recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**მამუკა ონაშვილი** (დ. 1 ივნისი, 1967, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 1 აგვისტო, 2022, თბილისი, საქართველო) — ქართველი მომღერალი, სიმღერების ავტორი და იუმორისტი.

ბიოგრაფია
---------

მამუკა ონაშვილი დაიბადა 1967 წლის 1 ივნისს ქალაქ თბილისში. საესტრადო მოღვაწეობა დაიწყო 1983 წელს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტში არსებულ ბიგ–ბენდ „ნიას" (ხელმძღ. ნოდარ ნიკოლაიშვილის) სოლისტად. 1994 წლიდან დაიწყო მისი სოლო კარიერა ქართულ ესტრადაზე. იგი ასევე იყო სატელევიზიო მუსიკალური გასართობი შოუ-პროგრამების წამყვანი: „მო–ტი–ვი" საქართველოს სახელმწიფო ტელევიზიის I არხზე (1998), „გემო ტი–ვი" აჭარის ტელევიზიაში (2001). 2001 წლიდან მონაწილეობდა შემოქმედებითი გაერთიანება „ლომისის" პროექტში „იუმორინა". 2003–2005 წლებში იყო „არტ–იმედის" ერთ–ერთი წარმატებული მომღერალი. 1998 წლიდან იგი ხშირად ატარებდა გასვლით კონცერტებს საზღვარგარეთაც (უკრაინა, რუსეთი, ისრაელი, ესპანეთი, საფრანგეთი, საბერძნეთი, გერმანია, ინგლისი, აშშ). გამოშვებული აქვს ორი მუსიკალური ალბომი: „მე ისეთი კარგი ვარ…" და „ოცნების ღამე". გადაღებული აქვს ექვსი მუსიკალური ვიდეო კლიპი.

მამუკა ონაშვილი გარდაიცვალა ნატახტართან 2022 წლის 31 ივლისს მომხდარი ავტოსაგზაო შემთხვევისას მიღებული დაზიანებების შედეგად. დაკრძალულია მახათას მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.

ჯილდოები
--------

* 2001-2002 საერთო სტუდენტური მუსიკალური დაჯილდოვების ცერემონიალი სტუდენტური ფესტივალი
* 2003 — ესპანეთი. ალიკანტე. ყოფილი საბჭოთა ქვეყნების მე-3 საერთაშორისო ფესტივალი. I პრემია.
* 2002 — ოვაცია
* 2002 — ერთიანი ახალგაზრდობა
* 2002 — ჟურნალი „ახალგაზრდული" საქართველოსა და თურქეთის მეგობრობის გაღრმავებისა და განმტკიცებაში გაწეული ღვაწლისათვის
* 2002 — ნომინაცია წლის ყველასათვის საყვარელი მომღერალი

**მეგა**

* 2000 – წლის საყვარელი მომღერალი მამაკაცი
* 2001 – ახალგაზრდების წლის საყვარელი მომღერალი მამაკაცი
* 2002 – ახალგაზრდების სიმპათია
* 2005 – ოძელას სახელობის მეგა
* 2006 – წლის ყველაზე პროდუქტიული მომღერალი

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მამუკა ონაშვილი — „ფორტუნა"

სქოლიო
------

1. ↑  მამუკა ონაშვილი გარდაიცვალა - *სააგენტო InterPressNews*
2. ↑  მამუკა ონაშვილი მახათას პანთეონში დაკრძალეს. ghn.ge. 4 აგვისტო, 2022.
მყარ დისკზე დამახსოვრების მოწყობილობა
მყარი დისკი არის კომპიუტერული მონაცემთა შესანახი მოწყობილობის ტიპი, რომელიც ინახავს ციფრულ ინფორმაციას მაგნიტურ დისკებზე ან მყარი მდგომარეობის დისკებზე. ის კომპიუტერების, ლეპტოპების და სხვა ციფრული მოწყობილობების განუყოფელი ნაწილია, რადგან ის მოქმედებს როგორც ძირითადი საცავი მომხმარებლის ყველა ფაილისა და პროგრამისთვის.

  

მყარი დისკები ჩვეულებრივ გამოიყენება მუსიკის, ვიდეოების, ფოტოების და პროგრამული აპლიკაციების შესანახად. ისინი ასევე შეიძლება გამოყენებულ იქნას ციფრული ინფორმაციის სარეზერვო ასლისთვის, რომელიც ინახება სხვა საცავ მოწყობილობებზე, როგორიცაა USB დისკები, CD-ROM, DVD და ფლეშ დრაივები.

  

როდესაც მყარი დისკი გამოიყენება მონაცემების შესანახად, ის იწერება ციფრული ბიტების სახით დისკზე ან მყარი მდგომარეობის დისკზე. დისკზე არსებული ინფორმაციის თითოეული ბიტი ცნობილია, როგორც ბიტის სექტორი. მყარი დისკი დაყოფილია სექტორებად მონაცემების ორგანიზების მიზნით, რადგან თითოეული სექტორი შეიცავს გარკვეული რაოდენობის მონაცემებს.

მყარი დისკის ინტერფეისები
-------------------------

მყარი დისკის ინტერფეისი არის ფიზიკური კავშირი მყარ დისკსა და დანარჩენ სისტემას შორის. ის განსაზღვრავს სიჩქარეს, თავსებადობას და კავშირს დისკსა და სხვა აპარატურულ კომპონენტებს შორის.

ბაზარზე არის რამდენიმე მყარი დისკის ინტერფეისი, მაგრამ ყველაზე ფართოდ გამოიყენება ATA (AT Attachment) და SATA (Serial Advanced Technology Attachment).

ATA არის ძველი ინტერფეისი, რომელიც ჯერ კიდევ გამოიყენება, რადგან ის ჯერ კიდევ თავსებადია ზოგიერთ ძველ სისტემასთან. ის უზრუნველყოფს გადაცემის სიჩქარეს 133 მეგაბაიტამდე წამში (MB/s). თუმცა, უფრო ახალმა SATA ინტერფეისმა შეცვალა ATA, რადგან ის უზრუნველყოფს უფრო სწრაფ სიჩქარეს და უკეთეს თავსებადობას ახალ ტექნოლოგიებთან. SATA გთავაზობთ გადაცემის მაქსიმალურ სიჩქარეს 6 გიგაბაიტამდე წამში (GB/s).

SAS (Serial Attached SCSI) არის მყარი დისკის კიდევ ერთი ინტერფეისი, რომელიც იძენს მიმზიდველობას მისი მაღალი შესრულებისა და საიმედოობის გამო. ის გთავაზობთ გადაცემის მაქსიმალურ სიჩქარეს 12 გიგაბაიტამდე წამში (GB/s) და მხარს უჭერს მრავალ მყარ დისკს ერთ კავშირზე.

დისკის კიდევ ერთი პოპულარული ინტერფეისია NVMe (არასტაბილური მეხსიერების ექსპრესი). NVMe გთავაზობთ სწრაფ გადაცემის სიჩქარეს 3,7 გიგაბაიტამდე წამში (გბ/წმ) და შეუძლია 64000 IOPS-მდე მხარდაჭერა (შემავალი/გამომავალი წამში). ეს ხდის მას იდეალურს მაღალი ხარისხის შენახვის სამუშაო დატვირთვისთვის.

დაკავშირებული სტატიები
----------------------

SD Card

ფლეშ დრაივი

RAID

ცნობები
-------

IBM: Hard Disk Drive (HDD) vs. Solid State Drive (SSD): What’s the Difference?

Samsung: The Difference Between HDDs and SSDs
**კეთრინ** (**კეიტ**) **ენ მოსი** (ინგლ. Katherine „Kate" Ann Moss; 16 იანვარი 1974, კროიდონი, გაერთიანებული სამეფო) — ბრიტანელი სუპერმოდელი, „Forbes"-ის მიხედვით ერთ-ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებადი ტოპ-მოდელია მსოფლიოში.

კარიერა
-------

1990 წელს კეიტ მოსი გადაიღეს სარეკლამო რგოლში, ხოლო უკვე 1992 წელს მოდურმა ბრენდმა „Calvin Klein"-მა შესთავაზა მოდელს კონტრაქტი 4 მილიონ დოლარზე. 90-იანიების შუა წლებში ვარსკლავის ჰონორარი დღეში 10 ათას აშშ დოლარს აღემატებოდა. გასული საუკუნის დასასრულისთვის კეიტ მოსი შემოუერთდა სუპერმოდელთა პლეადას, რომელშიც შედიოდნენ ნაომი კემპბელი, სინდი კროუფორდი, კლაუდია შიფერი. კეტრინის სახე მსოფლიო მნიშვნელობის მოდური ჟურნალების ყდებზე მოხდა, მის შესახებ წერდნენ წიგნებს, კინოში გადაღებას სთავაზობდნენ.

მთელი თავისი კარიერის მანძილზე კეიტ მოსი მონაწილეობდა სხვადასხვა მოდური სახლების ჩვენებებში, მათ შორის იყვნენ Gucci, Dolce & Gabbana, Louis Vuitton, Versace, Chanel, Missoni, Dior, Longchamp, David Yurman და ა.შ.

ჟურნალ „Forbes"-ის მიხედვით კეიტ მოსი არის მეორე ადგილზე ჟიზელ ბუნდჰენის შემდეგ მსოფლიოს ყველაზე მაღალანაზღაურებად მოდელთა შორის.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***კეიტ მოსი***

* 

* კეიტ მოსი — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
* Kate Moss Photos Gallery დაარქივებული 2010-12-31 საიტზე Wayback Machine.
* ინტერვიუ: კეიტ მოსი დაარქივებული 2010-11-29 საიტზე Wayback Machine.
* კეიტ მოსის ბიოგრაფია
* კეიტ მოსის პარამეტრები დაარქივებული 2010-11-18 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. 1 2  Blakeley, Kiri.  (16 July 2007) The World's Top-Earning Models. *Forbes*.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 29 მაისი 2012. ციტირების თარიღი: 28 მაისი, 2009.
**სუმგაითის კანიონი** (აზერ. Sumqayıt kanyonu) ან **სუმგაიჩაის კანიონი** — ბუნებრივი ძეგლი, რომელიც განლაგებულია მდინარე სუმგაითის დინების ნაკადში. კანიონი განლაგებულია ქალაქ სუმგაითის საყოფაცხოვრებლო სანაგვე პოლიგონის საპირისპირო მხარეს. ეს კანიონი ითვლება ტურიზმის პოტენციალურ ადგილად სუმგაითში. სუმგაითჩაის ქვედა დინება გადის სუმგაითის კანიონით და უერთდება კასპიის ზღვას. ამ ნაწილში მდინარეს კალაპოტი საგრძნობლად სუსტია. ნაპირები შედგება ქვიშისა და თიხისგან. ეს გარემოება კიდევ უფრო აძლიერებს მდინარეს დამანგრეველ ძალას. ამ გარემოების გამომდინარე ადვილად აღრმავებს თავის კალაპოტს. კანიონის კოროზია საკმაოდ სწრაფია. ატმოსფერული მოვლენების გამო: წვიმის, მზის რადიაციისა და ქარის აქტივობის გამო კანიონი იძენს საიდუმლოებით მოცული ადგილის გამოსახულებას.

კანიონის სიმაღლე და სიგანე განპირობებულია ადგილისგან სადაც მდინარე მოედინება. საშუალო სიმაღლე შეადგენს 10 დან 15 მეტრამდე, ხოლო სიგანე შეადგენს 30 დან 50 მეტრამდე.

გალერეა
-------

* 
* 
* 
* 
*

სქოლიო
------

1. ↑  Sumqayıtda turizm üçün potensial məkan: Sumqayıt kanyonu - FOTOLAR (arxiv linki var). xeberle.com, 25.09.2017
პოლონური ილუსტრაცია: იანოშჩიკი ნაჯახით
**იურაი იანოშიკი** (სლოვაკ. Juraj Jánošík; დ. 25 იანვარი, 1688, ტერხოვა — გ. 17 მარტი, 1713, ლიპტოვსკი-მიკულაში) — ლეგენდარული სლოვაკი ყაჩაღი (სლოვაკ. zbojník).

ბიოგრაფია
---------

ის დაიბადა ერთი ჩვეულებრივი მდიდარი მეურნის ოჯახში. 1706 წელს შევიდა ფერენც რაკოცის კურუცის არმიაში, რომელიც იბრძოდა ავსრიელთა ბატონობის წინააღმდეგ. ტრენჩინთან (თანამედროვე სამრეწველო ქალაქი სლოვაკეთში) მისი განადგურების შემდეგ იურაი შევიდა ავსტრიის ჯარში გრად ბიტჩიანსკის გარნიზონში. იქ გაიცნო ყაჩაღი ტომაშ უგორჩიკი და მასთან ერთად იპარავდა და ყიდდა ცხენებს პოლონეთში. მოგვიანებით სათავეში ჩაუდგა ყაჩაღთა ბანდას. პირველას შეიპყრეს 1712 წელს, მაგრამ დარაჯი მოისყიდა და გაიქცა. 1713 ხელახლა შეიპყრეს კლენოვცეში. 1713 წლის 16 მარტს ის დადანაშაულებულ იქნა მრავალრიცხოვან ყაჩაღობასა და მღვდელ იურაი ვენტიკის მკვლელობაში, რომელიც მას არ უღიარებია წამების შედეგადაც კი. 1713 წლის 17 მარტს ის ჩამოახრჩეს.

სახალხო გმირის როლი
-------------------

სლოვაკური ლეგენდების თანახმად, იურაი იანოშიკი თავისი ბანდით ცხოვრობდა ჟულინასა და ლიპტოვსკი-მიკულაშის მიდამოებში არსებულ ტყეებში და თავს ესხმოდა მგზავრებს. პოლონური გადმოცემებით, ასევე, პოლონეთშიც მძარცველობდა. სლოვაკური გადმოცემით, იანოშიკი ატარებდა რობინ ჰუდის არწივს: «მდიდარს ართმევს, ღარიბს აძლევს». ის ცნობილი იყო ჩეხეთშიც. ჩეხმა კლასიკოსმა ალოის ირასეკმა შექმნა ნაწარმოები «ძველი ჩეხური ზღაპრები», რომელშიც შედის იანოშიკის ამბებიც. ეს თხზულებები არაერთხელ გამოიცა რუსულ ენაზე. პოლონელები მას იღებენ, როგორც თავის საკუთარ გმირს. ბელორუსმა პოეტმა მაქსიმ ტანკიმ ლექსი მიუძღვნა იანოშიკს.

მას ეძღვნება, ასევე, მრავალი მხატვრული ნაწარმოები:

* პირველი სრულმეტრაჟიანი სლოვაკური ფილმი «იანოშიკი» (1921).
* ჩეხოსლოვაკიური ფილმები 1935 და 1963 წწ.
* პოლონური ფილმი 1974.
* პოლონური სერიალი 1973—1974.
* ჩეხოსლოვაკიური მულტიპლიკაციური სერიალი «ყაჩაღი იურკო» (1976).
* ბალადა ბავშვებისათვის. ავტ: მარგარიტა ფიგული (1980).
* კინოფილმი «იანოშიკი: ნამდვილი ისტორია» (2009) ჩეხეთის, პოლონეთის და სლოვაკეთის თანამედროვე წარმოება.

სქოლიო
------

1. ↑  Вотруба, Мартин. Jánošík (1921). *Slovak Studies Program*. Университет Питтсбурга.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-01-21. ციტირების თარიღი: 2010-07-03.
2. ↑  YouTube — Janosik 1-1.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* იანოშიკი[*მკვდარი ბმული*]
* იანოშიკი[*მკვდარი ბმული*]
* იანოშიკი დაარქივებული 2013-01-28 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links
* იანოშიკი
* ჟურნალი იანოშიკი დაარქივებული 2013-06-06 საიტზე Wayback Machine.
უკანა ხედი
ინტერიორი
**კოპენჰაგენის ოპერა** გაიხსნა 2005 წლის 15 იანვარს. დანიელი არქიტექტორის, ჰენინგ ლარსენის ნამუშევარი ეძღვნება დანიის დედოფალს, მარგერიტ II-ს.

მდებარეობა
----------

ოპერა აგებულ იქნა დედოფლის სასახლის პირდაპირ, კოპენჰაგენის ძველ დოკებზე 2001 - 2005 წლებში, ჰოლმენში. ახალი დარბაზი დააფინანსა დანიელმა მეწარმემ მერსკ მაკკინი მიულერმა, რომელიც არის საზღვაო სასნავთობო ჯგუფის, A.P. Møller-Mærsk-ის მფლობელი. შენობა გარშემორტყმულია წითელი აგურის შენობებით, რომლებიც მიეკუთვნება XVII საუკუნეს. სექტორი უკავია უამრავ რესტორანს, გალერეას, ხელოვნების აკადემიას.

ისტორია და აღწერა
-----------------

კოპენჰაგენის ოპერის მეცენატი იმდენად მბრძანებლური ხასიათის აღმოჩნდა, რომ არქიტექტორმა ჰენინგ ლარსენმა პროექტის განხორციელების პროცესში თავის დანებებაც კი დააპირა, თუმცა თავი შეიკავა. პრესას კი განუცხადა, რომ თანამშრომლობის პროცესი წარმოუდგენლად რთული იყო როგორც ფიზიკურად ასევე ფსიქოლოგიურად.
შენობას გარს არტყამს არხები და ამვარად იქმნება შთაბეჭდილება კუნძულზე ყოფნის. მისი ფასადი ფოლადის გრილს გვაგონებს, რის გამოც ზედმეტსახელად "ტოსტერი" შეარქვეს. ასევე უწოდებენ "აეროპორტის ტერმინალს". 
კონსტრუქციაში გამოყენებულოია ბეტონი, მინა, ფოლადი და მარმარილო. ინტერიორი 14 სართულისგან შედგება და ათასამდე ოთახს მოიცავს. მთავარი სცენა და კულისები შენობის შუაგულში მდებარეობს. დიდი დარბაზი 1500 ადამიანზეა გათვლილი. ორკესტრისთვის განკუთვნილ ადგილში კი 110 მუსიკოს ეტევა. შენობაში მოთავსებულია ოთხი მეორეული სცენა. ორკესტრის სარეპეტიციო დარბაზი მიწისქვეშ , ზღვის დონიდან 13 მეტრით ქვემოთ მდებარეობს.

ოპერას უკავია 41000 კვ. მეტრი ფართობი, მიწისქვეშ მისი ფართობია 12000 კვ. მეტრი. სიმაღლე 38 მეტრია. კონსტრუქცია დაჯდა 336 მილიონი ევრო.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***კოპენჰაგენის ოპერა***

* 

* ოფიციალური საიტი
* 360 degree panorama of the Copenhagen Opera House დაარქივებული 2020-01-28 საიტზე Wayback Machine.
* Henning Larsen's homepage about the Opera დაარქივებული 2005-10-04 საიტზე Wayback Machine.
* A description of the construction project დაარქივებული 2005-02-04 საიტზე Wayback Machine.
* A.P. Møller and Chastine Mc-Kinney Møller Foundation
* Map of the opera area before the opera was built დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine.
* Picture Gallery from the guided visit including the backstage areas
**ჰონსიუ**, **ჰონდო** (იაპონ. 本州) — იაპონიის ყველაზე დიდი, მთავარი კუნძული, ჰოკაიდოს სამხრეთით. გარს აკრავს წყნარი ოკეანე, იაპონიის ზღვა. იაპონიის შიგა ზღვა და ცუგარუს, კიისა და კამონის სრუტეები. 

კუნძული სიგრძეა დაახლოებით 1300 კმ, ხოლო სიგანე მერყეობს 50-230 კმ-ს შორის. მისი საერთო ფართობია 227 ათ. კმ² და შეადგენს იაპონიის საერთო ტერიტორიის 60%-ს. ფართობით ის ოდნავ აჭარბებს დიდი ბრიტანეთის კუნძულს. ჰონსიუს 5450 კმ სიგრძის სანაპირო აქვს.

რელიეფი მეტწილად დაბალ- და საშუალომთიანია. ჩრდილოეთით სამი გასწვრივი ქედია. აქ ძირითადია ოუს ქედი. ცენტრალურ ნაწილში, სადაც ჰონსიუ გადაკვეთილია ფოსა-მაგნის ტექტონიკური ღრმულით, ვრცელდება ჰიდის, კისოს და აკაისის ქედები, რომელთა სიმაღლეა 2500-3000 მ და აქვთ რელიეფის ალპური ფორმები. ტერიტორია მეტად სეისმურია. მთაგორიან და ვულკანურ კუნძულს ხშირი მიწისძვრები ახასიათებს (დიდი კანტოს მიწისძვრამ ძლიერ დააზიანა ტოკიო 1923 წლის სექტემბერში); ჰონსიუს უმაღლესი პიკია აქტიური ვულკანური მთა ფუძიამა (3776 მ). სამხრეთ-დასავლეთით დადაბლებაში არის იაპონიის უდიდესი ტბა ბივა და შეჭრილია ოსაკის ყურე. სანაპიროს გასწვრივ პატარ-პატარა ვაკეებია. ჰავა ოკეანურია, მუსონური, ჩრდილოეთით — ზომიერი, ხოლო სამხრეთით — სუბტროპიკული. ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა 1000-3000 მ წელიწადში. ხშირია ტაიფუნი. კუნძულზე მიედინება მრავალი მდინარე, რომელთაგან აღსანიშნავია სინანო — იაპონიის უგრძესი მდინარე. 

წყნარი ოკეანის სანაპიროზე ბევრია ყურე და უბე; იაპონიის ზღვის სანაპირო კი ნაკლებად არის შეჭრილ-შემოჭრილი.

2005 წლის აღწერით კუნძულზე ცხოვრობდა 103,000,000 ადამიანი. კუნძულზე მდებარე ქალაქებიდან აღსანიშნავია: ტოკიო, იოკოჰამა, კიოტო, ოსაკა, კობე, ჰიროსიმა, სენდაი და ნაგოია. ჰონსიუ ნომინალურად ხუთ რეგიონად არის დაყოფილი და მოიცავს 34 პრეფექტურას, ტოკიოს მეტროპლიის ჩათვლით.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ჰონსიუ***

* ჰონსიუ — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
* ჰონსიუ — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
იაპონიის პრეფექტურები და რეგიონები |
| --- |
|  |
| რეგიონები | 
ჰოკაიდო ·  ტოჰოკუ ·  კანტო ·  ტიუბუ  ·  კანსაი ·  ტიუგოკუ  ·  სიკოკუ ·  კიუსიუ |  |
|  |
| პრეფექტურები | 

|  |  |
| --- | --- |
| ჰოკაიდო | 
ჰოკაიდო |
|  |
| ტოჰოკუ | 
აკიტა ·  აომორი ·  ფუკუსიმა ·  ივატე ·  მიაგი ·  იამაგატა |
|  |
| კანტო | 
ტიბა ·  გუმა ·  იბარაკი ·  კანაგავა ·  საიტამა ·  ტოტიგი ·  ტოკიო |
|  |
| ჩუბუ | 
აიტი ·  ფუკუი ·  გიფუ ·  ისიკავა ·  ნაგანო ·  ნიიგატა ·  სიძუოკა ·  ტოიამა ·  იამანასი |
|  |
| კანსაი | 
ჰიოგო ·  კიოტო ·  მიე ·  ნარა · ოსაკა ·  სიგა ·  ვაკაიამა |
|  |
| ჩუგოკუ | 
ჰიროსიმა ·  ოკაიამა · სიმანე ·  ტოტორი ·  იამაგუტი |
|  |
| სიკოკუ | 
ეჰიმე ·  კაგავა ·  კოტი ·  ტოკუსიმა |
|  |
| კიუსიუ | 
ფუკუოკა ·  კაგოსიმა ·  კუმამოტო ·  მიაძაკი ·  ნაგასაკი ·  ოიტა ·  საგა  ·  ოკინავა |

 |

 |
**არა აივაზიანი** (სომხ. Արա Հենրիի Այվազյան, დ. 30 მარტი, 1969) — სომეხი დიპლომატი. სომხეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი 2020 წლის ნოემბრიდან 2021 წლის მაისამდე.

ადრეული ცხოვრება და კარიერა
---------------------------

აივაზიანი დაიბადა 1969 წლის 30 მარტს ერევანში. 1986 წლიდან 1993 წლამდე სწავლობდა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის არაბოლოგიის კათედრის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე. 1994 წელს დაამთავრა ლიბანის ჰაიგაზიანის უნივერსიტეტი.. 90-იანი წლების შუა პერიოდში იგი მსახურობდა საგარეო საქმეთა სამინისტროს პოზიციებზე ლათინურ ამერიკაში. 1998 წელს იგი გახდა საგარეო საქმეთა სამინისტროს გენერალური მდივანი. 1999-2006 წლებში სომხეთის ელჩი არგენტინაში, ჩილესა და ურუგვაიში (მუშაობდა ბუენოს-აირესში). 2006 წლიდან 2011 წლამდე საგარეო საქმეთა მინისტრის აპარატის მრჩეველი. 2006-2012 წლებში სომხეთის დესპანი სკანდინავიელ ერებში. 2011 წლიდან 2016 წლამდე გაგზავნილი იყო ვილნიუსში სომხეთის წარმოსადგენად ბალტიის სამ სახელმწიფოში.

2016 წელს იგი გახდა ელჩი მექსიკაში, შემდეგ ცენტრალურ ამერიკასა და კარიბის ოთხ ქვეყანაში, ხოლო 2018 წელს - პანამაში. მთიანი-ყარაბაღის ომის დაწყებისთანავე დაინიშნა სომხეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილის პოსტზე. 2020 წლის 18 ნოემბერს პრეზიდენტმა არმენ სარქისიანმა ხელი მოაწერა ბრძანებულებას მისი თანამდებობაზე დანიშვნის შესახებ, რომელიც მოხდა მთიანი ყარაბაღის 2020 წლის ცეცხლის შეწყვეტის ხელშეკრულებით გამოწვეული პოლიტიკური კრიზისის დროს. 2021 წლის 7 იანვარს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა დაგმო აივაზიანის ბოლოდროინდელი ვიზიტი არცხახში და მას „პროვოკაციული ნაბიჯი" უწოდა. აგრეთვე დასძინა, რომ გაგრძელების შემთხვევაში „სომხეთი კიდევ უფრო ინანებს".

2021 წლის 27 მაისს პოლიტიკური არასტაბილურობის ფონზე, აივაზიანმა დატოვა სომხეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის პოსტიდან.

პირადი ცხოვრება და აღიარება
---------------------------

აივაზიანი საუბრობს სომხურ, ინგლისურ, რუსულ და ესპანურ ენებზე.  აივაზიანს ჰყავს მეუღლე და ერთი შვილი. 2016 წელს მთიანი ყარაბაღის პრეზიდენტმა მისი საჯარო სამსახურისთვის მიანიჭა მხითარ გოშის მედალი.  2005 წელს არგენტინის მთავრობის მიერ იქნა დაჯილდოებული იქნა დიდი ჯვრის ღირსების ორდენით. 2014 წელს სომხეთის ეროვნული კრების მიერ დაჯილდოებული იქნა ოქროს მედლით.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* არა აივაზიანის ბიოგრაფია

სქოლიო
------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13  Minister Ara Ayvazyan hy. ციტირების თარიღი: 22 November 2020
2. ↑  Биография Ара Айвазяна ru (18 November 2020). ციტირების თარიღი: 22 November 2020
3. ↑  Назначен новый посол Армении в Литве ru (20 October 2011). ციტირების თარიღი: 22 November 2020
4. ↑  Armenian president appoints Ara Ayvazyan as foreign minister. ციტირების თარიღი: 22 November 2020
5. ↑  Ara Ayvazyan is Armenia's new Foreign Minister en. ციტირების თარიღი: 22 November 2020
6. ↑  Ara Ayvazyan appointed Minister of Foreign Affairs en-US. ციტირების თარიღი: 22 November 2020
7. ↑  Armenian PM introduces new foreign minister to staff en. ციტირების თარიღი: 22 November 2020
8. ↑  Aliyev, Jeyhun.  (7 January 2021) Azerbaijani leader warns Armenia over visit to Karabakh en. *Anadolu Agency*. ციტირების თარიღი: 11 January 2021
9. ↑
10. ↑  Armenian top diplomats resign | Eurasianet en. ციტირების თარიღი: 2021-06-04
უმა ლუგალზაგესის იმპერიის დროს
**უმა** — ძველი შუმერული ქალაქი-სახელმწიფო სამხრეთ შუამდინარეთში. დააარსეს შუმერებმა ძვ. წ. III ათასწლეულის დასაწყისში. 

ამ ქალაქის მთელი ცნობილი ისტორია ლაგაშთან ბრძოლის ფაქტებია. ქალაქის პირველი ცნობილი ენსი (მმართველი) იყო ურში, რომელიც ძვ. წ. XVI საუკუნეში წარმატებით ებრძოდა ლაგაშის მეფეს სასაზღვრო ნაყოფიერი ველის გუედენის დასაკავებლად. მის დროს დაიწყო უმის გაძლიერება. შემდეგი მმართველი ენაკალე, როგორც წყაროებიდან ჩანს უნდა ყოფილიყო ლაგაშის მეფე ეანათუმის მარიონეტი. ენს ურ-ლუმის დროს უმამ დაიბრუნა დამოუკიდებლობა და მისივე მეთაურობით მოეწყო ლაშქრობა ლაგაშის მეფის ენანათუმ I-ის წინააღმდეგ. 

უმის ხელახალი გაძლიერება დაკავშირებულია მეფე ლუგალზაგესის სახელთან (ძვ. წ. 2373-2349 წწ.), რომელიც მიიჩნევა ქალაქის ყველაზე ძლიერ ენსად. მან მთელი შუამდინარეთი გააერთიანა. იგი დაამარცხა სარგონ აქადელმა, რის შემდეგაც უმამ დაკარგა პირველობა. ურის III დინასტიის მმართველობის ეპოქაში (ძვ. წ. 2132-2024 წწ.) უმა ლაგაშთან ერთად ქვეყნის მნიშვნელოვან სამეურნეო და კულტურულ ცენტრს წარმოადგენდა. აქ იჯდა ოლქის მმართველი ენსის ტიტულით. უმას არქივებიდან მომდინარეობს ათასობით ლურსმული დოკუმენტი, რომელთა მონაცემები ძვირფასი წყაროა შუმერის სოციალურ-ეკონომიკური ცხოვრების აღსადგენად.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Photograph of site looting - Oriental Institute
* The Province of Umma - CDLI
* Explore Umma on Global Heritage Network დაარქივებული 2011-10-07 საიტზე Wayback Machine.
**ფერისცვალების ეკლესია** — კათოლიკური ეკლესია ქალაქ პიატიგორსკში, არქიტექტურული ძეგლი, შეტანილია კულტურული მემკვიდრეობის სიაში. ადმინისტრაციულად იგი მიეკუთვნება წმინდა კლიმენტის ეპარქიას, რომლის ცენტრი სარატოვში მდებარეობს. ეკლესია მდებარეობს ანისიმოვას ქუჩის პირველ ნომერი.

ისტორია
-------

XIX საუკუნის 30-იან წლებში პიატიგორსკის საერთო მოსახლეობით დაახლოებით 1000 ადამიანი, მასში 400-ზე მეტი კათოლიკე იყო , ძირითადად მონაწილეობდნენ 1830 წლის პოლონეთის აჯანყების კავკასიაში გადასახლებაში. იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის მიერ 1837 წელს კავკასიაში მოგზაურობის დროს ქალაქის კათოლიკეებმა ტაძრის აშენების ნებართვა მიიღეს. 

კლასიციზმის სტილში ტაძარი 1840-1844 წლებში აშენდა არქიტექტორების, ბერნარდაზის დინასტიის წევრების, ძმების ჯოზეფ და იოჰან ბერნარდაზების პროექტის მიხედვით, რომლებმაც მრავალი არქიტექტურული ძეგლი შექმნეს კავკასიის მინერალურ წყლებზე. ძმებმა ბერნარდაცებმა ვერ შეძლეს მშენებლობის დასრულება; იგი დასრულდა კიდევ ერთი ცნობილი არქიტექტორის, წარმოშობით ინგლისელის, სამუელ აპტონის მიერ.

უფლის ფერისცვალების ეკლესიის საზეიმო კურთხევა მოხდა 1844 წლის 6 აგვისტოს. კურთხევის შემდეგ, ტაძარი გახდა ტირასპოლის ეპარქიის ჩრდილოეთ კავკასიის დეკანოზის ცენტრალური ტაძარი, რომლის ცენტრი იყო სარატოვი. 

პირველი მსოფლიო ომის წინა დღეს ეკლესიაში 1738 მრევლი იმყოფებოდა. საღმრთო მსახურება გაგრძელდა 1937 წლამდე, 1938 წლის იანვარში, დახვრიტეს ტაძრის ბოლო წინამძღვარი იოჰან როთი, ხოლო ტაძარი დაიხურა.

1938 წლიდან 1980 წლამდე შენობა გამოიყენებოდა საამქროებად და საწყობებად, 1980 წელს იგი რესტავრირდა და გადაიქცა ორგანოს დარბაზად.

1991 წელს ადგილობრივი კათოლიკეების თხოვნით, სტავროპოლის რეგიონის გუბერნატორს, ბოჰდან სევერინიაკმა პირველი წირვა აღნიშნა ეკლესიაში 1937 წლის შემდეგ.

კათოლიკური ეკლესიის ნორმალური საქმიანობის აღდგენა რუსეთში XX საუკუნის 90-იანი წლების დასაწყისში დაიწყო. როდესაც 90-იან წლებში, კომუნიზმის დაცემის შემდეგ, რელიგიებთან ურთიერთობა ნორმალიზდა, 1992 წელს კათოლიკური მრევლის რეგისტრაციის შემდეგ, მან ტაძრის დაბრუნების ძიება დაიწყო. ჩატარდა აღდგენითი სამუშაოები. ეკლესია კვლავ ფილარმონიის ორკესტრის საკონცერტო დარბაზის ფუნქციას ასრულებს და ამავე დროს ღიაა საეკლესიო ცერემონიებისთვის. 2005 წლამდე შენობა ფილარმონიის საზოგადოებას ერთობლივად მართავდა და მრევლი მონაცვლეობით ატარებდა კონცერტებს და წირვას. 2005 წლიდან შენობა მთლიანად დაუბრუნდა ეკლესიას.

ლიტერატურა
----------

* «Пятигорск» //Католическая энциклопедия. Изд. францисканцев, М.:2007. Т.3. Ст. 1900—1901

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Католический костел и лютеранская кирха в Пятигорске დაარქივებული 2013-12-03 საიტზე Wayback Machine.
* 
* ფერისცვალების ეკლესია დაარქივებული 2020-10-22 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑  Объекты культурного наследия.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-12-03. ციტირების თარიღი: 2013-12-01.
2. ↑  «Пятигорск» //Католическая энциклопедия. Изд. францисканцев, М.:2007. Т.3. Ст. 1900—1901
2011 წლის გამოსაშვები ცერემონია
ქართველი კურსდამთავრებულები
**აგრობიზნესის სასწავლო ცენტრი** (სომხ. *Ագրոբիզնեսի ուսուցման կենտրոն*, *ԱՈւԿ* , ინგლ. *Agribusiness Teaching Center*, ATC), სომხურ-ამერიკული უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება.

ისტორია
=======

აგრობიზნესის სასწავლო ცენტრი (ATC) დაარსდა სომხეთის სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტიs (ASAU) და ტეხასის A&M უნივერსიტეტიs ტექნიკური და ფინანსური მხარდაჭერით. ასევე ამერიკის შეერთებული შტატების სოფლის მეურნეობის მარკეტინგის დეპარტამენტის დახმარებით.
ცენტრი უზრუნველყოფს სოფლის მეურნეობის და კერძოდ მეწარმეობის ზრდას, სურსათისა და სოფლის მეურნეობის სექტორში.
საუნივერსიტეტო განათლება ზოგადად ემსახურება საბაზრო ეკონომიკის გავვითარებას.
ამრიგად ATC არის უნიკალური და წარმატებული სინთეზი ამსახველი ამერიკული სტილის აგრობიზნესის განათლებისა, რომელიც მორგებულია სომხეთისa და საქართველოს სიტუაციაზე. 
ATC ამზადებს აგრობიზნესის სპეციალისტებს, რომლებიც შეიარაღებულნი არიან ფართო ეკონომიკის, მარკეტინგის და მენეჯმენტის ცოდნით ინგლისურ ენაზე. 
ეს ყველაფერი ქმნის ATC-ის კურსდამთავრებულებს კონკურენტუნარიან კადრად სომხეთისა და საქართველოს სოფლის მეურნეობის სექტორში, ასევე საფინანსო დაწესებულებებში, საერთაშორისო სააგენტოებში და სხვ. 
ATC გთავაზობთ საბაკალავრო და სამაგისტრო პროგრამებს მხოლოდ ერთი, სოფლის მეურნეობისა და მარკეტინგის მიმართულებით, სასწავლო პროგრამა შეიცავს დასავლურ სტრუქტურას, რომელიც დაფუძნებულია საბაკალავრო და სამაგისტრო MAB ხარისხის, ტეხასის A&M უნივერსიტეტის სასწავლო გეგმის მიხედვით, და ისწავლება ინგლისურ ენაზე ამერიკელი და სომეხი ინსტრუქტორების მიერ. 
აუდიტორიები აღჭურვილია თანამედროვე კომპიუტერული ტექნიკით,რომელიც სრულ სამუშაო გარემოს ქმნის სტუდენტებისთვის საკლასო და დამოუკიდებელი კვლევების დროს.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* სომხეთის სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი
* სომხეთის ფრანგული უნივერსიტეტი
* სომხეთის ამერიკული უნივერსიტეტი
* ერევნის სახელმწიფო ფიზკულტურის ინსტიტუტი
* ევრაზიის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
* რუსულ-სომხური უნივერსიტეტი
* სომხეთის სახელმწიფო პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი
* ერევნის სახელმწიფო ლინგვისტური უნივერსიტეტი
* ერევნის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი
* ერევნის სახელმწიფო კონსერვატორია
* სომხეთის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტი
* ერევნის არქიტექტურისა და მშენებლობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
* საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტი

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***რედაქტირება აგრობიზნესის სასწავლო ცენტრი***

* site[*მკვდარი ბმული*]
* დაარქივებული 2012-04-21 საიტზე Wayback Machine.
*
**რობინ დანიგენი** (ინგლ. Robin L. Dunnigan) — ამერიკელი დიპლომატი, აშშ-ის ელჩი საქართველოში.

ადრეული ცხოვრება და განათლება
-----------------------------

დანიგენს მეცნიერების მაგისტრის ხარისხი აშშ-ის თავდაცვის ეროვნულმა უნივერსიტეტმა მიანიჭა, რომელშიც სწავლა მან წარჩინებით დაასრულა. იგი ასევე არის ჯორჯთაუნის უნივერსიტეტის მაგისტრი და ბერკლის კალიფორნიის უნივერსიტეტის ბაკალავრი.

კარიერა
-------

დანიგენი არის აშშ-ის საგარეო სამსახურის უფროსი წევრი, მინისტრ-მრჩეველის რანგით. საქართველოში დანიშვნამდე დანიგენს ეკავა სახელმწიფო მდივნის თანაშემწის მოადგილის თანამდებობა ევროპისა და ევრაზიის საქმეთა ბიუროში და ის ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპას კურირებდა. მანამდე იგი მუშაობდა ვენაში აშშ-ის საელჩოს მისიის უფროსის მოვალეობის შემსრულებლის, დროებითი მოვალეობის შემსრულებლისა და მისიის ხელმძღვანელის მოადგილის თანამდებობებზე. დანიგენი ასევე მსახურობდა ენერგეტიკული რესურსების ბიუროს მდივნის თანაშემწის მოადგილედ. 

დანიგენი მუშაობდა სხვადასხვა ქვეყნებში, მათ შორის ვიეტნამში, ჩილეში, თურქეთში, კუბასა და სალვადორში. აშშ-ში, დანიგენი მსახურობდა ევროპის, დასავლეთ ნახევარსფეროსა და აფრიკის ოფისის დირექტორად სახელმწიფო დეპარტამენტის ენერგეტიკის ბიუროში, ასევე სხვადასხვა როლს ასრულებდა ახლო აღმოსავლეთის საქმეთა ბიუროში და სახელმწიფო მდივნის აღმასრულებელ სამდივნოში.

### აშშ-ის ელჩი საქართველოში

2023 წლის 13 თებერვალს აშშ-ის პრეზიდენტმა ჯო ბაიდენმა საქართველოში ელჩად დანიგენის კანდიდატურა წარადგინა. დანიგენმა ამ პოსტზე კელი დეგნანი შეცვალა.

მისი კანდიდატურის მოსმენა სენატის საგარეო ურთიერთობათა კომიტეტის წინაშე 2023 წლის 30 მარტს გაიმართა. კომიტეტმა ნომინაციას მხარი 2023 წლის 27 აპრილს დაუჭირა. შეერთებული შტატების სენატმა ელჩი დანიგენი 2023 წლის 27 ივლისს კენჭისყრით დაამტკიცა.

ჯილდოები და აღიარებები
----------------------

დანიგენს მიღებული აქვს სახელმწიფო დეპარტამენტის არაერთი აღიარება, მათ შორის საგარეო სამსახურის ორი უმაღლესი ჯილდო.

პირადი ცხოვრება
---------------

დანიგენი კალიფორნიის მკვიდრია. ის საუბრობს ესპანურად და გერმანულად, ასევე თურქულ და ვიეტნამურ ენებზე.

სქოლიო
------

1. 1 2 3 4 5  President Biden Announces Key Nominees (13 February 2023). ციტირების თარიღი: 13 February 2023
2. ↑  PN305 — Robin Dunnigan — Department of State 118th Congress (2023-2024). ციტირების თარიღი: 29 March 2023
3. ↑  Robin L. Dunnigan. ციტირების თარიღი: 29 March 2023

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ამერიკის შეერთებული შტატების ელჩები საქართველოში |
| --- |
|  |
| 
* კენტ ბრაუნი (9 სექტემბერი, 1992 – 19 აგვისტო, 1995)
* უილიამ კორტნი (22 სექტემბერი, 1995 – 3 აგვისტო, 1997)
* კენეტ იალოვიცი (11 ივლისი, 1998 – 21 ივნისი, 2001)
* რიჩარდ მაილსი (13 მაისი, 2002 – 12 აგვისტო, 2005)
* ჯონ ტეფტი (23 აგვისტო, 2002 – 9 სექტემბერი, 2005)
* ჯონ ბასი (16 ოქტომბერი, 2009 – 12 ივლისი, 2012)
* რიჩარდ ნორლანდი (5 სექტემბერი, 2009 – 5 ივლისი, 2012)
* იან კელი (17 სექტემბერი, 2015 – 24 მარტი, 2018)
* კელი დეგნანი (30 იანვარი, 2020 – 27 ივლისი, 2023)
* *რობინ დანიგენი*
 | საფრანგეთის დროშასაფრანგეთის დროშა |

 |
**ბებუთაშვილები**, *ბებუთოვები* — სომხური მონოფიზიტობის მიმდევარი თავადები XVIII-XIX საუკუნეების საქართველოში. ქართლში XVI საუკუნეში მოვიდნენ სომხეთიდან. XVII საუკუნის მსხვილი ვაჭრები გახდნენ. XVIII საუკუნის შუა წლებში თეიმურაზ II-მ აზნაურობა უბოძა, 90-იან წლებში ერეკლე II-მ — თავადობა. მემკვიდრეობით ფლობდნენ თბილისის მელიქ-მამასახლისისა და ნაცვლის სახელოს. ამ გვარის ყველაზე ცნობილი წარმომადგენლები არიან: ხოჯა ბეგბუთა (ბებუთა), ბებუთბეგის ძე, რომელმაც XVII საუკუნის შუა წლებში ავლაბარში ააგო ხოჯევანქის ეკლესია; აშხარბეგი, ხოჯა ბებუთას ძე, თბილისის მამასახლისი (1712), მელიქი (1714—1721), მელიქ-მამასახლისი (1724—1735), აღა აშხარბეგის ძე — მელიქ-მამასახლისი (1735—1747). 1747 წელს სამეფო ტახტის პრეტენდენტ აბდულა-ბეგთან კავშირი დაბრალდა, რისთვისაც ერეკლე II-მ სახელოები ჩამოართვა და 1000 თუმნით დააჯარიმა. 12 წლის შემდეგ მოახერხა მეფესთან შერიგება. 1760—1768 წლებში ერთდროულად იყო მელიქ-მამასახლისი და ნაცვალი; ავეტიქა აღას ძე — მელიქ-მამასახლისი და ნაცვალი (1769-1786); იოვანე და იოსებ აღას ძენი — მიშკარბაშები; დარჩია ავეტიქას ძე (გ. 1832), მელიქ-მამასახლისი (1795—1801). მონაწილეობდა თბილისის მსხვილ ვაჭართა მიერ მეფის წინააღმდეგ მოწყობილ 1796—1797 წლების შეთქმულებაში, ჩამოერთვა ქონება და სახელო, მაგრამ ერეკლე II-მ მალე შეიწყალა. 1801 წლიდან იყო საქართველოს უზენაესი მთავრობის სახაზინო ექსპედიციის წევრი. ბებუთაშვილების გვარისა იყვნენ სამხედრო მოღვაწენი: დავით ბებუთოვი და ვასილ ბებუთოვი.

ლიტერატურა
----------

* *აკოფაშვილი გ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ. 1977. — გვ. 262.
* მელიქის სახელო საქართველოში / ალექსანდრე ბოშიშვილი; რედაქტორი: აპოლონ თაბუაშვილი; ივ. ჯავახიშვილის სახ. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტი. საქართველოს ისტორიის ინსტიტუტი - ISBN 978-9941-445-47-7

სქოლიო
------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ბებუთაშვილები***



1. ↑  *ალექსანდრე ბოშიშვილი,* ცოტა რამ სამველ კარაპეტიანის ნაშრომზე – Мэры Тифлиса, (ქართული), თბ. 2012, გვ. 397-398.
**ჯაბრაილ ჰასანოვი** (აზერ. Cəbrayıl Həsənov, დ. 24 თებერვალი, 1990, სუფარიბაღი, ასტარის რაიონი, ლენქორანის რეგიონი, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) — აზერბაიჯანელი მოჭიდავე. ჭიდაობს თავისუფალი სტილის ჭიდაობას. ასპარეზობდა 66, 74 და 79 კგ წონით კატეგორიებში. არის ოლიმპიური თამაშებისა და მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი. არის იასარ დოღუს გრან-პრის გამარჯვებული.

კარიერა
-------

66 კგ წონით კატეგორიაში 2010 და 2011 წლებში მოიგო ევროპის ჩემპიონატი. 2010 წელს ფინალში დაამარცხა რუსი მაგომედმურად გაჯიევი. 2011 წელს კი ბულგარელი ლეონიდ ბაზანი გარდა ამ ორი ევროპის ჩემპიონობისა მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი მსოფლიო ჩემპიონატზე. შემდეგ წელს, 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე დაიკავა მეხუთე ადგილი. 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მომავალ ჩემპიონ ტატუშირო იონემიცუსთან ნახევარ-ფინალში დამარცხდა. მანამდე კი ლეონიდ ბაზანისა და ალი შაბანოვის დამარცხება მოახერხა. ამის შემდეგ ჰასანოვი გადაერთო რეპეშაჟში სადაც ბრინჯაოს მედლის ბრძოლაში ლივიან ლოპესთან დამარცხდა..

დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო სპორტის უნივერსიტეტი. 2000 წლიდან მისი მწვრთნელია ასლან აგაევი.

2013 წელს ზაფხულის უნივერსიადის ფინალში 74 კგ წონით კატეგორიაში დამარცხდა აფხაზური წარმოშობის რუს მოჭიდავე დენის ცარგუშისთან.

2015 წლის ივნისში მონაწილეობა მიიღო პირველ ევროპულ თამაშებზე სადაც წარადგენდა აზერბაიჯანს, თავისუფალ ჭიდაობაში, 74 კგ წონით კატეგორიაში და მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. მესამე ადგილისთვის ბრძოლაში დაამარცხა ბულგარელი კირილ ტერზიევი.

2016 წლის ოლიმპიურ თამაშებზე 74 კგ წონით კატეგორიაში მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი. დაამარცხა კარლოს იზკუერიდო და იაკობ მაკარაშვილი. ნახევარფინალში დამარცხდა ანიუარ გედუიევთან. რეპეშაჟში დაამარცხა ბეკზოდ აბურახმანოვი და მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი.

2018 წლის ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატზე იასპარეზა 79 კგ წონით კატეგორიაში. დაამარცხა ეთან რამოსი, ალი შაბანუ და ეატოლა აკბარი. ფინალში დამარცხდა კაილ დეიკთან. ჰასანოვმა შეხვედრა მინიმალური სხვაობით, 0-2 დათმო.

2019 წლის ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატზე გამოვიდა 79 კგ წონით კატეგორიაში. გავიდა ფინალში სადაც ჰასანოვი დამარცხდა კაილ დეიკთან და მოიპოვა ვერცხლის მედალი.

არის ევროპის ჩემპიონატის სამგზის ვერცხლის მედლის პრიზიორი. 2009 წელს 66 კგ წონით კატეგორიაში ფინალში უკრაინელ ანდრეი სტადნიკთან დამარცხდა. 2014 წელს 74 კგ წონით კატეგორიაში ფინალი რუს ანიუარ გუდიევთან დათმო. ორი წლის შემდეგ რიგაში გამართული ევროპის ჩემპიონატის ფინალში დამარცხდა თურქ სონერ დემირთაშთან.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Olympedia

სქოლიო
------

1. 1 2  Jabrayil Hasanov Bio, Stats, and Results en.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-04-18. ციტირების თარიღი: 2021-10-04.
2. ↑  2018 World Championships | United World Wrestling.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-03-30. ციტირების თარიღი: 2019-03-30
3. ↑
**ანა ტატანჯელო** (Anna Tatangelo) (დ. 9 იანვარი, 1987, სორა, ფროზინონეს პროვინცია, იტალია) — იტალიელი მომღერალი, რომელიც 15 წლის ასაკში სანრემოს ფესტივალის ყველაზე ახალგაზრდა გამარჯვებული გახდა.

ბიოგრაფია
---------

ანა ტატანჯელო დაიბადა 9 იანვარს, 1987 წელს სორაში, ფროსინონეს პროვინცია. ანას ჰყავს ორი უფროსი ძმა მაურისიო და ჯუზეპე, ასევე უფროსი და სილვია. ამ მომენტში ანა ცხოვრობს რომში. მას ასევე შვილი ჰყავს ჯიჯი დ'ალესიოსგან, რომელთანაც ეხლაც რომანი გააჩნია.

2002 წელს 15 წლის ასაკში ანა სანრემოს ფესტივალის ყველაზე ახალგაზრდა გამარჯვებული გახდა. ამის შემდეგ 2003 წელს მან სიმღერა "Un nuovo bacio" (ახალი კოცნა) ჩაწერა ჯიჯი დ'ალესიოსთან ერთად, 2004-ში კი "Il mondo e mio" (ჩემი მსოფლიო), რომელიც ასევე მის ალბომ Attimo x attimo-ში შევიდა, რომელიც 2003 წელს გამოვიდა.

Ragazza di periferia
--------------------

2005 წელს ანას კიდე უფრო პოპულარობამ მისმა მე-2 ალბომმა "Ragazza di periferia" (გოგონა გარეუბნიდან) მოუტანა. ამ ალბომში უმეტესი სიმღერები ჯიჯი დ'ალესიოსთან ერთად იყო დაწერილი. 2006 წელს ანამ კიდევ ერთხელ მოიგო სანრემოს ფესტივალი სიმღერით "Essere una donna" (იყო ქალი).

Mai dire mai
------------

2007 წელს ანა აგრძელებს თავის წარმატებულ გზას, მე-3 ალბომის "Mai dire mai" (არასდროს თქვა არასდროს) გამოშვებით. ეს 1-ლი ალბომია სადაც უმეტესი სიმღერები თვითონვე ანას დაწერილია. 2008-ში ანა ისევ სანრემოს ფესტივალზე მონაწილეობს, მაგრამ ამჯერად მე-2 ადგილს სჯერდება, სიმღერით "Il mio amico" (ჩემი მეგობარი), რომელიც თავის საუკეთესო მეგობარ კლაუდიოს მიუძღვნა.

Nel mondo delle donne
---------------------

2008 წლის მარტში ანა კონცერტებს მართავს, ხოლო მისი მე-4 ალბომი "Nel mondo delle donne" (ქალთა სამყაროში) ივნისში იქნა გამოშვებული, 9 ახალი და 2 ძველი სიმღერით დართული. სიმღერები უმეტესად ქალებს მიუძღვნა. 2010-ის აგვისტოს ანა იტალიური X Factor-ის ჟურის ერთ-ერთი წევრი ხდება.

Progetto B
----------

2011-ის თებერვალში ანა კვლავ მონაწილეობს სანრემოს ფესტივალზე, სიმღერით "Bastardo" (ნაბიჭვარი), თუმცა მხოლოდ მე-9 ადგილს დასჯერდა. ამავე წელს იგი თავის მე-5 ალბომს "Progetto B"-ს (პროექტი ბ) უშვებს.
2012 წელს კი ანა იტალიურ ცეკვავენ ვარსკვლავებში იღებს მონაწილეობას, სადაც მე-4 ადგილზე გადის.
დღეს ანა ტატანჯელო ერთ-ერთი ყველაზე მოთხოვნადი მომღერალია იტალიაში და არა მარტო იტალიაში.

დისკოგრაფია
-----------

1. 2003 - *Attimo x attimo*
2. 2005 - *Ragazza di periferia*
3. 2007 - *Mai dire mai*
4. 2008 - *Nel mondo delle donne*
5. 2011 - *Progetto B*

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი
**კაპეტრონის ბრძოლა** (თურქ. Pasinler Savaşı, ბასიანის ბრძოლა) — ბიზანტიურ-ქართულ გაერთიანებული ლაშქრის და თურქ-სელჩუკთა ლაშქრის ბრძოლა ბასიანის ველზე, რომელიც 1048 წლის 10/18 სექტემბერს გაიმართა. ბრძოლა იბრაჰიმ ინალის და ყუთლუმიშის ანატოლიაში ექსპედიციის ნაწილია.

ისტორიული მიმოხილვა
-------------------

ბრძოლას წინ უსწრებდა თურქ-სელჩუკთა მიერ ბიზანტიის სასაზღვრო პროვინციის, იბერიის სამხედრო-ადმინისტრაციული ცენტრის არზრუმის (თეოდოსიპოლი) სრული განადგურება, რომელიც კომერციულ და სავაჭრო ცენტრსაც წარმოადგენდა. იმპერატორმა კონსტანტინე IX-მ სანამ ქართული დამხმარე ნაწილები მოვიდოდნენ, დაცვით სტრატეგიას მიმართა და კლდეკარის ერისთავის ლიპარიტ IV-ის ლაშქარის მოსვლას დაელოდა, რომელსაც ბიზანტიელები საქართველოს მეფე ბაგრატ IV-ის წინააღმდეგ ბრძოლაში ეხმარებოდნენ.

ბრძოლა
------

გაერთიანებული ბიზანტიურ-ქართული არმია 50,000 მეომარს ითვლიდა და მას აარონი, კატაკალონ კეკავმენოსი და ლიპარიტი სარდლობდნენ. გარკვეული მიზეზების გამო არ არის ახსნილი, თუ რატომ არჩიეს მოკავშირეებმა თურქ-სელჩუკებზე ღამით შეტევა. შესაძლოა თურქები რიცხობრივ უპირატესობაში იმყოფებოდნენ და ცდილობდნენ, რომ ღამე თავდასხმით მოულოდნელობის ეფექტი მოეხდინათ. აარონისა და კეკავმენოსის სარდლობით ბიზანტიურმა ლაშქარმა ორ ფლანგზე, „მამლის ყივილამდე" თურქ-სელჩუკთა მოგერიება შეძლო, თუმცა ცენტრში ინალმა ქართველი სარდლის ლიპარიტის შეპყრობა მოახერხა, რის შესახებაც ორმა ბიზანტიელმა სარდალმა არაფერი იცოდა, სანამ ღმერთს გამარჯვებისთვის მადლობა არ შესწირეს. დანაკარგები ორივე მხარეს საკმაოდ დიდი იყო.

შედეგი
------

მიუხედავად იმისა, რომ იბრაჰიმ ინალს ბიზანტიის ტერიტორიის დატოვება უსაფრთხოდ არ შეეძლო, ის მაინც სავსე იყო ალაფითა და ტყვეებით. იმპერატორმა მოგვიანებით გამოსასყიდი გააგზავნა თურქებთან, რომლებმაც უარი თქვეს მასზე და გაათავისუფლეს ლიპარიტი იმ პირობით, რომ აღარასდროს იბრძოლებდა სელჩუკთა წინააღმდეგ.

ის განადგურება, რაც სელჩუკთა თავდასხმებმა დატოვა იმდენად საზარელი იყო, რომ ბიზანტიელი მაგნატი ევსტატიოს ბოილასი, რომელიც იბერიაში გადაადგილდებოდა 1051/52 წლებში აღწერს, რომ ეს მიწები „შელახული და უმართავი იყო… აქ დამკვიდრდნენ გველები, მორიელები და ველური მხეცები". არაბი ისტორიკოსის იბნ ალ–ასირის გადმოცემით იბრაჰიმმა 100,000 ტყვე და უამრავი დავლა ათობით ათას აქლემზე აკიდული უკან დააბრუნა.

ლიტერატურა
----------

* Minorsky, Vladimir [1953] (1977). *Studies in Caucasian History*. Cambridge:  Cambridge University Press. ISBN 0-521-05735-3.

სქოლიო
------

1. ↑  Paul A. Blaum (2005). Diplomacy gone to seed: a history of Byzantine foreign relations, A.D. 1047-57. *International Journal of Kurdish Studies*. (Online version) დაარქივებული 2012-07-08 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links
**დერტავის დედათა მონასტერი** — შუა საუკუნეების დედათა სავანე იერუსალიმში. უცნობია ამ მონასტრის ზუსტი მდებარეობა და დაარსების დრო. 

იერუსალიმის ბერძნული მართლმადიდებლური საპატრიარქოს ბიბლიოთეკაში დაცული ქართული ხელნაწერების კოლექციის ნუსხაში დაცულია XIII საუკუნის მონასტერში მოღვაწე ქართველი მონაზვნის, დუდა აბაზაისძე ტბელის ასულის ანდერძი, საიდანაც ირკვევა, რომ მონასტერი იერუსალიმში მდებარეობდა და იოანე ნათლისმცემლის სახელზე იყო აშენებული. მონასტერში ეწეოდნენ აქტიურ მწიგნობრულ საქმიანობას; მიმდინარეობდა წიგნების გადაწერა, ასევე უკვეთავდნენ და იძენდნენ ხელნაწერებს. ჩვენამდე მოღწეულია XIII საუკუნეში მონაზონთა დაკვეთით ბასილი მჩხრეკელის მიერ გადაწერილი სასულიერო კრებული, რომელსაც აქვს საინტერესო ანდერძ-მინაწერი (დაცულია იერუსალიმში).

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* დერთუფა

ლიტერატურა
----------

* კეკელიძე კ. ეტიუდები ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიიდან, IV, თბ. 1957;
* ცერაძე თ. ახალი მონაცემები იერუსალიმის ქართული სამონასტრო კოლონიის შესახებ, «Academia», №5, 2003;
* *მამისთვალიშვილი ე.*, ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 2, თბ. 2012.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* დერტავი. დერთუფა. კაპპათა დაარქივებული 2020-10-09 საიტზე Wayback Machine.. „ქართული ხელნაწერი" (ONLINE-ენციკლოპედია).
**Soundgarden** — ამერიკული როკ-ჯგუფი, ჩამოყალიბებული სიეტლში, ვაშინგტონის შტატში, 1984 წელს, ვოკალისტ და რიტმულ გიტარისტ კრის კორნელის, წამყვან გიტარისტ კიმ თეიილისა და ბასისტ ჰირო იამამოტოს მიერ. მეტ კამერონი ჯგუფის მუდმივი დრამერი 1986 წელს გახდა, ხოლო ბას-გიტარისტი ბენ შეპერდი 1990 წელს სამუდამოდ ჩაენაცვლა იამამოტოს.

Soundgarden იყო ერთ-ერთი მთავარი ჯგუფი, რომელმაც გრანჟის, სიეტლში წარმოშობილი ალტერნატიული როკის სტილის ჩამოყალიბებაში მიიღო მონაწილეობა. იგი იყო ერთ-ერთი პირველი გრანჟ-ჯგუფი, რომელმაც ლეიბლ Sub Pop-თან კონტრაქტი გააფორმა. Soundgarden აგრეთვე იყო პირველი გრანჟ-ჯგუფი, რომელიც 1988 წელს წამყვან ლეიბლზე, A&M Records გაფორმდა, თუმცა 1990-იან წლებში ჟანრის სხვა ჯგუფებთან (ნირვანა, Alice in Chains და Pearl Jam) ერთად ჟანრის პოპულარიზაციამდე კომერციული წარმატება არ ჰქონია.

Soundgarden-მა უდიდეს წარმატებას მიაღწია 1994 წლის ალბომით *Superunknown*, რომელიც გამოსვლისთანავე *Billboard*-ის ჩარტის #1 პოზიციაზე მოხვდა. ამ ალბომიდან გამოცემულმა სინგლებმა „Black Hole Sun" და „Spoonman" გრემის ჯილდო მოიპოვეს. 1997 წელს ჯგუფი დაიშალა შიდა დაპირისპირებების გამო, რომლებიც უკავშირდებოდა კოლექტივის შემოქმედებით მომავალს. სხვა პროექტებზე მუშაობის შემდეგ, Soundgarden-ის შემადგენლობა შეიკრიბა 2000 წელს და 2 წლის შემდეგ გამოსცა მეექვსე სტუდიური ალბომი *King Animal*.

2012 წლისთვის ჯგუფს აშშ-ში გაყიდული აქვს 10.5 მილიონზე მეტი, ხოლო მსოფლიო მასშტაბით — დაახლოებით 22,5 მილიონი ჩანაწერი.

დისკოგრაფია
-----------

 მთავარი სტატია: Soundgarden-ის დისკოგრაფია.
* *Ultramega OK* (1988)
* *Louder Than Love* (1989)
* *Badmotorfinger* (1991)
* *Superunknown* (1994)
* *Down on the Upside* (1996)
* *King Animal* (2012)

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობის ლოგო **ვიკისაწყობში** არის გვერდი თემაზე: ***Soundgarden***

* 

* ოფიციალური საიტი
* 

* Soundgarden — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)

სქოლიო
------

1. ↑  KIM THAYIL Says New SOUNDGARDEN Album Is Being Mastered. BlabberMouth.net (2012-06-14).  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-08-19. ციტირების თარიღი: 2012-06-14.
2. ↑  Gold and Platinum Database Search. *RIAA*.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-26. ციტირების თარიღი: 2007-02-12.
3. ↑  Kaufman, Gil.  (September 25, 1998) Ex-Soundgarden Singer Chris Cornell Plows Ahead With Solo Debut. VH1.com.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-09-05. ციტირების თარიღი: 2008-01-19.
**რაქიტი** (ბერძ. rhachis — ხერხემალი) — D ჰიპოვიტამინოზი, D ავიტამინოზი, ორგანიზმში D ვიტამინის ნაკლებობით გაპირობებული ჩვილ ბავშვთა დაავადება.

დაავადების მოკლე აღწერა
-----------------------

ახასიათებს ნივთიერებათა ცვლის მოშლა. პირველად აღწერა ფ. გლისონმა 1650 წელს. რაქიტი ვითარდება ბავშვის საკვებში D ვიტამინის ნაკლებობის ან ორგანიზმში ამ ვიტამინის სინთეზის დარღვევის შედეგად, რასაც იწვევს ულტრაიისფერი სხივების ნაკლებობა. რაქიტის დროს სისხლში ქვეითდება ფოსფორისა და კალციუმის რაოდენობა, მატულობს ტუტე ფოსფატაზის აქტივობა, ქსოვილებში, სისხლის პლაზმასა და შარდში ციტრატების რაოდენობა კლებულობს, ხოლო ამინომჟავების რაოდენობა შარდში მატულობს. კალციუმის ნაკლებობას მოჰყვება პარათირეოიდული ჯირკვლების ფუნქციის გაძლიერება. ყველა ამ ცვლილების შედეგად ირღვევა კალციუმის ცვლა სისხლსა და ძვლის ქსოვილს შორის.

მიმდინარეობა და სიმპტომები
--------------------------

რაქიტის პირველი ნიშნები ჩვეულებრივ თავს იჩენს 2 თვის ასაკში. ბავშვი მოუსვენარი ხდება, ერღვევა ძილი, აწუხებს ოფლიანობა; მოგვიანებით ქვეითდება კუნთების ტონუსი, რის გამოც ბავშვს მუცელი უდიდდება, თავის ქალას ძვლები და ყიფლიბანდები ურბილდება; დიდდება შუბლისა და თხემის ბორცვები; ნეკნები რბილდება და მრუდდება, გულმკერდი ვიწროვდება (ქათმის გულმკერდი). მოგვიანებით დეფორმირდება ლულოვანი ძვლები. ირღვევა კბილების ამოჭრის ვადები და თანმიმდევრობა. მკურნალობის გარეშე რაქიტული ცვლილებები პროგრესულად ვითარდება; ჩონჩხის დეფორმაცია მთელი სიცოცხლის მანძილზე რჩება.

პროფილაქტიკა
------------

ბავშვის კვების რეჟიმის დაცვა; მზეზე და ჰაერზე ხანგრძლივი ყოფნა; 1,5 თვიდან მასაჟი და ვარჯიში; ზამთარში D ვიტამინის მიღება, თევზის ქონი და სხვა.

მკურნალობა
----------

D ვიტამინის და ციტრატების მიღება.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ. 1984. — გვ. 310.
**Arp 271** — მსგავსი ზომის ურთიერთქმედი გალაქტიკების — **NGC 5426-სა** და **NGC 5427-ის** წყვილი. გაურკვეველია, შეეჯახებიან თუ არა ეს გალაქტიკები თანდათანობით ერთმანეთს. მათი ურთიერთქმედება უკვე ათობით მილიონი წელია გრძელდება; გალაქტიკებს შორის მიმდინარე საერთო გრავიტაციული მიზიდულობის შედეგად, წარმოიქმნა მრავალი ახალი ვარსკვლავი, რომლებიც მათ შორის დამაკავშირებელი ხიდივით განლაგდა. Arp 271 დედამიწიდან 127 მილიონი სინათლის წლის მოშორებით მდებარეობს და განფენილია 130 000 სინათლის წლის მანძილზე. 1785 წელს აღმოაჩინა ბრიტანელმა ასტრონომმა უილიამ ჰერშელმა. ასტრონომთა ვარაუდით,
 დაახლოებით 3,75 მილიარდი წლის შემდეგ, მსგასვი შეჯახება დაიწყება ჩვენს გალაქტიკა ირმის ნახტომსა და ანდრომედას გალაქტიკას შორისაც, რომელიც ამჟამად ჩვენგან 2,6 მილიონი სინათლის წლის მანძილზე მდებარეობს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Simbad: Arp 271
* Arp 271 — Galaxies Drawn Together, ESO picture of the week.

სქოლიო
------

1. 1 2  SIMBAD Astronomical Database. *Results for Arp 271*. ციტირების თარიღი: 2010-09-22.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
**მანდატურთუხუცესი** — საქართველოს სამეფოში მანდატურების უფროსი, საპოლიციო უწყების ხელმძღვანელი, ერთ-ერთი ვაზირთაგანი. მას ხელმწიფის კარზე წესრიგის დაცვა და სხვა ადმინისტრაციულ ფუნქციათა შესრულება ევალებოდა. მანდატურთუხუცესის საგანგებო სამოხელეო ნიშანი „სამანდატურო არგანი" (ოქროს ჯოხი) იყო. იგი თავისი რანგითა და პატივით ამირსპასალარს უტოლდებოდა. იყო შემთხვევები მანდატურთუხუცესის და ამირსპასალარის სახელების გაერთიანებისა. 

ფეოდალურ საქართველოში სავაზიროში შემავალი ზოგიერთი უწყების ხელმძღვანელს საერთაშორისო თუ დიპლომატიურ ურთიერთობათა წარმართვა ევალებოდა და ეს თავისი სპეციფიკიდან გამომდინარე ჰქონდათ განაწილებული. მეფის მგზავრობისას ასრულებდა ცერემონმაისტერის როლს. მანდატურთუხუცესი უცხო ქვეყნების ელჩების ჩამოსვლას, მიღება-დაცვასა და სხვა მსგავს საკითხებს ადევნებდა თვალყურს. ამ კუთხით იგი საგარეო საქმეთა გამგის მოვალეობასაც ასრულებდა. ივანე ჯავახიშვილის აზრით მანდატურთუხუცესი იყო სახელმწიფო ფოსტისა და მიმოსვლის უფროსიც. ვარაუდობენ, რომ როგორც მეფის ნდობით აღჭურვილი პირს, მას ებარა მეფის სამზარეულოც. მას მანდატურების გარდა ექვემდებარებოდნენ ამირეჯიბი, მესტუმრე და სხვა მოხელეები. XVII საუკუნეში მანდატურთუხუცესის თანამდებობა ეშიკაღასბაშმა შეცვალა.

მანდატურთუხუცესების სია
-----------------------

* ხაჟიგ დადიანი — XIII საუკუნის II ნახევარი
* ოზბეგ დადიანი — დაახლ. 1452-1452 წლებში ჭლოუს წარწერის თანახმად.

ლიტერატურა
----------

* *ნადარეიშვილი, გ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ. 1983. — გვ. 405.
* *ჯავახიშვილი ივ.* ქართული სამართლის ისტორია, წგნ. 2, ნაკვ. 1, ტფილისი, 1928
**ნასირ ასად-ოღლუ იმანყულიევი** (აზერ. Nəsir Əsəd oğlu İmanquliyev) — აზერბაიჯანელი ჟურნალისტი, მეცნიერი და საზოგადო მოღვაწე.

ბიოგრაფია
---------

ნასირ იმანყულიევი დაიბადა ბაქოში 1911 წლის 22 დეკემბერს. მისი პირველი სტატიები ჯერ კიდევ სტუდენტობის წლებში იყო გამოქვეყნებული პერიოდიკულ პრესაში. ის მუშაობდა გაზეთ «კომუნისტის», «ენი იოლის» და «გიანჯ იშჩის» რედაქციებში. მეორე მსოფლიო ომის დროს, 1942 წელს, ნასირ იმანყულიევი გაგზავნილი იყო ყირიმის ფრონტზე, სადაც ის მუშაობდა გაზეთ «ყირიმში მებრძოლნის» შემსრულებელ მდივნად ერთდროულად ეხმარებოდა როგორც თარჯიმანი სამხედრო ნაწილში.

ქალაქ ბაქოში მდებარე სახლის კედელზე მემორიალური დაფა, რომელშიც ცხოვრობდა ნასირ იმანყულიევი

ერთი წლის შემდეგ, ნასირ იმანყულიევი ინიშნება გაზეთ «კომუნისტის» შემსრულებელ მდივნად და მისი პატრიოტული სულისკვეთებით განმსჭვალული სტატიები ქვეყნდებოდა ამავე გაზეთში. 1947 წელს ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში ის იწყებს თავის პედაგოგიურ მოღვაწეობას.

1958 წელა ნასირ იმანყულიევი დააარსა გაზეთი «ბაკი» («ბაქო») და იმავე წლის 10 იანვრიდან გაზეთის პირველი ნომერი გამოვიდა. 1963 წელს ამ გაზეთის გამოშვება იწყება რუსულ ენაზეც და ნასირ იმანყულიევი მთავარ რედაქტორად მუშაობს ამ — თავის მიერ შექმნილ გაზეთში — მრავალი წლის განმავლობაში. ეს გაზეთები უმნიშვნელოვანეს როლს თამაშობდნენ აზერბაიჯანის პრესის განვითარებაში 1960—1970-იან წლებში. ნასირ იმანყულიევი ასევე იყო პედაგოგი, დოცენტი და და ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი მრავალი წლის განმავლობაში. ის აქტიურად მონაწილეობდა ახალგაზრდა ჟურნალისტების კადრების მომზადებაში და დიდი წვლილი შეიტანა ამ საქმეში.

პროფესორი ნასირ იმანყულიევი გარდაიცვალა 1998 წელს ქალაქ ბაქოში. შესანიშნავი აზერბაიჯანელი მეცნიერი-აღმოსავლეთმცოდნე აიდა იმანგულიევა არის ნასირ იმანყულიევის ერთადერთი შვილი (აიდა იმანგულიევა არის მეხრიბან ალიევას — აზერბაიჯანის პირველი ლედის დედა). 2011 წელს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის განკარგულებით ჩატარებული იქნა საიუბილეო ღონისძიებების სერიები, ნასირ იმანყულიევის 100 წლისთავისადმი მიძღვნილი. ღონისძიებებში მონაწილეობდნენ ჟურნალისტები, სახელმწიფო და საზოგადო მოღვაწეები და ასევე ნასირ იმანყულიევის ახლობელი ადამიანები.

სქოლიო
------

1. ↑  „Состоялась конференция по случаю 100-летнего юбилея корифея национальной печати Насира Имангулиева". 1news.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-14.
2. ↑  „Professor Nəsir İmanquliyev yüzlərlə gənc jurnalistə bu peşənin sirlərini öyrətmişdir". azertag.com.
3. ↑  „Aida İmanquliyeva". adam.az. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-31. დამოწმებას აქვს ცარიელი უცნობი პარამეტრ(ებ)ი: `|deadlink=` (დახმარება)