**Entropi** er ein tilstandsfunksjon innan termodynamikken. Entropi er eit mål på graden av uorden i eit termodynamisk system. Aukande entropi tyder *aukande uorden*, noko som medfører at mengda energi som er av ei slik form at han kan utnyttast til nyttig arbeid, minkar. 

Entropi vart først nytta av den tyske fysikaren Rudolph Clausius i 1865 for å gi ei systematisk skildring av fleire generasjonar forsking omkring dampmaskinar og 2. lova i termodynamikken. Ifølgje denne lova er spontane prosessar som minkar entropien i eit isolert system umogelege. Det vil seie at for isolerte system – og i universet som heilskap – vil entropien anten vere konstant eller auke for kvar energiomsetning som skjer i systemet. I vidareføringa av dette resonnementet verkar det som om universet uunngåeleg nærmar seg ein sluttilstand med maksimal entropi og ingen mogelege termodynamiske prosessar. Dette scenariet vert omtalt som varmedauden.

Definisjon
----------

*Entropi* er definert som forholdet mellom overført varme og absolutt temperatur.

Entropendringa til eit system {\displaystyle \Delta S} er innan termodynamikk definert i SI-einingar som 

{\displaystyle \Delta S={\frac {\delta Q}{T}}}
der {\displaystyle \delta Q} er overført varme målt i joule og *T* er den absolutte temperaturen til systemet, målt i kelvin. Entropien får då den fysiske eininga *joule per kelvin*. 

Ein statistisk definisjon finn vi i den statistiske fysikken, der entropien vert definert som

{\displaystyle S=k\cdot \ln(\Omega )}
der *k* er Boltzmannkonstanten og Ω er mengda mikrotilstandar som svarar til den makroskopiske tilstanden med entropien S.
Denne grunnleggande oppdaginga, at ein kan forstå entropi som ein *statistisk storleik*, vart gjord av Ludwig Boltzmann.

Eit døme på aukande entropi
---------------------------

Is som smelter er eit klassisk døme der entropien aukar i eit lite «univers», eit termodynamisk system, som består av *omgivnadane* (eit rom – her 25 °C, 298 K) og *systemet*, her definert som eit glas med is og kaldt vatn som har nådd termodynamisk likevekt ved smeltetemperaturen til is. I dette universet, vil noko varmeenergi, *δQ*, frå dei varme omgivnadane (25 °C), spreie seg til det *kaldare* systemet av is og vatn med sin konstante temperatur, 0 °C (273 K), smeltetemperaturen til is. Det vil si at entropien til systemet, som er *δQ/T*, aukar med *δQ/273* K. Temperaturen til systemet vil i dette tilfellet ikkje auke, men ein større del av det som er i glaset vil gå frå is til vatn. Varmeoverføring ved faseovergangar som her vert kalla latent varme. 

Entropien i omgivnadane minkar mindre enn entropien i systemet – isen og vatnet – aukar. Romtemperaturen på 298 K er høgare enn temperaturen til isen 273 K, og endringa i entropi til omgivnadane, *δQ/298* K, er dermed mindre enn endringa i entropi til systemet: *δQ/273* K. Slik er det alltid i spontane reaksjonar – både endoterme og eksoterme – i eit termodynamisk system. *Den totale entropien for alle endringar og reaksjonar som er spontane – anten dei er kjemiske eller fysiske – er alltid større enn den opphavlege entropien.*

Sidan temperaturen til det kalde vatnet aukar og nærmar seg romtemperaturen (omgivnadane) vert romme samstundes kjølt ned. Denne endringar er derimot umerkeleg om rommet er stort.

Sjå òg
------

* Kuldedauden
* Varmedauden

Kjelder
-------


* *Denne artikkelen bygger på «Entropi» frå Wikipedia på bokmål, den 18. juni 2013.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Chapter 22: The Entropy of the Universe and the Maximum Entropy Production Principle av Charles H. Lineweaver ved Australian National University.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* GND
* LCCN
* BNF
* BNF (data)
* NKC
* BNE
* BBC Things
* NDL

 |