**Владимир Олександрович Шейко** (укр. Володимир Олекса́ндрович Ше́йко; 11 қаңтар 1962 жылы туған, Харьков) — украин дирижері, Украинаның еңбек сіңірген әртісі, Украинаның халық әртісі, «Музыка» қауымдастығының директоры, Украина радиосы симфониялық оркестрінің бас дирижері.

Өмірбаяны
---------

Харьков қаласында дүниеге келген.

### Білімі

1981 жылы М. В. Лысенко атындағы Полтава мемлекеттік музыка училищесін хормейстер және музыка теоретигі мамандығы бойынша бітірген.

1988 жылы П. И. Чайковский атындағы Киев мемлекеттік консерваториясын опера және симфониялық дирижер және хор дирижері мамандықтары бойынша бітірген.

1989-1991 жылдары Фуат Мансұров қойған Үлкен опера және балет театрында стажер болды.

### Шығармашылық белсенділік

1988 жылы оқуын аяқтағаннан кейін көп ұзамай жаңа «Украина» симфониялық оркестрін құрды және оның жетекшісі және музыкалық жетекшісі ретінде бүкіл Еуропа бойынша гастрольдік сапарларға шығып, көптеген радио және теледидар жазбалары мен CD туындыларын жасады. Сол кезеңде ол Швейцарияның Солотурн қаласында «Теноратория» фестивалін бірлесіп ұйымдастырды және 2000 жылы Киевте «Пасхадағы кездесулер» халықаралық музыкалық фестивалін ашты. Сондай-ақ 2001 жылы Италияның Буссето қаласында Вердиано – 2001 фестивалінің ашылуына қатысты.

1994-2005 жылдар негізінен театрға арналды. Володимир Шейко шешендік жанрдағы ірі опералық қойылымдар мен жобаларды басқарды, олардың ішінде: П. Чайковскийдің Евгений Онегин; Дж.Вердидің Травиата және Риголетто; Г.Гершвиннің Порги мен Бесс; Кармен Г. Бизе; Н.Рымский-Корсаковтың «Патша қалыңдығы»; Дж. Россинидің Il Barbiere di Siviglia; В.А.Моцарттың Cosi fan tutti, Impressario және Le nozze di Figaro; Дж. Вердидің реквиемі; М.Регердің реквиемі; Дж. Форенің реквиемі; Дж. С. Бахтың «Магнификаты».

2005 жылы Украина радиосының симфониялық оркестрінің музыкалық жетекшісі және бас дирижері болып қазіргі лауазымына тағайындалды.

Владимир Шейконың жетекшілігімен оркестр керемет музыкалық шедеврлердің есте қаларлық қойылымдарын ұсынды, олардың ішінде: Дж. Вердидің «Реквиемі»; Л. В. Бетховеннің №9 симфониясы; П. Чайковскийдің «Патетик» №6 симфониясы; С. Рахманиновтың №2 симфониясы; Карл Орфтың «Кармина Бурана»; Г. Россинидің «Стабат матер»; Д. Шостаковичтің «Степан Расиннің өлімі»; С. Танеевтің «Әулие Дамаск Ионн»; Ю. Станковичтің «Папоротник гүлдегенде»; В. А. Моцарттың «Реквиемі» және «Дэвид Пенитенте»; А. Скрябиннің «Le Poème del'extase», Алемдар Қарамановтың «Симфониялық Евангелия».

Өзінің көркемдік жетекшілігі кезінде Владимир Шейко Радиокомпания мен Украина Ұлттық телекомпаниясының бірлескен музыкалық жобаларының сериясын құрды, мысалы: «Өнер хикаялары»; «RadioSymphony\_UA»; «Симфониялық негізгі ағым» және «Украинадан хабарлама» және Ұлттық радио қорына әлемдік және украиндық музыкалық шедеврлердің 500-ден астам жазбасын жасады. Володимир Шейко радио симфониялық оркестрін әлемнің оннан астам елдеріне әкелді; Оңтүстік Корея, Біріккен Араб Әмірліктері, Иран, Алжир, Тунис, Испания, Италия, Швейцария, Франция, Португалия, Нидерланды, Люксембург, Бельгия, Румыния, Польша және Беларусь, бірнеше атақты кезеңдерге: Konzerthaus Wien; Амстердамдағы Concertgebouw, Антверпендегі Конинген Элизабетзаал; Мацерата, Италиядағы Arena Sferisterio; Женовадағы Карло Феличе театры; Баридегі Петруцелли театры; Кремонадағы Ponchielli театры; Моденадағы Лучано Паваротти театры; Ascoli Piceno қаласындағы Романо театры, Италия; Палермодағы Teatro Politeamo Garibaldi; Болоньядағы Teatro Auditorium Manzoni; Авеллино, Италиядағы театр Gesualdo; Stadtcasino Musiksaal Basel, Швейцария; Auditorio Nacional de Musica, Мадридтегі Монументалды театры; Барселонадағы Палау де ла Музыка Каталана; Аудитория де Сарагоса, Сарагосадағы театр директоры, Испания; Casa da Musica; Порту, Португалиядағы Колизеу до Порту; Лиссабондағы Coliseu dos Recreios; Ним қаласындағы Колизей, Франция; Венадағы Романо театры, Франция; Бухарест ұлттық операсы; Тимишоарадағы Румынияның ұлттық операсы; Алжир ұлттық театры, «Муфди Закария» сарайы, Алжирдегі Алжир опера театры; Сеул қалалық залы; Эль-Джемдегі колизей, Тунис; Картаждағы амфитеатр, Тунис; Тунис ұлттық операсы; Гонконг қалалық әкімшілігі; Бейжің Ұлттық филармониясы, Қытай; Дубай операсы, Біріккен Араб Әмірліктеріндегі.

Айырмашылықтары
---------------

* 2003 жылы Украина астанасы – Киев қаласының әлеуметтік-экономикалық және мәдени дамуына қосқан елеулі жеке үлесі үшін «Украинаның еңбек сіңірген әртісі» құрметті атағы берілді.
* 2005 жылы ІІІ дәрежелі Әулие Владимир орденімен марапатталды
* 2005 жылы Украина Жоғарғы Радасының Құрмет грамотасымен марапатталды
* 2012 жылы Украина Министрлер Кабинетінің Құрмет грамотасымен марапатталды
* Украина Мәдениет министрлігінің құрмет грамотасы
* Киев қалалық кеңесінің «Құрмет белгісі».
* 2015 жылы «Украинаның халық әртісі» құрметті атағы берілді.
* 2019 жылы ол «Музыкалық өнер» номинациясы бойынша Шевченко атындағы сыйлықты жеңіп алды - Украина радиосы қорындағы украин композиторларының шығармаларының аудиожазбалары және 2013-2018 жылдар аралығындағы концерттік бағдарламалары үшін.
* 2020 жылы ІІІ дәрежелі Құрмет белгісі (Украина) орденімен марапатталды
* 2021 жылы Украина Ұлттық өнер академиясының корреспондент-мүшесі болды

### Номинациялар

Тарас Шевченко атындағы 2015 жылғы Украина Ұлттық сыйлығы. 2009-2014 жылдардағы концерттік бағдарламалар «Концерттік және орындаушылық өнер» номинациясына ұсынылды: 160 концерт, олардың әрқайсысы айтулы рухани-ағартушылық оқиғаға айналды, әртістің белсенді көркемдік және қоғамдық ұстанымын атап өтті және алды. көпшіліктің оң пікірі. Атап айтқанда, суретшінің ең үлкен концерттік циклдарының бірі «Өнер тарихы» және «RadioSymphony\_UA» музыкалық медиа жобалары болды, оларға Владимир Шейко көркемдік жетекші, жоба дирижері, жоба әзірлеушісі және режиссер ретінде қатысты.

Дереккөздер
-----------

1. ↑  ШЕЙКО Володимир Олександрович.
2. ↑  One-man orchestra: Meet conductor Volodymyr Sheiko.
3. ↑  Указ Президента України від 21.05.2003 № 424/2003 «Про відзначення державними нагородами України працівників підприємств, установ і організацій міста Києва»
4. ↑  Президент на Тарасовій горі вручив Національні премії України імені Тараса Шевченка  (укр.).
5. ↑  Держкомтелерадіо висунув трьох претендентів на здобуття Шевченківської премії.  «Рідна країна» (29 October 2014).