recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |
| --- |
| **၁၈၈၅** : ဇန်နဝါရီ •  ဖေဖော်ဝါရီ •  မတ် •  ဧပြီ •  မေ •  ဇွန် •  ဇူလိုင် •  ဩဂုတ် •  စက်တင်ဘာ •  အောက်တိုဘာ •  နိုဝင်ဘာ •  ဒီဇင်ဘာ |



| မတ်လ |
| --- |
| ၁ | ၂ | ၃ | ၄ | ၅ | ၆ | ၇ |
| ၈ | ၉ | ၁၀ | ၁၁ | ၁၂ | ၁၃ | ၁၄ |
| ၁၅ | ၁၆ | ၁၇ | ၁၈ | ၁၉ | ၂၀ | ၂၁ |
| ၂၂ | ၂၃ | ၂၄ | ၂၅ | ၂၆ | ၂၇ | ၂၈ |
| ၂၉ | ၃၀ | ၃၁ |  |  |  |  |

(၁) ရက်
-------

* 
*

(၂) ရက်
-------

* 
*

(၃) ရက်
-------

* 
*

(၄) ရက်
-------

* 
*

(၅) ရက်
-------

* 
*

(၆) ရက်
-------

* 
*

(၇) ရက်
-------

* 
*

(၈) ရက်
-------

* 
*

(၉) ရက်
-------

* 
*

(၁၀) ရက်
--------

* 
*

(၁၁) ရက်
--------

* 
*

(၁၂) ရက်
--------

* 
*

(၁၃) ရက်
--------

* 
*

(၁၄) ရက်
--------

* 
*

(၁၅) ရက်
--------

* 
*

(၁၆) ရက်
--------

* 
*

(၁၇) ရက်
--------

* 
*

(၁၈) ရက်
--------

* 
*

(၁၉) ရက်
--------

* 
*

(၂၀) ရက်
--------

* 
*

(၂၁) ရက်
--------

* 
*

(၂၂) ရက်
--------

* 
*

(၂၃) ရက်
--------

* 
*

(၂၄) ရက်
--------

* 
*

(၂၅) ရက်
--------

* 
*

(၂၆) ရက်
--------

* 
*

(၂၇) ရက်
--------

* 
*

(၂၈) ရက်
--------

* 
*

(၂၉) ရက်
--------

* 
*

(၃၀) ရက်
--------

* 
*

(၃၁) ရက်
--------

* 
*

ကိုးကား
-------
ယူနိုက်တက်ကင်းဒမ်းနိုင်ငံ၏ အလံတော်
ဗြိတိသျှအလံမှာ ဂရိတ်ဗြိတိန်၏ အမျိုးသားအလံ (နိုင်ငံတော်အလံ)ဖြစ်၏။ တစ်ခါတစ်ရံ ယူနီယံဂျက် အလံဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ဗြိတိသျှအလံမှာ အပြာရောင်နောက်ခံ ဖြစ်၏။ ယင်းကို အဖြူကြောင်းများဖြင့် အနားလိုက်ထားသော အနီစင်းဖြင့် လေးပိုင်း ပိုင်းထား၏။ တစ်ဖန် ထိုလေးကွက်ကို အဖြူကြောင်း အနားလိုက်ထားသည့် အနီစင်းဖြင့် ဒေါင့်ဖြတ်ကာ ရှစ်ပိုင်း ပိုင်းထားပြန်၏။

ထိုဗြိတိသျှ ယူနီယံဂျက်အလံ၌ နောက်ကြောင်းသမိုင်း ရှိခဲ့၏။ ၁၆ဝ၃ ခုနှစ် မတိုင်မီက အင်္ဂလန်ပြည်၊ စကော့တလန်ပြည်နှင့် အိုင်ယာလန်ပြည်တို့မှာ ကိုယ့်အမျိုးသားအလံနှင့်ကိုယ်သီးခြားရှိကြ၏။ အင်္ဂလန်ပြည်၏ အလံ၌ နောက်ခံ အဖြူပေါ်တွင် စိန်ဂျော့၏ ကြက်ခြေနီပါ၏။ စကော့တလန်ပြည် အလံ၌ အပြာရောင် နောက်ခံပေါ်တွင် စိန်အန်ဒြူး၏ ဒေါင်လိုက် ကြက်ခြေဖြူ ပါ၏။ အိုင်ယာလန်ပြည် အလံ၌လည်း အဖြူ ရောင် အောက်ခံပေါ်တွင် စိန်ပက်ထရစ်၏ ဒေါင်လိုက် ကြက်ခြေနီ ပါ၏။ ၁၇ဝ၇ ခုနှစ်တွင် အင်္ဂလိပ်ပါလီမန်နှင့် စကော့ပါလီမန်တို့ကို ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ နှစ်ပြည်ထောင်ပေါင်း၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော နိုင်ငံအတွက် အလံတော်ကို စိန်ဂျော့၏ ကြက်ခြေနီနှင့် စိန်အန်ဒြူးတို့၏ ကြက်ခြေဖြူတို့ကို ထပ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် ရရှိခဲ့သည်။ ယင်းနောက် ၁၈ဝ၁ ခုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါ အိုင်ယာလန်ပါလီမန်ကို ပူးပေါင်းလိုက်ပြန်သောအခါ စိန်ပက်ထရစ်ကြက်ခြေနီကို ထပ်လိုက် ပြန်ခြင်းဖြင့် ယခု ယူနီဂျက်အလံ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

ကိုးကား
-------
ရွှေမြင်းတင်စေတီတော်
**ရွှေမြင်းတင်စေတီတော်** သည် အကောက်တောင်ပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်းသမိုင်းဝင်စေတီတော် ဖြစ်သည်။

သမိုင်း
-------

စေတီတော်ကို လွန်ခဲ့သော နှစ် ၂၀၀၀ ခန့်က သီရိဘင်္ဂလွန်မင်းကြီး၏ သားတော်ကြီး မဟာပုဉ္စမင်းသားက တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့သည်။

ဟိုးယခင်က ထိုနေရာသည် အလွန်စည်ကားခဲ့သည့် သီရိဘင်္ဂလွန်မြို့ တည်ရှိခဲ့သည်။ ထိုမြို့ကို သီရိဘင်္ဂလွန်မင်းကြီးသည် အုပ်ချုပ်မင်းလုပ်ကာ စိုးစံလျက် ရှိသည်။ ထိုမင်း၏ တောင်နန်းစံမိဖုရားတွင် သားတော်သုံးယောက် ရှိ၏။ ထိုသားတော်သုံးယောက်မှာ သားတော်ကြီး မဟာပုဉ္စ၊ သားတော်လတ် စူဠပုဉ္စ၊ သားတော်ငယ် သံပုဉ္စ တို့ ဖြစ်သည်။ 

မင်းကြီးသည် သားတော်ကြီးအား သိကြားမင်း ဆက်သခဲ့သည့် သိန္ဓောမြင်းပျံကို ပေးကာ အိမ်ရှေ့အရာ အပ်နှင်းခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် သားတော်သုံးပါးအား သိကြားမင်းက ဆက်သသည့် မြတ်စွာဘုရား၏ သရီယဓာတ်တော်သုံးဆူကို သားတော်သုံးပါးကို တစ်ဆူစီ ပေးကာ ဘုရားစေတီတည်ရန် အမိန့်ပေး၏။ ထိုအခါ သားတော်ကြီးသည် သိန္ဓောမြင်းပျံနှင့် ရွှေကိုတင်ကာ ရတနာပုဉ္စတောင်စွန်းတွင် စေတီတော်တည်ခဲ့သည်။ ရွှေများကို စေတီတော်တွင် ဌာပနာခဲ့သည်။ စေတီ၏ အမည်ဘွဲ့တော်ကို "ရတနာပုဉ္စ" ဟု သမုတ်ခဲ့သည်။

သားတော်လတ်သည် ရွှေတို့ကို ရထားနှင့်တင်ကာ စေတီတော်ကို တည်ခဲ့သည်။ ထိုစေတီတွင် ရွှေများကို ဌာပနာခဲ့သည်။ စေတီတော်၏ ဘွဲ့တော်ကို "ရထာပုဥဂ" ဟု သမုတ်ခဲ့သည်။ သားတော်ငယ်သည်လည်း ရွှေများကို လှည်းနှင့်အပြည့်တင်ကာ စေတီတော်တည်ခဲ့သည်။ ရွှေများကို ထိုစေတီတွင် ဌာပနာခဲ့သည်။ စေတီတော်၏ ဘွဲ့တော်ကို "သကဋာပုဉ္စာ" ဟု သမုတ်ခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့ မင်းသားသုံးယောက်တို့သည် စေတီတော်သုံးဆူ တည်ခဲ့သည်။ ထိုဘုရားသုံးဆူအနက် အကြီးဆုံးမင်းသားတည်ခဲ့သည့် "ရတနာပုဉ္စစေတီတော်" သည် ရွှေကို သိန္ဓောမြင်းနှင့်တင်၍ ဌာပနာခဲ့သည်ကို အကြောင်းပြုကာ "ရွှေမြင်းတင်စေတီတော်" ဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်။

ရွှေမြင်းတင်စေတီတော်မှ ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းပါးယံအတိုင်း အောက်သို့ ဆင်းသက်ကာ ရှေးခေတ်ကျောက်ထွင်းဆင်းတုတော်များကို အနီးကပ် ကြည်ညိုနိုင်သည်။

ကျောက်ဖား
---------

စေတီတော်၏ ရင်ပြင်တွင် ကျောက်ဖားရုပ်တုတစ်ခု ရှိသည်။ "ကျောက်ဖားရေလာင်း စီးပွားကောင်း" ဟု အဆိုကို ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ရေလောင်းကာ ဆုတောင်းမှုများလည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။

ကျောက်ပွား
----------

စေတီတော်၏ ရင်ပြင်တော်တွင်ပင် ကျောက်ပွားရှိ၏။ ထိုကျောက်ပွားဖြင့် ပိုက်ဆံများကို ထိကာ ဆုတောင်းများ ပြုလုပ်ပါက ပိုက်ဆံများ ပွားများလာနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်မှုဖြင့် ဆုတောင်းမှုများလည်း ရှိသည်။

ရုပ်ပုံများ
-----------

ကိုးကား
-------

1. 1 2 3 4  မော်ကွန်းတင်ပြီးမိတ္တူ။ 14 February 2019 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။  11 February 2019 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
စိန့်ဖရန်စစ်(စ်)ပုံ ပန်ချီကား။

စိန်ဖရန်းစစ် (ခရစ် ၁၁၈၂-၁၂၂၆)
-----------------------------

စိန်ဖရန်စစ်သည် ဖရန်စစ္စကန်ခေါ် ခရစ်ယန်ဘုန်းကြီး 
ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ အမည်ရင်းမှာ ဂျိုဗန္နီးဗေ 
နားဒိုးနေဖြစ်၏။ အီတလီပြည် အဆီဇီမြို့သားဖြစ်၍ အဆီဇီမြို့မှ 
ဖရန်းစစ်ဟူ၍ လည်းတွင်၏။ မိဘများမှာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူ 
များဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်က လူချမ်းသာသားပီပီ လှပစွာဝတ်စား 
ဆင်ယင်၍၊ ပျော်မှုရွင်မှုများဖြင့်သာ အချိန်ကုန်ခဲ့သော်လည်း၊ 
အသက် ၂ဝ အရွယ်ခန့်တွင် အသည်းအသန် နာမကျန်းပြီး 
နောက် တစ်ဖြည်းဖြည်း သတိသံဝေဂရလာသည်။ ထို့နောက် 
တွင်ကား ဖရန်းစစ်သည် လောကီစည်းစိမ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီးလျှင် 
သူ၏ တစ်သက်ကာလပတ်လုံး ခရစ်တော်၏တရားကို ကျင့်သုံး 
ကာ ဆင်းရဲသားများ၏ အကျိုးစီးပွားသက်သက်ကိုသာ ဆောင် 
ရွက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

မိမိ၏ ဥစ္စာပစ္စည်းများကိုရောင်း၍ ဆင်းရဲသားနှင့် ဒုက္ခိတ 
များအား ရက်ရောစွာပေးကမ်းစွန့်ကြဲသဖြင့်၊ ဖခင်ဖြစ်သူက 
အမျက်ထွက်ပြီးလျှင် ဖရန်းစစ်အား အမွေဖြတ်လိုက်လေသည်။ 
သို့ရာတွင် ဖရန်းစစ်သည် မည်သို့မျှ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြခြင်း 
မရှိဘဲ၊ အဝတ်တစ်ထည် ကိုယ်တစ်ခုနှင့် ထွက်လာခဲ့၍ တော 
ထဲ၌ ဆင်းရဲငြိုငြင်စွာ နေထိုင်လျက်၊ ခရစ်တော်၏တရားများကို 
ကျင့်သုံးနေလေသည်။ အကြာမီ သူ့ကိုကြည်ညိုသူ နောက်လိုက် 
တပည့်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဖရန်းစစ်နှင့် တပည့်များ 
သည် ဖိနပ်မပါ၊ ငွေမကိုင်ဆောင်ဘဲ၊ အီတလီပြည်အလယ်ပိုင်း 
တွင်လှည့်လည်၍ သာသနာပြုတရားဟောကြ၏။ ဖရန်းစစ် 
တွင် တပည့် ၁၂ ယောက်ရသောအခါ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ 
သဘောတူညီချက်ဖြင့် ဖရန်စစ္စကန်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင် လိုက် 
လေသည်။

ဖရန်စစ္စကန်ဘုန်းကြီးများသည် ကိုယ်ကျင့်သီလစင်ကြယ် 
ရမည်။ ပစ္စည်းဥစ္စာမစုဆောင်းရ၊ ခြိုးခြံစွာ စားသောက်နေထိုင် 
ကြရသည်။ ဆင်းရဲသားများကို ကူညီစောင့်ရှောက်ရသည်။ ဤ 
ကဲ့သို့ မွန်မြတ်သော တရားကို ကျင့်သုံးသဖြင့် နောင်တွင် 
ဖရန်းစစ်၏ တရားကို ယုံကြည်နှစ်သက်သော မိန်းမများပင် 
တပည့်ခံရန်ရောက်လာကြ၏။ ထို့ကြောင့် ၁၂၁၂ ခုနှစ်တွင်၊ 
ဖရန်စစ္စကန်သီလရှင် ဂိုဏ်းဟူ၍ ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် 
ဖရန်စစ္စကန် လူဝတ်ကြောင်ဂိုဏ်းများလည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ 
လေသည်။

  

ဖရန်းစစ်ကား မိမိ၏ ဝါဒကို လိုက်လံဟောပြောရာ၌ 
စပိန်ပြည် အစ္စလမ်အယူဝါဒီ မူးဝါးလူမျိုးတို့ နေထိုင်သော 
နေရာများသို့ပင်အသက်စွန့်ပြီး သွားရောက်ခဲ့လေသည်။ လူများ 
စွာက ချစ်ခင်ကြည်ညို၍ သူ၏သီလတန်ခိုး မေတ္တာတန်ခိုး 
ကြောင့် အံ့ဖွယ်သရဲများကိုပင် ပြုလုပ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်လာ 
ကြ၏။

လူတို့အပေါ်တွင် လူတန်းစားမရွေး၊ လူမျိုးမရွေး၊ မေတ္တာ 
တရားတစ်မျိုးတည်းထားကာ၊ ကျင့်သုံးနေထိုင်ခဲ့၏။ သူ၏
မေတ္တာတရားကြောင့် ကျေးငှက်များသည် ဖရန်းစစ်အားကြောက် 
ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ၊ အနားသို့ချည်းကပ်လျက် တရားနာယူကြသည်ဟူ 
၍ပင် ဆိုစမှတ်ပြုကြသည်။

ဖရန်းစစ်သည် ကွယ်လွန်သောအခါ၊ ခရစ်တော် ယေရှု 
လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ တင်၍ အသတ်ခံရစဉ်က၊ ရရှိသောဒဏ်ရာ 
ငါးချက်အတိုင်း၊ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်ပေါ်လာသည်ဟုဆိုသည်။ 
ဖရန်းစစ်ကို ခရစ်တော်ကဲ့သို့ မွန်မြတ်သော အကျင့်ရှိ၍၊ နူးညံ့ 
သိမ်မွေ့သူ ပုဂ္ဂိုလ်ထူးဟု ယုံမှတ်လျက်ရှိကြသည်။ ၁၂၂၆ ခုနှစ် 
အသက် ၄၄ နှစ်အရွယ်တွင် အနိစ္စရောက်ပြီးနောက် နှစ်နှစ်ခန့် 
အကြာတွင် ဖရန်းစစ်အားသူတော်စင်တစ်ပါးအဖြစ် အသိအမှတ် 
ပြုကြလေသည်။[1]

ကိုးကား
-------

1. ↑  မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၄)
မြန်မာဘာသာဖြင့် သင့်လျော်သော အမည်မရှိသေးသောကြောင့် ဤဆောင်းပါးခေါင်းစဉ်ကို အခြားဘာသာစကား / စာဖြင့် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်သည်။

**WWWJDIC** သည် အွန်လိုင်းဂျပန်ဘာသာအဘိဓာတ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဩစတြေးလျပညာရှင် Jim Breen က စုဆောင်းထားသည့် အီလက်ထရွန်နစ်အဘိဓာတ်များပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။ အဓိကဂျပန် - အင်္ဂလိပ် အဘိဓာတ်ဖိုင်ဖြစ်သည့် EDICT တွင် အချက်အလက်ပေါင်း ၁၈၀၀၀၀ ပါဝင်ပြီး ENAMDICT တွင် ဂျပန်မိသားစုအမည်၊ ပထမအမည်၊ နေရာအမည်များနှင့် ထုတ်ကုန်အမည်များ ပါဝင်သည်။ WWWJDIC တွင်လည်း ဘဝသိပ္ပံ၊ ဥပဒေ၊ တွက်ချက်မှု၊ အင်ဂျင်နီယာ စသဖြင့် အမျိုးမျိုးသော အထူးပြုထားသည့် အဘိဓာန်ရှိ အကြောင်းအရာများ ပါဝင်သည်။

WWWJDIC သည် တတိုအဲဘစီမံကိန်းရှိ ဒေတာဘေ့ရှိ စာကြေင်းများကို အသုံးပြုကာ ဂျပန်စာလုံးများကို ဥပမာစာကြောင်းများဖြင့်လည်း ပြသပေးသည်။ တတိုအဲဘစီမံကိန်းသည် Tanaka Corpus တွင် အခြေခံထားသည်။ မူလ Tanaka Corpus နှင့် မတူညီသည်မှာ တတိုအဲဘစီမံကိန်းရှိ စာကြောင်းများတို့သည် public domain မရှိကြဘဲ ၎င်းတို့သည် ကန့်သတ်ထားမှုမရှိသည့် CC-BY လိုင်စင်အောက်တွင် ရရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ စာကြောင်းစုစည်းမှုအနေအားဖြင့် အင်္ဂလိပ်နှင့် ဂျပန်ဘာသာ စာကြောင်းတွဲ ၁၅၀၀၀၀ ကျော် ပါဝင်သည်။

ဂျပန်-အင်္ဂလိပ် အပြင် အဘိဓာန်နှင့် ဂျာမန်၊ ပြင်သစ်၊ ရုရှ၊ ဟန်ဂေရီ၊ ဆွီဒင်၊ စပိန်နှင့် ဒတ်ချ် ဘာသာစကားများကိုလည်း တွဲကာ ဖော်ပြပေးသည်။ သို့သော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် ထိုဘာသာစကားများအတွက် ဥပမာစာကြောင်းများ မရှိပေ။

အဘိဓာတန်ကို လွတ်လပ်စွာ ပြင်ဆင်ခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်လိုင်စင်သတ်မှတ်မှုအောက်တွင် ကူးယူမှုများလည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ 

WWWJDIC ၏ အမျိုးမျိုးသောဝဘ်ဆိုက်ငယ်များသည်လည်း ကမ္ဘာတဝှမ်း တည်ရှိလျက်ရှိသည်။ ထိုဝဘ်ဆိုက်များကို နေ့စဉ် Electronic Dictionary Research and Development Group (EDRDG) က အိမ်မှနေ၍ ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်လျက်ရှိသည်။

ပြင်ပလင့်များ
-------------

* WWWJDIC – Main site (EDRDG)

ကိုးကား
-------

1. ↑  Breen၊ Jim။ The EDICT Dictionary File။  18 June 2015 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
2. ↑  Example Sentence Management System
D
-

### Deathwing

**Deathwing the Destroyer** (voiced by Michael McConnohie), အများကအသိမှတ်ပြုကြတဲ့ Neltharion the Earth-Warder, အနက်ရောင်နဂါးတွေရဲ့ ခေါ်င်းဆောင် ၊  Azeroth ကိုစောင့်ရှောက်ဖို့ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတွေက လုံခြုံအောင်သက်တော်စောင့်အဖြစ်ထားခဲ့တဲ့ နဂါး ၅ ကောင်အနက်ပါဝင်သော နဂါးဖြစ်တယ်။ He was given dominion over the earth by the titans, shapers of worlds. The Old Gods, twisted beings of pure evil that once ruled Azeroth, drove Neltharion to madness, and he turned against the other Dragon Aspects. Deathwing spurred the Second War by sabotaging the Alliance in the guise of Daval Prestor, a human lord, and helping the Horde enslave the red Dragon Aspect, Alexstrasza. He was defeated by the Aspects and fled to the depths of the elemental realm of Deepholm to plot revenge.

အနန္တစွမ်းအားရှင် Deathwing ဟာ Lich King ကျဆုံးသွားတဲ့နောက်ပိုင်း Azeroth ကိုအခြေပြန်ချလာတယ်။ နှစ်အတော်ကြာပျောက်ဆုံးနေခဲ့တာ Warcraft II နောက်ပိုင်း Expansion အထိပါမလာပဲ Lich King ကျဆုံးပြီးနောက် Cataclysm မှာ အဓိက Raid အဖြစ်ပြန်ပါလာခဲ့ပါတယ်။ Deathwing တို့ရဲ Second War (Human Lord) လက်ချက်နဲ့ကျဆုံးပြီးနောက် ဒဏ်ရာ ဒဏ်ချက် တွေကို နှစ်ကာလကြာရှည်စွာကုသခဲ့ရပါတယ်။ ကမ္ဘာဖျက်နဂါးလို့ လူသိများတဲ့ Deathwing ဟာ Cataclysm မှာ တဖန်ပြန်ပေါ်လာပြန်ပြီ။ Deathwing လည်းကြာကြာမနေရပဲ Thrall ရဲ့လက်ချက်နဲ့ပဲပွဲကျသွားခဲ့ပါတယ်။ Thrall ဟာတစ်ဦးတည်းသော Deathwing ကိုအောင်နိုင်သူ၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်နိုင်သူပဲဖြစ်တယ်။ Thrall ဟာအချိန်ကိုခရီးသွားပြီး Dragon Soul သွားယူခဲ့ပါတယ်။ Deathwing ကိုတစ်ခုတည်းသော အောင်တော်မူနိုင်သော လက်နက်လည်းဖြစ်တယ်။ နောက်ဆုံး၌
Mortal Champions တို့ရဲလက်ချက်နဲ့ Thrall က Dragon Soul ကို အသုံးချပြီး Deathwing ကိုအောင်တော်မူနိုင်ခဲ့တာပဲဖြစ်ပါတယ်။
**ရန္တပစ္စည်း** (၁၂၄၀ ဆယ်စုနှစ်ခန့် – ၁၂၈၄) သည် ပုဂံခေတ် နရသီဟပတေ့မင်းလက်ထက်တွင် ဝန်ကြီးအဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ မြန်မာဘုရင့်တပ်မတော်တွင်လည်း စစ်သူကြီးအဖြစ်ဖြင့် အစ်ကိုဖြစ်သူ အနန္တပစ္စည်းလက်အောက်တွင် အမှုထမ်းခဲ့သည်။ ၁၂၇၇ မှ ၁၂၈၅ အထိ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပထမ မွန်ဂိုကျူးကျော်စစ်ပွဲတွင် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦး တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ရန္တပစ္စည်းကို မြန်မာတို့က မိရိုးဖလာနတ်တစ်ပါးအဖြစ် ကိုးကွယ်ကြသည်။

သမိုင်း
-------

အနန္တပစ္စည်းနှင့် ရန္တပစ္စည်းသည် တရုတ်ပြေးမင်းလက်ထက်တွင် ထင်ရှားသည့် အမတ်ကြီးရာဇသင်္ကြန်၏ သားများဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အမည်ကို လုကြရာ ဘုရင်ဖြစ်သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ မပေးဘဲ သားအကြီးဖြစ်သူကို "အနန္တပစ္စည်း" ဟူ၍လည်းကောင်း၊ သားအငယ်ဖြစ်သူကို "ရန္တပစ္စည်း" ဟူ၍လည်းကောင်း ဘွဲ့များပေးခဲ့သည်။ အမည်ရင်းများမှာ ပုံဂံအုတ်လှကြီးနှင့် ညောင်ဦးအုတ်လှငယ် ဖြစ်ကြသည်။ 

### နတ်ဖြစ်ခြင်း

သက္ကရာဇ် ၆၄၆ ခုနှစ်တွင် တရုတ်နှင့် မြန်မာတို့ ငဆောင်ချမ်းတိုက်ပွဲတွင် စစ်ဖြစ်ကြ၏။ ထိုစစ်ပွဲတွင် အနန္တပစ္စည်းနှင့် ရန္တပစ္စည်းတို့သည် စစ်ဗိုလ်အဖြစ် ပါဝင်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ပြဒါးသေကို ငုံကာ ၁၅ - ၁၆ တောင်အထိ မြင့်အောင်ခုန်၍ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ သို့သော် ပြဒါးသေသည် လွတ်ကျသဖြင့် မြားထိမှန်ကာ သေဆုံးကြခဲ့ရသည်။

ကိုးကား
-------

1. 1 2 3  ဦးထွေးဟန် (ဇူလိုင် ၁၉၉၁)။ *မြန်မာ့မိရိုးဖလာဓလေ့ နတ်သမိုင်း*။ ရန်ကုန်: ရွှေပုရပိုက်စာပေ။ pp. ၁၂၃။
**တိရစ္ဆာန်ဘုံ**

`တိရစ္ဆာန်´ ဆိုသည် ပါဠိဘာသာစကားမှ လာသည်။ `တိရ+အစ္ဆနာ´ဟု ပုဒ်ခွဲရသည်။

တိရ = ဖီလာ၊ကန့်လန့် ဟုအနက်ရသည်။
အစ္ဆနာ = သွားတတ်သော သတ္တဝါ 

ထို့ကြောင့် *တိရစ္ဆာန်* ဆိုသည်မှာ လူ၊ နတ် တို့ကဲ့သို့ မတ်မတ် မသွားဘဲ အလျားလိုက် သွားတတ်သော သတ္တဝါများကို ခေါ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဈာန်၊ မဂ်၊ ဖိုလ်တို့မှ ဖီလာသွားတတ်သော သတ္တဝါများကို "တိရစ္ဆာန်" ဟုခေါ်သည်။ တိရစ္ဆာန်များတွင် သီးခြားဘုံ မရှိပါ။ တိရစ္ဆာန်အများ စုဝေးနေထိုင်ရာ အရပ်ကို တိရစ္ဆာန်ဘုံဟု ခေါ်စမတ်ပြုသည်။

`တိရစ္ဆာန်ဘုံ´ကို ပါဠိစာပေတွင် `တိရစ္ဆာနယောနိ´ ဟု သုံးသည်။ တိရစ္ဆာနဘူမိ ဟုမသုံးပေ။ ယောနိ = ခန္ဓာကိုယ်ဟု အနက် ရသည်။ ထို့ကြောင့် `တိရစ္ဆာနယောနိ´သည် `တိရစ္ဆာန်၏ ခန္ဓာကိုယ်´ ဟု အဓိပ္ပာယ် ရသည်။ ဘုံသီးခြားမရှိသဖြင့် တိရစ္ဆာန်၏ ခန္ဓာကိုယ် သည်ပင် သူတို့၏ ဘုံ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

တိရစ္ဆာန် အမျိုးအစား
--------------------

* ၁။ (အပဒ) ခြေမရှိသော တိရစ္ဆာန် ( မြွေ၊ ငါး၊ တီ)
* ၂။ (ဒွိပဒ) ခြေနှစ်ချောင်းရှိသော တိရစ္ဆာန် ( ကြက်၊ ငှက်)
* ၃။ (စတုပ္ပဒ) ခြေလေးချောင်းရှိသော တိရစ္ဆာန် (ကျွဲ၊ နွား၊ မြင်း)
* ၄။ (ဗဟုပ္ပဒ) ခြေများစွာရှိသော တိရစ္ဆာန် (ပင့်ကူ၊ ကင်းခြေများ)

တိရစ္ဆာန်များ နေသောနေရာကိုလိုက်၍ ကုန်းနေတိရစ္ဆာန်၊ ရေနေတိရစ္ဆာန် ဟု နှစ်မျိုးခွဲခြားသည်။ 
ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်က ကုန်းနေသတ္တဝါထက် ရေနေသတ္တဝါက ပိုများသည်ဟု ဟောကြားခဲ့သည်။
တိရစ္ဆာန်မျိုးတွင် နဂါး ၊ ဂဠုန် ၊ ကိန္နရာ၊ ဟင်္သာ၊ တိုးနယား၊ ကရဝိတ်၊ မကန်း၊ မနူဿီဟ တို့လည်းပါသည်။

ကျမ်းကိုး
---------

1. ↑  ဦးမြတ်ကျော်(မြန်မာစာကော်မရှင်)"၃၁ဘုံခရီးသည်"

| * ရှု
* ပြော
* ပြင်
ဗုဒ္ဓ​ကျမ်း​လာ ၃၁-ဘုံ |
| --- |
| ဗြဟ္မာဘုံ နှစ်ဆယ် | 
* ဗြဟ္မပါရိသဇ္ဖာ
* ဗြဟ္မပုရောဟိတာ
* မဟာဗြဟ္မာ
* ပရိတ္တာဘာ
* အပ္ပမာဏာဘာ
* အာဘဿရာ
* ပရိတ္တာသုဘာ
* အပ္ပမာဏသုဘာ
* သုဘကိဏှာ
* ဝေဟပ္ဖိုလ်
* အသညသတ်
* အဝိဟာ
* အတပ္မါ
* သုဒဿာ
* သုဒဿီ
* အကနိဋ္ဌ
* အာကာသာနဉ္စာ ယတန
* ဝိညာဏဉ္စာယတန
* အာကိဉ္စ ညာယတန
* နေဝသည နာသညာယတန

 |  |
| နတ်ပြည်ခြောက်ထပ် | 
* စတုမဟာရာဇ်
* တာဝတိံသာ
* ယာမာ
* တုသိတာ
* နိမ္မာနရတိ
* ပရနိမ္မိတဝသဝတ္တီ

 |
| လူ့ဘုံ တစ်ဘုံ | လူ့ဘုံ |
| အပါယ် လေးဘုံ | 
* ငရဲ
* တိရစ္ဆာန်
* ပြိတ္တာ
* အသူရကာယ်

 |
| နိဗ္ဗာန်-စကြဝတေးမင်း-မြင့်မိုရ်တောင်-ယုဂန္ဓိုရ်တောင်-တောင်စဉ် ခုနှစ်ထပ်- သီဒါ ခုနစ်တန်- အိုင်ကြီး ခုနှစ်အိုင်- အာလိန်ငါးဆင့်-စူဠာမဏိစေတီ-သိကြားမင်း- မာရ်နတ်- ယမမင်း- အသုရာ- ဘုမ္မစိုး- အမ္ဗပါလီ-နဂါး-နယား-အတွင်း ၃၇ မင်း- အပြင် ၃၇ မင်း-ဗေဠုဝ (နတ်စောင်း) -ကိန္နရာ- လူခြောက်- မဟာဂီရိနတ်- မြနန်းနွယ်- ဇော်ဂျီ-ယူဇနာ-ဂဠုန်-ဘီလူး |
ကာရာအိုကေ
**ကာရာအိုကေ** (ဂျပန်: カラオケ) ဆိုသည်မှာ Kara နဲ့ okesutora ဆို​​သော ဂျပန်စကားလုံး နှစ်လုံးကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ တိုက်ရိုက် အဓိပ္ပာယ်သည် Empty Orcherstra ဖြစ်သည်။ မူလအဆိုရှင်၏ အသံကိုဖျောက်၍ သီချင်းစာသားတွေ၊ သံစဉ်နဲ့အတူ ပေါ်လာတာကို လိုက်ဆိုတာပင် ဖြစ်သည်။ Sing along with mitch ရုပ်သံအစီအစဉ်သည် ၁၉၆၀−နှစ်ဦးပိုင်းတွင် အမေရိကန်ရုပ်သံ NBC က ထုတ်လွှင့်ခဲ့သည့် အစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သီချင်းစာသားများအား ရုပ်မြင်သံကြား ဖန်သားပြင်၏ ​​​​​​​အောက်ခြေမှာ ဖော်ပြပေးခဲ့သည်။ ယနေ့ခေတ် ကာရာအိုကေ၏ ဖခင်မှာ ဂျပန်လူမျိုး ဂီတပညာရှင် Daisuke Inoue ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဂျပန်နိုင်ငံ၊ ကိုဘေးမြို့တွင် ၁၉၇၁−ခုနှစ်များတွင် စတင်တီထွင်ခဲ့ပြီး ၁၉၈၀−ခုနှစ်တွင် အာရှတိုက်သာမက ကမ္ဘာကို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ 

ကာရာအိုကေ သီဆိုခြင်းသည် ဂျပန်နိုင်ငံတွင် အနှံ့အပြား ကျင့်သုံးသော ယဉ်ကျေးမှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အေဂျင်စီ၏ ၁၉၉၃ စစ်တမ်းအရ ဂျပန်အများစုမှာ နှစ်တစ်နှစ်အတွင်း ကာရာအိုကေ သီဆိုချိန်သည် အခြားယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့များဖြစ်သော အိကဲဘာနာ ခေါ် ပန်းအလှဆင်ခြင်းနှင့် လက်ဖက်ရည်ပွဲ ကျင်းပခြင်းတို့ထက် ပို၍ များကြောင်း တွေ့ရသည်။

ကိုးကား
-------

1. ↑  Daily Eleven ဖေဖော်ဝါရီ (၂၂)ရက်၊ ၂၀၁၄။
2. ↑  Martinez, D.P. ed. (1998)။ *The worlds of Japanese popular culture: gender, shifting boundaries and global cultures* (Repr. ed.)။ Cambridge University Press။ p. 76။ ISBN 978-0-521-63729-9။

 ​​​​
ပင်းယသေနတ်ဝန်
-------------

ကုန်းဘောင် ခေတ်ဦး ကာလတွင် ပုံမှန်ရှိရင်းစွဲဖြစ်သော သေနတ်ဝန်ရာထူးအပြင် ပင်းယသေနတ်ဝန်ဟူ၍လည်း ခန့်အပ်ခဲ့ဖူးကြောင်း သိရှိရသည်။ ပင်းယသေနတ်ဝန်မှာ ပင်းယကိုအခြပြေုဖွဲ့စည်းထားသော သေနတ်အစုအမှုထမ်းများအား အုပ်ချုပ်ကွပ်ကဲရသူ ဖြစ်သည်။

စဉ့်ကူးမင်း လက်ထက်
------------------

အထင်အရှားတွေ့ရှိရသူ ပင်းယသေနတ်ဝန်တစ်ဦးမှာ စဉ့်ကူးမင်း (၁၇၇၆-၁၇၈၂)လက်ထက်တွင် အမှုထမ်းခဲ့သည့် လက်ယာနန္ဒကျော်သူ ဖြစ်သည်။ စဉ့်ကူးမင်း ပင်းယသို့ ထွက်ခဲ့စဉ်က ပင်းယ သေနတ်ဝန် လိုက်ပါကူညီခဲ့ရဟန်တူပါ၏။ သို့သော် လက်ယာနန္ဒကျော်သူမှာ ဘိုးတော်ဘုရား (ဗဒုံမင်း)နန်းတက်စ ၁၇၈၂ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် စီရင်ကွပ်မျက်ခံခဲ့ရသည်။ ပင်းယ သေနတ်ဝန်ကို အပြစ်ပေးစီရင်ခဲခြင်းမှာ ဗဒုံမင်း၏ ညီတော် စည်သာမင်းသားနှင့် ဝန်ကြီး ဦးသာတို့ ပုန်ကန်မှုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့၍ ဖြစ်သည်။

ဗဒုံမင်းလက်ထက်
--------------

ဗဒုံမင်းလက်ထက်တွင် ပင်းယသေနတ်ဝန်အဖြစ် ဆက်လက်ခန့်အပ်မှု ရှိခဲ့သော်လည်း ပင်းယသေနတ်ဝန်ဘွဲ့ကိုမူ မသိရပေ။ ၉ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၈၀၃ တွင် စစ်ကိုင်းမင်းသားနှင့် ဆင်ဖြူရှင်တို့ ထိမ်းမြားလက်ထပ်ကြစဉ် ပင်းယသေနတ်စွဲ အမှုထမ်း ၅၀၄ ဦးအား စစ်ကိုင်းမင်းသားမောင်နှံတို့ထံ၌ အမှုတော်ထမ်းရွက်ကြရန် လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိရ၏။
| ပိဋကတ် သုံးပုံ |
| --- |
| ဝိနယပိဋက |
| * ပါရာဇိကဏ်
* ပါစိတ်
* မဟာဝဂ်
* စူဠဝါ
* ပရိဝါ
 |
| သုတ္တန်ပိဋကတ် |
| * ဒီဃနိကာယ်
* မဇ္ဈိမနိကာယ်
* သံယုတ္တနိကာယ်
* အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်
* ခုဒ္ဒကနိကာယ်
 |
| အဘိဓမ္မာပိဋကတ် |
| * ဓမ္မသင်္ဂဏီ
* ဝိဘင်း
* ဓာတုကထာ
* ပုဂ္ဂလပညတ်
* ကထာဝတ္ထု
* ယမိုက်
* ပဋ္ဌာန်း
 |
| * ရှု
* ပြော
* ပြင်
 |

(၂)သုတ် ရှိပါသည်။

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် "ဇာတိဟူသော အကြောင်းတရားကြောင့် ဇရာမရဏဟူသောအကျိုး တရား, အဝိဇ္ဇာဟူသောအကြောင်းတရားကြောင့် သင်္ခါရဟူသောအကျိုးတရားတို့ ဖြစ်ကုန်၏ဟု ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အဆုံး ဇာတိမှအစ အဝိဇ္ဇာတိုင်အောင် အကြောင်း အကျိုးတို့သည် ဘုရားရှင်တို့ ပွင့်တော်မူသည်ဖြစ်စေ, ပွင့်တော်မမူသည်ဖြစ်စေ ထို အကြောင်း, အကျိုးဟူသောသဘောတရားသည် တည်ရှိနေသည်သာ၊ ဇာတိဟူသော အကြောင်းတရားကြောင့်ဖြစ်သော ဇရာ, မရဏဟူသောအကျိုးတရားတို့သည် တည်ရှိနေကုန်သည်သာ။ အကျိုးတရားတို့ကို သတ်မှတ်သောအကြောင်းတရား၊ ဇရာ မရဏတို့၏အကြောင်း ဖြစ်သော ဇာတိတရားသည် တည်ရှိနေသည်သာ။ ထိုပဋိစ္စ သမုပ္ပါဒတရားအပေါင်းကို မြတ်စွာဘုရားသိတော်မူခြင်းကြောင့် ဟောကြားတော်မူ၏။ ထင်ရှားစွာပြတော်မူ၏။ ထိုအကျိုးတရား၏အကြောင်းတရားကို ရှုကြကုန်လော့ဟု ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒတရားတို့ကို ဟောတော်မူပါသည်။

ဇရာမရဏသည် အဝိဇ္ဇာသည် အနိစ္စ, သင်္ခတ, ပဋိစ္စသမုပ္ပန္န, ခယဓမ္မ, ဝိရာဂဓမ္မ, နိရောဓဓမ္မဖြစ်ခြင်းဟူသော ပဋိစ္စသမုပ္ပန္ဒတရားတို့ကိုလည်းဟောတော်မူ၏။ အရိယသာဝကသည် ဤပဋိစ္စသမုပ္ပါဒတရား, ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နတရားတို့ကို အမှန်အတိုင်း ဝိပဿနာပညာ, မဂ်ပညာဖြင့် သိမြင်ခြင်းကြောင့် အတိတ်ကာလသို့လည်း မပြေးသွား အနာဂတ်ကာလသို့လည်း မပြေးသွားပုံ, ပစ္စုပ္ပန်ကာလ၌လည်း အဇ္ဈတ္တသန္တာန်၌ ယုံမှား သံသယမဖြစ်၊ ဤတရားသဘာဝတို့ကို ပညာဖြင့် အမှန်အတိုင်းသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင်ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ အကျယ်မှတ်သားဖွယ်တို့ကို ဖွင့်ဆိုထားပါသည်။

---

ဘုရားရှင် ကောသလနိုင်ငံ သာဝတ္ထိမြို့ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ရှေးဦးစွာ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒအနုလောမဒေသနာတော်ကို ဟောတော်မူပါသည်။ "ကတမဉ္စ ဘိက္ခဝေ ဇရာမရဏံ"ဟု ပုစ္ဆာထုတ်၍ အကြောင်း, အကျိုး ဓမ္မတစ်ခုစီ တစ်ခုစီ၏သဘာဝကို ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒဝိဘင်္ဂဒေသနာတော်နည်းဖြင့် ဟောတော်မူပြီး ဇာတိဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဇရာ, မရဏဖြစ်၏၊ ဇာတိချုပ်ခြင်းကြောင့် ဇရာ, မရဏချုပ်၏၊ ဇရာ, မရဏ၏ချုပ်ရာသို့ ရောက်ကြောင်းအကျင့်သည် အဋ္ဌင်္ဂိကအရိယမဂ်ပေတည်းဟု အကြောင်းအကျိုးတစ်ခုစီ၏ အနလောမ, ပဋိလောမကို ဟောတော်မူပါသည်။

သင်္ခါရ၏သဘာဝဓမ္မတို့ ပြီးစီးသည့်အခါ အရိယသာဝကသည် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၏ သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်ခြင်းကြောင့် အရိယသာဝကကို ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္န, ဒဿနသမ္ပန္န, အာဂတော ဣမံ သဒ္ဓမ္မံ, ပဿတိ ဣမံ သဒ္ဓမ္မံ, သေက္ခေန ဉာဏေန သမ္ပန္နာဂတ, သေက္ခာယ ဝိဇ္ဇာယ သမ္မန္နာဂတ, ဓမ္မသောတသမာပန္န, အရိယ နိဗ္ဗေဓိကပည, အမတဒွါရံ အာဟစ္စ တိဋ္ဌတိ-ဟုဆိုအပ်ပုံ အရိယဂုဏ်ရည်တို့ကို ရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင် ဟောတော်မူသည့်သုတ်။

အဋ္ဌကထာ, ဋီကာတို့၌ ဖွင့်ဆိုချက်များရှိပါသည်။

ကိုးကား
-------

1. ↑  -သံ၊၁၊၂၆၄-၅။ သံ၊မြန်၊၁၊၂၄၉-၂၅၀။ သံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၈-၄၀။ သံ၊ဋီ၊၂၊၄၈-၅၃။

-သံယုတ္တနိကာယ၊ နိဒါနဝဂ္ဂသံယုတ္တ၊ ၁-နိဒါနသံယုတ္တ၊ ၂-အာဟာရဝဂ္ဂ၊ ဒသမသုတ်။
2. ↑  -သံ၊၁၊၂၇၇-၈။ သံ၊မြန်၊၁၊၂၆၃-၄။ သံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၅၅။ သံ၊ဋီ၊၂၊၇၁။

-သံယုတ္တနိကာယ၊ နိဒါနဝဂ္ဂသံယုတ္တ၊ ၁-နိဒါနသံယုတ္တ၊ ၂-အာဟာရဝဂ္ဂ၊ သတ္တမသုတ်။
3. ↑  ပခုက္ကူမြို့ မဟာဝိသုတာရာမတိုက်၊ သာသနဓဇ သိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ၊ B.A (ဝိဇ္ဇာဂုဏ်ထူး-သီရိလင်္ကာ)၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘဒ္ဒန္တ ကေလာသမဟာထေရ် **တိပိဋကသူစိကျမ်း** နှင့် နိုင်ငံတော်ပရိယတ္တိသာသနာ့ တက္ကသိုလ် (ရန်ကုန်) ဒုတိယပါမောက္ခချုပ်၊ အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ ဘဒ္ဒန္တကုမာရထေရ် **တိပိဋက သုတ္တသူစိ ဝိဘာဝိနီ**
'*ယတဝက်တီပုရာဏဝိဟာရ*(Sinhalaː යටවත්තේ පුරාණ විහාරය) သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၊ ဂမ်ပဟမြို့ (Gampaha) တွင် တည်ရှိသည့် ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓဘာသာကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျောင်းတော်သည် Gampaha – Pahalagama အဓိကလမ်းမကြီးပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ဂမ်ပဟမြို့မှ ခန့်မှန်းခြေ ၁ ကီလိုမီတာအကွာတွင် တည်ရှိသည်။ ကျောင်းတော်နေရာကို သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ၏ ရှေးဟောင်းသုတေသနနယ်မြေအဖြစ် အစိုးရက သတ်မှတ်ထားသည်။ အစိုးရက ထိုသို့သတ်မှတ်ခြင်းကို ၂၀၁၆ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁၅ ရက်နေ့တွင် အစိုးရဂေဇက်သတင်းစာအမှတ် ၁၉၆၃ တွင် ဖော်ပြခဲ့သည်။

ကျောင်းတော်
-----------

တမ်ပိတကျောင်းတော်
ကျောင်းတော်မူ မူလတည်ဆောက်ခဲ့သည့် အချိန်ကာလကိုမူ မသိရှိရပေ။ ကျောင်းတော်၏ သမိုင်းကြောင်းသည် Kandyan ဘုရင့်နိုင်ငံလက်ထက်ကတည်းက ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ရသည်။ တမ်ပိတဝိဟာရသည် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ထားသည့် ရှေးဟောင်းသုတေသနဆိုင်ရာ အဆောက်အဦတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ၁၈၆၁ ခုနှစ် မတ်လ ၂၁ ရက်နေ့တွင် ပြင်ဆင်မှုများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုရက်စွဲကို အဝင်တံခါးတွင် ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ တမ်ပိတအဆောက်အဦများကို ကြီးမားသည့် တိုင်လုံးကြီးများဖြင့် ၁၇ - ၁၉ ရာစုများက တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအဆောက်အဦများသည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။

ပြင်ပလင့်များ
-------------

* "PART I : SECTION (I) — GENERAL Government Notifications"  (15 April 2016). *The Gazette of the Democratic Socialist Republic of Sri Lanka* **1963**.
* Archived 4 September 2019 at the Wayback Machine. අස්‌වැන්නෙහි ආරක්‍ෂකයා වූ ගම්පහ ටැම්පිට විහාර Divaina

ကိုးကား
-------

1. ↑  යටවත්ත විහාරය පහළගම။ Sri Lanka Classic Art.com။ 30 October 2018 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။  27 September 2017 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
စိန့်ဂေါ အဲဘီးဘုန်းကြီးကျောင်းပုံ ပြုလုပ်ထားသော မီးပုံးပျံ
**စိန့်ဂေါ အဲဘီး ဘုန်းကြီးကျောင်း** သည် ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ စိန့်ဂေါလန်မြို့ရှိ ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သော (၇၄၇-၁၈၀၅) ရိုမန်ကက်သလစ် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အဆောက်အဦး အစုအဝေး အတွင်းရှိ အဲဘီးဘုန်းကြီးကျောင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကာရိုလင်းဂျီးယန်းခေတ်မှ တည်ရှိခဲ့သော ဘုန်းကြီးကျောင်းသည် ၇၁၉ ခုနှစ်မှ စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ၉ ရာစု နှင့် ၁၃ ရာစု အတွင်းတွင် လွတ်လပ်သော အုပ်ချုပ်ရေးနယ်မြေ ဖြစ်ခဲ့ကာ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ဥရောပတွင် ဘန်ဒစ်တင်း အဲဘီးဘုန်းကြီးကျောင်းများ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကျောင်း တစ်ခု အနေနှင့် ရှိခဲ့သည်။ သူတော်စင် စိန့်အိုသမာမှ တည်ထောင်ခဲ့ပြီး သူတော်စင် စိန့်ဂေါ တောထွက်ခဲ့ရာ နေရာတွင် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဲဘီးဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ရှိသော စာကြည့်တိုက်သည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အစုံဆုံး အလယ်ခေတ် စာကြည့်တိုက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ စိန့်ဂေါလန်မြို့သည် ဘုန်းကြီးကျောင်းနှင့် ဆက်လျက် နေထိုင်ရာ ဒေသတစ်ခု အဖြစ်မှ အစပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဲဘီးအား ၁၈၀၀ ခုနှစ်ခန့်တွင် ဘာသာရေး မှ လွတ်ကင်းစေခဲ့ပြီးနောက်တွင် ယခင်က အဲဘီးဘုရားကျောင်းသည် ၁၈၄၈ ခုနှစ်တွင် ကက်သီဒါရယ်ဘုရားကျောင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၁၉၈၃ တွင် ကျန်ရှိနေသော အဲဘီး၏ နယ်မြေ တစ်ခုလုံးအား ယူနက်စကို မှ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ အဖြစ်သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

ကိုးကား
-------

1. ↑  Codices Electronici Sangallenses-Description။ 2 July 2017 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။  21 August 2019 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
ကိုရွှေမောင် (မောင်မောင်)
-------------------------

ကိုရွှေမောင်အမည်ခံ မောင်မောင် ကို အဘဦးမှတ်ကြီး၊ အမိဒေါ်တုတို့မှ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၆၆(၁၉ ၁၄)တွင် ဖွားမြင်သည်။ မွေးချင်း၃ယောက်အနက် အထွေးဆုံးသားဖြစ်၍ ချစ်စနိုးဖြင့် မောင်မောင်ဟုလည်းကောင်း၊ ကိုရွှေမောင်ဟုလည်းကောင်း ခေါ်ကြသည်။ မန္တလေးမြို့လမ်း ၃၀နှင့် ၃၁လမ်း၊ ၈၀နှင့် ၈၁လမ်း အကြားရှိ အမျိုးသားကျောင်း (ယခင်အခေါ်နေရှင်နယ်ကျောင်း၊ ယခု အမှတ်၂ အထက)၏ အရှေ့ဘက်ကပ်လျက်ရှိ အထက်ဆင့်ဝင်း (ယခင် နီပါးဝင်း)တွင် ဖွားမြင်သည်။

မိဘတို့မှာ ကျောက်စိမ်းသွေးလုပ်ငန်း၊ ကျောက်စိမ်းအရောင်းအဝယ်လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ကြသည်။ မြန်မာမင်းလက်ထက်က စစ်မှုထမ်းမျိုးရိုးဖြစ်ကြ၍ မုံရွာခရိုင်၊ ပုလဲမြို့နယ်၊ မင်းတိုင်ပင်ကျေးရွာ တစ်ဝိုက်ရှိ ကင်းဝန်မင်းကြီး၏ အနွယ်အဆက်များ ဖြစ်ကြသည်။

မောင်မောင်၏ ပညာရေးမှာ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းပညာရေးမှတစ်ဆင့် အမျိုးသားကျောင်း (နေရှင်နယ်ကျောင်း)တွင် နဝမတန်းထိ ပညာဆည်းပူးခဲ့သည်။ ဂီတပညာတွင်မူ အမြင်အကြားဖြင့်သာ တတ်ကျွမ်းခဲ့ရသည်။

အစ်ကိုဖြစ်သူ မြန်မာညွန့်ဆရာတင်နှင့် အလားတူ ဂီတတွင် ဝါသနာထုံသည်။ အပျော်တမ်းတေးသီချင်းများကို ရေးရာမှ လေဘာတီမမြရင်၏ "တစ်နာရီထဲချစ်ပါရစေ" သီချင်းမှာ ယခုတိုင်နာမည်ကြီးသည်။

နေထိုင်ရာအထက်ဆင့်ဝင်းအနီးတွင် မြန်မာညွန့်ဦးချစ်မောင်၊ ဦးချစ်ဖွယ်+ဒေါ်စိန်သုံ၊ ဆိုင်း-စိန်ဗေဒါကြီး၊ ဆိုင်းဆရာစိမ့်+ဒေါ်တိုးတို့ နေထိုင်ကြသည်။ ဝက်မစွတ်ဝန်ထောက်မင်းဝင်းတွင် ဝက်မစွတ်ဝန်ထောက်မင်း၏ အိမ်လည်းရှိသည်။ ယင်းအရပ်ဝန်းကျင် တစ်ဝိုက်တွင် အဆို၊ အတီးတတ်သူ၊ ဝါသနာပါသူများ ဝိုင်းဖွဲ့ဆိုတီးလေ့ရှိကြသည်။ ဝက်မစွတ်ဝန်ထောက်မင်း၏ တူဖြစ်သူနှင့်နှမ မသိန်းမေတို့ လက်ဆက်သည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း၊ ဝက်မစွတ်ဝန်ထောက် မင်း၏မြေး မောင်မောင် (ဒေါ်ဒဂုန်ခင်ခင်လေး၏မောင်)မှာလည်း အတီးအမှုတ် ဝါသနာပါသူဖြစ်၍လည်းကောင်း ပိုမိုဝိုင်းဖွဲ့ကာဆိုတီးဖြစ်ကြသည်။

အခြားအပျော်တမ်းတေးများကိုလည်း ရေးမည်ဖြစ်သော်လည်း အမှတ်အသားမရှိခဲ့။ ကိုရွှေမောင်မှာ အစ်ကိုဖြစ်သူ မြန်မာညွန့်ဆရာတင်နှင့်အတူ မာဃအဖွဲ့တွင် တေးသီချင်းများ ရေးစပ်ပေးသည်ဟု သိရသည်။ ကိုရွှေမောင်မှာ ယစ်မျိုးအရာရှိအဖြစ် အမှုထမ်းရ၍ မြန်မာညွန့်ဆရာတင်ကဲ့သို့ ဂီတဘက်တွင် ဇောက်ချမလုပ်ခဲ့နိုင်။ အားလပ်ချိန်များတွင်သာ တေးရေးခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

အရွယ်ရောက်လျှင် အမရပူရဇာတိ ဒေါ်ကြည်ဆိုသူနှင့် လက်ဆက်သည်။ သားသမီးများမွေးဖွားသော်လည်း သမီးတစ်ဦးသာ အဖတ်တင်သည်။ ယစ်မျိုးအရာရှိအဖြစ် လားရှိုးသို့ ရွှေ့ပြောင်းပြီး မကြာမီ ငှက်ဖျားရောဂါခံစားရ၍ ဇာတိမန္တလေးသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရသည်။ ယင်းရောဂါဖြင့်ပင် မန္တလေးမြို့၌ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၉၈ခုနှစ် (၁၉၃၇)တွင် ကွယ်လွန်သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်၌ ဇနီးဒေါ်ကြည်မှာ ကိုယ်ဝန်၄လနှင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ထိုကလေးငယ်သည် ၆၄နှစ် အရွယ်ရှိ ဒေါ်ညွန့်ရီဖြစ်၍ တိုက်(၂၉)၊ အခန်း(၄)၊ ရန်နိုင်လမ်းသွယ် ၁၀ လမ်း၊ အမှတ်(၄)ရပ်ကွက်၊ အရှေ့ရန်ကင်း၊ ရန်ကုန်မြို့တွင် သားသမီးမြေးများနှင့်အတူ ကျန်းမာစွာနေထိုင်လျက်ရှိသည်။

ရည်ညွှန်းကိုးကား
----------------

1. ↑  ဒေါ်ခင်ကြွယ်ဦး (ကိုရွှေမောင်၏မြေး)၊ ပါမောက္ခ၊ ဌာနမှူး မြန်မာစာ စာပေဌာန၊ ယဉ်ကျေးမှုတက္ကသိုလ် ရေးသားပေးပို့ချက်။
**စိန့်ဂျိမ်းချတ်ကျောင်းတော်** သည် သီရိလင်္ကာနိုင်ငံမြောက်ပိုင်း၊ နယ်လာမြို့တွင် တည်ရှိသည့် သီရိလင်္ကာချတ်ကျောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

သမိုင်းကြောင်း
--------------

၁၈၁၇ ခုနှစ်တွင် အန်ဂလီကန်ချတ်ကျောင်းများသာသနာပြုအဖွဲ့ (CMS) သည် သီရိလင်္ကာတွင် သာသနာပြုမှုများ လုပ်ဆောင်ရန် သဘောတူခဲ့သည်။ ၁၈၁၇ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၂၀ ရက်နေ့တွင် ဘုန်းတော်ကြီး လေးဦးဖြစ်သည့် Joseph Knight, Samuel Lambrick, Robert Major နှင့် Benjamin Ward တို့နှင့် ၎င်းတို့၏ ဇနီးမယားတို့သည် အင်္ဂလန်မှ ထွက်ခွာခဲ့ကာ သီရိလင်္ကာသို့ "ဗစ်တိုးရီးယား" အမည်ရှိ လှေဖြင့် ရွက်လွှင့်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ၁၈၁၈ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းမှ သီရိလင်္ကာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ Knight သည် ဂျက်ဖနာ၊ Lambrick သည် ကိုလံဘို၊ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနှင့် သူ၏ ဇနီးတို့သည် ဂယ်လီ၊ Ward နှင့် သူ၏ ဇနီးသည် Trincomalee သို့ သွားခဲ့ကြသည်။ Knight သည် နယ်လာ၌ သူ၏ သာသနာပြုလုပ်ငန်းများကို စတင်ခဲ့သည်။ ၁၈၂၀ ခုနှစ်တွင် Knight သည် နယ်လာရှိ ရည်ရွယ်ထားသည့်အိမ်တစ်လုံးကို ဝယ်ယူခဲ့ကာ ပုံမှန်လုပ်ဆောင်စရာများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ၁၈၂၃ ခုနှစ်တွင် အစိုးရ၏ သာသနာပြုရည်ရွယ်ချက်အတွက် အိုမင်း၍ ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေသည့် ဒတ်ချ်ချတ်ကျောင်းအနီးရှိ ရည်ရွယ်ထားသည့်အိမ်ကို လက်လွှဲယူခဲ့သည်။ ဤချတ်ကျောင်းသည် ပေါ်တူဂီတို့က မဖျက်ဆီးပစ်မီကာလအထိ နယ်လာကန်ဒဆွာမိကျောင်းတော်၏ (Nallur Kandaswamy Temple) တည်နေရာလည်း ဖြစ်သည်။ နယ်လာကန်ဒဆွာမိကျောင်းတော်ရှိ မူလ Shivalingam ၏ အစိတ်အပိုင်းသည် ၁၉၉၅ ခုနှစ်တိုင်အောင် Vicarage တွင် နည်ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သီရိလင်္ကာစစ်တပ်က ဂျက်ဖနာကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်စဉ်ကာလတွင် ပျက်စီးခဲ့သည်။ vicarage ၏ ခန်းမလမ်းမှ shivalingam တည်ရှိရာစင်္ကြံလမ်းရှိ ကုန်းမို့မို့ကို မြင်နိုင်သေးသည်။ ချတ်ကျောင်းကို ပြုပြင်ပြင်ဆင်မှုများ လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ၁၈၂၈ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၂၅ ရက်နေ့ (စိန့်ဂျိမ်းနေ့) တွင် အများပြည်သူများအတွက် ဝတ်ပြုနိုင်ရန် ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းအုပ် ဂျိမ်းချပ်မန်း (James Chapman) သည် ချတ်ကျောင်း၌ ၁၈၄၇ ခုနှစ်မှ ၁၈၄၉ ခုနှစ်အထိ နေခဲ့ပြီး ပေ ၆၀ မြင့်သည့် တာဝါတစ်ခုကိုလည်း ဖြည့်သွင်းတည်ဆောက်ခဲ့သည်။ 

ချတ်ကျောင်းတော်ကို ၂၀၁၁ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလတွင် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရမည့်အဆောက်အဦတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ကြေညာခဲ့သည်။

ကိုးကား
-------

1. 1 2  Martyn၊ John H. (1923)။ *Notes on Jaffna - Chronological, Historical, Biographical* (PDF)။ Tellippalai: American Ceylon Mission Press။ p. 166။ ISBN 81-206-1670-7။
2. ↑  "Sojourn in Jaffna : A traveller's paradise"၊ *Sunday Observer (Sri Lanka)*၊ 17 November 2002။ 22 May 2021 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။ Archived from the original on 4 March 2016။
3. ↑  "The spiritual odyssey - Nallur darisanam"၊ *Sunday Observer (Sri Lanka)*၊ 28 August 2011။ 22 May 2021 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။ Archived from the original on 5 April 2016။
4. ↑
5. ↑   "PART I : SECTION (I) — GENERAL Government Notifications"  (30 December 2011). *The Gazette of the Democratic Socialist Republic of Sri Lanka* **1739**.  Archived 9 April 2014 at the Wayback Machine.
**ရွှေမော်တင်စေတီတော်**သည် ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ မှော်ဘီမြို့၊ အမှတ် ၂ ရပ်ကွက်တွင် တည်ရှိသည်။

သမိုင်းကြောင်း
--------------

ရွှေမော်တင်ဘုရားသမိုင်းအရ သက္ကရာဇ် ၁၀၃ ခုနှစ်တွင် နိမ္မိတဆံတော်ပွားများကို ဌာပနာလျက် ရွှေမော်တင်စေတီတော်မြတ်ကို တည်ထားကိုးကွယ်ခဲ့ပြီး စေတီတော်ကို ကျိုက်တင်းကျိုက် (ဘုရားလက်ထက်ဘုရား) ဟု ဘွဲ့ချီခဲ့သည်။ ဟံသာဝတီကို စိုးစံသော သမလမင်း လက်ထက်တွင် ၎င်းစေတီတော်ကို ကျိုက်မော်တောဟု ဘွဲ့တော် သမုတ်ခဲ့သည်။ သမလမင်း၏ မိဖုရား တိုက္ခပွယ်တော်ဒေဝီ မိဖုရားကြီးဖြစ်ပြီးနောက် ငါးနှစ်အရှိတွင် ယင်းစေတီတော်ကို ဂဝံကျောက်ဖုံးအုပ်မွန်းမံ တည်ပြီးလျှင် ရွှေထီးတင်လှူ၍ ကျိုက်က္ခပွယ်တော်ဟု ဘွဲ့ချီခဲ့သည်။ တိုက္ခမီဘုရားဟု သမိုင်းရာဇဝင်အချို့က ဆိုသည်ကိုတွေ့ရသည်။ သက္ကရာဇ် ၇၃၁ ခုနှစ်တွင် ဟံသာဝတီဗညားဦးလက်ထက် ဒုံမော်ပီမြို့စား အမတ်စွယ်သူရက စေတီတော်ကို ပူဇော်စောင့်ရှောက်သည်။ ဗညားဦး၏သားတော် ဗညားနွဲ့ခေါ် ရာဇာဓိရာဇ်မင်းလက်ထက် မော်ပီမြို့စား အမတ်စွယ်သူရသားက အဖအရာကို ဆက်ဆံ၍ ဘုရားကိုစောင့်ရှောက်ပူဇော်ခဲ့သည်။ သက္ကရာဇ် ၇၈၅၊ ၇၉၀ ပြည့်တွင် ရာဇာဓိရာဇ်၏ သားကြီး ဗညားဓမ္မရာဇာ၊ ၎င်းညီတော်ဗညားရန်ခိုက်တို့အဖ၏ အရိုက်အရာကိုဆက်ခံ စိုးစံကြသည့်အခါ စေတီတော်ကို မြို့စားအမတ်ဥဘာကောင်းကို ပြုပြင်စေသည်။ သက္ကရာဇ် ၈၁၄ ခုနှစ်၊ ရာဇဓိရာဇ်၏သမီးတော် ရှင်စောပုသည် ဟံသာဝတီကို စိုးစံတော်မူသောအခါ မော်ပီမြို့စားအမတ် ဇိန်ဗြဲကို ခန့်အပ်၍ စေတီတော်ကို အုတ်သားအချောရှစ်မြှောင်းချိုးဖြင့် ယခင်စေတီကိုမျိုငုံလွှမ်းခြုံဖုံးအုပ်တည်ခဲ့သည်။ သက္ကရာဇ် ၈၃၃ ခုနှစ်တွင် ဓမ္မစေတီမင်းသည် မော်ပီမြို့စား အမတ်ဇိန်ဗြဲကို ခန့်အပ်၍ မင်းမြှောက်တန်ဆာငါးပါးကို လှူဒါန်းစေပြီးလျှင် စေတီတော်ကို ပြုပြင်စေသည်။ ဓမ္မစေတီမင်း၏ သားတော်ဗညားဟတ္တိရာဇက်လက်ထက် ဇိန်ဗြဲအမတ်ကိုပင်ခန့်အပ်၍ စေတီတော်ကို ပြုပြင်စေသည်။ သုရှင်တကာရွတ်ပိမင်းသည် စေတီဟောင်းကို ဖုံးလွှမ်းမျိုငုံ၍ ထပ်ဆင့်တည်ပြန်ရာ သံတောင် ၈၀ မြင့်ပြီးသောအခါ ရွှေထီးတင်လှူ အထက်ခရာပြီးမှ အောက်ဖိနပ်တော်ရောက် ရွှေသင်္ကန်းကပ်လှူပါသည်။ အင်းဝပြည့်ရှင် မဟာဓမ္မရာဇာဓိပတိ ဘွဲ့ခံ၍ ကြာသပတေးမင်း ခေါ် ဟံသာဝတီရောက်မင်းသည် ပဲခူးမြို့ဗြမ္ဗန္တိရာဇာ၏ သားမက်တော် သ္မိင်ပဂူကို မော်ပီမြို.စား ခန့်အပ်၍ ဘုရားကို ပြုပြင်စေသည်။ ရတနာပူရ တတိယမြို့တည် ဆင်ဖြူရှင်မင်းတရားကြီး၏ မော်ပီမြို့စား မိဖုရားကြီးမှ မော်တင်စေတီတော်ကို ရွှေထီးတင်လှူ၍ ရွှေလုံးပြည့်ကပ်လှူခဲ့သည်။ သက္ကရာဇ် ၁၂၇၁ ခုနှစ်တွင် စေတီတော်ပြိုကျပျက်စီးခဲ့ရာမှ ဘုရင်မရှင်စောပုတည်သော ရှစ်မြှောင်းချိုး အုတ်သားစေတီပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၁၂၇၂ ခုနှစ်တွင် မော်ပီမြို့နယ်၊ လိန်ကုန်းတိုက်၊ ရိုးကြီးရွာမှ ဦးရွှေရောက်နှင့် ဇနီးဒေါ်သဲဝါတို့မှ ပြုပြင်မွမ်းမံခဲ့ရာ ထပ်မံပြိုကျသဖြင့် ၁၂၇၄ ခုနှစ်တွင် ၎င်းတို့ ဇနီးမောင်နှံမှပင် ထပ်မံပြုပြင်မွမ်းမံကာ ရွှေထီးတော်တင်လှူခဲ့သည်။

ကိုးကား
-------

ရွှေမော်တင်စေတီသမိုင်းစာအုပ်
**စိန့်မာရီ** (အင်္ဂလိပ်: Sainte-Marie ) သည် ကနေဒါနိုင်ငံ၊ ခူဘက်ပြည်နယ်ရှိ မြို့ဖြစ်သည်။ ရှာဂျီရဲအပ္ပယ်လာနယ်မြေ၏ လာနျူဗဲဘော့ဒေသတွင်းမြူနီစပယ်အုပ်ချုပ်ရေး၏ ရုံးစိုက်ရာလည်း ဟူ၏။ ၂၀၁၁ ခု သန်းခေါင်စာရင်းအရ လူဦးရေ ၁၂၈၈၉ ယောက် နေထိုင်ပြီး ယင်းတို့၏ ၉၉% မှာ ပြင်သစ်စကားပြောကြောင်း ၂၀၀၆ ခုတွင်ကောက်သော စစ်တမ်းအရ သိထားသည်။  ခူဘက်မြို့၏ အရှေ့တောင်ဘက် ၅၉ ကီလိုမီတာ (၃၇ မိုင်) အကွာ ရှာဂျီရဲမြစ်တဘက်ကမ်းတွင်ရှိ၏။

နောက်ခံသမိုင်း
--------------

စိန့်မာရီဒီလာနျူဗဲဘော့ အမည်ရလာမည့်မြေကို ထောမတ်ဂျက်တက်ရှူရာက ၁၇၃၆ ခုတွင် အပိုင်စားရသည်။ တက်ရှူရာက ရသောမြေကို သူ့ဇနီး မာရီကလဲရာဒီဖလူဟီဒီလာဂေါ်ဂျန်ဒီရာ (Marie-Claire de Fleury de La Gorgendière အနက် အနောက်မှ Fleury de La Gorgendière မှာ ဖခင်၏ ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူးကို ဆက်ခံရသည်ဖြစ်၍ မာရီကလဲရာသာ အမည်ရင်းဟု ယူ) ကို အစွဲပြု၍ မှည့်ခေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒေသတွင်းဘုရားရှိခိုးကျောင်းရှိလာသည်မှာ ၁၇၃၇ ခုတွင် ဖြစ်ပြီး မြူနီစပယ်ကို ၁၈၄၅ ခုတွင် စဖွဲ့သည်။

စိန့်မာရီအဝန်းအဝိုင်းဝင်မြေကို မကြာခဏဆိုသလိုပင် ပိုင်းခြားရာ စိန့်ဘားနက်၊ စိန့်အဇ္ဈဒေါ၊ စိန့်မက်စီမာဒီစကော့ (ယခု စကော့)၊ စိန့်မာဂရိ၊ စိန့်ဟန္နန်ဒင်း၊ စိန့်ဆီးလဗတ်၊ စိန့်အဲလဇီယာ၊ စိန့်ဆီဗရင်၊ စိန့်အန်းဂက်နှင့် ဗါလိဂျွန်ရွှန်ဟူ၍ ပိုင်းခြားခံရသည်။

၁၉၁၃ ခုတွင် ကျေးလက်နှင့်မြို့ပြကို ထပ်ခွဲပြန်သည်။ ၁၉၅၈ ခုတွင် ကျေးလက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသောမြေကို မြို့အဖြစ်သတ်မှတ်ပြီး စိန့်မာရီဒီလာနျူဗဲဘော့ကို စိန့်မာရီဟု အမည်ပြောင်းသည်။ ၁၉၇၈ ခုတွင် မြို့တော်မြူနီစပယ်နှင့် ဘုရားကျောင်းမြူနီစပယ်အုပ်ချုပ်ရေးတို့ ပေါင်းလိုက်၏။

ကိုးကား
-------

1. ↑  "(Code 2426030) Census Profile". *2016 census*. Statistics Canada. 2017.
2. ↑  Reference number 56297 of the *Commission de toponymie du Québec**.*
မော်လတာကျွန်း
-------------

မော်လတာကျွန်းသည် မြေထဲပင်လယ်ထဲတွင် တည်ရှိ၍ 
ဗြိတိသျှလက်အောက်ခံ ကျွန်းငယ်ဖြစ်သည်။ ဂိုဇာ၊ ကိုမီနိုနှင့်
အခြားကျွန်းကလေး ၂ ကျွန်းတို့သည် အပေါင်းပါ ကျွန်းများ 
ဖြစ်၏။ မော်လတာကျွန်းသည် ပုံသဏ္ဌာန်အားဖြင့် ဘဲဥပုံ 
မကျတကျ ဖြစ်၍ အလျား ၁၇ မိုင်ခွဲ၊ အနံ ၉ မိုင်ရှိကာ ၉၅ 
စတုရန်းမိုင် ကျယ်ဝန်း၏။ အပေါင်းပါ ကျွန်းငယ်များကိုပါ 
ထည့်သွင်းလျှင် အကျယ် အဝန်းမှာ ၁၂၂ စတုရန်းမိုင် ဖြစ်၏၊ 
စစ္စလီကျွန်းနှင့် ၅၈ မိုင်ခန့် ကွာဝေးလျက် အာဖရိကတိုက် 
မြောက်ဘက်ရှိ အနီးဆုံးကမ်းခြေနှင့် မိုင် ၁၈ဝ ကွာဝေးသည်။ 

မော်လတာကျွန်းသည် ထုံးကျောက်မျိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းလျက် 
တောင်ဘက်မှလွဲလျှင် ကမ်းရိုးသည် အကွေ့အကောက် 
အဝင်အထွက်များ၏။ တောင်ဘက်တွင်မူ ကမ်းရိုးသည် 
ဖြောင့်၏။ မော်လတာကျွန်းသည် ငယ်ပင်ငယ်သော်လည်း
ချက်ကောင်းနေရာတွင် တည်ရှိသဖြင့် အရေးပါအရာရောက်
သော ကျွန်းဖြစ်၏။ မော်လတာကျွန်း၏ မြို့တော်မှာ ဗလက် 
တာမြို့ဖြစ်၏။ ဗလက်တာမြို့သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော 
ဆိပ်ကမ်းမြို့ဖြစ်၍ မြေထဲပင်လယ်ထဲ၌ သွားလာဝင်ထွက်သော 
သင်္ဘောများကျောက်မီးသွေးဖြည့်ရာ စခန်းဖြစ်သည်။ ထိုပြင် 
တဝ မော်လတာကျွန်းသည် မြေထဲပင်လယ်ရှိ ဗြိတိသျှရေတပ်၏ 
ဌာနချုပ်ဖြစ်ကာ ဗြိတိသျှတို့ အလွန်အားထားရသော ကျွန်း 
ဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့် ပထမကမ္ဘာစစ်အတွင်းက မော်လတာ 
ကျွန်းသည် ဗြိတိသျှ တို့၏ အရေးပါသော ရေတပ် တပ်စခန်း 
ဖြစ်ခဲ့၍၊ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်အတွင်းကလည်း ရန်သူတို့၏ 
ဗုံးဒဏ်ကို အလူးအလဲ ခံခဲ့ရရာ၊ လေကြောင်းမှ အကြိမ်ပေါင်း

ကိုးကား
-------

1. ↑  မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း၊ အတွဲ(၉)
**တပ်မှူးကြီးဦးသာထွားဘွဲ့ သံချို** ကဗျာကို မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ရေးသားခဲ့သည်။ သံချို ကဗျာအမျိုးအစားဖြစ်သည်။

တပ်မှူးကြီးဦးသာထွားဘွဲ့ သံချို
------------------------------

ရှေးဝစနရယ်က၊ ကြေးဗဒုံခေါ်သညနှင့်၊ မန်းမြတ်ကယ် စဉ်ရံလို့၊ မင်္ဂလံလုံရွှေမြို့တွင်မှ၊ ခြောက်စို့ ဝေခွဲပုံ၊ တွဲဖက်ပေါ် စုံစာရင်းငယ်နှင့်၊ ရဲမက်ကျော် ရန်ကိုခွင်းနိုင်လို့၊ မှန်ကင်းခေါ် စုမည်မှတ်သည့်ပြင်၊ ခြောက်တပ်ကိုဖွဲ့ကာရုံးပါလို့၊ တဆယ့်သုံးသွေးဆော်နှင့်၊ အရေးတော် ကုန်အောင်ထမ်းနေကြ၊ နန်းရွှေပြည်တွင်းကိုယ်ရံ။  

  

ကပ်ကမ္ဘာတည်အစရယ်က၊ မြတ်ပဝရာခြည်ရောင်ပခဲ့သည့်၊ သောင်းသမ္မတနှုန်းအခံသို့၊ ဘုန်းအလျှံ သမ္ဘာရည်နှင့်၊ ပါရမီစာဂီလေ့ရယ်ကြောင့်၊ ဘေးမဆွယ် လေးဆယ်မြေ့ဆီက၊ တဆွယ်တွေ့ပြန်။  

  

ဇာမရီကေသရကဲ့သို့၊ ဘယာမသီအဝေပတဲ့ပြင်၊ နေလနှုန်းအသွင်သို့၊ နှစ်ဘုန်းပြင် ကံတော်ဆင်သည့်၊ စံပျော်ရွှင်ရှစ်ဖြူရိပ်တွင်မှ၊ ဘိသက်တော်ဖြန့်ယဉ်တဲ့၊ နန်းပလ္လင်သီဟာမှာကြို့ပါလို့၊ လန့်မရှောင် ရန်ဘောင်ကိုဆို့နေကြ၊ စိုရွှေပြည့်စုမျက်မှန်၊ တုဘက်ခံမြင်ဘူး။  

  

ဖက်မနှုန်းကြနှင့်၊ စက်ဘုန်းပြိုင်မြတ်နှစ်ပါးရယ်က၊ လက်သုံးကိုင်အပ်သနားတဲ့ပြင်၊ ထပ်ပွားကာရှုမျှော်၍၊ မှုပေါ်လျှင်စုကျော်နှင့် ထမ်းစေဟု၊ နန်းရွှေဗျာ ကြူကြူလှည့်တာမို့၊ နှစ်ပါးသဒ္ဓါထားအရာရှိတွင်ဖြင့်၊ အများတကာကြွားဝါ၍ မစိကြပါနှင့်တော့၊ ခေါင်းပြောင်ပြောင် လောင်းထောင်ကိုထိပေလိမ့်၊ နန်းကြီးတပ်မှူး။

မှတ်ချက်
--------

ဤကဗျာခေါင်းစဉ်သည် မောင်းထောင်းဦးကျော်လှ ကိုယ်တိုင် နာမည်ပေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သင့်တော်မည်ထင်သော နာမည်ကို ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကိုးကား
-------
**တပ်မတော်နေ့** (ယခင်အမည် **တော်လှန်ရေးနေ့**) သည် နှစ်စဉ် မတ်လ(၂၇)ရက်နေ့တွင် ကျရောက်သော မြန်မာနိုင်ငံ၏ အားလပ်ရက်တစ်ရက် ဖြစ်သည်။ တပ်မတော်၏ ကနဦးဖွဲ့တည်လာရာ သမိုင်းကြောင်းတွင် ဖက်ဆစ်ဂျပန်အား တစ်ပြည်လုံးအတိုင်းအတာနှင့် ပါဝင်ဆင်နွဲခဲ့ကြသော တော်လှန်ရေးသမားများအား ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေး အတိအလင်းစတင်ရန်သတ်မှတ်ရက်စွဲ ၁၉၄၅ ခု မတ်လ ၂၇ အား ရည်မှန်းကာ တော်လှန်ရေးနေ့ကို သတ်မှတ်ကျင်းပလာခဲ့သည်။

၁၉၄၅၊ မတ်လ ၃ ရက်နေ့တွင် ဖွဲ့စည်းသော ဖက်စစ်တိုက်ဖျက်ရေးနှင့်ပြည်သူ့လွတ်မြောက်ရေးအဖွဲ့ကြီး (ဖတပလ)တွင် တပ်မတော်သားကိုယ်စားလှယ် ၃ ဦး၊ ပြည်သူ့အရေးတော်ပုံပါတီကိုယ်စားလှယ် ၃ ဦး၊ ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီကိုယ်စားလှယ် ၃ ဦးတို့ ပါဝင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖက်ဆစ်ကို တော်လှန်ရာတွင် တပ်မတော်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ချေ။

လွတ်လပ်ရေးရရှိပြီးနောက်ပိုင်း မတ်လ ၂၇ ရက်နေ့ရောက်တိုင်း ဂုဏ်ပြုကျင်းပလာမြဲဖြစ်သော တော်လှန်ရေးနေ့ကို ၁၉၅၅ ခုနှစ်အရောက်တွင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနေဝင်းက တပ်မတော်နေ့ဟု ပြောင်းလဲသတ်မှတ်ကျင်းပခဲ့သည်။

တပ်မ​တော်​နေ့ စစ်​ရေးပြအခမ်းအနားတွင်​တွေ့ရ​သော တပ်မ​တော်ကာကွယ်​ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင်
ဖက်ဆစ်ကိုတော်လှန်ရာတွင် စစ်တပ်တစ်ခုတည်းတိုက်ထုတ်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရဟန်းရှင်လူပြည်သူအပေါင်းမှ စုပေါင်း တိုက်ထုတ်သည့် သမိုင်းကို မှေးမှိန်စေရန်နှင့် စစ်တပ်၏ အခန်းကဏ္ဍကို ပိုမိုအလေးသာစေရန် ယခင် သတ်မှတ်ထားသော "တော်လှန်ရေးနေ့" မှ တပ်မတော်နေ့ဟု စစ်အစိုးရက ပြောင်းလဲ သတ်မှတ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ကိုးကား
-------

1. ↑  ၂၀၂၀ ပြည့်နှစ်၊ မတ်လ ၂၇ ရက်နေ့တွင် ကျရောက်သော (၇၅) နှစ်မြောက် စိန်ရတုတပ်မတော်နေ့ အထိမ်းအမှတ် တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး မင်းအောင်လှိုင်၏ သဝဏ်လွှာ (in my)။  ၂၆ ဇန်နဝါရီ ၂၀၂၂ တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
2. ↑  On This Day | ဖက်ဆစ်တော်လှန်ရေးနေ့ (27 မတ် 2019)။  ၂၆ ဇန်နဝါရီ ၂၀၂၂ တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
3. ↑  တော်လှန်ရေးနေ့လား၊ တပ်မတော်နေ့လား (in my)။  ၂၆ ဇနနဝါရီ ၂၀၂၂ တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
4. ↑  တော်လှန်ရေးနေ့သမိုင်းမှန် မျိုးဆက်သစ်စစ်အရာရှိတွေ အကြား အသိအမြင်နည်း (in my)။  ၂၆ ဇန်နဝါရီ ၂၀၂၂ တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
**ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်**သည် နိုင်ငံ​တော်အစိုးရ၏လုပ်ငန်းဆိုင်ရာများတွင်အသုံးပြု​သောတံဆိပ်ဖြစ်သည်။

​ဖော်ပြချက်
-----------

ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်သည် စက်ဝိုင်းပုံစံ​ပေါက်သည်။နောက်ခံ အနီ​ရောင်တွင် အ​ပေါ်ဘက်အလယ်၌  ရှိ​သောအဝါ​ရောင်ကြယ်သည်ဗီယက်နမ်ကွန်မြူနစ်ပါတီ၊​တော်လှန်​ရေးကာလနင့်​တောက်ပ​နေ​သောအနာဂတ်တို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။စက်သွားနှင့်စပါးနှံများမှာ စိုက်ပျိုး​ရေးနှင့်စက်မှုလုပ်သားများကို ကိုယ်စားပြုသည်။နဖူးစည်းတွင် ဗီယက်နမ်ဆိုရှယ်လစ်သမ္မတနိုင်ငံဟူ​သောစာသားကို ဗီယက်နမ်နှင့်အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားတို့ဖြင့်​ရေးသားထားသည်။

သမိုင်း​ကြောင်း
---------------

၁၉၅၅ခုနှစ် နိုဝင်ဘာ၃၀တွင် ​မြောက်ဗီယက်နမ်မှစတင်ကာသုံးစွဲခဲ့သည်။၁၉၇၆၊ဇူလိုင်၂ရက်တွင် ဗီယက်နမ်၂နိုင်ငံပြန်လည်​ပေါင်းစည်းပြီးတစ်နိုင်ငံလုံးအသုံးပြုခဲ့သည်။

ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်မှာ တရုတ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်နှင့်ဆင်တူသည်။ဆိုဗီယက်ပြည်​ထောင်စု၏အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်အ​ပေါ်တွင်အ​ခြေခံထားခြင်းဖြစ်သည်။

ပြခန်း
------

* ​မြောက်ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်(၁၉၅၅-၁၉၇၆)​မြောက်ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်(၁၉၅၅-၁၉၇၆)
* မပြိုကွဲမီနိုင်ငံ​တော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်(၁၉၄၈-၁၉၅၅)မပြိုကွဲမီနိုင်ငံ​တော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်(၁၉၄၈-၁၉၅၅)
* ​တောင်ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်(၁၉၅၅-၁၉၅၇)​တောင်ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်(၁၉၅၅-၁၉၅၇)
* ​တောင်ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်(၁၉၅၇-၁၉၆၃)​တောင်ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်(၁၉၅၇-၁၉၆၃)
* ​တောင်ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်(၁၉၆၃-၁၉၇၅)​တောင်ဗီယက်နမ်နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံတော်အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်(၁၉၆၃-၁၉၇၅)
* ပြန်လည်စုစည်းထား​သော ဗီယက်နမ်သမ္မတနိုင်ငံ၏အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်(၁၉၆၉-၁၉၇၆)ပြန်လည်စုစည်းထား​သော ဗီယက်နမ်သမ္မတနိုင်ငံ၏အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်(၁၉၆၉-၁၉၇၆)

ကိုးကား
-------
**ဗီဇလေး ဘုရားရှိခိုးကျောင်း** သည် ပြင်သစ်နိုင်ငံ ဘာဂန်ဒီမြောက်ပိုင်း ယွန်း ဒေသ ဗီဇလေးတွင် တည်ရှိသော ဘန်နယ်ဒစ်တင်း အသင်း ကလူးနီးရက် ဂိုဏ်း ခရစ်ယာန်ဘုန်းကြီးကျောင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဘန်နယ်ဒစ်တင်း ခရစ်ယာန်ဘုန်းကြီးကျောင်း တစ်ခုဖြစ်သော စိန့်မေရီမက်ဒယ်လိန်း ၏ ဘာဆေလီကာ ဘုရားကျောင်းသည် များပြားရှုပ်ထွေးလှသော ပန်းပုလက်ရာများ နှင့် တံခါးပေါက်များ ရှိသည့် ဘာဂန်ဒီ ရိုမန်နတ် အနုပညာ နှင့် ဗိသုကာပညာ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော လက်ရာများကို ပြသနေသည်။ ၁၅၆၉ ခုနှစ်တွင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး သမား ဟျူဂန်နော့ တို့၏ ဖျက်စီးမှုကို ခံခဲ့ရပြီးနောက်တွင် ၁၇ ရာစု နှင့် ၁၈ ရာစု အတွင်း ထိုအဆောက်အဦးသည် ဂရုမစိုက် လျစ်လျူရှုထားခြင်း ခံခဲ့ရကာ ပြင်သစ်တော်လှန်ရေး ကာလ အတွင်း၌လည်း ပျက်စီးမှု အချို့ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ 

ဗီဇလေး ဘုရားရှိခိုးကျောင်းနှင့် တောင်ကုန်းတို့အား ယူနက်စကို၏ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ စာရင်းတွင် ၁၉၇၉ ၌ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။

မေရီ မက်ဒယ်လိန်း၏ ရုပ်ကလာပ် အကြွင်းအကျန်များကို ဘုရားကျောင်းတွင်းတွင် တွေ့ရနိုင်သည်။

  

* ဗီဇလေးဘုရားရှိခိုးကျောင်း
* 
* 
* 
* 
* 
*

ကိုးကား
-------

1. ↑  Charles Porée, L’abbaye de Vézelay, Paris 1930, pp. 18-19.
**ဂျိမ်းစ် စီစေး ဟက်လို** (James Cecil Hatlo) ကို ဂျင်မီဟက်လို ဟု လူသိများသည်။ ထင်ရှားသော အမေရိကန် ကာတွန်းဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး နာမည်ကျော် ကောမစ် စထရစ်ကာတွန်းများကို ရေးဆွဲခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း ဖန်တီးခဲ့သော They'll Do It Every Time အမည်ရှိ ကောမစ်စထရစ် ကာတွန်းကို ၁၉၂၉ခုနှစ်တွင် စတင်ဖန်တီးခဲ့ရာ ကွယ်လွန်ခဲ့သည့် ၁၉၆၃ခုနှစ်အထိ ဆက်လက်ရေးဆွဲခဲ့သည်။ သူ၏ အခြားသော ကောမစ်စထရစ်ကာတွန်းတစ်ခု ဖြစ်သော Little Iodine သည် ၁၉၄၆ခုနှစ်တွင် ရုပ်ရှင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

They'll Do It Every Time စာအုပ်၏ မျက်နှာဖုံး

ဘဝဇာတ်ကြောင်း
-------------

ဟက်လိုကို ၁၈၉၇ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁ရက်နေ့တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ ရုဒ်အိုင်းလန်းပြည်နယ်၊ အရှေ့ပရိုဗီးဒန့်တွင် မွေးဖွားသည်။ သူ၏ ဖခင်မှာ စကော့တလန်နိုင်ငံ၊ အော့ကနီးကျွန်းမှ ပြောင်းရွှေ့အခြေချသူ ဖြစ်သည်။ ဟက်လို ငယ်စဉ်မှာပင် သူ၏မိသားစုသည် လော့စ်အိန်ဂျယ်လီးစ်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့သည်။ ပထမကမ္ဘာစစ် ဖြစ်ပွားသောအခါ ဟက်လိုသည် အမြင်အာရုံ သိပ်မကောင်းသော်လည်း လေယာဉ်မောင်း ဖြစ်ချင်သဖြင့် ကယ်လီဖီးလ် (Kelly Field) သို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့သည်။ သို့သော် စပိန်တုပ်ကွေးရောဂါ ဖြစ်သဖြင့် သူ စစ်နှင့်လုံးဝလွဲချော်သွားခဲ့သည်။

ပထမကမ္ဘာစစ်အပြီးတွင် ဟက်လိုသည် ဆန်ဖရန်စစ္စကိုမြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားပြီး သတင်းစာနှစ်စောင်တွင် အလုပ်လုပ် ကိုင်လေသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ယင်းသတင်းစာနှစ်စောင်သည် တစ်စောင်တည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် မော်တော်ကားကြော်ငြာတစ်ခုအတွက် သရုပ်ဖော်ပုံများ ရေးဆွဲပေးခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အယ်ဒီတာ့အာဘော်ကာတွန်းများ၊ အားကစားကာတွန်းများကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။ 

သတင်းစာအတွက် အခြားကာတွန်းဆရာတစ်ဦး၏ကာတွန်းများ အချိန်မီရောက်မလာသဖြင့် မပါဝင်ဖြစ်သောအခါ ယင်းနေရာတွင် ဟက်လိုက အစားထိုးကာတွန်းရေးဆွဲရသည်။ ယင်းကာတွန်းမှာ They'll Do It Every Time ကာတွန်းများ ဖြစ်သည်။

ဟက်လိုသည် ၁၉၃၉ခုနှစ်တွင် ဖီလာဒဲလ်ဖီးယားမြို့ရှိ ဒေးဗစ်မက်ကေးကုမ္ပဏီမှ သူ၏နာမည်ကျော်သတင်းစာကာတွန်းများကို စာမျက်နှာတစ်ရာပါသည့် အဖုံးပျော့စာအုပ်အဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ၁၉၄၀ပြည့်နှစ်များအတွင်း အဖုံးမာဖြင့် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်မံထုတ် ဝေခဲ့သေးသည်။ အေဗွန်ကုမ္ပဏီမှလည်း ၁၉၅၀ပြည့်နှစ်များအတွင်း ထပ်မံထုတ်ဝေခဲ့သည်။

  

သူ အအောင်မြင်ဆုံးအချိန်တွင် သူ၏ကာတွန်းများသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ သတင်းစာလေးရာကျော်တွင် ပါဝင်ခဲ့လေသည်။ လစ်တဲလ် အိုင်အိုဒင်း အမည်ရှိ စထရစ်ကာတွန်းမှာ ကျီစယ်တတ်၊ ဆော့ကစား တတ်သော သူငယ်မလေးတစ်ဦးကို ဇာတ်ကောင်ထား ရေးဆွဲထားသည့် ကာတွန်း ဖြစ်ပြီး ဟက်လို၏ နာမည်ကြီး ကာတွန်းဇာတ်ကောင်လည်း ဖြစ် သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ယင်းဇာတ်ကောင် ပါဝင်လှုပ်ရှားသည့် ကောမစ်ရုပ်စုံ ကာတွန်းစာအုပ်များ ထွက်ရှိခဲ့သလို ၁၉၄၆ ခုနှစ်တွင် ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားအဖြစ်ပါ ဖန်တီးခြင်းခံခဲ့ရသည်။

ဂျင်မီဟက်လို၏ အအောင်မြင်ဆုံးကာလသည် ၁၉၅၀ပြည့်နှစ်များအတွင်း ဖြစ်လေသည်။ သူ၏ကာတွန်းမှ ယောက်ျားပုံများ သည် အမြဲတမ်း ဆေးပြင်းလိပ်ခဲထားတတ်သည်။

ဘဝနိဂုံး
--------

၁၉၆၃ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလတွင် ကျောက်ကပ်ရောဂါဖြင့် ဆေးရုံတင်ရသည်။ ယင်းနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁ရက်နေ့၊ အသက် ၆၆ နှစ်အရွယ်တွင် သူ ကွယ်လွန်သည်။ ဂျင်မီဟက်လိုသည် တစ်ဘဝလုံး ဆေးလိပ်သောက်သူ ဖြစ်သည်။ သူ အကြိုက်နှစ်သက်ဆုံးဆေးလိပ်မှာ လက်ကီးစထရိုက် ဆေးလိပ် ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ယင်းဆေးလိပ်၏ မဂ္ဂဇင်းနှင့် သတင်းစာကြော်ငြာများတွင် ပါဝင်ဖူးလေသည်။

ရရှိသောဆုများ
-------------

ဟက်လိုသည် အမျိုးသားကာတွန်းဆရာများအဖွဲ့အစည်း၏ သတင်းစာကွက် ဆက်ကာတွန်းဆုကို ၁၉၅၇ ခုနှစ်နှင့် ၁၉၅၉ ခုနှစ်တို့တွင် ရရှိခဲ့သည်။

ကိုးကား
-------
ဂျင်ဂစ်ခန်ရုပ်တုအဆောက်အအုံသည် မွန်ဂိုးလီးယားနိုင်ငံ မြို့တော် အူလန်ဘာတာမြို့၏ အရှေ့ဘက် ၅၄ ကီလိုမီတာအကွာရှိ တုလ်လွန်မြစ်ကမ်းနားဘေးတွင် တည်ရှိသည်။ မြင်း၏ကျောကုန်းပေါ်တွင် ဂျင်ဂစ်ခန် ထိုင် နေသောပုံစံဖြင့် အရှည် မီတာ၄၀ ရှိ ရုပ်တု ထုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒဏ္ဍာရီသမိုင်းများအရ ဂျင်ဂစ်ခန်သည် ရွှေကျာပွတ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သောနေရာဖြစ်သည်။

အဆိုပါရုပ်တုကို ဂျင်ဂစ်ခန်၏ မွေးရပ်ဇာတိရှိရာ အရှေ့အရပ်ဆီသို့ ညွှန်ပြသည့်အနေအထားဖြင့် တည်ဆောက် ထားပြီး ရုပ်တုအောက်ခြေတွင် ဂျင်ဂစ်ခန်မှ လစ်ဒန်ခန်အထိ ခေတ်ပေါင်း ၃၆ခေတ်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် (၁၀)မီ တာအမြင့်ရှိ စာတိုင်ပေါင်း ၃၆တိုင်ဖြင့် (၂၀ဝ၈)ခုနှစ်တွင် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ခဲ့ပြီး (၂၀၁၀)ခုနှစ်တွင် ပြီးစီးခဲ့ သည်။

အဆိုပါရုပ်တု၏ မြင်းဦးခေါင်းပိုင်းမှစတင်ကာ လည်ပင်းနှင့် ရင်ပတ်ပိုင်းတစ်လျှောက်မှနေပြီး မွန်ဂိုးလီးယားဒေသ ၏ ရေမြေရှုမျှော်ခင်းအလှကို မြင်ကွင်းကျယ် ကြည့်ရှုနိုင်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ ရုပ်တုတည်ရှိရာ ဧရိယာ အ နောက်ဘက် မြေဧက ၅၂၀ ပေါ်တွင် ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားများ အနားယူအပန်းဖြေနိုင်ရန် မွန်ဂိုးလီးယားရွက်ဖျင် တဲစခန်း ၂၀ဝ ပါဝင်သည့် အပန်းဖြေစခန်းတစ်ခုကိုလည်း ထည့်သွင်းတည်ဆောက်ထားသည်။

ထို့ပြင် ဂျင်ဂစ်ခန်ရုပ်တုနှင့် တွဲဖက်ပြီး ရှေးဟောင်းသုတေသနဆိုင်ရာ မွန်ဂိုးလီးယားလူမျိုးတို့၏ ယဉ်ကျေးမှု လက်ရာများဖြစ်သည့် နေ့စဉ်အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ ပြခန်းနှင့် ကြီးမြတ်သောခန်ခေတ်ဖြစ်သည့် ၁၃ရာစုနှင့် ၁၄ရာစုကာလများအတွင်း အသုံးပြုခဲ့သည့် ရှေးဟောင်းရွှေထည်လက်ရာပစ္စည်းများကိုလည်း ပြသထားသည်။

ကိုးကား
-------

1. ↑  ၂၀၁၆ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၈ရက်နေ့ထုတ် ကြေးမုံသတင်းစာ
ဦးကာက (လက်ဖက်ခြောက်)၁၈၈၂-၁၉၇၀
-----------------------------

မန္တလေးမြို့မှ ထင်ရှားသော လက်ဖက်ခြောက်လုပ်ငန်း ပိုင်ရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အမည်ရင်းမှာ **ဦးဇောတိက** ဖြစ်သည်။ အေဒီ ၁၈၈၂-ခု၊ အောက်တိုဘာလ ၂၄ ရက်နေ့တွင် တရုတ်နိုင်ငံ၊ ဖူကျင့်ပြည်နယ်၊ ချင်ချင်းရွာတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ဖခင်မှာ ကျောင်းဆရာကြီးဖြစ်၍ စာပေကောင်းစွာ သင်ခဲ့ရသည်။ ၁၈၉၉-ခု၊ အသက် ၁၇-နှစ်အရွယ်တွင် အစ်ကိုရှိရာ မြန်မာနိုင်ငံ သထုံမြို့သို့ ရောက်ရှိခဲ့၍ ၁၉၀၅-ခုတွင် သထုံမှ ပအိုဝ်းတိုင်းရင်းဆေးဆရာကြီး ဦးရွှေလေး၏ သမီး ဒေါ်စိန်နှင့် လက်ဆက်ခဲ့သည်။ ၁၉၁၂-ခုတွင် မန္တလေးမြို့သို့ ပြောင်းရွေ့လာခဲ့ပြီး **အင်စီး**တိုက် ကုန်ဝယ်စာရေး၊ ယုန်ချောင်ပွဲရုံ စာရေးကြီးအဖြစ် ၈-နှစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး ၁၉၂၆-တွင် ဟုန်ဟိတ်ပွဲရုံကို ထူထောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဂျပန်ဝင်ကာနီးတွင် ဂျပန်ပစ္စည်းများ သပိတ်မှောက်ရေးအသင်း ထူထောင်ခဲ့၍ ဂျပန်အစိုးရက လူသတ်ဝရမ်း ထုတ်သဖြင့် သားသမီးများကို ကျောက်မဲပို့ကာ တရုတ်ပြည်သို့ တိမ်းရှောင်ခဲ့သည်။ စစ်ပြီးနှစ်နှစ်အကြာ ဝါးတန်း ဦးကျော်၏ အကူအညီဖြင့် မြန်မာပြည်သို့ ပြန်ရောက်၍ မန္တလေးတွင် ပွဲရုံကို ပြန်ဖွင့်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၁-ခုနှစ်တွင် အမရပူရ မဟာဂန္ဓာရုံဆရာတော်၏ ဗုဒ္ဓစာပေများဖတ်၍ ကြည်ညိုလွန်းလှသဖြင့် လူတွေ့ဖူးရာမှ ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓဘာသာကို တွေ့ရှိပြီး မိသားစုကိုပင် ဗုဒ္ဓဘာသာ မြန်မာများကဲ့သို့ ကျင့်ကြံနေထိုင်ရန် ဆုံးမခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သားသမီး ဆယ်ဦးရှိခဲ့ပြီး ၁၉၇၅-ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၂၂ ရက်တွင် အောင်တော်မူခြံ၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။

ကိုးကား
-------

1. ↑  နေထွတ်၏ မန္တလေး အဘိဓာန်
**မော်လတာရှိ ကျောက်ဆစ်ဘုရားကျောင်းတောင်ကြီးများ** သည် သမိုင်းမတင်မီခေတ်က တည်ဆောက်ခဲ့သော ဘုရားကျောင်းများ ဖြစ်ပြီး အချို့မှာ ယူနက်စကို ၏ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ စာရင်းဝင် ဖြစ်သည်။ ဘီစီ ၃၆၀၀ မှ ဘီစီ ၇၀၀ အတွင်း ထင်ရှားသော ခေတ် ၃ ခေတ်တွင် တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ ကျွန်းနိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်သော မော်လတာနိုင်ငံ တွင် တည်ရှိသည်။  ထိုအဆောက်အဦးများအား ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှေးအကျဆုံး အထောက်အကူမပါ ရပ်တည်နေသော အဆောက်အဦးများဟု ဆိုကြသော်လည်းတူရကီနိုင်ငံရှိ မြေကြီးအောက်သို့ အစိတ်အပိုင်းမျာစွာ မြုပ်ဝင်နေသော ဂိုဘယ်ကီ တီပီ အဆောက်အဦးက ပို၍ ရှေးကျသည်ဟုလည်း ဆိုကြသည်။ ရှေးဟောင်းသုတေသန ပညာရှင်များက ထိုအဆောက်အဦးများသည် ယဉ်ကျေးမှု တော်လှန်ရေး ကာလ အတွင်း ဒေသခံတို့၏ တီထွင်ကြံဆမှုကြောင့် ပေါ်ထွက်လာသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။  ထို့အတွက်ကြောင့် ချန်တီယာခေတ် (ဘီစီ ၃၆၀၀ မှ ၃၀၀၀ အတွင်း) အချို့သော ဘုရားကျောင်းများကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး တာရှန် ဘုရားကျောင်း အဆောက်အဦး အစုအဝေး တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ကာ ဘီစီ ၂၅၀၀ အထိ အသုံး ပြုခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက်တွင် ဘုရားကျောင်း တည်ဆောက်သည့် ယဉ်ကျေးမှုမှာ ကွယ်ပျောက်ခဲ့သည်။ 

ချန်တီယာ ဘုရားကျောင်းများ အနက် ၂ ခုကို ၁၉၈၀ တွင် ယူနက်စကို ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ စာရင်းတွင် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။  ၁၉၉၂ ခုနှစ်တွင် ယူနက်စကိုမှ အခြားသော ကျောက်ဆစ်ဘုရားကျောင်းတော်ကြီး ၅ ခုအား စာရင်းတွင် ထပ်မံ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ ကရန်ဒီ ရှိ ဟာဂျာအင် နှင့် နိုင်ဒရာ ၊ ယား ရှိ တာဟဂျရတ် ဘုရားကျောင်းတော်များ ၊ ဇီးဘစ်ရှိ စကော်ဘာဘုရားကျောင်းတော်များ ၊ တာရှန်ရှိ တာရှန် ဘုရားကျောင်းတော်များ တို့ ဖြစ်ကြသည်။  ယခုအချိန်တွင် ထိုဒေသများအား မော်လတာ အမွေအနှစ် ထိန်းသိမ်းရေး အဖွဲ့မှ စီမံခန့်ခွဲပြီး ပတ်ဝန်းကျင် နေရာများ၏ မြေပိုင်ဆိုင်မှုမှာမူ ဒေသ တစ်ခုနှင့် တစ်ခု ကွဲပြားသည်။ ထို့အပြင် ယူနက်စကို ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာစာရင်းတွင် မပါဝင်သော အခြား ကျောက်ဆစ်ဘုရားကျောင်းတော်များလည်း ရှိသေးသည်။

ကိုးကား
-------

1. ↑  21 World Heritage Sites you have probably never heard of။ Daily Telegraph။
2. ↑  Megalithic Temples of Malta – UNESCO World Heritage Centre။ Whc.unesco.org။  2011-10-09 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
3. ↑  The Prehistoric Archaeology of the Temples of Malta။ Bradshawfoundation.com။  2009-07-22 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
4. ↑  The Archaeological Site of Göbeklitepe။ Whc.unesco.org။  2013-04-23 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
5. ↑  For comparison, the oldest Egyptian pyramids date from approximately 2630 BC–2611 BC, nearly 1000 years younger than the oldest of the Maltese megalithic temples.
6. ↑  Blouet၊ *The Story of Malta*၊ p. 22
7. ↑  Prehistoric Temples of Malta။  2008-09-16 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
8. ↑  Blouet၊ *The Story of Malta*၊ p. 28
9. ↑  Malta: Ancient Home to Goddesses and Fertility Cults။ 2006-12-14 တွင် မူရင်းအား မော်ကွန်းတင်ပြီး။  2008-09-16 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
10. 1 2  Megalithic Temples of Malta။  2008-09-16 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
11. ↑  Malta Temples and The OTS Foundation။ Otsf.org။  2009-07-22 တွင် ပြန်စစ်ပြီး။
12. ↑  David Trump et al. Malta Before History (2004: Miranda Publishers)
**တစ်သျှူး** (သို့) တစ်ခါသုံးစက္ကူ (အင်္ဂလိပ်: **tissue paper**) သည် ယနေ့ခေတ်၌ တွင်ကျယ်စွာ သုံးစွဲနေသည့် တကိုယ်ရေသုံးပစ္စည်းအမျိုးအစားဖြစ်သည်။ တစ်ခါသုံးစက္ကူများသည် ပေါ့ပါးပြီးပါးလွှာသောစက္ကူ (သို့) ကော်ရည်တင်ထားသော ခရေ့ပ် (crepe, ခရေ့ပ်/ခရပ်) အမျိုးစား စက္ကူများဖြစ်ကြသည်။

တစ်သျှူးစက္ကူများ၏ ဂုဏ်သတ္တိများမှာ စုပ်ယူမှုအားကောင်းခြင်း၊ အလေးချိန်ပေါ့ခြင်း၊ ပါးလွှာခြင်း၊ အသုံးပြုရန် သက်တောင့်သက်သာဖြစ်ခြင်း စသည်တို့ဖြစ်သည်။

ယင်းတို့အား သစ် (သို့) ဝါး (သို့) စက္ကူပျော့ဖတ်များမှ ထုတ်လုပ်သည်။ သုံးစွဲသည့် အပေါ်မူတည်၍ တခါသုံးစက္ကူအမျိုးအစားများအား အောက်ပါအတိုင်းခွဲခြားနိုင်သည်။

* တစ်ကိုယ်ရေ သန့်ရှင်းရေးသုံး (Hygienic tissue paper)
* မျက်နှာသုတ် (Facial Tissue)
* မျက်နှာ/ကိုယ်သုတ်ပုဝါ (Paper Towel)
* တစ်ရှူးစက္ကူထုပ် (Wrapping Tissue)
* အိမ်သာသုံးစက္ကူ(Toilet Paper)
* စားပွဲတင် လက်သုတ်ပုဝါ (Table Napkins)
* အသံစုပ်ယူနိုင်ရန်အတွက် စတူဒီယိုသုံး တစ်ရှုးစက္ကူများ (Acoustic Disrupter)
* လမ်းပြုပြင်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် စက္ကူများ (Road Repair)
* ထုတ်ပိုးစက္ကူ (Packing) စသည်တို့ဖြစ်ကြသည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် အစောဆုံးသော တစ်ခါသုံး စက္ကူများ ထုတ်လုပ်သုံးစွဲမှုအား ၁၉ရာစုနှစ်တွင် ဥရောပနိုင်ငံများ၌ အိမ်သာသုံး စက္ကူအဖြစ် သုံးစွဲမှုမှ စတင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ၁၉၆၀ခုနှစ်များမှစတင်ကာ အထွေထွေ တစ်ခါသုံး စက္ကူများကို အနောက်ဥရောပ၌ တွင်ကျယ်စွာထုတ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၌ ယခင်က အိမ်သာသုံးစက္ကူများသာ ထုတ်လုပ် ရောင်းချသုံးစွဲခဲ့ကြသော်လည်း ၁၉၉၀ခန့်မှစတင်ကာ မျက်နှာသုတ်၊ လက်သုတ်ခြင်း နှင့် စားသောက်ဆိုင်များ၌ လက်သုတ်ပုဝါအစားထိုး အသုံးပြုခြင်းများအတွက် တခါသုံးစက္ကူများအား သုံးစွဲလာခဲ့ကြရာမှ ယခုအခါ မရှိမဖြစ်လူသုံးကုန်ပစ္စည်းအဖြစ် ဈေးကွက် တွင်ကျယ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မြန်မာနိုင်ငံ၌ တစ်ခါသုံးစက္ကူခေတ်ဦးတွင် ထိုင်း၊ တရုတ် စသည့် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများမှ တင်သွင်းသုံးစွဲခဲ့ကြမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ဈေးကွက်စစ်တမ်းများနှင့်စာရင်းဇယားများအရ ရန်ကုန်တမြို့ထဲ၌ပင် မှတ်ပုံတင်ထားသည့် Tissue ထုတ်လုပ်ရေး လုပ်ငန်း ၄၀မှ ၅၀ ထိ ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။

ကိုးကား
-------