recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Fabrizio Donato** (fødd 14. august 1976) er ein italiensk tidlegare friidrettsutøvar som i hovudsak tevla i tresteghopp, men også i lengdehopp. Han vart europameister i tresteghopp i 2012, og tok OL-bronse same sesongen. Donato har den italienske rekorden i tresteg både utandørs, 17,60 meter, og innandørs (17,73 m).

Aktiv
-----

I juni 2000 sette Donato italiensk rekord med 17,60 meter under eit stemne i Milano, han forbetra dermed Paolo Camossi sin gamle landsrekord med 31 cm. Om hausten same året deltok han i sine fyrste sommarleikar i Sydney, men var langt unna ein plass i finalen. Året etter vann han trestegtevlinga under Mellomhavsleikane med eit hopp på 17,05 m.

I 2002 vart Donato nummer fire under europameisterskapen med 17,15 meter, to cm bak hans årsbeste. Korkje under friidretts-VM 2003 eller OL 2004 nådde han finalen i spesialøvinga.

Han vann tresteg-tevlinga ved Europacupen i friidrett i 2006, med 16,99 meter. Men han klarte ikkje å kome mellom dei tolv EM-finalistane i Göteborg same sesongen. Han deltok både ved Sommar-OL 2008 og VM 2009, begge gongane utan å nå finalen. I 2009 vann han EM innandørs i Torino. Her hoppa han 17,59 meter, ny meisterskapsrekord, og slo toaren Viktor Jastrebov med 34 cm. Ved innandørs-EM 2011 i Paris hoppa Donato heile 17,73 meter, ny italiensk rekord. Med det hoppet sikra han seg sølvmedaljen, franske Teddy Tamgho sette ny innandørs verdsrekord med 17,92 m.

2012-sesongen vart ein jubelsesong for 36 år gamle Donato. Han vann eit suverent EM-gull i Helsingfors med eit vinnarhopp på 17,63, og fem veker seinare tok han i London bronsen i OL-tevlinga etter å ha landa på 17,48 m. 

Donato har vunne 13 italienske mestertitlar i friidrett.

Fabrizio Donato på Olympiastadion i Helsingfors i 2012, der han vann gullmedaljen i tresteghopp
### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa (16,34 m – nr 25)
* EM 2002 i München: Nr 4 – 17,15 m
* VM i 2003 i Paris: Utslått i kvalifiseringa (16,63 m -nr 13)
* OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (16,45 m -nr 21)
* EM 2006 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (16,66 m -nr 16)
* VM 2007 i Osaka: Utslått i kvalifiseringa (16,20 m -nr 32)
* OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (16,70 m – nr 21)
* VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (15,81 m -nr 41)
* EM 2010 i Barcelona: Nr 9 – 16,54 m
* VM 2011 i Daegu: Nr 10 – 16,77 m
* EM 2012 i Helsingfors: Gullmedalje – 17,63 m, framom Sheryf El-Sheryf (17,28 m)
* OL 2012 i London: Bronsemedalje – 17,48 m, bakom Will Claye (17,62 m)
* VM 2013 i Moskva: Utslått i kvalifiseringa (16,53 m -nr 15)
* EM 2014 i Zürich: Nr 7 – 16,66 m

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Fabrizio Donato» frå Wikipedia på tysk, den 10. mai 2015.*

* «Fabrizio Donato» (på engelsk). Olympedia. Henta 10. mars 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BBC Things

 |
Kommunar i Skaraborgs län 1952. Merk at länsgrensa er endra sidan den gongen. Tivedens landskommun vart overført til Örebro län på 1970-talet. Samstundes mottok delar av Redvägs landskommun frå Älvsborgs län i tillegg til ein del av Visnums landskommun i Värmlands län. Skaraborgs län valde i 1998 å gå inn i Västra Götalands län. Mullsjö kommun og Habo kommun valde å bytte län til Jönköpings län på same tidspunkt.
Den gamle länsinndelinga i Västergötland (1971-1997).
**Skaraborgs län** var mellom 1634 og 1997 eit län i Västergötland i Sverige. Det låg mellom innsjøane Vänern og Vättern. Länsbokstaven var R og residensstad var Mariestad. Den største byen var frå 1910-talet av Skövde, etter at Lidköping hadde vore det i lang tid.

Kommunar i tidlegare Skaraborgs län
-----------------------------------

Essunga, Falköping, Grästorp, Gullspång, Götene, Habo, Hjo, Karlsborg, Lidköping, Mariestad, Mullsjö, Skara, Skövde, Tibro, Tidaholm, Töreboda, Vara.

Byar
----

Falköping, Hjo, Lidköping, Mariestad, Skara, Skövde, Tidaholm.

Kultur
------

* Skaraborgs läns museum (i dag Västergötlands museum)

Sjå òg
------

* Älvsborgs län

Kjelde
------

* *Denne artikkelen bygger på «Skaraborgs län» frå Wikipedia på svensk, den 8. desember 2012.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* GeoNames

 |
Den naturlege Sydney-hamna. Foto: Tim Starling

Ei **naturleg hamn** er eit uttrykk ein nyttar for å skildre hamner som først og fremst har vorte til fordi landskapet har vore forma slik at ein har kunna laga trygge hamner med minimalt med arbeid.

Naturlege hamner har vore senter for busetjing, fiske og handel, og har òg vore strategisk viktige. Mange store byar har vakse opp rundt dei, og den naturlege hamna i Sydney er verdas største.

I Noreg er det vanleg at vikar har fungert som naturlege hamner, og då særskilt dersom holmar og skjer har fungert som ekstra vern mot naturkreftene. Hamna i Fosnavåg på Sunnmøre vert sett på som den største naturlege hamna i Noreg.

I tempererte soner med korallvekst, til dømes i Stillehavet og rundt Australia, har det oppstått naturlege hamner av korallrev. Lagunar er ei form for naturleg hamn skapt hovudsakleg av korallrev.

Andre store naturlege hamner
----------------------------

* Rio de Janeiro i Brasil
* Halifax i Canada
* Falmouth i Storbritannia
* Poole i i Storbritannia
* Cork på Irland
* Hampton Roads i USA
* Freetown i Sierra Leone

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* HDS
* BNE
* NDL

 |
«Marjata» i november 2015
**FS «Marjata»** er eit norsk forskingsfartøy for Forsvaret som blei teke i bruk i 2016.
Skipet blei bygd i Romania og Romsdal og militærteknisk utrusta i USA.
Det blei døypt 6. desember 2014 av statsminister Erna Solberg.

Stortinget bevilga penger til å investera i eit nytt etterretningsfartøy i 2009. Forsvarets logistikkorganisasjon lyste ut prosjektet i 2011, og selskapet Vard Langsten (no del av Fincantieri) blei gjeven kontrakten etter å ha konkurrert med fleire andre norske verft om oppdraget. Skroget er bygd ved Vard Tulcea i Romania, medan Vard Langsten i Tomrefjorden i Romsdal ferdigstilte skipet.

Den tekniske utrustninga fann stad frå april til november 2015 ved ein amerikansk orlogsstasjon i Virginia.

Skipet er det fjerde i rekka som har namnet «Marjata». Det første var operativt i perioden 1966–1975, det andre i perioden 1976–1995 og det tredje frå 1995. Tidlegare er desse skipa blitt kalla forskningsskip, men FS «Marjata IV» er det fyrste som også offisielt driv etterretning.

Skipet har verken våpen eller helikopter om bord.

Kjelder
-------

1. ↑  
Tore Stensvold (8. januar 2016), «Her møter Norges nye superskip forgjengeren for første gang», *tu.no*
2. ↑  
Rune Thomas Ege (08.11.2015), «Norske «Marjata» er verdens mest avanserte – klar for spionoppdrag i Barentshavet», *vg.no*
3. ↑  om dåpen
4. ↑  Etterretningstjenestens nye skip ble døpt
5. ↑  Ny milepæl for etterretningsfartøy
6. ↑  Nå er det nye spionskipet klart for Barentshavet
7. ↑  Nå er det nye spionskipet klart for Barentshavet, besøkt 24. februar 2016
8. ↑  Fem grunner til hvorfor det nye rumensk-norske spionskipet «Marjata» er spektakulært

* *Denne artikkelen bygger på «FS «Marjata» (2016)» frå Wikipedia på bokmål, den 15. februar 2017.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **FS «Marjata» (2016)**
**Naum Gabo**, eigentleg **Naum Abramovitsj Pevsner**, (5. august 1890–23. august 1977) var ein russisk bilethoggar, fødd i Brjansk. Han var også aktiv som målar, arkitekt og designar.

Liv og gjerning
---------------

Gabo sin konstruktivistiske skuptur i Rotterdam
Gabo utdanna seg fyrst til ingeniør i München. Sidan byrja han med kunst, laga abstrakte konstruksjonar. Frå 1914 budde han i den norske hovudstaden, der han i trematerial laga det kubistisk-inspirerte verket *Byste* i 1915. I 1917 reiste han og broren Antoine Pevsner til heimlandet Russland og busette seg i Moskva. I den russiske, snart sovjetiske, hovudstaden vart Gabo kjend med dei heimlege, nasjonale avantgardistane; leiande kunstnarar som Kasimir Malevitsj og Vladimir Tatlin.

I 1920 publiserte dei to brørne Gabo og Pevsner *Det realistiske manifestet*, der dei tok avstand frå Tatlin si funksjonalisme og Aleksandr Rodtsjenko si konstruktivisme. Eitt år seinare reiste begge brørne frå Russland, då dei fann det kunstnariske klimaet lite inspirerande. Gabo budde dei neste ti åra i Berlin. Sidan heldt han fram med å forme sine konstruksjonsidéar i både glas, plast og metall; etter Berlin i Paris, sidan i England og frå 1939 i USA. Mellom hans seine verk er ein 24,4 m høg skulptur i Rotterdam, oppsett i 1957.

To av skulpturane til Gabo er utstilt i Oslo. *Kvinnehode* frå 1916 er ved Universitetet på Blindern, medan *Sfærisk konstruksjon* finst på Munchmuseet. 

Gabo døydde i Waterbury i Connecticut i USA.

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Naum Gabo» frå Wikipedia på svensk, den 17. oktober 2013.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Naum Gabo**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* ULAN

 |
Romben sine diagonalar (D1 og D2) står alltid vinkelrett på kvarandre.
*For rombemusklane, sjå anten *m. rhomboideus major* eller *m. rhomboideus minor*.* 
Ein **rombe** er ein samanhengande geometrisk figur som består av fire like lange linjestykke. Kvar av desse linjestykka har ei motståande side som er parallell med seg sjølv. Ein rombe med rette vinklar (4x90°) er eit kvadrat. Alle rombar er parallellogram, men eit parallellogram er berre ein rombe viss dei to diagonalane står vinkelrett på kvarandre.

Noko som har form som ein rombe vert kalla *rombisk*.

Utrekningar
-----------

### Areal

Arealet *A* av ein rombe er lik lengda av eit linjestykke multiplisert med avstanden til dets parallell (la oss kalle denne avstanden *h* (så parallellogram)). 

{\displaystyle A=a\cdot h}
### Omkrins

Omkrinsen *O* er fire gonger lengda av eit linjestykke.

{\displaystyle O=a+a+a+a=4\cdot a}

Sjå òg
------

* Romboeder
* Rombikosidodekaeder
* Rombeporfyr

| * v
* d
* e
Polygonar (mangekantar) |
| --- |
| Trekantar | Rettvinkla**·** Likesida**·** Likebeint |
| Firkantar | Kvadrat**·** Rektangel**·** Rombe**·** Parallellogram**·** Trapes**·** Drake |
| Regulære former | Trekant · Firkant · Pentagon · Heksagon · Heptagon · Oktogon · Enneagon · Dekagon · Hendekagon · Dodekagon · Triskaidekagon · Tetradekagon · Pentadekagon · Heksadekagon · Heptadekagon · Oktadekagon · Enneadekagon · Icosagon · Chiliagon · Myriagon |
| Stjerneformer | Pentagram**·** Heksagram |
Skisse av ein naturtrompet.
**Naturtrompet** er eit trompetinstrument utan klaffar, og kan dermed berre spela naturtonar. Ein som speler naturtrompet får fram ulike tonar berre gjennom å endra munnstillinga medan han bles. I korte naturtrompetar vil ein berre kunne spela nokre tonar, medan i ein lengre vil ein kunne få fram ein diatonisk skala ved å spela høge tonar. Ein dyktig spelar vil også kunne få fram nokre kromatiske tonar utanfor den diatoniske skalaen, men desse vil ikkje ha same styrke som dei andre.

Barokk naturtrompet og naturhorn.
Fram til 1800-talet, der ein utvikla trompetar med ventilar og klaffar, fanst berre naturtrompetar. Dei blei brukte som signalhorn og til fanfarar ved høgtidelege høve, men også til klassisk musikk. Særleg i barokken blei det brukt mykje trompet, og ein finn religiøse, orkester- og solostykke skrivne for naturtrompet av Vivaldi, Telemann, Händel og Bach. Delar der trompetstemmen var svært høg blei kalla *clarino* ('skingrande'), og kunne skrivast for ein særskild virtuos trompetist. Bach skreiv til dømes ofte med tanke på Gottfried Reiche og Händel skreiv nokre av sine best kjende trompetstykke for Valentine Snow.

Oppfinninga av moderne trompetar med ventilar gjorde at trompetistar kunne spela fleire tonar. I dag er naturtrompet sjeldan, men kan brukast til gammalmusikk. I mange høve bruker ein barokktrompet som er tilpassa med anakronistiske fingerhòl.

Kjelder
-------

* musikkordboken.no

* *Denne artikkelen bygger på «Natural trumpet» frå Wikipedia på engelsk, den 8. mai 2010.*



|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND

 |
**Ytre Møkkalasset fyrstasjon**, eller **Tvedestrand fyr** er eit fyr som ligg på eit skjer mellom Kilsund og Kalvesund i Arendal kommune i Agder. 

Fyret fungerte som lei- og innseglingsfyr og vart oppretta i 1888 etter ønske frå Tverdalsøens Sømandsforening. Dette var det første støypejernstårnet i Aust-Agder.

Det første anlegget
-------------------

Ytre Møkkalasset fyrstasjon is located in Aust-Agder
Plasseringa til Ytre Møkkalasset fyrstasjon

Ytre Møkkalasset fyr er eit 15 meter høgt støypejernstårn plassert på ein 3 meter høg steinsokkel. Det vart innreidd eit lite kjøkken og to små rom, i steinsokkelen eit kjellerrom og ein oljebod, samt vassbehaldar. På det vesle skjeret var det ikkje plass til noko familebustad, og fyrbygningen vart sett opp i Brårvikkilen på Flosterøya. Fyret vart tent 15. september 1888

I 1945 vart tårnet skadd under eit åtak av allierte fly. Tårnet og lykta vart reparert i 1946, men samstundes vart fyret automatisert og avfolka. Det vart installert ei fyrlykt med ei acetylengassbrennar. Fyret vart sløkt og nedlagt i 1986.

Dagens anlegg
-------------

I dag fungerer Ytre Møkkalasset som dagmerke. Sidan 1986 har fyret stått og forfall, og i dag er det berre eit tomt skal igjen. 

Fyrstasjonen er eit sjeldan døme på eit lågt støypejernstårn med marginale buforhold, men er ikkje freda.

Sjå òg
------

* Fyr i Noreg
* Nedlagde fyrstasjonar i Noreg

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Ytre Møkkalasset fyr» frå Wikipedia på bokmål, den 2. oktober 2008.*

### Andre kjelder

* «Ytre Møkkalasset fyrstasjon». Norsk Fyrhistorisk Forening.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Sjømerke i Arendal Arkivert 2007-08-10 ved Wayback Machine.
* 

* Ytre Møkkalasset fyrstasjon i kulturminnesok.no, nettstaden til Riksantikvaren

| * v
* d
* e
Fyr i Agder fylke |
| --- |
| Grønningen • Hatholmen • Homborsund • Lille Torungen • Lindesnes • Lista • Lyngør • Markøy • Odderøya • Oksøy • Rivingen • Ryvingen • Saltholmen • Sandvikodden • Songvår • Stangholmen • Store Torungen • Søndre Katland • Varnes • Ytre Møkkalasset |

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |
Romartal på ei klokke.Foto: Juergen Goetzke

**Romartala** er talsymbol som opphavleg blei brukte av romarane. Dei er relativt enkle symbol: I, V, X, L, C, D, M, som i respektiv rekkjefølgje har verdiane: 1, 5, 10, 50, 100, 500, 1000. Samansetjinga av symbola bestemmer talet. Eit symbol med mindre verdi *føre* eit anna, vert trekt frå talet. Symbol med mindre eller lik verdi *etter* eit anna, vert lagt til talet. Det finst ikkje noko symbol for 0 i systemet.

Merk at eit lite tal ikkje kan setjast framfor eit større tal om skilnaden mellom dei er for stor. Talet «I» (1) kan berre trekkast frå «V» (5) og «X» (10), ikkje frå «L» (50) eller høgre tal. SÅrstalet 1999 kan altså ikkje skrivast MIM (1000 + 1000 − 1), men kan skrivast MCMXCIX = 1000 + (1000 − 100) + (100 − 10) + (10 − 1) eller MDCCCXCIX = 1000 + 500 + 100 + 100 + 100 + (100-10) + (10-1).

Bruk
----

Romartal er seinare blitt brukte til markera årstal, til dømes på bygningar og i bøker, og på mange klokker. 

### Døme

I = 1
III = 3
IV = 4
VI = 6
XX = 20
MMV = 2005

Bakgrunnsstoff
--------------

* Kalkulator

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* NKC

 |
Koordinatar: 62°27′57.640″N 6°6′45.684″E﻿

Skarbøvika i forgrunnen med Valderøya (i Giske kommune) i bakgrunnen
**Skarbøvik** er ein bydel i Ålesund på øya Heissa med tettbygd bystruktur (i motsetnad til villaområda på dei sør- og austlege delane av bydelen som etter 1968 omfattar heile Heissøya). Byggjinga av Steinvågsbrua i 1953 knytte bydelen tettare saman med Aspøya og resten av Ålesund bysentrum, ca tre kilometer lenger aust. Brusambandet blei følgt av monaleg folkevekst. Hovudgatene i bydelen er Brogata, som leier opp mot Steinvågsbrua i aust. Etter om lag 270 meter går denne gata inn i Tonningsgate som glir inn i den rette Skarbøvikgata som går langsmed sjølve vika i nord-sør-retning. Fram til kommunesamanslåinga med Borgund i 1967-1968 tilhøyrde Skarbøvika Ålesunds ytste og vestlegaste bydel. Etter samanslåinga høyrer heile øya til Ålesund bykommune og har om lag 4 000 innbyggjarar pr. 2013. 

Skarbøvik stadion (SIF Stadion) er heimebane for Skarbøvik Idrettsforening og blei opna i 1947 med grasbane frå 1953-1954. Skarbøvik ungdomsskole blei innvigd i 1968, medan Skarbøvik kyrkje blei vigsla i 1995. Bydelen er elles kjend for Ålesund akvarium, Atlanterhavsparken.

I Skarbøvika er det ei rekkje store fiskeribedrifter og maritime verkstader.

Lokalpolitisk blir bydelen styrt av Heissa og Skarbøvik bydelsutval som dekkjer heile øya.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Heissa og Skarbøvik bydelsutval Arkivert 2014-07-02 ved Wayback Machine.
* Skarbøvik kyrkje Arkivert 2011-03-13 ved Wayback Machine.
**Kaland** er ein gard i Fana i Bergen. Garden ligg på austsida av Kalandsvatnet ved Kalandseidet.

Garden høyrte til Lyseklostergodset før brukarane sjølv tok over garden frå 1874.

Namn
----

Namnet kjem truleg av det norrøne *kalfr* som tyder «kalv», altså eit land der kalvar beitar. Kaland har gjeve namn til Kalandseidet og Kalandsvatnet, som er det størst vatnet i Bergen kommune, samt Kaland skole og Kalandseid idrettslag.

Geografi
--------

Kaland ligg på austsida av Kalandsvatnet og strekkjer seg austover mot Hauglandsvatnet og byrjinga på Hauglandsdalen. I sør ligg Bahusvatnet og Eidatjørna.

Kaland Smådal i vest, Kismul i sørvest, Fortunet, Bahus og Lyngbø i sør, Engevik i aust, Austevoll i nordaust og Almeland i nord. I tillegg grensar han til ei utmark som ligg under Indre Hamre.

Kjelder
-------

* Gunnar Hagen Hartvedt (2003). *Bergen Byleksikon* (4 utg.). Oslo: Kunnskapsforlaget. ISBN 82-573-1036-0.
* Bergenskart Arkivert 2020-02-17 ved Wayback Machine.

| * v
* d
* e
Fana |
| --- |
| Brattland**·** Dyngeland**·** Fanahammaren**·** Fjøsanger**·** Helldalsåsen**·** Hop**·** Kaland**·** Kirkebirkeland**·** Krokeide**·** Midtun**·** Nattland**·** Nesttun**·** Nordvik**·** Paradis**·** Rådal**·** Skjold**·** Smørås**·** Storetveit**·** Sædalen**·** Totland**·** Øvsttun |
(animasjon)
Eit rombkuboktaeder bretta ut over ei todimensjonal flate.
Ein *Rubik's snake* har form som eit rombkuboktaeder, unntatt at trekantane berre er hòl.
Eit **rombkuboktaeder** eller **lite rombkuboktaeder** er ein arkimedisk lekam med 8 trekanta og 18 kvadratiske sider, 24 hjørne og 48 kantar.

Areal og volum
--------------

Arealet *A* og volumet *V* til eit ikosidodekaeder med sidelengd *a* er:

{\displaystyle A=(18+2{\sqrt {3}})a^{2}\approx 21.4641016a^{2}}
{\displaystyle V={\frac {1}{3}}(12+10{\sqrt {2}})a^{3}\approx 8.71404521a^{3}.}

Sjå òg
------

* Arkimedisk lekam
* Kuboktaeder

| * v
* d
* e
Polyeder |
| --- |
| Platonske lekamar | Tetraeder**·** Heksaeder/Kube**·** Oktaeder**·** Dodekaeder**·** Ikosaeder |  |
| Arkimediske lekamar | Avkutta tetraeder**·** Kuboktaeder**·** Avkutta kube**·** Avkutta oktaeder**·** Rombkuboktaeder**·** Sløv kube**·** Ikosidodekaeder**·** Avkutta dodekaeder**·** Avkutta ikosaeder**·** Rombikosidodekaeder**·** Avkutta ikosidodekaeder**·** Sløvt dodekaeder**·** Pseudorombkuboktaeder |
| Anna | Parallellepiped**·** Prisme**·** Pyramide**·** Trapesoeder**·** Catalansk lekam |
Stykkgodsskipet «Cap San Diego» ved Überseebrücke i Hamburg.
Kaffisekker som stykkgods i lasterommet til *Cap San Diego*
**Stykkgodsskip** er skip spesielt tilpassa transport av stykkgods. Dei har gjerne heisekraner eller lasteramper for lastebil eller gaffeltruck for å føre lasta i rommen på skipet.

Ved utgangen av 2003 hadde flåten i verda av stykkgodsskip ein total lastekapasitet på 94,8 millionar dødvekttonn, noko som utgjer 11,1 % av den totale verdsflåten. Delen av verdsflåten har gått sterkt tilbake dei siste tiåra (30,2 % i 1970). På éi side er det no større avstand mellom råvareleverandørane og produsentane, difor fraktast meir råvarer med tørrlasteskip til produserande land. På ein anna side har spesialiserte containerskip teke over store delar av transporten av ferdige varer frå produksjonsstadane til konsumentane.

Attkjenning
-----------

Stykkgodsskipa finst i mange ulike variantar avhengig av kva for ei spesiell last dei er berekna på. Dei som har lasteluker på dekk, vil ha kranar for å lasta og lossa. Desse skipa vil typisk lasta sekker eller rullar. 

Andre igjen vil ha sideportar eller akter- eller baugportar for tilgjenge til lasteromma. Dette er typisk for kjøleskipa som køyrer last på pallar inn i lukka lasterom med kjøleanlegg.

Norske reiarar
--------------

Dei største norske reiarane i dette segmentet er Bergensbaserte reiarar som Kristian Gerhard Jebsen, Westfal-Larsen og Grieg Billabong. Dei har stykkgodsskip som vert lasta gjennom lasteluker på dekk.

Nor-Cargo er ein annan aktør som opererer skip for norske reiarar i Noreg, medan Green Reefers har kjøleskip for transport av fisk frå Noreg til kontinentaleuropa.

Bakgrunnsstoff
--------------

UNCTAD/RMT/2004 Om stykkgodsskip frå UNCTAD (engelsk)
**Rombaksbrua** er ei hengebru som kryssar fjorden Rombaken i Narvik kommune i Nordland. Brua er 765 meter lang, med lengste spenn 325 meter og seglingshøgd 41 meter. Rombaksbrua vart opna 26. september 1964, og er ein del av europaveg 6. Brua med tilkomstvegar avløyste ferjestrekninga mellom Narvik og Øyjord, som hadde som hadde vore i drift sidan 1927.

Det vert no arbeidd med planar for ei ny, lang bru mellom Narvik og Øyjord - Hålogalandsbrua. Rombaksbrua har ei vektgrense på 90 tonn, og vegen nordom Rombaksbrua er rasfårleg. Ei ny bru vil fjerne problemet med vektgrensa, men den rasfarlege delen vil framleis vere del av E10. Brua vil òg gjere vegen ein del kortare og ein vil spare 12 - 15 minutt på strekninga Narvik- Bjerkvik. Av det som talar mot Hålogalandsbrua er at ho vil verte 1,55 kilometer lang, med eit fritt spenn på 1350 meter (Noregs lengste), og koste svært mykje (minst 3 milliardar 2008-kroner inkludert tilknytingsvegar og tunellar for å kople henne til vegnettet). Det er truleg at flyplassen i Narvik vil verte nedlagd om brua vert bygd. Difor er det enno helst usikkert om brua vil verte bygd.

Sjå òg
------

* Bruer i Noreg etter lengd

Kjelder
-------



* *Denne artikkelen bygger på «Rombaksbrua» frå Wikipedia på bokmål, den 12. mars 2008.*



|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* SSR (namn)

 |
Arkivmaterialet komme på Fylkesarkivet
**Ytre Fjordane Kraftlag** var ei norsk kraftverksemd som verka frå 1936 til 2003, då det blei del av Sogn og Fjordane Energi.

Historie
--------

Ålfoten interkommunale kraftselskap vart stifta i 1918. Det var fylkeskommunen og fleire kommunar i ytre Sunnfjord og Nordfjord som tok initiativ til å byggje ut vassdragsressursane i Ålfoten.

Kraftutbygginga drog ut, men utbygginga av linenettet kom derimot i gang. Det skulle vise seg å bli kostesamt. I tillegg vart selskapet råka av økonomiske nedgangstider. Langt færre husstandar enn forventa teikne seg som abonnentar. 

Krisa sette for alvor inn i 1927, då fylkeskommunen ville trekkje seg ut mot å betale ein del av skulda selskapet hadde opparbeidd seg. Ei nyskiping, Ålfotselskapet, kom til i 1928. Den nye kraftleverandøren fekk overta linenettet. Eigarkommuane var då reduserte frå 11 til 10. 

Det nye selskapet slapp heller ikkje unna raude tal i rekneskapen, og i 1936 makta ikkje kommunane å gjer opp for skulda si. Eigarane fekk akkord, mot at dei slapp ansvar for drifta. Ålfotselskapet vart såleis i praksis avvikla i 1936, men linenettet vart drive til 1938.

Ytre Fjordane Kraftlag vart skipa i 1936, og overtok administrasjonen og nettet frå Ålfotselskapet to år etter. 

I 2003 gjekk Ytre Fjordane Kraftlag saman med fleire andre selskap inn i Sogn og Fjordane Energi.

Litteratur
----------

* Nordstrand, Leiv: "Lys og kraft til bygdens behov..." : kraftforsyninga i Sogn og Fjordane 1893-1993. Sandane : Sogn og Fjordane energiverk, 1993
* Solheim, Olav Birger: Aalfotsaka 1918-1938. Hovedoppgåve i historie - Universitetet i Trondheim, 1986

Arkiv
-----

Arkivet frå Ytre Fjordane Kraftlag er ferdig ordna, og er oppbevart på Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane. Det dekkjer perioden frå oppstarten av Ålfoten interkommunale kraftselskap i 1918 og fram til om lag 1970.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Arkivkatalogen frå Ytre Fjordane Kraftlag på Arkivportalen
**Sturla** eller **Sturle** er eit mannsnamn som kjem frå norrønt *Sturla* og tyder *skipla, uroa* eller *fortulla*. Namnet har vore sjeldan fram til våre dagar, men vart mindre sjeldant opp gjennom 1900-talet.

Sturla har i Noreg namnedag 27. oktober.

Bruken av namnet i Noreg
------------------------

I folketeljinga i 1801 var ingen manntalsførte med dette namnet.

I teljinga frå 1900 var det 4 som het Sturla, 3 av dei budde i Beitstaden i Nord-Trøndelag.

I 2007 er det om lag 660 som har Sturla til første fornamn, 200 heiter Sturle.

Kjende namneberarar
-------------------

* Sturla Þórðarson (1214-1284), islandsk hovding
* Svein Sturla Hungnes (f. 1946), norsk skodespelar og teatersjef
* Sturla Stålsett (f. 1964), norsk teolog og prest
* Sturla Brørs (f. 1965), norsk langrennar
* Sturla Berg-Johansen (f. 1967), norsk programleiar
* Sturla Dyregrov (f. 1973), norsk TV 2-journalist

Sjå òg
------

* Søk etter norsk namnestatistikk for Sturla hjå Statistisk Sentralbyrå
* Folketeljingar i Digitalarkivet

Andre kjelder
-------------

* Olav Veka: *Namneboka* (Det Norske Samlaget, 1991) ISBN82-521-3604-4
**Torbjörn Anders Nilsson** (fødd 9. juli 1954) er ein svensk tidlegare fotballspelar frå Hallstahammar og Partille. Han var midtspiss og den mest briljante spelaren på IFK Göteborg-laget som i fyrste halvparten av 1980-åra dominerte i svensk fotball. I 1982 vann han og laget UEFA-cupen. Nilsson er IFK Göteborgs flittigaste målskårar gjennom tidene med samanlagt 332 mål.

Karriere
--------

### Klubbspel

Nilsson var Jonsered-spelar til 1974. Sesongane 1975 og 1976 spelte han på IFK Göteborg, var med om å rykke opp til allsvenskan. Vårsesongen 1977 mislukkast han i PSV Eindhoven og flytta difor tilbake til IFK Göteborg. Der blomstra han til att. I 1979 vart laget svensk cupmeister etter finalesiffera 6 mot 1.

Året 1982 gjekk Göteborg-mannskapet frå den eine triumfen etter den andre. I mai vann laget UEFA-cupfinalen med samanlagt 4-3 over Hamburger SV, der Nilsson skåra eitt av måla på bortebane. I juni vart det siger 3-2 over Öster i den nasjonale cupfinalen. Sesongen vart krynt med seriegull i allsvenskan. Nilsson vart kåra til årets fotballspelar 1982 i Sverige. 

Hausten 1982 vart Nilsson overført til FC Kaiserslautern hausten 1982 og gjorde teneste for klubben i bundesligaen fram til sesongslutt våren 1984. Han vende då tilbake til IFK Göteborg og kunne om hausten ta del i feiringa av nok ein triumf i allsvenskan.

2. april 1986 slo IFK Göteborg det spanske topplaget FC Barcelona med 3-0 i semifinalen i europacupen, Nilsson skåra dei to fyrste måla. I returoppgjeret heime på Camp Nou vann Barcelona 3-0, IFK Göteborg tapte til sist 4-5 etter straffeskyting.

Etter eit friår, spelte Nilsson på Jonsered IF åra 1988-90.

### Landslagsspel

Nilsson debuterte for Sverige 11. august 1976 og skåra det femte målet då Finland vart slått 6-0 i Malmö. Seks veker seinare måtte han tole tap 2-3 mot Noreg på Ullevål stadion, Pål Jacobsen vart norsk matchvinnar med ei skåring få minutt før slutt. Under VM i fotball 1978 spelte Nilsson ein kamp. Mot Noreg revansjerte Nilsson med to skåringar då Sverige vann 4-2 i ein innandørskamp i Lahti 28. februar 1981.

Frå hausten 1981 avstod Nilsson frå landskampar då han ikkje var tilfreds med spelestilen til landslagssjefen. Han kom tilbake i november 1984 og spelte 7 landskampar fram til 16. oktober 1985. Gjennom i alt 28 landskampar teikna han seg for 9 mål.

### Merittar

* Vinnar av UEFA-cupen: 1982 med IFK Göteborg
* Svensk cupmeister: 1979, 1982 med IFK Göteborg
* Svensk seriemester: 1982, 1984 med IFK Göteborg

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Torbjörn Nilsson» frå Wikipedia på svensk, den 21. oktober 2021.*
* eu football


| * v
* d
* e
Sverige sitt landslag – VM i fotball 1978 |
| --- |
| 
* 1 Hellström
* 2 Borg
* 3 Roy Andersson
* 4 Nordqvist Lagkaptein
* 5 Erlandsson
* 6 Tapper
* 7 Linderoth
* 8 B. Larsson
* 9 L. Larsson
* 10 Sjöberg
* 11 Wendt
* 12 Hagberg
* 13 M. Andersson
* 14 Åhman
* 15 Nilsson
* 16 Torstensson
* 17 Möller
* 18 Nordin
* 19 Karlsson
* 20 Roland Andersson
* 21 Åslund
* 22 Edström
* Landslagstrenar: Ericson

 | Flagget til Sverige |
|  |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* LIBRIS

 |
**Stylus phantasticus** (òg **stylus fantasticus**, dvs «fantastisk stil») er ei stilretning innan barokkmusikken. Opphavet ligg hos seinrenessansekomponisten Claudio Merulo og nådde høgdepunktet i den nordtyske orgelskulen mot slutten av 1600-talet.

Særmerkt for verk i denne stilen er eit dramatisk spel avleiia av improvisasjonspraksisen i tida, der korte, varierte og til dels dissonante og bisarre figurar, ekstremt kromatiske passasjar og raske løp blir knytte saman på originale måtar. Dette skjer gjennom bruk av ostinate strukturar som soloinstrumenta utviklar kompleks kontrapunktikk over, ikkje ulikt improvisasjonspraksisen i jazzmusikken.

Andre pionerar i denne stilen er ved sida av Merulo Girolamo Frescobaldi (1583–1643), Giovanni Antonio Pandolfi Mealli (ca. 1620–1669) og Johann Jakob Froberger (1616–1667). Stilen når sitt høgdepunkt i ulike sonatar av Heinrich Ignaz Biber, Dietrich Buxtehude og Francesco Maria Veracini. Eit imponerande døme er Johann Sebastian Bach sin *Kromatisk fantasi og fuge i d-moll* (BWV 903). Òg Bach-sønene heldt fram med denne tradisjonen.

Omtalar frå stilen si nære samtid
---------------------------------

Johann Mattheson skreiv i *Der Vollkommene Capellmeister* (Hamburg 1739): *«Stylus phantasticus er den aller friaste og ubundne satsen og spelemåten som ein kan tenke seg då ein snart støyter på det eine eller andre innfallet og då det blir presentert særs uvanlege passasjar, skeiv ornamentikk, snurrige vendingar og utbroderingar utan eigentleg å akte på takt og tone; snart snøgt snart nølande; snart ein- snart mangestemmig; snart òg for ei kort stund etter taktslaget: utan omsyn til klangen; men heller ikkje utan å ville vere til hugnad, til å overraske og forundre.»*

Johann Joachim Quantz skreiv: *«I denne stilen finn ein snarare skamløyse og forvirra tankegang enn atterhald, fornuft og orden.»*

Referansar og fotnotar
----------------------

1. ↑  „*Der Stylus Phantasticus ist die allerfreieste und ungebundenste Setz-Sing- und Spiel-Art, die man nur erdencken kan, da man bald auf diese bald auf jene Einfälle geräth, da allerhand sonst ungewöhnliche Gänge, versteckte Zierrathen, sinnreiche Drehungen und Verbrämungen hervorgebracht werden, ohne eigentliche Beobachtung des Tacts und Tons; bald hurtig bald zögernd; bald ein- bald vielstimmig; bald auch auf eine kurze Zeit nach dem Tact: ohne Klang-Maasse; doch nicht ohne Absicht zu gefallen, zu übereilen und in Verwunderung zu setzen.*"
2. ↑  *arkivkopi*, arkivert frå originalen 30. desember 2010, henta 22. april 2012
3. ↑  „*In diesem Stil findet man eher Frechheit und verworrene Gedanken, als Bescheidenheit, Vernunft und Ordnung*"
**Super Bowl** («gigantpokalen») er meisterskapskampen i National Football League i amerikansk fotball i USA. Kampen blir spelt årleg på den siste søndagen i januar eller den første søndagen i februar, mellom vinnarane av NFL-avdelingane American Football Conference (AFC) og National Football Conference (NFC). Vinnaren mottar Vince Lombardi-troféet.

Historie
--------

Den første Super Bowl-kampen blei spelt 15. januar 1967, mellom Green Bay Packers og Kansas City Chiefs. 

Dagen ein speler Super Bowl på, er nå akta av fleire som ei uoffisiell amerikansk nasjonal høgtid, kalla *Super Bowl Sunday*. Det er den nest største dagen for amerikansk matinntak, etter Thanksgiving Day. I 2015 blei Super Bowl XLIX det mest sedde amerikanske fjernsynsprogrammet i historia med eit gjennomsnittleg sjåartal på 114,4 millionar.

### Sigrar

Pittsburgh Steelers og New England Patriots har vunne seks Super Bowl-tevlingar, meir enn noko anna lag. Dallas Cowboys og San Francisco 49ers har fem sigrar kvar, mens Green Bay Packers og New York Giants har vunne fire Super Bowl-meisterskap. 14 andre NFL franchiser har vunne minst ein Super Bowl.

Regjerande meister er Kansas City Chiefs, som slo Philadelphia Eagles 38–35 i Super Bowl LVII.

Kjelder
-------

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Super Bowl**

* Offisiell nettstad Edit this at Wikidata

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* NKC

 |
**Tora Mosterstong** (norr. *Þóra Morstrstǫng*), òg kalla **Thora Mostaff**, var ei frille av Harald Hårfagre. Saman med Harald Hårfagre fekk ho sonen Håkon den gode (Hákon Aðalsteinsfóstri), som var konge i Noreg om lag 935–961. Han vert rekna som eit uekte barn, av di Tora ikkje var gift med Harald Hårfagre.

Snorri Sturluson skriv i soga om Harald Hårfagre at Tora kom frå Horda-Kåre (Hörða-Kára) si ætt frå Moster:

«Då kong Harald var innpå sytti år, fekk han ein son med ei møy som heitte Tora Mosterstong; ho var ætta frå Moster. Ho var av gode folk og var skyld med Horda-Kåre. Det var ei storvaksen jente og overlag vakker. Dei kalla henne tenestjenta til kongen. Den gongen var det mange som laut tene kongen, men var av go ætt; både karar og kvinner.»
Ifølge Snorre skal Tora ha ønskt at kongen sjølv skulle ausa vatn over ungen deira og namngje han. Ho for difor med skip frå Moster og nordover mot Seim, der Harald heldt til. Men ho fødde før dei kom fram, på ei helle som blei kalla Håkonshella, og det blei Sigurd jarl som auste vatn over barnet, og kalla han opp etter far sin, Håkon Ladejarl.

Medan Håkon var liten budde han i lag med mor si på kongsgarden.

Kjelder
-------

* Soga om Harald Hårfagre (*Snorre*, 1979, Det Norske Samlaget)
**Sunnmørsbadet** er eit badeanlegg i Fosnavåg på Sunnmøre, opna i mars 2015. Anlegget er på 6400 kvadratmeter fordelt på totalt fem basseng. Badeanlegget hadde 100 000 vitjande i 2017.

Sunnmørsbadet har utgangspunkt i Herøy Fritidsbad som opna i 2004. Behov for renovering av det gamle badeanlegget la grunnlag for planar om å utvida badeanlegget til å verta eitt regionalt anlegg. Totalkostnaden enda på 243 millionar kroner og ei budsjettoverskriding på 63 millionar kroner. Trass i dette kunne Sunnmørsbadet melda om overskot allereie i første driftsår. I 2018 vart Sunnmørsbadet òg nominert til Dagens Næringsliv sin Årets gasellebedrift-pris.

Herøy kommune, Herøy Sanitetsforening, Herøy Revmatikerforening, Olympic Shipping og Havila AS er eigarar av Sunnmørsbadet og drifta skjer utan offentleg støtte.

Referansar
----------

1. 1 2 3  «Sunnmørsbadet», *www.sunnmorsbadet.no* (på norsk), henta 19. februar 2019
2. 1 2  Flatval, Jann (20. juni 2018), «Sunnmørsbadet heldt koken i 2017», *vestlandsnytt.no* (på norsk bokmål), henta 19. februar 2019
3. ↑  Myren, Torill (24. januar 2013), «Badelandstart om tre veker», *smp.no*, henta 19. februar 2019
4. ↑  Høyberg, Lena Stette (12. mars 2015), «Endeleg fekk borna boltre seg i rådyre Sunnmørsbadet», *NRK* (på norsk bokmål), henta 19. februar 2019
5. ↑  Tomasgard, Anne-Mari (28. juni 2016), «Sunnmørsbadet gjekk i pluss», *smp.no*, henta 19. februar 2019
6. ↑  Spiro, Josefine (12. oktober 2018), «Er gaselle-bedrift i 2018», *vestlandsnytt.no* (på norsk bokmål), henta 19. februar 2019

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad Edit this at Wikidata
**Jalawla** (arabisk جلولاء, òg kalla **Gulala**, eller stundom feilaktig **Jalula**) er ein by i Diyala guvernement i Irak. Han ligg ved breidda av elva Diyala 8 km nord for Al-Sadiyah.

I 2017 var det estimert at byen hadde 80 000 innbyggjarar. 

Slaget ved Jalula fann stad i byen mellom Sasanideriket og Rashidun-kalifatet kort tid etter erobringa av Ktesifon. Historikaren Ibn al-Athir skreiv at dei persiske tapa i Jalawla nådde 100 000 mann og at dei døde mennene har «Jellat» (fylt grunnen) slik at området vart kjend som Jalawla.

Frå august til november 2014 vart byen i hovudsak kontrollert av Den islamske staten i Irak og Syria og lokale arabiske stammer som erobra byen frå irakiske styrkar.

23. november 2014 atterobra den kurdiske Peshmerga heile byen att.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Jalawla» frå Wikipedia på engelsk, den 27. februar 2021.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  «Jalula's Map». Map Landia. Henta 26. august 2014.
2. ↑
3. ↑  *arkivkopi*, arkivert frå originalen 28. november 2014, henta 27. februar 2021
Minnetavle med eit sitat av John Barbour utanfor det skotske forfattarmuseet i Edinburgh.
**John Barbour** (kring 1320–13. mars 1395) var ein skotsk diktar, kjend som den føste større diktaren til å nytta låglandsskotsk (skotsk).
Barbour skreiv eit stort epos, *The Brus* (*The Bruce*) om den skotske fridomskampen under Robert Bruce.

Liv
---

Mynt med Robert II av Skottland, den kongelege mesenen til Barbour.
John Barbour kan ha blitt fødd rundt 1320 om nedteikninga av alderen hans som 55 i 1375 er rett. Fødestaden hans er ikkje kjend, men både Aberdeenshire og Galloway gjer krav på han.

Barbour opptredde først i historiske kjelder i 1356, då han blei forfremja til erkdiakon i Aberdeen frå ein post han hadde hatt i under eit år ved domkyrkja i Dunkeld. Frå dette har ein slutta at han også var til stade i pavestaden Avignon i 1355. I 1357, då David II kom tilbake til Skottland frå eksil og igjen verka som aktiv konge, fekk Barbour eit brev som gav han trygg ferdsle gjev England til Universitetet i Oxford. Han studerte ved Oxford og i Paris.

Etter av David II døydde i 1371 tente Barbour ved hoffet til Robert II i fleire ulike stillingar. Det var på denne tida han dikta *The Brus*. I 1377 fekk han ti pounds Scots i gåve for dette, og frå 1378 ein livspensjon på twenty shilling. 

Den einaste biografiske kunnskapen om dei seinær åra hans kjem frå signaturen hans som vitne i *Register of Aberdeen* i 1392. Ifølgje nedteikningar i St Machar-kyrkja i Aberdeen døydde han 13. mars 1395. Barbour sytte for å få sagt messer for seg sjølv og foreldrene sine i kyrkja, og dette blei gjort i St Machar-kyrkja fram til reformasjonen.

Kjelder
-------

1. ↑  A.A.M.Duncan (ed.), *The Bruce* Canongate Classics, 1999 edition. "Introduction", pp.2-3

* *Denne artikkelen bygger på «John Barbour» frå Wikipedia på svensk og «John Barbour (poet)» frå Wikipedia på engelsk, den 23. januar 2020.*
	+ *Wikipedia på svensk oppgav desse kjeldene:*
* Svensk uppslagsbok. Malmö 1939


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* NLA

 |
Koordinatar: 54°51′N 11°45′E﻿

Guldborgsund mellom Falster og Lolland.
**Guldborgsund** eller **Guldborg Sund** er eit langt og smalt sund i Danmark mellom øyane Lolland og Falster. Det er òg namnet på ein tettstad som ligg ved sundet på Lolland. Guldborgsund Kommune omfattar land på begge sider av sundet.

Fleire bruer krysser sundet. Frederik 9. bru ligg ved Nykøbing Falster og Guldborgsundbrua ved Guldborg i nordenden av sundet. Guldborgsundbrua er ei bogebru bygd i 1934, ho er 180 meter lang og 7 meter brei. Det er òg bygd ein moderne tunnel under sundet, Guldborgstunnelen frå 2007, som E47 til København går gjennom. 

I sundet ligg dei to ubebudde Barholmene.

«Guldborgsund» er òg namnet på ein minesveipar som tenestegjorde i den danske marinen frå 1956 til 1993.

Kjelder
-------


* «Guldborgsund», *Store norske leksikon*, 1. juli 2014, henta 14. januar 2017
* «Guldborg Sund», *Den Store Danske, Gyldendal*, henta 14. januar 2017


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* GeoNames

 |
**Kari Hop Skiftesvik** (fødd 1938) er ein norsk venstrepolitikar, kvinnesaksforkjempar, forfattar og fyrstebibliotekar.

Virke
-----

Skiftesvik tok cand.mag. ved Statens bibliotekhøgskole. Ho har arbeidd ved Universitetsbiblioteket og vore avdelingsbibliotekar og sidan fyrstebibliotekar ved Bergen offentlige bibliotek.

Ho har hatt ei rekkje verv i Bergen Venstre og Norsk Kvinnesaksforening. Skiftesvik har vore nestleiar i Bergen Venstre (1979–1983), leiar i Fana Venstre (1983–1985), og var medlem av likestillingsutvalet i Bergen. Ho var leiar i Bergen Kvinnesaksforening i tre periodar (1976–1982, 1995–2008 og 2011–2013) og 2. nestleiar i Norsk Kvinnesaksforening på nasjonalt nivå (1978–1986, 1996–2006 og 2011–2014). Ho var aksjonsleiar i Bergen for TV-aksjonen 89: Kvinner i den 3. verden.

Skiftesvik har gjeve ut boka *Bergens små og store døtre: Kvinnehistoriske byvandringer*, saman med Elisabeth Aasen, på Bodoni forlag i 2016. Bergen Offentlige Bibliotek skriv at det er ei turbok om den usynlege bergenshistoria.

Bibliografi
-----------

* *Bergens små og store døtre: Kvinnehistoriske byvandringer*, (Bodoni forlag 2016)

Kjelder
-------

1. 1 2 3 4  «Jubilanter». Aftenposten. 09.05.2018. S. 40
2. ↑  Kari Hop Skiftesvik (2010). «Bergenske formødre» (PDF). *Kvinnesaksnytt* (1): 20–21.
3. 1 2  «Nytt fra lokallaga» (PDF). *Kvinnesaksnytt* (1): 40. 2011.
4. ↑  *Hvem er hun?*. Cappelen. 1989. ISBN 8202116759.
5. ↑  Karin Bruzelius (18. juni 2012). «Referat fra landsmøte i Norsk Kvinnesaksforening 12. mai 2012 i Majorstuveien 39, Oslo». Henta 12. november 2019.
6. ↑  Mona Fonnes. «Bergens små og store døtre: Kvinnehistoriske vandringer». Henta 12. november 2019.

* *Denne artikkelen bygger på «Kari Hop Skiftesvik» frå Wikipedia på bokmål, den 21. mars 2023.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* VIAF

 |
**Lugnasad** (gammalirsk *Lughnasadh* [luɣnəsəð]; nyirsk *Lá Lúnasa*; skotsk gælisk *Lùnastal*) er ein keltisk festdag 1. august, oppkalla etter guden Lug. Månaden august, *Lúnasa* på moderne irsk, er kalla opp etter denne festen. Datoen 1. august er ei moderne oppfinning, opphavleg var det ein gong mellom 15. juli og 15. august. Festen var ein fest for innhausting og ein av dei fire festdagane, saman med samain (1. november), imbolc (1. februar) og bealtaine (1. mai).

Lugnasad er framleis ein festdag på Irland og nokre andre stader i Europa. Han kan markerast med bålbrenning og dansing. I nokre kyrkjer har ein for skikk å signa markene denne dagen. 

1. august er nasjonaldag i Sveits og blir ofte feira med bål. Feiringa kan ha samanheng med dei gamle keltiske innbyggjarane i området som var kjend som *helvetii*. Også i Nord-Italia, som i Canzo, har ein liknande festar.

Høgtida blir også feira av nokre moderne nyheidenske religionar, som wicca. Ho blir då markert i byrjinga av august på den nordlege halvkula og i byrjinga av februar på den sørlege. Lugnasad er den første av tre hausthøgtider, dei andre er mabon og samhain.

Sjå òg
------

* Lammas

Kjelder
-------

* James MacKillop:  *Myths & legends of the Celts*, Penguin, 2005

* *Delar av denne artikkelen bygger på «Lughnasadh» frå Wikipedia på engelsk, den 29. januar 2009.*
**209** (romartal CCIX) var eit normalår som byrja på ein sundag i den julianske kalenderen. I samtida i Romarriket var det kjend som året då Commodus og Lollianus var konsular (eller sjeldnare, år 962 ab urbe condita).

Hendingar
---------

* Publius Septimius Geta fekk titlane «imperator» og «augustus» av far sin, keisar Septimius Severus.

Fødde
-----

* Sun Deng, kronprins i Austlege Wu i Kina

Døde
----

* Jin Xuan, krigsherre under Austlege Han i Kina

**<<   200-talet   >>**
<< 200 | 201 | 202 | 203 | 204 | 205 | 206 | 207 | 208 | 209 | 210 | 211 | 212 | 213 | 214 | 215 | 216 | 217 | 218 | 219 | 220 | 221 | 222 | 223 | 224 | 225 | 226 | 227 | 228 | 229 | 230 | 231 | 232 | 233 | 234 | 235 | 236 | 237 | 238 | 239 | 240 | 241 | 242 | 243 | 244 | 245 | 246 | 247 | 248 | 249 | 250 | 251 | 252 | 253 | 254 | 255 | 256 | 257 | 258 | 259 | 260 | 261 | 262 | 263 | 264 | 265 | 266 | 267 | 268 | 269 | 270 | 271 | 272 | 273 | 274 | 275 | 276 | 277 | 278 | 279 | 280 | 281 | 282 | 283 | 284 | 285 | 286 | 287 | 288 | 289 | 290 | 291 | 292 | 293 | 294 | 295 | 296 | 297 | 298 | 299 >>
**Luis Subercaseaux Errázuriz** (1882–1973) var ein chilensk diplomat og friidrettsutøvar. Det vert sagt at han var den fyrste chilenaren og latinamerikanaren som deltok under Dei olympiske leikane.

Subercaseaux var den andre sonen til Ramón Subercaseaux Vicuña og Amalia Errázuriz Urmeneta og bror til den romersk-katolske erkebiskopen Juan Subercaseaux.

Sommar-OL 1896
--------------

Ifylgje Den chilenske olympiske komitéen deltok Subercaseaux under sommar-OL 1896 i ein alder av 15 på 100, 400 og 800 meter, men mange historikarar meiner at han ikkje deltok i alle øvingane.

Etter OL
--------

Subercaseaux studerte ved Colegio Benedictino som ligg i Pays basque français i Frankrike, der han heldt sin rekord i høgdehopp. Han var òg ein av grunnleggjarane av den chilenske fotballklubben Club de Deportes Santiago Morning og ein vellukka fotballspelar.

I 1928 var han ambassadøren til Chile i Peru, Spania og Vatikanstaten, i tillegg til å vere ein ledsager av chilenske forretningar i Belgia, Tsjekkoslovakia, Hellas, Nederland, Noreg, Polen og Jugoslavia frå konsulære kontor i den britiske hovudstaden London.

Eit monument av Subercaseaux står i inngangen til Chilean Olympic Museum.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Luis Subercaseaux» frå Wikipedia på engelsk, den 6. mai 2023.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* De la Cuadra Gormaz, Guillermo (1982). *Familias Chilenas: Origen y Desarrollo de las Familias Chilenas* (på spansk). Santiago: Zamorano y Caperán.
* Comité Olímpico de Chile. «La Presencia de Chile en los Juegos Olimpicos» (på spansk). Arkivert frå originalen 20. desember 2006. Henta 28 December 2006.
* Mallon, Bill; Widlund, Ture (1998). *The 1896 Olympic Games. Results for All Competitors in All Events, with Commentary*. Jefferson: McFarland. ISBN 0-7864-0379-9.  Excerpt available at [ HT-ref (i-xvi)
* aboutolympics.co.uk. «1896 Athens Olympics». Henta 21 February 2011.
* Olympic Games Museum (2011). «Participating Countries - Olympic Games Athens 1896». Arkivert frå originalen 27. juni 2015.
* Radio Cooperativa (5. august 2004). «Los chilenos que llegaron al Olimpo» (på spansk). Henta 25. september 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* VIAF
* GND

 |
**Moulay Brahim Boutayeb** (fødd 15. august 1967) er ein marokkansk tidlegare friidrettsutøvar frå Khemisset som vann OL-gull på 10 000 meter i 1988 og VM-bronse på 5000 m i 1991.

Aktiv
-----

Boutayeb hadde lita erfaring med 10 000-meterløp då han stilte til start på distansen under sommarleikane i Seoul hausten 1988. To kenyanske løparar la då i veg i stor fart, einast Boutayeb og italienaren Salvatore Antibo heldt fylgje. Halvvegs i løpet passerte dei i verdsrekordtempo, Boutayeb tok då over teten og heldt den heilt til mål, siste rundane kontrollerte han inn til siger på personleg rekord, 27.21,4, to sekundar føre Antibo og nær fire sekundar framom bronsemedaljør Kipkemboi Kimeli frå Kenya.

Etter OL-triumfen konsentrerte Boutayeb seg helst om 5 000-meteren. Han vann bronsemedaljen på distansen då verdsmeisterskapen 1991 fann stad i Tokyo, utan han evna å vere med i gullkampen. Derimot var han med i ei firemannsgruppe som under Sommar-OL 1992 kjempa om alle medaljane i innspurten på 5 000 meter. Her måtte han ta til takke med fjerdeplassen, einast 0,75 sekundar bakom vinnaren Dieter Baumann og to tidels sekund unna bronsen.

Boutayeb la opp etter friidretts-VM 1993, der han vart slått ut i kvalifiseringa på 5000 meter.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 1987 i Roma: Utslått i kvalifiseringa på 5 000 m (13.32,7 =nr 18)
* OL 1988 i Seoul: Gullmedalje på 10 000 m – 27.21,4, framfor Salvatore Antibo (27.23,5)
* VM 1991 i Tokyo: Bronsemedalje på 5 000 m – 13.22,7
* OL 1992 i Barcelona: Nr 4 på 5 000 m – 13.13,2
* VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa på 5 000 m (13.42,3 =nr 18)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Brahim Boutayeb» frå Wikipedia på engelsk, den 25. mai 2018.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Munzinger (sport)

 |