|  |
| --- |
| ***Bringing It All Back Home***  Studioalbum av Bob Dylan |
|  |
| **Utgjeve** | 22. mars 1965 |
| **Innspelt** | 13. til 15. januar 1965 |
| **Studio** | Columbia Studio A & Studio B i New York City |
| **Sjanger** | * Folkrock
* viser
 |
| **Lengd** | 47:21 |
| **Selskap** | Columbia |
| **Produsent** | Tom Wilson |
|
| Bob Dylan-kronologi |
| *Another Side of Bob Dylan*(1964) | *Bringing It All Back Home* | *Highway 61 Revisited*(1965)
 
 |
|  |
| Singlar frå *Bringing It All Back Home* |
| 1. «Subterranean Homesick Blues»Utgjeve: 8. mars 1965
2. «Maggie's Farm»Utgjeve: Juni 1965
3. «Gates of Eden»Utgjeve: 20. juli 1965
 |

***Bringing It All Back Home*** er det femte studioalbumet til Bob Dylan og kom ut i mars 1965 på Columbia Records.

Albumet er delt inn i ei elektrisk og ei akustisk side. På side ein av den opphavlege LPen spelte Dylan elektrisk rock and roll i lag med eit fullt band, noko som fjerna han frå sine tidlegare likemenn i visesongrørsla. På same måte på den akustiske sida distanserte han seg frå protestsongane han hadde vore tett assosiert med tidlegare (som «Blowin' in the Wind» og «A Hard Rain's a-Gonna Fall») og tekstane hans vart meir abstrakte og personlege.

Albumet nådde sjetteplassen på den amerikanske Billboard-lista og var det første Dylan-albumet som nådde Topp 10 i heimlandet. Albumet gjekk til topps i Storbritannia. Den første singelen frå albumet, «Subterranean Homesick Blues» var den første singelen hans som gjekk inn på lista i USA og nådde 39. plass.

Innspelinga
-----------

Dylan heldt seg mykje i Woodstock sommaren 1964, ein liten by nord i staten New York. Manageren til Dylan, Albert Grossman, hadde eit hus her og då Joan Baez kom for å vitje Dylan i august dette året, budde dei huset til Grossman.

Baez hugsar at Dylan stort sett sat føre skrivemaskinen og skreiv og skreiv. Han hadde alt ein song klar for det nye albumet, «Mr. Tambourine Man» vart skriven i februar 1964, men kom ikkje med på *Another Side of Bob Dylan*. Ein annan song, «Gates of Eden», var òg skriven tidlegare på året. Minst to songar vart skriven denne månaden i Woodstock, «If You Gotta Go, Go Now» og «It's Alright Ma (I'm Only Bleeding)».

På denne tida vart Dylan stadig meir interessert i surrealisme. Prosaen hans vart òg meir stilistisk, og minna ofte om medvitsstraumskriving.

Dylan kom tilbake til New York og den 28. august møtte han The Beatles for første gong på hotellet deira (der Dylan visstnok introduserte dei for marijuana), eit møte som førte til ei radikal endring i låtskrivinga til Beatles, som etter dette vart meir sjølvgranskande. Dylan hadde alltid eit godt forhold til the Beatles.

Dylan og produsenten Tom Wilson starta like etter å eksperimentere med si eiga blanding av rock og folkemusikk. Dei prøvde først å legge eit elektrisk akkompagnement til Dylan si akustiske utgåve av «House of the Rising Sun». Resultatet vart ikkje særleg bra og det heile vart skrinlagd. Dylan vendte seg så til eit anna folkrockeksperiment som John Hammond hadde gjort. Han var ein gammal ven og faren, John Hammond, var personen som fekk Dylan til Columbia. Hammond planla eit elektrisk album rundt bluessongar som utgjorde dei akustiske konsertane hans på denne tida. For å få dette til fekk han med seg tre medlemmer av eit kanadisk pub-band han hadde møtt i 1963: gitaristen Robbie Robertson, trommeslagaren Levon Helm og organisten Garth Hudson (medlemmer av The Hawks, som seinare skifta namn til The Band). Dylan var særs entusiastisk i forhold til dette albumet, *So Many Roads*.

Då Dylan og Wilson starta arbeidet på det neste albumet let dei sitt eige elektriske eksperiment ligge. Den første innspelinga, den 13. januar 1965 i Columbia Studio A i New York, vart spelt inn solo, med Dylan på piano eller akustisk gitar. Ti songar og fleire songutkast vart spelt inn, men nesten alle vart vraka. Ingen av desse innspelingane vart nytta for albumet, men tre av dei vart gjeven ut seinare: «I'll Keep It With Mine» på *Biograph* og «Farewell Angelina» og ei akustisk utgåve av «Subterranean Homesick Blues» på *The Bootleg Series Volumes 1-3 (Rare & Unreleased) 1961-1991*.

Andre songar og songutkast frå denne innspelinga var: «Love Minus Zero/No Limit», «It's All Over Now, Baby Blue», «Bob Dylan's 115th Dream», «She Belongs To Me», «Sitting On A Barbed-Wire Fence», «On The Road Again», «If You Gotta Go, Go Now», «You Don't Have To Do That» og «Outlaw Blues». Alle desse var originale songar.

Dylan og Wilson gjekk i Studio A igjen dagen etter, denne gongen med eit fullt, elektrisk band. Gitaristane Al Gorgoni, Kenneth Rankin og Bruce Langhorne vart tekne inn, samt pianisten Paul Griffin, bassistane Joseph Macho, Jr. og William E. Lee og trommeslagaren Bobby Gregg. Dei spelte på åtte songar denne dagen. I følgje Langhorne øvde dei ikkje, «me berre gjorde det på sparket, det var utruleg intuitivt og likevel suksessfullt.». Dei brukte eit par forsøk på kvar song og etter 3,5 time på ettermiddagen hadde dei spelt inn «Love Minus Zero/No Limit», «Subterranean Homesick Blues», «Outlaw Blues», «She Belongs To Me» og «Bob Dylan's 115th Dream» som alle vart valde ut til det endelege albumet.

Etter ein middagspause gjekk visstnok Dylan i studio igjen med andre musikarar, mellom andre John Hammond, Jr. og John Sebastian (berre Langhorne var att frå tidlegare på dagen). Dei spelte inn seks songar, men resultatet vart ikkje så bra og opptaka vart vraka.

Dagen etter vart den siste innspelingsdagen. Dylan nytta seg av dei same studiomusikarane som dei første opptaka frå dagen før, bortsett frå pianisten Paul Griffin, som ikkje kunne kome og vart erstatta av Frank Owens. Daniel Kramer fortel «musikarane var entusiastiske. Dei diskuterte med kvarandre og løyste problema etter kvart som dei oppstod. Dylan hoppa rundt frå mann til mann og forklarte korleis han ville ha det, ofte viste han dei på piano kva han trong. Det var som eit svært puslespel, bitane kom saman og heile bilete steig fram. Dei fleste av songane gjekk greit å spele inn og dei trong berre tre-fire forsøk. Stundom høyrdest det første opptaket heilt annleis ut enn det siste, fordi dei spelte i forskjellig tempo, eller kanskje dei spelte ein annan akkord, eller soloane vart arrangert forskjellig. Arbeidsmetoden hans, at han var så bevisst på kva han ønskte, gjorde at det heile flytta seg framover.»

Innspelinga starta med «Maggie's Farm», og dei trong berre eit forsøk. Dei andre songane var «On The Road Again», «It's Alright, Ma (I'm Only Bleeding)», «Gates Of Eden», «Mr. Tambourine Man», og «It's All Over Now, Baby Blue», som alle vart sett til side for albumet. Songen «If You Gotta Go, Go Now» vart òg vald ut, men kom ikkje med på albumet til slutt. I staden for vart han gjeven ut som singel i Europa, men ikkje i USA eller Storbritannia.

Sjølv om Dylan kunne ha spelt inn elektriske utgåver av alle songane som finst på det endelege albumet, ville han tydelegvis ikkje at heile albumet skulle vere elektrisk.

Utgjeving
---------

*Bringing It All Back Home* kom ut same dag som Dylan heldt siste konsert på ein felles turne med Joan Baez. På dette tidspunktet hadde Dylan vorte langt meir populær og kjend enn Baez og musikken hans hadde utvikla seg frå den tidlegare visesjangeren i ei heilt unik retning. Det var siste gong dei spelte i lag på denne måten fram til 1975. Tidspunktet var passande sidan *Bringing It All Back Home* markerte ein ny æra for Dylan.

*Bringing It All Back Home* er eit av dei mest kritikarroste albuma til Dylan og har vorte kalla eit av dei største albuma i rockehistoria. I 1979 skreiv kritikar Dave Marsh i *Rolling Stone Record Guide*: «Ved å blande Chuck Berry-rytmen til the Rolling Stones og the Beatles med venstrevridd, visesong, førte Dylan det verkeleg heim, og skapte ein slags ny rock and roll [...] som gjorde alle former for kunstnarisk tradisjon open for rock.» Clinton Heylin skreiv seinare at *Bringing It All Back Home* kanskje var det viktigaste albumet i denne perioden. I 2003 vart det rangert på 31. plass av musikkmagasinet *Rolling Stone* på lista deira over dei 500 største albuma gjennom tidene.

Før året var omme hadde Dylan spelt inn og gjeve ut albumet *Highway 61 Revisited*, som tok den nye lyriske og musikalske retninga enno lenger.

Innhald
-------

Alle songar er skrivne av Bob Dylan.

Side ein (Elektrisk side)| Nr. | Tittel | Innspelt | Lengd |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | «Subterranean Homesick Blues» | 14. januar 1965 | 2:21 |
| 2. | «She Belongs to Me» | 14. januar 1965 | 2:47 |
| 3. | «Maggie's Farm» | 15. januar 1965 | 3:54 |
| 4. | «Love Minus Zero/No Limit» | 14. januar 1965 | 2:51 |
| 5. | «Outlaw Blues» | 14. januar 1965 | 3:05 |
| 6. | «On the Road Again» | 15. januar 1965 | 2:35 |
| 7. | «Bob Dylan's 115th Dream» | 13. januar (intro) og 14. januar 1965 | 6:30 |

Side to (Akustisk side)| Nr. | Tittel | Innspelt | Lengd |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | «Mr. Tambourine Man» | 15. januar 1965 | 5:30 |
| 2. | «Gates of Eden» | 15. januar 1965 | 5:40 |
| 3. | «It's Alright, Ma (I'm Only Bleeding)» | 15. januar 1965 | 7:29 |
| 4. | «It's All Over Now, Baby Blue» | 15. januar 1965 | 4:12 |

Medverkande
-----------

* Bob Dylan – gitar, munnspel, klaverinstrument, vokal

### Andre medverkande

* Steve Boone – bassgitar
* Al Gorgoni – gitar
* Bobby Gregg – trommer
* Paul Griffin – piano, klaverinstrument
* John P. Hammond – gitar
* Bruce Langhorne – gitar
* Bill Lee – bassgitar (spor 4, side B)
* Joseph Macho jr. – bassgitar
* Frank Owens – piano
* Kenny Rankin – gitar
* John B. Sebastian – bassgitar

### Teknisk

* Daniel Kramer – fotografi
* Tom Wilson – produsent

Salslister
----------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| Liste (1965) | Plassering |
| --- | --- |
| UK Albums Chart | 1 |
| US *Billboard* 200 | 6 |

Singlar

| År | Singel | Listeplasseringar |
| --- | --- | --- |
| US Main | US Cont | UK |
| 1965 | «Subterranean Homesick Blues» | 39 | 6 | 9 |
| «Maggie's Farm» | — | — | 22 |

 | Salstrofé

| Region | Salstrofé | Salstal |
| --- | --- | --- |
| Frankrike (SNEP) |  | 88 900\* |
| Storbritannia (BPI) | Gull | 100 000^ |
| USA (RIAA) | Platina | 1 000 000^ |
| ^salstala er basert på sertifiseringa aleinexuspesifserte tal er baserte på sertifiseringa aleine |

 |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Bringing It All Back Home» frå Wikipedia på engelsk, den 20. oktober 2009.*

1. ↑  Hermes, Will (22. mars 2016). «How Bob Dylan's 'Bringing It All Back Home' 'Stunned the World'». *Rolling Stone*. Jann Wenner. Arkivert frå originalen 29. mai 2016. Henta 4. november 2018. «We look back at Bob Dylan's 'Bringing It All Back Home,' which saw him go electric, invent folkrock and redefine what can be said in a song.»
2. ↑  Breihan, Tom (21. september 2010). «Morning Benders, Mirah Pay Bob Dylan Tribute». Pitchfork.
3. 1 2  Erlewine, Stephen Thomas. Bringing It All Back Home på Allmusic. Henta 4. november 2018.
4. ↑  Kot, Greg (25. oktober 1992). «Dylan Through The Years: Hits And Misses». *Chicago Tribune*. Henta 4. november 2018.
5. ↑  Larkin, Colin (2011). «Bob Dylan». *Encyclopedia of Popular Music* (5th utg.). Omnibus Press. ISBN 0857125958.
6. ↑  Flanagan, Bill (29. mars 1991). «Dylan Catalog Revisited». EW.com. Henta 4. november 2018.
7. ↑  «Bringing It All Back Home». Acclaimed Music. Arkivert frå originalen 28. juni 2016. Henta 4. november 2018.
8. ↑  Graff, Gary; Durchholz, Daniel (eds) (1999). *MusicHound Rock: The Essential Album Guide* (2nd utg.). Farmington Hills, MI: Visible Ink Press. s. 371. ISBN 1-57859-061-2.
9. ↑  Brackett, Nathan; with Hoard, Christian (eds) (2004). *The New Rolling Stone Album Guide*. New York, NY: Fireside. s. 262. ISBN 0-7432-0169-8. Henta 4. november 2018.
10. 1 2  «Bob Dylan | Artist». The Official Charts Company. Henta 4. november 2018.
11. 1 2 3  Bringing It All Back Home på Allmusic. Henta 4. november 2018.
12. ↑  «French album salstrofé – Bob Dylan – Bringing It All Back Home» (på fransk). Syndicat National de l'Édition Phonographique.
13. ↑
14. ↑  «British album salstrofé – Bob Dylan – Bringing It All Back Home». British Phonographic Industry.  *Enter* Bringing It All Back Home *in the field* Search*. Select* Title *in the field* Search by*. Select* album *in the field* By Format*. Click* Go
15. ↑  «American album salstrofé – Bob Dylan – Bringing It All Back Home». Recording Industry Association of America. Henta 4. november 2018.  *If necessary, click* Advanced*, then click* Format*, then select* Album*, then click* SEARCH

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 182: *Sweet Baby James* James Taylor | Plassering på lista til Rolling Stone frå 2020 over dei 500 beste albuma gjennom tidene181 *Bringing It All Back Home* Bob Dylan | 180: *Forever Changes* Love |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 32: *Let It Bleed* The Rolling Stones | Plassering på lista til Rolling Stone frå 2012 over dei 500 beste albuma gjennom tidene31 *Bringing It All Back Home* Bob Dylan | 30: *Blue* Joni Mitchell |

| * v
* d
* e
Bob Dylan |
| --- |
| 
* Diskografi
* Prisar
* Bibliografi
* Songar skrivne av Dylan

 |
| Studioalbum | 
* *Bob Dylan*
* *The Freewheelin' Bob Dylan*
* *The Times They Are a-Changin'*
* *Another Side of Bob Dylan*
* *Bringing It All Back Home*
* *Highway 61 Revisited*
* *Blonde on Blonde*
* *John Wesley Harding*
* *Nashville Skyline*
* *Self Portrait*
* *New Morning*
* *Pat Garrett & Billy the Kid*
* *Dylan*
* *Planet Waves*
* *Blood on the Tracks*
* *The Basement Tapes*
* *Desire*
* *Street-Legal*
* *Slow Train Coming*
* *Saved*
* *Shot of Love*
* *Infidels*
* *Empire Burlesque*
* *Knocked Out Loaded*
* *Down in the Groove*
* *Oh Mercy*
* *Under the Red Sky*
* *Good as I Been to You*
* *World Gone Wrong*
* *Time Out of Mind*
* *Love and Theft*
* *Modern Times*
* *Together Through Life*
* *Christmas in the Heart*
* *Tempest*
* *Shadows in the Night*
* *Fallen Angels*
* *Triplicate*
* *Rough and Rowdy Ways*

 |
| Konsertalbum | 
* *Before the Flood*
* *Hard Rain*
* *Bob Dylan at Budokan*
* *Real Live*
* *Dylan & the Dead*
* *The 30th Anniversary Concert Celebration*
* *MTV Unplugged*
* *Live 1961–2000: Thirty-Nine Years of Great Concert Performances*
* *Live at The Gaslight 1962*
* *Live at Carnegie Hall 1963*
* *In Concert – Brandeis University 1963*
* *The 1966 Live Recordings*

 |
| Samlealbum | 
* *Bob Dylan's Greatest Hits*
* *Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II*
* *Dylan*
* *The Basement Tapes*
* *Masterpieces*
* *Biograph*
* *Bob Dylan's Greatest Hits Volume 3*
* *The Best of Bob Dylan* (1997)
* *The Best of Bob Dylan, Vol. 2*
* *The Essential Bob Dylan*
* *Bob Dylan: The Collection*
* *The Best of Bob Dylan* (2005)
* *Blues*
* *Dylan*
* *The Original Mono Recordings*
* *The 50th Anniversary Collection*
* *Bob Dylan: The Complete Album Collection Vol. One*
* *The 50th Anniversary Collection 1963*
* *The 50th Anniversary Collection 1964*

 |
| The Bootleg Series | 
* *The Bootleg Series Volumes 1–3 (Rare & Unreleased) 1961–1991*
* *Volume 4: The Royal Albert Hall concert*
* *Vol. 5: Bob Dylan Live 1975, The Rolling Thunder Revue*
* *Vol. 6: Bob Dylan Live 1964, Concert at Philharmonic Hall*
* *Vol. 7: No Direction Home: The Soundtrack*
* *Vol. 8: Tell Tale Signs: Rare and Unreleased 1989–2006*
* *Vol. 9: The Witmark Demos: 1962–1964*
* *Vol. 10: Another Self Portrait (1969–1971)*
* *Vol. 11: The Basement Tapes Complete*
* *Vol. 12: The Cutting Edge 1965–1966*
* *Vol. 13: Trouble No More 1979–1981*
* *Vol. 14: More Blood, More Tracks*

 |
| Piratkopiplater | 
* *Great White Wonder*

 |
| Filmar | 
* *Dont Look Back*
* *Eat the Document*
* *Renaldo and Clara*
* *Hard to Handle*
* *The 30th Anniversary Concert Celebration*
* *Masked and Anonymous*
* *No Direction Home*
* *I'm Not There*
* *65 Revisited*
* *The Other Side of the Mirror: Bob Dylan Live at the Newport Folk Festival 1963–1965*
* *Trouble No More - A Musical Film*

 |
| Bøker | 
* *Tarantula*
* *Writings and Drawings*
* *Chronicles: Volume One*

 |
| Tilknytte artiklar | 
* Diskografi
* The Band
* Traveling Wilburys
* Dylan går elektrisk
* Joan Baez
* Suze Rotolo
* *Theme Time Radio Hour*

 |
| Familie | 
* Sara Dylan (første kone)
* Carolyn Dennis (andre kone)
* Jesse Dylan (son)
* Jakob Dylan (son)

 |
| 
* Category Kategori

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* MusicBrainz (release-group)

 |