recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Fateh Ali Khan** (1901–1964) var ein hindustani- og qawwalimusikar frå Britisk India og seinare Pakistan. Han var ein kjend qawwalisongar som var verksam på 1940- og 1950-talet, og var far til dei kjende artistane Nusrat Fateh Ali Khan og Farrukh Fateh Ali Khan.

Bakgrunn
--------

Fateh Ali Khan var fødd 1901, i Jalandhar i Panjab i Britisk India. Han kom frå ein gammal qawwalifamilie, og fekk opplæring av far sin, Maula Baksh Khan. Fateh Ali Khan lærte å spela sitar, sarod og vitsjitra-vina (*vichitra veena*), i tillegg til vestlege instrument som fiolin.
Han lærte også vers på panjabi, urdu, arabisk og persisk.

Karriere
--------

Fateh Ali Khan var leiar for familiegruppa «Fateh Ali Khan, Mubarak Ali Khan & Party». Broren Mubarak Ali Khan song og spelte harmonium i gruppa. Begge var rekna som nokre av dei fremste qawwali-artistane i samtida si. Dei er gjevne mykje av æra for å gjera dikta til Muhammad Iqbal kjend for eit større publikum.. Iqbal si dikting var omtykt i akademiske og intellektuelle krinsar, men var rekna som vanskeleg å tonesetja og synga. Fateh Ali Khan og Mubarak Ali Khan brukte den nye massemediateknologien under utvikling i Britisk India til å gjera han meir populær blant allmogen.

Etterkomarar
------------

I 1948 blei sonen hans Nusrat fødd i Faisalabad i Pakistan. Fateh Ali Khan ville at Nusrat skulle bli lege eller ingeniør ettersom han følte at qawwali-utøvarar hadde låg sosial status. Då Nusrat likevel viste store interesse og evner for qawwali, gav faren etter, og byrja å læra han opp. Fateh Ali Khan døydde i 1964 då han var 63 år gammal, og Nusrat berre 16. Nusrat si opplæring blei fullført av brørne til Fateh Ali Khan, Mubarak Ali Khan og Salamat Ali Khan.
Fateh Ali Khan-familien er sidan blitt verdskjende for sin qawwalimusikk.

Prisar og utmerkingar
---------------------

* Pride of Performance-prisen i 1990 av presidenten av Pakistan

Kjelder
-------

1. ↑  «qawwali», *Encyclopædia Britannica*, 27. juli 2012
2. ↑  Fateh Ali Khan syng eit dikt av Muhammad Iqbal. Opptak frå Radio Pakistan på YouTube, henta 3. juni 2016
3. ↑  Ahmed Aqeel Ruby, *Nusrat Fateh Ali Khan: A Living Legend*, translated by Sajjad Haider Malik, Lahore: Words of Wisdom, (1992)
4. ↑  Manorma Sharma (2006), *Tradition of Hindustani Music*, APH Publishing, s. 109

* *Denne artikkelen bygger på «Fateh Ali Khan (Qawwali singer)» frå Wikipedia på engelsk, den 19. november 2017.*
**Screw-musikk** er ein avart av sørstats-hiphop som kort fortalt består i å skru ned tempoet på allereie eksisterande songar. Ofte vert songane òg *choppa*, det vil seie at ein kuttar opp lyden, gjerne for å ta opp att utvalde ord og frasar.

Historie
--------

Screw-musikken vart kjend gjennom den amerikanske DJen Robert Earl «DJ Screw» Davis Jr. (1971–2000) frå Houston i Texas. Han sette saman mixteipar med kraftig nedsett tempo for å simulera effekten av rusmiddelet *prometasin* (også kjend som kodein og sizzurp).

Etter at DJ Screw døydde av slag i 2000, vart screw-musikken vidareført av DJar som m.a. Michael "5000" Watts, OG Ron C og Paul Wall. Nyleg har fenomenet òg funne innpass i amerikansk mainstream-rap, der artistar som Mike Jones, Paul Wall og Bun B har opplevd stor suksess med å blanda inn element av det i songane sine.

I Noreg er screw-musikk eit særs smalt undergrunnsfenomen, men bergensbaserte artistar som Vågard, Broder Jo og Area har alle fått laga screwed-versjonar av eigne songar.
Koordinatar: 31°38′36.59″N 34°40′53.03″E﻿

**Sde Yoav** (hebraisk skrift שְׂדֵה יוֹאָב, tyder Yoavåkeren) er ein kibbutz sør i det sentrale Israel. Han ligg mellom byane Kiryat Gat, Kiryat Malakhi og Ashkelon og høyrer til Yoav regionale kommune.

Historie
--------

Kibbutzen vart grunnlagd i 1966, og vart kalla opp etter Yitzhak Dubno (kallenamn Yoav) som vart drepen under forsvaret av den nærliggande kibbutzen Negba under den arabisk-israelske krigen i 1948. Nær Sde Yoav var det ein palestinsk-arabisk landsby kalla Iraq Suwaydan som vart avfolka i 1948. I 2006 hadde han 210 innbyggjarar.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Sde Yoav» frå Wikipedia på engelsk, den 13. september 2015.*


| * v
* d
* e
Yoav regionale kommune |
| --- |
| Kibbutzar | Beit Guvrin**·** Beit Nir**·** Gal On**·** Gat**·** Kfar Menahem**·** Negba**·** Revadim**·** Sde Yoav |
| Moshavar | Kfar HaRif**·** Nahla**·** Sgula |
| Arabisk landsby | al-'Azi |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF

 |
**Bernard Barmasai** (fødd 6. mai 1974) er ein kenyansk tidlegare hinderløpar. Han var verdsrekordhaldar i 3 000 meter hinder 1997-2001 med tida 7.55,72.

### Aktiv

Barmasai sette verdsrekord i 3 000 m hinder då han 24. august 1997 i Köln sprang i mål på 7.55,72. Rekorden vart ståande til marokkanaren Brahim Boulami sletta den i 2001. Tida var elles kenyansk rekord i 14 år. Barmasai deltok i hinderløp i tre verdsmeisterskap og Sommar-OL 2000. I alle desse tevlingane kjempa han i toppen, men måtte sjå seg passert av sterkare spurtarar på sluttrunda. Han vart nummer tre i VM 1997, to tidels sekund bak vinnaren, nummer 5 i VM 1999, fjerdemann i OL 2000, 0,08 sekund unna bronsen, og bronsevinnar i VM 2001. I 2002-2003 sleit Barmasai med kneskadar. Han kutta då ut hinderløp og byrja springe maraton.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 1997 i Aten: Bronsemedalje – 8.06,04
* VM 1999 i Sevilla: Nr 5 – 8.13,5
* OL 2000 i Sydney: Nr 4 – 8.22,2
* VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje – 8.16,5

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Bernard Barmasai» frå Wikipedia på engelsk, den 28. juni 2022.*
**Bernard Kipchirchir Lagat** (fødd 12. desember 1974) er ein tidlegare mellom- og langdistanseløpar som representerte heimlandet Kenya til 2004, sidan 2005 USA. Han vart dobbelt verdsmeister under VM i friidrett 2007 i Osaka, der han spurta inn til siger både på 1500-meteren og på 5 000 meter. Lagat har elles teke OL-bronse 2000, VM-sølv 2001 og OL-sølv 2004 som Kenya-løpar, alle på 1500 meter, og sølvmedaljar på 5 000 meter både i VM 2009 og VM 2011, samt bronse på 1500 m i VM 2009, alle desse som USA-løpar. Lagat sin personlege rekord på 3.26,3 er kenyansk rekord på 1500 m, noko som per 2019 òg gav han andreplass på verdsstatistikken. Han har også den USA-amerikanske rekorden på distansen med 3.29,3, så vel som på 5 000 meter med 12.53,6.

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Bernard Lagat» frå Wikipedia på engelsk, den 5. august 2019.*

* «Bernard Lagat» (på engelsk). Olympedia. Henta 11. mars 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* Munzinger (sport)

 |
Koordinatar: 68°27′S 65°22′W﻿

**Bermel Peninsula** er ei kupert, fjellendt halvøy, kring 24 km lang og 11 km brei mellom Solbergfjorden og Mobiloilfjorden på Bowman Coast i Graham Land i Antarktis. Halvøya er 1670 moh ved Bowditch Crests og omfattar Yule Peak, Mount Wilson, Campbell Crest, Vesconte Point, Wilson Pass, Rock Pile Peaks, Miyoda Cliff og Rock Pile Point.

Halvøya ligg langs ruta utforska og fotografert frå lufta av sir Hubert Wilkins, 1928, og Lincoln Ellsworth, 1935, og vart først kartlagd av bilete frå Ellsworth av W.L.G. Joerg i 1937. United States Antarctic Service utforska området frå bakken, 1939–41, og posisjonerte halvøya omtrentleg. USAS fotografert òg halvøya frå lufta i 1940 og kalla ho «The Rock Pile» eller «Rock Pile Point». USBGN godkjende namnet Rock Pile Point for halvøya i 1947, men avgjersla vart så trekt attende. Halvøya vart verande utan namn kring 40 år før UK-APC i 1993 gav ho namn etter Peter F. Bermel, som var medlem av U.S. Advisory Committee on Antarctic Names, 1979-94 (styreleiar, 1993–94).

Bakgrunnsstoff
--------------

* U.S. Geological Survey Geographic Names Information System: Bermel Peninsula

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Berlinskulen i elektronisk musikk** eller berre **Berlinskulen** var ei retning innan elektronisk musikk i 1970-åra. Berlinskulen voks fram frå krautrock og fekk dette namnet for dei første utøvarane av sjangeren hadde base i Vest-Berlin i Vest-Tyskland. Stilen vart forma av artistar som Klaus Schulze, Tangerine Dream og Ashra. Musikk frå denne skulen vert stundom rekna som ei sidegrein av New Age eller ambient, men oppstod lenge før begge desse omgrepa oppstod. 

Sjangeren er identifisert med space-musikk og skilde seg frå den meir rytmebaserte Düsseldorf-skulen som omfattar Can, Cluster, Kraftwerk og Neu!. Desse sistnemnde banda hadde større innverknad på synth pop og techno, medan Berlin-skulen var ein del av røtene til ambient, electronica, New Age og trance. 

I 1970-åra varte musikkstykke frå Berlin-skulen typisk over tjue eller tretti minuttar, og fylte ei heil plateside. Då CD-platene kom var ikkje artistane lenger avgrensa at ein måtte snu vinylplata og somme verk har derfor vore eit samanhengande musikkstykke på nesten 80 minuttar.

Den klassiske perioden
----------------------

Den klassiske perioden i Berlin-skulen starta med utgjevinga av *Phaedra* av Tangerine Dream i 1974 på Virgin Records. I 1975 følgde dei opp med *Rubycon* og konsertalbumet *Ricochet*.

*Moondawn* av Klaus Schulze i 1976 vert ofte rekna som den første verkelege utgjevinga innan sjangeren. 

I 1977 gav Ashra (Manuel Göttsching) ut *New Age of Earth* i lag med Michael Hoenig sin *Departure from the Northern Wasteland*. Tangerine Dream turnerte USA og gav ut dobbeltalbumet *Encore*, med tre sider med musikk frå Berlin-skulen og ei side med proto-ambient-musikk.

Den seinare tida
----------------

Ambient-musikaren Steve Roach eksperimenterte ei kort stund med sjangeren på dei første albuma sine. Tidleg i 1980-åra hadde ein artistar som Michael Garrison og fleire artistar på Sky Records.

I 1990-åra oppstod det andre band som Radio Massacre International og Redshift (fronta av Mark Shreeve, som hadde arbeidd i sjangeren sidan tidleg i 1980-åra). Mange av dei hadde ein «retro»-stil. Til dømes nytta Redshift gamle Moog-synthesizerar. 

Klaus Schulze har halde fram å gje ut musikk i sjangeren, medan Tangerine Dream i større grad har gått bort frå stilen. Dei er derimot framleis innom sjangeren, som på albumet *Mota Atma* frå 2003.

Kjende nyare artistar frå Berlin-skulen er: 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Finland:* Nemesis

Tyskland:* Spyra

Nederland:* René Van Der Wouden
* Von Haulshoven
* Free System Projekt
* Gert Emmens
 | New Zealand:* Rudy Adrian

Storbritannia:* Computerchemist
* Ken Martin
* Radio Massacre International
* Redshift
 | USA:* Alpha Wave Sats
* Craig Padilla
* Dweller at the Threshold
* Giovanni Angel
* Jeffrey Koepper
* Steve Moore
 |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Berlin School of electronic music» frå Wikipedia på engelsk, den 13. april 2013.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
* *All Music Guide to Electronica*, Backbeat Books, San Francisco, 2001.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Encyclopedia of Electronic Music
* Berlin School posts at Synthtopia.com
|  |
| --- |
| **Blidnesle** |
| BlidnesleBlidnesle |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Planteriket Plantae |
| **Overrekkje:** | Landplantar Embryophyta |
| **Rekkje:** | Karplantar Tracheophyta |
| **Underrekkje:** | Frøplantar Spermatophytes |
| **Orden:** | Roseordenen Rosales |
| **Familie:** | Neslefamilien Urticaceae |
| **Slekt:** | Blidnesleslekta *Parietaria* |
| **Art:** | **Blidnesle** *P. judaica* |
|
| **Vitskapleg namn** |
| ***Parietaria judaica***L. 1756 |

**Blidnesle** (*Parietaria judaica*) er ei urt i neslefamilien. Planten blir rundt 30 cm høg, og har blomar i grøne centimeterstore nøster. Blada har ikkje brennhår på same måte som brennesle. I staden er han kjenneteikna av klistrande hår.

Blidnesle har motsette blad som er 2-8 cm lange og er mjuke, grøne og ovalforma med spisse endar. Stenglane er raude eller rosa.
Planten har små, lysegrøne blomar som sit i klasar på stengelen.

Planten kjem frå Europa, Sentral- og Vest-Asia og Nord-Afrika.
Han er ein sjeldan gong å finna i Noreg, typisk på avfallsplassar. Han er vurdert som ein ikkje reproduserande framand art.

Blidnesle er mildt giftig for menneske. Plantehåra kan gje ein mild hudreaksjon medan pollenet kan forårsaka allergiske reaksjonar som astma, høysnue, sterk hudirritasjon og augekatarr.
Eit av dei engelske namna for planten er *asthma weed*.

Kjelder
-------

1. 1 2  «blidnesle» i *Store norske leksikon*, snl.no.
2. 1 2 3 4  «Pellitory (Parietaria judaica)». NSW WeedWise.
3. ↑  «Blidnesle Parietaria judaica L.». Artsdatabanken. Henta 25. november 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* Dyntaxa
* ITIS
* EOL

 |
| **Blekinge** |
| --- |
|  |
| 

|  |
| --- |
| Våpenet til |
| **Våpenet til Blekinge** |

 |
| Plassering |
| Plassering avPlassering av  |
| Styresmakter |
| Land | Sverige |
| Hovudstad | Karlskrona |
| Geografi |
| Flatevidd | 2 900 kvadratkilometer |
| Annan informasjon |

**Blekinge** er eit landskap i Sverige. Geografisk er det identisk med lenet Blekinge län, i det søraustlege Sverige. Blekinge har om lag 150 000 innbyggjarar og er tett folkesett. Landskapet blir ofte kalla «Sveriges hage», og har vene skogsområde, landsbyar og ein mykje vitja skjergard.

Blekinge var dansk fram til freden i Roskilde i 1658. Det pågjekk blodige krigar her mellom dei to landa om herredømmet over Blekinge. Länshovudstaden Karlskrona vart bygd opp som ein marineby nærast mogleg Danmark og kontinentet, for å hevde den nyvunne makta til Sverige etter freden i Roskilde. Marinehamna Karlskrona står på verdsarvlista til UNESCO. Skjergården i Blekinge er med i Unesco-programmet Man and the Biosphere Programme.

Fiskehamna Hallarna på Hasslö, Karlskrona kommune.Foto: Erlend Bjørtvedt

Ronneby med Munktrappan.
Blekinge ligg søraust i Sverige og grensar mot Austersjøen i aust og sør og til Skåne i vest og Småland i nord. Administrasjonssentret er Karlskrona, medan Ronneby er den eldste byen. Det er flyplass ved Ronneby.

### Større tettstader

Dei største tettstadane i landskapet etter reguleringa i 2005 er:

| # | Tettstad | Innbyggjartal |
| --- | --- | --- |
| 1 | Karlskrona | 32 606 |
| 2 | Karlshamn | 18 768 |
| 3 | Ronneby | 11 767 |
| 4 | Sölvesborg | 7 883 |
| 5 | Olofström | 7 382 |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Blekinge» frå Wikipedia på bokmål, den 23. juni 2012.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Blekinge**

* 

| * v
* d
* e
Landskap i Sverige |
| --- |
| Götaland | Blekinge • Bohuslän • Dalsland • Gotland • Halland • Skåne • Småland • Västergötland • Öland • Östergötland |  |
| Svealand | Dalarna • Närke • Södermanland • Uppland • Värmland • Västmanland |
| Norrland | Gästrikland • Hälsingland • Härjedalen • Jämtland • Lappland • Medelpad • Norrbotten • Västerbotten • Ångermanland |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* GND
* BNF
* BNF (data)
* GeoNames

 |
**Anna Ivarsdotter Opedal** (fødd 1769 i Ullensvang, død 21. juni 1847) var ein kjend norsk tradisjonsberar i Indre Hardanger på 1800-talet. Til vanleg vart ho kalla Blind-Anna.

Anna Opedal vart blind etter at ho fekk koppar i barndommen. I mange år tente ho i prestegarden hjå prosten Niels Hertzberg i Ullensvang. På sine eldre dagar budde ho hjå ei syster, og fekk stønad frå kyrkjesoknet. Ho var kjend i lokalmiljøet som ei uvanleg påliteleg kjelde til eventyr, segner og folkeviser.

Då Jørgen Moe kom til Hardanger på innsamlingsferd sommaren 1846, fekk han møta Blind-Anna og skreiv ned ein del stoff etter henne. Blind-Anna gjorde eit sterkt inntrykk på Moe, noko ein kan sjå av måten han skildrar henne på i teksten *Blind-Anne* frå 1850. Her ser han henne som ei personifisering av den djupe, poetiske folkediktaråra. Han skildrar også korleis ho kunne trollbinda ein stor skare med born med eventyra sine.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Blind-Anna» frå Wikipedia på bokmål, den 17. september 2012.*

*Bokmålswikipedia referte til desse kjeldene:*

* Jørgen Moe: *Blind-Anne*, 1850
* Halldor O. Opedal: *Blind-Anna*, i Syn og Segn, 1927
**Renaud Lavillenie** (fødd 18. september 1986) er ein fransk friidrettsutøvar som tevlar i stavhopp. Han har vunne tre EM-gull og eitt OL-gull, og tre internasjonale meisterskapsmedaljar utandørs. I 2014 sette han innandørs verdsrekord med 6,16 meter. Frå 2009 til -13 vann han fire gullmedaljar i internasjonale innandørsmeisterskap.

Aktiv
-----

I 2007 forbetra Lavillenie sine personlege rekordar til 5,58 m innandørs og 5,45 utandørs. Han fekk sitt gjennombrot i 2009, då han vann gullmedaljen i innandørs-EM i Torino etter eit hopp på 5,81 m. I juni 2009 gjekk han over 5,96 i eit stemne i Clermont-Ferrand, og under EM for lag 2009 i Leiria ei veke seinare sigra han og sette ny personleg rekord med eit hopp på 6,01 meter. Det var samstundes ei forbetring av den franske rekorden til Jean Galfione med tre centimeter.

Lavillenie vart europameister i 2010 og forsvarte EM-tittelen i 2012. Ein månad etter EM 2012 vart han olympisk meister i London, begge gongane svinga han seg over 5,97 meter og klarde dermed ei høgde meir enn tyske Björn Otto, som begge gongane var hans sterkaste konkurrent. Den 27. juli 2013 forbetra Lavillenie sin personlege rekord til 6,02 m. Under VM 2013 i Moskva stoppa Lavillenie på 5,89 m og vart overraskande slått av Raphael Holzdeppe frå Tyskland, som gjekk over same høgda i eit tidlegare forsøk.

Den 15. februar 2014 sette Lavillenie innandørs verdsrekord med 6,16 m under ei tevling i Donetsk og sletta dermed Serhij Bubka sin rekord, som vart sett i same hallen 21 år tidlegare. Under EM i friidrett 2014 i Zürich vann Lavillenie sin tredje strake EM-tittel. 

Lavilleneie under den franske friidrettsmeisterskapen 2013
### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 2009 i Berlin: Bronsemedalje – 5,80 m
* EM 2010 i Barcelona: Gullmedalje – 5,85 m, framom Maksim Mazuryk (5,80 m)
* VM 2011 i Daegu: Bronsemedalje – 5,85 m, framom Łukasz Michalski (5,85 m)
* EM 2012 i Helsingfors: Gullmedalje – 5,97 m, framom Björn Otto (5,92 m)
* OL 2012 i London: Gullmedalje – 5,97 m, framom Björn Otto (5,91 m)
* VM 2013 i Moskva: Sølvmedalje – 5,89 m, bakom Raphael Holzdeppe (5,89 m)
* EM 2014 i Zürich: Gullmedalje – 5,90 m, framom Paweł Wojciechowski (5,70 m)
* VM 2015 i Beijing: Bronsemedalje – 5,80 m
* EM 2016 i Amsterdam: Nr 13 (5,60 m i kvalifiseringa)
* OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje – 5,98 m, bakom Thiago Braz
* VM 2017 i London: Bronsemedalje – 5,89 m
* EM 2018 i Berlin: Bronsemedalje – 5,95 m
* VM 2019 i Doha: Utslått i kvalifiseringa (5,60 m=nr 15)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Renaud Lavillenie» frå Wikipedia på tysk, den 17. august 2014.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* BBC Things
* Munzinger (sport)

 |
**Sverige** debuterte i Eurovision Song Contest 1958 med songen «Lilla stjärna», sungen av Alice Babs. Ein jury på fem personar frå Föreningen Svenska Kompositörer Av Populärmusik (SKAP) valde ut ti finalistar mellom 152 bidrag og laurdag 8. februar 1958 fann dei i samråd med Sveriges Radio (SR) fram til vinnaren, «Samma stjärnor lysa för oss två», skriven av Åke Gerhard. SR fekk overtala Alice Babs til å framføre bidraget. Ho likte ikkje teksten, og SR-tilsett Gunnar Wersén fekk i oppdrag å skriva ein ny. Babs opptråde så i Eurovision Song Contest 1958 med «Lilla stjärna». Originalopphavsmannen til songen, Åke Gerhard, var ikkje nøgd med at songen fekk ny tekst og tittel, og forbød dimed at songen skulle verte gjeven ut som plateopptak. Fyrst etter 36 år fanst songen tilgjengeleg på CD, og då i liveversjonen frå Eurovision Song Contest 1958.

Vinnarbidraget
--------------

Åke Gerhard med songen «Samma stjärnor lysa för oss två» vart vald ut til å representere Sverige, men Alica Babs vart overtala av SR til å framføre han i Eurovision Song Contest. Ho fekk òg Gunnar Wersén til å skrive ein ny tekst. Alice Babs framførte dimed «Lilla stjärna» i Eurovision Song Contest 1958.

| # | Artist | Song | Språk | Plass |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 01 | – | «Samma stjärnor lysa för oss två» | Svensk | 1 |

I Eurovision Song Contest 1958
------------------------------

Sverige starta som nummer fem i finalen og enda på fjerdeplass med ti poeng.

Fotnotar
--------

1. ↑  Alice Babs vart overtala av SR til å framføre songen i Eurovision Song Contest.
2. ↑  Alice Babs som framførte songen i Eurovision Song Contest likte ikkje den opphavlege teksten og fekk Gunnar Wersén til å skrive ein ny. Den nye songen fekk tittelen «Lilla stjärna».

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Melodifestivalen 1958» frå Wikipedia på svensk, den 1. februar 2011.*


| * v
* d
* e
 Sverige i Eurovision Song Contest |
| --- |
| Alla tiders Melodifestival |
| 1958**·** 1959**·** 1960**·** 1961**·** 1962**·** 1963**·** ~~1964~~**·** 1965**·** 1966**·** 1967**·** 1968**·** 1969**·** ~~1970~~**·** 1971**·** 1972**·** 1973**·** 1974**·** 1975**·** ~~1976~~**·** 1977**·** 1978**·** 1979**·** 1980**·** 1981**·** 1982**·** 1983**·** 1984**·** 1985**·** 1986**·** 1987**·** 1988**·** 1989**·** 1990**·** 1991**·** 1992**·** 1993**·** 1994**·** 1995**·** 1996**·** 1997**·** 1998**·** 1999**·** 2000**·** 2001**·** 2003**·** 2004**·** 2005**·** 2006**·** 2007**·** 2008**·** 2009**·** 2010**·** 2011**·** 2012**·** 2013**·** 2014**·** 2015**·** 2016**·** 2017**·** 2018**·** 2019**·** 2020 |


| * v
* d
* e
Eurovision Song Contest 1958 |
| --- |
| Finale | Italia · Nederland · Frankrike · Luxembourg · Sverige · Danmark · Belgia · Vest-Tyskland · Austerrike · Sveits |
**Andrimne** (norrønt: *Andhrímnir*, 'ein med sot i ansiktet') er i norrøn gudelære kokken i Valhall. Han har kjelen Eldrimne som han kvar dag kokar vesenet Særimne i til mat for einherjane. Til kvelden er Særimne attskapt slik at Andrimne også neste dag kan slakte han og lage til kjøtet.

Andrimne er nemnd i *Grimnesmål* og av Snorre i *Gylvaginning* (*Den yngre Edda*).

*Grimnesmål*
------------

I gudekvadet *Grimnesmål*, som me kjenner frå *Den eldre Edda*, vert Andrimne omtala i det 18. verset:

> 
> 
> 
> |  |  |  |
> | --- | --- | --- |
> | Norrønt:
> Andhrímnir
> lætr í Eldhrímni
> Sæhrímni soðinn,
> fleska bezt;
> en þat fáir vitu,
> við hvat einherjar alask. | Ivar Mortensson-Egnund si omsetjing:
> Andrimne lèt
> i Eldrimne
> Særimne sjode:
> ovgodt flesk,
> men fåe det veit
> kva einherjar mun eta. |  |
> 
> 
>

*Gylvaginning*
--------------

I Snorres *Gylvaginning* er det ein bolk som handlar om livet i Valhall. Der vert det fortald om kor stort Valhall er, kor mange einherjar som er der, og om korleis det vert ordna med kost og drikke til dei som bur der. Ganglere seier at når alle som har falle i strid har kome til Valhall må det vere mange der å mette, og lurer på korleis det vert skaffa mat til alle. Høge svarar at dei har nok mat av flesket frå galten Særimne, som vert kokt kvar dag og er heil att på kvelden. Han legg til «Andhrímnir heitir steikarinn, en Eldhrímnir ketillinn», 'Andrimne heiter kokken, og Eldrimne kjelen', og så seier han fram verset om Andrimne, Eldrimne og Særimne slik me kjenner det frå *Grimnesmål*.

Referansar
----------

1. ↑  «Særimner». Den store danske. Henta 13. januar 2012.
2. ↑  Idar Lind (2005). «Andrimne». *Norrøn mytologi frå A til Å* (4. opplaget, 2009 utg.). Oslo: Det Norske Samlaget. s. 18. ISBN 978-82-521-6564-7.
3. ↑  Heimskringla.no: *Grímnismál* (norrønt)
4. ↑  Heimskringla.no: *Grimnesmål* omsett av Ivar Mortensson-Egnund.
5. ↑  Snorre Sturluson (1998). *Den yngre Edda* (5. utg.). Oslo: Det Norske Samlaget. s. 58. ISBN 82-521-5287-2.  [Omsett av Erik Eggen]
6. ↑  Heimskringla.no: *Edda Snorra Sturlusonar* sjå vers 38.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Henry Notaker (1993). «Fint fett flesk». *Ganens makt*. Oslo: Aschehoug. s. 24. ISBN 8203260098.  [Om Andrimne, mat og matskikkar i sagatida.]
Koordinatar: 31°55′31.43″N 34°56′30.48″E﻿

**Gimzo** (hebraisk skrift גִּמְזוֹ) er ein religiøs moshav sentralt i Israel. Han ligg mellom Lod og Modi'in og høyrer til Hevel Modi'in regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 812.

Geografi
--------

Moshaven er i utkanten av Ben Shemen-skogen, kring seks kilometer søraust for Lod, på dei vestlege slettene ved foten av Judeafjella.

Historie
--------

Gimzo vart først nemnd i Bibelen i perioden kring 740 fvt. då filistrane erobra området frå kong Ahaz i Israel. I Krønikeboka II 28:18 invaderte filistrane byane i låglandet og Negev-området i Judea, og fleire stader.

Ein trur namnet Gimzo kjem frå fikenfrukta, som vert kalla «Gomez» og som det veks mykje av i området.

Under den arabisk-israelske krigen i 1948 vart den palestinske landsbyen Jimzu avfolka, og innbyggjarane vart flyktningar.

Moshaven vart grunnlagd av ei gruppe immigrantar frå Ungarn den 28. februar 1950. Grunnleggjarane var ei gruppe frå Satmar Chassidim kalla *Etz Chaim* (livets tre), tilknytt Agudat Israel Arbeidarar.

I 1951 sendte dei israelske styresmaktene ei gruppe immigrantar frå Marokko til moshaven for å auke folketalet. I 1977 slo ei gruppe på 12 unge familiar seg ned der òg.

I dag består moshaven av 140 familiar med over 700 innbyggjarar, inkludert ultraortodokse og ortodokse jødiske innbyggjarar av både sefardisk og askenasisk bakgrunn.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Gimzo» frå Wikipedia på engelsk, den 1. september 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Khalidi, 1992, s. 386
2. ↑  «Moshav Gimzo». Moshav Gimzo. Arkivert frå originalen 29. november 2007. Henta 10. juli 2014.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad

| * v
* d
* e
Hevel Modi'in regionale kommune |
| --- |
| Kibbutzim | Be'erot Yitzhak |
| Moshavim | Ahisamakh**·** Bareket**·** Beit Arif**·** Beit Nehemia**·** Ben Shemen**·** Bnei Atarot**·** Ginaton**·** Gimzo**·** Giv'at Ko'ah**·** Hadid**·** Kerem Ben Shemen**·** Kfar Daniel**·** Kfar Ruth**·** Kfar Truman**·** Mazor**·** Nehalim**·** Rinatia**·** Shilat**·** Tirat Yehuda |
| Fellesbusetnader | Lapid**·** Mevo Modi'im**·** Nofekh |
| Ungdomslandsbyar | Ben Shemen ungdomslandsby |
Ved Hjørungneset går Vartdalsfjorden over i Storfjorden.
**Vartdalsfjorden** er ein fjordarm av Sulafjorden i kommunane Hareid, Ulstein og Ørsta kommune på Sunnmøre. Han ligg i hovudsak mellom øya Hareidlandet i nordvest og Vartdalsstranda i søraust og har ei lengd på 20 km. 

Fjorden har innløp mellom Hjørungneset ved Hjørungavåg i nordvest og Moldvikneset i søraust og går hovudsakleg sørvestover. På sørsida av fjorden ligg bygda Vartdal, som fjorden er kalla opp etter. Nesten i andre enden av fjorden ligg Eiksund på vestsida, og frå her gjekk det tidlegare ferje over til Rjånes i aust. 23. februar 2008 vart ferjesambandet, som hadde gått her sidan 1958, nedlagd då Eiksundsambandet opna. 

Ved Rjånes ligg òg innløpet til Ørstafjorden, som går vidare inn til Ørsta. Sør for Eiksund ligg øyane Eika og Yksnøya. 

Fjorden er relativt jamnbrei, 3,2 km på det breiaste og 2,1 km på det smalaste. Den største djupna er 365 m, utanfor Flåvika i Ørsta. Vartdalsfjorden går over i Storfjorden i nord, og held fram som Rovdefjorden vest for Yksnøya. Sørover går Voldsfjorden. 

Sørvest for Hjørungneset er det etablert ei fartsmil.

**E39** går langs Vartdalsstranda på sørsida av fjorden.

Ein straumkabel er lagd på fjordbotnen mellom Rjåneset i Ørsta og Eiksundøydgarden i Ulstein.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
|  |
| --- |
| **Torvull** |
| TorvullTorvull |
|
| **Status** |
| **Status i verda:** LC Livskraftig |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Planteriket Plantae |
| **Overrekkje:** | Landplantar Embryophyta |
| **Rekkje:** | Karplantar Tracheophyta |
| **Underrekkje:** | Frøplantar Spermatophytes |
| **Orden:** | Grasordenen Poales |
| **Familie:** | Storrfamilien Cyperaceae |
| **Slekt:** | Myrull *Eriophorum* |
| **Art:** | **Torvull** *E. vaginatum* |
|
| **Vitskapleg namn** |
| ***Eriophorum vaginatum***L. 1753 |

**Torvull** er ei plante i storrfamilien. Arten har ei sirkumpolar utbreiing. Planta vert kring 40 cm høg og veks i tuver med tett samanpakka lyst brune slirer og mange strå. Torvull har trådsmale blad og strå med to-tre bladslirer. Strået er trekanta øvst. Akset er avlangt, til slutt rundt med tverr grunn. Aksskjela er breiast ovanfor grunnen, dei er langspisse, blågrå og gjennomskinlege. Planta har kvit ull. Mjølknappen er 2,5 mm lang. Torvull blomstrar kring juni månad på myr og torvgrunn i Noreg, og er vanleg i heile landet. Torvull er funnen opp til 1710 m i Jotunheimen.

Kjelder
-------


* Svensk wikipedia.
* Johannes Lid: *Norsk-svensk-finsk flora*. Det Norske Samlaget, 1985.


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* Dyntaxa
* ITIS
* EOL

 |
**Ahn Young-Hak** (fødd 25. oktober 1978 i Kurashiki i Chūgoku-regionen i Japan) er ein nordkoreansk-japansk fotballspelar som har spela på midtbanen for Omiya Ardija i den japanske J-ligaen, og for det nordkoreanske landslaget.

Ahn vart fødd og voks opp i Japan av koreanske foreldre. Han gjekk på ein skule som ideologisk identifiserte seg med Nord-Korea. Han er nordkoreansk statsborgar, og har ikkje japansk pass.

Klubbkarriere
-------------

I 2002 begynte han karrieren sin som profesjonell fotballspelar i den japanske andredivisjonsklubben Albirex Niigata, der han var med på å vinna opprykk i 2003. Før 2005-sesongen gjekk han til Nagoya Grampus Eight, før han drog til Sør-Korea og Busan I'Park i K-ligaen i 2006. Frå 2008 til 2009 spelte han så for Suwon Samsung Bluewings, også i K-ligaen, der han var med på å vinna seriemeisterskapen i 2008 og cupen i 2009. I 2010 vende han attende til Japan og førstedivisjonsklubben Omiya Ardija.

Landslagskarriere
-----------------

Ahn har spelt for Nord-Korea sitt landslag sidan 2002. Under kvalifiseringa til fotball-VM i 2006 spelte han i fem kampar, og i 2008 spelte han for Nord-Korea i austasiameisterskapen. Elles spelar han sjeldan i landskampar utanom offisielle FIFA-kampar. Under den vellukka kvalifiseringa til fotball-VM i 2010 spelte han 13 av kampane, og var ein av hjørnesteinane på laget.

Fotnotar
--------

1. ↑  guardian.co.uk: Chosun one prepares for crucial qualifier (25. mars 2008)
2. ↑  fifa.com: Korea DVR zurück auf der Weltbühne (16. okt. 2009) Arkivert 2009-10-20 ved Wayback Machine.

*Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå tysk wikipedia 8. juni 2010.*
  


| * v
* d
* e
Nord-Korea sitt landslag – VM i fotball 2010 |
| --- |
| 
* 1 Ri Myong-Guk
* 2 Cha Jong-Hyok
* 3 Ri Jun-Il
* 4 Pak Nam-Chol
* 5 Ri Kwang-Chon
* 6 Kim Kum-Il
* 7 An Chol-Hyok
* 8 Ji Yun-Nam
* 9 Jong Tae-Se
* 10 Hong Yong-Jo
* 11 Mun In-Guk
* 12 Choe Kum-Chol
* 13 Pak Chol-Jin
* 14 Pak Nam-Chol
* 15 Kim Yong-Jun
* 16 Nam Song-Chol
* 17 Ahn Young-Hak
* 18 Kim Myong-Gil
* 19 Ri Chol-Myong
* 20 Kim Myong-Won
* 21 Ri Kwang-Hyok
* 22 Kim Kyong-Il
* 23 Pak Sung-Hyok
* Landslagstrenar: Kim Jong-Hun

 | Flagget til Nord-Korea |
|  |
Grava til Kuznetsov i Moskva
**Vasilij Dmitrijevitsj Kuznetsov** (7. februar 1932–6. august 2001) var ein russisk friidrettsutøvar frå Kalikino i Rjazan oblast som representerte Sovjetunionen. Han vann gullmedaljen i tikamp i tre etterfylgjande europameisterskap i friidrett, samt to bronsemdaljar i same i OL 1956 og 1960.

Aktiv
-----

Kuznetsov var i eit tiår den klart beste europeiske mangekjemparen. Han vart fyrste gongen europameister i tikamp i Bern i 1954, og forsvarte EM-tittelen i Stockholm 1958 og Beograd 1962. Kuznetsov er den einaste utøvaren som har vunne tikampøvinga i tre europameisterskap. I 1956 vann han bronsemedaljen under Sommar-OL i Melbourne, fire år seinare kopierte han prestasjonen då sommarleikane fann stad i Roma. I 1964 vart han nummer sju under OL i Tokyo.

Den 18. mai 1958 i Krasnodar forbetra Kuznetsov verdsrekorden i tikamp til 8 014 poeng (7 653 poeng etter gjeldande poengtabell). Rafer Johnson frå USA tok tilbake verdsrekorden i slutten av juli same året, før Kuznetsov den 17. mai 1959 oppnådde 8 357 poeng (=7 839 p). Verdsrekorden beheldt han til Johnson i juli 1960 vart USA-meister i tikamp. 

Kuznetsov var vitskapleg medarbeidar på sportsuniversitet i Moskva. Han døydde der i byen av kreft, 69 år gammal.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* EM 1954 i Bern: Gullmedalje - 6 752 poeng, framom Torbjörn Lassenius (6 424 p)
* OL 1956 i Melbourne: Bronsemedalje - 7 465 poeng
* EM 1958 i Stockholm: Gullmedalje - 7 865 poeng, framom Uno Palu (7 329 p)
* OL 1960 i Roma: Bronsemedalje - 7 809 poeng
* EM 1962 i Beograd: Gullmedalje - 8 026 poeng, framom Werner von Moltke (8 022 p)
* OL 1964 i Tokyo: Nr 7 - 7 569 poeng

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Wassili Dmitrijewitsch Kusnezow» frå Wikipedia på tysk, den 9. august 2015.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |
**Nina Dobrev** (døypt Nikolina Konstantinova Dobreva, fødd 9. januar 1989) er ein bulgarsk-canadisk skodespelar, musikar og modell. Ho har spelt rolla som den einslege tenåringsmora Mia Jones på *Degrassi: The Next Generation* sidan den sjette sesongen til programmet. Ho har mellom anna spelt rolla som Elena Gilbert/Kathrine Pierce/Amara i TV-serien *The Vampire Diaries* og Tatia i TV-serien *The Originals.*

Tidleg liv
----------

Dobrev vart fødd i Sofia i Bulgaria og flytta til Canada som toåring. Ho har ein storebror som heiter Alexander Dobrev. Ho budde i Toronto før ho flytta til Atlanta i Georgia for å jobba med *The Vampire Diaries*. Ninas mor er artist, og faren hennar er dataspesialist. Ho gjekk på J.B. Tyrell Sr. Public School og Wexford Collegiate for the Arts i Scarborough i Ontario. Frå ung alder av viste ho stor entusiasme og talent for dans, gymnastikk, teater, musikk, visuell kunst og drama. Dobrev gjekk på Dean Armstrong dramaskule, der ho vart oppdaga av ulike talentagentar i Toronto.

Karriere
--------

Modelljobbar førte til reklame, som førte til opptaksprøver for film. Kort tid etter vart ho booka til roller i filmar som *Fugitive pieces*, *Away from Her* og *Never Cry Werewolf* og TV-serien *Degrassi: The Next Generation*. Ho var òg å sjå i MTV-filmen *The American Mall* på CTV.

Filmografi
----------

* 2006 – *Repo! The Genetic Opera*
* 2006 – *Playing House*
* 2006 – *Away from Her*
* 2007 – *How She Move*
* 2007 – *The Poet*
* 2007 – *Too Young to Marry*
* 2007 – *Fugitive Pieces*
* 2007 – *My Daughter's Secret*
* 2008 – *Never Cry Werewolf*
* 2008 – *The American Mall*
* 2008 – *Mookie's Law*
* 2008 – *The Border*
* 2009 – *You Got That Light*
* 2009 – *Eleventh Hour*
* 2006–2009 – *Degrassi: The Next Generation*
* 2009 – *Degrassi Goes Hollywood*
* 2009 – *Chloe*
* 2009 – 2015 *The Vampire Diaries*
* 2012 – *The Perks Of Being A Wallflower*
* 2014 - *Let's Be Cops*

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Nina Dobrev» frå Wikipedia på bokmål, den 13. november 2021.*

Bakgrunsstoff
-------------

* Nina Dobrev ved The Internet Movie Database (IMDb)

 Commons har multimedium som gjeld: **Nina Dobrev**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* BNE

 |
**Insula Mare a Brăilei** (tidlegare *Balta Mare a Brăilei*) er ei øy i Donau i Brăila fylke i Romania. Ho er om lag 60 km lang og 20 km brei. Dei to elvegreinene som skil øya frå fastlandet heiter Măcin og Cremenea.

I dag er eit areal på 681,3 km² (94,6 % av arealet til øya) dekt av dyrka mark, der 70,84 km² er kunstig vatna og verna av eit 23,5 km langt dike. På øya er det to kommunar, Frecăței og Mărașu, som har om lag 5000 innbyggjarar. 

Øya var tidlegare dekt av myrområde før kommunistregimet i Romania nytta tvangsarbeid og politiske fangar til å byggje dika og omforme øya til eit jordbruksområde. Det var fem «arbeidsleirar» ved Grădina, Lunca, Salcia, Stoienești og Strâmba Veche. Terrenget viste seg å vere dyrkbart og prosjektet vart erklært «ein suksess for kommunismen i Romania».

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Great Brăila Island» frå Wikipedia på engelsk, den 30. juni 2008.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
		- Ediție Specială, 26. juli 2005 (del 1) Arkivert 2007-03-10 ved Wayback Machine. (del 2) Arkivert 2007-03-10 ved Wayback Machine.
		- Jurnalul Național, 4. august 2005, Bărăganul dintre brațele Dunării Arkivert 2005-12-02 ved Wayback Machine.
|  |
| --- |
| ***«Intention»***  Song av Intelligent Music Project |
|  |
| **Land** | Bulgaria |
| **Språk** | Engelsk |
| **Utgjeve** | 6. desember 2021 |
| **Sjanger** | Rock |
| **Lengd** | 02:58 |
| **Selskap** | Eige forlag |
| Låtskrivar(ar) | Milen Vrabevski |
|

**«Intention»** (norsk 'intensjon') er ein rockelåt frå 2021 med det bulgarske musikkensemblet Intelligent Music Project. Låten er skriven og produsert av Milen Vrabevski og var det bulgarske bidraget i Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia.

Om songen
---------

«Intention» er ein klassisk rockelåt som er skriven av den bulgarske musikaren Milen Vrabevski. Songen vert framført bandet Intelligent Music Project. Ifølgje bandet handlar songen om livets utfordringar, blant anna ei traumatisk ungdomstid. I songen avfinn hovudpersonen seg med den vanskelege oppveksten sin, og får etter kvart ei kjensle av styrke etter å ha vunne over så mykje motgang. Slutten av songen er meir positiv og handlar om intensjonens kraft ved å sleppe fortida og heller sjå framover.

Den bulgarske ålmennkringkasteren BNT valde låten internt til å representere Bulgaria i Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia. Kunngjeringa vart kjend 25. november 2021, og låten vart sloppen for strøyming og nedlasting 6. desember same år. I Eurovision Song Contest enda «Intention» nest sist i den fyrste semifinalen, og var dimed ikkje kvalifisert til finalen.

Kjelder
-------

1. 1 2  «"I'm never in the safety zone" – Intelligent Music Project's "Intention" talks about the struggles of getting through life». *wiwibloggs* (på engelsk). 4. januar 2022. Henta 5. mars 2022.
2. ↑  «Intelligent Music Project will represent Bulgaria in Eurovision 2022 with the song "Intention"». *ESCXTRA.com* (på engelsk). 25. november 2021. Henta 5. mars 2022.
3. ↑  «Intention by Intelligent Music Project» (på engelsk). 6. desember 2021. Henta 5. mars 2022.
4. ↑  «First 2022 entry: Intelligent Music Project - Intention 🇧🇬». *Eurovision.tv* (på engelsk). 5. desember 2021. Henta 5. mars 2022.
5. ↑  «Intelligent Music Project - Bulgaria - Turin 2022». *Eurovision.tv* (på engelsk). Henta 19. juni 2022.

* *Denne artikkelen bygger på «Intention (Intelligent Music Project-sang)» frå Wikipedia på bokmål, den 14. desember 2022.*
**Flavius Julius Crispus**, også kjend som **Flavius Claudius Crispus** og **Flavius Valerius Crispus**, (fødd ca. 305, død 326) var ein romersk cæsar og eldste son av Konstantin den store og Minervina.

Crispus fekk ei rekkje viktige oppdrag av faren, og hadde mellom anna ei framtredande rolle i Konstantin sin krig mot Licinius. I 317 blei han utnemnd til *cæsar*. 
Han gifta seg med ei kvinne som heitte Helena, og fekk eit barn i oktober 322.

I 326 fekk livet til Crispus ein brå ende. Han blei avretta på ordre frå far sin og minnet hans utsletta gjennom ein damnatio memoriae. Same året blei også den andre kona til Konstantin, Fausta, drepen og minnet om henne utsletta. Det er naturleg å setja desse hendingane i samanheng, og fleire historikarar har konkludert med at dei truleg hadde eit ulovleg forhold. På grunn av ordren om å utsletta minnet deira finst det ikkje sikre kjelder frå samtida.

Kjelder
-------

1. ↑  Potter, David. (2008) *Emperors of Rome: Imperial Rome from Julius Caesar to the last emperor*. London: Quercus, s. 187. ISBN 9781847245526
2. ↑  «Roman Emperors - DIR Crispus Caesar», *www.roman-emperors.org*, henta 23. juli 2019

* *Denne artikkelen bygger på «Crispus» frå Wikipedia på svensk, den 23. juli 2019.*
	+ *Wikipedia på svensk oppgav desse kjeldene:*

* *Svensk uppslagsbok*. Malmö 1931.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI

 |
|  |
| --- |
| **Neognathae** |
| Mandarinand Aix galericulata Foto:  Adrian PingstoneMandarinand *Aix galericulata* Foto: Adrian Pingstone |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Dyr Animalia |
| **Rekkje:** | Ryggstrengdyr Chordata |
| **Klasse:** | **Fuglar** AvesPycraft, 1900 |

**Neognathae** er fuglar av underklassen Neornithes i klassen Aves. Neognathae femnar om praktisk talt alle nolevande moderne fuglar. Nolevande artar utanfor Neognathae er dei i systertaksonet Paleognathae, det vil seie struts og strutseliknande fuglar samt dei flygedyktige tinamufuglar.

Neognathae har samansmelta handflate, *metacarpal*, ein forlenga tredje finger, og 13 eller færre ryggvirvlar. Dei skil seg frå Paleognathae i eigenskapar som kjevestrukturen. *Neognathae* tyder 'ny kjeve', men ironisk nok synast det som «dei eldre» Paleognath-kjevane er blant dei få *apomorfe* trekk, det vil seie «meir avanserte» i Paleognathae samanlikna med Neognathae.

Det er over 10 000 artar av Neognathae. Sidan slutten av krittida, frå dei tidlegaste fossila er kjende, har dei oppnådd eit forundrande mangfald av utforming, spesielt av nebb og føter, funksjon og åtferd som vi ser i dag. Passeriformes, sporvefuglar, er den største ordenen av landvirveldyr, han inneheld rundt 60 % av nolevande fuglar. Kladen sporvefuglar har dobbelt så mykje diversitet som gnagarar og ca. fem gonger mangfaldet av ordenen flaggermus, den største ordenen av pattedyr. Samtidig finst det særs små ordenar av fuglar, vanlegvis artar med uklåre slektstilhøve til andre, som til dømes den rare hoatzin.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Neognathae» frå Wikipedia på engelsk, den 3. juni 2009.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* EOL

 |
Nor Moské, ein aḥmadiyyāmoské på Frogner i Oslo. Foto: Ranveig Thattai

Liwa-e-Ahmadiyya, flagget til Ahmadiyya
Mirza Ghulam Ahmad
**Aḥmadiyyā** (urdu احمدیہ‎ [aḥmadiyyā]) er den religiøse rørsla som vart starta av Mirza Ghulam Aḥmad (1835–1908) frå Qadian i Panjab i India. Mirza Ghulam Aḥmad var ein muslim som hevda å ha oppfylt kristne og islamske profetiar og som erklærte seg for å vera mudjaddiden (reformatoren) av islam for den moderne tida. Aḥmadiyyāene reknar seg som muslimar, og Mirza Ghulam Aḥmad kalla rørsla si *Aḥmadiyyā muslim djamāt* (samfunn) og såg ho som ei revitalisering av, heller enn ei erstatning for, islam. 

Den opphavlege *Aḥmadiyyā muslim djamāt* vart splitta i to separate grupper etter at Mirza Ghulam Aḥmad døydde. Desse to gruppene er kjente som Aḥmadiyyā-muslimsamfunnet og Lahore aḥmadiyyārørsle (Aḥmadiyyā Andjuman Isjāt-i-islām). Dei to aḥmadigruppene skil seg ut frå kvarandre i dei spesifikke tolkingane av Aḥmad sine læresetningar og påstandar. Dei skil seg òg ut i synet på kven som skulle vera etterfølgjaren etter Mirza Ghulam Aḥmad og korleis ein slik etterfølgjar skal veljast. Fleirtalet av muslimar reknar ikkje Mirza Ghulam Aḥmad sine påstandar som gyldige, og mange muslimar reknar ikkje aḥmadiyyā som muslimar i det heile teke. 

Muslimar skil ofte ikkje mellom dei to aḥmadigruppene, men kallar dei alle for *qadianiar*, eit omgrep som blir mislikt av aḥmadiyyāene sidan det har fått ein nedsettande biklang.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Ahmadiyya» frå Wikipedia på engelsk, den 13. februar 2008.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* www.ahmadiyya.no, nettstad for Ahmadiyya Muslim Jama'at Norge

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* GND
* LCCN
* NKC
* BBC Things

 |
Gjestebod med vin og kortspel, Pieter de Hooch
Fest i hage, Dirck Hals
**Fest, gilde** og **gjestebod** er spesielle tilstellingar der fleire folk er samla for å ha det kjekt. Festar kan vera arrangert for å markera ei bestemt hending, for å sosialiserast, for å visa fram status og rikdom eller for å få eit avbrekk frå kvardagen. Ein fest kan vera formell eller uformell, og den vil ofte ha eit eller fleire tema. Festar inneber ofte mat og drikke, gjerne med alkohol. Musikk og dans er også vanleg. Deltakarane kan pynta seg med fine klede, smykke og sminke. Festen føregår i eit privat lokale eller i eit selskapslokale som til dømes ein pub eller eit ungdomshus. Omgjevnadane er ofte forbetra med store bord, fin oppdekking og ulik pynt, som blomar eller levande lys.

Sjå òg
------

* Bakkanal
* Balltilstelling
* Bryllaup
* Fødselsdag
* Jubileum
* Julebord
* Juletrefest

Galleri
-------

* Fest i kunst
* Tidlegkristen freske av ein agape-fest i ei katakombe i Roma.
* Fest, Jan Steen
* Isaac Elias, Fest med musikk, 1629
* Fest i puben Svana, Pieter Bruegel den yngre

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* BNE

 |
**Thomas Joshua Tindall** (1950–26. januar 2016) var ein USA-amerikansk gitarist. Han var medlem av MFSB og spelte på 38 gull- og platinaplater innan funk og R&B og meir enn 30 hittar produsert av Gamble and Huff i 1970- og 1980-åra. Tindall er rekna som ein av skaparane av Philadelphia-stilen. Han vart to gonger innlemma i Philadelphia Music Alliance's Walk of Fame som medlem av MFSB og Salsoul Orchestra.

Han spelte òg med Bonnie Raitt (albumet hennar *Give It Up*), Lon & Derrek Van Eaton (*Brother*), The Jacksons, Robert Palmer sitt *Double Fun*, The Temptations og fleire. Han spelte på The Trammps-hitten «Disco Inferno» i 1976 og *albumet* med same namn, Lou Rawls sin «You'll Never Find Another Love Like Mine», The Jackson 5 sin «Enjoy Yourself», Eddie Kendricks sin «He's a Friend» og *albumet* med same namn og albumet *Goin' Up In Smoke*, Phyllis Hyman-albumet *Prime of My Life*, Loleatta Holloway-albumet Loleatta, Double Exposure-albumet *Ten Percent*, First Choice-albumet *Delusions*.

Tindall døydde av kreft i 2016, 65 år gammal.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «T.J. Tindall» frå Wikipedia på engelsk, den 27. september 2020.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. 1 2  Molly Daly (27. januar 2016). «Friends, Colleagues Remember Guitarist TJ Tindall, Part Of The Musical Foundation Of The Sound Of Philadelphia». *CBS Philly*. Henta 27. september 2020. [*daud lenkje*]
2. ↑  «T.J. Tindall, a creator of the Philadelphia Sound, dies at 65». *News Works*. 27. januar 2016. Arkivert frå originalen 19. oktober 2016. Henta 27. september 2020.
3. ↑  Warren, Bruce (27. juli 2016). «Rest in peace, Sound of Philly gitarist T.J. Tindall». *WXPN*. Henta 21. oktober 2016.
4. ↑  Iman Lababedi (27. januar 2016). «Sad News from The World Of Philadelphia Soul: Guitarist T.J Tindall Dead». *rock nyc*. Henta 27. september 2020. [*daud lenkje*]

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)

 |
Bysentrum i St. Johann im Pongau
**St. Johann im Pongau** er ein by og ein kommune i landskapet Pongau i forbundslandet Salzburg i Austerrike. Kommunen har eit areal på 78,1 km² og i kring 10 800 ibuarar (2013). Byen ligg 575 meter over havet og er administrasjonssenter for distriktet St. Johann im Pongau. På den lokale pongauer-dialekta vert byen kalla *Seiger Håns*, *Sénnig Håns* eller *Seini(g) Håns*.

Byen ligg sentralt landskapet Pongau. Kommunen består av dei historiske småkommunane (Katastralgemeinde) Ginau, Hallmoos, Maschl, Einöden, Plankenau, Reinbach, Rettenstein, St. Johann og Urreiting.

St. Johann ligg i eit biletfint landskap, så økonomien er mykje basert på turisme; alpinrenning om vinteren og fotturar i sommarmånadene. Eit spektakulært juv, Liechtensteinklamm, ligg sør for byen. Juvet er om lag fire kilometer langt der det er bygt gangvegar, dei fyrste vart bygt i 1875.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «St. Johann im Pongau» frå Wikipedia på tysk, den 15. april 2014.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |