recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Lokis Gezücht* ('Lokes avkom', ca. 1905) av Emil Doepler. Kvinna i bakgrunnen skal truleg førestilla Angerboda.
Borna til Angerboda og Loke: Fenrisulven, Midgardsormen og Hel. Illustrasjon ved Willy Pogany (1920).
**Angerboda** (norrønt *Angrboða*, «sorgvarslaren») 
er ei jotunkvinne som i norrøn mytologi er mor til Fenrisulven, Midgardsormen og Hel. Loke er far til Angerboda sine barn.

Ho er nemnd i den korte utgåva av *Voluspå* som finst i diktet *Hyndluljod*, som mor til Fenris med Loke. I *Gylfaginning* er ho også nemnd som ein «jotun frå Jotunheimen». Det er blitt spekulert i om ho er omtalt i diktet *Balders draumar* i vers 13 der Odin seier at volva er mor til tre troll eller monster:

*«Du er ikkje volva*
*den vise kvinna,*
*men til tussar*
*tri er du mor»*
Den einaste mora til tre monster ein kjenner frå norrøn mytologi er Angerboda.

Kjelder
-------

Fotnotar

1. ↑  Lind, Idar: *Norrøn mytologi frå A til Å*. Det Norske Samlaget 2005. Side 19
2. ↑  *Edda (Den eldre Edda og Den yngre Edda)*, Det Norske Samlaget 2002. Side 102-104 i Ivar Mortensson-Egnunds oversettelse.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |
**Det Kgl. Selskap for Norges Vel** (kortform *Norges Vel*) vart oppretta i 29. desember 1809 for å fremje lokalt utviklingsarbeid i Noreg. Initiativtakarane var blant andre biskop Frederik Julius Bech, Jacob Rosted, assessor Peter Collett og grev Wedel-Jarlsberg. Alt i 1810 tok selskapet initiativet til pengeinnsamling til støtte for eit norsk universitet i Christiania. Seinare brukte Henrik Wergeland selskapet i arbeidet for å fremje folkeopplysing. 

Norges Vel har i dag til formål å arbeide for utvikling av livskraftige lokalsamfunn. Medlemmene er organisasjonar og einskildpersonar, i hovudsak med tilknyting til landbruk, husflid og andre bygdenæringar.

Organisasjonen deler ut *Medaljen for lang og tro tjeneste* og enkelte andre heidersteikn. Norges Vel forvaltar òg legat; bl.a. eit eige utdanningslegat, eit landbrukslegat og eit kultur- og miljølegat. 

Organisasjonen, som har nær 40 tilsette, har hovudkontoret på Hellerud i Skedsmo kommune nord for Oslo. Dei har òg avdelingskontor i Bergen og i Levanger, samt eigne landkontor i Tanzania, Kosovo, Makedonia og Guatemala.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Norges Vel Arkivert 2008-06-12 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* BR orgnr

 |
Handvovne stoff i Bhutan.
**Vevnad** er eit vove tøystykke. Ulike typar vevnad kan mellom anna brukast til klede, innreiing og større innretningar, som seglduk og telt.

Skjematisk framstilling av korleis dei vinkelrette trådsystema kan kryssa kvarandre i ulike typar vevnad, til dømes lerretsbinding (a), panamabinding (b) og kyperbinding (e).
Vevnad på ein rekonstruert vevstol frå Urnemarkskulturen som fanst i Europa i bronsealderen. den tjukke tråden gjer at ein lett ser den loddrette renninga eller varpet og det vassrette islettet eller veften.
Ulike typar vevnad skil seg gjennom materialet ein bruker, til dømes ull, lin eller kunststoff, tjukkleik og farge på tråden, og vevemåten. Mønsteret for kryssingspunkta mellom varp og veft blir kalla *bindinga* til vevnaden. Den bindingstekniske eller mønstertekniske eininga i vevnaden som blir gjenteken under veving, blir kalla ein *rapport*. Ein skil mellom tre grunnbindingar:

* Toskaftbinding, òg kalla lerretsbinding, som er den enklaste og kor vefttråden går regelmessig over og under annankvar varptråd, medan neste vefttråd går omvendt.

* Kyperbinding (twill, diagonal), der bindepunkta går på skrå av lengderetninga på stoffet og dannar markerte skråstriper.

* Satengbinding, der bindepunkta ligg meir isolert frå kvarandre og kor dei to trådsystema er framtredande på kvar si side av vevnaden.

Sjå òg
------

* Biletvev
* Åkle

Kjelder
-------

* 

* «Vevnad» i *Store norske leksikon*, snl.no.
**Det Kongelig Allernaadigst Octrojerede Nordske Compagnie**, også kalla *Fabrikkkompani*, *Det norske kompani* og *Sorte kompani*, var eit føretak som fekk sine privilegium 21. mai 1739 av kong Kristian VI.
Det hadde i praksis rett til å utnytte alle naturherlegheiter, bortsett frå det som var nytta av andre.

Formålet med føretaket var
«at præparere og til Nøtte føre Landets Producter samt udi den lovligste og reelleste Intention (hensikt), ikke alleene at beholde alle Penge i Landet saavidt mueligt, men endog aarligen anseelige Penge Summer fra fremmede Lande at indtrække, at forskaffe mange Undersaatter Næring, at opdyrke øde Strækninger, at befordre Handelens Flohr, og mærkelig (betydelig) at forøge Vores Told samt landsherrelige Indkomster.»

Aktiviteten som føretaket skulle drive med var lista opp i 30 artiklar.

Foretaket klarte aldri å oppnå noko større økonomisk overskott og i 1776 måtte kongen overta majoriteten av aksjane. Namnet vart samstundes endra til «De Kongelige Octroyerede Norske Glasværker».

Glasverk
--------

I artikkel 9 heiter det
«At Vi allernaadigst ville tillade at Compagniet udi de længst bortliggende Skove, hvor fra Tømmeret ellers paa ingen Maade kand fores eller giøres i Penge, en eller anden Glas Hytte maae lade oprette ...»
Dette gjorde det mogleg å etablere glashytter og føretaket etablerte dei norske glasverka på Nøstetangen på Hokksund og i Sandsvær (Aas grønne glasshytte).

Majoren Caspar Hermann von Storm vart sjef for føretaket i 1753. Han fekk orden på glasverket på Nøstetangen og la ved det grunnlaget for ein levedyktig norsk glasindustri.

Kjelder
-------

* Lars Aanestad: Hurdal verk. Årbok for Romerike historielag VIII, 1972[*daud lenkje*]

### Referansar

1. ↑  

	* «Det Kongelig Allernaadigst Octrojerede Nordske Compagnie» i *Store norske leksikon*, snl.no.
*For fuglegruppa, sjå vevarar.* 
Vevar måla av Vincent van Gogh i 1884.
Henni Jaensch-Zeymer ved ein vevstol i 1980.
**Vevar** er ei yrkesnemning for ein person som driv med veving ved hjelp av ein vev eller vevstol.

Historie
--------

I det gamle nordiske agrarsamfunnet var veving tradisjonelt eit kvinnearbeid, men det blei gradvis gjort om til ein hovudsakleg mannleg profesjon i byane løpet av mellomalderen og tidleg moderne tid. Ein har ofte sett saman utviklinga av vevarprofesjonen med utviklinga av ein ny vevstol som avløyste oppstadveven, men utviklinga var samansett.

Ein av dei eldste nordiske vevarane ein kjenner til er ei Mette Weuersk, som var medlem av Skt. Gertrudsgildet i Flensborg 1432-36. Deretter kjenner ein til eit medlem af St. Lucii gilde i Roskilde i 1483, og frå 1500 og seinare kjenner ein til vevarar i København. I Noreg er vevarar omtala i byloven for Bergen, men først frå 1570 kjenner ein til namngjevne vevarar i byen. I Sverige er vevarar omtalte i Stockholm stads skattebok for 1517, og i Finland er finlandssvenskar kjende som vevarar (*wandtmacher*, *wandtmakare*) som på hertug Johan si tid arbeidde i krona si teneste på Åbo slott.

Vevarar i kulturen
------------------

Yrket har gjeve opphav til etternamn på fleire språk, som dansk *Væver*, engelsk *Weaver*, *Webber*, *Webster* og *Webb*, tysk *Weber* og fransk *Tisserand* og *Tisserant*. Personnamnet Penelope er gresk for vevar, og sogepersonen Penelope frå Odysseen var kjend for vevinga si.

Kjelder
-------

1. ↑  Jacobsen 1983, s. 9-11.
2. ↑  Hoffmann, sp. 679
3. ↑  Øye 2016.
4. ↑  Søgaard, sp. 680
5. ↑  Hoffmann, sp. 679
6. ↑  Granlund, sp. 680
7. ↑  Kaukonen, sp. 680
8. ↑  Hanks, Patrick; Richard Coates; Peter McClure (2016), «Webster», *The Oxford Dictionary of Family Names in Britain and Ireland*, Oxford University Press
9. ↑  Hanks, Patrick; Richard Coates; Peter McClure (2016), «Webb», *The Oxford Dictionary of Family Names in Britain and Ireland*, Oxford University Press

* *Denne artikkelen bygger på «Væver» frå Wikipedia på dansk, den 18. mai 2017.*

### Bibliografi

* Henning Bender: *Aalborgs industrielle udvikling fra 1735 til 1940*; C.W.Obel Aktieselskab, Aalborg 1987; ISBN 87-982523-1-3
* John Granlund: "Vever. Sverige" (i *KLNM*, bind 19, sp. 680)
* Jacobsen, Grethe (1983), «Kvinders arbejde i det danske bysamfund 1400-1550», *Kvinnearbeid i Norden fra vikingtiden til reformasjonen*, Universitetet i Bergen

* Marta Hoffmann: "Vever" (i *KLNM*, bind 19, sp. 679)
* Marta Hoffmann: "Vevstol" (i *KLNM*, bind 19, sp. 681f)
* Ole Hyldtoft: *Københavns Industrialisering 1840-1914. Faser i den industrielle udvikling*; Herning, Systime, 1984.
* Toini-Inkeri Kaukonen: "Vever. Finland" (i *KLNM*, bind 19, sp. 680)
* Helge Søgaard: "Vever. Danmark" (i *KLNM*, bind 19, sp. 679f)

* Øye, Ingvild (2016), «When did weaving become a male profession?», *Danish Journal Of Archaeology* **5**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* GND
* LCCN
* NKC

 |
**Forskingsdagane** er ein nasjonal, årleg festival i regi av Noregs forskingsråd. 

Mottoet for festivalen er å skape begeistring og forståing for forsking. Under festivalen blir forsking i praksis demonstrert for ulike målgrupper. Festivalen blir halde kvart år i veke 38 og 39. 2012 er attande året på rad festivalen går av stabelen. I 2012 varar den frå 19. til 30. september. Dei aller fleste arrangementa er gratis og opne for alle.

Bidragsytarane er universitet, høgskolar, forskingsinstitutt, biblioteke, museum og næringsliv som ønskjer å formidle til eit breitt publikum. Det er registrert om lag 200 arrangørar totalt. Det nasjonale sekretariatet for festivalen er ein del av Kommunikasjonsavdelinga i Noregs forskingråd og legg tilrette, koordinerer og lagar blest rundt arrangementa ved alle einskildinstitutsjonane. I tillegg står sekretariatet for ein del nasjonale arrangement som f.eks. opningsarrangement og nasjonal finale i Forskar grand prix. Sekretariatet hadde i 2012 2,5 årsverk.

Årlege tema og slagord
----------------------

Forskingsdagane er til for alle fag og alle forskingsfelt, men har sidan 2003 fokusert ekstra på eit overordnet tema kvart år. Tema blir bestemt av Forskingsrådets leiarmøte:

* 2003 – Helse: *Kunsten å overleve*
* 2004 – Innovasjon og nyskaping: *På sporet av framtida*
* 2005 – Fysikk og design: *Umoglege moglegheiter*
* 2006 – Etikk: *Med viten og vilje*
* 2007 – Polaråret: *Tampen brenn*
* 2008 – Miljøvennlig energi: *Gjennom ild og vatn*
* 2009 – Berekraft og evolusjon*: Kunsten å overleve*
* 2010 – Forskingas verktøy: *Vegen til viten*
* 2011 – Kjemi: *Magisk og logisk*
* 2012 – Samfunn: *Den menneskelege faktor*
* 2013 – Hav og vann: *Eit hav av hemmelegheiter*
* 2014 – Kommunikasjon: *Rom for store tankar*
* 2015 – Mat *Svolten?*
* 2016 – Grenser *Utan grenser*
* 2017 – Verdiar: *Kva gjer noko verdfullt?*
* 2018 – Oppvekst: *Verdas største eksperiment: Å vekse opp med internett*
* 2019 – Miljø: K*va gjer forskarane og kva kan vi gjere?*
* 2020 – Hjernen

Kjelder
-------

1. ↑  «Hjernen er tema for Forskningsdagene». *Forskningsdagene.no* (på norsk). Arkivert frå originalen 5. desember 2021. Henta 9. september 2020.

* «Forskningsdagene», *Forskningsdagene.no* (på norsk), henta 9. september 2020

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad Edit this at Wikidata
**Angers** er ein by i Frankrike i departementet Maine-et-Loire, 300 km sørvest for Paris. Ein person frå Angers vert kalla angevin. 

Angers har om lag 150 000 innbyggjarar, og nær 270 000 i storbyområdet. Byen har røter tilbake til romersk tid. Han ligg på begge sider av elva Maine, og har seks bruer som kryssar ho. Distriktet langs elva er kjend for sine planteskular og handelsgartneri.

Historie
--------

Dei første teikna etter menneske i Angers er ein steinreiskap som går 400 000 år tilbake i tid. Den første kjende folkegruppa var andecavi, ei gallisk stamme, og vart erobra av romarane. Under romersk styre vart byen kalla **Juliomagus**.

Rådet i Angers vart halde her i 453.

Byen leid kraftig under invasjonar frå normannarane i 845 og påfølgjande år. 

Angers var ein gong hovudstad i den tidlegare provinsen Anjou. På byrjinga av 800-talet vart regionen styrt av ein mektig familie av godsherrar. Han er opphav til Huset Plantagenet, som styrte England frå 1100-talet, og gav namn til Angevin-kongane av England. På denne tida vart sjukehuset Saint-Jean bygd av kong Henrik II av England. Byggverket står framleis i dag, og er no eit viktig museum. I 1204 vart Angers erobra av kong Filip II.

Hugenottar tok byen i 1585, og vendeiske rojalistar leid nederlag i nærleiken i 1793. Fram til den franske revolusjonen var Angers sete for eit lovprist universitet, som vart grunnlagd på 1300-talet.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Angers**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NKC

 |
**Det Nordlandske Dampskibsselskab** (NDS) var eit norsk reiarlag med hovudkontor i Bodø. Reiarlaget vart stifta 13. august 1927 og dreiv kystruter og godstrafikk. Frå november 1945 til 1958 hadde NDS eit skip i fast rotasjon i hurtigruten. I 1981 vart reiarlaget slått saman med Bodø-reiarlaget Saltens Dampskibsselskab.

Historie
--------

NDS kjøpte DS «Skjerstad» frå Saltens Dampskibsselskab i juli 1927 (før NDS var formelt konstituert). Kjøpesummen var 93 400 kroner, og skipet vart sett inn på ruta Saltdalen – Bodø – Trondheim. I 1929 kjøpte NDS to skip til, og starta opp rutetrafikk mellom Tromsø og Hamburg i Tyskland. Under andre verdskrig vart DS «Skjerstad» senka, men allereie i september 1940 skaffa reiarlaget ei erstatning ved hjelp av forsikringspengane. Dette skipet vart døypt DS «Skjerstad», og vart ombygd og oppgradert i 1945. 

### Etterkrigsåra

Mange av hurtigruteskipea vart senka under andre verdskrig, og etter frigjeringa var det stor mangel på skip. Departementet godkjende difor i 1945 at DS «Skjerstad» vart sett inn i hurtigrutetrafikk på trass av at ho berre gjorde 12 knop. Føresetnaden for å få halda fram i hurtigruten var at reiarlaget gjekk til innkjøp av eit nytt og meir moderne skip. NDS hadde konkrete planar om å kontrahera eit nytt hurtigruteskip, men plana vart aldri realisert, og i 1958 mista NDS sin plass i hurtigruten.

Rederiet heldt fram med godstrafikk, og inngjekk samarbeidsavtale med Ofotens Dampskibsselskab (ODS). NDS og ODS var to av reiarlaga som i 1971 danna kystsamseglinga Nord-Poolen. I 1977 fekk NDS overlevert eit nybygd godsskip som vart døypt MS «Nordvær». Reiarlaget gjekk med tap i byrjinga av 80-talet, og vart i 1981 slått saman med Saltens Dampskibsselskab. 31. oktober 1989 fusjonerte Saltens Dampskibsselskab med Ofotens og Vesteraalens Dampskibsselskab (OVDS), som i sin tur fusjonerte med Troms Fylkes Dampskibsselskap (TFDS) i 2006 og danna Hurtigruten OS.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Det Nordlandske Dampskibsselskab» frå Wikipedia på bokmål, den 4. august 2020.*
	+ *Wikipedia på bokmål oppgav desse kjeldene:*
* Hurtigrutemuseet – Rederier Vitja 31. august 2009
* Omfattande side om hurtigrutene (Vel «Rederier» og NDS) – Vitja 5. oktober 2008
**Vevring** er ei bygd i Sunnfjord kommune i Vestland. Bygda ligg på nordsida av Førdefjorden. Bygda var sentrum for den tidlegare sjølvstendige kommunen *Vevring kommune* fram til 1964.

Vevring kommune 1837-1964
-------------------------

Kommunen vart opprett som Vevring formannskapsdistrikt i 1837.

1. januar 1964 blei kommunen delt og slått saman med andre kommunar. Området nord for Førdefjorden med 439 innbyggjarar (unnateke Steindal krins) blei slått saman med delar av Naustdal til den nye Naustdal kommune.

Området sør for Førdefjorden med 407 innbyggjarar blei slått saman med Askvoll kommune, og området sør for Førdefjorden i Bru kommune til den nye Askvoll kommune.

Steindal krins i Vevring, med 25 innbyggjarar, blei slått saman med Florø, Eikefjord og Kinn kommunar saman med delar av Bremanger og Bru til ein ny kommune, som fekk namnet Flora kommune.

### Folketalsutvikling

**Folketalsutvikling for tidlegare Vevring kommune frå 1920 til 1964:**

| 1.12.1920 | 1.12.1930 | 3.12.1946 | 1.1.1951 | 1.1.1961 | 1.1.1964 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1141 | 1037 | 975 | 954 | 890 | 871 |
|

Arkiv frå Vevring kommune
-------------------------

* Formannskapet Arkivert 2015-09-24 ved Wayback Machine.. Frå Arkivportalen.no
* Fattigstyret. Frå Arkivportalen.no
* Skorva skule. Frå Arkivportalen.no
* Skulestyret Arkivert 2015-09-24 ved Wayback Machine.. Frå Arkivportalen.no
* Steindalen skule. Frå Arkivportalen.no

Fotnotar
--------

1. 1 2  «Historisk oversikt over endringer i kommune- og fylkesinndelingen» av Dag Juvkvam for Statistisk sentralbyrå.
2. ↑  Statistisk årbok for kongeriket Norge 40de årgang, 1920 (Det statistiske centralbyrå, 1921)
3. 1 2  Statistisk årbok for Norge 69. årgang, 1950 (Statistisk sentralbyrå, 1950)
4. 1 2  Folkemengd i Vevring 1. januar kvart år frå 1951, frå Statistisk sentralbyrå

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* GeoNames

 |
Lion King, angloarabarvallak.
**Angloarabar** er ein fransk hesterase med opphav i arabarhest og engelsk fullblodshest.

Raseskildring
-------------

Rasen er forholdsvis ny og det er ein viss variasjon mellom individa. Idealet er ein hest som er uthaldande som arabarhesten og har styrken, farten og storleiken til engelsk fullblodshest. Rasen er vanlegvis mellom 157 cm og 170 cm i mankehøgd.

Historie
--------

Angloarabaren vert avla fram for å freiste å kombinere dei beste eigenskapane til arabarhest og engelsk fullblodshest. Avlsarbeidet tok til på 1800-talet. I Frankrike og visse andre land, mellom anna Sverige, finst eige avlsregister for angloarabar, og i desse landa vil ei krysning mellom fullblods og arabar kunne registrerast som angloarabar. Andre land har annan praksis.

Førekomst
---------

I heimlandet Frankrike og ei rekkje andre land er angloarabaren ein mykje nytta ridehest.

Bruk
----

Angloarabaren vert brukt som ridehest, og nokre individ har hevda seg sterkt i høge klassar av sprangriding og feltritt. Angloarabaren har også vorte brukt i avlsarbeidet til andre hesterasar, mellom anna svensk varmblods ridehest og hensonhest. Det er ikkje uvanleg at sportsponniar har innslag av angloarabarblod.

Kjelder
-------

* Store norske leksikon om angloarabar
* Den franske rasestandarden (sida er på fransk)
**Gotarkrigen** vart utkjempa på Den italienske halvøya og dei omliggande områda Dalmatia, Sardinia, Sicilia og Korsika frå 535 til 554 mellom styrkane til Austromarriket og styrkane til Det austgotiske kongedømet. Krigen vert vanlegvis delt i to fasar, den første (535-540) som enda med Ravenna sitt fall og ein tilsynelatande siger til romarane med erobringa av Italia, og den andre fasen (540/541-553), der den gotiske motstanden fekk ny styrke under Totila. Totila vart slått etter lange kampar mot Narses, som òg slo tilbake den frankiske-alemanniske invasjonen i 554. Forskjellige byar i Nord-Italia klarte derimot å halde ut fram til tidleg i 560-åra. 

Krigen hadde røter i ønsket til den romerske keisaren Justinian om å ta tilbake provinsane til det tidlegare Vestromarriket, som hadde gått tapt til barbariske stammer hundreåret før (sjå folkevandringstida). Sidan krigen varte så lenge var Italia øydelagd og avfolka og ressursane til Riket var utarma. Så med den dyrekjøpte sigeren klarte ikkje austromarane å stå imot den langobardiske invasjonen i 568, som førte til at dei tapte dei fleste områda sine på Den italienske halvøya.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Gothic War (535–554)» frå Wikipedia på engelsk, den 18. desember 2007.*
**Loveleen Rihel Brenna** (fødd 6. oktober 1967 i India) er ein norsk forfattar. Ho vart fødd i India i 1967 og kom til Kristiansand i 1972 saman med foreldra sine.

Ho er utdanna i pedagogikk, psykologi, sosialpedagogikk med vidareutdanning i migrasjon og fleirkulturell forståing, og driv eit eige konsulentfirma for fleirkulturelle spørsmål. Ho driv også føredrags- og kursverksemd kring dette. tidlegare har ho mellom anna arbeidt ved innvandrarkontoret og barnevernstenesta i Kristiansand kommune og vore prosjektleiar for frukostseminar i samband med Groruddalssatsinga til Husbanken.

Loveleen Rihel Brenna har vore rådsmedlem i Verdikommisjonen, ho har fått Ole Vig-prisen for brubyggjarinnsats (1997) og i 2000 fekk ho Integreringsprisen for innsatsen sin for å skape betre føresetnader for integrering.

Frå januar 2004 har Loveleen Rihel Brenna vore leiar for Foreldreutvalet for grunnskulen, først for perioden til 2007, og deretter utnemnd på nytt for fire nye år. Ho sit også i styret for Universitetet i Agder og Raudekrossen i Noreg. Tidlegare har ho vore fagrådsmedlem i Norsk Filminstitutt og sete i styret for VOX-instituttet.

Bibliografi
-----------

### Sakprosa

* 1997 – *Mulighetenes barn : å vokse opp med to kulturer*. (Oslo: Cappelen, 1997 – ISBN 82-02-16180-0)
* 2001 – *Djulaha! : om å forstå annerledeshet* (Kristiansand: Høyskoleforlaget, 2001 – ISBN 82-7634-438-0)
* 2004 – *Sangam! : integrering og inkludering* (Bergen: Fagbokforlaget, 2004 – ISBN 82-7674-937-2)
* 2007 – *Marasim* (Kristiansand: Høyskoleforlaget, 2007 – ISBN 978-82-7634-630-5)
* 2008 – *Manzil : mangfoldig ledelse og utvikling* (Oslo: Cappelen akademisk, 2008 – ISBN 978-82-04-13592-6)

Kjelder
-------

* «Loveleen Rihel Brenna» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 4. januar 2010.
* Knut Olav Åmås [red.]: «Brenna, Loveleen» i *Hvem er hvem?* (Aschehoug, 2008).

### Referansar

1. ↑  BIBSYS[*daud lenkje*]
2. ↑  BIBSYS[*daud lenkje*]
3. ↑  BIBSYS[*daud lenkje*]
4. ↑  BIBSYS[*daud lenkje*]
5. ↑  BIBSYS[*daud lenkje*]

Bakgrunnsstoff
--------------

* Nettstaden til Loveleen Rihel Brenna
* «‘Jeg tenkte aldri at jeg var noen hjelper’» av Rønnaug Jarlsbo på Dagbladet.no (29.03.2009)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* Lokalhistoriewiki
* VIAF
* LCCN
* ISNI

 |




|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* Lokalhistoriewiki
* VIAF
* LCCN
* ISNI

 |
| Angoulême |
| --- |
|  |
| Styresmakter |
| Land Region  Departement | Frankrike  Nouvelle-Aquitaine Charente |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  21,85 km² |
| Innbyggjarar  - By (1999)   - folketettleik | 43 171   1 976/km² |
| Koordinatar | 45°39′00″N 00°09′37″E﻿Koordinatar: 45°39′00″N 00°09′37″E﻿ |
| Høgd over havet | 100 m |
| Tidssone | CET (UTC+1) |
| Diverse anna |
| **Heimeside:** www.angouleme.fr |

**Angoulême** er ein by og kommune sørvest i Frankrike. Han er *préfecture* (hovudstad) i departementet Charente.

Geograpfi
---------

Angoulême ligg 134 km nordaust for Bordeaux langs jernbanen mellom Bordeaux og Poitier.

Sjølve byen ligg på ei høgd, med elva Charente nord for seg, og elva Anguienne i sør og vest. Dei viktigare forstadane ligg mot aust.

Historie
--------

Cathédrale Saint-Pierre d'Angoulême
Angoulême (*Iculisma* eller *Ecolisna*, seinare *Angoulesme*) vart erobra av Clovis frå vestgotarane i 507, og plyndra av normannarane på 800-talet.

I 1360 vart han gjeve til engelskmenna etter Freden i Brétigny, men dei vart drive bort i 1373 av troppane til Karl V, som gav byen mange privilegium. Byen leid stort under hugenottkrigen, særleg i 1568 då han vart erobra av protestantar under Gaspard de Coligny.

Grevskapet Angoulême går tilbake til 800-talet, og den viktigaste av dei tidlege grevane var William Taillefer. Etterkomarane hans hadde denne tittelen til slutten av 1100-talet. Tittelen vart teke frå dei av Rikard Løvehjarta, og gjekk vidare til Kong Johan av England då han gifta seg med Isabel, dottera til grev Adhémar. I 1220 gifta ho seg med Hugo X, som gav det til Lusignan-familien, grevar av Marche. Då Hugo XIII døydde i 1302 gjekk eigedomane hans til krona. I 1394 gjekk grevskapet over til huset Orleans. Eit medlem av huset, Frans I vart konge av Frankrike i 1515, og heva graden til hertugdøme for mora Louise av Savoy. Hertugdømet, som høyrte til krona, vart så halde av Karl av Valois, son av Karl IX. Den siste hertugen var Louis-Antoine, den eldste sonen til Karl X, som døydde i 1844.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Reiseguide for Angoulême
* Bilete av domkyrkja Arkivert 2006-04-21 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NKC
* GeoNames

 |
Dei franske og britiske interesseområda andsynes avtalen. 
**Sykes-Picot-avtalen** er namnet på ein løynd avtale som vart forhandla mellom Sir Mark Sykes og François Georges-Picot på vegner av høvesvis Storbritannia og Frankrike. Tingingane varte frå november 1915 til 16. mai 1916, og det viktigaste føremålet for tingingane var delinga av dei arabiske provinsane i Det ottomanske imperiet etter fyrste verdskrigen. Desse landområda inkluderte dagens Irak, Jordan, Syria, Libanon og Israel-Palestina, som alle vart innlemma i område styrt av britiske og franske styremakter. Frankrike fekk tildelt Syria, som under vilkåra for avtalen inkluderte dagens Libanon og den ottomanske provinsen Mosul. Britane fekk til gjengjeld tildelt provinsane Bagdad og Basra, attåt eit ikringliggjande område som inkluderte middelhavsbyane Akko og Jaffa. Britane fekk dessutan kontroll over det noko laust definerte heilage landet, eller Palestina. 

Sykes-Picot-avtalen gjekk på tvers av lovnaden den britiske regjeringa hadde gjeve til Hussein bin Ali, sjarifen av Mekka. Britane hadde lova sjarifen at han og sønene skulle få eit eige arabisk kongedøme, som skulle vere sjølvstendig og rå over dei fleste arabiske provinsane i det ottomanske imperiet, dersom han sette i gang ein oppreist mot dei ottomanske styremaktene. I 1917 vart den løynde avtalen mellom Sykes og Picot avslørt av den nye bolsjevik-regjeringa til Vladimir Lenin. Avsløringa vart møtt med stort sinne av arabarane, som tykte seg svikta av britane. 

Britane freista å bøte på klausulane i avtalen på San Remo-konferansen i 1920, men trass i endringane ein då kom fram til gjekk ikkje den arabiske motstanden mot avtalen over, og denne motstanden gjer seg framleis gjeldande i dag. Eit døme på dette kom i 2014, då Abu Bakr al-Baghdadi kunngjorde opprettinga av Den islamske staten (IS) og hevda at det nye kalifatet var den siste spikaren i kista for Sykes-Picot-avtalen.

Kjelder
-------

* Kia, M. (2017). Sykes-Picot Agreement. I *The Ottoman Empire: A Historical Encyclopedia [2 volumes]* (s. 50-51). Santa Barbara: ABC-CLIO. ISBN 9781610693899

Fotnotar
--------

1. ↑  Leraand, D. (8. august 2018). Sykes-Picot-avtalen. I *Store norske leksikon*. Henta 14. mars 2020.
¨
| Tidlegare Forsand kommune |
| --- |
| **Komm.nr.** | 1129 |
| **Fylke** | Rogaland fylke |
| **Slått saman med** | Sandnes kommune |
| **Dato for samanslåing** | 1. januar 2020 |
| **Adm.senter** | Forsand |
| **Areal** | 780 km² |
| **Folketal ved samanslåing** | 1 246 |
| Politikk |
| **Siste ordførar** | Bjarte S. Dagestad (H) |
| **Målform** | nynorsk |
| **Nettstad** | forsand.kommune.no |

**Forsand** er ein tidlegare kommune i Rogaland fylke. Kommunen vart slått saman med Sandnes kommune 1. januar 2020. Det meste av arealet gjekk til Sandnes, men eit mindre område rundt Preikestolen blei overført til Strand kommune, ca. sju prosent av totalarealet.

Folketalet per 1. januar 2018 var 1 246, landarealet var 780 km² og siste ordførar var Bjarte S. Dagestad.

Kommunesenteret var Forsand, der dei fleste innbyggjarane bur. Jordbruk og vasskraftproduksjon er viktigaste næringsvegar. 

Forsand, 1985
Kommunevåpen
Av ting som er verdt å sjå i området for tidlegare Forsand kommune er Preikestolen, som er eit fjellplatå om lag 600 m over Lysefjorden. Det lokale namnet er Hyvlatånnå. 

Lysefjorden er lang og smal med steile sider, og vart i si tid skildra av Jules Verne som særleg fryktinngytande. Namnet har fjorden etter den lyse granitten i fjellsidene. Elles er fjellmassivet Kjerag nær Lysebotn ein populær stad for basehopparar og fjellklatrarar frå mange land, med sine 1000 meter nesten loddrett ned i Lysefjorden. Her ligg Kjeragbolten, ein rund stein 3-4 meter stor, som er kilt i ein fjellsprekk ytst på Kjeragplatået. 

På Forsandmoen er det funne restar etter ein landsby frå slutten av eldre jernalder, og det er bygd eit besøkssenter, kalla Landa. Her finst kopiar av hus frå jernalderen og bronsealderen. Ein meiner det har budd folk her frå om lag 1500 fvt. til om lag år 600. Eit par kilometer frå Landa ligg ei endemorene i sørenden av Haukalivatnet. Det var denne morenen som om lag 1823 fekk professor Jens Esmark til å setja fram teorien om at heile Skandinavia hadde vore dekt av is.

Folk frå Forsand
----------------

* Pilt-Ola (1779-1858), mangesyslar
* Inge M. Lyse (1898-1990), bygningsingeniør
* Ole Tom Guse f. 1968, ordførar 2007-15

Kjelder
-------

Referansar

1. ↑  *Preikestolen glapp ut av hendene på Sandnes* arkivert frå nrk.no 10 desember 2018. Henta 13. januar 2020

Bakgrunnsstoff
--------------

* Forsand kommune Arkivert 2011-01-07 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* Lokalhistoriewiki
* GeoNames
* SSR (namn)

 |
**Stine Lerdahl** (fødd 28. september 1960) er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Rælingen i Akershus. Åra frå 1981 til 1991 vann ho åtte gullmedaljar i noregsmeisterskap kulestøyt. Lerdahl var medlem i IF Minerva.

Aktiv
-----

Gjennom 15 sesongar høyrde Lerdahl med til noregstoppen i kulestøyting. Etter bronse i øvinga både i NM 1978 og 1979, vann ho sin fyrste NM-tittel i 1981. Sidan vart ho noregsmeister fem år i rad; 1983-87 og på ny i 1990 og 1991. 

Lerdahl forbetra den personlege rekorden på 14,41 m frå 1978-sesongen til 14,72 m under NM i friidrett 1980. Eitt år seinare flytta ho sitt personbeste med 4 cm då ho i Haugesund vart norsk meister fyrste gongen. 16. april 1982 støytte Lerdahl for fyrste gong over 15 meter ved eit stemne i USA, 15,19 meter. Gjennom 1983-sesongen forbetra ho den personlege rekorden mykje, lengst støytte ho kula på Meisingset i Tingvoll den 23. juli, der ho vart målt til 15,65 m. Sitt livs lengste kulestøyt på 15,77 meter presterte Lerdahl då ho sigra i ei tevling Des Moines i USA 28. april 1984.

Kjelder
-------

* friidrett.no
**Forsand kyrkje** er ei langkyrkje i Sandnes kommune i Rogaland. Ho blei bygd i 1854 etter teikningar av Tollag Gudmestad frå Nærbø. Kyrkja blei sist restaurert i 2004 i samband med 150-årsjubileet. Opphavleg var kyrkja umåla og utan elektrisk straum eller orgel.

Historie
--------

Ved kongeleg resolusjon av 5. november 1852 blei det gjeve løyve til å bygge kyrkja. Det var også ved bygginga av kyrkja at Forsand sokn blei skild ut frå Høle sokn.

Arbeidet med å hente fram materiale blei gjort på vinteren 1854 og byggestart blei 13. mai. Dette var før teikningane var endeleg godkjente av departementet, noko dei blei 24. juni. Mykje av reisverket blei hogge med øks - truleg av Nils Lyse. Alle bruk i Forsand sokn blei pålagt ei viss arbeidsplikt, noko som varierte frå ein halv dag for dei minste til åtte dagar for dei største bruka.

Då den blei bygd i 1854 var den umåla og utan orgel. Kyrkja blei bygd i rektangulære former som var typisk på den tida. Den blei innvia 10. oktober av biskop von der Lippe. Sommaren 1855 blei kyrkja bordkledd og måla utvendig. Det var vanleg å la tømmerbygg stå eit års tid før dei blei bordkledd.

I 1931 fekk kyrkja ei ny altartavle. Måleri av Frank Wathne blei sette opp rundt preikestolen. Elektrisk straum kom i 1952 og nytt orgel blei innvigd i 1955. Parkeringsplass og nytt bårehus blei laga i 1992.

Som ein del av 150-årsjubileet i 2004 blei det utført omfattande ombygging inne i kyrkja. Nytt orgel blei sett inn framme i koret og koret blei utvida. Preikestolen blei flytta inntil veggen og endra tilbake til slik den var før 1931. Måleria av Frank Wathne blei teke bort slik at korset som var målt rett på preikestolen kom til syne igjen. 14. november 2004 var arbeidet ferdig til jubileumsfeiringa.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Forsand kyrkje» frå Wikipedia på bokmål, den 9. juni 2008.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Heimesida til Forsand kyrkje
* Forsand kyrkje Kyrkjesøk
* 

* Forsand kyrkje i kulturminnesok.no, nettstaden til Riksantikvaren

| * v
* d
* e
Kyrkjer i Sandnes prosti |
| --- |
| Bogafjell • Forsand • Gand • Hana • Høle • Høyland • Julebygda • Lura • Lyse • Riska gamle • Riska • Sandnes • Sviland |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames
* SSR (namn)

 |
**Grigorij Grigorjevitsj Mjasojedov** (19. april 1834–30. desember 1911) var ein russisk kunstmålar og gravør, og ein av dei leiande representantane i Peredvizjnikij-gruppa.

Mjasojedov var fødd i Pankovo, eit nybyggarområde i anten Orjol eller Tula-guvernementet. Faren, ein godseigar av landadelsætt, var forfattar av *Statistisk-økonomisk oversyn for den sørlege delen av Tula-guvernementet*, utgitt i 1849.

Mjasojedov studerte kunst ved St. Petersburgs kunstakademi i 1853-63. Han var på visittar til Frankrike, Tyskland, Spania og Italia, men var til vanleg busett i St. Petersburg. Sine siste dagar budde Mjasojedov på herregarden sin Pavlenki i Poltava.

*Landdagsbøndene et middagsmat*, 1872
Mellom dei fremste verka hans er *Landdagsbøndene et middagsmat*, *Grigorij Otrjepjevs flukt frå serveringstad (*kortsjma*) på grensa mot Litauen* og *Slåttefolk*.

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Grigoriy Myasoyedov» frå Wikipedia på engelsk, den 22. juni 2009.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* ISNI
* SUDOC
* ULAN
* NKC

 |
Ei **forskrift** eller **føresegn** er ei rettsleg bindande regulering som må ha heimel i formell lov. Forskrifter blir i utgangspunktet gitt av Kongen i statsråd eller eit departement, alt etter kva den aktuelle lova seier. Men retten til å gje forskrift kan delegerast til andre, så som kommunar og private rettssubjekt som Det norske Veritas. 

Forskrifter kan som lover ikkje ha tilbakeverkande kraft. Forskrifta må halde seg innanfor lovheimelen, og må ikkje vere i strid med andre lover. Forskrifta må kunngjerast for å ha rettsleg verknad.

Forvaltingslova kapittel VII har reglar om korleis ein skal gå fram med å førebu, vedta og kunngjere forskrifter.

Å overtre forskrifter kan vere straffbart. Dette under føresetnad at antan heimelslova eller forskrifta sjølv seier dette. Vanlegvis vil heimelslova innehalde straffetrusselen, men viss dette ikkje er tilfelle så har straffelova § 339 ein bestemmelse som gir den som vedtar forskrifta heimel til å ta med ein strafferegel (bot) ved å vise til straffelova sin regel. Denne regelen i straffelova har blitt kritisert, og vil truleg ikkje bli tatt med i forslaget til ny straffelov, som det no blir arbeidd med.

Den forskrifta som dei fleste har best kjennskap til er trafikkreglane. Trafikkreglane er ei forskrift til Vegtrafikklova.
Grevskapa i England
**Grevskapa i England** (*county*) er område nytta som administrative, geografiske og politiske einingar. Heile England er delt inn i 48 seremonielle grevskap, som òg vert kalla geografiske grevskap. Mange av desse grevskapa har opphav langt tilbake i historia, heilt til antikken, medan andre vart oppretta så nyleg som i 1974. Bortsett frå Greater London og Isles of Scilly er England delt inn i 83 metropolitanske og ikkje-metropolitanske grevskap. Desse samsvarar med område nytta for lokalt styresett og kan bestå av eitt enkelt distrikt eller vere delt inn i fleire. I april 2009 er 27 slike grevskap inndelt i distrikt og har eit grevskapstyre. Dei fleste seremonielle grevskapa samsvarar med eit metropolitansk eller ikkje-metropoliansk grevskap med same namn, men ofte med reduserte grenser. Den noverande ordninga er eit resultat av ei vaksande reform. Frå 1974 til 1996 samsvara dei metropolitanske og ikkje-metropolitanske grevskapa heilt med dei seremonielle grevskapa. Frå 1889 til 1974 vart område med grevskapstyre kalla administrative grevskap og seremonielle grevskap vart definert utanom. Som ein del av postvesenet vart det oppretta 48 postgrevskap frå 1974 til 1996, men desse har sidan vorte avskaffa av Royal Mail. Grevskapa vert nytta som geografiske område for mange institusjonar som politi og brannvesen.

Sjå òg
------

* Grevskap i Storbritannia, inkludert liste over alle grevskapa i England.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Counties of England» frå Wikipedia på engelsk, den 15. november 2009.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Hampton, W. (1991). *Local Government og Urban Politics*.
2. ↑  Redcliffe-Maud & Wood, B. (1974). *English Local Government Reformed*.
3. ↑  Kingdom, J. (1991). *Local Government og Politics in Britain*.

| * v
* d
* e
Grevskap i England |
| --- |
|  | Bedfordshire**·** Berkshire**·** City of Bristol**·** Buckinghamshire**·** Cambridgeshire**·** Cheshire**·** Cornwall**·** Cumbria**·** Derbyshire**·** Devon**·** Dorset**·** Durham**·** East Riding of Yorkshire**·** East Sussex**·** Essex**·** Gloucestershire**·** Hampshire**·** Herefordshire**·** Hertfordshire**·** Isle of Wight**·** Kent**·** Lancashire**·** Leicestershire**·** Lincolnshire**·** City of London**·** Merseyside**·** Norfolk**·** Northamptonshire**·** Northumberland**·** North Yorkshire**·** Nottinghamshire**·** Oxfordshire**·** Rutland**·** Shropshire**·** Somerset**·** South Yorkshire**·** Staffordshire**·** Stor-London**·** Stor-Manchester**·** Suffolk**·** Surrey**·** Tyne and Wear**·** Warwickshire**·** West Midlands**·** West Sussex**·** West Yorkshire**·** Wiltshire**·** Worcestershire |  |
***Forskningsmagasinet Apollon*** er eit populærvitskapleg forskingstidsskrift utgjeve av Universitetet i Oslo. Magasinet er meint både for lesarar utanfor universitetet, og for dei som studerer og arbeider ved universitetet. Det skal gje kunnskap om forskingsverksemda ved universitetet, særleg om grunnforskinga, og spegle av både breidda og kvaliteten i forskingsaktiviteten. Dessutan skal magasinet bidra til og opne opp for debatt om forskinga og resultata av ho.

Apollon kjem ut med fire papirutgåver i året, og med ei nettutgåve som stendig oppdaterast med nye aktuelle artiklar om ulike tema. Papirutgåva har eksistert frå 1991, og nettutgåva er ei av dei fyrste som vart lansert av eit norsk tidsskrift. Nettutgåva har eit søkbart arkiv med fleire hundre artiklar frå 1994 og fram til idag.

Den greske guden Apollon har gjeve namn til magasinet av di denne guden er avbilda i logoen og seglet til Universitetet i Oslo.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Internettsidene til *forskningsmagasinet Apollon*
**Greåker Idrettsforening** er eit idrettslag i bydelen Greåker i Sarpsborg kommune. Laget, som vart stifta 6. april 1919, er i dag ein rein fotballklubb. Seniorlaget spelar i 2015 på nivå seks? i norsk fotball. I alle år har laget spelt heimekampane på Moa i Greåker, i grå trøyer og raude bukser og strømper. 

Fotballaget til Greåker hadde si beste tid i tiåret 1951-61. Klubben spelte i Hovedserien 1951/52, 1955/56 og perioden 1958-62. I 1959 nådde laget semifinalen i NM-cupen og tapte 0-2 mot Sandefjord Ballklubb. Sesongen 1960/61 plasserte Greåker seg på fjerdeplass i B-avdelinga av Hovedserien, men i maratonserien 1961-62 enda laget nest sist av dei 16 deltakande klubbane. Dermed vart det nedrykk til 2. divisjon og snart var Greåker einast med i lokalt seriespel. Bjørn Spydevold og sonen Thor Spydevold, samt Erik Engsmyr var dei fremste Greåker-spelarane i perioden.

Tidlegare dreiv Greåker IF med idrettane bandy, bryting, friidrett, handball og skiidrett.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Greåker Idrettsforening» frå Wikipedia på bokmål, den 7. oktober 2015.*

* heimeside

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF

 |
**«Altid frejdig»** (norsk bokmål «Alltid freidig») er ein song skriven av den danske presten og diktaren Christian Richardt i 1867. 

Songen var opphavleg ein del av eventyrdramaet *Tornerose*, som handlar om ein ung riddar som set den forheksa kongsdottera Tornerose fri frå tornefengslet sitt. Først forsøkjer han å trengje seg væpna inn i borga, men han får vite at berre trua er våpenet som kan hjelpe han til å trengje gjennom tornekrattet. På vindelbrua syng han songen han seier han har lært av far sin, «Altid frejdig, når du går veje, Gud tør kende», berre utstyrt med ei harpe. Slik greier han å setje fri den sovande kongsdottera.

«Altid frejdig når du går» fekk stor betydning for det danske folket under okkupasjonen under andre verdskrigen. Det vart den fremste salmen for dei danske fridomskjemparane. Enno vert salmen mykja brukt ved kyrkjelege handlingar, i Danmark som i Noreg.

Melodien vi bruker, er opphavleg skriven til songen «Dagen går med raske fjed» og er komponert av C.E.F. Weyse i 1838. I syngespelet som songen opphavleg inngjekk i, var musikken skriven av Peter Heise.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Teksten i den danske salmeboka

Kjelder:
--------

* *Kristen sang og musikk* Runa forlag 1962
* Arkiv for dansk litteratur Arkivert 2016-03-04 ved Wayback Machine.
**Georg Vilhelm Pauli** (2. juli 1855–28. november 1935) var ein svensk målar, særleg kjend for sine store, dekorative måleri. Også kona hans, Hanna Hirsch-Pauli, var målar.

Liv og gjerning
---------------

Pauli var fødd i Jönköping, der far hans var apotekar. På 1870-80-talet studerte Pauli ved Konstakademien i Stockholm, sidan i Paris og Italia. Han gjorde elles mange studiereiser til utlandet. 

Del av veggmåleriet *Åldrar og Årstider*
Pauli arbeidde mykje med utsmykkingsoppgåver. Han laga såleis freskar i Göteborg gamla museum, Södermalms läroverk og på Östra Real i Stockholm. I Per Brahegymnasiet i Jönköping forma han i 1913-14 kubistisk-liknande veggmåleri som i samtida vekte stor debatt, grunna dei nakne mannekroppane. Liknande arbeid finst i Stockholms stadshus, samt i Kungliga Dramatiska Teatern i Stockholm. Pauli laga også veggmåleri i Handelsbanken sitt hovudkontor i Stockholm, samt nokre små, fine veggbilete for prins Eugen på Waldemarsudde.

Til liks med fleire av dei unge svenske målarane som debuterte på 1880-talet, høyrde Pauli til kunstnargruppa Opponenterna. Han skreiv ein heil del om kunsthistorie, mellom anna *Ernst Josephson* (1903 og 1914), *Konstnärslif och om konst* (1913), *I Paris, nya konstens källa* (1915), *Väggmåleri* (1920), samt *Prins Eugen* (1925). Åra 1917-21 gav Pauli ut tidsskriftet *Flamman*.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Georg Pauli» frå Wikipedia på svensk, den 3. februar 2014.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Georg Pauli**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* LIBRIS
* SUDOC
* ULAN

 |
Stirling Moss ved Nürburgring-bana i 1961.
Sir **Stirling Craufurd Moss** (fødd 17. september 1929) er ein tidlegare motorsportførar frå England. Han er sonen til Indy 500 deltakaren Alfred E. Moss og bror til Pat Moss, den kvinnelege rallyføraren som gifta seg med svensken Erik Carlsson. Moss var ein allsidig førar som konkurrerte i ei rekkje billøp, som inkludert formel 1. Han vann ei rekkje billøp, men vann aldri meisterskapet.

Stirling Moss køyrde i bilar som Maserati, Vanwall, Cooper, og Lotus, i tillegg til Mercedes-Benz Han føretrekte helst britiske bilar.
"Better to lose honorably in a British car than win in a foreign one" skal han ha sagt. Arkivert 2013-08-12 ved Wayback Machine.

I 1961 vart han kåra til "Sports Personality of the Year" av BBC. Året etter vart Moss hardt skada i eit Glover Trophy-løp i Sør-England. Han kom seg frå ulykka, men den aktive motorsportkarriera for Moss var over. Han har likevell delteke i British Touring Car Championship i 1980 og eit par klassiske billøp med historiske bilar.

Moss var lenge den mest suksessfulle engelske motorsportutøvaren når det gjeld talet på sigrar, men i 1991 vart han slått av Nigel Mansell, etter å ha delteke i fleire løp enn Moss.

I James Bond-filmen Casino Royale, spelar Stirling Moss rolla som Evelyn Tremble (Peter Sellers) sin sjåfør.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Sir Stirling Moss - Authorisert heimeside Arkivert 2020-11-17 ved Wayback Machine.
* Grand Prix History - Hall of Fame Arkivert 2009-02-07 ved Wayback Machine. Stirling Moss

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NKC

 |
Koordinatar: 26°15′N 50°37′E﻿

**Muharraq guvernement** (arabisk محافظة المحرق; *Muhafazat al-Muharaq*) er eit av fire guvernement i Bahrain. Det omfattar Muharraq by og øya Muharraq i tillegg til øyar utafor. Det omfattar også den tidlegare kommunen Al Hadd i den sørlege enden av øya.

Sentrum av Muharraq består av somme av dei eldste bustadane i kongedømet, og mange er leigd ut av bahrainske eigarar til utanlandske arbeidarar. Her finst òg mange byggverk av historisk interesse, som Shaikh Isa bin Ali-huset, Siyadi-huset, vindtårna, og nabolaget til journalisten Abdullah Al Zayed, i tillegg til det imponerande Arad fort.

Staten har blitt skulda for å ikkje gje nok økonomisk støtte til gjenoppbygginga av desse historiske stadane og gjere dei til turistmål. I nyare år har staten likevel byrja å investere i vern av desse områda.

Bahrain internasjonale lufthamn ligg i Muharraq.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Muharraq Governorate» frå Wikipedia på engelsk, den 2. september 2017.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  «Although Muharraq has a lot to offer to tourists, how can we attract them if most of our traditional sites are in crowded areas», [*daud lenkje*]

| * v
* d
* e
Guvernement i Bahrain |
| --- |
| Noverande inndeling (guvernement) | Hovudstadsguvernementet**·** Muharraq**·** Nord**·** Sør | Tidlegare regionar (kommunar) i Bahrain. |
| Tidlegare inndelingar (regionar) | Al Hidd**·** Manama**·** Vesstregion**·** Sentralguvernementet**·** Sentralregionen**·** Nordregionen**·** Muharraq**·** Rifa og Sørregionen**·** Jidd Haffs**·** Hamad by**·** Isa by**·** Hawarøyane**·** Sitra |
**Georg Arnfinn Andersen** (fødd 7. januar 1963) er ein norsk politimann og tidlegare kulestøytar og diskoskastar frå Arendal. Han vann bronsemedaljen i kulestøyt under EM i friidrett 1990. Mellom 1987 og 1995 vart han fire gongar noregsmeister i kulestøyt, både i 1988 og 1990 fekk han kongepokalen for beste prestasjon under meisterskapen. I sine år som friidrettsutøvar representerte han både Idrettsklubben Grane, Idrettsklubben Tjalve og Urædd. Han er far til friidrettsutøvaren Stian Andersen.

Aktiv
-----

Andersen deltok i fleire internasjonale meisterskap frå 1986 av. Etter gode plasseringar i innandørsmeisterskap, tok han bronsemedaljen under EM i friidrett i Split på seinsommaren 1990. Med eit kast på 20,71 m var han nær sitt toppnivå og kunne lite gjere med austtyskarane Ulf Timmermann og Oliver-Sven Buder.

Under VM i friidrett 1991 i Tokyo vart Andersen tildelt sølvmedaljen i kulestøyt, men mista medaljen då han testa positivt for doping. Den positive testen på anabole steriodar kom etter ei prøve han gav over ein måned før VM-tevlingane i Tokyo.

Han gjorde comeback etter at utestenginga var over og kvalifiserte seg til VM i Göteborg i 1995, men makta ikkje kvalfisere seg til finalen. Etter 1996-sesongen la han opp.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* EM 1986: Nr 10 i kulestøyt
* OL 1988: Nr 10 i kulestøyt
* EM 1990: Bronsemedalje i kulestøyt
* VM 1991: Diskvalifisert frå sølvplass i kulestøyr
* EM 1995: Utslått i kvalifiseringa

### Medaljar norske meisterskap

* 1983: Bronse i diskos
* 1984: Bronse både i kule og i diskos
* 1985: Sølv i diskos
* 1986: Sølv i diskos og bronse i kule
* 1987: Gull i kule og bronse i diskos
* 1988: Gull i kule; kongepokal for vinnarstøytet på 20,63 m
* 1989: Sølv i kule
* 1990: Gull i kule; kongepokal for vinnarstøytet på 20,80 m
* 1995: Gull i kule

Sin personlege rekord i kulestøyt på 20,86 meter sette Andersen i Malmö i 1990, men innandørs har han støytt 20,98 m. Hans pers i diskoskast er på 62,10 meter og frå 1986.

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Georg Andersen» frå Wikipedia på tysk, den 21. juli 2012.*
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
--------------

* «Georg Andersen» (på engelsk). olympedia.org. Henta 23. februar 2023.
* 

* (en) Georg Andersen – Profil og resultatoversikt i olympiske konkurransar på *sports-reference.com*.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* Munzinger (sport)

 |