recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**თავკავთის კომპლექსი** — არქიტექტურული ძეგლი შიდა ქართლის მხარეში, კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინარეხის სამხრეთით 7-8 კილომეტრში, მდინარე კავთურისა და ბოტისისწყლების გამყოფი ქედის კლდის კონცხზე. თავდაპირველად აიგო ციხე-გალავანი. მოგვიანებით კონცხის აღმოსავლეთ ციცაბო კალთაზე საყრდენი კედლით შექმნეს ბაქანი, რომლის ჩრდილოეთ კედელში ააშენეს წმინდა გიორგის ეკლესია. კომპლექსში შედის: ციხე-გალავანი, წმ. გიორგის ეკლესია და სხვა ნაგებობათა ნაშთები. 

კომპლექსს ორი მისადგომი აქვს: სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან — კავთურის ხეობიდან. მდინარე კავთურაზე გადებული ყოფილა ქვის თაღოვანი ხიდი, რომლისგანაც მცირე ნაწილებიღაა შემორჩენილი. ციხე-გალავანი დაზიანებულია: ყველგან ჩამოშლილია გალავნის კედლების ზედა ნაწილები, თითქმის მთლიანად დანგრეულია ქვედა ციხის დასავლეთ კედელი, ციხის შიგნით ნაგებობათა გეგმა გაურკვეველია.

ციხე-გალავანი (70 X 25 მ) განვითარებული ფეოდალური ხანით თარიღდება, მას თითქმის მთელი კონცხი უჭირავს, მიჰყვება კლდის რელიეფს და უსწორმასწორო ფორმისაა, წაგრძელებულია სამხრეთიდან ჩრდილოეთისკენ. ნაგებია სხვადასხვა ზომის დაუმუშავებელი ქვიშაქვით, რაც ციკლოპური წყობის შთაბეჭდილებას ტოვებს. წყობაში ზოგან ჩართულია ნატეხი ქვიშაქვის ქვა და აგური. 

წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია თარიღდება XIII საუკუნით. ეკლესიის სამშენებლო ბაქანი შექმნილია აღმოსავლეთით და ჩრდილოეთით რელიეფის შესაბამისად ამოშენებული მაღალი საყრდენი კედლებით, რომლებიც მომრგვალებული კონტრფორსებითაა გამაგრებული. ეკლესია სამხრეთიდან შემოზღუდული ყოფილა გალავნით, რომელშიც კვადრატული გეგმის კარიბჭე იყო ჩართული. ეკლესია მოგვიანებით (XIV–XV სს.) შეუკეთებიათ და ძლიერ შეცვლილი აქვს სახე: დადაბლებულია შიდა სივრცე, აგურის წყობითაა განახლებული კედლების უმეტესი ნაწილი, კამარა, საბჯენი თაღები და კონქი. 

თავკავთის კომპლექსს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.

მოხატულობა
----------

ეკლესია მთლიანად ყოფილა მოხატული. მოხატულობის ფრაგმენტები მხოლოდ საკურთხევლის ქვედა ნაწილშია შემორჩენილი. მოხატულობა მიეკუთვნება XIV–XV საუკუნეებს. აფსიდის შუა წელზე გაირჩევა მთელი ტანით გამოსახული წმინდანთა სილუეტები. ქვედა რეგისტრში წარმოდგენილია ეკლესიის მამები. საკურთხევლის სარკმლის სამხრეთით და ჩრდილოეთით წმინდანთა ორ-ორი ფიგურაა შემონახული; ცენტრისკენ სამი მეოთხედით შებრუნებულ წმინდანებს ხელში გაშლილი გრაგნილები უჭირავთ. ამავე რიგის სამხრეთ ნაწილში, ნიშის თავზე ანგელოზის წელზედა გამოსახულებაა, სარკმლის წირთხლებზე — მთავარანგელოზთა ორ-ორი ფიგურა, სარკმლის ქვემოთ — ხატი მანდილისაი. ამ კომპოზიციაში მაცხოვრის შარავანდს შემოვლებული აქვს ორრიგად განლაგებული ყავისფერი წერტილები. ყველა გამოსახულებას თან ახლავს ასომთავრული წარწერა. მოხატულობა დასრულებულია ჭადრაკისებრი ორნამენტული ზოლით. კოლორიტში ჭარბობს ოქროსფერი ოქრა, მუქი მოწითალო-ყავიდფერი, თეთრი, წითელი ფერები.

ლიტერატურა
----------

* *დვალი თ.*, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ. 1990. — გვ. 212-213.

სქოლიო
------

1. ↑  საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
**დირბის ციხე-დარბაზი** — არქიტექტურული ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დირბის განაპირას, ჩრდილო-აღმოსავლეთით, მთაზე. თარიღდება XVII საუკუნის მიწურულითა და XVIII საუკუნით. ნაგებია რიყის ქვით. ციხე-დარბაზის წაგრძელებული ფორმის ტერიტორია (29,7×9,6 მ) ინტენსიურადაა განაშენიანებული. მის ვიწრო ბოლოებში თითო კოშკი დგას, შუა ნაწილში სამსართულიანი ნაგებობის (სახლი) ბანი ეზოდ იყო გამოყენებული. ერთადერთი შესასვლელი ეზოს აღმოსავლეთიდან ჰქონდა.

სამსართულიანი ნაგებობის პირველი სართულის კედლებში მხოლოდ სარკმლებია, ხოლო ზედა ორი სართულის კედლებში — სარკმლები, სათოფურები და ბუხრები. ამგვარად, შენობა ერთდროულად საცხოვრებელიც ყოფილა და თავდასაცავიც. კედლების სისქე 1 მ-ია. აღმოსავლეთის კედელი გარედან გამაგრებულია სამი კონტრფორსით.

ჩრდილოეთის ოთხკუთხა კოშკი ხუთსართულიანია. იგი უკეთ არის შემონახული. პირველი სართული ყრუკედლებიანი დამხმარე სათავსია. ამ სართულის ნახევარი პირველ სამშენ ფენას მიეკუთვნება, დანარჩენი შემდეგაა დაშენებული. კოშკის პირველ, მეორე და მესამე სართულებს შესასვლელი ცალ-ცალკე აქვს ეზოდან. ეს სართულები აღჭურვილია საყოფაცხოვრებო ელემენტებით, აქვს სათოფურებიც. მეხუთე სართული საბრძოლო ბანია. მას მაღალქონგურებიანი კედლები აქვს.

მცირე კოშკი (4×5 მ) ნახევრად მრგვალია; ძლიერ დაზიანებულია, ნაწილობრივ შემორჩენილია სამი სართული. ყველა სართულზე სარკმლები და სათოფურებია, მეორე სართულზე ბუხარიცაა.

ცნობილია, რომ 1736 წელს დირბის ციხეში ლეკების ჯარი გამაგრებულა, მაგრამ მალე გაქცეულან.

ლიტერატურა
----------

* *ზაქარაია პ.*, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ. 1990. — გვ. 369.

სქოლიო
------

1. ↑  *გვასალია ჯ.*, ფრონის ხეობათა ისტორიული გეოგრაფიის საკითხები // საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიის კრებული, ტ. VII, თბ.: „მეცნიერება", 1989. — გვ. 11, ISBN 5-520-00154-5.
**ტარჰუანა** (არაბ. ترهونة‎) — ქალაქი ლიბიაში, ტრიპოლიდან 65 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ელ-მაღრაბის რაიონში. სახელი მომდინარეობს მისი რომაელებამდელი მაცხოვრებლების, ბერბერებისაგან. XIX საუკუნიდან XX საუკუნის შუა წლებამდე მას ელ-ბოირათი ერქვა, ამჟამინდელი სახელი კი ლიბიის დამოუკიდებლობის შემდეგ ეწოდა. 2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 264 ადამიანს შეადგენს.

მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი ტარჰუანის ტომს მიეკუთვნება, რომელსაც მუამარ კადაფის რეჟიმი დიდად სწყალობდა. 2011 წლის აგვისტოს ბოლოს, ლიბიის სამოქალაქო ომის მიმდინარეობისას, ტარჰუანაში შესულ ეროვნულ-განმათავისუფლებელ არმიას ადგილობრივები სხვადასხვა განწყობით შეეგებნენ. ცნობილია, რომ მუამარ კადაფის, ხამის კადაფი ტარჰუანასთან მომხდარი შეტაკებისას დაიღუპა.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ლიბიის ქალაქების სია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* "Tarhuna, Libya" Falling Rain Genomics, Inc.
* "Photo gallary of al\_allagi"
* "Photo gallary of al\_Maradi"

სქოლიო
------

1. ↑  Data from World Gazetteer.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-04. ციტირების თარიღი: 2012-12-04.
2. ↑  "Gadhafi loyalists remain firm." Concord Monitor/AP, 31 August 2011. Retrieved 2011-08-31.
3. ↑
**აჩქარება** (აღნიშვნა: {\displaystyle a}) — ვექტორული სიდიდე, რომელიც ახასიათებს მატერიალური წერტილის სიჩქარის ცვლილებას. უფრო ზუსტად, აჩქარება განისაზღვრება როგორც სიჩქარის ვექტორის პირველი წარმოებული დროით:

{\displaystyle a={\frac {dv}{dt}}}
მრუდწირული მოძრაობის შემთხვევაში აჩქარება შეიძლება დაიშალოს ტანგენციალურ აჩქარებად ({\displaystyle a\_{\tau }}), რომელიც ახასიათებს სიჩქარის სიდიდის ცვლილებას, და ნორმალურ აჩქარებად ({\displaystyle a\_{n}}), რომელიც ახასიათებს სიჩქარის მიმართულების ცვლილებას:

{\displaystyle a=a\_{\tau }+a\_{n}={\frac {dv}{dt}}\tau +{\frac {v^{2}}{\rho }}n}
სადაც {\displaystyle \tau } არის ტრაექტორიის შესაბამის წერტილში მხების ერთეულოვანი ვექტორი, {\displaystyle \rho } — სიმრუდის რადიუსი ტრაექტორიის ამავე წერტილში, ხოლო {\displaystyle n} — ნორმალის ერთეულოვანი ვექტორი.

ტანგენციალური აჩქარება მიმართულია ტრაექტორიის მხების გასწვრივ, ხოლო ნორმალური აჩქარება — ტრაექტორიის ნორმალის გასწვრივ — ჩაზნექილობისაკენ. 

აჩქარების ცნება ახასიათებს წერტილს; სხეულის აჩქარებაზე კი ლაპარაკი შეიძლება მხოლოდ გადატანითი მოძრაობისას.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ. 1977. — გვ. 72.

|  |  |
| --- | --- |
| იდენტიფიკატორები ვიკიმონაცემებში რედაქტირება | 
* BNC: 000000074
* BNF: cb11978022j (data)
* GND: 4144870-4
* LCCN: sh85000344

 |
**პოლიო ირეთელი**, *ნამდვილი სახელი **პოლიევქტოს კალანდაძე*** (დ. 9 იანვარი, 1876, ხიდისთავი ― გ. 10 აპრილი, 1931, თბილისი) ― ქართველი მწერალი, პუბლიცისტი და დრამატურგი. მისი ნაწარმოები თარგმნილია და გამოცემულია რუსულ და სომხურ ენებზე.

ბიოგრაფია
---------

სწავლობდა ოზურგეთის სასულიერო სასწავლებელში, შემდეგ თბილისის სასულიერო სემინარიაში, საიდანაც 1893 წელს გარიცხეს. 1895-1898 წლებში მასწავლებლობდა. 1895 წელს მისი სახელი პირველად გამოჩნდა გაზეთ „ივერიის" ფურცლებზე. 1899 წლიდან კვალში ბეჭდავდა სატირულ მოთხრობებსა და მინიატურებს. 1901 წელს რევოლუციური საქმიანობისთვის დააპატიმრეს და 1903 წელს გადაასახლეს ირკუტსკის გუბერნიის სოფელ ირეტში, საიდანაც აიღო ფსევდონიმი ირეთელი. 1905 წელს დაწერა და 1908 წელს დაიდგა და თეატრების რეპერტუარში შევიდა მისი პიესები „დამარცხებულნი", ეგნატე ნინოშვილის მოთხრობებიდან გადაკეთებული „ქრისტინე", „სოფლის გმირები" (ეგნატე ნინოშვილის „ჩვენი ქვეყნის რაინდის" მიხედვით) და სხვ. იყო იუმორისტული გაზეთის „შუამავალის" (1908) და ჟურნალ „სალამურის" (1911) ხელმძღვანელი. 1910 წელს რედაქტორობდა ჟურნალ „სხივს". ავტორია მრავალი მოთხრობის: "გმინვა", "დედა", "ზღვის ნიავი" და სხვ.; ასევე ავტორია პიესებისა „ბედნიერი დღე" (1913), „ფოლადის კაცი", „პირველი ზარი" (1924), „ნიაღვარი" (1925). მას ეკუთვნის ლ. ტოლსტოის რომანის "აღდგომა" პირველი თარგმანი. თანამშრომლობდა ჟურნალებთან "მნათობთან", „ცისარტყელასთან".

დაკრძალულია თბილისში, ვერის სასაფლაოზე.

თხზულებები
----------

* კედელი : მოთხრობები, მოგონებები, პიესები - თბილისი, ლიტერატურა და ხელოვნება, 1964
* მოთხრობები - თბილისი, საბჭოთა მწერალი-ს გამ-ბა და სტ. 1946
* შეშინებული ჰათაჟუყვა : კომედია - სოხუმი, : წითელი აფხაზეთი-ს გა-მა, 1928
* ობოლი სამარე - ტიფლისი, სახელგამი, 1926
* ბედნიერი დღე : კომედია 3 მოქმედებად - Тифлис, ი. იმედაშვილის გამოცემა N58, 1913
* ქრისტინე : დრამა 4 მოქმედებათ და 5 სურათად (სიუჟეტი აღებულია ე. ნინოშვილის მოთხრობიდან) - თფილისი, ელექტრომბეჭდავი ამხ. "შრომა", 1909
* დამარცხებულნი : დრამა 5 მოქმედებათ - ტიფლისი, სტ. "შრომა", 1908

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 4, თბ. 2018. — გვ. 352.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* პოლიო ირეთელი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**საქართველოს სამხრეთი მთიანეთი** — მთიანი ოლქი საქართველოს სამხრეთ ნაწილში. მოიცავს ვულკანურ ზეგანსა და მის ჩრდილოეთ პერიფერიის გასწვრივ მდებარე მცირე კავკასიონის დასავლეთ ნაწილს — მესხეთისა და თრიალეთის ქედებს, რომლებიც აგებულია პალეოგენის ძლიერ დანაოჭებული ვულკანური დანალექი ქანებით. უმაღლესი მწვერვალების მეფისწყარო (2850 მ) და შავიკლდე (2850 მ). ქედებისათვის დამახასიათებელია ძირითადად სტრუქტურული, ეროზული და დენუდაციური ფორმები (სხვადასხვა სიმაღლის მოსწორებული ზედაპირები).

მცირე კავკასიონის სამხრეთით ვრცელდება ვულკანური ზეგანი, რომლის გაგრძელება სომხეთისა და თურქეთის ტერიტორიაზეა. ზეგნის მთავარი ოროგრაფიული ნაწილებია ჯავახეთისა (მწვერვალი ემლიქლი 3053 მ) და სამსრის ქედები (მწვერვალი დიდი აბული 3304 მ), ახალქალაქის, წალკის, გომარეთის, დმანისის პლატოა და სხვა პლატოები (დაახლოებით 1200—2000 მ). ისინი დანაწევრებულია მტკვრისა და ქცია-ხრამის სისტემის მდინარეთა ვიწრო ხეობებით, ზეგანი აგებულია ნეოგენურ-მეოთხეული ვულკანით (ეფუზიური) ლავებითა (ბაზალტები, ანდეზიტები, დაციტები, დოლერიტები და სხვა) და ტბიურ-მდინარეული ნალექებით. ახასიათებს დანაოჭება და წყვეტები. ყველაზე ძველია (ზედამიოცენური) ე. წ. გოდერძის წყება, რომელშიც ჩართულია განამარხებული მცენარეები. ჰავა ზღვის ნოტიო სუბტროპიკული (მესხეთის ქედი) და ზომიერად ნოტიო სუბტროპიკულია (თრიალეთის ქედი). ვულკანურ ზეგანზე ზომიერად ნოტიო სუბტროპიკულიდან წინა აზიის მთიანეთის მშრალ სუბტროპიკულზე გარდამავალი ჰავაა. მესხეთის ქედის მდინარეთა ნაწილი (სუფსა, ნატანები, ჩაქვისწყალი) ერთვის უშუალოს შავ ზღვას, ნაწილი (ხანისწყალი) მდინარე რიონსა და ჭოროხს (აჭარისწყალი). თრიალეთის ქედისა ვულკანური ზეგნის მდინარეები (ფარავანი, ძამა, ტანა, თეძამი, ალგეთი, ქცია-ხრამი და სხვა) მტკვრის შენაკადებია.

მესხეთისა და თრიალეთის ქედებზე წითელმიწა, ტყის ყომრალი, მთის მდელოს ნიადაგებია; ზეგანზე — მთის შავმიწა, კორდიანი მთის მდელოს ნიადაგები, მესხეთისა და თრიქლეთის ქედებზე გავრცელებულია კოლხური ტყე, შერეული ფოთლოვანი ტყე, ნაძვნარ-სოჭნარი, ფიჭვნარი, სუბალპური და ალპური მდელოები. ზეგანზე მთის სტეპები, სუბალპური და ალპური მდელოებია.

ლიტერატურა
----------

* *დევდარიანი გ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ. 1985. — გვ. 184.
**სხვები** (ინგლ. The Others) — ესპანელი რეჟისორის ალეხანდრო ამენაბარის ფსიქოლოგიური საშინელებათა ჟანრის ფილმი. ფილმში მთავარ როლს ასრულებს ავსტრალიელი მსახიობი ნიკოლ კიდმანი.

როლებში
-------

* ნიკოლ კიდმანი - გრეის სტუარტი
* ალაკინა მან - ანა სტუარტი (გრეისის უფროსი ქალიშვილი)
* ჯეიმზ ბენტლი - ნიკოლას სტუარტი (გრეისის უმცროსი ვაჟიშვილი)
* ფიონულა ფლანაგანი - ბერტა მილსი (ახალი მოახლე)
* ერიკ სიკესი - ედმუნდ ტატლი (მებაღე)
* ელაინ კასიდი - ლიდია (მოახლე)
* ქრისტოფერ ეკლესტონი - ჩარლს სტუარტი (გრეისის ომში წლების წინ დაკარგული მეუღლე)

ბიუჯეტი
-------

ფილმის ბიუჯეტი შეადგენდა $17,000,000 ამერიკულ დოლარს. ფილმის პრემიარა შედგა 2001 წლის 10 გავისტოს, შეერთებული შტატებისა და კანადის 1,678\_მდე კინოთეატრებში რამაც ფილმს მოუტანა მოგება $14 მილიონი აშშ დოლარის ოდენობით პრემიერიდან პირველივე კვირას, ხოლო საერთო ჯამში ფილმის მოგება შეადგენს $218 მილიონ აშშ დოლარს.

ჯილდოები
--------

ფილმი დაჯილდოებულია გოიას რვა ჯილდოთი, როგორც საუკეთესო ფილმისთვის, ასევე საუკეთესო რეჟისურასთვის. ეს არის პირველი სრულიად ინგლისურენოვანი ფილმი, რომელიც დაჯილდოვდა გოიას პრიზით. ფილმს, ასევე, მიღებული აქვს საუკეთესო საშინელებათა ფილმის ჯილდო სატურნის პრემიაზე, ხოლო მსახიობი ნიკოლ კიდმანი კი წარდგენილი იყო ოქროს გლობუსის ნომინაციაზე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* „სხვები" — Box Office Mojo-ზე
* 

* „სხვები" — Rotten Tomatoes
**შოთა დარბუაშვილი** (დ. 8 მაისი, 1955, ცხინვალი) — ქართველი პოეტი, მუსიკოსი, ჟურნალისტი, საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი, საქართველოს ჟურნალისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი.

ბიოგრაფია
---------

შოთა დარბუაშვილი დაიბადა 1955 წლის 8 მაისს, ცხინვალში. 1979 წელს დაამთავრა ცხინვალის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი. შემოქმედებითი მოღვაწეობა დაიწყო 1970-იან წლებში. თანამოაზრეებთან ერთად შექმნა როკ ჯგუფი ბონვარონი (ცისკრის ვარსკვლავი). იყო ამავე ჯგუფის დრამერი – სოლისტი. 1974 წელს ანსამბლს მიენიჭა სახელმწიფო სტატუსი. 1988-1990-იან წლებში იყო ,,ბონვარონის" სამხატვრო ხელმძღვანელი.

იგი 1981 წელს მიიწვიეს ვაჟთა ფოლკლორულ ანსამბლ ,,ლიახვში" (დღეს უკვე სახელმწიფო სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლი ,,ნართები") და დღემდე ამ ანსამბლის სოლისტია. წლების მანძილზე იგი გახდა რესპუბლიკური თუ მსოფლიო მუსიკალური ფესტივალების არა ერთგზის ლაურეატი. ლიტერატურულ-ჟურნალისტური საზოგადოებრივი მოღვაწეობა დაიწყო 1980-იანი წლების მეორე ნახევრიდან. მისი ლექსები, წერილები იბეჭდებოდა ადგილობრივ და რესპუბლიკურ ჟურალ-გაზეთებში: ,,ლიტერატურული საქართველო", ,,კლდეკარი", ,,ნობათი" ,,საქართველოს რესპუბლიკა", ,,თბილისი", ,, ახალი ივერია", ,,ლიტერატურული ცხინვალი", ,,შიდა ქართლი" და სხვა. 1994 წელს მიღებული აქვს ჟურნალ ,,ნობათის" პრემია. იგი იყო ,,ლიტერატურული ცხინვალის" სარედაქციო საბჭოს წევრი. ივანე მაჩაბელის საზოგადოების დამაარსებელი და ვიცე თავმჯდომარე, მისი თავმჯდომარე კი გურამ შარაძე იყო.

გამოცემული აქვს ოთხი პოეტური კრებული: 

* ,,სამაჩაბლოში ქართლის ცრემლია", გამომცემლობა ,,მერანი" 1992 წ;
* ,,ლტოლვილი მქვია", გამომცემლობა ,,ვედა", 1994 წ;
* ,,წარსულის ნაამბორალი", თბილისი, 2000 წ;
* ,,მივიწყებული წალკოტი", გამომცემლობა ,,ქართული წიგნი", 2007 წ;

შოთა დარბუაშვილი არის საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი, საქართველოს ჟურნალისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი. ამჟამად მუშაობს დიმიტრი ყიფიანის სახლ-მუზეუმში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* შოთა დარბუაშვილი – კულტურის მოამაგე[*მკვდარი ბმული*]
* ცხინვალელი პოეტი შოთა დარბუაშვილი
* ,,ერთსულოვნება" - შოთა დარბუაშვილი და დავით ელბაქიძე
* ,,ერთსულოვნება" - ჟურნალების მატიანე - შოთა დარბუაშვილი
* შოთა დარბუაშვილი 60

სქოლიო
------

1. ↑  ოსური ხალხური სიმღერების კომპილაციური ალბომი
2. ↑  შოთა დარბუაშვილი 60
3. ↑  შოთა დარბუაშვილი – კულტურის მოამაგე[*მკვდარი ბმული*]
**„აგროსფერო"** (იურიდიული დასახელება შპს „ნობლექსი") — სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციისა და აგროტექნიკის იმპორტიორი ქართული კომპანია. დაარსდა 2005 წლის 24 თებერვალს.

„აგროსფერო" ფლობს მაღაზიათა ქსელსა და სერვისცენტრებს. ცენტრალური ოფისი და საწყობი მდებარეობს თბილისში, სერვისცენტრები კი წარმოდგენილია როგორც დედაქალაქში, ისე კახეთსა და ქვემო ქართლში. „აგროსფეროს" პროდუქცია ხელმისაწვდომია პარტნიორ მაღაზიათა ქსელებშიც, რომლებიც განთავსებულია ქვეყნის მასშტაბით.

„აგროსფერო" თავის მისიად საქართველოში აგრომეურნეობის თანამედროვე მიდგომების დანერგვას, ქვეყნის აგროპოტენციალის ათვისების ხელშეწყობასა და ინოვაციური სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის ხელმისაწვდომობის გაზრდას ასახელებს.

თანამშრომლობს პრემიუმ ხარისხის მსოფლიო ბრენდებთან, რომლებიც ორიენტირებული არიან ინოვაციური, მაღალეფექტიანი და გარემოსთვის უსაფრთხო პროდუქტების წარმოებაზე.

„აგროსფეროს" მაღაზიათა ქსელსა და ონლაინ პლატფორმაზე წარმოდგენილია მცენარეთა დაცვის საშუალებები, სათესლე მასალები, სასუქები, სარწყავი და საფილტრაციო სისტემები, მეტეო სადგურები, სასოფლო-სამეურნეო ხელსაწყოები, აგროინვენტარი და ტექნიკა.

„აგროსფერო" 40-ზე მეტი საერთაშორისო პრემიუმ ბრენდის ოფიციალური წარმომადგენელია საქართველოში.

კომპანია თანამშრომლობს YARA-ს ანალიტიკურ ლაბორატორიასთან, რომელიც ემსახურება კერძო ფერმერებს, აგრონომ-კონსულტანტებს, კვლევით ცენტრებსა და სხვადასხვა ტიპის დაწესებულებებს მსოფლიოს 50-ზე მეტი ქვეყნიდან. ლაბორატორიაში ტარდება ნიადაგის, ფოთლისა და წყლის ანალიზი. 

2021 წელს „აგროსფეროს" ბაზაზე ჩამოყალიბდა სოფლის მეურნეობის მიმართულების სასწავლო ტრენინგ ცენტრი „აგრარიუმი", რომელიც ახორციელებს პრაქტიკულ ტრენინგებს აგრონომიის მიმართულებით.

2022 წლიდან „აგროსფერო" ახორციელებს ახალგაზრდების ხელშემწყობ პროგრამებს. ყოველწლიურად სამ აგრო-მიმართულების სტუდენტს გადასცემს სტიპენდიას. სტიპენდიატებსა და მაღალი მოსწრების მქონე კიდევ შვიდ სტუდენტს კი სთავაზობს სტაჟირებას კომპანიის ბაზებზე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* "აგროსფეროს" ოფიციალური ვებგვერდი
* სტატია "აგროსფეროს" შესახებ
* ონლაინ მედია "აგროსფეროზე"
* მედია გამოცემა "აგროსფეროზე"
* "ინტერვიუ აგროსფეროს სტიპენდიანტთან" დაარქივებული 2023-06-06 საიტზე Wayback Machine.
|  |  |
| --- | --- |
|  | **ამ სტატიას ამჟამად აქტიურად არედაქტირებს Surprizi.**
გთხოვთ, ნუ შეიტანთ მასში ცვლილებებს, სანამ ეს განცხადება არ გაქრება. წინააღმდეგ შემთხვევაში, შესაძლოა, მოხდეს რედაქტირების კონფლიქტი.
ეს შეტყობინება სტატიაში მხოლოდ **ერთი კვირის** განმავლობაში შეიძლება დარჩეს.

---

თარგის ჩასმის თარიღი: 2023-11-6.

---

მიმდინარეობს სტატიის აქტიური დამუშავება. 

---

მომხმარებლის სახელის და თარიღის ავტომატურად მისათითებლად, გამოიყენეთ თარგი {{subst:მუშავდება}}
 |

თარგი:Издание
**საბჭოთა ისტორიული ენციკლოპედია** (რუს. Советская историческая энциклопедия; 1961 — 1976) — სსრ კავშირის მეცნიერებათა აკადემიის მიერ გამოცემული მსოფლიოს ხალხთა ისტორიის ენციკლოპედია XX საუკუნის 70-იან წლებამდე.

В предисловии к первому тому в 1961 году написано, что настоящим томом начинается издание 12-томной Советской исторической энциклопедии — первой отечественной энциклопедии, посвященной истории народов всего мира. Однако, итогом в 1976 году стало издание в общей сложности 16 томов энциклопедии.

Содержание
----------

Включает статьи-термины по истории СССР и зарубежных стран, особенно по новейшей истории. Ко многим статьям даны развёрнутые хронологии, являющиеся составными частями статей, посвящённых СССР, союзным республиками и зарубежным странам.

Статьи сопровождаются статистическими таблицами, картами (историческими, политическими, этнографическими), диаграммами, иллюстрациями.

В предисловии к первому тому о издании изложено следующее:
თარგი:Цитата

Редакция
--------

* Главный редактор — Е. М. Жуков

В разные годы членами главной редакции были:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Е. А. Болтин
* В. П. Волгин
* Е. А. Волина (ответственный секретарь)
* Б. Г. Гафуров
* А. А. Губер
* Я. Я. Зутис
 | * А. Р. Иоаннисян
* М. И. Кузнецов
* П. А. Лавров
* И. И. Минц
* Г. Д. Обичкин
* С. Н. Покровский
 | * И. И. Потехин
* А. Л. Сидоров
* В. В. Струве
* М. Н. Тихомиров
* С. А. Токарев
* В. М. Хвостов
 |

Тома
----


| Том | Название | Год издания | Кол-во стр. |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | ААЛТОНЕН — АЯНЫ | 1961 | 530 |
| 2 | БААЛ — ВАШИНГТОН | 1962 | 517 |
| 3 | ВАШИНГТОН — ВЯЧКО | 1963 | 516 |
| 4 | ГААГА — ДВИН | 1963 | 542 |
| 5 | ДВИНСК — ИНДОНЕЗИЯ | 1964 | 492 |
| 6 | ИНДРА — КАРАКАС | 1965 | 521 |
| 7 | КАРАКЕЕВ — КОШАКЕР | 1965 | 520 |
| 8 | КОШАЛА — МАЛЬТА | 1965 | 509 |
| 9 | МАЛЬТА — НАХИМОВ | 1966 | 508 |
| 10 | НАХИМСОН — ПЕРГАМ | 1967 | 534 |
| 11 | ПЕРГАМ — РЕНУВЕН | 1968 | 521 |
| 12 | РЕПАРАЦИИ — СЛАВЯНЕ | 1969 | 496 |
| 13 | СЛАВЯНОВЕДЕНИЕ — СЯ ЧЕН | 1971 | 530 |
| 14 | ТААНАХ — ФЕЛЕО | 1973 | 524 |
| 15 | ФЕЛЛАХИ — ЧЖАЛАЙНОР | 1974 | 510 |
| 16 | ЧЖАН ВЭНЬ-ТЯНЬ — ЯШТУХ | 1976 | 509 |

Перевод
-------

«Советскую историческую энциклопедию» перевели на китайский язык под названием «Энциклопедия всемирной истории» (თარგი:Китайский). Китайская однотомная версия состоит из более чем 9 000 словарных статей и 3 800 000 иероглифов. В работе над проектом участвовали более двухсот русистов из 15 высших учебных заведений Китая.

См. также
---------

* Российская историческая энциклопедия
**რეიჰან იბრაჰიმ ყიზი თოფჩუბაშოვა** (აზერ. Reyhan İbrahim qızı Topçubaşova) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი მხატვარი. აზერბაიჯანის სსრ-ს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.

ბიოგრაფია
---------

რეიჰან იბრაჰიმ ყიზი ახუნდოვა 1905 წლის 15 დეკემებერს ქ. ყუბაში დაიბადა. 1931-1935 წლებში აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამხატვრო ტექნიკუმში სწავლობდა. 1943 წლიდან 1945 წლამდე აზერბაიჯანის მხატვართა კავშირის გამგეობის თავმჯდომარის მოადგილე იყო.

ქმნიდა პორტრეტებს („მ. ა. საბირი", „გ. ალმასზადე" და სხვ.), ფერწერულ ტილოებს ყოფით თემებზე („ძველი ბაზარი", „ქორწილი", „„ქუჩა" და სხვ.), პეიზაჟებს („ქალწულის კოშკი", „ზღვა", „ხედი მარდაკიანზე" და სხვ.), აგრეთვე სიუჟეტურ კომპოზიციებს („ჰანლარის საფლავზე", „1920 წლის ბაქოს საბჭოს სადღესასწაულო შეკრება" და სხვ.) და ნატურმორტებს. თოფჩუბაშოვას პეიზაჟებში განსაკუთრებული ადგილი აფშერონის ნახევარკუნძულის ბუნებას უკავია. იგი სიმღერისა და ცეკვის ხალხური ანსამბლებისათვის ესკიზებს ქმნიდა.

1943 წელს მიენიჭა აზერბაიჯანის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის წოდება.

თოფჩუბაშოვა 1970 წლის 5 მარტს, ბაქოში, თავისი ვაჟის იბრაჰიმის გარდაცვალებიდან 12 დღის შემდეგ გარდაიცვალა. მან შვილის დაღუპვა ვერ გადაიტანა.

სქოლიო
------

1. 1 2  Топчубашова (азерб.) // Азербайджанская советская энциклопедия / Под ред. Дж. Кулиева. — Б.: Главная редакция Азербайджанской советской энциклопедии, 1986. — C. IX. — S. 317.
2. ↑  Микеладзе Г..  (2007)Останутся всегда творящий разум и любовь живая. Азербайджанские известия.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-04-04. ციტირების თარიღი: 2022-02-22.
**ნანა ჯანელიძე** (დ. 7 აგვისტო, 1957, თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი.

ბიოგრაფია
---------

ნანა ჯანელიძემ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი 1979 წელს. 1986–93 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კინოლაბორატორიის მეცნიერ-თანამშრომელი.

1981 წლიდან კინოსტუდია „ქართული ფილმის" რეჟისორია; 1996 წლიდან თსუ ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა კათედრის ლექტორი. არის რეჟისორი ფილმებისა: „დიდი ბიჭი და პატარა ბიჭი"(1978), „მონანიება" (II რეჟისორი, სცენარის ავტორი, მუსიკალური გამფორმებელი, 1981–1984), „ოჯახი" (1985), „იავნანა" (1994), „ერთი წვეთი საქართველო" (1999). 

მიღებული აქვს იაკობ გოგებაშვილის სახელობის პრემია (1994), კინემატოგრაფიის საკავშირო ინსტიტუტის სპეციალური პრიზი (1994), რუსეთის მართლმადიდებლური ფილმების ფესტივალის, რუსეთის სათავადაზნაურო საზოგადოების, პეზაროს კინოფესტივალისა და ლაგოვოს კინოფესტივალის მთავარი პრიზი ფილმისთვის „იავნანა". 1994 წელს გადაეცა ქართული ეკლესიის პრიზი.

2013 წელს გადაიღო ფილმი, სადაც მთავარ როლს კახი კავსაძე ასრულებს „ნეტავი იქ, თეატრი არის?!", ფილმი ერთი ოჯახის თავგადასავალს გვიამბობს, კავსაძეების ოჯახის - კახის პაპის სანდროსი, მამის დათაშკასი და თვით კახის. ამ ოჯახის ისტორია, ერთი დიდი ქვეყნის ბედია, ქვეყნისა, რომელიც რუკაზე გაქრა და მალე ადამიანთა მეხსიერებაშიც აღარ იარსებებს... გადაღებულია იმერი და კახი კავსაძეების ჩანაწერების მიხედვით. კახი გვიყვება თავის მამის შესახებ, თავისი მეუღლის ბელა მირიანაშვილის, თავისი დედის და მისი ავადმყოფობის შესახებ, თეატრისა და კინოს შესახებ, 9 აპრილის შესახებ. ფილმს ასრულებს სიტყვებით: „ნეტავი იქ, თეატრი არის?!".

ლიტერატურა
----------

* ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი. 1998–1999. გვ. 430.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ნანა ჯანელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**არჯევან-სარვანის წმინდა გიორგის ეკლესია** — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი, წალკის მუნიციპალიტეტის სოფელ არჯევან-სარვანში. ზღვის დონიდან 1700 მეტრზე. 

ეკლესიის ნანგრევები მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, მთავარი სამანქანო გზის სამხრეთით. იგი წარმოადგენდა დარბაზულ ნაგებობას, სამხრეთიდან ჰქონდა მინაშენი. ნაგები ყოფილა დიდი ზომის დამუშავებული ქვის კვადრებით. ეკლესია გეგმაში მართკუთხაა, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდით. ჩრდილოეთ კედელზე შემორჩენილია ერთსაფეხურიანი პილასტრის კვალი და აფსიდის ჩრდილო-აღმოსავლეთი ნაწილი. ეკლესიას შემოუყვება დიდი ზომის ქვებით მშრალად ნაგები გალავანი, რომლის დასავლეთ ნაწილში ჩადგმულია გელაზის ქვა და საფლავის ქვები, მათ შორის ცხენის ქანდაკება. ეკლესიის ირგვლივ შეინიშნება ნამოსახლარი.

არჯევან-სარვანის წმინდა გიორგის ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ. 1975. — გვ. 619.
* ჟღერს ქვის ჰარმონია; ნაკვეთი პირველი, ა-დ, საკითხავნი ყმაწვილთათვის, "ციცინათელა", თბილისი 2006 წ. გვ. 86-87

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* საქართველოს გერბი კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 5374

სქოლიო
------

1. ↑  საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
**თუხარისის საერისთავო** — ადმინისტრაციული ერთეული შუა საუკუნეების საქართველოში, იმიერტაოში. უცნობია თუხარისის საერისთავოს როგორც წარმოშობის, ასევე გაუქმების ზუსტი დრო. თუხარისის ერისთავი მოიხსენიება „მატიანე ქართლისაში": 

|  |  |
| --- | --- |
| ვიკიციტატა | „... ვერ წაიღეს ატენი, რამეთუ ციხეთაუფალნი კაცნი მტკიცე იყვნეს ერთგულობასა ზედა ბაგრატისსა, თჳნიერ ფარსმან თმოგუელისა და ბეშქენ ჯაყელისა, თუხარისისა ერისთავისა." |
|  |  |

 მემატიანის ეს ცნობა 1045–1047 წლების ამბებს ეხება და თუხარისის საერისთავოს წყაროებში მოხსენიების ერთადერთი ფაქტია.

თუხარისის ერისთავად შეიძლება მივიჩნიოთ დავით აღმაშენებლის თანამედროვე ბეშქენ ჯაყელი, რომელიც 1118 სელჩუკებთან ბრძოლაში დაიღუპა.

XIV საუკუნის დასაწყისში თუხარელნი მოხსენიებული არიან „სამცხის თავადთა ნუსხაში", რაც იმაზე მიუთითებს, რომ XIV საუკუნის დასაწყისში თუხარისის საერისთავო აღარ არსებობდა, თუხარისი ფეოდალური მამული იყო და მისი მფლობელები თუხარელებად იწოდებოდნენ.

ლიტერატურა
----------

* *ბახტაძე მ.*, ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 4, თბ. 2018. — გვ. 144.
* ბახტაძე მ. ერისთავობის ინსტიტუტი საქართველოში თბ. 2003
**პანი** — კნუტ ჰამსუნის 1894 წელს გამოქვეყნებული რომანი. ლეიტენანტი გლანი, რომელმაც სამხედრო სამსახური დატოვა, 38 პატარა თავის განმავლობაში პირველ პირში გვიყვება თავის თავზე. წინა ზაფხული მან გაატარა სანადირო ლოჟაში ჩრდილოეთ ქვეყნებში. მოგონებებს ახასიათებს დღევანდელი გადმოსახედიდან ბუნებასთან ძალიან ახლო ურთიერთობა, ისევე როგორც ცვალებადი და უკმაყოფილო ურთიერთობა თანამოძმეებთან, მისი მერყევი ხასიათის გამო, რაც უპირველეს ყოვლისა წარმოდგენილია მისი სიყვარულით სამ ახალგაზრდა ქალთან. რომანი მთავრდება ხუთთავიანი ეპილოგით, რომელშიც გლენი ინდოეთში კვდება.

სიმბოლიზმი
----------

ტექსტში ცვალებადი სეზონებია ასახული: ედვარს და გლანს შეუყვარდებათ ერთმანეთი გაზაფხულზე, ზაფხულში ისიინი სასიყვარულო ურთიერთობაში არიან, ხოლო შემოდგომას ურთიერთობას ასრულებენ. რომანში მნიშვნელოვანია კულტურისა და ბუნების ურთიერთგამომრიცხავი სიმბოლოები: გლანი ბუნებას ეკუთვნის, ედვარდი კი კულტურას.

ბევრი რამ, რაც ხდება გლანსა და ედვარდას შორის წინასწარ არის ასახული, როდესაც გლანი ორ შეყვარებულზე ოცნებობს. შეყვარებულთა საუბრრბი მომავალსაც უწინასწარმეტყველებს.

ეპილოგი
-------

გლანის სიკვდილი მოთხრობილია სხვა ადამიანის პერსპექტივიდან. წიგნის მთავარ მონათხრობში, როდესაც გლენი პირველ პირში ყვება, ის თავის თავს აღწერს, როგორც არამიმზვიდელს. ეპილოგი გვიჩვენებს რომ ეს ასე არ არის, სამაგიეროდ მეორეხარისხოვანი გმირების თვალსაზრისით, გლენი არის ლამაზი, ნიჭიერი და სასურველი. გლენმა დატოვა ნორდლენდი და საცხოვრებლად ინდოეთში წავიდა. ტყეში მარტო დასარჩენად და სანადიროდ, მაგრამ დაკარგული სიყვარულის გამო თავს იკლავს და ეპილოგის მთხრობელს სროლისკენ უბიძგებს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Romantikken vs Nyromantikken (ნორვეგიული)
* Pan (ნორვეგიული)
**ჯეიკობ ზუმა** (ინგლ. Jacob Zuma, დ. 12 აპრილი 1942, ნკანდლა, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა) — სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის ვიცე-პრეზიდენტი 1999-2005 წწ. ქვეყნის მმართველი პარტიის აფრიკის ეროვნული კონგრესის ხელმძღვანელი 2007 წლის 18 დეკემბრიდან. სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის პრეზიდენტი 2009 წლიდან 2018 წლის 14 თებერვლამდე.

ბიოგრაფია
---------

მიეკუთვნება ზულუს ეთნიკურ ჯგუფს.

1959 წელს შეუერთდა აფრიკის ეროვნულ კონგრესს, ხოლო 1963 წელს — სამხრეთ აფრიკის კომუნისტურ პარტიას. 1975-1990 წწ. იმყოფებოდა ემიგრაციაში, ერთ-ერთი პირველი დაბრუნდა სამშობლოში, მას შემდეგ რაც მოეხსნა აკრძალვა აფრიკის ეროვნულ კონგრესს.

2009 წლის 6 მაისს პარლამენტმა 227 ხმით აირჩია ქვეყნის პრეზიდენტად.

2018 წლის 14 თებერვალს კორუფციაში დადანაშაულების შემდეგ გადადგა თანამდებობიდან.

პირადი ცხოვრება
---------------

ჯეიკობ ზუმა მრავალცოლიანია, ჰყავს 8 (მათ შორის 5 ოფიციალური) მეუღლე და 20 შვილი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Profile დაარქივებული 2005-07-14 საიტზე Wayback Machine.
* Zuma: Road to the presidency
* Jacob Zuma დაარქივებული 2011-09-01 საიტზე Wayback Machine.  at Who's Who Southern Africa

სქოლიო
------

1. ↑  *International in Kürze*. გაზეთში: *Neue Zürcher Zeitung*. № 31, 8. თებერვალი, 2010, გვ. 2 (გერმანული)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის პრეზიდენტები |
| --- |
|  |
| 
* ჩარლზ რობერტს სვარტი
* თეოფილუს დიონგესი
* ჯოშუა ნაუდე
* ჯაკობ ჯოან ფუშე
* იოანეს დე კლერკი
* ნიკოლას დიდერიხსი
* მარაის ვილჯოენი
* ბალთაზარ ვორსტერი
* მარაის ვილჯოენი
* პიტერ ბოტა
* ფრედერიკ დე კლერკი
* ნელსონ მანდელა
* ტაბო მბეკი
* კგალემა მოტლანტე
* ჯეიკობ ზუმა
* სირილ რამაფოსა
 |

 |
**იორგოს ლანთიმოსი** (ბერძ. Γιώργος Λάνθιμος; დ. 27 მაისი, 1973) — ბერძენი მსახიობი, თეატრისა და კინოს რეჟისორი, პროდიუსერი და სცენარისტი.

ბიოგრაფია
---------

ლანთიმოსი დაიბადა ათენში. სწავლობდა კინოსა და სატელევიზიო რეჟისურას ათენის ბერძნული კინოსა და ტელევიზიის სკოლაში. 90-იან წლებში ბერძნული თეატრალური ცეკვის კომპანიებისათვის იღებდა კლიპებს, რომელთა რეჟისორიც თავად იყო. 1995 წლიდან იღებს სატელევიზიო რეკლამებსა და მუსიკალურ კლიპებს. აგრეთვე, არაერთი მოკლემეტრაჟიანი ფილმისა და ექსპერიმენტულ დადგმის რეჟისორია. ლანთიმოსი იყო ერთ-ერთი იმ შემოქმედებით ჯგუფში, რომელთაც 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების გახსნისა და დახურვის ცერემონიები დადგეს. 

ლანთიმოსის, როგორც კინოს რეჟისორის კარიერა 2000-იანი წლებიდან იწყება. პირველი ფილმი, რომელიც ლაკის ლაზოპულოსთან ერთად გადაიღო, იყო „ჩემი საუკეთესო მეგობარი". მისი მესამე ფილმი „ეშვი" 2009 წლის კანის კინოფესტივალის პრიზიორი გახდა, ხოლო ოსკარის რიგით 83-ე დაჯილდოებაზე ნომინირებულ იქნა საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმის კატეგორიაზე. ფილმი „ლობსტერი" არტეს საერთაშორისო ფესტივალის პრიზიორი გახდა.

ფილმოგრაფია
-----------

* 2001 — „ჩემი საუკეთესო მეგობარი"(*Ο καλύτερος μου φίλος*)
* 2001 — „Uranisco Disco"
* 2005 — „კინეტა" (*Κινέτα*)
* 2009 — „ეშვი" (*Κυνόδοντας*)
* 2011 — „ალპები" (*Άλπεις*)
* 2015 — „ლობსტერი" (*The Lobster*)
* 2017 — „წმინდა ირმის მკვლელობა" (*The Killing of a Sacred Deer*)
* 2018 — „ფავორიტი" (*The Favourite*)

სქოლიო
------

1. ↑  Sakaridis, Yannis. "10 Greek Filmmakers to Watch". Raindance Film Festival. Archived from the original on July 27, 2011. Retrieved 2 February 2011.
2. ↑  "DOGTOOTH - Press Kit" დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine.  (PDF). Cannes Film Festival. Retrieved 2009-05-23.
3. ↑  Pavlaki, Despina (2009-10-25). "Film: Dogtooth" დაარქივებული 2012-03-06 საიტზე Wayback Machine.. *Athens News*. Retrieved 2 February 2011.
**რიჩარდ მეთიუ სტოლმანი** (ინგლ. Richard Matthew Stallman; დ.16 მარტი, 1953) — ამერიკელი თავისუფალი პროგრამული უზრუნველყოფის აქტივისტი და პროგრამისტი. 1983 წლის 27 სექტემბერს მან დააარსა პროექტი GNU, რომელიც მიზნად ისახავდა თავისუფალი იუნიქს-მაგვარი ოპერაციული სისტემის შექმნას, ამავდროულად იგი გახდა ამავე პროექტის მთავარი ხელმძღვანელი და ორგანიზატორი. პროექტ GNU-ს დაარსებისთანავე მან წამოიწყო მოძრაობა თავისუფალი პროგრამული უზრუნველყოფისათვის, ხოლო 1985 წელს დააარსა ორგანიზაცია Free Software Foundation.

სტოლმანმა პირველმა ჩამოაყალიბა ლეგალური კოპირების კონცეფცია და არის რამდენიმე ლიცენზიის მთავარი ავტორი ლეგალური კოპირების შესახებ, მათ შორის GNU General Public License-ის, რომელიც ყველაზე ფართოდ გამოიყენება თავისუფალი პროგრამული უზრუნველყოფის ლიცენზირებაში. 90-იანი წლებიდან მოყოლებული სტოლმანი დროის უმეტეს ნაწილს თავისუფალი პროგრამული უზრუნველყოფის პროპაგანდირებას უთმობდა, და ამავდროულად ეწინააღმდეგებოდა მწარმოებლის მიერ პროგრამული უზრუნველყოფის პატენტირებას, რაც მათი მხრიდან საავტორო უფლებების გადამეტებად მიაჩნდა. სტოლმანს წვლილი მიუძღვის ისეთი მნიშვნელოვანი და ფართოდ გამოყენებადი პროგრამული პაკეტების შექმნაში როგორებიიცაა Emacs, GNU Compiler Collection
 და GNU Debugger. 1989 წელს იგი გახდა პროგრამული უზრუნველყოფის თავისუფლების ლიგის თანადამფუძნებელი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვიკისაწყობის ლოგო შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„რიჩარდ სტოლმანი"** ვიკისაწყობში.
* ოფიციალური საიტი
* რიჩარდ სტოლმანი საიტზე Curlie
* Richard რიჩარდ სტოლმანი — ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე"
* რიჩარდ სტოლმანი — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive
* რიჩარდ სტოლმანი — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)

სქოლიო
------

1. ↑  Stallman, Richard.  (27 სექტემბერი, 1983) Initial GNU announcement. ციტირების თარიღი: 20 ნოემბერი, 2008.
2. ↑  Stallman, Richard.  (7 მარტი, 2011) The Free Software Foundation Management. *Free Software Foundation*. ციტირების თარიღი: 21 ივლისი, 2011.
3. ↑  Bernard S. Greenberg. Multics Emacs: The History, Design and Implementation.; GNU Emacs FAQ.; Jamie Zawinski. Emacs Timeline.
4. ↑  GCC Contributors.
5. 1 2  Richard Stallman lecture at the Royal Institute of Technology, Sweden (30 ოქტომბერი, 1986). ციტირების თარიღი: 21 სექტემბერი, 2006.
**იპოლიტე პეტრეს ძე ვართაგავა** (ფსევდონიმები: *ნეზდეშნის, სალგირ*) (დ. 30 იანვარი, 1872, ხეთა, ზუგდიდის მაზრა — გ. 6 იანვარი, 1967, თბილისი) — ქართველი კრიტიკოსი, მწერალი, საქართველოს დამსახურებული მასწავლებელი (1946).

ბიოგრაფია
---------

1895 წელს დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია ხოლო 1899 წელს — ყაზანის სასულიერო აკადემია. მიენიჭა ღვთისმეტყველების კანდიდატის ხარსხი. 1899-1907 წლებში მსახურობდა ყოფილი ტავრიდის გუბერნიაში, ქალაქ სიმფეროპოლში სასულიერო სემინარიაში რუსული ლიტერატურის და სიტყვიერების მასწავლებლად; 1907-1918 წლებში იყო ტფილისის სასულიერო სემინარიაში რუსული ენის მასწავლებლად; 1918-1919 წლებში მე–8 გიმნაზიაში რუსული სიტყვიერების მასწავლებლად; 1919-1921 წლებში ამავე საგნის მასწავლებლად მე–14 ტექნიკუმში; 1921-1926 წლებში ჭიათურაში ჯერ ჰუმანიტარულ ტექნიკუმში ქართულ და რუსული ენების მასწავლებლად, შემდეგ ჭიათურის 9 წლედის გამგედ; 1925-1927 წლებში ხეთის 9 წლედის გამგედ; 1927-1928 წლებში ფინსახკომის გამგეობაში მყოფ უმაღლეს ეკონომიურ–ფინანსურ კურსების სასწავლო ნაწილის გამგედ; 1930 წელს მიიწვიეს გაზეთ „ახალგაზრდა კომუნისტის" რედაქციაში სტილის კორექტორად; ამავე წელს დანიშნეს საქართველოს ცაკის საორგანიზაციო განყოფილების საინფორმაციო სექტორის გამგედ; 1936 წელს ქალაქ სოხუმში მესამე სკოლის მასწავლებლად; 1937 წლიდან ქალაქ გორის პედაგოგიური ინსტიტუტის ლექტორად; ამავე დროს იყო გორის 1 და 4 საშუალო სკოლებში ქართული ლიტერატურის მასწავლებელი. 1939-1946 წლებში იყო ცხინვალის პედაგოგიურ ინსტიტუტის ლექტორი.

ავტორია უამრავი პუბლიცისტური, კრიტიკული, მეცნიერული ხასიათის სტატიებისა და წიგნებისა; მათ შორის: „საბჭოთა კავშირი – ერთად–ერთი ქვეყანაა, სადაც უმუშევრობა კლებულობს", „აღდგომის დღესასწაულის წარმოშობა და მისი წესები", „აღმოსავლეთის რელიგიების ისტორია" (1931), „მარქსიმ გორკი" (1931), „რას წარმოადგენს რელიგია თანამედროვე კაპიტალისტურ ქვეყნებში?", „დავით კლდიაშვილი"; გარდა ამისა დაწერა მონოგრაფიები: „შევჩენკოს ცხოვრება და შემოქმედება", „ლერმონტოვი როგორც ნაციონალური პოეტი".

ორგანიზაციის, ასოციაციის ან ჯგუფის წევრი
----------------------------------------

* აღმოსავლეთ საქართველოს საშუალო სკოლების მასწავლებელთა კავშირი, წევრი, თავმჯდომარე
* საქართველოს მწერალთა საზოგადოება, თავმჯდომარის მოადგილე
* სრულიად საქართველოს განათლების მუშაკთა კავშირის გამგეობა, წევრი
* ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობა, წევრი
* ქართული კულტურის მოყვარულთა საზოგადოების გამგეობა, წევრი
* ქართული სიტყვაკაზმული მწერლობის საზოგადოების საბჭო, წევრი
* ჭიათურის მასწავლებელთა ადგილკომი, თავმჯდომარე
* ჭიათურის რაიონის განათლების მუშაკთა კავშირის სარევიზიო კომისია, თავმჯდომარე

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

ლიტერატურა
----------

* *მეგრელიძე ი.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ. 1979. — გვ. 301-302.
* *ბაბუნაშვილი ზ. ნოზაძე თ.*, „მამულიშვილთა სავანე", გვ. 142, თბ. 1994

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* იპოლიტე ვართაგავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
* 

* იპოლიტე ვართაგავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ზია-ბეგ აბაშიძე**, *ზია ჰუსეინის ძე სანჯაკბეგიშვილი*, (დ. 17 მარტი, 1875 — გ. 1932) — ქართველი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, ქართველ მუსლიმთა წარმომადგენელი.

ბათუმის სანჯაყ-ბეგების შთამომავალი. სწავლობდა ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების სკოლაში ბათუმში. 1900-1908 წლებში იყო ქალაქ ბათუმის თვითმმართველობის ხმოსანი. 1904-1905 წლებში გ. ვოლსკისთან და ს. მდივანთან ერთად საფუძველი ჩაუყარა სოციალისტ-ფედერალისტების ბათუმის ორგანიზაციას. იყო სახელმწიფო სათათბიროს საგუბერნიო ამომრჩეველი, სათათბიროს წევრი. თავის სოფელ ურექში ხშირად იწვევდა ახალგაზრდა ქართველ მუსლიმთა კრებებს. 1905 წელს, ჩაქვში მისი თავმჯდომარეობით შედგა ქართველ მუსლიმთა დიდი კრება, რომელსაც სხვადასხვა პარტიის წარმომადგენლები ესწრებოდნენ. 1908 წელს ზია აბაშიძეს თავის ძმებთან ერთად ხუთი წლით არხანგელსკის გუბერნიაში გადასახლება მიუსაჯეს, მაგრამ მან მოახერხა გაქცევა ოსმალეთში, სადაც პოლიციის ზედამხედველობის ქვეშ ცხოვრობდა. დევნის გამო ერთხანს გერმანიასა და საფრანგეთში ცხოვრობდა. 1914 წელს სტამბოლში მონაწილეობა მიიღო საქართველოს განმათავისუფლებელი კომიტეტის მუშაობაში. აქტიურად მონაწილეობდა ოსმალეთში გადახვეწილი აჭარლებისაგან ქართული ლეგიონის (1400 კაცი) შედგენაში. 1917 წლის რევოლუციამდე აბაშიძე საზღვარგარეთ იმყოფებოდა და იქიდან აქვეყნებდა წერილებს გაზეთ „ნიშადურში". 1918 წელს თბილისში ჩამოვიდა და აქტიური მონაწილეობა მიიღო სამუსლიმანო საქართველოს განმათავისუფლებელი კომიტეტის შედგენაში, რომლის მიზანი იყო ბათუმის ოლქის საქართველოსთან შეერთება. ამავე მიზნით ყადირ შარვაშიძესთან ერთად ბერლინში, ვენასა და ბულგარეთში იმყოფებოდა. 1918-1921 წლებში, სხვადასხვა დროს, იყო ბათუმის ქალაქის თავის მოადგილე, კომიტეტის მთავარი რწმუნებული და ბათუმის ლტოლვილთა კომიტეტის თავმჯდომარე. 1921 წელს გასაბჭოების შემდეგ დააპატიმრეს და ხუთი წლით როსტოვში გადაასახლეს.

ლიტერატურა
----------

* ქართველ მოღვაწეთა ლექსიკონი:1801-1952: ტ.I .-თბ.2018.-გვ.38.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ზია-ბეგ აბაშიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**Musiikkituottajat**, **Musiikkituottajat – IFPI Finland** ან **The Finnish Group of IFPI** — ფინური არაკომერციული ორგანიზაცია, რომელიც ფინანსდება მისი წევრების მიერ და წარმოადგენს მუსიკალურ ინდუსტრიას ფინეთში. ორგანიზაცია წარმოადგენს 23 ისეთი ლეიბლის ინტერესებს, რომლებიცაა, EMI, Sony Music, Universal Music Group და Warner Music Group.

Musiikkituottajat – IFPI Finland-ის მიზანია ფინეთში ხმისჩამწერი ინდუსტრიის წარმოებისათვის ხელსაყრელი გარემო პირობების უზრუნველყოფა. მიზანი მიიღწევა ხმისჩამწერი ინდუსტრიის დაცვისათვის ეფექტიანი წესებისა და სამართლიანი და კონკურენტუნარიანი სავაჭრო გარემოს უზრუნველყოფის გზით.

ორგანიზაცია დაკავებულია მუსიკალური ჩანაწერის გაყიდვების სერტიფიკაციის, ანუ ოქროს და პლატინის დისკების, მინიჭებით.

Musiikkituottajat ფინეთის მუსიკალური ინდუსტრიის ადგილობრივი ასოციაციაა, რომელიც შედის ფონოგრამების ინდუსტრიის საერთაშორისო ფედერაციის შემადგენლობაში.

Musiikkituottajat აქვეყნებს ჩარტებს: კერძოდ, Suomen virallinen lista – Albumit (ტოპ-50, ალბომები), Suomen virallinen lista – Singlet (ტოპ-20, სინგლები), Suomen virallinen lista – Mid–price (ტოპ-10) და Suomen virallinen lista – Musiikki DVD:t (ტოპ-10, ალბომები, ვიდეო).

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი

სქოლიო
------

1. 1 2  IN ENGLISH en. ifpi.fi (2013-08-08).
2. ↑  TILASTOT fi. ifpi.fi (2013-08-08).
3. ↑  Local record industry associations en. ifpi.org (2013-08-08).  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-06-29. ციტირების თარიღი: 2017-11-15.
4. ↑  TILASTOT fi. ifpi.fi (2015-12-20).  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-07-21. ციტირების თარიღი: 2017-11-15.
**კაკასხიდის მღვიმე** — კარსტული მღვიმე საქართველოში, ბაღდათის მუნიციპალიტეტის სოფელ კაკასხიდის მიდამოებში. მდებარეობს სოფელ კაკასხიდის სამხრეთით, მდინარე ხანისწყლის მარცხენა მხარეს, ზღვის დონიდან 600 მეტრზე. მღვიმის მახლობლად მდინარე ხანისწყალზე დღემდე ფუნქციონირებს, საფრანგეთში XIX საუკუნეში გუსტავ ეიფელის ქარხანაში ჩამოსხმული რკინის საავტომობილო ხიდი, რომელიც „ზეკრის ხეობას" ბაღდათის სოფლებთან აკავშირებს.

მღვიმის აღმოჩენა
----------------

კაკასხიდის მღვიმე დაფიქსირებულია თსუ-ის ექსპედიციის მიერ, რომლის შემადგენლობაშიც იყვნენ ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზუსტ და საბუნებისმტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის გეოგრაფიის დეპარტამენტის ასისტენტ პროფესორი გიორგი დვალაშვილი (ექსპედიციის ხელმძღვანელი), თსუ-ის მაგისტრანტი მერი გუგეშაშვილი და თსუ-ის ვახუშტი ბაგრატიონის გეოგრაფიის ინსტიტუტის სპელეოლოგები: გეოგრაფიის დოქტორი ზაზა ლეჟავა და ლაბორანტი გიორგი ჩართოლანი. ექსპედიციაში აგრეთვე მონაწილეობდნენ ბაღდათის ტურიზმისა და კურორტების განვითარების ცენტრის მენეჯერი გოჩა ხორავა და ბაღდათის საკრებულოს ინფრასტრუქტურის კომისიის თავმჯდომარე მამუკა გორგოძე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ბაღდათის მუნიციპალიტეტში კარსტული მღვიმე აღმოაჩინეს
* ბაღდათის მუნიციპალიტეტში კარსტული მღვიმე აღმოაჩინეს[*მკვდარი ბმული*]
ავსტრიული ოქროს დუკატი
**დუკატი** (ლათ. dukatus) — XII-XIX საუკუნეების ევროპული მონეტა. ვერცხლის დუკატი პირველად მოჭრა სიცილიის სამეფოს მეფემ როჯერ II-მ 1140 წელს. ვენეციაში 1283/1284 წლებში დოჟმა ჯოვანი დანდოლომ დაიწყო ოქროს დუკატის მოჭრა. მისი წონაა 3,559 გ. შუბლზე გამოსახულია ვენეციის რესპუბლიკის მფარველი წმ. მარკოზი, რომელიც მუხლმოყრილ დოჟს გადასცემს ალამს. გარშემო ლათინური ზედწერილია: მარცხნივ — „წმინდა მარკოზი ვენეციისა", მარჯვნივ — დოჟის სახელი და გვარი, ალმის ტარის გასწვრივ — „ჰერცოგი". ზურგზე გამოსახულია ვარსკვლავებით გარშემოვლებული ქრისტე და წრიული ზედწერილი: „ქრისტე! საჰერცოგო, რომელსაც განაგებ, დეე გებოძოს შენ". ოქროს დუკატი სწრაფად გავრცელდა ევროპასა და აღმოსავლეთ ქვეყნებში და XIV საუკუნიდან საერთასრისო ფულადი ერთული გახდა. XIV საუკუნიდან ევროპის სხვადასხვა სახელმწიფოებში სხვადასხვა ტიპის დუკატი იჭრებოდა. რუსეთში დუკატს ჭრიდნენ 1701-1855 წლებში. ეწოდებოდა ჩერვონეცი, იწონიდა 3,6 გ. ვენეციაში დუკატს ცეხინიც ეწოდებოდა.

XV-XVIII საუკუნეებში საქართველოში ხმარობდნენ ვენეციურ, ჰოლანდიურ და უნგრულ დუკატებს, რომელთაც უწოდებდნენ ფლურს, ჰოლანდიურ დუკატებს კი — ასლანსაც. დუკატები აღმოჩენილია ლეხურის ხეობაში, ქუთაისში, ანანურში (დუშეთის მუნიციპალიტეტი), ახალსოფელსა (სოხუმის მუნიციპალიტეტი) და ირაგაში (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი).

ლიტერატურა
----------

* *ქებულაძე რ.*, ევროპული მონეტების მიმოქცევა საქართველოში XV-XVIII სს. თბ. 1971
* *ქებულაძე რ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ. 1978. — გვ. 650.
ЗСУ-37
**ЗСУ-37-37** — საბჭოთა მსუბუქი თვითმავალი საზენიტო დანადგარი, რომლის დამუშავება დაიწყო 1943 წელს.

შექმნის ისტორია
---------------

საბჭოთა მსუბუქი თვითმავალი საზენიტო საარტილერიო დანადგარი იწარმოებოდა მაშინასტრაილნისა და გორსკის საავტომობილო ქარხნებში 1944 წელს. მეორე მსოფლიო ომის დამთავრებამდე გამოშვებული იყო 30-მდე ЗСУ-37. მანქანა შეიქმნა მსუბუქ ტანკსაწინააღმდეგო su-76-ის ბაზაზე. ომის შემდეგ su-76 შეიარაღებიდან ამოიღეს ხოლო ЗСУ-37 ისევ შეიარაღებაში რჩებოდა.

ЗСУ-37 იყო პირველი საბჭოთა მუხლუხებზე მდგარი საზენიტო დანადგარი. იგი საუკეთესო საშუალება იყო მობილური ჯგუფების გასანადგურელად, მისი მთავარი შეიარაღება 37 მმ-ის საზენიტო ტყვიამფრქვევი იყო, დამონტაჟებული მის კოშკურაზე, რომელიც 360 გრადუსით ტრიალებდა.

### შეიარაღება

* 37 მმ საზენიტო ტყვიამფრქვევი
* ავტომატური მანძილმზომი
* რადიოსადგური

### ტექნიკურ ტაქტიკური მონაცემები

* წონა: 11.5ტ
* სიგრძე: 5.25 მ
* სიგანე: 2.74
* ჯავშანი: 6-35
* ძრავა: 120 ცხენის ძალიანი
* მაქსიმალური სისწრაფე: 45 კმ/სთ

### კომპიუტერულ თამაშებში

ЗСУ-37 გამოყენებულია თამაშში *Sudden Strike 3: Arms for Victory*.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ЗСУ-37 დაარქივებული 2018-08-20 საიტზე Wayback Machine.
**Opeth** — შვედური პროგრესული მეტალ-ჯგუფი სტოკჰოლმიდან, რომელიც 1990 წელს ჩამოყალიბდა. მიუხედავად იმისა, რომ ჯგუფმა განიცადა არაერთი ცვლილება შემადგენლობაში, ვოკალისტი, გიტარისტი და სიმღერების ავტორი მიკაელ ოკერფელდტი ჯგუფის მთავარ მამოძრავებელ ძალად რჩებოდა წლების განმავლობაში. ჯგუფის სტილი მათთვის ჩვეულებრივ გრძელ კომპოზიციებში აერთიანებს ელემენტებს პროგრესული მეტალიდან, ჯაზიდან, ბლუზიდან, კლასიკური და ხალხური მუსიკიდან. ბლეკ და დეზ-მეტალის გავლენა განსაკუთრებით შესამჩნევია მათი შემოქმედების ადრეულ პერიოდში. მრავალი მათი სიმღერა შეიცავს აკუსტიკური გიტარის პარტიებს და ძლიერ დინამიკურ გადასვლებს, ვოკალს გროულინგითა და სუფთა ვოკალს. ჯგუფი იშვიათად მართავდა კონცერტებს პირველი ოთხი ალბომის მხარდასაჭერად, თუმცა დაწყებული მათი პირველი მსოფლიო ტურნედან, რომელიც მოაწყვეს 2001 წლის ალბომის *Blackwater Park* გამოსვლის შემდეგ, მათ რამდენიმე მსხვილი მსოფლიო ტურნე გახსნეს.

ჯგუფმა გამოუშვა ათი სტუდიური ალბომი, სამი საკონცერტო DVD, სამი საკონცერტო ალბომი (მათგან ორი DVD-ზეც) და ორი სასაჩუქრე ყუთი. სადებიუტო ალბომი *Orchid* 1995 წელს გამოუშვეს. მიუხედავად იმისა, რომ მათი მერვე სტუდიური ალბომი, *Ghost Reveries*, საკმაოდ პოპულარული იყო აშშ-ში, კომერციულ წარმატებას ჯგუფმა მხოლოდ 2008 წლის რიგით მეცხრე სტუდიური ალბომის, *Watershed*, გამოშვების შემდეგ მიაღწია, რომელმაც დაიკავა ოცდამესამე ადგილი *ბილბორდ 200-ში* და ფინური ჩარტების სათავეებში მოექცა გამოშვებიდან პირველსავე კვირას.

ჯგუფის წევრები
--------------

 მთავარი სტატია: Opeth-ის წევრები.
ახლანდელი წევრები
* მიკაელ ოკერფელდტი – მთავარი ვოკალი, გიტარა (1990—დღემდე) ბას-გიტარა (1997)
* მარტინ მენდეზი – ბას-გიტარა (1997—დღემდე)
* მარტინ აქსენროტი – დრამები, დასარტყმელი საკრავები (2006—დღემდე)
* ფრედრიკ ოკესონი – გიტარა, ბეკ-ვოკალი (2007—დღემდე)
* იუაკიმ სვალბერგი – კლავიშები, სინთეზატორი, ბეკ-ვოკალი, დასარტყმელი საკრავები (2011—დღემდე)

დისკოგრაფია
-----------

 მთავარი სტატია: Opeth-ის დისკოგრაფია.
სტუდიური ალბომები
* *Orchid* (1995)
* *Morningrise* (1996)
* *My Arms, Your Hearse* (1998)
* *Still Life* (1999)
* *Blackwater Park* (2001)
* *Deliverance* (2002)
* *Damnation* (2003)
* *Ghost Reveries* (2005)
* *Watershed* (2008)
* *Heritage* (2011)
* *Pale Communion* (2014)
* *Sorceress* (2016)
* *In Cauda Venenum* (2019)

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***Opeth***

* 

* ოფიციალური საიტი

სქოლიო
------

1. ↑  Drew Schinzel.  (1996-10-11) Opeth - Morningrise. chroniclesofchaos.com. ციტირების თარიღი: 2012-01-08.
|  |  |
| --- | --- |
|  | ეს სტატია **სტიქიურ უბედურებას** ეხება. *წყლის რეჟიმის ფაზის შესახებ* იხილეთ **წყალდიდობა (წყლის რეჟიმი)**. |

წყალდიდობა ფლორიდაში, აშშ, 2005 წელს
**წყალდიდობა** — წყლის დონის უეცარი მატება, განპირობებული თავსხმა წვიმებით ან თოვლის ინტენსიური დნობით. წყალდიდობა ძნელადპროგნოზირებადი მოვლენაა

მდინარეთა წყალდიდობა
--------------------

მდინარეთა წყალდიდობა ოთხი ტიპისაა, რომლებიც ერთმანეთისაგან განმეორების სიხშირით, მასშტაბით და მიყენებული ზიანის ოდენობით განსხვავდებიან. ესენია:

**უმნიშვნელო წყალდიდობა** დამახასიათებელია ვაკის მდინარეებისათვის, აღინიშნება 5-10 წელიწადში ერთხელ. წყალდიდობისას იფარება მდინარის მიმდებარე ტერიტორიის 1/10, არ იწვევს მნიშვნელოვან მატერიალურ ზარალს და არ არღვევს ცხოვრების ჩვეულებრივ რიტმს.

**მნიშვნელოვანი წყალდიდობა** დამახასიათებელია როგორც ვაკის, ისე მთის მდინარეებისათვის, აღინიშნება 20-25 წელიწადში ერთხელ. წყალდიდობისას იფარება მდინარის ხეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი. იწვევს არსებით მატერიალურ ზარალს, მოსახლეობის გარკვეული ნაწილის ევაკუაციას და ცხოვრების ჩვეული რიტმის შეცვლას.

**მასშტაბური წყალდიდობა** მოიცავს მდინარის მთელ აუზს, აღინიშნება 50-100 წელიწადში ერთხელ. ხშირ შემთხვევაში თითქმის მთლიანად იფარება მდინარის მიმდებარე ტერიტორია, დასახლებული პუნქტები. იწვევს დიდ მატერიალურ ზარალს, მკვეთრად ცვლის ადამიანთა ყოფა-ცხოვრებასა და სამეურნეო საქმიანობას, მოითხოვს მოსახლეობისა და მატერიალური ფასეულობების ევაკუაციას.

**კატასტროფული წყალდიდობა** — იტბორება უზარმაზარი ტერიტორიები, მთლიანად, პარალიზებულია ადმიანის საქმიანობა. მოიცავს არაერთი მდინარის აუზს, აღინიშნება 100-200 წელიწადში ერთხელ ან უფრო იშვიათად. ამგვარი წყალდიდობა იწვევს ადამიანთა მსხვერპლს, უდიდეს მატერიალურ ზარალს.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ღვარცოფი

ლიტერატურა
----------

* O'Connor, Jim E. and John E. Costa. (2004). *The World's Largest Floods, Past and Present: Their Causes and Magnitudes* [Circular 1254]. ვაშინგტონი: U.S. Department of the Interior, U.S. Geological Survey.
* Thompson, M.T. (1964). *Historical Floods in New England* [Geological Survey Water-Supply Paper 1779-M]. Washington, D.C.:[United States Government Printing Office.
* Powell, W. Gabe. 2009. Identifying Land Use/Land Cover (LULC) Using National Agriculture Imagery Program (NAIP) Data as a Hydrologic Model Input for Local Flood Plain Management. Applied Research Project. Texas State University–San Marcos დაარქივებული 2012-03-05 საიტზე Wayback Machine.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Flood Risk Management Research Consortium
* International Flood Initiative
* UN-CECAR დაარქივებული 2011-12-30 საიტზე Wayback Machine.