recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Øystein av Ynglingeætta** var konge over Romerike og Vestfold på 700-talet. Han var son av Halvdan Kvitbein, og gift med Hild, dotter hans Eirik Agnarsson i Vestfold. Han arva Vestfold av verfaren. Øystein er i røynda den andre kongen med dette namnet i ættelina. Den første er Øystein Adilsson. 

Øystein fall i kamp med ein kong Skjold frå Varna, i dag Rygge. Snorre fortel at Skjold var trollkunnig. Øystein herja i Austfold, og kong Skjold hemna seg med å gjere hardt ver på Folden. Stormen bles Øystein over bord, og han drukna. Han er gravlagd i Borre. 

Den eldste Noregshistoria frå 1170 fortel at Øystein hadde tilnamnet fjert. Her vert det òg fortalt at han vart slegen over bord, men dette hende i eit trongt sund, og Øystein vart slegen av spristaken på eit anna skip, og kom bort i bølgjene. 

Ynglingatal fortel:

Men for seglbommen
stupte Øystein
og til brordotter 
 hans Byleist fór.
På kanten av Rae
kviler han
den storgjæve kongen
under steinen gøymd.
Uvêrs-kald,
der kongen ligg,
Vadle-straumen
ut i viki renn.
Øystein var far til Halvdan den milde.

Halvdan Koht skriv:

*Eystein Fjert: Tilnamnet finst elles berre hjå Are Frode. Tjodolv fortel at han vart gravlagd på rad-enden eller radkanten, attmed osen av Vadla-straumen; det har Alexander Bugge tenkt kunde vera meint um Vedelen, landtunga mellom Jeløya og Moss, der som Mosse-radet endar; men her finst ingen gravhaug, og det er vel rimelegast å tenkje på radet i Vestfold. Merkeleg er det elles at Tjodolv kallar Eystein «den gautske kongen».* *Norrøne Bokverk*, fjerde band, note.
**Sami Olavi Jauhojärvi** (fødd 5. mai 1981) er ein finsk tidlegare langrennar frå Ylitornio. Han vart olympisk meister i parstafetten under Vinter-OL 2014 i Sotsji, saman med Iivo Niskanen. Jauhojärvi vann elles tre VM-bronser, to i parstafett og ei 4 x 5 km stafett. Han vann ei tevling i verdscupen i langrenn, femmila i Trondheim i 2009.

### Aktiv

Jauhojärvi kom på sigerspallen i ni tevlingar i verdscupen i langrenn, fyrste gongen i Cavalese 6. januar 2007 og siste gongen i Lahti 8. mars 2015. Sju gonger vart han tredjemann, medan han i sin beste sesong, 2009-sesongen, fekk nest beste tid i eit etapperenn i Tour de ski. Individuelt gjorde han sitt beste langrenn då han sigra på 50-kilometeren i Trondheim den 14. mars 2009. Under verdsmeisterskapen 2009 i Liberec var han med i medaljestriden i parstafetten heilt til målstreken, på lag med Ville Nousianen. Jauhojärvi og Tysklands ankermann Axel Teichmann fekk same sluttid, men Jauhojärvi vart dømd sist og kom såleis på bronseplassen. Nokre dagar seinare vann Jauhojärvi ein ny VM-bronse, då med Finlands mannskap i 4 x 5 km stafett.

Under Ski-VM 2011 i Oslo enda Jauhojärvi på femteplass på 15 km i klassisk stil. Tre år seinare stod striden om sigeren i parstafetten under dei olympiske vinterleikane i Sotsji mellom arrangørlandet Russland og Finland. På oppløpet imponerte Jauhojärvi stort og slo den spurtsterke russiske ankermannen Maksim Vylegzjanin med eit lite sekund. Jauhojärvi sin parkamerat i Sotsji var Iivo Niskanen. Dei same to utøvarane tok bronsen i same øvinga under Ski-VM 2017 på heimegrunn i Lahti, då var Niskanen ankermann.

Jauhojärvi la opp etter OL-sesongen 2018.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Sami Jauhojärvi» frå Wikipedia på tysk, den 16. mars 2019.*

* *Denne artikkelen bygger på «Sami Jauhojärvi» frå Wikipedia på engelsk, den 16. mars 2019.*
**Svena** er ein gard nordaust på Fedje. Han ligg like sørom Husa og Kopper, og svingar seg langs Rognsvågen mot gardsbruka der. I sør ligg Husavatnet, medan Husøyna ligg i søraust. Tidlegare vart Svena òg rekna som ein del av Husøyna. 

Frå gammalt av var området utmark for gardane Rognsvågen, Fedje og Moldøyna, og vart nytta som beitemark for husdyra deira. Det vart drive stølsdrift i denne utmarka til heilt opp i 1950-åra, og ein hadde eigne sommarfjøs der ein mjølka kyrna sine. Utmarka vart utskifta i 1904 og kvart bruk fekk sin eigen parsell med høve til å setje opp gjerde. I praksis vart utmarka drive som før i fellesskap, og det var først då det var slutt på stølsdrifta at verknadane av utskiftinga kom til syne. Etter andre verdskrigen vart det skild ut tomter, og det vart bygd bustadhus.

Utskilde tomtar
---------------

Fedje kommune fekk skøyte på bruk 102 i 1947, ei tomt som hadde høyrt til Husa. Her vart kommunehuset bygd i 1941 med material frå den nedrivne kyrkja. Det vil sei det var først då Fedje vart ein eigen kommune i 1947 at huset vart teken i bruk som lokale for kommuneadministrasjonen, slik det er enno. Kommunen fekk i 1958 skøyte på bruk 163, som òg høyrte til Husa. Her vart det bygd ny skule i 1960 og samstundes vart skulane på Stormark og Kopper nedlagde. Fleire tilleggsareal vart kjøpt opp seinare og nye klasserom og symjehall vart bygd i 1974. Andre kommunale tomter inneheld lokale innreidde til bibliotek og fritidsklubb og eit næringsbygg for brannstasjon og lager for kommunen. 

På Hvalneset vart det bygd ein kvalstasjon av selskapet Kjøbmanskjær i Tønsberg då kvalfangsten starta opp på Fedje i mellomkrigstida. Her vart spekk og bein av vågekval og brugdelever handsama. Fedje Tranfabrikk AS vart skipa og fekk skøyte på tomt frådelt frå Moldøyna i 1941. Det vart produsert tran til ut på 1960-talet. I 1967 tok S/L Hordafisk over anlegget, og det vart bygd nytt fabrikkbygg og større kaianlegg. I 1968 starta dei formjølsfabrikk her, som vart lagt ned i 1987. Frå 1988 til 1991 dreiv AS Storfor produksjon av fiskefôr. Sidan har anlegget vore i privat eige og tilpassa aktivitet i oljeverksemda.

Kjelder
-------

* Arvid Skogseth (1997). *Fedje og folket: Gards- og ættesoge for Fedje*. Fedje kommune.
**Øystein Ovrum Rudi** (f. 1969 ) er ein norsk spelemann frå Sør-Fron i Gudbrandsdalen.

Biografi
--------

Han starta å spele fele i Sør-Fron Spellemannslag i 1977. Dette skjedde først saman med Anton Amundgard og Arne Vangen. I 1981 vart Øystein med i Karlsrud og Nermoens Gåmmåldansorkester. Etter at gruppa vann Titanofestivalen i 1984 spela det omkring i heile Noreg. Med Nye Ringnesin fortsette Rudi med dansespeling frå 1986 og utover 1990-talet. Denne gruppa utvikla også etterkvart eit konsertrepertoar, og fekk dermed breiare oppdrag. Frå 1997 har gruppa KVARTS vore Rudi sitt musikalske hovedanker. Med denne gruppa har han hatt konsert, undervisning og dansemusikk som tema. Gruppa har gjeve ut tre CDar, der den første fekk Spellemannsprisen, og den andre vart nominert. Gruppa har hatt mange oppdrag i Noreg og i utlandet, og har brukt folkemusikken på mange scener der denne sjeldan er presentert. KVARTS har også lagd fleire bestillingsverk, og gruppa har Norsk kulturråds ensemblestøtte.

Øystein har vunne landskappleiken to gonger og har tre spellemannsprisar i klassa for folkemusikk. Ole Bull-akademiet har vore fast oppdragsgjevar i fleire år, og Øystein har der undervisning om feletradisjonen i Gudbrandsdalen. I 2009 vann han Storegutprisen saman med kona Nina for å ha vore vertskap på Rudi Gard i Gudbrandsdalen.

Diskografi
----------

| Tittel | Musikarar | Utgjevingsår |
| --- | --- | --- |
| Steinsprang | KVARTS | 2006 |
| Skal – skal ikkje | KVARTS | 2004 |
| Milstein | Sør-Fron Spelemannslag | 2002 |
| Filigran | KVARTS | 2001 |
| Lie-Rudi-Rustad-Styve | KVARTS | 1999 |
| Leik | Nye Ringnesin | 1999 |
| Frå vals til vise | Nye Ringnesin | 1995 |
| Fjelljenta | Nye Ringnesin | 1991 |
| Den lykkelige frier | Sør-Fron spelemannslag | 1991 |
| Takk for i sommer | Karsrud og Nermoens gåmmåldansorkester | 1986 |
| Dans i Krogenæsstuggun | Karlsrud og Nermoens gåmmåldansorkester | 1983 |

Bakgrunnsstoff
--------------

* Heimesida til KVARTS
**Simultansjakk** er det når ein sjakkspelar spelar mot mange.

Dette kan gjerast på fleire vis. Vanlegvis sit motstandarane til simultangjevaren på rekke og rad, med kvart sitt sjakkbrett, og så går simultangjevararen frå brett til brett. Når simultangjevaren kjem til ein spelar, må spelaren straks gjere sitt trekk. Simultangjevaren kan i prinsippet tenke så lenge han eller ho vil, men for å rekke å spele mot alle motstandarane seier det seg sjølv at simultangjevaren stort sett må både tenke og trekke raskt - og godt. Motstandarane får trass alt høve til å tenke til simultangjevaren har gått runda, og kjem tilbake. Ei vanleg simultanoppvisning kan vere frå 10-30 spelarar.

Den ungarsk-amerikanske sjakkstormeisteren Susan Polgar har rekorden i simultansjakk.

Simultansjakk kan også spelast som blindsjakk. Det vil seie at simultangjevaren spelar mot fleire spelarar utan å sjå brett eller brikker. Dette set naturlegvis store krav både til simultangjevararen sitt minne, og evne til å berekne sjakktrekka i hovudet. 

Fleire spelarar har spelt blindsjakk mot meir enn 50 motstandarar samtidig.
|  |
| --- |
| **Snabeldyr** |
|  |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Dyr Animalia |
| **Rekkje:** | Ryggstrengdyr Chordata |
| **Underrekkje:** | Virveldyr Vertebrata |
| **Klasse:** | Pattedyr Mammalia |
| **Underklasse:** | Theria |
| **Infraklasse:** | Placentale pattedyr Placentalia |
| **Orden:** | Snabeldyr Proboscidea |
| **Infraorden:** | **Snabeldyr** EucynodontiaIlliger, 1811 |

**Snabeldyr** (***Proboscidea***) er ein orden som omfattar éin nolevande familie, Elephantidae, og fleire utdøydde familiar, Gomphotheriidae (ein underfamilie av Elephantoidea), kanskje Stegodontidae (avhengig av plasseringa av *Stegodon*) og Mammutidae. *Elephantidae* omfattar tre levande elfeantartar (afrikansk steppeelefant, afrikansk skogelefant og asiatisk elefant) og dei no utdøydde mammut-artane av slekta *Mammuthus* frå Eurasia og Nord-Amerika. Mot slutten av den siste istida fanst det òg fleire artar gomphotheriidae i Mellom- og Sør-Amerika, fleire stegodonar i delar av Asia, og den amerikanske mastodonten frå familien *Mammutidae* i Nord-Amerika.

Lenger attende i tida, under neogen, fanst òg familiane *Platybelodon* og *Amebelodon*. Det eldste kjende snabeldyret er *Eritherium*, følgd av *Phosphatherium*, begge frå paleocen-lag i Marokko. Frå eocen-tida er det kjend fleire svært primitive snabeldyr, mellom anna dei afrikanske *Numidotherium*, *Barytherium* og *Moeritherium*, og Anthracobunidae frå det indiske subkontinentet. 

Snabeldyra kan oppsummerast slik: 

**Proboscidea**
Elephantidae
*Elephas* (asiatisk)
*Elephas maximus*
*Elephas maximus maximus*
*Elephas maximus indicus*
*Elephas maximus sumatranus*
*Loxodonta* (afrikansk)
*Loxodonta africana*
*Loxodonta cyclotis*

Familiar
--------

Nolevande
Elephantidae

* Overlevde til sein pleistocen:

†Gomphotheriidae  

†Mammutidae   

†Stegodontidae
  

* Utrydda tidlegare:

†Amebelodontidae  

†Anthracobunidae  

†Barytheriidae  

†Choerolophodontidae  

†Deinotheriidae  

†Gnathabelodontidae   

†Hemimastodontidae  

†Moeritheriidae  

†Numidotheriidae  

†Palaeomastodontidae

Fotnotar
--------

1. ↑  Bjorn Kurten, Elaine Anderson (17. mai 2005). «Pleistocene mammals of North America - Google Books». Google Book Search. Henta 1. juli 2009.
2. ↑  Proceedings of the National Academy of Sciences, DOI:10.1073/pnas.0900251106

Bakgrunnsstoff
--------------

WikispeciesWikispecies
Wikispecies har taksonomisk informasjon om **Proboscidea** 

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* ITIS
* EOL
* NDL

 |
**Svend Larsson Skårdal** (23. september 1862–14. juni 1930) var ein norsk gardbrukar, slaktar og politikar frå Ålen i Sør-Trøndelag. Han representerte Arbeidarpartiet på Stortinget i fire treårs-periodar.

Skårdal var gardbrukar i Ålen og i tillegg bygdeslaktar. Han var medlem i Ålen heradsstyre frå 1893, ordførar i åra 1908-1916. Ved stortingsvalet hausten 1915 vart han vald til stortingsrepresentant frå einmannskrinsen Gauldalen. På Tinget var han i perioden 1916-18 medlem i Skog- og vassdragskomiteen. I 1918 lukkast han ikkje å verte attvald. Derimot kom han inn att på Stortinget då einmansskrinsane i 1921 var erstatta med fylkesvise landkrinsar. Så frå 1922 til 1930 hadde han fast plass på Stortinget. I alle desse åra var han med i Landbrukskomiteen; sekretær 1922-27 og nestformann 1928-30.

Skårdal var i mange år styremedlem i Norsk Arbeidsmandsforbund.

Kjelder
-------

* Stortingsbiografi Arkivert 2019-01-27 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Historisk befolkningsregister
* PolSys

 |
Fast og smeltande smør på ein *crumpet*.
Europeisk kvinne kinnar smør. Stikk frå 1499.
I moderne smørlaging kan ein til dømes bruka ein mixmaster. Foto: Adam Engelhart

**Smør** (norrønt *smjǫr* el. *smør*) er ei feit, gulfarga matvare laga ved å kinna fløyte og gjerne smaksett med salt og mjølkesyrekulturar. Det består av rundt 80 % mjølkefeitt, andre mjølkedelar og vatn. Smør er i fast form ved romtemperatur, men smeltar til ei tynn væske ved 32 °C-35 °C. Smørlaging er ein konserveringsmetode kjent i alle kulturar som har halde husdyr. Ein bruker smør i matlaging, til dømes steiking og baking, og til å smøra på brødmat, særleg brødskiver.

Smørstoff
---------

Vanlegvis lager ein smør av kumjølk, men det kan også koma frå andre mjølkeproduserande dyr som geit, sau eller bøffel. I norsk tradisjon bruker ein hovudsakleg surna fløyte til å laga smør, mens andre kulturar bruker frisk råvare.

Smørfargen skal vera jamnt gul, men er avhengig av fôret til mjølkedyra. Sommarbeite med mykje betakaroten i fôret fører til at smøret får gulfargen naturleg, medan vinterforing med tørrfor gjev eit bleikare, nesten kvitt, smør. Ein tilsett gjerne betakaroten for å få den ønska fargen; i tidlegare tider til dømes med kokevatn for gulrøter.

Manuell smørproduksjon
----------------------

Smørkinning på Haukeliseter ca. 1890. Foto: Axel Lindahl/Norsk Folkemuseum)

### Separering

Første trinn i smørlaginga er å skilja heilmjølk til skumma mjølk og fløyte. Dette gjer ein i dag ved hjelp av ein separator, som er ein slags sentrifuge. Utan separator kan ein setja mjølka på eit flatt mjølkefat eller ein mjølkeringe, så flyt fløyten til toppen og kan takast av.

### Kinning

Fløyten blir kinna i ei kinne, anten for hand med ein stav eller ved hjelp av ei sveiv i ei sveivekinne. Ved kinninga blir det danna små smørklumpar som går vidare i prosessen, medan den feittfattige kinnemjølka blir sila av.

### Forming

Ferdigkjerna smør blir pressa i ei smørpresse eller ein butt. Her pressar ein ut vatn, luft og dei siste restane av kjernemjølk samtidig som ein gjev smøret ei eins samansetjing. Ein kan også elta inn farge og tilsetjingar som salt eller urter.

Smøret kan deretter formast slik ein vil ha det; anten som ein enkel firkant eller sylinder, forma med smørjern til små kuler som lett mjuknar og kan smørast, eller pynta med mønster eller figurar ved hjelp av ei smørform.

Smør i kulturen
---------------

I tidlegare tider var det skikk å ofra litt smør til sola når ho viste seg første dagen utpå vinteren. Det var som et offer og takk til solguden.

Langt inn på 1900-talet var smør eit viktig betalings- og byttemiddel. Den norske skattereforma av 1617 var basert på at folk betalte skatten sin i smør. Ein smørlaup var det same som 18 kg smør.

Sjå òg
------

* ghi

Kjelder
-------

1. ↑  «smør» i Nynorskordboka.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Smør**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* NDL

 |
**Haakon Tveter** (2. januar 1844–15. juni 1930) var ein gardbrukar og politikar for Høgre.

Tveter var fødd på garden Søndre Østensjø. 1857-60 gjekk han Nissens skole i Christiania og 1863-65 Ås landbruksskule. Her tok han «Examen med Udmerkelse». Han la deretter ut på studiereiser til Sverige, Danmark, Tyskland og England. Åra 1867-75 var han forvaltar av kongsgarden på Bygdøy. Han overtok farsgarden då faren døydde 1875, budde der sidan. Tveter fekk med åra hand om store landeigedommar. Han eigde begge Østensjøgardene og garden Nordre Langerud, og hadde forpaktningsretten til Bogerudmyra. Han forpakta også garden Abildsø, og eigde delar av garden Ulsrud.

I fleire år dreiv Tveter privatskule i landbruk på garden sin. Han var frå 1882- til -98 redaktør av *Morgenbladet* sitt landbrukstidend og redaktør av *Tidsskrift for det norske landbruk*. Åra 1884-1914 var han sekretær i Selskabet for Norges Vel og var utgjevar av selskapet sine årsmeldingar.

Gjennom mange år hadde Tveter ei lang rekke politiske verv. Han kom med i Aker kommunestyre i 1877, og hadde plass der i heile 30 år. I perioden 1881 til 1889 var han ordførar, 1905-07 var han varaordførar. Han sat i tillegg i ei lang rekke kommunale komitear og utval, og var aktiv i kyrkjelydsarbeidet i Østre Aker.

Perioden 1889-91 sat Tveter på Stortinget for Akershus, der han var medlem for landbrukskomiteen. 16.-28. mars 1898 møtte han som varamann i justiskomiteen i staden for Albert Bøhn.

Tveter fekk Kongens Landbrugsmedalje i 1876, vart Vasariddar i 1886, Olafsriddar i 1904 og Danebrogsriddar i 1906.

Han døydde i Aker i 1930.

Kjelde
------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914

Bakgrunnsstoff
--------------

* Om Østensjø gård fra Østensjøvannets venner, inkludert mykje om Haakon Tveter

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* Historisk befolkningsregister
* Lokalhistoriewiki
* PolSys
* VIAF

 |
|  |
| --- |
| ***Hard to Handle***  Song av Otis Reddingfrå albumet *The Immortal Otis Redding* |
|  |
| **Utgjeve** | Juni 1968 |
| **Innspelt** | 1967 |
| **Sjanger** | Soul |
| **Lengd** | 2:17 |
| **Selskap** | Atco |
| Låtskrivar(ar) | Allen Jones, Al Bell og Otis Redding |
| **Produsent** | Steve Cropper |
|
|

**«Hard to Handle»** er ein song gjeven ut i 1968 som først vart spelt inn av Otis Redding og skriven av Redding, Al Bell og Allen Jones. Han vart gjeven ut etter Reddind døydde i 1967 på albumet *The Immortal Otis Redding*. Versjonen til Redding nådde 38. plassen på Billboard R&B-lista og 51. plassen på poplista. 

|  |
| --- |
| ***Hard to Handle***  Singel av The Black Crowesfrå albumet *Shake Your Money Maker* |
|  |
| **Utgjeve** | 1990 |
| **Innspelt** | 1989 |
| **Sjanger** | hardrock, bluesrock |
| **Lengd** | 3:08 |
| **Selskap** | Def American |
| Låtskrivar(ar) | Allen Jones, Al Bell og Otis Redding |
| **Produsent** | George Drakoulias |
|
| The Black Crowes-kronologi |
| «Jealous Again»(1990) | *Hard to Handle* | «Twice As Hard»(1990)
 
 |

Andre versjonar
---------------

Songen har sidan blitt spelt inn av mange artistar, inkludert Patti Drew (truleg den første coverversjoenn i 1968), King Floyd, the Rustix, Liquid Smoke, Grateful Dead, The Black Crowes, Tom Jones, Toots & the Maytals, Rustix, Band from TV, Harpers Bizarre, Gov't Mule, Tony Joe White, Magic Slim and the Teardrops, New Riders of the Purple Sage, Matt Giraud, Etta James og Snafu i tillegg til Mae West i filmen *Myra Breckinridge*.

«Hard to Handle» vart ofte spelt på konsertane til Grateful Dead frå 1969 til 1971, sungen av Ron «Pigpen» McKernan. Songen vart òg mykje nytta i filmen *The Commitments*.

Lemon Jelly-songen «Rock» inneheld samplignar av «Hard to Handle». Reggaeartisten Capleton nytta ein del av songen i sin eigen «Wings of the Mourning» i 1992 for Def Jam. Masta Ace sampla basslinja i songen for «Four Minus Three», ein song på debutalbumet hans, *Take a Look Around*. Hip-hop-produsenten Marley Marl sampla den fem notar lange introen for songen hans «The Symphony» på albumet *In Control, Volume 1* i 1988. Denne vart nytta om att i 1992 på Wreckx-N-Effect-songen «Hard» og i 1999 på Snoop Dogg-songen «Ghetto Symphony» frå albumet *No Limit Top Dogg*. Rapperen Frankie Cutlass nytta òg denne introen i songen sin «The Cypher Pt III» frå albumet *Politics & Bullshit* i 1997.

### The Black Crowes-versjonen

Den kanskje mest kjende coverversjonen er av The Black Crowes, som fekk gjennombrotet sitt med singelen i 1990, henta frå debutalbumet *Shake Your Money Maker*. Denne versjonen nådde toppen av *Billboard* Album Rock Tracks-lista og 26. plass på *Billboard* Hot 100.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Hard to Handle (song)» frå Wikipedia på engelsk, den 25. januar 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Heile songteksten på MetroLyrics
Sovjetisk frimerke frå 1972
**Ishockey under Vinter-OL 1972** vart arrangert i tida frå 3. til 12. februar 1972 i Sapporo. Kampane vart avvikla på to ulike arenaer i OL-byen, Makomanai hallstadion og Tsukisamu idrettshall. Sovjetunionen tok gull, USA sølv og Tsjekkoslovakia bronse.

Turneringa
----------

11 land deltok i turneringa: dei seks som var med Ishockey-VM 1971 og dei fem beste i B-VM i ishockey same året. Turneringa tok til med ei cuprunde, regjerande OL-meister Sovjetunionen fekk «fripass». Vinnarane av dei fem cupkampane og Sovjetunionen møttest så til seriespel. Medaljane vart fordelt etter poenghaust og innbyrdes målskilnad.

Taparane av dei innleiande cupkampane deltok i seriespel om plassane 7-11. Noreg sigra i tre av fire oppgjer og enda på åttandeplassen i turneringa.

Finalerunda
-----------

Olympisk bronsemedalje i ishockey frå 1972

| Plass | Lag | Kampar | Sigrar | Uavgj. | Tap | Målskår | Poeng |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Sovjetunionen | 5 | 4 | 1 | 0 | 33 - 13 | 9 |
| 2 |  USA | 5 | 3 | 0 | 2 | 18 -15 | 6 |
| 3 |  Tsjekkoslovakia | 5 | 3 | 0 | 2 | 26 - 13 | 6 |
| 4 |  Sverige | 5 | 2 | 1 | 2 | 17 - 13 | 5 |
| 5 |  Finland | 5 | 2 | 0 | 3 | 14 – 24 | 4 |
| 6 |  Polen | 5 | 0 | 0 | 5 | 9 - 39 | 0 |

### Sovjetunionen sitt meistermannskap

Målvakter: Vladislav Tretjak, Aleksandr Pasjkov   

Forsvarar: Aleksandr Ragulin, Vitalij Davidov, Igor Romisjevskij, Valerij Vasiljev, Vladimir Lutsjenko, Gennadij Tsygankov, Viktor Kuzkin   

Løparar: Anatolij Firsov, Boris Mikhajlov, Valerij Kharlamov, Aleksandr Maltsev, Vladimir V. Petrov, Vladimir Vikulov, Jevgenij Misjakov, Aleksandr Jakusjev, Vladimir Sjadrin, Jevgenij Zimin, Jurij Blinov.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Olympische Winterspiele 1972/Eishockey» frå Wikipedia på tysk, den 20. april 2020.*
|  |
| --- |
| **Sisselsporv** |
| Frå Missouri, USA, mai 2008Frå Missouri, USA, mai 2008 |
|
| **Utbreiing og status** |
| **Status i verda:** LC LivskraftigUtbreiinga av sisselsporv Utbreiinga av sisselsporv |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Dyr Animalia |
| **Rekkje:** | Ryggstrengdyr Chordata |
| **Underrekkje:** | Virveldyr Vertebrata |
| **Klasse:** | Fuglar Aves |
| **Orden:** | Sporvefuglar Passeriformes |
| **Familie:** | Kardinalar Cardinalidae |
| **Slekt:** | *Spiza* |
| **Art:** | **Sisselsporv** *S. americana* |
|
| **Vitskapleg namn** |
| ***Spiza americana***Gmelin, 1789 |

**Sisselsporv** (*Spiza americana*) er ein fugl i kardinalfamilien. Han er ein sterk trekkfugl, hekkar i sentrale USA og lever vinterstid i Mellom-Amerika og nordlegaste Sør-Amerika. Arten er monotypisk, utan underartar, og dessutan einaste arten i slekta si.

Skildring
---------



|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| ██ Hekkeområde██ Overvintring██ Trekkområde |  | ██ Hekking, få██ Vinter, fåtalig |  |

Dette er ein mellomstor medlem av kardinalfamilien, ca. 15,5 centimeter. Som vanleg for kardinalar syner dei kjønnsdimorfisme i fjørdrakta. 

Grunnfarga er brunt og grått. Hannar i hekkedrakt har ei gul augebrynstripe som startar ved nebbrota. Stripa er bleik, nesten kvit i begge ender. Hovud elles grått. Han har ei kvit og gul mustasjestripe, kvit hake over svart strupe, under det igjen gult i brystet. Oversida er dominert av grått med mykje brunt på vengene. Hofuglar er som ei bleika utgåve av hannar, men har tydeleg gult fargeskjær i bryst og på heile undersida. 

Hekkeområde er i USA med eit sentralt kjerneområde og eit langt vidare område med spreidd hekking nordaust til Dei store sjøane og litt inn i sørlegaste sentrale provinsar av Canada. Overvintring skjer i nordlegaste Sør-Amerika og langs stillehavskysten av Mellom-Amerika. Opptil 30 % av populasjonen, nær 3 millionar individ, kan samlast i ein flokk i Venezuela.

Dette er ein art som trivst i grasdekte område, habitata er opne, i hekketida t.d. på prærie. Dei er insektetarar i hekketida elles er føda i stor grad vegetabilsk.

Storleiken på populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

Spontant i Noreg
Det finst ein einaste observasjon av sisselsporv i Noreg, tilbake til 1981 i Måløy, Sogn og fjordane.

Kjelder
-------

* Brewer, D. (2019) *Dickcissel (Spiza americana)* I: del Hoyo, J. Elliott, A. Sargatal, J. Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 5. oktober 2019

Referansar

1. ↑  BirdLife International (2019) Species factsheet: *Spiza americana*. Henta frå  den 5. oktober 2019
2. ↑  «Artsobservasjoner - rapportsystem for arter i Norge». Henta 5. oktober 2019.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Sisselsporv**
**Hardangerjøkulen** er den sjette største isbreen på det norske fastlandet og ligg i kommunane Ulvik og Eidfjord i Vestland. Flatevidda er 73 km². Det høgaste punktet på breen er 1863 moh. som er det høgaste punktet i Hordaland fylke.

Brearmen Rembesdalskåka (60°32′17″N 7°19′6″E﻿) er ein sør-vestleg del av Hardangerjøkulen. Smeltevatn frå breen renn ned i Rembesdalsvatnet og Simadalen i Hardanger.
Vasskraftverket Sima kraftverk i Eidfjord utnyttar avrenninga frå aust-, sør- og vestsida av Hardangerjøkulen.

**Rembedalskåka**, ein arm av Hardangerjøkulen. Biletet er teke av GerdM i august 2003
Breen har fleire brearmer, der Blåisen og Midtdalsbreen aust mot Finse og Rembesdalskåka vest mot Simadalen, er mest kjend. Ved Rembesdalskåka ligg DNT Fjellsport Oslo si hytte Demmevasshytta. 

Midtdalen vart nytta til innspelinga av Star Wars Episode V: Imperiet slår tilbake som isplaneten Hoth.

Bakgrunnsstoff
--------------

* NVE om Hardangerjøkulen Arkivert 2005-03-02 ved Wayback Machine.
* Foto og omtale om jøkulen

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* GeoNames
* SSR (namn)

 |
**Sissel Keyn Lodding** (8. oktober 1949–26. februar 2000) var ein norsk frilansjournalist. Ho var òg programleiar for den norske finalen i Melodi Grand Prix 1984.

Lodding vart fødd og voks opp i Oslo, og budde seinare ni år i England og sju i USA. Tilbake i Noreg tok ho utdanning innan journalistikk, etnologi og språk. Ho jobba blant anna som journalist i *Aftenposten*, og ho skreiv fleire bøker for barn og unge retta mot eit amerikansk publikum. I 1996 gav ho ut matboka *Fra bambusskudd til gurkemeie: på oppdagelsesferd i innvandrerbutikkene* på Aschehoug forlag.

Hausten 1983 vart ho plukka ut som eit av fleire *unge fjes* av NRKs underhaldningsavdeling, og trass mangelen på programleiarrøynsle fekk ho jobben med å leia den norske finalen i Melodi Grand Prix 1984. Detta var den einaste store tv-jobben ho hadde i løpet av karrieren. Ho budde i Oslo fram til ho døydde vinteren 2000.

Kjelder
-------

1. ↑  «Dødsfall i Norge – Sissel Keyn Lodding». Arkivverket. Henta 20. januar 2017.
2. ↑  Grue, Øystein (22. februar 1984). «Grand Prix med ny programleder: Mer profesjonelt». *Aftenposten*. s. 38.
3. ↑  Lodding, Sissel Keyn (1996). *Fra bambusskudd til gurkemeie : på oppdagelsesferd i innvandrerbutikkene*. Aschehoug. ISBN 8252544789.
4. ↑  Hagen, Claus (5. april 1984). «Lynkurs for Sissel foran Grand Prix-finalen». *Dagbladet (tv-magasinet)*. s. 6.

* *Denne artikkelen bygger på «Sissel Keyn Lodding» frå Wikipedia på bokmål, den 18. november 2021.*
|  |
| --- |
| ***It's Five O'Clock***  Studioalbum av Aphrodite's Child |
|  |
| **Utgjeve** | Oktober 1969 |
| **Innspelt** | Trident Studios i London |
| **Sjanger** | Progressiv rock |
| **Lengd** | 35:01 |
| **Selskap** | Polydor Records |
| **Produsent** | Aphrodite's Child |
|
| Aphrodite's Child-kronologi |
| *End of the World*(1968) | *It's Five O'Clock* | *666*(1972)
 
 |

***It's Five O'Clock*** er det andre studioalbumet til det greske progrockbandet Aphrodite's Child. Det kom ut i oktober 1969. 

Albumet vart spelt inn i London i 1969. Den første singelen frå albumet, «Let Me Love, Let Me Live», kom ut i oktober 1969 og gjekk til topps i Frankrike, medan B-sida «Marie Jolie» vart mest populær i resten av Europa. Tittelsporet «It's five o'clock» kom ut i desember 1969 og gjorde det òg godt i mange europeiske land.

Kort tid etter albumet kom ut la bandet ut på turné i Spania og Italia, men utan Vangelis som føretrekte å halde seg i studio. For å erstatte Vangelis på scenen henta bandet inn grekaren Harris Khalkitis. I mellomtida arbeidde Vangelis med det første soloprosjektet sitt, filmmusikken til Henry Chapier-filmen *Sex Power*.

Richie Unterberger frå Allmusic skildrar albumet som både eit framhald av debutplata *End of the World* frå 1968, og eit steg til sides. Somme av songane hadde passa fint inn på det første albumet, medan andre songar går i nye retningar, som «Wake Up», den psykedeliske power-pop-låten «Let Me Love, Let Me Live», countryrock-låten «Take Your Time» og den grusete vaudeville-aktige soulsongen «Good Time So Fine». «Funky Mary» er eksperimenten soulrock med fasa vokal akkompagnert av trommer som nesten fungerer som musique concrète i lag med latinafrikanske bongotrommer og jazzaktig vibrafon. Ein av dei mest sukkersøte songane er «Marie Jolie», av Unterberger skildra som ein popballade med kjensler av gondolballade frå Middelhavet med trekkspelsolo.

Innhald
-------

Side ein| Nr. | Tittel | Låtskrivar(ar) | Lengd |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | «It's Five O'Clock» | Richard Francis, Vangelis Papathanassiou | 3:31 |
| 2. | «Wake Up» | Richard Francis, Vangelis Papathanassiou | 4:04 |
| 3. | «Take Your Time» | Richard Francis, Vangelis Papathanassiou | 2:39 |
| 4. | «Annabella» | Richard Adams, Demis Roussos | 3:45 |
| 5. | «Let Me Love, Let Me Live» | Richard Francis, Loukas Sideras | 4:43 |

Side to| Nr. | Tittel | Låtskrivar(ar) | Lengd |
| --- | --- | --- | --- |
| 6. | «Funky Mary» | Richard Francis, Vangelis Papathanassiou | 4:11 |
| 7. | «Good Time So Fine» | Valerie Johnson, Vangelis Papathanassiou | 2:45 |
| 8. | «Marie Jolie» | Richard Francis, Vangelis Papathanassiou | 4:41 |
| 9. | «Such a Funny Night» | Richard Francis, Vangelis Papathanassiou | 4:34 |

Medverkande
-----------

* Demis Roussos: Bass, gitar, vokal
* Vangelis: Bass, klaverinstrument
* Lucas Sideras: Trommer, perkusjon

Kjelder
-------

1. ↑  «It's Five O'Clock». Vangelis Movements. Henta 4. september 2014.
2. 1 2

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* MusicBrainz (release-group)

 |
**Sissel** og **Sidsel** er kvinnenamn som er kortformer av Cecilie/a. Dette namnet stammer frå det latinske *Caecilia*, hokjønnsforma av slektsnamnet Caecilius, som er danna av det latinske adjektivet *caecus*, 'blind'. Andre kortformer av Cecilie er Silje, Sissi, Sisse og **Sessel**.

Sissel har norsk namnedag den 22. november.

Bruk
----

Sissel var mykje brukt som namn på norske jentebarn frå 1940-talet til 1960-talet. På andre halvdel av 1950-talet kunne over 1,2 % av jenter bli døypte Sissel. Stavemåten Sidsel var mest populær på 1940- og 1950-talet, då det kunne koma opp mot 0,4 % av alle jentenamn.

I 2008 var det 10 413 norske kvinner som heitte Sissel. 2 411 heitte Sidsel.

Kjende namneberarar
-------------------

Sissel Kyrkjebø
* Sidsel Mørck (f. 1937), norsk forfattar
* Sissel Lie (f. 1942), norsk forfattar og språkforskar
* Sissel Solbjørg Bjugn (1947-2011), norsk forfattar
* Sissel Rønbeck (f. 1950), norsk politikar
* Sissel Brenne Buchholdt (f. 1951), norsk idrettsutøvar
* Sidsel Wold (f. 1959), norsk journalist og forfattar
* Sissel Kyrkjebø (f. 1969), norsk-dansk songar

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Sissel» frå Wikipedia på bokmål, den 20. november 2008.*

* Søk etter norsk namnestatistikk for Sissel hjå Statistisk Sentralbyrå
* SSB: 10 mest brukte navn 1880 - 2007
**Hardangertun** er ein campingplass ved fjordkanten i Kinsarvik i Ullensvang. Hardangertun har også eigen leirskule og tilknytt familiepark.

Historie
--------

Rundt 1950 starta Nils L. Instanes opp Hardanger Planteskule på tomta til det som i dag er Hardangertun. Fordi planteskulen fekk mykje folk på vitjing, valde Instanes å starta opp kafé. Kaféen arrangerte etter kvart også utedans mellom frukttrea, og vart til slutt utvida til campingplass. I 1962 valde Instanes å leiga ut Hardangertun, for sjølv å reisa til USA for å driva restaurant.

I 1979 vende han attende til Noreg og bygde ut campingplassen Hardangertun med familiehytter, saman med kona Ingebjørg. 

I 1982 vart Hardangertun Leirskule etablert.

I 2004 kjøpte Hardangertun opp Hardanger Feriepark, og gav han namnet Familieparken Hardangertun.

Fakta
-----

I dag har Hardangertun overnattingskapasitet til over 200 personar + teltplasser. 

Leirskulen er blant landets mest besøkte. Her kan ein tilby både fjellklatring, kabelbane, rapellering, bogeskyting, kanopadling, fiske og sjøvet, luftgeværskyting, fyrstehjelp, lokal kulturhistorie og turar i Husedalen.

Familieparken kan tilby både minigolf, vassklier, badebasseng, hoppetelt, bilbane, bondegard, trampoline, båtar og eigen kafé.

Kjelder
-------

* Nettsidene til Hardangertun
Nobelprisen  

Nobelprisen i fysikk  
2005

**Roy J. Glauber** (fødd 1. september 1925) er ein amerikansk fysikar tilknytt Harvard-universitetet. Han er tildelt halvparten av Nobelprisen i fysikk for 2005, medan John L. Hall og Theodor Hänsch deler den andre halvparten.

Glauber fekk prisen for sitt arbeid med kvanteteorien for optikk, som blei gjeve ut i 1963.

Han tok PhD i fysikk 1949 ved Harvard University og drog så til mellom anna Princeton Institute for Advanced Studies, men vende tilbake til Harvard i 1956. Han var professor i fysikk frå 1976. I 1944–1946 deltok han i Manhattanprosjektet der han mellom anna berekna den kritiske massen av spaltbart material til dei første atombombene. I forskinga si har Glauber særleg arbeidt med kvanteelektrodynamikk og problem knytt til vekselverknad mellom lys og materie.

Kjelder
-------

* «Roy Jay Glauber», *Store norske leksikon*, 6. oktober 2009, henta 8. november 2013

Bakgrunnsstoff
--------------

* Side om Roy J. Glauber ved Harvard Arkivert 2012-04-10 ved Wayback Machine. (engelsk)
* Omtale frå Nobelinstituttet (engelsk)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS
* SUDOC

 |
**Johan Jørgen Lange Hanssen** (18. november 1821–23. desember 1889) var ein norsk forsikringsmann og politikar, fødd i Christiania og død i Arendal. Han var stortingsmann 1872-76. Even Hanssen var far hans.

Johan Hanssen tok norsk juridisk eksamen i 1844. Dei neste åra var han tilsett på tollkontoret i Arendal og ei tid konstituert tollkasserar i Grimstad. Frå 1851 arbeidde han i Arendals skibsassuranceforening, sidan 1858 som kasserar og bokhaldar. To år seinare, i 1860, hadde han same posisjonane i Arendals sjøforsikringsselskap. Hanssen var mangeårig styreformann i begge selskapa, samt i Agdesidens Bank.

Gjennom ekstraordinært stortingsval vart Hanssen vald til å representere Arendal på Stortinget 1872-73, og attvald til 1874-76-perioden ved ordinært val. Han var 1872, 1873, 1874 medlem i Justiskomite nr 1, medan 1875-76-sesjonane hadde sete i Tollkomiteen. Valbolken 1874-76 var han medlem i Lagtinget.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
**Johan Henrik Andresen** (25. mars 1815–4. juni 1874) var ein norsk kjøpmann og politikar frå Kristiania. Han var son til Nicolai Andresen og bror til Carl Ferdinand Andresen.

Etter skuleår på Møller institutt i Christiania arbeidde han på handelskontor i utlandet. Deretter var han handelsagent i hovudstaden, frå 1846 eigde han Tiedemanns Tobaksfabrik og dreiv ei engrosforretning i kolonialvarer.

I 1861 valde kongen Andresen til styremedlem i hypotekbanken. Han var i 1861 medlem av kommisjonen om konkurslova, 1872 av både den skandinaviske myntkommisjonen og av kommisjonen om pengestellet i Noreg.

Andresen var 1856-63 medlem av formannskapet i Christiania, og sidan av bystyret. Han var 4. representant til Stortinget frå valkrinsen Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger i stortingssesjonen 1874, der han var medlem av tollkomiteen. Andresen døydde før sesjonen var over.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Biografisk informasjon om Johan H. Andresen NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon
* PolSys

 |
|  |
| --- |
| ***It Ain't Necessarily So***  Singel av Cher & Larry Adlerfrå albumet *The Glory of Gershwin* |
|  |
| B-side | «I'll Build a Stairway to Paradise»«The Gettysburgh Address» |
| **Utgjeve** | 1994 |
| **Innspelt** | 1994 |
| **Sjanger** | Pop |
| **Lengd** | 4:12 |
| **Selskap** | Mercury Records |
| Låtskrivar(ar) | George Gershwin, Ira Gershwin |
| **Produsent** | George Martin |
|
| Cher-kronologi |
| «I Got You Babe»(1993) | *It Ain't Necessarily So* | «Love Can Build a Bridge»(1995)
 
 |

«**It Ain't Necessarily So**» er ein song med musikk av George Gershwin og tekst av Ira Gershwin. Songen kjem frå Gershwin-operaen *Porgy and Bess* (1935) der han vert sungen av rollefiguren Sportin' Life, ein dophandlar, som uttrykker tvil om fleire av utsegnene i Bibelen.

Sportin' Life vart spelt av John W. Bubbles. Andre kjende personar som har spelt rolla er Cab Calloway på scenen og Sammy Davis, Jr. i filmen frå 1959.

Songen er spelt inn mange gonger i moderne tid. Han vart ein stor hit i 1965 for songaren Normie Rowe, og var med på debutalbumet til The Moody Blues, *The Magnificent Moodies* frå 1965. Han vart òg spelt av The Honeycombs, Bronski Beat i 1984, Cher i 1994, og Jamie Cullum i 2002, og av Aretha Franklin og Bobby Darin i 1959 på albumet *That's All*. Aretha spelte òg inn songen for albumet sitt *Aretha (with the Ray Bryant Combo)*. Sting spelte òg ein versjon av songen. Brian Wilson spelte songen i 2010 for albumet *Brian Wilson Reimagines Gershwin*.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «It Ain't Necessarily So» frå Wikipedia på engelsk, den 4. mai 2012.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
**Noregsmeisterskapen i handball 1979/80 for kvinner** vart vunne av Skogn Idrettslag etter finalesiger 11-9 over Nordstrand Idrettsforening.

### Semifinalane

* Nordstrand IF – Bækkelaget SK 15 – 13 etter ekstraomgangar
* Skogn IL – IL Vestar 16 – 13

### Finalen

Finalen vart avvikla i Nordstrandshallen i Oslo 23. mars 1980 framfor ca 1 500 tilskodarar. Skogn leia 5-3 ved pause. I den andre omgangen makta Nordstrand å utlikne til 9-9, før laget frå Levanger avgjorde med kampens to siste mål og det stod 11-9 på måltavla.

Marit Breivik Løkeberg vart toppskårar for **Skogn** med sine 5 nettkjenningar. Sissel Brenne Buchholdt skåra 3 mål, medan Inger Sundal, Randi Eriksen, Gerd Bjørnaas skåra kvar sitt mål.

**Nordstrand** sine målskårarar var Anita Taring (3), Heidi Sundal og Kari Brekke, begge 2 mål, Nina Andersen og Eva Aasgaard kvar sitt mål.

Roar Forbord og Reidar Isachsen dømde kampen. Den einaste tominutts-utvisinga måtte Nordstrand tåle.

Kjelder
-------

* Arbeiderbladet 24. mars 1980
**Noregsmeisterskapen i handball 1997/98 for kvinner** vart vunne av Larvik Håndballklubb gjennom finalesiger 24 – 19 over Byåsen Idrettslag.

### Semifinalane

* Byåsen IL – Nordstrand IF 34-23 og 20-27 = 54 – 50
* Larvik HK – Stabæk IF 33-24 og 33-26 = 66 – 50

### Finalen

Finalen vart avvikla i Oslo Spektrum laurdag 7. februar 1998 framfor 5 402 tilskodarar. Etter fyrste omgang leia Larvik 6-5. I den andre omgangen snudde Byåsen til leiing 12-9, før kampen vart avgjort med Larvik-mål utan Byåsen makta kvittere før Trondheims-laget reduserte til 13-14, noko som vart sluttresultatet. 

**Larvik HK** suverene einar i finalen var Tonje Larsen, ho skåra alle Larvik-måla i fyrste omgang og stoppa ikkje før ho stod med 10 nettkjenningar. Elles skåra Monica Vik Hansen 2 gongar medan Annette Tveter og Heidi Flaatnes skåra kvar sitt mål. Målvakta Lene Rantala stod ein god kamp. Birgitte Sættem og lagkaptein Kristine Moldestad markerte seg i forsvarsspelet. 

**Byåsen IL** sin sentrale spelar var Trine Haltvik med 9 skåringar. Elles noterte Suzana Zulijani, Kari Knudsen, Maren Villabø og Camilla Solberg seg for ei skåring kvar. Også målvakt Annette Skotvoll, Mia Hermansson Högdahl og Ann Cathrin Eriksen var med i Byåsen-laget.

Begge mannskapa pådrog seg 5 tominutts-utvisingar. Rune Forbord frå SK Rapp og Ole Jørstad frå Levanger HK dømde kampen.

Kjelder
-------

Østlandsposten 9. februar 1998
Kubbehus på Åvinge gård frå seint 1800-tal.
**Kubbehus** er ein bygning med vegger laga av saga ved, eller kubbar, og samanfuga med mørtel. Veden er framleis synleg. Mørtelen kan vera sement eller leire. Veden kan vera tilhogd eller uhogne kubbar. For å halda nede kostnadene har ein ofte nytta sota ved frå brannskadde hus og skogbrannar. Kubbar frå kvaerik gran gav betre levealder til bygningen. Kubbehus er i dag ein sjeldan bygningstype. Teknikken er blitt nytta både for enkle økonomibygningar og til bustadhus.

Typar
-----

Eit uthus på Heimbygdgarden i Ransäter bygd med kubbeteknikk.
Det finst to variantar av kubbehus. Den eine har eit berande reisverk av tre, liknande eit bindingsverkhus. I den andre varianten er sjølve kubbane berande.

Førekomst
---------

Det finst til saman rundt 70 kjende kubbehus i Sverige. Av dei ligg knapt 30 i Stockholm fylke.

Kubbehus i Sverige finn ein hovudsakleg i fire område: 

* Stokkholmeregionen inklusive Sörmland
* Värmland
* Bohuslän
* utmed Nordlandkysten

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Kubbhus» frå Wikipedia på svensk, den 11. januar 2022.*
	+ *Wikipedia på svensk oppgav desse kjeldene:*
		- «Stockholms länsmuseum Kubbhus».

Bakgrunnsstoff
--------------

* kubbhus.se
**Noregsmeisterskapen i handball 2002/03** for kvinner vart vunnen av Larvik Håndballklubb etter finalesiger 29 – 15 over Nordstrand Idrettsforening frå Oslo.

### Semifinalane

* Nordstrand IF – IL Bjørnar 30 – 18
* Larvik HK – Byåsen IL 39 – 21

### Finalen

Finalen vart avvikla i Oslo Spektrum laurdag 29. mars 2003 framfor 5 389 tilskodarar. Larvik tok styringa frå start og leia heile 18–9 ved pause. Sigeren var aldri truga i den andre omgangen og ved sluttsignalet stod det 29 mål mot 15 på resultat-tavla.

**Larvik**s fremste målskyttar var Katja Nyberg med 5 nettkjenningar. Kari Mette Johansen og Heidi Flaatnes skåra begge kvar sine 4 mål, medan Tine Kristiansen, Lina Olsson Rosenberg og Birgitte Sættem alle fann vegen til nettmauskane 3 gongar. Tonje Larsen, Sara Breistøl, Monica Meland skåra alle 2 mål og Inger Sofie Heieraas eitt einaste. Målvakter var Mimi Kopperud Slevigen og Lene Rantala.

Unni Hinkel vart toppskårar for **Nordstrand** med 5 mål. Monica Sandve, Randi Gustad og Beate Aarstad skåra alle saman 2 mål, medan Anette Hovind Johansen, Erika Polozova, Kine Kristiansen og Cecilie Thorsteinsen kom på skåringslista ein gong kvar.

Dommarane Kenneth Abrahamsen og Arne M. Kristiansen straffa Nordstrand med fire 2-minuttutvisingar og Larvik med to.

Kjelder
-------

* Tønsbergs Blad 31. mars 2003
**Noregsmeisterskapen i handball 1992 for menn** vart vunne av Idrettslaget Runar gjennom finalesiger 26 – 16 over Viking Håndballklubb frå Stavanger.

### Semifinalane

* IL Runar – Urædd 31 – 16
* Viking HK – Sandefjord TIF 24 – 22

### Finalen

Finalen vart avvikla i Oslo Spektrum laurdag 5. desember 1992 framfor 2 512 tilskodarar. Runar tok omgåande føringa og leia tidleg 4-1, for å auke til 14-7 ved pause. I den andre omgangen heldt overkøyringa fram og Runar sikra seg kongepokalen med ti måls margin.

**Runar**-måla kom frå Kjetil Lundberg (5), Sjur Tollefsen (5), Pål Vidar Lundquist (4), Roger Kjendalen (4), Bård Tonning (4), Einar Veierød (2), Kristian Hansen (1) og Ronny Jacobsen (1). Svenske Mats Fransson var målvakt.

**Viking**s Gregorij Neretin vart toppskårar i finalen med 6 nettkjenningar. Arve Betten skåra 5 mål og Erlend Sødal 2. Hine Viking-måla stod Kjetil Eilertsen, Jakob Jønsson og Jostein Jøsund for.

Begge laga vart dømde til to 2-minuttsutvisingar av Terje Anthonsen og Yngve Walstad.

Kjelder
-------

* Telemark Arbeiderblad 7. desember 1992
**Kubenskojesjøen** (russisk Кубенское озеро) er ein stor og grunn innsjø i Vologda oblast i Russland, om lag 109 meter over havet. Han strekkjer seg 60 km frå nordvest til søraust og er 3–9 km brei.

Han har eit areal på 648 km², og utan øyar 407 km². I snitt er innsjøen 3 meter djup. Han er kjend som ein vindfull stad og varierande vassnivå gjennom året. Gjennom året varierer djupet frå 2,4 til 5,5 meter. Kubenskojesjøen er kjelda til elva Sukhona.

Området ved Kubenskojesjøen vart busett av russarar på 1100-talet då Kamennij kloster vart grunnlagd på ei øy i innsjøen. Ein av greinene til fyrstane av Jaroslavl eigde land i nærleiken og vart kalla fyrst Kubenskij. Sidan 1828 har innsjøen vore ein del av Volga-Nordlege Dvina-kanalen. Den austlege endepunktet for Nordre Dvina-kanalen er nordvestenden av innsjøen. I 1917 vart det bygd ei demning ved utsiget i Sukhona og innsjøen vart omgjort til eit vassreservoar.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «en:» frå Wikipedia på engelsk, den 29. august 2008.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Paleolimnology Guide
| Bijeljina |
| --- |
| Horisonten til BijeljinaHorisonten til Bijeljina |
| Styresmakter |
| Land  Republikk | Bosnia-Hercegovina  Republika Srpska |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  734 km² |
| Innbyggjarar  - By (est.) | 125 000-150 000 |
| Koordinatar | 44°45′″N 19°13′″E﻿Koordinatar: 44°45′″N 19°13′″E﻿ |
| Tidssone - Ved sommartid | CET (UTC+1) CEST (UTC+2) |
| Diverse anna |
| Telefon-retningsnummer | +387 55 |
| **Heimeside:** www.opstinabijeljina.com |
| Plassering |
| Bijeljina i Bosnia-Hercegovina, vist med skarp raudfarge.Bijeljina i Bosnia-Hercegovina, vist med skarp raudfarge.Bijeljina i Bosnia-Hercegovina, vist med skarp raudfarge. |

**Bijeljina** (kyrillisk: Бијељина) er ein by og kommune i nordaustlege delar av Republika Srpska i Bosnia-Hercegovina. Byen ligg på den flate og grøderike sletta Semberija, og berre 6 km frå grensa til Serbia. 

Byen vart første gong nemnd i dokument etter presten Dukljanin, der han nevnar at grev Bele-Pavlimir vann over ungararar i «dalen Belina». Bijeljina vert òg nemnd 3. mars 1446, då ein handelsmann frå Dubrovnik vart røva her.

Bijeljina har i dei siste 500 åra skifta ut heile folkesetnanden. Første gong var då tyrkarane kom i 1520 og andre gong då austerrikarane kom i 1716. 

Den eldste bygningen i byen stammar frå tida omkring 1548, og er eit serbisk kloster kalla Tavna. 

Serbarane frå dette området støtta oppstanden leia av Karadjordjević, men dei mislykkast, og dei lei store nederlag i forsøk på å frigje fanga serbarar frå tyrkarane i tida 1875-1878.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Bijeljina» frå Wikipedia på bokmål, den 21. februar 2007.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |