recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*For andre tydingar av oppslagsordet, sjå Den siste viking (fleirtyding).* 

***Den siste viking*** er ein roman av Johan Bojer. Den omhandlar kystmiljøet rundt Rissa i Trøndelag og fiskarane si reise til, og deltaking i lofotfisket. Boka kom ut i 1921 og har seinare vorte omsett til fleire språk. Ho vert rekna som den boka Johan Bojer hadde mest suksess med i Noreg. Bojer skildrar ein kultur som går tapt med framvoksteren av industrifisket. Han skildrar og kvardagskulturen i eit fiskevær for hundre år sidan. Boka gir og eit levande og autentisk bilete av fiskaren sit forhold til, og bruk av lofotbåten.

Handling
--------

Kristaver Myran, småbrukar og fiskar , kjøper lofotbåten «Kobben». Denne båten har kollsegla tre vintrar på rad. Kristaver arbeider med å finne ut kva som er feil med båten. Under ein storm kollseglar «Kobben» denne vinteren og. Kristaver ser no kva som må rettast på. Mannskapet på «Kobben» er og med på slaget i Trollfjorden i 1890.

Skodespel
---------

*Den siste viking* har fleire gonger vorte oppsett som friluftsteater på Museet Kystens Arv på Stadsbygd. På framsyninga i 2007 var bl.a. Toralv Maurstad og Erik Wenberg Jacobsen i rollene. Det har òg vorte oppsett ved Trøndelag Teater.

Utgjevingar
-----------

* 1996: Storskriftforlaget, Oslo. ISBN 82-7790-040-6 - Les i fulltekst
* 2002: Cappelen Damm, lydbok, innlese av Per Frisch. ISBN 9788278441381.

Omsett til andre språk
----------------------

* 1921 - rumensk: *Ultimul viking*
* 1921 - polsk: *Ostatni wiking*
* 1922 - fransk: *Le dernier viking*
* 1923 - engelsk: *The Last of the Vikings*
* 1923 - svensk: *Den siste vikingen*
* 1926 - italiensk: *L'ultimo Viking*
* 1933 - kroatisk: *Posljednji Viking*
* - tysk: *Die Lofotfischer* / *Der letzte Wiking*

Kjelder
-------

1. ↑  Museet Kystens Arv
2. ↑  *Omtale av lydboka på Cappelen Damms nettsider*, arkivert frå originalen 29. desember 2010, henta 18. september 2011

* *Denne artikkelen bygger på «Den siste viking» frå Wikipedia på bokmål, den 18. september 2011.*
**William «Bill» MacCormick** (fødd 15. april 1951) er ein engelsk bassist og vokalist. 

MacCormick var ein av dei opphavlege medlemmane i bandet Quiet Sun, som vart oppløyst i 1971. MacCormick vart då medlem av det nye bandet til Robert Wyatt, Matching Mole. Bandet vart oppløyst etter å ha gjeve ut to album i 1972, og MacCormick vart ei kort stund med i Gong i Frankrike hausten 1972. Hausten 1973 spelte han på to spor på debutalbumet til Brian Eno, *Here Come the Warm Jets* og dei neste åra spelte han stundom med Phil Manzanera, før dei i 1976 slo seg saman med Brian Eno og skipa det kortvarige 801, som spelte tre konsertar og gav ut eit konsertalbum hausten 1976. 
I 1977 vart MacCormick med i gruppa Random Hold. I 1980 forlet han musikkindustrien for å følgje ein karriere i politikk og vart sidan bystyremedlem i bydelen Bromley i London.

Filmar
------

* 2015: *Romantic Warriors III: Canterbury Tales* (DVD)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Bill MacCormick» frå Wikipedia på engelsk, den 20. november 2019.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Bill MacCormick på Allmusic

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)

 |
| **Flosta** |
| --- |
| Uthavna Narestø ligg på Flostaøya Foto: Karl Ragnar GjertsenUthavna Narestø ligg på Flostaøya Foto: Karl Ragnar Gjertsen |
| Geografi |
|  |
| **Stad** | Sørlandet |
| **Koordinatar** | 58°31′48″N 08°57′02″E﻿Koordinatar: 58°31′48″N 08°57′02″E﻿

 |
| **Areal** | 7.9 km²

 |
| **Høgaste punkt** | Øygardsåsen (68 moh.)
 |
| Administrasjon |
| **Land** | Noreg Noreg |
| **Fylke** | Agder |
| **Største busetnad** | Nærestø

 |

**Flosta** er ei øy og ein tidlegare kommune i Arendal kommune i Aust-Agder fylke. Flosta var eigen kommune frå 1902 til 1961. 

Flosta kommune låg delvis på fastlandet og delvis på øyane Flosta og Tverrdalsøya. 

Frå 1837 var Flosta del av Dypvåg formannskapsdistrikt. Flosta vart skild ut som eigen kommune med 1 892 innbyggjarar 1. januar 1902.

1. januar 1962 vart Flosta, Austre Moland, Stokken og Strengereid krets i Arendal slått saman til ein ny storkommune som fekk namnet Moland kommune. Flosta hadde på dette tidspunktet 1 205 innbyggjarar.

Frå 1.1.1992 er Flosta saman med resten av Moland kommune ein del av Arendal kommune. 

Kommunesenteret i Flosta var tettstaden Kilsund på Tverrdalsøya. Andre kjende stader i Flosta er uthamna Narestø.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |
Koordinatar: 52°9′31″N 0°10′57″E﻿

**Wandlebury Hill** er ein ås i Gog Magog Downs, ein rygg av låge kalksteinsåsar som strekkjer seg fleire kilometer søraustover frå Cambridge. Med ei høgd på 74 meter over havet er han like høg som den nærliggande Little Trees Hill, sjølv om sistnemnde er meir kjend som landemerke. 

Toppen høyrer til Wandlebury Country Park, eit naturrservat eigd av Cambridge Preservation Society. Wandlebury var alt busett i bronsealderen og for 2500 år sidan låg det eit jernalderfort her kalla Wandlebury Ring. Åsfortet hadde sirkelforma grøfter og jordmurar som vart halde på plass av trepalisadar. Sjølv om fortet er borte i dag, kan ein framleis sjå grøfta rundt. Wandlebury House, der mellom anna Francis Godolphin, låg innanfor ringen. Huset er i dag rive ned, men stallen står framleis og vert nytta som kontor for Cambridge Preservation Society.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Wandlebury Hill» frå Wikipedia på engelsk, den 22. mars 2011.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  *Over the Hills to Cherry Hinton*, H. C. Coppock, 1984, Plumridge, Linton, Cambridge, p.14.
Koordinatar: 60°46′28″N 10°14′28″E﻿
**Fluberg stavkyrkjee** stod ved Fluberg prestegard, om lag ein kilometer frå dagens Fluberg kyrkje. Kyrkja var frå gamal tid hovudkyrkja i Land.

«Flughubærghs sokn» er omtala i 1330 og «Erlinger prester a Flughuberghi» i 1337. Nicolay Nicolaysen seier om kyrkja: «Den ældre kirke var en stavbygning, ifølge regnskabet for 1694 med „tvister eller svaler rundt om".» Ifølgje ei jubileumsbok for Fluberg kyrkje skal kyrkja ha hatt tårn, og omtalen av «dett offuerste tagh» i 1622 vert teke til inntekt for at kyrkja hadde høgt midtrom. Ho hadde svalgangar i nord og sør, men desse vart rivne på midten av 1600-talet, og kyrkja fekk utvendig bordkledning og større vindauge. Av Povel Huitfeldt si stiftsbok (1577) kan ein sjå noko av inventaret på 1500-tallet, m.a. med to klokker og to handklokker (moglegvis messeklokker frå katolsk tid), ein sylvkalk med disk, ein kalk og disk av forgylt koppar. Av ei inventarliste frå 1686 ser ein at kyrkja har ei ny stor klokke i ein støpul.

Staden der stavkyrkja stod, var ikke heilt tørr, og ny kyrkje vart oppført lengre unna fjorden og innvigd i 1703. Stavkyrkja vart riven. Det vart sett opp ei informasjonstavle på den gamle kyrkjestaden i 1994.

Gjenstandar frå stavkyrkja
--------------------------

Altartavla i Landåsbygda kyrkje skal stamme frå Fluberg stavkyrkje. Ei dåpskanne frå stavkyrkja er i privat eige. I og med at kongeportretta som heng i dagens Fluberg kyrkje, går heilt attende til Kristian I, er det nærliggjande å tru at mange av dei er overførte frå stavkyrkja. Altarsylv skal òg ha blitt overført.

Kjelder
-------

* Nils Terje Langseth (2003). *Fluberg kirke. 300 års jubileum 1703–2003*. Fluberg menighetsråd. s. 17–19.
* Lorentz Dietrichson (1892). «Fluberg kirke». *De norske stavkirker: Studier over deres system, oprindelse og historiske udvikling. Et bidrag til Norges middelalderske bygningskunsts historie*. Kristiania: Cammermeyer. s. 498.
* Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Oppland fylke (Riksantikvaren, 2015/2016), s. 90
* Ola Storsletten (tekst) og Jiri Havran (bilder) (2008). «Fluberg kirke». *Kirker i Norge, bind 5: Etter reformasjonen. 1600-tallet*. Oslo: ARFO. s. 118–123. ISBN 82-91399-15-8.

* *Denne artikkelen bygger på «Fluberg stavkirke» frå Wikipedia på bokmål, den 28. februar 2021.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* 

* Fluberg stavkyrkje i kulturminnesok.no, nettstaden til Riksantikvaren

Fotnotar
--------

1. ↑  Diplomatarium Norvegicum IX:101
2. ↑  Diplomatarium Norvegicum III:189
3. ↑  Nicolay Nicolaysen (1862–66). *Norske fornlevninger. En oplysende fortegnelse over Norges fortidslevninger, ældre en reformationen og henførte til hver sit sted*. Foreningen til Norske fortidsminnesmerkes bevaring. s. 109.
4. ↑  Langseth, s. 17.
5. ↑  Sigurd Kolsrud, red. (1929). *Oslo og Hamar bispedømes jordebok 1574–1577 (Povel Huitfeldts stiftsbok)*. Oslo. s. 180.
6. 1 2 3  Langseth, s. 18.
7. ↑  Avbilda på Kyrkjesøk.
8. ↑  Langseth, s. 21.
9. ↑  Storsletten & Havran, s. 121.
**Fustavassdraget** er eit vassdrag i Vefsn kommune i Nordland fylke. 

Frå munningen til Fustvatnet er **Fusta** hovudelva. Tre åer renn ut i Fustvatnet: 

* Austfrå renn Herringelva frå Herringdalføret, med vatn frå Almdalselva (lenger opp Geittindskardelva og Skardvasselva) og Tverrelva.
* Vestfrå renn Baåga, som har vatn frå Hellfjelleva (lenger opp kalla Grøftremelva) og Engåselva.
* Nordfrå renn vatnet gjennom Strauman mellom Mjåvatnet og Ømmervatnet.

Til Ømmervatnet renn Hattelva/Luktvasselva frå Luktvatnet.

Til Luktvatnet renn Litlelva austfrå gjennom Litlluktvatnet og Kjerringhalselva sørfrå med vatn frå Innerbotnelva og Rundtindelva.

Fusta
-----

Elva Fusta kan ha fått namnet sitt fordi ho er fus, dvs. ho er stri og bråkar. 

Historisk har ho vore ei viktig lakseelv. Etter at ho vart infisert av lakseparasitten *Gyrodactylus salaris*, vart laksetrappa i Forsmoforsen sperra for oppgang av både laks og sjøaure. I 2011 og 2012 vart vassdraget behandla med rotenon med sikte på å utrydde gyrosmitten frå elvene, og vassdraget vart friskmeldt i 2017.

Vasssdragsvern
--------------

Fustavassdraget er verna i Verneplan II for vassdrag, som vart vedtatt av Stortinget i 1980. I Stortingsproposisjon nr 77 (1979-80) heiter det om Fustavassdraget:

Nedbørfelt: 560 km²

Kraftpotensial: 66 GWh (II B).

Vernegrunnlaget er
Naturvitskaplege interesser: Variert geologi, med hyppige vekslingar mellom elv og vatn. Av spesiell interesse er Herringelva som frå dei store myrene i Herringbotnet og fossefalla frå Hevelen meandrerer gjennom lausmassane i Herringdalføret. 

Friluftsinteresser m.v.: Vassdraget er av dei beste lakse- og sjøaureelvane i distriktet, det ligg sentralt til for utfart frå Mosjøen og Helgeland elles. 

Det er sterke jordbruks- og skogbruksinteressar knytt til vassdraget. Området er viktig for reindrifta.

Bakgrunnsstoff
--------------

* NVE Arkivert 2007-04-21 ved Wayback Machine.
* Kart Arkivert 2007-04-21 ved Wayback Machine.

  


1. ↑  Mattilsynet friskmelder ni elver (28.9.2017)
**Futahuillimapu** eller **Fütawillimapu** er eit tradisjonelt territorium til huilliche-folket. Futahuillimapu spenner over landet mellom Bueno-elva og Reloncavíbukta i Los Lagos-regionen. Nedre delen av Bueno-elva er grenseelv mot Los Ríos-regionen i nord. Futahuillimapu betyr «det store landet i sør.»

Tilbake på 1700-talet, då dette territoriet framleis var fritt for utanlandsk herredømme, budde såkalla cunco-folk i den vestlege delen, tilsvarande Cordillera de la Costa og høgare område der, medan dei eigentlege huilliche budde i lågland i den austlege delen som svarar til Valle Central i Chile.

Etter øydelegginga av dei sju byane i Osorno i 1602, heldt heile området mellom Valdivia og busetjingane Calbuco og Carelmapu ved Chacaosundet fram som uavhengige urfolksterritorium og stengt for spanjolane.
Spanjolene hadde derfor lite informasjon om dette territoriet og måtte stole på rykte. 
Denne mangelen på konkret kunnskap om territoriet førte til spekulasjonar om den mytiske byen til cæsarane.

Området vart herja av ein spansk milits i 1792. Året etter vart parlamentet i Las Canoas for spanjolar og huilliche-folk halde. I dette offisielle møtet måtte dei lokale høvdingane akseptere innlemminga av Futahuillimapu i det spanske imperiet og tillèt spanjolane å bygge opp att byen Osorno.

Etter det blei huilliche-land ettertrakta av dei siste nybyggjarane. Kjøp av land vart sjeldan stogga av den lokale guvernøren.

Desse nybyggjarane fekk selskap av tysk kolonisering av områda rundt Valdivia, Osorno og Llanquihue. Tapet av Huilliche-folket til land på 1800-talet var ofte relatert til svindel, språkbarrierar og mangel på juridiske rammeverk. Huilliches-folk som budde i sentraldalen migrerte til kystregionen av Osorno-provinsen.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen er ei omsetting av «Futahuillimapu» frå Wikipedia på engelsk, den 17. mars 2023*

Referansar

1. 1 2 3 4  Alcamán, Eugenio (1997). «Los mapuche-huilliche del Futahuillimapu septentrional: Expansión colonial, guerras internas y alianzas políticas (1750-1792)» (PDF). *Revista de Historia Indígena* (på spansk) (2): 29–76.
2. 1 2  Urbina C. María Ximena (2017). «La expedición de John Narborough a Chile, 1670: Defensa de Valdivia, rumeros de indios, informaciones de los prisioneros y la creencia en la Ciudad de los Césares» [John Narborough expedition to Chile, 1670: Defense of Valdivia, indian rumours, information on prisoners, and the belief in the City of the Césares]. *Magallania* **45** (2): 11–36. doi:10.4067/S0718-22442017000200011. Henta 27 December 2019.
3. 1 2 3  Rumian Cisterna, Salvador (17. september 2020). *Gallito Catrilef: Colonialismo y defensa de la tierra en San Juan de la Costa a mediados del siglo XX* (M.Sc. thesis) (på spansk). University of Los Lagos.
4. ↑  Concha Mathiesen, Martín (1998). *Una mirada a la identidad de los grupos huilliche de San Juan de la Costa* (Thesis). Universidad Arcis.
**Wang Zheng** (fødd 14. desember 1987) er ein kinesisk friidrettsutøvar frå Xi'an som tevlar i sleggjekasting. I tida 2013-19 vann ho tre VM-medaljar i øvinga, ein sølvmedalje i London i 2017 og to bronsemedaljar. År 2021 fekk ho sølv i dei olympiske sommarleikane i Tokyo.

Aktiv
-----

Wang vart nummer 4 med 74,90 meter og personbeste under VM 2013, ei plassering som sidan vart omgjort til bronse etter at det vart godtgjort at vinnaren i tevlinga hadde vore dopa i 2012 og skulle ha vore stengt ute frå tevling. 29. mars 2014 kasta Wang i Chengdu sleggja heile 77,68 meter, hennar livs lengste kast. Etter femteplass i VM 2015 sikra ho seg sølvmedaljen ved verdsmeisterskapen 2017 i London, slått med knappe 2 meter av polske Anita Włodarczyk. I VM 2019 fekk Wang hand om bronsen, langt bakom verdsmeister DeAnna Price frå USA og Joanna Fiodorow frå Polen. Sommaren 2021 deltok Wang i Sommar-OL for tredje gong og lukkast vinne ein olympisk medalje i sølv.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (65,64 m=nr 32)
* VM 2013 i Moskva: Bronsemedalje – 74,90 m
* VM 2015 i Beijing: Nr 5 – 73,83 m
* OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 12
* VM 2017 i London: Sølvmedalje – 75,98 m, bakom Anita Włodarczyk (77,90 m)
* VM 2019 i Doha: Bronsemedalje – 74,76 m
* OL i 2021 i Tokyo: Sølvmedalje – 77,03 m, bakom Anita Włodarczyk (78,48 m)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Wang Zheng (Leichtathletin)» frå Wikipedia på tysk, den 24. juli 2021.*
**Laurence Neil «Lol» Creme** (fødd 19. september 1947) er ein engelsk musikar og musikkvideoregissør, mest kjend for arbeidet sitt med 10cc. Han syng og spelar gitar og klaverinstrument.

Biografi
--------

«Lol» er eit traisjonelt engelsk kallenamn for Laurence. Medan han gjekk på kunstskule i Birmingham møtte han Kevin Godley. Dei starta fleire band i lag, mellom anna 10cc, og i 1976 slutta dei begge to i 10cc for å starte Godley & Creme. Paret vart seinare aktive musikkvideoregissrar og arbeidde med band som Yes. Creme regisserte den jamaicanske komedien *The Lunatic* frå 1991.

I 1988 vart Creme medlem av bandet Art of Noise, med Anne Dudley og Trevor Horn, og regisserte videoar for artistar som spelte med dei, som Tom Jones. Creme arbeidde seinare meir med Horn, inkludert bandet Producers i lag med Chris Braide og Steve Lipson.

Sjå òg
------

* Godley & Creme

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Lol Creme» frå Wikipedia på engelsk, den 16. mai 2016.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  My Space The produsents' My Space website

Bakgrunnsstoff
--------------

* Lol Creme ved The Internet Movie Database (IMDb)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* BNE

 |
Distriktet Kufstein (brun farge) si plassering i Tirol
Kufstein
Dalen Alpbachtal ligg sørvest i distriktet
**Distriktet Kufstein** er eit forvaltningsdistrikt i forbundslandet Tirol i Austerrike. Distriktet, som har namn etter administrasjonsbyen Kufstein, har ei flatevidd på 970 km² og i kring 102 000 ibuarar (2013). Distriktet Kufstein grensar i nord til Tyskland, i sør og aust til distriktet Kitzbühel og i vest til distriktet Schwaz.

Kommunar
--------

Distriktet Kufstein omfattar 30 kommunar:

|  |  |
| --- | --- |
| * Alpbach
* Angath
* Angerberg
* Bad Häring
* Brandenberg
* Breitenbach am Inn
* Brixlegg
* Ebbs
* Ellmau
* Erl
* Kirchbichl
* Kramsach
* Kufstein
* Kundl
* Langkampfen
 | * Mariastein
* Münster
* Niederndorf
* Niederndorferberg
* Radfeld
* Rattenberg
* Reith im Alpbachtal
* Rettenschöss
* Scheffau am Wilden Kaiser
* Schwoich
* Söll
* Thiersee
* Walchsee
* Wildschönau
* Wörgl
 |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Bezirk Kufstein» frå Wikipedia på tysk, den 17. april 2014.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* GeoNames

 |
*For ein annan nunatak i Antarktis med liknande namn, sjå Coal Rock.* 
Koordinatar: 72°7′S 68°32′W﻿

**Coal Nunatak** er ei klippe med flat topp og ei bratt sørside, 2 nautiske mil sørvest for Corner Cliffs på søraustkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Han vart oppdaga frå lufta av Lincoln Ellsworth den 23. november 1935, og kartlagd frå bilete tekne under flyturen til W.L.G. Joerg. Han vart observert frå nordvest (retninga som Ellsworth fotograferte denne nunataken), berre toppen stikk opp av kystisen, og det var usikkert om det var eit fjell på Aleksanderøya eller ei øy i George VI Sound. At det var eit fjell vart avgjort av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) som vitja og kartla denne nunataken i 1949. Han fekk dette namnet frå FIDS fordi det finst tynne linser av kol der.

Kjelder
-------

1. ↑  «Coal Nunatak». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 29. oktober 2012.

 Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «Coal Nunatak» (innhald frå Geographic Names Information System).


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Lola Alvarez Bravo** (fødd **Dolores Martinez de Anda**, 3. april 1907–31. juli 1993) var ein meksikansk fotograf.

Ho var den fyrste kvinnelige fotografen med utstilling på kunsthallen for mexicansk, bildande kunst, Salón de la Plástica Mexicana.

*New York Times*-bilaget «Lens» skreiv at ho kunne rangerast «*among Mexico’s most celebrated photographers, having done portraits of fellow artists and intellectuals as well as work among the indigenous and poor, whom she portrayed with a sense of compassion and social criticism*».

Ho var gift med fotografen Manuel Álvarez Bravo.

Utstilliager
------------

* *México en la* V*ida, en la* D*anza, en la uerte* i 1953. Salón de la Plástica Mexicana.

Verk av Bravo var stilte ut ved Preus museum i Horten i 2018.

Referansar
----------

1. 1 2  *Mujeres del Salón de la Plástica Mexicana* **1**. Mexico City: CONACULTA/INBA. 2014. s. 22–23. ISBN 978 607 605 255 6.
2. 1 2  David Gonzalez (25. februar 2013). «The Largely Unknown Photography of Lola Álvarez Bravo - The New York Times». *New York Times*. Henta 23. juli 2018.
3. ↑  «Lola Álvarez Bravo». Preus museum. Henta 24. juli 2018.
Distriktet Mallakastër innafor regionen Fier i Albania
**Distriktet Mallakastër** (albansk: *Rrethi i Mallakastrës*) var eit distrikt i Albania. Ved ei administrasjonsreform i år 2000 vart distrikta oppløyste som administrativ eining og erstatta av større regionar. I dag inngår området i regionen Fier. Hovudstaden i distriktet var Ballsh.

Etter kommunereforma i 2014 er dei tidlegare landkommunane og bykommunane i dag fordelte slik på dei nye kommunane:

| Bykommune | Landkommune | Noverande kommune |
| --- | --- | --- |
| Ballsh |  | Mallakastër |
|  | Qendër Dukas | Mallakastër |
|  | Greshicë | Mallakastër |
|  | Aranitas | Mallakastër |
|  | Hekal | Mallakastër |
|  | Ngraçan | Mallakastër |
|  | Kutë | Mallakastër |
|  | Fratar | Mallakastër |
|  | Selitë | Mallakastër |
|

Referansar
----------

1. ↑  *A Brief History of the Administrative-territorial Organization in Albania*, arkivert frå originalen 9. juni 2017, henta 6. oktober 2020
2. ↑  Regionreforma i 2000
3. ↑  Kommunereforma i 2014

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* GeoNames

 |
Del av Kårstø-anlegget 
Foto:
Jarle Vines
 

Europipe II forsyner Europa med gass 
Foto:
Jarle Vines
 

Gasskraftverket under bygging 
Foto:
Jarle Vines
 

**Kårstø gassbehandlings- og kondensatanlegg** på Kårstø i Tysvær kommune i Rogaland er eit prosessanlegg for fleire av Statoil sine gassfelt i Nordsjøen og Norskehavet. 

Anlegget vart bygd i 1980-åra for å handsame gass frå den nordlege delen av Nordsjøen via røyrleidningsystemet Statpipe. Den første gassen kom til anlegget 25. juli 1985 og vart send vidare til Emden i Tyskland oktober same år. Statpipe fører gass frå dei fleste felta på Tampen i Nordsjøen, som Statfjord, Gullfaks, Veslefrikk og Brage. 

Sidan oktober 2000 har Kåstø-anlegget òg motteke gass frå felt i Norskehavet gjennom røyrleidningen Åsgard Transport. Desse felta er Åsgard, Heidrun, Norne, Draugen, Mikkel og Kristin. 

Etter ei utviding i 2005, i samband med oppstarten til Kristin, har anlegget ein kapasitet på 88 millionar kubikkmeter gass dagleg.

I tillegg til naturgass, tar Kårstø imot kondensat frå Sleipnerområdet. Dette vert handsama i eit anlegg som starta opp i 1993 og det ferdige produktet vert frakta ut med skip.

Prosessering
------------

På Kårstø-anlegget vert våtgass (NGL - *Natural Gas Liquids*) skild ut frå naturgassen og ut frå denne vert der produsert LPG (*liquiefied petroleum gas* som er propan, normal butan og isobutan), nafta og etan. LPG vert transport til kundar i heile verda med skip. 

Tørrgassen som vert att vert eksportert gjennom røyrleidningen Europipe II til Dornum i Tyskland og gjennom Statpipe og Norpipe til Emden.

Gasskraftverk
-------------

Selskapet Naturkraft har bygd ett gasskraftverk på Kårstø. Gasskraftverket er for tida i ein prøveperiode der det leverer nærare 400 GWh, som dekkjer årsbehovet til om lag 20 000 husstandar

Fotnotar
--------

1. 1 2  *Kårstøanlegget på statoil.com*, arkivert frå originalen 7. november 2010, henta 28. oktober 2010

Bakgrunnsstoff
--------------

* Kårstø prosessanlegg (Gassco område C) Arkivert 2007-10-13 ved Wayback Machine. på
* Kårstø prosessanlegg Arkivert 2010-11-07 ved Wayback Machine. på
* Gasskraftverket på Kårstø - "Kårstøkraft" Arkivert 2007-04-10 ved Wayback Machine. på
**Kökar** er ei isolert øy søraust for Åland i Finland. Ho er òg ein kommune i Åland. Det går båt frå Långnäs i Åland eller frå Galtby med vidare samband til det finske fastlandet. Kommunen har 296 innbyggjarar (2004), og dekkjer eit areal på 57,8 km², der 0,33 km² er innlandsvatn. Folketettleiken er 5,2 innbyggjarar per km².Kommunen har berre svenskspråklege innbyggjarar. 

Naturreservatet Östra Långskär ligg mellom anna i kommunen, og av andre større øyar finn ein Kyrkogårdsö.

Historie
--------

Kökar vart først busett for over 3000 år sidan av seljegerar. I mellomalderen vart Kökar den siste utposten i Austersjøen. Eit fransiskanarkloster vart grunnlagd på Hamnö på 1400-talet. I dag er det berre ruinar igjen av klosteret, og ei kyrkje dedisert til St. Anna vart bygd i 1784 oppå den gamle klosterkyrkja.

Forfattaren Ulla-Lena Lundberg vart fødd her i 1947.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell heimeside

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* GeoNames

 |
**Trijntje Pieters Westra** (7. desember 1783–3. september 1861) vann i 1805 det fyrste offisielle hurtigløp på skeiser for kvinner i Nederland. Løpet gjekk over ei rett strekning på 140 meter. Westra fekk eit smykke til ein verdi av 105 gylden som premie.

Bakgrunn
--------

Westra var dotter av Maike Pieters og Pieter Reinders Westra, fødd på ein gard i Gauw i nærleiken av Sneek. Ho var også kjend som Trijntje Pieters *van Poppingawier*, etter grenda med same namn.

Karriere
--------

Den 1. og 2. februar 1805 vart det fyrste offisielle hurtigløpet på skeiser for kvinner arrangert. Løpet fann stad på Stadsgracht (bykanalen) i Leeuwarden og lyst ut som *Luisterrijke Vrouwen Schaatsen Rijdpartij* ('Gloriøst hurtigløp på skeiser for kvinner'). Om lag 130 kvinner, gifte så vel som einslege, i ein alder frå 14 til 51 år, melde seg på til løpet. Tevlinga samla ca. 12 000 tilskodarar.

Rundt år 1800 var det i dei nordlegaste provinsane av Nederland vanleg å gå på skeiser på kanalene, særleg for koner og døtrer av sjømenn, bønder og landarbeidarar. Om vinteren, då vegane ikkje var farbare, gjekk dei i staden på skeiser på kanalane for å utføre det daglege arbeidet sitt. Men skeiseløp var også ein kjær fritidssyssel, for både menn og kvinner. Av og til deltok også kvinner i tevlingar. I 1801 deltok to kvinner i eit løp i Groningen, der dei brukte to timar på å tilbakeleggje 30 engelske mil.

Tevlinga i Leeuwarden i 1805 var lagd opp som ein cup, der løparane gjekk mot kvarandre to og to. Løpsdistansen var ca. 140 meter som gjekk over ei rett strekning på kanalen. Med sidevind vart strekninga tilbakelagd på ca. 13 sekund.

Dei innleiande rundane vart ikkje ferdige før mørkeret falt på fyrste dag. Fleire av deltakarane måtte difor gå på skeiser heim igjen, som kunne liggje langt unna. Dagen etter måtte dei gå tilbake til kanalen for dei avsluttande rundane. I finalen gjekk 22 år gamle Westra mot 16 år gamle Janke Wybes van Damwoude. Westra vann finalen og dimed også eit smykke til ein verdi av 105 gylden. Andreplassen vart lønt med eit smykke til 31 gylden.

Biletet som viser målgangen er laga av Jacob Ernst Marcus etter ei teikning av Albert Jacob van der Poort.

Det er ukjent om Westra gjekk fleire skeiseløp etter dette. Ho gifta seg i 1806 med Ysebrand Tomes Boersma frå Terzol, og kalla seg deretter Boersma. Paret fekk tre barn. Westra døydde i ein alder av 78 år i Rauwerdenhem.

Kjelder
-------

1. 1 2 3 4 5  Anne-Marie Mreijen (Martha Kist) (2016). «Pieters Westra, Trijntje (1783-1861)». Huygens institut. Henta 18. januar 2023.
2. 1 2  Pieter Roelofs (u.d.). «Gold for Houkje Gerrits Bouma». Rijksmuseum. Henta 20. januar 2023.

* *Denne artikkelen bygger på «Trijntje Pieters Westra» frå Wikipedia på bokmål, den 3. mars 2023.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Trijntje Pieters Westra**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BPN

 |
| **Lolland** |
| --- |
| Geografi |
|  |
| **Stad** | Austersjøen |
| **Koordinatar** | 54°46′10″N 11°25′28″E﻿

 |
| **Areal** | 1 243 km²

 |
| Administrasjon |
| **Land** | Danmark |
| **Kommune** | Lolland kommune og Guldborgsund kommune |
| **Største busetnad** | Nakskov (15 500 innb.)

 |
| Demografi |
| **Folketal** | 68 224 (2006) |
| **Folketettleik** | 55 /km² |

**Lolland** (tidlegare stava *Laaland*) er den fjerde største øya i Danmark med eit areal på 1 243 km². Ho ligg i Austersjøen. Lolland er delt i to kommunar; Lolland kommune og Guldborgsund kommune.

Den høgaste toppen på heile øya er berre 25 meter høg, og var ein viktig stad for kommunikasjon for tyskarane under den andre verdskrigen. Toppen ligg like utanfor landsbyen Horslunde. Tidlegare voks det raudbete på øya. 

Den største tettstaden på Lolland er Nakskov, med 15 500 innbyggjarar. Andre tettstadar er mellom anna Maribo, Sakskøbing (som var hovudstad i Danmark i ein toårsperiode på 1400-talet) og Rødby.

Styresmaktene i Danmark og Tyskland planlegg å knyta Lolland til den tyske øya Fehmarn via Fehmarnbæltbrua. E47 frå København kryssar Guldborgsund mellom Lolland og Falster via ein moderne tunnel, men motorvegen endar for tida ved Rødby, der ei ferje tar bilane over til Fehmarn. To eldre bruer går òg over sundet mellom Lolland og Falster, Frederik IX-brua og Guldborgsundbrua nord i sundet.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Lolland» frå Wikipedia på engelsk, den 25. mars 2007.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Kart over Lolland og Falster Arkivert 2006-08-22 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* GeoNames
* NDL

 |
Lagbilete frå 1983
**1. FC Lokomotive Leipzig** er ein tysk fotballklubb frå Leipzig skipa 20. januar 1966, og, etter den hadde gått konkurs, i 2003.

På 1970- og 1980-talet var klubben ein av dei mest suksessrike i den austtyske toppdivisjonen, DDR-Oberliga. I 1987 spelte Lokomotive Leipzig seg fram finalen i Cupvinnarcupen, på stadion i Aten vart det tap 0-1 mot Ajax Amsterdam. Klubben nådde den austtyske cupfinalen sju gongar, og kunne bokføre fire cupsigrar. Den lukkast aldri å vinne det austtyske toppdivisjonen, tre gongar enda den på andreplassen.

Etter nyskipinga i 2003 har Lokomotive Leipzig einast spelt i lokale ligaer. Klubben spelar dei fleste heimekampane på Bruno-Plache-Stadion, der inntil 15 600 tilskodarar slepp inn. Laget spelar i gule trøyer og blå bukser.

=Merittar
---------

* Tapande finalist i Cupvinnarcupen: 1987
* Vinnar av den austtyske cupen: 1976, 1981, 1986 og 1987
* Andreplass i den austtyske toppserie; 1967, 1986 og 1988

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «1. FC Lokomotive Leipzig» frå Wikipedia på tysk, den 22. september 2015.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN

 |
Koordinatar: 37°1′39″N 41°37′49″E﻿

**Al-Qahtaniya** eller **Qbor el-Bid** (arabisk القحطانية; assyrisk ܩܒܪ̈ܐ ܚܘܪ̈ܐ *Qabre Ḥewore*; kurdisk *Tirbespiyê*) er ein by i Al-Hasakah guvernement i Syria. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Qahtaniya eit folketal på 16 946 i 2004. Dei fleste innbyggjarane er kurdiske, men her finst òg ein stod del assyrarar. Begge folkegruppene har levd her sidan byen vart grunnlagd seint i 1920-åra. På denne tida låg rådet (*mustašār*) for Jazire-området i Amuda. Det noverande namnet på Al-Qahtaniya kjem av arabiseringa i 1960-åra. Det offisielle namnet før dette var *Qbor el-Bid* ('Dei kvite gravene').

Den 13. mars 2004, under Al-Qamishli-opprøra, vart 40 kurdarar drepne. Åtak på sørgjande under gravferdene deira førte til vidare protestar i Al-Qahtaniya, og i dei påfølgjande dagane vart demonstrantar i byen skotne på og skadde.

Under den syriske borgarkrigen tok YPG kontroll over byen.

Diktaren og forfattaren Tuma Gawriye Nahroyo (1936-2002) var frå Al-Qahtaniyah.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Al-Qahtaniyah, Al-Hasakah Governorate» frå Wikipedia på engelsk, den 23. mai 2014.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. 1 2  Folketeljing 2004 Arkivert 2019-12-16 ved Wayback Machine.. Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS). Al-Hasakah guvernement. (arabisk)
2. ↑  «Report by the Special Rapporteur on Torture and Other Cruel, Inhuman, or Degrading Treatment or Punishment, Theo van Boven. Syrian Arabic Republic». Henta 17. november 2012.
3. ↑  «Tyrkisk avis: Kurdistan nr. 2 bliver dannet». *Jiyan* (på dansk). 22. juli 2012. Arkivert frå originalen 28. juli 2013. Henta 17. november 2012.
Distriktet Imst si plassering i Tirol (brun farge)
Oetz ligg i norddelen av distriktet
Sölden er den sørlegaste kommunen i distriktet Imst
**Distriktet Imst** er eit forvaltningsdistrikt i forbundslandet Tirol i Austerrike. Distriktet, som har namn etter administrasjonsbyen, har ei flatevidd på 1725 km² og i kring 57 000 ibuarar (2013). Distriktet Imst grensar i sør til Sør-Tirol i Italia, og i nord eit lite styke til Tyskland. Elles grensar distriktet til grannedistrikta Landeck i vest, Reutte i nord og Innsbruck Land i aust.

Kommunar
--------

Distriktet Imst omfattar 24 kommunar:

|  |  |
| --- | --- |
| * Arzl im Pitztal
* Haiming
* Imst
* Imsterberg
* Jerzens
* Karres
* Karrösten
* Längenfeld
* Mieming
* Mils bei Imst
* Mötz
* Nassereith
 | * Obsteig
* Oetz
* Rietz
* Roppen
* St. Leonhard im Pitztal
* Sautens
* Silz
* Sölden
* Stams
* Tarrenz
* Umhausen
* Wenns
 |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Bezirk Imst» frå Wikipedia på tysk, den 17. april 2014.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* GeoNames

 |
**Kjeld Langeland** (9. august 1920–25. januar 1973) var ein norsk lærar og politikar frå Bergen som representerte Hordaland og Høgre på Stortinget frå 1965 til han døydde i 1973.

Langeland var son til ein næringsdrivar. Frå 1945 til -49 underviste han ved Danielsens skole i Bergen, der etter var han lærar 1950-53 ved Åsane folkeskule og sidan 1953 adjunkt ved Åsane realskule og gymnas.

Langeland engasjerte seg i lokalpolitikken i Åsane og var medlem i kommunestyret frå 1956 til 1971, ordførar 1960-63. Perioden 1956-60 var han forretningsførar for overformynderiet i Åsane og 1959 formann i skulestyret. Han var medlem i fylkesskulestyret i Hordaland frå 1960 til 1967 og formann 1964-66 i skulenemnda i Hordaland. Då Åsane kommune frå 1972 var slått saman med Bergen kommune, var han medlem i bystyret til han døydde.

Frå hausten 1965 var Langeland stortingsrepresentant frå Hordaland til han døydde vinteren 1973. Alle sesjonane på Stortinget sat Høgre-mannen i Kyrkje- og undervisningskomiteen.

Kjelder
-------

* Stortingsbiografi

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
|  |
| --- |
| **Kohekohe** |
| KohekoheKohekohe |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Planteriket Plantae |
| **Overrekkje:** | Landplantar Embryophyta |
| **Rekkje:** | Karplantar Tracheophyta |
| **Underrekkje:** | Frøplantar Spermatophytes |
| **Orden:** | Sapindales |
| **Familie:** | Meliaceae |
| **Slekt:** | *Dysoxylum* |
| **Art:** | **Kohekohe** *D. spectabile* |
|
| **Vitskapleg namn** |
| ***Dysoxylum spectabile***Hook.f. 1864 |

**Kohekohe** (*Dysoxylum spectabile*) er eit middels stort tre som er endemisk på New Zealand. Det veks i låglandet og i skogar ved kysten over det meste av Nordøya og finst også i Marlborough Sounds nord på Sørøya. Utvaksne tre veks seg opptil 15 m høge, og kan ha ein stamme på inntil ein meter i diameter. Kohekoheskogar var vanlege i dei fuktige kyst- og låglandsdistrikta på Nordøya, men desse skogane er no for det meste borte fordi landområda vart rydda og oppdyrka eller brukt til busetjing. Trea har også vorte utsette for stor skade frå possum (revekusu).

Kohekohe dannar klasar av duftande kvite blomar direkte frå stammen eller greinene.
Kohekohe har kjenneteikn ein normalt tillegg treslag som veks i tropane. Trea dannar til dømes kvite, duftande blomar direkte frå stammen eller greinene, og har store, lange og blanke blad, opp til 40 mm lange. Kohekohe vert stundom kalla New Zealand sin mahogni, fordi veden er lett, sterk, og kan polerast til ein vakker raudfarge.

Dei spisse blada er store og blanke.
Maoriane kokte borken i vatn og drakk det som ein styrkedrikk. Veden vart brukt til kanobygging, men han er mjuk og ikkje så haldbar som hardved, og rotnar snøgt. Han egnar seg derimot godt til treskjering. Kohekohe dominerte truleg vegetasjonen på Kapiti Island før skogen vart rydda tidleg på 1900-talet for å gje rom til dyrkbart jordbruksland. Kohekoheskogen på Kapiti er i ferd med å veksa til att etter at possum vart utrydda i 1986.

Kjelder
-------

* «*Dysoxylum spectabile*». New Zealand Plant Conservation Network. Henta 4. august 2008.
* «*Dysoxylum spectabile*». *Flora of New Zealand*. Henta 4. august 2008.
* «Kohekohe». *An Encyclopaedia of New Zealand*. 1966. Henta 4. august 2008.

---

* *Denne artikkelen bygger på «Kohekohe» frå Wikipedia på engelsk, den 4. august 2008.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Kohekohe**

* Maori uses: Medicinal plants, Trees & Shrubs: Kohekohe, Dysoxylum på Wayback Machine  (*arkivert 8. februar 2013*).
* (en) *Kohekohe* i Global Biodiversity Information FacilityRedigere på wikidata
* (en) *Kohekohe* hos NCBIRedigere på wikidata
* (en) *Kohekohe* hos The International Plant Names IndexRedigere på wikidata
* (en) *Kohekohe* hos TropicosRedigere på wikidata
* (en) *Kategori:Dysoxylum spectabile* – bilete, video eller lyd på Wikimedia CommonsRedigere på wikidata
* (en) *Dysoxylum spectabile* – galleri av bilete, video eller lyd på Wikimedia CommonsRedigere på wikidata
* *Didymocheton spectabilis* – detaljert informasjon på WikispeciesRedigere på wikidata
**Richard Christoffer Schelderup Knoff** (30. april 1889–7. desember 1968) var ein norsk ingeniør og redaktør. Han var fødd i Ålesund, busett i Balestrand. Knoff arbeidde m.a. som ingeniør i Argentina 1911-1917, var tilsett som avdelingsingeniør ved Sogn og Fjordane fylke sitt vassdragskontor i Balestrand frå 1918-1924 og hadde privatpraksis i Balestrand frå 1914.

Knoff var redaktør i avisa Sogningen frå 1924. Avisa kom ut i Vik, men ho vart flytta til Balestrand i 1925. Knoff kjøpte avisa og var redaktør til 1940, då han overlet redaktørstolen til sonen Richard Knoff jr. som dreiv til 1942. Etter krigen var Knoff sr. redaktør til avisa vart kjøpt av aksjelaget «Sogningen» i 1948. Han var fylkessekretær for Høgre i Sogn og Fjordane frå 1924 til 1946.

Bibliografi
-----------

* 1939 – *Arntor av Kvål : sogespel i 2 vendingar* (Balestrand: Eige forlag)

Kjelder
-------

* Om Richard Knoff i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane Arkivert 2016-04-16 ved Wayback Machine.
* Gravminner i Norge
* Tidsskrift. Nummer 26. Utgjeve av Historielaget for Sogn. Dikting og diktarar frå Sogn. Ved Andreas Bjørkum og Jarle Bondevik Kaupanger : Historielaget, 1978

Bakgrunnsstoff
--------------

* Om Richard Knoff i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Distriktet Feldkirch si plassering (blodraudt) i forbundslandet Vorarlberg
Laterns er den austlegaste kommunen i Vorarlberg
Byen Feldkirch
Valfartskyrkja i Rankweil ligg på ein åstopp
**Distriktet Feldkirch** er eit forvaltningsdistrikt i forbundslander Vorarlberg i Austerrike, lengst vest i forbundslandet. Distriktet har ei flatevidd på 286 km² og i kring 102 000 ibuarar (2013). Det grensar i vest til fyrstedømmet Liechtenstein og i nordvest til kantonen St. Gallen i Sveits. Nabodistrikta Dornbirn ligg i nord og Bludenz i sør.

Kommunar
--------

Distriktet omfattar 24 kommunar, ein av desse vert klassifisert som by, tre andre som landsbykommunar. Folketalet varierer frå 31 000 i Feldkirch til 143 i Dünserberg.

1. Altach
2. Düns
3. Dünserberg
4. Feldkirch (bykommune)
5. Frastanz (landsbykommune)
6. Fraxern
7. Göfis
8. Götzis (landsbykommune)
9. Klaus
10. Koblach
11. Laterns
12. Mäder
13. Meiningen
14. Rankweil (landsbykommune)
15. Röns
16. Röthis
17. Satteins
18. Schlins
19. Schnifis
20. Sulz
21. Übersaxen
22. Viktorsberg
23. Weiler
24. Zwischenwasser

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Bezirk Feldkirch» frå Wikipedia på tysk, den 15. april 2014.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* GeoNames

 |
[[Fil:Richard Howe, 1st Earl Howe - Project Gutenberg eText 18314.jpg|mini|Richard 
*Richard Howe'* (8. mars 1726–5. august 1799) var ein britisk admiral. 

13 år gammal gjekk han inn i marinen og ungdomstida si gjorde han reiser og krigar i utlandet. I 1744 vart han løytnant, og i 1758 arva han lordskapet etter bror sin, og avanserte raskt til kommandør. Han vart medlem av parlamentet i 1757, lord av amiralitetet i 1765, avanserte frå 1770 gjennom alle amiralsgradane, og vart i 1783 den første lord av amiralitetet, 1788 earl og storamiral samt 1795 general for marinen. 

Blant dei mange krigsgjerningane Howe medverka i, finn ein raidet mot Cherbourg (1758), provianteringa av Gibraltar (1782) trass den overlegne spansk-franske flåten, som omleira festninga, og den store sigeren over 
den franske flåten i slaget ved Ouessant 1. juni 1794. Gjennom styret sitt over matrosane, som gav han kallenamnet «Svarte Dick», lukkast han i 1797 i å stoppe eit stort mytteri på flåten.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Richard Howe» frå Wikipedia på svensk, den 8. november 2009.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NLA

 |
Koordinatar: 65°6′49.579″N 12°2′10.352″E﻿

 Flyfoto av Kjella bak fjellet Heilhornet, framfor kan ein sjå Sørfjorden
Foto:
Erlend Bjørtvedt
 

**Kjelda** eller Kjella er ein fjord i Bindal kommune i Nordland. Fjorden strekkjer seg 11 km sørover til Kjella i botn av fjorden. Fjorden ligg på austsida av øya Austra. 

Fjorden har innløp mellom Oterneset i vest og Holm i aust. Fylkesveg 17 går ut heile austsida av fjorden og ved Holm går det ferje vidare nordover til Vennesund. Dette ferjesambandet går heilt ytst i Bindalsfjorden. Riksveg 802 går langs delar av dei indre områda i vest.

Heggbærneset stikk seg nordover i fjorden på austsida og aust for dette neset går Lysfjorden innover til Bursvikbotn. På andre sida av fjorden ligg grenda Nordhorsfjord og får her går sidefjorden Horsfjordbotnet sørvestover. Grenda Sørhorsfjord ligg på sørsida av innløpet og sør for denne grenda går sidefjorden Valen sørvestover til Bogen. I botn av Valen går Valastraumen sørover til Årsetfjorden. 

Inst i fjorden ligg grenda Kjella og Heilhornet hotell.
Distriktet Lezhë innafor regionen Lezhë i Albania
**Distriktet Lezhë** (albansk: *Rrethi i Lezhës*) var eit distrikt i Albania. Ved ei administrasjonsreform i år 2000 vart distrikta oppløyste som administrativ eining og erstatta av større regionar. I dag inngår området i regionen Lezhë. Hovudstaden i distriktet var Lezhë.

Etter kommunereforma i 2014 er dei tidlegare landkommunane og bykommunane i dag fordelte slik på dei nye kommunane:

| Bykommune | Landkommune | Noverande kommune |
| --- | --- | --- |
| Lezhë |  | Lezhë |
|  | Shëngjin | Lezhë |
|  | Zejmen | Lezhë |
|  | Shënkoll | Lezhë |
|  | Balldren | Lezhë |
|  | Kallmet | Lezhë |
|  | Blinisht | Lezhë |
|  | Dajç | Lezhë |
|  | Ungrej | Lezhë |
|  | Kolsh | Lezhë |
|

Referansar
----------

1. ↑  *A Brief History of the Administrative-territorial Organization in Albania*, arkivert frå originalen 9. juni 2017, henta 9. november 2020
2. ↑  Regionreforma i 2000
3. ↑  Kommunereforma i 2014

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* LCCN
* GeoNames

 |
Distriktet Landeck (brun farge) si plassering i Tirol
Fließ ligg nordaust i distriktet
Vintersportstaden Ischgl ligg sørvest i distriktet
**Distriktet Landeck** er eit forvaltningsdistrikt i forbundslandet Tirol i Austerrike, det vestlegaste i forbundslandet. Distriktet, som har namn etter administrasjonsbyen Landeck, har ei flatevidd på 1595 km² og i kring 44 000 ibuarar (2013). Distriktet Landeck grensar i vest og sør til kantonen Graubünden i Sveits, i sør dessutan til Sør-Tirol i Italia.

Kommunar
--------

Distriktet Landeck består av 30 kommunar:

|  |  |
| --- | --- |
| * Faggen
* Fendels
* Fiss i Tirol
* Fließ
* Flirsch
* Galtür
* Grins
* Ischgl
* Kappl
* Kaunerberg
* Kaunertal
* Kauns
* Ladis
* Landeck
* Nauders
 | * Pettneu am Arlberg
* Pfunds
* Pians
* Prutz
* Ried im Oberinntal
* St. Anton am Arlberg
* Schönwies
* See
* Serfaus
* Spiss
* Stanz bei Landeck
* Strengen i Tirol
* Tobadill
* Tösens
* Zams
 |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Bezirk Landeck» frå Wikipedia på tysk, den 15. april 2014.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND
* GeoNames

 |
**Jacob Bull** (3. juni 1784–2. september 1850) var ein norsk prest og stortingsmann frå Kristiania.

Bull var son til ein prokurator. Sjølv studerte han teologi og vart cand. theol. i 1805. I 1806 vart han lærar ved realskulen i Trondheim, flytta etter ei tid til København og ei tilsvarande undervisningsstilling. Han vart i 1810 utnemnd til sokneprest i Fredriksvern. Etter tjue år i det embetet, var han 1830-45 sokneprest i Skien.

Bull representerte Larvik grevskap på omframstortinget i 1814. Han var då medlem av deputasjonen som 10. oktober 1814 møtte Kristian Fredrik. Stortingsrepresentant på ny i 1833, då for Skien og Porsgrunn. Han var då medlem av kyrkjekomiteen og av komiteen om kjøpstadskatten.

Han døydde i Kristiania i 1850.

Kjelder
-------

* Tallak Lindstøl: *Stortinget og Statsraadet*, B. 1 D. 1 : Biografier A-K, digital utgåve side 148

Bakgrunnsstoff
--------------

* Biografisk informasjon om Jacob Bull NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
**Jacob Gerritsz. Cuyp** (1594–1652) var ein nederlandsk målar frå Dordrecht som var aktiv under den nederlandske gullalderen. Aelbert Cuyp var sonen hans.

### Liv og gjerning

*Gjetar med barn*, 1627
*Portrett av ei lita jente med dokke og ei korg*, 1625
Han var son til målaren Gerrit Gerritsz. Cuyp. I 1617 vart Jacob medlem av målarlauget i heimbyen, der han seinare også gjorde teneste som bokførar. Allereie då fekk han store oppdrag, mellom anna med å portrettere leiande bankierar i Holland. Deretter laga han talrike portrett av mektige personar i Dordrecht, konsekvent i ein klar, nesten nøktern stil. Særleg kjend vart han for sine intense og fint gjennomarbeidde barneportrett.

Frå kring 1627 vart målarstilen til Cuyp meir og meir påverka av stilen til målarane i Utrecht, målarar på si side var inspirert av bilete som italienaren Caravaggio hadde måla. Biografen Arnold Houbraken fortel i si skildring (*De Groote Schouburgh*) av nederlandske målarar at Cuyp heldt fram med sine målarstudiar hos Abraham Bloemaert, ein av dei mest kjende utøvarane av stilen som særprega Utrecht. Særleg tydeleg er påverknaden i Cuyps enkle, men dramatisk opplyste halvfigurar av læresveinane Peter og Paulus, såvel som av evangelisten Lukas.

Samla sett var Cuyp ein rett allsidig målar. Ved sidan av dei viktige portretta laga han bibelske og historiske framstillingar, og dessutan ulike stilleben og landskapsbilete, i hovudsak med motiv frå naturen kring Dordrecht. Cuyp var lærar til Benjamin Gerritsz. Cuyp og fleire andre målarar i Dordrecht, som til dømes Ferdinand Bol eller Paulus Lesire.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Jacob Gerritsz. Cuyp» frå Wikipedia på tysk, den 14. oktober 2013.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Jacob Gerritsz. Cuyp**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* BPN
* ULAN

 |
Koordinatar: 64°26′S 61°36′W﻿

**Eckener Point** er eit nes på nordaustsida av innløpet til Charlotte Bay og heilt vest på Pefaur (Ventimiglia) Peninsula på vestkysten av Graham Land. Det vart først grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Hugo Eckener, ein tysk luftskippioner som var leiaren for Aeroarctic, ein internasjonal organisasjon for utforsking av Arktis med luftskip, 1929–37. Han var pilot på *Graf Zeppelin* på meir enn 600 flyturar, inkludert ei stor arktisk flyreise i 1931.

Map
---

* Britisk Antarktis. Scale 1:200000 topographic map. DOS 610 Series, Sheet W 64 60. Directorate of Overseas Surveys, Tolworth, UK, 1978.

Kjelder
-------

1. ↑  «Eckener Point». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 15. november 2012.

* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

 Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «Eckener Point» (innhald frå Geographic Names Information System).


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |