အနာထပိဏ်သူဌေးကြီး "ဘုရား "ဆိုတဲ့ အသံ ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ--- 
မဟာဗုဒ္ဓဝင် တတိယတွဲ အပိုင်း(၁၄) 
သာဝတ္ထိပြည်က အနာထပိဏ် သူဌေးကြီးဟာ ရာဇဂြိုလ်သူဌေးနဲ့ အချင်းချင်း နှမ၏လင် တော်စပ်ကြပါတယ် ။ ( သမီးယောက်ဖလို့ပဲ ပြောရမယ်ထင်ပါရဲ့ သူညီမငါယူ၊ ငါ့ညီမသူယူ ) 
သူဌေးနှစ်ယောက်က အဲ့ဒီလို အမျိုးတော်နေကြတော့ အပြန်အလှန် သူ့ပြည်ငါ့ပြည် ကုန်အရောင်းအဝယ် လုပ်ကြတယ်။ ရာဇဂြိုလ် ပြည်ထွက်ကုန်‌တွေ သာဝတ္ထိမှာ ရှားပါးနေပြီ ဆိုရင် ရာဇဂြိုလ်သူဌေးက သာဝတ္ထိကို သွားပြီးရောင်းတယ်။ အဲဒီလိုပဲ သာဝတ္ထိပြည် ထွက်ကုန်‌တွေ ရာဇဂြိုလ်မှာ ဈေးကောင်းပြီ ဆိုရင်လည်း အနထပိဏ်သူဌေးက ရာဇဂြိုလ်ပြည်ကို လာရောင်းတယ် ။ အဲ့ဒီလို လာတိုင်းလည်း ကိုယ့်တိုင်းပြည် မရောက်ခင် ကထည်းက တစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကို ထွက်ကြိုကြပြီး မြင်းလှည်းအတူတူစီးပြီး မြို့ထဲ ဝင်နေကျ။ တစ်ယောက်အိမ် တစ်ယောက် တည်းနေကျပေါ့။ 
.
မြတ်စွာဘုရား ရာဇဂြိုလ်ပြည် ဝေဠုဝန်ကျောင်းမှာ ဒုတိယဝါဆိုပြီးတဲ့ အချိန်မှာ အနာထပိဏ် သူဌေးဟာ ကုန်ပစ္စည်းတွေ တင်ပြီး ရာဇဂြိုလ်ပြည်ကို ကုန်ရောင်းလာတယ်။ ရာဇဂြိုလ် ရောက်ခါနီးကျတော့ သူ့ယောက်ဖကို သတင်းပို့တယ်။ ခါတိုင်းဆို သူ့ယောက်ဖက လာကြိုနေကျလေ ။ 
အဲဒီအချိန် ရာဇဂြိုလ်သူဌေးက နက်ဖြန် ဘုရားနဲ့ သံဃာတွေကို ဆွမ်းစားပင့်ထားလို့ လာပို့တဲ့ သတင်းကို ဂရုမစိုက်နိုင်ဘူး။ ထွက်လည်း မကြိုဘူး။ အနာထပိဏ် သူဌေးကြီးလဲ ရာဇဂြိုလ်သူဌေးက ထွက်ကြိုနိုးနိုးနဲ့ လာရင်း ရာဇဂြိုလ်သူဌေး အိမ်ပေါက်ဝ ရောက်တဲ့ အထိ ဘယ်သူမှ ထွက်မကြိုဘူး။ 
အိမ်ထဲ ဝင်မိမှ သူဌေးက တွေ့ပြီး "မိတ်ဆွေ သူဌေးကြီး.. ခလေးတွေရော နေကောင်းကြလား "စသည်ဖြင့် သာမာန် နှုတ်ဆက်စကားလောက် ပြောပြီးတော့ သူ့တပည့်တွေကိုသာ နက်ဖြန် ဆွမ်းကပ်မယ့် ကိစ္စ ချက်ရေးပြုတ်ရေးတွေကို စီမံ ခိုင်းစေနေပါတယ် ။ 
.
အနာထပိဏ် သူဌေးကြီးက "ဒီရာဇဂြိုလ်သူဌေး ဘာပွဲကြီး လုပ်မလို့ပါလိမ့်.. ခါတိုင်း ဆို ငါ့ကို သေသေချာချာကြိုနေကျကို.. ခုတော့ နက်ဖြန်အတွက် ချက်ပြုတ်ဘို့ပဲ လုပ်နေတယ်။ သူ့သား မင်္လာဆောင် ( အာဝါဟ) ပွဲလား သူ့သမီး မင်္ဂလာဆောင် ( ဝိဝါဟ) ပွဲ လုပ်မလို့လား… အလှူကြီး လုပ်ဘို့လား.. ဒါမှမဟုတ် ဗိမ္မိသာရ မင်းကြီးကိုပဲ နက်ဖြန်ကို ထမင်းစား ဖိတ်ထားသလား "လို့ တွေးနေမိပါသတဲ့။ 
ရာဇဂြိုလ်သူဌေးကြီး သူ့အလုပ်သမားတွေကို စီမံခန့်ခွဲ ပြီးတော့မှ အနာထပိဏ်သူဌေးကြီးနဲ့ စကား ကောင်းကောင်းမွန်မွန် လာပြောနိုင်ပါတော့တယ်။ ဒီအခါ အနာထပိဏ် သူဌေူးကြီးက မနေနိုင်တော့ပဲ ခါတိုင်း သူလာရင် လုပ်လက်စ အလုပ်တွေကိုတောင် ပစ်ထားပြီး ခရီးဦး ကြိုပေမယ့် ခုတစ်ခေါက်ကတော့ နက်ဖြန်အတွက် ချက်ပြုတ်ဖို့အ‌ရေး ဦးစားပေးနေတာ ဘာ့ကြောင့်လဲ၊ အလှူကြီးပေးမလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ဗိမ္မိသာရမင်းကြီးကိုပဲ စစ်သည်ဗိုလ်ပါတွေနဲ့ အတူ ထမင်းဖိတ်ကျွေးမလို့ လား မေးပါတော့တယ်။
.

```
ဒီအခါ ရာဇဂြိုလ်သူဌေးက "သူဌေးကြီး ကျုပ်မှာ အာဝါဟတွေ ဝိဝါဟတွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါ။ ဗိမ္မိသာရ မင်းကြီးကိုလည်း ဖိတ်မထားပါ။ အလှူကြီး လုပ်မလို့ စီမံနေတာပါ ။ နက်ဖြန် ကောင်းမှုကုသိုလ် အတွက် "မြတ်စွာဘုရား" အမှူးပြုတဲ့ သံဃာတော်တွေကို ပင့်ဖိတ်ပြီး ဖြစ်ပါတယ် "
```

လို့ ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။ 
ရာဇဂြိုလ်သူဌေးကြီးရဲ့ နှုတ်ကနေ "မြတ်စွာဘုရား" လို့ အားပါးတရ ထုတ်ပြောလိုက်သံကို ကြားလိုက်ရတဲ့ အနာထပိဏ် သူဌေူးကြီး ဖြစ်သွားပုံကို အောက်မှာ ဖတ်ကြည့်ပါ။ 
.
--- ခုဒ္ဒိကာပီတိ ၊ ခဏိကာပီတိ၊ ဩက္ကန္တိကာ ပီတိ၊ ဥဗ္ဗေဂါပီတိ ၊ ဖရဏာပီတိ ဆိုတဲ့ ပီတိငါးမျိုး ဖြစ်ပေါ်ရရှိလာပါတယ်။ 
- အဲဒီ ပီတိငါးမျိုးဟာ သူဌေးကြီးရဲ့ ခေါင်းကနေ စဖြစ်ပြီး ခြေဖမိုးထိ လွှမ်းမိုး ပျံနှံ့သွားပါတယ် ။ 
--တစ်ခါ ခြေမဖိုးကနေ ပြန်တက် ပြီး ခေါင်းအထိ လွှမ်းမိုးပျံ့နှံ့သွားတယ်။ 
--နံပါး နှစ်ဘက်ကနေ စပြီး အလယ် တစ်ကိုယ်လုံးကို ပျံနှံ့သွားတယ်။ 
--နောက်တစ်ခါ အလယ်ကိုယ်လုံးက စပြီး နံပါး နှစ်ဘက်ကို ပျံ့နှံ့သွားပြန်တယ်။ 
.
အဲဒီလို ပီတိအဟုန် ကြီးမားလွန်းတာကြောင့် အနာထပိဏ် သူဌေးကြီးဟာ မယုံကြည်နိုင် လောက်အောင် ဖြစ်နေပြီး ရာဇဂြိုလ်သူဌေးကို "သူဌေးကြီး.. ခင်ဗျား "မြတ်စွာဘုရား "လို့ ပြောလိုက်တာလား "လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။ ရာဇဂြိုလ် သူဌေးကလည်း ဟုတ်တယ်လို့ ပြန်ဖြေပါတယ်။ 
ဒီအခါ အနာထပိဏ် သူဌေးကြီးက 
" သူဌေးကြီး လောကမှာ မြတ်စွာဘုရား မြတ်စွာဘုရား ဆိုတဲ့ အသံကိုတောင် ကြားရခဲလှပါတယ် ။ သူဌေးကြီး အခုနေခါ မြတ်စွာဘရားကို သွားဖူးမျှော်လို့ ရနိုင်သေးလား "

```
လို့ အမောတကောနဲ့ မေးရှာပါတယ်။ 
```

.
အဲဒီအချိန် မြတ်စွာဘုရားဟာ သင်္ချိုင်းသုဿန် အနီးက သီတဝန တောရကျောင်းမှာ သီတင်းသုံးနေတော်မူဆဲ အခါ ဖြစ်ပါတယ်။ ညနေအချိန်လည်း ရောက်နေပြီ ဖြစ်တာကြောင့် အနာထပိဏ်သူဌေးကြီး သွားနိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူးလို့ တွေးမိပြီး ရာဇဂြိုလ်သူဌေးက -"သူဌေးကြီး ဒီညတော့ အချိန်မရတော့ပါဘူး နက်ဖြန်မှ မြတ်စွာဘုရားကို သွားဖူးလို့ ရပါလိမ့်မယ် "လို့ ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။ 
အနာထပိဏ်သူဌေးကြီးလည်း "နက်ဖြန်ကျရင် မြတ်စွာဘုရားကို ဖူးတွေ့ရတော့မယ် "လို့ တခြားဘာမှ မစဉ်းစားပဲ စိတ်ထဲမှာ ဘုရားအာရုံ တစ်ခုထည်းနဲ့ အိပ်ပျော်သွားပါတော့တယ် ။ သူသယ်လာတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ သူ့တပည့် အလုပ်သမားတွေကိုလည်း သတိမရ၊ ညစာကိုလည်း မစားတော့ပဲ ပါးစပ်က "မြတ်စွာဘုရား.. မြတ်စွာဘုရား..မြတ်စွာဘုရား.. "လို့ တတွတ်တွတ် ရွတ်နေရင်းနဲ့ အိပ်ပျော်သွားရှာပါတော့တယ်။ 
ဆက်လက်တင်ပြပါမည်။
ကိုးကား- မင်းကွန်းဆရာတော်ဘုရားကြီး ရေးသားစီရင်တော်မူအပ်သော မဟာဗုဒ္ဓဝင် တတိယတွဲမှ ကောက်နှုတ်တင်ပြသည်။ 
ဓာတ်ပုံ- အင်တာနက်မှ ယူသည်။