recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Koordinatar: 64°33′S 63°35′W﻿

**Île Anvers**, **Anvers Island**, **Antwerp Island**, **Antwerpen Island** eller **Isla Amberes** er ei høg, fjellendt øy i Antarktiske Arkipel. Ho er 61 km lang og den største øya i øygruppa og ligg sørvest for Brabant Island, sørvest i gruppa. Île Anvers vart oppdaga av John Biscoe i 1832 og namngjeven i 1898 av Belgica-ekspedisjonen under Adrien de Gerlache etter provinsen Antwerpen i Belgia.

Palmer Station
--------------

Palmer Station på Île Anvers iligg ved 64°46′S 64°3′W﻿ og er den einaste amerikanske stasjonen i Antarktis som ligg nord for Den antarktiske polarsirkelen. Han stod ferdig i 1968. Kring 50 personar kan opphalde seg på Palmer Station samstundes. Stasjonen er kalla opp etter Nathaniel B. Palmer, som truleg var ein av dei første tre personane som såg Antarktis. Det ligg eit vitskapleg laboratorium, samt ein kai.

Den tidlegare stasjonen til British Antarctic Survey
----------------------------------------------------

På Île Anvers bygde og opererte British Antarctic Survey ein stasjon (Base N) for å drive landmåling og studere geologi. Stasjonen til British Antarctic Survey bestod av ei hytte og var busett frå 27. februar 1955 til 10. januar 1958. I 1958 vart stasjonen lag ned sidan arbeidet var fullført. Hytta på stasjonen vart lånt bort til amerikanske styresmakter den 2. juli 1963, som vart omgjort til eit biologisk laboratorium i januar 1965 som dei amerikanske forskarane frå Palmer Station nytta. Stasjonen til British Antarctic Survey var open for å ta i mot flytrafikk frå 1969 til 1971, men vart øydelagd av brann den 28. desember 1971, medan det vart renovert av British Antarctic Survey. Skrotet vart fjerna av medlemmar av US Antarctic Program i 1990/1991, og berre betongfundamentet står att i dag. 

Ein skiveg var i bruk frå 1969 til 1973. Flyoperasjonane vart overførte til Adelaide (Station T) i 1973 då skivegen ikkje vart vedlikehalde. Skivegen var stundom i bruk fram til november 1993.

Grunnstøyting
-------------

Den 11. februar 1972 gjekk MS «Explorer» på grunn nær La Plaza Point i Antarktis. Ho vart taua til Buenos Aires i Argentina og så til Kristiansand i Noreg for reparasjonar.

Sjå òg
------

* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Anvers Island» frå Wikipedia på engelsk, den 19. oktober 2012.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  BAS. Anvers Island Station N — History[*daud lenkje*]
2. ↑  Erik Langeland

Bakgrunnsstoff
--------------

* Île Anvers Station N — History[*daud lenkje*] British Antarctic Survey

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* GeoNames

 |
**Universitetet i Kairo** (arabisk جامعة القاهرة‎, engelsk *Cairo University*, tidlegare *Egyptian University* og *Fuad University*) er eit institutt for høgare utdanning i Giza ved Kairo i Egypt. Universitetet blei danna i 1908, då Egypt var under britisk kolonistyre. Universitetet i Kairo var inspirert av europeiske universitet, som mange utdanna egyptarar no hadde vitja. Det var dermed ein motsats til tradisjonelle religiøse instutusjonar som Al-Azharuniversitetet, og blei ein modell for statlege universitet i regionen.

Universitetet er i dag (2013) delt inn i 27 fakultet eller institutt. Det undervises mellom anna i medisin, farmakologi, veterinærmedisin, ingeniørkunst, jordbruk, statsvitskap, arkeologi, økonomi, juss, naturvitskap og humaniora.

Nokre kjende studentar ved universitetet har vore egyptiske Boutros Boutros-Ghali, palestinske Yassir Arafat og irakiske Saddam Hussein.

Kjelder
-------


* Idea of Establishing Egyptian University ved cu.edu.eg
* Emergence of the University and its Development ved cu.edu.eg
* Faculties ved cu.edu.eg

* *Denne artikkelen bygger på «Cairo University» frå Wikipedia på svensk, den 15. april 2013.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Universitetet i Kairo**

* Offisiell nettstad Edit this at Wikidata

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NLA

 |
Koordinatar: 66°38′S 139°50′E﻿

**Îles Fram** er ei lita gruppe klipperike øyar og skjer vest i Archipel de Pointe Géologie, 2 nautiske mil nord-nordvest for Cape Geodesie. Dei vart fotograferte frå lufta av U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47, kartlagde av Den franske antarktisekspedisjonen, 1949–51, og namngjevne av dei etter det norske polarskipet «Fram», nytta av Fridtjof Nansen i Arktisk og Roald Amundsen i Antarktis.

Sjå òg
------

* Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
-------

1. ↑  «Fram Islands». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 14. oktober 2012.
2. ↑  Alberts, Fred G. red. (June 1995). *Geographic Names of the Antarktis* (PDF) (second utg.). USA Board on Geographic Names. s. 256. Henta 14. oktober 2012.

 Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «Îles Fram» (innhald frå Geographic Names Information System).


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Inna Jevgenjevna Suslina** (fødd 5. januar 1979) er ein russisk tidlegare handballspelar frå Tasjkent. Målvakta vart verdsmeister for Russland i 2001, 2007 og 2009.

### Landslagsspel

Åra frå 1999 til 2012 deltok Suslina i 172 av Russland sine landskampar. I 2001 var ho med på å vinne VM-finalen. Etter ei tid utan landskampar, kom ho i 2006 tilbake og vann sølv i europameisterskapen. Sidan vann ho VM-gull i 2007, OL-sølv i Beijing i 2008 og, same året, EM-bronse i Makedonia. 
I desember 2009 vakta Suslina målet då Russland slo Frankrike i VM-finalen i Nanjing.

### Klubbspel

Suslina spelte på Rostov-Don i 1997. Deretter var ho aktiv 1998-2001 i Adjif Majkop. Frå 2001 vakta ho målet til den russiske toppklubben Lada Togliatti. Her vart ho nasjonal cupmeister i 2002 og seriemeister i 2002, 2003, 2004. Våren 2002 triumferte Lada og Suslina i EHF-cupvinnarcupen. Sommaren 2004 flytta Suslina over til danske GOG og vart dansk cupmeister i 2005. 2008-10 stod Suslina i mål for russiske Zvezda Zvenigorod, 2010-12 var ho tilbake i Rostov-Don. Frå hausten 2012 gjorde Suslina teneste i det makedonske laget Vardar. Med Vardar vart ho seriemeister kvar einaste sesong fram til ho la opp i 2018. I 2017 nådde laget finalen i meisterligaen, der det etter ekstraomgangar vart tap mot Győri ETO frå Ungarn.

### Merittar

* VM-gull: 2001, 2007 og 2009 for Russland
* OL-sølv: 2008 for Russland
* EM-sølv: 2006 for Russland
* EM-bronse: 2000 og 2008 for Russland
* Vinnar av EHF-cupvinnarcupen: 2002 med Lada Togliatti
* Finaletap i EHF-meisterligaen: 2017 med Vardar
* Russisk seriemeister: 2002, 2003, 2004 med Lada Togliatti
* Russisk cupmeister: 2009, 2010, 2012 med Zvezda Zvenigorod
* Dansk cupmeister: 2005 med GOG
* Makedonsk seriemeister: 2013-18 med Vardar
* Makedonsk cupmeister: 2014-18 med Vardar

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «de:» frå Wikipedia på tysk, den 15. november 2023.*

Inna Jewgenjewna Suslina}}

* *Denne artikkelen bygger på «Inna Souslina» frå Wikipedia på fransk, den 15. november 2023.*
Mannerheimlinjen strekkjer seg frå Finskebukta til Ladoga
Koordinatar: 60°30′N 29°25′E﻿
**Mannerheimlinja** var ei defensiv fortifikasjonslinje på Det karelske nes som Finland anla som ei forsvarslinje mot Sovjetunionen. Linja fekk, særleg av internasjonale journalistar namn etter Carl Gustaf Mannerheim som var den finske øvstkommanderande. Nokon av den hardaste kampane i vinterkrigen vart utkjempa langs denne linja.

Dei første planane om ei forsvarslinje over Det karelske neset vart utarbeidd allereie under den finske borgarkrigen i 1918 av Carl Gustaf Mannerheim, men desse planane vart lagt til side etter at Mannerheim gjekk av etter borgarkrigen.

Infanteri i skyttergravene langs Mannerheimlinjen
Linja vart så anlagd på 1920- og 30-talet og strekte seg heile vegen frå Finskebukta til Ladoga. Den var laga av rundt to hundre betongforsterka bunkra for maskingevær.

I motsetnad til Maginotlinjen og andre tilsvarande forsvarslinjer som hadde enorme bunkra og andre konstruksjonar, utnytta Mannerheimlinjen i første rekkje dei høva som låg i terrenget, som til dømes store tre, steinar etc, og utstrakt kamuflasje av menneskelagede installasjonar. Men hovudsakleg bestod Mannerheimlinjen skyttergravar og andre ordinære feltfortifikasjonar. Dei bunkerane som fanst var stort sett ganske små og spreidd over store område og linja hadde praktisk talt ikkje noko fast artilleri.

Under Vinterkrigen stansa linja den sovjetiske framrykningen i to månader, til stor sovjetisk frustrasjon. Etter Vinterkrigen overdreiv difor den sovjetiske propagandaen og den offisielle krigshistoria Mannerheimslinja sin styrke for å forklara den svake sovjetiske innsatsen i angrepet mot denne.

Under framhaldskrigen hadde linja liten funksjon, både under den finske framrykningen i 1941 og den russiske motoffensiven i 1944.

Området ligg no i Russland.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Mannerheimlinjen» frå Wikipedia på bokmål, den 18. februar 2017.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Mannerheimlinjens webside Arkivert 2003-11-25 ved Wayback Machine.
* Engelsk web-side om Mannerheimlinjens historie Arkivert 2003-10-04 ved Wayback Machine.
**Juilliard School** er ein privatskole for utøvande kunst i New York som har undervising i musikk, dans og drama. Skulen blei grunnlagt i 1905 som Institute of Musical Art. I 1920 blei Juilliard-stiftelsen oppretta, kalla opp etter tekstilgrossisten Augustus Juilliard som testamenterte ei større gåve til fremjing av musikk i USA. Stiftelsen danna ein skule, Juilliard Graduate School, i 1924. Denne blei slått saman med Institute of Musical Art to år seinare.

Skulen har svært høg prestisje, og har hatt ei rekkje kjende elevar. Nokre kjende tidlegare elevar er Miles Davis, Christopher Reeve, Kevin Kline, Kevin Spacey, Robin Williams, Val Kilmer, William Hurt, André M. Smith, Camilla Wicks, Jordan Rudess og Yo-Yo Ma.

Kjelder
-------

1. ↑  «Still 'best reputation' for Juilliard at 100». The Washington Times. Henta 15. september 2013.
2. ↑  Frank Rich (2003). *Juilliard*. Harry N. Abrams. s. 10. ISBN 0810935368. «Juilliard grew up with both the country and its burgeoning cultural capital of New York to become an internationally recognized synonym for the pinnacle of artistic achievement.»
3. ↑  «The Top 25 Drama Schools in the World». *The Hollywood Reporter*. Henta 15. september 2013.

* *Denne artikkelen bygger på «The Juilliard School» frå Wikipedia på bokmål, den 11. april 2021.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad Edit this at Wikidata

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* SUDOC
* NKC
* GeoNames

 |
Falukorv.
**Falukorv** er ei svensk pølse som blir brukt i mange matretter. Namnet har vore verna sidan 1973. Falukorv må innehalde minst 40 prosent storfe- og svinekjøtt. Mange falukorver inneheld likevel meir kjøtt enn det.

Soge
----

Ved Falu koppargruva nytta ein liner av tvinna oksehud for å heise opp koparmalmen. Oksane kom mellom anna frå bland Småland i store konvoiar og vart slakta då dei kom fram til Falun. Kjøttet vart sidan salta og røykt. På 1500- og 1600-talet lærte tyskarane, som hadde stor innflytelse ved gruva, svenskane å laga god pølse av det røykte oksekjøttet.

På 1870-talet tok Anders Olsson, far til Melker Olsson, opp tradisjonen å røyka kjøtt i sitt enkle slakteri. Den røykte pølsa vart utvikla rundt 1890 til *falukorv*. Melkers er enno i dag aleine om å tilverke falukorv i Falun.

Namnevernet i EU, der falukorv vart godkjent som Garantert tradisjonell spesialitet (GTS), trødde i kraft i 2001 og erstatta det tidlegare svenske vernet.

Kultur
------

I samband med det årlege Falukalaset feirar ein «Falukorvens dag» i Falun.
I 1992 blei verdas lengste falukorv på 82,6 meter stilt ut her.

Den svenske forfattaren Hasse Alfredsson har laga den kjende songen «Jag vill ha blommig falukorv till lunch, mamma!».

Sjå òg
------

* Lyoner

Bakgrunnsstoff
--------------

* GTS

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Falukorv» frå Wikipedia på svensk, den 4. januar 2011.*

1. ↑  Offentliggörande av en ansökan om registrering i enlighet med artikel 8.1 andra stycket i rådets förordning (EEG) nr 2082/92 om särartsskydd, *Europeiska gemenskapernas officiella tidning*, 10.3.2001
2. ↑  Nationalencyklopedins webbupplaga, oppslagsordet falukorv[*daud lenkje*] (vitja 11. januar 2008)
3. ↑  Smakduellen - Falukorv Arkivert 2010-01-02 ved Wayback Machine. *Dagens Nyheter* 2007-11-25
4. ↑  Kommissionens förordning (EG) nr 2430/2001 av den 12 december 2001 om komplettering av bilagan till förordning (EG) nr 2301/97 om att införa vissa benämningar i det "register över skyddade särarter" som föreskrivs i rådets förordning (EEG) nr 2082/92 om särartsskydd för jordbruksprodukter och livsmedel
5. ↑  *Melkers: "Världens längsta falukorv"*, arkivert frå originalen 4. oktober 2007, henta 4. april 2011
6. ↑
Nobelprisen  

Nobels fredspris
  
2013

**Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen** er ein mellomstatleg internasjonal organisasjon som arbeider for gjennomføringa av Kjemivåpenkonvensjonen, blant anna ved kontroll og øydelegging av kjemiske våpen. Organisasjonen har 190 medlemsstatar. Hovudkontoret ligg i Haag i Nederland.

Organisasjonen blei tildelt Nobels fredspris i 2013 «for dens omfattende arbeid for å avskaffe kjemiske våpen».

Bakgrunn og virkeområde
-----------------------

Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen blei til som følgje av inngåinga av Kjemivåpenkonvensjonen, som tredde i kraft i 1997. Denne internasjonale avtala blei inngått ved nedrustningskonferansen i Genève i 1992 etter langvarige forhandlingar for å få til eit totalforbod mot kjemiske våpen. Konvensjonen forbyr produksjon, lagring, handel, overføring og bruk av kjemiske våpen. Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen blei oppretta for å sikra dette. Han er ikkje ein del av SN-systemet, men har ei samarbeidsavtale med Dei sameinte nasjonane.

Statar som er part i Kjemivåpenkonvensjonen blir òg medlem av Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen. I desember 2013 var 190 statar medlem av organisasjonen. Sju statar er ikkje med i organisasjonen. Israel og Myanmar har underteikna, men ikkje ratifisert, avtala, medan Angola, Egypt, Nord-Korea og Sør-Sudan korkje har underteikna eller ratifisert.

### Generaldirektørar

* José Maurício Bustani (1997–2002)
* Rogelio Pfirter (2002–2010)
* Ahmet Üzümcü (2010– )

Kjelder
-------

1. ↑  «Nobels Fredspris for 2013», pressemelding, Den norske Nobelkomité.
2. ↑  «Organisasjonen for forbud mot kjemiske våpen og Kjemivåpenkonvensjonen», Utenriksdepartementet.
3. ↑  «OPCW Member States», Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons.
4. ↑  «Non-Member States», Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons.

* *Denne artikkelen bygger på «Organisasjonen for forbud mot kjemiske våpen» frå Wikipedia på bokmål, den 21. februar 2015.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen**

* Offisiell nettstad Edit this at Wikidata

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC

 |
Porten til «Fornøielsesavdelingen» under Jubileumsutstillingen på Frogner 1914.
Foto:
Nasjonalbiblioteket

Ein **moropark**, eller eit **tivoli**, er ein park med underhaldande attraksjonar som karusellar, berg-og-dal-baner, rutsjebaner, lotterispel og anna. Ordet tivoli kjem av den italienske byen Tivoli som vart kjend for hageanlegga sine.

Ein moropark som er basert på eitt eller flere tema vert kalla ein *temapark*. Typiske døme på temaparkar er Disneyland i California, Legoland og Kaptein Sabeltanns verden. Den siste er eit underhaldningsanlegg i Kristiansand Dyrepark.
Ein moropark som har barnefamiliar som målgruppe, vert gjerne kalla ein *familiepark*. Attraksjonane her er ofte meint for både små og store.

Kjende moroparkar
-----------------

* Bobbejaanland i Belgia
* Bø Sommarland i Telemark
* Europa-park i Tyskland
* Gröna Lund i Stockholm
* Gorkijparken i Moskva
* Heide-Park i Tyskland
* Kongeparken i Ålgård
* Kristiansand Dyrepark
* Liseberg i Göteborg
* Tivoli i København
* Moroparken Tusenfryd på Vinterbro

Norske familieparkar
--------------------

* Hunderfossen familiepark i Gudbrandsdalen
* Mikkelparken i Kinsarvik i Hardanger
* Namsskogan familiepark

Sesongtider
-----------

Etter internasjonal standard opnar alle moroparkane den siste helga i april, anten på laurdagen eller sundagen. Sesongavslutninga vert derimot fritt bestemt av kvar enkelt park, men det tradisjonelle er å stengja etter haustferien.

Historiske parkar
-----------------

Christiania Tivolis hadde mellom anna Cirkusbygningen (1890-1935).

Sjå også
--------

* Sirkus
* Spelehallar
* Parkar
* Miniatyrpark

Kjelder
-------

1. ↑  Mikkelparken si nettside
2. ↑  «Levende mennesker og dyr fra Afrika var blant attraksjonene som ble vist fram», *www.dagsavisen.no* (på norsk), henta 16. november 2019

---

* *Denne artikkelen bygger på «Moropark» frå Wikipedia på bokmål, den 9. februar 2015.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* NDL

 |
Podjabrett med ugadi-pachadi.
Ugadi-pachadi
**Ugadi** (**ugādi**, **samvatsarādi**, **yugadi**) er tradisjonell nyttårsdag for folk i dei indiske delstatane Andhra Pradesh, Telangana , Karnataka og Maharashtra. Han fell på den første dagen av månaden tsjaitra i hindukalenderen. Dette svarer typisk til mars eller april i den vestlege kalenderen.

Under feiringa av dagen lagar ein fargerike bakketeikningar (*kolamulus* eller *rangoli*), pynter dører med mangoblad (*toranalu*, kannada *torana*), kjøper og gjev vekk gåver som nye klede, gjev almisser til fattige og vitjar hindutempel. Ein kan ta spesielle bad med oljebehandling etter, og det er vanleg å tilreia og et ein særskild type mat kalla *pachadi*. Retten *pachadi* inneheld alle smakane – søt, sur, salt og bitter. I telugu- og kannadatradisjonar er dette ei symbolsk påminning på at ein må forventa alle slags «smakar» i det ein vil oppleva i det nye året.

Ugadi har lenge hatt ei viktig stilling blant hinduar i områda der han blir feira. Tekstar og inskripsjonar frå mellomalderen nemner store gåver til tempel og sosiale senter på denne dagen. Den same dagen blir feira som nyttår av hinduar i mange andre delar av India, til dømes som gudi padwa i Maharashtra.

Kjelder
-------

1. ↑  Karen-Marie Yust (2006). *Nurturing Child and Adolescent Spirituality: Perspectives from the World's Religious Traditions*. Rowman & Littlefield. s. 228–229. ISBN 978-0-7425-4463-5.
2. 1 2  Roshen Dalal (2010). *Hinduism: An Alphabetical Guide*. Penguin Books. s. 427. ISBN 978-0-14-341421-6.
3. ↑  Maithily Jagannathan (2005). *South Indian Hindu Festivals and Traditions*. Abhinav Publications. s. 77–78. ISBN 978-81-7017-415-8.
4. ↑  Jeaneane D. Fowler (1997). *Hinduism: Beliefs and Practices*. Sussex Academic Press. s. 72–73. ISBN 978-1-898723-60-8. [*daud lenkje*]
5. ↑  Narayanan, Vasudha (1999). «Y51K and Still Counting: Some Hindu Views of Time». *Journal of Hindu-Christian Studies* (Butler University) **12** (1): 17–18. doi:10.7825/2164-6279.1205.
6. ↑  K.V. Raman (2003). *Sri Varadarajaswami Temple, Kanchi: A Study of Its History, Art and Architecture*. Abhinav Publications. s. 97–98. ISBN 978-81-7017-026-6.

* *Denne artikkelen bygger på «Ugadi» frå Wikipedia på engelsk, den 14. april 2018.*
**Hönne** er ei elv nord i Sauerland i Nordrhein-Westfalen i Tyskland, og ei av sideelvane til Ruhr frå venstre. Ho har sitt utspring vest for Neuenrade i ei høgd 437 meter over havet. Etter 33 km munnar elva ut nær byen Fröndenberg. Det totale nedslagsfeltet til elva er 262 km².

Verdt å merke seg er den smale dalen mellom Balve og Menden, der Hönne har grave ut eit 60 meter djup gjel i kalksteinen. Det ligg fleire grotter i dalen, der *Balver Höhle* og *Reckenhöhle* er opne for turistar. Når vassnivået i elva er lågt kan enkelte delar av ho verte heilt tørrlagt, sidan vatnet trenger ned i karstfjellet. Enkelte av sideelvane til Hönne vert òg stundom tørrlagde.

Grotter
-------

Det har vorte danna fleire grotter langs Hönne. Den største ligg ved Balve, der ein har funne spor etter menneske, i tillegg til spor av kannibalisme.

Kjelder
-------

1. ↑  Gewässerstrukturgüte in Nordrhein-Westfalen 2005, s. 52

* *Denne artikkelen bygger på «Hönne» frå Wikipedia på engelsk, den 7. juni 2007.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GeoNames

 |
**Elvan Abeylegesse** (fødd 11. september 1982) er ein tyrkisk mellom- og langdistanseløpar. Ho er fødd i Etiopia, men flytte til Tyrkia og fekk tyrkisk statsborgarskap om lag ved tusenårsskiftet. Ho har tevla på distansane 1500 meter, 3000 meter, 5000 meter, 10 000 meter, to engelske mil og terrengløp.

Karriere
--------

Ein av Abeylegesse sine største prestasjonar er då ho sette ny verdsrekord på 5000 meter under Bislett Games i Fana den 11. juni 2004. Rekorden vart på 14.24,68 og var nesten tre og eit halvt sekund betre enn den førre rekorden. For denne prestasjonen fekk ho Bislett-medaljen.

Frå friidretts-EM har Abeyelegesse ein bronse på 5000 meter frå Göteborg i 2006, sølv på 5000 meter frå Barcelona i 2010 og gull på 10 000 meter under same EM. Hennar einaste VM-medalje er sølv på 10 000 meter frå VM i friidrett 2007 i Osaka, då Tirunesh Dibaba vann.

I OL-samanheng har Abeylegesse to sølv; på 5000 meter og 10 000 meter frå sommar-OL 2008 i Beijing. Begge gongene gjekk gullet til etiopiske Tirunesh Dibaba. Det er også Dibaba som har den gjeldande verdsrekorden i 5000 meter for kvinner. Abeylegesse har likevel framleis europarekorden på 10 000 meter, som ho sette under OL i Beijing.

Kjelder
-------

* «Elvan Abeylegesse» (på engelsk). Sports-Reference. Arkivert frå originalen 29. januar 2017. Henta 29. januar 2017.
* (en) Elvan Abeylegesse – Profil på nettsida til IAAF

---

* *Denne artikkelen bygger på «Elvan Abeylegesse» frå Wikipedia på engelsk, den 3. september 2012.*

### Fotnotar

1. ↑  Bt.no, 11.06.04: En av de store bergensdagene
2. ↑  Det europeiske friidrettsforbundet: Europeiske rekordar i friidrett utandørs, kvinner
**Francisca Balbina Rivero Pimienta** (Granadilla av Abona på Tenerife i 1944), kjend som **Balbina Rivero**, er ein spansk forfattar busett i Santa Cruz de Tenerife.

Biografi
--------

Sjølv om ho fyrst debuterte i 2001, har Rivero mange utgjevne verk. Blant dei er romanar, dikt, sogesamlingar og aforismar, både på forlag på Kanariøyane og utanfor øyane. 

I tillegg til den litterære produksjonen sin er Balbina medlem av styret for det litterære magasinet Insularia, som blir gjeve ut av den kanariske forfattarforeininga, og har gjeve ut artiklar i lokal presse, i tidsskriftet *Entrelíneas* og har samarbeidd om radio- og TV-program på ulike lokale kanalar. Ho har òg teke del i produksjonen av albumet *A mis amigos* til den venezuelanske songaren Nancy Toro. Ho har delteke ved fleire bok- og forlagsmesser, og i 2006 opna ho festivalen for vernehelgenen i heimebyen sin.

Balbina Rivero har alltid engasjert seg for å bringa litteratur til barn, og har gjort fleire bidrag til barnelitteratur, både forteljingar og poesi. Ho har halde foredrag på ulike skular på øyane, og utvida arbeidet til Madrid-regionen i 2007 då ho var gjesteforfattar under Barne- og ungdomsbokveka organisert av Valdemoro kommune.

Verk
----

### Rapporter

* Ya nada es igual. Ed. Baile del Sol, 2001
* Aires del sur y del este. Granadilla de Abona, 2001.
* Ya nada es igual. Ed. Idea, 2006.
* Ella Confiesa. Baile del Sol, 2006.
* Aires del sur y del este. Emooby, 2011.

### Romanar

* Doce horas para quince años. Ed. Idea, 2006
* Inextricable. Ed. Idea, 2006
* Óscar&Óscar. Ed. Idea, 2006
* Cuerda Locura. Ed. Idea, 2010

### Poesi

* Viaje por la vida. Ed. Idea, 2006
* Ausencias. Ed. Idea, 2006
* Levedad del ser. Ed. Idea, 2009

### Barnebøker

* Una dosis diaria de lectura. Ed. Idea, 2005
* La Rebelión de las vocales. Ed. Idea, 2005
* [*daud lenkje*]
* Entre alas y olas. Colección Yorca. Balbina Rivero, 2009

### Anna

* Luis Diego Cuscoy, maestro y poeta. Ed. Idea, 2007
* Fela, amiga y maestra. (Coordinadora y coautora) Ed. Idea, 2008

Bakgrunnsstoff
--------------

* Perfil de Balbina Rivero en la Asociación Canaria de Escritores
* Perfil de Balbina Rivero en Ediciones Idea
* Perfil de Balbina Rivero en la Red Mundial de Escritores en Español (REMES)
* Presentación de la obra de Balbina Rivero en Gran Canaria
* Reseña en el periódico ABC


1. ↑  .
2. ↑  .
Koordinatar: 60°46′56.6″N 10°41′56.5″E﻿

**Musikkfolkehøgskolen Viken**, også kjend som **Viken folkehøgskole**, er ein kristen folkehøgskule på Gjøvik. 

Skulen fokuserer utelukkande på musikalsk undervisning, og alle elevar som får plass må kunna spela minst eitt musikkinstrument eller bidra med song. Faga er delt inn i linjefag, fellesfag og valfag. Linjene har fastlagde prosjekt og valmoglegheiter. Fellesfaga er felles for alle linjene, blant dei sentrale musikkfag som høyrelære og musikkhistorie. Valfaga omfattar mellom anna besifringsspel, satslære, låtskriving, matlaging og fjellklatring. Alle elevane får undervisning på sitt primære musikkinstrument.

Viken folkehøgskole vart skipa i 1901, fyrste året på Biri under namnet *Oplandenes kristelige ungdomsskole*. I 1902 vart skulen flytt til Gjøvik under namnet *Viken kristelige ungdomsskole*. Styrar frå dette året var målmannen Håkon Wergeland, som styrte skulen til 1911. Skulen fekk i 1906 ein frilynt konkurrent i Vestoppland Folkehøgskole, skipa av Olaus Islandsmoen. I 1988 vedtok Viken folkehøgskole å berre tilby musikkrelaterte linjer. Hausten 2013 opna skulen eit nytt musikkbygg og eit nytt internat.

#### Linjefag ved skulen i 2015:

* Jazz Pop Rock
* Crossover Klassisk
* Lyd – Musikkproduksjon
* Musikal teater
* Voice
* Singer songwriter
* Musikk bo fritid
* Ledertrening (2. årskurs)

Kjelder
-------

* «Musikkfolkehøgskolen Viken - Om skolen». folkehøgskole.no. Henta 3. juni 2015.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad
**Astrid Melissa Edwarda Horn Weitzberg** (fødd 8. april 1987) er ein svensk popmusikar og låtskrivar som er fødd i Stockholm.

Biografi
--------

Horn vart fødd 8. april 1987, i eit område ved Søderholm i Stockholm, og er dotter av songar Maritza Horn og professor i anestesiologi Eddie Weitzberg. Ho har fire sysken, alle brør. Då ho var 16 fekk ho ein gitar og skreiv sin første låt. Ho fekk platekontrakt før ho var ferdig med skolegangen.

Debutalbumet *Långa nätter* vart sloppe den 30. april 2008. I låten «Som jag hade dig förut» syng ho duett med Lars Winnerbäck. Album nummer to, *Säg ingenting till mig*, kom i oktober 2009, og album nummer tre, *Innan jag kände dig*, vart sloppe i september 2011. Album nummer fire, *Om du vill vara med mig*, kom i oktober 2013, og *Jag går nu* den 27. november]] 2015. Ein singel, *Du går nu*, vart sloppen den 9. oktober og ein annan, *Jag har gjort det igen*, den 20. november.

Horn var ein av artistane som deltok på minnekonserten i Oslo den 21. august 2011, til minne om offera frå terroråtaka 22. juli 2011. Ho song låten «Kungsholmens hamn» frå debutalbumet sitt.

Diskografi
----------

### Studioalbum

* 2008 – *Långa nätter* (debutalbum)
* 2009 – *Säg ingenting till mig*
* 2011 – *Innan jag kände dig*
* 2013 – *Om du vill vara med mig*
* 2015 - *Jag går nu*

### Singlar

* 2007 – *Långa nätter*
* 2008 – *En famn för mig*
* 2008 – *Som jag hade dig förut* (med Lars Winnerbäck)
* 2009 – *Lät du henne komma närmre*
* 2009 – *Jag kan inte skilja på*
* 2010 – *Falla fritt*
* 2011 – *Innan jag kände dig*
* 2011 – *Under löven*
* 2011 – *Jag saknar dig mindre och mindre*
* 2013 - *Om du vill vara med mig*
* 2015 - *Du går nu*
* 2015 - *Jag har gjort det igen*

Prisar og utmerkingar (utval)
-----------------------------

* 2012 – Evert Taube-stipendet

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Melissa Horn» frå Wikipedia på bokmål, den 05. dec 2015.*
	+ *Wikipedia på bokmål oppgav desse kjeldene:*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad
* Melissa Horn på MySpace
* Melissa Horn Official Video Channel på YouTube

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* ISNI
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)
* AllMusic (artist)

 |
Koordinatar: 60°30′54″N 5°14′27″E﻿

**Nordhordland folkehøgskule** er ein kristen folkehøgskule som ligg i på Frekhaug i Alver kommune i Vestland fylke. Skulen tar imot om lag 175 elevar i året og er den største folkehøgskulen i Noreg etter elevtal. Nordhordland folkehøgskule vart skipa i 1914 og er eigd av Nordhordland indremisjon. Utanom skuleåret driv Nordhordland folkehøgskule med catering, kurs og utleige av lokale.

Skulen har symjehall, idrettshall, sandvollyballbane, fotballbane og turløyper i terrenget omkring skuleområdet. Alle linjefaga drar på ein tur til utlandet i løpet av skuleåret. I tillegg tilbyr skulen ein studietur på 3 veker til Israel for alle elevane.

#### Linjefag ved skulen i 2015:

* Dans
* eXercise
* Fotball
* FotoGlobal
* Global Active
* Global Care
* Global eXtreme
* Global Helse
* Mission Global
* Musikal
* Musikk
* Sport & Outdoor

Kjelder
-------

* «Nordhordland folkehøgskule - Om skolen». folkehøgskole.no. Henta 7. juni 2015.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad
* Nordhordland folkehøgskule på Facebook

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* BR orgnr

 |
**Brundalen videregående skole** var ein offentleg vidaregåande skule i Trondheim kommune.

Skulen hadde røter tilbake til opplæring i industri- og håndverkfagene på 1800-talet. Trondhjems offentlege tegneskole vart oppretta i 1851 og omgjort til Trondhjems tekniske aftenskole i 1887. Administrasjonen og ein del av klassene ved den tekniske kveldsskolen vart i 1919 overført til den nye Trondhjems fagskole i Kongens gate, som vart dem direkte forløparen for Brundalen, oppretta på initiativ frå Trondhjems håndverks- og industriforening. I 1929/1930 vart Trondhjems fagskole og Trondhjems tekniske mellomskole (seinare Trondheim tekniske skole) samlokalisert i nye bygningar på Kalvskinnet. I 1945 fekk Trondhjems fagskole namnet Trondheim yrkesskole, og den tekniske kveldsskolen namnet Trondheim lærlingeskole.

I etterkrigstida fekk Trondheim yrkesskole behov for større lokalar. Skulen vart driven av stat og kommune fram til 1965, då han vart overteken av Sør-Trøndelag fylkeskommune. Allereie i slutten av 1960-åra var skulen ein av dei største landet med over 1 500 kurselevar og lærlingar. Det nye skuleanlegget i Brundalen vart gradvis teke i bruk frå hausten 1969 og endeleg innvigd våren 1974. Sør-Trøndelag fylkes husflidskole og Trondheim fagskole i husstell vart òg samla der, og fekk felles administrasjon med yrkesskolen. Med den nye loven om vidaregåande opplæring av 1976 vart skulen omdøypt til Brundalen vidaregåande skule.

I 2011 vart Brundalen slått saman med Ringve videregående skole og fagkrinsar ved Ladejarlen videregående skole og Strinda videregående skole til den nye Charlottenlund videregående skole, som vart flytta til nye bygningar i Brundalen, medan dei gamle skulebygningane vart rive.

Kjelder
-------

1. ↑  Skarpnes, Eli; Vold, Jan Erik; Aas, Eyvind (1994). *«Kundskap styrke haandens yrke!» Brundalen videregående skole gjennom 75 år*. s. 45–89.
2. 1 2  Bratberg, Terje (1996). *Trondheim byleksikon*. Kunnskapsforlaget. s. 555–556. ISBN 978-82-573-0642-7.
3. ↑  Skarpnes, Eli; Vold, Jan Erik; Aas, Eyvind (1994). *«Kundskap styrke haandens yrke!» Brundalen videregående skole gjennom 75 år*. s. 97–113 og 120–122.
4. ↑  Skarpnes, Eli; Vold, Jan Erik; Aas, Eyvind (1994). *«Kundskap styrke haandens yrke!» Brundalen videregående skole gjennom 75 år*. s. 122–142.
5. ↑  Bratberg, Terje (1996). *Trondheim byleksikon*. Kunnskapsforlaget. s. 105, 129, 159 og 544. ISBN 978-82-573-0642-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF

 |
Steinsettinga sett frå sør.
Runesteinen som vart funne i ein av gravhaugane.
**Elgesem** er ein grunnkrins som ligg på Haukerød i Sandefjord kommune i Vestfold. Området ligg langs raet som går gjennom Vestfold. 

Her finst det eit gravfelt som er eit av Sandefjords mest framtredande fornminne. Funn i gravfeltet viser at det har vore busetjingar frå minst år 500 f.Kr. her. Gravfeltet slik det framstår i dag, består av 8 gravhaugar og ei 45 meter lang skipsforma steinsetting. 

Gravfeltet vart arkeologisk utgrave av Nicolay Nicolaysen i 1870, og freda same år.

Feltet har sannsynlegvis opphavleg innehalde mellom 20 og 30 gravhaugar. I tillegg er det òg funne ei mengd umerka graver i området. Mange av desse er forsvunne som ei følgje av busetnad, dyrking og vegbygging. Gravene som er undersøkt har avdekt funn frå ca. år 500 f.Kr. til ca. år 1000 e.Kr, altså frå jernalderen.

Blant tinga som vart funne, var ein runestein med inskripsjonen «alu» som kan tyda 'øl'. Dette er det vanlegaste ordet på runesteinar, og det viser sannsynlegvis til rolla øl spelte i ulike ritual i fortida, til dømes gravøl og barsel («barns-øl»). Runesteinen i granitt er 172 cm høg, 90 cm brei og ca. 18 cm tjukk. Han er datert til første halvdel av 400-talet e.Kr. Steinen er no i Vikingskipshuset på Bygdøy.

Steinsettinga er 40 meter lang og 7 meter brei, og består av 21 steinar av opphavleg 38. Steinane i stamnane er 1,85 meter og 2,5 meter høge.

Kjelder
-------

1. ↑  Lisbeth Skogstrand. «Runene: det første skriftspråket». Norgeshistorie.no. Henta 24. november 2016.
2. ↑  Heyerdahl, Gerd Høst (14. februar 2009). «Elgesem-steinen». *Store norske leksikon*. Henta 24. november 2016.

---

* *Denne artikkelen bygger på «Elgesem» frå Wikipedia på bokmål, den 23. november 2019.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* *Elgesem-steinen*, artikkel hos Store norske leksikon
* Runene: det første skriftspråket, om runer og runesteinar, artikkel hos Norgeshistorie.no
* Vilhelm Møller: Gravfeltet og steinkretsen på Elgesem, artikkel hos Sandefjord bibliotek/Sandar historielag
**Eugène Burnand** (30. august 1850–4. februar 1921) var ein sveitsisk målar.
Han vart fødd i Moudon i den sveitsiske kantonen Vaud. Før han i 1872 flytta til Paris, studerte han hos Barthélemy Menn på kunstskulen i Genève. I Paris byrja Burnand arbeide i atelieret til Jean-Léon Gérôme, der han var fram til 1878. Han var i hovudsak kjent som landskapsmålar. Seinare dreiv han òg med grafikk og han illustrerte bøker. Mellom 1907 og 1912 teikna han på fleire av pengesetlane til den sveitsiske nasjonalbanken.

Burnand var sterkt påverka av realismen, og særleg av kunstnarar som Jean-François Millet og Gustave Courbet. Dette ser ein i hans kanskje mest kjende verk; *Læresveinane Peter og Johannes springande til grava om morgonen etter oppstoda* frå ca 1898. Måleriet heng i dag i Musée d'Orsay i Paris.

### Verk i utval

* Brannutrykning, 1879*Brannutrykning*, 1879
* Okse i Alpane, 1884*Okse i Alpane*, 1884
* Gardbrukaren, 1894*Gardbrukaren*, 1894
* Læresveinane Peter og Johannes springande til grava om morgonen etter oppstoda, ca. 1898.*Læresveinane Peter og Johannes springande til grava om morgonen etter oppstoda*, ca. 1898.
* La Prière Sacerdotale, 1900-01*La Prière Sacerdotale*, 1900-01
* Pløgjing i Jorat, 1916*Pløgjing i Jorat*, 1916
* Glasmåleri av Emil Gerster, etter eit måleri av BurnandGlasmåleri av Emil Gerster, etter eit måleri av Burnand

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Eugène Burnand» frå Wikipedia på tysk, den 9. februar 2012.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Eugène Burnand**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* ULAN
* HDS

 |
Bergen rådhus er oppført i naturbetong.
**Naturbetong** er ein metode for støyping og handsaming av betong. Naturbetong har synleg innslag av naturstein og vert brukt for å gjeva fasadar eit grovare uttrykk.

Nærbilete av naturbetong på Y-blokka, kortvegg mot Akersgata. Foto: Helge Høifødt

Arkitekt Erling Viksjø og ingeniør Sverre Jystad utvikla naturbetong – som dei patenterte i 1955. Ei rekkje bygg av Viksjø er vortne oppførte med naturbetong, deriblant høgblokka (1955–58) og Y-blokka (1970), Hydrobygget (1960–63), Standard Telefon og Kabelfabrik (1968) og Bergen rådhus (1971–74).

Teknikk
-------

Støypemetoden inneber å fylla forskalinga fyrst med tilslag av småstein – som regel rundslipt elvegrus – for så å fylla hulromma med sement. Etter at blandinga har storkna, vert betongfasaden sandblåst for å gjeva han eit grovare uttrykk ved at tilslaget av rundslipt elvegrus vert framheva. Til skilnad frå rein betong brukt i brutalismen i same periode, skapar naturbetong eit mykje meir variert og levande uttrykk.

Kjelder
-------

1. 1 2  Morten, Ryen, «Sosialdemokratiets høyborg skal bli som ny», *www.statsbygg.no*, henta 10. november 2023
2. ↑  Elisabeth Seip (25. november). *REGJERINGSKVARTALET ETTER 22.7.2011* (PDF). Oslo.
3. ↑  Viksjø, Erling: «Det nye regjeringsbygget». *Byggekunst* 1-1959, s. 4-5.
4. ↑  Søberg, Martin (12. oktober 2021). «Espen Johnsen: Erling Viksjø: Eksperimenter i form og betong». *Kunst og Kultur* (på norsk) **104** (3): 182–184. ISSN 0023-5415. doi:10.18261/issn.1504-3029-2021-03-05.

* *Delar av denne artikkelen bygger på «Naturbetong» frå Wikipedia på bokmål, den 17. november 2023.*
Koordinatar: 70°39′44″N 23°40′51″E﻿

**Alhidaya Islamic Center** er ein moské i Hammerfest i Finnmark fylke. Moskéen er den største i Nord-Noreg.

Moskébygningen i Storgata var tidlegare kjend som Folkets Hus. Han har vore eigd av arbeidarrørsla sidan han vart bygd på 1950-talet, og har mellom anna vorte leigd ut til selskap og fest. Våren 2014 kjøpte Hammerfest Muslimske Senter bygget for 600 000 kroner. Lokala vart pussa opp for oppimot 1,4 millionar kroner og moskéen opna september 2014.

Det er også oppretta ein muslimsk gravplass i eit avgrensa hjørne av Fjordadalen gravlund ved Rypefjord i Hammerfest kommune.

Kjelder
-------

1. ↑  «Folkets hus i Hammerfest solgt billig – kjøper er fortsatt hemmelig». *Nordlys*. 10. mai 2014. Henta 4. august 2017.
2. ↑  «Her åpnes Nord-Norges største moské». ABC Nyheter. 11. august 2014. Henta 4. august 2017.
3. ↑  «Etablerer størst moskè i nord». Norsk rikskringkasting. 11. august 2014. Henta 4. august 2017.
4. ↑  «Får muslimsk gravplass». *Finnmarken*. 20. august 2014. Henta 4. august 2017.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Nettstaden til senteret
**Jonas Pedersen** (20. september 1871–1953) var ein norsk jurist som var amtmann i Nordland frå 1913, eit embete han hadde til han i 1921 vart fylkesmann i Aust-Agder.

Jonas Pedersen var son til Bernt Pedersen i Stavanger, ein kar som i si levetid tid var både bakarmeister, kemner, bankstyrar med meir. Sjølv vart han student i 1889 og offiser frå krigsskulen i 1890. I 1893 vart han cand.jur. og byrja året etter som sakførar før han 1895-98 var sorenskrivarfullmektig i Søre Helgeland. Deretter var han fut i Lofoten og Vesterålen frå 1898 til 1910. I 1910 vart han utnemnd til politimeister i Lofoten og Vesterålen og året etter oppsynssjef ved Lofotfisket. Han var ordførar i representantskapet i Vågan Sparebank frå 1900 til 1913.

År 1913 vart Pedersen amtmann i Nordland, flytta då til Bodø. Også i Bodø tok Pedersen på seg ei rekke verv. Han var medlem av kontrollkommisjonen for Rønvik sinnsjukeasyl frå 1917 til 1922, medlem 1918-22 av styret for Noregs Bank si avdeling i byen og styremedlem for Glomfjord kraftanlegg frå 1920.

Frå 1921 var Pedersen fylkesmann i Aust-Agder. I 1925 vart han formann i Aust-Agder kraftverks styre og i 1928 formann i forstandarskapet for Nedenes Sparebank. Frå 1934 var han formann i tilsynskommisjonen for Sørlandsbanen. Han gjekk av i 1942 etter 21 år som fylkesmann i Aust-Agder. Omtrent samstundes sa han frå seg alle verv han hadde teke på seg.

Pedersen var medlem av heradsstyret i Vågan frå 1902 til 1907, ordførar i Vågan perioden 1911-13. Både 1910-12 og 1913-15 var han varamann til Stortinget for Venstre i Lofoten krins, han møtte i 1914-sesjonen i staden for Edvard Joakimsen. Perioden 1928-30 var han 3. representant frå valkrinsen som omfatta dei åtte bykrinsane i Telemark og Aust-Agder. I 1914 var han medlem av næringskomite nr 2, 1928-30 av finanskomiteen. Pedersen var elles formann i den departementalt oppnemnde Lofotkomiteen av 1909-11.

I 1936 vart Pedersen tildelt St. Olavs Orden. Året etter fekk han Aust-Agder Landbruksselskaps medalje for sitt arbeid for bondenæringa i fylket.

Han døydde i 1953.

Kjelde
------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Foto av Steffenone frå kring 1860.
**Balbina Steffenone** (namna også skrivne **Bina** og **Steffanon** eller **Steffenoni**, 1825-1896) var ein italiensk sopran på 1800-talet.

Ho var fødd i Torino, og studerte i Bologna under Teresa Bertinotti. Etter å ha sunge fleire stader i Italia, var ho ved Royal Opera House og Covent Garden i London frå 1845 til 1847, og drog deretter til Nord-Amerika, der ho blei verande i sju år. Ho opptredde frå Boston til Mexico by og Havana, og var hovudsongar i selskapet til Giovanni Bottesini kring 1850. Med han var ho involvert i den andre framføringa av den meksikanske nasjonalsongen i september 1854.

Ho song i den amerikanske premieren av *Il trovatore* ved Academy of Music i New York, og delte rollene til Leonora og Ines i denne produksjonen. Då ho kom tilbake frå Cuba i 1855 spelte ho Lucrezia Borgia i operaen med same namn, og blei kalla «ein av dei få som er verdt å velkoma igjen» i *New York Times*; men meldaren Richard Grant White skreiv at røysta hennar hadde forverra seg til «eit forvirra skrik».

Ho fortsette karrieren i Europa, og var i Wien i 1859 og Napoli i 1860-61, der ho skapte *Morosina* av Errico Petrella. Ho skal ha pensjonert seg i 1862, men tok òg del i premieren av ca (Vincenzo Battista) sin *Giovanna di Castiglia* på Teatro San Carlo i Napoli i 1863.

Ho døydde i Napoli i 1896.

Kjelder
-------

1. 1 2  Giacomo Meyerbeer (2004). «October 1857». *Briefwechsel und Tagebücher* (på tysk). Walter de Gruyter. ISBN 3-11-018030-8. Henta 26. august 2007.
2. 1 2 3 4 5 6  Giacomo Meyerbeer (2004). Robert Ignatius Letellier, red. *The Diaries of Giacomo Meyerbeer*. Fairleigh Dickinson University Press. s. 63. ISBN 9780838638453.
3. ↑  Katherine K. Preston (2001). *Opera on the Road: Traveling Opera Troupes in the United States, 1825–60*. University of Illinois Press. ISBN 9780252070020.
4. ↑  Mal:Almanacco
5. ↑  Vera Brodsky (1999). *Strong on Music: The New York Music Scene in the Days of George Templeton Strong, 1836–1875*. University of Chicago Press. ISBN 9780226470108. Henta 26. august 2007.
6. ↑  Mal:Almanacco

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* BNF
* BNF (data)
* ICCU

 |
**Even Larssen Glestad** (5. juli 1828–12. oktober 1902) var ein lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Veldre i Hedmark. Han var medlem av Venstre.

Glestad var son til ein gardbrukar. Han var fyrst lærar i omgangsskule, sidan i ein privatskule driven av kapellanen i Stange. Deretter lærar på ein høgre skule for allmugen i Stange, ein skule styrt av kyrkjesongaren i prestegjeldet. Han var så krambudreng i sju år på Røros og på Lillehammer, og nokre år rekneskapsførar for Veldre brenneri. År 1856 vart han gardbrukar på Dalaust i heimbygda Veldre, før han i 1879 tok over farsgarden Glestad.

Glestad var medlem av heradsstyret i Ringsaker 1857-69 og 1873-85, ordførar var han frå 1877 til -83. Medlem av forlikskommisjonen 1867-85, og formann i matrikkelkommisjonen i heradet. Formann i Hedemarkens fogderis landbruksforening.

Glestad representerte Hedemarkens amt på Stortinget frå 1880 til 1900. Han var 1880-85 medlem av protokollkomiteen, 1883-1900 av fullmaktskomiteen, 1886-1900 av tollkomiteen, samt 1889-1900 av valkomiteen. Perioden 1889-1900 var han med i Lagtinget, frå 1891 i eigenskap av president. Elles var han medlem av jurykommisjonen 1882, av traktatkomiteen 1890-91, og frå 1893 av riksskattekommisjonen.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Biografisk informasjon om Even Glestad NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* PolSys

 |
**Nils Jørgen August Mikalsson Kulstad** (15. januar 1866–17. desember 1947) var ein norsk gardbrukar, bankmann og stortingsmann for partiet Venstre frå Vefsn i Nordland. Nils Isaksson Kulstad var farfar hans.

Kulstad var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han amtsskulen, før han tok over farsgarden i 1887. Frå 1904 var han i tillegg kasserar i Vefsn Sparebank.

Kulstad var medlem av heradsstyret, ordførar 1895-96 og 1902-04. Også varaordførar og skulestyreformann. Frå 1893 til han i 1904 vart kasserar i sparebanken, var han styreleiar i same banken.

Valperiodane 1910-12 og 1913-15 representerte Kulstad Nordre Helgeland krins på Stortinget. Han var medlem av landbrukskomiteen. Etter å ha vore ute av Stortinget i tre år, vart han hausten 1918 vald for ein ny periode frå einmannskrinsen Nordre Helgeland og i 1921 attvald frå den nye fylkeskrinsen Nordland. Alle desse seks åra 1919-24 sat han Skog- og vassdragskomiteen.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Stortingsbiografi
**Joker Out** er ei slovensk guttegruppe innan poprock-sjangaren. Bandet blei dannet i 2016 og har sidan blitt eit av dei mest populære banda i Slovenia og har mottatt fleire musikkprisar for årets nykommarar og årets utøvarar. Dei representerte Slovenia i Eurovision Song Contest 2023 med låten «Carpe Diem».

Bakgrunn
--------

Joker Out blei danna i mai 2016, etter oppløysinga av bandet Apokalipsa, der Bojan Cvjetićanin, Martin Jurkovič, Matic Kovačič og Luka Škerlep spelte. Tre av Apokalipsa-medlemmane – Cvjetićanin, Jurkovič og Kovačič – gjekk saman om å danne eit nytt band og fekk med seg Kris Guštin og Jan Peteh frå gruppa Bouržuazija. Dei kalte det nye bandet Joker Out.

Kort tid etter hadde Joker Out si fyrste offentlege framsyning, på *Festival na gaj*, og i november same år slapp dei sin fyrste singel, «Kot srce ki kri poganja», som dei også spelte inn sin fyrste video til. De påfølgjande åra turnerte bandet på ulike festivalar og spelte konserter over heile Slovenia. 

Etter åtte månaders pause kom oppfølgjarsingelen «Gola» i september 2019, og sidan følgde ytterlegare tre singlar fram til sommaren 2021.

### Endringar i gruppa

Jure Maček erstatta trommeslagar Matic Kovačič i 2021, og i oktober 2022 forlot bassist Martin Jurkovič bandet på grunn av studium i utlandet. Gruppa fortsatte som kvartett, men har sidan knytta til seg Nace Jordan som bassist under konsertar og framsyningar.

### Eurovision Song Contest

Bandet har sidan 2020 utvikla seg til å bli eit av dei mest populære banda i Slovenia. Dei har vunne to Gullfløyter, ein årleg slovensk musikkpris, for «årets nykommarar» i 2020 og «årets utøvarar» i 2021. I desember kunngjorde den slovenske ålmennkringkastaren RTVSLO at Joker Out skulle representere landet i Eurovision Song Contest 2023 i Liverpool. Dei deltok med låten «Carpe Diem» og enda på 21. plass i finalen.

Medlemmar
---------

### Noverande medlemmar

* Bojan Cvjetićanin (vokal)
* Kris Guštin (gitar)
* Jan Peteh (gitar)
* Nace Jordan (bass)
* Jure Maček (trommer)

### Tidlegare medlemmar

* Martin Jurkovič (bass)
* Matic Kovačič (trommer)

Referansar
----------

1. 1 2  «Sloveniahas spoken: It’s ‘Joker Out’ for Liverpool 2023». *eurovision.tv* (på engelsk). 8. desember 2022. Henta 18. desember 2022.
2. ↑  «Magicjanuar». prulcek.si. 1. desember 2016. Arkivert frå originalen 3. juli 2022. Henta 18. desember 2022.
3. ↑  Macuh, Špela (18. juni 2022). «NaEXIT tudi Joker Out, Senidah in Noctiferia». *Rocker.si* (på slovensk). Arkivert frå originalen 28. oktober 2022. Henta 18. desember 2022.
4. ↑  Katja Dobrijević (11. oktober 2022). «Vsakdan prvi - 24ur.com». *www.24ur.com*. Henta 18. desember 2022.
5. ↑  «Zlatepiščali prejeli Joker Out, Koala Voice, Dan D in Marko Brecelj». *rtvslo.si* (på slovensk). Henta 18. desember 2022.
6. ↑  «JokerOut». *eurovision.tv* (på engelsk). Henta 18. mai 2023.

* *Denne artikkelen bygger på «Joker Out» frå Wikipedia på bokmål, den 2. desember 2022.*