recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**საქაშეთის კოშკი** – კოშკი შიდა ქართლში, გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ საქაშეთის ცენტრში. თარიღდება XVIII საუკუნით. შესასვლელის თავზე, მარმარილოს ფილაზე ამოკვეთილი მხედრული წარწერის თანახმად კოშკი 1792 წელს აუგია გორის ციხის გარნიზონის უფროსს (მინბაშს) დიმიტრი დიასამიძეს. 

კოშკი ცილინდრულია (დიამეტრი 7,6 მ), ოთხსართულიანია, ნაგებია რიყის ქვით, კედლები შიგნით შელესილია, გარეთ მობათქაშებული. დაზიანებულია, განსაკუთრებით, მეოთხე სართული. შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთითაა, მეორე სართულზე. პირველი სართული დამხმარე სათავსია. მის კედლებში ორი სარკმელი და სამი სათოფურია. მეორე და მესამე სართულები საბრძოლო და საცხოვრებელია. ყველა სართულზე, სარკმლებისა და სათოფურების ფარდა, ნიშებიც არის. მესამე სართულის კამარაზე დეკორატიული რომბებია გამოყვანილი. სათავსი უფრო ნათელია. კოშკის სამივე სართული გადახურულია კონუსური კარებით. მეოთხე სართული მაღალკედლებიანი საბრძოლო ბანი იყო. მის კედლებში სათოფურები, სალოდეები და საზარბაზნეებია გაჭრილი. სართულები ერთმანეთს უკავშირდება კედელში დატანებული კიბით.

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5. თბ. 1990.
**მაგინდანაოს ხოცვა-ჟლეტა** ეწოდება 2009 წლის 23 ნოემბერს ფილიპინებში, მაგინდანაოს პროვინციაში მომხდარ მასობრივ პოლიტიკურ მკვლელობას, რომელსაც ორმოცდასამი ადამიანი ემსხვერპლა დაღუპულები იყვნენ ადგილობრივი პოლიტიკოსის, ქალაქ ბულუანის მერის, ისმაელ მანგუდადატუს ნათესავები და საარჩევნო შტაბის წევრები, ასევე რამდენიმე ჟურნალისტი, რომელსაც პროვინციის გუბერნატორის წინასაარჩევნო პროცესი უნდა გაეშუქებინათ. ისინი დახოცეს მანგუდადატუს პოლიტიკური მოწინააღმდეგის, დატუ ანდალ ამპატუანის მომხრეებმა, რომელთა შორისაც იყვნენ როგორც ადგილობრივი პოლიციის თანამშრომლები, ასევე სამოქალაქო პირები.. 

ფილიპინების პრეზიდენტმა გლორია აროიომ მაგინდანაოსა და მიმდებარე დასახლებულ პუნქტებში საგანგებო მდგომარეობა გამოაცხადა. ევროკავშირმა დაგმო მომხდარი და ფილიპინების მთავრობას შემთხვევის დაუყოვნებელი გამოძიებისკენ მოუწოდა. 

როგორც ადგილობრივი პოლიტიკოსები აცხადებენ, მომხდარმა შეიძლება ხელი შეუწყოს 2010 წელს დაგეგმილი საპრეზიდენტო არჩევნების გადადებას

სქოლიო
------

1. ↑  დაარქივებული ასლი.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-11-26. ციტირების თარიღი: 2009-11-26.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
**საქართველოს ფსიქოლოგიის ინსტიტუტი** — ფსიქოლოგიის ინსტიტუტი დიმიტრი უზნაძის სახელობისა, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიისა, დაარსდა 1941 წელს დიმიტრი უზნაძის თაოსნობით, როგორც საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფსიქოლოგი.

ფსიქოლოგთა ინსტიტუტის დაარსებისათვის მრავალი წლის მანძილზე იქმნებოდა პირობები. თსუ-ს დაარსებაში აქტიური მონაწილეობა მიიღო დიმიტრი უზნაძემ. 1927 საბჭოთა კავშირში პირველად, თბილისში შეიქმნა ფ. საზოგადოება, რომელშიც უნივერსიტეტში აღზრდილი ფსიქოლოგები გაერთიანდნენ. ფ. ინსტიტუტის კვლევის ცენტრში მიმართულება გახდა დიმიტრი უზნაძის მიერ შემუშავებული განწყობის თეორიისა და მის საფუძველზე წამოჭრილი მრავალი ზოგადფსიქოლოგიური და სპეცფსიქოლოგიური პრობლემის დამუშავება.

2000 წელს ინსტიტუტს ჰქონდა ზოგადი პედაგოგიური, სოციალური სამედიცინო, და საინჟინრო ფსიქოლოგიური განყოფილებები. ფსიქოლ. ისტ. ფსიქოლ. საკვლევი მეთოდების, რელიგიის სასკოლო სწავლების აღზრდის სოციალური ჯგუფებისა და სასკოლო სწავლების აღზრდის ფსიქოკორექციის ლაბორატორიები. აღნიშნულ განყოფილებებსა ლაბორატორიებში მუშავდება განწყობის ზოგადფსიქოლ. პრობლემები. ინ-ტში შეისწავლიან აგრეთვე სამედიცინო ფსიქოლ. პრობლემებს. ფ.ინსტიტუტს აქვს ასპირანტურა და ფსიქოლ. მეცნ. კანდ. და დოქტორის სამეცნ.ხარისხების მიმნიჭებელი საბჭო.

ფ. ი-ში ყოველწლიურად ტარდება სამეცნიერო კონფერენციები. ინსტიტუტის ინიციატივით 1958- იდან 3 წელიწადში ერთხელ ეწყობა სამხრ.კავკასიის ფსიქოლოგთა კონფერენცია. კონფერენცია, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო ამ პრობლემაზე მომუშავე მსოფლიოს თითქმის ყველა წამყვანმა ფსიქოლოგმა. მათი შრომები ქართულ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე, სამ ტომად. ინსტიტუტს აქვს ბიბლიოთეკა 1950 წელს ინსტიტუტს გადაეცა დ. უზნაძის პირადი არქივი და ბიბლიოთეკა.

ლიტერატურა
----------

* თბილისის ენციკლოპედია, 2002 წ. გვ. 877-878.
სენ-ჟაკის კოშკის მშენებლობა 1523 წელს იქნა დასრულებული.
**სენ-ჟაკის კოშკი** (ფრანგ. Tour Saint-Jacques) — 52 მ გვიანდელი გოტიკის სტილის კოშკი პარიზის მეოთხე ოლქის ამავე სახელობის სკვერში; ყოფილი სენ-ჟაკ-ლა-ბუშერის ეკლესიის სამრეკლო[1].

ისტორია
-------

1523 წელს დასრულებული კოშკი ამ ადგილას მდგარი რომანული ეკლესიის სენ-ჟაკ-ლა-ბუშერის ერთადერთი დღემდე შემორჩენილი ელემენტია, რომლის აგებაც ყასაბთა გილდიას დაუფინანსებია. ეკლესია XVI საუკუნეში გადაუკეთებიათ; რომანული სტილი გოტიკურით შეუცვლიათ და ამ პერიოდში მიუშენებიათ კოშკიც.

ეკლესიის კრიპტაში დაუმარხავთ განთქმული ალქიმიკოსი ნიკოლა ფლამელი. 1648 წელს ფრანგი მენციერი ბლეზ პასკალი ამ კოშკიდან ატმოსფერულ წნევაზე დაკვირვებას აწარმოებდა. 1797 წელს ეკლესია სახალხო საკუთრებად გამოაცხადა რევოლუციურმა მთავრობამ და იგი შემოსავლიან საქონლად - ქვებად - დაშალეს. სამრეკლო არენდით გადასცეს ადგილობრივ ხელოსანს, რომელიც 50 მ სიმაღლიდან გამდნარ ტყვიას ასხამდა სპეციალური საცერზე, სადაც გაცივების შემდეგ ის მცირე ზომის ბურთულების სახეს იღებდა მის ქვეშ დადგმულ წყლიან კასრებში.

1981 წლიდან კოშკში და სკვერში მეტეოსადგური მდებარეობს.

აღწერა
------

კოშკის წვეროს წმინდა იაკობის ქანდაკება ამშვენებს, რომლის გარშემოც ანგელოზის, არწივის, ხარისა და ლომის სკულპტურებია — ოთხი ევანგელისტის სიმბოლო.

* რესტავრაცია
* სარესტავრაციო სამუშაოები(მარტი 2006 - მარტი 2009)
* რესტავრაციის შემდეგ 2008 წლის აპრილში
* კოშკის ნაწილი რესტავრაციის შემდეგ.
* სენ-ჟაკის კოშკის ხედი კონსერჟერიიდან, შატლეს მოედნის „გამარჯვების სვეტთან" ერთად. 2008 წელი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„სენ-ჟაკის კოშკი"** ვიკისაწყობში.

სქოლიო
------

1. ↑  Jacques Meurgey, *Histoire de la paroisse Saint-Jacques-de-la-Boucherie*, Librairie ancienne Honoré Champion, 1926; Etienne F. Villain, *Essai d'une histoire de la paroisse de St. Jacques de la Boucherie, Prault, Paris*, 1758 (consultable via Google Books); F. Rittiez, *Notice historique sur la tour Saint-Jacques-la-Boucherie*, (Gaittet, Paris) 1856.
**მარადი** (ფრანგ. Maradi) — ქალაქი ნიგერის სამხრეთ ნაწილში.

გეოგრაფია
---------

ქალაქი მდებარეობს ნიგერიის სახელმწიფო საზღვართან ახლოს, 540 კმ-ით აღმოსავლეთით ქვეყნის დედაქალაქიდან — ნიამეიდან. მარადის რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. ფუნქციონირებს «მარადის» აეროპორტი.

ისტორია
-------

ძველად სავაჭრო ქალაქი მარადი შედიოდა ჰაუსას ქალაქ-სახელმწიფოების შემადგენლობაში. XIX საუკუნის დასაწყისში მოხვდა სოკოტოს სახელმწიფოს ისლამური ხალიფატის ხელისუფლების ქვეშ. 1899 წელს დაექვემდებარა ფრანგებს. 1807 წლიდან მარადის მართავს (1899 წლის შემდეგ — ნომინალურად) დურბავას სულთნების დინასტია (ფულბეს ხალხის წარმომადგენლები).

მოსახლეობა
----------

2012 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 267 249 ადამიანს. მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი შედგება ჰაუსას ხალხისგან; ასევე ცხოვრობენ ფულბეს, ტუარეგების, იორუბას და იგბოს ხალხის წარმომადგენლები. ქალაქი მარადი — მარადის კათოლიკური საეპისკოპოსოს ცენტრია.

*ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით:*

| 1977 | 1988 | 2001 | 2012 |
| --- | --- | --- | --- |
| 44 458 | 110 005 | 147 038 | 267 249 |

ცნობილი მაცხოვრებლები
---------------------

ქალაქში დაიბადა 1996—1999 წლების ნიგერის პრეზიდენტი იბრაჰიმ ბარე მაინასარა.

დამეგობრებული ქალაქები
----------------------

* თურქეთის დროშათურქეთი აკ-ჰისარი

სქოლიო
------

1. ↑  Niger: Regions, Major Cities & Urban Centers — Statistics & Maps on City Population. Citypopulation.de. ციტირების თარიღი: 25 April 2014.
**მარადის რეგიონი** (ფრანგ. Maradi) — ნიგერის რეგიონი, რომლის ფართობია 41 796 კმ², ხოლო 2012 წლის აღწერის თანახმად მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 3 402 094 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 81,40 ად./კმ². ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მარადი.

გეოგრაფია
---------

მარადის რეგიონი მდებარეობს ნიგერის სამხრეთ ნაწილში. მისგან ჩრდილოეთში მდებარეობს აგადესის რეგიონი, დასავლეთში — ტაჰუის რეგიონი, აღმოსავლეთში — ზინდერის რეგიონი. მარადის რეგიონის სამხრეთში გადის ნიგერის სახელმწიფო საზღვარი ნიგერიასთან.

მარადის რეგიონის ტერიტორია ბუნებრივი პირობების მიხედვით მიეკუთვნება საჰელის ზონას.

მოსახლეობა
----------

რეგიონის მოსახლეობის ყველაზე უფრო დიდი ნაწილია — ჰაუსას ხალხი.

ადმინისტრაციული დაყოფა
----------------------

მარადის რეგიონის დეპარტამენტები.
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით რეგიონი დაყოფილია 6 დეპარტამენტად და 1 მუნიციპალიტეტად (ქალაქი მარადი).

აგის დეპარტამენტი (Aguié):

* ფართობი: 3001 კმ²
* მოსახლეობა: 386 197 ად. (2011 წელი)

დაკოროს დეპარტამენტი (Dakoro):

* ფართობი: 17 670 კმ²
* მოსახლეობა: 606 862 ად. (2011 წელი)

გიდან-რუმჯის დეპარტამენტი (Guidan-Roumdji):

* ფართობი: 4929 კმ²
* მოსახლეობა: 485 743 ად. (2011 წელი)

მადარუნფის დეპარტამენტი (Madarounfa):

* ფართობი: 3773 კმ²
* მოსახლეობა: 612 798 ად. (2011 წელი)

მაიაჰის დეპარტამენტი (Mayahi):

* ფართობი: 6952 კმ²
* მოსახლეობა: 546 826 ად. (2011 წელი)

ტესაუას დეპარტამენტი (Tessaoua):

* ფართობი: 5471 კმ²
* მოსახლეობა: 479 384 ად. (2011 წელი)

ეკონომიკა
---------

მარადის რეგიონი ნიგერის ბეღელს წარმოადგენს. აქ მოჰყავთ თამბაქო, სოია, ხორბალი, არაქისი, ბამბა; მაგრამ პირველ რიგში — ქვეყნის მთავარი საკვები კულტურა: ფეტვი.

სქოლიო
------

1. ↑  Niger: Regions, Major Cities & Urban Centers — Statistics & Maps on City Population. Citypopulation.de. ციტირების თარიღი: 25 April 2014.
2. ↑  Institut National de la Statistique du Niger: *Annuaire statistique des cinquante ans d’indépendance du Niger*, p.49

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
 ნიგერის რეგიონები |
| --- |
|  |
| 
აგადესი **·**  დიფა **·**  დოსო **·**  ზინდერი **·**  მარადი **·**  ნიამეი **·**  ტაჰუა **·**  ტილაბერი **·**  |

 |
**საქართველოს წითელი ჯვრის საზოგადოება** — ნებაყოფლობითი, ჰუმანიტარული, არასამთავრობო, ჰუმანიტარული საქმიანობის სფეროში ხელისუფლების დამხმარე დამოუკიდებელი ორგანიზაცია. საზოგადოებას რეგიონული და ადგილობრივი განყოფილებები აქვს ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე და ასევე წითელი ჯვრისა და წითელი ნახევარმთვარის საერთაშორისო მოძრაობის წევრია. დაარსდა 1918 წელს და დამოუკიდებლად იარსება 1923 წლამდე, რის შემდეგაც საბჭოთა კავშირის წითელი ჯვრის ნაწილი გახდა. 1991 წლიდან ისევ დამოუკიდებელი ორგანიზაციაა. საზოგადოებისთვის საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრულია განსაკუთრებული უფლება-მოვალეობები.

საქართველოს წითელი ჯვრის საზოგადოების მისიაა გაჭირვებულთა დახმარება საგანგებო სიტუაციებისა და სოციალურ-ეკონომიკური კრიზისის დაძლევაში როგორც მატერიალური, ისე ადამიანური რესურსების გამოყენებით.

ისტორია
-------

საზოგადოებამ დამოუკიდებლად იარსება 1918-23 წლებში. გასაბჭოების შემდეგ საქართველოს წითელი ჯვრის საზოგადოება გახდა საბჭოთა კავშირის წითელი ჯვრისა და წითელი ნახევარმთვარის მოძრაობის ნაწილი და ფუნქციონირებდა მის შემადგენლობაში საბჭოთა კავშირის დაშლამდე.

1991 წლიდან ეროვნული საზოგადოება კვლავ დამოუკიდებელ ორგანიზაციად ჩამოყალიბდა და აღიარებულ იქნა სახელმწიფოს მიერ 1997 წლის 16 ოქტომბერს შესაბამისი კანონით "საქართველოს წითელი ჯვრის საზოგადოების შესახებ", ხოლო წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტის მიერ 1997 წლის 6 ნოემბერს და წარმოადგენს წითელი ჯვრისა და წითელი ნახევარმთვარის საერთაშორისო მოძრაობის ნაწილს.

1997 წლის 20 ნოემბერს ეროვნული საზოგადოება გახდა წითელი ჯვრისა და წითელი ნახევარმთვარის ეროვნულ საზოგადოებათა საერთაშორისო ფედერაციის წევრი.

მისია
-----

საქართველოს წითელი ჯვრის საზოგადოების ორწლიან სტრატეგიულ გეგმაში განსაზღვრულია ეროვნული საზოგადოების უპირატესი მიმართულებები:

* ზრუნვა მოსახლეობის დაუცველი ფენების ჯანმრთელობაზე და სოციალურ კეთილდღეობაზე, ცხოვრების ჯანსაღი წესის პროპაგანდა;
* კატასტროფების და საგანგებო სიტუაციებისათვის მზადყოფნისა და რეაგირების ეფექტიანი მეთოდების შემუშავება;

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* წითელი ჯვრის საზოგადოების ვებსაიტი დაარქივებული 2011-04-29 საიტზე Wayback Machine.
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **გველესიანი**. |

**რომან ალექსანდრეს ძე გველესიანი** (დ. 17 აგვისტო, 1888 — გ. 2 აპრილი, 1949, ლონდონი, დაკრძალულია ბრომპტონის სასაფლაოზე) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე. რუსეთის, საქართველოს და პოლონეთის არმიების პოლკოვნიკი.

დაიბადა რუსეთის არმიის ოფიცრის, ალექსანდრე გველესიანისა და თამარ (ვარვარა) დავითის ასული ჭავჭავაძის ოჯახში. 1909 წლიდან სამხედრო სამსახურში იყო. I მსოფლიო ომის (1914-1918) დროს მსახურობდა ლაიბ-გვარდიის ერევნის მე-13 პოლკის პორუჩიკად, 1916 წლიდან — რჟევის 490-ე ქვეითი პოლკის კაპიტნად. ბრძოლის ველზე თავის გამოჩენისთვის დაჯილდოებული იყო წმ. ანას IV (1915), III (1915) და II (1916), წმ. სტანისლავის III (1915) და II (1916), წმ. ვლადიმერის IV (1916) და III (1917) ხარისხის ორდენებით. 1917 წლის თებერვალში მიიღო პოდპოლკოვნიკის წოდება. 1918 წლიდან იყო საქართველოს ჯარის პოლკოვნიკი. 

1921 წელს, საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ, გველესიანი ემიგრაციაში იყო პოლონეთში, სადაც დაამთავრა ბიდგოშჩის უმცროს ოფიცერთა სკოლა (1923), შემდეგ სწავლობდა ვარშავის უმაღლესი სამხედრო სკოლაში. 1926 წლის ოქტომბრიდან კონტრაქტით მსახურობდა პოლონეთის არმიაში. 1927-1929 წლებში რომან გველესიანი იყო პულავის მენაღმეთა მე-2 პოლკის მეთაურის მოადგილე, ხოლო 1930 წლიდან ირიცხებოდა მე-4 ქვეითი დივიზიის შტაბში. 1938 წლის მარტიდან მსახურობდა მე-6 ქვეითი დივიზიის მეთაურის მოადგილედ. II მსოფლიო ომის (1939-1945) დასაწყისში ხელმძღვანელობდა კრაკოვის გამაგრებულ რაიონს. შემდეგ იმყოფებოდა პრჟემისლში, ბრიგადის გენერალ ბოლესლავ იატელნიცის შტაბში; იცავდა დნესტრის ხაზს. პოლონეთის ოკუპაციის შემდეგ ერთხანს წინააღმდეგობის მოძრაობაში იყო, მალე სხვა პოლონელ სამხედროებთან ერთად ევაკუირებული იყო რუმინეთში, საიდანაც ჯერ საფრანგეთში, შემდეგ კი დიდ ბრიტანეთში გადავიდა. აქტიურად თანამშრომლობდა პოლონურ პოლიტიკურ ემიგრაციასთან. გარდაიცვალა და დაკრძალულია ლონდონში.

ლიტერატურა
----------

* Wojciech Materski. Gruzini oficerowie kontraktowi Wojska Polskiego w kampanii wrześniowej 1939 r. Pro Georgia. Journal of Kartvelological Studies, No 26 — 2016 — s. 262.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* რომან გველესიანი. ქართველები უცხოეთში. ბიოგრაფიები და მოღვაწეობა (საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა).
* Гвелисиани Роман Александрович. «Памяти героев Великой войны 1914–1918».
როლანდ სარჩიმელია
**როლანდ სარჩიმელია**[1][2] (დ. 1933, სენაკი — გ. 2017, თბილისი) — ეკონომიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1998 წლიდან, სპეციალობით ეკონომეტრიკა), ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა კანდიდატი (1969 წლიდან), პროფესორი. სწავლობდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, რომლის მეორე კურსიდან გადავიდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე (დაამთავრა 1957 წელს). 1957—1966 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გამოთვლით ცენტრში, 1966—1973 წლებში თსუ ილია ვეკუას სახელობის გამოთვლითი მათემატიკის ინსტიტუტის ეკონომიკის მატემატიკურ-კიბერნეტიკული პრობლემების განყოფილებაში. აკადემიკოს პაატა გუგუშვილის წინადადებით, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდენტმა, აკადემიკოსმა ილია ვეკუამ, 1973 წელს, მეცნიერთა ჯგუფთან ერთად ეკონომიკის მათემატიკურ-კიბერნეტიკული კვლევების გასაღრმავებლად, გამოყენებითი მათემატიკის ინსტიტუტიდან ეკონომიკისა და სამართლის ინსტიტუტში გადმოიყვანა. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ეკონომიკისა და სამართლის ინსტიტუტში მუშაობდა მეცნიერმუშაკად, ლაბორატორიის გამგედ, სექტორის გამგედ, განყოფილების გამგედ, უფროს მეცნიერთანამშრომლად. 

პროფესორ როლანდ სარჩიმელიას 120-ზე მეტი შრომიდან სამ მონოგრაფიასა და ორ სახელმძღვანელოში მეტწილად ეკონომიკური კვლევის მათემატიკური მეთოდებია გამოყენებული, ძირითადად, ოპერაციათა გამოკვლევასა და ეკონომეტრიკაში, გარდა ამისა, ნაწილობრივ მშენებლობის ეკონომიკისა და ორგანიზაციის ოპტიმიზაციის ამოცანების გადასაწყვეტად. როლანდ სარჩიმელიას მეცნიერული ინტერესის სფეროებს წარმოადგენს რისკისა და მისი განმარტების თავისებურებები[3], მეცნიერების განვითარებისა და კონკურენტუნარიანობის ამაღლების პრობლემები საქართველოში[4], ეკონომიკური ეფექტიანობა და სხვ. პროფესორი როლანდ სარჩიმელია კითხულობდა ლექციებს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტსა და საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში, ხელმძღვანელობდა ასპირანტებს. როლანდ სარჩიმელია ყოველთვის აქტიურ მონაწილეობას იღებს ქვეყნის საზოგადოებრივ ცხოვრებაში და, ნაყოფიერი სამეცნიერო და პედაგოგიური მოღვაწეობისათვის, დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით.

სქოლიო
------

1. ↑  ინფორმაცია **როლანდ სარჩიმელია**ს შესახებ, — „ეკონომიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი", საქართველოს მეცნ. აკად. წევრ-კორესპონდენტის ავთანდილ სილაგაძის საერთო რედაქციით, თბილისი, თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, საგამომცემლო სახლი „ინოვაცია", 2005, გვ. 571-572.
2. ↑  **კვლავ ჩვეული შემართებით**. — გაზეთი „საქართველოს რესპუბლიკა", 2003, 29 ოქტომბერი (N291).
3. ↑  (საერთაშორისო სამეცნიერო-პრაქტიკული კონფერენციის მასალების კრებული, გვ. 138-145)
4. ↑  (თსუ პაატა გუგუშვილის ეკონომიკის ინსტიტუტის შრომების კრებული, IV, გვ. 243-262)
**Café del Mar** (კატალანურად: [kəˈfe ðəɫ ˈma], ესპანურად: [kaˈfe ðel mar]; „კაფე ზღვასთან") — ბარი სან ანტონიოში, იბიცა. ზაფხულში ის პოპულარული ადგილია ტურისტებს შორის, მისი ხედის გამო დაისისას. Café del Mar ყოფილი იბიცური "sunset bar"-ია, გახსნილი რამონ გუირალის, კარლოს ანდრეას და ხოსე ლესის მიერ 1978 წელს.

მუსიკა
------

Café del Mar კომპილაციების სახით გამოსცემს კომპოზიციებს, რომლებიც ძირითადად ემბიენტის, და ჩილ-აუტის ჟანრშია. 1999 წელს დაარსდა დამოუკიდებელი ლეიბლი Café del Mar Music.[1][2] 2017 წლის აპრილისთვის გამოცემულია კომპილაციის 22 ძირითადი ტომი.[3]

დასაწყისი
---------

Café Del Mar დააარსა Ramón Guiral, Carlos Andrea და José Les-მა 1980 წლის 20 ივლისს. "ჩვენი მიზანი იყო შეგვექმნა განსაკუთრებული ატმოსფერო, უნიკალური და დაუჯერებელი გამოცდილება, ოცნება, სადაც მუსიკის მშვენიერი კოლექცია და ულამაზესი ხედები წაგვიყვანს უცხო ადგილებში." ასე, რომ Café Del Mar-ი დაიბადა, რომ შეეწყო მუსიკა დაისთან.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Café del Mar ოფიციალური საიტი

სქოლიო
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
**როლანდო ბიანკი** (იტალ. Rolando Bianchi; დ. 15 თებერვალი, 1983, ბერგამო, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს სერია ა-ს კლუბ ტორინოში.

საკლუბო კარიერა
---------------

როლანდომ კარიერა ატალანტაში დაიწყო, სადაც დიდი ვერაფრით გამოირჩა. იგი ერთი სეზონით სერია ბ-ს გუნდ კალიარიში გაანათხოვრეს, სადაც მან თავისი წვლილიც შეიტანა იმაში რომ სარდინიული კლუბი სერია ა-ში დაბრუნდა. 2005 წელს როლანდო რეჯინაში გადავიდა, სადაც კარიერა ცუდად დაეწყო, რადგან მან სერიოზული ტრავმა მიიღო და მხოლოდ სეზონის ბოლოს შეუერთდა გუნდს. მომდევნო სეზონი კი როლანდოსთვის უფრო უკეთ აეწყო და რეჯიოელთა დამრტყმელი ძალა გახდა. მისმა კარგმა თამაშმა ინგლისური მანჩესტერ სიტი მოხიბლა და სეზონის ბოლოს 13 მილიონ ევროდ იგი ქალაქელი გახდა.

მანჩესტერ სიტიში კარიერა თითქოს კარგად დაეწყო, დებიუტშივე მან ვესტ ჰემის კარში გოლი გაიტანა და ასევე კარლინგის თასის გათამაშებაზე ბრისტოლ სიტის კარიც დალაშქრა. მართალია როლანდო თითქოს გუნდს მოერგო, მაგრამ სვენ-გორან ერიქსონი სხვა არზე იყო და მან განუცხადა როლანდოს რომ მას შეეძლო ახალი გუნდი მოენახა. ზამთარში როლანდო იჯარით რომის ლაციოში გადავიდა, სადაც დებიუტშივე მოედნიდან გაძევებული იქნა. სადებიუტო გოლი კი მან თავის ყოფილ კლუბს რეჯინას გაუტანა. მთლიანობაში რომის გუნდში როლანდო კარგად მოერგო და მას იმედი ჰქონდა რომ რომაელები მას გამოისყიდნენ, თუმცა მისი რომაული ოცნება არ გამოდგა ნამდვილი და მანჩესტერ სიტიში დაბრუნდა. ზაფხულს კი როლანდო ტორინოში იქნა გაყიდული 7.3 მილიონ ევროდ.

ტურინული კარიერა როლანდოსთვის კარგად დაიწყო, დებიუტშივე მან გოლის გატანა შეძლო ლეჩეს კარში. ნელ-ნელა როლანდო ტურინული კლუბისთვის იდოლი ხდებოდა და მალევე მას კაპიტნის საკმკლაურიც გადასცეს. იგი არ იყო ერთი რიგითი ფეხბურთელი ტორინოში, იგი უკვე ლეგენდა იყო კლუბის და მისმა კარგმა თამაშმა და ბრწყინვალე გოლებმა ტორინო ძალზედ ძლიერ გუნდათ გახადა, თუმცა ეს მხოლოდ სერია ბ-ში და 2011/12 სეზონში როგორც იქნა ასრულდა ტურინული ოცნება და ტორინო სერია ა-ს დაუბრუნდა, რაშიც როლანდომაც დიდი წვლილი შეიტანა. ახალ 2012/13 სეზონში როლანდოს ჯერჯერობით 4 გოლი აქვს გატანილი და რაც მთავარია გუნდის ნამდვილი კაპიტანია.

სანაკრებო კარიერა
-----------------

მართალია თითქმის ყველა ასაკობრივი მოიარა როლანდომ, მაგრამ მთავარ ნაკრებში თამაში ჯერ არ მოუწია. საუკეთესო წლები ახალგაზრდულ ნაკრებში კი U21-ის გუნდში ჰქონდა, სადაც უდავოდ ლიდერი იყო ნაკრების.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-03-19 საიტზე Wayback Machine.
**მანუელ ლუის კესონ-ი-მოლინა** (ესპ. Manuel Luis Quezon y Molina; დ. 19 აგვისტო, 1878, ბალერი, ფილიპინები — გ. 1 აგვისტო, 1944, სარანკ-ლეიკი, აშშ) — ფილიპინების მეორე პრეზიდენტი თანამეგობრობის პერიოდში და პირველი საერთო სახალხო არჩევნების შედეგად ხალხის მიერ არჩეული პრეზიდენტი.

დაიბადა ესპანურ ენაზე მოსაუბრე მეტისების ოჯახში. დაწყებითი განათლება სახლში მიიღო. მონაწილეობდა აშშ-ფილიპინების ომში. ომის დასრულების შემდეგ დასრულა მანილის სან-ტომასის უნივერსიტეტი. 1907 წელს გახდა ფილიპინების ასამბლეის წევრი. 1909 წელა აირჩიეს აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრად. თანამეგობრობის გამოცხადების შემდეგ გახდა ქვეყნის პრეზიდენტი. აიღო ხმების 68 % და დაამარცხა ემილიო აგინალდო და ეპისკოპოსი გრეგორიო აგლიპაი.მეორე მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ მხარი დაუჭირა ებრაელების ჩაყვანას ფილიპინებში. 1941 წელს აირჩიეს მეორე ვადით. ამავე წელს იაპონიის არმიის შეჭრის შემდეგ იძულებული გახდა გაქცეულიყო ავსტრალიაში, შემდეგ კი აშშ-ში, სადაც ჩამოაყალიბა მთავრობა დევნილობაში. 1944 წელს გარდაიცვალა ტუბერკულოზით, საკუთარ სახლში და დაკრძალეს არლინგტონის სასაფლაოზე. 

მისი პატივისცემის ნიშანად მისი სახელი ეწოდა კესონ-სიტის, რომელიც 1948-1976 წლებში იყო ფილიპინების დედაქალაქი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მანუელ კესონი დაარქივებული 2012-10-26 საიტზე Wayback Machine.  (ინგლისური)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
 ფილიპინების პრეზიდენტები |
| --- |
|  |
| პირველი რესპუბლიკა | 
ემილიო აგინალდო | Seal of The President |
|  |
| თანამეგობრობა | 
მანუელ კესონი · სერხიო ოსმენია · მანუელ როხასი |
|  |
| მეორე რესპუბლიკა | 
ხოსე ლაურელი |
|  |
| მესამე რესპუბლიკა | 
მანუელ როხასი · ელპიდიო კირინო · რამონ მაგსაისაი · კარლოს გარსია · დიოსდადო მაკაპაგალი · ფერდინანდ მარკოსი |
|  |
| მეოთხე რესპუბლიკა | 
ფერდინანდ მარკოსი · კორასონ აკინო |
|  |
| მეხუთე რესპუბლიკა | 
კორასონ აკინო · ფიდელ რამოსი · ჯოზეფ ესტრადა · გლორია მაკაპაგალ-აროიო · ბენინიო აკინო · როდრიგო დუტერტე · ბონგბონგ მარკოსი |

 |
სარაევოს უნივერსიტეტი
**სარაევოს უნივერსიტეტი** (ბოსნ. *Univerzitet u Sarajevu* / Универзитет у Сарајеву) — სახელმწიფო უნივერსიტეტი, რომელიც მდებარეობს სარაევოში, ბოსნია და ჰერცეგოვინაში. სარაევოს უნივერსიტეტი არის ქვეყნის უდიდესი და უძველესი უნივერსიტეტი, ასევე უმაღლესი განათლების უძველესი დაწესებულებაა მთელ ყოფილ იუგოსლავიაში. დაარსდა 1537 წელს, როგორც მედრესე.

სარაევოს უნივერსიტეტი ჩარიცხული სტუდენტების რაოდენობის მხრივ ბალკანეთის უდიდეს უნივერსიტეტებს შორისაა. 1949 წელს გახსნის შემდეგ, სულ 122 000 სტუდენტმა მიიღო ბაკალავრის ხარისხი, 3,891-მა მიიღო მაგისტრის ხარისხი და 2,284-მა მიიღო დოქტორის ხარისხი 45 სხვადასხვა სფეროში. უნივერსიტეტს აქვს 32 ფაკულტეტი.

ისტორია
-------

### ოსმალეთის პერიოდი

ბოსნია-ჰერცეგოვინაში პირველი უმაღლესი სკოლები დაარსდა მე-16 საუკუნეში ოსმალების მეთვალყურეობის ქვეშ. პირველი მედრესე ბოსნიაში, კერძოდ, ღაზი ხოსრო-ბეგის მედრესე და ბიბლიოთეკა, გაიხსნა სარაევოში 1537 წელს.

### ავსტრია-უნგრეთის პერიოდი

უნივერსიტეტმა თავისი თანამედროვე იერსახე ავსტრია-უნგრეთის იმპერიის მმართველობის დროს მიიღო, როდესაც დაარსდა მრავალი უმაღლესი განათლებისა და კულტურის ინსტიტუტი, როგორიცაა ბოსნია და ჰერცეგოვინის ეროვნული მუზეუმი, რომელიც დღემდე აქტიურია.

პარტნიორული ურთიერთობები
------------------------

სარაევოს უნივერსიტეტს პარტნიორული ურთიერთობები აქვს ევროპის, აშშ-ის, კანადისა და ახლო აღმოსავლეთის 120-ზე მეტ უნივერსიტეტთან.

სქოლიო
------

1. ↑  Agency, Anadolu. Saraybosna'da 476 yıldır yaşayan medrese! (Sarajevo Celebrates 476 Years of its Medresa!). Haber7. ციტირების თარიღი: 11 November 2013
2. ↑  Univerzitet u Sarajevu - O Univerzitetu bs. ციტირების თარიღი: 26 April 2017
3. ↑  History en.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 იანვარი 2017. ციტირების თარიღი: 26 April 2017
4. ↑  Gazi Husrev-begova medresa bs-BA.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 27 აპრილი 2017. ციტირების თარიღი: 26 April 2017
5. ↑  Saraybosna'da 476 yıldır yaşayan medrese! (Sarajevo Celebrates 476 Years of its Medresa!) tr. ციტირების თარიღი: 11 November 2013
6. ↑  A History of the University of Sarajevo.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 10 სექტემბერი 2015. ციტირების თარიღი: 10 June 2012
7. ↑  University of Sarajevo – DEPARTMENT FOR INTERNATIONAL COLLABORATION.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 მაისი 2017. ციტირების თარიღი: 27 April 2017
8. ↑  University of Sarajevo - INFO - International agreements. ციტირების თარიღი: 27 April 2017
**კადილაკი** (ინგლ. Cadillac) — ჯენერალ მოტორსის მფლობელობაში არსებული ამერიკული ბრენდი. მისი ნაწარმები იყედება 50 ქვეყანაში, ყველაზე მასშტაბურად კი აშშ-სა და კანადაში.

ისტორია
-------

ამ ცნობილი მარკის დაარსების თარიღად 1902 წელს ასახელებენ, რომელმაც XVII საუკუნეში მოღვაწე ფრანგი მეცნიერის სერჟ კადილაკის სახელი ეწოდა. კომპანიამ დამოუკიდებლად მხოლოდ 1918 წლამდე იარსება. შემდეგ კი იგი უდიდეს ამერიკულ საავტომობილო კონცერნ „ჯენერალ მოტორსს" შეუერთდა და იქ მისთვის შესაფერისი ადგილიც დაიკავა. აღსანიშნავია ისიც, რომ სწორედ „კადილაკია" პირველი მყარსახურავიანი ავტომობილის წინამორბედი და შემქმნელი. „კადილაკი" დღემდე განაგრძობს ხალხის განცვიფრებას. მისი სახელი „უმაღლესი ხარისხის" სინონიმადაც კი მოჰყავთ, რაც შეეხება კომპანიის სლოგანს, ის ასე ჟღერს: „ცხოვრება, თავისუფლება და პაექრობა". ამ მარკის გაყიდვების უდიდესი ნაწილი ამერიკასა და კანადაში ხდებოდა, თუმცა ბოლო წლების მონაცემებით მათ არც ევროპელები ჩამორჩებიან. კადილაკი ამერიკის ყველა პრეზიდენტს ემსახურებოდა. მისი მფლობელები იყვნენ ცნობილი მსახიობები და მომღერლები.

* Cadillac 6 1/2HP Tonneau 1903 Cadillac 6 1/2HP Tonneau 1903
* Cadillac 8 1/4HP Surrey 1904 Cadillac 8 1/4HP Surrey 1904
* Cadillac 10HP Tonneau 1904 Cadillac 10HP Tonneau 1904
* Cadillac 6 1/2HP Rear-entrancetonneau 1904 Cadillac 6 1/2HP Rear-entrancetonneau 1904
* Cadillac 8 1/4HP Detachable-toplimousine 1904 Cadillac 8 1/4HP Detachable-toplimousine 1904
* Cadillac 8 1/4HP Tonneau 1904 Cadillac 8 1/4HP Tonneau 1904
* Cadillac 8 1/4HP Tonneau 1904 Cadillac 8 1/4HP Tonneau 1904
* Cadillac 8 1/2HP Tonneau 1904 Cadillac 8 1/2HP Tonneau 1904
* Cadillac 10HP Tonneau 1904 Cadillac 10HP Tonneau 1904
* Cadillac 9HP Limousine Cadillac 9HP Limousine

წყარო
-----

* AUTO მოტივი - 2008 წელი N5

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***კადილაკი***

* Cadillac.com — ოფიციალური საიტი
* Cadillac.GM.ca დაარქივებული 2008-01-18 საიტზე Wayback Machine.  — ოფიციალური საიტი კანადაში
* CadillacEurope.com — ოფიციალური საიტი ევროპაში
* კადილაკ ავსტრალია — ოფიციალური საიტი ავსტრალიაში
* კადილაკის მძღოლების ლოგი დაარქივებული 2008-07-10 საიტზე Wayback Machine.  — ოფიციალური ბლოგი კადილაკის ინჟინერებისგან
* The CadillacFAQ — ვებ-საიტი, რეგისტრაცია, სურათები კადილაკის მფლობელებისთვის
* Caddy500.com დაარქივებული 2008-05-20 საიტზე Wayback Machine.  — კადილაკის ფორუმი
**სან-იგნასიო** (ესპ. San Ignacio), აგრეთვე ცნობილი როგორც **სან-იგნასიო-გუასუ** — ქალაქი და რაიონი პარაგვაიში, მისიონესის დეპარტამენტში. მდებარეობს ასუნსიონიდან 225 კმ-ის დაშორებით.

ისტორია
-------

ქალაქი 1609 წლის 29 დეკემბერს იეზუიტმა მღვდელმა დააარსა, როდესაც მათ აქ საკურთხეველი ააშენეს პირველი წირვის ჩასატარებლად.

იეზუიტთა მისია აქ ოფიციალურად 1610 წელს დაარსდა სახელით „სან-იგნასიო-გუასუ". თავდაპირველი მაცხოვრებლები ადგილობრივები იყვნენ, რომლებმაც ევროპელი ხელოსნებისგან მრავალნაირი ხელობა ისწავლეს.

ეკონომიკა
---------

სან-იგნასიო კომერციის, მესაქონლეობისა და სოფლის მეურნეობის მნიშვნელოვანი ცენტრია, რაც ძირითადად იმითაა განპირობებული, რომ იგი სტრატეგიულ ადგილას, დეპარტამენტის ცენტრში, რამდენიმე მნიშვნელოვანი გზის გასწვრივ მდებარეობს. მისი მოსახლეობა ყველაზე დინამიკური და ეკონომიკურად აქტიურია მთელს დეპარტამენტში.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* პარაგვაის ქალაქების სია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Secretaria Nacional de Turismo დაარქივებული 2015-05-20 საიტზე Wayback Machine.
* Las Ruinas Jesuiticas, una civilización latente დაარქივებული 2008-09-06 საიტზე Wayback Machine.
**მარკო მარკიონი** (იტალ. Marco Marchionni; დ. 22 ივლისი, 1980, მონტეროტონდო, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს სერია ა-ს კლუბ პარმაში.

საკლუბო კარიერა
---------------

მარკომ კარიერა მონტეროტონდოში დაიწყო, თუმცა მალევე ემპოლიში გადავიდა, სადაც 3 კარგი სეზონი ჩაატარა და მაგის ფონზე, იგი მალევე უფრო დიდ გუნდში პარმაში გადავიდა, თუმცა ერთი სეზონის შემდეგ იგი იჯარით პიაჩენცაში გაუშვეს, სადაც მან ბრწყინვალედ გაატარა ნახევარი სეზონი და იგი ისევ ემილია-რომანიას კლუბში დააბრუნეს.

2003/04 წელს მარკო პარმას ძირითადი ფეხბურთელი გახდა, მაშინ კლუბის მთავარი მწვრთნელი კი ჩეზარე პრანდელი იყო, ვის ხელშიც მარკო ბრწყინვალედ თამაშობდა და ეს სეზონი მისთვის საუცხოო იყო, მან 35 მატჩი ჩაატარა და 6 გოლი გაიტანა. ამავე წელს იგი იტალიის ნაკრებშიც იქნა გამოძახებული. შემდეგი 2 სეზონიც ბრწყინვალედ ჩაატარა მარკომ პარმაში და მისი ყურადღება მალევე ტურინულმა იუვენტუსმა მიიპყრო და მარკოც 2006 წლის ზაფხულს ტურინს შეუერთდა.

2006/07 სეზონში მარკო იუვენტუსთან ერთად სერია ბ-ში თამაშობდა, საიდანაც მან ისევე მიიღო მიწვევა იტალიის ნაკრებში. შემდეგი სეზონი არც ისე კარგი გამოდგა მარკოსთვის, მართალია უკვე სერია ა-ში, თუმცა ტრავმების გამო დიდი ნაწილი მაინც გაუცდა. საბოლოოდ კი მხოლოდ 11 მატჩი ჩაატარა ტურინულ კლუბში და ერთი გოლი გაიტანა.

2008/09 სეზონი მარკო იუვეში ძირითადი ვინგერი იყო, რადგან მაურო კამორანეზიმ ტრავმა მიიღო. მან ძალიან კარგად გაართვა თავის საქმეს თავი და ერთ-ერთი გამორჩეული იყო, განსაკუთრებით რომასთან ჩატარებულ მატჩში, სადაც გოლიც გაიტანა. სეზონის ბოლოს მარკო ფლორენციულ ფიორენტინაში გადავიდა, სადაც მისთვის კარგად ნაცნობი მწვრთნელი ჩეზარე პრანდელი დახვდა. სადებიუტო გოლი მან ჯენოას კარში გაიტანა. ფლორენციაში მარკომ 3 ნორმალური სეზონი გაატარა და კლუბისთვის ერთ-ერთი წამყვანი ფეხბურთელიც იყო.

2012 წლის ზაფხულს მარკო თავისუფალი აგენტის სტატუსით ემილია-რომანია-ში დაბრუნდა, კერძოდ კი ისევ პარმაში, თუმცა მას იმედი აქვს რომ ოდესღაც თავისი საყვრელი კლუბის რომის ლაციოს ფორმასაც ჩაიცმევს, მას არაერთხელ უთქვამს რომ ოცნებობს ლაციოში თამაშს.

სანაკრებო კარიერა
-----------------

მარკო U21-თან ერთად 2002 წელს ევროპის ჩემპიონატის მონაწილე იყო მატეო ბრიგისთან, ანდრეა პირლოსთან და მანუელე ბლაზისთან ერთად. 2003 წელს კი უკვე დიდ გუნდთან ერთად იყო, მისი დებიუტი კი პოლონეთის ნაკრებთან შედგა ამხანაგურ მატჩში.

მიღწევები
---------

* კოპა იტალია (2002)

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* სტატისტიკა football.it-ზე
**მარკეტინგი** (ინგლ. marketing < market „ბაზარი") — სოციალური და მმართველობითი პროცესი, რომელიც მოწოდებულია გაცვლის მეშვეობით ადამიანების საჭიროებებისა და მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებისაკენ.

მარკეტინგი მიმართულია მოგების მიღების მიზნით ბაზრისა და კონკრეტულ მომხმარებელთა მოთხოვნილებების შესწავლასა და ამ მიზნით წარმოებული საქონლის და მომსახურების ორიენტაციის, სამომხმარებლო მოთხოვნის ფორმირების, სტიმულირებისა და გაყიდვის გაფართოებისაკენ.

მარკეტინგის ტიპები და სახეები
-----------------------------

მარკეტინგის კლასიფიკაცია შესაძლებელია განხორციელდეს საქმიანობის სპეციფიკის მიხედვით, რომლის დროსაც შესაძლებელია გამოყოფილ იქნას მარკეტინგის შემდეგი ტიპები:

1. სამომხმარებლო მარკეტინგი;
2. სამრეწველო მარკეტინგი;
3. მომსახურების მარკეტინგი.

იმის გამო, რომ ადამიანები სხვადასხვა გეოგრაფიულ რეგიონებში თუ კლიმატურ პირობებში ცხოვრობენ, განსხვავებულია მათი ზნე-ჩვეულებები, მოთხოვნილებები. მარკეტოლოგები ცდილობენ გამოავლინონ მომხმარებელთა ჯგუფები, რომლებიც დადებითად განეწყობიან მათი პროდუქციისადმი და შემდეგ იმოქმედონ ამ მომხმარებლის ჯგუფის ინტერესების სასარგებლოდ. ამისათვის ისინი მიმართავენ მიზნობრივ მარკეტინგს, რომელიც გულისხმობს  ბაზრის სეგმენტირებას, მიზნობრივი სეგმენტების შერჩევას და საქონლის პოზიციონირებას ბაზარზე.

სხვადასხვა ხასიათის მოთხოვნის შემთხვევაში გამოიყენება სხვადასხვა სახის მარკეტინგი:

* შემოქმედებითი მარკეტინგი
* განვითარებადი მარკეტინგი
* რემარკეტინგი
* სინქრომარკეტინგი
* შენარჩუნებადი მარკეტინგი
* დემარკეტინგი
* სტიმულირებადი მარკეტინგი
* წინააღმდეგმოქმედი მარკეტინგი
* კონვერსიული მარკეტინგი

მარკეტინგის განმსაზღვრელი კატეგორიები
-------------------------------------

სწორი მარკეტინგული სტრატეგიის შერჩევის მიზნით აუცილებელია კარგად შევისწავლოთ ადამიანის საჭიროება, რომელიც თავის მხრივ განსაზღვრავს მოთხოვნილებას, ხოლო მოთხოვნილება წარმოშობს გარკვეულ მოთხოვნას ბაზარზე. მოთხოვნა არის მრავალი სახის, მისი დაკმაყოფილების საშუალებაა გაცვლა. გაცვლა ხორციელდება გარკვეული წესების დაცვით, რომელსაც ჰქვია გარიგება. გარიგება ხორციელდება ბაზარზე, მარკეტინგული საქმიანობის შედეგად.

ადამიანები თავიანთ საჭიროებებს და მოთხოვნილებებს იკმაყოფილებენ ბაზარზე არსებული სხვადასხვა საქონლის მეშვეობით. საქონლის არჩევაზე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს ფასები და შემოსავლები.


|  |  |
| --- | --- |
| ეკონომიკა | *ეს სტატია ეკონომიკის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **საქართველო-ბიზანტიის ომები XI საუკუნეში**. |

**საქართველო-ბიზანტიის ომი** — ომი, რომელიც მიმდინარეობდა ბიზანტიასა და საქართველოს შორის 1028 წელს ისტორიული სამხრეთ საქართველოს ტერიტორიების დასაკავებლად.

ბასილი II-მ 1025 წელს ბიზანტიაში მძევლად მყოფი ბაგრატი პირობისამებრ საქართველოში გამოისტუმრა. იმავე წელს კეისარი გარდაიცვალა და ახალმა იმპერატორმა კონსტანტინე VIII-მ სცადა ბაგრატის უკან დაბრუნება, მაგრამ უფლისწულმა საქართველოს ფარგლებში შეასწრო. 1027 წელს ახალგამეფებულ ბაგრატ IV-ს უღალატეს ტაოელმა აზნაურებმა და ბიზანტიის მხარეზე გადავიდნენ.

1028 წელს იმპერატორმა საქართველოს წინააღმდეგ დიდძალი ჯარი გამოგზავნა. ბიზანტიის ჯარმა კვლავ მოაოხრა არტაანი, ჯავახეთი, თრიალეთში შეიჭრა და კლდეკარის ციხის აღება სცადა, მაგრამ ერისთავ ლიპარიტ ლიპარიტის ძემ შეძლო თავისი რეზიდენციის დაცვა. მდგომარეობა გაართულა იმ გარემოებამ, რომ ბაგრატს კვლავ უღალატეს ადგილობრივმა აზნაურებმა და თავიანთი ციხეები მტერს გადასცეს. ასევე მტრის მხარეზე გადავიდნენ შავშეთის აზნაურებიც. მაგრამ ამ მხარეში შემოსეულ მტრის წინააღმდეგ ბრძოლა ითავა ტბეთის ეპისკოპოსმა საბამ და შავშეთი დაიცვა. მაშინ ბიზანტიის სარდალმა სცადა ბაგრატ IV-თვის დაეპირისპირებინა ბაგრატიონთა გვარის ერთ-ერთი წარმომადგენელი — ბიზანტიაში გადახვეწილი დემედტრე გურგენის ძე და მოსყიდვითა და დაპირებებით, „წვრილი ერის", ე. ი. მწარმოებელი მოსახლეობის გადაბირებაც კი შეძლო. მდგომარეობა ძალზე გართულდა, მაგრამ ამ დროს გარდაიცვალა კონსტანტინე VIII, ხოლო ახალმა იმპერატორმა რომანოზმა სხვა პოლიტიკური გეზი აირჩია და საქართველოდან ჯარი გაიწვია. 1029-1030 წლებში კონსტანტინეპოლს გაემგზავრა ბაგრატის დედა მარიამ დედოფალი და ბიზანტიასთან სამშვიდობო ურთიერთობას მიაღწია.

წყარო
-----

* მატიანე ქართლისა, წგნ.: ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც. ტ. 1, თბ. 1955;
* *სუმბატ დავითის ძე*, ცხოვრება და უწყება ბაგრატონიანთა, იქვე;
* *არისტაკეს ლასტივერტეცი,* ისტორია, ე. ცაგარეიშვილის გამოც. თბ. 1974;
* *გიორგი კედრენე,* წგნ. გეორგიკა, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც. ტ. 5, თბ. 1963;
* *იაჰია ანტიოქიელი, მ*ატიანის გაგრძელება, წგნ.: Розен В. Р. Император Василий Болгаробойца, СПб. 1883;

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს ისტორია, ტ. 1, თბ. 2008;
* *კოპალიანი ვ.* საქართველოსა და ბიზანტიის პოლიტიკური ურთიერთობა 970—1070 წლებში, თბ. 1969;
* *ჯავახიშვილი ივ.* ქართველი ერის ისტორია, წგნ. 2, თბ. 1965;
* *ლომოური ნ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ. 1985. — გვ. 171-172.
**საფუარი სოკოები**, *საქარომიცეტები* (ლათ. Saccharomycetales) — სოკოების რიგი, ჩანთიანი სოკოების კლასისა. აერთიანებს 39 გვარის 360-მდე სახეობას. საფუარი სოკოს ყველაზე მარტივი სხეული წარმოადგენს ერთ უჯრედს, რომელსაც სოკოს ყველა ძირითადი თვისება ახასიათებს. ზოგჯერ უჯრედები შეიძლება შეერთდნენ ნამდვილ ან ცრუ მიცელიუმად, რაც ერთ-ერთი დამახასიათებელი ნიშანია ზოგიერთი გვარისა და სახეობისთვის. უჯრედის სიგრძე 10 მკმ-ია. ნამდვილი და ცრუ მიცელიუმისა კი ზოგჯერ 50 მკმ-ს აღწევს. მრავლდებიან უსქესოდ და სქესობრივად. უსქესო გამრავლების უფრო გავრცელებული სახეა დაკვირტვა, რომლის დროსაც წარმოიქმნება მრგვალი, ოვალური, ან კვერცხისებრი უჯრედები. შედარებით იშვიათია უჯრედის დაყოფით გამრავლება. სქესობრივი პროცესი იზოგამია ან ჰეტეროგამიაა. შეერთებული უჯრედებიდან წარმოიქმნება ჩანთა, რომელშიც ვითარდება ე. წ. ასკოსპორები. 

საფუარი სოკო გავრცელებულია ყველგან, სადაც კი შაქარშემცველი ნივთიერება ან პროდუქტია. მევრი მათგანი იწვევს სპირტულ დუღილს, რის გამოც ფართოდ იყენებენ ღვინის დაყენებისას, ლუდის წარმოებაში, პურის ცხობის დროს, რძის წარმოებაში და სხვა. საფუარი სოკოები შეიცავენ ცილებს, ნახშირწყლებს, B ჯგუფის ვიტამინებს. ლუდის თხევად საფუარ სოკოებს იყენებენ ანემიის, შაქრიანი დიაბეტის, წყლულოვანი დაავადებებისა და სხვათა სამკურნალოდ. საფუარ სოკოთა შორის გვხვდება პათოგენური ფორმებიც, რომლებიც იწვევენ ადამიანისა და ცხოველის ბლასტომიკოზსა და კანდიდამიკოზს.

ლიტერატურა
----------

* *ნახუცრიშვილი ი.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ. 1985. — გვ. 170.
**საფრანგეთის რევოლუციური ომები** — ომების სერია, რომელიც მიმდინარეობდა 1792 წლიდან 1802 წლამდე. ეს დაპირისპირება მიმდინარეობდა საფრანგეთის რესპუბლიკასა და პრუსიას, ბრიტანეთის, ავსტრიასა და სხვა ქვეყნებს შორის. ეს პერიოდი იყოფა ორ ნაწილად: პირველი კოალიციის ომი (1792–1797) და მეორე კოალიციის ომი (1798–1802). 

სხვა ევროპელი მონარქები შეშფოთებით ადევნებდნენ თვალს 1789 წელს დაწყებულ საფრანგეთის რევოლუციას. მათ გადაწყვიტეს მხარი დაეჭირათ ლუი XVI-თვის. ავსტრიამ ჯარებს მოუყარა თავის ჯარებს საფრანგეთის საზღვართან. ავსტრიას პრუსიამაც დაუჭირა მხარი. როდესაც ავსტრიამ უარყო მოთხოვნა ჯარების გაყვანასთან დაკავშირებით საფრანგეთის საზღვრიდან, 1792 წლის გაზაფხულზე საფრანგეთმა ომი გამოუცხადა პრუსიასა და ავსტრიას. ამ ფაქტს ორივე სახელმწიფომ კოორდინირებული შეტევით უპასუხეს, თუმცა ფრანგებმა ისინი 20 სექტემბერს, ვალმის ბრძოლაში დაამარცხეს. ამ ბრძოლის შემდგომ, საფრანგეთში მონარქია საბოლოოდ დაემხო. ფრანგთა გამარჯვებების სერია დასრულდა 1793 წლის გაზაფხულზე, როდესაც ისინი დამარცხდნენ ნეერვიდენის ბრძოლაში. 

1794 წელს ფრანგების სასარგებლოდ მდგომარეობა გამოსწორდა. მათ დაამარცხეს ავსტრიელები ფლეურუსის ბრძოლაში. 1795 წელს საფრანგეთმა დაიპყრო ავსტრიული ნიდერლანდები, ხოლო პრუსია ომს გამოეთიშა. 1796 წელს გენერალმა ნაპოლეონ ბონაპარტმა წამოიწყო კამპანია იტალიის დასაპყრობად. ფრანგებმა ჰაბსბურგები დაამარცხეს და ხელთ იგდეს 150 000 ტყვე. ამის შემდეგ ბონაპარტი ვენისკენ დაიძრა. ავსტრიელებმა ფრანგებთან კამპო-ფორმიოს ზავი გააფორმეს. 

მეორე კოალიციის ომი დაიწყო 1798 წელს, როდესაც ფრანგები ეგვიპტეში შეიჭრნენ, კვლავ გენერალ ბონაპარტის მეთაურობით. ომი კვლავ გაჩაღდა. ამჟამად კოალიციის სახელმწიფოები წარმატებულად მოქმედებდნენ. მათ ფრანგები იტალიიდან თანდათან განდევნეს და საფრანგეთის მარიონეტ შვეიცარიაშიც შეიჭრნენ. მათ გაიმარჯვეს ნოვისა და კასანოს ბრძოლებშიც. მიუხედავად ამდენი მარცხისა, 1799 წლის სექტემბერში ფრანგებმა, ანდრე მასენას მეთაურობით, დაამარცხეს რუსეთის ჯარები ციურიხის ბრძოლაში. ამასთანავე ნაპოლეონმაც მოიპოვა რამდენიმე გამარჯვება აბუკირთან და პირამიდებთან ბრძოლაში. მიუხედავად ბონაპარტის ამდენი წარმატებისა, ბრიტანელებმა გაანადგურეს ფრანგული ფლოტი ნილოსის ბრძოლაში

1799 წლის ოქტომბერში ბონაპარტი საფრანგეთში დაბრუნდა, ხოლო 18 ბრიუმერს (9 ნოემბერს) მოაწყო სახელმწიფო გადატრიალება, დაამხო დირექტორია-მმართველი ორგანო, და საკუთარი თავი კონსულად გამოაცხადა. მან 1800 წლის ივნისში მოახერხა ავსტრიელთა დამარცხება მარენგოს ბრძოლაში, ჩრდილოეთ იტალიაში. ამას მოჰყვა საფრანგეთის კიდევ ერთი გამარჯვება-ფრანგულმა ჯარმა ჰოენლიდენთან, ბავარიაში, კიდევ დაამარცხა ავსტრიელები. ავსტრია იძულებული გახდა, ზავი გაეფორმებინა. 1801 წელს გაფორმდა ლუნევილის ზავი. 

ავსტრიისა და რუსეთის ომიდან გასვლის შემდეგ, დიდმა ბრიტანეთმა საფრანგეთთან ამიენის ზავი გააფორმა, რითაც საბოლოოდ დასრულდა საფრანგეთის რევოლუციური ომები.
მარკო პოგაჩნიკი (1969)
**მარკო პოგაჩნიკი** (დ. 11 აგვისტო, 1944. კრანი, სლოვენია, იუგოსლავია.) — სლოვენი სკულპტორი და მწერალი.

ბიოგრაფია
---------

მარკო პოგაჩნიკმა ლუბლიანას ხელოვნების აკადემია 1967 წელს დაასრულა. ის იყო ნეო-ავანგარდული მიმდინარეობის OHO-ს თანადამფუძნებელი, რომლის წევრებიც არიან ასევე ტომაჟ შალამუნი და სლავოი ჟიჟეკი. 1980-იან წლებში ის იყო შემოქმედების ჰოლისტური ხედვით გატაცებული. ის ამტკიცებდა ,რომ შეიმუშავა დედამიწის მკურნალობის აკუნკტურის მსგავსი მეთოდი, რისთვისაც ის ლანდშაფტზე სვეტებს გარკვეულ პოზიციებზე არჭობდა.

1991 წელს მან შეიმუშავა სლოვენიის გერბის ოფიციალური დიზაინი. 2006 წელს ის შეუერთდა მოძრაობას სამართლიანობისა და განვითარებისათვის. რომლის ლიდერიც იყო, სლოვენიის პრეზიდენტი იანეს დრნოვშეკი.

ის ცხოვრობს და მუშაობს სოფელ შემპასში, ვიპავას ხეობაში. ნოვა-გორიცას მუნიციპალიტეტში, სადაც ის ცხოვრობს, ბევრი მისი ნამუშევარია წარმოდგენილი. მათში ყველაზე ცნობილია გორიცასა და სოლკანის პირველი ხსენებიდან 1000 წლისთავისთვის მიძღვნილი მონუმენტი, რომელიც დგას ქალაქ ნოვა-გორიცას ცენტრში.

2008 წლიდან მისი ერთი მონუმენტების ჯგუფი სახელად ევროპის ჰოლოგრამა (სლოვენ. Hologram Evrope) დგას ლუბლიანაში.

ჯილდოები
--------

1991 წელს მარკო პოგაჩნიკმა მისი ნამუშევრებისთვის მიიღო პრეშერენის ჯილდო (შემოქმედების უმაღლესი ჯილდო სლოვენიაში). 2008 წელს მიიღო იაკოპიჩის ჯილდო (სლოვენიაში მხატვრების მთავარი ჯილდო). ის ორჯერ იყო წარდგენლი სწორი ცხოვრების წესის პრემიაზე.

პუბლიკაციები
------------

* *Nature Spirits and Elemental Beings - Working with the Intelligence in Nature* (Findhorn Press, Scotland, 1996).

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Markopogacnik.com

სქოლიო
------

1. 1 2 3 4 5 6  Megla, Maja (20 September 2011). „Lov na čarovnike: poziv k linču umetnika Marka Pogačnika" [Witch-hunt: An Appeal to Lynch the Artist Marko Pogačnik]. *Delo.si* (Slovene).
**მარკერმერი** (ნიდერლ. Markermeer) — ტბა ნიდერლანდებში. ზეიდერზეეს ყოფილი ყურის ნაწილი. მდებარეობს ჩრდილოეთი ჰოლანდიისა და ფლევოლანდის პროვინციების ტერიტორიაზე. ჩრდილოეთით ეისელმერის ტბიდან გამოყოფილია ჰაუტრიბდეიკის ჯებირით. ფართობი 700 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 3-5 მ. სახელი ეწოდა მცირე კუნძულის მიხედვით, რომელიც დღეისათვის ნახევარკუნძულია და ვრცელდება ტბის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. მარკერმერის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში ქალაქ ჰოორნთან არის ჰორნსე-ჰოპის ყურე. ტბის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილს ეიმერი ეწოდება — წარსულში იმ ადგილას, ზეიდერზეეს, მდინარე ეი ერთვოდა. ზეიდერზეეს პროექტის ფარგლებში ჯებირის აშენების შემდეგ, რომელმაც ჩრდილოეთის ზღვის გარკვეული ნაწილი გადააქცია მტკნარწყლიან ტბად, მიმდინარეობდა მიწების დაშრობის ცდები. აგრეთვე დაგეგმილი იყო მარკერვარდის პოლდერის შექმნა. ჰაუტრიბდეიკის ჯებირის მშენებლობის დასრულების შემდეგ, 1976 წელს შეიქმნა ფინანსური პრობლემები. 1980-იან წლებში სამუშაოები შეწყდა გაურკვეველი ვადით. ამის შემდეგ ტბა გახდა ეკოლოგიური და რეკრეაციული მნიშვნელობის ობიექტი. 2003 წლის გვალვიანობის დროს მარკერმერი გამოიყენებოდა ამსტერდამის არხების წყლის დონის რეგულირებისათვის.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ნიდერლანდების ტბების სია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მარკერმერის ტბა (ნიდერლანდური)
| დაცვის სტატუსი |
| --- |
| ამომწყდარი ნარინჯისფერი გომბეშო |
| 
საფრთხეში მყოფი სახეობები |
| გადაშენება |
| გადაშენება ველურ ბუნებაში გადაშენებულები |
| გადაშენების პირას მყოფი |
| კრიტიკულ საფრთხეში მყოფი საფრთხეში მყოფი მოწყვლადი |
| დაბალი რისკი |
| დაცვაზე დამოკიდებული საფრთხესთან ახლოს მყოფი საჭიროებს ზრუნვას |
| სხვა |
| არასრული მონაცემები არ არის შეფასებული |
| 

---

**იხილეთ აგრეთვე**წითელი წიგნიბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირი
IUCN Red List category abbreviations (version 3.1, 2001) |
| * ხ
* გ
* რ
 |

**საფრთხეში მყოფი სახეობები** — ბიოლოგიური სახეობები, რომლებიც კრიტიკულად მცირე რაოდენობის ან განსაზღვრული გარემო ფაქტორების ზემოქმედების გამო გადაშენებას ექვემდებარებიან. საფრთხეში მყოფი სახეობა ჩვეულებრივ ტაქსონომიური სახეობაა, აგრეთვე შეიძლება იყოს სხვა ევოლუციურად ღირებული ერთეული, მაგალითად ქვესახეობა. საფრთხეში მყოფი სახეობები შეიძლება იყოს ცხოველები და მცენარეები. ამჟამად მთელ მსოფლიოში საფრთხეშია ცხოველთა დაახლოებით 1000 და მცენარეთა 20000 სახეობა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* საფრთხეში მყოფი სახეობები (რუსული)


|  |  |
| --- | --- |
| პეპელა | *ეს სტატია ბიოლოგიის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
Gösser
**გესერი** (გერმ. Gösser) — ავსტრიული ლუდის მარკა, გამოდის გესის ლუდსახარშში ავსტრიის ქალაქ ლეობენში, შტირიის ფედერალური მიწა. პროდუქტი ამ დასახელებით 1860 წლიდან გამოდის. 2003 წლიდან მარკა Heineken-ს ეკუთვნის.

ისტორია
-------

ამ რეგიონში ლუდსახარშს გრძელი ისტორია აქვს. თავიდან, ლუდს 1020 წელს დაარსებულ მონასტერ გესში ხარშავდნენ. პირველი წერილობითი ცნობა 1459 წლით თარიღდება. 1782 წელს მონასტერი დაიხურა.

1860 წელს 28 წლის ლუდის მხარშავმა მაქს კობერმა მონასტრის ქონება შეიძინა და მალე აქ შეიქმნა ზემო შტირიაში ყველაზე მსხვილი ლუდსახარში. 1892 წლისათვის აქ წელიწადში 70 000 ლიტრამდე ლუდი იწარმოებოდა. 1893 წელს კერძო საწარმო სააქციო საზოგადოებად იქცა, რომელმაც ქალაქში ბევრი სხვა ლუდსახარშიც იყიდა. 1921 წლისათვის კომპანია *Brauerei Falkenstein-მ*ა შეიერთა ლენცში. 30-იანი წლების დასაწყისისათვის აქ უკვე 400 000 ლიტრზე მეტი ლუდი იწარმოებოდა. 1973 წელს *Reininghaus AG-თან* გაერთიანების შემდეგ კომპანია Steirerbrau დაარსდა. 1992 წელს ფირმა *Union Österreich AG-მა* შეიძინა, 2003 წელს კი, *Heineken-ის* ლუდსახარში კონცერნის შემადგენლობაში შევიდა.

ლუდის ტიპები
------------

* Märzen
* Gold
* Spezial
* Stiftsbräu
* Bock
* Zwickl
* Naturradler

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* ოფიციალური საიტი
ბუზი
მეორე გაგებით, სოკოები, რომლებიც მკვდარ ორგანიზმებზე ვითარდებიან, აგრეთვე საპროფაგებს განეკუთვნებიან
**საპროფაგია** (ბერძ. σαπρός — „დამპალი" და  φάγος — „შთამნთქმელი") — ცხოველთა კვება სხვა ცხოველთა ლეშით, ლპობადი ნარჩენებითა და გამონაყოფით (ექსკრემენტებით). ასეთებია აფთარი, სვავი, ყორანი, ლეშიჭამია და ტყავიჭამია ხოჭოები, ხორცისა და ლეშის ბუზების მატლები, წყლის ცხოველებიდან ზოგი კიბოსნაირი (განსაკუთრებით ფსკერის გვერდულები, მდინარის კიბოები). მეორე გაგებით, საპროფაგებს მიეკუთვნება ყველა ის ორგანიზმი (ცხოველი, მცენარე, სოკო და სხვ.), რომელიც ლპობადი ბიომასით იკვებება. საპროფაგებს ნაწილობრივ მტაცებელი და ყველაფრისმჭამელი ცხოველებიც განეკუთვნება. ორგანული ნივთიერებების დაშლის პროცესში მონაწილეობით საპროფაგები ნივთიერებათა და ენერგიის ბიოლოგიური წრებრუნვის ერთ-ერთ რგოლს წარმოადგენენ. წყლის საპროფაგები მონაწილეობენ წყლის ბიოლოგიურ გასუფთავებაში, ნიადაგში მობინადრენი — ნიადაგთწარმოქმნაში, ხელს უწყობენ ნიადაგის ნაყოფიერების ამაღლებას. ლპობადი ნარჩენების მოსპობით საპროფაგები სანიტრის როლს ასრულებენ.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* საპროფიტები

სქოლიო
------

1. 1 2   Сапрофаги // Большая российская энциклопедия. т. 29. — М. 2015. — стр. 406.
2. 1 2 3   ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ. 1985. — გვ. 96.
3. ↑  Getz, Wayne M. (February 2011). „Biomass transformation webs provide a unified approach to consumer-resource modelling". *Ecology Letters*. **14** (2): 113–124. doi:10.1111/j.1461-0248.2010.01566.x. PMC 3032891. PMID 21199247.
2013 წლის 12 ივლისს **საქართველომ და ვანუატუმ** ხელი მოაწერეს ხელშეკრულებას რომლის მიხედვითაც ვანუატუ სცნობდა საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას.

ისტორია
-------

გარდა რუსეთისა, სეპარატისტული რეგიონები აღიარებული იქნა ნიკარაგუის , ვენესუელის , ნაურუს , ტუვალუს და ვანუატუს მიერ.

2013 წლის მარტში ვანუატუს საგარეო საქმეთა სამინისტრომ შეწყვიტა დიპლომატიური ურთიერთობები აფხაზეთის რესპუბლიკასთან. მაისში საქართველოს პრეზიდენტი, მიხეილ სააკაშვილი შეხვდა ვანუატუს პრემიერ-მინისტრს, მოანა კარკასეს კალოსილს, შეხვედრა მოხდა ჩიანგ-მაიში.

2011 წლის ივნისში ვანუატუს სრულუფლებიანმა ელჩმა აშშ-ში, დონალდ კალპოკასმა კატეგორიულად უარყო, რომ აფხაზეთი აღიარებულია ვანუატუს მიერ. *„ვანუატუს რესპუბლიკა აღიარებს საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას საერთაშორისოდ აღიარებულ საზღვრებში, მათ შორის რეგიონებს — აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონს / სამხრეთ ოსეთს საქართველოს ტერიტორიად"* — ნათქვამია საგარეო საქმეთა სამინისტროს განცხადებაში.

სქოლიო
------

1. ↑  „Abkhazia Is Recognized — by Nauru". *The New York Times*. December 15, 2009.
2. ↑  „Vanuatu's Unsteady Abkhaz Recognition". *Civil Georgia*. June 7, 2011.
3. ↑  „Georgia, Vanuatu Establish Diplomatic Ties". *Civil Georgia*. July 15, 2013.