|  |
| --- |
| Серия |
| Философия |
| Солдан оңға қарай: Платон, Кант, Ницше, Будда, Конфуций, Ибн РушдСолдан оңға қарай: Платон, Кант, Ницше, Будда, Конфуций, Ибн РушдПлатон, Кант, Ницше
Будда, Конфуций, Ибн Рушд |
| Тармақтар |
| * Метафизика
* Сана философиясы
* Эпистемология
* Логика
* Тіл философиясы
* Аксиология
* Эстетика
* Этика
* Ғылым философиясы
* Әлеуметтік философия
* Құқық философиясы
* Саяси философия
* Теология
 |
| Кезеңдер |
| * Антикалық
	+ Сократқа дейінгі
	+ Эллинистік
* Ортағасырлық
* Жаңа замандық
	+ Алғашқы жаңа заман
	+ Кейінгі жаңа заман
* Қазіргі заманғы
 |
| Дәстүрлер |
| * Аналитикалық
* Құрлықтық
* Прагматизм
* Скептицизм
* Экзистенциализм

**Аймақ дәстүрлері*** Қазақ
* Батыс
* Египет
* Қытай
* Иран
* Үнді

**Мектеп дәстүрлері*** Авиценнист
* Аристотелшілдік
* Әл-Фарабишілдік
* Неоплатоншылдық
* Платонизм

**Діни дәстүрлер*** Буддизм
* Еврей
* Джейн
* Ислам
	+ Сопылық
* Үндістан
* Христиан
 |
| Туындылар |
| * Эпистемологиялық
* Эстетикалық
* Этикалық
* Логикалық
* Метафизикалық
* Саяси философия
 |
| Философтар |
| * Әлеуметтік-саяси философтар
* Логиктер
* Метафизиктер
* Эстетиктер
* Эпистемологтар
* Этиктер
 |
| Тізімдер |
| * Индекс
* Схема
* Жылдар
* Мәселелер
* Жарияланымдар
* Теориялар
* Глоссари
* Философтар
 |
| 
Аралас |
| * Философ
* Даналық
* Философиядағы әйелдер
 |
| Портал:Философия |
| * к
* т
* ө
 |

**Ғылым философиясы** – философияның ғылымды адам іс-әрекетінің ерекше аясы әрі ұдайы дамудағы таным жүйесі ретінде қарастыратын бір саласы.

Ғылыми танымды гносеология және методология тұрғыдан зерттеу тарихы әріден басталғанымен, Ғылыми философия 20 ғ-да ғана дербес пән ретінде қалыптаса бастады. Ең алғаш бұл термин О.Конт, Э.Литтре, Г.Спенсер, т.б. ғалымдар еңбектерінде қолданылды. Олар ғылым тілін филос. тұрғыдан зерттеу әрекеттері тек формальды (матем.) логиканың шеңберінде жүзеге асуға тиіс, ал ғыл.-теор. ұғымдарды эмпирикалық таным, тәжірибе сынағы арқылы негіздеуге болады деп тұжырымдады. Бұл тұжырым бойынша, ғылым – адамның ең жоғары ісі, ал ғылым философиясының бір ғана міндеті – тұтастай ғылымды, оның пәндік салаларын логикалық-методол. тұрғыдан қамтамасыз ету. Бертін келе бұл тұжырымдаманың сыңаржақтылығына көзі жеткен ғалымдар ғылым философиясының зерттеу нысандарына елеулі өзгерістер енгізді. Енді ол ғылымның құрылымымен қатар тарихын зерттеуге ден қойып, бұрыннан белгілі проблемалармен қатар жаңа пәндік мәселелерді, олардың қалыптасу үрдісін қарастыра бастады.

Ғылымның теориялық сатысының белгілі бір шамада тәжірибеге тәуелсіз екендігін мойындап, жаңа ғыл. білімнің табиғатында тәжірибесынақ арқылы дәлелдеу мүмкін емес дүниетанымдық көзқарастардың, методол. принциптердің болатынына көз жеткізді. Бірақ ғылымның даму заңдылығын, оның қызметтік міндеттерін дұрыс түсіндіре алатын методол. ұстын – диалект. көзқарас қана. Сананың техникаландырылу деңгейінің артып, компьютерлік дүмпудің өркениет өресіне тікелей әсер етуі, сол арқылы ғылым функциясының кеңейіп, қоғамның өзге салаларымен, алуан текті мәдениет тұрпаттарымен байланысының күшеюі ғылым философиясының алдына күрделі мәселелер қойып отыр. Сондықтан ғылым философиясы ғылыми танымның логикалық-гносеология проблемаларымен қатар ғылымның әлеумметтік-философия және этика-этника мәселелерін зерттеуге тиіс. Ғылым философиясы мен методологиясының қазақстандық мектебі (негізін қалаушы Ж.Әбділдин мен Ә.Нысанбаев) отыз жыл бойы осы бағытта ғылыми-зерттеу жұмыстарын жүргізуде.

Дереккөздер
-----------

<references>


1. ↑  Қазақ Энциклопедиясы