**Салғыр** (қырымтат. *Salğır, Салгъыр*, укр. Салгир) — Қырымдағы ең ұзын өзен, бірақ ең суы мол емес (осындай өзен Белбек).

Өзен арнасының ұзындығы — 232 км, су жиналатын алабы — 3750 км² (басқа мәліметтер бойынша 4010 км² дейін). Ақмешіттен төмен жақта, жыл сайын үш айдан астам уақыт құрғап тұрады. 

Оның шаруашылықтық (суаруды қосқанда) және рекреациялық маңызы бар: өзен жағасында көптеген саябақтар мен жағалаулар бар. Рүс Би Ғазы ауылындағы су шығыны — 1,20 м³/с, жазыққа кіргенде — 2,5 м³/с.

Этимологиясы
------------

Салғыр атауы үнді-арийлік \*sal-gir(i) «Salā тауынан құлап жатқан» дегеннен этимологияланған. Екінші компонент көне үнд.-мен байланысты. girí- «тау», ү. е. \*gṷer- «жалмау/ауыз арқылы шашу», ал бірінші компонент — су ағынын белгілеуден басқа, науа қызметін атқарған еңістің өзін белгілеуге де жарамды ү. е.-ден \*sal- «ағынды, ағынды су», көне үнд. sal- «қозғалу, ағын» дегеннен алынған Қырым тауларының \*Sal(a) қалпына келтірілген атауы.

Гидрографиясы
-------------

Ол теңіз деңгейінен 390 метр биіктікте Аңғара мен Қызылқоба өзендері қосылатын Шатырдақ беткейлерінен басталады, Сываш шығанағына құяды. Жоғарғы ағысында ағынның 40% дейін беретін Аянның сол жақ саласын қабылдайды. Ақмешіт қаласының жанында су қоймасын құрайды. Солтүстік Қырым арнасымен қиылысады.

Аңғар негізінен қорап тәрізді, төменгі ағысында айқын емес, сағалық бөлігінде жоқ. Алқаптың ені 300-600 метрден (жоғарғы ағысында) 2-3 км-ге дейін (төменгі ағысында) шамасында теңселеді. Арна ирек, ені 3-3,5 м-ден 8-15 м шегінде өзгереді; төменгі ағысы тураланған және жалданған. Қайраңдағы тереңдік 0,3-0,5 м-ге, иірімдерде — 1,6 м-ге дейін жетеді. Тау бөктері бөлігінің құлауы 6 м/км-ге, далада — 0,27 м/км жетеді.

Төрттік кезеңнің басында ежелгі Салғыр молырақ болды, оның суы Ақмешіттен төмен, жылдам және басқа бағытта ағып жатты. Ежелгі төрт Салғыр артында жұмыртас пен құмның үлкен жолақтарын қалдырды. Олардың бірі Шатырлық сайының бойындағы Каркинит шығанағына, қалған үшеуі қазіргі Кезлевтың жанындағы Қара теңізге құйды. Тарханқұт түбегі біртіндеп көтеріле бастағаннан кейін Салғыр суы Сывашқа қарай ағып кетті. ХХ ғасырдың 50-жылдарына дейін. Салғыр ағысы Биік Қарасу өзенінің суы мол саласы болып саналды, өйткені Салғыр әрқашан өз суларын онымен қосылатын жерге жеткізбеді.

Жазда, жоғарғы ағысында (Ақмешіттен жоғары) өзен мезгіл-мезгіл, төменгі ағысында жыл сайын 3 айдан астам құрғайды. Максималды су тасқыны көктемде тауларда қардың еруіне байланысты байқалады, сонымен қатар жаңбыр мен қар жиі жауатын күзгі-қысқы кезеңде қайталанады. 1933 жылдың желтоқсанында Салғырда рекордтық жоғары су шығыны тіркелді — 118 м³/с (Пионерское ауылының маңындағы орташа жылдық ағыны небары 1,29 м³/с). Өзен қыста жыл сайын қатпайды.

Суару және сумен қамтамасыз ету
-------------------------------

*Толық мақалалары: Ақмешіт бөгені және Аян бөгені*
Салғыр өзені Ақмешітті ауыз сумен, Ақмешіт ЖЭО керекті сумен қамтамасыз ететін, сондай-ақ Қырымның Ақмешіт және Красногвардейский аудандарының ауыл шаруашылық кәсіпорындарын сумен қамтамасыз ететін Салғыр суландыру жүйесіне кіреді. Сумен қамтамасыз ету және суару үшін қолданылады. Оның негізгі нысаны - 1951-1956 жылдары салынған Ақмешіт бөгені.

Солтүстік Қырым арнасы салынғаннан кейін Қырымның жазықтағы өзендері өндіріс индекстеуін алды. Сағалық бөлігіндегі Салғыр ГК-22 (дренажды-қашыртқы жинауыш) деп аталады.

Софиевка ауылының жанында көлемі 100 мың м³ болатын бірінші су жинауыш тоғанының құрылысы жүргізілуде, оның қабырғалары мен түбі полиэтиленді үлдірмен қапталады.

Жоғарғы ағысындағы Салғыр аңғары (Қызылқоба құйылыстан Ақмешіт бөгеніне дейін). Алдыңғы қатарда Аян бөгені орналасқан.

Тармақтары
----------

Оң жақтағы ең ірі саласы — Биік Қарасу. Басқа салалары: Жұма, Тауел, Құршы, Бала Салғыр, Бестерек, Зуиа, Бұрылша, Кіші Қарасу, Славәнка.

Фауна
-----

Балықтың кең тараған түрлері: бозша мөңке, майбалық, үкішабақ, сазан, калифорниялық күндік алабұға, Амур шабағы, бұзаубас, тасбас, құсбас, торта, алабұға; жоғарғы ағысында бақтақ.

Экологиялық мәселелер
---------------------

Карло Боссоли «Салғыр өзені», 1856 жылы
1837 жылы Қырымда саяхаттаған, Ресей ҒА мүшесі Анатолий Михайлович Демидов былай деп жазды: «Салғырдан су шелектермен алынып, бөшкелермен тасымалдайды». Салғырдың бір шелек суы сол кезде жарты тиын тұратын. Су мөлдір тазалығымен ерекшеленетін. Алайда, XIX ғасырдың аяғында өзендегі судың сапасы нашарлап, ішу мақсатда құдықтардың суын пайдаланды.

Дереккөздер
-----------

1. ↑  АҚМЕШІТ БӨГЕНІНІҢ ҚҰРЫЛЫС ТАРИХЫНАН (пайдалануға берілгеніне 50 жыл толуына орай)  (орыс.).(қолжетпейтін сілтеме) Тексерілді, 15 наурыз 2019.
2. ↑  *Сергей Винник* Сусыз егін жинау.  Российская газета (23 сәуір 2015). Тексерілді, 22 мамыр 2015.