recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**მანუე** (Manwë, „სილმარილიონის" ქართულ გამოცემაში "მანუე") — პერსონაჟი ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში, შუახმელეთის მთავარი ვალა.

ისტორია
-------

მანუე ლურჯ სამოსს ატარებდა და ცისფერი თვალები ჰქონდა. აგრეთვე ატარებდა ნოლდორთა მიერ მისთვის ნაჩუქარ საფირონის კვერთხს.

მანუე დანიშნული იყო ვალართა მბრძანებლად. მისი მეწყვილე იყო ვარდა ელენტარი. მანუე იყო მელკორის (მორგოთის) ძმა და არდის მეფე. ცხოვრობდა ტანიქუეტილის ილმარინის დარბაზებში, მთის მწვერვალზე, რომელიც იყო სამყაროს უმაღლესი წერტილი. მას ემსახურებოდნენ ჰაერი და ქარები, ასევე დიდი არწივები.

მანუე და მელკორი ითვლებოდნენ აინურთა შორის ყველაზე ძლიერ არსებებად. „სილმარილიონის" მიხედვით, სამყაროს შექმნამდე, სწორედ ისინი მიხვდნენ ერუს ჩანაფიქრს. როდესაც მელკორმა აინურთა მუსიკაში დისონანსი შეიტანა, მანუემ საკუთარ თავზე აიღო სიმღერის მართვა. არდის ჩამოყალიბების შემდეგ მანუე დანიშნული იქნა მის მმართველად. იგი კეთილი მმართველი იყო, რომელიც საკუთარი ძალაუფლების ზედმეტად გამოყენებას ერიდებოდა. ელფებიდან ყველაზე ძლიერ უყვარდა ვანიარები, რომლებიც მასთან ერთად ცხოვრობდნენ. მაგრამ მას არ ესმოდა ბოროტების და სწორედ მისი ინიციატივით მოხდა მანდოსის მიერ დატყვევებული მელკორის გათავისუფლება. ამას მოჰყვა ფეანორის ამბავი, ორი ხის განადგურება, ფინუეს მოკვლა, სილმარილთა მოპარვა და ნოლდორთა დიდი აჯანყება.

ელდართა გასამხნევებლად მანუემ აულეს შეაქმნევინა ჭურჭელი, რომლითაც ცის კაბადონზე მზე და მთვარე იყო გამაგრებული. მანუემ იცოდა, რომ ატანთა (ადამიანთა) გამოჩენის ჟამი მალე დადგებოდა და მისი დავალებით თორონდორი და სხვა არწივები მათ თვალს ადევნებდნენ. რისხვის ბრძოლაში მორგოთის დაცემის შემდეგ მანუემ ძმა სიცარიელეში გადაისროლა. ამბობენ, რომ უკანასკნელ ბრძოლაში (წინასწარმეტყველება) მანუე და მორგოთი/საურონი ვალინორში ერთმანეთს შეერკინებიან, მაგრამ ერთმანეთს ვერ მოკლავენ, ვინაიდან მორგოთი ტურინ ტურამბარის მიერ იქნება განადგურებული.

ეტიმოლოგია
----------

მანუე (Manwë) ნიშნავს „კურთხეულს". მანუეს სრული სახელი იყო **მანუე სულიმო**. Súlimo ნიშნავს ქართა მბრძანებელს. მას აგრეთვე უწოდებდნენ უფროს მეფეს, არდის დიდ მეფეს, არდის მეფეს, არდის სუნთქვის მბრძანებელს და დასავლეთის მბრძანებელს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მანუე. *არდის ენციკლოპედია*. მარკ ფიშერი (19 ივლისი 1998).

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
აინურნი ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში |
| --- |
|  |
| 
* აინულინდალე (ვალარების მუსიკა)
* ვალაქუენტა (ვალარების ამბავი)
 |
|  |
| ვალარების მეუფეები | 
* მანუე
* ულმო
* აულე
* ორომე
* მანდოსი (ნამო)
* ლორიენი (ირმო)
* ტულკასი
 |
|  |
| დედოფლები | 
* ვარდა
* იავანა
* ნიენა
* ესტე
* ვაირე
* ვანა
* ნესა
 |
|  |
| მტერი | 
* მორგოთი (მელკორი)
 |
|  |
| მაიარები | 
* ეონუე
* ილმარე
* ოსე
* უინენი
* სალმარი
* საურონი
* მელიანი
* არიენი
* ტილიონი

|  |  |
| --- | --- |
| ჯადოსნები | 
* სარუმანი (კურუნირი)
* განდალფი (ოლორინი)
* რადაგასტი (აივენდილი)
* ლურჯი ჯადოსნები
 |
|  |
| ბალროგები | 
* გოთმოგი
* დურინის წყევლა
 |

 |

 |
**დაცვის პოლიცია** - საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს საჯარო სამართლის იურიდიული პირი, რომელიც საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე მოქმედებს და ახორციელებს იურიდიულ და ფიზიკურ პირთა ქონების და პირად დაცვას კანონსაწინააღმდეგო და დანაშაულებრივი ქმედებისაგან. დაცვის პოლიცია არის მუდმივად განახლებადი ტექნოლოგიებით აღჭურვილი დაცვის სამსახური. დაცვის პოლიციის მთავარი მისია არის მოქალაქეების უსაფრთხოების უზრუნველყოფა და ჯანსაღი გარემოს შექმნა მათი საქმიანობისათვის.

2008 წელს დაცვის პოლიციაში დაინერგა ახალი MESH ტექნოლოგიაზე დაფუძნებული დაცვის რადიოსისტემა. საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე, ობიექტების დაცვის განსახორციელებლად, გამოიყენება ახალი თაობის ამერიკული წარმოების ინფორმაციული პერიფერიული მოწყობილობები და ამერიკული კომპანია AES Intellinet-ის გადამცემები. 

ეს სისტემა ექსკლუზიურად გამოიყენება დაცვის პოლიციის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე და უზრუნველყოფს ობიექტიდან გადმოცემული სიგნალების უდანაკარგო მიღებას და მათ უსწრაფეს დამუშავებას.

დაცვის პოლიციის მიერ საპოლიციო ძალით დაცვა ხორციელდება, როგორც დღის განმავლობაში, ანუ სამუშაო საათებში, ასევე 24 საათიანი რეჟიმით.

დაცვის პოლიცია ახორციელებს დაცვა-გაცილება, ინკასაციას - 

* საბანკო სახსრების, ძვირფასი მეტალებისა და ფასეულობათა დაცვა-გაცილებას.

მომსახურება
-----------

* დაცვის ტექნიკური საშუალებები
* საპოლიციო დაცვა
* დაცვა-გაცილება
* პირადი დაცვა
* საინკასაციო მომსახურება
* GPS/GPRS დაცვა

საკონტაქტო ინფორმაცია
---------------------

* საინფორმაციო სამსახური: 125

დაცვის პოლიციის იურიდიული მისამართი: 

* ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი მე-11 კმ. 0131
* ელ.ფოსტა: sales@spd.ge

საზოგადოებასთან ურთიერთობისა და მარკერტინგის განყოფილება: 

* (+995) 32 241 94 64
* (+995) 32 241 95 97

ელ. ფოსტა:

* marketing@spd.ge
* PR@spd.ge

საჯარო ინფორმაციის მოთხოვნის

* ელ. ფოსტა: info@spd.ge

სქოლიო
------

1. 1 2  დაცვის ტექნიკური საშუალებები.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-10-18. ციტირების თარიღი: 2010-10-15.
2. ↑  საპოლიციო დაცვა.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 2010-10-15.
3. ↑  დაცვა-გაცილება, ინკასაცია [*მკვდარი ბმული*]
4. ↑  მომსახურება - www.125.ge[*მკვდარი ბმული*]
5. ↑  www.125.ge - კონტაქტი[*მკვდარი ბმული*]
**სანატორიუმი „მედეა"** — არქიტექტურული ძეგლი წყალტუბოში. სანატორიუმი აგებულია 1957-1962 წლებში. პროექტის ავტორები არიან არქიტექტორები ა. ინწკირველი და ფ. ფოცხიშვილი.

აღწერა
------

სანატორიუმი რთული კონსტრუქციის მქონე შენობათა კომპლექსია. ის შედგება სხვადასხვა სიდიდის და სართულების მქონე 6 შენობისგან, რომლებიც ერთმანეთთან არის დაკავშირებული. ამ ნაგებობებში მთავარია საპარადო შესასვლელი, რომლის ორივე მხარეს სამსართულიანი კუთხის ნაგებობებია. კარიბჭე და კიბეები გრანიტის კვადრებითაა შემოსილი. დერეფნის პირველი სართული დიდი სვეტოვანი ჰოლია, რომლიდანაც გასასვლელია უკანა ეზოში და გვერდითა ნაგებობებში. მეორე სართული გრძელი არკადაა, შუაში აბსიდისებური შვერილით.

გარე კიბეებიდან შესაძლებელია მოხვედრა არკადაზე. სვეტების გვერდითა ჩაღრმავებები ოთხი მრგვალი სვეტის შეწყვილების იმიტაციას ქმნის. თითოული დასრულებულია მდიდრული კორინთული კაპიტელით. საპარადო შესასვლელის მარცხენა კუთხის შენობიდან გასასვლელია სამხრეთის ფლიგელში, რომელიც უკანა ეზოსკენაა წაგრძელებული. ფლიგელი სამსართულიანია. პირველ სართულს კაპიტელიან სვეტებზე დაყრდნობილი გრძელი ერთიანი აივანი აქვს. მეორე და მესამე სართული კი უაივნოა. სანატორიუმის სარკმლის ჭრილები თაღოვანი და სწორკუთხაა, რომლებიც ფასადზე ჭადრაკული წესით მონაცვლეობს. 

ფლიგელი მეორე კიდით უკანა ეზოს დასავლეთით მდგარ ორსართულიან ნაგებობას უკავშირდება. ნაგებობის პირველი სართული გრანიტითაა მოპირკეთებული და ეზოს მხრიდან ორი, საპირისპირო მხარეს ამავალი კიბითაა დამშვენებული, რომლებიც მეორე სართულის აივანზე ადის. აივნის სვეტები კორინთული ორდენის კაპიტელებითაა დამშვენებული. 

მეორე სართული დიდი დარბაზია. შენობის უკან კიდევ ერთი, მასთან დაკავშირებული ნაგებობაა. შენობის აივნის რიკულები ორმაგი ვოლუტებით დასრულებული სვეტებია. საპარადო შესასვლელის სამხრეთი კუთხის ჩანართი გრძელ მორკალულ შენობას უკავშირდება, რომელშიც დამსვენებელთა ოთახებია განთავსებული. შენობა სამსართულიანია. ფასადი დანაწევრებულია რიზალიტებით, რომელიც სამივე სართულის მომცველი დეკორატიული თაღებითაა შექმნილი. რიზალიტებიანი ნაწილის ინტერიერი შესასვლელისა და სართულშორისი კიბეებისთვისაა დათმობილი. სარკმელთა თაღოვანი და სწორკუთხა ჭრილები ფასადზე ჭადრაკულად მონაცვლეობს. სანატორიუმის ეზოებში ფანტანებია მოწყობილი. მათგან გამოსაყოფია რკალივით მოხრილი შენობის წინ გაკეთებული ფანტანი, რომლის კიდეებზე ხუთი ბიჭუნა ზის, ხოლო შუაში გოგონას ფიგურაა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* საქართველოს გერბი კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 17446

სქოლიო
------

1. ↑  მედეა (სანატორიუმი)
**მარია საქსენ-ალტენბურგელი** (სრული სახელი ალექსანდრა მარია ვილჰელმინა ეკატერინე შარლოტ ტერეზა ჰენრიეტა ლუიზ პაულინ ელისაბედ ფრედერიკა გეორგინა გერმ. Alexandrina Mary Wilhelmina Catherine Charlotte Theresa Henrietta Louise Pauline Elizabeth Frederica Georgina; დ. 14 აპრილი, 1818 — გ. 9 იანვარი 1907) — ჰანოვერის სამეფოს დედოფალი და ჯორჯ V-ის მეუღლე. მეფე ჯორჯ III-ის და დედოფალ შარლოტ მეკლებურგელის შვილიშვილი.

ადრეული ცხოვრება
----------------

დედოფალი მარია ოჯახთან ერთად
მარია დაიბადა ჰილდბურგჰაუზენში, როგორც პრინცესა მარია ჰილდბუგჰაუზენი. ის იყო ჰილდბუგჰაუზენის მემკვიდრე პირცნის, იოზეფის და ჰერცოგინია ამელიას უფროსი ქალიშვილი. 1826 წელს ოჯახის გადავიდა ალტენგურგის გვარზე რათა მიეღოთ ტერიტორიები და დიდძალი ქონება, რის შედეგადაც მარია იწოდებოდა საქსენ-ალტენბურგის პრინცესად.

ქორწინება
---------

1843 წლის 18 თებერვალს მარია დაქორწინდა ჰანოვერის სამეფოს კრონპრინც ჯორჯზე. მათ შეეძინათ სამი შვილი — პრინცი ერნესტ ავგუსტი, პრინცესა ფრედერიკა და პრინცესა მარია.

ჰანოვერის დედოფალი
------------------

1851 წლის 18 ნოემბერს ერნესტ ავგუსტ Iის გარდაცვალების შემდეგ, წყვილი მეფედ და დედოფლად გამოცხადდა. 1866 წელს მარიას მეუღლე გადასახლებაში იმყოფებოდა იმ მიზიზით, რომ ავსტრო-პრუსიის ომში, იგი მხარს ავსტრიას უჭერდა, რის შედეგადაც 1866 წლის 20 სექტემბერს სამეფო პრუსიამ შეიერთა. მიუხედავად ამისა, ჯორჯი არასოდეს გადამდგარა ტახტიდან; ის, მარია და მათი შვილები გადასახლებში ცხოვრობდნენ გმუნდენში, ავსტრიაში ჯორჯის გარდაცვალებამდე 1878 წელს. 1872 წლის 18 სექტემბერში დედოფალი მარია გადა დედოფალი ვიქტორიას შვილიშვილის, პრინცესა მარია ავგუსტენბურგელის ნათლია.

ლიტერატურა
----------

* Georg (Kronprinz von Hannover): *Denkmal gesetzt der Vermählung ... Georg[s] von Hannover mit Ihrer Durchlaucht der Prinzessin Marie von Altenburg, Herzogin zu Sachsen*, 1843 (Digitalisat)
* Wilhelm Rothert: *Allgemeine Hannoversche Biografie* Band 1: *Hannoversche Männer und Frauen seit 1866*, Sponholtz, Hannover 1912, S. 219–224
* Ingrid Spitzbart: *König Georg V. von Hannover und seine Familie im Gmundener Exil.* Seiten 67-80 in: Gudrun Keindorf und Thomas Moritz (Hrsg. im Auftrag des Vereins "Freunde der Burg Plesse" e.V.): *"Größer noch als Heinrich der Löwe." König Georg V. von Hannover als Bauherr und Identitätsstifter.* Begleitband zur Ausstellung. Staats- und Universitätsbibliothek Göttingen, Paulinerkirche. Mecke Verlag, Duderstadt 2003. ISBN 3-936617-16-3
* Local-Nachrichten. Im Schlosse Weilburg sind anwesend…. In: Badener Bezirks-Blatt, 11. Juni 1881, S. 2 (Online bei ANNO)
* Local-Nachrichten. Hoher Badegast.. In: Badener Bezirks-Blatt, 11. Juni 1881, S. 2 (Online bei ANNO)
* Horst-Peter Wolff: *Biographisches Lexikon zur Pflegegeschichte*, S. 190 f.
**დალოლი** — აფეთქების კრატერი ან მაარი დანაკილის უდაბნოში, ერტა-ალეს ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ეთიოპიაში. 

წარმოიქმნა ბაზალტური მაგმის შემოჭრისას მიოცენში და შემდგომი ჰიდროთერმული აქტივობის შედეგად. ფრეატულ ამოფრქვევას აქ ადგილი ჰქონდა 1926 წელს, რის შედეგადაც წარმოიქმნა ვულკანი დალოლი და მრავალრიცხოვანი სხვა კრატერები, რომლებმაც თავიანთი ამოფრქვევებით წარმოქმნეს მლაშობები. ეს კრატერები მსოფლიოში ყველაზე დაბალი სუბარეალური ვულკანური ამომყვანი არხებია, რომლებიც ზღვის დონიდან 45 მ-ით დაბლა მდებარეობენ.

უახლესი მთავარი აქტივობა დაფიქსირდა 2004 წლის ოქტომბერში. მრავალრიცხოვანი გოეთერმული წყაროები აქ ცლიან ზღვის წყალსა და მჟავა სითხეს. ფართოდ არის გავრცელებული პატარა, დროებითი გეიზერები, რომლებიც მარილის კონუსებს ქმნიან. ვულკანის პერიმეტრი აღწევს დაახლოებით 1,5X3 კმ-ს.

დალოლი ცნობილია თავისი წარმტაცი პეიზაჟებით, რომელიც ამ მხრივ, მოგვაგონებს პლანეტა იუპიტერის თანამგზავრს — იოს. დალოლს მსგავსება აქვს აგრეთვე იელოუსტოუნის ეროვნული პარკის ცხელ წყაროებთან.

გალერეა
-------

* 
* 
* 
*

სქოლიო
------

1. ↑  Dallol salt springs and geysers(ინგლისური)
2. ↑  Most Recent Bulletin Report: May 2013 (BGVN 38:05)(ინგლისური)
3. ↑  Dallol Main characteristics(ინგლისური)
4. ↑  Dallol Volcano in Ethiopia(ინგლისური)
**დილარა ალექპერ-ყიზი ალიევა** (ქართ. დილიარა ალექპერის ასული ალიევა; აზერ. Dilarə Ələkbər qızı Əliyeva; დ. 14 დეკემბერი, 1929, თბილისი — გ. 19 აპრილი, 1991, კახის რაიონი) — აზერბაიჯანელი და საბჭოთა ლიტერატურათმცოდნე, თარჯიმანი, ნიზამის მცოდნე და ქართველოლოგი, ფილოსოფიის დოქტორი, აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის წევრი (1960 წლიდან), საქართველოს სსრ რესპუბლიკის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე, აზერბაიჯანის სსრ რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს 
დეპუტატი.

ბიოგრაფია
---------

დილიარა ალიევა დაიბადა 1929 წლის 14 დეკემბერს თბილისში, მჭედლის ოჯახში. დაამთავრა თბილისის № 97 საშუალო სკოლა. შემდეგ იგი ჩაირიცხა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე. აზერბაიჯანის სსრ რესპუბლიკის ნიზამის სახელობის მეცნიერებათა აკადემიის ენისა და მეცნიერების ინსტიტუტში ასპირანტურაში ჩაბარების შემდეგ იგი მივლინებული იქნა საქართველოს სსრ რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის შოთა რუსთაველის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტში.

აქ იგი მუშაობდა თავის საკანდიდატო დისერტაციაზე თემაზე „აზერბაიჯანულ- ქართული ლიტერატურული კავშირების გამოსახულებები XIX საუკუნეში", რომელიც დაიცვა 1954 წელს.

მოგვიანებით ალიევა მუშაობდა ნიზამის სახელობის აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ენისა და ლიტერატურის ინსტიტუტში უმცროსი მეცნიერ-მუშაკის თანამდებობაზე, ნიზამის სახელობის მუზეუმში უფროს მეცნიერ-მუშაკად, ძველი და შუა საუკუნეების მუზეუმის ლიტერატურის განყოფილების დირექტორად, ხოლო შემდგომ, ნიზამის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტში ლიტერატურული კავშირების განყოფილების უფროს მეცნიერ-მუშაკად, ნიზამთმცოდნეობის განყოფილების უფროს მეცნიერ-მუშაკად, ინსტიტუტის ლიტერატურული კავშირების განყოფილების წამყვან მეცნიერ-მუშაკად, ამავდროულად ამ განყოფილების დირექტორად. 1984 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „ნიზამი და ქართული ლიტერატურა". 1988 წელს ყარაბაღის კონფლიქტის დაწყებიდან დილიარა ალიევა აზერბაიჯანის სახალხო მოძრაობის აქტიური წევრი ხდება. მოგვიანებით ის აირჩიეს აზერბაიჯანის სახალხო ფრონტის მმართველი საბჭოს წევრად. გარდა ამისა, დილიარა ალიევა იყო ქალთა უფლებების დაცვის საზოგადოების ერთ-ერთი დამფუძვნებელი და ხელმძღვანელი. იყო აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი დემოკრატიული ბლოკიდან.

1991 წლის 19 აპრილს მანქანა, რომელშიც იმყოფებოდნენ დილიარა ალიევა და თურქოლოგი-ენათმცოდნე აიდინ მამედოვი კახის ტერიტორიაზე ავარიაში მოხვდა. ორივე მეცნიერი ამ ავარიის შედეგად დაიღუპა. ალიევა დაკრძალულია ბაქოში ღვაწლმოსილ მოღვაწეთა საპატიო ხეივანში.

დილიარა ალიევას სახელს ატარებს ორგანიზაცია, რომელიც ქალების უფლებათა დაცვითაა დაკავებული. აგრეთვე მისი სახელობისაა ბაქოს ერთ-ერთი ქუჩაც. სახლის კედელზე, რომელშიც ალიევა ცხოვრობდა, მემორიალური დაფა ჰკიდია.

სქოლიო
------

1. ↑  Bu məşhurlarımız yol terroruna qurban gedib - axar.az (აზერბაიჯანული)
2. 1 2 3 4  Sabiq millət vəkillərinin müəmmalı avtoqəzada həlak olmalarından 25 il keçir az. interpress.az (19.04.2016).[*მკვდარი ბმული*]
3. ↑  „Bu məşhurlarımız yol terroruna qurban gedib" (აზერბაიჯანული). axar.az. 21.7.2014. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი `|date=`-ში (დახმარება)
**დალეკები** — ფიქციური უცხოპლანეტური რასა მუტანტებისა სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის ბრიტანული სატელევიზიო პროგრამიდან Doctor Who. დალეკები გამოიგონა სამეცნიერო ფანტასტიკის მწერალმა ტერი ნეიშენმა და პირველად გამოჩნდნენ 1963 წლის სერიალში დალეკები. ჯავშნის დიზაინის ავტორია რეიმონდ კუსიკი.

პროგრამის შინაარსის მიხედვით, დალეკები უცხოპლანეტური კიბორგების რასაა, რომლებიც მეცნიერმა დავროსმა შექმნა თალების წინააღმდეგ გაჩაღებული ათასწლოვანი ომის ბოლო პერიოდში. მან გენეტიკურად გარდაქმნა თავისი რასა (ცნობილი, როგორც კალედები) და მოახდინა მათი ინტეგრირება ტანკის მსგავს რობოტულ მექანიკურ ჯავშანში. მის მიერ განხორციელებული ბოლო ცვლილება იყო შებრალების, თანაგრძნობისა და სინდისის ქენჯნის უნარების მოცილება. მალე დალეკებმა საკუთარი თავები სამყაროს უმაღლეს რასად აღიქვეს და საყოველთაო ბატონობისა და დანარჩენი ცოცხალი არსებების განადგურებისთვის ბრძოლა დაიწყეს. სხვადასხვა ამბებში აღნიშნულია, რომ მათ დაკარგეს ყველა ემოცია, გარდა სიძულვილისა, რის შედეგადაც გაუჩნდათ დაუძლეველი სურვილი, გაენადგურებინათ მთელ სამყაროში არსებული ყველანაირი არადალეკური სიცოცხლის ფორმა. ერთიანობაში ისინი პროგრამის პროტაგონისტის, დოქტორად ცნობილი დროის მბრძანებლის, უდიდეს მტერს წარმოადგენენ. დროის მბრძანებლებთან დაპირისპირებისას დალეკები თითქმის სრულად განადგურდნენ. ეს პერიოდი ტელეეკრანზე არ ასახულა, მოხდა რა 1996 წლის სატელევიზიო ფილმსა და 2005 წლის განახლებულ სერიებს შორის, და ნახსენები იყო სპეციალურ სერიაში „დოქტორის დღე". დალეკები განსაკუთრებით ცნობილი არიან ხშირად განმეორებადი ფრაზით „განადგურება!" და დიდი ადგილი უჭირავთ ბრიტანულ პოპულარულ კულტურაში.

სქოლიო
------

1. ↑  BBC - Doctor Who Classic Episode Guide - The Daleks
2. ↑  Ray Cusick | The Economist
3. ↑  Raymond Cusick - Telegraph
4. ↑  BBC - The Daleks
5. ↑  Doctor Who review: Dalek[*მკვდარი ბმული*]
**დავით თარგამაძე** (დ. 22 აგვისტო, 1989, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, თამაშობდა საქართველოს ეროვნულ ნაკრებში (2011–2014), ნახევარმცველის პოზიციაზე.

კარიერა
-------

### საკლუბო

თამაშობდა თბილისის „დინამოში", სანამ გადავიდოდა გერმანულ „ფრაიბურგში" 2006 წელს. „ფრაიბურგის" ძირითად გუნდში მისი დებიუტი შედგა 2009 წლის 17 მაისს ობერჰაუზენის „როტ-ვაისთან" მატჩში. კლუბის მაისურით მონაწილეობა მიიღო 8 მატჩში. 2010 წლის ზაფხულში გადავიდა უკრაინის „ოლექსანდრიაში".

2011 წლის 30 დეკემბერს დონეცკის „შახტარმ"ა საკუთარ საიტზე ოფიციალური განცხადება გამოაქვეყნა, რომლის მიხედვით გუნდში თარგამაძე გადავიდა. იმავე წელს იჯარით შეუერთდა მარიუპოლის „ილიჩევეცს", სადაც დაჰყო 2014 წლამდე. 2015-2016 წლებში იჯარით თამაშობდა „ალექსანდრიაში".

### სანაკრებო

თარგამაძე გამოდიოდა საქართველოს 19 და 21 წლამდელთა ნაკრებებში. 2009 წელს, ახალგაზრდულ ნაკრებში ჩაატარა სამი მატჩი.

ეროვნულ ნაკრებში მისი დებიუტი 2011 წლის 10 აგვისტოს, სტუმრად პოლონეთთან 0-1 წაგებულ მატჩში შედგა. თარგამაძე თამაშში, ალექსანდრე გურულის ნაცვლად 50-ე წუთიდან ჩაერთო და ყვითელი ბარათიც დაიმსახურა. მონაწილეობდა ევროპის 2012 წლის ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო ეტაპის სამ მატჩში. თბილისში საბერძნეთის ნაკრების წინააღმდეგ, ჯგუფური ეტაპის ბოლო მატჩში, მე-19 წუთზე სტანდარტული სიტუაციიდან გახსნა ანგარიში.

2012 წლის 24 მაისს თურქეთის ნაკრებთან, ავსტრიის ქალაქ ზალცბურგში გამართულ საერთაშორისო ამხანაგურ მატჩის 51-ე წუთზე თარგამაძემ ანგარიში 1-2 გახადა, თუმცა საბოლოოდ თურქეთის ეროვნულმა ნაკრებმა, ანგარიშით 1-3 გაიმარჯვა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მონაცემები kicker.de-ზე
* პროფილი transfermark-ზე (ინგლისური)
* პროფილი National-football-teams.com–ზე (ინგლისური)
* პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)

სქოლიო
------

1. ↑  Player profile. Football-Lineups.com.
2. ↑  (გერმანული) Player profile. Fußballdaten.de.
3. ↑  David Targamadze signed for Shakhtar!. shakhtar.com.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-14. ციტირების თარიღი: 2012-07-17.
4. ↑  Player profile. PlayerHistory.com.
**დავით მაჭავარიანი** (დ. 1909 — გ. 1975) — მოცეკვავე, ბალეტმაისტერი, მუსიკოსი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე. 

გამოჩენილი მოცეკვავისა და ბალეტმაისტერის მ. მორდკინის სტუდიის დამთავრების შემდეგ გამოდიოდა ამავე სტუდიის წარმოდგენებში, ცეკვავდა კორდებალეტში. შეასრულა მნიშვნელოვანი პარტიებიც პ. ჰერტელის ბალეტში „ამაო სიფრთხილე", ქორეოგრაფი პიესაში „თოჯინები" და რ. დრიგოს „პოლკაში". 1926 წლიდან დაუკავშირდა კ. მარჯანიშვილს. თბილისში ქორეოგრაფიულად გააფორმა კ. მარჯანიშვილის დადგმები : ე. ტოლერის „ჰოპლა, ჩვენ ვცოცხლობთ", ლოპე და ვეგას „ცხვრის წყარო", კ. გუცკოვის „ურიელ აკოსტა", აგრეთვე მოსკოვის ოპერეტის თეატრში - ი. შტრაუსის „ღამურა". ხანგრძლივად და ნაყოფიერად მოღვაწეობდა თბილისის მუსკომედიის თეატრში, სადაც დადგა სპექტაკლები: ვ. ცაგარეიშვილის „მზის დაბნელება, ი. გეჯაძის "ორი რეკორდი", ი. მილიუტინის „ტრემბიტა", „პერიფულა", ი. კალმანის „ცირკის პრინცესა", „მონმარტრის ია", „სილვა" და სხვა. ამ თეატრში გამოდიოდა როგორც კონცერტმაისტერიც. სპექტაკლებს დგამდა რუსთაველის, მარჯანიშვილის, გრიბოედოვის სახელობის მოზარდ მაყურებელთა ქართულ და რუსულ თეატრებში. დავით მაჭავარიანი თეატრალური ხელოვნების ერთ-ერთი რთული სახეობის, მცირე ფორმის ქორეოგრაფიის გამოჩენილი ოსტატი, ქართული კულტურის ღვაწლმოსილი წარმომადგენელი იყო.

ლიტერატურა
----------

* 

* ენციკლოპედია „თბილისი", გვ. 650, თბ. 2002 წელი.
**დავით თავხელიძე** (დ. 1910, ფერსათი — გ. 1989) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი.

ბიოგრაფია
---------

1933 წელს დაამთავრა თბილისის სატყეო-ტექნიკური ინსტიტუტი.

1932-1937 წლებში ლენინგრადის სატყეო აკადემიის ასპირანტი. 1937 წელს დაბრუნდა თბილისში და დაიწყო პედაგოგიური მოღვაწეობა თბილისის სატყეო ტექნიკურ ინსტიტუტში გამოყენებითი მექანიკის კათედრის გამგის თანამდებობაზე. ინტენსიურად მუშაობდა ტყის სამუშაოების მექანიზაციის საკითხებზე და 1938 წელს გამოაქვეყნა თავისი პირველი მონოგრაფია „ტყის მექანიკური მორთრევა", სადაც განხილულია ტყის ნაკვეთებიდან ხის მორების გამოტანის საკითხები (მორთრევა) და, რაც მთავარია, პირველად არის დასმული პრობლემა ტყის სამუშაოების თანამიმდევრობის ოპტიმალური ვარიანტების ძირითადი პრინციპისა და მისი გამოყენების აქტუალობაზე ხე-ტყის მრეწველობაში. 1938 წელს მიიწვიეს საქართველოს ინდუსტრიულ ინსტიტუტში (შემდგომ პოლიტექნიკური ინსტიტუტი) გამოყენებითი მექანიკის და მანქანათა ნაწილების კათედრის დოცენტად. მასვე უნდა წაეკითხა მანქანების თეორიის კურსი. 1942 წლის დასაწყისში იგი დაინიშნა საქართველოს სატყეო მრეწველობის სამინისტროს ხის დამუშავების ტრესტის მმართველად. 1947 წლიდან მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში გამოყენებითი მექანიკისა და მანქანათა ნაწილების კათედრაზე, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე მოღვაწეობდა კათედრის გამგის თანამდებობაზე. ის იყო საქართველოში პირველი ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1946) და პროფესორი მექანიზმებისა და მანქანების თეორიის დარგში. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „მრავალხერხიანი დაზგის ხერხების შეთანხმებული ანალიზი და ოპტიმალური განლაგების საკითხები", დაიცვა 1937 წელს (ქალაქი ლენინგრადი).

ჯილდოები
--------

* 1980 — ხალხთა მეგობრობის ორდენი
* 1974 — გიორგი ნიკოლაძის სახელობის პრემია
* 1960 — საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დამსახურებული მოღვაწე

ბიბლიოგრაფია
------------

* მექანიზმებისა და მანქანების თეორია (ავტორი) // ნაწ. 2. თბილისი, 1975, გვ. 219
* მექანიზმებისა და მანქანების თეორია (ავტორი) // ნაწ. 1. თბილისი, 1968, გვ. 254

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია: ტ.4.-თბ. 1979, გვ. 571

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* დავით თავხელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი


1. 1 2
**მერაბ რობაქიძე** (დ. 24 აპრილი, 1938, ბათუმი) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, მეცნიერი, პედაგოგი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (2003), პროფესორი.

ბიოგრაფია
---------

1962 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი; ამავე უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის არმენოლოგიის კათედრის ასპირანტურა — 1965 წელს.

1966-1970 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, არმენოლოგიის კათედრის ლაბორანტი; 1970-1980 წლებში — ამავე კათედრის უფროსი ლაბორანტი; 1980-2000 წლებში — არმენოლოგიის კათედრის მასწავლებელი, უფროსი მასწავლებელი; 2000-2004 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, არმენოლოგიის კათედრის დოცენტი; 2004 წლიდან — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, არმენოლოგიის კათედრის ასოცირებული პროფესორი. მონაწილეობდა ქართულ-სომხური და სომხურ-ქართული ლექსიკონების შექმნაში. სამეცნიერო შრომების ავტორი. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1999 წელს „შუშანიკის წამების" ანთროპოლოგიურ ცნებათა ინტერპრეტაციისათვის"; 
სადოქტორო დისერტაციის თემა — დაიცვა 2003 წელს „ვეფხისტყაოსნის" ანთროპოლოგიურ ცნებათა ინტერპრეტაცია".

ბიბლიოგრაფია
------------

* "შუშანიკის წამების" ანთროპოლოგიურ ცნებათა ინტერპრეტაცია („დედათა ბუნების იწროება") : ქართ.-სომხ. ენობრივ ურთიერთობათა შუქზე (ავტორი), თბ. ნეკერი, 2009, გვ. 186 — ISBN: 9789941404900
* "ვეფხისტყაოსნის" ანთროპოლოგიურ ცნებათა ინტერპრეტაციისათვის (ავტორი). თბ. ნეკერი, 2009, გვ. 172 — ISBN: 9789941404894
* სომხურ-ქართული ლექსიკონი (რედაქტორი). თბ. ნეკერი, 1996, გვ. 334

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006/შემდგ. და რედ.: ჯაფარიძე ი. თბ. 2012, გვ. 486;

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მერაბ რობაქიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**დეხვირის ციხე** — ციხესიმაგრე ლეჩხუმში, სოფელ დეხვირის მახლობლად (ახლანდელი ცაგერის მუნიციპალიტეტი). წერილობით წყაროებში პირველად იხსენიება XVII საუკუნის II ნახევარში.

ციხე იდგა მდინარე ცხენისწყლისა და ლაჯანურის წყალგამყოფ ქედზე და კონტროლს უწევდა ამ მდინარეთა ხეობების მნიშვნელოვან ნაწილს. XVI-XVIII საუკუნეებში დეხვირის ციხე ლეჩხუმთან ერთად იმერეთის სამეფოში შედიოდა და იმერეთის მეფეებს ეკუთვნოდა. XVIII საუკუნეში ლეჩხუმი და დეხვირის ციხე სამეგრელოს სამთავროს შემადგენლობაში შევიდა. 1802 წელს იმერეთის მეფე სოლომონ II-მ დაიკავა და შიგ 17 მეციხოვნე ჩააყენა, ხოლო რამდენიმე წლის შემდეგ იგი რუსეთის ხელისუფლებამ სამეგრელოს მთავარს დაუბრუნა. ამჟამად ციხის ნანგრევებიღაა შემორჩენილი. მისი გეგმა დასავლეთ საქართველოს სხვა მნიშვნელოვან ციხეებთან ერთად აღნიშნულია დასავლეთ საქართველოს 1737 წლის რუკაზე. გეგმის მიხედვით, იგი ორი სხვადასხვა ზომის ერთმანეთისაგან დაშორებული რამდენიმესართულიანი კოშკისაგან შედგებოდა და შემოსაზღვრული იყო მაღალი გალავნით. ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობების მიხედვით დეხვირის ციხე შუა ფეოდალური ხანით შეიძლება დათარიღდეს.

2020 წლის 27 აგვისტოს საქართველოს მთავრობის დადგენილების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორია.

ლიტერატურა
----------

* *ბერაძე თ.*, ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 2, თბ. 2012. — გვ. 388.

სქოლიო
------

1. ↑  დადგენილების ტექსტი

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ცაგერის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები |
| --- |
|  |
| 
* გვესოს ციხე
* დეხვირის ციხე
* ზუბის ციხე
* მახაშის ციხე
* მურის ციხე
* ორბელის ციხე
* უწვაშის ციხე
 |

 |
„ოძელა"
**დავით ოძელაშვილი**, „ოძელა" (დ. 30 ივნისი, 1974, თბილისი ― გ. 20 სექტემბერი, 2002, ვენა, ავსტრია) — ქართველი მუსიკოსი (ფლეიტისტი).

დაამთავრა 62-ე საშუალო სკოლა; 21-ე მუსიკალური სასწავლებელი; მე-5 მუსიკალური ტექნიკუმი; თბილისის კონსერვატორია; მოცარტის აკადემია.

1999 წლიდან ოძელა იყო ჯაზ-კვარტეტის „თბილისი" წევრი (ფლეიტა) ოთარ მაღრაძესთან (ფორტეპიანო), ოთარ საგანელიძესთან (კონტრაბასი) და ვალერი ფაილოძესთან (დასარტყმელი საკრავები). დათოს თანამშრომლობა ოთარ მაღრაძესთან დაიწყო 1998 წლიდან ალმბომზე მუშაობის დროს სადაც მათ ერთად ორი კომპოზიცია ჩაწერეს - „თათრის მოედანი" და „გურული ჩანახატები".

ჯგუფში ვალერი ფაილოძის შემოერთებამდე ოძელა ტრიოში მონაწილეობს ზაარბრიუკენის 1000 წლისთავისადმი მიძღვნილ მუსიკალურ ფესტივალში, სადაც სპეციალური მედლით დაჯილდოვდნენ წარმატებული შესრულებისთვის.

შემდგომში დათო ჯაზ-კვარტეტთან ერთად გამოდის საერთაშორისო ჯაზ-ფესტივალზე ნანტში 2000 წლის სექტემბერში და თბილისში იმავე წელს გამართულ ჯეოსელის ჯაზ-ფესტივალში.

გარდაიცვალა 2002 წლის 20 სექტემბერს ვენაში.

ოძელა ავსტრიაში საქართველოს კულტურის დღეებში მონაწილეობდა.

დარჩა მეუღლე - ლალი და ორი პატარა შვილი: ანანო და ლაზარე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ჯაზ-კვარტეტი „თბილისი"
**დავით ანდუყაფარის ძე თურდოსპირელი** (ნამდვილი გვარი **ჩხეიძე**; დ. 6 მაისი, 1888, სოფ. ვარდისუბანი, ახლანდ. თელავის მუნიციპალიტეტი, — გ. 23 დეკემბერი, 1948, თბილისი) — ქართველი მწერალი, საზოგადო მოღვაწე, მწერალ გიორგი ქუჩიშვილის ძმა.

1911 წელს დაამთავრა თბილისის გიმნაზია, 1915 წელს — კიევის უნივერსიტეტის ისტორიულ-ფილოლოგიური ფაკულტეტი. 1906 წელს ცალკე წიგნად გამოქვეყნდა მისი პირველი მოთხრობა „თავისუფლების მსხვერპლნი", 1913 წელს — ლექსებისა და ნოველების პირველი კრებული „სიმთა ქვითინი". 1919-1921 წლებში არჩეული იყო საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის სიით. საქართველოში საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ თანამშრომლობდა საბჭოთა ქართულ პრესაში. მისი თაოსნობით 1927 წელს დაფუძნდა თელავის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი. თურდოსპირელის მოთხრობები რამდენიმეჯერ გამოიცა ცალკე წიგნად. მასვე ეკუთვნის საბავშვო ლექსებისა და მოთხრობების კრებულები: „პირველი ბილიკები" (1929), „საყმაწვილო მოთხრობები" (1937), „საბავშვო მოთხრობები" (1947).

ლიტერატურა
----------

* *ალანია ნ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ. 1980. — გვ. 11.
**დიუფურის პიკი** (გერმ. Dufourspitze; ფრანგ. Pointe Dufour) — მთა პენინის ალპებში, შვეიცარიაში. სიმაღლით ალპებში მეორე ადგილზეა მონბლანის შემდეგ. სიმაღლე 4634 მ. ალპებისა და დასავლეთი ევროპის ერთ-ერთი უმაღლესი წერტილი. გორნერის მყინვარი ეშვება მთის დასავლეთი კალთებიდან და მიემართება ცერმატისაკენ. უმთავრესად აგებულია მეტამორფული ქანებით, გრანიტებითა და გნაისებით. მონტე-როზას მასივი უმაღლესი მწვერვალი. XIX საუკუნიდან დაწყებული არაერთხელ ცდილობდნენ დიუფურის დაპყრობას. 1855 წელს ცერმატის მხრიდან მოახდინეს პირველი ასვლა ინგლისელებმა. 

შვეიცარიის ეროვნული რუკა დიუფურის სიმაღლეს განსაზღვრავს 4,633.9 მეტრით. შვეიცარიის ყველაზე დაბლა მდებარე ლაგო-მაჯორეს ტბასა და დიუფურის პიკს შორის სიმაღლეთა სხვაობა უდრის — 4441 მ-ს. იტალიისა და შვეიცარიის უნივერსიტეტებისა და კარტოგრაფიული დაწესებულებების ძალისხმევით მოხდა მთის სიმაღლის ხელახალი გაზომვა; შედეგი უდრიდა 4,635.25 მეტრს, ამათგან იტალიის მხრიდან სიმაღლე 4,635.25 მეტრია, ხოლო შვეიცარიის მხრიდან 4,634.97 მეტრი. შვეიცარიის ერთ-ერთი ყველაზე ექსტრემალური ადგილია. ჰაერის ტემპერატურა უდრის -40°C-ს. განვითარებულია ძლიერი ქარები. თოვლის ხაზის სიმაღლე გადის დაახლოებით 3000 მ სიმაღლეზე. დიუფურის გრანიტების დეფორმაცია სუბდუქციის სიღრმეს მიუთითებს დაახლოებით 60 კილომეტრზე. იგი ზედაპირზე ამოიზიდა ტექტონიკური მოძრაობების შედეგად, რომელიც თანადროულ დროშიც გრძელდება.

მთას სახელი ეწოდა შვეიცარიელი ინჟინერის, ტოპოგრაფისა და შვეიცარიის არმიის ოფიცერის — გიიომ-ანრი დიუფურის პატივსაცემად.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* დიუფურის პიკი – ბრიტანიკა (ინგლისური)
* დიუფურის პიკი – ბრიტანიკა (ინგლისური)

სქოლიო
------

1. ↑  Reinhold Messner, *The big walls: from the North Face of the Eiger to the South Face of Dhaulagiri*, p. 23
2. ↑  The Caucasus mountains, which include higher peaks than the Alps, are included on political maps of Europe, although the case can be made that they are geographically and culturally more Asian than European. Excluding the Caucasus, Monte Rosa is the second highest summit in Europe after Mont Blanc.
3. ↑  Swisstopo/TYDAC
4. ↑  There is no weather station on the summit but there is one on the nearby Signalkuppe (see Capanna Margherita დაარქივებული 2013-11-02 საიტზე Wayback Machine.  meteogiornale.it)
**მაკო (მარიამ) საფაროვა-აბაშიძე** (დ. 18 თებერვალი, 1860, თელავი — გ. 25 მაისი, 1940, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1925).

ბიოგრაფია
---------

ბავშვობიდანვე იყო გატაცებული სასცენო მოღვაწეობით. სცენური მოღვაწეობა დაიწყო 1879 წელს ილია ჭავჭავაძისა და აკაკი წერეთლის მიერ განახლებულ ქართულ პროფესიულ თეატრში. დიდი ოსტატობით ასრულებდა როგორც დრამატულ, ისე კომედიურ (მონაწილეობდა ოპერეტებშიც) როლებს: ნატალია (გაბრიელ სუნდუკიანის „ხათაბალა"), კლოდინა, ტუანეტი (მოლიერის „ჟორჟ დანდენი", „ეჭვით ავადმყოფი"), ელენე, მაშო (აქვსენტი ცაგარლის „კუდურ ხანუმ", „ციმბირელი"), ლიზა (ალექსანდრე გრიბოედოვის „ვაი ჭკუისაგან"), მარია ანტონოვნა (ნიკოლოზ გოგოლის „რევიზორი"), ფაიხოში (დავით ერისთავის „სამშობლო"), ოფელია (უილიამ შექსპირის „ჰამლეტი"), ლუიზა (ადოლფ დენერისა და ეჟენ კორმონის „ორი ობოლი"), პოლინა (ალექსანდრე ოსტროვსკის „შემოსავლიანი ადგილი"). საფაროვა ქართულად თარგმნიდა რუსულ და ფრანგულ პიესებს. პიესაში შესრულებული როლისთვის „შემოსავლიანი ადგილი" ალექსანდრე ოსტროვსკი საფაროვა-აბაშიძეს მაღალ შეფასებას აძლევდა.

1900-იანი წლებიდან დაწყებული სცენაზე იშვიათად გამოდიოდა. მისი მეუღლე იყო ქართველი მსახიობი ვასო აბაშიძე. საფაროვა-აბაშიძის შვილი ტასო აბაშიძე აგრეთვე ცნობილი მსახიობი იყო.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მაკო საფაროვა-აბაშიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
* მაკო საფაროვა-აბაშიძე – ბურუსი – BURUSI

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ. 1985. — გვ. 150.
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **გობეჯიშვილი**. |

**დავით გობეჯიშვილი** (დ. 3 იანვარი, 1963, სოფ. ხურუთი, ონის რაიონი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მოჭიდავე (თავისუფალი სტილი). სეულის 1988 წლის თამაშების ჩემპიონი და ბარსელონის 1992 წლის თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი. მსოფლიოს 2-გზის (1985, 1990) და ევროპის ჩემპიონი (1985).

ბიოგრაფია
---------

კეთილი ნების თამაშების ჩემპიონი (1990), სსრკ ხალხთა IX სპარტაკიადის ჩემპიონი (1986), საბჭოთა კავშირის 3-გზის ჩემპიონი (1985, 1986, 1988), 2-გზის მეორე (1987, 1989) და მესამე პრიზიორი (1990), დსთ-ის ჩემპიონი (1992). საქართველოს ორგზის წლის საუკეთესო სპორტსმენი (1985, 1990). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1985). ღირსებისა და ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენების კავალერი.

1994–2000 წლებში იყო საქართველოს ჭიდაობის ფედერაციის პრეზიდენტი. 2001—2004 წლებში იყო საქართველოს სპორტის სახელმწიფო დეპარტამენტის თავმჯდომარის მოადგილე. 2008–2012 წლებში იყო საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის ვიცე-პრეზიდენტი. 2008 წლის 17 ნოემბერს შეუერთდა იმ საინიციატივო ჯგუფს, რომელმაც წერილით მიმართა საერთაშორისო ოლიმპიურ კომიტეტს 2014 წლის ზამთრის ოლიმპიადის სოჭიდან (რუსეთი) გადატანის შესახებ. 2011 წელს, სერიაში „ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები" (პროექტის ავტორი და მთავარი რედაქტორი ელგუჯა ბერიშვილი) გამოიცა გიორგი ჩოჩიშვილის წიგნი „დავით გობეჯიშვილი".

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 2, თბ. 2012. — გვ. 54.

საინტერესო ფაქტები
------------------

1990 წლის დეკემბერში სპორტულმა ჟურნალისტებმა დავით გობეჯიშვილი საქართველოს წლის საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელეს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* დავით გობეჯიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
* დავით გობეჯიშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი
* დავით გობეჯიშვილი — საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი
* დავით გობეჯიშვილი — მემატიანე

სქოლიო
------

1. ↑  ვაჟა დანელია.  (1 ოქტომბერი, 2020) დავით გობეჯიშვილი: დიდი ჩემპიონი ონიდან.... lelo.ge. ციტირების თარიღი: 16 იანვარი, 2022
2. ↑  დავით გობეჯიშვილი — საქართველოს საუკეთესო სპორტსმენი // „ლელო", 1 იანვარი, 1991, № 1 (10414), გვ. 1.
**დიდვაჭარი** — ვაჭართა დაწინაურებული ფენის წარმომადგენელი განვითარებული ფეოდალიზმის ხანის საქართველოში; პირადად თავისუფალი, დიდი ქონების პატრონი ვაჭარი, რომელიც უმთავრესად სხვა ქვეყნებთან საქარავნო ვაჭრობას ეწეოდა. დიდვაჭარი აზნაურის პატივით სარგებლობდა. აღბუღას სამართლიღ, მისი სისხლი 12 ათ. თეთრი ღირდა, ე. ი. მე-3 ხარისხის აზნაურის სისხლის ფასის ტოლი იყო.

დიდვაჭარი სახელმწიფო საქმეებშიც მონაწილეობდა. მეფე მას დესპანად გზავნიდა უცხო ქვეყნებში, აძლევდა პოლიტიკურ და დიპლომატიურ დავალებებს, იმსახურებდა როგორც ინფორმატორს, მისი წრიდან ნიშნავდა ბჭეს (მოსამართლეს). დიდვაჭარი მოვალე იყო მეფისათვის ძღვენი მიერთმია.

დიდვაჭრი იყო თბილისის მკვიდრი ზანქან (ზანქელ) ზორაბაბელი, რომელსაც დარბაზმა თამარ მეფისათვის საქმროს ჩამოყვანა დაავალა. XVII–XVIII საუკუნეებში დიდვაჭარი „დიდებულ ვაჭრად" იწოდებოდა. 

ვახტანგის სამართლის მიხედვით, ვაჭრები 4 ჯგუფად იყოფოდნენ. ამათგან პირველი ჯგუფის წარმომადგენლები — დიდებული ვაჭრები II ხარისხის აზნაურს უტოლდებოდნენ და მათი სისხლი 96 თუმანი ღირდა.

XIX საუკუნის დასაწყისისათვის დიდებული ვაჭარი — პირველხარისხოვანი მოქალაქე ცდილობდა „აზნაურული" უფლებების შენარჩუნებას. 60-იანი წლებიდან, რეფორმების გატარების შემდეგ, დიდებული ვაჭარი შეცვალა I გილდიის ვაჭარმა, რომელსაც აღარ აინტერესებდა წოდებრივი პრივილეგიები. იგი ეკონომიური შეძლებიდან გამომდინარე უფლებებით სარგებლობდა, აარსებდა საკრედიტო და სამრეწველო დაწესებულებებს, აქტიურად მონაწილეობდა ქალაქის თვითმმართველობაში.

ლიტერატურა
----------

* *ბერძენიშვილი მ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ. 1978. — გვ. 508.
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **გორგიძე**. |

**დავით ალექსის ძე გორგიძე** (დ. 9 თებერვალი, 1944, თბილისი) — ქართველი მექანიკოსმათემატიკოსი. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1999), პროფესორი (2000), საერთაშორისო და საქართველოს საინჟინრო აკადემიების ნამდვილი წევრი (2003), საქართველოს საინჟინრო აკადემიის მექანიკისა და გამოყენებითი მათემატიკის განყოფილების აკადემიკოს-მდივანი (2000).

ბიოგრაფია
---------

1968 წელს დაამთავრა თსუ-ის მექანიკამათემატიკის ფაკულტეტი. 1968-1984 წლებში მუშაობდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში თეორიული მექანიკის კათედრაზე; შეთავსებით თსუ-ის ი. ვეკუას სახელობის გამოყენებითი მათემატიკურ ინსტიტუტში. 1984 წლიდან პედაგოგიურ საქმიანობას ეწეოდა საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში თეორიული მექანიკის კათედრაზე. გორგიძის კვლევის თემაა: თერმოელექტროდრეკადობის თეორიის, რეალური მოვლენებისა და პროცესების მათემატიკური მოდელირება. გამოქვეყნებული აქვს 4 მონოგრაფია და 6 სახელმძღვანელო. 

დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2003).

ბიბლიოგრაფია
------------

* Математические модели пьезоэлектрических устройств систем управления, Тб. 2000;
* Некоторые задачи управления корпоративными системами, Тб. 2004.

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 2, თბ. 2012. — გვ. 103.
აღმოსავლეთი კედელი.
**დე-როხა-ფორტეს ციხე** (ესპ. Castillo de la Rocha Forte) — გალისიაში (ესპანეთი), სანტიაგო-დე-კომპოსტელასთან ახლოს მდებარე მცირე ციხესიმაგრის ნანგრევი. პირველად 1253 წერილობით წყაროებშია მოხსენიებული, თუმცა სავარაუდოდ უფრო ადრე უნდა იყოს აშენებული.

ციხე სოფელ პადროდან სანტიაგოსკენ მიმავალ სტრატეგიულ გზაზე იყო განლაგებული. ამ გზით სარგებლობდნენ პორტუგალიიდან მომავალი პილიგრიმები. სხვა ციხეებისგან განსხვავებით, ის არ მდებარეობდა მთის წვერზე, არამედ აშენებული იყო ხეობაში, სადაც უკეთესად შეეძლო ეკონტროლებინა სოფლისკენ მიმავალი გზები.

დაცვითი ნაგებობის გარდა ციხეს ჰქონდა, ასევე, არქიეპისკოპოსის რეზიდენციის სტატუსიც. 1317 წელს არქიეპისკოპოსად დაინიშნა ბელენგუელ დე ლანდიორა, თუმცა მოსახლეობას ის არ მოსწონდა და მის წინააღმდეგ აჯანყდა. ლანდიორამ აჯანყებულების ყველა ლიდერი სიკვდილით დასაჯა. XV საუკუნეში ირმანდიული აჯანყების დროს ციხე ძლიერად დაზიანდა და მიატოვეს. მოგვიანებით 1472 წელს ციხის კედლები დაშალეს. ფრანკოს პერიოდში ნანგრევები სამალავად გამოიყენებოდა. 1962 წელს ციხის ტერიტორიაზე ელექტო განათება დამონტაჟდა.

გალერეა
-------

* 
* 
* 
* 
*

ლიტერატურა
----------

* SÁNCHEZ, Xosé M. PALLARES, Mª Carmen, PORTELA, Ermelindo. *Rocha Forte. El castillo y su historia* (2004). Junta de Galicia. ISBN 84-456-3788-2.
* RODRÍGUEZ GONZÁLEZ, Ángel. *Las fortalezas de la mitra compostelana y los "irmandiños".* (1984). Colección Galicia Histórica. Fundación Pedro Barrié de La Maza Conde de Fenosa. ISBN 84-85728-39-X (Transcrición del Pleito Tabera - Fonseca)

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***დე-როხა-ფორტეს ციხე***

* Plano del lugar
* Página de la USC de las Campañas de 2003 e 2004
* V Campaña de intervención (2006) - Departamento de Historia I de la USC
* La arqueología de la fortaleza - Raquel Casal y Fernando Acuña Castroviejo

სქოლიო
------

1. 1 2  Timeline. Rocha Forte.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 11 ივნისი 2015. ციტირების თარიღი: 3 ივლისი 2015.
2. 1 2  Castelo da Rocha Forte. ციტირების თარიღი: 1 July 2015
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **გოდერძიშვილი**. |

**დავით გუგულის ძე გოდერძიშვილი** (დ. 7 აგვისტო, 1963, თბილისი) — ქართველი ვეტერინარი ექიმი. ვეტერინარიის მეცნიერებათა დოქტორი (2002), პროფესორი (2004).

ბიოგრაფია
---------

1985 წელს დაამთავრა საქართველოს ზოოტექნიკური-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი. 1986-2006 წლებში იყო ამავე ინსტიტუტის სავეტერინარო ფაკულტეტის მიკრობიოლოგია-ვირუსოლოგიის კათედრის დოცენტი, შემდეგ — პროფესორი. 2006 წლიდან საქართველოს სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტის სავეტერინარო მედიცინის ფაკულტეტის ინფექციურ და ინვაზიურ სნეულებათა დეპარტამენტის უფროსი და სრული პროფესორია. ეწევა სამეცნიერო-პედაგოგიურ მოღვაწეობას. გოდერძიშვილმა პირველმა გამოიყენა ცხოველთა ვირუსული დაავადებების სამკურნალოდ ინტერფერონი; დაადგინა ღორის ახალი ლეიკოციტარული ინტერფერონის მაღალი ანტივირუსული ეფექტი მსხვილფეხა პირუტყვის პარაგრიპ-3-ისა და ღორის გრიპის სამკურნალოდ და პროფილაქტიკისათვის.

ბიბლიოგრაფია
------------

* სავეტერინარო იმუნოლოგია, თბ. 2009;
* სავეტერინარო ვირუსოლოგია, თბ. 2010.

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 2, თბ. 2012. — გვ. 74.
**დაციტი** (ლათ. dacia — დაკია) — მაგმური ქანი, გრანოდიორიტებისა და კვარციანი დიორიტების ეფუზიური კაინოტიპური ანალოგი. შედგება წვრილმარცვლოვანი ან მინისებური ძირითადი მასისა და პლაგიოკლაზის, კვარცის, იშვიათად ბიოტიტის, რქატყუარის, პიროქსენის პორფირული გამონაყოფებისაგან. ძირითად მასაში ზოგჯერ კალიუმის მინდვრის შპატია (რიოლითური დაციტი). დაციტის პალეოტიპურ ეკვივალენტს დაციტური პორფირი ეწოდება. პლაგიოკლაზის მთლიანი ალბიტიზაციის შედეგად დაციტი კვარციან ალბიტოფირად გარდაიქმნება. დაციტი ხშირად ასოცირდება ანდეზიტებსა და ტრაქიტებთან და ქმნის ლავურ ნაკადებსა და დაიკებს, იშვიათად კი მასიურ ინტრუზიებს (ვულკანის ცენტრში). კაინოზოური ასაკის დაციტები ფართოდაა გავრცელებული სამხრეთ-აღმოსავლეთ საქართველოში. დაციტები გავრცელებულია ესპანეთში, საბერძნეთში, დიდ ბრიტანეთში, რუმინეთში, ახალ ზელანდიასა და სხვა მთიან მხარეებში.

სახელწოდება დაციტი წარმოსდგება სიტყვისაგან „დაკია" (ძველი რომის პროვინცია), რომელიც განფენილია დუნაისა და კარპატებს შორის (თანამედროვე რუმინეთი). სწორედ აქ იქნა აღწერილი პირველად დაციტი.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ. 1978. — გვ. 412.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
მაგმური ქანების შედგენილობა |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **ტიპი** | **ულტრაფუძე<45% SiO2** | **მელანოკრატული45–52% SiO2** | **შუალედური52–63% SiO2** | **შუალედურ-ფელზიტური63–69% SiO2** | **ფელზიტი>69% SiO2** |
|  |
| 
**ვულკანური ქანები:****ჰიპაბისალური ქანები:****სიღრმული ქანები:**
 | 
კომატიტი, პიკრიტიკიმბერლიტი, ლამპროიტიპერიდოტიტი
 | 
ბაზალტიდიაბაზი (დოლერიტი)გაბრო
 | 
ანდეზიტიდიორიტი
 | 
დაციტიგრანოდიორიტი
 | 
ლიპარიტიაპლიტი-პეგმატიტიგრანიტი
 |

 |

 |
**მატიაშ სუარეში** (უნგრ. Szűrös Mátyás; დ. 11 სექტემბერი, 1933, პიუშპიოკლადანი) — უნგრელი პოლიტიკოსი; 1989 წლის 23 ოქტომბრიდან უნგრეთი რესპუბლიკად გამოცხადდა, ამავე დღიდან პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 1990 წლის 2 მაისამდე. 

სწავლობდა მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტში და კარლ მარქსის სახელობის ბუდაპეშტის ეკონომიკურ უნივერსიტეტში. 1978-1982 წლებში იყო უნგრეთის ელჩი სსრკ-ში. 1985 წლიდან უნგრეთის პარლამენტის წევრია, ხოლო 1989 წლიდან მისი სპიკერი.

სქოლიო
------

1. ↑  *Лариса Юрасова*. Венгрия: драма 1956 года и современность.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-03-28. ციტირების თარიღი: 2013-04-29.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
უნგრეთის პრეზიდენტები |
| --- |
|  |
| პირველი რესპუბლიკა | 
* მიხაი კაროიი
* იშტვან ფრიდრიხი
* კაროი ჰუსარი
 |  |
|  |
| მეორე რესპუბლიკა | 
* ზოლტან ტილდი
* არპად საკაშიცი
 |
|  |
| მესამე რესპუბლიკა | 
* მატიაშ სუარეში
* არპად გენცი
* ფერენც მადლი
* ლასლო შოიომი
* პალ შმიტი
* ლასლო კევერი
* იანოშ ადერი
* კატალინ ნოვაკი
 |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **გიორგობიანი**. |

**ედიშერ (დავით) გიორგობიანი** (დ. 5 აგვისტო, 1955, თბილისი) — ქართველი მსახიობი და რეჟისორი.

1977 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი (გიზო ჟორდანიას სახელოსნო). 1977–1984 წლებში მუშაობდა რუსთავის დრამატული თეატრში. თანამშრომლობდა საქართველოს რადიოსა და ტელვიზიის ლიტერატურულ რედაქციასთან, მონაწილეობდა ტელესპექტაკლებში. კინოდებიუტი შედგა ნიკოლოზ სანიშვილის 1980 წლის ფილმში „სახლი ლესნაიაზე" (რევოლუციონერი გიორგი სტურუა). გიორგობიანის მნიშვნელოვანი როლია სანდრო ბარათელი ფილმში „მონანიება" (რეჟისორი თენგიზ აბულაძე, 1984). სხვა როლები: მეფე ფარნავაზი („ქართლოსიანთა საკურთხეველი", რეჟისორი ალინა აბაშმაძე, 1982), მეფანდურე („დიმიტრი II", რეჟისორი რამაზ ხოტივარი, 1982), უფლისწული გიორგი („წიგნი ფიცისა", რეჟისორი გიგა ლორთქიფანიძე, 1983), ვამეხი („ვამეხი მოდის", რეჟისორები ოთარ ლითანიშვილი, ოთარ შამათავა, 1988) და ა. შ. ხანგრძლივი პაუზის შემდეგ ითამაშა სტალინის როლი ტელესერიალში „სტალინი. Live" (რეჟისორი გრიგოლ ლიუბომიროვი, 2006, რუსეთი). მუშაობა განაგრძო, როგორც რეჟისორმა. იღებს რელიგიური, კონსერვატული შინაარსის დოკუმენტურ ფილმებს.

ფილმოგრაფია﻿
------------

### გადაღებულია ფილმებში

* 1980: „სახლი ლესნაიაზე" (სტამბის მუშა) რეჟ. ნიკოლოზ სანიშვილი
* 1982: „ქართლოსიანთა საკურთხეველი" (მეფე ფარნაოზი) რეჟ. ალინა აბაშმაძე
* 1982: „დიმიტრი II" (მეფანდურე) რეჟ. რამაზ (ბუბა) ხოტივარი
* 1983: „წიგნი ფიცისა" რეჟისორები გრიგოლ (გიგა) ლორთქიფანიძე, ამირან დარსაველიძე
* 1984: „მონანიება" (სანდრო ბარათელი) რეჟ. თენგიზ აბულაძე
* 1988: ვამეხი მოდის (დაკარგული საგანძურის საძებნელად) (ზაალი) რეჟისორები ოთარ შამათავა, ოთარ ლითანიშვილი

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* ედიშერ გიორგობიანი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
* 

* ედიშერ გიორგობიანი [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
**დაჰლაკი**, **დაჰლაკ-კებირი** (ინგლ. Dahlak Kebir) — ყველაზე დიდი კუნძული დაჰლაკის არქიპელაგში, წითელ ზღვაში ერიტრეის ნაპირებთან. ადრე კუნძულს ერქვა *დაჰლაკ-დესეტი*. ფართობი — 754,9 კმ². კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობა დაახლოებით 2500 ადამიანია. კუნძულის მოსახლეობა ლაპარაკობს დაჰლიკის ენაზე.

ისტორია
-------

სოფელი ნოკრა მდებარეობს კუნძულის დასავლეთ ნაწილში და ცნობილია ძველი რეზერვუარებით წყლის და ნეკროპოლისების შესანახად, რომლებიც თარიღდება, როგორც მინიმუმ, ჩვენი წელთაღრიცხვის 912 წლით. კუნძული ასევე ცნობილია თავისი ნამარხი ნაშთებით. კუნძულის სხვა ღირსშესანიშნაობებს შორის აღსანიშნავია ადელის (*Adel*) ისლამამდელი პერიოდის ნანგრევები, ფაუნა და მანგროს ტყეები.

ეკონომიკა
---------

კუნძულზე მოსახლეობა ძირითადად დასაქმებულია თევზაობით, ჰოლოთურიების შეგროვებით და ტურიზმით.

კუნძულზე აშენებულია დიდი ტურისტული კომპლექსი სასტუმროებით.

ბორანის საშუალებით კუნძულიდან შეიძლება პორტ მასაუაში და მთელ რიგ უფრო მცირე კუნძულებამდე მისვლა.

სქოლიო
------

1. ↑  UNEP.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-24. ციტირების თარიღი: 2015-10-19.
**მეთიუ პოლ მილერი** (დ. 30 ივნისი, 1979, ვესტ ჩესტერი, პენსილვანია,აშშ), უფრო მეტად ცნობილი სასცენო სახელით **მატისიაუ** (Matisyahu) — ამერიკელი რეგის და ჰიპ-ჰოპის მუსიკოსი.

ბავშვობა,კარიერის დასაწყისი
---------------------------

დაიბადა აშშ-ში,ებრაულს ოჯახში,სადაც ის არარელიგიურად აღიზარდა,მაგრამ ისრაელში მოგზაურობისას დაუბრუნდა იუდეიზმს.
როგორც მუსიკოსმა მოახდინა რეგის,ჰიპ-ჰოპის და ტრადიციული და თანამედროვე ებრაული მუსიკის საოცარი შერწყმა.

მატისიაუს ამერიკაში ძალიან დიდი გამოხმაურება აქვს ისეთ ცნობილ მედიებში როგორებიცაა "Time Magazine","Wall Street Journal".მას მოიხსენიებენ როგორც ფენომენს.

მან გამოსვლები დაიწყო "MC Truth"-ის ფსევდონიმით MC Mystic's თან ერთად(იმ დროისთვის,ის ჯერ კიდევ არ იყო რელიგიით გატაცებული).

2001 წლიდან გადაწყვიტა რელიგიური ცხოვრება და ამავდროულად დაიწყო ებრაულ ჯგუფთან "Pey Dalid" ერთად გამოსვლები.

### მუსიკა

თავის მუსიკაზე დიდი გავლენა მოახდინენ ბობ მარლიმ,"Phish"-მა და რაბინიერმა შლომო კარლებახმა.
მატისიაუს მუსიკა თამამად შეიძლება ჩაითვალოს რეგეის, ჰიპ-ჰოპის, როკისა და ნაწილობრივ ელექტრონული მუსიკის ულამაზეს და სუპერ-მოდერნიზებულ ნაზავად

#### ტექსტი

ტექსტები ძირითადად ინგლისურ ენაზეა დაწერილი,მაგრამ ის ხშირად იყენებს ებრაული და იუდაიურ სიტყვებს.

დისკოგრაფია
-----------

 მთავარი სტატია: მატისიაუს დისკოგრაფია.
* *Shake Off the Dust... Arise* (2004)
* *Live at Stubb's* (2005)
* *Youth* (2006)
* *Light* (2009)
* *Live at Stubb's, Vol. 2* (2011)
* *Spark Seeker* (2012)
* *Akeda* (2014)

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-09-05 საიტზე Wayback Machine.
* მატისიაუ Facebook-ზე
* მატისიაუTwitter-ზე
**ედისონ რეი ისტერლინგი** (დ. 6 ოქტომბერი, 2000) — ამერიკელი ტიკ-ტოკერი და მოცეკვავე. 2021 წლის თებერვლის მონაცემებით ჰყავს 78 მილიონამდე მიმდევარი TikTok-ზე, ის არის მეორე მიმდევრების რაოდენობით, ჩარლი დამელიოს შემდეგ. 2020 წლის აგვისტოში „Forbes"-მა ყველაზე მაღალშემოსავლაინ ტიკ-ტოკერად დაასახელა. ედისონ რეის აქვს საკუთარი არხი Youtube-ზე, სადაც მას 4 მილიონზე მეტი გამომწერი ჰყავს.

ადრეული ცხოვრება
----------------

ედისონ რეი ისტერლინგი დაიბადა 2000 წლის 6 ოქტომბერს, ლაფაიეტში, მონტი ლოპესისა და შერი ისტერლინგის ოჯახში. მას ჰყავს ორი ძმა, ენცო და ლუკუსი. გაიზარდა ლაფაიეტში, ლუიზიანაში. მანამ სანამ საცხოვრებლად ლოს-ანჯელესში გადავიდოდა და „ტიკ-ტოკზე" დარეგისტრირდებოდა სწავლობდა კალვერის ბაპტისტურ აკადემიაში, შრევერპორტში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* ედისონ რეი — კინოფილმების ინტერნეტ მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)

სქოლიო
------

1. 1 2  Kim, Yerin.  (March 20, 2020) Everything You Need to Know About TikTok Star Addison Rae. ციტირების თარიღი: March 29, 2020
2. ↑  SB Art Junior: Addison Easterling, Calvary Baptist Academy (March 2019).  დაარქივებულია ორიგინალიდან — აპრილი 1, 2020. ციტირების თარიღი: March 29, 2020
დალი (თინათინ) ჩხეიძე.
**დალი (თინათინ) დავითის ასული ჩხეიძე** (დ. 26 დეკემბერი, 1927, თბილისი — გ. 27 დეკემბერი, 1993) — ქართველი კომპოზიტორი და პედაგოგი. საბჭოთა კავშირის კომპოზიტორთა კავშირი, წევრი (1950), საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე.

ბიოგრაფია
---------

დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია 1949 წელს (საკომპოზიციო), 1951 წელს (საფორტეპიანო).

1949-1959 წლებში იყო ილუსტრატორი და ფორტეპიანოს პედაგოგი თბილისის I მუსიკალურ სკოლასა და I სამუსიკო სასწავლებელში; 1951 წლიდან ვ. სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კონცერტმეისტერი, 1959 წლიდან პედაგოგი, 1972 წლიდან დოცენტი, ფორტეპიანოს კათედრის პროფესორი; მთავარი ყურადღება მის შემოქმედებაში ენიჭება საფორტეპიანო ნაწარმოებებს; ავტორია: სამი საფორტეპიანო კონცერტის, რვანაწილიანი კანტატის(1967), სავიოლინო კონცერტინოსი(1962), ერთნაწილიანი კონცერტი ორი არფისათვის(1963), კონცერტი–ფანტაზია ალტისა და ორკესტრისათვის(1969), კამერულ–ინსტრუმენტული პიესები, ვოკალურ–სიმფონიური ნაწარმოებები, ნაწარმოებები ორკესტრისათვის, კამერულ–ინსტრუმენტული ნაწარმოებები, საგუნდო ნაწარმოებები, რომანსები, გუნდები, გუნდები ა კაპელა, სიმღერები, საბავშვო სიმღერები.

ლიტერატურა
----------

* Композиторы грузии: Издание второе. – тб. 1973. - გვ. 251

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* დალი ჩხეიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი