recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Koordinatar: 32°02′N 35°44′E﻿

**Salt** (arabisk السلط, *Al-Salt*) er ein gammal jordbruksby og administrativt senter vest i det sentrale Jordan. Han ligg ved den gamle hovudvegen frå Amman til Jerusalem, Balqa-høglandet, kring 790–1 100 meter over havet, nær Jordandalen. Han er bygd over tre åsar, og på ein av desse, Jebal Al Qal'a, ligg ruinane av ei borg frå 1200-talet. Han er det administrative senteret i Balqa guvernement.

Stor-Salt kommune har kring 97 000 innbyggjarar (2006), der 65 % er muslimar og 35 % kristne.

Historie
--------

Byen Salt ligg i eit kupert terreng.
Hamam-gata i gamlebyen i Salt.
Det er ikkje kjend når byen først vart busett, men ein trur han vart bygd av den makedonske hæren under regjeringstida til Aleksander den store. Byen vart kalla *Saltus* i bysantinsk tud og var setet for ein biskop. På den tida vart byen rekna for å vere den viktigaste busetanden på Austbreidda av Jordanelva. Busetnaden vart øydelagd av mongolane og så bygd opp att under regjeringstida til mamelukk-sultanen Baibars (1260–1277) og vart eit regionssenter nok ein gong under Det osmanske riket. Tidleg i 1830-åra var Salt igjen angripen, denne gongen under eit raid av den egyptiske statthaldaren Ibrahim Pasha i felttoget hans mot osmanarane i Palestina.

Glanstida til Salt var seint på 1800-talet då handelsfolk reiste frå Nablus for å utvide handelsnettverket sitt aust for Jordanelva. På grunn av mange nye innbyggjarar vart Salt raskt utvida frå ein enkel bondelandsby til ein by med mange elegante bygningar, mange bygd i *Nablusi*-stil. Mange av bygningane frå denne tida står framleis i Salt i dag.

Etter fyrste verdskrigen var byen staden der Herbert Samuel, britisk høgkommisær i Palestina, valde å annonsere at britane favoriserte eit hashimittisk-styrt område på Austbreidda av Palestinamandatet (dagens Jordan). Dette vart ein realitet i 1921 då Abdullah I vart emir av Transjordan. Salt verka å bli byen som skulle bli vald til hovudstaden i det nye emiratet, sidan det meste av handelen og industrien strøymde gjennom Salt. Salt hadde i denne tida ingen vidaregåande skular. Likevel valde Abdullah byen som hovudstaden i emiratet sitt, men endra etter kvart meining og flytta til Amman då han følte han ikkje kom overeins med notabiliteten i Salt. Amman var på den tida ein liten by med berre 20 000 innbyggjarar, men opplevde etter kort tid rask vekst.

Kommunedistrikt
---------------

Stor-Salt kommune er delt inn i ni distrikt:

|  | Distrikt | Folketal (2006) | Areal (Km2) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Salt | 71 100 | 48 |
| 2 | Zai | 2580 | 7.7 |
| 3 | Umm Jouzeh | 3355 | 4.2 |
| 4 | Wadi Alhoor | 1815 | 1.73 |
| 5 | Al-Yazeediyeh | 900 | 1.08 |
| 6 | Yarqa | 5300 | 4.154 |
| 7 | Ira | 4100 | 4.4 |
| 8 | Allan | 4640 | 3.8 |
| 9 | Rumaimeen | 2884 | 4,3 |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Salt i Jordan» frå Wikipedia på engelsk, den 6. oktober 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Salt Greater kommune

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* GeoNames

 |
**Forventning** eller **forventningsverdi** er ein storleik innan sannsynsrekning. Forventninga til ein stokastisk variabel er ein verdi, slik at viss ein gjentek eksperimentet som ligg til grunn for variabelen mange gonger, vil gjennomsnittet av utfalla nærme seg forventninga.
I det diskrete tilfellet er forventninga lik summen av sannsynet for kvart utfall, multiplisert med verdien av dette utfallet.

For ein stokastisk variabel *X*, skriv ein *E*[*X*] for forventningsverdien til *X*.

Definisjon
----------

### Forventningsverdien til ein diskret stokastisk variabel

Viss *X* er ein diskret stokastisk variabel, og tek verdiane *x*1, *x*2, ... med sannsyn høvesvis *p*1, *p*2, ... så er forventningsverdien *E(X)* gjeven ved

{\displaystyle E(X)=\sum \_{i}x\_{i}p\_{i}.}
Viss *X* kan ta teljeleg uendeleg mange forskjellige verdiar, er denne summen ei uendeleg rekkje. I dette tilfellet eksisterer forventningsverdien *E*[*X*] berre viss denne rekkja konvergerer absolutt.

### Forventningsverdien til ein stokastisk variabel med tettleiksfunksjon

Viss ein stokastisk variabel *X* har tettleiksfunksjon *f*(*x*), er forventningsverdien gjeven ved

{\displaystyle E(X)=\int \_{-\infty }^{\infty }xf(x)dx.}
Forventningsverdien eksisterer berre viss integralet {\displaystyle \int \_{-\infty }^{\infty }\left|x\right|f(x)dx} konvergerer.

### Generell definisjon

Generelt blir forventningsverdien definert som følgjer: Viss *X* er ein *P*-integrerbar stokastisk variabel frå eit sannsynsrom *(Ω, Σ, P)* til {\displaystyle ({\overline {\mathbb {R} }},B)}, der *B* er den borelske σ-algebra over {\displaystyle {\overline {\mathbb {R} }}} så definerast :{\displaystyle E(X)=\int \_{\Omega }XdP.}

Empirisk forventning
--------------------

Den empiriske motsatsen til forventning er gjennomsnittet.
Forventning estimerast ofte ved gjennomsnitt og trimma gjennomsnitt og for symmetriske fordelingar òg ved medianen.

Eigenskapar
-----------

Forventning er ein lineær operator, så for vilkårlege konstantar a og b og ein stokastisk variabel {\displaystyle X} gjeld

{\displaystyle E[aX+b]=aE[X]+b.}

Døme
----

Eit døme på ein *diskret stokastisk variabel* er gjennomsnittsresultatet av ei nlang serie med kast (100 eller fleire) med ein terning med 1-6 «auge» på sidene. Er terningen rett, dvs. riktig balansert, har kvar av sidene sannsynet 1/6 for å visast. Forventa mengd auge blir då 1/6 x 1 + 1/6 x 2 + 1/6 x 3 + 1/6 x 4 + 1/6 x 5 + 1/6 x 6 = **3,5**.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Forventning» frå Wikipedia på bokmål, den 15. februar 2012.*
**Albert Gleizes** (8. desember 1881–23. juni 1953) var ein fransk målar, forfattar og kunstteoretikar, fødd i Paris. Han vert rekna som ein føregangsmann for kubismen. Gleizes var systerson til målaren Léon Comerre.

### Liv og gjerning

Gleizes var utdanna til teknisk teiknar. Etter fire år i den franske hæren byrja han i 1905 å livnære seg som målar. Han var stor sett sjølvlærd, var sterkast inspirert av kubisten Henri Le Fauconnier.

I 1911 fekk han stilt ut eigne verk på kunstutstillinga Salon d'Automne, same året var han med på å danne kunstnargruppa Section d'Or. For å fremje interessa for både sine eigne måleri og verka til dei andre i gruppa, skreiv han fleire bøker om kunst og kunsthistorie. Saman med Jean Metzinger forfatta han avhandlinga *Du Cubisme* i 1912 og nytta såleis, for fyrste gong, det verdifrie omgrepet «kubisme». Åra 1915-1919 budde han i New York, der han aktivt spreidde kunnskap om moderne, europeisk kunst.

Då Gleizes kom tilbake til Europa hadde kunstmiljøa i Frankrike endra seg. Nye stilretningar og kunstteoriar var i framvekst. Også Gleizes utvikla sine verk, men heldt i stort fast ved ei kubistisk grunnform. Han flytta frå Paris i 1926, likevel deltok han gjennom åra i kunstverda som ein aktiv skribent og målar. I 1927 grunnla han ei foreining som skulle styrke kunsthandverket, og i 1931 lét han seg engasjere av kunstrørsla Abstraction-Création. På verdsutstillinga 1937 i Paris fekk han stilt ut akvarellar.

Han døydde i Avignon sommaren 1953.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Albert Gleizes» frå Wikipedia på tysk, den 8. oktober 2013.*
* *Denne artikkelen bygger på «Albert Gleizes» frå Wikipedia på nederlandsk, den 8. oktober 2013.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* ULAN

 |
**Edwardsjøen** (**Lake Edward** eller **Edward Nyanza**) eller **Rwitanzige** er den minste av Dei store sjøane i Afrika. Han ligg i Albertinerifta, den vestlege delen av Riftdalen, på grensa mellom Den demokratiske republikken Kongo og Uganda. Den nordlege delen ligg berre nokre få kilometer sør for ekvator. Sjøen blei gjeven namn av oppdagaren Henry Morton Stanley for å heidra Edvard VII av Storbritannia, den dåverande kronprinsen og seinare kongen av Storbritannia.

Historie
--------

Stanley såg fyrst sjøen i 1888, då han reiste opp elva Semliki, og gav elva det noverande namnet. På 1970- og 1980-talet gav Uganda og Zaire (dagens DR Kongo) sjøen namnet Idi Amin-sjøen eller Idi Amin Dada-sjøen, til ære for diktatoren i Uganda, Idi Amin. Etter at Amin blei avsett i 1979 fekk sjøen tilbake det føre namnet.

Topografi og drenering
----------------------

Edwardsjøen ligg på 912 meters høgd. Han er 77 km lang og 40 km brei på det største, og dekkjer eit areal på 2 242 km², slik at han er den 15. største på kontinentet. Han har tilløp frå elvene Nyamugasani, Ishasha, Rutshuru og Rwindi, og dessutan frå Georgesjøen i nordaust via Kazingakanalen. I nord har Edwardsjøen avløp til Albertsjøen via elva Semliki.

Den vestlege forskyvinga i Riftdalen stig opp til 2000 meter over den vestlege breidda av sjøen, medan dei sørlege og austlege breiddene består av flate lavasletter. Ruwenzorifjella ligg 20 km nord for sjøen.

### Busetnad

Fiskebåtar ved breidda av innsjøen.
Edwardsjøen sett frå Mweya i Queen Elizabeth nasjonaalpark
Edwardsjøen ligg heilt innanfor Virunga nasjonalpark i Kongo og Queen Elizabeth nasjonalpark i Uganda. Han har ikkje stor folkesetnad langs breidda, bortsett frå ved Ishango i Kongo i nord, der det ligg eit treningssenter for parkvaktarar. Rundt to tredelar av vatnet til sjøen ligg i Kongo og ein tredel i Uganda. Utanom Ishango er den største kongolesiske busetnaden i sør i Vitshumbi, medan dei ugandiske busetnadane er Mweya og Katwe i nordaust, nær kratersjøen med same namn. Dei næraste større byane er Kasese i Uganda i nordaust og Butembo i Kongo i nordvest, som ligg høvesvis 5 mil og 15 mil unna langs vegen.

Kjelder
-------

1. 1 2 3  Askheim, Svein (22. februar 2021). «Edwardsjøen». *Store norske leksikon* (på norsk bokmål).
2. ↑  «Lake Edward | lake, Africa». *Encyclopedia Britannica* (på engelsk).
3. ↑  Carte Routière et Touristique Michelin (1996) *Afrique Nord-Est et Arabie*, map scale 1:4 000 000, Paris : Pneu Michelin

* *Denne artikkelen bygger på «Edvardsjøen» frå Wikipedia på bokmål, den 12. august 2021.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
*Rotkäppchen* (*Raudhette*), 1883
*Kjøkenscene*, 1892
**Albert Samuel Anker** (1. april 1831–16. juli 1910) var ein sveitsisk kunstmålar og illustratør som har vorte kalla for Sveits sin «nasjonalmålar», grunna hans vedvarande populære skildringar av det landsbylivet i Sveits i det 19. hundreåret.

Liv og gjerning
---------------

Anker var fødd i Ins i kantonen Bern, og var son til ein veterinær. 1845-48 fekk han sin første leksjonar i teiking i Neuchâtel av Louis Wallinger. Frå 1849 gjekk han på gymnaset i Bern. 

År 1851 begynte Anker å studere teologi i Bern. I september reiste han først til Paris, der han vart kjend med arbeida til Eustache Le Sueur og Nicolas Poussin, og som han kom til å sette pris på. Frå hausten 1852 til våren 1854 heldt Anker fram teoligistudiane ved Universitetet i Halle.

Sist i desember 1853 skreiv Anker til faren at han ville avslutte studiet, for så å verte målar. I 1854 fekk han løyve frå faren til å slutte studiane. Han reiste då til Paris, der han vart elev av den sveitsiske målaren Charles Gleyre. Mellom 1855 og 1860 studerte han ved *École Nationale Supérieure des Beaux-Arts* i Paris. Tida mellom 1859 og 1885 var han jamleg representert med bilete på salongane i Paris. Mellom 1856 og 1862 reiste han til stader som Bretagne, Schwarzwald og til Italia. I åra som følgde gjorde han fleire turar til Italia, Tyskland, Frankrike og Belgia.

Frå 1861 budde Anker i barndomsheimen i Ins, om vintrane budde han i Paris. I 1890 selde han husværet i Paris og flytta til Ins for godt.

Anker arbeidde frå 1866 til 1882 også som fajansemålar. Frå 1870 til 1874 var han medlem av Storrådet for kantonen Bern. Han var ein sterk pådrivar for bygginga av Berner Kunstmuseum, som vart opna i 1873.

I 1901 vart Anker råka av eit alvorleg hjerneslag, og høgrehanda hans vart lamma. Sidan han vanskeleg kunne arbeide med oljemåleri, gjekk han over til å måle akvarellar. Han skal ha måla framimot 600 akvarallar etter høgrehanda vart lamma.

Anker døydde sommaren 1910 i Ins.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Christoph Blocher om Albert Anker
* Biografi om Albert Anker Arkivert 2011-07-14 ved Wayback Machine.
* Albert Anker-Haus i Ins

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* ULAN
* HDS

 |



* *Denne artikkelen bygger på «Albert Anker» frå Wikipedia på tysk, den 19. juli 2011.*
**André Krogsæter** (fødd 12. mai 1961) er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Oslo som i tida 1981-86 vann to NM-gull og ein seriemeisterskap med Lillestrøm Sportsklubb. Midtspissen spelte fire landskampar i 1984-85.

Krogsæter spelte på fjerdedivisjonslaget Årvoll IF fram til 1979. Framfor 1980-sesongen vart han overført til Lillestrøm SK. Han skåra det eine målet då laget vann cupfinalen 1981 med 3-1 over Moss FK og alle fire måla då Lillestrøm sigra med 4-1 over Vålerenga i cupfinalen 1985. I sin sjuande og siste sesong med Lillestrøm vart han i 1986 seriemeister. Den høge midtspissen spelte i alt 128 seriekampar på Lillestrøm SK og skåra 45 seriemål. Frå 1987 var han å finne i rekkene til Oslo-laget Frigg i tredje divisjon.

Krogsæter var med i den norske OL-troppen i 1984 og deltok i alle tre kampane Noreg spelte i Los Angeles. I april 1985 spelte han sin fjerde og sist landskamp, mot Aust-Tyskland i Frankfurt an der Oder. Han kom aldri på skåringslista med landslagslagsdrakta på.

### Merittar

* Cupmeister: 1981 og 1985 med Lillestrøm
* Seriemeister: 1986 med Lillestrøm
* Tapande cupfinalist: 1986 med Lillestrøm

Kjelder
-------

* Heimeside til Kanari-Fansen
* eu-football

| * v
* d
* e
Fotball piktogram ~~0~~
Det norske herrelandslaget i fotball – Sommar-OL 1984 ~~0~~ Dei olympiske ringar |
| --- |
| 
* 1 Thorstvedt
* 2 Fjælberg
* 3 Kojedal
* 4 Eggen
* 5 Sirevåg
* 6 Ahlsen
* 7 Mordt
* 8 Herlovsen
* 9 Gran
* 10 Sundby
* 11 Kollshaugen
* 12 By Rise
* 13 Vaadal
* 14 Johansen
* 15 Berg
* 16 Krogsæter
* 17 Seland
* Trenar: Fossen

 |
| Shepperton  |
| --- |
| Church Square i SheppertonChurch Square i Shepperton Church Square i Shepperton |
| Plassering |
| 

Shepperton is located in

 |
| Styresmakter |
| Land |  Storbritannia |
| Konstituerande land |  England |
| Grevskap | Surrey |
| Distrikt | Spelthorne |
| Geografi |
| Innbyggjarar  - By (2001) | 10 796 |
| Koordinatar |  51°24′″N 0°28′″W﻿Koordinatar: 51°24′″N 0°28′″W﻿ |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | TW17 |
| Telefon-retningsnummer | 0 1932 |
| 
 Commons har multimedium som gjeld: **Shepperton**
 |

**Shepperton** er ein liten by i distriktet Spelthorne, som ligg i Surrey i England. Han ligg ved Themsen, og blir delt i to av motorvegen M3.

Namnet kjem frå *Shepherds Town*, 'Sauegjetarbyen'.

Den eldste delen er området rundt Church Square. Byen har seinare vakse nordover, då det vart anlagt ein jernbanestatsjon omkring halvannan kilometer nord for sentrum. Det er togsamband til Waterloostasjonen i London.

Shepperton Studios, eit av dei viktigaste filmstudioa i England, ligg i byen. Forfattaren James Graham Ballard budde der, og H.G. Wells nemner byen i boka *Klodenes krig*, der han blir øydelagt.

Shepperton høyrde til grevskapet Middlesex til 1965. Då Stor-London vart ein egen region i 1965 vart det meste av Middlesex ein del av denne, medan Shepperton vart overført til Surrey.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Shepperton» frå Wikipedia på bokmål, den 18. juli 2011.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
*Strömkarlen*, 1884
**Ernst Josephson** (16. april 1851–22. november 1906) var ein svensk kunstmålar og poet.

### Liv og gjerning

Josephson var fødd i Stockholm i ein borgarheim. Faren var jurist. Seksten år gammal byrja sonen på kunstakademiet, der han studerte i tida 1869-76. Deretter fylgde studiar i mellom anna Paris og Nederlanda. Allereie som tjueåring erklærte han i ein berømt uttale: «Jag ska bli Sveriges Rembrandt eller dö». År 1876 vart Josephson tildelt ein kongeleg medalje for måleriet *Sten Sture den äldre befriar drottning Kristina av Danmark ur Vadstena klosterfängelse*.

Josephson pådrog seg syfilis allereie i unge år. Kjærleikslivet var lite lykkeleg og meisterverket *Strömkarlen*, som han gjennom 1880-talet måla fleire versjonar av, vart refusert av Nationalmuseum. Prins Eugen, *målarprinsen*, som sjølv var kunstnar, kjøpte biletet. Han hjelpte mange samtidige kunstnarar økonomisk, gjennom å kjøpe inn verka deira til heimen sin på Waldemarsudde. Prinsen let *Strömkarlen* (1884) få ei fast plassering og sidan har det aldri forlate Waldemarsudde.

Sommaren 1888 var Josephson på øya Bréhat i Bretagne. Der vart han oppteken av spiritisme og fekk religiøse vrangforestillingar så som at han trudde han var Gud og Kristus. Nokre månader seinare vart han lagt inn på sjukhus i Uppsala. Diagnosen var paranoia, som i dag motsvarar schizofreni. Etter nokre månader vart han utskriven, og flytta så småningom til Stockholm der to damer stelte han til han døydde i 1906.

Under spirituell transe laga Josephson visjonære dikt og måleri, underteikna med døde målarar sine namn. Mellom verka finst lyriske og inderlege linjeteikningar og måleri. Nokre av Josephson sine viktigaste verk, til dømes *Gåslisa* (omkring 1890), diktsamlingane *Svarta rosor* (1888) og *Gula rosor* (1896), kom medan han var sjuk.

På 1890-talet fekk Ernst Josephson oppreising som kunstnar. Eit par tiår seinare kom gjennombrotet for det modernistiske synet på Josephson sin sjukdomskonst, ein kunst som til liks med Carl Fredrik Hill sin kunst inspirerte mange svenske målarar i den ekspresjonistiske stilen. Frisk var Josephson kjend for sine oljemåla portrett. Sjukdomskunsten var dominert av historiske motiv og bilete frå segner og mytar.

Bakgrunnsstoff
--------------

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS

 |



* *Denne artikkelen bygger på «Ernst Josephson» frå Wikipedia på svensk, den 29. februar 2012.*
**Ernst Gustav Mortensen** (17. september 1887–13. oktober 1966) var ein norsk forlagsmann frå Oslo, landskjend for å ha starta opp mange suksessrike vekeblad.

Etter å ha studert brevskular i USA i 1911 starta han i 1914 Norsk Korrespondanseskole, eit firma han var direktør i til 1961. Gjennom iherdig innsats voks undervisningstiltaket mykje, og ved 50-årsjubileet uttalte han at over ein million menneske hadde vore innom som elev.

Mortensen grunnla i 1928 Nasjonalforlaget og gav ut både billegbøker og 1931-34 seksbandsverket *Kringla Heimsins* redigert av Wollert Keilhau. I 1933 byrja Mortensen å gje ut Norsk Ukeblad, ein publikasjon i moderne djuptrykk. Sidan starta han opp Norsk Dameblad i 1938, Vi Menn i 1951 og Det Nye i 1957. Frå 1941 dreiv han Ernst G. Mortensens Forlag, og samla bladutgjevingane i dette forlaget i 1958.

Han var far til toneskaparen Finn Mortensen, og sjølv ein mangeårig aktiv musikar i Oslo Handelsstands Forenings Orkester på fritida.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Ernst G. Mortensen» frå Wikipedia på bokmål, den 14. mars 2017.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon

 |
**Ernie Cefalu** (fødd 15. april 1945) er ein amerikansk kunstnar som i dag arbeidar med base i Los Angeles. han er kjend for design av plateomslag for musikkalbum.

Cefalu gjekk på California College of Arts and Crafts (no California College of the Arts) og vart uteksaminert i 1969 med utmerking. Kort tid etter starta Cefalu karrieren sin på Madison Avenue hos Carolini Advertising, der hans første oppdrag var å laga kampanjen og grafikken for International Paper sitt nasjonale salsmøte i 1970. Løysinga hans tok form av ein forseggjord, premiert musikalproduksjon utanfor Broadway, *Dolls Alive*. I byrjinga av 1970 vart Cefalu kunstnarisk leiar hos Norman Levit Advertising, der han skapte albumet *Jesus Christ Superstar* og Angels i ein byråkonkurranse med Decca Records-kontrakt som premie.

OriginalAlbumCoverArt.com
-------------------------

Cefalu har samla ein stor, privateigd samling av originale albumomslag og musikkrelaterte illustrasjonar. Denne samlinga består av over 260 signerte, originale kunstverk, som blir presenterte på www.originalalbumcoverart.com, og inneheld tidlegare utilgjengelege arbeid av illustratørane Drew Struzan, Bill Garland, Joe Petagno, Carl Ramsey, Ingrid Haenke, Joe Garnet og mange andre.

Andre kjende verk
-----------------

* Iron Butterfly, *Scorching Beauty*
* Earth Wind & Fire, *Open Our Eyes*
* Black Sabbath, *Sabbath, Bloody Sabbath*
* Jefferson Airplane, *Baron Von Tollbooth & the Chrome Nun*
* Alice Cooper, *Greatest Hits*
* Alice Cooper, *Welcome To My Nightmare*
* Tony Orlando and Dawn, *To Be With You*
* Aerosmith, *Toys in the Attic*
* Aerosmith, *Rocks*
* West, Bruce and Laing, *Whatever Turns You On*
* Alice Cooper, *Billion Dollar Babies*
* Black Oak Arkansas, *Early Times*
* Melanie, *Live At Carnegie Hall*
* Alice Cooper, *Alice At The Palace Poster*
* David Bowie, Serious Moonlight Tour-logo
* Modern Jazz Quartet, *In Memoriam*
* Canned Heat *One More River to Cross*
* The Bee Gees *Main Course*
* Burton Cummings *Above the Ground*
* Alice Cooper, *Old School Box Set*
* Alice Cooper, *Welcome 2 My Nightmare*
* The Guess Who, *Artificial Paradise*
* Lou Reed, *Berlin*

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Ernie Cefalu» frå Wikipedia på engelsk, den 11. mai 2023.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  «Artist - Ernie Cefalu». *Regime Contemporary @ The Mayfair Hotel LA* (på engelsk). Henta 5. juli 2022.
2. ↑  «Gullalderen for tilpasset emballasje: Jesus Christ Superstar». Henta 9. februar 2015.

Bakgrunnsstoff
--------------

* originalalbumcoverart.com
**Ernst Stückelberg** (21. februar 1831–14. september 1903) var ein sveitsisk målar, ein av dei mest populære i samtida. Mellom dei mest kjende verka hans er freskane i Tellskapellet i Uri og portrettet *Jenta med øgla* frå 1884.

Liv og gjerning
---------------

Stückelberg vart fødd inn i ei aristokratisk familie i Basel. Etter faren døydde tidleg, tok ein arkitektonkel ansvar for utdanninga hans. På gymnaset vart Stückelberg undervist i teikning av Hieronymus Hess. Etter avslutta skulegang gjekk han i lære hos portrettmålaren Johann Friedrich Dietler i Bern. År 1850 studerte han ved akademiet i Antwerpen under Gustave Wappers. Frå 1853 studerte han så i tre år ved kunstakademiet i München, der han i 1855 laga eit av sine mest kjende historiemåleri: *Melchtal ber heim den blinda faren*.

'Sappfo', 1897
'Den siste riddaren av Hohenrätien', 1883
Åra 1856 til -59 budde og arbeidde Stückelberg i Roma. I 1860 flytta han til Zürich, der han møtte og vart venn med Rudolf Koller, Gottfried Keller, Friedrich Vischer og Conrad Meyer. Frå 1862 budde han i Basel.

Stückelberg kjøpte i 1871 villaen Erismannshof i Basel, der han måla ei mengd freskar. I 1877 vann han konkurransen om å dekorere Tellskapellet ved Urnersee. Kapellet vart innvigd 24. juni 1883 og Stückelberg og vart utnemnd til æresdoktor på universitetet i Zürich. Parallelt med arbeidet på Tellskapellet måla Stückelberg i 1883, på oppdrag frå Peter Conradin von Planta, eit av sine mest kjente verk: *Den siste riddaren av Hohenrätien*. Etter systera hans døydde i 1890 laga Stückelberg få verk.

Stückelberg viste arbeida sine både på nasjonale og internasjonale utstillingar og mottok fleire prisar og heidersteikn. I 1901, på hans syttiande bursdag, opna ei jubileumsutstilling i Kunsthalle Basel.

Stückelbergs kunst var underlagt ein strengt hierarkisk orden, med sjanger-, portrett - og landskapsmåling i rekkefylgje. Biletkunsten hans vart skildra som ærleg, modig og folkeleg.

Bakgrunnsstoff
--------------

* *Denne artikkelen bygger på «Ernst Stückelberg» frå Wikipedia på tysk, den 12. mai 2012.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* ULAN
* HDS

 |
**Simav Çayı** er ei elv i Anatolia i Tyrkia. Ho er 321 km lang og har eit nedslagsfelt på 22 400 km². I antikken vart ho kalla **Makestos** eller **Mékestos** (gresk Μέκεστος).

Simav spring ut i provinsen Kütahya og renn nord over Simavsletta i provinsen Balıkesir. Det ligg eit reservoar ved Çaygörendammen, og vidare renn ho forbi Susurluk og møter Adirnas. I antikken var Mekestos ei sideelv til Rhyndakos (dagens Adirnas), men i dag dannar Simav hovudleia frå samløpet deira nær Karacabey og ned til Marmarahavet. På dette siste stykket tek ho imot Nilüfer Çayı (i antikken Odrysses).

Munningen av elva er vend mot øya Imrali, som er eit høgtryggleiksfengsel.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Simav River» frå Wikipedia på engelsk, den 11. august 2012.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Plinius den eldre. *Naturhistorie*, V, 40, §2.
2. ↑  Hazlitt, Wm. *Ancient Gazetteer: A Dictionary of Ancient Geography, Sacred and Profane*. "Macestus Arkivert 2011-09-26 ved Wayback Machine.." Whittaker & Co. (London), 1851.
3. ↑  Strabon. *Geografika*, XII, 8, §11
4. ↑  Turkish General Directorate of State Water Works (DSİ). "Çaygören Baraji" (tr).

Bakgrunnsstoff
--------------

* A map of the Simav Basin Arkivert 2011-09-18 ved Wayback Machine. (tr)

Koordinatar: 39°N 29°E﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Statistics New Zealand** (maori **Te Tari Tatau** eller **Tatauranga Aotearoa**) er den statlege newzealandske statistiske organisasjonen med ansvar for landet sine offisielle statistikkar i medhald av statistikklova av 1975 *(1975 Statistics Act)*. Frå 1955 til 1994 var det kjent som *Department of Statistics*.

Oppgåver
--------

I tillegg til dei sentrale leiaroppgåvene står organisasjonen for folketeljinga i landet kvart femte år.Mange av statistikkane som kjem ut herfrå er gratis og fritt tilgjengelege frå nettstaden til Statistics New Zealand. I tillegg utarbeider organisasjonen statistiske klassifikasjonar og standardar for New Zealand, og leier pågåande forsking og utvikling av relevante statistiske metodar. Det vert også gjeve teknisk assistanse til utviklingsland kring Stillehavet, med særskilt fokus på øynasjonar. Statistics New Zealand er tillagt utvikling og framlegging av alle statistikkar som utgjer landet sitt offisielle statistikksystem.

Opphavsrett
-----------

Nettstaden til Statistics New Zealand fastset at informasjon henta frå Statistics New Zealand fritt kan brukast, kopierast eller siterast i fall ikkje anna er uttrykt. Statistics New Zealand må i alle tilfelle tilkjennegjevast som kjelde.

Referansar
----------

1. ↑  «Annual Report 2017». Statistics New Zealand. 30. juni 2017.
2. ↑  *Statistics New Zealand*, arkivert frå originalen 19. februar 2009, henta 8. mars 2009
3. ↑  «Copyright and terms of use». Statistics NZ.

* *Denne artikkelen bygger på «Statistics New Zealand» frå Wikipedia på engelsk, den 8. mars 2009.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Heimesida til Statistics New Zealand
* Statisphere Arkivert 2009-08-09 ved Wayback Machine. - Portal til New Zealand sine offisielle statistikkar
* Ei kort illustrert forteljing om Statistics New Zealand

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC

 |
Forsida av *Statsborgeren* 3. juli 1831.
**Statsborgeren. En tidende for Norges vel** var eit norsk tidsskrift som kom ut i Christiania i tida 1831-37.

Tidsskriftet vart starta av Peder Pedersen Soelvold i 1831, som eit opposisjonsorgan mot embetsmannsstyret. Bladet, som kom ut med ujamne mellomrom, hevda eit demokratisk syn andsynes embetsmannsstanden sitt grep om statsmakta. Soelvold tok opp «tenestemannsmisbruk og kom med harde åtak på privatpersonar». Soelvold var redaktør av bladet fram til 1835, då han vart dømd for nokre skandaløse artiklar. Henrik Wergeland, som tidlegare hadde vore ein av bidragsytarane, tok over om redaktør «og freista gjera nivået høgare». Han var redaktør til 1837, då tidsskriftet kom med si siste utgåve. Boktrykkar Johan Jørgen Krohn var utgjevar av tidsskriftet.

Jørgen Schiwe starta straks etter *Den nye Statsborger*, eit skrift som gjekk inn året etter.

Kjelder
-------

* *Norsk allkunnebok, X. bandet. 1964*

Litteratur
----------

* W. S. Munthe: *Statsborgeren og Peder Soelvold*. 1907.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF

 |
***Le Mans** har fleire tydingar.*

| Le Mans |
| --- |
|  |
| 

|  |
| --- |
| Byvåpenet til Le Mans |
| **Byvåpenet til Le Mans** |

 |
| Styresmakter |
| Land  Region  Departement | Frankrike  Pays-de-la-Loire Sarthe |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  52,81 km² |
| Innbyggjarar  - By (1999)   - folketettleik - Storbyområde | 146 105   1 275/km² 293 159 |
| Koordinatar | 48°0′18″N 0°11′52″E﻿Koordinatar: 48°0′18″N 0°11′52″E﻿ |
| Høgd over havet | 51 m |
| Tidssone | CET (UTC+1) |
| Diverse anna |
| Postnummer | 72181/ 72000 |
| Telefon-retningsnummer | (0)243 |
| **Heimeside:** Offisiell nettstad |

**Le Mans** er ein by i Frankrike ved breidda av elva Sarthe. Han var lenge hovudstad i provinsen Maine, og er i dag *prefecture* (hovudstad) i departementet Sarthe. Innbyggjarane i byen vert kalla *Manceaux* og *Mancelles*. Le Mans har om lag 150 000 innbyggjarar, medan storbyområdet har nær 300 000 innbyggjarar.

Historie
--------

Byen vart først nemnd av Ptolemaios som den romerske byen *Vindinium* og hovudstad for aulerci, ei stamme under Aedui. Le Mans vart òg kalla *Civitas Cenomanorum* (Byen av Cenomani). Byen låg då i den romerske provinsen Gallia Lugdunensis. Ein kan framleis sjå eit amfiteater frå 200-talet i byen. 

Gregorius av Tours nemner den frankiske underkongen Rigomer, som vart drepen av Clovis under felttoget hans for å samle dei frankiske områda. 

Som den største byen i provinsen Maine var det fleire kampar i Le Mans på 1000-talet mellom hertugane i Anjou og hertugane i Normandie. Då normannarane hadde kontroll over Maine, kunne Vilhelm Erobraren invadere England, men i 1069 gjorde innbyggjarane opprør og forviste normannarane. Etter dette vart Hugo V hertug av Maine. 

Under den andre verdskrigen vart Le Mans frigjeve 8. august 1944 av amerikanske styrkar under Operasjon Overlord.

Sport
-----

Byen er er kanskje best kjend for motorsport. To forskjellige racerbanar ligg i Le Mans. Den minste heiter Circuit Bugatti du Mans, og er ein relativt kort bane som vert brukt årer rundt. Den lengre og meir vidkjende Circuit de la Sarthe består delvis av offentleg vegar, som vert stengd for vanleg trafikk under løp, og som har vore åstad for det vidkjende billøpet 24 heures du Mans sidan 1923.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Le Mans**

* Turisme
* Offisiell side for 24 heures du Mans Arkivert 2007-04-08 ved Wayback Machine.
* Bilete av Le Mans Arkivert 2008-07-24 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**Johan Julius Olsen** (17. oktober 1832–3. september 1907) var ein norsk sjømann, skipsreiar og gardbrukar frå Vanse i Vest-Agder.

Olsen var fødd på garden Helvik i Vanse, far hans var gardbrukar og sjømann. Sjølv reiste han til sjøs frå 1847, som skipper frå 1853. I 1871 slo hans seg ned på garden Kjørrefjord i Vanse, vart skipsreiar og dreiv garden. Garden hadde han kjøpt i 1864. Åra 1899-1905 var han medlem av riksskattekommisjonen, då busett i Kristiania.

Olsen var medlem av heradsstyret i Vanse, ordførar 1877-89. Han var medlem av amtsutvalet, og styremedlem i Noregs Bank si avdeling i Kristiansand frå 1898. Elles var han medlem av kongelege kommisjonar om navigasjonslova (1884) og om tollova (1898).

Olsen representerte Lister og Mandals amt på Stortinget 1880-88 og 1892-97. Dei fyrste ni sesjonane var han medlem av næringskomite nr 1. Også dei to siste sesjonane var han medlem av næringskomite nr 1, men òg av valkomiteen. I tillegg var han i 1893 medlem av kontraktørkomiteen, 1894 av konsulatkomiteen og 1897 av fullmaktskomiteen.

Olsen døydde på garden sin i Vanse i 1907.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Biografisk informasjon om Julius Olsen NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
|  |
| --- |
| ***«Please, Please, Please»***  Singel av James Brown and The Famous Flamesfrå albumet *Please Please Please* |
|  |
| B-side | «Why Do You Do Me» |
| **Utgjeve** | Mars 1956 |
| **Innspelt** | 4. februar 1956 i King Studios, Cincinnati i USA |
| **Sjanger** | R&B |
| **Lengd** | 2:43 |
| **Selskap** | Federal12258King5853 |
| Låtskrivar(ar) | James BrownJohnny Terry |
| **Produsent** | Ralph Bass |
|
| James Brown and The Famous Flames-kronologi |
| - | *«Please, Please, Please»* | «I Don't Know»(1956)
 
 |

«**Please, Please, Please**» er ein R&B-song skriven av James Brown og Johnny Terry og spelt inn av Brown and The Famous Flames. Han vart gjeven ut som singel på det Cincinnati-baserte selskapet Federal Records og var den første professjonelle innspelinga og hitten til Brown. Singelen selde etter kvart over ein million eksemplar. Han vart signaturlåten til Brown og eit fast innslag på konsertane hans.

Brown hadde djupe røter i sørstats gospelmusikk, og «Please, Please, Please» syner den 23 år gamle Brown med knust hjarte som inntrengande ber jenta si om ikkje å gå frå han. The Famous Flames song glatte vokalharmoniar bak den lidenskaplege vokalen til Brown.

«Please, Please, Please» nådde sjetteplassen på R&B-lista i USA, men gjorde det ikkje særleg godt hos pop-publikummet og nådde berre 105. plass på pop-lista. Eit album kalla opp etter songen vart gjeven ut seint i 1958 etter at Brown hadde fått ein ny R&B-hit med «Try Me».

I 1964 vart singelen gjeven ut på ny på King Records med publikum på eit lydspor for å skape kjensla av ei konsertinnspeling. Denne gongen nådde singelen 95. plass på *Billboard* Hot 100.

I 2004 vart «Please, Please, Please» rangert på 142. plass på lista til musikkmagasinet *Rolling Stone* over dei 500 største songane gjennom tidene.

Medverkande
-----------

* James Brown - solovokal

*with The (Famous) Flames:*

* Bobby Byrd - vokal
* Johnny Terry - vokal
* Sylvester Keels - vokal
* Nash Knox - vokal
* Nafloyd Scott - gitar

*samt:*

* Wilbert «Lee Diamond» Smith - tenorsaksofon
* Ray Felder - tenorsaksofon
* Lucas «Fats» Gonder - piano
* Clarence Mack - bass
* Edison Gore - trommer

Andre utgåver
-------------

«Please, Please, Please» er spelt inn av mange andre artistar, mellom andre Tina Turner og den britiske rockegruppa The Who på debutalbumet deira *My Generation* frå 1965.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Please, Please, Please» frå Wikipedia på engelsk, den 26. juni 2009.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
	+ Leeds, Alan M. og Harry Weinger (1991). Star Time: Song by Song. In *Star Time* (s. 46-53) [CD-omslag]. London: Polydor Records.
	+ White, Cliff (1991). Discography. In *Star Time* (s. 54-59) [CD-omslag]. London: Polydor Records.

1. ↑  «James Brown». history-of-rock. Henta 8. november 2006.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 144: «Purple Rain» Prince | Plassering på lista til Rolling Stone frå 2010 over dei 500 beste songane gjennom tidene143 «Please , Please, Please» James Brown | 142: «All I Have to Do Is Dream» The Everly Brothers |
**PlayStation 2**, offisielt forkorta til **PS2**, er ein spelkonsoll utvikla av Sony. Han er oppfølgjaren til PlayStation og forgjengaren til Playstation 3 (som blei lansert i november 2006). Utviklinga av maskina blei offentleggjort i mars 1999, og blei først lansert i Japan 4. mars 2000, i Nord-Amerika 26. oktober 2000 og i Europa 24. november 2000.

PS2 er den raskast seljande konsollen i historia, med over 150 millionar selde einingar i januar 2011; maskina slo dermed PlayStation med tre år og ni månadar. PlayStation 2 selde òg meir enn sine konkurrentar, Xbox, Xbox 360 og GameCube, i Nord-Amerika og Japan.

Historie
--------

Utviklinga av PlayStation 2 blei først annonsert i mars 1999, men var ikkje utgjeve før 2000. Kunngjeringa var nok til å bremse drivkrafta for Sega Dreamcast sin nordamerikanske lansering, til tross for at Dreamcast hadde eit forsprang i denne generasjonen. Rett etter utgivinga, var det vanskeleg å finne PS2 einingar på forhandlarens hyller grunna produksjonsforsinkingar. Eit anna alternativ var å kjøpe konsollen direktekopla gjennom auksjonsnettstader som eBay, der folk betalte over tusen dollar for ein PS2. PS2 selte i utgangspunktet godt delvis på grunnlag av styrken på PlayStation-merkevara. Ein dag etter lanseringa hadde konsollen selt over 980.000 einingar i Japan. Dette gav PS2 løyve til å tappe det store installasjons utgangspunktet oppretta av PlayStation - eit anna viktig salsargument framfor konkurrentane.

Sjølv om Sega kunngjorde avviklinga av Dreamcast i mars 2001, ville PS2 møte konkurransen frå nyare konkurrentar; Microsofts Xbox og Nintendo GameCube.

Mange analytikarar spådde ein tett tre-vegs "matchup" mellom dei tre konsollane; Xbox hadde den mektigaste maskinvara, medan GameCube var den billegaste konsollen og Nintendo endra prinsippa sine for å oppmuntre tredjepartsutviklarar. Så medan PlayStation 2 teoretisk sett hadde dei svakaste spesifikasjonane av desse tre, hadde han eit forsprang grunna av sin installerte basis og sterk utviklar engasjement.

Sony imøtegjekk Xboxen mellom anna ved å midlertidig sikre PlayStation 2 eksklusivt for etterlengta spel som Grand Theft Auto-serien og Metal Gear Solid 2:. Sons of Liberty.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Playstation 2» frå Wikipedia på engelsk, den 12. august 2012.*

*Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  "PlayStation 2 Timeline". GameSpy. side 3.
5. ↑  "PlayStation 2 Timeline". GameSpy.
6. 1 2 3  *arkivkopi*, arkivert frå originalen 11. oktober 2007, henta 11. oktober 2007
7. ↑
8. ↑   Morris, Chris (May 14, 2002). "Sony slashes PlayStation prices: Preemptive move undercuts competition and could spark video game price war". CNN.

| * v
* d
* e
Spelkonsollar frå Sony |
| --- |
| Stasjonære | 
* PlayStation
* PlayStation 2
* PlayStation 3
* PlayStation 4
* PlayStation 5

 | PlayStation-logo |
| Handhaldne | 
* PlayStation Portable
* PlayStation Vita

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND

 |
| Plav |
| --- |
| Horisonten til PlavHorisonten til Plav |
| Styresmakter |
| LandKommune | MontenegroPlav |
| Geografi |
| Flatevidd | 486 km² |
| Koordinatar | 42°35′″N 19°56′″E﻿Koordinatar: 42°35′″N 19°56′″E﻿ |
| Tidssone | CET (UTC+1) |
| Diverse anna |
| Postnummer | 84325 |
| Bilnummer | BA |
| Plassering |
| Plav kommune i MontenegroPlav kommune i MontenegroPlav kommune i Montenegro |

**Plav** (serbisk Плав, albansk *Plavë* eller *Plava*) er ein by og kommune i det austlege Montenegro, på grensa til Kosovo og Albania. Plav ligg under Prokletije -fjella ved den øvre delen av elva Lim der denne skapar den mykje vitja Plavsjøen (*Plavsko jezero*). Kommunen høyrer til den søraustlegaste delen av den serbisk-montenegrinske grenseregionen Sandžak.

Plavsjøen er den fremste attraksjonen, og byen Plav ligg ved denne.
Byen ligg ved eit vidkjend karstlandskap med naturlege hòlebrønnar. Villmarksliv og skiturisme er viktige inntektskjelder i sesongane for dette. 

Byen Plav hadde ein folkesetnad på 3 616 i 2003. I kommunen ligg òg den noko mindre nabobyen Gusinje med 1 704 innbyggjarar i vest. Heile kommunen hadde dette året 13 805 innbyggjarar. Folketalet er sterkt minkande; i 1985 var det oppe i nesten 20 000. I 2003 var fordelinga mellom folkegrupper 49 % bosniarar, 39 % albanarar og 11 % tyrkarar.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Nettstad for Plav kommune Arkivert 2010-02-01 ved Wayback Machine.
* Plav.net
* Plav-Gusinje.com
* Gusinje.net Arkivert 2019-10-31 ved Wayback Machine.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Plav» frå Wikipedia på bokmål, den 4. desember 2010.*


| * v
* d
* e
Kommunar i Montenegro |
| --- |
| Andrijevica**·** Bar**·** Berane**·** Bijelo Polje**·** Budva**·** Cetinje**·** Danilovgrad**·** Herceg Novi**·** Kolašin**·** Kotor**·** Mojkovac**·** Nikšić**·** Plav**·** Plužine**·** Pljevlja**·** Podgorica**·** Rožaje**·** Šavnik**·** Tivat**·** Ulcinj**·** Žabljak |

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* SUDOC
* NKC
* GeoNames

 |
| **Neuwied** |
| --- |
|  |
| **Byvåpen** | **Plassering** |
| Byvåpenet til Neuwied | 

Neuwied is located in Tyskland

 |
| Styresmakter |
| Land  Delstat  Regierungsbezirk‎  Landkreis | Tyskland Tyskland  Rheinland-Pfalz  Ingen  Neuwied |
| Grunnlagd | 1653 |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  86,5 km² |
| Innbyggjarar  - By (2007)   - folketettleik | 66 750   760/km² |
| Koordinatar | 50°26′0″N 7°28′0″E﻿Koordinatar: 50°26′0″N 7°28′0″E﻿ |
| Høgd over havet | 60 m |
| Tidssone - Ved sommartid | CET (UTC+1) CEST (UTC+2) |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | 56501–56567 |
| Telefon-retningsnummer | 02631, 02622 |
| Bilnummer | NR |
| **Heimeside:** www.neuwied.de |

**Neuwied** er ein by i Tyskland i delstaten Rheinland-Pfalz med om lag 65 000 innbyggjarar. Byen ligg der elva Wied munnar ut i Rhinen ved den høgre breidda til Rhinen, 12 km nordvest for Koblenz, på jernbanelinja frå Frankfurt am Main til Köln. 

Neuwied vart grunnlagd av grev Fredrik av Wied i 1653, nær landsbyen Langendorf, som vart øydelagd under trettiårskrigen. Sidan byen tok imot alle mogelege religiøse samfunn voks han raskt. Mellom anna søkte det herrnhutiske brorskapet tilflukt i byen. 

Nær Neuwid har ein grav ut ein av dei største romerske festningane (*castra*) langs Rhinen. 

I april 1797 slo den franske generalen Louis Lazare Hoche austerrikarane nær Neuwied, noko som var den første avgjerande suksessen i den franske revolusjonskrigen. Neuwied var heimbyen til Vilhelm av Wied, som ei kort tid i 1914 var konge av Albania.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Neuwied» frå Wikipedia på engelsk, den 21. juni 2007.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Neuwied**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NKC
* GeoNames

 |
Pegwell Bay i 1858, av William Dyce
**Pegwell Bay** er ei grunn bukt ved Den engelske kanalen og estuaret til elva Stour mellom Ramsgate og Sandwich i Kent i England. Eit stort naturreservat dekker bukta, som er kjend for vandrande vadefuglar og fuglevilt, med ei rekkje strandhabitat, som omfattande slamflater og marskland. 

Ved bukta ligg ein kopi av eit vikingskip til minne om dei første vikingane som gjekk i land i England i området her. Vikingskipet *Hugin* var ei gåve frå det danske folket til Storbritannia i 1949. Ebbsfleet er òg staden der dei første saksarane gjekk i land i England i 449 og der den første kristne misjonæren kom til England, St. Augustin, i 597.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Bilete av Pegwell Bay, då og no
* Sandwich og Pegwell Bay NNR (Kent Wildlife Trust)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Pegwell Bay» frå Wikipedia på engelsk, den 16. desember 2009.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  BBC News: "Viking Ship Undergoes Repairs"
2. ↑  *T Nielsen & Co*, arkivert frå originalen 23. oktober 2008, henta 16. desember 2009

Koordinatar: 51°18′N 1°23′E﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Pekka Vasala** (fødd 17. april 1948) frå Helsingfors er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar som tevla internasjonalt på mellomdistansane. Han vart olympiameister på 1500 meter under sommar-OL 1972. Begge dei personlege rekordane; 1.44,5 på 800 m og 3.36,3 på 1500 m oppnådde han i den same OL-sesongen.

Aktiv
-----

Vasala slo gjennom i 1968-sesongen og imponerte særleg på 1500 m, der han forbetra sin personlege rekord til 3.41,8. I den finske meisterskapen fekk han bronse på distansen. Han fekk delta under OL 1968 i Mexico-byen, der han vart utslått i forsøksheatet. Året etter vart han finsk meister på 1500 m og tok bronsen på 800 m. Under EM 1969 kom han på niandeplass på 1500 m.

I 1970 forbetra Vasala dei personlege rekordane på mellomdistansane med høvesvis fire og åtte tidels sekund til 1.49,1 og 3.41,0. Både det året og året etter vart han finsk dobbelmeister på dei to mellomdistansane. Den 1. juli 1971 forbetra Vasala den finske rekorden på 1500 m til 3.38,6 under eit stemne på olympiastadion i Helsingfors, der olympiameisteren Kipchoge Keino frå Kenya vart vist til andreplass. Vasala kvalifiserte seg til finalen på 1500 m då EM 1971 fann stad i heimbyen, men atter kom han i mål som niandemann.

Gjennom 1972-sesongen hadde Vasala stor framgang på begge mellomdistansane. På 800 meter sprang han heilt ned mot verdsrekorden med tida 1.44,5. Det var likevel 1500 m som var spesialdistansen og her imponerte han då han midt i juli månad i Åbo flytta sin finske rekord til 3.36,8, ei tid heilt i verdstoppen. Under den finske meisterskapen deltok han på 800 m og sprang i mål på 1.47,0, heile 2,4 sekundar føre nestemann.

Høgdepunkt for Vasala kom 9. september 1972, då han vann gullmedaljen på 1500 meter under OL 1972 i München framom den førre olympiameisteren på distansen; Kipchoge Keino frå Kenya, med Rod Dixon frå New Zealand på bronseplass. Same dagen, på avslutningsdagen for OL, vann landsmannen Lasse Virén gull på 5 000 meter, så i løpet av ein halvtime kunne finnane juble over to OL-gull. Også Vasala byrja delta på 5000 m, og sette personleg rekord med 13.45,8 i OL-sesongen.

Vasala sin årsbeste på 1500 m i 1974 var på 3.39,4, og han sette same året personleg rekord på 10 000 meter med 29.09,6. Under friidretts-EM i 1974 kom han på sjetteplass på spesialdistansen 1500 m.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* OL 1968 i Mexico by: Utslått i forsøket (4.08,5)
* EM 1969 i Aten: Nr 9 – 3.44,1
* EM 1971 i Helsingfors: Nr 9 – 3.41,5
* OL 1972 i München: Gullmedalje – 3.36,3, framom Kipchoge Keino (3.36,8)
* EM 1974 i Roma: Nr 6 – 3.41,5

Sonen Samuli Vasala hevda seg i internasjonale tevlingar på 5000 m, vart nummer seks i EM i friidrett 1998 i Budapest.

Kjelder
-------

* Friidrott -71, -72, - 73 og -75. Helsingborg.

* *Denne artikkelen bygger på «Pekka Vasala» frå Wikipedia på tysk, den 18. september 2014.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* ISNI
* Munzinger (sport)

 |