recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Koordinatar: 58°37′55″ N 8°17′17″ E﻿

Sauer på beite i Myklandsskogen
Naturbilete frå Mykland
**Mykland** er ei bygd i Froland kommune i Agder.

Historie
--------

Bygda var eit eige herad fram til 1967. Mykland fekk si eiga kyrkje i 1682. Soknet blei opphavleg omtalt som «Vegusdal østen Sundet». Det betyr at vatnet Vogsdalsfjorden danna grensa mellom aust og vest. Dagens åttekanta kyrkje er bygd i 1832 og blei restaurert i 1882.

Mykland i dag
-------------

Mykland har i dag underkant av 400 innbyggjarar og har eiga kyrkje, skole med SFO, barnehage, tannklinikk, butikk og postfilial.

### Kultur

Bygda har eit aktivt bygdelag som blant anna arrangerer bygdekafe. Kvart år arrangerer bygdas ungdomslaget «Myklandsrevyen», som er eit populært innslag i bygda. Mykland har og eit aktivt skyttarlag, med eigen skytebane på Hauglandsheia. Idrettslaget i bygda arrangerer turar og skirenn for barna om vinteren. Etter skogbrannen har bygda reist seg gjennom prosjektet "Veien videre" og arrangerte dansegalla og festdag i bygda med politisk debatt og konsertar. Reportasjekonseptet "Folk" på NRK lagde i denne samanhengen ein reportasje om bygefolkets veg ut av flammene og mot ein dansegalla. 

Kunstnaren Nils Belland kjem i frå Mykland, han har blant anna fått måleri utstilt på Sørlandsutstillinga. Den kjente historikaren Knut Mykland (1920-2005) kom frå Mykland og har skrive eit trebindsverk om Myklands historie

Turisme
-------

Mykland kan tilby flott natur og mange fine fiskevatn og friluftsområde. Eit populært turistmål er kanopadling i Myklandsvatnet. For overnatting har
bygda tre campingplasser, dei er Ås camping på Hauglandsheia, Flateland camping og Nause gard villmarkscamping på Risdal. På Hynnekleiv ligg det ein leirskule med mange tilbod til uteaktivitetar. 

På Øvre Lauvrak ligg det eit stein og mosaikksenter. Her blir uslepen stein frå heile Noreg til mosaikkar, smykke og blomar. Mykland har òg eit eige skulemuseum som ligg i Mykland sentrum.

Mykland som slektsnamn
----------------------

Det er 360 personar som har Mykland som slektsnamn i Noreg per mai 2006.

### Kjende namneberarar

* Anstein Mykland - Skiskyttar frå Vennesla.
* Erik Mykland - Fotballspelar frå Risør.
* Maja Mykland - Biletkunstnar frå Kråkerøy.
* Per Mykland - Professor ved the University of Chicago.
* Vilde Mykland - Skodespelar frå Gjøvik.
* Aadne K. Mykland - Tidlegare ordførar i Froland kommune frå Mykland.

Bakgrunnsstoff
--------------

* mykland.org

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* SSR (namn)

 |
**Mykola Kornilovitsj Pymonenko** (9. mars 1862–26. mars 1912) var ein ukrainsk og russisk målar. Pymonenko var ein av dei fremste sjangermålarane i Ukraina og vart møtt med fagnad i det russiske imperiet. Han var medlem av St. Petersburgs kunstakademi frå 1904 og av kunstrørsla Peredvizjnikij.

Liv og gjerning
---------------

*Påskemorgonbøn i Kviterussland*
*Offer for fanatisme*, 1901
Mange av Pymonenkos måleri er allmenngjorde portrett over, og ei lekamleggjering av, ei folkeleg oppfatning om arbeidsmennesket. Tematisk vende han seg òg mot bøndene og deira arbeid, framstilte typiske scener frå kvardagslivet med landskap i bakgrunnen.

Pymonenko laga illustrasjonar til fleire av Taras Sjevtsjenko sine dikt. Hans totale produksjon var på over 700 sjangerbilete, landskapsmåleri og portrett. Pymonenko tok elles del i målinga av veggmåleria i Volodymyrskatedralen i Kiev.

Han var fødd i Kiev og døydde i same byen.

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Mykola Pymonenko» frå Wikipedia på engelsk, den 29. mars 2010.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Mykola Pymonenko**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* ULAN
* NLA
* NKC

 |
«**The Bonnie Ship the Diamond**» er ein skotsk folkesong. Han fortel soga om skipet «The Diamond» som segla til Vest-Grønland ved Davissundet for å fiske etter grønlandskval. Det er usikkert om skipet forliste i 1819 eller i 1830. I lag med kring femti britiske kvalbåtar nådde dei fangstområda tidleg i juni, ein månad før dei venta på grunn av gode vindtilhøve. Dei same vindane førte derimot til at det dreiv is inn i bukta dei ankra opp i, og det meste av flåten vart stengde inne, mellom anna «The Diamond», «The Resolution», «The Rattler of Leigh» og «Eliza Swan» som òg er nemnde i songen. 20 skip vart knuste av isen og mange kvalfangarar fraus i hel eller drukna. «Eliza Swan» var av skipa som kom seg laus og kom seg heim att. Nokre av desse skipa veit ein forliste i 1830, så soga kan vere ei blanding av eit forlis i 1819 og eit anna i 1830.

Utgjevingar
-----------

* A.L. Lloyd og Ewan MacColl, 1957
* Judy Collins, 1962
* Hootenanny Singers, 1964
* Scotia Folk, 1970
* Wolfstone, 1996
* Gaelic Storm, 1998
* Beoga, 2016
* The Longest Johns, 2020

Tekst
-----

The Diamond is a ship, my lads, for the Davis Strait she's bound,  

And the quay it is all garnished with bonny lasses 'round.  

Captain Thompson gives the order to sail the ocean wide,  

Where the sun it never sets, my lads, no darkness dims the sky.  

Refreng (etter kvart vers):

And it's cheer up my lads, let your hearts never fail,
For the bonny ship, the Diamond, goes a-fishing for the whale.
Along the quays of Peterhead, the lasses stand around,  

Their shawls all pulled about them and the salt tears running down.  

Now don't you weep, my bonny lass, though you be left behind,  

For the rose will bloom on Greenland's ice before we change our mind.

Here's health to the Resolution, likewise the Eliza Swan,  

Here's a health to the Battler of Montrose and the Diamond, ship of fame.  

We wear the trousers of the white, the jackets of the blue,  

When we return to Peterhead, we'll have sweethearts anoo

Oh, it'll be bright both day and night when the whaling lads come home,  

In a ship that's full of oil, my boys, and money to our name.  

We'll make the cradles all to rock and the blankets for to tear,  

And every lass in Peterhead sing, "Hushabye, my dear."

Kjelder
-------

1. ↑  *Diskusjon kring forliset*, arkivert frå originalen 30. september 2015, henta 25. juni 2010
2. ↑  *A. L. Lloyd And Ewan MacColl - Thar She Blows! Whaling Ballads And Songs* (på engelsk), henta 2. august 2022
3. ↑  *Judy Collins - Golden Apples Of The Sun* (på engelsk), henta 2. august 2022
4. ↑  *Hootenanny Singers - Darlin' / Bonnie Ship The Diamond* (på engelsk), henta 2. august 2022
5. ↑  *Scotia Folk - Scotia Folk* (på engelsk), henta 2. august 2022
6. ↑  *Wolfstone - The Half Tail* (på engelsk), henta 2. august 2022
7. ↑  *Gaelic Storm - Gaelic Storm* (på engelsk), henta 2. august 2022
8. ↑  *Beoga - Before We Change Our Mind* (på engelsk), henta 2. august 2022
9. ↑  *The Longest Johns - Cures What Ails Ya* (på engelsk), henta 2. august 2022
| **Fylkesveg 886**  |
| --- |
| **886** |
| Strekning |
| Storskog – Grense Jakobselv |
| Fylkesveg 886 |
| Informasjon |
| Lengd | 44,3 km |
| Kvalitet | Grusdekke |
| Tilstøytande vegar |
| Fylkesveg 886 |
| Restriksjonar |
| Vinterstenging | Jarfjordfjellet (november - mai) |

*Sjå òg fylkesveg 886 (fleirtyding)*.
**Fylkesveg 886** (**Fv886**) går mellom Storskog og Litlesanden ved Grense Jakobselv i Sør-Varanger kommune. Veglengda er 44,3 km.

Strekninga langs grensa mellom Bjørnstad og Jakobselv har fått halde grusdekket sidan han har verdi i forhold til Nasjonal verneplan for vegar og bruer. Dei andre er mellom anna fylkesveg 252 (Tyin–Eidsbugarden) og fylkesveg 258 (Gamle Strynefjellsvegen).

Før 1. januar 2010 var vegen riksveg. Etter at forvaltingsreforma trod i kraft har han status som fylkesveg.

Kommunar og knutepunkt
----------------------

###  **Finnmark**

Sør-Varanger kommune

* Fylkesveg 886 Storskog
* Grense Jakobselv
* Endepunkt Lillesanden

Bakgrunnsstoff
--------------

* Statens vegvesen – trafikkmeldingar Fv886
* Statens vegvesen – trafikkmeldingar
| Moulins |
| --- |
|  |
| 

|  |
| --- |
| Byvåpenet til Moulins |
| **Byvåpenet til Moulins** |

 |
| Styresmakter |
| Land Region  Departement | Frankrike  Auvergne-Rhône-Alpes Allier |
| Først nemnd i | 990 |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  8,61 km² |
| Innbyggjarar  - By (1999)   - folketettleik | 21 892   2 542/km² |
| Koordinatar | 46°35′55″N 03°19′60″E﻿Koordinatar: 46°35′55″N 03°19′60″E﻿{{#coordinates:}}: ugyldig lengdegrad |
| Høgd over havet | 220 m |
| Tidssone | CET (UTC+1) |
| Diverse anna |
| **Nettstad:** www.ville-moulins.fr |

**Moulins** er ein by og kommune sentralt i Frankrike, og *préfecture* (administrasjonsstad) i departementet Allier. Byen har litt over 20 000 innbyggjarar.

Historie
--------

Før den franske revolusjonen var Moulins hovudstad i den tidlegare provinsen Bourbonnais og sete for hertugane i Bourbon. Dei skriftlege kjeldene om byen går heilt tilbake til 990. I 1232 gav Archambaud VIII ein forhandlarrettsavtale til innbyggjarane i byen. Byen vart enno viktigare i 1327 då Karl IV gjorde Louis I de Clermont til hertug av Bourbon. Louis eller den seinare Peter II, Hertug av Bourbon og Auvergne flytta hovudstaden i provinsen frå Bourbon-l'Archambault til Moulins.

I februar 1566 gav byen namn til **edikitet i Moulins**, ein viktig kongeleg avgjersle som omhandla administrasjon av rettslege, føydale og kyrkjelege privilegium.

Transport
---------

Montbeugny flyplass er ein liten flyplass nær Moulins.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Lokal turisme
* Bilete av domkyrkja i Moulins Arkivert 2007-02-25 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NKC
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
Hallingen **Skorin** er ein lausslått frå Hallingdal i 2/4-takt. Slåtten er ein av dei få totaktsslåttane som er stadeigne i øvre Hallingdal, og er rekna som svært gamal. Namnet skriv seg frå spelemannen Knut Skøro frå Hol, som var kjelde til slåtten. Slåtten er rekna til vandreslåttane av di det er skrive ned to melodisk skyldte slåttar frå Vestlandet, ein frå Nordhordland og ein frå Nordfjord. Den største skilnaden på desse formene og hovudformene er felestillet. Skorin er for det meste spela på *Halv Kvint* eller *ljosblått* (G-D-A-D), medan vestlandsformene er på vanleg oppstilt bass. Dette kan tyde på at spelemennene vestpå har fanga opp tona, men ikkje felestillet. Denne slåtten er ein av dei få vandreslåttane som ikkje er spela på oppstilt bass.

I Telemark har slåtten ofte namnet *Asle-Knut*, etter spelemannen Knut Asleson Strand frå Ål. Dette skuldast truleg ei mistyding som oppstod då Olav Groven lærde slåtten av Sevat Sataøen. Dette er ein av dei få vandreslåttane som har kjerneområdet i Hallingdal.

### Variantgruppa

I Hardingfeleverket har variantgruppa nr 149, og tel sju variantar. Om ikkje noko anna er skrive, er felestillet Ljosblått (G-D-A-D).

• a: *Sjutten*, etter Gudmund Eide, Bruvik, Nordhordland [*daud lenkje*]. Nedskrift Arne Bjørndal 1916 (Bjørndal Nye slåttar nr 50). Eide lærte slåtten i 1859 av Hans Vikahagen frå Bruvik. Sjutten er eit namn på Fanden, svarar til banneordet Søtten. Oppstilt bass.

• b: *Asle-Knut*, etter Steingrim Haukjem, Veggli, Numedal [*daud lenkje*]. Nedskrift Truls Ørpen kring 1927 (Ø 148). Haukjem har fanga opp slåtten i møte med Olav Groven.

• c: *Skorin*, etter Ola A. Strand, Ål [*daud lenkje*]. Nedskrift Arne Bjørndal 1938 (B 1285). Ola Strand fekk slåtten frå Knut Skøro kring 1890. 

• d: *Skorin*, etter Odd Bakkerud, Rukkedalen [*daud lenkje*]. Nedskrift Truls Ørpen 1953 (Ø 352). Bakkerud fekk slåtten av Kristian Øvrevollseie, som hadde han etter Herleik Kvanneberg. Kvannebergen hadde slåtten frå Knut Skøro. 

• e: *Asle-Knut*, etter Olav Groven [*daud lenkje*]. Nedskrift Eivind Groven 1924 (G 409). 

• f: *Skorin*, etter Sevat Sataøen. Nedskrift Arne Bjørndal 1947 (B 2164) [*daud lenkje*]. Sataøen hadde truleg slåtten frå Ola A. Strand. 

• g: *Halling*, etter Bendik Brynestad, Nordfjord [*daud lenkje*]. Nedskrift 1953 etter opptak i NRK (G 984). Oppstilt bass.

Supplementsform:

* nr 185: Storeslåtten, etter Leif Rygg, Voss. Nedskrift Sven Nyhus 1978. Rygg lærte slåtten av Lars Skjervheim. Slåtten er på oppstilt bass, og er rekna som ei variant av Sjutten (149a).
**San Fernando del Valle de Catamarca** er hovudstad i provinsen Catamarca nordvest i Argentina. Byen vert i daglegtale berre kalla for *Catamarca*. Byen dekkjer eit område på 684 km2 og har ein busetnad på om lag 141 000 (2001). Med forstadane er der om lag 200 000 innbyggjarar, om lag 70 % av busetnaden i provinsen.

Geografi
--------

Byen ligg i dalen Valle de Catamarca, ved foten av det 3220 meter høge fjellet Ambato, 533 meter over havet. Regionen høyrer til Sierras Pampeanas og er mest tørt steppelandskap, men jordkvaliteten er god, noko som gjer at jordbruket er bra.

Historie
--------

Spanske busetjarar etablerte den første busetnaden i 1558, den gongen under namnet Londres. Byen låg då der dagens forstad San Isidro del Valle Viejo no ligg. 5. juli 1683 vart byen offisielt grunnlagt av Fernando de Mendoza y Mate de Luna, og skilde samstundes provinsen Catamarca frå provinsen Tucumán. 

I 1754 vart den første skulen oppretta i denne provinsen, Colegio de San Francisco. Etter ein sjølvstendedeklarasjon 9. juli 1816, vart den noverande provinsen omfamna av borgarkrig fram til dei fekk sjølvstyre 25. august 1821. Dette varde fram til 1853, når Argentina fekk si eiga grunnlov.

I 1882 hadde byen fått 8000 innbyggjarar, i 1888 vart det første jarnbanenettet oppretta, og litt etter vart ein provinsbank oppretta slik at ein sikra ein viss stabilitet i økonomien. 

I starten voks byen sakte, men ei statue av vår frue Maria, helgenen til dalen, gav status blant pilegrimar og byen vart til eit religiøst senter utover regionen. Likevel var regionen lenge fattig og teknisk tilbakeståande samanlikna med resten av landet, noko som den dominerande Saadi-klanen først og fremst har fått skulda for. Motorkøyrety vart ikkje teke nemneverdig i bruk før på 1990-talet.

Sjølv dei siste åra har regionen vore plaga av eit ustabilt politisk klima, og før guvernørvalet i 2003 brann Partido Justicialista-kandidaten Luis Barionuevo valurner for å tvinge fram eit skifte.

Næringsveg
----------

Jordbruk er den viktigaste aktiviteten for økonomien i San Fernando del Valle de Catamarca, men lite regn gjer at vatning er naudsynt. Bomull og fedrift er viktigast, medan frukt og druer vert dyrka rundt oasane nær byen. Anna lokal produksjon inkluderer først og fremst teppe og ponchoar, men denne får mindre og mindre å seie. I 1970-åra etablerte fleire industriar seg i byen, men klarte aldri å få same dynamikk i næringa som nabobyane La Rioja og San Juan.

Turisme har vorte viktig, både grunna ei idyllisk plassering, samt den koloniale stilen i og rundt byen.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
San Diego, fotomontasje
Til venstre kart som viser San Diego si plassering i Califorina, til høgre kart som viser San Diego si utbreiing i San Diego County
**San Diego** er, med sine 1 307 402 ibuarar, den åttande største byen i USA og den nest største i delstaten California. Byen ligg ved Stillehavskysten i det sørvestlege hjørnet av USA, heilt inntil den meksikanske grensa. San Diego er kjend for sitt milde klima og si tilknyting til den USA-amerikanske marinen. Mange av marinebåtane til USA har San Diego som sin base.

### Historie

Området rundt San Diego har vore busett i meir enn 10 000 år av kumeyaay-folket. Dei første europearane i området var portugisarar under leiing av Juan Rodríguez Cabrillo. I 1542 gjorde han krav på området for Portugal og gav det namnet «San Miguel». Seksti år seinare, i 1602, sigla Sebastián Vizcaíno med sitt flaggskip «San Diego» langsmed kysten av California for å kartlegge området. Han gav området som no er Mission Bay namn etter den katolske Sankt Didacus av Alcalá, betre kjend frå spansk som San Diego de Alacá.

Mexico frigjorde seg frå Spania i 1821, og San Diego vart del av den tidlegare meksikanske staten 'Alta California'. Etter den den meksikansk-amerikanske krigen 1846–48 vart området ein del av USA.

San Diego er i stor grad prega av meksikansk kultur.

### Geografi

Langs kysten nord for midtbyen i San Diego ligg stader/bydelar som Ocean Beach, Misson Beach, Pacific Beach og La Jolla. Dette var populære ferieområde og er i dag av dei meir luksuriøse bydelane i San Diego. 'University of California, San Diego' (UCSD) ligg i La Jolla.

### Klima

San Diego har ei mildt klima, med ein turr og mild vinter. I gjennomsnitt har byen 201 dagar i året med temperatur over 21 °C, årsnedbøren ligg på omkring 230–330 mm.

### Turisme

San Diego er kjend for sin store dyrepark, 'San Diego Zoo', og sitt akvarium, 'Sea World'. Hangarskipet USS «Midway» er omgjort til museum og ligg i hamn i San Diego.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «San Diego» frå Wikipedia på bokmål, den 2. august 2012.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NKC
* BNE

 |
*For andre tydingar av oppslagsordet, sjå Jinzhou i Hebei.* 

| Jinzhou |
| --- |
| Horisonten til JinzhouHorisonten til Jinzhou |
| Styresmakter |
| Land  Provins | Folkerepublikken Kina  Liaoning |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  10,111 km² |
| Innbyggjarar  - By (2004) | 3,070,000 |
| Koordinatar | 41°07′″N 121°08′″E﻿Koordinatar: 41°07′″N 121°08′″E﻿ |
| Høgd over havet | 1090 m |
| Tidssone | UTC + 8 (UTC+8) |
| Diverse anna |
| Postnummer | 121000 |
| Telefon-retningsnummer | 416 |
| **Heimeside:** |
| Plassering |
| Plassering av  JinzhouPlassering av Jinzhou |

**Jinzhou** (kinesisk skrift 錦州, pinyin *Jǐnzhōu*) er eit kinesisk byprefektur i provinsen Liaoning i Nord-Kina. Byprefekturet har eit areal på 10 111 km² og hadde i kring 3,1 millionar ibuarar i 2010. Jinzhou, som ligg ved Bohaibukta av Gulehavet, er ein viktig hamneby som ligg strategisk til i den vestlege delen av provinsen.

Byprefekturet Jinzhou omfattar tre distrikt (区 *qū*), to byfylke (市 *shì*), to fylke (县 *xiàn*) og
ei særleg utviklingssone.

Næring
------

Jinzhou har ein variert industri, som omfattar tradisjonelle industriar som metallurgi, petrokjemi, tekstilproduksjon, farmasi og byggvarer.

Samferdsle
----------

Jinzhou er stoppestad på den viktige jarnbanelinja Jinghabana, som strekker seg frå Beijing til Harbin og mellom andre innom Tianjin, Tangshan, Shenyang og Changchun. 

Riksveg 102 i Kina passerer gjennom området. Han tek til i Beijing og fører gjennom provinsane Hebei, Liaoning, Jilin og Heilongjiang. På strekninga til Harbin er vegen innom byane Qinhuangdao, Shenyang og Changchun.

### Historie

Tidlegare var Jinzhou ein strategisk viktig militærby i Liaoxipassasjen. Hausten 1931 innleia Japan eit luftangrep mot byen der det frå fly vart slept bomber, noko som var så å seie nytt i krigshistoria. I januar 1932 erobra den japanske hæren byen, som hadde om lag 100 000 ibuarar, og gjennomførte omfattande herjingar, drap og plyndring.

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Jinzhou» frå Wikipedia på engelsk, den 22. april 2013.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
Simon Vouet: St. Cecilia - Vernehelgen for musikk, c. 1628
**Vernehelgen** eller **verjehelgen** (bokmål *skytshelgen*) er ein helgen som på ein særskild måte skal verne om ein by, eit landområde, ei yrkesgruppe, ei folkegruppe, om andre område eller mot visse vanskar. Vernehelgenar har spesielt ein posisjon innanfor katolsk kristendom.

Vernehelgenar tilknytt Noreg er mellom anna Heilag-Olav, som er vernehelgen for heile landet og for Trondheim, St. Hallvard vernehelgen for Oslo og St. Svithun for Stavanger. Heilage Henrik er vernehelgen for Finland, heilage Birgitta vernehelgen for Sverige og heilage Knut for Danmark. Heilage Ansgar er vernehelgen for Skandinavia. 

Ei opplisting av vernehelgenar vil elles måtte ha hundrevis av namn. Til dømes er heilage Arnold av Arnoldsweiler vernehelgen for organistar og musikarar, heilage Adam av Fermo er vernehelgen for epileptikarar. Frans av Assisi er vernehelgen for ei rekkje område: Italia, Assisi, bispedømmet Basel, for fransiskanarane, dei fattige, sosialarbeid, miljøvern og økologar, kjøpmenn, skreddarar, vevearar, tøyhandlarar, linhandlarar, tapethandlarar, skipbrotne og straffangar; for lamme og blinde; mot hovudsmertar og pest; for dyrevernorganisasjonar og dyr. Heilage Martin av Vertou er vernehelgen for dei ulykkeleg gifte. 

Saksgangen for utnemning av ein offisiell vernehelgen er langvarig. Forslag frå truande treng støtte frå biskopar, og sidan hentar ein inn synspunkt frå Vatikanet, blant andre Helligkåringskongregasjonen. Til slutt er det Gudstenestekongregasjonen som gir si innstilling til paven. På medieområdet finst det foreløpig vernehelgenar for radioen (erkeengelen Gabriel), for fjernsynet (heilage Klara av Assisi) og for pressen (heilage Frans av Sales). Internettbrukarar må enno greie seg utan vernehelgen.

Kjelder
-------


* Katolsk.no
* Katolsk.no om saksgangen for vernehelgenar
* «Skytshelgen» (14. februar 2009). I *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 4. juni 2015.
**Vermiculitt** er ei gruppe leirmineral med generell formel (Mg,Fe,Al)3(Si,Al)4O10(OH)2·4H2O. Dei blir danna ved forvitring av glimmerar, som gjev av kalium og opptek vatn. Særleg biotitt vert lett omdanna, først til hydrobiotitt og deretter til vermiculitt. 

Ved oppvarming av vermiculitt ekspanderer mineralet (eksfoliasjon) under avgjeving av vatn, flaka krummar seg som ormar (derav namnet) og svulmar opp til ein særs lett og porøs masse. Det vert nytta i store mengder som isolasjonsmateriale, tilsetning til lettbetong og liknande. 

Store førekomstar finst blant anna i Montana i USA, og Transvaal i Sør-Afrika. I Noreg er det kjent frå granittpegmatitt i Iveland og som ein ikkje liten bestanddel av leirene i Noreg.

Vermiculitt vart først skildra i 1824 etter ein førekomst i Millbury i Massachusetts i USA. Namnet kjem frå latinsk *vermiculare,* *å avle ormar* etter måten mineralet avskalar på når det vert oppvarma.

Kjelder
-------

* Vermiculitt. (15. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå .
Verma i Romsdalen
**Verma** er ei bygd i Romsdalen, i Rauma kommune i Møre og Romsdal. Hovudnæringa er gardsbruk og trevare. 

Verma ligg lengst sør i Romsdalen der dalen stig opp til Bjorli i Oppland. Dalen er smal og har bratte lier opp til fjellet. Namnet *Verma* har tydinga *varm*.

Klimaet om sommaren er tørt og varmt, derfor er dalen prega av ein meir aust-norsk naturtype. Her finn ein artsrike blomsterenger og tørre skogar. Opp mot fjellet ligg nedlagde seterbruk. 

Vermedalen er ein sidedal og går mot nordvest og er ein typisk U-dal. Elva Verma har ei lengd på 12 km og renn ut i elva Rauma. Vassdraget utnyttast til kraftproduksjon og kraftstasjonen Verma kraftverk ligg på Verma.

Jernbanebrua Kylling bru kryssar dalbotnen før Raumabanen held fram inn i vendetunnelane Kylling tunnel og Stavem tunnel. 

Øverdalen kyrkje er kyrkje for bygdene lengst sør i Romsdalen.

Verma har ca 100 innbyggarar.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* SSR (namn)

 |
**Web Cartoonist's Choice Awards** (**WCCA**) er ei årleg prisutdeling der nettbaserte teikneserieskaparar nominerer og vel ut framståande teikneseriar som er tilgjengeleg på nettet. Kåringane har vore haldne sidan 2001. Dei har blitt nemnt i *New York Times*.

WCCA er ei form for verdsetting imellom kollegaer, med stemmerett gjeve berre til forfattarar og teiknarar som arbeider på teikneseriar dedikert til nettet. Prisvinnarar får eit eige webbanner for sida si, og ifrå 2007 vart eit presentasjon på MegaCon etablert som innslag. I 2003, 2005 and 2006 vart prisane presentert i ein seremoni på nettet vist i stripeform og som involverte nokre av teiknarane.

WCCA blei starta av Scott Maddix og Mark Mekkes i 2000, med dei første kåringane gjort i 2001. Mekkes sa motivasjonen hans var å *«skape ein prosess med kåringar som ville gjere mest for å hjelpe samfunnet for netteikneseriar og inspirere teiknarar til å prestere»* Mekkes sette opp ein komite for å køyre priskåringa, først kjend som **Cartoonists' Choice Awards**, med seg sjølv som komiteleiar, eit verv han endå innehar. *Silver Bullets* har skildra komiteen som ein uavhengig organisasjon dedisert til å fremme og å anerkjenne teikneseriar på nett og teiknarane. I motsett lei har komitemedlem Lewis Powell kritisert prisane for å vere svært feilstyrte, dårleg organiserte og ikkje når måla sine.

Der er fleire kategoriar, eit faktum *New York Times* kritiserte i 2005, då 26 kategoriar skulle vere for mykje. Ingen teikneserie har klart å bli nominert kvart år sidan kåringa vart etablert. 

Stripa som har fått flest prisar er den no nedlagde *Mac Hall* med 9 utmerkingar, følgd av *Chopping Block* og *The Perry Bible Fellowship* som har fått 8 kvar. *Penny Arcade* og *Count Your Sheep* har kvar vunne 7 prisar.

Fotnotar
--------

1. 1 2 3  NYT05
2. 1 2  *And the WCCA Goes To... An Interview with WCCA Chairman Mark Mekkes*, arkivert frå originalen 27. september 2007, henta 14. mars 2008
3. ↑  The 2007 winners of the Web Cartoonists' Choice Awards will be announced for the first time in a LIVE ceremony to feature presentations by some of the most prominent personalities of the internet.
4. ↑  Scott Christian Sava’s The Dreamland Chronicles Nominated For Awards
5. ↑  *Executive Committee of the Web Comic Web Cartoonist's Choice Awards*, arkivert frå originalen 24. februar 2007, henta 14. mars 2008
6. ↑  *WCCAs*, arkivert frå originalen 28. september 2007, henta 14. mars 2008

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell side
* Seremonien i 2007 Arkivert 2007-08-15 ved Wayback Machine.
* G4's Podcast av G4 Attack of the Show! som annonserte vinnarane i 2005 Arkivert 2016-04-04 ved Wayback Machine.
|  |
| --- |
| ***Sing***  Singel av The Carpenters |
|  |
| B-side | «Druscilla Penny» |
| **Utgjeve** | 13. januar 1973 |
| **Innspelt** | 1972 |
| **Sjanger** | Pop |
| **Lengd** | 3:18 |
| **Selskap** | A&M 1413 |
| Låtskrivar(ar) | Joe Raposo |
| **Produsent** | Jack Daugherty |
|
| The Carpenters-kronologi |
| «Goodbye to Love»(1972) | *Sing* | «Yesterday Once More»(1973)
 
 |

«**Sing**» er ein popsong skriven for *Sesame Street* og som vart populær då han vart framført av The Carpenters, som nådde tredjeplassen på *Billboard* Hot 100-lista med songen i 1973. Han vart ein av dei mest framførte songane på *Sesame Street*, sungen på engelsk, spansk og teiknespråk.

«Sing» vart skriven av Joe Raposo, ein av dei faste låtskrivarane for *Sesame Street*.

The Carpenters-versjonen
------------------------

Sjølv om Barbra Streisand hadde hatt ein hit på Easy Listening-lista i 1972 med «Sing», høyrde Karen og Richard Carpenter først songen som gjester på ABC-programmet *Robert Young with the Young* i 1973. The Carpenters likte songen og meinte det kunne bli ein hit. Songen var den første singelen frå albumet *Now & Then*, gjeve ut i 1973. «Sing» nådde tredjeplassen på *Billboard* Hot 100 og toppen av easy listening-lista, og den sjuande gullplata deira.

Medverkande
-----------

* Karen Carpenter – Solo- og korvokal, trommer
* Richard Carpenter – korvokal, klaverinstrument
* Joe Osborn – bassgitar
* Tom Scott – blokkfløyte
* The Jimmy Joyce Children's Choir – korvokal

Andre versjonar
---------------

Andre artistar som har spelt songen er Barbra Streisand, Julie Andrews og Perry Como, Shirley Bassey, Donnie Harper and the Voices of Tomorrow, Christopher Knight, Sammy Davis jr. Lea Salonga, Julie Andrews og Carol Burnett, Nakatomi, The Dixie Chicks, Ivy, Benny Green og Russell Malone, Kristin Chenoweth, Autumn Teen Sound, Pink Martini, MoccA og Rie fu.

Lister
------

Carpenters-versjonen

| Liste | Plassering |
| --- | --- |
| U.S. *Billboard* Hot 100 | 3 |
| U.S. *Billboard* Easy Listening | 1 |
| *Record World* | 4 |
| Canadian Singles Chart | 4 |
| Oricon internasjonale singelliste | 1 |
| Oricon (Japansk) singelliste | 18 |

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Sing (Joe Raposo song)» frå Wikipedia på engelsk, den 5. februar 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. 1 2  Review of «Sing" on allmusic
2. ↑  Whitburn, Joel (2002). *Top Adult Contemporary: 1961-2001*. Record Research. s. 47.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Heile songteksten på MetroLyrics
**«Sing, Sing, Sing (With a Swing)»** er ein song frå 1936 skriven av Louis Prima, som først spelte han inn med New Orleans Gang og gav han ut i mars 1936 som Brunswick 7628, med «It's Been So Long» som B-side. Han er sterkt identifisert med storband og swingtida. Sjølv om han har tekst, som Prima skreiv, vart han framført som ein instrumental av Fletcher Henderson og mest kjend av Benny Goodman.

Benny Goodman-innspelinga
-------------------------

Den 6. juli 1937 vart «Sing, Sing, Sing» spelt inn i Hollywood med Benny Goodman på klarinett; Harry James, Ziggy Elman og Chris Griffin på trompetar; Red Ballard og Murray McEachern på trombonar; Hymie Schertzer og George Koenig på altsaksofonar; Art Rollini og Vido Musso på tenorsaksofon; Jess Stacy på piano; Allan Reuss på gitar; Harry Goodman på bass og Gene Krupa på trommer. Songen vart arrangert av Jimmy Mundy. I motsetnad til dei fleste storbandarrangementa på den tida, som var avgrensa til tre minuttar slik at songen kunne spelast inn på ei standard 10-tommars 78-rpm-plate var versjonen til Goodman eit lengre verk. Innspelinga frå 1937 varer minst 8 min 43 sek, og tok opp begge sider på ein 12-tommar 78-plate. Dei lengste konsertopptaka av songen (med soloar) var 12 og eit halvt minutt lange. Mundy sitt arrangement nytta ein del av «Christopher Columbus», eit stykke skriven av Chu Berry for bandet til Fletcher Henderson, i tillegg til Prima sitt verk. 

I boka deira frå 1966, *Hear Me Talkin’ To Ya: The Story Of Jazz As Told By The Men Who Made It,* siterte Nat Shapiro og Nat Hentoff Goodman som skal ha sagt «'Sing, Sing, Sing' (som me starta å spele i Palomar den andre gongen me var der i 1936) var ein stor sak, og ingen konsertkveld var komplett utan han.» Jazzkonserten til Goodmann i 1938 i Carnegie Hall var forskjellig frå den kommersielle utgjevinga og seinare innspelingar med Goodmann-bandet. Musikarane i bandet til Goodman var dei same som i 1937, utanom Vernon Brown som var erstatta av Murray McEachern på trombone og Babe Russin som erstatta Vido Musso på tenorsaksofon.

Soloen til Goodman er meir sjølvgranskande i Carnegie-versjonen, med større variasjon i dynamikk og farge og Krupa speler eit pulserande tom-tom-akkompagnement der det tredje slaget er aksentuert bak Goodman for den første halvdelen av soloen, medan Jess Stacy set inn mollakkordar her og der.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Sing, Sing, Sing (With a Swing)» frå Wikipedia på engelsk, den 1. november 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Shapiro, Nat, and Hentoff, Nat. *Hear Me Talkin' to Ya: The Story of Jazz As Told by the Men Who Made It.* New York, NY: Dover Publications, 1966. (Access Page 320 from Google Books.)
2. ↑  Whitney Balliett, «Back from Valhalla», *American Musikars II*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Heile songteksten på MetroLyrics
Koordinatar: 62°38′25″S 60°21′42″W﻿

**Sinemorets Hill** (Halm Sinemorets) er den nest mest markante åsen (etter Hesperides Hill) i ei åsrekkje oppom Bulgarian Beach aust på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.

Topografisk kart over Livingston Island, Greenwich, Robert, Snow og Smith Islands.
Sinemorets Hill er 380 m lang frå aust til vest og 230 m brei, med to toppar. Den sørvestlege er 64 moh og den nordaustlege 62 moh, med eit lite tjern mellom dei. Han er snøfri om sommaren og ligg oppom den bulgarsk basen i sørvest. Restar av ein gammal leir på austsida var framleis synleg i 1996.

Sinemorets er namnet på ein landsby og eit nes ved kysten av Svartehavet. Åsen vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1994 etter ønske frå den andre bulgarske antarktisekpsedisjonen (1993/94).

Åsen ligg 820 m aust-nordaust for Hespérides Point, 220 moh innover frå Greenpeace Rock, 1,2 km nordvest for Krum Rock og 970 m nord-nordaust for Atlantic Club Ridge. Det vart kartlagd i detalj av spanske Servicio Geográfico del Ejército i 1991.

Kjelder
-------


* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
Kart over Europa laga av Pomponius Mela i det fyrste hundreåret.
< **Det fyrste hundreåret** > varte frå og med år 1 til og med år 100 etter den gregorianske kalenderen.

Romarriket i det fyrste hundreåret.
Hundreåret høyrer i europeisk historie med til antikken. Romarriket fortsette ekspansjonen og fekk under denne perioden sterkare og sterkare innflyting i Europa, Nord-Afrika og den nære austen, og i år 41 la det under seg England og Wales. Reformene som Augustus sette i gang stabiliserte Romarriket etter borgarkrigane som hadde rast i det førre hundreåret. 

I Kina fortsette Han-dynastiet å dominere, berre avbrote av 14 år med Xin-dynastiet under Wang Mang. Hanstyret fekk makta att i år 23. Stigbøyelen blei truleg funnen opp her i dette hundreåret.

Egyptisk statue av Isis-Afrodite frå det fyrste hundreåret. Polyteistisk religion var vanleg i Romarriket, men den monoteistiske kristendommen byrja å spreia seg.

Religion
--------

Under styret til Tiberius vart Jesus, som dei kristne held for å vere Guds son, krossfesta i Judea. Dei fylgjande tiåra vart bodskapen hans boren vidt omkring av tilhengjarane hans. Den romerske staten starta forfylgjinga av dei kristne, noko som skulle fortsetje i fleire hundreår.

Hendingar
---------

* 1: Løva vart utrydda i Vest-Europa.
* c.6: Folketeljinga til Quirinius.
* 8–23: Wang Mang hadde makta i Kina.
* 14: Den fyrste romerske keisaren, Augustus Caesar, døydde. Nevøen Tiberius tok over makta.
* 28–75: Keisar Ming frå Handynastiet hadde makta i Kina. Buddhismen nådde Kina.
* 27–36: Jesus vart krossfesta.
* Buddhistmunkar i Sri Lanka skreiv, som dei fyrste, ned læra til Buddha.
* Kaundinya, ein indisk brahmin, gifta seg med Soma og grunnla det kambodsjanske kongeriket Funan.
* Gotarane slo seg ned i Polen og forma Wielbarkkulturen.
* August 79: Pompeii og Herculaneum vart øydelagde i vulkanutbrotet til Vesuv.
* Romarriket fekk si største utstrekking, under Trajan.

Viktige personar
----------------

Bronsestatue av Augustus.
Byste av Caligula
* Apollonius frå Tyana
* Akiba
* Arminius
* Boadicea
* Augustus
* Caligula
* Claudius
* Domitian
* Du Shi
* Elisha ben Abuyah
* Galba
* Germanicus
* Jesus
* Døyparen Johannes
* Josephus
* Liu Xin
* Livy
* Nero
* Nerva
* Otho
* Philo
* Plinius den eldre
* Pontius Pilatus
* Seneca
* Strabo
* Tacitus
* Tiberius
* Titus
* Trajan
* Vespasian
* Vitellius
* Wang Chong
* Wang Mang

***<*   1. hundreåret  *>***<< 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 | 91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 100 >>
**302** (romartal CCCII) var eit normalår som byrja på ein torsdag i den julianske kalenderen. I samtida i Romarriket var det kjent som året då Constantius og Valerius var konsular, eller sjeldnare som år 1055 ab urbe condita.

Hendingar
---------

* Keisar Diokletian byrja forfølga manikearar og kristne.
* Hormazd II etterfølgde faren Narseh som sjah av Persia.

Fødde
-----

* Sun Sheng (eller Anguo), kinesisk historikar

Døde
----

* Cao Huan, kinesisk keisar av Cao Wei
* Narseh (eller Narses), herskar av det persiske Sassanideriket
* Sima Jiong (eller Jingzhi), kinesisk prins og regent

**<<   300-talet   >>**
<< 300 | 301 | 302 | 303 | 304 | 305 | 306 | 307 | 308 | 309 | 310 | 311 | 312 | 313 | 314 | 315 | 316 | 317 | 318 | 319 | 320 | 321 | 322 | 323 | 324 | 325 | 326 | 327 | 328 | 329 | 330 | 331 | 332 | 333 | 334 | 335 | 336 | 337 | 338 | 339 | 340 | 341 | 342 | 343 | 344 | 345 | 346 | 347 | 348 | 349 | 350 | 351 | 352 | 353 | 354 | 355 | 356 | 357 | 358 | 359 | 360 | 361 | 362 | 363 | 364 | 365 | 366 | 367 | 368 | 369 | 370 | 371 | 372 | 373 | 374 | 375 | 376 | 377 | 378 | 379 | 380 | 381 | 382 | 383 | 384 | 385 | 386 | 387 | 388 | 389 | 390 | 391 | 392 | 393 | 394 | 395 | 396 | 397 | 398 | 399 >>
|  |
| --- |
| **Skorpionfluger** |
|  |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Dyr Animalia |
| **Infrarike:** | Protostomia |
| **Rekkje:** | Leddyr Arthropoda |
| **Underrekkje:** | Seksfotingar Hexapoda |
| **Klasse:** | Insekt Insecta |
| **Underklasse:** | Flygande insekt Pterygota |
| **Infraklasse:** | Neoptera |
| **Orden:** | **Skorpionfluger** MecopteraHyatt & Arms, 1891 |

**Skorpionfluger** (*Mecoptera*) er ei gruppe insekt med rundt 550 beskrivne artar på verdsbasis. Gruppa er tenkt som viktig i insekta si evolusjonshistorie; mellom anna tenkjer ein seg at tovenger, sommarfuglar og vårfluger stammar frå forfedrar innanfor eller i nær slekt med gruppa. Fem av artane er funne i Noreg.

Kjenneteikn
-----------

Vanleg skorpionfluge *Panorpa communis*
Det fremste kjenneteiknet til skorpionflugene er munndelane, som er omdanna til ein uledda snabel som peikar ned frå hovudet. Dei har òg eit sett reduserte bitande munndelar. Antennene er særs lange, ofte rundt halve kroppslengda, og består av mange ledd.

Desse insekta har to par med venger som vert heldt horisontalt frå sidene av kroppen i kvilestilling. Dei er smale og membranøse (gjennomsiktige), og ser ganske like ut. Dei to siste brystsegmenta og det første bakkroppssegmentet er samanvaksne. Beina er lange. Ein skil kjønna frå kvarandre på at hoene har to parvise haletrådar og hannane har komplekse og tydelege kjønnsdelar som sit lengst bak på bakkroppen og kan likna ein skorpionhale.

Larvane til somme skorpionfluger skil seg ut frå andre holometabole insektlarvar gjennom å ha fasettaugo.

Levesett
--------

Skorpionflugene finst helst på fuktige stadar, særleg i skogar. Dei flyg om natta, og er vanlegast i Holarktis, det vil seie Nord-Amerika og Eurasia. Nokre av artane lever av nektar, medan andre er rovdyr eller åtseletarar.

Kjelder
-------


* Brusca & Brusca: *Invertebrates* Sinauer Associates 2002
* Norsk Entomologisk Forening


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* LCCN
* NKC
* Dyntaxa
* ITIS
* FaunEur
* EOL
* NDL

 |
Motutapu island markert med raudt).
Øya **Motutapu Island** (eller berre *Motutapu*) ligg i Haurakigolfen noraust for Auckland på New Zealand. Ho er ein del av det verna området Hauraki Gulf Maritime Park. 

Det fulle namnet til øya — som sjeldan vert nytta — er*Te Motutapu a Taikehu*, «Den heilage øya til Taikehu». Taikehu skal ha vore ein tohunga (stammeprest) i Tainuiiwien. *Motutapu*, som tyder «heilag» eller «heilagdom», er ei nemning som vert nytta om fleire ulike øyer i polynesiske kulturar.

Geografi
--------

Øya er no bunden saman med den mykje yngre vulkankjegla til øya Rangitoto Island med ei kunstig landbru. Før utbrotet til vulkanen, hadde øya vore busett av māoriar i meir enn 100 år. Utbrotet, som fann stad for om lag 700 år sidan, øydela busetnadane deira, men der er indisie på at somme av innbyggjarane kan ha kome unna utbrotet, truleg i waka (kanoar). Av dei mange arkeologiske utgravingane som er gjorde, viser ein fotspor frå menneske i forsteina oske. Dei har vore verna frå erosjon av eit oskelag frå det neste utbrotet.

Vulkanoska vart til eit nytt lag med grøderik jord, og busetnadane vart snart bygde opp att. Mange av dei arkeologiske funna tyder på at sjøfuglar og skaldyr var ein viktigare del av kosthaldet enn det som vart dyrka på land. Der er leivningar av fleire pa på øya.

Under den andre verdskrigen var øya ein viktig del av kystforsvaret. Militære tunellar og bunkerar er enno å sjå på øya. Landbrua, som er ganske brei, vart bygd på denne tid for å letta sambandet mellom Motutapu og Rangitoto.

I dag manglar øya skog, slik det finst på naboøya Rangitoto Island, og det meste av jorda er grasmarker og marskland. Det er få store tre på øya.

Referansar
----------

1. ↑  *Vaka Moana - Voyages of the Ancestors* - Howe, K.R. (Editor), side 33

Bakgrunnsstoff
--------------

* New Zealand Geographic artikkel om Rangitoto
* Motutapu Restoration Trust
* Motutapu Outdoor Education Camp Trust — ein friluftsleir
* Frå Miljødepartementet - Motutapu Island Recreation Reserve

Koordinatar: 36°45′S 174°55′E﻿

* *Denne artikkelen bygger på «Motutapu Island» frå Wikipedia på engelsk, den 13. juni 2008.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GeoNames

 |
**Paragraf** (frå gresk *paragraphos*, skrive ved sidan av, lagt til) er ein avgrensa del av eit regelverk.
Kvar paragraf ermerkamed teiknet § og eit tal. Paragrafteiknet § er eigentleg danna av to samanskrivne s-ar, og står for latin *signum sectionis*, 'avsnittsteikn'. 

Omgrepet blir brukt når ein lagar lover, føresegner, vedtekter, traktatar og likande. Kvar paragraf tar for seg ein avgrensa del av dei mange reglane som eit større regelverk består av. Kvar paragraf kan bestå av fleire avsnitt, i norsk lovspråk kalla ledd, som igjen kan bestå av mange setningar, i norsk lovspråk kalla punktum. Kvar paragraf kan også innehalde nummererte underpunkt og/eller bokstavar. 

I eit større regelverk vil vanlegvis fleire paragrafer vere samla i eit kapittel, der paragrafane handlar om liknande problemstillingar. 

Systemet med å dela opp lovtekster i paragrafar blei innført av glossatorane som studerte romarretten på 1100- og 1200-talet.
Alle norske lover frå og med Grunnlova av 17. mai 1814 er inndelt i paragrafar.

Kjelder
-------

1. ↑  Gisle, Jon (5. desember 2018). «paragraf». *Store norske leksikon* (på norsk).
Viss summen av dei indre vinklane α og β er mindre enn 180°, vil dei to uendeleg lange rette linjene skjere kvarandre på den sida.
**Parallellaksiomet** (òg kalla **parallellpostulatet** eller **Euklids femte postulat**) er det femte aksiomet i euklidsk geometri, oppkalla etter den greske matematikaren Euklid. Aksiomet er meir kontroversielt enn andre aksiom sidan det ikkje er like enkelt å formulere og innbyrdes ikkje av alle rekna for å vere så sjølvklårt som ein ofte vil at eit aksiom skal vere. Euklid prøvde sjølv utan hell å bevise parallellaksiomet ut frå dei øvrige fire. Aksiomet seier at dersom to rette linjer vert skoren av ei tredje, vil dei to skjere kvarandre på den sida av den tredje kor summen av dei indre vinklane er mindre enn 180° (to rette vinklar).

Avhengig av om ein forkastar parallellaksiomet eller ikkje, og i så fall om ein erstattar det med noko anna, får ein vidare det som blir kalla ulike geometriar. Dei ulike geometriane er altså ulike teoriar, og ei bestemd setning kan vere sann i ein teori og falsk i ein annan.

Det finst ulike formuleringar av parallellaksiomet, men *Playfairs aksiom* som vart formulert av J. Playfair, er ein ekvivalent versjon som seier at det gjennom kvart og eit gjeve punkt berre kan trekkjast éi linje parallell med ei gjeven linje. Denne formuleringa er nok den vanlegaste.

Playfairs formulering vart rekna som sjølvinnlysande opp til 1800-talet, då dei ikkje-euklidske geometriane vart utvikla. Her vart alle dei øvrige aksioma frå euklidsk geometri bevarte, medan parallellaksiomet vart forkasta. Om ein tek til seg og lever etter denne idéen får ein euklidsk geometri, om ein forkastar han får ein ikkje-euklidsk geometri.

Nokre av dei setningane som er ekvivalente med parallellaksiomet synst ved første augekast ikkje å vere relatert til parallelitet. Nokre lyder så sjølvinnlysande at dei umedviten vart akseptert som gyldige av folk som hevda at dei hadde bevist parallellaksiomet ut frå Euklids øvrige aksiom.

Nokre av desse setningane lyder slik:

1. Summen av vinklane i ein trekant er 180°.
2. Det finst ein trekant dersom vinklane til saman er 180°.
3. Summen til vinklane er den same i kvar og ein trekant.
4. Det finst ei rekkje trekantar som er like, men ikkje kongruente.
5. Kvar og ein trekant kan omskrivast av ein sirkel.
6. Viss tre vinklar i ein firkant er rette vinklar, så er den fjerde vinkelen òg rett.
7. Det finst ein firkant med fire rette vinklar.
8. Det finst to rette linjer som har ein fast konstant avstand frå kvarandre.
9. To linjer som er parallelle med den same tredje linja, er òg parallelle med kvarandre.
10. Gjeven to parallelle linjer, så vil kvar og ei linje som skjer ei av dei òg skjere den andre.
11. I ein rettvinkla trekant er kvadratet på hypotenusen lik summen av kvadrata på dei to andre sidene (Pythagoras' læresetning).
12. Det finst inga øvre grense for arealet til ein trekant.
13. Toppvinklane til Saccheri-firkanten er 90°.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Parallellaksiomet» frå Wikipedia på bokmål, den 18. september 2011.*
«**I Can Hear Music**» er ein popsong skriven av Jeff Barry, Ellie Greenwich og Phil Spector og opphavleg spelt inn av the Ronettes i 1966. Han vart seinare spelt inn av the Beach Boys i 1969, og så av Larry Lurex, som var eit psevdonym for Freddie Mercury (1973) og José Hoebee i 1983.

Beach Boys-utgåva
-----------------

|  |
| --- |
| ***I Can Hear Music***  Singel av The Beach Boysfrå albumet *20/20* |
|  |
| **Utgjeve** | 24. februar 1969 |
| **Innspelt** | 1. oktober 1968 |
| **Sjanger** | Pop |
| **Lengd** | 2:36 |
| **Selskap** | Capitol |
| **Produsent** | Carl Wilson |
|
| The Beach Boys-kronologi |
| «Bluebirds over the Mountain»(1968) | *I Can Hear Music* | «Break Away»(1969)
 
 |

«I Can Hear Music» vart spelt inn av det amerikanske popbandet The Beach Boys. Songen kom ut i 1969 på albumet deira *20/20* med Carl Wilson på solovokal. 

Etter at Brian Wilson gradvis mista interessa for å produsere musikken til the Beach Boys, tok den yngre broren Carl over rolla som produsent og leiar av Beach Boys. «I Can Hear Music» vert av mange rekna som den første smaken på Carl Wilson som «leiar» av gruppa. 

Singelen nådde 24. plass i USA og nådde 10. plass i Storbritannia. I 1996 spelte The Beach Boys inn songen igjen med Kathy Troccoli på solovokal for countryalbumet deira *Stars and Stripes Vol. 1*.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «I Can Hear Music» frå Wikipedia på engelsk, den 11. september 2009.*
Kart over Melvilleøya
**Melvilleøya** er ei av Elisabetøyane i det nordlege Canada. Ho har ei flatevidd på 42 149 km2, og er delt mellom Nordvestterritoriet (i vest) og Nunavut-territoriet (i aust). Fjella på Melvilleøya er av dei høgste i det vestlege, arktiske Canada. Det høgste er 776 m. Øya er folketom.

Geografi
--------

### Natur

Melvilleøya har lite eller ingen vegetasjon. På stader med samanhengande plantevekst er det vanlegvis tuer av mosar, lav, grasartar og starr. Den einaste tresorten, dvergpiletreet, veks som ei samanfletta matte krypande langs bakken. Faunaen består av fremst moskusokse, karibu, lemen og røyskatt. Isbjørn, ulv, polarrev og polarhare er meir sjeldne. Observasjonar i 2003 av ein grizzlybjørn og spor av grizzlybjørn rapportert av ein ekspedisjon frå University of Alberta, er det nordlegaste funn av grizzlybjørn som nokon gong er registrert.

Melvilleøya er ein av to støre yngleplassar for ei lita gås, arktisk ringgås (*Grey-bellied Brent Goose*). DNA-analysar og feltobservasjonar tyder på at desse fuglane er ein særskilt art av ringgås. I eit tal på berre 4000-8000 fuglar, kan det vere ei av de sjeldnaste gåsestammane i heile verda.

Historie
--------

Melvilleøya vart vitja første gong av den britiske oppdagaren William Parry i 1819. Ekspedisjonen han leia vart tvinga, då skipa fraus inne, til å overvintre på det som no vert kalla Winter Harbour fram til 1. august 1820. Øya er oppkalla etter ein adelsmann som på den tid (1820) var sjef for den britiske marinen.

Øya er i søkelyset for det som kan vere reservoar av naturgass. Den første kjelda som vart undersøkt på dei arktiske øyane i Canada ligg i Winter Harbour. I 1961 vart det bora ned til lag frå yngre paleozoikum (3283 m). På 1970-talet vart det påvist eit større gassfelt nord på øya. Feltet ligg på austsida av Sabinehalvøya og er kjent som Drake Point.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Melville Island (Canada)» frå Wikipedia på engelsk, den 28. juni 2009.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* SUDOC
* GeoNames

 |