recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
North Head cliffs
**St Bees Head** er eit nes på nordvestkysten av Cumbria i England og er kalla opp etter den nærliggande landsbyen St Bees.

Neset ligg langs Cumbria kyststi og kyst- til kyststien. Stiane går langs klippekanten og gjev eit flott utsyn over fjella og kysten i Cumbria. 

Det nordlege neset er det vestlegaste punktet i Nord-England og her står St Bees fyr. Under den andre verdskrigen stod òg ein radarstasjon her og nokre av stasjonsbygningane står framleis ved fyret. Tåkelurbygningen ligg vest for fyret, men er ikkje lenger i bruk. Fyret er framleis i drift, men automatisert. Klippene ved neset vert mykje nytta til fjellklatring. 

Det sørlege neset vert lokalt kalla Tomlin og er synleg frå St Bees Beach. Mellom dei to nesa ligg Fleswick Bay.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «St Bees Head» frå Wikipedia på engelsk, den 16. januar 2010.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
	+ Lakeland Rocks and Landscape, a Field Guide. The Cumberland Geological Society. Side 62-68, The Permo-Trias of St Bees Headland, av Tom Shipp. ISBN 1873551037
	+ The Lakes - Rock Fax 04. Vertical Brain Publications. ISBN 1873341156

Bakgrunnsstoff
--------------

* Guide
* RSPB
* St Bees

St Bees South Head frå St Bees-stranda.
Koordinatar: 54°30′14″N 3°37′56″W﻿

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Šušvė** er ei elv sentralt i Litauen med ei lengd på 131 km. Elva spring ut frå Kelmė kommune, 6 km søraust for Tytuvėnai, og renn gjennom myrene Tytuvėnai og Sulinkiai og sørover gjennom Radviliškis kommune. Til slutt passerer Šušvė gjennom Kėdainiai kommune og renn gjennom Nevėžis nær landsbyen Graužiai. Breidda på elvedalen er mellom 500 m og 3 km. Frå desember til mars er vanlegvis Šušvė islagt. Det er bygd demningar i elva ved Vaitiekūnai og Angiriai. Šušvė hydrologiske reservat vart oppretta i 1992 for å verne dei nedre delane av elva. 

Dei største sideelvane er Beržė, Žiedupė, Srautas, Sarva, Gomerta, Žadikė, Ažytė, Liedas, Vikšrupis og Putnupys. Dei største byane og landsbyane langs Šušvė er Šiaulėnai, Pašušvys (Radviliškis kommune), Grinkiškis, Vaitiekūnai, Pašušvys (Kėdainiai kommune), Angiriai og Josvainiai.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Šušvė» frå Wikipedia på engelsk, den 24. januar 2008.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Posts korrespondanseproblem** er eit uavgjerbart beslutningsproblem innanføre informatikken og matematikken introdusert av Emil Post i 1946. Sagt på ein annan måte, det finst inga turingmaskin som vert sagt å avgjera problemet. Det verta ofte nytta i bevis for om eit problem er uavgjerbart eller ikkje, då det er enklare å jobba med enn andre uavgjerbare beslutningsproblem som til dømes stoppeproblemet.

Definisjon
----------

Det finst fleire ulike definisjonar på problemet. Ein måte å sjå det på er følgjande.

La dataen for problemet vera to lister  {\displaystyle \alpha \_{1},\ldots ,\alpha \_{N}} og  {\displaystyle \beta \_{1},\ldots ,\beta \_{N}} av ord over alfabetet {\displaystyle A} der {\displaystyle A} inneheld minst to symbol. Ei løsning for dette problemet er ein sekvens av indeksar  {\displaystyle (i\_{k})\_{1\leq k\leq K}} der  {\displaystyle K\geq 1} og  {\displaystyle 1\leq i\_{k}\leq N} for alle k, sånn at

{\displaystyle \alpha \_{i\_{1}}\ldots \alpha \_{i\_{K}}=\beta \_{i\_{1}}\ldots \beta \_{i\_{K}}.}

Posts korrespondanseproblem er å finna ut om ei slik løysing eksisterer i det heile.

Døme
----

For dei to listene

 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| α1 | α2 | α3 |
| a | ab | bba |

  | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| β1 | β2 | β3 |
| baa | aa | bb |

 |

Vil ei løysing for dette problemet vera sekvensen (3,2,3,1) ettersom

{\displaystyle \alpha \_{3}\alpha \_{2}\alpha \_{3}\alpha \_{1}=bba+ab+bba+a=bbaabbbaa=bb+aa+bb+baa=\beta \_{3}\beta \_{2}\beta \_{3}\beta \_{1}.}

Vidare vil alle repetisjonar av sekvensen òg vera ei løysing.

Ein annan enklare måte er òg å sjå på dette som dominobrikker. 

 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| αi |
| βi |

 |

Løsninga kan dermed òg visualiserast enklare på følgjande måte, der strengen sett sammen av dei øvste grønne delane av dominobrikka er lik strengen sett sammen av dei nedste blå delane av dominobrikka. 

 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| bba |
| bb |

*i1 = 3*
  | 

|  |
| --- |
| ab |
| aa |

*i2 = 2*
  | 

|  |
| --- |
| bba |
| bb |

*i3 = 3*
  | 

|  |
| --- |
| a |
| baa |

*i4 = 1* |

Litteratur
----------

* Michael Sipser (2005). "A Simple Undecidable Problem". *Introduction to the Theory of Computation* (2nd eid.). Thomson Course Technology. side. 199–205. ISBN 0-534-95097-3.
* E. L. Post (1946). "A variant of a recursively unsolvable problem" (PDF). *Bull. Amer. Math. Soc*. 52.
Koordinatar: 66°30′S 95°20′E﻿

**Roscoebreen** er ein kanalisbre i Antarktis, som er 22 km lang og 5 til 9 km brei. Han endar i ein liten dal og ut i vestsida av Shackletonisen, midtvegs mellom Cape Moyes og Junction Corner. Han vart nedteikna som ein dalsøkk i mars 1912 av F. Wild og andre medlemmar frå Western Base under Australasian Antarctic Expedition leia av Mawson. Breen vart skissert på kart frå flyfoto teken av U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47, og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John H. Roscoe, ein geografi som skreiv Antarctic Bibliography (Washington, 1951), og som var vitskapleg rådgjevar for direktøren i United States Antarctic Program. Roscoe tente som kartkonstruktør med den sentrale arbeidsgruppa til U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47, og med U.S. Navy Operation Windmill, 1947–48, og assisterte sistnemnde med å opprette astronomiske kontrollstasjonar langs Wilhelm II, Queen Mary, Knox og Budd Coast.

Kjelder
-------


 Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «Roscoe Glacier» (innhald frå Geographic Names Information System).



|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
Roquefortost og eske. Foto: Dominik Hundhammer

**Roquefort** er ein blåmuggost opkalla etter Roquefort-sur-Soulzon i det sørlege Frankrike. Osten vart først skildra av Plinus den eldre i år 79, og først nemnd under namnet Roquefort i 1060. Han vert ofte kalla kongen av ostar, men må slost om trona med Brie de Meaux frå Paris. Osten er verna etter opphavsstad, slik at berre ostar frå holene ved Roquefort-sur-Soulzon kan kallast roquefortostar.

Skildring
---------

Osten er smuldrete, noko fuktig, og kvit i farge med blåe strekar av mugg. Han har sterk lukt og smak med eit særskild preg av smørsyre og ein ekstra spiss frå muggen. Han har inga skorpe. 
Eit typisk ostehjul veg mellom 2,5 og 3 kilo. For kvart kilo ost treng ein om lag 4,5 liter mjølk, og roquefort inneheld derfor mykje feitt, protein og mineral.

Ysting
------

Muggtypen som gjer osten den særeigne smaken heiter *Penicillium roqueforti* og finst i jorda i dei naturlege grottene rundt Roquefort-sur-Soulzon. Ostemakarar hausta tradisjonelt muggen ved å leggja brød i grottene slik at dei blei dekte av mugg. Ein tilsette så muggen i ostemassen etter at han hadde stivna noko.

Ein kan nå dyrka muggen i laboratorium, og roquefortost blir i dag laga i heile regionen. Etter fransk lov kan likevel berre ost som er lagra i dei naturlege grottene rundt Roquefort bera namnet. Ein må òg bruka ei spesiell sauemjølk for å laga ekte roquefort, nemleg mjølk frå lacaune-søyer frå dei kringliggande distrikta Aveyron, Lozère, Gard, Hérault og Tarn.

Soga om roqueforten
-------------------

Ei soge seier at det var ein gjetargut som oppdaga osten. Han sat og åt fersk ost då han fekk auge på ei ven jente. Han gøymde osten i ei hole og sprang etter jenta. Han fekk ikkje tak i henne, og då han kom tilbake hadde osten byrja å mygla. Gjetaren åt han likevel, og fann ut at verda ikkje berre var ute for å skuffa han.

Kjelder
-------

* Tilsvarande artikkel på engelsk Wikipedia

Bakgrunnsstoff
--------------
**Digitalt fortalt** er ein nettstad for personlege forteljingar om kulturarv og kulturminne. Dette nasjonale formidlingstilbodet vart lansert 3. februar 2009 som eit ledd i tidlegare ABM-utvikling si satsing i Kulturminneåret 2009. Frå 1. januar 2011 vart ABM-utvikling slått saman med Norsk kulturråd. Kulturrådet har ansvaret for Digitalt fortalt, men brukar og bidragsytarar frå heile landet står for innhaldet. 

Alle registrerte brukarar kan laste opp personlege digitale forteljingar. Ein finn i dag over 3000 forteljingar frå heile Noreg på nettsida, i kategoriar som spenner frå arkeologi og historie via språk, media og teikneseriar til fleirkultur og minoritetar.

Mål
---

Målet med Digitalt fortalt er:

* å bygge opp ein base av forteljingar som viser breidde og variasjon innanfor kulturminne og kulturarv
* å legge til rette for at mange og ulike stemmer kjem til orde
* meir fokus på og interesse for kulturminne
* meir bruk av digitale verktøy og nettformidling innanfor ABM-sektoren (arkiv, bibliotek og museum)

Datasett
--------

Ei digital forteljing inneheld desse data:

* sjølve forteljinga - ein kombinasjon av tekst, bilete, animasjon, illustrasjon og lyd.
* stadfesting - til kommune, adresse, stadnamn eller koordinatar
* eventuelle brukarkommentarar til forteljinga
* kategoriar og emneord

Data frå Digitalt fortalt er tilgjengelige via Norvegiana sin API. Dette APIet leverer data om enkeltobjekt i xml, json eller kml-format. Ein stor del har vorte stadfesta med koordinatar (geografiske desimalgrader og UTM 33). APIet er ope.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Digitalt fortalt

**Digitalt fortalt i sosiale medium**

* Facebook
* YouTube

Kjelder
-------

* Digitalt fortalt
* Difi - data.norge.no Digitalt Fortalt

Fotnotar

1. ↑  Meir om lisens og datasett kan ein finne på Difi si nettside "data.norge.no"
Amerikansk frimerke frå 1972 til minne om hundre år med postordresal.
**Postordresal** er fjernsal der varene blir levert via postvesenet.

Kundane bestiller varene via postordrekatalogar, annonsar eller anna marknadsføring, og får varene sende heim til seg via posten.
Mykje av dette salet er etterkvart gått over til Internett (elektronisk handel) frå det gamle katalogsalet.

Postordresal i Noreg
--------------------

Angrerettlova gjeld ved postordresal.

Store aktørar innan postordresal i Noreg har vore firma som Ellos, Hennes & Mauritz, Spar Kjøp, Biltema, Clas Ohlson, Haugen Bok og Ikea. Somme av desse har etter kvart også auka talet på butikkutsal, til konkurranse med eige postordresal. 

Postordre har til dels også hatt eit frynsete rykte, då her har vore ein del useriøse selskap som har nytta seg av denne salsmetoden. Kundane har opplevd problem med varer som ikkje har vore som omtalt i katalogen, med manglar, reklamasjonar og tilbakelevering, og selskap som forsvinn og dukkar opp igjen med nye namn.

Kjelder
-------

1. ↑  «Angrerett på varer». Forbrukerrådet. Henta 7. januar 2009.
2. ↑   «LOV 2000-12-21 nr 105: Lov om opplysningsplikt og angrerett m.v. ved fjernsalg og salg utenfor fast utsalgssted (angrerettloven)». Henta 7. januar 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* GND
* LCCN
* NDL

 |
**Virginal** er eit tangentinstrument i familie med cembalo. Det var populært i Nord-Europa og Italia seinmellomalderen og renessansen.

Virginalar er mindre og enklare former for cembalo med berre ein streng per note som går meir eller mindre parallelt til klaviaturet på langsida av kassen. Mange, om ikkje alle, instrumenta vart laga utan føter, slik at dei kunne setjast på eit bord. Seinare modellar vart bygt med føter.

Mekanismen til virginalar er identiske til cembaloar ved at stålstrengane vert klimpra. Kassen er rektangulær. Strengane vert klimpra nærare midten enn i eine enden, slik som i cembaloar, og dette medfører ein rikare, fløyteliknande tone.

Viriginalane vart først nemnd i skriftlege kjelder av Paulus Paulirinus frå Praha rundt 1460. Populariteten til instrumentet var størst på siste halvdel av 1500-talet til seint på 1600-talet, då det i England vart erstatta av spinett og i Tyskland av klavikord.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Virginals» frå Wikipedia på engelsk, den 6. april 2010.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*
		- «Virginal». *Encyclopædia Britannica* (11. utg.). 1911.


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GND
* NKC

 |
**Rotasjonsperioden** er den tida det tek for ein lekam i rommet å rotera éin gong rundt sin eigen akse. For solide lekamar er rotasjonsperioden den same over heile lekamen, men for lekamar sett saman av gass eller væske vil rotasjonsperioden vera ulik ved ekvator og polane.

Siderisk rotasjonstid er den tida ein himmellekam brukar på dreie seg ein gang rundt sin eigen akse, det vil sei rotasjonstida i forhold til eit fast punkt på stjernehimmelen. Den sideriske rotasjonstida til jorda er eit siderisk døgn.

Rotasjonsperioden til nokre kjende lekamar
------------------------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Sola | 24,66 d ved ekvator, om lag 35 døgn nær polane |
| Merkur | 58,6462 d (58 d 15,5088 t) |
| Venus | −243,0185 d |
| Jorda | 0,997268 d (23,9344 t) (86164 s) |
| Månen | 27,321661 d (bunden rotasjon) |
| Mars | 1,025957 d (24,622962 t) |
| Jupiter | 0,413538021 d (9 t 55 min 29,685 s) |
| Saturn | 0,4440092592 d (10 t 39 min 22,40000 s) |
| Uranus | −0,718333333 d (17 t 14 min 24,00000 s) |
| Neptun | 0,67125000 d (16 t 6 min 36,00000 s) |
| Pluto | −6,387 d (6 d 9 t 17,6 min) |

Kjelder
-------


* «Siderisk Rotasjonstid», *Store norske leksikon*, 15. februar 2009, henta 13. august 2014


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* BNF
* BNF (data)
* BNE

 |
**Can Tici Viracocha** (quechua *Kun Tiqsi Wiraqucha*), òg skrive *Con-Tiki Viracocha*, var ein «solgud», skaparen av sivilisasjonen og ein av dei viktigaste guddommane i religionen til inkaene. 

Etter legenda fekk han ein son, Inti, og ei dotter, Mama Quilla. I legenda øydela Viracocha folket rundt Titicaca med ein flaum der to menneske overlevde for å bere sivilisasjonen til resten av verda. I ei anna legende var han far til dei første åtte siviliserte menneska. I somme soger hadde han òg kona Mama Cocha.

Namn
----

*Tiqsi* i quechua tyder ‘grunnlag’ eller ‘base’, medan *wira* tyder ‘feitt’, som tydde energikjelde hos inkaane. Adjektiva *kun* og *qucha*/*kucha* tyder noko slikt som ‘stor, allvetande, kraftfull’ etc. 

*Vira Cocha* kan òg omsetjast til ‘skum på havet’ eller ‘havets skum’, som kan ymte om at namnet kjem av at andletet til Viracocha, som etter tradisjonen skal ha vore ekstremt lyst og skjeggete.

Sjå òg
------

* Manco Capac
* Inti
* Kon-Tiki

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Viracocha» frå Wikipedia på engelsk, den 5. juli 2005.*
* Daniel G. Brinton, M.D. *American Hero-Myths. A Study In The Native Religions Of The Western Continent* (1882) Project Gutenberg


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* LCCN

 |
Koordinatar: 30°31′53″N 35°33′39″E﻿

**Shoubak** (arabisk الشوبك) er ein by som ligg nordvest i Ma'an guvernement i Jordan. Han har eit folketal på 12 500 og er ein av dei høgastliggande busetnadane i Jordan, 1330 meter over havet. Kommunen er kjend for dyrking av eple og anna frukt. Krossfararborga Montreal ligg i Shoubak.

Historie
--------

Krossfararborga Montreal i Shoubak.
Shoubak vart først busett av edomittar som hadde hovudstaden sin i Busaira i Tafilah guvernement. Han vart så busett av nabatearane.

Shoubak er kjend for krossfararborga Montreal. I lag med Petra og Akaba, dannar Shoubak ein del av trekanten som ligg langs krossvegane mellom Syria, Saudi-Arabia og Egypt. 

Shoubak nådde toppen av glanstida si etter Baldwin I av Jerusalem tok kontroll over staden, og kutta røtene mellom Egypt og Syria. Montrealborga vart bygd på toppen av ein ås der i 1115. Shoubak vart så annektert av Ajjubide-dynastiet av Saladin i 1187.

Geografi og klima
-----------------

Shoubak er kjend for kalde vintrar.
Shoubak ligg i området nær Tafilah guvernement i nord og Akaba guvernement i vest. På grunn av høgda er Shoubak kjend for dei kalde vintrane. Byen ligg òg nær Den arabiske ørkenen og har derfor varme, tørre somrar. Årsmiddelnedbøren i Shoubak er kring 150-350 mm.

Økonomi
-------

Jordbruk er hovudnæringa i Shoubak, etterfølgd av turisme. Høgda gjer Shoubak høvande for å dyrke oliven, grønsaker og frukt, hovudsakleg eple. Byen er òg ein stor produsent av honning.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Shoubak» frå Wikipedia på engelsk, den 6. oktober 2015.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

1. ↑  Shoubak kommune
2. ↑
3. ↑  Shoubak kommune[*daud lenkje*]

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad Arkivert 2010-05-22 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* GeoNames

 |
Fåbergsteinen Foto: Jan-Tore Egge (2013)

**Fåbergsteinen** er ein runestein ved Fåberg kyrkje i Lillehammer kommune i Oppland. Han er registrert av Riksantikvaren med ID nr. 58558.

Gerhard Schøning nemnde i 1775 tre bautasteinar ved kyrkja, men han har tydelegvis ikkje vore merksam på noka innskrift. Fåbergsteinen var truleg ein av dei tre steinane. Runeinnskrifta er første gong skildra av Christian C.A. Lange, som i 1833 fortalde at steinen stod rett sør for kyrkja, ved landevegen. Omkring 1865 var Sophus Bugge på staden og undersøkte innskrifta. Han kunne då konstatera at den øvste delen av steinen var slegen av og hadde vorte borte. I 1870 kom den manglande delen til rette att, og vart gjeven til Universitetets Oldsaksamling. I 1891 vart dei to delane skøytte saman att, og den komplette steinen vart sett opp att på Lillehammer. Likevel var det mange i Fåberg som ynskte å få steinen attende, og i 1928 vart han sett opp ved Fåberg kyrkje, ikkje langt frå der han opphavleg hadde stått. 

Innskrifta er blitt datert til ca. 1050.

Magnus Olsen tolka innskrifta slik:

**ruar raisti stain þana aftir alui faþur sin**
På norrønt er det: *Hróarr reisti stein þenna eptir Ǫlvi fađur sinn*

Og på moderne norsk: «Roar reiste denne steinen etter Olve, sin far».

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Fåbergsteinen» frå Wikipedia på bokmål, den 25. november 2019.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* 

* Fåbergsteinen i kulturminnesok.no, nettstaden til Riksantikvaren
| **Nazarovo Назарово** |
| --- |
| Plassering |
| 

Nazarovo is located in Russland

 |
| Styresmakter |
| Land |  Russland |
| Føderasjonssubjekt | Krasnojarsk kraj |
| GrunnlagdBystatus | 17001961 |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  80 km² |
| Innbyggjarar  - Totalt (2008)   - folketettleik | 53 593   669,9 /km² |
| Koordinatar | 56°00′″N 90°23′″E﻿Koordinatar: 56°00′″N 90°23′″E﻿ |
| Høgd over havet | 240-270 moh |
| Tidssone- Ved sommartid | KRAT (UTC+7)KRAST (UTC+8) |
| Diverse annan informasjon |
| Retningsnummer (tlf) | +7 39155 |
| **Nettstad:** www.nazarowo.ru |

**Nasarovo** (russisk Назарово) er ein by i Krasnojarsk kraj i Russland med om lag 55 000 innbyggjarar. Han ligg på venstre bredda av elva Tsjulym, ei sideelv til Ob, rundt 240 km vest for Krasnojarsk.

Historie
--------

Byen vart grunnlagt i 1700 av Nasari Patjukov, nær staden der elva Adadymka munnar ut i Tsjulym.

I 1786 vart landsbyen nemnt som *Nasarovskij*, kalla opp etter grunnleggaren og busett av 15 familiar. Byen tente òg som eksilby, til dømes for dekabristen Anton Arbusov, som døydde her.

I 1888 vart det oppdaga førekomstar av brunkol i området. Etter den andre verdskrigen starta utvinninga i stor stil, med utbyggingen av det første dagbrotet mellom 1947-1953.
Så følgde bygging av eit varmekraftverk. I 1946 fekk landsbyen status som urbanliknande busetnad og i 1961 fekk Nasarovo bystatus.

Næringsliv
----------

Forutan kolutvinning og energiforsyning (varmekraftverket Nasarovskaja GRES) finst det i byen verksemder innan maskinbygging, bygningsindustri (stål- og betongkonstruksjonar, isolasjonsmaterial) og møbelindustri.

Nasarovo ligg ved ein jernbane som knyt Atsjinsk ved den transsibirske jernbanen med Abakan ved den sørsibirske jernbanen. Bygginga av denne jernbanestrekninga starta i åra før første verdskrig, men vart ikkje fullført før i 1925.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Nazarovo» frå Wikipedia på bokmål, den 17. januar 2009.*


| * v
* d
* e
Byar i Krasnojarsk kraj |
| --- |
| Administrativt senter: Krasnojarsk |
| Våpenet til Krasnojarsk kraj | Atsjinsk • Artjomovsk • Bogotol • Borodino • Divnogorsk • Dudinka • Igarka • Ilanskij • Jenisejsk • Kansk • Kodinsk • Lesosibirsk • Minusinsk • Nazarovo • Norilsk • Sjarypovo • Sosnovoborsk • Ujar • Uzjur • Zaoziornyj • Zelenogorsk • Zjeleznogorsk | Flagget til Krasnojarsk kraj |


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
Kevin Smith
**Kevin Patrick Smith** (fødd 2. august 1970) er ein USA-amerikansk regissør, forfattar og skodespelar frå New Jersey. Han er saman med Scott Mosier, grunnleggjar av View Askew Productions. Filmane hans er kjende for å ha mange fellestrekk, både i karakterar, handlingstrekk, miljø (ofte kalla The View Askewniverse), og kanskje spesielt skodespelarar.

Han byrja utdanninga si på Vancouver Film School, men før endt eksamen vendte han tilbake til heimstaden New Jersey for å lage sin første film *Clerks*.

Smith er kjent for å vere ein frittalande mann, og ved sidan av filmlaginga held han blant anna forelesningar, skriv artiklar, og har ein podcast, der han fortel om hendingar frå sitt privatliv og frå Hollywood.

Karriere
--------

### Arbeid som regissør

* *Clerks*
* *Mallrats*
* *Chasing Amy*
* *Dogma*
* *Jersey Girl*
* *Clerks 2*
* *Zack And Miri Make A Porno*
* *Cop Out*
* *Red State*

#### Framtidige filmprosjekt

* *Hit Somebody*
* *Ranger Danger and the Danger Rangers*
* *Clerks: Sell Out*

Bakgrunnsstoff
--------------

* View Askew Productions
* Smiths blogg
* Kevin Smith på IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* ULAN

 |
**Fåberg stavkyrke** var ei stavkyrkje i Fåberg, i det som no er Lillehammer kommune.

Kyrkja vart truleg bygd mellom 1150 og 1200. Moglegvis vart ho utvida til krosskyrkje, og ho fekk nytt tårn i 1633. Kyrkjelyden kjøpte stavkyrkja på kyrkjeauksjonen i 1723, og bygging av ny kyrkje på same tomta tok til ganske raskt. Denne kyrkja vart innvigd 23. februar 1727.

Portalen
--------

Portal frå Fåberg stavkyrkje Foto: John Ering Blad

Det er teke vare på ei rekkje gjenstandar frå stavkyrkja. Best kjent er ein portal på utstilling i Oldsaksamlinga i Oslo. Portalen er av Sogn-Valdres-gruppa. Heile overstykket til portalen manglar. Gangjarna på døra er enkle, men ring- og låsbeslaga er svært kunstneriske. Desse er laga på 1300-talet.

Andre gjenstandar frå stavkyrkja
--------------------------------

Oldsaksamlinga skal ha fleire portalar frå kyrkja og andre gjenstandar, blant dei eit krusifiks og ei skapdør som skal ha vore ein del av ei altartavle, truleg eit triptykon av Hitterdalsmeisteren.

Hovuddøra frå den gamle kyrkja vart teken i bruk som hovuddør i den nye kyrkja. Ei gravhelle frå 1202 er å finne i våpenhuset. På Maihaugen finst eit mellomalderkrusifiks frå kyrkja og ei almissetavle frå 1668.

Fotnotar
--------

1. ↑  *Middelaldersalen i Historisk Museum*. Oslo: Universitetets kulturhistoriske museer , Oldsaksamlingen. 2000. s. 9. ISBN 82-7181-160-6.

Kjelder
-------

* *Fåberg kirke 1727-1977*. Fåberg menighetsråd. 1977.
* Hauglid, Roar (1973). *Norske stavkirker – Dekor og utstyr*. Dreyer.

* *Denne artikkelen bygger på «Fåberg stavkirke» frå Wikipedia på bokmål, den 27. mai 2019.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Brendalsmo, Jan: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Oppland (Riksantikvaren, 2016), s. 6
* 

* Fåberg stavkyrkje i kulturminnesok.no, nettstaden til Riksantikvaren
Koordinatar: 69°12′S 68°25′W﻿

**Bugge Islands** er ei lita gruppe isdekte øyar som ligg like utanfor fronten av Wordie isbrem og mellom 4 og 11 nautiske mil nordvest for Mount Guernsey, utanfor vestkysten av Den antarktiske halvøya. Dei vart først sett frå lufta og fotograferte av British Graham Land Expedition i 1936, og seinare grovt kartlagd frå bileta. Dei vart observerte i 1947 frå «Port of Beaumont, Texas» av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne, som namngav øyane etter niesa si, Ruth Bugge, som forsynte ekspedisjonen med ullklede frå Noreg. Gruppa vart òg vitja av Den chilenske antarktisekspedisjonen, 1947, som gav øyane namnet *Isla Aldea*, *Isla Eleuterio Ramírez*, *Isla Latorre*, etter heltar i sjøslaget ved Iquique. 

Frå nord til sør er øyane i gruppa:

* Ramírez Island 69°9′S 68°27′W﻿
* Aldea Island 69°13′S 68°30′W﻿
* Landrum Island 69°14′S 68°20′W﻿

Sjå òg
------

* Antarktiske og subantarktiske øyar

Kjelder
-------

1. ↑  «Bugge øyar». Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey. Henta 16. oktober 2012.

 Denne artikkelen inneheld stoff som er offentleg eige frå United States Geological Survey-artikkelen  «Bugge Islands» (innhald frå Geographic Names Information System).


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
*Denne artikkelen handlar om namnet. For helgenen, sjå Den heilage Scholastica.* 
Bilde av den heilage Scholastica.
**Scholastica**, **Skolastika** og liknande er kvinnenamn av latinsk opphav. Det er avleidd av *scholasticus*, som tyder 'lærd, lærar' og 'student', og oppstod i tidleg mellomalder. Namnet har samband med ordet «skole».

Namnet er særleg knytt til den heilage Scholastica, syster av Benedikt av Nursia og ein kristen hegen som levde på 500-talet.
Scholastica har namnedag den 10. februar, som er festdagen til den heilage Scholastica. Dette er framleis ein offisiell dansk namnedag.

Variantar av namnet
-------------------

* Italiensk: Scolastica
* Fransk: Scolastique
* Engelsk: Scholastica
* Polsk: Scholastyka
* Spansk: Escolástica
* Tysk: Scholastika
* Ungarsk: Skolasztika

Namneberarar
------------

* Den heilage Scholastica (ca. 480-547), italiensk helgen
* Scolastica Oliveri (ca. 1448–1578), italiensk benediktinarnonne
* Scholastica von Anhalt (1451-1504), tysk abbedisse

Sjå òg
------

* Scholasticus

Kjelder
-------


* «Scholastica» ved behindthename.com

* «scholastic, adj. and n.» i *Oxford English Dictionary*
School of the Air-studioet i Alice Springs
**School of the Air** er ei fjernundervisingsordning for skulebarn på alle stadium i avsides og fjerntliggande område i Australia.

Skulen vart grunnlagd i 1950. Fram til 2002 føregjekk undervisinga over kortbølgjeradio på same radiosamband og frekvensar som vart brukt av Royal Flying Doctor Service of Australia. I dag føregår undervisinga ved hjelp av trådlaust Internett og mobiltelefonar.

Med innføring av Internett og web-kamera hos den enkelte eleven er det no vorte to-veg sin visuell kontakt mellom lærer og elev. Sjølve «skulen» med lærarar held til i dei større sentera og elevane sit spreitt omkring på dei enkelte farmane. Vanlegvis held til elevane ein time per dag der dei får individuell undervising frå læraren og resten av skuledagen arbeider dei med den mottekne materialen saman med foreldre, eldre sysken, andre slektningar eller ein tilsett huslærer.
Tradisjonelt fekk elevane sit skulemateriell og rette oppgåver og returnerte nye oppgåve med Flying Doctor eller posten. Med innføring av internett og E-post får elevane no sina rette oppgåver på ein mykje raskare måte.

Ein skule som den i Alice Springs har for tida 120 elevar spreidd over eit område på 1 300 000 kvadratkilometer. Barn av dei opphavlege australiere, aboriginane utgjer omtrent 15 prosent av elevane. 

Side alle elevane lever i ein isolert situasjon er *School of the Air* ofte deres første møte med andre barn og det første møtet med andre ut over den næraste familien. Gjennom ein årleg sammenkomster der elevane reiser til skulen og held til ei veke saman med lærer og dei andre elevar får borna høve til å knyta nye kontaktar.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «School of the Air» frå Wikipedia på bokmål, den 24. september 2018.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* School of the Air – Mount Iste
* School of the Air – Alice Springs
* Australian Government Link – History for the School of the Air
**Per Jørgensen** (fødd 9. september 1952) er ein norsk jazzmusikar (trompet) som er kjend som ein allsidig musikar (vokal, gitar) frå et titals innspelingar og leiar av ei rekkje jazzorkester i Bergen. 

Han var lenge med i Bergen Blues Band (1974-85), også som vokalist, og spela i Knut Kristiansen sin kvintett samt andre orkester i byen. Også i The Gambian/Norwegian Friendship Orchestra deltok han, som har gjeve vidareføring med Miki N’Doye Orchestra (*Tuki*, 2006).

Han har sidan 1990 leia trioen Jøkleba med Audun Kleive og Jon Balke til ei rekkje innspelingar, samt trioen J.I.G. med Terje Isungset og Ole Amund Gjersvik (1992-). 
Jørgensen har elles medverka på innspelingar og turnear med mellom andre Jon Balke sitt orkester, Eldbjørg Raknes, Knut Kristiansen, Jan Gunnar Hoff, Berit Opheim, Svein Folkvord (til Vossajazz 2004), Edvard Askeland (til Vossajazz 2005), Kari Bremnes, Cæcilie Norby og Terje Isungset. 

I trioar og duettar med gitaristen Tobias Sjögren har han sidan 1990 gjeve ut *The Thule spirit* (1996) og *Unspoken songs* (Curling Legs, 2006).
Han har fått Vossajazz-prisen (1991) og «Årets jazzmusikar» i 1991, utdelt av Foreningen norske jazzmusikere, Buddyprisen (1995) og Radka Toneff Minnepris (2001).

Bakgrunnsstoff
--------------

* Biografi Arkivert 2006-10-01 ved Wayback Machine. frå Norsk Musikkinformasjon

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* SUDOC
* MusicBrainz (artist)

 |
**Per Joar «Perry» Hansen** (fødd 17. august 1965) er ein norsk fotballspelar og -trenar, sidan 2013 hovudtrenar for Rosenborg. 

Hansen er fødd i Namsos og voks opp i den litle bygda Trofors i Nordland. Han spelte blant anna for klubbane Mosjøen og Steinkjer før han hadde eit opphald i Rosenborg 1987–89. Han var med på å vinne serien og cupen i 1988.

Han spelte for fleire klubbar i lågare divisjonar i åra som følgde, blant anna Umeå (Sverige), Stjørdals-Blink, Varden IL, Byåsen IL og IL Fram. I 1995 spelte han heile sesongen for Strindheim, da laget hadde ein gjestevisitt i toppserien. 

Frå slutten av 90-talet byrja Hansen som trenar, først i Rosenborg, deretter i den svenske toppklubben GIF Sundsvall hausten 2001, der han hadde stor suksess den første sesongen. Han sa opp etter 2003-sesongen, og kom tilbake til Rosenborg. Han var assistent for Ola By Rise i 2004-sesongen, der Rosenborg med eit naudskrik tok seriegullet i siste serierunde. Hansen blei forfremma til hovudtrenar i klubben før 2005-sesongen. Han trekte seg 7. august 2005 og blei erstatta av Per-Mathias Høgmo.

I desember 2005 blei Hansen tilsett som ny hovudtrenar for Aalesunds FK der han førte klubben opp til Tippeligaen på første forsøk saman med assistenttrenar Sturla Voll.
Hausten 2008 blei han tilsett som hovudtrenar for Ranheim. Han oppnådde målsettinga om å rykke opp på første forsøk, og Ranheim spelte i Adeccoligaen frå 2010-sesongen. I 2013 trente Hansen igjen Rosenborg.
|  |
| --- |
| **Strandarve** |
| StrandarveStrandarve |
|
| **Status** |
| **Status i Noreg:** LC Livskraftig |
|
| **Systematikk** |
| **Rike:** | Planteriket Plantae |
| **Underrekkje:** | Frøplantar Spermatophytes |
| **Orden:** | Nellikordenen Caryophyllales |
| **Familie:** | Nellikfamilien Caryophyllaceae |
| **Underfamilie:** | Alsinoideae |
| **Stamme:** | Alsineae |
| **Slekt:** | *Honckenya* |
| **Art:** | **Strandarve** *H. peploides* |
|
| **Vitskapleg namn** |
| ***Honckenya peploides***Ehrh. |

**Strandarve** (*Honckenya peploides*) er ein kyst- og strandplante i nellikfamilien med krypande, lyse røter og grøne, sukkulente (kjøtfulle) små blad som er spisse ytst. Høgda er 4-10 cm. Planten veks på karrig mark og i sand, og har ei sirkumboreal utbreiing. Han er bestanddannande og kan danna låge «teppe» på bakken.

Strandarve bryt opp frå sanden og dannar teppe som blomstrar i juni i Sør-Noreg.
Blomane hjå hoa er svært små, og kvite. Kronblada til hannblomane er klart større, inntil 4 mm lange. Strandarve har 3 griflar, og ein frøkapsel som ved modning deler seg i tre med krokete spissar.

Strandarve er fleirårig og nøysam, han veks på sandgrunn langs strender på heile norskekysten. Planten bind saman sanddyner, ofte saman med strandreddik eller strandrug.

Eit viktig kjenneteikn er at dei kvite blomane er svært små på hoblomane, og sit innimellom gulgrønne begerblad (4 mm), og dessutan at sjølve dei sukkulente blada sit i grupper på stilken slik at dei ovanfrå ser ut som ein firkanta bladstruktur.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Strandarve» frå Wikipedia på bokmål, den 20. mai 2021.*

* Strandarve *Honckenya peploides* (L.) Ehrh. artsdatabanken.no

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* Dyntaxa
* ITIS
* EOL

 |
**Verkland** er ei grend i Gulen kommune i Vestland. Ho ligg øvst i dalen som fører opp frå austenden av Yndesdalsvatnet. Fv2 går gjennom bygda.

Matrikkelgarden Verkland er slektsgarden til Wergeland-slekta. I 1975 vart det reist ein bauta på Verkland til minne om Henrik Wergeland.

Basert på førstelekken kan namnet ifølgje Oluf Rygh tyde «Land, hvorpaa der er lagt meget arbeide». I si utgreiing under avdukinga av Wergeland-bautaen nemnde Hans Wergeland at viss ein ser namnet i samanheng med to andre stadnamn på garden, *Smedsdalen* og *Ulsterhaugen* («ulster» = «blåster» eller «trekk») kan førstelekken «verk» ha samanheng med utvinning av jarn, noko som igjen kan tyde på at det i tidlegare tider har vore drive utvinning og tilverking av jarn på Verkland.

Kjelder
-------

1. ↑  «Postnummerkart». Posten.no. Henta 12. november 2010.
2. 1 2  Hermund Kleppa (2001): «Wergeland-støtta på Verkland», Sogn og Fjordane fylkesarkiv
3. ↑  Oluf Rygh: Norske Gaardnavne, Nordre Bergenhus Amt, Lavik og Brekke Herred, nr.54, Kristiania 1919
**Per Fuglum** (7. januar 1924–13. juni 2008) var ein norsk historikar. Han skreiv både generell noregshistorie og politiske monografiar, men er særleg kjent for arbeida sine om fråhaldsrørsla.

Fuglum var fødd og voks opp i Oslo, der han òg tok utdanninga si. I 1957 tok han doktorgraden på avhandlinga *Ole Richter: Ungdom og stortingvirke*. Frå 1961 til 1973 var han tilsett ved Historisk institutt ved Universitetet i Oslo. I 1973 fekk han stilling som professor i historie ved Universitetet i Trondheim. Han hadde stillinga til 1993, og budde i Trondheim livet ut.

Fuglum var medredaktør i *Historisk tidsskrift* frå 1965 til 1971.

Per Fuglum gav ut verk som *Ole Richter. Statsministeren* (1964) og *Norge i støpeskjeen, 1884–1919* (bind 12 i Cappelens *Norges historie*, 1978) og *En skute – en skipper: Gunnar Knudsen som statsminister 1908–10 og 1913–20* (1989). Han var aktiv i fråhaldsrørsla, og skreiv *Kampen om alkoholen i Norge 1816–1904* (1972) og jubileumsskriftet til Det norske totalavholdsselskap, *125 år for alles vel*, 1984.

Kjelder
-------

1. 1 2 3  «Per Fuglum». *Store norske leksikon* (på norsk). 29. mars 2017.

* Supphellen, Steinar: Nekrolog i *Aftenposten*, 18. juni 2008.

* *Denne artikkelen bygger på «Per Fuglum» frå Wikipedia på bokmål, den 16. september 2019.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Per Fuglums private arkiv finst ved NTNU Universitetsbiblioteket

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* BIBSYS
* Store norske leksikon
* VIAF
* LCCN
* ISNI
* LIBRIS
* SUDOC

 |
**Shkodërsjøen** (albansk *Liqeni i Shkodrës*, serbisk *Скадарско језеро*, *skadarsko jezero*) er ein innsjø på grensa mellom Montenegro og Albania, og den største innsjøen på Balkan. Innsjøen er kalla opp etter byen Shkodër (*Skadar, Scutari, İşkodra*) nord i Albania. 

Utsig ved Shkodër
Overflata ligg seks meter over havnivå, og kan variere mellom 370 og 530 kvadratkilometer. Innsjøen får det meste av vatnet frå elva Morača og renn ut i Adriahavet via den 41 km lange elva Buna (Bojana på serbisk), som dannar grensa mellom Albania og Montenegro den siste halvdelen før ho når havet.

Den montenegrinske delen av innsjøen og området rundt vart utnemnd til nasjonalpark i 1983. Dette er ein av dei største fuglereservoara i Europa med 270 fugleartar, mellom anna nokre av dei siste pelikanane i Europa. Innsjøen inneheld òg mykje måse og hegre, i tillegg til store mengder fisk, som karpe, laue og ål.

I 1996 vart området ein del av Ramasarkonvensjonen si liste over våtmarksområde av internasjonal tyding.

Bakgrunnsstoff
--------------

* Discover-Montenegro.com Arkivert 2007-02-09 ved Wayback Machine.
* Photo-Montenegro.com
* Destination-Montenegro.com
* Skadarsko jezero Arkivert 2005-11-22 ved Wayback Machine. (på serbisk, med mange bilete)
* Offisiell side for Shkodërinnsjøen Nasjonalpark Arkivert 2006-11-09 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* Store norske leksikon
* VIAF
* LCCN
* NKC
* GeoNames

 |
**Per Eilert Elofsson** (fødd 2. april 1977) frå Röbäck i Umeå kommune er ein svensk, tidlegare langrennsløpar. Han vann verdscupen både i 2001 og 2002, og tre verdsmeisterskap. Elofsson tevla for IFK Umeå.

Under Ski-VM 2001 i Lahti vann Elofsson både 15 km og sidan 20 km duatlon. To år seinare vann han 20 km duatlon under Ski-VM 2003 i Val di Fiemme då han spurstlo ei rekke andre langrennarar, med norske Tore Ruud Hofstad på sølvplass og sin eigen landsmann Jörgen Brink på bronseplass.

Elofsson vart i ettertid tildelt bronsemedaljen i 20 km duatlon frå OL 2002 i Salt Lake City, etter at Johann Mühlegg vart diskvalifisert for dopingmisbruk. 

Under Lahti-VM 2001 gjekk Elofsson Sverige inn til sølvmedalajar på 4x10 km stafett, etter at Finland vart diska frå VM-tittelen. To år seinare, under stafettevlinga i Val di Fiemme, gjekk Elofsson på tredje etappen Sverige i leiing med om lag 25 sekundar. Ankermannen Brink heldt på leiinga til han gjekk tom to km føre mål, dermed for Thomas Alsgaard og Axel Teichmann snøgt forbi, og Sverige og Elofsson måtte nøye seg med bronsemedaljar.

### Gullmedaljar i svenske meisterskap

* 1999: 15 km og 30 km
* 2000: 50 km
* 2001: 15 km og 25 km duatlon
* 2002: 25 duatlon
* 2003: 15 km

Elofsson vart tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje for 2001.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Per Elofsson» frå Wikipedia på svensk, den 17. juli 2012.*

Bakgrunnsstoff
--------------

* 

* (en) Per Elofsson – Profil og resultatoversikt hos FIS

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* Store norske leksikon
* Munzinger (sport)

 |
**Andrij Mykhajlovytsj Danylko** (fødd 2. oktober 1973 i Poltava), betre kjend i rolla som **Verka Serduchka**, ei flamboyant middelaldrande kvinne, er ein ukrainsk komikar og underhaldingsartist. Artisten vart nummer to i Eurovision Song Contest 2007 i Helsingfors med songen «Dancing Lasha Tumbai». Serduchka er ein populær karakter i Russland, men samstundes ein kontroversiell figur i heimlandet Ukraina.

Biografi
--------

### Karriere

Danylko har opptredd som figuren Verka Serduchka sidan tidleg i 1990-åra. Namnet på figuren vart funne opp av Danylko til den russiske humortevlinga KVN for studentar, der det tilfeldig valde namnet Verka vart sett saman med namnet til ein tidlegare klassekamerat, Anja Serduk. I tillegg til sceneframsyningar innanfor dance- og popsjangeren, har Danylko også opptredd under hans ordentlege namn i fleire ambiente musikkomposisjonar. Hans popularitet er likevel bygd opp hovudsakleg gjennom figuren Verka Serduchka, og dei fleste av hans sceneframsyningar gjerast også som denne figuren.
På slutten av 1990-talet og byrjinga av 2000-talet leia han talkshowet *SV-Show* («SV» er ei forkorting for russiske Спальный Вагон, *Spalnyj Vagon*, som betyr 'sovevogn') på russisk TV.

### Eurovision Song Contest

Danylko vart, som Verka Serduchka, vald til å representere Ukraina i Eurovision Song Contest 2007 i Helsingfors, Finland med songen «Dancing Lasha Tumbai» som til slutt enda på andreplass. 

Ukraina var førehanskvalifisert til finalen på grunn av topp ti-plasseringa til deltakaren frå året før, Tina Karol. Teksta til songen «Dancing Lasha Tumbai» inneheld linjer på språka tysk, engelsk, ukrainsk og russisk.

Valet av Danylko som den ukrainske representanten i Eurovision Song Contest vart ikkje berre godt motteke i Ukraina, og ein av dei nasjonale radiostasjonane organiserte i februar ein protestaksjon for å vise deira misnøye med valet. Også medlemmar av det ukrainske parlamentet kritiserte deltakinga til Danylko, og omtalet henne som «grotesk og vulgær».

«Dancing Lasha Tumbai» nådde ein 28. plass på den offisielle britiske singellista 20. mai 2007, og vart med det fyrste ikkje-britiske ikke-vinnande Eurovision-deltakaren som entra lista sidan 1974. På grunn av dette hadde Danylko ein kort opptreden over telefon i programmet *The Graham Norton Show* på BBC.

Kjelder
-------

1. 1 2  «Verka Serduchka Biography, Discography, Chart History». *Top40-Charts.com*. Henta 11. mai 2019.
2. ↑  «Verka Serduchka | Biography & History». *AllMusic* (på engelsk). Henta 11. mai 2019.
3. ↑  «dancing lasha tumbai | full Official Chart History | Official Charts Company». *www.officialcharts.com* (på engelsk). Henta 11. mai 2019.
4. ↑  «Don't worry: Verka Serduchka continues her career». *Eurovisionworld* (på engelsk). 12. juli 2018. Henta 3. oktober 2021.

* *Denne artikkelen bygger på «Verka Serduchka» frå Wikipedia på bokmål, den 9. mars 2022.*


|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* GND
* LCCN
* ISNI
* BNF
* BNF (data)
* BBC Things
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)

 |
| Himarë |
| --- |
| Utsyn mot HimarëUtsyn mot Himarë Utsyn mot Himarë |
| 

|  |
| --- |
| Byvåpenet til Himarë |
| **Byvåpenet til Himarë** |

 |
| Styresmakter |
| Land  Region | Albania  Vlorë |
| Geografi |
| Flatevidd - By |  572 km² |
| Innbyggjarar  - By (2011) | 7 818 |
| Koordinatar | 40°32′0″N 19°38′0″E﻿Koordinatar: 40°32′0″N 19°38′0″E﻿ |
| Tidssone | CET (UTC+1) |
| Plassering |
| Himarë kommune innafor regionen VlorëHimarë kommune innafor regionen VlorëHimarë kommune innafor regionen Vlorë |

**Himarë** eller **Himara** (gresk Χειμάρρα, *Khimárra*) er ein by og ein kommune i regionen Vlorë i Albania. Han ligg ved Den albanske rivieraen sør i Albania og grensar i aust til regionen Gjirokastër. 

Den tospråklige tradisjonelle regionen Himarë omfattar byen og sju landsbyar og er hovudsakleg folkesett av etniske grekarar. Regionen er om lag 20 km lang og 5 km brei og grensar til dei 2000 meter høge Llogara-fjella i nordaust og Det joniske havet i sørvest. Det er lange kvite sandstrender og nokre få åsar nær sjøen med oliven- og sitrustre.

Administrativ inndeling
-----------------------

Kommunen vart oppretta gjennom ei admininistrasjonsreform i 2014, ved at den tidlegare bykommunen Himarë vart slått saman med landkommunane Lukovë og Horë-Vranisht. Dei tidlegare kommunane inngår no som kommunaleiningar i den nye storkommunen. Kommunen har hovudsete i Himarë.

Ved folketeljinga i 2011 hadde den dåverande bykommunen 2 822 innbyggjarar, medan dei tre kommunane som i dag utgjer storkommunen Himarë, til saman hadde 7 818 innbyggjarar.

Fram til år 2000 var den tidlegare bykommunen saman med landkommunen Horë-Vranisht ein del av distriktet Vlorë, medan Lukovë var ein del av distriktet Saranda. Den dåverande bykommunen omfatta byen Himarë og busetnadene:

* Pilur
* Kudhës
* Qeparo fshat
* Qeparo Fushë
* Vuno
* Iliaz
* Dhërmi
* Gjilekë
* Palasë

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Himarë» frå Wikipedia på engelsk, den 28. desember 2011.*

Referansar
----------

1. 1 2  Folketeljing 2011
2. 1 2  Kommunereforma i 2014
3. ↑  Regionreforma i 2000

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Himarë**

* Offisiell nettstad Arkivert 2012-04-26 ved Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* SUDOC
* GeoNames

 |
**Ficks diffusjonslover** er to grunnleggjande matematiske lover for diffusjon. Dei vart nedskrivne av Adolf Fick i 1855.

Den første lova
---------------

Den første lova til Fick seier at diffusjonsstraumen *J* er proporsjonal med konsentrasjonsgradienten for det aktuelle stoffet: 

{\displaystyle {\bigg .}J=-D{\frac {\partial \phi }{\partial x}}{\bigg .}}
der D er diffusjonskoeffisienten, som er eit makroskopisk mål for korleis tilsvarande atom og molekyl kan røre seg. Minusteiknet syner til at at straumen går mot lågare konsentrasjon. {\displaystyle J} er «diffusjonsfluksen» (stoffmengd per areal og tid).{\displaystyle \,\phi } (for ei ideell blanding) er konsentrasjonen. {\displaystyle \,x} er posisjonen.

Den andre lova
--------------

Samanhengen mellom konsentrasjonen av det aktuelle stoffet og tida diffusjonen har pågått er gjeven i den andre lova til Fick.

{\displaystyle {\frac {\partial \phi }{\partial t}}=D\,{\frac {\partial ^{2}\phi }{\partial x^{2}}}\,\!}
der

* {\displaystyle \,\phi } er konsentrasjonen.
* {\displaystyle \,t} er tida
* {\displaystyle \,D} er diffusjonskoeffisienten
* {\displaystyle \,x} er posisjonen.

Kjelder
-------

* Ficks diffusjonslover. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå:

Bakgrunnsstoff
--------------

* Diffusion fundamentals
**Cornizzolo** (vestlombardisk *Curnisciöö*) er eit fjell i Italia i provinsen Lecco i Lombardia.

På toppen av fjellet, som er 1 241 meter over havet, står ein kross medan Maria Consigliere-hytta ligg på tusen meters høgd. Cornizzolo er kjend for folk som driv med hanggliding og paragliding, sidan det er mogeleg å utføre sporte ved fjellet året rundt. 

I ein liten dal i fjellet ligg klosteret San Pietro al Monte frå 1000-talet. Fjellet var eit heilag fjell og sete for den førkeltiske kulten Anguana) og seinare for romarar og kristne. Ved foten av fjellet ligg helgenskrinet til St. Miro, kapellet St, Michael ved Lazzaretto, kapellet Vår frue av dei sju sorger, La Santa, St. Francis-kyrkja , St. Vitus og Modest-kyrkja , klosteret St. Calocero, St. Nazarus-kyrkja , St. Andreas-kyrkja ved Isella, Pilegrimshuset, St. Stefan-kyrkja , kapellet Vår frue av Caravaggio, klosteret Barnabitefedrene, St. Lorence-kyrkja, helgenskrinet til Vår frue av snøen, kyrkja av Den heilage ande, St. Anton-kyrkja, St. Martin-kyrkja, St. Thomas-kyrkja og mange andre religiøse bygningar.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Cornizzolo» frå Wikipedia på engelsk, den 13. november 2007.*

Bakgrunnsstoff
--------------

 Wikimedia Commons har multimedia som gjeld: **Cornizzolo**

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* GeoNames

 |
**Richard Niles** (fødd 28. mai 1951) er ein USA-amerikansk komponist, arrangør, plateprodusent, gitarist, radiopratar og journalist.

Han byrja karrieren i London i 1975 som låtskrivar og fast arrangør og produsent for Essex Records. Dette sette han i samarbeid med Cat Stevens. I britiske fjernsynsseriar for David Essex og Leo Sayer arrangerte og dirigerte han musikk for Ronnie Spector, Twiggy, Kate Bush og Denny Laine. I 1978 arbeidde han som fast arrangør for Hansa Records då han oppdaga Sarah Brightman og arrangerte både hans og hennar første hit, «I Lost My Heart to a Starship Trooper». Han har komponert, arrangert og produsert musikk for Anita Baker, Cilla Black, James Brown, Ray Charles, Cher, Petula Clark, Randy Crawford, Gloria Gaynor, Lulu, Paul McCartney, Pet Shop Boys, Tears For Fears, Tina Turner og Deniece Williams. Han arrangerte Grace Jones-albumet *Slave to the Rhythm*. Niles skreiv og dirigerte strykarane på Depeche Mode-songane «Home», «Only When I Lose Myself» og «Surrender». Han skreiv arrangement for Pet Shop Boys, Swing Out Sister, Living in a Box, Frankie Goes to Hollywood, ABC og Was (Not Was). Han har òg arbeidd med Cliff Richard, Barry Manilow, Ray Charles, Stephen Gately, Ronan Keating, og bidrog på hittar av Wet Wet Wet, Damage, O-Town, OTT, Take That, Boyzone og Westlife, inkludert duette deira «Against All Odds» med Mariah Carey.

Han var leiar for husbandet, Bandzilla, på Ruby Wax-serien *Don't Miss Wax*.

Kjelder
-------

* *Denne artikkelen bygger på «Richard Niles» frå Wikipedia på engelsk, den 5. september 2020.*
	+ *Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

Bakgrunnsstoff
--------------

* Offisiell nettstad
* Richard Niles på AllAboutJazz.com
* Richard Niles ved The Internet Movie Database (IMDb)

|  |  |
| --- | --- |
| Autoritetsdata | 
* WorldCat
* VIAF
* LCCN
* ISNI
* MusicBrainz (artist)
* Discogs (artist)
* AllMusic (artist)

 |