recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Dmitrij Petrovitsj Sokolov**  (20. mai 1924–4. juli 2009) var ein skiskyttar, leirdueskyttar og skytetrenar frå Fadjusjino i Kurgan oblast i dåverande Sovjetunionen, seinare Russland.

Sokolov var mellom pionerane då skiskyting vart ein internasjonal idrett. Han vart nummer ni på 20 km, den einaste VM-øvinga fram til 1964, då den fyrste verdsmeisterskapen i skiskyting vart avvikla i Saalfelden i Austerrike i 1958. Året etter tok han i italienske Courmayeur sølvmedaljen på 20 km, med tida 1.41.15 kom han i mål ti sekundar etter landsmannen Vladimir Melanjin.

Både under Vinter-OL 1960 i Squaw Valley og VM i skiskyting 1961 i Umeå, enda Sokolov på sjetteplassen. Han vart sovjetisk meister i skiskyting både i 1958 og 1961.

Frå 1963 deltok han i leirdueskyting.

Kjelder
-------

* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

* *Denne artikkelen bygger på «Dmitri Petrowitsch Sokolow» frå Wikipedia på tysk, den 2. mars 2015.*




1. ↑  Kyrillisk skrift Дмитрий Петрович Соколов
**Dmitri Markov** (fødd 14. mars 1975) er ein kviterussisk-australsk tidlegare stavhoppar, fødd i Vitebsk i dåverande Sovjetunionen, som i 2001 vart verdsmeister i stavhopp, to år etter han tok VM-sølv i øvinga.

Aktiv
-----

Våren 1996 vann EM innandørs med eit hopp på 5,85 meter. Eit lite halvår seinare vart han sjettemann ved ei olympiske sommarleikane 1996, etter å ha svinga seg over 5,86 meter, alle tre medaljevinnarane gjekk over 5,92 m, best av dei vart franskmannen Jean Galfione.

Våren 1999 fekk Markov australsk statsborgarskap, kona hans hadde flytta til Australia i 1997. I verdsmeisterskapen 1999 i Sevilla tok han med sluttresultatet 5,90 meter sølvmedaljen bak Maksim Tarasov, som tok seg over 6,02 meter. Alle tre medaljørane i tevlinga hadde lært stavhopping i Sovjetunionen, men alle tre budde i 1999 utanfor den fortidige staten. Verdsmeister Tarasov frå Jaroslavl representerte framleis Russland, men budde frå 1992 i Budapest, medan vinnaren av bronsemedaljen, Aleksandr Averbukh frå Irkutsk, var israelsk statsborgar.

Under Sommar-OL 2000 i Sydney delte Markov femteplassen saman med ein annan ny-australiar, Viktor Chistiakov. Dei tok seg over 5,80 meter, medan dei fire beste i tevlinga alle klarte 5,90 meter. Markov sparte eit forsøk til 5,96 m, noko som hadde halde til gullmedalje, den gjekk i staden til Nick Hysong frå USA.

Størst suksess hadde Markov ved VM 2001 den 9. august 2001 i Edmonton. Han trong tre forsøk på starthøgda si, 5,75 meter. Han stod over 5,85 m, ei høgde fire andre utøvarar tok seg over. Markov klarte 5,90 meter i fyrste forsøk, dei fire andre reiv, tre av dei i alle sine forsøk. Markov tok seg også over 5,95 m i fyrste forsøk, medan Aleksandr Averbukh, som sparte sine siste forsøk, reiv begge gongane på 5,95 m. Der etter la Markov lista på 6,05 meter og sette personleg rekord i sitt andre forsøk på den olympiske rekordhøgda.

Markov enda på fjerdeplassen ved VM 2003. Med 5,85 meter stoppa han på same høgda som sølvinnar Okkert Brits frå Sør-Afrika og bronsemedaljør, svensken Patrik Kristiansson, italienaren Giuseppe Gibilisco vart verdsmeister så han tok seg over 5,90 meter. Tre år seinare vart Markov i Samveldeleikane 2006 nummer to i stavhopp med 5,60 m, 20 cm under det landsmannen Steve Hooker makta.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 1995 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (5,40 m =nr 19)
* OL 1996 i Atlanta: Nr 6 – 5,86 m
* VM 1999 i Sevilla: Sølvmedalje – 5,90 m, bakom Maksim Tarasov (6,02 m)
* OL 2000 i Sydney: Nr 5 – 5,80 m
* VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 6,05 m, framom Aleksandr Averbukh (5,85 m)
* VM 2003 i Paris: Nr 4 – 5,85 m
* OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (5,50 m =nr 22)
* VM 2005 i Helsinki: Nr 11

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Dmitri Markov» frå Wikipedia på engelsk, den 24. juli 2018.*

* «Dmitri Markov» (på engelsk). Olympedia. Henta 12. mars 2023.
**Dmitrij Igorevitsj Sjevtsjenko** (fødd 13. mai 1968) er ein russisk tidlegare diskoskastar frå Taganrog. Han tok sølvmedaljen i øvinga både under verdsmeisterskapen 1993 og europameisterskapen 1994.

Aktiv
-----

Sjevtsjenko vart nummer sju i diskoskastinga ved VM 1991 i Tokyo og nummer åtte under Sommar-OL i Barcelona året etter. I 1993 tok han sølv då Friidretts-VM vart avvikla i Stuttgart, ein liten meter bakom tyske Lars Riedel. Ved EM 1994 i Helsinki sikra han seg ein ny sølvmedalje, slått med 22 cm av kviterussaren Vladimir Dubrovsjtsjik.

Etter å ha vore utestengt i 1996-97, lukkast Sjevtsjenko ikkje å vinne ein internasjonal medalje. Nærast kom han då han vart fjerdemann ved Friidretts-VM 2001 i Edmonton. Livsbeste presterte han då han 7. mai 2002 kasta 70,54 meter ved eit stemne i Krasnodar.

Sjevtsjenko vart sovjetisk diskosmeister i 1991, sidan vart han russisk meister seks gongar. Han er 200 cm høg og vog 140 kg då han var aktiv.

### Doping

Kort etter han enda på åttandeplass i Göteborg-VM 1995, testa han positivt på det forbodne stoffet metandienon i ei dopingprøve. Dermed fekk han ikkje tevle dei neste to åra. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* VM 1991 i Tokyo: Nr 7 – 62,90 m
* OL 1992 i Barcelona: Nr 8 – 61,78 m
* VM 1993 i Stuttgart: Sølvmedalje – 66,90 m, bakom Lars Riedel (67,72 m)
* EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje – 64,56 m, bakom Vladimir Dubrovsjtsjik (64,78 m)
* VM 1995 i Göteborg: Nr 8 – 63,18 m
* EM 1998 i Budapest: Utslått i kvalifiseringa - 0
* VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvalifiseringa (60,80 m=nr 19)
* OL 2000 i Sydney: Nr 11 – 62,65 m
* VM 2001 i Edmonton: Nr 4 – 67,57 m
* EM 2002 i München: Nr 6 – 63,97 m
* VM 2003 i Paris: Nr 10 – 62,28 m
* OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa – 0

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Dmitri Igorewitsch Schewtschenko» frå Wikipedia på tysk, den 9. juni 2021.*
**Galina Aleksejevna Kukleva** (fødd 21. november 1972) er ein russisk tidlegare skiskyttar frå Isjimbaj i Basjkiria som vart olympisk meister på 7,5 km i 1998 i Nagano og vann tre VM-gull i stafett med Russland; 2000, 2001 og 2003. I løpet av karrieren vann ho ni verdscuprenn.

### Aktiv

Kukleva vart nummer fire på 7,5 km då VM i skiskyting 1996 vart avvikla i Ruhpolding, ho var 0,6 sekundar bakom bronsevinnaren, svenske Magdalena Wallin. Året etter gjekk ho ein av etappane for det russiske kvinnelaget som tok bronsemedaljar på VM-stafetten i slovakiske Osrblie. 

Under Vinter-OL 1998 i Nagano vann Kukleva gullmedaljen på 7,5 km, sigersmarginen ned til tyske Uschi Disl var på fattige 0,7 sekudar. Ho var òg med på det russiske stafettlaget som tok sølv. Sesongen etter vart det eit nytt stafettsølv då VM i skiskyting 1999 fann stad i finske Kontiolax. 

Kukleva fekk sølvmedaljen då den nye øvinga fellesstart stod på VM-programmet i 2000. I same meisterskapen vann ho si fyrste stafettmedalje i gull, saman med Olga Pyljova, Svetlana Tsjernusova og Albina Akhatova. Saman med Pyljova, Anna Bogalij og Svetlana Isjmuratova forsvarte ho VM-tittelen under meisterskapen i Pokljuka i 2001.

Under OL 2002 i Salt Lake City vart det bronse på Kukleva på stafetten. Etter verdsmeisterskapen på russisk heimegrunn i Khanty-Mansijsk i 2003, der ho saman med Akhatova, Isjmuratova og Tsjernusova vann sitt tredje VM-gull i stafett, la ho opp. Det var hennar sjuande rake stafettmedalje i VM/OL.

Kjelder
-------

* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

Bakgrunnsstoff
--------------

* «Galina Kukleva» (på engelsk). olympedia.org. Henta 13. februar 2023.

| * v
* d
* e
Dei olympiske ringane Olympiske meistrar på 7,5 km skiskyting, kvinner |
| --- |
| 1992: Anfisa Reztsova **·** 1994: Myriam Bédard**·** 1998: Galina Kukleva
**·** 2002:  Kati Wilhelm**·** 2006:  Florence Baverel-Robert**·** 2010:  Anastasija Kuzmina**·** 2014:  Anastasija Kuzmina **·** 2018: Laura Dahlmeier **·** 2022:  Marte Olsbu Røiseland |
| **East New Britain-provinsen** |
| --- |
| 

|  |
| --- |
| Flagget til |
| **Flagget til East New Britain-provinsen** |

 |
| Plassering |
| Plassering avPlassering av  |
| Styresmakter |
| Land | Papua Ny-Guinea |
| Hovudstad | Kokopo |
| Geografi |
| Flatevidd | 15 500 km² |
| Innbyggjarar  - Totalt (2011)   - folketettleik | 271 250   17,5 /km² |
| Annan informasjon |

**East New Britain** er ein provins på Papua Ny-Guinea. Provinsen ligg i Bismarck-øyane og omfattar austdelen av øya New Britain og Duke of York-øyane. Kokopo har vore provinshovudstad sidan 1994, då den tidlegare hovudstaden Rabaul blei råka av eit vulkanutbrot. 

Tolaidansarar fotografert rundt 1918.
Det blir tala seksten austronesiske språk i provinsen. Kuanua som blir tala av tolaiar på Gazelle-halvøya er det mest utbreidde.

Mange av innbyggjarane driv sjølvbergingsjordbruk. Det blir også dyrka kopra og kakao for sal, og turisme er i vekst.

Administrativ inndeling
-----------------------

Provinsen er delt inn i fire distrikt:

* Gazelle
* Kokopo
* Pomio
* Rabaul

Bakgrunnsstoff
--------------

* *Denne artikkelen bygger på «East New Britain Province» frå Wikipedia på engelsk, den 3. april 2013.*

1. ↑

Koordinatar: 5°10′S 151°45′E﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames
* MusicBrainz (area)

 |
**Galisisk** eller **galicisk** er eit iberoromansk språk som ein snakkar i den autonome regionen Galicia og tilstøytande område i Asturias og Castilla y León, nord i Spania. Det blir tala av 3-4 millionar, ein halv av dei emigrantar til Sør-Amerika. 

Det har nært slektskap med portugisisk, og blir ofte sett på som ein dialekt av dette språket. Men språkbrukarane og dei galisiske styresmaktene ser annleis på det. Dei har ein eigen identitet og har utvikla seg vekk frå portugisisk. Ettersom portugisisk utvikla seg i Galicia, kan det like gjerne vera ein dialekt av galisisk.

Galisisk skrift
---------------

Galisisk har hatt eit eige skriftspåk sidan 1000-talet. I mellomalderen vart
*galaico-português* sett på som eit kulturspråk, brukt innan dikting og i religiøse samanhengar. Dette gjaldt ikkje berre i Galicia og Portugal, men òg i Castilla, der kastiljansk hovudsakleg var brukt til å skriva prosa.

Etter at portugisisk og galisisk blei skilde, blei språket etter kvart sett på som provinsielt og udanna. Det var lite brukt innan akademi eller skjønnlitteratur før det fekk ein renessanse midt på 1800-talet. Rosalía de Castro blir framleis feira for utgjevinga si i 1863 av ei diktsamling på galisisk. Dagen boka kom ut på, 17. mai, er òg dagen for galisisk litteratur.

Forbod
------

Under styret til Francisco Franco, som sjølv var galisar, var alle språk bortsett frå kastiljansk forbodne i landet. Galisisk blei framleis brukt som talespråk på landsbygda, og etter at diktaturet var over i 1975 blomstra det opp igjen.

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikipedia på **galisisk**


| * v
* d
* e
Romanske språk |
| --- |
| Større moderne språk med litterær tradisjon | aragonesisk**·** asturiansk**·** frankoprovensalsk**·** fransk**·** galisisk**·** italiensk**·** katalansk**·** leonesisk**·** oksitansk**·** portugisisk**·** retoromansk**·** rumensk**·** sardisk**·** spansk |

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* BNE
* NDL

 |
**Galina Vjatsjeslavovna Maltsjugina** (fødd 17. desember 1962) er ein russisk tidlegare sprintar som under Friidretts-VM 1993 vann gull i 4 x 100 m stafett og ved VM 1995 bronsemedaljen på 200 meter. Ho tok elles to bronsar på 200 m i europameisterskap og heile fem sølv-/bronse-medaljar i stafett-løp i store internasjonale meisterskap.

Aktiv
-----

Maltsjugina var 25 år gammal då ho under sommarleikane 1988 i Seoul deltok på Sovjetunionen sitt bronselag i 4 x 100 m stafett, få dagar etter ho var med i finalen på spesialdistansen 200 meter. To år seinare sprang ho inn til bronse på 200 m ved europameisterskapen i Split. I 1991 vart ho nummer fem på 200 m og ho vann sølv på stafetten ved verdsmeisterskapen i Tokyo. Også under Sommar-OL 1992 i Barcelona var ho med å vinne sølv i 4 x 100 m stafett.

Saman med Olga Bogoslovskaja, Natalia Pomosjtjnikova-Voronova og Irina Privalova vart Maltsjugina verdsmeister i 4 x 100 meter stafett då VM 1993 vart avvikla i Stuttgart, dei representerte då Russland. Frå EM 1994 i Helsinki reiste Maltsjugina heim med ein sølvmedalje og ein bronsemedalje, frå høvesvis stafetten og 200-meteren. Sesongen etter vann ho bronsen på yndlingsdistansen ved VM i Göteborg, klart bak gullvinnar Merlene Ottey og si eiga landskvinne Irina Privalova.

Den 4. juli 1996 presterte Maltsjugina personbeste på 200 meter med tida 22,18 sekund ved eit stemne i St. Petersburg. Under dei olympiske leikane i Atlanta nokre veker seinare glapp medaljane på både på 200 meter og i stafett, ho enda opp med ein fjerde- og femteplass. Etter å ha vunne bronse med Russlands stafettlag i EM 1998 la ho opp. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap

* OL 1988 i Seoul: Nr 8 på 200 m – 22,42. Bronse i 4 x 100 m stafett (42,75)
* EM 1990 i Split: Bronse på 200 m – 22,23
* VM 1991 i Tokyo: Nr 5 på 200 m – 22,66. Sølv i 4 x 100 m stafett (42,20)
* OL 1992 i Barcelona: Sølv i 4 x 100 m stafett (42,16). Nr 8 på 200 m – 22,63
* VM 1993 i Stuttgart: Gull i 4 x 100 m stafett (41,49). Nr 7 på 200 m – 22,50
* EM 1994 i Helsinki: Bronse på 200 m – 22,90. Sølv i 4 x 100 m stafett (42,96)
* VM 1995 i Göteborg: Bronse på 200 m – 22,37
* OL 1996 i Atlanta: Nr 5 på 200 m – 22,45. Nr 4 i 4 x 100 m stafett (42,27)
* EM 1998 i Budapest: Bronse i 4 x 100 m stafett (42,73)

Dottera Julija Tjermosjanskaja var med om å vinne 4 x 100 meter stafett under Sommar-OL 2008.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Galina Wjatscheslawowna Maltschugina» frå Wikipedia på tysk, den 3. juni 2020.*

* *Denne artikkelen bygger på «Galina Malchugina» frå Wikipedia på engelsk, den 3. juni 2020.*
Koordinatar: 32°35′N 36°05′E﻿

**Romtha** (òg skrive Ramtha, Ramoth, Ar Ramtha, Al Romtha, Ermeith, Ramath og Ramtha'a) er ein by som ligg kring 30 km nordaust for Jordanelva i Jordan. I 2004 hadde han kring 71 000 innbyggjarar, og var den ellevte største byen i Jordan, og har vokse sidan den gongen.

Historie
--------

Det stabile klimaet i Romtha og området rundt trekte til seg mange dyr, som igjen trekte til seg jeger-samlarar som budde i grotter. Ein har funne lekamar og graver i området som syner at Romtha har vore busett sidan bronsealderen. 

Under slaget ved Ramoth Gilead mellom Israel og aramenarar, vart Ahab av Israel med Jehosjafat i slaget, men vart dødeleg skadd av ei pil og døydde. (1. Kong 22:1-36). I denne byen vart Jehu, sonen til Jehosjafat, salva som ein av sønene til profetane (9:1, 4).

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Romtha» frå Wikipedia på engelsk, den 2. oktober 2015.*

1. ↑  «World Gazetteer: Jordan: largest cities and towns and statistics of their population». Arkivert frå originalen 9. februar 2013. Henta 27. september 2014.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Around Romtha Guide Arkivert 2016-11-08 ved Wayback Machine.
* 360 grader panorama from the Citadel Hill in central Amman
* Amman interactive map Arkivert 2009-03-08 ved Wayback Machine.
* Amman photo Gallery
* Amman photo Slideshow
**Svenning Olsen Kongsgård** (6. desember 1780–8. november 1865) var ein norsk offiser, gardbrukar og stortingsmann fødd i Brandval i Hedmark.

Far hans var gardbrukar og handverkar på Funderud i Brandval, men flytta sidan til Hesbøl i Eidskog. Sjølv gjekk han i unge år i skreddarlære. I 1801 eller –02 verva han seg og kom inn på underoffiserskulen på Kongsvinger. Han vart korporal i 1804 og kommandersersjant i Solør korps frå 1806. Kongsgård deltok i krigen 1808-14 og vart då titulert for løytnant. I 1808 vart han utnemnd til dannebrogsmann for sine handlingar då han 20. april 1808 fekk stoppa ei fiendtleg patrulje. Før krigen tok til, kjøpte han i 1807 garden Kongsgård i Grue og dreiv denne. Han var medlem av formannskapet i Grue 1837-39.

Kongsgård var 3. representant frå Hedemarkens amt på Stortinget i 1824, medlem av militærkomiteen. I 1821 var han 4. og i 1833 2. varamann til Stortinget.

Han døydde på garden sin i Grue i 1865.

Kjelder
-------

* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Biografisk informasjon om Svenning Olsen Kongsgård NSD Norsk senter for forskningsdatas politikararkiv

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* PolSys

 |
**Tvasjtr** var ein vedisk handverksgud. Namnet hans tyder bokstaveleg «stridsvognmakar», men han laga òg andre viktige reiskapar, som torekila til Indra. Guden har hatt ein viktig skapande funksjon, særleg når det gjeld å gje avkom.

Funksjon
--------

Truleg er Tvajstr ein gammal grødegud som alt i vedisk tid var i ferd med å mista stillinga si. Namnet og evna hans til å få liv til å bli fødd og veksa blir nemleg stadig nemnd i Rigvedaen, men ingen hymne i samlinga er særskild tileigna han. Slik kan han sidestillast med guddommar som Dyaus og Trita.

Han var òg den som laga den viktige drikken *soma*, og beger til å drikka han frå. Då Indra drap sonen hans, gøymde han drikken frå gudane. Men Indra fann han, nedkjempa Tvasjtr, og tok drikken. Seinare soger fortel at Tvasjtr skapte demonen eller dragen Vritra som hemn, men at Indra nedkjempa denne òg.

Familie
-------

Sonen til Tvasjtr var Visjvarupa eller Trisjiras, ein mektig prest med tre hovud, som blei drepen av Indra. Han hadde òg ei dotter, Saranja, som fødde asjvinane, Jama og Jami.

Mytologisk slektskap
--------------------

Tvasjtr blir ikkje tilbeden i moderne hinduisme, men han kan liknast med den populære reiskaps- og handverksguden Visjvakarma, som har teke over mange av oppgåvene hans.

I andre religionar finn ein gudar som kan likna på Tvasjtr i Hefaistos og Vulcanus frå gresk og romersk gudelære.


| * v
* d
* e
Gudar frå vedisk tid |
| --- |
| Indra**·** Agni**·** Soma**·** Varuna**·** Mithra**·** Usjas**·** Vaju**·** Surya**·** Jama**·** Vak**·** Dyaus**·** Tsjandra**·** Nirrti**·** Tvasjtr |
| *Sjå òg hindugudar* |
**Svensk krona** er valutaen i Sverige. 1 svensk krona = 100 öre. Valutakoden er SEK.

Pengesetlane finst i fylgjande valørar med motiv av:

* 20 kr, Selma Lagerlöf
* 50 kr, Jenny Lind
* 100 kr, Carl von Linné
* 500 kr, Karl XI og Christopher Polhem
* 1 000 kr, Gustav Vasa

Myntane finst i fylgjande valørar:

* 50 öre
* 1 kr
* 5 kr
* 10 kr

Historie:

I oktober 2015 utgis det nye mynter og sedler i Sverige.

Følgende endringer blir gjennomført:

- Det kommer nytt design på 20-kroner-seddelen, - og 50-kroner-seddelen og 1000-kroner-seddelen.

- 200-kroners seddelen innføres

- Eldre Sedler for 20-kroner, - og 50 - kroner og 1000 - kroner blir ugyldige i omløp etter 30. juni 2016.

Også designet på 100-kroner-seddelen, - og 500-kroner-seddelen endres fra oktober 2015.

Gyldigheten til utgående utgaver av disse sedlene er satt til 30.juni 2017

  

I tillegg blir desigent på samtlige mynter untatt 10-krone-mynten endret.

I tillegg kommer 2-kronen tilbake.

For myntene er gyldigheten for utgående mynter satt til 30.juni 2017
**Ronald 'Ron' Geesin** (fødd 17. desember 1943) er ein britisk musikar og komponist, kjend for dei besynderlege og uvanlege lydbileta. Han er truleg mest kjend for å ha dirigert og arrangert Pink Floyd sin «Atom Heart Mother» i 1970, etter at bandet sjølv hadde sete seg fast og ikkje klarte å fullføre stykket. Geesin samarbeidde òg med Roger Waters på den uvanlege filmmusikken til *Music from «The Body»*, der dei sampla lydar frå menneskekroppen. Ron Geesin spelte piano med 'The Original Downtown Syncopators, eit Dixieland-band som etterlikna 'Original Dixieland Band' i 1960-åra.

Karriere
--------

Etter det første soloalbumet hans, *A Raise of Eyebrows*, i 1967, starta Geesin eit plateselskap, Headscope, der han gav ut *As He Stands*, *Patruns* og *Right Through* av han sjølv. I 1971 produsert ehan *Songs for a Gentle Man* av Bridget St John. Mange av dei elektroniske komposisjonane hans vart nytta som musikk for ITV sine fjernsynssendingar for skular og universitet i 1970- og 1980-åra. 

I 1990-åra gav Headscope ut eit par plater, *Funny Frown* og *Bluefuse*, der moderne teknologi vart blanda med tilfeldige lydar. I 1994 gav Cherry Red Records ut *Hystery*, ei samleplate frå karrieren hans. I 1995 gav Cleopatra Records ut *Land of Mist*, ei samling av instrumental stemningar. I 1995 gav See For Miles Records ut dei to første albuma hans på CD. Headscope følgde i 2003 med CDen *Right Through - and Beyond*, det siste albumet hans på vinyl.

Diskografi
----------

* *A Raise of Eyebrows* (1967)
* *Music from «The Body»* (1970)
* *Electrosound* (1972)
* *As He Stands* (1973)
* *Electrosound (volume 2)* (1975)
* *Patruns* (1975)
* *Atmospheres* (1977)
* *Right Through* (1977)
* *Magnificent Machines* (1988)
* *Funny Frown* (1991)
* *Bluefuse* (1993)
* *Hystery* (1994) (samling)
* *Land of Mist* (1995)
* *A Raise of Eyebrows/As He Stands* (1995) (2 album på ein CD)
* *Right Through and Beyond* (2003) (Right Through)
* *Biting The Hand* (2008)

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Ron Geesin» frå Wikipedia på engelsk, den 16. februar 2011.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Nettsida til Geesin

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* SUDOC
* NKC
* BBC Things
* MusicBrainz (artist)

 |
Børshuset ved Stortorget i Gamla Stan i Stockholm
**Svenska Akademien** er eit litterært og språkleg selskap i Sverige med sete i børshuset i Gamla Stan i Stockholm. Akademiet vart grunnlagd den 20. mars 1786 av kong Gustav III. Føremålet for akademiet er å fremje den svenske litteraturen og det svenske språket eller som det heitte opphavleg «arbeta uppå Svenska Språkets renhet, styrka och höghet».
Svenska Akademien er kjend under namnet *De Aderton* fordi selskapet er sett saman av atten medlemmer.

Verksemd
--------

Kunngjering av nobelprisvinnaren i litteratur. Sekretæren Horace Engdahl møter pressa.
Internasjonalt er Akademiet mest kjend for utnemninga av Nobelprisvinnarar i litteratur. Til dei prisane som akademiet årleg eller jamleg deler ut, høyrer den norsk-svenske Doblougprisen og Akademiet sin nordiske pris. 

Selskapet gjev jamleg ut *Svenska Akademiens ordlista över svenska språket*. Denne ordlista tek sikte på å atterspegla språket i samtida. Sidan 1786 har akademiet arbeidd med ei historisk ordbok over det svenske språket, eit fleirbindsverk som enno ikkje er ferdig utgjeve. Ein reknar med at siste band i ordboka kjem i 2017.

Medlemskap
----------

Svenska akademien har 18 medlemmer. Nye medlemmer vert valde inn etter hemmeleg avstemming mellom akademiets medlemmer. Kvart medlem sit på livstid og det er ikkje råd å avseie seg medlemskapet. Eit medlem kan bli kasta, om han til dømes bryt mot teieplikta og røper noko frå Akademiets interne drøftingar. Akademiet har ein fast sekretær (sv. *ständig sekreterare*). Sekretæren er akademiets talsperson. Kvart akademimedlem har sin nummererte stol.

Noverande medlemmer
-------------------

Dei noverande medlemmene ordna etter stolsnummer er:

1. Lotta Lotass, forfattar, innvald 2009
2. Bo Ralph, professor, innvald i 1999
3. Sture Allén, professor, innvald i 1980, *fast sekretær* 1986-1999
4. Anders Olsson, professor, innvald i 2008
5. Göran Malmqvist, professor, innvald i 1985
6. Tomas Riad, professor, innvald i 2011
7. Sara Danius, professor, innvald i 2013
8. Jesper Svenbro, forskar/poet, innvald i 2006
9. Ledig per 2017
10. Peter Englund, professor, forfattar, innvald i 2002, fast sekretær
11. Klas Östergren, forfattar, innvald i 2014
12. Per Wästberg, forfattar, innvald i 1997
13. Sara Stridsberg, forfattar, innvald i 2016
14. Kristina Lugn, forfattar, innvald i 2006
15. Kerstin Ekman, forfattar, innvald i 1978, (sida 1989 deltek ikkje Ekman i Akademiet sitt arbeid)
16. Kjell Espmark, professor, innvald i 1981
17. Horace Engdahl, professor, innvald i 1997, fast sekretær 1999-2009
18. Katarina Frostenson, forfattar, innvald i 1992

Bakgrunnsstoff
--------------

* Svenska Akademien si heimeside
* SAOB, Svenska Akademiens ordbok online
* SAOL, Svenska Akademiens ordliste online
* Artiklar om alle noverande medlemmer av Akademien

Kjelder
-------

1. ↑
2. ↑  «Ny ledamot i Svenska Akademien». Svenska Akademien. Henta 20. august 2016.
Koordinatar: 66°53′S 56°44′E﻿

**Cape Dalton** er eit nes på søraustenden av ei snødekt øy, kring 1 nautisk mil nord for Brattodden på vestsida av Edward VIII Bay. Det vart først kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37) og sjølv om det ikkje fekk eit namn på kartet deira, vart neset rekna med som ein del av dei to større nessa kalla «Skutenes» og «Skutenesmulen.» Skutenes vart sidan kartlagd av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) som to snødekte øyar, og dei to norske namna høva derfor ikkje lenger. ANARE kalla neset Cape Dalton opp etter R.F.M. Dalton, øvstkommanderande for arbeidet til ANARE ved Macquarieøya i 1953.

Kjelder
-------

1. ↑  «Dalton, Cape». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 22. oktober 2012.

 Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «Dalton, Cape» (innhald frå Geographic Names Information System).
Koordinatar: 66°19′31.354″N 22°50′13.715″E﻿
**Överkalix** (finsk *Ylikainuu* eller *Kainus*) er ein svensk tettstad som ligg i Norrbottens län, og i landskapet Norrbotten. Det er Överkalix kommuns administrasjonssenter og i år 2005 hadde tettstaden 946 innbyggjarar.

Överkalix kommune ligg ved Kalixälven, ca 100 kilometer nordaust for Luleå, og ca 55 kilometer nord for E4 langs E10 opp mot Gällivare og Kiruna. Nordfrå kjem Kalixälven og gjer ein Z-sving forbi tettstaden, der òg Ängesån munnar ut i elva. Like søraust for tettstaden Bränna ligg dei to sjøane Grundträsk og Djupträsk, den siste strekkjer seg knappe 10 kilometer sørover. Vest for elva ligg det 260 meter høge Lappberget, der ein frå toppen har milevid utsikt i alle retningar.

Kommunesenteret, der kyrkje, kommuneadministrasjon og skular ligg, blir kalla Bränna. Grelsbyn, som ligg ca. ein kilometer sør for Bränna, og dessutan Brännaberget, ca 500 meter søraust for Bränna, og Tallvik, som ligg på den andre sidan av elva, ca. ein kilometer nord for Bränna, reknast òg med til tettstaden.

Kalixälven med det klåre vatnet sitt og fast sandbotn byr på mange gode badehøve frå midten av juli til midten av august, mange gonger med vasstemperatur over 20 grader C. Elva er difor godt vitja i sommarmånedane av såvel lokalfolkesetnaden som tilreisande, og av desse kjem mange frå Nord-Noreg. Överkalix har òg ein campingplass i nærleiken av elva, som er mykje vitja av turistar om sommaren, dei fleste frå Noreg.

Historie
--------

I 1644 vart Överkalix eit eige sokn, men området har ei historie som strekkjer seg til omkring år 4000 f.kr

Den lokale dialekten blir kalla Överkalixbondska, og blir oppfatta som vanskeleg å forstå for ikkje-innfødde, men desto meir interessant for språkvitskapen. Fleire doktoravhandlingar er skrivne om dialekten, t.d. av Carin Pihl alt på 1920-talet.

Brännaberget ligg like sør for tettstaden, og er ein festplass og eit utsiktspunkt. I 2002 var festplassen 50 år, og då vart anlegget modernisert.

I kommunen finst ein steinalderbuplass der ein har funne den austlege keramikktypen *kamkeramik*. Staden heiter Lillberget og ligg nord for staden Gyljen, ca 15 kilometer nord for Bränna. I Gyljen fanst eit jernverk og seinare eit større sagbruk på 1800-talet.

Næringsliv
----------

Næringslivet er dominert av ein bedrift som lager kundetilpassa sandwichelement, IT-verksemd, samt offentleg sektor.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Överkalix» frå Wikipedia på bokmål, den 7. juli 2012.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BNF
* BNF (data)
* GeoNames

 |
Wildspitze, høgste fjelltoppen i Ötztaleralpane
Weißkugel, sett frå nord
Hintere Schwärze
**Ötztaleralpane** er ei fjellkjede i sentrale område av Alpane i Austerrike. Ho ligg øvst i Ötztal, ein sidedal til dalen elva Inn renn gjennom, sørvest for Innsbruck. Fjelltoppane i fjellkjeda dannar grensa mellom Austerrike og Italia. I vest grensar fjellkjeda mot Reschenpasset, medan ho i aust grensar til Stubaieralpane med Timmelsjoch i mellom.

Det høgaste punktet i Ötztalalpane er Wildspitze, som òg er det nest høgaste fjellet i Austerrike (etter Großglockner). 

I september 1991 vart leivningane etter ein mann, som fekk kallenamnet *Ötzi* funne nær Hauslabjoch mellom fjelltoppane Fineilspitze and Similaun.

Fjell
-----

Dei høgste fjelltoppane i Ötztaleralpane:

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Wildspitze | 3 768 m |  | Schalfkogel | 3 537 m |
| Weißkugel | 3 739 m |  | Hochvernagtspitze | 3 535 m |
| Hintere Brochkogel | 3 628 m |  | Watzespitze | 3 532 m |
| Hintere Schwärze | 3 624 m |  | Mutmalspitze | 3 522 m |
| Similaun | 3 599 m |  | Weißseespitze | 3 518 m |
| Vordere Brochkogel | 3 565 m |  | Fineilspitze | 3 514 m |
| Ötztaler Urkund | 3 556 m |  | Fluchtkogel | 3 497 m |
| Marzellspitze | 3 555 m |  | Firmisanschneide | 3 491 m |
| Innere Bärenbartkogel | 3 553 m |  | Hochwilde | 3 480 m |
| Ramolkogel | 3 549 m |  | Hintere Seelenkogel | 3 470 m |

46°45′N 10°55′E

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Ötztaler Alpen» frå Wikipedia på tysk, den 24. juli 2014.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* SUDOC
* NKC
* GeoNames

 |
Galge i Tombstone Courthouse State Historic Park i Arizona.
Henging i Tyskland i 1946 av ein som er dømd for krigsbrotsverk. Presten er til stades.
**Galge** er eit stativ, ofte bygd av tre, som vert nytta til å henge noko eller nokon i. Ordet vert særleg nytta om stativ som vert nytta til å avrette menneske ved henging, men vert dessutan nytta i maskintekniske og bygningstekniske samanhengar for innretningar som noko skal hengje i.

Galgar kan ha ulike utformingar, som til dømes ein loddrett stolpe med ein vassrett bjelke ut frå toppen til å hengje i, altså om lag som ein omvend L. Som avrettingsinstrument til skrekk og åtvaring kunne det i tidlegare tider vere oppsett galgar på faste avrettingsstadar, der dei avretta vart hengande til dei fall ned av dei sjølve. Galgeberg i Oslo har vore ein slik fast avrettingsstad, nytta fram til 1864.

Kjelder
-------

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Galge**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND
* NKC

 |
Lugnet skidstadion i Falun
Hoppbakkane ved Lugnet skidstadion
**Svenska skidspelen** er eit skiidrettsarrangement som kvar vinter vert avvikla ein stad i Sverige, dei siste tiåra fast i Falun.

Svenska skidspelen vart fyrste gongen arrangert i Sundsvall i 1947. Arrangementet omfatta i mange år tevlingar i langrenn, kombinert og skihopping. Kombinert-øvinga vart arrangert siste gongen i 1999 og spesielt hopprenn sist i 2002. Sidan 2003 har langrenn vore einaste tevlingsform.

Tidlegare har fleire andre idrettar vore del av Svenska skidspelen. Åra 1950-53 var det renn i alpine greiner, arrangert i Åre, og skiskyting i 1984. I 1986 gjekk VM i skiskyting for kvinner som ein del av Svenska skidspelen. I 1987 og 1988 stod skiorientering på programmet. Vasaloppet var ein del av Svenska skidspelen i 1952.

Sidan verdscupen i nordiske greiner vart innført på 1970- og 80-talet, har renna i Svenska skidspelen tald med i desse turneringane. Ski-VM vart arrangert i Falun i 1954, 1974 og 1993, alle desse meisterskapane høyrer med i Svenska skidspelens historie. I 1980 var 20 km langrenn for kvinner under Svenska skidspelen VM-øving, då denne øvinga ikkje var del av OL-programmet i Vinter-OL 1980 i Lake Placid.

Svenska skidspelen vert organisert av aksjeselskapet Svenska Skidspelen AB. Dette aksjeselskapet er heileigd av Föreningen Svenska Skidspelen, som består av 11 svenske idrettslag.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Svenska skidspelen» frå Wikipedia på bokmål, den 27. oktober 2013.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Commons har multimedium som gjeld: **Svenska skidspelen**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon

 |
|  |  |
| --- | --- |
| «En bedre forståelse mellom individer og nasjoner kan kanskje oppnås hvis den baseres på en passe blanding av toleranse og felles interesse. Et eklatant eksempel på dette er det aktive og inspirerende samarbeid mellom alle land i verden på det meteorologiske område, et samarbeid som har pågått i over 100 år og som gir en troen på at en fredelig fremtid basert på internasjonalt samarbeid tross alt er mulig, og kanskje er verdens eneste håp og redning.»

Kaare Langlo   |  |

**Kaare Langlo** (fødd 7. oktober 1913 i Bergen, død 7. oktober 1985 i Oslo) var ein norsk meteorolog. Han var med på å byggje opp det meteorologiske fagmiljøet både i Noreg og internasjonalt, og han var visegeneralsekretær i Verdas meteorologiorganisasjon. 

Langlo voks opp i Bergen og tok examen artium ved Sydneshaugens skole i 1932. Han tok cand.real. i 1941 og dr.philos. i 1953 ved Universitetet i Oslo. Han hadde eit studieopphald ved Nordlysobservatoriet frå 1940 til 1943. I 1944 var han ved Christian Michelsens Institutt og i 1945 ved Meteorological Office i London. Han var meteorolog ved Meteorologisk Institutt i Oslo 1943–1945 og avdelingssjef 1945–1952.

Han hadde leiande stillingar i sekretariatet for Verdas meteorologiorganisasjon (WMO) frå 1952 til 1975. Han var viktig under oppbygginga av WMO og i opprettinga av internasjonale program som World Weather Watch og Global Atmospheric Research Programme. Frå 1970 hadde han stilling som stadfortredane generalsekretær. Frå 1976 vart han knytt til Det norske meteorologiske instituttet som spesialrådgjevar og var direktør der frå 1978 til 1983. Tida hans på instituttet bar preg av internasjonalisering, og han arbeidde sterkt for at Noreg skulle verte knytt til det europeiske vêrvarslingssenteret i Reading i Storbritannia, og sjølv om Noreg vart medlem seinare, vart ikkje dette gjennomført medan han var direktør. 

Han gav ut geofysiske avhandlingar og er mest kjend for arbeidet sitt om samanhengen mellom ozonlaget og meteorologiske tilhøve. 

Kaare Langlo vart utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden i 1975 for sin innsats for det internasjonale meteorologiske samarbeidet.

Utgjevingar
-----------

(utval)

* *Lokale Änderungen der Struktur der Ionosphäre auf hohen Breitegraden*, Geofysiske publikasjoner, bd. 13 nr. 6, 1942
* *Investigations on atmospheric ozone at Nordlysobservatoriet, Tromsø* (i lag med E. Tønsberg), Geofysiske publikasjoner, bd. 13 nr. 12, 1944
* *Investigations on the Air Temperature observed in Various Types of Norwegian Thermometer Screens*, Meteorologiske annaler, bd. 2 nr. 12, 1947
* *The Effects of the Solar Eclipse of July 1945 on the Air Temperature and an Examination of the Lag of a Thermometer exposed in a Screen*, Meteorologiske annaler, bd. 3 nr. 3, 1949
* *On the Amount of Atmospheric Ozone and its Relation to Meteorological Conditions*, doktoravhandling, Geofysiske publikasjoner, bd. 18 nr. 6, 1952

Kjelder
-------

* «Kaare Langlo» i *Store norske leksikon*, snl.no.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Norsk biografisk leksikon
* Store norske leksikon

 |
**Lindsay Kemp** (3. mai 1938–25. august 2018) var ein britisk dansar, skodespelar, lærar, mimikar og koreograf. Stilen til Kemp er ei blanding av butoh, burlesk, pantomime, dragshow og varieté. 

Lindsay Kemp var fødd i South Shields i Nord-England i 1938. Far hans var sjømann, og blei borte på sjøn i 1940. Som åttearing blei Kemp send til kostskulen Bearwood College i Berkshire. 
Etter endt skulegang budde han ei tid i Bradford, der mora hadde flytta, og blei mellom anna kjend med kunstnaren David Hockney. 
Seinare budde han i London, Barcelona og deretter til Italia, der han hadde bustader i Roma og Todi.

Kemp studerte dans med Hilde Holger og pantomime med Marcel Marceau. 

Kemp blei først ein dansar ved Ballet Rambert i London. Han danna sitt eige dansekompani tidleg i 60-åra og vart først kjend etter ei oppvising på Edinburgh-festivalen i 1968. Stykket han viste der, *Flowers*, bygde på *Our Lady of the Flowers* av Jean Genet og blei vist i London, New York og Australia. Stykket hadde ein tydlege homofil profil, og blei raida av politiet fleire gonger. Seinare verk er *Salome, A Midsummer Night's Dream, Alice in Wonderland, Nijinski, Onnagata* og *Dreamdances*.

Kate Bush og David Bowie studerte begge hos Kemp og var ei kort tid medlem av kompaniet hans - Bowie som artist, Bush som garderobeassistent.

Filmografi
----------

Lindsay Kemp i 1979.
* *The Vampire Lovers* (1970), som Jester
* *Savage Messiah* (1972), som Angus Corky
* *The Wicker Man* (1973), som Alder MacGregor
* *The Stud* (1974), som Topstar
* *Sebastiane* (1976), som sansar
* *Jubilee* (1977), som kabaretartist
* *Valentino* (1977)
* *A Midsummer Night's Dream* for TV (1985), som Puck
* *Cartoline italiane* (1987)
* *The Line, the Cross & the Curve* (1993), som 'Guide'
* *Velvet Goldmine* (1998), som pantomimedame
* Gjesteskodespelar i den spanske fjernsynsserien *La Mandrágora* i 2005 og 2006

Kjelder
-------

1. ↑  Vanessa Thorpe (25. august 2018). «British choreographer and mime Lindsay Kemp dies». *The Observer*.
2. 1 2 3 4  Smith, Rupert (30. januar 2002). «Lindsay Kemp talks to Rupert Smith about his outrageous career». *The Guardian*. Henta 2. februar 2016.

* *Denne artikkelen bygger på «Lindsay Kemp» frå Wikipedia på engelsk, den 30. september 2011.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* ULAN
* NKC
* ICCU

 |
**Stefan Marius Johansen** (fødd 8. januar 1991) er ein norsk fotballspelar frå Vardø som har spela på landslaget i fotball sidan 2013. Sidan august 2016 har han spelt på den engelske Fulham FC i London. Per 16. oktober 2019 hadde midtbanespelaren delteke i 53 landskampar for Noreg og skåra 6 mål.

Johansen var Bodø/Glimt-spelar åra 2007-10. Han fekk sitt gjennombrot med Strømsgodset IF, eit lag han spelte på i tre sesongar, 2011-13. Sesongen 2013 var han den mest sentrale spelaren då laget frå Drammen vart norsk seriemeister for fyrste gong på 43 år. I januar 2014 vart han overført til den skotske toppklubben Celtic FC. Her vart han skotsk serievinnar i 2014 og 2015, i den sistnemnde sesongen vart han kåra til årets spelar i Skottland. I august 2016 gjekk turen til Fulham FC, ein klubb han våren 2018 var med å spele opp i Premier League.

Johansen skåra då Noreg tapte 2-4 mot Sverige i hans landslagdebut i august 2014. Sidan har Johansen hatt tilnærma fast plass i Noregs landslagsellevar. Frå mai 2016 har han også jamnast vore landslagskaptein. Han skåra begge måla då Noreg i september 2018 vann 2-0 over Kypros på Ullevål stadion i Oslo.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Stefan Johansen» frå Wikipedia på bokmål, den 6. september 2018.*
* eu-football



1. ↑  Stefan Johansen fotball.no
Ku av svensk raudt og kvitt fe.
Svensk raudt og kvitt fe.
**Svensk raudt og kvitt fe** (svensk namn *svensk röd och vit boskap, SRB*) er ein svensk kurase. Saman med svensk låglandsfe (SLB) er han den vanlegaste storferasen i Sverige.

Kjenneteikn
-----------

Dyra er raude eller raude og kvite. SRB er gode mjølkekyr, med høgt innhald av protein og feitt i mjølka. Vaksne kyr har ei levande vekt på cirka 600 kg. 

Det definerte avlsmålet er å utvikla ei ku med gode mjølkeeigenskapar, i tillegg til at ho skal ha gode kjøtproduksjonseigenskapar og lang livslengd. Det blir også avla på jureksteriør, jurhelse og kalvingseigenskaper. I tillegg har ein òg søkt å auka storleiken noko.

Historie og utbreiing
---------------------

Svensk raudt og kvitt fe er utvikla med utgangspunkt i gamle svenske herregardsrasar kryssa med engelske mjølkerasar og skotsk ayrshirefe. Alsforeninga for Röd svensk Boskap blei oppretta i 1892 og den svenske ayshireforeningen i 1899. Dei to rasane blei slått saman i 1928 til Svensk röd och vit boskap (SRB). I 2007 var det regisrert 166 995 kyr av SRB i Sverige. 

Svensk raudt og kvitt fe er òg ein del av grunnlaget til den norske rasen norsk raudt fe. Sæd frå eliteoksar av SRB blir importert til Noreg og blir brukt som såkalla oksefedrar. Som eit resultat av dette inngår SRB i det genetiske arvematerialet til norsk raudt fe.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Svensk röd och vit boskap» frå Wikipedia på bokmål, den 2. mars 2015.*
* SRB-samskipnaden
* Om rasen på NordGen[*daud lenkje*]
* Geno
**Burnside** er ein forstad i Christchurch på New Zealand. Han ligg søraust for Christchurch International Airport. Som dei fleste andre forstadar i Christchurch, har han ingen klårt definerte grenser.

Historie
--------

Burnside var opphavleg ein del av ein farm, tilnærma 6,9 km² i areal, som var eigedommen til den tidlege nybyggjaren William Boag, som kom til staden i 1851 frå Perthshire. Han vart oppkalla etter dei små bekkene som danna kjelda til Waimairi Stream. Namnet «Burnside» vart offisielt gjeve til staden av Waimairi County Council i 1959.

Gjennom dei første eit hundre åra med europeisk busetjing var området kring Burnside jordbruksland med sauer, kveg og hagebruk som dominerande næringar.

Forstad
-------

I Burnside ligg ein sentral park (Burnside Park), og dei to sentrale gatene er Memorial Avenue og Greers Road. Her ligg også ein mindre park (Jellie Park) overfor Burnside High School ved Greers Road.

Kjelder
-------

1. ↑  QuickStats About a Place Statistics New Zealand
2. ↑  «Bryndwr and Burnside». Christchurch City Libraries. Henta 8. februar 2012.
3. ↑  A.W. Reed (2010). Peter Dowling, red. *Place Names of New Zealand*. Rosedale, North Shore: Raupo. s. 64. ISBN 9780143204107.
4. ↑  Harper, Margaret (2011). «Christchurch Place Names» (PDF). Christchurch City Libraries. s. 36. Henta 8. februar 2012.

* *Denne artikkelen bygger på «Burnside, Canterbury» frå Wikipedia på engelsk, den 8. februar 2012.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Christchurch City Council Kart over Burnside og andre bydelar. Arkivert 2012-11-15 ved Wayback Machine.
* Christchurch City Library — History of Bryndwr and Burnside.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Steffen Iversen** (fødd 10. november 1976) er ein norsk fotballspelar. Han kom til Vålerenga frå Wolverhampton sumaren 2004 og blei ein viktig del av snuoperasjonen til Vålerenga, saman med Arason og Brocken. Han skreiv kontrakt med Rosenborg 13. februar 2006, etter ei tid som klubblaus. 31. desember 2010 skreiv han kontrakt med det engelske laget Crystal Palace.

Steffen Iversen er ein målfarleg spiss, og reknast som ein særs god hodespelar. Han har lang erfaring på toppnivå gjennom spel i Premier League hos Tottenham. Han har spelt 55 A-landskamper for Noreg, og laga 12 mål (per september 2005). 

Han er son av Odd Iversen.

Tidlegare klubbar:

* Astor
* Nardo
* Rosenborg
* Tottenham
* Wolverhampton
* Vålerenga 2004 - 2005
* Rosenborg 2006 -2010

  


| * v
* d
* e
Noreg sitt landslag – EM i fotball 2000 |
| --- |
| 
* 1 Myhre
* 2 Bergdølmo
* 3 Bragstad
* 4 Berg (lagkaptein)
* 5 Andersen
* 6 Strand
* 7 Mykland
* 8 Solbakken
* 9 T. Flo
* 10 Rekdal
* 11 Skammelsrud
* 12 Olsen
* 13 M. Bakke
* 14 Heggem
* 15 Riise
* 16 Eggen
* 17 Carew
* 18 Iversen
* 19 E. Bakke
* 20 Solskjær
* 21 Riseth
* 22 Bjørnebye
* Landslagstrenar: Semb

 | Flagget til Noreg |
|  |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF

 |
**Yellow Red Koninklijke Voetbalclub Mechelen** er ein belgisk fotballklubb frå Mechelen som vart stifta i 1904 og som sidan 2007 har hatt plass i den belgiske toppdivisjonen. KV Mechelen spelar heimekampane sine på AFAS-stadion med opp til 13 213 tilskodarar på tribunane. Laget spelar då i raude- og gulstripete trøyer, samt svarte bukser og strømper.

Klubben hadde si fyrste stordomstid i 1940-åra; då han vart seriemeister tre gongar i tida 1943-48. Høgdepunktet for KV Mechelen er sigeren i i Cupvinnarcupen 1988, året etter at klubben vann sin hittil einaste triumf i den heimlege cupen. I 1989 vann laget den belgiske toppdivisjonen for fjerde gong. Målvakta Michel Preud’homme, Graeme Rutjes, Erwin Koeman, Marc Emmers og Leo Clijsters var dei viktigaste spelarane i gullåra under andre halvpart av 1980-talet.

### Merittar

* Vinnar av Cupvinnarcupen: 1988
* Seriemeister i Belgia: 1943, 1945, 1948 og 1989 (4)
* Cupmeister i Belgia: 1987, 2019

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «KV Mechelen» frå Wikipedia på tysk, den 16. september 2015.*
Koordinatar: 78°38′S 85°12′W﻿

**Mount Craddock** er eit stort, bratt fjell heilt sør på Craddock Massif i Sentinel Range]. Det har ei høgd på 4 368 meter over havet og grensar til Karnare Col og Mount Strybing sør i Sentinel Range. Det er det niande høgaste fjellet i Antarktis og vart først klatra i januar 1992.

Namnet Mount Craddock vart opphavleg tilrådd av US-ACAN i 1965 om det som i dag heiter Craddock Massif, men på seinare kart vart Mount Craddock avgrensa til den sørlegaste toppen i massivet. Fjellet vart namngjeven av US-ACAN etter J. Campbell Craddock (1930–2006), som var leiaren til ekspedisjonen frå University of Minnesota (1962–63) som gjorde geologiske undersøkingar i Sentinel og Heritage Range i Ellsworth Mountains.

Mount Craddock er det nest høgaste fjellet i Craddock Massif som omfattar Mount Rutford (det høgaste fjellet), Rada Peak og Bugueño Pinnacle.

Kjelder
-------

* U.S. Geological Survey and The National Academies (2007). «USGS OF-2007-1047, Short Research Paper 069» (PDF). doi:10.3133/of2007-1047.srp069. Henta 2. mars 2013.
* USGS GNIS. «Mount Craddock». Henta 2. mars 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Kerttu Elina Niskanen** (fødd 13. juni 1988) er ein finsk langrennnar frå Oulu som i tida 2014-17 vann to OL-sølv og to VM-bronsar, alle i stafettevlingar. Iivo Niskanen er ein yngre bror.

Niskanen markerte seg mellom verdseliten i langrenn under Tour de ski 2013/14, der ho vann den fjerde etappen; ein 10 km fellesstart. Under Vinter-OL 2014 i Sotsji gjekk ho tredje etappe på det finske laget som fekk sølv på 4 x 5 kilometer stafett etter Sverige og framom Tyskland. Dei andre på laget var Anne Kyllönen, Aino-Kaisa Saarinen og Krista Lähteenmäki. Fire dagar seinare tok ho og Saarinen ein ny sølvmedalje i lagsprinten, slått av det norske paret Ingvild Østberg og Marit Bjørgen. I dei individuelle tevlingane vart Niskanen nummer fire på tremila og sju på 15 km.

Ved Ski-VM 2015 i Falun vart Niskanen nummer fire både på 15 km og 30 km. På stafetten over 4 x 5 km fekk ho og Finland ein bronsemedalje. Same plassering fekk Niskanen i 4 x 5 km stafett då Ski-VM 2017 fann stad på finsk heimebane i Lahti. Her var ein sjetteplasspå 10 km hennar beste individuelle prestasjon.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Kerttu Niskanen» frå Wikipedia på tysk, den 8. mars 2017.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* «Kerttu Niskanen». olympedia.org. Henta 25. oktober 2022.