recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Document Type Definition** (**DTD**) er ein deklarasjon i eit SGML- eller XML-dokument som definerer strukturen til eit dokument. Det kan bli inkludert i dokumentfila, eller bli lagra i ei ekstern fil. Syntaksen for SGML- og XML-type DTD-er tilnærma like.

Ein DTD skildrar tillatne element og attributt i eit dokument og eventuelt tillatne attributtverdiar for kvart element samt kor mange av kvart element som er lovleg .

Døme
----

Ein enkel DTD som skildrar ei liste av personar:

```
<!ELEMENT personliste (person*)>
<!ELEMENT person (namn, foedselsdato?, kjoenn?, foedselsnummer?)>
<!ELEMENT namn (#PCDATA) >
<!ELEMENT foedselsdato (#PCDATA) >
<!ELEMENT kjoenn (#PCDATA) >
<!ELEMENT foedselsnummer (#PCDATA) >
```

Linje for linje blir det:

1. Eit **«personliste »**-element inneheld eit vilkårleg tal **«person»**-element.. **«\*»** seier at det kan vere 0, 1 eller mange **"person«**-element i **»personliste "**-elementet.
2. Eit **«person»**-element held på elementa **«namn»**, **«foedselsdato»**, **«kjoenn»** og **«foedselsnummer»**. **«?»** viser at eit elementet er friviljug. **«namn»**-elementet har ikkje **«?»**. Det tyder at eit **«person»**-elementet *må* innehalde Eit **«namn»**-element.
3. Eit **«namn»**-element held på data.
4. Eit **«foedselsdato»**-element held på data.
5. Eit **«kjoenn»**-element held på data.
6. Eit **«foedselsnummer»**-element held på data.

Her er eit døme på ei XML-fil som oppfyller denne DTD-en:

```
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
 <!DOCTYPE personliste SYSTEM "eksempel.dtd">
 <personliste>
  <person>
    <namn>Ola Nordmann</namn>
    <foedselsdato>27.11.1960</foedselsdato>
    <kjoenn>Mann</kjoenn>
  </person>
</personliste>
```

DTD-en ovanfor krev at alle person-element har eitt namn-element. personliste-elementet er også obligatorisk, medan resten er friviljug.

Alternativ
----------

DTD-støtte har svært utbreidd støtte ettersom den er ein del av XML 1.0-standarden. Men den har avgrensa bruksområde.

Det finst to nyare XML skjema-språk som er tilrådd av W3C.

* XML-skjema, òg kalla XML Schema Definition (XSD)
* RELAX NG, som òg er ein del av DSDL. Dette er ein ISO-standard.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Ulike doctyper for HTML
* XMLPatterns.com - Designmønster for DTD-er
* <oXygen/> XML Editor
Koordinatar: 38°27′21″N 27°19′20″E﻿

**Belkahve** er ein fjellovergang i provinsen İzmir i Tyrkia.

Belkahve ligg 25 km aust for İzmir langs hovudvegen D300 mellom İzmir og det indre av Tyrkia.Fjellovergangen ligg 268 meter over ahvet. Sidan gjennomsnitthøgda i Tyrkia er over 1000 moh, vert Belkahve rekna som ein låg fjellovergang. det er det første punktet ein passerer på veg frå Sentral-Anatolia til İzmir der ein kan sjå İzmir og Egearhavet. Under den tyrkiske sjølvstendkrigen, etter tre år med okkupasjon, observerte nasjonalistane, inkludert Atatürk, İzmir frå dette punktet den 8. og 9. september 1922. Det er reist eit monument her til minne om hendinga.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Belkahve Pass» frå Wikipedia på engelsk, den 7. august 2012.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  General Directorate of Highways page[*daud lenkje*]
2. ↑  *Eit essay om hendinga (på tyrkisk)*, arkivert frå originalen 10. mai 2010, henta 7. august 2012

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Belianske Tatras** (slovakisk *Belianske Tatry*) er ei fjellkjede i Dei austlege Tatrafjella nord i Slovakia. Dei austlege Tatrafjella høyrer til Tatrafjella, som igjen er ein del av Karpatane. Den høgaste toppen er Havran på 2151 meter over havet. Som det meste av området er området stengd for turistar for å verne sjeldne dyr og planter. Dei første innbyggjarane i fjella var gjetarar på 1300-talet. 

Hovudryggen er 14 km lang og består av fjell av kalkstein og dolomitt med ein karakteristisk karst-topografi. Den einaste grotta i Tatrafjella som er open for ålmenta ligg her, Belianskagrotta.

Økologi og biologi
------------------

I dag høyrer heile området til eit nasjonal naturreservat som dekkjer 54,08 km², som igjen er ein del av Tatra nasjonalpark. Mange endemiske, sjeldne og utryddingstruga artar lever og veks her. 

I dei nordlege områda av Belianske Tatra finn ein dei største flokkane med Tatra-gemse, som er endemiske for Tatrafjella. Ein typisk plante i området er edelweiss.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Belianske Tatra**

* www.beliansketatry.com
* Belianske Tatra og Belianskagrova på sida for slovakisk administrasjon av grotter Arkivert 2007-07-01 ved Wayback Machine.
* Bilete på beliansketatry.sk Arkivert 2011-08-10 ved Wayback Machine. (slovakisk)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Belianske Tatras» frå Wikipedia på engelsk, den 23. mars 2009.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* NKC
* GeoNames

 |
**Letitia Alma Vriesde** (fødd 5. oktober 1964) er ein tidlegare mellomdistanseløpar frå Paramaribo i Surinam. Ho spesialiserte seg på 800 meter og vann sølv på distansen under verdsmeisterskapen 1995 og bronse i VM 2001.

Aktiv
-----

Vriesde slo seg inn i verdseliten på 800 meter då ho enda på femteplassen under verdsmeisterskapen 1991 i Tokyo, tett på 27 år gammal. Løpstida 1.58,28 var landsrekord, ein rekord ho forbetra til 1.57,96 ved eit stemne i Hengelo i Nederland 28. juni 1992.
 Ved verdsmeisterskapen 1995 i Göteborg sprang Vriesde sitt livs beste 800 meter. I finalen kom ho i mål på 1.56,68, søramerikarekord også i 2020, og vann sølvmedaljen. Cubas Ana Fidelia Quirot vann klart, medan Kelly Holmes frå Storbritannia tok bronsen.
 Etter ein fjerdeplass på 800 m i VM 1997, lukkast ikkje Vriesde å ta seg til finalen i korkje VM 1999 eller OL 2000. Derimot imponert ho stort med di ho vann bronsemedaljen i Edmonton-VM 2001, nærare 37 år gammal. Med årsbeste på 1.57,35 fylgde ho like bak gullvinnar Maria Mutola og sølvmedaljør Stephanie Graf.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* OL 1988 i Seoul: Utslått i semifinalane på 800 m (2.02,34) og 1500 m (4.19,5, nr. 22)
* VM 1991 i Tokyo: Nr 5 på 800 m – 1.58,25. Nr 8 på 1500 m – 4.09,6
* OL 1992 i Barcelona: Nr 8 på 1500 m – 4.09,6. Utslått i semifinalane på 800 m (1.58,28, nr. 9)
* VM 1995 i Göteborg: Sølvmedalje på 800 m – 1.56,68, bakom Ana Fideia Quirot (1.56,11)
* OL 1996 i Atlanta: Utslått i semifinalane på 800 m (1.58,29, nr. 9)
* VM 1997 i Aten: Nr 4 på 800 m – 1.58,12
* VM 1999 i Sevilla: Utslått i semifinalane på 800 m (2.00,33, nr. 9)
* OL 2000 i Sydney: Utslått i forsøket på 800 m (2.02,09, nr. 18)
* VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje på 800 m – 1.57,35
* VM 2003 i Paris: Utslått i semifinalane på 800 m (2.00,88, nr. 12)
* OL 2004 i Aten: Utslått i semifinalane på 800 m (2.06,95, nr. 24)
* VM 2005 i Helsinki: Utslått i semifinalane på 800 m (2.02,07, nr. 19)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Letitia Vriesde» frå Wikipedia på engelsk, den 6. august 2020.*
**Nordsotho** (**Sesotho sa Leboa**) er eit bantuspråk eller ei språkgruppe som blir tala i Sør-Afrika, der det også er offisielt språk. Nordsotha har 4 208 940 talarar som hovudsakleg bur i provinsane Gauteng, Limpopo og Mpumalanga. Språket er ofte omtalt som **sepedi**, ettersom sepedi (eller pedi) er den mest utbreidde varianten. Det er også denne skrifspråket til nordsotho byggjer på. Den offisielle nemninga i dag er nordsotho.

Utbreiing av nordsothospråklege i Sør-Afrika.

Klassifisering
--------------

Nordsotho er nært i slekt med sesotho eller sørsotho, setswana, kgalagadi og lozi. 

Språket er delt inn i desse variantane:

* Masemola (Masemula, Tau), Kgaga (Kxaxa, Khaga)
* Koni (Kone)
* Tswene (Tsweni)
* Gananwa (Xananwa, Hananwa)
* Pulana
* Phalaborwa (Phalaburwa, Thephalaborwa)
* Khutswe (Khutswi, Kutswe)
* Lobedu (Lubedu, Lovedu, Khelobedu)
* Tlokwa (Tlokoa, Tokwa, Dogwa)
* Pai
* Dzwabo (Thabine-Roka-Nareng)
* Kopa
* Matlala-Moletshi.

Desse er gjerne rekna som dialektar, men variantane pai,kutswe og pulana er såpass forskjellige at dei somme tider blir omtalt som «austsotho».

Bruk
----

Nordsotho er undervisingsspråk i grunnskulen. Det blir også send radio og fjernsynsprogram på språket.

Språkdøme
---------

Intervju på sepedi med tolking til engelsk, om spelet *kgati*, ei form for hoppetau.
Artikkel 1 frå Menneskerettsfråsegna:

Batho ka moka ba belegwe ba lokologile le gona ba na le seriti sa go lekana le ditokelo. Ba filwe monagano le letswalo mme ba swanetše go swarana ka moya wa bana ba mpa.
(Alle menneske er fødde til fridom og med same menneskeverd og menneskerettar. Dei har fått fornuft og samvit og skal leve med kvarandre som brør.)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Northern Sotho language» frå Wikipedia på engelsk, den 31. januar 2013.*

Fotnotar

1. ↑  Ethnologue
2. ↑  ochr.org

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND
* SUDOC
* NKC

 |
Advaita Ashrama i Mayavati frå ordenen Ramakrishna Math.
Sabarmati Ashram, grunnlagd av Mahatma Gandhi.
**Ashram** eller **asjram** er ein stad for kommunal tilbaketrekking i hinduismen, noko liknande eit klostervesen. Frå gammalt av her menn og kvinner, også ektepar, samla seg i ei gruppe hytter i skogen, der dei kunne leva eit fromt og enkelt liv og driva religiøse studiar og øvingar under leiing av heilage menn.

Ashram-ideen er blitt teken opp av nye indiske leiarar som Gandhi (som Sabarmati Ashram ved Ahmedabad), Aurobindo (i Puducherry) og Tagore (ved Shantiniketan i Bengal). Andre kjende ashramar er Sivananda Saraswati og Maharishi Mahesh Yogi sine ashramar ved Rishikesh. På 1960-talet vitja mange vestlege kjendisar, som The Beatles, Maharishi-ashramen.

Også kristne har oppretta ashramar i India, både innfødde nasranikristne og misjonærar. Andre er blitt inspirerte av ideen til å oppretta ashram-samfunn i Vesten (til dømes Communauté de l'Arche/Community of the Ark oppretta av Lanza del Vasto i 1948). Andre ashram-senter kan fokusera på kurs i yoga, ayurveda og liknande.

Sjå òg
------

* Dojo
* Yeshiva

Kjelder
-------


* «Ashram» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 25. oktober 2014.
* «Maharishi Mahesh Yogi Ashram», lonelyplanet.com

Bakgrunnsstoff
--------------

* Gandhi Ashram ved Sabarmati
**Robert Solli Burås** (12. august 1975–12. juli 2007), også kjend som **Bobby Cagehill**, var ein norsk rockegitarist og låtskrivar frå Vassdalen i Bjerkvik i Nordland. Han var mest kjend som gitarist i Madrugada og som frontfigur, gitarist og vokalist i My Midnight Creeps.

Karriere
--------

Burås starta å spela gitar som elleve-åring.  Han overtok som gitarist i Madrugada i 1996 etter Marius Almås Johansen. Dette var allereie før gruppa hadde gjeve ut sin fyrste EP. Han var med i Madrugada i til saman 12 år, var med på å gje ut fem plater, fleire EP-ar og singlar, og vann fem Spellemannprisar med gruppa.

I 2003 skipa han bandet My Midnight Creeps saman med gitaristen Alex Kloster-Jensen. Med dei gav han ut to cd-ar (2003 og 2005) og vann både Spellemannprisen 2007 og Alarmprisen for same året. Han var også gitarist i musikkgruppa Savoy ein kort periode i 2004.

Dødsfall og gravferd
--------------------

Den 12. juli 2007 vart Burås funnen død med gitaren i handa i bustaden sin i Oslo. Det var ingenting mistenkjeleg ved dødsfallet, ifylgje politiet.  My Midnight Creeps hadde mange konsertar på denne tida. Dei spelte på Hovefestivalen to veker før dødsfallet, og skulle ha spelt på Stavernfestivalen og på Slottsfjellfestivalen i Tønsberg i juli.  Han vart bisett den 19. juli i Sofienberg kyrkje, der Sivert Høyem leidde eit stort kor til minne om Burås. 

Minnebenken for Robert Burås.
Urna vart lagt ned i heimbygda Bjerkvik, ifylgje Dagbladet. Ein minnebenk vart seinare sett opp for Robert Burås i ein park på Grünerløkka i Oslo, der Burås ofte oppheldt seg.

Referansar
----------

1. ↑   Dagbladet: Rocke-Norge hyllet Robert Burås (1975-2007)
2. ↑   VG, 19.07.07: Mintes Robert Burås.
3. ↑  *Adressa.no, 13.07.07: Robert Burås er død.*, arkivert frå originalen 9. desember 2008, henta 9. februar 2011
4. ↑  *Ballade.no, 13.07.07: Robert Burås har gått bort.*, arkivert frå originalen 28. januar 2008, henta 9. februar 2011
**Tusta Wefring** (26. mai 1925–2. november 2014) var ein norsk-dansk tekstilkunstnar.

Ho voks opp på Stabekk og var dotter av biletkunstnaren Gunnar Wefring og Signe Ivarsdotter Mortensson Egnund (1898–1977). Morfaren var forfattaren og nynorskmannen Ivar Mortensson-Egnund.

Wefring studerte stofftrykk på *Kunst­hånd­vær­ker­sko­len* i København. På 1960-tallet gjorde ho suksess med måla ryggsekker, kjoler, jakker og busseruller. Ho hadde ei rekke utstillingar i 1950 til 1970-åra, mellom anna i London og på Me­tro­po­li­tan Mu­se­um i New York. Ho fekk utsmykkingsoppdrag i rådhusa i Bir­ke­rød, Hillerød og Haderslev, i Hvidovre Hospital og i fleire av avdelingane til Danske Bank.

Tusta Wefring var gift med Steen Bjarnhof frå 1949, og med den danske sølvsmeden og skulptøren Søren Georg Jensen (1917-1982) frå 1956 til 1973.

Publikasjonar
-------------

* Eigil Hinrichsen, Tusta Wefring, Galerie Långvinkeln: *Inför en ny konstsalong*

Referansar
----------

1. ↑  Dødsannonse, afdoede.dk
2. ↑  *Rundt i dag*, 26. mai 2010, Kristeligt Dagblad
3. ↑  Søren Georg Jensen, Dansk Biografisk Leksikon

Bakgrunnsstoff
--------------

* Lexikon der Textildesigner 1950 - 2000
* Utstilling Vevringen 1994 (ført opp som Tusta Vefring) Arkivert 2014-07-15 ved Wayback Machine.
* Andreas Hansen: *Scener fra et ægteskab* Arkivert 2014-12-23 ved Wayback Machine. i kunstavisen.dk. Omtale av utstillinga *Sølv, skulpter og malede stoffer -Et ægteskab*
*For andre tydingar av oppslagsordet, sjå Tuzla (fleirtyding).* 

| Tuzla |
| --- |
|  |
| Styresmakter |
| Land | Bosnia-Hercegovina |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  302,35 km² |
| Innbyggjarar  - By (estimert) | 165 000 |
| Koordinatar | 44°37′″N 18°40′″E﻿Koordinatar: 44°37′″N 18°40′″E﻿ |
| Diverse anna |
| Telefon-retningsnummer | +387 35 |
| **Heimeside:** www.tuzla.ba |
| Plassering |
| Tuzla i Bosnia-HercegovinaTuzla i Bosnia-HercegovinaTuzla i Bosnia-Hercegovina |

**Tuzla** (kyrillisk: *Тузла*) er ein by og kommune i Bosnia-Hercegovina. Ved ei folketeljing i 1991 hadde byen 131 000 innbyggjarar, men er no estimert til å ha om lag 160 000. Etter Sarajevo og Banja Luka er Tuzla den tredje største byen i Bosnia-Hercegovina. 

Byen ligg norduast i landet og er kjend for sin omfattande framstilling av salt frå underjordiske gruver i under byen. Denne utnyttinga har ført til at byen bokstaveleg talt har søkke fleire meter i løpet av tiåra, og dette har igjen ført med seg, og fører framleis med seg, store materielle skadar. I det nyoppretta museumet Solni Trg er det utstilt fleire hundre år gamle reiskap som vart brukt i saltframstillinga, og andre ting som vitnar om at Tuzla vert rekna for å vere den byen med eldste kontinuerlege busetnad i Europa. 

Eit av byen sine største kjennemerke er ein saltsjø i sentrum av byen. Dette er den einaste salte sjøen i Europa. Den 2. oktober 1943 vart Tuzla den største frigjorte byen i Europa til då. Under kommunismen i tidlegare Jugoslavia utvikla Tuzla seg til eit stort industrielt og kulturelt senter. Tuzla er òg kjend for å ha vore den mest multikulturelle og tolerante byen under krigen frå 1991 til 1994, og greidde å halde sitt etningske mangfald og samhald då alle andre byar langt på veg hadde tapt den kampen.

Folk frå Tuzla
--------------

* Bruno Jovanovic, forfattar

Referansar
----------

1. ↑  Bruno Jovanovic. Cappelendamm.no. Vitja 24. august 2020

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**Argolikósbukta** er ei bukt i Egearhavet utanfor austkysten av Peloponnes i Hellas. Den største øya her er Spétses. Bukta vert stundom omtalt i lag med Saroniabukta som Den argosaroniske bukta, medan øyane i dei to buktene blir kalla Dei argosaroniske øyane eller oftare berre Dei saroniske øyane]. Rundt bukta ligg periferieiningane Arkadía og Argolída.

Ei anna øy i bukta er Boúrtzi, ei lita øy like utanfor Návplio, med ei borg som i dag er eit monument. Andre øyar i bukta er Platiá og Psilí, som ligg nær kysten av Argolída.

Det går ferjeruter over bukta mellom Návplio, Spétses, Ýdra, Tyrós, Leonídio.

Byar og landsbyar langs bukta er:

* Tyrós, SV
* Leonídio, SV
* Ástros, V
* Mýli, NV
* Néa Kíos, NV
* Návplio, N
* Toló, N
* Pórtokhéli, SA
* Spétses, SA

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Argolic Gulf» frå Wikipedia på engelsk, den 26. juli 2007.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* GeoNames

 |
| **Asinara** |
| --- |
| Cala d'Oliva på AsinaraCala d'Oliva på Asinara |
| Geografi |
|  |
| **Stad** | Middelhavet |
| **Koordinatar** | 41°04′N 8°16′E﻿Koordinatar: 41°04′N 8°16′E﻿ |
| **Øygruppe** | Dei egadiske øyane

 |
| **Areal** | 51 km²

 |
| Administrasjon |
| **Land** | Italia |
| **Region  Provins** | Sardinia  Sassari

 |
| Demografi |
| **Folketal** | 700 |
| **Folketettleik** | 14 /km² |

**Asinara** er ei øy i Middelhavet like nordvest for Sardinia i Italia. Ho har eit areal på 51 km² og om lag 700 innbyggjarar. Øya er fjellkledd med ein bratt klippekyst. På grunn av lite ferskvatn er det lite tre på øya og lågt kratt dominerer vegetasjonen. Øya har nyleg vorte omdanna til eit dyrereservat og marint reservat. Øya har nokre uvanlege dyr, inkludert ein bestand av ville albinoesel, som har gjeve øya sitt namn. 

Asinara vart kjempa om mellom Pisa, Republikken Genova og kongedømet Aragon. I 1721 kom øya inn under Savoie sitt kongedømet Sardinia. I nyare tid har øya vorte nytta som ein stad der folk har vorte sett i karantene eller vore halde fanga. Ho vart nytta som ein krigsfangeleir under den første verdskrigen, og ein stad der fleire medlemmar av keisarfamilien frå Etiopia vart sendt under den italienske okkupasjonen av landet mellom 1936 og 1941. Eit fengsel for mafiamedlemmer og terroristar var i drift her fram til 1997.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen er basert på ei omsetjing av artikkelen Asinara frå Engelsk Wikipedia der følgjande kjelder mellom anna vart nytta:*

* Isola di Asinara på monteraybay.noaa.gov
* "Stintino: Asinara Island" Arkivert 2010-05-13 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* GeoNames

 |
Koordinatar: 37°56′N 58°22′E﻿

**Asjkhabad** (turkmensk **Aşgabat**) er hovudstad og den største byen i Turkmenistan. I 2005 hadde byen ca. 798 000 innbyggjarar. Asjkhabad ligg i provinsen Akhal sør i landet, nær grensa til Iran. Han har foten av fjellkjeda Kopet-Dag i sør og utkanten av Karakumørkenen i nord. 

Satellittbilde av Asjkhabad.
Fleirtalet av innbyggjarane er sunnimuslimske turkmenarar, men det bur også russarar, armenarar og aserbadsjanarar her.

Asjkhabad ligg 25 mil frå Mashhad, den andre største byen i Iran.

I Asjkhabad blir det laga tekstilar, glas, næringsmiddel og metall, og det finst ein filmindustri her. Byen har universitet og fleire høgskular.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Ashgabat» frå Wikipedia på engelsk, og «Asjkhabad» frå Wikipedia på bokmål den 30. januar 2011.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Asjkhabad**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
Tussefløyte frå Norsk Folkemuseum.
**Tussefløyte** eller tysfløyte (kanskje avleia av ordet *tyskfløyte* eller *tyskarfløyte*) er ein norsk blokkfløytesort (sopranfløyte) som er i slekt med sjøfløyta.

Tussefløyta har særs kjegleforma boring og har den største opninga mot munnstykket. Denne boringa, saman med at fløyta vert laga av mjuke treslag, gjev ho ein rundare klang enn det som er vanleg for andre blokkfløyter. Eit anna særtrekk ved tussefløyta er at den har ein skala der visse trinn er litt høgare eller litt lågare enn på den tempererte skalaen, til dømes halvhøg sekst og lys kvart.

Egil Storbekken og tussefløyta
------------------------------

Tussefløyta blei særleg gjort kjent av folkemusikaren Egil Storbekken (1911-2002) frå Tolga. Det skal ha vore han som i 1950-åra utvikla tussefløyta som ein eigen variant av den tradisjonelle trefløyta, og som gav fløyta namnet tussefløyte. Dette namnet bygde på dei eldre nemningane tyskfløyte og tyssefløyte. Etter at Storbekken debuterte i radio i 1952 med musikk framført på tussefløyte, vart det etter kvart så mange som vende seg til han om dette instrumentet at han tok til med produksjon av tussefløyter og andre folkemusikkinstrument for sal.

Sjå òg
------

* Sjøfløyte

Kjelder
-------

1. ↑  «tussefløyte» i Nynorskordboka.
2. ↑  Norsk biografisk leksikon: Egil Storbekken

* *Denne artikkelen bygger på «Tussefløyte» frå Wikipedia på bokmål, den 4. juli 2017.*
Koordinatar: 56°19′19.582″N 16°2′50.716″E﻿

Brömsehus, utsikt mot Kalmar sund over vollgrava 
Foto:
Boatbuilder
 

Utsikt frå vollgrava mot festningshøgda 
Foto:
Boatbuilder
 

**Brømsehus** var ei dansk festning, som truleg vart oppført av Valdemar Atterdag omkring 1360 ved munninga til Brømsebekken i Blekinge. Kong Valdemar trong ein stad der han kunne overvake den viktige seglleia i Austersjøen og kystvegen på land frå. Brømsehus vart difor ei viktig grensefestning mellom det dengong danske Blekinge og Sverige. 

Borga låg på ein banke med utsikt til Kalmarsund med Öland og var forskansa med fleire vollgraver. Ho vart erobra og brent av svenskane under Engelbrektsopprøret. Det finst framleis restar av festningsverka, og desse har ikkje tidlegare vorte undersøkt arkeologisk. 

Ved Brømsebro om lag 800 meter lenger opp i bekken møttest Gustav Vasa og Kristian III ved fredssamtalane i 1541. Nesten hundre år seinare, i 1645, forhandla kong Kristian IVs svigerson Corfitz Ulfeldt og rikshoffmeisteren Axel Oxenstierna om fred på same stad, det som vart kjend som Freden i Brömsebro.

Kjelder
-------

* *Brömsehus*, kalmarlansmuseum.se. Besøkt 8. april 2013 Arkivert 2016-03-05 ved Wayback Machine.
* *Brömsehus*, bagordon.com. Besøkt 8. april 2013 Arkivert 2016-03-04 ved Wayback Machine.
**Eckersbergmedaljen** (dansk: **Eckersberg Medaillen**) er ei dansk utmerking som kvart år blir delt ut av Det Kongelige Akademi for de Skønne Kunster. Medaljen blir tildelt kunstnarar som har ytt ein innsats av høg kunstnarisk kvalitet innanfor den frie eller den bundne kunsten.

Eckersbergmedaljen er i bronse og vart innstifta i 1883 etter at Akademiet på hundreårsdagen for fødedagen til kunstmålaren og professoren C.W. Eckersberg (2. januar 1783) hadde vedteke å slå ein medalje til minne om han. Medaljen vart utført av medaljør Harald Conradsen i 1888.

Første utdelinga fann stad i 1889. Det blir delt ut ei varierande mengd medaljar kvart år i april månad i samband med årsfesten til akademiet.

Inntil 1922 kalla ein medaljen for *Aarsmedaillen* og inntil 1923 kunne han òg tildelast i sølv.

Medaljen kan no berre mottakast éin gong. Inntil 1922 kunne ein motta han opp til to gonger.

Mottakarar - utval
------------------

* 1892 Joakim Skovgaard - kunstmålar
* 1892 og 1896 - Ludvig Brandstrup - skulptør
* 1926 Kay Fisker - arkitekt
* 1936 Arne Jacobsen - arkitekt

Kjelder
-------

1. ↑  «Tilblivelse af medaljer» (på dansk). Det Kongelig Akademi for de Skønne Kunster. Henta 11. september 2016.

* Akademiraadet - Medaljer
* Mottakarar av medaljen
Eit **dokument** er eit skriftstykke, eit skriftleg utgreiing og inneheld informasjon. Eit dokument er meint for kommunikasjon eller lagring av data. Ordet kjem frå latin og tyder der *(lærerikt) døme*. Ordet har samanheng med verbet *å dosera*, som tyder *å undervisa* eller *å forkynna*

Nemninga *dokument* kan nyttast om mykje, men oftast refererer ho til noko fysisk, som ei eller fleire trykte sider, eller til eit «virtuelt» dokument i elektronisk (digitalt) format.

Typar dokument
--------------

Dokument er stundom klassisfiserte som meir eller mindre løynlege. Ein kallar dei då graderte, og dei kan ha større eller mindre graderte. *Begrensa/avgrensa*, *konfidensielt* og *strengt hemmeleg* er slike graderingar. Eit dokument kan dessutan merkast med *privat*. Andre måtar å klassifisera dokument på kan vera *utkast* og *korrektur* for uferdige dokument. Når ein lagar ein *kopi* av eit dokument, kallar ein opphavet for *originalen*.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND
* BNE

 |
|  |
| --- |
| ***Money (That’s What I Want)***  Singel av Barrett Strong |
|  |
| B-side | «Oh I Apologize» |
| **Utgjeve** | August 1959 |
| **Sjanger** | R&B |
| **Lengd** | 2:39 |
| **Selskap** | Tamla T-54027Anna A-1111 |
| Låtskrivar(ar) | Janie Bradford/Berry Gordy |
| Barrett Strong-kronologi |
| «Let’s Rock»  (1959) | *Money (That’s What I Want)* | «Yes, No Maybe So»  (1960)
 
 |

|  |
| --- |
| ***«I Need Some Money»***  Singel av John Lee Hookerfrå albumet *That's My Story* |
|  |
| B-side | «No More Doggin’» |
| **Utgjeve** | Juni 1960 |
| **Innspelt** | New York City9. februar 1960 |
| **Sjanger** | Blues |
| **Lengd** | 2:25 |
| **Selskap** | Riverside 438 |
| **Produsent** | Orrin Keepnews |
|
|

«**Money (That’s What I Want)**» er ein hitsingel frå 1959 av Barrett Strong for Tamla, ein del av Motown. Songen vart skrive av grunnleggjaren av Tamla, Berry Gordy, og Janie Bradford

Singelen vart den første hitsingelen for Motown og han nådde andreplass på den amerikanske R&B-lista og 23. plass på poplista. 

Songen har vorte spelt av ei rekkje andre artistar som Buddy Guy, The Beatles, John Lennon som soloartist, Dave Matthews Band, The Kingsmen (16. plass på den amerikanske pop-lista), The Rolling Stones, Led Zeppelin, The Doors, Pearl Jam, Jerry Lee Lewis, The Flying Lizards, Shonen Knife, Scissor Sisters, Secret Machines, The Sonics, The Smashing Pumpkins, Hanson, Cheap Trick, Josie and the Pussycats, Great White, RC Succession, The Blues Brothers, The Avengers, The Supremes, Jr. Walker & the All Stars, The Miracles, Etta James & Jimmy Barnes, Boyz II Men og John Lee Hooker.

Musikkmagasinet *Rolling Stone* plasserte songen på 294. plass over dei 500 største songane gjennom tidene.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Money (That's What I Want)» frå Wikipedia på engelsk, den 4. oktober 2008.*



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 295: «Can't Buy Me Love» The Beatles | Plassering på lista til Rolling Stone frå 2010 over dei 500 beste songane gjennom tidene294 «Money (That's What I Want)» Barrett Strong | 293: «Walk This Way» Run-DMC |
Plasseringa til Dolgijøya i Petsjorahavet.
**Dolgijøya** (russisk Долгий Остров eller *Dolgij ostrov*) er ei øy i Petsjorahavet aust i Khajpudyrbukta i Russland. Ho er lang og smal med ei lengd på 38 km og ei breidde på 2,8 km i snitt. Ho strekkjer seg hovudsakleg frå nordvest til søraust og det er fleire mindre øyar i kvar ende. Matvejevøya ligg i nord og Bolsjoj Zelenets og Malij Zelenets ligg i sør. 

Sørenden av Dolgijøya ligg berre 12 km frå fastlandet. Øya høyrer til Nenetsia autonome okrug, som høyrer til Arkhangelsk oblast.

Øya må ikkje forvekslast med øyane Dolgij, ei av dei ligg i bukta søraust for Khodovarikha i sjølve Barentshavet, og ei anna i Karelen. Diksonøya vart òg tidlegare kalla Dolgij.

Historie
--------

Stepan Malygin starta ei reise frå Dolgijøya i 1736-1737. Det var to skip på denne tidlege ekspedisjonen, «Pervij» under Malygin og «Vtoroj» under kaptein A. Skuratov. Etter å ha kome inn i det lite utforska Karahavet segla dei til munningen av elva Ob.

Malygin observerte nøye denne nesten ukjende kystlinja og klarte å teikne eit forholdsvis nøyaktig kart over kysten mot Nordishavet mellom elvane Petsjora og Ob.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Dolgiy Island» frå Wikipedia på engelsk, den 18. juli 2008.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
		- Albert Hastings Markham, *Arctic Exploration* 1895
		- Plassering[*daud lenkje*]
		- Leonid Sverdlov, *Russian Naval Officers and Geographic Exploration in Northern Russia*.
		- C. Raymond Beazley, *The Russian Expansion Towards Asia and the Arctic in the Middle Ages (to 1500)*. The American Historical Review

Sjå òg
------

* Nordaustpassasjen
* Stepan Malygin

| * v
* d
* e
Øyar i Barentshavet |
| --- |
| Barentsøya | Berkha | Bjørnøya | Dolgijøya | Edgeøya | Gorbovyøya | Hopen | Juzjnyj | Kharlovøya | Kildinøya | Kolgujev | Kongsøya | Lumbovskijøya | Mezjdusjarskij | Morzjovets | Novaja Zemlja | Pankratjev | Pinjegin og Kazimov-øyane | Sengejskijøya | Severnyj | Svalbard | Vajgatsj |
|  |
| --- |
| ***Eclipse***  Song av Pink Floydfrå albumet *The Dark Side of the Moon* |
|  |
| **Utgjeve** | 17. mars 1973 |
| **Innspelt** | Juni 1972 - januar 1973 |
| **Sjanger** | Progressiv rock |
| **Lengd** | 2:06 |
| Låtskrivar(ar) | Roger Waters |
|

**«Eclipse»** er ein song av det britiske bandet Pink Floyd på albumet deira *The Dark Side of the Moon* frå 1973. Songen er laga og sungen av Roger Waters med David Gilmour på harmonivokal.

Komposisjon
-----------

Songen eksploderer rett frå slutten av «Brain Damage». Sjølve songen varer om lag eitt og eit halvt minutt, før hjarteslaga frå byrjinga av albumet avsluttar songen dei siste 40 sekunda. 


All that is now  

All that is gone  

All that's to come  

and everything under the sun is in tune  

but the sun is eclipsed by the moon.

 
Roger Waters (1973)

På enkelte utgåver av albumet kan ein etter 1:35, under Gerry Driscoll sitt taleparti, høyre ein orkesterversjon av The Beatles sin song «Ticket to Ride». Det har lenge vore diskutert om det er ei meining bak dette, men truleg er det berre musikk frå eit nabokontor under innspelinga av intervjuet med Driscoll.

Det fulle svaret som blei gjeve av dørmannen Gerry Driscoll (på spørsmålet «Er det ei mørk side av månen?») var:

*«There is no dark side of the moon, really. As a matter of fact, it's all dark. The only thing that makes it look light is the sun.»*
Den siste setninga vart derimot tatt bort, truleg for å gje eit større inntrykk på slutten av albumet.

Fakta
-----

10. mars 2004 vart songen brukt for å vekke Marssonden «Opportunity». Dette er ikkje første gong Pink Floyd har vorte spelt i verdsrommet. Russisk kosmonautar tok med seg ein kassett av *Delicate Sound of Thunder* med seg i rommet, og Pink Floyd vart då (uoffisielt) det første bandet som vart spelt i verdsrommet.

Songen vart spelt under fyrverkeriseansen under opningsseremonien til sommar-OL 2012 i London, like etter OL-elden var tent.

Andre versjonar
---------------

* Ein konsertversjon av songen er med på *P\*U\*L\*S\*E*, sungen av Gilmour i staden for Waters.
* Waters har òg gjeve ut ein konsertversjon av songen på *In the Flesh: Live* i lag med «Brain Damage».
* Ei utgåve av songen med ein annan lydmiks vart gjeve ut på samlealbumet *Works*.

Medverkande
-----------

* Roger Waters – bassgitar, solovokal
* David Gilmour – elektrisk gitar, korvokal
* Richard Wright – Hammondorgel, korvokal
* Nick Mason – trommer, bass trommer, lydbandeffektar

med:

* Lesley Duncan – korvokal
* Doris Troy – korvokal
* Barry St. John – korvokal
* Liza Strike – korvokal

Merknadar
---------

1. ↑
| Gullane  |
| --- |
| skotsk-gælisk | A' Ghualainn |
| GullaneGullane Gullane |
| Plassering |
| 

Gullane is located in

 |
| Styresmakter |
| Land |  Storbritannia |
| Konstituerande land |  Skottland |
| Region | East Lothian |
| Tradisjonelt grevskap | East Lothian  |
| Geografi |
| Innbyggjarar  - By (2001) | 3 783 |
| Koordinatar |  56°2′″N 2°50′″W﻿Koordinatar: 56°2′″N 2°50′″W﻿ |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | EH31 |
| Telefon-retningsnummer | 0 162084 |
| 
 Commons har multimedium som gjeld: **Gullane**
 |

 **Gullane**  er ein landsby i regionen East Lothian  på austkysten av Skottland. Han har kring 4000 innbyggjarar og ligg ved den sørlege breidda av Firth of Forth. 

Staden er mest kjend for golfbanen Muirfield, som er ein av klubbane som er vertskap for The Open Championship. Det ligg òg fleire andre golfklubbar der, blant anna Gullane Golf Club med tre 18-holsbanar. 

Gullane Bay
Gullane har ei prislønt strand med store sanddyner. Folkesetnaden har ei overvekt av eldre menneske, men tilflytting blant anna frå Edinburgh, som ligg omkring 35 km unna og dermed innan pendlaravstand, har ført til at nye bustadområde har vorte bygde og at folketalet har vakse.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Gullane» frå Wikipedia på bokmål, den 4. november 2011.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* GeoNames

 |
|  |
| --- |
| ***War Song***  Singel av Neil Young, Graham Nash |
|  |
| B-side | «The Needle and the Damage Done» |
| **Utgjeve** | 24. juni 1972 |
| **Innspelt** | 22. mai 1972 |
| **Sjanger** | Rock |
| **Lengd** | 3:35 |
| **Selskap** | Reprise |
| Låtskrivar(ar) | Neil Young |
| **Produsent** | Elliot Mazer, Tim Mulligan, L.A. Johnson & Neil Young |
|
| Neil Young-kronologi |
| «Heart of Gold» | *War Song* | «Time Fades Away»
 
 |

«**War Song**» er ein song frå 1972 skriven av Neil Young. Songen vart spelt inn av Neil Young & Graham Nash, i lag med The Stray Gators og gjeven ut som singel. Singelen vart gjeven ut til støtte for presidentkampanjen til George McGovern, som kjempa mot dåverande president Richard Nixon. Young hadde alt sagt kva han meinte om Nixon nokre år tidlegare med songen «Ohio» då han var medlem av Crosby, Stills, Nash & Young og igjen prøvde han å gjere innverknad med ein protestsong. Singelen gjorde det derimot dårleg. 

Singelen gjekk raskt ut av opplag. Warner Brothers gav ut songen på «Loss Leader»-serien deira i 1974. Etter dette vart ikkje «War Song» tilgjengeleg igjen før juni 2009, då han vart gjeven ut på Neil Young sin *The Archives Vol. 1 1963–1972*.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «War Song» frå Wikipedia på engelsk, den 27. oktober 2010.*
**Geir Andersen** (fødd 21. februar 1964) er ein norsk tidlegare kombinertrennar frå Oslo. Han tok VM-sølv i Seefeld 1985 og var med å vinne lagsølvet for Noreg i same meisterskapen. Under VM 1984 vart han verdsmeister i lagtevlinga, saman med Hallstein Bøgseth og Tom Sandberg. I 1985 vann Andersen verdscupen i kombinert. Han vart noregsmeister i øvinga både i 1985 og 1986. Også den eldre broren Espen Andersen var ein framifrå kombinertrennar.

Karriere
--------

Andersen slo gjennom i 1983 då han kom på bronseplass under noregsmeisterskapen, bak Tom Sandberg. Same sesongen fekk han sølv i junior-VM, året etter tok han gullet i same meisterskapen.

På nyåret i 1984 fekk han si fyrste pallplassering i verdscupen då han vart andremann i Schonach etter Thomas Müller frå Vest-Tyskland. I februar månad deltok Andersen i kombinertøvinga under vinter-OL i Sarajevo og vart nummer ti. Etter tre strake tredjeplassar i verdscupen reiste han i mars 1984 til Rovaniemi i Finland, der han saman med Hallstein Bøgseth og Tom Sandberg vann verdsmeisterskapen i nordisk kombinert for lag.

Andersens fyrste verdscupsiger kom i Planica midt i desember 1984, seinare i sesongen oppnådde han tre sigrar til. I verdsmeisterskapen på ski i Seeefeld fekk han sølvmedalje både i den individuelle tevlinga og i lagtevlinga. Attpå dei fire fyrsteplassane oppnådde han også tre andreplassar i verdscupen, noko som førte til han vann verdscupen i kombinert for 1985 med stor margin.

Straks før jul i 1985 vann han i Tarvisio sin siste siger i verdscupen. Etter dette sleit Andersen med å kome aller øvst på resultatlistene i kombinertrenn. Dermed fekk han ikkje delta for Noreg i korkje ski-VM 1987 eller vinter-OL 1988. Hans siste pallplassering var ein tredjeplass i Saalfelden i desember 1988.

### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn

* 1984: Nr 3 både i Falun, Lahti og i Holmenkollen. Nr 10 i vinter-OL i Sarajevo
* 1985: VM-sølv i Seefeld, vinnar i Planica, St. Moritz, Kavgolovo og Lillehammer
* 1985/86: Vinnar i Tarvisio og nr 2 i Lahti
* 1987/88: Nr 4 i Bad Goisern
* 1989: Nr 3 i Saalfelden

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap

* Ski-NM 1983: Bronsemedalje i Mo i Rana
* Ski-NM 1984: Sølvmedalje i Hof
* Ski-NM 1985: Gullmedalje i Tromsø
* Ski-NM 1986: Gullmedalje på Vang
* Ski-NM 1988: Nr 7 på Vang
* Ski-NM 1989: Nr 4 på Geilo

Geir Andersen la opp i 1989.

Kjelder
-------

* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
--------------

* Geir Andersen i fis-ski.com
* Geir Andersen i olympedia.org

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* Munzinger (sport)

 |
Koordinatar: 10°25′18″S 105°40′41″E﻿

**Flying Fish Cove**, også kalla **The Settlement**, er hovudstad i det australske territoriet Christmasøya. Busetjinga ligg nordaust på øya. Ho blei grunnlagd i 1888, etter at Christmasøya var blitt annektert av Storbritannia.

Flying Fish Cove har den einaste hamna på øya. Ho blir nytta til utskiping av fosfat frå gruvedrift andre stader på øya, transportert til hamna med jernbane.

Historie
--------

Dei første menneska slo seg ned på Christmasøya etter annekteringa i 1888. Busetjinga fekk namn etter HMS «Flying Fish», eit britisk kartleggingsskip. Grunnleggjarane var Clunies-Ross-brørne frå Kokosøyane eit stykke unna Christmasøya. Dei ville vinna ut tømmer og seinare fosfat frå øya.

Under andre verdskrigen senkte japanarane eit norsk lasteskip som dreiv i fosfatfart ved Flying Fish Cove. Staden blei bomba av japanarane 31. mars 1942, og øya var okkupert av Japan frå 1942 til 1945.

Den vesle hamna blir no særleg brukt av yachtar og turistbåtar. Mange asylsøkarar til Australia har også enda opp her. Det finst også ei flystripe nokre kilometer søraust for Flying Fish Cove.

Kart over Christmasøya med namn avmerkte.

Område i og ved Flying Fish Cove
--------------------------------

«The Settlement» er staden der ein finn dei fleste butikkane og verksemdene på øya. Her finst fleire store, gamle hus frå kolonitida. Mange folk av europeisk herkomst lever her. I området Kampong bur det mest malayar, og her finst det ein moské. Poon Saan er eit kinesisk område medan Silver City, bygd med aluminium og anna metall, og Drumsite har ei meir blanda befolkning. 

Staden har ei strand og ei bryggje som det går an å bada frå.

Kjelder
-------

1. 1 2 3 4 5  Flying Fish Cove Arkivert 2013-05-31 ved Wayback Machine. touristlink.com
2. 1 2 3 4  *Island Life*, ABC.net.au
3. ↑  «About Christmas Island» Arkivert 2012-12-23 ved Wayback Machine. Christmas Island Tourism Association.
4. ↑  Tony Wright, «Flying Fish Cove more like crowded marina», The Age (30. juni 2012)
5. ↑  «Christmas Island Sights» Arkivert 2013-01-22 ved Wayback Machine. Christmas Island Tourism Association.

* *Denne artikkelen bygger på «Flying Fish Cove» frå Wikipedia på bokmål, den 3. juni 2013.*
Geijer C & Co Gjærdefabrikk. St. Halvards gt 37, 1951
Widerøes Flyveselskap / Vilhelm Skappel - Oslo byarkiv, image no. A-20027/Ua/0019/004 via digitaltmuseum.no
**Geijer** var eit norsk bilmerke, produsert i rundt 25 eksemplar 1923-1930 av selskapet C. Geijer & Co.s Bilfabrik A/S. Adressa var St. Halvards gate 35-39 i Kristiania/Oslo.

A/S C. Geijer & Co vart grunnlagt av svenske Carl Axel Geijer i Kristiania i 1869 for å drive engroshandel med jarn og andre metall. Firmaet byrja etter kvart med å produsere gjerde og portar og seinare bildelar og bilar.

I 1908 grunnla Carl Axel Geijer dotterselskapet Den Norske Jernsengfabrik A/S. Firmaet produserte ståltrådgjerde, piggtråd og portar, og var blant Noregs leiande i bransjen. I tillegg til å selje gjerdematerialar gjennom forhandlarar over heile landet leverte firmaet ferdig oppsette gjerde til både offentlege og private kundar. 

I 1918 byrja firmaet òg å produsere bil- og busskarosseri og reservedelar til bilar. I 1923 bytte det namn til C. Geijer & Co.s Bilfabrik AS og starta arbeidet med å lage ein eigen bilmodell. Den første prototypen vart presentert i slutten av 1923.

Motoren var ein amerikansk, firesylindra frå firmaet Hershell-Spillmann, med 34 hestekrefter. Girkassen var frå Mechanics Machine Co. med tre gir framover og revers. Bilen hadde berre bremsar på bakhjula. Teknisk var han bygd om lag som amerikanske bilar frå den tida, men han var noko tyngre og kraftigare.

Fabrikken bygde rundt fem bilar av denne typen 1923-1926. Dei fleste vart nytta som drosjer i Kristiania/Oslo. Bilproduksjonen var liten, men produksjonen av busskarosseri var betydeleg. Mellom 1921 og 1930 skal fabrikken ha produsert om lag 300 busskarosseri.

Hausten 1926 presenterte Geijer ein ny og forbetra bilmodell på utstillinga «Noregs Varemesse» i Oslo. Bilen var utstyrt med ein sekssylindra motor frå det amerikanske selskapet Lycoming og hadde hydrauliske bremsar på alle fire hjula, noko som var uvanleg moderne i 1926. I 1928 vart òg ein modell med åttesylindra Lycoming-motor vist fram på ei bilutstilling på Frogner stadion. Det skal ha vorte produsert 25 bilar med Lycoming-motorar mellom 1926 og 1930.

Produksjonen av bilar og busskarosseri vart stansa våren 1930, då Oslo kommune eksproprierte ein del av tomta til fabrikken i St. Halvards gate 35–39. Fabrikken gjekk tilbake til produksjon av gjerde og portar, som kravde mindre plass. Bilproduksjonen vart aldri særskilt lønnsam. Det var vanskeleg å konkurrere med amerikanske bilar med høge produksjonstal og lågare prisar.

Ifølgje arkiva til Vegdirektoratet vart det registrert 24 Geijer i Noreg. Når ein legg til prototypen frå 1923, vart det dermed sannsynlegvis produsert 25 bilar i alt. Det er uvisst om det enno finst komplette Geijer-bilar, men det finst nokre delar hos veteranbilentusiastar.

Kjelder
-------

* Industrimuseum.no

* *Denne artikkelen bygger på «Geijer» frå Wikipedia på bokmål, den 11. mai 2014.*


| * v
* d
* e
Norske bilfabrikkar |
| --- |
| Bjering**·** Den norske automobilfabrikk **·** Elbil Norge **·** Geijer **·** Irgens **·** Mustad **·** Norsk automobilfabrikk **·** Stavern bilfabrikk **·** Think nordic **·** Troll **·** Vestby |
Side 2 og 3 av den "Kongelige Act" frå desember 1770 kor Struensee avskaffa Gehejmekonseillet og dermed blei den reelle statsleiar i Danmark.
**Gehejmekonseillet** blei innført i Danmark-Noreg i samband med eineveldet på 1660-talet som eit vedtaksorgan som bestod av formennene for ymse kollegium, kongen og nokre av «favorittane» hans. I periodar hadde det så sterk innverknad på vedtaka til kongen, at ein kan snakke om eit embetsmannsstyre. 

Opphavleg het rådet gehejmekonseillet og etter ei uformell stilling under Fredrik III blei det formelt oppretta 21. april 1670, og det fungerte fram til 10. desember 1770, da Johann Friedrich Struensee oppløyste det. Det blei oppretta att som **Gehejmestatsrådet** 13. februar 1773 og skifta namn til **Statsrådet** 22. mars 1848 i forkant av innføringa av den danske grunnlova og overgangen til konstitusjonelt monarki.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Gehejmekonseilet frå SNL

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Gehejmekonseil» frå Wikipedia på bokmål, den 14. mai 2012.*
|  |
| --- |
| ***Flying on the Ground is Wrong***  Song av Buffalo Springfieldfrå albumet *Buffalo Springfield* |
|  |
| **Utgjeve** | 5. desember 1966 |
| **Innspelt** | 1966 |
| **Sjanger** | Folkrock |
| **Lengd** | 2:43 |
| **Selskap** | Atco |
| Låtskrivar(ar) | Neil Young |
| **Produsent** | Charles Greene, Brian Stone |
|
|

**«Flying on the Ground is Wrong»** er ein song skriven av Neil Young og spelt inn av bandet Buffalo Springfield. Han vart gjeven ut på albumet *Buffalo Springfield* i 1966. 

«Flying on the Ground is Wrong» er ein av dei mindre kjende songane av Neil Young frå Buffalo Springfield-dagane. Han har ein vemodig melodi og stemningsfull tekst som er ein av dei vakraste songane i den tidlege karrieren til Young. Richie Furay syns solovokalen og den mjuke stemma hans framhevar melodien i staden for den uutgrunnelege teksten. Young sjølv medverkar med sologitar, ein høg udempa og ringande tone, som vart mykje nytta i Buffalo Springfield og som skulle påverke seinare popband. Sjølv om «Flying on the Ground Is Wrong» aldri vart gjeven ut som singel og aldri trekte til seg mykje merksemd då han kom ut, er han vorten ein favoritt hos Neil Young-tilhengjarane i seinare år.

Kjelder
-------

1. 1 2  Allmusic
| **Lettermullen****Lokalt namn: Leitir Mealláin** |
| --- |
| Geografi |
| 

Lettermullen is located in

 |
| **Stad** | Galway Bay |
| **Koordinatar** | 53°14′38″N 9°43′34″W﻿Koordinatar: 53°14′38″N 9°43′34″W﻿ |
| **Øygruppe** | Gorumna

 |
| Administrasjon |
| **Land** | Republikken Irland |
| **Grevskap** | Galway

 |
| Demografi |
| **Folketal** | 219 (2002)
 |

**Lettermullen** (irsk *Leitir Mealláin*) er ei lita øy på vestkysten av Irland i Connemara i County Galway, om lag 57 km frå byen Galway. Øya ligg heilt vest i Galway Bay og er den vestlagste av dei tre øyane Lettermullen, Tír an Fhia og Lettermore, som i lag vert kalla Gorumna. Ho er forbunde til fastlandet via bruer og vegfyllingar. 

Lettermullen er ein del av Gaeltacht (irskspråklege regionar i Irland). Namnet kjem frå det irske namnet Leitir Mealláin som tyder «Mealláin si harde åsside».

Kjelde
------

* *Denne artikkelen er basert på ei omsetjing av artikkelen Lettermullen frå Engelsk Wikipedia .*

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
Verknaden til lett bris på sjøen.
**Lett bris** er kategori 3 Beaufortskalaen og er den svakaste av briskategorien. Vindsnøggleiken er då 3,4-5,4 m/s eller 12-19 km/t. I eldre sjønemning heiter vindstyrken bramseils kuling.

Verknad
-------

### På land

Lauv og små kvister rører seg. Vinden strekk lette flagg og vimplar.

### Til fjells

Vinden kan merkast tydeleg og kan sjenere. Fallande snø synes å røre seg raskare horisontalt enn vertikalt.

### Til sjøs

Småbølgjene byrjar å toppe seg (0,5–1 m). Det dannast skum som ser ut som glas. Ein og annan skumskavl kan skje.

Andre språk
-----------

| Språk | Namn |
| --- | --- |
| Svensk | Måttlig vind (på land), god bris (til sjøs) |
| Dansk | Let vind |
| Færøysk | Gul |
| Islandsk | Gola |
| Engelsk | Gentle breeze |

Kjelder
-------

* bris «Lett bris» i *Store norske leksikon*, snl.no.

| * v
* d
* e
Beaufortskalaen |
| --- |
| Stille • Flau vind • Svak vind • Lett bris • Laber bris • Frisk bris • Liten kuling • Stiv kuling • Sterk kuling • Liten storm • Full storm • Sterk storm • Orkan |
|  |
| --- |
| ***Let It Go***  Song av Idina Menzelfrå albumet *Frozen* |
|  |
| **Utgjeve** | 25. november 2013 |
| **Innspelt** | 2012 (piano, vokal)  2013 (rytmar, orkester) |
| **Selskap** | Walt Disney Records |
| Låtskrivar(ar) | Kristen Anderson-Lopez  Robert Lopez |
|

**«Let It Go»** er ein song frå 2013-filmen *Frozen*, som er skriven og komponert av Kristen Anderson-Lopez og Robert Lopez. Idina Menzel syng songen i originalutgåva av filmen, i stemmerolla si som dronning Elsa. Anderson-Lopez og Lopez komponerte òg ein singelversjon, med kortare songtekst og bakgrunnskor, som var framført av Demi Lovato i byrjinga av rulleteksten til filmen. Ein musikkvideo vart seinare utgjeven for denne versjonen.

Songen presenterer ei utfrosen dronning Elsa, som forlèt kongedømmet sitt når den ukontrollerbare evna hennar til å skape is er oppdaga av innbyggjarane. Oppe i fjella og vekke frå ålmenta, innser Elsa at ho ikkje lenger treng å gøyme krafta si, og ho frigjer seg sjølv frå tyglane ho måtte halde ut med sidan barndommen. Ho frydar seg over å kunne bruke magien sin fritt, å kunne gi slepp ("let it go"). Utan denne hindringa verkar ho å ha meir kontroll over eigne krefter, og skapar ein levande snømann og eit praktfullt ispalass for seg sjølv i bu i. Songen inkluderer også at ho kastar frå seg hanskane, som foreldra gav henne for å kue kreftene sine, og tek av seg tiaraen og hiv han vekk, før ho like etter slår ut håret og legg om til den fletta hårstilen sin.

«Let It Go» nådde topp fem på Billboard Hot 100, og vann både Oscar for beste originale song i 2014 og Grammy Award for Best Song Written for Visual Media i 2015. Songen selte 10,9 millionar kopiar i 2014, og vart dermed årets femte mestseljande song.

Kjelder
-------

1. ↑  «Show Bits: 'Frozen' Soundtrack Fires up With 2 Grammy Wins». ABC News. 8. februar 2015. Arkivert frå originalen 9. februar 2015. Henta 17. november 2019.
2. ↑  «IFPI publishes Digital Music Report 2015». International Federation of the Phonographic Industry. 14. april 2015. Arkivert frå originalen den 15. januar 2015. Henta 17. november 2019.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Heile songteksten på MetroLyrics
* Disney Sing-Along på YouTube (på den offisielle kanalen til Disney UK)