-oktober. Vinterkvartera ligg i det sørvestlege Europa. Det hender at jernsporvar overvintrar langs kysten frå Østfold til Møre. Dei finst sjeldan lengre nord. Denne tida er dei aldri å sjå flokkvis, berre aleine eller i par.

Galleri
-------

* Reir med jernsporveggReir med jernsporvegg
* Egg av gauk (Cuculus canorus canorus) og jernsporv.Egg av gauk (*Cuculus canorus canorus*) og jernsporv.
* Film

Kjelder
-------


* Norsk Fugleatlas, 1994.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Jernsporv**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* GND
* LCCN
* Dyntaxa
* ITIS
* FaunEur

 |
| Internett-protokollfamilien |
| --- |
| Applikasjonslaget |
| * DHCP
* DHCPv6
* DNS
* FTP
* HTTP
* IMAP
* IRC
* LDAP
* MGCP
* NNTP
* BGP
* NTP
* POP
* RPC
* RTP
* RTSP
* RIP
* SIP
* SMTP
* SNMP
* SOCKS
* SSH
* Telnet
* TLS/SSL
* XMPP
* (meir)
 |
| Transportlaget |
| * TCP
* UDP
* DCCP
* SCTP
* RSVP
* (meir)
 |
| Nettverkslaget |
| * IP
	+ IPv4
	+ IPv6
* ICMP
* ICMPv6
* ECN
* IGMP
* IPsec
* (meir)
 |
| Datalinklaget |
| * ARP/InARP
* NDP
* OSPF
* Tunnels
	+ L2TP
* PPP
* Media access control
	+ Ethernet
	+ DSL
	+ ISDN
	+ FDDI
* (meir)
 |
| Det fysiske laget |
| * RS232
* IEEE 802.3
	+ CSMA/CD
 |
| * v
* d
* e
 |

**User Datagram Protocol** (**UDP**) er ein enkel transportlagsprotokoll i 
Internett-protokollfamilien. UDP er koplingslaus, pakkeorientert og upåliteleg.
Desse eigenskapane gjer at for kvar sendeoperasjon gjort av ein prosess så blir nøyaktig ei IP-pakke
send. UDP sender pakkar vidare ned til IP-laget, men det er ingen garanti
for at dei kjem fram til den andre enden. Ein påliteleg transportlagsprotokoll som TCP har større protokollhovud, krev ofte at eit samband blir sett opp før overføringa kan starte og er meir utsett for ukontrollerte forseinkingar. 
Dette er eigenskapar som er uønskte for til dømes dataspel eller video og lyd i sanntid. Difor blir UDP brukt
mykje til slike ting. I tillegg blir UDP brukt til mellom anna DNS og NTP.

Bakgrunnsstoff
--------------

* RFC768 Spesifikasjonen av UDP som vart publisert i 1980

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND

 |
***Urtehagen på Knatten*** er ei bok skriven av Annemarta Borgen og utgjeven av Gyldendal Norsk Forlag i 1973. Boka har undertittelen *-en bok om urter, mat og meget annet* og inneheld i tillegg til oppskrifter og dyrkingrettleiingar mykje kulturhistorie sett frå staden Knatten på Asmaløy i Hvaler kommune lengst sør i Østfold, der Annemarta Borgen og forfattarmannen Johan Borgen budde med huslyden frå sist på 1960-talet og framover.

*Urtehagen på Knatten* var debutboka til Annemarta Borgen. Ho skreiv seinare mellom anna *Rosehagen på Knatten* (1982), *Fisk fra kjøkkenet på Knatten* (1983) og *Deg* (1981).

Boka har kome i mange opplag og utgåver og er også omsett til dansk.

Innhald
-------

Boka er deld i to hovudbolkar, ein om innanlandske ville krydderurter, og ein om utanlandske krydderurter. 

|  |  |
| --- | --- |
| Innanlandske ville krydderurter
* Brennenesle
* Einer
* Groblad
* Karve
* Kvanne
* Løvetann
* Malurt
* Oregano
* Rose
* Ryllik
* Salat
* Timian

 | Utanlandske krydderurter
* Anis
* Basilikum
* Borago
* Calendula
* Dill
* Estragon
* Isop
* Kjørvel
* Løpstikke
* Persille
* Rosmarin
* Salvie
* Sar

 |

Referansar
----------

1. ↑  Annemarta Borgen (1981). *Deg*. Oslo: Gyldendal. s. 311. ISBN 8205131414.
2. ↑  Arne Dvergsdal (26. april 2002). «Borgen i hundre hylles på Knatten». Dagbladet. Henta 12. april 2013.

Bakgrunnsstoff
--------------

* *Urtehagen på Knatten* digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
**«Voilà»** (norsk omsetjing 'sjå der') er ein fransk chanson-inspirert popballade frå 2020 som vert framført av den franske songaren Barbara Pravi. Songen er komponert av Pravi saman med låtskrivarane Igit og Lili Poe. Han vart gjeven ut kommersielt 6. november 2020 og vann den franske musikktevlinga *Eurovision France, c'est vous qui décidez!* laurdag 30. januar 2021. Gjennom sigeren vart «Voilà» det franske bidrag i Eurovision Song Contest 2021 i Nederland. Der enda han på andreplass bak Italia, og dette var den beste plasseringa til Frankrike i Eurovision Song Contest på 30 år.

Om songen
---------

«Voilà» er komponert av dei franske låtskrivarane Lili Poe, Igit og Barbara Pravi. Dei to sistnemnde har skrive fleire songar saman, blant andre «J'imagine» som barneartisten Valentina vann Junior Eurovision Song Contest med i Warszawa i 2020. «Voilà» handlar om ei kvinne si reise frå eit liv fylt av utryggleik, til en tilvære prega av sjølvtryggleik og mot.

«Voilà» er skriven i chanson-stil og vart gjeven ut i november 2020. Den var blant deltakarane i den franske songtevlinga *Eurovision France, c'est vous qui décidez!*. Tevlinga vart arrangert av tv-kanalen France 2 laurdag 30. januar 2021, og songen vart framført av Barbara Pravi. Hun gjekk vidare frå fyrste runde og vann til slutt både jury- og telefonavrøystinga. Som vinnar av tevlinga vart songen det franske bidraget til Eurovision Song Contest 2021.

Eurovision Song Contest
-----------------------

«Voilà» var det franske bidraget i Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland. Sidan Frankrike er eitt av «Dei fem store landa» i tevlinga, var songen automatisk kvalifisert til finalen i Rotterdam Ahoy laurdag 22. mai 2021.

I vekene før tevlinga vart songen ein av dei store favorittane til å vinne Eurovision Song Contest. Sist gong Frankrike vann, var i 1977 med Marie Myriam og «L'oiseau et l'enfant». I finalen vart «Voilà» nummer to med 499 poeng, 25 poeng bak italienske Måneskin. Dette var den beste plasseringa til Frankrike på 30 år, då Amina kom på andreplass i 1991 med songen «C'est le dernier qui a parlé qui a raison».

Kjelder
-------

1. ↑  «voilà» i *Det Norske Akademis ordbok*
2. ↑  «Barbara Pravi: Voilà lyrics in English - France Eurovision 2021». *wiwibloggs* (på engelsk). 30. januar 2021. Henta 31. januar 2021.
3. ↑  «Barbara Pravi - France - Rotterdam 2021». *Eurovision.tv* (på engelsk). Henta 31. januar 2021.
4. ↑  «Eurovision 2021 odds: Italy overtakes France as favourite to win following running order reveal». *wiwibloggs* (på engelsk). 21. mai 2021. Henta 21. mai 2021.
5. ↑  «Eurovision: Barbara Pravi, "Voilà" la favorite». *LExpress.fr* (på fransk). 20. mai 2021. Henta 21. mai 2021.
6. ↑  «Congratulations ITALY: Måneskin win Eurovision Song Contest 2021». *Eurovision.tv* (på engelsk). 22. mai 2021. Henta 23. mai 2021.

* *Denne artikkelen bygger på «Voilà (Barbara Pravi-sang)» frå Wikipedia på bokmål, den 19. oktober 2021.*
Mylnå
**Volda Elektriske Mylne** er ei mylne som mel med kvernsteinar. Verksemda ligg i Volda på Sunnmøre.

Historie
--------

Mylna i Volda vart oppstarta i 1868. Då vart ho dreva av eit vasshjul. Aarflot-karane som stod bak meinte det skulle vere forretning i å male for andre korndyrkande bønder. Men dei heldt stort sett fram med å male på sine eigne gardskverner, og det vart vanskeleg å få tak i korn. Det vart difor satsa på guano. Eigarane kjøpte fiskeavfall som dei frakta heim, turka og mol. Etterspurnaden etter gjødsel var stor og det gjekk godt ei tid. Etter kvart vart det starta guanomylner nærare ilandføringsstadane for fisken. Voldamylna vart utkonkurrert. 

I 1930 vart mylna flytt og elektrifisert og fekk namnet Volda Elektriske Mylne. Etter ein brann i 1936 vart ho plassert der ho no ligg. Etterkvart slutta bøndene å male sjølve, og mylna fekk meir å gjere.

Det vart vanleg at mylner i Noreg bytte ut kvernsteinane med hammarkverner. Dette var ei dyr investering som dei fleste bygdemylner ikkje hadde råd til. Dei fleste vart avvikla, og mylna i Volda vart einerådande på Sunnmøre. Verksemda heldt fram med å male på kvernsteinar. I 1973 vart mylna Volda Elektriske Mylne overteken av Felleskjøpet. Produksjonen held fram, om enn i tildels svært liten målestokk. I 1999 vart mylna nedlagd, etter mykje ordskifte og protestar.

Mylna i dag
-----------

I 2001 vart Volda Elektriske Mylne starta opp att. Den siste disponenten frå felleskjøpstida, Elias Moe, overtok anlegget. 

Det vert no satsa på maling av spelt. På kverner med kvernsteinar kan ein, i motsetning til på hammarkverner, male korn med skalet på. Når det skalrike speltkornet vert male på steinkverner vert mjølet meir fiberrikt enn på hammarkverner, der ein må fjerne skalet før maling.

Produksjonen og vareutvalet har vorte større siste åra. 

*Mylnå*, som er den daglege nemninga på verksemda, har starta eige utsal der det mellom anna vert selt mjøl og brød. På laurdagane er det ofte råd å få kjøpt speltgraut.

I juni 2008 tildelte Norsk kulturarv Olavsrosa til Volda Elektriske Mylne.

Kjelder
-------

* Oddgeir Bruaset: *Arven*. Ålesund 2007. ISBN 978-82-91385-44-0

Bakgrunnsstoff
--------------

* mylna.no
* Volda Elektrisske Mylne AS hjå Norsk Kulturarv
**Tiffany Porter** (fødd 13. november 1987), fødd **Tiffany Ofili**, er ein USA-britisk friidrettsutøvar fødd i Ypsilanti delstaten Michigan i USA. Ho representerte Storbritannia då ho i 2014 vann 100 meter hekk under Friidretts-VM i Zürich.

Karriere
--------

### Aktiv

Tiffany Ofili nådde ikkje opp mellom dei kvinnelege hekkeløparane i USA, og byrja frå 2011 å tevle for Storbritannia, fødelandet til mor hennar. Allereie same året vart ho nummer fire i VM-finalen på 100 meter hekk, sidan sprang ho som Tiffany Porter under VM 2013 i mål til bronsemedalje på personbeste 12,55 sekundar.

Midt i august 2014 tok Porter gullmedaljen ved europameisterskapen i Zürich med tre hundredels sekunds margin til nummer to. Ein månad seinare flytta ho den personlege rekorden til 12,51 sekundar i eit stemne i Marrakech. I EM 2016 vart Porter nummer tre på korthekken.

Porter er eldre syster til Cindy Ofili. Under Sommar-OL 2016 tok begge systrene seg til finalen på 100 meter hekk. Veslesystera var då best med ein fjerdeplass, Porter vart nummer sju.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 2011 i Daegu: Nr 4 – 12,63
* OL 2012 i London: Utslått i semifinalane (12,79=nr 10)
* VM 2013 i Moskva: Bronsemedalje – 12,55
* EM 2014 i Zürich: Gullmedalje – 12,66, framom Cindy Billaud (12,69)
* VM 2015 i Beijing: Nr 5 – 12,68
* EM 2016 i Amsterdam: Bronsemedalje – 12,76
* OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 7 – 12,76
* VM 2017 i London: Utslått i forsøket (13,18=nr 29)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Tiffany Porter» frå Wikipedia på engelsk, den 16. august 2019.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BBC Things
* Munzinger (sport)

 |
Tigersprangjuvet
Inne i Tigersprangjuvet
**Tigersprangjuvet** (kinesisk: 虎跳峡, *Hǔtiào Xiá*) er eit 15 km langt juv som elva Chang Jiang renn gjennom, om lag 60 km nord for byen Lijiang i provinsen Yunnan i Sørvest-Kina. Heile området der elva buktar seg gjennom tre parallelle elveløp, er verna som verdsarvstad av UNESCO. Juvet er eit mykje søkt turistmål.

Tigersprangjuvet ligg mellom fjelltoppane Yulongxue Shan på 5 596 moh, og Haba Xueshan på 5 396 moh. Juvet dannar ei rekke fossestryk, under opptil 2 000 meter høge og stupbratte bergsider. Legenda seier at ein tiger berga seg frå jegrar ved å hoppe over eit 25 meter breidt juv.

Tigersprangjuvet vart opna for turisme i 1993. Etter massive protestar vart planar frå 2004 om å anlegge eit vasskraftverk i juvet; Hutiaoxia-demninga, venteleg skrinlagde i 2007. Prosjektet ville ha redusert vassføringa sterkt og tvinga nakhi-folk til mindre gjestmilde område lengre opp mot Tibet. Derimot er vasskraftanlegg under utbygging ovanfor juvet.

Notar
-----

1. ↑  China abandons plans for huge dam on Yangtze | World news | The Guardian
2. ↑  Greed for energy threatens to dam legendary gorge -Times Online

Bakgrunnsstoff
--------------

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Tigersprangjuvet» frå Wikipedia på bokmål, den 25. juni 2012.*
**Volda** er ein tettstad og administrasjonssenteret i Volda kommune i Møre og Romsdal fylke. Tettstaden ligg på nordaustsida av Voldsfjorden og har 6 368 innbyggjarar per 1. januar 2017.

Volda er eit lokalt skule-, administrasjons- og handelssentrum, med lærarutdanning frå 1861. Her ligg Høgskulen i Volda med avdelingar for lærarutdanning, humanistiske fag, samfunnsfag og mediefag, og Volda vidaregåande skule med varierte studieretningar.

I Volda ligg lokalsjukehuset Volda sjukehus og kontora for Søre Sunnmøre tingrett. Her står også Volda kyrkje, ei krosskyrkje frå 1932. Aust for tettstaden ligg Volda Skisenter. Avisa *Møre* kjem ut i Volda tre dagar i veka.

Frå Volda ferjekai i sentrum går det ferje over Voldsfjorden til Lauvstad på fylkesveg 652 og Folkestad på fylkesveg 651 (før 2012: E 39). På Hovden i Ørsta kommune, 5 kilometer frå Volda sentrum, ligg Ørsta/Volda lufthamn som er trafikkert av Widerøe.

Bilete frå Volda
----------------

* Volda sentrumVolda sentrum
* Utsyn over Volda sentrumUtsyn over Volda sentrum
* Volda kyrkjeVolda kyrkje
* Ferje frå Volda til FolkestadFerje frå Volda til Folkestad
* Distriktskontoret til Sunnmørsposten i VoldaDistriktskontoret til Sunnmørsposten i Volda
* Volda Elektriske MylneVolda Elektriske Mylne
* GarvarbudaGarvarbuda

Sjå òg
------

* Volda kommune

Kjelder
-------

1. ↑  «Volda». Store norske leksikon. 15.08.2016. Henta 07.09.2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* Lokalhistoriewiki
* VIAF
* LCCN
* GeoNames
* SSR (namn)

 |
Tigerstaden Drill i Oslo i 2017.
**Tigerstaden** er eit kallenamn for Oslo som opphavleg er blitt brukt for å skildra hovudstaden som ein farleg og ubarmhjertig storby.

Historie
--------

Bruken av «Tigerstaden» om Oslo kan førast tilbake til Bjørnstjerne Bjørnson sitt dikt «Godt mot» (først kalla «Siste sang»), i samlinga *Digte og sange* frå 1870. Diktet skildrar ein kamp mellom ein landsens hest og ein tiger (symbol på byen). Ein artikkel i *Morgenbladet* i 1889 seier at Bjørnson slyngar ut hånande ord mot Christiania, «denne kolde by, som han tidligere har kaldt 'tigerstaden'». Seinare er Tigerstaden blitt brukt av blant andre Christian Krohg, Nils Collett Vogt og Rudolf Muus.

Omgrepet har seinare fått meir positivt innhald. Fleire idrettslag i Oslo bruker i dag tiger som namn, logo eller maskot, som Centrum tigers basketklubb, Oslo Tigers Ishockeyklubb, Tiger Karateklubb og roller derby-laget Oslo Tiger City Beasts.

Som referanse til omgrepet er det også plassert ei rekke skulpturar av tigrar på Fridtjof Nansens plass framfor Oslo rådhus i jubileumsåret 2000, og ein større bronseskulptur av ein tiger laga av bilethoggaren Elena Engelsen og gitt av verksemda Eiendomsspar på Jernbanetorget framfor Oslo sentralstasjon.

Kjelder
-------

1. ↑  «tigerstaden». *Store norske leksikon* (på norsk bokmål). 20. mai 2019.
2. ↑  «Godt mot». Dikt.org. Henta 7. august 2017.
3. ↑  «Fra Språkrøret: Hvorfor kaller vi Oslo for Tigerstaden?» *St. Hallvard*, 3/1991, side 61

* *Denne artikkelen bygger på «Tigerstaden» frå Wikipedia på bokmål, den 17. juli 2020.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |
**Claes Reimerthi** (12. januar 1955–23. juli 2021) er ein svensk forfattar og teikneserieteoretikar. Han har særleg skrive manus for teikneseriar, som den svenskestyrte produksjonen av *Fantomet* og sin eigen albumserie *Gustaf Vasa*. I 2011 debuterte han også som ungdomsbokforfattar.

Karriere
--------

Reimerthi har vore manusforfattar for seriemagasinet *Fantomet* sidan 1984, saman med blant andre Ulf Granberg og Hans Lindahl. Han har ansvar for den kreative utviklinga til bladet. I åra 2000–03 arbeidde han for King Features Syndicate med å skriva Fantomet-manus til sundagssida. 

Reimerthi har arbeidet som manusforfattar for fleire av dei store svenskproduserte seriane som Fantomet (sidan 1984), *91:an* og *Bamse* (sidan 1991), *Kerry Drake* (1986–1994) og *Lilla Fridolf* 1991–94. Han har òg laga eigne seriar som *Gustaf Vasa* (1993–2000), *Murphys Lag* (1990–91) og *Sputnik*. På 1980-talet brukte han vanlegvis pseudonymet «Michael Tierres» og tidvis òg av namnet «Frans Möller». 

### Ungdomsbokforfattar

I 2011 debuterte Reimerthi i skjønnlitterær prosa med ungdomsromanen *Myrddin*.

Prisar og utmerkingar
---------------------

I 2001 vann Reimerthi Adamsonstatuetten saman med Hans Lindahl.
I 2015 vann han Unghunden.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Claes Reimerthi» frå Wikipedia på bokmål, og «Claes Reimerthi» frå Wikipedia på svensk den 13. juli 2019.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* LCCN
* ISNI
* LIBRIS

 |
**Tier’n & Lars** var ein norsk hip hop-duo busett i Bergen. Dei var leiarfigurar i ATP Music, og var rekna som grunnleggjarar av den norske rap-sjangeren kjekkas-rap.

Tier’n & Lars bestod av dei to rapparane Fernando Manuel «Tier’n» Lopez og Lars Nesheim Vaular. Dei debuterte som medlemmar i gruppa Freakshow, som rappa på engelsk tidleg på 2000-talet. Tidleg tok dei til å eksperimentera med morsmålsrap, og dei fleste versa deira på Freakshow sin debut-mixteip «*We are the champions*» frå 2004 var på norsk.

På tampen av same året slapp dei to sin første mixteip som duo; «*Frykt og avsky i Bergen*». Her samarbeidde dei med store norske hiphop-namn som m.a. Tungtvann, Side Brok, Kleen Cut og F’EM one, og fekk god fagnad innanfor hiphop-miljøet. I platemeldingane av teipen vart omgrepet kjekkas-rap lansert, og det har vorte hengande som ei nemning for stilen deira.

Tidleg på hausten i 2005 kom mixteip/«gatealbumet« «*Tilbake til stripa: Forberedelsen*», der dei baserte seg utelukkande på original produksjon (frå Tier’n, Even Brenna, Anand, Leeroy, DJ Leven, I. Forgot, Harry West og Nja’al) og minimalt med gjestar. Albumet vart lagt ut på ATP Music sine heimesider for gratis nedlasting, og vart motteke godt av publikum.

Den 23. oktober 2006 sleppte duoen den offisielle albumdebuten sin, «*Kulturclash*».

Diskografi
----------

* *Tilbake til stripa: Forberedelsen* (2005)
* *Frykt og avsky i Bergen* (2005)
* *Kulturclash*

Bakgrunnsstoff
--------------

ATP Music Arkivert 2008-05-06 ved Wayback Machine.
| **Ciudad Real** |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Flagget til Ciudad Real | Byvåpenet til Ciudad Real |
| **Flagget til Ciudad Real** | **Byvåpenet til Ciudad Real** |

 |
| Plassering |
| 

Ciudad Real is located in

 |
| Styresmakter |
| Land |  Spania |
| Autonom region | Castilla-La Mancha |
| Provins | Ciudad Real |
| Grunnlagd | 1255 |
| Borgarmeister | Rosa Romero Sánchez |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  289,98 km² |
| Innbyggjarar  - Totalt (2008)   - folketettleik | 72 208   249 /km² |
| Koordinatar | 38°59′″N 3°55′″W﻿Koordinatar: 38°59′″N 3°55′″W﻿ |
| Høgd over havet | 628 moh |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | 13001-13005 |
| **Nettstad:** ciudadreal.es |

**Ciudad Real** (spansk for «Kongebyen») er ein by i Castilla-La Mancha i Spania med om lag 70 000 innbyggjarar. Han er provinshovudstad i provinsen Ciudad Real. Byen ligg langs høgsnøggleiksbanen AVE, som går til Madrid. Han har derfor byrja å vokse raskt som ein forstad til hovudstaden.

Historie
--------

Domkyrkja i Ciudad Real
Byen vart grunnlagd av Alfonso X i 1255 for å kjempe mot militærordenen Calatrava. I mellomalderen verna fire kilometer bymurar med 130 tårn folkesetnaden som bestod av kristne, maurarar og jødar. 

Etter samlinga av dei iberiske kongedøma under dei katolske monarkane, vart Ciudad Real hovudstad for provinsen La Mancha på 1600-talet. Dette førte til økonomisk utvikling i byen og fleire viktige bygg.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Ciudad Real**

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Ciudad Real» frå Wikipedia på engelsk, den 3. november 2009.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
243 Ida (til venstre) og Dactyl (til høgre), fotografert av Galileosonden.
**(243) Ida I Dactyl** er ein liten asteroidemåne (diameter 1.4 km) som går rundt asteroiden 243 Ida. Dctyl vart oppdaga på eit bilete teke av *Galileosonden* den 28. august 1993; det var medlem av Galileo-teamet Ann Harch som fann månen 17. februar 1994. Månen fekk namnet sitt etter *daktylane*, som etter gresk mytologi levde på fjellet Ida.

Dactyl har omløpstid på 1,54 dagor og ein gjennomsnittsavstand til Ida på 108 km, med ein inklinasjon på 9° til Idas ekvator. Vi veit ikkje så mykje om banen, i og med at Galileo tilfeldigvis var svært nær då bileta vart tekne.

Opphavet til Dactyl er uklåre. Den eine hovudhypotesen er at Dactyl og Ida vart danna samtidig, og den andre er at det først berre var ein asteroide, og at dei vart skild frå kvarandre seinare av ein kollisjon. Begge hypotesane er problematiske.

Dactyl var den første asteroidemånen som vart oppdaga, og med den oppdaginga stoppa den til då langvarige diskusjonen om asteroidar kunne ha månar eller ikkje.

Kjelder
-------

* «243 Ida#Moon» på Engelsk wikipedia

Bakgrunnsstoff
--------------

* 243 Ida and Dactyl frå *The Nine Planets*
* Asteroid Ida and Dactyl from *Views of the Solar System*
**Roberto Frinolli** (fødd 13. november 1940) er ein italiensk friidrettsutøvar frå Roma som vart europmeister på 400 meter hekk i 1966.

Aktiv
-----

Frinolli spesialiserte seg etter kvart som langhekkløpar. Han vart italiensk meister på 400 m hekk i åra 1963-66 og 1968-69. I 1963 vann han same distansen under universiaden i Porto Alegre. To år seinare forsvarte han meistertittelen då universiaden vart avvikla i Budapest, der han i tillegg sprang for Italia sitt vinnarlag på 4 x 400 m stafett.

Den 20. september 1964 vann Frinolli langhekken under landskampen Italia-Noreg-Sverige på Olympiastadion i heimbyen med tida 49,6 sekundar. Han vart dermed den andre europearen under 50 sekundar på 400 m hekk og den einaste i OL-sesongen 1964; toaren i landskamptevlinga, Salvatore Morale, vart i 1962 fyrstemann. Under sommarleikane 1964 i Tokyo enda Frinolli på sjetteplassen på 400 m hekk.

Frinolli vann gullmedaljen på 400 m hekk under EM i friidrett 1966 i Budapest, med god margin til toaren, vesttyske Gerd Lossdörfer. Også under Sommar-OL 1968 i Mexico-byen nådde han i finalen. Etter sitt livs snøggaste langhekkløp i semifinalen med tida 49,14, opna han for hardt i finaleløpet og enda som åttande og sistemann.

Med eit årsbeste på 50,2 sekundar fekk Frinolli delta i Sommar-OL 1972 i München. Tida i forsøket, 51,69, var langt frå tilstrekkeleg til å gå vidare.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Roberto Frinolli» frå Wikipedia på tysk, den 25. april 2015.*
|  |
| --- |
| **Gamalskogbukk** |
| 

Gamalskogsbukk  Gamalskogsbukk (*Tragosoma depsarium*) |
| **Systematikk** |
| **Rekkje:** | *Arthropoda* |
| **Underrekkje:** | *Hexapoda* |
| **Klasse:** | *Insecta* |
|
|
| **Orden:** | *Coleoptera* |
| **Familie:** | *Cerambycidae* |
| **Slekt:** | *Tragosoma* |
|
| Vitskapleg namn |
| Tragosoma depsarium

Linné , 1758 |

**Gamalskogbukk** (*Tragosoma depsarium*) er ei bille i trebukkfamilien. Han finst over eit stort område, og er funnen frå Europa og aust til den Sibirske Stillehavskysten, i tillegg til somme funn frå Nord-Amerika. I Noreg er arten sjeldsynt, og reknast som sårbar etter Norsk raudliste 2006.

Levesett
--------

Gamalskogbukken er knytt til bartre, særleg furu. Han utviklar seg i gamle, liggande stammar og stubbar som er om lag midtvegs i nedbrytinga. Larvane forpuppar seg i juni-juli, og kjem fram som vaksne biller i juli-august. Som vaksne er dei nattaktive dyr som heldt seg skjult om dagen. Dei har ei generasjonstid på 3 år i Noreg.

Kjelder
-------

* Norges Biller
* Artsdatabanken Arkivert 2010-07-23 ved Wayback Machine.
Koordinatar: 77°31′S 168°32′E﻿

**Mount Terror** er ein stor skjoldvulkan som utgjer den austlege delen av Ross Island i Antarktis. Han består av mange sinderkjegler og kuplar som sida og er stort sett dekt av snø og is. Det er den nest største av i alt fire vulkanar som utgjer Ross Island og vert noko overskugga av den større naboen, Mount Erebus, 30 km lenger aust. Mt. Terror vart namngjeve i 1841 av sir James Clark Ross etter det andre ksipet hans HMS «Terror». Kapteinen på Terror var Francis Rawdon Moira Crozier som var ein nær ven av Ross. 

Topografisk kart av Ross Island (1:250 000 skala)
Toppen av vulkanen er ikkje studert, men det har dei lågare områda og ein har funne at alderen på bergartane her er mellom 820 000 til 1,75 millionar år gamle. Mount Terror har ikkje vist teikn til vulkansk aktivitet som er nyare enn det.

Den første stiginga av Mt. Terror vart gjort av ei gruppe frå New Zealand i 1959.

**Terror Point**, like nedanfor Mt. Terror, er den austlege grensa for Fog Bay, 6 km vest-nordvest for Cape MacKay på Ross Island. Namnet vart først nytta av medlemmar av Discovery-ekspedisjonen, 1901–04, og vart visstnok gjeve i samband med Mt. Terror som ligg oppom dette neste i nordaust.

**Terror Saddle** er eit av tre markante snøskard på Ross Island, ca. 1600 m mellom Mount Terra Nova og Mount Terror. Det vart namngjeve i samband med Mount Terror, som har ei høgd på 3262 moh aust for dette skardet.

**Terrorbreen** er ein stor isbre mellom Mount Terra Nova og Mount Terror på Ross Island, som flyt sørover og ut i Windless Bight. Det fekk dette namnet av A.J. Heine i New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962–63. på grunn av tilknytinga til Mount Terror.

I litteraturen
--------------

* Mount Terror er skansen til russiske revolusjonære monarkistar i science fiction-romanen *Olga Romanoff* frå 1894 av George Griffith.
* Mount Terror og Mount Erebus er nemnde i novella «At the Mountain of Madness» av H.P.Lovecraft i 1936.
* Mount Terror er åstad for romanen *State of Fear* av Michael Crichton i 2004.

Sjå òg
------

* Vulkanar i Antarktis

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Mount Terror» frå Wikipedia på engelsk, den 20. mars 2013.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
* LeMasurier, W.E.; Thomson, J.W. red. (1990). *Volcanos of the Antarctic Plate and Southern Oceans*. American Geophysical Union. s. 512. ISBN 0-87590-172-7.

1. 1 2  «Mount Terror». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 20. mars 2013.
2. ↑  Geographic Names Information System (GNIS). Terror, Mount
3. ↑  «Terror Point». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 20. mars 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* ISNI
* GeoNames

 |
Koordinatar: 58°10′45.163″N 8°3′47.801″E﻿

Varoddbrua sett frå Urvika.Foto: Siri Johannessen

**Topdalsfjorden** er ein sidearm av Kristiansandsfjorden som strekkjer seg frå Gleodden/Marvika i sør og nordover til munningen av Topdalselva. Frå elveosen ved Kjevik og Hamresanden og vidare innover heiter fjorden Ålefjærfjorden. Frå Ålefjær til Gleodden er det om lag 11 km, medan sjølve Topdalsfjorden om lag er 5 km lang. 

Fjorden med elveos var tidleg viktig for handel og skipsfart. I dokument frå 1600-talet og utover er lasteplassar i Gjusvik (Justvik), Tveit (Grovika), Lyngesund (Fuglevik) og Vige nemnd. Laksefisket i Tofdalselva var viktig.

I 1897 vart Marvika orlogsstasjon og Gleodden utstyrt med med kanonar og mineleggingsutstyr.

Den første brua over fjorden opna i 1956, Varoddbrua, som ved opninga var den lengste hengebrua i Nord-Europa. Fram til bruopninga gjekk det ferje frå Varodden til Torsvig på Søm, medan det var ferjefritt samband mot aust via Ålefjær og over Birkeland til Lillesand. 

Varoddbrua vart supplert med ytterlegare ei bru i 1994 slik at ein kunne føre E18 i fire felt over fjorden.

I området mellom Hesteheia og Ringknuten i Topdalsfjorden vart det drive søppeldeponering og -brenning i fleire år frå 1950-talet til 1973. Deponiet består av 250 000 m³ masse. I dette området vert det i dag bygd eit nytt hamneanlegg for Kristiansand.

Namnet
------

Den eldste namneforma er Topdalsfjorden, men på bakgrunn av den vanlege dialektuttalen, har også skriveformene *Tovdal-* og *Tofdal-* i ein noe mindre grad vore brukte. Statens Kartverk har gjort vedtak om at namnet skal skrivast *Topdalsfjorden*.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Topdalsfjorden» frå Wikipedia på bokmål, den 24. februar 2008.*

1. ↑  *Vedtak i Klagenemnda for stedsnavnsaker (pdf)* (PDF), arkivert frå originalen (PDF) 4. mars 2016, henta 30. juni 2015

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
| Roanne |
| --- |
| Styresmakter |
| Land  Region  Departement | Frankrike  Auvergne-Rhône-Alpes  Loire |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  16,12 km² |
| Innbyggjarar  - By (1999)   - folketettleik | 38 896   2 413/km² |
| Koordinatar | 46°02′″N 04°04′″E﻿Koordinatar: 46°02′″N 04°04′″E﻿ |
| Høgd over havet | 279 m |
| Tidssone | CET (UTC+1) |
| Diverse anna |
| Postnummer | 42300 |
| **Heimeside:** www.mairie-roanne.fr |

**Roanne** er ein by og kommune aust i sentrale delar av Frankrike. Han er *sous-préfecture* (underprefektur) i departementet Loire i regionen Auvergne-Rhône-Alpes, og har om lag 40 000 innbyggjarar. Byen ligg om lag 90 km nordvest for Lyon ved elva Loire.

Økonomi
-------

Roanne er kjend for gastronomi, tekstilar, jordbruk og for produksjon av stridsvogner.

Historie
--------

Namnet har keltisk opphav, *Rod-Onna* («rennande vatn»), som vart *Rodumna*, så *Rouhanne* og *Roanne*. Byen låg ved eit strategisk punkt ved Loire, nedanfor dei smale gjela ho renn gjennom. På 1100-talet kom byen inn under comte du Forez og byen byrja å utvikle seg. Ein veg over land førte til Lyon og elva Rhône, og Roanne vart så ein omlastingsstad mellom Paris og Middelhavet i tida då vassvegane var viktige transportårer. Halvparten av innbyggjarane i byen var avhengige av denne elvetransporten på 1600- og 1700-talet. 

Roanne vart ein av dei første byane som fekk jernbane, og han opna 15. mars 1833. Vidare vart kanalen mellom Roanne og Digoin opna i 1838, og byen vart ein av dei leiande byane i den franske industrielle revolusjonen. 

I 1917 vart det oppretta eit arsenal i Roanne, og frå 1940 vart ny industri utvikla, som produserte rayon (kunstfiber) og andre nye fibrar. Då industriverksemda vart fasa ut på 1970-talet sleit byen med å finne ny industri og trekke til seg turisme.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**Galway Bay** (irsk *Loch Lurgain* eller *Cuan na Gaillimhe*) er ei stor bukt på vestkysten av Irland, mellom County Galway i provinsen Connacht i nord og Burren i County Clare i provinsen Munster i sør. Galway ligg på nordaustsida av bukta. Ho er om lag 50 km lang og mellom 10 og 30 km brei. *Oileáin Árann* eller Aranøyane ligg i vest på tvers av inngangen og det er fleire småøyar i bukta. North Sound (Nordsundet) eller *An Súnda ó Thuaidh* ligg mellom Aranmore og Leitir Mealláin. Gregory's Sound (Gregorysundet) eller *Súnda Ghríoghóra* ligg mellom Aranmore og Inishmaan og vart tidlegare kalla *Bealach na h-Áite*. Foul Sound eller *An Súnda Salach* ligg mellom Inishmaan og Inisheer, og var tidlegare kalla *Bealach na Fearbhaighe*. South Sound (Sørsundet) eller *An Súnda ó Theas*, tidlegare kalla *Bealach na Finnise* ligg mellom Inisheer og County Clare.

Galway Bay er kjend for det unike, tradisjonelle seglskipet Galway Hooker (Galway-skute).

Galway Bay i kulturen
---------------------

Galway Bay vert nemnd i teksten på songen The Pogues-songen «Fairytale of New York» i linja *The boys of the NYPD choir were singing «Galway Bay»*, som viser til ein annan song kalla «Galway Bay».

John Lennon sin song «The Luck of the Irish» inneheld linjene: 

If we could make chains with the morning dew
The world would be like Galway Bay

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Galway Bay» frå Wikipedia på engelsk, den 10. oktober 2007.*

Koordinatar: 53°12′N 9°14′W﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* GeoNames

 |
**Roald Øyen** (fødd 12. september 1940) er ein norsk programleiar og tv-personlegdom på NRK.

Johnny Bergh henta Øyen til NRK i 1961 som innspelingsleiar. Han byrja som programleiar i quiz-serien *Bit for bit, bilde for bilde* i 1977, eit program som gjekk til tidleg på 1980-talet. Sidan 1984 har han vore programleiar for det årlege konkurranseprogrammet *Påskenøtter*, og frå 1992 *Julenøtter*. I 2011 overtok Øystein Bache og Rune Gokstad programleiarrollen.

I desember 2011, eitt år etter siste framferd i NRKs Julenøtter, medverka Øyen med ein gjesteopptreden i Resen Til Nøttestjernen, ein serie TV-quiz på nett av Bergen Student-TV og Bergens Tidende. Programleiarane i serien, Terje Boklund og Eirik Evjen Valestrand, enda opp hos Roald Øyen i siste episode, der Øyen presenterte siste spørsmål i serien.

Øyen byrja i NRK på midten av sekstitallet der han vart programsekretær i fjernsynete barne- og ungdomsavdeling. Han har òg jobba bak kameraet på program som *På direkten* (1965), *Rundkast om kringkasting* (1976) og *Den spanske flue* (1990).

Øyen vart i 2010 tildelt Kongens fortenestemedalje i sølv.

Øyen er elles kjend som ein flyentusiast og er medlem av Oslo Flyveklubb.

Han har vore gift med VG-journalist Nina Bugge (fødd Hjorth) sidan 1968.

Kjelder
-------

1. ↑  «Disse overtar Øyens nøtter»(VG 2. januar 2011, besøkt 3. april 2015)
2. ↑  «Reisen til Nøttestjernen: Episode 4», *Bergen Student-TVs Julenøtter 2011*, henta 7. juli 2019
3. ↑
4. ↑  «Storsatsing på julenøtter». Arkivert frå originalen 16. mai 2012. Henta 19. desember 2011.
5. ↑  «Finner lykken igjen». Arkivert frå originalen 9. april 2009. Henta 15. august 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF

 |
**Flora**, eller **Floren**, er ei bygd i Stjørdal kommune i Nord-Trøndelag. Flora ligg mellom Hegra og Meråker. Ein person som bur der vert kalla *florbygg*.

Bygda sitt sentrum, Flornes, ligg på nordsida av Stjørdalselva, og har samband med Europaveg 14 på nordsida gjennom Fylkesveg 27 og Flornes bru. Det er elles og vegsamband til Vigdenes i Forradalen. På Flornes finst mellom anna Floren kapell, Flora oppvekstsenter (med Flormo skole), campingplass og daglegvarebutikk. Elevane ved Flormo skole soknar til Hegra ungdomsskole for vidare skulegang.

Flornes stasjon på Meråkerbanen vart opna som Floren stasjon 17. oktober 1881, skifta namn til Flora stasjon i april 1921, og til Flornes stasjon 1. januar 1924. Stasjonen har vore utan folk på vakt sidan 1. mars 1971.

Bruk av «Flora» som bygda sitt namn vart godkjend av Statens kartverk i 1968. Flora utgjer grunnkrinsane Floren nordre og Floren søndre i delområde Hegra, og dei hadde til saman 272 innbyggjarar ved folke- og bustadteljinga i 1990. «Floren» er opphavleg dativsform av «Flora».

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Flora (Stjørdal)» frå Wikipedia på bokmål, den 6. april 2013.*



|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
|  |
| --- |
| ***The Greatest Live Show on Earth***  Konsertalbum av Jerry Lee Lewis |
|  |
| **Utgjeve** | 1964 |
| **Innspelt** | Birmingham & Montgomery, AL |
| **Sjanger** | Rock and roll, rockabilly, country |
| **Selskap** | Smash |
| **Produsent** | Shelby Singleton, Jerry Kennedy |
|
| Jerry Lee Lewis-kronologi |
| *Golden Hits of Jerry Lee Lewis* (1964) | *The Greatest Live Show on Earth* | *The Return of Rock* (1965)
 
 |

**The Greatest Live Show on Earth** er eit konsertalbum av pianisten og rock and roll-pioneren Jerry Lee Lewis. Det vart gjeve ut på Smash Records i 1964.

Innspeling
----------

Lewis hadde alt gjeve ut eit konsertalbum i Europa på Philips i 1964 - det kritikarroste *Live at the Star Club, Hamburg* - men Philips hadde ikkje avtale med Smash og på grunn av juridiske restriksjonar kom ikkje albumet ut i USA. Produsenten Shelby Singleton valde å spele inn eit konsertalbum for Smash og *The Greatest Live Show on Earth* vart sett saman av konsertar frå Municipal Auditorium i Birmingham i Alabama føre 18 000 fans. Lewis fortalte i boka til Joe Bonomo, *Jerry Lee Lewis: Lost and Found* at «Shelby hadde mikrofonar over heile scenen. Det var første gongen nokon hadde teke opp eit konsertalbum på den måten. Me fekk eit bra moment og alt måtte gjerast i eitt opptak. Berre eitt forsøk. Eg trur Shelby tok bort noko av pratinga, men det var det.» Lewis vart akkompagnert av det nye turnébandet sitt som etter kort tid vart kjend som The Memphis Beats.

Innhald
-------

Side ein| Nr. | Tittel | Lengd |
| --- | --- | --- |
| 1. | «Jenny, Jenny» (Johnson, Penniman) |   |
| 2. | «Who Will the Next Fool Be» (Charlie Rich) |   |
| 3. | «Memphis» (Chuck Berry) |   |
| 4. | «Hound Dog» (Leiber, Stoller) |   |
| 5. | «I Got a Woman» (Ray Charles, Renald Richard) |   |

Side to| Nr. | Tittel | Lengd |
| --- | --- | --- |
| 6. | «Hi-Heel Sneakers» (Tommy Tucker) |   |
| 7. | «No Particular Place To Go» (Chuck Berry) |   |
| 8. | «Together Again» (Buck Owens) |   |
| 9. | «Long Tall Sally» (Johnson, Penniman) |   |
| 10. | «Whole Lotta Shakin' Going On» (David, Williams) |   |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «The Greatest Live Show on Earth» frå Wikipedia på engelsk, den 30. juli 2017.*
**Michael Velo** (22. mai 1851–14. november 1929) var ein norsk lærar, forretningsmann og politikar for Høgre og Samlingspartiet, fødd på Jevnaker.

Velo var son til gardbrukarar på garden med same namn i Jevnaker. Han gjekk seminaret i Asker og vart seminarist i 1869. Dei neste 13 åra arbeidde han som lærar, frå 1874 i Larvik. Sidan etablerte han seg som forretningsmann i Larvik der han frå 1898 var disponent for Larvik potetmjølfabrikk.

Velo var medlem av bystyret i Larvik frå 1889 til 1909, ordførar 1893-1901 med unnatak for 1898. Perioden 1906-09 representerte han Samlingspartiet og bykrinsen Larvik og Sandefjord på Stortinget, etter å ha vunne stortingsvalet mot ein Arbeidarparti-kandidat og to Venstre-kandidatar. På Tinget var han medlem av protokollkomiteen. Til stortingssamlingane 1895-97 og 1903-06 var han varamann for Høgre, vart ikkje innkalla. Han var elles styremedlem i Norges Brannkasse frå 1897.

Han døydde i Larvik, 78 år gammal.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
**Michal Šlesingr**, (fødd 3. februar 1983) i Ústí nad Orlicí i Pardubice-provinsen, er ein tsjekkisk skiskyttar. 

Šlesingr begynte med skiskyting i 1995. Han deltok for første gong i eit verdscuprenn i Lahti i 2001/02-sesongen. Han har vore på det tsjekkiske landslaget i skiskyting sidan 2003. Plasseringa hans i verdscupen samanlagt har betra seg javnt frå år til år. Han har deltatt i VM kvart år sidan 2003, og i OL i Torino i 2006, utan topplasseringar. I 2006/07-sesongen har han fått eit gjennombrot. Den beste plasseringa hans så langt i eit verdscuprenn kom i Östersund i 2006/07-sesongen, der han kom på 4.plass på 20 km. I VM i Antholz/Anterselva i 2007 tok han sølv på sprinten.

Michal Šlesingr i 2015

Kortfatta merittliste
---------------------

(pr. 3. februar 2007)

* Verdscup samanlagt:
	+ Beste: 29. plass (2005/06)
* Verdsmeisterskap:
	+ Beste: sølv (20 km, Antholz/Anterselva 2007)
* Olympiske leikar:
	+ 6. plass, stafett Torino 2006 (beste individuelle: 34. plass, jaktstart Torino 2006)
* Verdscuprenn (inkludert VM og OL):
	+ 1 sølv

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell heimeside på tsjekkisk og engelsk
**Michel Tresor Komesha Tornéus** (fødd 26. mai 1986) er ein svensk friidrettsutøvar frå Stockholm som vann sølvmedaljen i lengdehopp i EM 2016 og bronsemedaljen i EM 2012. I 2015 vart han innandørsmeister i Europa.

Aktiv
-----

Tornéus tok steget opp i europatoppen i lengdehopp i 2009-sesongen, med di han sette personleg rekord med eit hopp på 8,11 meter. Dei neste tre sesongane flytta han sitt personbeste til 8,12 m i 2010, 8,19 m i 2011 og 8,22 m i 2012.I 2010 vann han lengdetevlinga i Europacupen for landslag, men vart ikkje betre enn niandemann i europameisterskapen.

Den 1. juli 2012 vann Tornéus bronsen ved europameisterskapen i Helsinki med eit hopp som målte 8,17 m. Fem veker seinare vart han med 8,11 m fjerdemann finalen under Sommar-OL 2012 i London, ein centimeter unna bronseplassen og fem cm bakom sølvvinnaren. I innandørs-EM 2013 i Göteborg avslutta han tevlinga med eit hopp på 8,29 meter, svensk innandørsrekord og berre to centimeter kortare enn det vinnaren Aleksandr Menkov presterte. Etter ein femteplass i Friidretts-EM 2014 i Zürich, vann Tornéus lengdetevlinga ved innandørs-EM 2015 i Praha på ny svensk innandørsrekord 8,30 m.

Under europameisterskapen 2016 i Amsterdam nådde Tornéus 8,21 m og tok sølvmedaljen, fire cm attom vinnaren, olympiameisteren Greg Rutherford frå Storbritannia. Berre tre dagar seinare, den 10. juli, gjorde Tornéus i spanske Monachil sitt livs beste lengdehopp, eit hopp som målte 8,44 meter. I verdsmeisterskapen 2017 i London, landa Tornéus på 8,18 m, men vart ikkje betre enn nummer 8 i ei tevling med uvanleg mange sterke prestasjonar.

Tornéus vann i tida 2005-17 11 svenske meistertitlar i lengdehopp og 2 i tresteghopp.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (7,78 m =nr 28)
* EM 2010 i Barcelona: Nr 9 – 7,92 m
* VM 2011 i Daegu: Utslått i kvalifiseringa (7,65 m =nr 27)
* EM 2012 i Helsinki: Bronsemedalje – 8,17 m
* OL 2012 i London: Nr 4 – 8,11 m
* VM 2013 i Moskva: Utslått i kvalifiseringa (7,75 m =nr 19)
* EM 2014 i Zürich: Nr 5 – 8,09 m
* VM 2015 i Beijing: 0
* EM 2016 i Amsterdam: Sølvmedalje – 8,21 m, bakom Greg Rutherford (8,25 m)
* OL 2016 i Rio de Janeiro: Utslått i kvalifiseringa (7,65 m =nr 26)
* VM 2017 i London: Nr 8 – 8,18 m
* EM 2018 i Berlin: Nr 7 – 7,86 m

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Michel Tornéus» frå Wikipedia på svensk, den 20. juni 2019.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* «Michel Tornéus» (på engelsk). Olympedia. Henta 5. mars 2023.