recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ჰენრი ლეოპოლდ დე ფაინზ ჰეთეუეი** (დ. 13 მარტი, 1898, საკრამენტო, კალიფორნია, აშშ, — გ. 11 თებერვალი, 1985, ჰოლივუდი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი რეჟისორი და პროდიუსერი. ყველაზე მეტად ცნობილია, როგორც ვესტერნული ფილმების რეჟისორი. შვიდ ფილმში ჰყავს გადაღებული გერი კუპერი.

ბიოგრაფია
---------

ჰენრი ლეოპოლდ დე ფაინზ ჰეთეუეი დაიბადა საკრამენტოში, კალიფორნიაში, ამერიკელი მსახიობის და თეატრის მმართველის — როდი ჰეთეუეისა (1868-1944) და უნგრეთში დაბადებული, ბელგიელი არისტოკრატის — მარკიზა ლილი დე ფაინზის (1876-1938) ოჯახში, რომელიც სცენაზე გამოდიოდა ფსევდონიმით ჯინ ჰეთეუეი.

1925 წელს ჰენრი ჰეთეუეიმ მუშაობა დაიწყო ცნობილი რეჟისორების — ვიქტორ ფლემინგის, ჯოზეფ სონერბერგის, ფრედე ნიბლოს ასისტენტად მუნჯ ფილმებში. მისი სარეჟისორო დებიუტი შედგა 1932 წელს ვესტერნით „უდაბნოს მემკვიდრეობა", სადაც თავისი პირველი და მთავარი როლი შეასრულა რენდოლფ სკოტმა.

1940-1950 წლებში იღებდა დოკუმენტური ხასიათის ფილმებს. ამ დროს ყველაზე ცნობილი ფილმები იყო: „სახლი 92-ე ქუჩაზე" (1945), „სიკვდილის კოცნა" (1947), „ზარი ჩრდილოეთით 777" (1948) და „ნიაგარა" (1953) ამომავალი ვარსკვლავის მერინილ მონროს მოწალეობით.

1960-იან წლებში ჰეთეუეი დაუბრუნდა თავის საყვარელ ჟანრს და განაგრძო ვესტერნული ფილმების გადაღება. 

ჰეთეუეი 1985 წელს ჰოლივუდში გულის შეტევით გარდაიცვალა და კალიფორნიის ქალაქ კალვერ-სიტიში წმინდა ჯვრის სასაფლაოზე გადაასვენეს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* ჰენრი ჰეთეუეი — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
* 

* ჰენრი ჰეთეუეი — Find a Grave-ზე


|  |  |
| --- | --- |
| იდენტიფიკატორები ვიკიმონაცემებში რედაქტირება | 
* BNE: XX1168094
* BNF: cb13895028d (data)
* GND: 123087473
* ISNI: 0000 0001 2136 7037
* LCCN: n87911960
* NKC: xx0152304
* NLK: KAC201104766
* NTA: 073566543
* SNAC: w6zd055z
* SUDOC: 060391332
* Trove: 899478
* VIAF: 64191874
* WorldCat Identities (VIAF-ის მეშვეობით): 64191874

 |
ადამიანის ფეხის ძვალი
**ძვალი** — ძვლოვანი ქსოვილისაგან აგებული საყრდენ–მამოძრავებელი აპარატის ორგანო, გარედან დაფარულია ძვლისაზრდელათი, ხოლო შიგნითა ღრუებში შეიცავს ძვლის ტვინს. მიეკუთვნება შემაერთებელ ქსოვილს. წარმოქმნილია როგორც ორგანული, ასევე არაორგანული ნივთიერებისაგან.

შემაერთებელი ქსოვილით, ხრტილით ან ძვლოვანი ქსოვილით შეერთებული (წყვეტილად ან უწყვეტად) ძვლების ერთობლიობას ეწოდება ჩონჩხი. მოზრდილი ადამიანის ჩონჩხის ძვლების საერთო რაოდენობა 200-ზე მეტია, უმეტეს შემთხვევაში ისინი წყვილი ძვლებია. ძვლები წარმოადგენენ რბილი ქსოვილების საყრდენ და კუნთების მამოძრავებელ მექანიზმს. ისინი აგრეთვე ასრულებენ დამცველობით ფუნქციებს, რაც გამოიხატება არხების და ღრუების ჩამოყალიბებით, სადაც მოთავსებულნი არიან ორგანოები. ძვლების ბიოლოგიური ფუნქცია დაკავშირებულია ნივთიერებათა ცვლაში და სისხლის წარმოქმნის პროცესებში მათ მონაწილეობასთან.

ძვლები ფორმის მიხედვით ექვსი სახისაა: მოკლე ლულისებრი (მაჯის), გრძელი ლულისებრი (ბარძაყის, წვივის, მხრის, იდაყვის), ბრტყელი (თავის ქალა, მენჯის ძვალი), შერეული (ხერხემლის მალები), ღრუბლოვანი და ჰაეროვანი ძვლები. ძვლების ზრდას სიგრძეში განაპირობებს ძვლის თავში და ბოლოში არსებული ხრტილოვანი უჯრედების დაყოფა, ხოლო სისქეში ძვალი იზრდება ძვლის საზრდელას უჯრედების დაყოფის ხარჯზე. ძვალს საზრდელა გარედან აკრავს. ძვლების ზრდას არეგულირებს ტვინში არსებული ჯირკვალი ჰიპოფიზი, რომელიც გამოიმუშავებს ზრდის ჰორმონს. თუ ეს ჰორმონი ბავშვობის ასაკში გამოიყო ნაკლები რაოდენობით, ადამიანი აღარ იზრდება და ხდება ჯუჯა, ხოლო თუ ეს ჰორმონი დიდი რაოდენობით გამოიყო, ადამიანი ვითარდება გიგანტი. ამ პროცესს გიგანტიზმი ეწოდება.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* nplg.gov.ge — სამედიცინო ტერმინოლოგიის განმარტებითი ლექსიკონი
* ძვალი — MedGeo.Net დაარქივებული 2014-04-19 საიტზე Wayback Machine.
**ქვაბისხევის ეკლესია** — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი საქართველოში, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ქვაბისხევში, მდინარე ქვაბისხევის ნაპირებზე, რომელცას სათავე აქვს ლომის მთის ძირას. ქვაბისხევი მდებარეობს ზღვის დონიდან 980 მეტრზე, ხოლო ბორჯომიდან დაშორებულია 21 კილომეტრით.

ისტორია
-------

ბორჯომის ხეობაში, ქვაბისხევის სოფლის მახლობლად დგას ერთ-ერთი უძველესი და საინტერესო ნაგებობა წმინდა მარიამის მიძინების ქვაბისხევის ეკლესია VIII-IX საუკუნეთა მიჯნაზეა აშენებული. მონასტერს ასევე უწოდებენ ქვაბისხევის „ღვთისმშობელს".

მონასტერს კარი აქვს დასავლეთით, ამოჭრილია ჯვრები მის თავზე. ეკლესია გადახურულია ქვაფიქალით.

ეკლესიის მხატვრობა, თარიღება XII-XIII საუკუნეებით. მის ფრესკებს შორისაა მდიდრულად ჩაცმული ქალისა და მამაკაცის გამოსახულებანი, რომელთაც ასომთავრულით აწერია: „შოთაი და იაი". ლეგენდის მიხედვით, მამაკაცი დიდი პოეტი შოთა რუსთაველი, ხოლო ქალი — დედამისია; ლეგენდა გვამცნობს, თითქოს შოთას დეიდა ქვაბისხევის ხეობაში ყოფილა გათხოვილი და შოთას განათლება აქ მიუღია.

1965 წელს რუსთაველის მესხური წარმოშობის საკითხი დააყენა სარგის ცაიშვილმა „შოთას პორტრეტი ქვაბისხევის ბაზილიკაში". აღნიშნული ფრესკის აღმომჩენი ნიკო ბერძენიშვილია.

სოფელ ქვაბისხევში, გარდა ეკლესიისა, შემორჩენილია შუა საუკუნეების დემოთის ციხე.

ქვაბისხევის ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.

მონასტრის ქვემოთ არის ასევე ძველი ნასოფლარი.

დღეს ქვაბისხევი საკმაოდ მოზრდილი სოფელია, აქაური მოსახლეობა ძირითადად რაჭიდან არის გადმოსახლებული.

ლიტერატურა
----------

* *მაკალათია ს.*, ბორჯომის ხეობა — ისტორიულ-ეთნოგრაფიული ნარკვევი, თბ. 1957.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* შოთა რუსთაველის ვინაობა მეცნიერული თვალსაზრისით  დაარქივებული 2019-07-23 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑  საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
ფეითი
**ფეითი** (ინგლ. Faith „რწმენა") — ინვალიდი ძაღლი, რომელიც ცხოვრობდა ქალაქ მანასში (ვირჯინია, აშშ) და შეეძლო ვერტიკალურად სიარული. ცხოვრობდა პატრონთან — ჯუდ სტრინგფელოუსთან. ფეითი დაიბადა 2002 წლის დეკემბერში წინა ფეხების გარეშე. სახელი გაითქვა სკოლებში, საავადმყოფოებსა და სხვა ადგილებში ინვალიდი ადამიანებთან სტუმრობით. ფეითს ჰყავდა საკუთარი იურისტიც, რომელიც მის ინტერესებს შოუ-ბიზნესში იცავდა.

სტრინგფელოუს ოჯახმა ოკლაჰომა-სითიდან აიყვანა ფეიტი, ლაბრადორის და ჩაუ-ჩაუს მიქსი, როდესაც ძაღლი 3 კვირის იყო. ლეკვი დაიბადა დეფექტით, რომელმაც მისი წინა ფეხების განვითარება შეუძლებელი გახადა. მეორე ვერსიით, ფეხები ლურსმნებისგან მიყენებული ტრავმის გამო მოაჭრეს თავიდან ძაღლს სკეიტბორდზე სიარულსაც ასწავლიდნენ.

ძაღლი ფეითი 2014 წლის 22 სექტემბერს მოკვდა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური ვებ-გბერდი
* ვიდეო: www.washingtonpost.com ზე

სქოლიო
------

1. ↑  ჰარი პოტერზე მეოთხე ფილმში გადაიღება ინვალიდი ძაღლი // Newsru
2. ↑  ორფეხიანი ძაღლი რწმენა ადამიანებს იმედს შთააგონებს // news.rin.ru
**წაქვის კვირაცხოვლის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ წაქვის სასაფლაოზე. დათარიღებულია (XIX საუკუნით).

აღწერილობა
----------

ეკლესია შვერილაფსიდიანი დარბაზული ტიპისაა. აღდგენილია XXI საუკუნეში. კედლის კუთხეების, ფანჯრის ღიობების ასაგებად გამოყენებულია აგური. ეკლესიის გარეთა ფასადი სხვადასხვა ფორმის ქვის ფილების წყობითაა დაფარული. ტაძარი ხელოვნურად გაკეთებულ ამაღლებულ ბაქანზე დგას. მას დასავლეთიდან რამდენიმე საფეხურანი კიბე აქვს მიდგმული. ეკლესიის შესასვლელი დასავლეთ და სამხრეთ ფასადზე გაჭრილი თაღოვან კარის ღიობებიდანაა. სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლები ორი წყვილი ყრუ თაღითაა გაფორმებული. ორ პილასტრზე დაყრდნობილი ყრუ თაღი ქმნის ტაძრის სამხრეთ და ჩრდილოეთ ფასადებს. თაღოვანი სარკმელის თავზე აგურის ყრუ თაღი გადადის და მის თავზე ჯვარია განთავსებული. მსგავსი ტიპის ორ-ორი სარკმელი სამხრეთ და ჩრდილოეთ ფაადზეა განლაგებული. აღმოსავლეთ ფასადის შვერილი აფსიდის ცენტრში მაღალი სარკმელი გადახურულია თუნუქის ფილებით. იატაკზე ქვის ფილებია დაგებული. საკურთხეველი ერთი საფეხურით შემაღლებულია დანარჩენი სივრცისგან. სანკელი ქვისგანაა აშენებული და რელეიფური ორნამენტებითაა დაფარული. ანკელის ცენტრში ჯვარია განთავსებული. ეკლესიის გარეთ აღმართულია ბრინჯაოს ზარი. ტაძრის გარეთ სოფელ წაქვას სასაფლაო მდებარეობს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* საქართველოს გერბი კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 39231
**ჰიურემ ქადინეფენდი** (დ. 6 დეკემბერი, 1692 — გ. 25 ივნისი, 1760) — აჰმედ III-ს მეოთხე ცოლი და მისი ხუთი შვილის დედა.

ადრეული ცხოვრება
----------------

ჰიურემ ქადინეფენდი (დიანა ეკატერინა ნაზიმოვა) იყო ალექსანდრე ნაზიმოვას  და მარია იეფიმოვას ქალიშვილი. დაიბადა 1692 წლის 6 დეკემბერს, მოსკოვში. 1701 წელს, როცა გოგონა 9 წლის იყო, ქალაქს თათრები და თურქები დაესხნენ და დიანაც გაიტაცეს.

მოგვიანებით ცხოვრება
--------------------

ჰარემში მოხვედრის, დიანა იღბს ისლამს  და ეწოდა სახელი ჰიურემი.  თანამედროვე ისტორიკოსების თქმით, ჰიურემს ჰქონდა ჟღალი თმა, წითელი ლოყები, ლურჯი თვალები, ხორციანი ტუჩები, და ითვლებოდა როგორც მორჩილი და ხალისიანი. მას არ აინტერესებდა პოლიტიკა. მას შეეძინა ხუთი ვაჟი: შეჰზადე ისა (23 თებერვალი 1706 – 25 მაისი 1706), შეჰზადე სელიმი  (6 სექტემბერი 1707 – 4 მაისი 1708), შეჰზადე მეჰმედი (17 ოქტომბერი, 1712 – 15 ივლისი 1713), შეჰზადე აბდულა (18 დეკემბერი 1719 – 19 დეკემბერი 1719) და შეჰზადე ორჰანი (დაიბადა და გარდაიცვალა 1722).  ოსმალმა პოეტმა, სეიჰ გალიბმა განაცხადა, რომ სულთნის მეოთხე ცოლს, რომლის სახელი იყო ჰიურემი ჰყავდა თორმეტი შვილი, ათი ვაჟი და ორი ქალიშვილი, მაგრამ არც ერთი მათგანი გადარჩა სრულწლოვანებამდე. შვილების სიკვდილის შემდეგ, გაგზავნეს ძველი სასახლეში. ათი წლის განმავლობაში, იგი მის მსახურებთან ერთად ცხოვრობდა ძველ სასახლეში, ხოლო ამის შემდეგ იგი გაათავისუფლეს მონობას. ჰიურემი გადავიდა მშობლიურ რუსეთში. მან შეიძინა სასახლე მოსკოვში და ხელი შეუწყო ისლამის გავრცელებას. ასევე დაეხმარა ადგილობრივ მუსულმანურ მოსახლეობას. იგი გარდაიცვალა 1760 წლის 25 ივნისს მოსკოვში 68 წლის ასაკში. მისი სხეული გადაასვენეს სტამბოლში და დაკრძალეს ჰასეკი სულთნის კომპლექსში, რომელიც აშენდა სულეიმან I-ის მეუღლის, ჰიურემ სულთნის მიერ.
**ქურთის სამების წმინდა გიორგის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, მდებარეობს ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქურთაში. აგებულია XIX საუკუნეში.

ისტორია
-------

აწ განსვენებული ადგილობრივი მცხოვრების, ყარამან ბასიშვილის გადმოცემით მას ჭაბუკობაში უმუშავია ეკლესიის მშენებლობაზე, რომლის მშენებელიც იყო ბერძენი ხელოსანი. ვინაიდან ყ. ბასიშვილი ას წელს მიტანებული გარდაიცვალა 70-იანი წლების ბოლოს, გამოდის, რომ ს. ქურთის ეკლესია აუშენებიათ XIX საუკუნის ბოლო წლებში.

ეკლესია დაშენებულია ძველ ნაეკლესიარზე, რომლის საძირკვლის ფრაგმენტები ჯერ კიდევ შეინიშნება და მათი მიხედვით, საკმაოდ დიდი ზომის ეკლესია უნდა ყოფილიყო. შესაძლებელია ეკლესიის გაორმაგებული სახელი - "სამების წმ. გიორგი" ამ გარემოებამაც განაპირობა.

აღწერა
------

„სამების წმინდა გიორგის" დარბაზული ეკლესია ნაგებია შერეული მასალით - რიყის ქვით, ფლეთილი ქვით და ქართული აგურით. აქვს ჩატანებული ძველი ეკლესიიდან გადარჩენილი შირიმის თლილი კვადრებიც. ეკლესია შელესილი და შეთე-თრებულია.

ინტერიერში აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდაა ცენტრში განიერი, თაღოვანი სარკმლით. აბსიდის ჩრდილოეთ ნაწილში ღრმა, განიერი, თაღოვანი ნიშაა (155×78 სმ), სამხრეთით — მაღალი, იგივე ფორმის დიდი ნიში (290×100 სმ.). აბსიდის კუთხეების ზედა ნაწილში ჩატანებულია სააკუსტიკო ხვრელები. აბსიდის ცენტრში ტრაპეზის მასიური ქვაა. იატაკი ქართული აგურისაა და ერთი საფეხურით მაღალია დარბაზის ფიცრულ იატაკზე. აბსიდის იატაკს გააჩნია ნახევარწრიული სოლეა. მის წინ რუსული იკონოსტასის ჩარჩოა. აბსიდის კონქი და დარბაზის კამარა ფიცრულია და შელესილი. კამარის ცენტრში ასევე ფიცრული თაღია. გრძივი კედლების ცენტრებში ქართული აგურით ამოყვანილი განიერი პილასტრებია. აღმოსავლეთით — განიერი, თაღოვანი სარკმლები. ასეთივე სარკმელია დასავლეთი კედლის ზედა, ცენტრალურ ნაწილში. სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნაწილში თაღოვანი შესასვლელია, ინტერიერის კედლებიდან ჩამოცვენილი ბათქაშის ქვეშ ჩანს კედლის წყობა — აგური და რიყის ქვა.

ეკლესია გადახურულია თანამედროვე თუნუქის სახურავით. ეკლესიაში დასაფლავებულია ზაალ მაჩაბელი.

ამჟამინდელი ეკლესია დაშენებულია ძველ ნაეკლესიარზე, რომლის საძირკვლის ფრაგმენტები ჯერ კიდევ შეინიშნება, რის მიხედვითაც იგი საკმაოდ დიდი ზომის უნდა ყოფილიყო. შესაძლებელია ეკლესიის გაორმაგებული სახელი — „სამების წმინდა გიორგი" ამ გარემოებამაც განაპირობა.

ლიტერატურა
----------

* შიდა, ქართლი, პატარა და დიდი ლიხვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ. 2002, გვ. 199-200
**ჩალაუბნის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი** — ახალი ბაზილიკური ტიპის ეკლესია. კახეთი, გურჯაანი, სოფელი ჩალაუბანი.

ისტორია
-------

ჩალაუბნის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების ტაძრის მშენებლობა 2015 წელს არქიტექტორ რევაზ ჯანაშიას პროექტით დაიწყო.

ვინაიდან სოფელს არ გააჩნდა მოქმედი მართლმადიდებლური ეკლესია, სოფლის მოსახლეობის ინიციატივით გურჯაანის მუნიციპალიტეტის გამგეობამ მიიღო გადაწყვეტილება სოფლის შესასვლელში,სადაც სამამულო ომში დაკარგულ პირთა მემორიალი მდებარეობს, აშენებულიყო ეკლესია.

2015 წელს საძირკველის გათხრის შედეგად საფუძველი ჩაეყარა ტაძრის მშენებლობას, თუმცა გარკვეული პერიოდის განმავლობაში მშენებლობა უსახსრობის გამო შეჩერდა.

თანამედროვეობა
--------------

ეკლესიის მშენებლობა 2018 წელს სოფლის მკვიდრის, არასამთავრობო ორგანიზაცია „ჯანმრთელი სამართლიანი საზოგადოების" აღმასრულებელი დირექტორის, გიგა ჩხაიძის დაფინანსებით განახლდა.

ტაძარი ბაზილიკური ტიპისაა, მისი სიგრძე 17 მეტრს, ხოლო სიმაღლე 9 მეტრს შეადგენს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ჩალაუბნის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების ტაძრის მშენებლობა განახლდა
* ჩალაუბნის მშენებარე ტაძარი[*მკვდარი ბმული*]
**ფელამუში** — ქართული ტრადიციული ტკბილეული.

მომზადება
---------

ახლად დაწურული თეთრი ყურძნის ტკბილი წვენი ჩავასხათ დიდ ქვაბში და ავადუღოთ. დუღილის დროს მოყენებული ქაფი მაშინვე მოვხადოთ და ვადუღოთ, სანამ ტკბილი წვენი არ შეწითლდება და არ განახევრდება (სანამ არ მობადაგდება). ბადაგი გადმოვდგათ ცეცხლიდან. მეორე დღეს გავწუროთ საცერში, დავდგათ ცეცხლზე და როდესაც შეთბება, გადმოვდგათ ცეცხლიდან, ნელ-ნელა ჩავყაროთ წმინდად გაცრილი პურის ფქვილი (ან სიმინდის), თან კოვზით განუწყვეტლივ ვურიოთ, რომ არ დამოკლდეს. როდესაც ფქვილს სულ ჩავყრით და კარგად გავხსნით, შევდგათ ისევ ცეცხლზე, ნელ-ნელა ვადუღოთ და თან კოვზით განუწყვეტლივ ვურიოთ, რომ ძირზე არ მიიწვას. ცოტა რომ შესქელდება, კიდევ კარგად დავზილოთ; როდესაც მის ზედაპირზე გაჩნდება თეთრი ბუშტუკები, ფელამუში მზად იქნება.

ასეთი ფელამუშით შეიძლება გაკეთდეს ჩურჩხელა.

მასალა
------

* ყურძნის წვენი – 1 ლიტრი
* ფქვილი – 1.5 ჩაის ჭიქა

ლიტერატურა
----------

* Darra Goldstein, The Georgian Feast: The Vibrant Culture and Savory Food of the Republic of Georgia, p. 24
კრისტალერის თეორიის მიხედვით შექმნილი ცენტრალურ ადგილთა სისტემა დინამიკაში. საბაზრო პრინციპების შესაბამისად შექმნილი ადგილების (გეოგრაფიულ–ეკონომიკური პუნქტების) დისტრიბუციის ანიმაციური მოდელი.
XX საუკუნის 30–იან წლებში გერმანელმა გეოგრაფმა ვალტერ კრისტალერმა ცენტრალურ ადგილთა სისტემის (ან სხვაგვარად **ცენტრალური გეოგრაფიული პუნქტები**ს) თეორია შეიმუშავა. ამ სისტემის მოდელის რეალიზაცია შესაძლებელია იდეალური ტიპის ჰომოგენურ სივრცეებში ცენტრალურ ადგილთა, პუნქტთა იერარქიული სტრუქტურის საფეხურების შექმნით.

მაღალი (იერარქიული) საფეხურის ცენტრალური ადგილები (მაგ.; ქალაქები) თავიანთი (ფუნქციური) ჭარბ–დატვირთვის თვალსაზრისით ავლენენ ისეთ თვისებებს, რომლებიც დაბალი (იერარქიული) საფეხურის ცენტრალურ ადგილებს (როგორიცაა მაგ.; გარკვეული ადმინისტრაციული და კომუნალური მომსახურების ფუნქციები პატარა ქალაქებში) არა აქვთ. ცენტრალური ადგილი მისი მიმდებარე განვრცობითი ადგილის, ან სფეროს მიმართ უფრო მეტ მნიშვნელობითაა (მნიშვნელობითი ჭარბ–დატვირთვა) დატვირთული. 

ვალტერ კრისტალერმა ადგილის ცენტრულობა, ან მისი მნიშვნელობითი ჭარბ–დატვირთვა განსაზღვრა (ადგილისა და მისი განვრცობითი სფეროსათვის სამუშაო მზადყოფნაში) უკვე არსებული და (მხოლოდ ადგილის მოსახლეობისთვის) საჭირო სამსახურების ურთიერთმიმართებით (მაჩვენებელთა განსხვავება = მნიშვნელობითი ჭარბ–დატვირთვა). რამდენადაც მაღალია ადგილის ცენტრულობა, იმდენად მაღალია კომუნალურ მომსახურებათა ოდენობა მოსახლეზე.

ვალტერ კრისტალერმა ცენტრალურ ადგილთა სისტემის კონცეფცია განავითარა თავის მთავარ ნაშრომში, რომელიც წიგნად 1933 წელს გამოიცა სათაურით „ცენტრალური გეოგრაფიული პუნქტები გერმანიის სამხრეთში". მან დაადგინა, რომ მრავალცენტრიანი რეგიონი მაღალი მაჩვენებლის კომუნალური მომსახურებითა და ტვირთბრუნვით გამოირჩევა. თავდაპირველად კრისტალერის მომარაგების პრინციპის მიხედვით შემუშავებული სისტემა ათი იერარქიული საფეხურისაგან ("დამხმარე ცენტრული პუნქტიდან" "სახელმწიფოს მთავარ პუნქტამდე") შედგებოდა. კრისტალერმა თავისი თეორია პრაქტიკაში გადაამოწმა იმ დროისათვის არსებული სატელეფონო კავშირების რაოდენობისა და განაწილების გადაამოწმა მაგალითის მოშველიებით. 

{\displaystyle ZI=(nTel-N)\times MiTel}
**ZI** = (*გერმ.* Zentralitätsindex) **ცენტრულობის ინდექსი**
**nTel** = (*გერმ.* Zahl der Telefonanschlüsse) **სატელეფონო კავშირების რიცხვი**
**N** = (*გერმ.* Einwohnerzahl) **მოსახლეთა რაოდენობა**
**MiTel** = (*გერმ.* Mittelwert der Zahl der Telefonanschlüsse je Einwohner im Ergänzungsgebiet) **საშუალო მაჩვენებელი განვრცობითი სფეროს ყოველ მოსახლეზე**

იხილეთ აგრეთვე
--------------

ობერცენტრი
მიტელცენტრი
უნტერცენტრი
კლაინცენტრი
დოპელცენტრი
ვალტერ კრისტალერი
გერმანიის გამოყენებითი გეოგრაფიის კავშირი
**ბაკუმაცუს ეპოქის ოთხი ჰიტოკირი** (იაპონ. 幕末四大人斬り *ბაკუმაცუ სიდაი ჰიტოკირი*?, «ჰიტოკირი» პირდაპირ თარგმანში ნიშნავს «ის, ვინც ხალხს ჭრის») — ოთხი დაქირავებული მკვლელის ზოგადი სახელი, რომელებიც მოღვაწეობდნენ იაპონიაში ედოს პერიოდის დროს. ოთხივე ჰიტოკარი წარმოშობის სამხრეთით მდებარე ჰანებიდან იყო და ანტისიოგუნური იდეოლოგიის - «ტობაკუ» (იაპონ. 倒幕 *ტო:ბაკუ*?, «სიოგუნატის გადაყენება») - მიმდევრები იყვნენ. ოთხეულში შედიოდნენ:

* კავაკამი გენსაი — კუამატო ;
* კირინო ტოსიაკი (აგრეთვე ცნობილი როგორც ნაკამურა ჰანძირო) — საცუმა;
* ოკადა იძო — ტოსა;
* ტანაკა სიმბეი — საცუმა.

ჰიტოკარი არსებობდნენ ასევე სიოგუნატის მომხრეებს - «საბაკუს» (佐幕, «სიოგუნატის ერთგულება» ) შორის. მაგალითად კიოტოს სამხედრო პოლიცია სინსენგუმის მონაწილეს ოისი კუვაძიროს ასევე უწოდებდმემ ჰიტოკარის, რადგანაც პოლიციის მიერ ჩადენილი მკვლელობების დიდი ნაწილი კოვაძიროს მიერ იყო განხორციელებული.

სქოლიო
------

1. ↑  ჰიტოკირი - iaponeli.wordpress.com-ზე
2. ↑  *前田 政記*, 新選組全隊士徹底ガイド, 東京: 河出書房新社, 2004. — გვ. 213, ISBN 978-4309407081. (*მასაკი მაედა*, *სინსენგუმი ძენტაისი ტეტეი გაიდო* (სანსენგუმის ყველა წევრის სრული კრებული), ტოკიო: *კავადე სობო:სინსია*, 2004. — გვ. 213, ISBN 978-4309407081.)
აკაკი შანიძე (მარცხნივ) და ჰაინც ფენრიხი (მარჯვნივ), 1981 წ.
**ჰაინც ფენრიხი** (გერმ. Heinz Fähnrich; დ. 10 იანვარი, 1941, სოფ. ჰამერი, ბრიუქსის რაიონი, გერმანია) — გერმანელი ენათმეცნიერი, ქართველოლოგი, კავკასიოლოგი, იენის უნივერსიტეტის კავკასიოლოგიის სექტორის ხელმძღვანელი, პროფესორი. 1971 წელს თსუში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია. არჩეულია საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელ წევრად. ფენრიხმა დააარსა ჟურნალი „გეორგიკა" და არის მისი რედაქტორი.

ფენრიხი იკვლევს ქართველური და კავკასიური ენების სტრუქტურისა და ისტორიის, ამ ენათა სხვა ენებთან მიმართების საკითხებს. ავტორია ნაშრომების ქართული ლიტერატურის, საქართველოს ისტორიის, მითოლოგიის შესახებ. თარგმნა ქართული მწერლობის მრავალი ნიმუში.

ფენრიხი არის აკაკი შანიძისა და მარი ბროსეს პრემიების ლაურეატი.

ფენრიხის თხზულებები
-------------------

* „ენათა გენეტიკური ნათესაობის კრიტერიუმები და ადრინდელი საერთო-ქართველური ფუძეების ძირეულ მორფემათა სტრქუტურის ზოგიერთი საკითხი" — თბ. 1995.

* „ქართველურ ენათა ეტიმოლოგიური ლექსიკონი" (ზ. სარჯველაძესთან ერთად) — თბ. 1990, (მეორე გამოცემა 2000)

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „ქართული ენა", გვ.476, 2008
**ცხელ კვალზე** — სერიალის *ტიფლისი* მეორე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 2014 წლის 30 ოქტომბერს.

სიუჟეტი
-------

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები.
"ტიფლისის" პირველ სერიაში გამოკვეთილი რამდენიმე სიუჟეტური ხაზი მეორეში ნელ-ნელა ვითარდება, ცოცხლდება. წინა პლანზე გამოდის არა მხოლოდ სოციალურ-პოლიტიკური პროცესები, არამედ მორალურ-ზნეობრივი პრობლემებიც.
ბატონ-ყმობის პერიოდი, უსამართლობითა და ქაოსით მართული საზოგადოება, სადაც ნებისმიერი დანაშაული პანიკურ შიშსა და დაუცველობის სინდრომს იწვევს \_ სწორედ ეს არის ტიფლისის რეალური სახე. ორ კლანს შორის ძალაუფლების გადანაწილების რთული პროცესი ავტორებისთვის არა ერთი ინტრიგის განვითარების შესაძლებლობას იძლევა. ორბელიანების და ამილახვრების კლანები სრულიად განსხვავებული ორიენტირებით ხელმძღვანელობენ. სერიალის ავტორები ორბელიანის ოჯახის ჩვენებისას აქცენტს აკეთებენ XIX საუკუნის საქართველოში არსებულ პროგრესულ შეხედულებებზე, დასავლური ღირებულებების დამკვიდრების და საზოგადოებაში მათი პოპულარიზაციის მცდელობებზე. ორბელიანებისგან განსხვავებით ამილახვართა კლანი არ აპირებს მათთვის ტრადიციული ცხოვრების სტილის შეცვლას. ბატონ-ყმობისთვის დამახასიათებელი ადამიანებით ვაჭრობის, პროსტიტუციის ხელშეწყობის, კორუფციის გავრცობის დათმობას. ამილახვრები ტერორითა და ძალადობით ინარჩუნებენ ძალაუფლებას და მართავენ ქალაქს. სწორედ ამ ორი განსხვავებული ცხოვრების სტილისა და მსოფლმხედველობის გამო ტიფლისი საშიშ ქალაქად ქცეულა. მეორე სერიაში ავტორები ცდილობენ თუნდაც სქემატურად მაგრამ მაინც გაგვაცნონ თითოეული გმირის ცალკეული ხასიათი, განსაკუთრებულ აქცენტს ყაჩაღად გავარდნილთა ისტორიაზე აკეთებენ. საკუთარი ოჯახის, ღირსების დაცვის გრძნობა მათ აიძულებთ უარი თქვან ცხოვრების ნორმალურ პირობებზე, ამ გარემოში მათთვის თავისუფლება ღირსებასთან იგივდება. ამ პერიოდის ტიფლისის ხელისუფლების პოზიციის გამომხატველი ხდება პოლიცია. მათი უმოქმედობა, კორუფცია, მექრთამეობა საზოგადოებაში დაუცველობის სინდრომს უფრო აძლიერებს. სწორედ ეს უბიძგებს ცალკეულ ადამიანს თვითონ იპოვოს სამართალი. სერიალში მნიშვნელოვანი ხდება საზოგადოებისთვის ისეთ ღირებულებებზე აპელირება, როგორიცაა თავისუფლება, ღირსება. , პიროვნული პასუხისმგებლობის გრძნობა. ვფიქრობ, მათი დეტექტიურ-კრიმინალური დრამის ჟანრის ნაწარმოებით მიწოდება, მაყურებელს, განსაკუთრებით მცირე ასაკის მაყურებელს, საშუალებას მისცემს უფრო მსუბუქად ჩაერთოს თხრობაში და დაფიქრდეს ამ ღირებულებების რაობისა და რეალურ გარემოში საჭიროების შესახებ.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* In Hot Pursuit — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
* ცხელ კვალზე
|  |  |
| --- | --- |
|  | ტერმინს „**ჰაინრიხ I**" აქვს სხვა მნიშვნელობებიც, იხილეთ **ჰაინრიხ I**. |

მეფე ჰაინრიხი, მიქაელ მთავარანგელოზის ალამით ხელში, აფუძნებს ალბრეხტსბურგს
**ჰაინრიხ I** (დ. დაახლ. 876 — გ. 2 ივლისი, 936, მემლებენი) — გერმანიის მეფე 919 წლიდან, საქსონიის ჰერცოგი (912 წლიდან) ლიუდოლფინგების გვარიდან (მეტსახელად "ფრინველმჭერი"), საქსონიური დინასტიის დამაარსებელი. 925 წელს ბრძოლით დაიბრუნა ლოთარინგია. უნგრელთა თარეშის აღსაკვეთად შექმნა სიმაგრეთა სისტემა და მძლავრი კავალერია. 933 წელს რიადის ბრძოლაში (მდინარე უნსტრუტთან) დაამარცხა უნგრელები. 928–929 წლებში დაიწყო ელბისპირა სლავების (პოლაბების) მიწა-წყლის დაპყრობა.

ლეგენდა
-------

მისი გარდაცვალების შემდეგ მის სახელს დაუკავშირდა ლეგენდა სისხლის აღრევასთან დაკავშირებით. ცოლის გარდაცვალების შემდეგ მოინდომა საკუთარ ქალიშვილზე დაქორწინება, თუმცა მან მოახერხა სხვადასხვა სირთულეების დაძლევით გაქცევა. მეფე შემდეგში დარდისგან გარდაიცვალა.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ. 1987. — გვ. 591.
* Gwatkin, H. M. Whitney, J. P. (ed) et al. The Cambridge Medieval History: Volume III. Cambridge: Cambridge University Press, 1926.
* Menzel, W. Germany from the Earliest Period. Vol I

სქოლიო
------

1. ↑  Margaret Schlauch, *Chaucer's Constance and Accused Queens*, New York: Gordian Press 1969 p 64

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ჰაინრიხ I ფრინველმჭერი***
შაჰის მეჩეთი
**შაჰის მეჩეთი** ან **ქეი-კუდაბის მეჩეთი** (აზერ. Şah məscidi və ya Keyqubad məscidi) — მეჩეთი აზერბაიჯანში. მდებარეობს შირვანშაჰების სასახლის ძველი სასახლის ზემო ეზოში ქალაქ ბაქოში. შირვანშაჰების სასახლის შენობის უკან, სეიდ იაჰია ბაკუვის მავზოლეუმის წინ. შენობას სახელი ეწოდა დამკვეთის შირვანშაჰ შეიჰ-კუდაბის (1317-1348) პატივსაცემად.

მეჩეთი შედგება მართკუთხა დარბაზისგან და პატარა დერეფნისგან მის წინ. დარბაზის ცენტრში ოთხი სვეტია. მართკუთხა გეგმის მეჩეთი გაერთიანებულია მისაღებთან.

ისტორია
-------

შენობის ზუსტი ისტორია და ფუნქცია საკამათოა. ქამილ ფარხადოღლუ თავის წიგნში „იჩერი შეჰერ-"ში წერს, რომ შეიჰ ქეი-კუდაბის მეჩეთში ასევე ფუნქციონირებდა მედრესე, რომელიც დერვიშის აკლდამის მიმდებარედაა. მეჩეთს ასევე სეიდ იაჰია ბაკუვიც იყენებდა როგორც მედრესეს. სეიდ იაჰია ბაკუვის მასწავლებლობის შესახებ ასევე ა. ბაქიხანოვიც წერდა: მეჩეთის ოთახში, სადაც იგი ლოცულობდა, მისი სკოლა და მისი საფლავი არის.

მეჩეთი სომხების მიერ იქნა გადამწვარი 1918 წლის ინციდენტის დროს.

არქიტექტურული თვისებები
-----------------------

მეჩეთის სამხრეთ ნაწილში არის საფლავი. მეჩეთი შედგება მართკუთხა დარბაზისგან და მის წინ არსებული პატარა დერეფნისგან. ცენტრში არსებობს ოთხი სვეტი. მართკუთხა გეგმის მეჩეთი გაერთიანებულია შესასვლელთან.

* მეჩეთის საფუძვლის გეგმამეჩეთის საფუძვლის გეგმა
* მეჩეთის მონაკვეთიმეჩეთის მონაკვეთი
* მეჩეთის ხედიმეჩეთის ხედი

სქოლიო
------

1. ↑   Fərhadoğlu 2006, С. 124
2. ↑   Fərhadoğlu 2006, С. 125
3. ↑   Fərhadoğlu 2006, С. 102
**ჰედვიგ სოფია შვედი** (შვედ. Hedvig Sofia av Sverige, დან. Hedvig Sofia af Sverige; დ. 26 ივნისი, 1681 — გ. 22 დეკემბერი, 1708) — პფალც-ცვაიბრიუხენელთა დინასტიის წარმომადგენელი. შვედეთის მეფე კარლ XI-ისა და დედოფალ ულრიკა ელეონორა დანიელის ქალიშვილი. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ფრედერიკ IV-ის მეუღლე. რუსეთის იმპერატორ პეტრე III-ის ბებია.

ბიოგრაფია
---------

ჰედვიგ სოფია დაიბადა 1681 წლის 26 ივნისს სტოკჰოლმში. იგი იყო შვედეთის მეფე კარლ XI-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ ულრიკა ელეონორა დანიელის უფროსი ქალიშვილი. 1698 წლის 12 ივნისს, 17 წლის ჰედვიგ სოფია ცოლად ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ფრედერიკ IV-ს შერთეს. ეს ქორწინება პოლიტიკური კავშირის შესაქმნელად იყო დანიის წინააღმდეგ. 

1698 წლის აგვისტოში იგი ქმრის სამშობლოში გაემგზავრა, თუმცა მომდევნო ზაფხულში იგი ქმართან ერთად დაბრუნდა შვედეთში. ფრედერიკი მონაწილეობდა ჰედვიგის ძმის, შვედეთის მეფე კარლ XII-ის პოლონეთის სამხედრო კამპანიებში. 1700 წელს, ჰედვიგ სოფიამ მათი პირველი და უკანასკნელი შვილი დაიბადა, რომელსაც ბიძისა და მამის პატივსაცემად კარლ ფრედერიკი დაარქვეს. 1702 წელს, ფრედერიკ IV კლიშოვოს ბრძოლაში მოკლეს პოლონელებმა. ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგი მათი მცირეწლოვანი ვაჟი კარლ ფრედერიკი გახდა, რომლის ნაცვლადაც ჰედვიგ სოფია მართავდა, როგორც მეურვე. 

დაქვრივებიდან ექვს წელიწადში, 1708 წლის 11 დეკემბერს, 27 წლის ჰედვიგ სოფია სტოკჰოლმში გარდაიცვალა. მის მცირეწლოვან ვაჟს ამ დროს ჯერ კიდევ ესაჭიროებოდა მეურვე. თავდაპირველად ამის კანდიდატად კარლ XII განიხილებოდა, მაგრამ შემდეგ შეიქმნა საშიშროება, რომ იგი საჰერცოგოს მოიერთებდა, ამიტომაც კარლ ფრედერიკის მეურვე ჰედვიგ სოფიას უმცროსი და, ულრიკა ელეონორა გახდა.

ლიტერატურა
----------

* Lundh-Eriksson, Nanna: Den glömda drottningen. Karl XII:s syster. Ulrika Eleonora D.Y. och hennes tid. Affärstryckeriet, Norrtälje. (1976).
* Norrhem, Svante (2007). Kvinnor vid maktens sida : 1632-1772. Lund: Nordic Academic Press. Libris 10428618. ISBN 9789189116917
* Nanna Lundh-Eriksson (1947). Hedvig Eleonora. Stockholm: Wahlström & Widstrand. ISBN
**შედევის სახლი** (რუს. Дом Шедеви) — ძველი ერთსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. განეკუთვნება რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიას. სახლი აგებულია 1880-იანი წლებში. ამჟამად ნაგებობა საცხოვრებელი სახლია. 

მისამართი: ტაგანროგი, ჩეხოვის ქუჩა № 76.

ისტორია
-------

1880-იან წლებში სახლი იყო სახელმწიფო მრცევლის, დოქტორ პავლე მატვეის ძე შედევის კუთვნილება. პავლე შეევი უნივერსიტეტში სწავლის პერიოდში მონაწილეობდა ჟურნალ „Земля и воля"-ს („მიწა და თავისუფლება") დაარსებაში, ჟურნალისა, რომელსაც არ ჰქონდა ლეგალურად მოქმედების უფლება. 1875 წელს პავლე შედევი გახდა ტაგანროგის საქველმოქმედო დაწესებულების მთავარი ექიმი. ამავე დროს მან შეიმუშავა თავისი შემოსავლის მთავარი წყარო, კერძო პრაქტიკა, რომელიც საკმაოდ გონივრული იყო. XIX საუკუნის დასასრულს პავლე შედევმა დაიკავა ტაგანროგის მთავარი სანიტარული ექიმის თანამდებობა. გარდა ამისა იგი იყო ქალაქის საბჭოს წევრი და გამგეობის წევრი. არსებობს საფძველი ვარაუდისათვის, რომ პოლ პავლე შედევი იყო ანტონ ჩეხოვის მოთხრობის „იონიჩის" პერსონაჟის, დოქტორ სტარცევის პროტოტიპი. ასევე ცნობილი იყო, რომ შედევის საკუთრებაში იყო ბაღი, თუმცა მისი ადგილმდებარეობა დღეისათვის არაა ცნობილი.

1927 წლის მონაცემებით ამ სახლში მდებარეობდა ქალაქის მხარეთმცოდნების მუზეუმის ბუნებრივ-ისტორიული განყოფილება. შედევის ყოფილი სახლი შემონახულია ჩვენს დრომდე და ამჟამად იგი საცხოვრებელი სახლია.

სქოლიო
------

1. ↑  Дом Шедеви//Объекты культурного наследия.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-22. ციტირების თარიღი: 2017-03-13.
2. 1 2 3  Дом П.М. Шедеви//Министерство культуры Ростовской области
3. ↑  Филологические науки, Высшая школа, 1996. С. 110
4. ↑  Таганрог. Планета, 1987 - Всего страниц: 189 с. – С. 98
5. ↑  Памятник Петру I появился в Таганроге по просьбе Чехова
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **ფლორა (მრავალმნიშვნელოვანი)**. |

ფლორა და ზეფირუსი, უილიამ-ადოლფ ბუჟერო (1875)
**ფლორა** — რომაულ მითოლოგიაში ყვავილთა და გაზაფხულის ქალღმერთი. მიუხედავად იმისა, რომ რომაულ მითოლოგიაში ღვთაებებს შორის იერარქიით საკმაოდ დაბალ საფეხურზე იყო, მისმა სტატუსმა ნაყოფიერების სხვა ქალღმერთთა შორის და მისმა ასოციაციამ გაზაფხულთან მას ყვავილობის ჟამს განსაკუთრებული მნიშვნელობა მიანიჭა. მისი სახელობის ფესტივალი, ფლორალია, 28 აპრილიდან და 3 მაისამდე იმართებოდა. სახლის შესასვლელებს ყვავილებით ამკობდნენ, თავზე გვირგვინი ედგათ, ცეკვებით, ღვინოს სმითა, ყვავილებით იმართებოდა და ცხოვრების ციკლის განახლების სიმბოლოდ მიიჩნეოდა. მისი ბერძნული ეკვივალენტი იყო ხლორისი. ფლორა დაქორწინებული იყო ფავონიუსზე, ქარის ღმერთზე. ფლორალიები დაარსდა ძვ. წ. 214 წელს. ფლორას აიგივებდბებ ბერძნულ ქლორიდასთან (აყვავებული). ხელოვნებაში გამოსახავდნენ ყვავილებით შემკული ყმაწვილი ქალის სახით (ტიციანი, ნიკოლა პუსენი, რემბრანდტი და სხვა).

ფლორას სახელმა ხელმეორე აღმავლობა ჰპოვა პოსტ-პაგანიზმის ანტიკურ ხანაში რენესანს ჰუმანისტთა შორის და ამ დროს გაცილებით უფრო პოპულარული გახდა ვიდრე თვით ძველ რომში.

ლიტერატურა
----------

* *გელოვანი ა.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ. 1986. — გვ. 345.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ფლორა (ქალღმერთი)***

* The Obscure Goddess Online Directory: Flora


|  |  |
| --- | --- |
| დრაკონი | *ეს სტატია მითოლოგიის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
რომაული მითოლოგია |
| --- |
|  |
| მთავარი ღვთაებები | 
* ავრორა
* აპოლონი
* ბაკქუსი
* ბელონა
* ბონა დეა
* გენიუსი
* დიანა
* ვენერა
* ვერტუმნი
* ვესტა
* ვულკანუსი
* იანუსი
* იუნონა
* იუპიტერი
* კვირინუსი
* კუპიდონი
* ლარები
* მარსი
* მერკური
* მინერვა
* ნეპტუნი
* პლუტონი
* პომონა
* სატურნი
* სოლი
* ტელურა
* ფავნი
* ფაუნა
* ფლორა
* ფორტუნა
* ღვთაებრივი ავგუსტუსი
* ღვთაებრივი იულიუსი
* ცერერა
 |
|  |
| გმირები | 
* ენეასი
* რომულუსი და რემუსი
* რომის შვიდი მეფე
* ჰერკულესი
 |
|  |
| განპიროვნებული ცნებები | 
* აიუს ლოკუციუსი
* ანგერონა
* კონკორდია
* კოპია
* სპესი
* ფიდესი
 |

 |
რიხარდ ბერგი – ჰიპნოზის სეანსი
*Photographic Studies in Hypnosis, Abnormal Psychology* (1938)
**ჰიპნოზი** (ძვ.-ბერძნ. ὕπνος - ძილი) — ცნობიერების შეცვლილი მდგომარეობა, რომელიც ხასიათდება ღრმა მოდუნებით, შთაგონებისადმი მიმღებლობით, აღქმის, მეხსიერების, მოტივაციის და თვითკონტროლის ცვლილებებით. ჰიპნოზში მყოფი ადამიანი გარეგნულად ძილის მაგვარ მდგომარეობაში იმყოფება, თუმცა ძილი მასში საერთოდ არ მონაწილეობს. ჰიპნოტურ მდგომარეობაში მყოფი ადამიანები მომატებული შთაგონებადობით ხასიათდებიან ჰიპნოტიზიორის შთაგონების მიმართ. ისინი გრძნობენ, რომ მათი ქცევა ყოველგვარი ცნობიერი განზრახვისა და ძალისხმევის გარეშე ხორციელდება.

ჰიპნოზის მოქმედების ფსიქოლოგიურ თავისებურებათა შესახებ მკვლევართა შორის თანხმობა არ არსებობს. ადრეული თეორიის თანახმად, ჰიპნოზში მყოფი პირები ტრანსის მაგვარ მდგომარეობაში იმყოფებიან, რომელიც დიდად განსხვავდება ფხიზელი ცნობიერების მდგომარეობისგან. მეორე თეორიის თანახმად კი ჰიპნოზი მხოლოდ მომატებულ მოტივაციას წარმოადგენს. სხვა თეორიების მიხედვით, ჰიპნოზი *როლური თამაშის* ერთ-ერთი ნაირსახეობა - პლაცებო რეაქციის სახეობაა და მიმართულია ჰიპნოტიზიორის მოწონების დასამსახურებლად.

ჰიპნოტური სტიმულაცია
--------------------

ჰიპნოტური სტიმულაცია ჰიპნოზის მოსამზადებელი ეტაპია. ეს არის მოსამზადებელ აქტივობათა ერთობლიობა, რომელსაც მინიმუმამდე დაჰყავს გარე გამღიზიანებლები და მონაწილეებს მხოლოდ შეთავაზებულ სტიმულებზე ამახვილებინებს ყურადღებას და შთააგონებს, რომ ისინი ცნობიერების განსაკუთრებულ მდგომარეობაში გადასასვლელად ემზადებიან.

ჰიპნობილურობა
-------------

ჰიპნობილურობა იმის მაჩვენებელია, თუ რა ხარისხით ექვემდებარება მოცემული ინდივიდი სტანდარტულ ჰიპნოტურ შთაგონებას. ინდივიდები შთაგონებადობის ფართო დიაპაზონით ხასიათდებიან, მისი სრული არქონიდან ტოტალურ შთაგონებამდე.

ჰიპნობილურობა შედარებით სტაბილური მახასიათებელია. როგორც კვლევები ცხადყოფს, მოზრდილებში ეს მაჩვენებელი ფაქტობრივად უცვლელი რჩება. ბავშვები უფრო მაღალი შთაგონებადობით გამოირჩევიან. ეს მონაცემი თავის მაქსიმუმს მოზარდობის ასაკში აღწევს, შემდეგ კი თანდათან კლებულობს.

ჰიპნოტური ანალგეზია
-------------------

მეცნიერები თანხმდებიან იმაზე, რომ ჰიპნოზს ტკივილის შემცირების უნარი აქვს, რასაც *ჰიპნოტური ანალგეზია* ეწოდება. ვინაიდან ჩვენი გონება წინასწარი განჭვრეტითა და შიშით აძლიერებს ტკივილის სტიმულებს, ჰიპნოზის საშუალებით სწორედ ამ ფსიქოლოგიური ეფექტის შემცირებაა შესაძლებელი. ტკივილის კონტროლი მიიღწევა სხვადასხვა ჰიპნოტური შთაგონებით: სხეულის ნაწილის არაორგანულად ან მთლიანი სხეულისგან განცალკევებულად წარმდგენა, გონების განთავისუფლება სხეულისგან, დროის სხვადასხვანაირად დამახინჯება. ჰიპნოზი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი ისეთ პაციენტებთანაა, რომელთა შემთხვევაშიც სრული ანესტეზიის მიღწევა შეუძლებელია (მაგ.: ორსული ქალების შემთხვევაში).

**აუტოჰიპნოზი** (თვითჰიპნოზი) ტკივილის კონტროლისადმი საუკეთესო მიდგომაა, რადგან პაციენტს ტკივილის გაჩენისთანავე შეუძლია მისი გამოყენება.

ლიტერატურა
----------

* ფ.ზიმბარდო, რ. გერიგი - ფსიქოლოგია და ცხოვრება.
**ღვთისმშობლის ხატის სწრაფშემსმენელის ტაძარი** (რუს. Храм иконы Божией Матери «Отрада и утешение») — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილო-დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის შჩუკინოს რაიონში. ამჟამინდელი ტაძარი აგებულია 1901-1902 წლებში. 

ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხატის „მსწრაფლშემსმენელის" სახელზე, ხოლო ეგვტერი პანტელეიმონ მკურნალის სახელზე. 

ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
-------

ტაძარი ააგეს 1901-1902 წლებში წმინდა პანტელეიმონის სახელობის მცირე ხის ეკლესიის ადგილზე და აკურთხეს მსწრაფლშემსმენელი ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ხოდინის ველზე განთავსებული იყო იუნკერების საზაფხულო ბანაკი და ჰოსპიტალი. ტაძრის თავდაპირველ სამწყსოს სწორედ იუნკერები და ოფიცრები შეადგენდნენ.

ტაძრის ნახაზები არ შემონახულა, უცნობია მისი არქიტექტორიც. ცნობილია, რომ ტაძრის მშენებლობას საფუძველი დეკანოზმა იოანე ორლოვმა ჩაუყარა 1901 წლის 8 ივნისს. 17 ივლისს სასულიერო კონსისტორიიდან მიიღეს ოდიკი, ხოლო 1902 წლის 1 აგვისტოს საზეიმოდ აკურთხეს ახალი საკურთხეველი. 

1920-იანი წლების დასაწყისში ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა. ხის წმინდა პანტელეიმონის ეკლესია დაანგრიეს. ასევე მოანგრიეს ქვის ეკლესიის გუმბათი. შენობას გამოიყენებდნენ სხვადასხვა მასალების საწყობად.

1991 წელს ტაძარი დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. შენობა არ გარემონტებულია თითქმის საუკუნის განმავლობაში და იყო ცუდ მდგომარეობაში. დაიწყო აღდგენითი სამუშაოები, რომელიც მთელი 90-იანი წლები გაგრძელდა. 1992 წლის 22 ნოემბერს, ღვთისმშობლის მსწრაფლშემემენელი ხატის ხსენების დღეს შედგა პირველი ლოცვა. 1992 წელს ეკლესიაზე დააყენეს ხის, ხოლო 1994 წელს მეტალის ჯვარი. 2000-იან წლებში აღადგინეს ასევე პანტელეიმოის სახელობის ეგვტერი. 2001 წლის დიდ შაბათს აღდგომის წინა დღეს ტაძარს ესტუმა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი ალექსი II.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Церковь иконы Божией Матери «Скоропослушница» на Ходынском поле на сайте «Храмы России»
* Официальный сайт Успенского благочиния
* сайт «МосГид» დაარქივებული 2012-01-14 საიტზე Wayback Machine.
* Икона Божией Матери, именуемая «Скоропослушница»
**ფლორენტინი** — დასახლება, ისრაელში ქალაქ თელ-ავივში. აღნიშნული უბანი თელ–ავივის სამხრეთ ნაწილში მდებარეობს, სახელწოდება მომდინარეობს ბერძენი ებრაელი დევიდ ფლორენტინის სახელიდან, რომელმაც 1920-იანი წლების ბოლოს იყიდა ეს ტერიტორია. აღნიშნული რაიონის განვითარებას ხელი შეუწყო ჯაფა–იერუსალიმის რკინიგზის სიახლოვემ. 

ფლორენტინს ხშირად თელ-ავივის სოჰოს უწოდებენ. მოსახლეობა ეკლექტიკურია; ტრადიციულად, მათი უმეტესობა ღარიბი იყო, ახლა კი აქაურობა თანდათანობით ახალგაზრდა და მიზანსწრაფული კარიერისტების საცხოვრებელი ადგილი გახდა. 90-იან წლებში ფლორენტინის ძველი ნაგებობები არტისტებმა ცოცხალ და მოდურ სამუშაო სივრცეებად აქციეს. მას შემდეგ აქ უამრავი ბარი, რესტორანი და მაღაზიაა, ხოლო ღამის კლუბებმა და ცოცხალი მუსიკის საკონცერტო დარბაზებმა მიტოვებულ საწყობებსა და სარდაფებში დაიდო ბინა. ფლორენტინის სახასიათო შტრიხებს სიღარიბისა და სიმდიდრის, მძიმე შრომისა და მხიარულების, წარმავლობისა და მუდმივობის კონტრასტული, თუმცა, ამავდროულად, ჰარმონიული ერთობა ქმნის.

ფლორენტინის ფერადი პერსონაჟი სიღარიბის და სიმდიდრის, შრომისმოყვარეობისა და გართობის, გამჭვირვალეობისა და მუდმივობის ნაზავიდან მოდის, ეს ყველაფერი თავმოყრილია და აიხსნება მისი ისტორიით.

ფლორენტინი თავდაპირველად დასახლებული იყო ღარიბი ებრაელი ემიგრანტებით ჩრდილოეთ აფრიკიდან, ბულგარეთიდან, თურქეთიდან, საბერძნეთიდან და ბუხარადან. როგორც სამხრეთ თელ ავივის დიდმა ნაწილმა, მრავალი ათწლეულის განმავლობაში აღნიშნულმა ტერიტორიამ ასევე განიცადა ურბანული დაშლისა და სიღარიბის შედეგებიც.

1990–იან და 2000–იანი წლებიდან მოყოლებული, ეს ტერიტორია მიიპყრო ბევრმა ახალგაზრდულმა მკვიდრმა და მხატვარმა. აღნიშნული სამეზობლო ახლა ასევე ასოცირდება ბოჰემურ ცხოვრებასთან. ფლორენტინში ახლა უამრავი ხელოვანთა სახელოსნო, კაფე, რესტორანი და ბაზარია განთავსებული. აღნიშნული უბნის ტერიტორიაზე ასევე არის ინდუსტრიული ზონა და სამკერვალო უბანი, სადაც როგორც ებრაელი ასევე არაბი მეწარმეები ყიდულობენ და ყიდიან ტანსაცმელსა და ავეჯს.

1933 წელს ჯაფას მუნიციპალიტეტმა დაუშვა მაღაზიების და მსუბუქი ინდუსტრიების გახსნა ახალი საცხოვრებელი კორპუსების პირველ სართულზე, რაც შემოსავლის წყაროს წარმოადგენდა იმ დროისთვის პალესტინაში დასახლებული ემიგრანტების ტალღისთვის. დღეს ეს არის ინდუსტრიული ზონის, სამკერვალო უბნის, ბაზრისა და შეკრების პუნქტის ერთობლიობა უცხოელი მუშაკებისთვის, რომლებიც ეძებენ სამუშაოს. 90-იან წლებში თელ ავივის მუნიციპალიტეტის მიერ სპონსორობით განხორციელებულმა ურბანულმა განახლებულმა კამპანიამ განაპირობა ტერიტორიის აღორძინება, რომელიც გახდა პოპულარული ღამის ადგილი. 

ფლორენტინაში ქუჩის ხელოვნებას ხშირად აქვს ძლიერი პოლიტიკური მესიჯი. ადგილობრივი პოლიტიკური კონფლიქტები მეტოქე პოლიტიკურ ჯგუფებს შორის, ასევე გრაფიტით ვლინდება კედლებზე.

მოსახლეობა თითქმის გაორმაგდა 3,900 ადამიანიდან 7000 კაცამდე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ფლორენტინი
**ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია**  (რუს. Церковь иконы Божией Матери «Всех скорбящих Радость») — მართლმადიდებლური ეკლესია ჩერტკოვოს რაიონის სოფელ ტიხაია-ჟურავკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. აშენებულია 1871 წელს.

ისტორია
-------

ეკლესია ააშენეს 1871 წელს გადამდგარი მაიორის ფიოდორ ფიოდორის ძე ბარაბანშჩიკოვის ფინანსებით. თავად დაკრძალულია ეკლესიის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მხარეს, მისი საფლავი შემონახულია დღევანდელ დღემდე.

ეკლესიის შენობა და სამრეკლო აგებული იყო წითელი აგურისაგან. ეკლესია ადრე ასევე შემოღობილი ყოფილა აგურის ღობით. 1904 წელს ეზოში ააშენეს სამი აგურის თაღი მოოქროვილი გუმბათით და ჯვრით, რომელსაც ჰქონდა რკინის ჭიშკარი. 

ეკლესიას არ ჰქონდა არანაირი მიწის ნაკვეთი, თავდაპირველად ბარაბანშჩინკოვი დაპირდა, რომ ეკლესიას გამოუყოფდა 100 დესეტინა მიწას და წლიურად 200 რუბლს, მაგრამ 1891 წლისათვის ეს საკითხი როგორც ჩანს მოგვარებული ჯერ კიდევ არ იყო. ეკლესია იყო ღარიბი: 1896 წლისათვის ეკლესიის შემოსავალი იყო წლიურად მხოლო 480 მანეთი.

ეკლესიასთან არ მოქმედებდა საეკლესიო-სამრევლო სკოლა, მაგრამ 1787 წლისათვის ააგეს ერთკლასიანი სახალხო სკოლა. 

საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში, ისევე როგორც სხვა ეკლესიები, აღნიშნული ეკლესიაც დახურეს და მისი შენობა გამოიყენებოდა როგორც საწყობი.

სქოლიო
------

1. 1 2  2013-10-27 23:42:00 Ankol1 Ankol1 2013-10-27 23:42:00 Ankol1wrote. Тихая Журавка и ее отставной Барабанщик ( Из серии "Памятники Ростовской области"). ციტირების თარიღი: 2017-02-03.
2. 1 2 3  Тихая Журавка|Церковь иконы Божией Матери "Всех скорбящих Радость". sobory.ru. ციტირების თარიღი: 2017-02-03.
ეპიკურეეპიკურე, ბერძენი ფილოსოფოსი, ჰედონიზმის მიმდევარი
**ჰედონიზმი** (ძვ. ბერძნ. ἡδονή — „სიამოვნება") — ფილოსოფიური მოძღვრება, რომლის მიხედვითაც სიკეთე ადამიანს ანიჭებს სიამოვნებას და აბედნიერებს ხოლო, ბოროტებას თან სდევს ტანჯვა. ჰედონიზმის მიხედვით, ადამიანის ქმედებათა საფუძველს წარმოადგენს, სიამოვნებისაკენ სწრაფვა და ეს სურვილი არის მისი მთავარი მამოძრავებელი ძალა. უკიდურესი ჰედონისტების მიხედვით, ადამიანმა უნდა ისიამოვნოს მომენტით და არ არის საჭირო მომავალზე ფიქრი ან ზრუნვა. კრიტიკოსები მკაცრად აკრიტიკებდნენ ჰედონიზმს, რადგან მათი განმარტებით, ჰედონისტებისთვის მთავარი სიამოვნება ფიზიკურია და ისინი მიისწრაფვიან დიდებისაკენ. საბერძნეთში ჰედონისტებს უწოდებდნენ არისტოტელეს ეთიკის მიმდევრებს. ჰედონიზმს მთავარი ადგილი უკავია მილისა და ბენტამის უტილიტარიზმში.

ისტორია
-------

ჰედონიზმის ყველაზე ადრეული ჩანაწერები გვხვდება ინდოელ ფილოსოფოს კარვაკასთან. მისი იდეები დაფუძნებულია ბარჰასპატია სუტრაზე. კარვაკა მხარს უჭერდა სკეპტიციზმს და ჰედონიზმს. მისი თქმით, სწორ ქმედებას ადამიანისათვის სიამოვნება მოაქვს.

კირენელები, დაარსებულნი არტიპურსის მიერ, იყვნენ ასევე სკეპტიციზმისა და ჰედონიზმის მიმდევრები. მათი ჩანაწერები და არგუმენტები ცუდადაა შემორჩენილი, ამიტომ რთულია მათი პოზიციის სრულად დადგენა. კირენელებს სჯეროდათ, რომ სიამოვნება იყო დიდი სიკეთე და ყველა უნდა მისდევდეს მას. ისინი სხეულებრივ სიამოვნებას უკეთესად მიიჩნევდნენ, ვიდრე გონებრივს, სავარაუდოდ, იმიტომ, რომ ის უფრო ნათლად მიაჩნდათ.

დღეისათვის ჰედონიზმი კვლავაც არსებობს სიკეთის განსაზღვრების სფეროში, მაგრამ ტკბობის ჰედონისეული განსაზღვრება დღეისათვის არაა მიღებული.

### ფსიქოლოგიური ჰედონიზმი

ფსიქოლოგიური ჰედონიზმის მიხედვით, სურვილის საბოლოო მიზანი სიამოვნებაა. ნივთები სასურველია არა გულისთვის, არამედ იმ სიამოვნებისთვის, რასაც ისინი მოგვცემენ. ფსიქოლოგიური ჰედონიზმის მიმდევრები იყვნენ კირენელები, ასევე, ჯონ მილი და ჯერემი ბენტამიც.

### ეთიკური ჰედონიზმი

ეთიკური ჰედონიზმის მიხედვით, პიროვნების სურვილის მიზანი ისევ და ისევ სიამოვნებაა და მისკენაა მიმართული. ხშირად ეთიკური ჰედონიზმი ყალიბდება ფსიქოლოგიური ჰედონიზმის მიხედვით.

### ჯერემი ბენთამის შეხედულება

ბენთამის აზრით, ბუნებამ ადამიანები მოაქცია ორი მმართველის - ტკივილისა და სიამოვნების - ქვეშ. ამიტომაც მხოლოდ მათ უნდა მიუთითონ ადამიანს, რა უნდა აკეთონ და რა - არა. ამიტომ მოტივი არაფერია, თუ არა სიამოვნება ან ტკივილი.

ლიტერატურა
----------

* რჩეული ფილოსოფიური მოთხრობები, თბ.: „საბჭოთა საქართველო, 1987.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| 

wikt:ჰედონიზმი
 | ჰედონიზმი ვიქსიკონში |

* ჰედონიზმი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
* ჰედონიზმი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
* ჰედონიზმი — Internet Enceclopedia of Phylosophy (ინგლისური)
* Psychological Hedonism: Ethical Hedonism; Criticism of Ethical Hedonism*[დაარქივებული]* — Your Article Library (ინგლისური)
ჰირამ ბინგემი
**ჰირამ ბინგემი** (ინგლ. Hiram Bingham; დ. 19 ნოემბერი, 1875 — გ. 6 ივნისი, 1956) — ამერიკელი არქეოლოგი და პოლიტიკოსი, მან აღმოაჩინა ინკების დაკარგული ქალაქი მაჩუ-პიქჩუ.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა 1875 წლის 19 ნოემბერს ჰონოლულუში. მისი მამა და პაპა მისიონერები იყვნენ, რომლებიც ეწეოდნენ ქრისტიანობის პროზელიტიზმს ჰავაის შტატის მოსახლეობაში. მამამ შეაყვარა ალპინიზმი, რომელიც საშუალებას აძლევდა უპრობლემოდ მოევლო მთიანი რეგიონები. 1906 წელს მან გაიმეორა სიმონ ბოლივარის გზა ვენესუელიდან კოლუმბიამდე, ხოლო ორი წლის შემდეგ გადაკვეთა ანდები ბუენოს-აირესიდან ლიმამდე.

1911 წელს ბინგემი სათავეში ჩაუდგა იელის უნივერსიტეტის ექსპედიციას, რომელიც შედგა ინკების დაკარგული ქალაქის აღმოჩენის მიზნით, ქალაქისა, რომლის აღმოჩენაც ვერ შეძლეს კონკისტადორებმა. 24 ივლისს მიაკვლია ქალაქის ნანგრევებს.

გარდაიცვალა 1956 წელს ვაშინგტონში, დაკრძალულია არლინგტონის სასაფლაოზე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Works by Hiram Bingham
* Works by Hiram Bingham
* Selection from Bingham's *The Lost City of the Incas* დაარქივებული 2009-02-18 საიტზე Wayback Machine.
* Machu Picchu on the Web - The Discovery დაარქივებული 2004-10-27 საიტზე Wayback Machine.
* *Inca Land*, by Hiram Bingham
**ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის ეკლესია** (რუს. Церковь иконы Божией Матери «Всех скорбящих Радость») — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტაგანის რაიონში.

მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის სახელზე. ეგვტერები კი ალექსანდრე ნეველისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. 

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ტაძრის მთავარი სიწმინდეა ღვთისმშობლის ხატი ყოველთა მწუხარეთა სიხარული და სხვადასხვა 40 წმინდანის სხეულის წმინდა ნაწილები.

ისტორია
-------

კალიტნიკოვის სასაფლაო დააარსეს 1771 წელს ქალაქის ფარგლებს გარეთ, როდესაც შავი ჭირის ეპიდემიის შედეგად დაღუპულების დაკრძალვა ქალაქის ფარგლებში აკრძალული იყო. 1773 წლის იანვარში სასაფლაოზე აკურთხეს პირველი ეკლესია, რომელიც ხისაგან იყო აგებული. იგი მალევე დაიწვა, ხოლო ახალი ეკლესია (ბოგოლიუბსკის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე ნაკურთხი) ააგეს 1780 წელს.

დღეს არსებული ქვის ეკლესია შენდებოდა 1834 წლიდან 1838 წლამდე, ეკლექტიკის ეპოქის არქიტექტორ ნიკოლაი ილიას ძე კოზლოვსკის პროექტის მიხედვით. 

XIX საუკუნის ბოლოსკენ ეკლესია გადააკეთეს. 1890-იან წლებში ეკლესიის ინტერიერი (საკურთხევლის ნაწილი, კანკელი) მოაწყო არქიტექტორმა ივან ტიმოთეს ძე ბარიუტინმა. 

1905 წლიდან 1912 წლამდე მიმდინარეობდა ეკლესიის შენობის ინტერიერის განახლება, მაგრამ ეგვტერების კანკელები კვლავ ძველი დატოვეს. 

1930 წელს ეკლესია არ დაუხურავთ, მაგრამ ჩავარდა რუსული მართლმადიდებელი ეკლესიის სექტანტების, ობნოველცების ხელში და 1937 წელს შედიოდა შვი ობნოვლენცური ტაძრის სიაში, რომელიც ამ პერიოდისათვის მოსკოვში არსებობდა. რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას ტაძარი დაუბრუნდა მეორე მსოფლიო ომის ბოლოს, 1944 წელს. ეკლესიას ასევე დაუბრუნდა მოსკოვში მდებარე სხვა სასაფლაოს ტაძრები. 

ტაძრის სიწმინდეები არიან ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარული და 40 წმინდანის ნაწილები.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Храм иконы Божией Матери Всех скорбящих Радость на Калитниковском кладбище на сайте «Храмы России»
**ქეთევან ანჯაფარიძე** (დ. 9 ნოემბერი, 1922, ბანძა — გ. 2016) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1949 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1949–1950 წლებში იყო სოხუმის ჯანგანყოფილების მთავარი ეპიდემიოლოგი. 1951–1960 წლებში აფხაზეთის ჯანდაცვის სამინისტროს IV სამმართველოს საავადმყოფო–პოლიკლინიკის მთავარი ექიმი. 1960–1973 წლებში რესპუბლიკის ცენტრალური კლინიკური საავადმყოფოს – ექიმი ორდინატორი–თერაპევტი. 1973 წლიდან ამავე საავადმყოფოს ნეფროლოგიური განყოფილების გამგე და საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს მთავარი ნეფროლოგი. ავტორია 38 სამეცნიერო–პრაქტიკული ნაშრომის, ნეფროლოგიის აქტუალურ საკითხებზე. 1940–1943 წლებში იყო სოხუმის კომკავშირის ქალაქკომის პირველი მდივანი.

1974 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ქრონიკული პიელონეფრიტის მკურნალობა კურორტ საირმეზე".

ჯილდოები
--------

* 1997 - ღირსების ორდენი
* 1976 - მედალი „ჯანმრთელობის დაცვის ფრიადოსანი"
* 1945 - მედალი „კავკასიის დაცვისთვის"

ლიტერატურა
----------

* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ. 2000 გვ. 18
* წიგნი ღირსებისა: თამაზ ყიფიანი, თენგიზ გაჩეჩილაძე, გურამ სიმონიშვილი თბ. 2001 გვ. 197

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ქეთევან ანჯაფარიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**შალვა ანტონის ძე მიქელაძე** (დ. 17 სექტემბერი, 1884, ქუთაისი — გ. 1938, თბილისი) — ქართველი თერაპევტი, საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

ბიოგრაფია
---------

ქუთაისის გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ შევიდა ოდესის უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტზე, რომელიც დაასრულა 1907 წელს. ჯერ დაბა ხონში მუშაობდა ექიმად ორი წლის განმავლობაში, ხოლო 1910 წლიდან თბილისში გადმოვიდა „ქალაქის ექიმად". 1911 წლიდა იყო ქართული დრამატული საზოგადოების წევრი, 1911—1914 წლებში ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობის წევრი. 1904 წელს შალვა მიქელაძე საქართველოს სოციალისტ-ფედერალისტების პარტიის წევრი გახდა. 1909 წლიდან თანამშრომლობდა „სახალხო გაზეთსა" და ფედერალისტური პრესის სხვა ორგანოებში. 1910-იანი წლებიდან იგი სოციალისტ-ფედერალისტური პარტიის ხელმძღვანელ ბირთვშია. 1917 წლისის 22 ნოემბერს შალვა მიქელაძე საქართველოს ეროვნულ ყრილობაზე არჩეული ეროვნული საბჭოს წევრობის კანდიდატად დაასახელეს. 1918 წლის 29 მაისს ის ეროვნული საბჭოს (პარლამენტის) გაფართოებულ შემადგენლობაში შევიდა. თანამშრომლობდა სოციალისტ-ფედერალისტური პარტიის გაზეთ „სახალხო საქმეში". 

საქართველოს ძალისმიერი გასაბჭოების შემდეგ შალვა მიქელაძე პოლიტიკურ საქმიანობას ჩამოსცილდა. 1924 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია. 1926-1930 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტის კერძო პათოლოგიისა და თერაპიის, ხოლო 1930—1935 წლებში თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის შინაგან სნეულებათა დიაგნოსტიკის კათედრის გამგე. 1935—1938 წლებში განაგებდა ამავე ინსტიტუტის პროპედევტიკისა და ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის თერაპიის კათედრებს. იყო პირველი ქართული საექიმო ჟურნალის „ექიმი" რედაქტორი (ს. ვირსალაძესთან ერთად); აგრეთვე, ჟურნალ „თანამედროვე მედიცინის" ერთ-ერთი დამაარსებელი და სხვა.

ლიტერატურა
----------

* *შველიძე დ.*, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 279.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* შალვა მიქელაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი