| Hak |
| --- |
|  |
| 
Perbezaan teori |
| 
* Tuntutan hak dan hak kebebasan
* Hak individu dan kumpulan
* Hak semula jadi dan undang-undang
* Hak negatif dan positif

 |
| Hak asasi manusia |
| 
* Awam dan politik
* Ekonomi, sosial dan budaya
* Tiga generasi

 |
| 
Hak oleh waris |
| * Pertuduhan
* Haiwan
* Kanak-kanak
* Pengguna
* Kreditor
* Pekak
* Orang hilang upaya
* Warga emas
* Petani
* Manusia
* Pribumi
* Interseks
* Raja
* LGBT
* Men
* Minoriti
* Ibu bapa (Ibu, Bapa)
* Pesakit
* Petani
* Tanaman
* Banduan
* Negari
* Pelajar
* Mangsa
* Wanita
* Pekerja
* Belia
 |
| 
Kumpulan hak lain |
| * Kebebasan awam
* Digital
* Migrasi bebas
* Linguistik
* Pemilikan
* Pembiakan
* Pertahan diri
* Penentuan nasib sendiri orang
* Air dan sanitasi
 |
| * l
* b
* s
 |

 
Hak individu A untuk mewajibkan (menguatkuasakan kewajipan ke atas) individu B untuk menahan diri daripada campur tangan fizikal (bersebab) dengan, khususnya tort kecuaian yang mengganggu semata-mata, sesuatu objek atau benda dipanggil **hak negatif**.   Jadi hak negatif ialah hak tuntutan. Jika hak tuntutan bukan hak negatif, ia dipanggil **hak positif**.  Bagi setiap hak tuntutan orang A untuk mewajibkan orang B sepadan dengan kewajipan pada B, jadi obligasi yang sepadan dengan hak negatif dipanggil 'kewajipan negatif'  dan kewajipan bersamaan dengan hak positif sebagai 'kewajipan positif'.  Contoh hak negatif ialah hak semula jadi untuk pemilikan diri dan harta seperti tanah dan kedaulatan wilayah negara. Contoh hak positif ialah hak kerajaan untuk menguatkuasakan undang-undang ke atas semua penduduk atau kontrak jualan untuk menerima produk. Fitnah, persaingan pasaran bebas atau keengganan untuk menawarkan perkhidmatan penghantaran bukanlah bentuk kerosakan yang berliku-liku semestinya disebabkan oleh tindakan campur tangan murni. Larangan terhadap tindakan ini adalah kewajipan positif dan hak untuk tidak boleh dicabuli tindakan ini adalah hak positif.

Dalam definisi naif hak negatif dan positif ialah hak yang mewajibkan sama ada peninggalan ( *hak negatif* ) atau tindakan ( *hak positif* ). Takrifan ini menjadikan kedua-dua jenis hak setara kerana peninggalan X ialah set semua tindakan yang tidak melibatkan melakukan X, juga merupakan tindakan. Takrifan naif untuk tidak bertindak, iaitu meninggalkan semua tindakan, adalah mustahil, tetapi tidak campur tangan adalah. *Hak negatif* mungkin termasuk hak sivil dan politik seperti kebebasan bersuara, nyawa, harta peribadi, kebebasan daripada jenayah kekerasan, perlindungan daripada ditipu, kebebasan beragama, *habeas corpus*, perbicaraan yang adil dan hak untuk tidak diperhambakan oleh orang lain .

*Hak positif*, seperti yang dicadangkan pada mulanya pada tahun 1979 oleh ahli perundangan Czech Karel Vašák, mungkin termasuk hak sivil dan politik lain seperti hak untuk mendapatkan peguam dan perlindungan polis terhadap orang dan harta benda. Selain itu, ia termasuk hak ekonomi, sosial dan budaya seperti makanan, perumahan, pendidikan awam, pekerjaan, keselamatan negara, ketenteraan, penjagaan kesihatan, keselamatan sosial, akses internet dan taraf hidup minimum. Dalam akaun "tiga generasi" hak asasi manusia, hak negatif sering dikaitkan dengan hak generasi pertama, manakala hak positif dikaitkan dengan generasi kedua dan ketiga.

Sesetengah ahli falsafah (lihat kritikan) tidak bersetuju bahawa perbezaan hak negatif-positif adalah berguna atau sah.

Di bawah teori hak positif dan negatif, hak negatif ialah hak *untuk tidak* dikenakan tindakan orang lain atau kumpulan seperti kerajaan, biasanya berlaku dalam bentuk penderaan atau paksaan. Hak negatif wujud melainkan seseorang bertindak *menafikannya*. Hak positif ialah hak *untuk* dikenakan tindakan orang atau kumpulan lain. Dalam rangka perintah kategori Kantian, hak negatif boleh dikaitkan dengan tugas yang sempurna, manakala hak positif boleh dihubungkan dengan tugas yang tidak sempurna . 

Kepercayaan dalam perbezaan antara hak positif dan negatif secara amnya dikekalkan, atau ditekankan, oleh golongan libertarian, yang percaya bahawa hak positif tidak wujud sehingga ia dicipta melalui kontrak. Deklarasi Hak Asasi Manusia Sejagat Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu menyenaraikan kedua-dua hak positif dan negatif (tetapi tidak mengenal pasti hak tersebut). Perlembagaan kebanyakan demokrasi liberal menjamin hak negatif, tetapi tidak semua termasuk hak positif. Hak positif selalunya dijamin oleh undang-undang lain, dan majoriti demokrasi liberal menyediakan warganya pendidikan yang dibiayai awam, penjagaan kesihatan, keselamatan sosial dan faedah pengangguran .

Apabila hak negatif dan positif bercanggah
------------------------------------------

Hak dianggap tidak boleh diketepikan. Walau bagaimanapun, dalam praktiknya, ini sering dianggap sebagai absolutisme berperingkat, kerana hak disusun mengikut tahap kepentingannya, dan pencabulan hak yang kurang penting diterima dalam perjalanan mencegah pencabulan hak yang lebih penting. Walaupun hak untuk tidak dibunuh tidak boleh diketepikan, kewajipan yang sepadan terhadap orang lain untuk menahan diri daripada membunuh secara amnya mempunyai sekurang-kurangnya satu pengecualian: mempertahankan diri. Kewajipan negatif tertentu yang diterima secara meluas (seperti kewajipan untuk menahan diri daripada mencuri, membunuh, dsb.) sering dianggap sebagai prima facie, bermakna bahawa kesahihan kewajipan itu diterima "pada mukanya"; tetapi walaupun tidak dipersoalkan, kewajipan tersebut masih boleh disenaraikan untuk analisis etika. Kebanyakan masyarakat moden menegaskan bahawa persoalan etika lain yang sangat serius perlu dimainkan sebelum mencuri boleh membenarkan pembunuhan. Oleh kerana dianggap secara universal sebagai salah satu kewajipan tertinggi, jika bukan kewajipan tertinggi, kewajipan untuk tidak membunuh adalah jauh lebih besar daripada kewajipan untuk tidak mencuri. Inilah sebabnya mengapa pelanggaran yang terakhir tidak membenarkan pelanggaran terhadap akta yang terdahulu.

Kewajipan positif memberikan kewajipan. Dalam etika, kewajipan positif hampir tidak pernah dianggap *prima facie*. Kewajipan negatif terbesar mungkin hanya mempunyai satu pengecualian — satu kewajipan mempertahankan diri yang lebih tinggi. Walau bagaimanapun, walaupun kewajipan positif yang paling besar secara amnya memerlukan analisis etika yang lebih kompleks. Sebagai contoh, seseorang boleh dengan mudah mewajarkan kegagalan untuk membantu, bukan hanya seorang, tetapi beberapa kanak-kanak yang cedera dengan agak beretika, dalam kes triage selepas bencana. Pertimbangan ini telah menyebabkan ahli etika bersetuju secara umum bahawa kewajipan positif biasanya lebih rendah daripada kewajipan negatif, kerana ia tidak boleh dipercayai *prima facie*. Beberapa pengkritik hak positif secara tersirat mencadangkan bahawa kerana kewajipan positif tidak boleh dipercayai *prima facie,* ia mesti sentiasa dipersetujui melalui kontrak. 

Ahli falsafah abad kesembilan belas Frédéric Bastiat meringkaskan konflik antara hak negatif dan positif ini dengan berkata:

> M. de Lamartine wrote me one day: "Your doctrine is only the half of my program; you have stopped at liberty; I go on to fraternity." I answered him: "The second half of your program will destroy the first half." And, in fact, it is quite impossible for me to separate the word "fraternity" from the word "voluntary." It is quite impossible for me to conceive of fraternity as legally enforced, without liberty being legally destroyed, and justice being legally trampled underfoot.
> 
> 

Jan Narveson, menunjukkan yang hujah bahawa tidak ada perbezaan antara hak negatif dan positif atas alasan bahawa hak negatif memerlukan polis dan mahkamah kerana penguatkuasaan mereka adalah "tersilap." Beliau berkata bahawa persoalan antara apa yang berhak dilakukan dan jika sesiapa menguatkuasakannya, adalah isu yang berasingan. Jika hak hanya negatif, maka ia bermakna tiada siapa yang mempunyai kewajipan untuk menguatkuasakannya, namun, individu mempunyai hak untuk menggunakan apa-apa cara tanpa paksaan untuk mendapatkan kerjasama orang lain dalam melindungi hak tersebut. Dia berkata "perbezaan antara negatif dan positif agak kukuh."  Libertarian berpendapat bahawa hak positif, yang termasuk hak untuk dilindungi, tidak wujud sehingga ia diwujudkan melalui kontrak. Walau bagaimanapun, mereka yang mempunyai pandangan ini tidak bermakna polis, sebagai contoh, tidak bertanggungjawab untuk melindungi hak rakyat. Oleh kerana mereka berkontrak dengan majikan mereka untuk membela rakyat daripada keganasan, maka mereka telah mewujudkan kewajipan itu kepada majikan mereka. Hak negatif untuk hidup mungkin membenarkan seseorang individu untuk mempertahankan hidupnya daripada orang lain cuba membunuhnya, atau mendapatkan bantuan sukarela daripada orang lain untuk mempertahankan hidupnya.

Penyokong lain berpendapat bahawa terdapat perbezaan antara hak negatif dan positif, berhujah bahawa kehadiran pasukan polis atau tentera bukan disebabkan oleh sebarang hak positif terhadap perkhidmatan yang dituntut oleh rakyat, sebaliknya kerana ia adalah monopoli semula jadi atau barangan awam.. Ini adalah ciri-ciri mana-mana masyarakat manusia yang timbul secara semula jadi, walaupun berpegang kepada konsep hak negatif sahaja. Robert Nozick membincangkan idea ini dengan panjang lebar dalam bukunya *Anarchy, State, and Utopia* .

### Dalam perubatan

Dalam bidang perubatan, hak positif pesakit sering bercanggah dengan hak negatif doktor. Dalam bidang kontroversi seperti pengguguran dan bunuh diri yang dibantu, profesional perubatan mungkin tidak mahu menawarkan perkhidmatan tertentu atas sebab moral atau falsafah. Jika pengamal yang mencukupi memilih keluar akibat hati nurani, hak yang diberikan oleh klausa hati nurani termaktub dalam banyak bidang kuasa (lihat bantahan Conscientious terhadap pengguguran dan klausa Nurani dalam bidang perubatan di Amerika Syarikat ), pesakit mungkin tidak mempunyai apa-apa cara untuk positif mereka sendiri. hak dipenuhi.  Contoh ini dilihat dalam kes Janet Murdock, seorang wanita Montana yang tidak dapat mencari mana-mana doktor untuk membantunya membunuh diri pada tahun 2009.  Kontroversi mengenai hak positif dan negatif dalam bidang perubatan telah menyaksikan perdebatan umum yang berterusan antara ahli etika konservatif Wesley J. Smith dan ahli bioetika Jacob M. Appel.  Dalam membincangkan *Baxter v.* *Montana*, Appel telah menulis:

> Medical licenses are a limited commodity, reflecting an artificial shortage created by a partnership between Congress and organizations representing physicians—with medical school seats and residency positions effectively allotted by the government, much like radio frequencies. Physicians benefit from this arrangement in that a smaller number of physicians inevitably leads to increased rates of reimbursement. There's nothing inherently wrong with this arrangement. However, it belies any claim that doctors should have the same right to choose their customers as barbers or babysitters. Much as the government has been willing to impose duties on radio stations (e.g. indecency codes, equal time rules) that would be impermissible if applied to newspapers, Montana might reasonably consider requiring physicians, in return for the privilege of a medical license, to prescribe medication to the dying without regard to the patient's intent.
> 
> 

Smith menjawab bahawa ini adalah "mengambil kewajipan untuk mati dan mengubahnya menjadi kewajipan untuk membunuh", yang dia berpendapat "mencerminkan salah faham yang mendalam tentang peranan kerajaan".

Kritikan
--------

Hak untuk mendapatkan nutrisi yang mencukupi memerlukan kewajipan untuk mengelak daripada mencuri, tetapi juga kewajipan untuk bertindak dengan cara yang melindungi atau membaiki penghantaran bekalan. Hak tidak boleh dijamin hanya dengan kewajipan positif, mahupun kewajipan negatif sahaja; ia memerlukan kedua-duanya.
Jika seseorang individu mempunyai hak positif, ia membayangkan bahawa orang lain mempunyai kewajipan positif (untuk mengambil tindakan tertentu); manakala hak negatif membayangkan bahawa orang lain mempunyai kewajipan negatif (untuk mengelakkan tindakan lain tertentu). Ahli falsafah Henry Shue percaya bahawa semua hak (tidak kira sama ada ia kelihatan lebih "negatif" atau "positif") memerlukan kedua-dua jenis tugas sekaligus. Shue mengatakan bahawa menghormati hak memerlukan pengelakan (kewajipan "negatif"), tetapi juga tindakan perlindungan atau pembaikan (tugas "positif"). Perbezaan positif negatif mungkin menjadi satu perkara yang diberi penekanan; jadi *hak* tidak akan digambarkan seolah-olah ia hanya memerlukan satu daripada dua jenis tugas. 

Bagi Shue, hak sentiasa boleh difahami sebagai menghadapi "ancaman standard" terhadap manusia. Menangani ancaman standard memerlukan kewajipan, yang mungkin dibahagikan mengikut masa (cth "jika mengelakkan tingkah laku berbahaya gagal, mula membaiki kerosakan"), tetapi juga dibahagikan kepada semua orang. Setiap hak mencetuskan ketiga-tiga jenis tingkah laku (pengelak, perlindungan, pembaikan) pada tahap tertentu. Berurusan dengan ancaman seperti pembunuhan, misalnya, akan memerlukan seorang individu untuk mengamalkan pengelakan (cth. pembunuh yang berpotensi mesti bertenang), yang lain untuk melindungi (cth. pegawai polis, yang mesti menghentikan serangan, atau orang yang melihat, yang mungkin diwajibkan untuk menghubungi polis), dan lain-lain untuk membaiki (cth doktor yang mesti menghidupkan semula orang yang telah diserang). Dia membayangkan bahawa walaupun hak negatif untuk tidak dibunuh, hanya boleh dijamin dengan bantuan beberapa tugas positif. Shue seterusnya menegaskan bahawa perbezaan hak negatif dan positif boleh membahayakan, kerana ia boleh mengakibatkan pengabaian tugas yang diperlukan. 

James P. Sterba membuat kritikan yang sama. Beliau berpendapat bahawa sebarang hak boleh dibuat untuk kelihatan sama ada positif atau negatif bergantung pada bahasa yang digunakan untuk mentakrifkannya. Dia menulis:

> What is at stake is the liberty of the poor not to be interfered with in *taking from the surplus possessions of the rich* [emphasis added] what is necessary to satisfy their basic needs. Needless to say, libertarians would want to deny that the poor have this liberty. But how could they justify such a denial? As this liberty of the poor has been specified, it is not a positive right to receive something, but a negative right of non-interference.
> 
> 

Sterba telah mengungkap semula "hak positif" tradisional kepada peruntukan, dan meletakkannya dalam bentuk "hak negatif" *yang tidak boleh dihalang* daripada mengambil sumber itu sendiri. Semua hak mungkin bukan sahaja memerlukan kedua-dua kewajipan "positif" dan "negatif", tetapi hak yang tidak melibatkan kerja paksa boleh diungkapkan secara positif atau negatif sesuka hati. .

Lihat juga
----------

* Claim rights and liberty rights – a different distinction, orthogonal to that between positive and negative rights
* Constitutional economics
* Constitutionalism
* Entitlement
* Freedom versus license
* Rule according to higher law
* Second Bill of Rights
* Three generations of human rights
* Two Concepts of Liberty – a lecture by Isaiah Berlin, which distinguished between positive and negative liberty
* Vienna Declaration and Programme of Action
* Non-interventionism
* No man's land

Nota
----

1. ↑  Rothbard, Murray (1982). "Isaiah Berlin on Negative Freedom". *The Ethics of Liberty*. m/s. 248. ISBN 0391023713. A negative rights is called the right to negative liberty, citation: "Superficially, Berlin's concept of negative liberty seems similar to the thesis of the present volume: that liberty is the absence of physically coercive interference or invasion of an individual's person and property.. Berlin's fundamental flaw was his failure to define negative liberty as the absence of physical interference with an individual's person and property, with his just property rights broadly defined."
2. ↑  Rand, Ayn (1988). *The Ayn Rand lexicon: objectivism from A to Z*. m/s. 40. ISBN 9780452010512. Citations p246: "As to his neighbors, his rights impose no obligations on them except of a negative kind: to abstain from violating his rights..", p40: "an individual’s freedom from physical compulsion, coercion or interference"
3. ↑  Block, Walter (1986). *The U.S. Bishops and Their Critics: An Ethical and Economic Perspective]*. SSRN 1896495. Citation: "In classical philosophy, **negative rights** or negative liberty consist solely
of the right not to have physical force, or the threat thereof, initiated against oneself. Each person, then, has the right not to be murdered, raped, robbed, assaulted, battered, etc. The doctrine of **positive "rights,"** in contrast, typically holds that people have the right to food, clothing, shelter, and, depending on which variant is under discussion, to a reasonable lifestyle, to non-discriminatory behaviour, to meaningful relationships, to psychological well-being, to employment, to a decent wage, etc."
4. ↑  Homowy, Ronald (2008). "Individual Rights". *The Encyclopedia of Libertarianism*. m/s. 246. Citation:"each person is born to a negative obligation to leave others in the peaceful enjoyment of their persons and their own property.. property rights are negative rights. In the absence of special complications, one’s property rights only impose on others the duty not to trespass and to leave one free to do as one sees fit with oneself and one’s own property"
5. ↑  Rothbard, Murray (1982). "Children and Rights". *The Ethics of Liberty*. m/s. 139. ISBN 0391023713. Citation:"On the other hand, the very concept of "rights" is a "negative" one, demarcating the areas of a person's action that no man may properly interfere with. No man can therefore have a "right" to compel someone to do a **positive act**, for in that case the compulsion violates the right of person or property of the individual being coerced."
6. ↑  "Individual rights", *Ayn Rand Lexicon*.
7. ↑  Bastiat, Frédéric (1995) [1848]. "The Law". *The Law. Chapter 2 in* Selected Essays on Political Economy. Irvington-on-Hudson, NY: The Foundation for Economic Education, Inc.
8. ↑  Narveson, Jan. "Jan Narveson - Libertarianism: A Philosophical Introduction". *Against Politics*. Diarkibkan daripada yang asal pada February 10, 2006.
9. ↑  Appel, Jacob M. (24 April 2009). "Do We Need a Pro-Choice Litmus Test for Obstetricians?". *Huffington Post*. Dicapai pada 9 June 2018.
10. 1 2  Appel, Jacob M. (18 October 2009). "Big Sky Dilemma: Must Doctors Help Their Patients Die?". *Huffington Post*. Dicapai pada 9 June 2018.
11. 1 2  Smith, Wesley J. (3 September 2009). "The 'Right to Die' Means a Physician Duty to Kill?". *First Things*. Dicapai pada 9 June 2018.
12. 1 2  Shue, Henry (1980). Chapters 1–2 of *Basic Rights: Subsistence, Affluence, and U.S. Foreign Policy*. Princeton University Press.