recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Nydalen videregående skole** er ein offentleg vidaregåande skule i Nydalen i bydelen Nordre Aker i Oslo, offisielt opna 22. august 2011 av ordførar i Oslo, Fabian Stang. Skulen har i dag omtrent 900 elevar som er fordelt på tre ulike studieretningar: helse- og oppvekstfag, studiespesialiserande og service og samferdsel. Der er 165 tilsette på skulen. Rektor er Linn Siri Jensen.

Historie
--------

Planlegginga av skulen byrja i 2007. Det norske selskapet Avantor, som er den store eigaren av grunn og bygningar i Nydalen, vart tildelt oppdraget å bygge skulen, og Link Arkitektur teikna bygget.

Skulebygget
-----------

Skulebygget er på 14 175 kvadratmeter fordelt på seks etasjar, der to er under jordyta og fire over:

**U2:** Her finst det ein handballhall av internasjonal størrelse samt garderobar og eit toppmoderne styrkerom.

**U1:** Her finst det tribunar til hallen samt samlingsrom og eit auditorium som blir brukt ved til dømes elevråd.

**Hovudetasjen:** Her er det eit stort bibliotek som er kopla til bydelsbiblioteket (Deichmanske bibliotek) samt IKT-avdeling, informasjonsdisk, klasserom for programfag og ei stor elevkantine og lærarkantine. Kantina er drifta av Avantor.

**1. etasje:** Her held helse- og sosialfag til. Det gjer også elevane med særleg tilrettelegging grunna hørsels- eller annan funksjonshemming. Leiingen av skulen held også til i denne etasjen.

**2. etasje:** Her held studiespesialiserande gruppe til. Kvart trinn har sin eigen base med leseplassar. Det finst ei moderne realfagsavdeling som er mykje brukt av elevane ved skulen.

**3. etasje:** Her held samferdsle- og servicegruppene til og lærarane har kontora sine her. I etasjen er det takterrassar som blir brukt dagleg sommarstid av både elevar og lærarar.

Skulemotto
----------

Mottoet til skulen er «Moderne - fleksibel – ambisiøs»
**Saltenergi** eller **saltkraft** er ei nemning på ei type fornybar energi. Det skjer forsking på korleis denne energikjelda kan utnyttast til generering av elektrisk energi. Energien kjem av utnytting av osmose når ferskvatn frå elver møter saltvatn frå havet.

Ein kan nytta saltenergi ved elveutløp som renn ut i havet. Det er ein osmotisk trykkforskjell mellom ferskvatn og saltvatn på om lag 27 bar. Dette svarer til om lag 270 meters fall. 
Det finst fleire metoder for å vinna ut denne energien. Dei to måtane som er mest aktuelle er trykkretardert osmose og omvendt elektrodialyse. Begge teknikkane er membranprosessar.
Saltenergiteknologien er blitt utvikla i Noreg sidan 1997. Energiselskapet Statkraft har samarbeidd med forskingsstiftinga SINTEF og fått støtte frå Norsk Forskingsråd og NTNU. 
Det er framleis knytt uvisse til denne energiforma, men optimistar peiker på at det same gjaldt den no svært utbreidde vindenergien.

Korleis vinn ein ut saltenergi?
-------------------------------

Prinsippet ved saltkraftverk kallar ein trykkretardert osmose (TRO). Dette går ut på å utnytta energien som blir frigjeven når saltvatn og ferskvatn blir blanda med kvarandre. Dette skjer ved at dei to vasstypane blir førte inn i kvart sitt kammer skilt av ein membran. Salt vil ikkje kunne trenga gjennom membranen, så ferskvatnet vil danna eit så stort trykk at det kan driva rundt ein turbin. Brakkvatnet som blir produsert ved dette høge trykket kan bli utnytta til å generera elektrisk energi.

Ein sikker og miljøvennleg energikjelde
---------------------------------------

Fordi ein ikkje er avhengig av vêr og vind blir saltenergi sett på som ein sikker energikjelde som kan brukast kontinuerleg. Han ureinar ikkje, men kraftverka vil sjølvsagt vera inngrep som kan øydeleggja urørt natur. Men saltkraftverk kan kombinerast med vasskraftverk som allereie finst slik at desse inngrepa blir mindre merkbare. Dei kan òg skjulast ved å ligga i fjellet.

Verdas første feltlaboratorium på saltenergi
--------------------------------------------

5. juni 2003 opna Statkraft med støtte frå NTNU, SINTEF og Norges forskningsråd eit feltlaboratorium på saltenergi på Sunndalsøra. I dette laboratoriet har ein prøvd ut ulike membranar for å finna ut kva for ein som yter best, kva ein må vedlikehalda og kor lenge dei held. I desse testane har dei nytta vatn frå Aura kraftanlegg og saltvatn frå Sunndalsfjorden. Ved hjelp av desse forsøka er ein eitt skritt nærare å henta ut energi.

Komplette saltkraftverk
-----------------------

Det finst førebels ingen komplette saltkraftverk som er sette i drift. Bygginga av det første, vesle (10 kW) saltkraftverket er planlagd å starta i Noreg (på Tofte i Hurum) sommaren 2008. Statkraft vurderer å etablera eit fullskala, kommersielt saltenergianlegg i 2015.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Saltkraft Arkivert 2008-11-09 ved Wayback Machine. Statkraft
**Nikolaj Mikhailovitsj Karamzin** (12. desember 1766–3. juni 1826) var ein russisk forfattar, språkvitar og historikar. Han vert rekna som ein russisk Michelet, Gibbon, Geijer, Zacharias Topelius. Gjennom sine historieverk gav han ideologisk stønad til den konservative gruppa i den russiske adelen som var imot tsaren sine reformer.

Liv og gjerning
---------------

Karamzin var fødd i Mikhailovka i guvernementet Simbrisk, og stamma frå tatarar. Etter eit års krigsteneste byrja han i 1784 på litterære studiar. År 1789 la han ut på ei reise gjennom Tyskland, Sveits, Frankrike og England, skildra i den epokegjerande *Brev frå ein russisk reisande* (*Pisma russkogo putesjestvennika*), som han publiserte 1791-92 i sitt eige tidsskrift, *Moskovskij Journal*.

Allereie i 1787 omsette han Shakespeares *Julius Caesar* og Gotthold Ephraim Lessings *Emilia Galotti*. Gjennom ei samling filantropisk sentimentale landsbynoveller; *Bednaja Liza* (*Den arme Liza*, 1792), ytte han sitt til moderniseringa av den skjønnlitterære prosaen på russisk. Attåt gav han ut sterkt idealiserte, historiske forteljingar som *Borgmeisterinna Marfa*, *Natalia bojardottera* og fleire.

### Historieforfattar

Karamzin gjekk over til historiske studiar og vart i 1803 rikshistoriograf. Under den store brannen i Moskva i 1812 vart heile biblioteket hans øydelagt, men manuskriptet til det monumentale livsverket hans, *Istorija Gosudarstva Rossijskago* (Det russiske rikets historie; 11 band, 1816-24), vart redda. Verket burde elles ha heitt «Dei russiske tsarane si historie til 1611».

Karamzin rosa det russiske sjølvherskardømet og den konservative ånda til riksstyringa. Sett vekk frå dei verdfulle notane, manglar Karamzins historie vitskapleg karakter, men stilistisk var ho i si tid eit meisterverk. Den same konservative tendensen finst i hans filosofiske og politiske småskrift, der i mellom den merkelege minneboka hans; *Om det gamle og det nye Russland* (skrive 1811, trykt i 1861). I skriftet ytra han seg skarpt mot Mikhail Speranskijs «liberale nyhetsmaken» og imot alle kompromiss i det polske spørsmålet.

Gjennom si ortodoks-religiøse og nasjonalkonservative oppfatning, og med sin sterke personlegdom og stilistiske kunst, fekk Karamzin stor innverknad på den kulturelle utviklinga i Russland som grunnleggjar av retninga «offisiell narodnost», det vil seie tsaristisk nasjonalisme på ortodoks, folkeleg grunn.

Han døydde i St. Petersburg i 1826.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Nikolaj Karamzin» frå Wikipedia på engelsk, den 29. januar 2011.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Nikolaj Karamzin**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS

 |
Koordinatar: 59°17′8.5236″N 18°16′26.544″E﻿

Grand Hotel Saltsjöbaden
**Saltsjöbaden** er ein svensk tettstad i Nacka kommun i Stockholms län i landskapet Södermanland. I 2005 hadde tettstaden 8 397 innbyggjarar. 

Saltsjöbaden omfattar Neglingeön, ei halvøy på 75 hektar som ligg mellom Baggensfjärden og Neglingeviken og er landfast via eit nes ved Rösunda. I tillegg kjem området vest for Neglingeviken til Lännerstasundet og Baggensstäket i nord og til Erstaviken i sør.

Staden er bl.a. kjend for Saltsjöbadsavtalen som blei inngått 20. desember 1938 mellom Landsorganisationen i Sverige og Svenska Arbetsgivareföreningen.

Saltsjöbaden er òg kjend for kyrkja, Uppenbarelsekyrkan, oppført etter teikningar av Ferdinand Boberg og utsmykka av mellom andre Carl Milles (koparportar m.m.) og Olle Hjortzberg (freskomalerier). 

I 1948 blei det arrangert ei delturnering i verdsmeisterskapen i sjakk, ein såkalla intersoneturnering. Denne var vunnen av David Bronstein frå Sovjetunionen, og dette var hans første store internasjonale turneringssiger. Karl Gerhard hadde villaen sin på Strandpromenaden i Saltsjöbaden.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Saltsjöbaden» frå Wikipedia på bokmål, den 7. juli 2012.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**Nicolai Schei** (9. mai 1901–25. mai 1985) var ein norsk jurist og embetsmann frå Førde i Sunnfjord. Frå 1945 til 1971 var han fylkesmann i Sogn og Fjordane, og han er blant anna kjend for arbeidet med å revidere kommunegrensene i Noreg.

Familie
-------

Foreldra til Nikolai Schei var lensmann Per Schei (1872–1960) og Johanne Schei (1874–1963). Han gifta seg med med Othilia Helberg Christensen, dotter av fylkesmann Ingolf Elster Christensen og Else Marie Helberg. Bror til Nikolai Schei var Andreas Schei.

Utdanning
---------

Nikolai Schei vart uteksaminert frå Bergen Handelsgymnasium i 1919, tok examen artium som privatist 1925 og vart cand.jur. i 1928.

Arbeid
------

Nikolai Schei jobba som lensmannsbetjent hjå faren og kontorbetjent ved Bergen skifterett fram til han fullførte examen artium. Ved sidan av studier i jus jobba han som arkivarassistent i Justisdepartementet. Etter dette jobba Nikolai Schei som dommarfullmektig hjå sorenskrivaren i Sunnfjord, fylkesfullmektig i Møre og Romsdal (1929–31) og i Oslo og Akershus fylke (1931–34), som sekretær i Akershus fylkesskattestyre, inspektør i det nyoppreta Riksgjeldsmeklingsinstituttet (1934-39), og sjef for Provianterings- og rasjoneringsdirektoratet i det nyoppretta Forsyningsdepartementet (1939-1945).

Då Noreg i 1945 igjen vart fritt etter 2. verdskrig vart Schei fyrst rådmann for Forsynings- og gjenreisingsdepartementet før han i september 1945 vart utnemnd til fylkesmann i Sogn og Fjordane. Denne stillinga hadde Nikolai Schei til ha pensjonerte seg i 1971.

Schei-komiteen
--------------

Nikolai Schei vart i 1946 formann i Kommuneinndelingskomiteen av 1946, betre kjend som Schei-komiteen. I perioden 1946 til 1962 publiserte komiteen ein rapport på 18 band. Innstillingane frå komiteen la blant anna grunnlaget for ei stortilt kommunesamanslåing. Talet på kommunar i Noreg vart redusert frå 747 (1930) til 454 (1967).

Verv og utmerkingar
-------------------

Nikolai Schei var med i Dansk–norsk samarbeidsfond 1945–54, styret i Direktoratet for fiendtlig eiendom, styret for A/S Årdal Verk, rådet for Nansenskolen og Norges industriforbunds meglingsutvalg, samt utvalet for funksjons- og skatteutjevningsspørsmål 1969–75.

Nikolai Schei var kommandør med stjerne av St. Olavs Orden, kommandør av 1. klasse av den danske Dannebrogordenen og av den svenske Nordstjärneordenen og fekk storkors av den islandske Falkeordenen.

Kjelder
-------

* Alkunne: Nikolai Schei
* Rolf Normann Torgersen, Store Norske Leksikon: Nikolai Schei
* Kjerstin Risnes, Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane: Schei-komiteen på nett
Koordinatar: 49°15′S 70°12′E﻿

**Courbethalvøya** eller **Péninsule Courbet** er ei stor halvøy nordaust på hovudøya, Grande Terre, i den subantarktisk øygruppa Kerguelen sør i Indiahavet. På sørkysten av halvøya ligg den franske forskingsstasjon Port-aux-Français, den einaste permanente busetnaden på øygruppa. Tidlegare låg det eit observatorium på Molloy, 10 km vest for Port-aux-Francaer langs nordkysten av Morbihanbukta, oppretta 7. september 1874 av ein amerikansk ekspedisjon leia av G. P. Ryan for å observere Venuspassasjen i 1874.

Miljø
-----

### Geografi

Courbethalvøya er relativt flat og består hovudsakleg av avsetningar frå isbrear. På austsida er ikkje høgda høgare enn 200 meter over havet, medan vestsida er meir kupert med høgder opp mot 500 moh. Ho inneheld mange myrer, men i dei indre områda er det meir tørt og med lite vegetasjon. Halvøya er kring 55 km lang og kring 10 km brei i vest og meir enn 20 km brei lenger aust. Sørkysten av halvøya dannar nordsida av Morbihanbukta. På søraustsida ligg Norwegian Bay. Det austlegaste neset på halvøya, og på Grande Terre, er Cape Ratmanoff, og nord på dette neset ligg Marlysjøen. Litt lenger nord ligg Cape Digby, som er nordaustenden på halvøya. Det nordlegaste punktet på halvøya er Cape Cotter.

### Viktig fugleområde

Mykje av halvøya har av BirdLife International status som viktig fugleområde (IBA) på grunn av dei mange fuglane som hekkar her, særleg sjøfuglar. Minst 22 artar hekkar her. Tre store koloniar med kongepingvinar finst på nordvestkysten, med i alt 172 400 par. Det er fleire gulltoppingvinkoloniar langs nordkysten. Det indre av området er viktig for den største populasjonen av kerguelenand. Det finst kring 300 par vandrealbatrossar og opp til 800 par nordkjempepetrellar. Her finst òg mykje hekkande bøylepingvinar, kerguelenskarv, maskeslirenebb, sørhavsjo, kerguelen- og sørhavsterne, og taremåser.

Her finst òg den største ynglestaden for sørleg elefantsel i øygruppa med 43 782 hoer i 1997. På halvøyar er det òg ein ynglande koloni med antarktisk pelssel.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Courbethalvøya» frå Wikipedia på engelsk, den 6. januar 2013.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. 1 2 3  BirdLife International. (2012). Important Bird Areas factsheet: Péninsule Courbet. Henta frå  on 17. oktober 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**County Tyrone** (irsk *Contae Thír Eoghain*) er eit av seks grevskap i Nord-Irland nordaust på Irland i provinsen Ulster. 

County Tyrone grensar til Fermanagh i sørvest, Londonderry i nordaust, Armagh i søraust. I aust ligg Lough Neagh. Av grevskap i Republikken Irland grensar Tyrone til Donegal i nordvest og Monaghan i sør. 

Tidlegare var grevskapet større, og inkluderte den delen County Londonderry som ligg aust for elva Foyle. 

Det er det største av dei seks grevskapa i Nord-Irland. Etter endringane i lokalstyreordninga har ikkje grevskapet lenger noko administrativ funksjon. Tyrone er delt i fire distrikt: Cookstown, Dungannon, Omagh og Strabane. I tillegg er ein mindre del av grevskapet inkludert i distriktet Fermanagh.

Byar og landsbyar i County Tyrone
---------------------------------

Den tradisjonelle administrasjonsbyen i Tyrone er Omagh. Andre store byar er Strabane, Dungannon og Cookstown. Av mindre byar finn ein Fivemiletown, Castlederg, Coalisland, Donaghmore, Ardboe, Pomeroy og Carrickmore.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «County Tyrone» frå Wikipedia på engelsk, den 25. oktober 2007.*


| * v
* d
* e
Grevskap i Irland |
| --- |
| Connacht | Galway | Leitrim | Mayo | Roscommon | Sligo |
| Munster | Clare | Cork | Kerry | Limerick | Tipperary | Waterford |
| Leinster | Carlow | Dublin | Kildare | Kilkenny | Laois | Longford | Louth | Meath | Offaly | Westmeath | Wexford | Wicklow |
| Ulster | Antrim \* | Armagh \* | Cavan | Donegal | Down \* | Fermanagh \* | Londonderry \* | Monaghan | Tyrone \* |
| \* Grevskap i Nord-Irland (andre grevskap er i Republikken Irland) |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
Melfjorden i Rødøy i bakgrunnen. Saltfjellet går heilt ut til kysten og dannar ein barriere for dyre- og planteliv, mellom anna norsk gran og hoggorm.
**Saltfjellet** er eit fjellområde i Nordland som skil dei to landskapa Helgeland og Salten frå kvarandre. Dette er ei av dei største fjellkjedene i Noreg og staden der polarsirkelen skjer seg gjennom landet. Fjellkjeda er ein del av sju kommunar. I nord finn ein Saltdal, Bodø, Beiarn og Gildeskål, i vest ligg Meløy og Rødøy og i sør ligg Rana. 

Det høgaste fjellet er Ølfjellet på 1751 meter over havet. Saltfjellet strekkjer seg frå kysten til grensa av Sverige. Isbreen Svartisen ligg på Saltfjellet. Svartisen er eigentleg to isbrear der Glomdalen med elva Glomåga skil dei to delane. Den vestlege Svartisen er den nest største isbreen på det norske fastlandet og er ein del av Saltfjellet-Svartisen nasjonalpark. Totalt er 2587 kvadratkilometer verna. Fleire lange dalar går ut frå fjellet, som Dunderlandsdalen og Blakkådalen frå sørsida, og Saltdal og Beiardalen på nordsida. Den austlege delen av fjella dannar eit platå som heller svakt nedover, og det er her E6 og Nordlandsbanen kryssar fjellet. Både vegen og jernbanen går gjennom Dunderlandsdalen og Saltdalen. Det høgareliggande vegstrekket vert ofte råka av snøstorm om vinteren. Den vestlege delen av Saltfjellet er meir alpint og bratt. Her går Engabreen, ein brearm av Svartisen, nesten heilt ned til fjorden. 

Hytter på Saltfjellet ved Bjellåvasstua, 720 moh.

Transport
---------

Det er to hovudruter over fjellet, bilvegen E6 og jernbanelinja Nordlandsbanen. E6 opna i 1937 og vart asfaltert i 1972. Fram til 1968 var vegen stengd om vinteren. Jernbanelinja vart bygd over fjellet under den andre verdskrigen og opna i 1947.

Godstog på Nordlandsbanen (Lønsdal-Bolna)
E6 i mai.

Bakgrunnsstoff
--------------

* DNT sine fjellhytter Arkivert 2011-05-19 ved Wayback Machine.
* Rødøy kommune om Saltfjellet[*daud lenkje*] med bilete

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* GeoNames

 |
**John Fredrik Mikaelsson** (6. desember 1913–16. juni 1987) var ein svensk friidrettsutøvar frå Kristinehamn som i 1948 og 1952 vart olympisk meister i 10 km kappgang. Han døydde i Placer County i delstaten California i USA.

Mikaelsson vart i 1946 europameister på 10 km på Bislett stadion i Oslo. To år etter vann han gullmedaljen på 10 km under dei olympiske sommarleikane i London, der landsmannen John Ljunggren gjekk til topps på 50-kilometeren. I 1950 kom Mikaelsson i mål til bronsemedalje på 10 km, frågått av sveitsaren Fritz Schwab og Emile Maggi frå Frankrike. Under Sommar-OL 1952 i Helsinki forbetra Bruno Junk frå Sovjetunionen den olympiske rekorden på 10 km, og stod dermed fram som favoritt før finalen. I finalen tok derimot Mikaelsson tilbake den olympiske rekorden då han vann med tida 45.02,8, framfor Schwab og Junk.

Mikaelsson sette frå 1936 til 1945 seksten verdsrekordar i kappgang på bane, alle på kortare strekningar opp til 10 km. Han vann i alt 13 svenske meisterskapstitlar.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* EM 1946 i Oslo: Gullmedalje – 46.05,2, framom Fritz Schwab (47.03,6)
* OL 1948 i London: Gullmedalje – 45.13,2, framom Ingemar Johansson (45.43,8)
* EM 1950 i Brussel: Bronsemedalje – 46.48,2
* OL 1952 i Helsinki: Gullmedalje – 45.02,8, framom Fritz Schwab (45.41,0)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «John Mikaelsson» frå Wikipedia på tysk, den 3. august 2018.*

* *Denne artikkelen bygger på «John Mikaelsson» frå Wikipedia på svensk, den 3. august 2018.*
**Dmitrij A. Glukhovskij** (fødd 12. juni 1979) er ein russisk forfattar og journalist, kjend for romaner innan sjangrane science fiction og magisk realisme. Han byrja med si første bok *Metro 2033*, då han var 18 år gammal, og publiserte ho på internettsida si i 2002, gratis tilgjengeleg for alle. Boka har vorte eit interaktivt eksperiment med over 3 millionar lesarar over heile verda. Ho vart trykt i 2005 i Russland. Sidan har det vorte laga ein spelversjon av boka for Xbox 360, Playstation 3 og Microsoft Windows. 

I 2007 vart *It's Getting Darker* publisert, fulgt av *Metro 2034* i 2009, bestselgar i Russland det året, også gratis tilgjengeleg på nett. Deretter i 2010 gav han ut satiriske soger om Russland i dag - *Stories about Motherland*. Som journalist har Dmitrij Glukhovskij arbeidd for Euronews i Frankrike, Deutsche Welle og Russia Today. 

*Metro 2033* vart oversatt til norsk av Dagfinn Foldøy og utgjeven i 2012.

Referansar
----------

Fotnotar

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS

 |
| Courbevoie |
| --- |
| Styresmakter |
| Land Region  Departement | Frankrike  Île-de-France Hauts-de-Seine |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  4,17 km² |
| Innbyggjarar  - By (2006)   - folketettleik | 80 710   19 355/km² |
| Koordinatar | 48°53′49″N 02°15′23″E﻿Koordinatar: 48°53′49″N 02°15′23″E﻿ |
| Høgd over havet | 40 m |
| Diverse anna |
| **Heimeside:** www.ville-courbevoie.fr |

**Courbevoie** er ein kommune og by i dei nordvestlege forstadane til Paris i Frankrike. Han ligg 8,2 km frå Paris sentrum i departementet Hauts-de-Seine, og har eit folketal på om lag 80 000 innbyggjarar fordelt på om lag 4 km². Dermed er Courbevoie ein av kommunane i Europa med størt folketettleik. 

La Défense, Paris sitt forretningsstrøk med dei høgaste bygningane i storbyområdet, ligg i den sørlege delen av Courbevoie (distriktet ligg òg i Puteaux og Nanterre).

Namn
----

Namnet Courbevoie kjem frå det latinske ordet *Curva Via* og tyder «svingete hovudveg», visstnok ein referanse til ein romersk veg frå Paris til Normandie, som hadde ein skarp sving over åsen der Courbevoie ligg.

Bakgrunnsstoff
--------------

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**John Norem** (11. november 1888–12. mai 1976) var ein norsk sakførar, høgsterettsadvokat og politikar frå Stavanger. Han var ordførar i Stavanger, stortingsrepresentant for Høgre og fylkesmann i Rogaland.

Norem var kjøpmannsson. Han tok i 1912 juridisk embetseksamen og etablerte deretter sakførarforretning i heimbyen, der han arbeidde som sekretær for Vestlandske Hermetikkfabrikkers Forening og De norske Hermetikkfabrikkers Landsforening. Frå 1916 til 1919 var han i tillegg leiar i Hermetikkfabrikkenes Importforening. I 1935 tok han over som styreformann i Rosenberg Mekaniske Verksted.

Norem engasjerte seg politisk i og for partiet Høgre. I 1916 vart han vald inn i bystyret i Stavanger, og vart der verande til 1931. Åra 1922-25 var han ordførar. Norem møtte så fyrste gongen på Stortinget nokre veker i 1924 som vararepresentant frå valkrinsen Kristiansand, Mandal, Flekkefjord, Stavanger, Haugesund. Frå 1925 til 1933 representerte han same valkrinsen på Stortinget med fast sete. Alle desse ni åra var han nestformann i Sosialkomiteen. Han var sentralstyremedlem i Høgre frå 1927 til-34.

Norem var fylkesmann i Rogaland frå 1932 til 1941 og på ny frå våren 1945 til 1958. Han vart avsett i juli 1941 då han motsette seg Nasjonal Samling sin politikk for å overta kontrollen med kommunane.

Norem var kommandør av St. Olavs Orden frå 1952.

Kjelder
-------

* Stortingsbiografi Arkivert 2015-05-27 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
**Dmitrij Vasiljevitsj Karpov** (fødd 23. juli 1981) er ein kasakhstansk tidlegare mangekjempar frå Karaganda som vann bronsemedaljen i tikampen i så vel Friidretts-VM 2003, som Sommar-OL 2004 og Friidretts-VM 2007.

Aktiv
-----

Karpov kom over 8 000 poeng fyrste gongen i 2003. Under verdsmeisterskapen i Paris/Saint-Denis same året presterte han heile 8 374 poeng og tok bronsemedaljen, einast Tom Pappas frå USA og Roman Šebrle frå Tsjekkia sanka fleire poeng.

I Hall-VM 2004 sette Karpov asiarekord i sjukamp med 6 155 poeng og vart nummer 4. Sommaren 2004 forbetra han asiarekorden i tikamp til 8 512 poeng då han vart nest best i meistermøtet i Götzis. Deretter gjorde han sitt livs beste tikamp ved dei olympiske leikane i Aten, 8 725 poeng sikra han bronsemedaljen i tevlinga bakom nemnde Šebrle og Bryan Clay frå USA.

Under Friidretts-VM 2007 i Osaka oppnådde Karpov 8 586 poeng og tok sin tredje bronsemedalje i tikamp, Roman Šebrle vart verdsmeister framom Maurice Smith frå Jamaica. Etter å ha vorte tredjemann i sjukampen ved hall-VM 2008, makta Karpov ikkje å prestere opp mot tidlegare nivå i tikamp.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 2003 i Paris: Bronsemedalje - 8 374 poeng
* OL 2004 i Aten: Bronsemedalje – 8 725 poeng
* VM 2005 i Helsinki: Braut
* VM 2007 i Osaka: Bronsemedalje - 8 565poeng
* OL 2008 i Beijing: Braut
* VM 2009 i Berlin: Nr 21 – 7 952 poeng
* VM 2011 i Daegu: Nr 21 – 7 550 poeng
* OL 2012 i London: Nr 18 – 7 926 poeng
* VM 2013 i Moskva: Braut

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Dmitri Karpow» frå Wikipedia på tysk, den 5. juli 2021.*

* «Dmitry Karpov» (på engelsk). Olympedia. Henta 19. mars 2023.
**County Leitrim** (irsk *Contae Liatroma*) er eit grevskap i Republikken Irland nordvest på Irland i provinsen Connacht. Namnet kjem frå *liath druim*, som tyder *grå åsrygg*.

Grevskapet er av dei tynnast folkesette i Republikken Irland. Av kystgrevskapA har det òg den kortaste kystlinja, berre omkring 3 km med strand ved Bundoran. Administrasjonsbyen er Carrick-on-Shannon, ein liten by med berre 2 237 innbyggjarar (2002). Grevskapet fekk sitt første lyskryss i 2003, då eit slikt vart sett opp i Carrick-on-Shannon.

County Leitrim grensar til Donegal Bay og Donegal i nord, Fermanagh i Nord-Irland og Cavan i aust, Longford og Roscommon i sør og Sligo i vest.

Historie
--------

I keltisk tid utgjorde Leitrim den vestlege halvdelen av kongedømet Bréifne. Regionen var lenge underlagt O'Rourke-familien frå Dromahair og den heraldiske løva deira er framleis med i våpenet til grevskapet. Leitrim var nært knytt til den austlege delen av Breifne, i dag i Cavan.

På 1200-talet kom normannarane og tok det sørlege Breifne. Dei heldt området fram til dei irske landeigarane vart tvungne i eksil i 1620.

Grevskapet Leitrim vart oppretta av Sir John Perrott i 1565. Omkring 1583 definerte han grensene slik dei er i dag.

Fram til 1600-talet skal det ha vore fem store skoger i Leitrim. Desse områda er no dekte av myr. Då trea forsvann var det ikkje lenger noko som kunne halde på vatnet, og mykje av jordbruksområda er svært våte. Lokale bønder seier at jorda «ikkje vert seld i hektar, men i *gallons*». Dermed er kveg og poteter dei einaste landbruksprodukta som er egna i Leitrim, og potetnøden råka derfor området særs hardt. Det skulle ta 60 år før folkesetnaden byrja å vokse igjen etter hungersnøden.

Byar og landsbyar i Leitrim
---------------------------

* Banger
* Ballinamore
* Buckode
* Carrigallen
* Carrick on Shannon
* Dromahair
* Drumshanbo
* Drumkeeran
* Dromod
* Fenagh
* Glenfarne
* Gorvagh
* Kiltyclogher
* Kinlough
* Keshcarrigan
* Largydonnell
* Manorhamilton
* Mohill
* Rossinver
* Tullaghan

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «County Leitrim» frå Wikipedia på engelsk, den 25. oktober 2007.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Leitrim County Council
* LeitrimTourism.com
* Reiseguide for Leitrim Arkivert 2016-03-05 ved Wayback Machine.
* Leitrim GAA

| * v
* d
* e
Grevskap i Irland |
| --- |
| Connacht | Galway | Leitrim | Mayo | Roscommon | Sligo |
| Munster | Clare | Cork | Kerry | Limerick | Tipperary | Waterford |
| Leinster | Carlow | Dublin | Kildare | Kilkenny | Laois | Longford | Louth | Meath | Offaly | Westmeath | Wexford | Wicklow |
| Ulster | Antrim \* | Armagh \* | Cavan | Donegal | Down \* | Fermanagh \* | Londonderry \* | Monaghan | Tyrone \* |
| \* Grevskap i Nord-Irland (andre grevskap er i Republikken Irland) |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**Dmitrij Sergejevitsj Sjepel** (fødd 8. august 1978) er ein russisk tidlegare skeiseløpar, fødd i Leningrad, som vart europameister 2001 i Baselga di Pinè i Italia.

Karriere
--------

Sjepel tok steget opp i verdseliten i lengdeløp på skeiser då han vart tredjemann under Skeise-EM 1999 i Heerenveen, hårfint bak italienske Roberto Sighel på andreplass, men langt bak den suverene vinnaren, Rintje Ritsma frå Nederland. To år seinare vann han europameisterskapen 2001 i Baselga di Pinè, etter ein tett strid mot Bart Veldkamp, som representerte Belgia, og Ids Postma frå Nederland.

I OL-sesongen 2002 vart Sjepel nummer tre i europameisterskapen i Erfurt, bak nederlendarane Jochem Uytdehaage og Carl Verheijen. Under vinterleikane i Salt Lake City kom han inn til fjerdeplass på 5000 m, 0,12 sekund bak bronsevinnaren, og enda på sjetteplass på milløpet. Sist i OL-sesongen sikra han seg andreplassen i firkamp-VM i Heerenveen, nett som i EM vann Uytdehaage laurbærkransen. Vinteren 2003 enda Sjepel som nummer fire ved EM i Heerenveen og på sjuandeplass ved VM i Göteborg.

Sjepel la opp i 2006.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Dmitri Sjepel» frå Wikipedia på nederlandsk, den 18. mars 2017.*
Human-Etiska Föreningen sin variant av Happy Human, fellessymbolet for sekulære humanistar.
**Human-Etiska Föreningen** (HEF) er eine av to svenske humanist-organisasjonane, og er tilslutta International Humanist & Ethical Union (IHEU). HEF gjev ut *Botulf-bladet*, normalt fire nummer per år.

Foreininga blei danna som eit lokallag i Västerås i 1990 (med forkortinga HEF-V) og slutta seg til det landsomfattande Human-Etiska Förbundet (dåvarande HEF). Dette forbundet endra namn til Humanisterna i 1999. Ved årsmøtet i 2000 gjekk HEF-V inn for å gå ut av forbundet. Ved årsmøtet i 2004 tok dei avgjerda om å bli ein riksorganisasjon, og endra namn til Human-Etiska Föreningen, utan tillegget «Västerås». Dei kontakta Humanisterna for å høyra om dei hadde nokre innvendingar, noko dei ikkje hadde. Dei to laga har sterke band, og fleire felles medlemmer.

Svenske HEF er den minste human-etiske riksorganisasjonen i Norden. Norske Human-Etisk Forbund, med same forkortinga, den største.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Nettstaden til Human-Etiska Föreningen
**County Londonderry** (irsk *Contae Dhoire*) er eit av seks grevskap i Nord-Irland nordaust på Irland i provinsen Ulster. 

County Londonderry grensar til Tyrone i sør og Antrim i aust. I vest grensar grevskapet til County Donegal i Republikken Irland og i nord ligg Atlanterhavet. I søraust ligg Lough Neagh.

Den viktigaste byen, som tidlegare var administrasjonsby, er Derry eller Londonderry. Sidan 1973 har ikkje grevskapet hatt nokon administrativ funksjon, og er i den samanheng erstatta av distrikt. 

Namnet på byen og grevskapet var opphavleg Derry, men på grunn av Londonfirma si deltaking i busetnaden av Ulster fekk han nytt namn. Nordirske nasjonalistar held på det gamle namnet både på byen og grevskapet, og i Republikken Irland nyttast òg forma Derry i offisielle samanhenger. 

Grevskapet er nyare enn dei andre på øya. Det vart oppretta seinare då Coleraine vart slått saman med delar av Antrim, Donegal og Tyrone. Årsaka til dette er at byen sine styresmakter ønskte å få kontroll over omlandet, og pressa gjennom opprettinga av ei ny administrativ eining.

Byar og landsbyar i County Londonderry
--------------------------------------

* Arghadowey
* Ballykelly, Bellagy
* Castledawson, Coleraine
* Derry, Desertmartin, Draperstown, Dumananagh
* Dungiven
* Eglinton
* Feeny
* Garvagh
* Kilrea
* Limavady, Londonderry
* Maghera, Magherafelt, Moneymore
* Portstewart
* Springhill

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «County Londonderry» frå Wikipedia på engelsk, den 25. oktober 2007.*


| * v
* d
* e
Grevskap i Irland |
| --- |
| Connacht | Galway | Leitrim | Mayo | Roscommon | Sligo |
| Munster | Clare | Cork | Kerry | Limerick | Tipperary | Waterford |
| Leinster | Carlow | Dublin | Kildare | Kilkenny | Laois | Longford | Louth | Meath | Offaly | Westmeath | Wexford | Wicklow |
| Ulster | Antrim \* | Armagh \* | Cavan | Donegal | Down \* | Fermanagh \* | Londonderry \* | Monaghan | Tyrone \* |
| \* Grevskap i Nord-Irland (andre grevskap er i Republikken Irland) |
**Ron Tutt** (12. mars 1938–16. oktober 2021) var ein amerikansk trommeslagar som spelte med mange artistar, som Elvis Presley og The Carpenters.

Tutt var fødd i Dallas, og dreiv med musikk og dans frå han var tre år gammal. Han spelte opphavleg fiolin, trompet og ukulele. Først i sisteåret på high school byrja han å spela det som skulle bli hovudinstrumentet hans, trommer.

Ron Tutt prøvespelte for TCB Band («Taking Care of Business»), som var bandet til Elvis Presley. Presley likte det han høyrte og Tutt vart permanent medlem av bandet. Tutt spelte med Presley fram til Elvis døydde i 1977. 

Etter at TCB Band vart oppløyst då Elvis Presley døydde, byrja Tutt å spele trommer for Neil Diamond. Han spelte seinare med Glen Campbell, Johnny Cash, Kenny Rogers, Los Lobos, Elvis Costello. Jerry Garcia, Billy Joel, Stevie Nicks og Michael McDonald.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Ron Tutt» frå Wikipedia på engelsk, den 28. august 2014.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. 1 2 3  «Drummerworld: Ron Tutt». Henta 28. august 2014.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Ron Tutt**

* Intervju med Ron Tutt i 2011 ved NAMM Oral History Program

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)
* AllMusic (artist)

 |
**Ronald Jensen** (fødd 1946), opphavleg frå Sandnes i Sør-Varanger, er ein tidlegare skihoppar som representerte IL i BUL og fotballspelar for Stabæk Idrettsforening.

### Aktiv

Jensen vart nummer 15 i normalbakken under verdsmeisterskapen i Oslo i 1966. Han deltok i den tysk-austerrikske hoppveka i 1966/67 og 1967/68, og vart begge gongane nummer 11 samanlagt. Hans beste plassering i enkeltrenn i hoppveka var fjerdeplassen i Bischofshofen 8. januar 1967. Under hopprennet i Svenska skidspelen i Falun i 1967 vart han nummer tre, bak landsmennene Lars Grini og Bent Tomtum. Han tok bronsemedalje i stor bakke på Voss under noregsmeisterskapen på ski 1967 og i stor bakke i Meldal i noregsmeisterskapen på ski 1970.

Sesongane frå 1971 til -73 spelte han på Stabæk sitt andredivisjonslag i fotball, der han var angrepsspelar.

### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn

* 1966: Nr 15 i normal bakke under VM i Oslo
* 1967: Nr 3 i Svenska skidspelen i Falun
* 1968: Nr 5 i Svenska skidspelen i Falun

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap

* Ski-NM 1965: Nr 8 i normalbakken i Oslo
* Ski-NM 1966: Nr 4 i storbakken på Rena
* Ski-NM 1967: Bronsemedalje i storbakken på Voss
* Ski-NM 1970: Bronsemedalje i storbakken i Meldal
* Ski-NM 1971: Nr 12 i storbakken i Bærum

Kjelde
------

* *Sportsboken*, aktuelle årgangar
**Human Be-In** var ei hending i Golden Gate Park Polo Field i San Francisco den 14. januar 1967. Det var opptakten til Summer of Love i San Francisco, om gjorde Haight-Ashbury-distriktet til eit symbol på amerikansk motkultur og introduserte ordet «psykedelisk» for forstadane.

Hendinga vart annonsert på framsida av *San Francisco Oracle* som «A Gathering of the Tribes for a Human Be-In». Høvet var at ei ny lov i California gjorde det psykedeliske dopet LSD forbode.

Talarane på møtet var alle inviterte av Michael Bowen, som organiserte hendinga, og inkluderte Timothy Leary for første gongen i San Francisco. Han sette tonen denne ettermiddagen med den kjende setninga «Turn on, tune in, drop out». Andre talarar var Richard Alpert (som kom til å bli kjend som «Ram Dass»), og diktarar som Allen Ginsberg, Gary Snyder og Michael McClure. Andre folk frå motkulturen var komikaren Dick Gregory, Lenore Kandel, Lawrence Ferlinghetti, Jerry Rubin og Alan Watts. Lokale rockeband underheldt med musikk, som Jefferson Airplane, The Grateful Dead, Big Brother and the Holding Company, Quicksilver Messenger Service og Blue Cheer.:186-191 «Undergrunnskjemikaren» Owsley Stanley fekk i stand massive mengder med LSD.

Nasjonale media vart sjokkerte over det dei såg, og rapportar frå hendinga førte til at store mengder ungdomar frå heile Amerika reiste til Haight-Ashbury-området. Etter kort tid fekk alle slags samlingar og anna eit «-In»-namn, som komishowet *Laugh-In* på NBC.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Human Be-In» frå Wikipedia på engelsk, den 23. juli 2019.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  «American Experience Summer of Love». PBS. Arkivert frå originalen 24. september 2015. Henta 23. juli 2019.
2. ↑  Powis, Neville (22. januar 2003). «The Human Be-In and the Hippy Revolution». Radio Nederland Worldwide. Arkivert frå originalen 23. juli 2019. Henta 23. juli 2019.
3. ↑  «Reliving the Human Be-In 50 years later». *San Francisco Chronicle*. Henta 17. august 2017.
4. ↑  Miles, Barry (2004). *Hippie*. Sterling. ISBN 978-1-40271-442-9.
5. ↑  Grogan, Emmett (1990). *Ringolevio: A Life Played for Keeps*. Citadel Press. ISBN 0-8065-1168-0.
6. ↑  Weiss, Gregory L. (2006). *Grassroots Medicine: The Story of America's Free Health Clinics*. Rowman & Littlefield. ISBN 978-0-74254-070-5.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Human Be-In - 50-årsjubileum
Plasseringa av Huludao (gul) i Liaoning
**Huludao** (kinesisk skrift 葫芦岛, pinyin *Húludǎo*) er eit kinesisk byprefektur sørvest i provinsen Liaoning i det nordaustlege Kina. Byprefekturet har eit areal på 10 415 km² og hadde om lag 2,8 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Huludao omfattar tre distrikt (区 *qū*), eitt byfylke (市 *shì*) og to fylke (县 *xiàn*).

Huludao ligg nordvest for Liaodongbukta i Bohaibukta. Han grensar til Chaoyang i nord, Jinzhou i nordaust og Qinhuangdao i sørvest, med maritim grense til Yingkou og Dalian i aust og søraust over bukta.

Næring
------

Næringslivet i Huludao er dominert av nokre av dei største industriverksemdene i Kina. Mellom dei finn ein den største produsenten av sink i Asia (Huludao Zinc Smelter), oljeraffineriet Jinxi og kjemikalie-produsenten Jinhua. Kinas ubåtar vert bygt ved eit kjempestort skipsverft. Frå eit oljefelt utanfor kysten av Suizhong fylke vert årleg utvunne mykje råolje.

Meir enn førti ulike mineral er påvist i Huludao, til dømes gull, sink, molybden, kalk og mangan. Molybdengruvene ved byen Yangjiazhangzi er av dei større i verda. Langs Huludaos 237 kilometer lange kystline vert det hausta av rike bestandar med ulike fiskeslag, reker og skaldyr. Klimaet passar godt til frukttre, i Suizhong fylke ligg frukthagen Qiansuo, den største i heile Asia. Ei rad frukttypar vert avla i området, mellom dei eple, pærer, nektarinar og brystbær.

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Huludao» frå Wikipedia på engelsk, den 14. april 2013.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)
* NDL

 |
Verdskart som viser HDI-indeks i landa i verda (basert på data frå 2018, gjeve ut i 2019).

|  |  |
| --- | --- |
| ██ 0,800–1,000 (svært høg)
██ 0,700–0,799 (høg)
██ 0,550–0,699 (middels) | ██ 0,350–0,549 (låg)
██ Data manglar |

**Human Development Index** (**HDI**, norsk: **Indeksen for menneskeleg utvikling**) er på same måten som bruttonasjonalprodukt (BNP) eit mål for velstand i landa i verda. Medan BNP måler rikdommen til eit land, er HDI meint å gje eit meir komplett bilete, ettersom det inkluderer fattigdom, lese- og skrivedugleik, utdanning, forventa levealder, fødselstal og andre faktorar. HDI vart utvikla av den pakistanske økonomen Mahbub ul Haq (1934–1998), og har sidan 1990 vorte brukt i FN sin årlege rapport *Human Development Report*. HDI vert oppgjeve på ein skala frå 0 til 1, der 1 er best. I rapporten frå 2007 ligg Island, Noreg og Australia øvst på lista, medan Guinea-Bissau, Burkina Faso og Sierra Leone ligg nedst.

Sjå òg
------

* Verdas land etter HDI

Kjelder
-------

1. ↑  «Human Development Report 2019 – "Human Development Indices and Indicators"» (PDF). HDRO (Human Development Report Office) United Nations Development Programme. s. 22–25. Henta 9. desember 2019.

* «HDI» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 29. juli 2010.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Human Development Reports

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* GND

 |
**Isak Kimoe** (11. desember 1854–1944) var ein norsk målar. Han er mest kjend for sine mange måleri og blyantskisser frå lokalmiljøet.

Kimoe var fødd på Kimo i Skaundalen i Rissa. Han blei uteksaminert frå Klæbu lærerseminar i 1875. I 1880 blei han uteksaminert frå Trondhjems Læreanstalt, kjemisk-teknisk linje.

USA-opphald
-----------

Isak Kimoe hadde forskjellige lærarjobber før han for fyrste gong reiste til USA, i 1887. Han var tilsett som kjemikar ulike stader, i Colorado, Buffalo i New York og ved ein dynamittfabrikk i Landing i New Jersey. I tida 1889-1890 var han kartteiknar i Chicago. 

Under opphaldet i USA blei Kimoe målar. Han studerte målarkunst ved Buffalo Fine Arts Academy i 1903-1904. Han blei kjend med glasgowskulen ved ei utstilling i Albright Art Gallery i Buffalo i 1905. 

I løpet av USA-opphaldet var Isak Kimoe heime i Rissa tre gonger og kom heim for fjerde og siste gong i 1907. Etter at Isak Kimoe kom heim til Rissa budde han på kammersloftet på Kimo vestre fram til 1913, då han bygde si eiga stove «Trollstua» same året.

Arbeid og verv i Rissa
----------------------

Kimoe var med i komiteen for utsmykking av Rissa kyrkje i 1914, og i byggjekomiteen for [Rein kyrkje] i 1931.

Han hjelpte til med å byggja stove og telefonsentral i Skaugdalen i 1918.
Kimoe blei lærar på framhaldsskulen i Hasselvika i 1922.
I 1932 prøvde han seg som forfattar, men blei refusert.

Isak Kimoe trudde sjølv at han måla mellom to og tre tusen bilete. Isak døydde 5. feb. 1944 på Østre Kimo. Han hadde ei dotter, Kristianna (1903-1969). Mange av bileta som han måla kom på utstilling både før og etter han døydde.

Utstillingar og auksjonar
-------------------------

* Utstilling i Trondhjems Kunstforening. Sal 73 måleri. (1932)
* Utstilling i Trondhjems Kunstforening. Sal 35 skisser. (1934)
* Utstilling i Nikolai klinges foretning, Trondheim. (1944)
* Auksjon i Skaugdalen, Rissa. 657 måleri og 9 blyanttegningar seld. (1970)
* Salgsutstilling i Galleri Strømmen. 115 seld av 122 måleri. (1971)
* Salgsutstilling i Rydlings bokhandel. (1971)
* Utstilling i regi av Rissa Kunstforening. (1986)
* Utstilling igjen ved Rissa Kunstforening. (1996)

Kjelder
-------

* ...*så jeg kan huske det. Om målaren Isak* Kimoe, Ivar Kimo, 2004.
Klokkarvik ferjekai.
**Klokkarvik-Lerøy-Bjelkarøy-Hjellestad** er eit ferjesamband mellom kommunane Øygarden og Bergen med stopp på dei to øyane Bjelkarøy og Lerøy. 

Sambandet vart starta opp i 1957 som Klokkarvik-Hjellestad av føretaket M/S Sundbussen. Før den tid, frå 1950 til 1957, hadde passasjerbåten MS «Sundbussen» gått i rute frå Hjellestad til Klokkarvik.

Strekninga vert i dag driven av Gulen skyss med ferja MF «Sundferja». Overfarten frå Klokkarvik til Hjellestad via Lerøy og Bjelkarøy tar om lag 35 minuttar. Ferjesambandet bind saman fylkesveg 555 med fylkesveg 556.

Norled skal overta ruta i 2020 med dei elektrisk ferje.

Ferjer i sambandet
------------------

* MF «Sundferja»/MF «Fjordgar»: 1957 - 1990
* MF «Fjordgar»: 1990 - 2011
* MF «Hidrasund»: Sommaren 2008
* MF «Fjordbas»: Januar til mars 2012
* MF «Sundferja»: Sidan april 2012 - 2020
* MF «Rosesund»: reserveferje sidan 2015
* elektrisk ferje: 2020

Galleri
-------

* Klokkarvik ferjekai.
Foto:
Torstein Fjell
* MF «Fjordbas» til kai i Klokkarvik i mai 2012.
Foto:
Torstein Fjell
* Bjelkarøy ferjekai med MF «Fjordbas» i bakgrunnen.
Foto:
Torstein Fjell
* Lerøy ferjekai.
Foto:
Torstein Fjell
* Hjellestad ferjekai med ferja MF «Fjordbas» i bakgrunnen.
Foto:
Torstein Fjell

Kjelder
-------

1. ↑  Øygardsbåtane gjennom 80 år. 1911-1991. Av Per Albert Lund

* Fjordfähren in Norwegen
|  |
| --- |
| **Klokkelyngslekta** |
|  |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Planteriket Plantae |
| **Infrarike:** | Streptophyta |
| **Overrekkje:** | Landplantar Embryophyta |
| **Rekkje:** | Karplantar Tracheophyta |
| **Underrekkje:** | Frøplantar Spermatophytes |
| **Orden:** | Lyngordenen Ericales |
| **Familie:** | Lyngfamilien Ericaceae |
| **Slekt:** | **Klokkelyngslekta** *Erica*L. 1753 |

**Klokkelyngslekta** (*Erica*, av gresk 'oppreist') er ei planteslekt i lyngfamilien. Ho omfattar eviggrøne buskar eller tre, oftast dvergbuskar med nåleforma, kransstilde blad og nikkande, klokkeforma 4-tals blomar. Krona er raud, gul eller kvit, og blir sitjande på etter blomstringa.

Slekta omfattar rundt 600 artar, der rundt 550 av dei veks i Kapplandet i Sør-Afrika og 16 i Europa. 
Lyngtre veks mellom anna i middelhavslanda og på Kanariøyane.

Nokre artar blir brukt som prydplante, som vårlyng (*E. carnea*), frynselyng (*E. ciliaris*) og jule- eller haustlyng (*E. gracilis*).

I Noreg veks to artar. Desse plantane er opprett lyng med dunhåra kvister, kransstilte nålforma blad og blomsterklasar i toppen. Dei har mørke begerflikar og poseforma krone.

### Norske artar i klokkelyngslekta

* Klokkelyng (*Erica tetralix*)
* Purpurlyng (*Erica cinerea*)

Kjelder
-------

1. 1 2 3  «Erica» i *Store norske leksikon*, snl.no.

* Johannes Lid: *Norsk-svensk-finsk flora*. Det Norske Samlaget, 1985.
* Svensk Wikipedia.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* NKC
* Dyntaxa
* ITIS
* EOL

 |
|  |
| --- |
| ***«Human Beings»***  Singel av Karin Park |
|  |
| **Land** | Noreg |
| **Språk** | Engelsk |
| Låtskrivar(ar) | Karin Park og Guy Chambers |
|

**«Human Beings»** er ein singel av Karin Park. Songen er skriven av Karin Park og Guy Chambers. 21. januar 2015 vart ein del av songen offentleggjort av Norsk rikskringkasting i ein presentasjonsvideo på 15 sekundar, laga i samband med Melodi Grand Prix 2015.

Eurovision
----------

### Melodi Grand Prix 2015

21. januar 2015 vart «Human Beings» presentert som eit av bidraga i Melodi Grand Prix 2015, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike. Songen vart framført på engelsk av Karin Park, men kva for plassering bidraget fekk er ukjend.

Fotnotar
--------

1. 1 2 3 4 5  «Karin Park». Norsk rikskringkasting. 21. januar 2015. Henta 29. januar 2015.
2. ↑  Simon Storvik-Green. «Mørland & Debrah Scarlett take the Norwegian flag to Vienna!» (på engelsk). Eurovision.tv. Henta 18. mars 2015.

| * v
* d
* e
Songar i Melodi Grand Prix 2015 |
| --- |
| *Cinderella***·** *Heaven***·** *Thunderstruck***·** *We Don't Worry***·** *Next To You***·** *Human Beings***·** *Ta meg tilbake***·** *A Monster Like Me***·** *Louder***·** *En godt stekt pizza***·** *All Over the World* |
**Klokkar** er ei kyrkjeleg stilling. Klokkaren skal hjelpe til ved gudstenester og kyrkjelege handlingar. Klokkaren utfører praktiske oppgåver ved å førebu, gjennomføre og følgje opp gudstenestene. Klokkarstillingane er oftast deltidsstillingar.

Nemninga «klokkar» stammar frå mellomalderen, og viste til den som sørga for ringing med kyrkjeklokkene. Andre nemningar for stillinga har vore «degn» og «kyrkjesongar».

I Den norske kyrkja tenestegjer klokkaren ved gudstenester og andre kyrkjelege handlingar, fører kyrkjebøker og tar del i konfirmantførebuing. 
Reglane for den gudstenestelege funksjonen til ein klokkarer fastsette i *Gudstenestebok for Den norske kyrkja*. Klokkaren har kyrkjeverja (ev. administrasjonsleiaren) som næraste overordna. Klokkaren har soknepresten som føresett ved gudstenester og kyrkjelege handlingar. 

Klokkarstillinga kan òg omfatte diakonale funksjonar og kontorarbeid.

Kjelder
-------

1. 1 2 3 4  «klokker». *Store norske leksikon* (på norsk). 28. september 2014.
2. ↑  «degn» i Bokmålsordboka.
3. ↑  «kyrkjesongar» i Nynorskordboka.

* www.kyrkja.no [*daud lenkje*]