|  |  |
| --- | --- |
|  | არ უნდა აგვერიოს შემდეგ მნიშვნელობა(ებ)ში: **რევაზ ჩხაიძე.** |

**რევაზ (რეზო) დავითის ძე ჩხეიძე** (დ. 8 დეკემბერი, 1926, ქუთაისი — გ. 3 მაისი, 2015, თბილისი) — ქართველი კინორეჟისორი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1966), სსრკ სახალხო არტისტი (1980), პროფესორი.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა საბჭოთა რეჟიმის მიერ 1937 წელს დახვრეტილი ცნობილი მწერლის დავით ჩხეიძის (ლიტერატურული ფსევდონიმი — დია ჩიანელი) ოჯახში.

1943-1946 წლებში სწავლობდა რუსთაველის სახელობის თეატრალურ ინსტიტუტში, 1953 წელს დაამთავრა საკავშირო კინემატოგრაფიის სახელმწიფო ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი (ს. იუტკევიჩისა და მ. რომის სახელოსნო). რეჟისორ თენგიზ აბულაძესთან ერთად გადაიღო კინონარკვევები: „ჩვენი სასახლე" (1953), „ქართული ხალხური ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლი" (1954) და მხატვრული ფილმი „მაგდანას ლურჯა" (1955; კანის IX საერთაშორისო კინოფესტივალის მთავარი პრიზი - „ოქროს რტო" და I პრემია ედინბურგის X საერთაშორისო კინოდესტივალზე, ორივე 1956).

გადაიღო მხატვრული ფილმები: „ჩვენი ეზო" (1956, ოქროს მედალი, I პრემია და დიპლომი მოსკოვის ახალგაზრდობისა და სტუდენტთა VI მსოფლიო ფესტივალზე 1957), „მაია წყნეთელი" (1959), „განძი" (1961; დიდი პრიზი დელის II საერთაშორისო კინოფესტივალზე, 1961), „ზღვის ბილიკი" (1962), „ჯარისკაცის მამა" (1964, პრემია კორკში (ირლანდია) X საერთაშორისო კინოფესტივალზე, დიპლომი სან-ფრანცისკოსა და სალონიკის საერთაშორისო კინოფესტივალებზე, პრიზი რომის II საერთაშორისო კინოფესტივალზე, ოთხივე 1965), „ღიმილის ბიჭები" (1969 საქართველოს კომკავშირის პრემია „ჯარისკაცის მამასთან" ერთად, 1970), „ნერგები" (1972; დიპლომი მოსკოვისა და ტაშკენტის საერთაშორისო კონოფესტივალებზე, ორივე 1973), „მშობლიურო ჩემო მიწავ!" (1980; მთავარი პრიზი და დიპლომი ვილნიუსის XIV საკავშირო კინოფესტივალზე, 1981; ლენინური პრემია, 1986; 1991 - უარი განაცხადა) და სხვა.

ჩხეიძის ფილმებს ახასიათებს მაღალი იდეურობა, სიახლის გრძნობა, სისადავე, მოქალაქეობრივი ჟღერადობა. ყოფილი სსრკ უმაღლესი საბჭოს IX-XI მოწვევების დეპუტატი. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, ორი სხვა ორდენითა და მედლებით. 1963-1981 წლებში საქართველოს კინემატოგრაფისტთა კავშირის მდივანი. 1974 წლიდან რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის პედაგოგი, 1973-2005 წლებში კინოსტუდია „ქართული ფილმის" დირექტორი იყო.

რეზო ჩხეიძე 2015 წლის 3 მაისს გარდაიცვალა თბილისში. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.

ლიტერატურა
----------

* *ჯალაღანია რ.* სიმაღლე, თბ. 1981;
* *Бровченко Г.* В центре событий — человек, «Советский экран», 1965, № 14;
* *Тиканадзе Р.* Единение народов, единение поколений, «Искусство кино», 1972, № 8;
* *გვენცაძე ა.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ. 1987. — გვ. 175.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***რეზო ჩხეიძე***

* რეზო ჩხეიძე [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია

სქოლიო
------

1. ↑  ცნობილი ქართველი კინორეჟოსორი რეზო ჩხეიძე გარდაიცვალა.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-09-25. ციტირების თარიღი: 2015-05-03.
2. ↑  კინორეჟისორი რეზო ჩხეიძე დაკრძალეს დაარქივებული 2015-07-13 საიტზე Wayback Machine.. „რუსთავი 2". 07-05-2015.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
რევაზ ჩხეიძის ფილმები |
| --- |
|  |
| 1950-იანები | 
* *მაგდანას ლურჯა* (1955)
* *ჩვენი ეზო* (1956)
* *მაია წყნეთელი* (1959)
 |
|  |
| 1960-იანები | 
* *განძი* (1961)
* *ზღვის ბილიკი* (1962)
* *ჯარისკაცის მამა* (1964)
* *ღიმილის ბიჭები* (1969)
 |
|  |
| 1970-იანები | 
* *ნერგები* (1972)
 |
|  |
| 1980-იანები | 
* *მშობლიურო ჩემო მიწავ!* (1980)
* *ცხოვრება დონ კიხოტისა და სანჩოსი* (1989)
 |
|  |
| 2000-იანები | 
* *მაცხოვრის საფლავზე ანთებული სანთელი* (2008)
 |

 |