recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**დიმიტრი ცისკარიშვილი** (დ. 13 ნოემბერი, 1939, თბილისი — გ. 22 მაისი, 2019) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი

ბიოგრაფია
---------

1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1963–1965 წლებში იყო მცხეთის რაისაავადმყოფოს ორდინატორი. 1966–1970 წლებში თერაპიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი. 1970–1975 წლებში კლინიკური ელექტროფიზიოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი. 1975 წლიდან კვლევის ფუნქციური მეთოდების განყოფილების ხელმძღვანელი. ავტორია 86 სამეცნიერო ნაშრომი და რამდენიმე მონოგრაფიის, მათ შორის: „გულის რიტმის დარღვევების მკურნალობა ელექტროიმპულსით"(1971), „კარდიომონიტორული დაკვირვება მიოკარდიუმის ინფარქტის დროს" (1976), „მიტრალური სარქველის პროლაფსი"(1985), „ექოკარდიოგრაფიის ატლასი"(1988); დაინტერესებულია სამხედრო ისტორიის საკითხებით, მას ეკუთვნის პირველი ქართული მონოგრაფია ნაპოლეონზე („ნაპოლეონი" 1994, ტ. I; 1997, ტ. II); მისი ხელმძღვანელობით დაცულია სამი საკანდიდატო დისერტაცია. მიღებული აქვს სსრკ სამედიცინო აკადემიის პრემია, საუკეთესო ნაშრომისათვის კარდიოლოგიის დარგში (ერთობლივი ჯილდო, 1986). მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

1985 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა – „მოციმციმე არითმიის სიხშირე, მიმდინარეობის თავისებურებები და მკურნალობის საკითხები გულ–სისხლძარღვთა სისტემის ზოგიერთი დაავადების დროს", 1985 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა – „გულის დიასტორული ფუნქცია ჰიპერტონული დაავადების დროს ხანგრძლივი მკურნალობის პროცესში".

ლიტერატურა
----------

* კახეთის გამოჩენილი ადამიანები/ოთარ ნაცარაშვილი თბ.2001 გვ.664. წიგნი ღირსებისა: ტ. 5/ შემდგ.: თამაზ ყიფიანი (რედ.), თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი თბ. 2003 გვ.196

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* დიმიტრი ცისკარიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ლევან ბრეგაძე** (დ. 11 იანვარი, 1947, ტყიბული) — ქართველი ჟურნალისტი, კრიტიკოსი, ლიტერატურული პრემია „საბას" ორგზის ლაურეატი.

ბიოგრაფია
---------

ლევან ბრეგაძე დაიბადა 1947 წელს, ქალაქ ტყიბულში.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ჟურნალისტიკის განყოფილება 1971 წელს.

1978-1986 წლებში იყო ჟურნალ „კრიტიკის" პასუხისმგებელი მდივანი; 1990-1991 წლებში იგივე ჟურნალის რედაქტორის მოადგილე; 1989-1990 წლებში გაზეთ „მამულის" რედაქტორის მოადგილე. იყო კულტურულ ურთიერთობათა ცენტრის „კავკასიური სახლის" უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 2000 წლიდან არის ამავე ინსტიტუტის განყოფილების გამგე.  2003 წლიდან „გელათის მეცნიერებათა აკადემიის ჟურნალის" სწავლული მდივანი; 2006 წლიდან ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა - „კავკასიური თემატიკა გაზეთ კაუკაზიშე პოსტის" ფურცლებზე (1906-1914)", დაიცვა 2005 წელს.

1984 წლიდან საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრია, 1978 წლიდან — საქართველოს ჟურნალისტთა კავშირი წევრი.

ჯილდოები
--------

* 2009 - ლიტერატურული პრემია „საბა", წლის საუკეთესო კრიტიკა, ესეისტიკა და დოკუმენტური პროზა
* 2007 - ლიტერატურული პრემია „საგურამო"
* 2003 - ლიტერატურული პრემია „საბა", წლის საუკეთესო კრიტიკა, ესეისტიკა და დოკუმენტური პროზა
* 1993 - ვაჟა-ფშაველას სახელობის პრემია, ლიტერატურული კრიტიკა

ბიბლიოგრაფია
------------

* „პოლემიკას რა უნდა": კრიტიკულ - პოლემიკური წერილები (ავტორი), თბილისი: ლომისი, 2001, გვ. 304.
* „ქართული ჟარგონის ლექსიკონი": 600 ჟარგონ. სიტყვა (ავტორი), თბილისი: ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა, 1999, ISBN: 99928-52-28-3, გვ. 198.
* „სიტყვა ძველი, სიტყვა ახალი": ლიტ. წერილები (ავტორი), თბილისი: საბჭოთა საქართველო, 1988, გვ. 248.
* „დაკარგული გასაღების ძიებაში": კრიტიკული წერილები (თანაავტორი), თბილისი: მერანი, 1985, გვ. 162.
* „პერსონაჟები ხვდებიან ერთმანეთს": ლიტ. წერილები (ავტორი), თბილისი: მერანი, 1982, გვ. 173.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ლევან ბრეგაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**პილოსი** (ბერძ. Πύλος) — ქალაქი საბერძნეთში, პილოს-ნესტოროსის დიმის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2345 მცხოვრები (2011). აქაველთა ძველი ქალაქია. ბერძნულ მითოლოგიასა და ჰომეროსის პოემებში მოხსენიებულია როგორც მეფე ნესტორის რეზიდენცია.

ძველი ნაქალაქარი თანამედროვე ქალაქიდან ჩრდილოეთით 17 კმ-შია, მესენიის (პელოპონესი) სანაპიროზე. ამ ადგილას დასახლება არსებობდა ძვ. წ. III–II ათასწლეულების მიჯნაზე. XVI–XIII საუკუნეებში პილოსი ადგილობრივი აქაველი მმართველების რეზიდენცია იყო. არქეოლოგიური ძეგლები მდებარეობს ადგილ ანო-ენგლიანოსში (ეპანო-ენგლიანოსში). 1938–1939 წლებში ბერძენი არქეოლოგის კ. კურუნიოტისის გათხრების შედეგად, რომელშიც ასევე მონაწილეობდა ამერიკელი არქეოლოგი კარლ უილიამ ბლეგენი და სხვები, და აგრეთვე ბლეგენის ხელმძღვანელობით 1952–1966 წლებში (შესვენებებით) ჩატარებული არქეოლოგიური სამუშაოების დროს აღმოჩენილია მიკენური კულტურის ერთ-ერთი უდიდესი სასახლის მნიშვნელოვანი ნაწილი; კომპლექსის შემადგენლობაშია დარბაზები, სახელოსნოები, სააბაზანოები, საკუჭნაოები, კანალიზაცია, საზეიმო სათავსოები მეგარონით და ა.შ. (ე.წ. ნესტორის სასახლე; აგებულია ძვ. წ. XIII საუკუნეში, ხანძარმა შეიწირა დაახლ. ძვ. წ. 1200 წელს), ზოგიერთი ნაგებობის კედლები მოხატული იყო მდიდარი ფრესკული ფერწერით. ასევე აღმოჩენილია სასახლეზე გარშემორტყმული ქალაქის ნაწილი, მ.შ. სასახლემდელი ნაგებობები, ჭიშკარი, აკროპოლისის თავდაცვითი კედლის ნაწილი. ქალაქგარეთ აღმოჩენილია სამეფო საფლავები თოლოსებში და მოქალაქეთა ნეკროპოლი. არქეოლოგიურ მასალას შორისაა კერამიკა, შრომის იარაღები, ძვირფასი ლითონებისა და ბრინჯაოს მოსართავები, ასევე მრავალი ფირფიტა B-ხაზოვანი დამწერლობის ჩანაწერებით, რომლებიც ამტკიცებენ მაიკლ ვენტრისის მიერ ამ დამწერლობის გაშიფრის სისწორეს.

სქოლიო
------

1. ↑  ΦΕΚ B 1292/2010, Kallikratis reform municipalities el. *Εφημερίς της Κυβερνήσεως*. ციტირების თარიღი: 15 თებერვალი, 2022
2. ↑  Πίνακας αποτελεσμάτων Μόνιμου Πληθυσμού-Απογραφής 2011 el. *Ελληνική Στατιστική Αρχή*.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-11-13. ციტირების თარიღი: 15 თებერვალი, 2022
3. 1 2 3 4   Пилос // Большая российская энциклопедия. т. 26. — М. 2014. — стр. 206.
4. 1 2 3  *Глускина Л. М.* Пилос // Большая советская энциклопедия. — 3-е изд. т. 20 — М. 1975.
**ზაზა ჩაფიჩაძე** (დ. 10 სექტემბერი, 1962) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, ფარმაკოლოგ-კარდიოლოგი.

ბიოგრაფია
---------

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი, 1988 წლიდან — იყო კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ფარმაკოლოგიის განყოფილების უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1992 წლიდან — ჯანდაცვის სამინისტროს წამლის ფარმაცევტული საქმიანობის დეპარტამენტის ფარმაკოლოგიური კომიტეტის უფროსი სპეციალისტი. ავტორია 36 სამეცნიერო ნაშრომის.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „1–4 დიჰიდროპირიდინის ჯგუფის კალციუმის ანტაგონისტების შედარებითი შეფასება ჰიპერტონიული დაავადების დროს", დაიცვა 1997 წელს.

ბიბლიოგრაფია
------------

* სამკურნალო პრეპარატების საერთაშორისო სახელწოდებების ცნობარი, თბილისი, მეცნიერება, 1996, გვ. 334 ISBN 5520015538

ლიტერატურა
----------

* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში: თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია. თბ. 2000, გვ. 320

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ზაზა ჩაფიჩაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ეზოპე** (ბერძ. Αἴσωπος Aísōpos; ლათ. Aesopus) — ძველბერძენი მეიგავე. იგავის, როგორც ჟანრის, შემქმნელი, ცხოვრობდა ძველი წელთაღრიცხვის VI საუკუნეში. წარმოშობით ფრიგიელი იყო. მან დაწერა 400-მდე იგავ-არაკი.

ანტიკურ სამყაროში ეზოპეს კრებულები ფართოდ იყო გავრცელებული. უძველეს მათგანს ძველი წელთაღრიცხვის V საუკუნეს მიაკუთვნებენ. XIII-XIV საუკუნეების მიჯნაზე ეზოპეს არაკები შეკრიბა მაქსიმე პლანუდემ. ეზოპეს პროზაული არაკების ენა სადა და მარტივია, სტილი — დახვეწილი და ლაკონიური. არაკები ორი ნაწილისაგან შედგება — არაკისა და შეგონებისაგან. ეზოპეს არაკები გალექსა ბაბრიოსმა. მისი არაკების სიუჟეტები გამოიყენა ფედრუსმა. შემდგომში ამ სიუჟეტებს სესხულობდნენ ჟან ლაფონტენი, სულხან-საბა ორბელიანი, ივანე კრილოვი.

საქართველოში ადრევე დაინტრესებულან ეზოპეს არაკებით, თუმცა ჩვენამდე მოღწეული უძველესი ქართული თარგმანი XVIII საუკუნის I ნახევრით თარიღდება. რამდენიმე ქართულ ხელნაწერში დაცულია უცნობი მთარგმნელის მიერ ბერძნულიდან თარგმნილი 40 იგავი. ქართულ ხელნაწერებს შემოუნახავს ეზოპეს ცხოვრების ქართული თარგმანიც, რომელიც შესაძლოა, საკუთრივ არაკებზე ადრეც იყო თარგმნილი. „ცხოვრების" ქართულ თარგმანს დიდი მნიშვნელობა აქვს ბერძნული ტექსტის თავდაპირველი სახის გასათვალისწინებლად. აღსანიშნავია, რომ 1859 წელს ვენეციაში ქართულად დაისტამბა იტალიურიდან თარგმნილი ეზოპეს 95 არაკი.

კუზიანი, შეუხედავი და უპოვარი მონა გასამრჯელოდ მხოლოდ თავისუფლებას მოითხოვდა. ეზოპეს სახელი ლიტერატურის ისტორიაში გამორჩეულ ადგილს იკავებს, რადგანაც იგი არა მხოლოდ წერდა ბრძნულ იგავ-არაკებს, არამედ მხატვრული, ქარაგმული ენის შემქმნელიც იყო. ისტორიის ყველაზე პირქუშ პერიოდში, როდესაც ქვეყნებს ტირანები თუ დიქტატორები განაგებდნენ, კაცობრიობა მათ წინაშე არ დადუმებულა და სასოწარკვეთილებაში არ ჩავარდნილა, რადგანაც უსამართლობასთან ბრძოლის ერთ-ერთ უსასტიკეს იარაღს — ეზოპეს ენას ფლობდა.

ლიტერატურა
----------

* Adrado, Francisco Rodriguez, 1999-2003. *History of the Graeco-Latin Fable* (three volumes). Leiden/Boston: Brill Academic Publishers.
* Anthony, Mayvis, 2006. *The Legendary Life and Fables of Aesop.*
* Cancik, Hubert, et al. 2002. *Brill's New Pauly: Encyclopaedia of the Ancient World.* Leiden/Boston: Brill Academic Publishers.
* Cohen, Beth (editor), 2000. *Not the Classical Ideal: Athens and the Construction of the Other in Greek Art*. Leiden/Boston: Brill Academic Publishers. Includes "Aesop, Between Man and Beast: Ancient Portraits and Illustrations" by François Lissarrague.
* Dougherty, Carol and Leslie Kurke (editors), 2003. *The Cultures Within Ancient Greek Culture: Contact, Conflict, Collaboration.* Cambridge University Press. Includes "Aesop and the Contestation of Delphic Authority" by Leslie Kurke.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ეზოპე***

* ეზოპე — ნამუშევრები პროექტ „გუტენბერგზე"
* ეზოპეს ნამუშევრები Internet Archive-ზე
* ეზოპეს ნამუშევრები Librivox-ზე
* ეზოპედაარქივებული 2016-11-18 საიტზე Wayback Machine.  DMOZ-ზე
* Vita Aesopi ინტერნეტ რესურსები *ეზოპეს ცხოვრების* შესახებ
* Aesopica.net 600 მეტი იგავი ინგლისურად, ლათინურად და ბერძნულად

სქოლიო
------

1. 1 2  *ბააკაშვილი ვ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ. 1979. — გვ. 217-218.
2. ↑  ვინ იყო ეზოპე და რატომ ითხოვდა უპოვარი მონა გასამრჯელოდ თავისუფლებას
3. ↑  ეზოპე, ვახტანგ ბააკაშვილი
**გიორგი ნანეიშვილი** (დ. 25 ივლისი, 1953, თბილისი) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

იყო ბათუმის ფსიქიატრიული საავადმყოფოს ექიმი; ქუტირის ფსიქიატრიული საავადმყოფოს განყოფილების გამგე; თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ფსიქიატრიის კათედრის ასისტენტი; მ. ასათიანის სახელობის ფსიქიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე; ამავე ინსტიტუტის დირექტორი. ავტორია 45 სამეცნიერო ნაშრომის. არის ერთი სადოქტორო დისერტაციის კონსულტანტი და 4 საკანდიდატო დისერტაციის ხელმძღვანელი, 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „გახანგრძლივებული დეპრესიული მდგომარეობანი პარანოიდული შიზოფრენიის დროს", დაიცვა 1985 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა — „აფექტური აშლილობანი შიზოფრენიის დროს", დაიცვა 1994 წელს.

ლიტერატურა
----------

* თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ. 2000, გვ. 218
* წიგნი ღირსებისა, ტ. 6, თბ. 2003, გვ. 80

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* გიორგი ნანეიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
|  |  |
| --- | --- |
| Koreanischer Name | **გაითვალისწინეთ:** ეს არის სტატია ადამიანზე, რომლის სახელი და გვარი დაკავშირებულია კორეასთან. კორეაში არსებული ტრადიციის შესაბამისად, პირველ ადგილზე იწერება გვარი, ხოლო შემდეგ — სახელი. გაითვალისწინეთ, რომ ამ ადამიანის გვარი არის **კიმი**,  ხოლო სახელი — **თე ჰიონი**. |

 

**კიმ თე ჰიონი** (კორ. 김태형; დ. 30 დეკემბერი, 1995), ცნობილია სასცენო სახელით **V** — სამხრეთკორეელი მომღერალი, მსახიობი, კორეული პოპჯგუფის — BTS-ის წევრი.

ბიოგრაფია
---------

კიმ თე ჰიონი დაიბადა 1995 წლის 30 დეკემბერს, დეგუში, სამხრეთ კორეაში. ოჯახში არსებული სამი შვილიდან ყველაზე უფროსია. საშუალო სკოლაში დაიწყო საქსოფონზე დაკვრა, თუმცა სამ წელიწადში თავი დაანება მის შესწავლას, რადგანაც დაკვრის ტექნიკის გაუმჯობესებას ვერ ახერხებდა. 2014 წელს ხელოვნების უმაღლესი სასწავლებელი დაამთავრა და გლობალურ კიბერუნივერსიტეტში ჩააბარა.

კარიერა
-------

### Bangtan Boys

2013 წლის 13 ივნისს შედგა თეჰიონის დებიუტი, როგორც BTS-ის წევრის, სინგლით «No More Dream» , ალბომიდან «2 Cool 4 Skool».

### სამსახიობო კარიერა

2016 წლის 28 თებერვალს დაანონსდა, რომ თეჰიონი სადებიუტო როლს შეასრულებდა სერიალში *«Hwarang»*.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* BTS დაარქივებული 2019-03-27 საიტზე Wayback Machine.
*

სქოლიო
------

1. ↑  글로벌사이버대, 지구에 희망 전할 '힐링아티스트'를 발굴하다.
**ნუგზარ ბაბუაძე** (დ. 29 მაისი, 1949, ფოთი — გ. 2016) — ქართველი ინჟინერი, იურისტი, მეცნიერი, პედაგოგი. ტექნიკის მეცნიერებათა კანდიდატი (1977), აკადემიური დოქტორი. პროფესორი.

ბიოგრაფია
---------

1971 წელს დაამთავრა: საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი ელექტრონული ტექნიკის ინჟინრის კვალიფიკაციით, 1996 წელს თბილისის სოციალურ-ეკონომიკური ინსტიტუტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტი, 1977 წელს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ასპირანტურა.

წლების განმავლობაში პედაგოგირ მოღვაწეობას ეწეოდა საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტსა და თბილისის საერთაშორისო ურთიერთობათა ინსტიტუტში, 1988 წელს აირჩიეს საკავშირო საკავშირო საპატენტო სამსახურის საქართველოს ცენტრის დირექორად, 1990–1992 წლებში საქართველოს საპატენტო და სალიცენზიო ცენტის დირექტორი, 1992 წელს საქართველოს რესპუბლიკის მეცნიერებისა და ტექნიკის სამინისტროს საპატენტო–სალიცენზიო სამმართველოს უფროსი, 1992–1993 წლებში საქართველოს საპატენტო უწყების თავმჯდომარის პირველი მოადგილე, 1994–1996 წლებში საქართველოს საჰაერო ტრანსპორტის დეპარტამენტის საერთაშორისო ურთიერთობათა სამმართველოს უფროსი, 1996–1998 წლებში კომპანია „საქართველოს საერთაშორისო ავიახაზების" პრეზიდენტი, 1998–1999 წლებში ევროპა–კავკასია–აზიის სატრანსპორტო დერეფნის (ტრასეკა) ატაშე საქართველოს საელჩოში უზბეკეთსა და ყირგიზეთის რესპუბლიკებში, 1999–2000 წლებში კორპორაცია „ჯორჯიან ინტელექტი" პეზიდენტი, 2003–2016 წლებში საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სოციალურ მეცნიერებათა დეპარტამენტის პროფესორი, 2014–2016 წლებში სტუ–ის მონიტორინგის დეპარტამენტის უფროსი.

ლიტერატურა
----------

* გურგენიძე დ. ცნობილი და უცნობი პოლიტექნიკოსები, თბ. 2020 გვ. 159–160

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ნუგზარ ბაბუაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ქეთევან (ქეთი) ტოროტაძე** (დ. 17 ივლისი, 1959) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, მთარგმნელი, მწერალი და პუბლიცისტი. ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი.

ბიოგრაფია
---------

ქეთი ტოროტაძე დაიბადა 1959 წლის 17 ივლისს, ქალაქ თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი 1981 წელს. ამავე უნივერსიტეტის ასპირანტურა - 1988 წელს. საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე „ავტორის პოზიციის თავისებურება XX საუკუნის მხატვრულ პროზაში (ინგლისური და ამერიკული ლიტერატურის მასალაზე)" დაიცვა 1989 წელს. მუშაობდა გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველოში" რედაქტორად, უნივერსიტეტის საზღვარგარეთის ლიტერატურის ისტორიის კათედრაზე უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. კითხულობდა ლექციებს სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებლებში.

1989-1991 წლებში აქვეყნებდა პუბლიკაციებს ქართულ პრესაში (გაზეთები „დედასამშობლო", „თბილისი", „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველო"). ინგლისურიდან და რუსულიდან ნათარგმნი აქვს: უილიამ ს. მოემის რომანი „მოხატული ფარდა" (1985), ვაშინგტონ ირვინგის, ამბროზ ბირსის, დეივიდ ჰ. ლორენსის, მურიელ სპარკის მოთხრობები (1979-2011), ჩარლზ გალენკემპის „მაია - გამქრალი ცივილიზაციის საიდუმლო" (1981), ა. ვ. ჩაკლინის „მოგზაურობა საიდუმლოს ამოსაცნობად გრძელდება (1984), ლოურენს გრინის „ძველი აფრიკის უკანასკნელი საიდუმლოებანი" (1987). 2011-2012 წლებში აქვეყნებდა სტატიებს ჟურნალში „ისტორიანი".

წიგნები
-------

* „იმპერატორი ნაპოლეონი" (2013; 2020)
* „პოლონური ქრონიკები" (2013; 2020)
* „ინგლისური ლიტერატურის ისტორია" (2013; 2020)
* „თქმა მართლისა" (2015; 2020)
* „სიმბოლოები და ალეგორიები" (2016; 2020)
* „არჩილი" (2018; 2020)
* „ელექტრონული პორტრეტები" (2019)
* „ნინოს ცხოვრება" (2021)
* „როცა მზე ჩადის" (2023)

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ქეთი ტოროტაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**გივი ეგნატეს ძე გაბლიანი** (დ. 19 დეკემბერი, 1915, მულახი, ახლანდელი მესტიის მუნიციპალიტეტი, — გ. 27 აპრილი, 2001, ნორზ-ადამსი, მასაჩუსეტსი, აშშ) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, ექიმი, მემუარისტი. 

დაიბადა სვანი საზოგადო მოღვაწის ეგნატე გაბლიანის ოჯახში. სწავლობდა მედიცინას თბილისში, შემდეგ მიუნხენში. მეორე მსოფლიო ომის იბრძოდა ვერმახტის ქართულ ლეგიონში. მიიღო გერმანიის არმიის ობერლეიტენანტის წოდება და 1943 წ. დაინიშნა აბვერის ქართული ბატალიონის „ტამარა-II"-ის მეთაურად. მისი მეცადინეობით სიცოცხლე შეუნარჩუნდა არაერთ საბჭოთა ქართველ ჯარისკაცს, რომლებიც შემდეგ ვერმახტის ქართულ ქვედანაყოფებში წევრიანდებოდნენ. ომის შემდეგ გადასახლდა ამერიკის შეერთებული შტატებში, დასახლდა ნიუ-ჯერსიში, სადაც 1987 წლამდე ექიმად მუშაობდა. გაბლიანის ვრცელი მოგონებები მეორე მსოფლიო ომზე ქართულად ითარგმნა და გამოიცა 1998 წელს. 

გაბლიანს ცოლად ჰყავდა (1945 წლიდან) ქართველი ემიგრანტის, ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის წევრის გრიგოლ ალჩიბაიას ქალიშვილი რუსუდანი (1919—2006). მათი შვილები: გრიგოლი, ვერა და ეთერი აშშ-ში ცხოვრობენ და მოღვაწეობენ.

ლიტერატურა
----------

* გაბლიანი, გივი. ჩემი მოგონებანი: (მეორე მსოფლიო ომი) / [მთარგმნ.: ლალი კერესელიძე; რედ.: როსტომ ჩხეიძე; გამომც.: მიხეილ რეხვიაშვილი; მხატვ.: ირაკლი ფაჩულია]; ალ. ორბელიანის საზ-ბა - თბ.; ქუთაისი: ს/ს "სტამბის" საგამომც. ცენტრი, 1998

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* გივი გაბლიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ნუგზარ უბერი** (დ.10 სექტემბერი, 1946, თბილისი) — ქართველი პედიატრი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2023).

1969 დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი.

1969–1972 წლებში იყო ზუგდიდის საკონსულტაციო პოლიკლინიკის ექიმი–პედიატრი. 1972–1974 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური პედიატრიის კათედრის ორდინატორი. 1975–1978 წლებში ასპირანტი. 1978 წელს ასისტენტი. 1989 წელს დოცენტი. 1998 წლიდან კათედრის პროფესორი. არის 58-მდე სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება გულის უკმარისობასა და კარდიტებს, ათეროსკლეროზის პრედიქტორებს ბავშვებში. გამოცემული აქვს მონოგრაფია რუსულ ენაზე. არის 2 საკანდიდატო დისერტაციის სამეცნიერო ხელმძღვანელი.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „გულის უკმარისობის დახასიათება კარდიტების დროს ადრეული ასაკის ბავშვებში", დაიცვა 1983 წელს.

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „გულის იშემიური დაავადების რისკ ფაქტორები და მათი კორექციის გზები ამ დაავადებით დამძიმებული მემკვიდრეობის მქონე ქართველ ბავშვებში", დაიცვა 1997 წელს.

რესურდები ინტერნეტში
--------------------

* ნუგზარ უბერი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი


1. ↑  „თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება წელს 26-მა მოქალაქემ მიიღო". *interpressnews.ge*. 30 სექტემბერი, 2023. ციტირების თარიღი: 24 დეკემბერი, 2023. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი `|access-date=` და `|date=`-ში (დახმარება)
**მალხაზ აშორდია** (დ. 27 ივნისი, 1955) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი და პედაგოგი. 
დაიბადა ქალაქ თბილისში. 1975 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1978 წელს მ. ვ. ლომონოსოვის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი, ხოლო 1985 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურა. მუშაობს სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტში 1994 წლიდან. 2006 წლიდან არის სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის „ზოგადი მათემატიკის" მიმართულების სრული პროფესორი. სამაგისტრო და სადოქტორო პროგრამების ხელმძღვანელი. გამოქვეყნებული აქვს 80-მდე სამეცნიერო ნაშრომი, მათ შორის 2 მონოგრაფია. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1998) და პროფესორი (2002).

ჯილდოები, პრემიები და პრიზები
-----------------------------

* 2005 - ნიკო მუსხელიშვილის სახელობის პრემია

ლიტერატურა
----------

საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006, შემდგ. და რედ. ირინა ჯაფარიძე, თბ. 2012, გვ. 11, სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტი: sou.edu.ge

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მალხაზ აშორდია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ეკონომიკური კონკურენცია** — შეჯიბრი სამეწარმეო საქმიანობის სხვადასხვა სფეროში. ზოგადად, კონკურენცია ინსტინქტურად იწყებს მოქმედებას ნებისმიერი ორი მაკრო თუ მიკრო სუბიექტის ურთიერთობისას, მათ შორის ეკონომიკაში. კონკურენციის საკითხების შესწავლა განსაკუთრებით აქტუალურია ბიოლოგიაში, ეკოლოგიაში, სოციოლოგიაში, სხვა მრავალ მეცნიერულ დისციპლინაში. ეკონომიკური კონკურენცია ეკონომიკური ეფექტიანობის (განვითარების) საფუძველია. იგი აიძულებს სხვადასხვა სუბიექტს ნაკლებად ხარჯტევადი და უკეთესი ხარისხის პროდუქტი (ან მომსახურება) შესთავაზოს ბაზარს. კონკურენტულობის დონის შეფასებისათვის ბაზარზე, მრავალი საინტერესო მეთოდოლოგია არსებობს.

ეკონომიკური გარემოს კონკურენტულობის დონის შესაფასებლად გამოიყენება ჰერფინდალ–ჰირშმანის  ბაზრის კონცენტრაციის ინდექსი HHI, რომელიც შემოთავაზებულია განისაზღვროს, როგორც ბაზარზე ყველა მოქმედი მიმწოდებლის წილთა კვადრატების ჯამი. ქართველი ეკონომისტი - რევაზ ლორთქიფანიძე, ეკონომიკური კონკურენციის კანონში  განმარტავს, რომ, ერთგვაროვანი პროდუქციის (ან მომსახურების) ბაზარზე რაც უფრო მეტია (მიზანშეწონილ ზღვრამდე) მიმწოდებელთა რაოდენობა და მათი საერთო მიწოდება და ნაკლებია უმსხვილესი მიმწოდებლის (შესაძლოა, მონოპოლისტის) მიწოდება და არარეალიზებული პროდუქციის საერთო ოდენობა, მით მეტია ეკონომიკური კონკურენციის ძალის მნიშვნელობა და, შესაბამისად, უფრო თავისუფალია ხსენებული ბაზარი.

ლიტერატურა
----------

* ლორთქიფანიძე რ. ეკონომიკური ზრდის ქრისტიანული, პოლიტიკური და თეორიული საფუძვლების შესახებ. – თბილისი, ქვაშვეთის ტაძარში მოღვაწე მამა ღვთისო შალიკაშვილის კურთხევით, 2005 (ახალი რედაქცია 2013).
* ფეტელავა ს, კონკურენციის თეორია და ანტიმონოპოლიური რეგულირება საქართველოში. – თბილისი, 2007.
* ლორთქიფანიძე რ. ეკონომიკური კონკურენციის ძალის შეფასებისათვის. - ჟურნალი "ახალი ეკონომისტი", 2011, N 2 (21).

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Competition in Utility Markets დაარქივებული 2009-06-27 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑  აშშ იუსტიციის დეპარტამენტის საიტი
2. ↑  How to Calculate the Herfindahl Hirschman Index,
3. ↑  (გვ. 90-105)
4. ↑  ლორთქიფანიძე რ, განმარტებები კონკურენციის კანონის, ევროკომისიის ფორმულის განვითარებისა და მაკროსტაბილურობის სტრატეგიულ საკითხებზე. – www. education.ge, ელექტრონული ჟურნალი, საზოგადოებრივი მეცნიერებები, ეკონომიკა, 2012,  დაარქივებული 2013-10-26 საიტზე Wayback Machine.
**ვალერიან კილაძე** (დ. 23 აპრილი, 1913, სილაური — გ. 31 აგვისტო, 1986, მუხათგვერდის საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონი, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, ფილოსოფოსი.

ბიოგრაფია
---------

1931 წელს დაამთავრა პედაგოგიური ტექნიკუმი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი ფილოსოფოსის სპეციალობით 1935 წელს, ასპირანტურა (1938).

თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სწავლისას დიმიტრი უზნაძის განსაკუთრებული ყურადღება მიიპყრო და მისი რეკომენდაციით, ასპირანტურაში სწავლის პარალელურად, მუშაობა დაიწყო მეცნიერ მუშაკად იაკობ გოგებაშვილის სახ. პედაგოგიკის სამეცნ-კვლევით ინსტიტუტში, სადაც მუშაობდა 80-იან წლებამდე. 1938–1955 წლებში შეთავსებით მუშაობდა ქუთაისის, სოხუმისა და ბათუმის პედაგოგიურ ინსტიტუტებში. 1947 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა თსუ-ში ფილოსოფიის ისტორიის კათედრაზე. 1966-1974 წლებში იყო თსუ-ის ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი. მისი (და შ. გაბელაიას) ინიციატივით 60-იანი წლების შუა პერიოდში ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკუტეტზე შემოიღეს მათემატიკური ლოგიკის და უმაღლესი მათემატიკის გაღრმავებული სწავლება. არის მრავალი სამეცნიერო შრომის ავტორი. იკვლევდა ლუდვიგ ფოიერბახის შემეცნების თეორიას, გიორგი პლეხანოვის ფილოსოფიურ შეხედულებებს, ახლებურად გააშუქა განმანათლებლების მსოფლმხედველობა და მათი როლი კაცობრიობის ისტორიაში. აღსანიშნავია ვ. კილაძის ნარკვევები არაბულენოვანი, რუსული, დას. ევროპული და ქართული ფილოსოფიური აზრის ისტორიაში. ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1967), პროფესორი (1968). აღმოსავლეთმცოდნის, მთარგმნელისა და პედაგოგის ნანა კილაძის მამა.

ლიტერატურა
----------

* ქართველი ფილოსოფოსები: IV საუკუნიდან XX საუკუნის ჩათვლით: ცნობარი.-ბათუმი, 2004, გვ. 109
* საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.I.–თბ. 1997, გვ. 339
* XX საუკუნის ქართული ფილოსოფიის ანთოლოგია. ტ. 2. ნაკვ. 2 / შემდგ. ე. კოდუა. თბ.2002, გვ. 275-276

ბიბლიოგრაფია
------------

* შუა საუკუნეების ფილოსოფიის ისტორიის პრობლემები (თანაავტორი) // ნაწ. 2 სქოლასტიკა არაბულენოვან ფილოსოფიაში. თბილისი, თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1984, გვ. 314
* გ. პლეხანოვის ბრძოლა იდეალიზმის წინააღმდეგ (ავტორი), თბილისი, განათლება, 1971. გვ. 213
* გ.ვ. პლეხანოვის ფილოსოფიური შეხედულებანი (ავტორი), თბილისი, თბილ. უნ-ტი, 1963. გვ. 168

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვალერიან კილაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ივერი კაკუბავა** (დ. 6 ივლისი, 1952, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი.

1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი.

1973-1979 წლებში იყო ავტომატიზაციის სისტემების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი და უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1979-1986 წლებში სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის „რადიანის" უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1987 წლიდან საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის პროგრამული მართვის კათედრის დოცენტი. 1995 წლიდან გამოყენებითი მექანიკის კათედრის პროფესორი. 2001 წლიდან საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სისტემური პრობლემების სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრის ხელმძღვანელი. 2003 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოხუმის ფილიალის უმაღლესი მათემატიკისა და ეკონომიკური ინფორმატიკის კათედრის პროფესორი. 2004 წლიდან საქართველოს საზოგადოებრივ მეცნიერებათა უნივერსიტეტის ეკონომიკისა და ბიზნესის სკოლის დირექტორი. 2005-2006 წლებში სოხუმის უნივერსიტეტის რექტორი. 1 სახელმძღვანელოსა და 70-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. მისი შრომები გამოქვეყნებულია საქართველოს, რუსეთის ფედერაციის, უკრაინის, აშშ, გერმანიის და სხვა ქვეყნების გამოცემებში. არის კულტურულ-საგანმანათლებლო საზოგადოებრივი ორგანიზაციის „ინტერნეტ-აკადემიის" ერთ-ერთი დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი. პირველი ქართული ელექტრონული გამომცემლობის და საერთაშორისო ელექტრონული სამეცნიერო ჟურნალ „კომპიუტერული მეცნიერებანი და ტელეკომუნიკაციები" ერთ-ერთი დამფუძნებელი და მთავარი რედაქტორის პირველი მოადგილე. მონაწილეობდა საერთაშორისო კონფერენციაში „კათოლიკური მისიები საქართველოში."

ბიბლიოგრაფია
------------

* ზოგადი უნარები - თბილისი, მერიდიანი, 2014, გვ. 518 - ISBN: 978-9941-10-815-0

ლიტერატურა
----------

* ვინ ვინ არის საქართველოში: ქართული ბიოგრაფიული ცნობარი თბ. 2006 გვ. 237

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ივერი კაკუბავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**რობერტ კავთელაძე** (დ. 15 აგვისტო, 1936, ზედა საზანო) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1960 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი.

1960–1964 წლებში იყო ახალციხის რაისაავადმყოფოს ქირურგი. 1964–1966 წლებში „ახალციხნახშირის" მედ. სანნაწილის ქირურგიული განყოფილების გამგე. 1966–1978 წლებში კლინიკური ორდინატურა გაიარა მოსკოვის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტიში. 1968–1970 წლებში იყო მოსკოვის ოლქის ლუბერცის რაიონის ბერეჟინსკის სახელობის საავადმყოფოს ქირურგი. 1970–1972 წლებში ბოტკინის სახელობის საავადმყოფოს ორდინატორი. 1972–1975 წლებში მოსკოვის 36–ე საავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების გამგე. 1975–1982 წლებში მოსკოვის სტომატოლოგიური ინსტიტუტის ქირურგიული კათედრის ასისტენტი. 1982 წლიდან ზესტაფონის ცენტრალური საავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების გამგე.

1970 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ოპერაციის შემდგომი პერიტონიტები."

ლიტერატურა
----------

* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ. 2000 გვ. 134

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* რობერტ კავთელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**იავური მარტორქა** (ლათ. Rhinoceros sondaicus) — ერთ-ერთი უიშვიათესი მარტორქისებრთა ოჯახის ხუთი, დღემდე შემორჩენილი სახეობიდან. მიეკუთვნება იმავე გვარს, რასაც ინდური მარტორქა. მისი საშუალო სიგრძეა 3,1-3,2 მეტრი, ხოლო სიმაღლე 1,4-1,7 მეტრი. რქების სიგრძე დაახლოებით 25 სმ-ია. რქები აქვთ მხოლოდ ზრდასრულ მამალ ინდივიდებს, დედლებს რქები საერთოდ არ აქვთ. დიდი ზომის ძუძუმწოვრებში ყველაზე იშვიათია.

ერთ დროს ეს მარტორქა გავრცელებული იყო მთელ სამხრეთ აღმოსავლეთ აზიაში, სუმატრაზე და იავაზე. ახლა კი ცნობილია მხოლოდ ერთი პოპულაცია უჯუნგ-კულონის ეროვნულ პარკში, რომლის შემადგენელ ინდივიდთა საერთო რაოდენობა 60-მდეა. მეორე პოპულაცია ვიეტნამში განადგურდა 2011 წელს. მისი გადაშენების კრიტიკულ საფრთხემდე მიყვანა გამოიწვია ბრაკონიერთა უზომო ნადირობამ, ძირითადად მისი რქის გამო (1 კგ-ის ფასი შავ ბაზარზე $30 000-ია). მას შემდეგ, რაც ევროპელთა რაოდენობა გაიზარდა იავური მარტორქის გავრცელების რაიონებში, გაიზარდა მასზე სანადავლო ნადირობა. ჰაბიტატის დაკარგვამ, განსაკუთრებით კი ვიეტნამის ომის დროს, ხელი შეუწყო როგორც რაოდენობრივ შემცირებას, ისე ხელახლა აღდგენის შენელებას. შემორჩენილი ინდივიდები მაინც საფრთხის ქვეშ იმყოფებიან მიუხედავად იმისა, რომ ეროვნული დაცვის ქვეშ იმყოფებიან, რადგან არსებობს ბრაკონიერობის, დაავადებების და სხვ. რისკები.

იავური მარტორქა ველურ ბუნებაში დაახლოებით 30-45 წელს ცოცხლობს. იგი ბინადრობს ბარის წვიმიან ტყეებში. იავური მარტორქები მარტოხელა ცხოვრებას ეწევიან, გარდა შეჯვარების სეზონისა და ახალშობილის აღზრდის დროს. ადამიანს თავს მხოლოდ მაშინ ესხმიან, როდესაც საფრთხეს გრძნობენ. 2011 წელს ფოტოხაფანგით დააფიქსირეს დედალი, მამალი და ახალშობილი მარტორქა, რაც იმას მოწმობს, რომ ჯერ კიდევ შესაძლებელია ამ სახეობის გადარჩენა. მოგვიანებით ფოტოზე აღბეჭდეს კიდევ 35 ინდივიდი.

ლიტერატურა
----------

* კ. მაგკი, ჯ. მაკეი, „ცხოველები", გვ. 76. თბ. 2009.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* იავური მარტორქა — Rhinoceros sondaicus
* იავური მარტორქა — Rhinoceros sondaicus

სქოლიო
------

1. ↑  
Rookmaaker, L.C. (1982). „The type locality of the Javan Rhinoceros (*Rhinoceros sondaicus* Desmarest, 1822)" (PDF). *Zeitschrift für Saugetierkunde*. **47** (6): 381–382.
2. ↑  
Map derived from range map in Foose and Van Strien (1997). This map does not include the possible population in Borneo described by Cranbook and Piper (2007).
3. 1 2  Dinerstein, Eric (2003). *The Return of the Unicorns; The Natural History and Conservation of the Greater One-Horned Rhinoceros*. New York:  Columbia University Press. ISBN 0-231-08450-1.
4. ↑  Santiapillai, C. (1992). „Javan rhinoceros in Vietnam". *Pachyderm*. **15**: 25–27.
**ცისია გუგუტიშვილი** (დ. 26 აპრილი, 1933, თიანეთი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1957 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი.

1957-1960 წლებში იყო ადიგენის რაისაავადმყოფოს ექიმი-პედიატრი. 1960-1961 წლებში საქართველოს სსრ ჯანდაცვის სამინისტროს საბიუჯეტო ტუპერკულოზური და ბავშვთა სანატორიუმების უფროსი ინსპექტორ-პედიატრი. 1961-1964 წლებში პედიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტი. 1963-1964 წლებში მოსკოვის ი. სეჩენოვის სახელობის სამედიცინო ინსტიტუტის მიზნობრივი ასპირანტი. 1965-1979 წლებში საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს პედიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის მოზრდილ ბავშვთა განყოფილების უმცროსი, მოგვიანებით1979-1988 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1988 წლიდან ამავე ინსტიტუტის კარდიორევმატოლოგიური განყოფილების ხელმძღვანელი. ავტორია 135 სამეცნიერო ნაშრომის. მისი ხელმძღვანელობით მომზადდა 10 საკანდიდატო დისერტაცია. არის ექიმი-პედიატრი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, ი. ფაღაღავას სახელობის პედიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის კარდიო-რევმატოლოგიური განყოფილების ხელმძღვანელი, პროფესორი.

ლიტერატურა
----------

* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ. 2000 გვ. 82

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ცისია გუგუტიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ანა ქასრაშვილი** (დ. 23 ნოემბერი, 1986, ბათუმი) — ქართველი კომპოზიტორი, გამაორკესტრებელი, სიმღერების ავტორი და პიანისტი. 2018 წლიდან — ვალენსიის ბერკლის კოლეჯის წარმომადგენელი საქართველოში.

ანა არის პირველი ქართველი კომპოზიტორი, რომელმაც 2017 წელს ემის მფლობელი რიჩარდ ბელისის ხელმძღვანელობით, ჰოლივუდში ASCAP-ის კინომუსიკის ვორქშოპი გაიარა და იქ შექმნილი ნაწარმოები 20th Century Fox-ის ხმის ჩამწერ სტუდია Newman Scoring Stage-ში 64-კაციანი ორკესტრის შესრულებით ჩაწერა .

2015 წელს წარჩინებით დაამთავრა ვალენსიის ბერკლის კოლეჯის მაგისტრატურა „კინოს, ტელევიზიისა და ვიდეოთამაშების მუსიკის" მიმართულებით და მოიპოვა გამორჩეული სტუდენტის ჯილდო. იმავე წელს კალიფორნიის დამოუკიდებელი ფილმების ფესტივალის ფარგლებში გამართულ კინომუსიკის კონკურსზე აიღო პირველი ადგილი და ეწოდა „წლის კომპოზიტორი". 2018 წელს გახდა ესპანური ღვინის კომპანია „ხუან ხილის" მიერ დაარსებული კინომუსიკის მე-2 საერთაშორისო კონკურსის გამარჯვებული. 2020 წლის ზაფხულში კრაკოვის კინომუსიკის საერთაშორისო კონკურსზე აიღო მეორე ადგილი (კონკურსის ისტორიაში ეს იყო პირველი შემთხვევა, როცა ქალი კომპოზიტორი საუკეთესო სამეულში მოხვდა). იმავე წლის შემოდგომაზე ანა გახდა Soundtrack Awards-ის SABAM  ახალგაზრდული ნომინაციის გამარჯვებული პირველი ქალი ომპოზიტორი.

ვალენსიის ბერკლის კოლეჯის კინომუსიკის ფაკულტეტის გამორჩეული სტუდენტის ჯილდო

სქოლიო
------

1. ↑  2017 ASCAP Film Scoring Workshop with Richard Bellis: The Recording Session
2. ↑  Ana Kasrashvili • Outstanding Scholar Award
3. ↑  ANA KASRASHVILI ES LA GANADORA DEL II PREMIO INTERNACIONAL DE BANDAS SONORAS JUAN GIL საიტზე Wayback Machine (archived 2021-05-18)
4. ↑  Ana Kasrashvili wins Sabam Award at the 2020 World Soundtrack Awards
5. ↑  Sabam Award for Best Original Composition by a Young Composer საიტზე Wayback Machine (archived 2020-11-24)
**კავკასიის ბიზნეს ჯგუფი** — 2014 წელს ჩამოყალიბებული რვა კომპანიისაგან შემდგარი ჰოლდინგური გაერთიანება.

ისტორია
-------

დაფუძნდა 2014 წელს ქართველი და ამერიკელი პარტნიორების მიერ. გაერთიანებაში შემავალი კომპანიები 2004-2013 წლებში დაარსდა და სხვადასხვა ბიზნეს სექტორში წარმატებით მუშაობს, როგორიც არის ავტომობილების იმპორტი, დაზიანებული ავტომობილების სრული აღდგენა, საპორტო და სატერმინალო მომსახურება, საავტომობილო საბაჟო ტერმინალების და საწყობების ოპერირება, რეგიონალური და საერთაშორისო გადაზიდვები, ავტომობილების გაყიდვების ფასილიტაცია (როგორც შიდა ბაზარზე ასევე (რე)ექსპორტზე), ავტომობილების იმპორტის და აღდგენის საკრედიტო დაფინანსება, საინვესტიციო საბანკო საქმიანობა, ლოკალური და გლობალური საბროკერო მომსახურება ფასიანი ქაღალდების ბაზრებზე, აქტივების მართვა, კონსულტაციები ფინანსური/კაპიტალის ბაზრის პროდუქტების, ფინანსური რისკების მართვა, იურიდიული მომსახურება ბიზნეს და სამოქალაქო სამართალში, უძრავი ქონების მართვა.

კავკასიის ბიზნეს ჯგუფის სამთვალყურეო საბჭოს შემადგენლობა: ლევან სურგულაძე (თავმჯდომარე), გიორგი გულაშვილი, გიორგი სურგულაძე.
გაერთიანების დირექტორთა საბჭოში შედიან: გიორგი სურგულაძე (თავმჯდომარე), გიორგი სუპატაშვილი.

წევრი კომპანიები
----------------

* კავკასიის ავტოიმპორტი
* კავკასიის ავტოსერვისი
* კავკასუს აუტო ექსჩეინჯ
* კავკასიის საექსპედიტორო კომპანია
* კაუკასუს კრედიტი
* კაუკასუს ფაინენშიალ სერვისი
* CFS Legal გულედანი და პარტნიორები
* კაუკასუს რეალ ესთეით

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2014-05-17 საიტზე Wayback Machine.
მელას სულის ილუსტრაცია ჩინური ენციკლოპედიიდან.
კიუბის (ასე ეწოდება იაპონურ კულტურაში) აშინებს პრინც ჰანზოკუს. ავტ. უტუგავა კუნიიოში, XIX საუკუნე.
**ცხრაკუდა მელა** — მითური მელა, რომელიც სათავეს ჩინურ მითოლოგიაში იღებს. გავრცელებულია აღმოსავლეთ აზიის სხვა მითოლოგიებშიც.

ჩინურ და აღმოსავლეთაზიურ ფოლკლორში ცხრაკუდა მელა წარმოდგენილია მაგიური ძალების მქონე სულის სახით. ხშირად გამოსახავენ როგორც ბოროტ არსებას, რომელიც ადამიანებს ლამაზ ქალად შენიღბვის უნარით ატყუებს.

ერთ ძველ მითში, იუ დიდი შეხვდა თეთრ ცხრაკუდა მელას, რომელიც მან სასიხარულო ნიშანად ჩათვალა იმისა, რომ დაქორწინდებოდა ნუძიაოზე. ხანურ იკონოგრაფიაში ცხრაკუდიანი მელა ზოგჯერ გამოსახულია კუნლუნის მთაზე, უკვდავების ქალღმერთ სივანგმუსთან ერთად. პირველი საუკუნის თხზულების, „პაი ხუ თუნგის" („დებატები თეთრი ვეფხვის დარბაზში") მიხედვით, მელას ცხრა კუდი შთამომავლობის სიმრავლის სიმბოლოა.

ცხრაკუდა მელა პირველად ნახსენებია კლასიკურ ჩინურ ტექსტში „შანხაი ძინგი" („მთებისა და ზღვების წიგნში"), რომელიც იქმნებოდა მებრძოლი სამეფოების პერიოდიდან (ძვ. წ. 475–ძვ. წ. 221) დასავლეთ ხანის (ძვ. წ. 202 – ახ. წ. 9; ახ. წ. 25 – ახ. წ. 220 წწ.) პერიოდამდე. ნაშრომში ნათქვამია:

|  |  |
| --- | --- |
| ვიკიციტატა | „მწვანე ბორცვების მიწა თიენუს ჩრდილოეთით მდებარეობს. იქ მელებს ოთხი ფეხი და ცხრა კუდი აქვთ. სხვა ვერსიით, ის მდებარეობს მზის ამოსვლის ველის ჩრდილოეთით." |
|  | () |

„შანხაი ძინგის" მე-14 თავში კუო ფუ წერს, რომ ცხრაკუდა მელა იყო კარგის მაუწყებელი ნიშანი, რომელიც ჩნდებოდა მშვიდობის ჟამს.

ლიტერატურა
----------

* Kang, Xiaofei (2006) *The cult of the fox: Power, gender, and popular religion in late imperial and modern China*. New York:  Columbia University Press. ISBN 9780231133388.
* Strassberg, Richard E. (2002) *A Chinese Bestiary: Strange Creatures from the Guideways Through Mountains and Seas*. Berkeley:  University of California press. ISBN 0-520-21844-2.

სქოლიო
------

1. 1 2  Strassberg, 2002, გვ. 88–89 & 183–184
**„უმაღლესი ერთგულება"** (ინგლ. High Fidelity) — ამერიკული რომანტიკული კომედიური სატელევიზიო სერიალი, რომელიც შექმნილია ვერონიკა უესტის და სარა კუსერკას მიერ Hulu- სთვის. გადაღებულია ნიკ ჰორნბის 1995 წლის იმავე სახელწოდების რომანისა და მისი 2000 წლის კინოადაპტაციის საფუძველზე. მთავარი პერსონაჟის როლს ზოი კრავიცი ირგებს (დედამისს, ლიზა ბონეტს, ვხვდებით 2000 წლის ფილმში). ის თამაშობს რობინ „რობ" ბრუქსს, რომელიც არის მუსიკალური ჩანაწერების მაღაზიის მფლობელი ახალგაზრდა გოგონა. ის კიდევ ერთხელ უბრუნდება თავის წარსულ ურთიერთობებს მუსიკასთან და მასობრივ კულტურასთან ერთად.

*High Fidelity-ის* პრემიერა Hulu-ზე შედგა 2020 წლის 14 თებერვალს. სერიალმა კრიტიკოსების დადებითი შეფასება დაიმსახურა. პირველი სეზონის გადაღებების შემდეგ, სერიალი ამავე წლის აგვისტოს თვეში შეწყდა.

სქოლიო
------

1. ↑  Shaffer, Claire.  (2019-12-20) Zoe Kravitz Stars in Teaser for Hulu's 'High Fidelity' Remake en-US. ციტირების თარიღი: 2023-07-10
2. ↑  Andreeva, Nellie.  (August 5, 2020) 'High Fidelity' Canceled By Hulu After One Season. ციტირების თარიღი: August 6, 2020
**პავლე შილინგი** (დ. 16 აპრილი [ ძვ. სტ. 5 აპრილი], 1786, რიველე (ახლანდელი ტალინი) — გ. 6 აგვისტო [ ძვ. სტ. 25 ივლისი ],1837, პეტერბურგი) — ესტონელი მეცნიერი, გამომგონებელი და დიპლომატი.

ბიოგრაფია
---------

პავლე შილინგი დაიბადა თავადაზნაურის ოჯახში ქალაქ რიველეში (ტალინი) 1786 წელს. 1802 წელს პ. შილინგმა დაამთავრა პეტერბურგის პირველი საკადეტო კორპუსი და გენერალურ შტაბში ჩაირიცხა. 1803 წელს შილინგი გადაიყვანეს საგარეო საქმეთა სამინისტროში და სამუშაოდ გაგზავნეს მიუნჰენში, სადაც იგი გაეცნო ელექტროქიმიური ტელეგრაფის გამომგონებელს ს. ზემერინგს.პავლე მონაწილეობდა მის ცდებში. რუსეთში დაბრუნების შემდეგ, 1812 წელს ომის დაწყებისას შილინგმა მუშაობა სამხედრო საქმეში დაიწყო, მან დაამუშავა წყალქვეშა ნაღმის ელექტროდენით აფეთქების მეთოდი.

ელექტორომაგნიტური ტელეგრაფი
---------------------------

პავლე ბევრს მოგზაურობდა სხვადასხვა სახის სამხედრო-დიპლომატიური დავალებების შესასრულებლად შორეულ აღმოსავლეთში და სხვაგან. 1832 წელს პეტერბურგში დაბრუნდა და დაასრულა ელექტრომაგნიტურისრიანი ტელეგრაფის შექმნა.
ამავე წელს შილინგმა პირველი ელექტრონული ტელეგრაფის ხაზი გაიყვანა ზამთრის სასახლესა და გზათა სამინისტროს შენობას შორის.

მსოფლიოში დიდი გამოხმაურება ჰქონდა პავლეს ელექტრომაგნიტურ ტელეგრაფს. მანვე შექმნა იზოლირებული სადენები. 1827 წელს შილინგი აირჩიეს პეტერბურგის აკადემიის წევრ-კორესპონდენტად. მსოფლიოში ტელეგრაფის სადენები გაყვანილ იქნა პავლე შილინგის გარდაცვალების შემდეგ 1839 წლის 7 აგვისტოს.

პავლე შილინგი გარდაიცვალა 1837 წელს პეტერბურგში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Events in telecommunication history დაარქივებული 2011-02-20 საიტზე Wayback Machine.
* Gentlemen of the Cable Service

სქოლიო
------

1. 1 2  Шиллинг Павел Львович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q17378135'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q649'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q5061737'></a>
**გიორგი მიხეილის ძე ბერიევი (ბერიაშვილი)** (დ. 13 თებერვალი [ ძვ. სტ. 31 იანვარი], 1903, თბილისი ― გ. 12 ივლისი, 1979, მოსკოვი) — ავიაკონსტრუქტორი, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1961), საინჟინრო-ტექნიკური სამსახურის გენერალ-მაიორი.

ბიოგრაფია
---------

1930 წელს დაამთავრა კალინინის სახელობის ლენინგრადის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი; 1934–1968 წლებში ხელმძღვანელობდა თვითმფრინავთმშენებლობის სპეციალურ საკონსტრუქტორო ბოუროს. მისი ხელმძღვანელობით შეიქმნა ჰიდროთვითმფრინავები (მბრ-2, მრ-1, მდრ-5, მრ-7 ბე-6), რეაქტიული მფრინავი ნავები (რ-1 და ბ-10), ამფიბია თვითმფრინავები (ბე-8 და ბ-12), სახომალდე საკატაპულტე თვითმფრინავები (მე-2 და ბე-4) და სახმელეთო მსუბუქი სამგზავრო თვითმფრინავი (ბე-30). სსრკ სახელმწიფო პრემიების ლაურეატი (1947, 1968). დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით, 2 სხვა ორდენითა და მედლებით.

თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ. 1977. — გვ. 318.
* ტატიშვილი ი. დიდი ქართველი გენერალური ავიაკონსტრუქტორი გიორგი ბერიაშვილი, თბ. 1989;
* ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 1, თბ. 1997. — გვ. 401.


|  |  |
| --- | --- |
| ბიოგრაფია | *ეს სტატია პიროვნების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
**კოლგუევი** (რუს. Колгуев, ნენ. Холӈгов) — კუნძული ბერენცის ზღვის სამხრეთ აღმოსავლეთ ნაწილში, რუსეთში, არხანგელსკის ოლქში (ნენთა ავტონომიური ოკრუგი). მდებარეობს კონტინენტიდან 80 კმ-ში. ფართობი დაახლ. 5,2 ათ. კმ², სიგრძე დაახლ. 90 კმ, სიგანე დაახლ. 60 კმ. სიმაღლე 173 მეტრამდე (მთა პაარკოვ-სარლოპი). სანაპირო ხაზი სუსტადაა დანაწევრებული. სამხრეთიდან და აღმოსავლეთიდან აკრავს ქვიშის ცელები — ტონკიე-კოშკი და ვოსტოჩნიე-კოშკი. ჭარბობს ბორცვიან-მორენული რელიეფი; ცენტრალურ ნაწილში კარგადაა შემონახული თოვლნარით გამომუშავებული ცალკეული სერები და ბორცვები. მრავლადაა ტბები (უდიდესი — პესჩანოე) და ჭაობები, პატარა მდინარეები და ნაკადულები. კლიმატი — ზომიერი კონტინენტური, ცივი, ზღვიურის თვისებებით. ყველაზე ცივი თვის (მარტი) საშუალო ტემპერატურაა 14 °С, ყველაზე თბილისა (აგვისტო) — 9 °С. ნალექები დაახლ. 350 მმ წელიწადში. დამახასიათებელია ევროპის არქტიკული ხავს-ლიქენიანი ტუნდრა, სამხრეთში — ბუჩქნარიანი ტუნდა. განვითარებულია მეირმეობა, თევზჭერა, ნადირობა და ბეწვის სარეწი. ნავთობის მოვოპება. დასახლებული პუნქტებია ბუგრინო და სევერნი. კუნძულის სახელი XVI–XVII საუკუნეების რუკებზე გვხვდება.

ლიტერატურა
----------

* КОЛГУЕВ // Большая российская энциклопедия. т. 14. — М. 2009. — стр. 460.
**ნუნუ დუღაშვილი**  (დ. 7 თებერვალი, 1933, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი, მომღერალი. საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1983), თბილისის საპატიო მოქალაქე (2004).

1959 წელს დაამთავრა თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია. 1959-1962 წლებში მუშაობდა კინოსტუდია „ქართული ფილმის" დოკუმენტური ფილმების სტუდიაში მუსიკალურ რედაქტორად. 1962 წლიდან ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის მუსიკალურ ათწლედში. 1965-2002 წლებში — საქართველოს ტელევიზიის მუსიკალური გაფორმების განყოფილების უფროსი. ძირითადად მუშაობს სიმღერის ჟანრში. პოპულარობა მოიპოვეს სიმღერებმა: „ქუთაისო", „იმერეთის ნიავი", „ღმერთი სიყვარულისა", „ბათუმი რად ღირს, მარტო", „ჩემი სიმღერა", „კახეთო", „სამშობლო", „თბილისო, სიყვარულო". დაწერილი აქვს ასევე საფორტეპიანო კონცერტი, საფორტეპიანო სონატა, მუსიკა დოკუმენტური და სატელევიზიო, აგრეთვე თოჯინური ფილმებისათვის. 2012 წელს დიდი საკონცერტო დარბაზის წინ გაიხსნა მისი ვარსკვლავი.

ჯილდოები
--------

* 1997 — აკაკი წერეთლის სახელობის პრემია
* 1998 — ღირსების ორდენი *(ქართული მუსიკალური ხელოვნების განვითარების საქმეში შეტანილი დიდი წვლილისა და აქტიური საზოგადოებრივი საქმიანობისათვის)*

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ნუნუ დუღაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ალექსანდრე (საშა) ბერულავა** (დ. 11 ნოემბერი, 1945, სოხუმი, საქართველოს სსრ — გ. 27 სექტემბერი, 1993, სოხუმი, საქართველოს რესპუბლიკა) — ქართველი ჟურნალისტი, მწერალი, აფხაზეთში ქართული ტელევიზიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს პრესსამსახურისა და სამხედრო პრესცენტრის უფროსი. უგზო-უკვლოდ დაკარგულად ითვლებოდა სოხუმის დაცემის დღიდან, დახვრიტეს აფხაზმა სეპარატისტებმა და ჩრდილოკავკასიელმა დაქირავებულმა მებრძოლებმა სოხუმის დაცემის დღეს, ჟიული შარტავასა და მინისტრთა კაბინეტის სხვა წევრებთან ერთად.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა სოხუმში. დაამთავრა სოხუმის მე-14 საშუალო სკოლა და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი, რომლის დასრულებისთანავე მუშაობდა გაზეთ „*საბჭოთა აფხაზეთში*", შემდეგ კი — „*აფხაზეთის რესპუბლიკაში*". აფხაზეთის შეარაღებული კონფლიქტის დროს მუშაობდა სამხედრო კორესპონდენტად, ბოლოს კი — აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის პრეს-ცენტრის ხელმძღვანელად.

ალექსანდრე ბერულავა აფხაზეთში ქართული ტელევიზიის ერთ-ერთი დამფუძნებელია. ომის დაწყებისას, 1992 წლის 14 აგვისტოს, ქალაქის ცენტრში იგი ახალგაზრდა აფხაზმა ბოევიკებმა დაატყვევეს. გუდაუთაში სეპარატისტების ბაზაზე ხანგრძლივი წამების შემდეგ მისი განთავისუფლება მხოლოდ საერთაშორისო ორგანიზაციების ჩარევით მოხერხდა. 

სოხუმის ბრძოლების დროს იმყოფებოდა ჟიული შარტავასთან ერთად ალყაში მოქცეულ აფხაზეთის მინისტრთა საბჭოს შენობაში. ქალაქის დაცემის შემდეგ გაუჩინარდა. არ ჩანს აფხაზი ოპერატორის მიერ გადაღებულ ქართველი ტყვეების წამების და დახვრეტის ფირზე. ბერულავას დარჩა მეუღლე და შვილი. 

დაჯილდოებულია, სიკვდილის შემდეგ, ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენით (2018). საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ჟურნალისტის დღეს საქართველოს ერთიანობისათვის ბრძოლაში დაღუპულ მეომრებზე საუბრისას ხაზი გაუსვა ეროვნული გმირების თავდადების მნიშვნელობას თანამედროვე ქართული სახელმწიფოს განვითარების საქმეში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* (რუსული) Берулава Александр Лаврентьевич დაარქივებული 2013-07-06 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links. ექსტრემალური ჟურნალისტიკის ცენტრის (რუსეთი) საინფორმაციო ბაზა «Memorium»
* (რუსული) Завесой молчания окружена участь его(Жюли ) товарищей..Саши Берулава....

სქოლიო
------

1. 1 2 3  საქართველოს პრეზიდენტმა ჟურნალისტი ალექსანდრე ბერულავა, სიკვდილის შემდეგ, ვახტანგ გორგასლის პირველი ხარისხის ორდენით დააჯილდოვა[*მკვდარი ბმული*]. საქართველოს პრეზიდენტის ოფიციალური ვებგვერდი. 21.03.2018. ნანახია 19.10.2018.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
სოხუმის დაცემის დღეს აფხაზეთის მინისტრთა საბჭოს წევრები |
| --- |
|  |
| მინისტრთა საბჭოს წევრები | 
ჟიული შარტავა · ალექსანდრე ბერულავა · არშაველ შენგელია · გურამ გაბესკირია · ვახტანგ გეგელაშვილი · იური გავა · მიხეილ კოკაია · რაულ ეშბა · ჯუმბერ ბეთაშვილი
 |
|  |
| უსაფრთხოების სამსახური | 
ავთანდილ დეკანოიძე · ბადრი ბაღათურია · ელგუჯა შარტავა · თენგიზ აბსანძე · მამია ალასანია · მერაბ კვირიკაძე
 |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **თუმანიშვილი**. |

თუმანიშვილების გერბი; დავით გულორდავას ნამუშევარი.
**თუმანიშვილები** — საქართველოს მეფეთა კარის მდივან-მწიგნობრების გვარი. 

* *ზაქარია* - XV საუკუნეში გიორგი VIII-ისა და კონსტანტინე მეფის კარის მდივან-მწიგნობარი.
* *ნასრი* - XVII საუკუნის დასაწყისში ლუარსაბ II-ის კარის მწიგნობარი.
* *ბირთველი* - XVII საუკუნის II ნახევარში როსტომ მეფის მდივან-მწიგნობარი.

გიორგი XI-ის კარზე მოღვაწეობდნენ ძმები *ზურაბი* და სულხანი. მათი შვილები და შვილიშვილები იყვნენ: *გივი ზურაბის ძე*, *დავით გივის ძე*, *შიოშ სულხანის ძე*, სულხან შიოშის ძე და სხვა. ამათგან ყველაზე ცნობილია გივი თუმანიშვილი. მისი ნამუშევრებია S - 424, კრებული; H - 3061, ვეფხისტყაოსანი; Q - 164, ვახტანგის სამართალი, (ხელნაწერთა ინსტიტუტი). XVIII საუკუნეში მოღვაწეობდნენ *გიორგი ბირთველის ძე*, *გორჯასპი*, *სულხანი* და *მანუჩარი*, *პაპუა იესეს ძე*; ერეკლე II-ის კარზე მდივნად იყვნენ *იოსები* და *ეგნატე ბაინდურისძე* (1746-1820). ეგნატე დახელოვნებული კალიგრაფი ჩანს, ასევე საინტერესო კალიგრაფია მისი შვილი იესე. ეგნატეს შვილები იყვნენ აგრეთვე დავით თუმანიშვილი და პოეტი გიორგი თუმანიშვილი. თუმანიშვილების გვარის კიდევ ბევრი წარმომადგენელი იღვწოდა ქართული კულტურის ამ სარბიელზე.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* თუმანიშვილი

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ. 1980. — გვ. 8.