**၁။** **စံတော်မီဝိသေသလက္ခဏာ**

ပရောဖက်ငယ်များအနက် စတုတ္ထအကျယ် ပြန့်ဆုံးသော အနာဂတ္တိကျမ်းပင်ဖြစ်သည်။ ဤကျမ်းကို ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် (၅)ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြန်လည်ကိုးကားရာ တစ်ကြိမ်မှာ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည်။ အထင်ရှားဆုံးမှာ ၅:၂ ဖြစ်၍ မ၊၂:၆တွင် ပြန်လည်ပါရှိသည်။ ဗက်လင်ဧဖရတ်မြို့တွင် မေရှိယသခင်မွေးမြင်မည့်အကြောင်းဖြစ်သည်။ (မြောက်ဖက်၌ အခြားဗက်လင်မြို့ရှိသေးသည်)။

အခြားစွဲငြိစရာမှာ စကားထာ၊ စကားတန်ဆာများ အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ လူအများစုသည် စကားအလင်္ကာ၊ စကားထာ၊ စကားဝှမ်းဖော်ခြင်း၌ နှစ်သက်မွေ့လျော်တတ်ကြ၏။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားတွင်မူ ဤအလေ့အထားများစွာ မတွေ့ရပါ။ (ရှိတ်စပီးယား၏ စာပေများတွင်မူတွေ့ရတတ်သည်)။ ဟေဗြဲဘာသာဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဤအသုံးအနှုန်းမျိုး မြောက်မြားစွာတွေ့ရသည်။ မိက္ခာကျမ်း ၁:၁၀-၁၅ ကို ထင်ရှားသော လက်တင်ကဗျာဆရာကြီး Cicero ၏ အလင်္ကာ အတတ်ပညာနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ဘာသာပြန်ဆိုရန် ခက်ခဲနက်နဲသည်။ အဓိပ္ပာယ်နှစ်ခုထွက်နိုင်သော စကားတစ်ခွန်းကို အခြားဘာသာစကားဖြင့် ထိုကဲ့သို့အဓိပ္ပာယ်နှစ် ထွက်အောင် ပြန်ဆိုရန်မလွယ်ကူပေ။ (NKJV footnotes နှင့် Moffatt ကျမ်းမူများက ကြိုးစားပြန်ကြည့်ကြသေးသည်)။

**၂။ ကျမ်းရေးသူ**

မိက္ခာဟူသောအမည်သည် Mikayahu နှင့် Mikayah ၏အတိုကောက်ဖြစ်သည်။ (ယေဟောဝါ ကဲ့သို့ဟူသောအနက်ရသည်။) ဣသရေလတို့၏ဘုရား၊ တစ်ဆူတည်းသောဘုရားသခင်၏ အစေခံဖြစ်သည်။ အခြားပရောဖက်များစွဦလည်း ဘုရားသခင်နာမကို ယူ၍ မိမိတို့၏အမည်ထဲတွင် (-el)သို့မဟုတ် Jehovah(-yah) ဟူသောစကားလုံး ဖြည့်ထည့်လေ့ရှိသည်။ ထိုအတိုင်းပင်မက္ခာက သူ့နာမည်စကားလုံးကိုစကား၍ "ကိုယ်တော်ကဲ့သို့ဘုရားအဘယ်သူရှိ"ဟု ယူထားကြောင်း ၇:၁၈၌ တွေ့ရသည်။

မက္ခာသည် ဟေရှာယနှင့် ခေတ်ပြိုင်ပေါ်ထွန်း၍ နိမ့်ပါးသော ဆင်းရဲသားမျိုးရိုးမှလာသူဖြစ်သည်။ ယေရုရှလင် အနောက်တောင်ဘက်(၂၅)မိုင်ခန့်အကွာ၊ ဂါသအနီး မောရေရှရွာသားဖြစ်သည်။

**အချိန်ကာလ**

ယောသံ၊အာဟပ်နှင့် ဟေဇကိမင်းများ လက်ထက်ဘီစီ-၆၇၀ မှ ၆၈၇ အကြားဖြစ်သည်။ ယုဒလူမျိုးသို့အဓိက ဦးတည်ဟောကြားသော်လည်း ဘီစီ-၇၂၂-၂၁တွင် ဖမ်းဆီးခံရသည့် မြောက်ဘက်နိုင်ငံသားအကြောင်းကိုလည်း ပရောဖက်ပြုဟောထားသည်။ အချို့ပရောဖက်ပြုဟောချက်မှားမှာ ဤကျမ်းစာတစ်စောင်လုံးရေးသား၍ မပြီးဆုံးမီ ပြည့်စုံနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

**၄။** **နောက်ခံသမိုင်းနှင့်ရည်ရွယ်ချက်**

ဘီစီ-၈ ရာစုနှစ်က ဣသရေလနှင့် ယုဒပြည်လယ်စိုက်ပျိုးရေးစနစ်သည် ရှေးသမရိုးကျထွန်ယက် စားသောက်ခြင်းမှ ပြောင်းလဲကာ မြေပိုင်ရှင်ပဒေသရာဇ်စနစ် ဖြစ်လာသည်။ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်း၌ လောဘတက်ကြလာသည်။ ချမ်းသာသူများက ပိုမိုချမ်းသာလာကြပြီး လယ်ယာမြေမရှိသောဆင်းရဲသားများက ဆင်းဲသထက် ဆင်းရဲတွင်းနက်ကြသည်။ အထူးသဖြင့်မြို့ကြီးပြကြီ:များတွင် လူနေမှုအဆင့်အတန်းသိသာစွာ ကွဲပြားလာသည်။ အထက်လွှာလူတန်းစားများက မရှိဆင်းရဲသားများကို ဖိနှိပ် ဂုပ်သွေးစုပ်၍ ဇိမ်ယစ်နေကြသည်။

ရုပ်တုကိုးကွယ်သော တပါးအမျိုးသားများနှင့် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ဖောက်ကားရာမှ ကြွယ်ဝချမ်းသာသော လူတန်းစားများကလည်း ဘာသာရေးအယူ မှားဖြင့် ဖောက်ပြားအကျင့်တန်လာကြသည်။

ရှင်းရှင်းဘွင်းဘွင်းပြောရလျှင် ထိုခေတ်အခြေအနေမှာ ယနေ့အနောက်နိုင်ငံရှိ ခရစ်ယာန်လောကကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုအမိုက်မှောင်ခေတ် လောကအကြောင်းကို မိက္ခာက ရှမာရိ၊ ယေရုရှလင်၊ ဗက်လင်ဟူသောမြို့ကြီးသုံးမြို့အခြေအနေအား နောက်ခံထား၍ ပရောဖက်ပြုဟောပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

**ပါဝင်သည့်အချက်များ**

၁။ ဣသရေလနှင့်ယုဒများအပေါ် အမျက်တော်ကျရောက်မည့်အကြောင်း (အခန်း၁)

၂။ ဖိစီးနှိပ်စက်တတ်သော လူချမ်းသာတို့၏ကံကြမ္မာ(၁၂:၁-၁၁)

၃။ ပြန်တည်ဆောက်မည့်အကြောင်းကတိတော်(၂:၁၂- ၁၃)

၄။ မင်း၊ ပရောဖက်အတုနှင့် ယဇ်ပုရောများရှုတ်ချခြင်း(အခန်း၃)

၅။ ခရစ်တော်၏အနှစ်တစ်ထောင်အုပ်စိုးမည့် မင်္ဂလာစကား(အခန်း၄)

၆။ မေရှိယကြွလာမည့်အကြောင်းကတိတော်(အခန်း၅)

၇။ ဣသရေလတို့ကို စစ်ဆေးမည့်အကြောင်း(အခန်း၆)

၈။ တိုင်းနိုင်ငံများ မိမိတို့တိုင်းပြည်အတွက် ငိုကြွေးမည့်အကြောင်း(၇:၁-၁၀)

၉။ ဣသရေလတို့၏ အနာဂတ်ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ(၇:၁၁-၂၀)

TAGS: မိက္ခာအနာဂတ္တိကျမ်း

ကိုးကား
-------