recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Electrocompaniet** er eit norsk føretak som produserer audioutstyr. Electrocompaniet vert stifta av Per Arild Abrahamsen tidleg på 1970-talet. Føretaket produserte mellom anna høgtalarar. Men det føretaket er kjent for er «Otalaforsterkaren», som vert rekna som den fyrste serieproduserte TIM-frie effektforsterkaren i verda.

Soge
----

### Starten

I 1970 publiserte finnen Matti Otala resultatet av banebrytande forsking innan forsterkarteknologi. Arbeidet hans vekte ikkje så mykje oppsikt før han i 1973 heldt eit foredrag om TIM ved ein AES-konferanse. På denne konferansen var den norske lydteknikaren Svein Erik Børja tilstades. Børja var, som mange andre i samtida, lite nøgt med attgjevinga når det vart nytta transistorforsterkarar, som fyrst på 1970-talet vart oppfatta som noko hard og «metallisk». Då han kom attende frå konferansen tok han kontakt med Abrahamsen og dei vart samde om å freista å laga ein forsterkar etter Otals sine retningslinjer. Dei tok kontakt med Nils Jørgen Kjærnet, som var tilsett ved Nera og fekk han til å bygga ein forsterkar.

### Produksjon

Då forsterkaren kom i produksjon vart han kalla *The 2 Channel Audio Power Amplifier*. Han vart svært godt motteken både i Noreg og i andre land og førte til at Electrocompaniet fekk eit godt omdøme. På grunn av at teknologien var tufta på arbeidet til Matti Otala vart forsterkaren ofte kalla «Otalaforsterkaren» på folkemunne. Føretaket utvida etter kvart med fleire produkt, som i stort mon gjekk til eksport. 

### Eigarskifte

Etter å ha produsert audioutstyr i om lag 30 år fekk Electrocompaniet økonomiske problem og gjekk våren 2004 konkurs og vart kjøpt opp av WestControl i Stavanger, som sprøyta inn ny kapital og fekk føretaket på fote att.

Kjelder
-------

1. ↑  Otala, M. *Transient distortion in transistorized audio power amplifiers*, IEEE Trans. on Audio and Electroacoustics, Vol. AU-18, No. 3, Sept. 1970, ss. 234-239.
2. ↑  The Early Electrocompaniet, arkivert frå originalen 26. april 2009, henta 30. januar 2010

Bakgrunnsstoff
--------------

* Nettstaden til Electrocompaniet
Lagoppstillingane i Meisterligafinalen 2009 - Barcelona i raudt og blått
**Meisterligaen 2009** var den 17. årgangen av den viktigaste turneringa for europeiske fotballklubbar; UEFA Champions League. Den spanske klubben FC Barcelona vann turneringa den 27. mai 2009 på Stadio Olimpico i Roma med siger 2-0 over engelske Manchester United. 72 698 tilskodarar såg finalekampen.

Samuel Eto’o gav Barcelona leiinga i det 10. minutt, medan Lionel Messi la på til 2-0 i det 70. minutt.

FC Barcelona sikra seg dermed sin andre triumf i Meisterligaen, tre år etter den fyrste.

### Finalelaga

**Barcelona**: Víctor Valdés, Carles Puyol, Yaya Touré, Gerard Piqué, Sylvinho, Xavi, Sergio Busquets, Andrés Iniesta, Lionel Messi, Samuel Eto'o og Thierry Henry. Seydou Keita kom inn i staden for Henry i det 72. minutt og Pedro Rodríguez tok plassen til Iniesta i sluttsekundane.

**Manchester United**: Edwin van der Sar, John O’Shea, Rio Ferdinand, Nemanja Vidić, Patrice Evra, Anderson Oliveira, Michael Carrick, Ryan Giggs, Park Ji-sung, Cristiano Ronaldo og Wayne Rooney. Carlos Tévez tok plassen til Anderson i heile andre omgang, medan Dimitar Berbatov og Paul Scholes erstatta Park og lagkaptein Giggs etter høvesvis 66 og 75 minuttar.

Sveitsaren Massimo Busacca dømde kampen.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «UEFA Champions League 2008/09» frå Wikipedia på tysk, den 31. mai 2016.*
|  |
| --- |
| **Kveldsfalk** |
| KveldsfalkFoto: Ron KnightKveldsfalkFoto: Ron Knight |
|
| **Utbreiing og status** |
| **Status i verda:** VU SårbarUtbreiinga av Kveldsfalk Utbreiinga av Kveldsfalk |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Dyr Animalia |
| **Rekkje:** | Ryggstrengdyr Chordata |
| **Underrekkje:** | Virveldyr Vertebrata |
| **Klasse:** | Fuglar Aves |
| **Orden:** | Falkefuglar Falconiformes |
| **Familie:** | Falkefamilien Falconidae |
| **Slekt:** | *Falco* |
| **Art:** | **Kveldsfalk** *F. vespertinus* |
|
| **Vitskapleg namn** |
| ***Falco vespertinus***Linnaeus, 1766 |

**Kveldsfalk** (*Falco vespertinus*) er ein fugl i falkefamilien med utbreiing i Aust-Europa og Asia. Han er ein trekkfugl som overvintrar i Afrika, men er òg ein vanleg streiffugl i Vest-Europa. Eit individ vart i 2004 for første gongen funne i Nord-Amerika, på øya Marthas Vineyard, Massachusetts.

Dette er ein mellomstor og langvenga falk. Vaksne hannar er einsfarga blågrå, med unntak av djupraud undergump og bein, undersida av vengene er jamt grå. Hofuglar har grå rygg og venger med kraftige tverrstriper, oransje hovud og underside, og eit kvitt andlet med svart augestripe og svarte teikningar som «mustasjar».

Unge fuglar har brun overside og gulbrun underside med mørke lengdstriper, og eit andletsmønster som hoa. Kveldsfalken er 28-34 cm i kroppslengd med eit vengespenn på 65-75 cm. Den gjennomsnittlege kroppsmassen er 155 gram. Denne falken er ein kolonihekkar, gjer gjenbruk av gamle reir av kråkefuglar, til dømes kornkråker. Han legg 2-4 egg. 

Bestanden er trudd å vere minkande som følgje av habitatstap og jakt. I Europa minkar populasjonen med meir enn 10 % per tiår. Den maksimale levetida til denne arten er ca. 13 år som vill og 18 år i fangenskap.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Red-footed Falcon» frå Wikipedia på engelsk, den 8. mars 2014.*

* BirdLife International (2014) Species factsheet: *Falco vespertinus Arkivert 2016-01-17 ved Wayback Machine.*. Henta frå  den 8. mars 2014.

### Referansar

1. 1 2  Wasser, D. E.; Sherman, P.W. (2010). «Avian longevities and their interpretation under evolutionary theories of senescence». *Journal of Zoology* **280** (2): 103–155. doi:10.1111/j.1469-7998.2009.00671.x.
2. ↑  BirdLife International (2014)

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Kveldsfalk**
**Kongsberg Maritime** er eit teknologiføretak i Kongsberg Gruppen. Føretaket leverer system for dynamisk posisjonering, overvaking, navigasjon og automasjonsutstyr til handelsflåten, utaskjers installasjonar, satellittnavigasjon og hydroakustikk. Dei viktigaste marknadane er i land med stor utaskjers verksemd og verksindustri.

Historie
--------

Historia til Kongsberg Maritime går attende til grunnleggaren av Autronica i 1957 og det fyrste alarmsystem som vart levert i 1959. Føretaket har utspring i samanslåinga av dei tidlegare føretaka Kongsberg Simrad (tidl. Simrad Albatross), Kongsberg Maritime Ship Systems og Simrad. Kongsberg Maritime har opp gjennom åra kjøpt opp mange velrenomerte maritime og utaskjersorienterte føretak og inkluderer i dag tidlegare føretak som:

* Autronica
* Fantoft
* Mesotech
* Norcontrol
* Seatex
* Sense Intellifield
* Simrad

Produkt
-------

Kongsberg Maritime leverer teknologi og utstyr til fartøysposisjonering, overvaking og automatisering til handelsflåtar og utaskjers installasjoner. Dei mest kjente produkta er dynamisk posisjoneringssystem for maritime fartøy, der føretaket er verdsleiande, men KM er òg kjent for andre produkt:

* Dynamisk posisjonering- og navigasjonsystem
* Hydroakustikk, undervassfarkostar og system
* Skipsautomasjon
* Rørslesensorar, GPS, AIS og posisjonsreferensesystem
* Marinesystem
* Prosessautomasjonsutstyr
* Prosessimulatorar
* Følerar for trykk og temperatur
* Skipssimulatorar
* Tankmålarar
* Undervasskamerasystem

Kjelder
-------

1. ↑  Kvartalsrapport Q3 2016

Bakgrunnsstoff
--------------

* Nettstaden til Kongsberg Maritime

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* ISNI
* BR orgnr

 |
Lagoppstillingane i Meisterligafinalen 2011 - Barcelona i raudt og blått
**Meisterligaen 2011** var den 19. årgangen av den viktigaste turneringa for europeiske fotballklubbar; UEFA Champions League. Den spanske klubben FC Barcelona vann turneringa den 28. mai 2011 på Wembley stadion i London med siger 3-1 over engelske Manchester United. 87 695 tilskodarar såg finalekampen.

Pedro Rodríguez sende Barcelona i føringa i det 27. minutt, men sju minuttar seinare utlikna Wayne Rooney. Lionel Messi og David Villa syrgde for siger til Barcelona då dei skåra i høvesvis 54. og 69. minutt.

FC Barcelona sikra seg dermed sin tredje triumf i Meisterligaen på seks sesongar; 2006 til 2011.

### Finalelaga

**Barcelona**: Víctor Valdés, Dani Alves, Javier Mascherano, Gerard Piqué, Éric Abidal, Xavi Hernández, Sergio Busquets, Andrés Iniesta, David Villa, Lionel Messi, Pedro Rodríguez. I slutten av andre omgang forlet etter tur Villa, Alves og Rodríguez bana, og vart erstatta av Seydou Keita, Carles Puyol og Ibrahim Afellay.

**Manchester United**: Edwin van der Sar, Fábio da Silva, Rio Ferdinand, Nemanja Vidić, Patrice Evra, Antonio Valencia, Michael Carrick, Ryan Giggs, Park Ji-sung, Wayne Rooney og Javier Hernández. Nani kom inn i staden for Fábio da Silva i 69. minutt og Paul Scholes for Michael Carrick åtte minuttar seinare.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «UEFA Champions League 2010/11» frå Wikipedia på tysk, den 31. mai 2016.*
Koordinatar: 67°50′S 62°52′E﻿

**Central Masson Range** eller **Mekammen** er den sentrale delen av tre delar av fjellkjeda Masson Range i Antarktis. Fjellkjeda stig opp til 1120 moh og strekkjer seg 4 nautiske mil frå nord til sør. Masson Range vart oppdaga og namngjeven av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition, 1929–31, under Douglas Mawson. Desse sentrale fjella vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeve «Mekammen» av dei. Det godkjende engelske namnet, foreslått av Australian Antarctic Names and Medals Committee i 1960, er tydlegare i å identifisere fjella som ein del av Masson Range.

Kjelder
-------

1. ↑  «Central Masson Range». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 22. november 2012.

 Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «Mekammen» (innhald frå Geographic Names Information System).


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
Arne Brimi under Gladmat-festivalen 2014 
Foto:
Jarle Vines
 

**Arne Brimi** (fødd 1. oktober 1957) er ein norsk meisterkokk frå Vågå. Brimi er mest kjend frå fjernsynsprogrammet «Gutta på tur» på TV2, der han har ført sjalottlauken inn i det norske kjøkkenet. Brimi er utnemnd til æresdoktor ved Universitetet for miljø- og biovitskap. Han har også gjeve ut fleire kokebøker og er kjend for koplinga mellom mat, natur og helse.

Arne Brimi var i 1987 den første norske kokken som deltok i kokkane sin uoffisielle verdsmeisterskap Bocuse d’Or, men han kom ikkje til finalen.

I dag driv Arne Brimi matstaden Vianvang.

I 2005 blei han utnemnd til riddar av St. Olavs Orden for innsatsen sin for norsk matkultur.

Bøker av Arne Brimi
-------------------

* *Tid til overs - Matfilosofi fra Vianvang*
* *Brimis beste*
* *Den opprinnelege smaken*
* *Norges nasjonalretter*
* *Nordiske nasjonalretter*
* *Europeiske nasjonalretter*
* *Det høieste høie*
* *Utan mat og drikke*
* *Norwegische Naturküche*
* *Norwegian national recipes*
* *A taste of Norway*
* *Frå Lom til Lyon*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Arne Brimi

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI

 |
Lagoppstillingane i meisterligafinalen 1995 - Ajax i mørkeblått
**Meisterligaen 1995** var den 3. rekka av den mest prestisjetunge turneringa for europeiske fotballklubbar; UEFA Champions League. Den nederlandske klubben Ajax vann turneringa den 24. mai 1995 på Ernst Happel-stadion i Wien ved å sigre med 1-0 mot det italienske klubben AC Milan i finalekampen. Innbytaren Patrick Kluivert avgjorde kampen med ei skåring i det 85. minutt.

49 730 såg kampen frå tribunane.

### Finalelaga

**Ajax**: Edwin van der Sar, Michael Reiziger, Danny Blind, Frank Rijkaard, Frank de Boer, Clarence Seedorf, Edgar Davids, Jari Litmanen, Ronald de Boer, Finidi George og Marc Overmars. Seedorf og Litmanen gjekk ut i høvesvis det 54. og 69. minutt, inn kom Nwankwo Kanu og Patrick Kluivert. 

**Milan**: Sebastiano Rossi, Christian Panucci, Franco Baresi, Alessandro Costacurta, Paolo Maldini, Roberto Donadoni, Marcel Desailly, Demetrio Albertini, Zvonimir Boban, Daniele Massaro og Marco Simone. Etter at Ajax skåra kom Gianluigi Lentini og deretter Stefanio Eranio inn i staden for Boban og Massaro.

Den rumenske dommaren Ion Crăciunescu var kampleiar.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «UEFA Champions League 1994/95» frå Wikipedia på engelsk, den 2. juni 2016.*
**Arne Johan Gjermundsen** (18. mars 1941–21. august 2013) var ein norsk forfattar, redaktør, lingvist og NRK-journalist frå Nome i Telemark.

I 1970 var Arne Johan Gjermundsen ein stor pådrivar for oppstarten av *Nome Blad* som vart starta opp like etter at *Ulefoss Avis* gjekk inn. Noko seinare vart han redaktør for regionsavisa *Telemarkingen* og blei i avisa i ei årrekkje før han gjekk av på midten av åttitalet. Avisa gjekk konkurs kort tid etter. 

Gjennom arbeidet i *Telemarkingen* fekk Gjermundsen kontakt med NRK, der han starta som lokalkorrespondent for Telemark. I 1985 vart han tilsett i Utlandssendinga før han blei nattredaktør i Dagsnytt, ei stilling han heldt i 15 år. Han blei ein kjend nyheitsopplesar gjennom dette arbeidet. 

I 2006 gav Gjermundsen ut det store verket *Hollamålet i Nedre Telemark* på Norgesforlaget. Han skreiv mykje om både dialekta og lokalhistoria i Nome og var m.a. aktivt med i Holla historielag. For dette arbeidet vart han tildelt Nome kommunes kulturpris i 2008.

Kjelder
-------

* Kanalen.no, 23.08.13, Simonsen, Tor Espen: Arne Johan Gjermundsen har gått bort. Vitja 16.04.14

### Fotnotar

1. ↑  *Dødsannonse i Aftenposten* (PDF), arkivert frå originalen (PDF) 16. april 2014, henta 16. april 2014
2. ↑  *Skiens Antikvariat: Hollamålet i Nedre Telemark*, arkivert frå originalen 16. april 2014, henta 16. april 2014
3. ↑   Telemarksavisa, 24.08.13, Johansen, Per Boseth: Døde denne uken. Vitja 16.04.14

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC

 |
Lagoppstillingane i Meisterligafinalen 2000, Real Madrid i svart
**Meisterligaen 2000** var den 8. årgangen av den viktigaste turneringa for europeiske fotballklubbar; UEFA Champions League. Den spanske klubben Real Madrid vann turneringa den 24. mai 2000 på Stade de France i Saint-Denis med siger 3-0 over Valencia CF. Fernando Morientes gav Real Madrid leiinga i det 39. minutt, Steve McManaman og deretter Raúl González la på til 3-0 kring midtvegs i andre omgang.

Real Madrid sikra seg dermed sin andre triumf i Meisterligaen sidan turneringa tok til i 1992.

### Lagoppstillingane

**Real Madrid**: Iker Casillas, Aitor Karanka, Iván Helguera, Iván Campo, Míchel Salgado, Roberto Carlos, Steve McManaman, Fernando Redondo, Raúl, Fernando Morientes og Nicolas Anelka. I siste halvdelen av andre omgangen kom etter tur Sávio Bortolini, Manolo Sanchís og Fernando Hierro inn i staden for høvesvis Morientes, Anelka og Salgado.

**Valencia**: Santiago Cañizares, Jocelyn Angloma, Miroslav Đukić, Mauricio Pellegrino, Gerardo García León, Javier Farinós, Gaizka Mendieta, Kily González, Gerard López, Miguel Angulo og Claudio López. Adrian Ilie kom inn og León gjekk ut då Real Madrid nett hadde lagt på til 2-0.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «UEFA Champions League 1999/2000» frå Wikipedia på tysk, den 30. mai 2016.*
Lagoppstillingane i Meisterligafinalen 2015 - Barcelona øvst på arenaen
**Meisterligaen 2015** var den 23. årgangen av den viktigaste turneringa for europeiske fotballklubbar; UEFA Champions League. Den spanske klubben FC Barcelona vann turneringa den 6. juni 2015 på Olympiastadion i Berlin med siger 3-1 over italienske Juventus. 70 422 tilskodarar såg finalekampen frå tribunane i Berlin.

Ivan Rakitić sende Barcelona i føringa i det 4. minutt, før Álvaro Morata utlikna etter 55. minuttars spel. I det 68. minutt gav Luis Suárez Barcelona leiinga på ny, medan Neymar la på til 3-1 langt ute i plusstida.

FC Barcelona sikra seg dermed sin fjerde triumf i Meisterligaen i løpet av ti sesongar; 2006 til 2015.

### Lagoppstillingane

**Barcelona**: Marc-André ter Stegen, Dani Alves, Gerard Piqué, Javier Mascherano, Jordi Alba, Sergio Busquets, Ivan Rakitić, Andrés Iniesta, Lionel Messi, Luis Suárez og Neymar.
Xavi Hernández kom inn for lagkapteinen Iniesta i det 78. minutt, medan Jérémy Mathieu og Pedro Rodríguez kom inn i sluttminuttane.

**Juventus**: Gianluigi Buffon, Stephan Lichtsteiner, Andrea Barzagli, Leonardo Bonucci, Patrice Evra, Andrea Pirlo, Claudio Marchisio, Paul Pogba, Arturo Vidal, Carlos Tévez og Álvaro Morata. Mot slutten av 2. omgang tok etter tur Roberto Pereyra, Fernando Llorente og Kingsley Coman plassane til høvesvis Vidal, Morata og Evra.

Kampleiaren Cüneyt Çakır var frå Tyrkia.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «UEFA Champions League 2014/15» frå Wikipedia på engelsk, den 31. mai 2016.*
**Arne Gauslaa** (fødd 8. februar 1912 i Porsgrunn, død 30. oktober 1942 ved Modum) var ein norsk redaktør, kommunistisk arbeidaraktivist og seinare motstandsmann. Han var frå 1934 til 1941 leiar i NKU og redaktør for avisa *Klassekampen* (som ikkje er den same som noverande *Klassekampen*).

Som 17-åring deltok han aktivt og blei arrestert og fengsla i det harde og vidgjetne Menstadslaget, der forsvarsminister Vidkun Quisling sette statspolitiet og militæret inn mot streikande arbeidarar. Arne Gauslaa var aktivt med i den kommunistiske motstandsrørsla under okkupasjonen av Noreg. Han blei organisasjonssekretær i NKPs og hadde bygginga av eit nettverk for direkte motstand og illegalt arbeid som hovudoppgåve. På denne måten kom Arne Gauslaa i kontakt med motstandsrørsla mange stader i landet. I tillegg var han med i NKPs sentralkomite av 1941, og var mellom dei 21 falne av dei opphavlege 26 medlemene i komiteen. Han blei drepen 30. oktober 1942 ved Modum i kamp med Gestapo.

Kjelder
-------


* NKP: Arne Gauslå Arkivert 2011-07-16 ved Wayback Machine.
* Handboka i lagarbeid, Norges kommunistiske ungdomsforbund, Oslo 1946

---

* Artikkel om Arne Gauslaa på bokmålswikipedia
**Aleksander Walmann Åsgården** (fødd 12. januar 1986) er ein norsk musikar, låtskrivar og songar. I 2012 deltok Walmann i talentprogrammet *The Voice – Norges beste stemme* på TV 2. I 2017 vann han Melodi Grand Prix saman med musikkprodusenten JOWST og låten «Grab the Moment». Han representerte Noreg i Eurovision Song Contest 2017 i Kyiv same året. Hausten 2017 deltok Walmann i NRK-programmet *Stjernekamp*, og i 2018 kom han på fjerdeplass i Melodi Grand Prix 2018 med låten «Talk to the Hand».

Bakgrunn
--------

Walmann vaks opp i ein musikalsk familie i Porsgrunn og har vore oppteken av musikk sidan barndomen. I 2012 melde han seg på TV 2-programmet *The Voice – Norges beste stemme*, der han nådde finalen. Sidan har Walmann varma opp for artistar som Sivert Høyem, Thom Hell, Ole Paus og Sondre Lerche.

Hausten 2016 vart Walmann kontakta av lydteknikaren og musikkprodusenten Joakim With Steen, og han vart spurt om å syngje songen «Grab the Moment». Steen hadde komponert låten, medan Jonas McDonnell hadde skrive teksta. Songen vart plukka ut til å delta i *Melodi Grand Prix* laurdag 11. mars 2017. Der vann songen finalen og vart det norske bidraget til Eurovision Song Contest. «Grab the Moment» kvalifiserte seg til finalen og enda på ein tiandeplass i finalen laurdag 13. mai. 

Hausten 2017 var Walmann ein av deltakarane i NRK-programmet *Stjernekamp*, der han enda på sjetteplass bak artistar som Ida Maria, Didrik Solli-Tangen og vinnaren Adam Douglas.

Ved sida av musikken har Walmann tidlegare vore ein aktiv snøbrett-utøvar, og i åra 2002–2005 var han elev ved Norges toppidrettsgymnas på Geilo.

Kjelder
-------

1. ↑  «Lørdagsspeilet: TV-aksjonen spesial med Aleksander Walmann». Ælvespeilet. Arkivert frå originalen 10. april 2017. Henta 9. april 2017.
2. ↑  «Front Page – Aleksander Walmann» (på norsk bokmål). Arkivert frå originalen 12. mai 2017. Henta 25. desember 2017.
3. ↑  «Aleksander Walmann». Artistpartner. Arkivert frå originalen 13. mars 2017. Henta 12. mars 2017.
4. ↑  «JOWST». nrk.no. 7. februar 2017. Henta 12. mars 2017.
5. ↑  Ighanian, Grøtte, Talseth og Hansen, Catherine Gonsholt, Marit, Thomas og Frode (11. mars 2017). «JOWST vant MGP – vil endre sceneshowet til Eurovision». *VG Nett*.  CS1 maint: Multiple names: authors list (link)
6. ↑  Henriksen, Arve (12. mars 2017). «Vant 7500 kroner på seg selv». *Aftenposten*.
7. ↑  Aune, Oddvin (7. juni 2017). «Dette blir deltakerne i årets Stjernekamp». *NRK.no* (på norsk).
8. ↑  «Aleksander Walmann måtte forlate «Stjernekamp»». *Dagbladet.no* (på norsk). 30. september 2017.
9. ↑  *Gullfabrikken-Om eventyret Norges Toppidrettsgymnas*. Dinamo Forlag. 2015. ISBN 978-82-8071-314-8.

* *Denne artikkelen bygger på «Aleksander Walmann» frå Wikipedia på bokmål, den 27. desember 2021.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Discogs (artist)
* AllMusic (artist)

 |
**Tatihou** er ei øy i Normandie i Frankrike med eit areal på 0,29 km². Ho ligg like aust for halvøya Cotentin, nær Saint-Vaast-la-Hougue. Ho er ikkje folkesett, og talet på vitjande til øya er avgrensa til 500 kvar dag. Desse kan gå over til øya når det er fjøre sjø, men dei fleste kjem her likevel med båt. 

I 1692 fann Slaget ved La Hougue mellom England og Frankrike stad nær øya. I 1756 var området rundt La Hougue overvaka av mange batteri og festningar, men mangel på vedlikehald førte til at desse raskt forfall. I 1720 vart Tatihou for å setje pestramma folk frå Marseille i karantene.

Tatihou har vore åstad for ein liten visefestival sidan 1995, *Les Traversées Tatihou*. Tidvatnet styrer kortid konsertane går slik at folk kan kome seg heim medan det er fjøre. 

I 1990 vart det grunnlagd eit fuglereservat med eit areal på 0,3 km². Øya er stoppestad for mange trekkfuglar, mellom anna gråmåse, svartbak (havmåse), gulbeinmåse, gravand, ærfugl, brunnakke og silkehegre. Det ligg òg ein botanisk hage på øya.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Turisme på Tatihou Arkivert 2006-05-19 ved Wayback Machine.
* Tatihou musikkfestival
* Offisiell side på fransk

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* NKC
* GeoNames

 |
**Liljana Tomova** (fødd **Liljana Todorova**, 9. august 1946) er ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar som vart europameister på 800 meter i 1974.

Aktiv
-----

Ho vart bulgarsk meister på 400 m åra 1967-69 og 1972-73. I 1972 vart ho nasjonal meister også på 800 m.

Tomova deltok på 800 m under EM i friidrett 1974 i Roma, ein distanse der landsmannen Svetla Slateva stod som verdsrekordhaldar. Slateva var ikkje med i meisterskapsøvinga, og den bulgarske nasjonale meisteren av året vart utslått i semifinalane. Dermed kom det som ei stor overrasking at gullmedaljen på 800 m likevel skulle gå til Bulgaria. Med tida 1.58,14 sette Tomova personleg rekord og vann ein klar siger føre Gunhild Hoffmeister frå Aust-Tyskland. Fire dagar seinare tok Hoffmeister ein overbevisande siger på 1500 m, medan Tomova tok ein ny medalje då ho slo norske Grete Andersen i kampen om sølvmedaljen.

I 1976 fekk Tomova sølv på 800 m i innandørs-EM, bakom landsmannen Nikolina Sjtereva. Under dei olympiske leikane i Montreal om sommaren same året, rauk ho ut i ein semifinale.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Liljana Tomowa» frå Wikipedia på tysk, den 25. august 2014.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* «Lilyana Todorova» (på engelsk). olympedia.org. Henta 14. februar 2023.
Lagoppstillingane i meiserligafinalen 1994 - Milan markert med raude og blå striper
**Meisterligaen 1994** var den 2. årgangen av den viktigaste turneringa for europeiske fotballklubbar; UEFA Champions League. Den italienske klubben AC Milan vann turneringa den 18. mai 1994 på Olympiastadion i Aten gjennom å slå det spanske laget FC Barcelona med 4-0 i finalekampen. Daniele Massaro skåra to mål i fyrste omgangen, og Dejan Savićević og Marcel Desailly la på til 4-0 før eit kvarter var gått av andre omgangen. På tribunane sat 70 000 tilskodarar.

### Finalelaga

**Milan**: Sebastiano Rossi, Mauro Tassotti, Filippo Galli, Paolo Maldini, Christian Panucci, Marcel Desailly, Demetrio Albertini, Zvonimir Boban, Dejan Savićević, Roberto Donadoni og Daniele Massaro. Stefano Neva kom inn i staden for Maldini åtte minuttar før slutt.

**FC Barcelona**: Andoni Zubizarreta, Albert Ferrer, Miguel Ángel Nadal, Ronald Koeman, Sergi Barjuán, Pep Guardiola, José Mari Bakero, Guillermo Amor, Txiki Begiristain, Romário de Souza og Hristo Stoitsjkov. Innbytarane Eusebio Mena og Quique Estebaranz kom på bana etter høvesvis 50 og 71 minuttar, ut gjekk Begiristain og Barjuán.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «UEFA Champions League 1993/94» frå Wikipedia på tysk, den 31. mai 2016.*
**Imrich Bugár** (fødd 4. april 1955) er ein tidlegare friidrettsutøvar som representerte Tsjekkoslovakia. Han deltok i diskoskasting og tok OL-sølv under 1980, og vart europameister i 1982 og verdsmeister i 1983. Hans personlege rekord er på 71,26 meter.

Aktiv
-----

Bugár fekk sitt internasjonale gjennombrot då han under europameisterskapen 1978 på heimebane i Praha vann bronsemedaljen med 64,66 m, bakom Wolfgang Schmidt frå Aust-Tyskland og finnen Markku Tuokko. To år seinare kleiv Bugár ein plass opp på sigerspallen etter diskosøvinga under dei olympiske sommarleikane i Moskva. Med 66,38 m tok han sølv etter overraskingsmannen Viktor Rasjtsjupkin (66,64 m) frå arrangørlandet og seks cm framom kubanaren Luis Delís (66,32 m).

Ved europameisterskapen 1982 vann Bugár sin fyrste store tittel. Han sigra med 66,64 meter, meir enn meteren framom sølvmedaljøren Igor Duginjets frå Sovjetunionen. Året etter vann han gullmedaljen under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett 1983. I Helsingfors sikra han seg sigeren med med 67,72 m, Delís nådde 67,36 m, medan Gejza Valent på bronseplass syrgde for enno ei medalje til Tsjekkoslovakia.

Den 25. mai 1985 gjorde Bugár sitt livs lengste kast, då diskosen i San José i California fyrst landa etter 71,26 m. Både i VM 1987 og i EM 1990 vart han nummer sju , medan han i mellomtida hadde enda på tolvteplassen under sommar-OL 1988 i Seoul.

I tida 1991-94 mislukkast han å kvalifisere seg til finale i fire strake meisterskap.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* EM 1978 i Praha: Bronsemedalje – 64,66 m
* OL 1980 i Moskva: Sølvmedalje – 66,38 m, bakom Viktor Rasjtsjupkin (66,64 m)
* EM 1982 i Aten: Gullmedalje – 66,64 m, framom Igor Duginjets (65,60 m)
* VM 1983 i Helsingfors: Gullmedalje – 67,72 m, framom Luis Delis (67,36 m)
* EM 1986 i Stuttgart: Nr 8 – 63,56 m
* VM 1987 i Roma: Nr 7 – 65,32 m
* OL 1988 i Seoul: Nr 12 – 60,88 m
* EM 1990 i Split: Nr 7 – 62,36 m
* VM 1991 i Tokyo: Utslått i kvalifiseringa (61,90 m -nr 13)
* OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (58,70 -nr 20)
* VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa (58,76 m)
* EM 1994 i Helsingfors: Utslått i kvalifiseringa (56,64 m -nr 15)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Imrich Bugár» frå Wikipedia på tysk, den 28. september 2014.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* ISNI
* NKC
* Munzinger (sport)

 |
Internasjonalt symbol for likestraum, nytta for apparat som leverar eller som går på likestraum.
Symbol for likestraum i mange engelsktalande land
**Likestraum** er ein elektrisk straum med ideelt sett ein konstant straumstyrke der straumen går ein og den same vegen i ein straumkrins, i motsetnad til vekselstraum. 

I folkeleg bruk tyder *straum* *elektrisitet* generelt og inkluderer *spenning*. I fagleg bruk er *straum* og *spenning* heilt forskjellige einingar.

I praksis er elektrisk straum ofte ei blanding av likestraum og vekselstraum, og når likestraumsandelen er størst blir straumen kalla likestraum. Han har då uforanderleg straumretning, men varierande straumstyrke. Når straumstyrken varierer særs sterkt vert han kalla pulserande likestraum. Likestraum vert òg nytta om ein straum som har ein tidvis varierande verdi, men som elles er konstant over eit tidsrom.

Batteri er likespenningskjelder og kan derfor produsere likestraum til ein elektrisk leiande last (ofte ein motstand eller glødelampe). Likeretterar vert nytta til å danne likespenning frå ei vekselspenningskjelde.

Internasjonalt nyttar ein «DC» (direct current) i motsetnad til «AC» for vekselstraum (alternating current).

Kjelder
-------

* *Delar av denne artikkelen bygger på «Likestrøm» frå Wikipedia på bokmål, den 14. februar 2013.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC

 |
**Aleksandr Aleksandrovitsj Blok** (28. november 1880–7. august 1921) var ein lyrisk diktar frå Russland. Han var ein av dei leiande forfattarane under den såkalla russiske sølvalderen. Blok var symbolist og hadde stor innverknad på den russisk symbolismen. Blok slutta opp om oktoberrevolusjonen i 1917, som han hylla i sine mest kjende dikt; «Dei tolv» (1918) og «Skyterane» (1918).

Konstantin Somov: *Portrett av Aleksandr Blok*, 1907

### Liv og gjerning

Blok var son til ein professor. Han voks opp i St. Petersburg og på ein eigedom utanfor Moskva. Medan han dreiv på med *filologi*ske studiar ved St. Petersburgs universitet, debuterte han i 1900. I 1905 vart han stor merksemd til del med *Vers om den vakre dama*, eit verk prega av høgst modernistisk symboldikting, basert på panteistisk mystikk og fylt av eit nasjonalt patos. Sidan høyrde han som ung forfattar til mellom dei modernistiske kunstnarkrinsane i hovudstaden. Inn i mellom besøkte han kunstnarmiljø i Frankrike, Italia og Tyskland.

År 1916 vart Blok mobilisert og gjorde teneste som ingeniørsoldat, til dess Russland trekte seg or verdskrigen. Inspirert av revolusjonsåret 1917 skreiv han symbolske dikt, dikt som dei bolsjevistiske pionerane tolka som eit forsvar for dei politikken dei førte.

Blok var knapt nokon bolsjevik, og ganske snart fekk han merke dei makthavande si mistru. Han leid av sviktande helse, men fekk ikkje reiseløyve tidsnok til å få medisinsk legehjelp utanlands.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Aleksandr Blok» frå Wikipedia på svensk, den 6. februar 2011.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Tore Nesset: *Diktet og revolusjonen: Alexandr Bloks De tolv*. 1988

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS

 |
Lagoppstillingane i Meisterligafinalen 1998 - Real Madrid i kvitt
**Meisterligaen 1998** var den 6. årgangen av den viktigaste turneringa for europeiske fotballklubbar; UEFA Champions League. Den spanske klubben Real Madrid vann turneringa den 20. mai 1998 på Amsterdam Arena ved å vinne 1-0 over italienske Juventus. Det einaste målet i kampen vart sett inn i det 67. minutt av Predrag Mijatović.

Triumfen var den fyrste for Real Madrid i Meisterligaen, 32 år etter den siste sigeren i Europacupen.

### Lagoppstillingane

**Real Madrid**: Bodo Illgner, Christian Panucci, Manolo Sanchís, Fernando Hierro, Roberto Carlos, Fernando Redondo, Christian Karembeu, Clarence Seedorf, Raúl González, Fernando Morientes og Predrag Mijatović. På tampen av kampen kom Jaime Sánchez inn for Morientes, og i sluttminuttane Davor Šuker og José Emilio Amavisca.

**Juventus**: Angelo Peruzzi, Moreno Torricelli, Mark Iuliano, Paolo Montero, Angelo Di Livio, Didier Deschamps, Edgar Davids, Gianluca Pessotto, Zinédine Zidane, Filippo Inzaghi og Alessandro Del Piero. Alessio Tacchinardi spelte 2. omgang i staden for Di Livio, Daniel Fonseca og Antonio Conte kom inn etter 71. og 78. minuttar, ut gjekk Pessotto og Deschamps. 

Tyske Hellmut Krug dømde finalekampen som vart sett av 50 000 tilskodarar.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «UEFA Champions League 1997/98» frå Wikipedia på tysk, den 30. mai 2016.*
Lagoppstillingane i Meisterligafinalen 2001 - Bayern i raudt
**Meisterligaen 2001** var den 9. årgangen av den viktigaste turneringa for europeiske fotballklubbar; UEFA Champions League. Den tyske klubben Bayern München vann turneringa den 23. mai 2001 på Giuseppe Meazza-stadion i Milano etter å ha vunne over spanske Valencia CF i straffetevling. Etter 120 minuttars spel stod det 1-1. Valencia tok leiinga ved Gaizka Mendieta allereie i det 3. minutt og Stefan Effenberg utlikna i det 50. minutt, begge skåringane kom på straffespark. I den avgjerande straffestevlinga skåra Bayern på fem av sju forsøk, medan Valencia mislukkast i tre av sine sju forsøk.

Det var fyrste gongen Bayern München vann Meisterligaen, 25 år etter at laget sist vann Europacupen.

### Finalelaga

**Bayern München**: Oliver Kahn, Samuel Kuffour, Patrik Andersson, Thomas Linke, Willy Sagnol, Bixente Lizarazu, Owen Hargreaves, Stefan Effenberg, Mehmet Scholl, Hasan Salihamidžić og Giovane Élber. Carsten Jancker tok i pausa plassen til Sagnol, medan Alexander Zickler erstatta Élber i fyrste ekstraomgang og Paulo Sérgio plassen til Scholl i 2. ekstraomgang.

**Valencia**: Santiago Cañizares, Jocelyn Angloma, Roberto Ayala, Mauricio Pellegrino, Amedeo Carboni, Rubén Baraja, Gaizka Mendieta, Kily González, Pablo Aimar, Juan Sánchez og John Carew. David Albelda kom i pausa inn i staden for Aimar, i det 66. minutt kom Zlatko Zahovič inn og Sánchez gjekk ut. Miroslav Đukić spelte begge ekstraomgangane i staden for Ayala.

Dick Jol frå Nederland var kampleiar.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «UEFA Champions League 2000/01» frå Wikipedia på tysk, den 31. mai 2016.*
Koordinatar: 32°1′23.87″N 34°54′48.59″E﻿

**Bnei Atarot** (hebraisk skrift בְּנֵי עֲטָרוֹת, tyder Atarotsønene) er ein moshav sentralt i Israel. Han ligg nær Yehud, kring 15 km aust for Tel Aviv, på ei frodig slette like aust for Tel Aviv storbyområde ved Ben Gurion lufthamn i Hevel Modi'in regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 641.

Historie
--------

Bnei Atarot ligg på staden der Tempelriddar-kolonien Wilhelma, grunnlagd i 1902 låg. Denne vart kalla opp etter Vilhelm II. Under andre verdskrigen vart tyske busetjarar i Palestinamandatet arresterte som fiendar av nasjonen og deporterte av britane.

Etter krigen var over, vart ein ny busetnad grunnlagd av tidlegare innbyggjarar frå den fråflytta moshaven Atarot (som vart øydelagd av den arabiske legionen), og tok namnet sitt frå denne. I tillegg kom det innbyggjarar frå Nehalim i Øvre Galilea og Be'erot Yitzhak i Negev. Han vart verande eit gardssamfunn og dei fleste av dei originale husa vart bevarte.

Nærleiken til Tel Aviv storbyområde hat før til ei suburbanisering og det landlege preget til landsbyen har gradvis falle bort. Seint i 1990-åra vart det bygd eit nytt bustadområde nordaust i moshaven som bestod av private heimar. I nyare tid har innbyggjarar måtte flytta vekk på grunn av støyproblema som kjem av nærleiken til Ben Gurion internasjonale lufthamn.

Galleri
-------

* Monument for Israelsk ingeniørkorps, bataljon 605Monument for Israelsk ingeniørkorps, bataljon 605
* Renovert Templer-hus i Bnei AtarotRenovert Templer-hus i Bnei Atarot
* MyHeritage.com-kontorMyHeritage.com-kontor

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Bnei Atarot» frå Wikipedia på engelsk, den 1. september 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  «The nine lives of the Lorenz Cafe». *Haaretz*. 20. januar 2008. Arkivert frå originalen 6. juni 2008. Henta 1. september 2015.
2. ↑  «IAA to evacuate Bnei Atarot residents affected by Ben-Gurion noise». Iema.net. 30. august 2007. Arkivert frå originalen 16. juli 2011. Henta 1. september 2015.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad (he)

| * v
* d
* e
Hevel Modi'in regionale kommune |
| --- |
| Kibbutzim | Be'erot Yitzhak |
| Moshavim | Ahisamakh**·** Bareket**·** Beit Arif**·** Beit Nehemia**·** Ben Shemen**·** Bnei Atarot**·** Ginaton**·** Gimzo**·** Giv'at Ko'ah**·** Hadid**·** Kerem Ben Shemen**·** Kfar Daniel**·** Kfar Ruth**·** Kfar Truman**·** Mazor**·** Nehalim**·** Rinatia**·** Shilat**·** Tirat Yehuda |
| Fellesbusetnader | Lapid**·** Mevo Modi'im**·** Nofekh |
| Ungdomslandsbyar | Ben Shemen ungdomslandsby |
**Aleksandr Karlovitsj Beggrov** (17. desember 1841–14. april 1914) var ein russisk landskaps- og maritim kunstnar av tysk-baltisk opphav. Han er kjend for landskapsmåleri av havet og St. Petersburg.

Liv
---

Alexander Beggrov var fødd i St. Petersburg som son av Karl Beggrov (Beggrow), ein tysk målar som hadde heile karrieren sin i Russland. Han bestemte seg for å bli marineoffiser, og i 1863 gjekk han inn i marinen. I 1871-1872 deltok han i ei reise rundt verda. I 1868, medan han framleis var marineoffiser, starta han kunststudiane sine under tilsyn av Aleksej Bogoljubov. In 1873 flytta Bogoljubov til Frankrike, og Beggrov, som ønskte å fortsetja kunststudia sine, blei elev ved Royal Academy of Arts, der han studerte under Mikhail Klodt i eit år. I 1874 pensjonerte han seg frå marinen og flytta til Paris, der han hovudsakleg fortsette å jobba under leiing av Bogoljubov. Han blei òg kjend med russiske kunstnarar i Frankrike, mellom anna Ilja Repin.

I 1875 vende Beggrov tilbake til St. Petersburg, og i 1878 blei han med i Peredvizjniki-rørsla. I 1879 reiste han sjøvegen til Hellas, og derfrå til Frankrike, der han budde i to år. Deretter flytta Aleksandr Beggrov tilbake til Russland og busette seg i Gatsjina. I 1903 døydde kona hans. Dei siste åra av livet sitt var Beggrov dødssjuk. I august 1914 tok han sitt eige liv.

Verk i utval
------------

* Petersburg børs ( Петербургская биржа, 1891)Petersburg børs ( Петербургская биржа, 1891)
* St. Petersburg om vinteren (1879)St. Petersburg om vinteren (1879)
* Kanon på frigatten «Osljabja»Kanon på frigatten «Osljabja»
* Morgon på Nevskij Prospekt (1886)Morgon på Nevskij Prospekt (1886)
* Elva ved Admiralitetet (1881)Elva ved Admiralitetet (1881)
* På dekket til frigatten «Svetlana» (1883)På dekket til frigatten «Svetlana» (1883)

Kjelder
-------

1. ↑  Neumann, Wilhelm (1908). *Lexikon Baltischer Künstler* (på tysk). Riga: Jonck & Poliewsky. s. 8. Henta 15. desember 2013.
2. ↑  «Беггров Александр» (på russisk). artcyclopedia.ru. Henta 10 January 2012.
3. ↑  «Беггров Александр Карлович» (på russisk). Русская живопись. Henta 8 January 2012.
4. 1 2  Бурлаков, А. «Художник Александр Беггров» (på russisk). Гатчина сквозь столетия. Henta 15. februar 2012.

* *Denne artikkelen bygger på «Alexander Beggrov» frå Wikipedia på engelsk, den 4. juli 2021.*

 

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* ULAN
* RLS

 |
**Tatjana Mikhajlovna Ledovskaja** (fødd 21. mai 1966) er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Sjtsjokino i Tula oblast som representerte Sovjetunionen og frå 1993 Kviterussland. Ho vann OL-gull i 4 x 400 meter stafett med Sovjetunionen i 1988 og vart europameister 1990 og verdsmeister 1991 i 400 meter hekk.

Aktiv
-----

Ledovskaja meisterskapsdebuterte under sommarleikane 1988 i Seoul. På spesialdistansen 400 m hekk måtte ho sjå seg slått med eitt hundredels sekund av australske Debbie Flintoff-King som med tida 53,17 sekundar vann gullmedaljen, medan Ljadovska fekk sølvmedaljen. Tre dagar seinare, den 1. oktober 1988, sprang ho den fyrste etappen då ho saman med Olga Nazarova, Marija Pinigina og ankerkvinne Olga Bryzjina vann gull i 4 x 400 m stafett på ny verdsrekord 3.15,1, ein rekord som er gjeldande 29 år seinare (2017). 

Ved europameisterskapen 1990 i Split vann Ljadovska ein suveren siger på 400 m hekk, differansen til sølvvinnar Anita Protti frå Sveits var på 0,74 sekund. Same dagen og nokre få timar seinare sprang ho, eit elles heilt nytt sovjetisk lag i 4 x 400 m stafett, inn til sølvmedaljar. Året etter gjorde ho unna sitt livs snøggaste langhekkløp då ho i Tokyo vann VM-gull, fem hundredels sekund framom britiske Sally Gunnell. Som i Seoul-OL 1988 sprang Ljadovskaja startetappen då dei sovjetiske kvinnene Ljudmila Dzjigalova, Olga Nazarova og Olga Bryzjina vann gull i 4 x 400 m stafett i Tokyo-VM. Under Sommar-OL 1992 i Barcelona vart Ljadovskaja nummer fire på tida 54,31, same tid som bronsevinnar Janeene Vickers.

Ljadovskaja vart sovjetmeister i 400 m hekk i 1988. 1989 og 1990. Frå 1993 representerte ho i Kviterussland. Ho var kviterussisk meister i spesialøvinga i åra 1995-97. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* OL 1988 i Seoul: Sølv i 400 m hekk – 53,18 og gull i 4 x 400 m stafett (3.15,17)
* EM 1990 i Split: Gull i 400 m hekk – 53,62 og sølv i 4 x 400 m stafett
* VM 1991 i Tokyo: Gull i 400 m hekk – 53,11 og i 4 x 400 m stafett
* OL 1992 i Barcelona: Nr 4 i 400 m hekk – 54,31
* VM 1993 i Stuttgart: Utslått i semifinalane (54,60=nr9)
* VM 1995 i Göteborg: Utslått i semifinalane (diskvalifisert)
* OL 1996 i Atlanta: Utslått i semifinalane (54,99=nr13)

Kjelder
-------



* «Tatsiana Ledauskaya» (på engelsk). Olympedia. Henta 12. mars 2023.
Lagoppstillingane i Meisterligafinalen 2008 - Manchester United i raudt
**Meisterligaen 2008** var den 16. årgangen av den viktigaste turneringa for europeiske fotballklubbar; UEFA Champions League. Den engelske klubben Manchester United vann turneringa den 21. mai 2008 på Olympiastadion i Moskva etter straffesparktevling. Finalekampen mot engelske Chelsea FC enda 1-1 etter ekstraomgangar. Cristiano Ronaldo gav Manchester United leiinga i det 26. minutt, Frank Lampard utlikna til 1-1 sekundar før pausesignalet let. I straffeskytinga mislukkast United på tredje forsøket, før Chelsea hadde eit stangskot i femte forsøk og den sjuande straffen vart redda av United-målvakta.

Det var andre gongen Manchester United vann Meisterligaen.

### Lagoppstillingane

**Manchester United**: Edwin van der Sar, Wes Brown, Rio Ferdinand, Nemanja Vidić, Patrice Evra, Owen Hargreaves, Paul Scholes, Michael Carrick, Cristiano Ronaldo, Wayne Rooney og Carlos Tévez. Ryan Giggs kom inn for Scholes like før ordinær tid var ute, Nani tok Rooney sin plass etter 100 minuttar og Anderson Oliveira straks før kampen gjekk til straffetevling.

**Chelsea**: Petr Čech, Michael Essien, Ricardo Carvalho, John Terry, Ashley Cole, Claude Makélélé, Michael Ballack, Frank Lampard, Joe Cole, Didier Drogba og Florent Malouda. Salomon Kalou spelte ekstraomgangane i staden for Malouda, Anelka kom for Joe Cole i 1. ekstraomgang og Juliano Belletti steig på bana heilt til slutt i kampen.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «UEFA Champions League 2007/08» frå Wikipedia på tysk, den 30. mai 2016.*
| **Imperia** |
| --- |
| Porto Maurizio i ImperiaPorto Maurizio i Imperia Porto Maurizio i Imperia |
| Plassering |
| 

Imperia is located in Italia

 |
| Styresmakter |
| Land  Region  Provins | Italia Italia  Liguria  Imperia |
| Grunnlagd | 21. oktober 1923 |
| Borgarmeister | Luigi Sappa |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  45 km² |
| Innbyggjarar  - Totalt (2005)   - folketettleik | 40 440   879/km² |
| Koordinatar | 43°53′″N 8°2′″E﻿Koordinatar: 43°53′″N 8°2′″E﻿ |
| Høgd over havet | 10 m |
| Diverse annan informasjon |
| Postnummer | 18100 |
| Telefon-retningsnummer | 0183 |
| **Nettstad:** www.comune.imperia.it |

**Imperia** er ein by i Italia. Han er hovudstad i provinsen Imperia i regionen Liguria og har om lag 40 000 innbyggjarar. Han er den historiske hovudstaden i delen av Liguria kalla *Intemelia*. 

Imperia er kjend for blomsterdyrking og olivenindustrien og er ein populærturistdestinasjon om somaren.

Geografi
--------

Imperia består av dei to historiske distrikta Porto Maurizio og Oneglia. Dei er delte av elva Impero, som har gjeve namn til byen. Porto Maurizio ligg på ei halvøy vest for elva og strekkjer seg langs kysten. Dette er den mest velståande delen av byen og økonomien her er basert på turisme. Frå 1200-talet var området ein del av Republikken Genova. 

Oneglia (tidlegare kalla *Ineja*) ligg på elvesletta like aust for Impero, og er den meir industrialiserte delen av byen. I sentrum ligg Danteplassen, som alle hovudvegane i byen går ut frå.

Historie
--------

Gjennom krigar, avtalar og kjøp har Porto Maurizio og Oneglia vore inn under Genova, Frankrike, Spania, Savoie og Piemonte, før det vart ein del av det nye Kongedømet Italia i 1861.

Byen Imperia vart grunnlagd 21. oktober 1923 då dei to delane Porto Maurizio og Oneglia og dei omliggande landsbykommunane Piani, Caramagna Ligure, Castelvecchio di Santa Maria Maggiore, Borgo Sant'Agata, Costa d'Oneglia, Poggi, Torrazza, Moltedo og Montegrazie vart slått saman.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Imperia» frå Wikipedia på engelsk, den 26. desember 2007.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* imperiamare.it
* Museo dell' Olivo

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**Tatjana Aleksejevna Kolpakova** (fødd 18. oktober 1959) er ein kirgisisk friidrettsutøvar som representerte Sovjetunionen. Ho vart olympisk meister i lengdehopp under Sommar-OL 1980 i Moskva.

I 1978, knapt 19 år gammal, sette Kolpakova personleg rekord med eit hopp på 6,30 m. Året etter kom ho med på det sovjetiske landslaget, men det var i OL-sesongen 1980 den store framgangen kom. Med 6,47 m som best kom ho på femteplass i innandørs-EM i Sindelfingen i mars månad. Seinare i sesongen kvalifiserte ho seg til Sommar-OL i Moskva ved å hoppe over 6,80 m. Under dei olympiske leikane i slutten av juli hadde Kolpakova ingen vanskar med å gå til finalen. I sjølve finalen 31. juli sette ho personbeste med 6,87 m i den fyrste omgangen. Før sjette og siste omgang låg ho på fjerdeplass. I sitt siste hopp smelte ho til med 7,06 m, eit hopp som var hårfint frå å verte dømt dødt. Hoppet var 2 cm lengre enn det Brigitte Wujak frå Aust-Tyskland presterte, også ho i sitt sistehopp.

Sommaren 1981 vann Kolpakova lengdetevlinga ved universiaden i Bucuresti. Ho vart der målt til 6,83 m, seks centimeter lengre enn Anișoara Cușmir på andreplass. Etter 1981-sesongen presterte Kolpakova ikkje på same nivå som før.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Tatjana Alexejewna Kolpakowa» frå Wikipedia på tysk, den 29. mai 2019.*

* *Denne artikkelen bygger på «Tatyana Kolpakova» frå Wikipedia på engelsk, den 29. mai 2019.*
Lagoppstillingane i meisterligafinalen 2005 - Liverpool i raudt
**Meisterligaen 2005** var den 13. årgangen av den viktigaste turneringa for europeiske fotballklubbar; UEFA Champions League. Den engelske klubben Liverpool FC vann turneringa den 25. mai 2005 på Atatürk Olimpiyat-stadion i Ankara etter straffesparktevling. Sjølve finalekampen mot italienske AC Milan enda 3-3.

Milan sjokkopna og tok leiinga ved Paolo Maldini før minuttet var gått, og Hernán Crespo la på til 3-0 etter to skåringar i minuttane før pause. I løpet av sju minuttar utlikna Liverpool leiinga ved Steven Gerrard, Vladimír Šmicer og Xabi Alonso, slik at det ved 60 minuuttars spel stod det 3-3. Fleire mål kom ikkje. I straffeskytinga redda Milan-målvakta ei av dei fire Liverpool-straffane, men ettersom berre to av dei fem Milan-eksekutørane fekk ballen i mål, måtte Milan sjå sigeren gleppe.

Det er einaste gongen Liverpool FC har vunne Meisterligaen.

### Finalelaga

**Liverpool**: Jerzy Dudek, Steve Finnan, Jamie Carragher, Sami Hyypiä, Djimi Traoré, Xabi Alonso, Luis García, Steven Gerrard, John Arne Riise, Harry Kewell og Milan Baroš. Vladimír Šmicer fekk plassen til Kewell allereie midtvegs i 1. omgang. I pausa vart Finnan bytt ut med Dietmar Hamann, medan Djibril Cissé erstatta Baroš i det 85. minutt.

**Milan**: Dida, Cafu, Jaap Stam, Alessandro Nesta, Paolo Maldini, Andrea Pirlo, Gennaro Gattuso, Clarence Seedorf, Kaká, Andrej Sjevtsjenko og Hernán Crespo. Jon Dahl Tomasson og Serginho kom på bana få minuttar før ordinær tid var ute, ut gjekk Crespo og Seedorf, medan Rui Costa erstatta Gattuso midt i 2. ekstraomgang.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «UEFA Champions League 2004/05» frå Wikipedia på tysk, den 1. juni 2016.*