recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Janne Kolling** (fødd 12. juli 1968) er ein dansk tidlegare handballspelar frå Århus. Ho har vunne to OL-gull, VM-gull og to EM-gull med Danmarks landslag i tida 1994-2000. Kolling var kantspelar og kaptein på landslaget i fleire år.

Kolling fekk sin landslagsdebut i 1988. I 1993 var ho med då Danmark tapte VM-finalen mot Tyskland. Dei neste åra var ho kaptein på eit dansk landslag som vann Handball-EM 1994, tok bronse i VM 1995, før laget i 1996 triumferte både under dei olympiske sommarleikane i Atlanta og i europameisterskapen på heimebane. Sigersrekka heldt fram med VM-gull i 1997, før ho under Handball-EM 1998 måtte sjå at dei norske kvinnene vann EM-finalen med heile 24-16 over Danmark. Under Sommar-OL 2000 i Sydney vart Kolling olympisk meister for andre gong. Ho spelte sin 250. og siste landskamp i mars 2001, gjennom desse kampane skåra ho 756 mål.

Kolling spelte for Viborg HK i tida 1991-97, spanske Corte Blanco 1997-99 og norske Tertnes Idrettslag i 1999/2000-sesongen. Ho avslutta i Slagelse FH, men la opp i 2001, grunna ein kneskade.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Janne Kolling» frå Wikipedia på dansk, den 5. desember 2020.*
**Verdsmeisterskapen på skeiser 1969 for menn** vart avvikla i Deventer i Nederland helga 15. og 16. februar 1969. 31 utøvarar frå 12 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. 

Norske Dag Fornæss vart verdsmeister, tre veker etter han hadde vorte europameister. Med minst mogleg margin kneip Göran Claeson frå Sverige andreplassen framom Kees Verkerk frå arrangørlandet. Keiichi Suzuki frå Japan vann 500 meter, medan Kees Verkerk sigra på 1500 meter og på 5000 m, før hans landsmann Jan Bols gjekk beste 10 000 meteren.

### Skeise-VM 1969


| Plass | Utøvar | Land | Poeng |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Dag Fornæss |  Noreg | 177,368 |
|  | Göran Claeson |  Sverige | 178,177 |
|  | Kees Verkerk |  Nederland | 178,180 |
| 4 | Peter Nottet |  Nederland | 179,288 |
| 5 | Magne Thomassen |  Noreg | 179,428 |
| 6 | Johnny Höglin |  Sverige | 179,645 |
| 7 | Örjan Sandler |  Sverige | 179,738 |
| 8 | Per Willy Guttormsen |  Noreg | 179,908 |
| 9 | Jan Bols |  Nederland | 179,925 |
| 10 | Svein Erik Stiansen |  Noreg | 180,330 |
| 11 | Kimmo Koskinen |  Finland | 181,573 |
| 12 | Fred Anton Maier |  Noreg | 181,598 |

Dato: 15./16. februar 1969

Kjelder
-------

*Sportsboken 1969*. Norsk kunstforlag. Oslo 1969.
**Tony Levin** (30. januar 1940–3. februar 2011) var ein engelsk jazz-trommeslagar. 

Levin spelte i Ronnie Scott's Jazz Club i 1960-åra med artistar som Joe Harriott, Al Cohn, Harry «Sweets» Edison, Zoot Sims og Toots Thielemanns.

Han spelte med Tubby Hayes' Quartet (1965–1969) og sidan med ei rekkje grupper og artistar, som Alan Skidmore (1969), Humphrey Lyttelton (1969), John Taylor (1970-åra), Ian Carr's Nucleus (1970-åra), Stan Sulzmann, Gordon Beck sitt Gyroscope, duo med John Surman (1976), European Jazz Ensemble, Third Eye (1979), Rob van den Broeck (1982), Philip Catherine (1990-åra), Sophia Domancich Trio (med Paul Rogers, kontrabass; 1991–2000), Philippe Aerts (2000-åra).

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Tony Levin (drummer)» frå Wikipedia på engelsk, den 31. desember 2020.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  «Tony Levin 1940-2011 R.I.P.». Birmingham Jazz. 31. desember 2020. Henta 31. desember 2020.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettside

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)

 |
**Automatisme** er eit omgrep innan modernistisk poesi og kunst. Det inneber at ein let fornufta haldast tilbake under skapingsprosessen for å frigjera eit undermedvite bildespråk. Modernistisk automatisme blei delvis teken i bruk allereie av dadaistane på 1910-talet (sjå Jean Arp), men blir særleg assosiert med surrealismen, som definert av André Breton i *Det surrealistiske manifestet* (1924), der han mellom anna skreiv om ein «reindyrka psykisk automatisme». Surrealistane bytta ut det eldre overnaturlege innslaget med den psykoanalytiske teorien om det umedvitne. Automatismen blei seinare utvikla vidare innanfor den informelle kunsten og den abstrakte ekspresjonismen.

Den engelske kunstnaren Austin Osman Spare skreiv eit kapittel kalla «Automatic Drawing as a Means to Art» i *The Book of Pleasure* frå 1913. Andre kunstnarar som også dreiv med automatisk teikning var Hilma af Klint, André Masson, Joan Miró, Salvador Dalí, Jean Arp, André Breton og Freddy Flores Knistoff.

*Transautomatisme* var derimot ei nemning Friedensreich Hundertwasser nytta om sitt måleri på fyrste halvdelen av 1950-talet for å skilja sine eigne strevingar frå den europeiske informelle kunsten i etterkrigstida generelt, og særleg tachismen.

Sjå òg
------

* Automatisk skrift

Kjelder
-------

1. 1 2 3  Automatism Tate. Läst 3 juni 2017.

* *Denne artikkelen bygger på «Automatism» frå Wikipedia på svensk, den 30. mai 2023.*
|  |
| --- |
| ***Darlin'***  Singel av The Beach Boysfrå albumet *Wild Honey* |
|  |
| **Utgjeve** | 11. desember 1967 |
| **Sjanger** | Soul, rock |
| **Lengd** | 2:12 |
| **Selskap** | Capitol Records |
| **Produsent** | The Beach Boys |
|
| The Beach Boys-kronologi |
| «Wild Honey»(1967) | *Darlin'* | «Friends»(1968)
 
 |

«**Darlin'**» er ein song skriven av Brian Wilson og Mike Love for det amerikanske popbandet The Beach Boys. Han vart gjeven ut i 1967 på albumet deira *Wild Honey*. Han vart òg gjeven ut som singel med «Here Today» som B-side. Singelen nådde 19. plass i USA og 11. plass i Storbritannia. Soven. The single peaked at #19 in the United States og #11 in the United Kingdom. The song vart produsert av bandet og Carl Wilson hadde solovokal.

Historie
--------

«Darlin'» var ei omskriving av ein song Brian Wilson og Mike Love hadde frå før, «Thinkin' 'Bout You Baby», som vart spelt inn og gjeve ut på singel i april 1964 av Sharon Marie. 

Akkompagnementet og vokalsporet vart spelt inn 27. oktober 1967. Ei instrumentalutgåve av songen finst på albumet *Stack-O-Tracks* frå 1968.

Andre utgåver
-------------

David Cassidy spelte inn «Darlin*» i 1975 på albumet* The Higher They Climb*. Albumet var produsert av Beach Boys-medlem Bruce Johnston.* 

Triumvirat spelte inn «Darlin'» på *A la Carte* i 1978.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Darlin' (Beach Boys song)» frå Wikipedia på engelsk, den 11. september 2009.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* MusicBrainz (release-group)

 |
Trompe-l'œil måla av Andrea Mantegna.
**Trompe-l'œil** eller **trompe l'oeil**, (fransk for «å narre auget») er ei internasjonalt nytta kunstfagleg nemning for dekorative bilete eller -målingar som er utforma og plasserte slik i bygningar at dei skal få folk til å tru at dei i staden for eit flatt målarstykke ser verkelege tredimensjonale gjenstandar, arkitekturdetaljar, personar og andre ting gjennom opningar inn til andre rom, til området utanfor huset osb.

Skal målestykka ha så sterkt illusjonsskapande verknader, er det mellom anna viktig å få fram på eit realistisk vis kontrasten mellom det som er nærmast og det som er lenger burte. Slike målarstykke kunne fyrst kome i stand etter at det i renessansen var utvikla særs stor dugleik i å nytte dei verkemidla som nye kunnskapar om å skape perspektiv i bileta gav høve til. Nemninga *trompe-l'œil* er såleis framfor alt knytt til fenomen i europeisk målarkunst frå renessansen og framover. Men truleg har òg målarane i antikkens Hellas lagt vinn på å gje tilskodarane ei kjensle av realisme ved å nytte metodar som gav inntrykk av perspektiv i bileta. Sjølv om det no ikkje finst målarstykke frå Hellas frå denne tida (om ein ikkje reknar med dei måleria som dekorerer vasar og urner i hopetal), kan intensjonar i den lei sporast på bakgrunn av teknikken i dei veggmåleria i gresk tradisjon som ein framleis kan sjå i byane Pompeii og Herculaneum i Italia etter at dei er grove fram or all oska som utbrotet frå vulkanen Vesuv i år 79 e.Kr. gøymde dei under.

*Trompe-l'œil* er ofte små målarstykke meint som spøk og demonstrasjon av fagleg dugleik, men kan òg vere store tak- eller veggmåleri med ein alvorleg bodskap. Til dømes finst det i kyrkjer takmåleri som gjev inntrykk av at ein ser rakt opp i sjølvaste himmelen og på dei som har tilhald der, framstilt slik at det ser ut til at dei sit, står eller svever med beina i retning av jorda. På den måten vert kyrkjebygningen og det som går føre seg der, kopla saman på overtydande vis ved hjelp av *trompe-l'œil* med det himmelske livet som ventar dei som trur det rette og skikkar seg vel.

Sjå òg
------

Anamorfose

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* NDL

 |
MP-7
MP7A1 med lyddempar og ekstra sikte
**MP7** er ein maskinpistol frå tyske Heckler & Koch i kaliber 4,6 × 30 mm. Han vart utforma på grunn av eit Nato-krav frå 1989 om ein maskinpistol med høgare penetrasjonsevne i kroppspansring enn maskinpistolar som fanst då.

Konstruksjonen er kompakt og i stor grad laga med plastmaterialar. 4,6 mm-ammunisjonen har ein svært høg utgangsfart, noko som gjev stor effekt i målet.

MP7 passar inn i ei klasse svært lette og kompakte finkalibra maskinpistolar som på engelsk har fått namnet *personal defence weapon* (*PDW*).

Norsk teneste
-------------

Den 31. mai 2007 underteikna Forsvaret kontrakt med Heckler & Koch om leveranse av 6 500 stk Heckler & Koch MP7. Våpenet skal erstatta den gamle MP5-en og vart sett i teneste sumaren 2008.

Sjå òg
------

* SN P90 – den næraste konkurrenten

Kjelder
-------

1. ↑  *Forumet til forsvaret - Våpen med trøkk i*, arkivert frå originalen 8. mai 2016, henta 1. januar 2018

* *Denne artikkelen bygger på «Heckler & Koch MP7» frå Wikipedia på bokmål, den 1. januar 2018.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Defense Review Arkivert 2007-07-04 ved Wayback Machine. - testar og videoklipp (engelsk)
MS «Nordlys» i Hammerfest med skorsteinfargane til TFDS.
**Troms Fylkes Dampskibsselskap ASA** (TFDS ASA) er eit norsk reiarlag som vart stifta i 1866 under namnet Tromsø Amts Dampskibsselskap. Med utgangspunkt i Nord-Noreg utvikla reiarlaget seg til å verta ein nasjonal og internasjonal aktør innanfor transport og reiseliv, med Hurtigruten som den største verksemda. Etter at selskapet ved utgangen av 2004 vart majoritetseigar i AS TIRB, hadde TFDS-gruppa over 2 000 tilsette. Gruppa disponerte ein flåte på 38 skip, 123 bussar samt 86 gods- og varebilar. Hovudkontoret låg i Tromsø. Administrerande direktør var Henrik Andenæs, og styreleiar var Ole Lund.

TFDS kom inn i Hurtigruten i 1979 ved at Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) selde sine fire hurtigruteskip til TFDS.

Dei to hurtigruterederiene Ofotens og Vesteraalens Dampskibsselskab (OVDS) og TFDS vedtok i desember 2005 å slå seg saman. Fusjonen vart gjennomført 1. mars 2006. Det nye selskapet fekk namnet Hurtigruten Group, men namnet vart i 2007 endra til Hurtigruten ASNE. Selskapet hade då ein omsetnad på rundt fire milliardar kroner årleg, og kring 3 400 tilsette. Administrerande direktør vart Jan Kildal (OVDS) og ny styreleiar vart Ole Lund (TFDS). Hovudkontoret for hurtigruten vart lagt til Narvik, medan kontoret for ferjar og hurtigbåtar vart lokalisert i Tromsø.

Dei to sistnemnde verksemdene vart etter kvar overteke av Torghatten trafikkselskap i Brønnøysund, og utskilt som eit dotterselskap av dette, under namnet Torghatten nord og enno tilhald i Tromsø.

Hurtigruteskip
--------------

Liste over hurtigruteskip som TFDS har ått inntil 2006.

* MS «Midnatsol» (1949) («Midnatsol II»)(1979-1983)
* MS «Nordlys» (1979-1983)
* MS «Polarlys» (1979-1993)
* MS «Nordstjerna» (1979-2006)
* MS «Midnatsol» («Midnatsol II» og «Lyngen»)(1982-2006)
* MS «Ragnvald Jarl» (1989-1995)
* MS «Harald Jarl» (1989-2001)
* MS «Kong Harald» (1993-2006)
* MS «Nordlys» (1994-2006)
* MS «Polarlys» (1996-2006)
* MS «Trollfjord» (2002-2006)
* MS «Midnatsol» (2003-2006)

Hurtigbåt
---------

MS «Fjordkongen».
* MS «Fjorddronninga II»
* MS «Fjorddronninga»
* MS «Fjordkongen»
* MS «Fjordprinsessa»
* MS «Reinfjord»
* MS «Tromprinsen»
* MS «Vågsfjord»

Ferjer
------

* MF «Andfjordferja»
* MF «Dyrøy»
* MF «Fløytind»
* MF «Godfjord»
* MF «Gullesfjord»
* MF «Helgøy»
* MF «Hålogaland»
* MF «Karlsøy»
* MF «Kvaløy»
* MF «Kveøy»
* MF «Malangen»
* MF «Mjølhorn»
* MF «Ol Bull»
* MF «Reinøy»
* MF «Salangen»
* MF «Vaggasvarre»
* MF «Vardehorn»
* MF «Vengsøy»

Offshorefartøy
--------------

* MS «Troms Tjeld»
* MS «Troms Skarven»
* MV «Aldoma»
* MV «Kovambo»

Andre skip
----------

* KV «Tromsø»
* MS «Grytøy»
* MS «Lance»
* Testfartøy LMN
* Testfartøy RJO

Bakgrunnsstoff
--------------

* Hurtigruten OS
* Omfattande privat side om hurtigruteskipene
**Eldbjørg Willassen** (fødd 17. januar 1948) er ein norsk tidlegare handballspelar frå Tune i Østfold som vart nordisk meister i handball 1967 og 1970 med Noreg. Ho var målvakt.

Willassen fekk sin landslagsdebut i 1965. To år seinare imponerte ho stort med sitt målvaktspel under nordisk handballmeisterskap og bidrog til at Noreg vann meisterpokalen. Også då Noreg i 1970 forsvarte den nordiske meistertittelen bidrog Willassen sitt til norsk triumf i Østfold. Fram til 1971 spelte ho 60 landskampar, alle i rad. I sin siste landskamp, under Handball-VM 1971, vakta ho målburet då dei norske kvinnene slo Nederland 8-7 og tok 7. plassen i meisterskapen.

I 1964, 16 år gammal, var Willassen med om å vinne NM utandørs med Skjeberg IF, ein prestasjon ho og laget gjentok i 1966 og 1968. Sidan vart ho innandørsmeister i 1969, utandørsmeister 1970 og innandørsmeister, dei to siste NM-pokalane vann ho som målvakt i SK Freidig.

Kjelder
-------

* Magnus Breili: *Sport i navn & tall*. Oslo 1971
* Landskampstatistikk
*Denne artikkelen handlar om Kingston på Jamaica. For andre byar med same namn, sjå Kingston.* 

**Kingston** er hovudstaden på Jamaica, og med om lag 940 000 innbyggjarar også den største byen i landet. Byen ligg søraust i landet, og har ei naturleg hamn som er beskytta av Palisadoes, ein lang sandbanke. Denne bind saman Port Royal og den internasjonale lufthamna med resten av øya. 

Byen blei grunnlagd i 1693 av engelskmennene, etter at den tidlegare hovudstaden Port Royal blei sterkt skada av eit jordskjelv. Kingston har også blitt ramma av eit kraftig jordskjelv; 14. januar 1907 var eit skjelv årsal til store øydeleggingar og meir enn 1000 menneske omkom. I 1872 blei byen offisielt administrasjonssete for det britiske kolonistyret, og heldt på hovudstadsstatusen då Jamaica blei sjølvstendig i 1962. 

I tillegg til å vere sete for Jamaica si regjering ligg også University of the West Indies, opna i 1948, i Kingston. Byen har også ein teknisk høgskule og ein botanisk hage.

Kingston består av to hovuddelar: Sentrum, med den historiske byen, og New Kingston. I sistnemnde bydel finst ein av dei største turistattraksjonane i byen, Bob Marley-museet, som ligg i reggaelegenda sin heim. Andre attraksjonar er blant anna strendene Hellshire og Lime Cay, National Gallery of Jamaica og Devon House, ein staseleg heim med parkanlegg som ein gong var eigd av den første svarte millionæren på Jamaica. 

Byen er det viktigaste handels- og industristenteret i landet. Det blir eksportert bananar, kaffi, sukker, tobakk og aluminium herfrå. Kingston tek også imot mange cruiseskip. 
Kingston har to flyplassar, Norman Manley internasjonale lufthamn og ei mindre innanrikslufthamn ved Tinson Pen.

Kjelder
-------

1. 1 2 3 4  «Kingston: i Jamaica». *Store norske leksikon*. 28. mars 2012.

* *Denne artikkelen bygger på «Kingston på Jamaica» frå Wikipedia på bokmål, den 14. mai 2010.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS
* SUDOC
* BNE

 |
**Ava Cherry** (òg kjend som **Black Barbarella**) er ei amerikansk songarinne frå Chicago. Ho er mest kjend for dei fire åra ho song for David Bowie frå 1974 til 1978 i lag med Robin Clark og Luther Vandross. Ho song både med han på turnear og på nokre av dei mest kritikarroste albuma hans. Dei var òg kjærastar ein periode og har vore vener opp gjennom åra etter samarbeide slutta. 

Etter samarbeidet med Bowie var over, reiste Cherry attende til Chicago der ein ven introduserte ho for Curtis Mayfield. Ho gav ut det første albumet sitt, *Spend the Night*, som var i disco- og soulstil. Det andre albumet hennar, *Streetcar Named Desire*, kom i 1983 på Capitol Records, men selde dårleg. Då Vandross starta å verte kjend, vart ho fast syngedame for han frå 1986 og framover. I 1987 gav ho ut albumet *Picture Me* på Capitol, men òg dette selde dårleg.

Kjelder
-------

* *Ava Cherry* på allmusic. Av Andrew Hamilton. Henta 6. mai 2011.


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* ISNI
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)
* AllMusic (artist)

 |
**Sarah** (fødd **Sarah Margaret Ferguson**, 15. oktober 1959), kjend som **Fergie**, er den tidlegare kona til hertug Andrew av York.

Ho vart fødd som Sarah Margaret Ferguson, og er dotter av Ronald Ferguson og hans fyrste kone, Susan Mary Wright. Ho vert ofte kalla «Fergie», eit kallenamn ho har fått på grunn av sitt pikenamn, Ferguson. Ho har aristokratisk bakgrunn, og er gjennom sin farmor slektning av hertuginne Alice av Gloucester, som er ei tante av dronning Elizabeth II av Storbritannia. 

23. juli 1986 gifta ho seg med prins Andrew. Han fekk tittelen Hertug av York og Sarah vart titulert Den høgvørde hertuginna av York. Paret vart skilt i 1996, og Sarah mista tiltaleformen Den høgvørde og vart degradert til hertuginne Sarah av York. 

Hertugparet av York fekk to born i sitt ekteskap:

* Prinsesse Beatrice av York (fødd 8. august 1988)
* Prinsesse Eugenie av York (fødd 23. mars 1990)

Etter skilsmissen har Sarah mellom anna vore programleiar for sitt eige talkshow. Ho har òg skrive ein sjølvbiografi, *My story*, pg ein serie barnebøker om «Budgie».

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Sarah av York» frå Wikipedia på bokmål, den 31. juli 2013.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* LIBRIS
* SUDOC

 |
Koordinatar: 55°15′46″N 12°24′49″E﻿

Eit av dei to pansertårna på Stevnsfortet med to 150 mm kanonar.
Stevnsfortet. Fotografiet av den underjordiske korridoren syner at berggrunnen er flintestein i krit, ein naturleg kombinasjon som gjorde fortet motstandsdyktig mot bomber.
**Stevnsfortet** er eit fort med kommandosenter, bustader, ammunisjonsdepot, sjukehus og eit kapell som vart bygd i største løyndom i tida 1950 til 1953 inne i Stevns Klint på austkysten av Stevns på Sjælland i Danmark for å kontrollere innseglinga til Øresund frå Austersjøen militært. 

Saman med Langelandsfortet på den danske øya Langeland skulle Stevnsfortet hindre flåtestyrker frå warszawapaktland i Austersjøen å få tilgang til verdshava i ein krisesituasjon. Det var vurderingar knytt til den kalde krigen som låg til grunn for utbygginga, og begge forta er no lagde ned og omgjort til museum. Stevnsfortet vart lagd ned i 2000, og den underjordiske delen vart frå 1. juli 2008 som eit spesialmuseum over den kalde krigen. Det er ope for ålmenta som ei underavdeling av Østsjællands Museum.

Stevnsfortet er det einaste fortet i Danmark som er lagt i fjell. Fortet ligg inntil 18 meter under jordoverflata, som her er av kalk med flintestein i. Dette skal vere ein berggrunn som er godt eigna til å motstå bomber.

På Stevnsfortet er det to pansertårn med to 150 mm kanonar som opphavleg hadde stått på det tyske slagskipet «Gneisenau» frå den andre verdskrigen, og deretter hadde vore nytta på Batteri Grådyb på Fanø av den tyske okkupasjonsmakta som lekk i å verne innseglinga til Esbjerg. Kanonane hadde ei rekkevidd på 33 kilometer, og dekka både Øresund og dei to moglege landgangsstrendene i Faxe Bugt og Køge Bugt. På Stevnsfortets område var det dessutan stilt opp eit HAWK-batteri, som saman med NIKE-missilbatteri fleire stader på Sjælland skulle forsvare København mot luftåtak. Dette var missilbaserte bakke-til-luftsystem av amerikansk opphav.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Stevnsfortet**

* Internettsidene til Koldkrigsmuseum Stevnsfort (Kaldkrigsmuseet Stevnsfort).
Koordinatar: 34°51′N 36°14′E﻿

**Kafroun** eller **Al-Kafroun** (arabisk **الكفرون**) er ein gresk-ortodoks kristen by i Syria i Tartous guvernement. Han ligg kring 65 km frå byen Hims i An-Nusayriyahfjella, kring 550 meter over havet. Staden er ein populær feriestad om sommaren for lokale som ønskjr å sleppe unna dei høge temperaturane i låglandet. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Kafrun eit folketal på 2115 i 2004.

Han er kjend for den årlege festivalen som feirar himmelfarten til Jomfru Maria den 15. august. Festivalen vert heldt på toppen av fjellet Jabal Al-Saideh. 

Kafroun er fødestaden til den kjende syriske songaren George Wassouf.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Kafroun» frå Wikipedia på engelsk, den 6. juli 2014.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. 1 2  Folketeljing 2004. Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS). Tartus guvernement. (arabisk)

Bakgrunnsstoff
--------------

* Om byen på arabisk

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
Koordinatar: 77°26′S 161°3′W﻿

**Green Mesa** er ein isfri mesa som er 1 nautisk mil lang og som ligg 0,9 nautiske mil vest-sørvest for Canfield Mesa vest i Insel Range i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (1997) etter William J. Green ved Miami University, Oxford, som frå sesongen 1968–69 studerte innsjøar og elvar i Taylor Valley og Wright Valley, inkludert ein geokjemisk analyse av Onyx River og Lake Vanda i lag med Donald E. Canfield (som Canfield Mesa er kalla opp etter) i 1980–81, 1986–87, og 1987–88. Green var medforfattar i lag med E. Imre Friedmann av *Physical and Biogeochemical Processes in Antarctic Lakes* i Antarctic Research Series, Vol. 59, American Geophysical Union, 1993.

Kjelder
-------

1. ↑  «Green Mesa». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 22. oktober 2012.

 Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «Green Mesa» (innhald frå Geographic Names Information System).


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Kjell Jacob Sollie** (fødd 26. juni 1953) er ein norsk tidlegare langrennsløpar. Han driv i dag eit byggfirma i heimbygda Ålen i Sør-Trøndelag.

Karriere
--------

Sollie vann sølvmedaljen på 15 km under noregsmeisterskapen i langrenn 1977. Han kom i mål 3,7 sekund etter noregsmeisteren, Tore Gullen, men seks og åtte sekund føre dei neste på resultatlista, Magne Myrmo og Oddvar Brå. To år seinare vart det bronse på femmila under NM, berre Oddvar Brå og Lars Erik Eriksen gjekk fortare. Same sesongen gjekk han sitt truleg beste renn, han vart då nummer tre i verdscuprennet over 30 km i Falun, bak vinnaren, svensken Sven-Åke Lundbäck og Nikolaj Zimjatov frå Sovjetunionen. Sollie tevla for Ålen Idrettslag.

### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn

* 1977: Nr 11 på 15 km i Holmenkollen
* 1979: Nr 3 på 30 km i Falun

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap

* Ski-NM 1975: Nr 7 på tremila i Heddal
* Ski-NM 1976: Nr 12 på 30 km i Surnadal
* Ski-NM 1977: Sølvmedalje på 15 km i Vang
* Ski-NM 1978: Nr 9 på 30 km på Konnerud
* Ski-NM 1979: Bronsemedalje på 50 km i Rindal

Kjelder
-------

* *Sportsboken*, aktuelle årgangar
***Steven Universe*** er ein amerikansk animert TV-serie laga av Rebecca Sugar for Cartoon Network. Serien hadde premiere 21. mai 2013 med sin første pilotepisode, deretter 4. november 2013 med sin første sesong. Det er den første animerte serien på Cartoon Network som har vore utvikla av ei kvinne åleine.

*Steven Universe*-serien er «coming-of-age»-historia til ungguten Steven Universe (spelt av Zach Callison), som bur saman med the Crystal Gems – magiske, kvinneliknande utanomjordingar kalla Garnet (Estelle), Amethyst (Michaela Dietz) og Pearl (Deedee Magno Hall) – i den fiktive byen Beach City. Steven, som er halvt «gem» og halvt menneske, drar på eventyr med venene sine og hjelper dei i å beskytte verda mot deira eigen art. Tematikk i serien er mellom anna kjærleik, familie og tydinga av gode relasjonar personar imellom. Bøker, teikneseriar og dataspel baserte på serien har vorte utgjevne, og langfilmen *Steven Universe: The Movie* vart send på Cartoon Network i USA september 2019.

Rebecca Sugar baserte hovudkarakteren i serien på sin yngre bror, Steven. Ho utvikla *Steven Universe* medan ho var forfattar og teiknar for biletmanuset i *Adventure Time*, som ho forlét da Cartoon Network gav henne i oppdrag å drive full produksjon av sin eigen serie. Serien er driven av biletmanuset; når episodar er under produksjon er teiknarane av biletmanuset ansvarlege for å skrive dialogen og skape hendingsgangen. *Steven Universe* har utvikla ein brei fanskare og har fått positiv mottaking for stilen, musikken, stemmeskodespelet og karakteriseringa. Serien vann sin første GLAAD Media Award for «Outstanding Kids & Family Program» i 2019, og var dimed den første animerte serien som vann denne prisen. Han mottok også sin første Peabody Award for «Children's & Youth Programming» i 2019, og har vore nominert til fem Emmy-prisar og fem Annie Awards. Den femte sesongen av serien konkluderte i januar 2019. Under New York Comic Con 2019 vart ein epilogserie annonsert, titulert *Steven Universe Future*, som går føre seg etter hendingane i langfilmen.

Kjelder
-------

1. ↑  «The trailer for Steven Universe: The Movie introduces a new villain and a new look». The Verge. 19. juli 2019. Henta 27. juli 2019.
2. ↑  «‘Adventure Time’ Writer Rebecca Sugar on ‘Steven Universe’». Indiewire. 1. november 2013. Henta 24. september 2016.
3. ↑  «'Steven Universe' creator on growing up, gender politics, her brother». Entertainment Weekly. 15. juni 2015. Henta 27. juli 2019.
4. ↑  «Steven Universe Future: New Limited Series Coming to Cartoon Network». IGN. 4. oktober 2019. Henta 9. november 2019.

Bakgrunnsstoff
--------------

* *Steven Universe* ved The Internet Movie Database (IMDb)

Wikifrasar Wikifrasar har ei sitatsamling som gjeld: **Steven Universe**
Orval
**Orval** er eit trappistøl frå bryggeriet til trappistklosteret *Notre-Dame d'Orval* i Vallonia i Belgia. Klosteret vart oppretta som cistercienserkloster i 1132. Det brann ned i 1793 og vart gjenopna i 1926. Bryggeriet vart opna i 1931 for å skaffa inntekter til gjenoppbygging av klosteret. Den første ølen vart selt i 1932. Orval var det første trappistølet som vart selt over heile Belgia.

Orval trappistøl
Ølkritikarar reknar Orval som eit øl i verdsklasse, lik dei andre trappistøla, men det skil seg klart frå dei andre. Dette skuldast mellom anna bruken av villgjær, *Brettanomyces* i gjæringsprosessen, sjølv om Orval også nyttar anna gjær. Ølet blir lagra i fire veker før det blir distribuert. Ølet som blir selt på klosteret sin kafé er lagra i seks månader. Smaken på ølet kan utvikla seg med lagring, sjølv om den relativt låge alkoholstyrken gjer det mindre egna for lagring enn somme andre trappistøl.

Bryggeriet er til vanleg stengd for publikum, men opnar dørene to dagar kvart år. For tida er det 32 sekulære tilsette.

Produkt
-------

Orval er det einaste trappistbryggeriet som berre produserer éin variant for kommersielt sal. Han har ein alkoholstyrke på 6,2 %. Ølet er lyst på farge. Det er til sals i Noreg på Vinmonopolet.

Elles produserer bryggeriet ein variant for munkane, som òg kan kjøpast i klosteret sin kafé. Denne har ein alkoholstyrke på 3,5 %, og vert kalla *Orval Vert* eller *Petit Orval*.

Det blir brygga om lag 38 000 hektoliter i året. Som hjå alle trappistbryggeri blir inntektene av salet nytta til veldedige føremål.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen starta med ei omsetjing frå nederlandsk og engelsk wikipedia, 26. februar 2010.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Klosteret sine nettsider på fransk, nederlandsk og engelsk.

  



|  |
| --- |
| **Trappistøl** |
| Achel | Chimay | La Trappe | Orval | Rochefort | Westmalle | Westvleteren |
Koordinatar: 60°44′48″N 07°08′09″E﻿

Kjosfossen
Tog på Flåmsbana stoppar ved Kjosfossen haldeplass slik at dei reisande kan få sjå fossen. Foto: Filipe Carvalho

**Kjosfossen** er ein foss i Flåmselvi i Aurland kommune i Vestland. Fossen, som er ein av Norges mest vitja turistattraksjonar, ligg like nedom Reinungavatnet, øvst i Flåmsdalen. Fossen har ei total fallhøgd på 225 meter, fordelt på fleire fall med ei horisontal lengd på rundt 700 meter.

Flåmsbana passerer rett framom og over den nedre delen av fossen, og fossen er ein av hovudattraksjonane for turistane som tek Flåmsbana. Her ligg Kjosfossen haldeplass, som vart opna i 1951 for at dei som reiser med banen skal kunne gå av toget og oppleve fossen på nært hald. Fossen og haldeplassen ligg rundt fire kilometer frå Myrdal stasjon. Under hovudturistsesongen om sommaren vert det halde ei stutt huldreframsyning med musikk og dans oppe ved fossen når toget kjem inn på haldeplassen. 

Det er bygd eit mindre kraftverk i fossen, Kjosfoss kraftverk, for å gje straum til baneanlegget.

Kjelder
-------

1. ↑  *dagsavisen.no: «Norges mest besøkte turistattraksjoner»*, arkivert frå originalen 23. mars 2021, henta 16. november 2009
2. ↑  Ole Kristian Spikkeland (1999), *Verneverdier og brukerinteresser i Flåmsvassdraget*, Norges vassdrags- og energidirektorat, s. 17.
3. ↑  *jernbaneverket.no: «Kjosfossen»*, arkivert frå originalen 15. august 2011, henta 16. november 2009
4. ↑  Kjosfossen Arkivert 2006-10-08 ved Wayback Machine. flamsbana.no

* *Denne artikkelen bygger på «Kjosfossen» frå Wikipedia på bokmål, den 16. november 2009.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Kjosfossen**

* Eldre fotografi av Kjosfossen på nettstaden til Nasjonalbiblioteket

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* SSR (namn)

 |
**Kjell Edvard Helland** (fødd 29. mai 1940 i Melhus) er ein norsk politikar og tidlegare fylkesarbeidssjef i Sør Trøndelag. Han representerte Arbeidarpartiet og Sør-Trøndelag på Stortinget i tida 1973-1989.

Helland busette seg i Trondheim, der han var butikkekspeditør 1955-59 og sidan tilsett i Postverket til han i 1973 fekk stortingsplass.

Valperioden 1972-1975 var Helland bystyremedlem i Trondheim. Hausten 1973 vart han vald til stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet, attvald 1977, 1981 og 1985. På Stortinget var han 1973-1977 medlem i Kontroll- og konstitusjonskomiteen, 1977-1981 i Industrikomiteen og frå 1981 til 1989 i Energi- og industrikomitéen.

Etter han avslutta det politiske tilværet på Stortinget, var Helland fylkesarbeidssjef i Sør-Trøndelag gjennom 13 år, frå 1989 til 2002.

Kjelder
-------

* Stortinget.no – Stortingsbiografi

Referansar
----------

1. ↑  Kjell Edvard Helland 80 år - Aftenposten 29. mai 2020

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
Agnordal (frå høgre) *Storlidalen* møter hovuddalføret *Oppdal* (frå venstre mot midten). **Agnordal** (av norrønt agnǫr, *mothake*) er ein sidedal der elvane renn mot retninga til elva i hovuddalføret. 

I Noreg finst fleire vassdrag der sideelvane kjem på skrå inn mot retninga til hovudelva. Dalar som formar slike mothakemønstre, kallast agnordalar. Der det er agnormønster, renn gjerne hovudelva i ein høvesvis trong og djup dal gjennom eit høgtliggjande landområde der agnordalen har sitt opphav. I fortsetjinga av det som no er den øvre delen av hovuddalen, går det ein vidare dal med ei elv som renn i motgåande retning til den noverande hovudelva. Eit godt eksempel på ein slik agnordal er Drivdalen som kjem ut i dalføret Oppdal. Denne dalen var ein gong ein del av eit dalsystem som gjekk mot nordaust gjennom Gauldalen til Trondheimsfjorden. Tilstrøyminga av elver frå begge sidene i dalføret gjennom Oppdal viser alle det same agnormønsteret. Dette kan berre forklårast med at vasskiljet før istidene låg lenger mot vest og at agnordalane var del av ei opphavleg dalforming som drenerte austover. Gjennom istidene må ei djuptgåande omforming hendt i vassdraget. Agnordalane til Oppdal var tidlegare del av eit vassdrag som gjekk i motgåande lei. Brigdinga må vere fanga inn ved at elva og innlandsisen gjennom istidene har forma den noverande hovuddalen og skore seg gjennom det gamle vasskiljeområdet og flytt vasskiljet austover til noverande posisjon. Truleg er det dei stutte, bratte elvane som renn mot kysten i vest, som har stole sideelvar frå dei lange, slake elvane som går i austleg lei.

Kjelder
-------

1. ↑  «Agnordaler». *Store norske leksikon*.
Kart med øya Orust avmerkt
**Orust** er med ei flatevidd på 345,5 km² den tredje største øya i Sverige etter Gotland og Öland. Øya ligg i Bohuslän ved Skagerrak. Ho utgjer mesteparten av Orusts kommun. Øya er skild frå fastlandet og øya Tjörn av fjordar og smale sund.

Kommunikasjon
-------------

Mollösund
Länsväg 160 passerer øya. Länsväg 178 går mellom Varekil og Ellös.

Vägverket driv ferjetrafikk på strekningane Svanesund–Kolhättan, Lyresten–Lyr og Fröjdendal–Malö. Västtrafik driv personferjetrafikk på strekningane Hälleviksstrand–Käringön og Tuvesvik–Gullholmen.

Historie
--------

Den einaste runesteinen på Orust, ved Hoga
De fyrste menneska kom til Orust etter istida for 11 000 år sidan. Buplassane deira, som då låg ved stranda, ligg i dag 40–50 meter over havet. I Enersbacken har ein funne skiveøkser og pilspissar.

Frå bronsealderen har ein funne graver og helleristingar. I 1884 vart det funne eit sverd av bronse i Ellösfjorden, sverdet er 101,5 cm langt og eit av dei lengste frå denne tida som er funne i Sverige.

Orust har vore svensk sidan Sverige overtok Bohuslän i 1658.

Plasseringa til øya har gjort til at fiske har vore ein viktig næringsveg for folkesetnaden. I 1752 var tilgangen på sild svært god og heile 1700-talet vert kalla «*den stora sillperioden*», og denne varte fram til 1808. Slutten på sildefisket gjorde til at bygda vart avfolka og fleire fiskevær heldt på å forsvinne.

Etter fiskeperioden auka i staden jordbruket, men utviklinga av metodar og maskiner gjorde til at behovet for arbeidskraft minka, og Orust vart igjen ei fråflyttingsbygd. Frå 1900 til 1968 vart folkesetnaden på øya halvert.

Etter 1950 byrja fleire av verfta på øya å lage plastbåtar og endå er verftsindustrien viktig på Orust.

Innbyggjartalet har variert kraftigt gjennom åra, i 1528 budde det 2 100 personar på øya. Folkesetnaden var på det største i 1880, med 18 129 personar. I 2006 hadde kommunen 15 185, ei tal som også inkluderer nokre tusen på dei omkringliggjande øyene.

Kjelder
-------

* Artikkelen var opphavleg basert på ei omsetjing av «Orust» på Wikipedia på svensk
* Orusts kommun – Orusts historia Arkivert 2007-12-25 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* VIAF
* LIBRIS
* NKC
* GeoNames

 |
Eit fuglefjell på Orknøyane.
**Fuglefjell** er klipper med bratte fjellveggar som blir brukt til hekking av mange sjøfuglar. Fjellsider ved kysten kan vere erodert, slik at den øvste delen ragar lengre ut enn den nedste. For at fuglane skal bruke fjellet til reirbygging må det vere mange fjellhyller som er godt egna til reirplass. Eit fuglefjell vil ofte vere dominert av ein einskild fugleart. I ein koloni av fuglar ligg reira ofte veldig tett. Viss det er mange individ vil mange overleve fordi rovdyr, eksempelvis rovfugl, berre kan gjere eit lite innhogg på bestanden.

Bestandar på fuglefjell kan gå kraftig tilbake dersom næringsgrunnlaget sviktar. Til dømes har Røst hatt ein nedgang på krykkje og lundefugl frå 1970-åra av, hovudsakleg knytt til mangel på fiskeyngel. I 2020 var det ingen krykkjer att på Vedøya i Røst.
Plastavfall og nærgåande menneske kan også hindra fuglane frå å gjennomføra hekking.

Bruk
----

Historisk har menneske sanka egg og fuglar frå fuglefjell, fyrst som mat og seinare også til eggsamlarar.

Fuglar som hekkar i fuglefjell i Nordatlanteren
-----------------------------------------------

Her er ei liste over viktige fugleartar som hekkar i fuglefjell nord i Atlanterhavet:

* Lundefugl (*Fratercula arctica*)
* Havsule (*Morus bassanus*)
* Krykkje (*Rissa tridactyla*)
* Havhest (*Fulmarus glacialis*)
* Lomvi (*Uria aalge*)
* Polarlomvi (*Uria lomvia*)
* Alke (*Alca torda*)
* Alkekonge (*Alle alle*)
* Stormsvale (*Oceanodroma leucorhoa*)
* Havsvale (*Hydrobates pelagicus*)
* Toppskarv (*Phalacrocorax aristotelis*)
* Storskarv (*Phalacrocorax carbo*)
* Teist (*Cepphus grylle*)

Fuglefjell i Noreg
------------------

Øya Runde med brua til Remøya til høgre. Foto: Trond A. Myklebust

* Fuglefjellet på øya Runde er det sørlegaste i Noreg, og er det mest artsrike sjøfugl-staden i landet. Runde er ei øy i øygruppa Sørøyane i Herøy kommune på Sunnmøre
* Bleiksøya er det nordlegaste fuglefjellet i Nordland.
* Nordkapp er det nordlegaste fuglefjellet i Noreg.

Kjelder
-------

1. 1 2  Mehlum, Fridtjof. «Fuglefjell». I Henriksen, Petter. *Store Norske Leksikon*. Oslo: Kunnskapsforlaget. Henta 19. juli 2021.
2. ↑  Olaisen, Sofie Retterstøl (4. juli 2021), «Sjøfuglen forsvinn frå Lofoten – havtemperaturen får skulda», *NRK*, henta 19. juli 2021
3. ↑  Myrseth, Silje Haugen (29. juli 2020), «Dagens tilstand på fuglefjellet Runde», *NRK* (på norsk bokmål), henta 19. juli 2021

* «fuglefjell» i *Store norske leksikon*, snl.no.
* *Denne artikkelen bygger på «Fuglefjell» frå Wikipedia på bokmål, den 14. januar 2013.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Fuglefjell. Skildring av habitatet ved artsdatabanken.no.
**Attersee** (òg kalla *Kammersee*) er den største innsjøen i Salzkammergut-området i Austerrike. Han strekkjer seg om lag 20 km frå nord til sør og 4 km frå aust til vest. Tilsiget er frå elva Seeache, som renn ut av ein annan innsjø, Mondsee. Höllengebirge (som ordrett tyder «Helvetesfjellet»), med ei høgd på opp til 1 800 m, ligg søraust for innsjøen. Sørvest for innsjøen ligg fjellet Schafberg («Sauefjellet», 1 782 m).

Ved Litzlberg ligg det ei lita øya med ein herregard, som den austerrikske målaren Gustav Klimt ofte vitja om sommaren. 

På grunn av jamn vind og reint vatn trekkjer Attersee til seg mange seglarar og symjarar. Om sommaren er det fleire seglekonkurransar her. 

Ein av vindane ein set mest pris på ved Attersee er den såkalla «Rosenwind» (vinden frå rosene). Det er ein austleg vind som bles over ein rosehage til eit slott i nærleiken og fyller lufta med lukta av roser. 

Sidan innsjøen er stor og djup frys han sjeldan til om vinteren, trass i låge temperaturar. Sist gong innsjøen var tilfrosen var seint på 1940-talet.

Soge
----

I august 1870 fann ein restane etter pålelandsbyar ved Seewalchen, nær den nordlege enden av innsjøen. På midten av 1800-talet brukte ein hjuldamparar til å frakte post, gods og passasjerar mellom dei landsbyane ved innsjøen. I dag er området ein viktig avkoplingsstad for folk frå urbane område som Wien og Linz.

Utsyn frå fjellet Hochlecken
Attersee med Höllengebirge

Fiskar
------

Ein finn følgjande fiskar i innsjøen:

* gjedde
* aure
* regnbogeaure
* røye
* europeisk ål
* karpe
* lake
* åbor
* sik

Bakgrunnsstoff
--------------

* Attersee-skip Arkivert 2003-07-21 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* SUDOC
* NKC
* GeoNames

 |
**Dario Alonzo Cologna** (fødd 11. mars 1986) er ein sveitsisk langrennar frå landsbyen Santa Maria i Val Müstair i kantonen Graubünden. Han er olympisk meister 2010 på 15 km, samt verdsmeister 2013 og olympisk meister 2014 på 30 km fellesstart. Cologna vann verdscupen i langrenn både i 2009, 2011 og 2012.

Aktiv
-----

Cologna debuterte i verdscupen i november 2006. To år seinare slo han seg for alvor inn i verdseliten med ein andreplass i eit verdscuprenn over 30 km i La Clusaz i desember 2008. Ein månad seinare vann han «Tour de ski» med god margin til toaren Petter Northug. Han vann også verdscupen den sesongen. I 2010-sesongen hamna han på tredjeplass i Tour de ski, før han vart olympiameister på 15-kilometeren i Vancouver. Totalt kom han på fjerdeplass i verdscupen 2010. I 2010/11 og på ny i 2011/12 vann han Tour de Ski, også desse gongane med Petter Northug på andreplass. Han vann også verdscupen 2011.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Dario Cologna» frå Wikipedia på tysk, den 12. januar 2012.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* Munzinger (sport)

 |
Fig. 1 Attendekallfunksjon.
**Attendekall** er i samband med programmering ein referanse til køyrbar kode (oftast i form av ein funksjon) som vert overført i form av ein parameter (oftast ein funksjonsparameter). Når den køyrbare koden er ein funksjon vert han kalla ein *attendekallfunksjon*. Den køyrbare koden/funksjonen vert kalla under bestemte tilhøve, som til dømes når ein buffer held på å verta full eller tom. 

Attendekall tillet lågnivåkode, til dømes i ein drivar, å kalla funksjonar i kode på eit høgare nivå, som til dømes i eit brukarprogram. Typisk bruk av attendekall er at eit brukarprogram (i programmodul A i fig. 1) overfører ein referanse til ein attendekallfunksjon (òg i programmodul A i fig. 1) til ein funksjon i til dømes ein drivar (programmodul B i fig. 1). Dette vert utført berre ein gong, når programmet startar opp. Drivaren kallar så attendekallfunksjonen når han ynskjer å overføra data fra/til programmodul A. På det viset treng ikkje koden i programmodul A å bruka tid på å sjekka om drivaren har data å levera frå seg eller treng meir data. Ein drivar kallar ofte ein attendekallfunksjon fleire gongar per sekund, til dømes når ein buffer (FIFO) held på å verta full eller tom.
**Torkild Halvorsen Aschehoug** (27. august 1756–26. oktober 1838) var ein prest og eidsvollsmann frå Ås.

Aschehoug var son av ein gardbrukar og lensmann i Ås i Follo. Han vart student 1774 og cand. theol. 1779. Deretter var han i tre år huslærar i Moss, før han i 1783 vart residerande kapellan i Rakkestad. I 1792 vart han sokneprest i same prestegjeldet, eit embete han hadde til han tok avskjed i 1835. 1805–1824 var han attåt prost i Borgesyssel.

Aschehoug var forlikskommissær i 27 år. Med eigne midlar oppretta han eit bibliotek for folket i Ås.

Aschehoug var med i det overordentlege storting i 1814. Han representerte då dei 14 prestegjelda av Smaalenenes amt som fienden Sverige hadde okkupert. På stortinget 1821 og det overordentlege storting 1822, var han begge år medlem av Lagtinget. Dermed vart han også medlem i riksretten 1821-22. Han var medlem av sju komitear, formann i komiteen om hittegods.

I 1812 vart han utnemnd til riddar av Dannebrogordenen for «sine opofrelser under krigen» 1808-09; ni år seinare vart han òg riddar av Nordstjerneordenen.

Han far til Halvor Torkildsen Aschehoug.

Kjelder
-------

* Tallak Lindstøl: *Stortinget og Statsraadet*, B. 1 D. 1 : Biografier A-K, digital utgåve side 46

Bakgrunnsstoff
--------------

* Biografisk informasjon om Torkild Halvorsen Aschehoug NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Historisk befolkningsregister
* PolSys
* VIAF

 |
Koordinatar: 62°25′58.9″N 6°23′42″E﻿

**Borgund folkehøgskole**, ofte kalla *Borg*, er ein kristen folkehøgskule som ligg ved Nørvasund i Ålesund i Møre og Romsdal. Skulen ligg om lag 16 km frå Ålesund sentrum og 30 km frå Ålesund lufthamn, Vigra.

Skulen vart grunnlagd i 1914 som Møre ungdomsskole, i det som i dag er lokala til Ålesund kulturskole ved Nørvasundet i Ålesund. I 1917 vart skulen flytt til Hatleholen og tok då namnet Borgund folkehøgskole etter den tidlegare kommunen Borgund. Sidan 2004 har skulen spesialisert seg på reiselinjer, og elevane søkjer derfor på reisemållinjer i staden for tradisjonelle fag eller linjer. Skulen marknadsfører seg som *Reiseskolen*.

Borgund folkehøgskole har plass til 110 elevar i året. Skulen er eigd av Sunnmøre Indremisjon.

#### Linjefag ved skulen i 2015:

* Afrika – Mangfold
* Australia – Backpack
* Friluft New Zealand
* Multisport – Australia
* Sør-Amerika Xplore
* USA – Travelstudy
* Vokal New York – New Orleans
* Reise – bo og fritid

Kjelder
-------

* «Den beste folkehøgskolen - Borgund Folkehøgskole». Borgund Folkehøgskole. Henta 23. juni 2015.
* «Borgund Folkehøgskole - Om skolen». folkehøgskole.no. Henta 23. juni 2015.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad
**Borghild Solveig Niskin** (19. februar 1924–18. januar 2013) var ein norsk alpinist frå Hole i Buskerud. I tida 1946-56 vann ho 17 NM-titlar. Ho vart som fyrste kvinne tildelt Holmenkollmedaljen i 1956.

Karriere
--------

Borghild Niskin, fødd Hansen på Sollihøgda i Hole, tok sitt fyrste noregsmeisterskap då ho i 1946 vann den fyrste av fem norske meistertitlar i slalåm. Ho debuterte i olympiske leikar under Vinter-OL 1948 i St. Moritz, der ho saman med Laila Schou Nilsen utgjorde Noregs kvinnelag. Hennar beste plassering var ein 19. plass. Betre gjekk det ikkje i VM 1950 i Aspen, der ho kom på 23. plass i utfor. Under OL 1952 på heimebane i Oslo vart ho beste norske deltakar med sjetteplass i storslalåm.

Etter gode prestasjonar i alpin-VM 1954 i Åre, der ho vart nummer åtte i utfor og i kombinasjonen, fylgde ho opp med sine beste resultat under Vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo. Med åtte tidels sekund opp til bronsevinnaren Thea Hochleitner vart ho nummer sju i storslalåm. Tidene frå dei olympiske tevlingane i slalåm og utfor vart rekna saman som ei VM-øving i kombinasjon; her kom Niskin på femteplass. OL-sesongen 1956, hennar siste sesong, vart avslutta med at ho tok sitt sjuande NM-gull i utfor.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Borghild Niskin» frå Wikipedia på tysk, den 9. desember 2013.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* Historisk befolkningsregister
* Lokalhistoriewiki

 |
Koordinatar: 59°54′47″N 10°43′47″E﻿

Oslo Konserthus har inngangen som ei innebygd bru over gata Munkedamsveien. Huset står på søylar, og under det er det ein parkeringsplass for personbilar. Foto: Hans A. Rosbach

Inngangspartiet til Oslo Konserthus, og plassen framføre huset, som har namnet Johan Svendsens plass etter den norske komponisten Johan Svendsen. Tilkomsten til plassen og konserthuset er frå gata Ruseløkkveien. Skulpturen til venstre er Turid Angell Engs «Heptakord», og til høgre Harald Oredams «Jordemusikk»Foto: Bengt Oberger

**Oslo Konserthus** er eit konserthus som ligg meir eller mindre inneklemt mellom kontorblokkene i bydelen Vika i Oslo. Tilkomsten til hovudinngangen på Johan Svendsens plass er frå Ruseløkkveien. Sceneinngangen har tilkomst frå Munkedamsveien.

Oslo kommune er eigar av konserthuset, som er tilhaldsstaden for Oslo Filharmoniske Orkester. Konserthuset vart opna 22. mars 1977.

Bygningen
---------

Oslo Konserthus vart teikna av den svenske arkitekten Gösta Åbergh. Fasaden er kledd med grå *Tolgagranitt* frå Tolga i Østerdalen. Hovudsalen, Store Sal, har plass til 1404 tilhøyrarar, med tillegg av 212 i ei podieterrasse. Dessutan finst det ein mindre konsertsal med 266 plassar. I den store salen er det installert eit stort konsertorgel med 90 stemmer, bygd i Tyskland i 1978 av orgelbyggjaren Paul Ott.

Dei akustiske tilhøva i den store konsertsalen vert rekna som mindre tilfredsstillande, og det er gjort freistnader på å bøte på dette.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Internettsidene til Oslo Konserthus