recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**სეფი II** (სპარს. شاه صفی), უფრო მეტად ცნობილი როგორც *სულეიმან I* (სპარს. شاه سلیمان; დ. 1647 — გ. 1694) — სეფიანების მერვე წარმომადგენელი, ირანის შაჰი 1666-1694 წლებში.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა 1647 წელს, აბას II-ისა და ნაკიჰათ ხათუნის ოჯახში. იგი იყო მათი უფროსი ვაჟი. მას ჰყავდა ასევე სამი ძმა და ორი და.

ტახტზე ავიდა 1666 წელს, შაჰ აბას II-ის გარდაცვალების შემდეგ. ახალგაზრდა მმართველის პირველი წლები წარუმატებელი გამოდგა. მოხდა ძალიან დიდი მიწისძვრა და ირანში გავრცელდა სასიკვდილო დაავადება, მოხდა კაზაკთა ლაშქრობა კასპიის ზღვის სანაპიროზე. ასევე, ირანში იძულებულნი გახდნენ განმეორებით ჩაეტარებინათ მისი კორონაცია, რადგან იგი არასწორად ჩატარდა. სწორედ ამ დროს მიიღო სეფიმ მეორე სახელი **სულეიმანი**.

სეფიმ გადაწყვეტილებების მიღება ანდო საკუთარ ვეზირებს. დიდი უფლებები აღმოჩნდა საჭურისების ხელში, რომელთა ძალაც გაიზარდა სეფის მმართველობის დროს. კორუფცია საგრძობლად გაიზარდა და ასევე გაიზარდა გადასახადები, სერიოზულად დასუსტდა ეკონომიკა და იმატა სიღარიბემ. ამან გამოიწვია მრავალი აჯანყება სამეფო კარზე. მან მოიხმო ყოფილი დიდი ვეზირი, მუჰამედ ბეგი, რომ გამხდარიყო დიდი ვეზირი თავიდან, მაგრამ მუჰამედი გარდაიცვალა გზაში. 1676 წელს, სულეიმანმა ქართლის მმართველად დანიშნა გიორგი XI.

1683 წელს, ოსმალეთის იმპერიამ განიცადა სერიოზული მარცხი ვენაში. მიუხედავად ტრადიციული მტრის ასეთი დასუსტებისა, სულეიმანმა უარი განაცხადა ევროპის ქვეყნებთან ერთად ებრძოლა ოსმალების წინააღმდეგ.

1688 წელს, გიორგი XI სულეიმანს აუჯანყდა და ცდილობდა, რომ ოსმალეთი გადმოებირებინა თავის მხარეს, რათა დახმარებოდა სეფიანთა ირანის დამარცხებაში, მაგრამ მისი მცდელობა უშედეგო იყო. ამიტომ, შაჰ სულეიმანმა იგი გადააყენა და ტახტზე დასვა მისი ვაჟი ერეკლე I.

სულეიმანი გარდაიცვალა 1694 წლის 29 ივლისს. მის შემდეგ ტახტზე ავიდა სულთან ჰუსეინი.

შვილები
-------

ვაჟები:

1. სულთან ჰუსეინი 1668–1726).

2. შაჰზადე აბას მირზა (1671–1725 ).

3. შაჰზადე მურთაზა მირზა (მოკლეს 1725 წელს).

4. შაჰზადე მუსტაფა მირზა (მოკლეს 1725 წელს ).

5. შაჰზადე სულთან ჰამზა მირზა (მოკლეს 1725 წელს).

6. შაჰზადე სულთან იბრაჰიმ მირზა (მოკლეს 1725 წელს).

7. შაჰზადე აჰმად მირზა (მოკლეს 1725 წელს).

ქალიშვილები:

1. შაჰბანუ ბეგუმი.

2. სახელით უცნობი.

ლიტერატურა
----------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***სულეიმან I (ირანი)***

* Newman, Andrew J. (2008). *Safavid Iran: Rebirth of a Persian Empire*.  I.B.Tauris,   გვ. 1–281. ISBN 9780857716613.
* Babaie, Sussan (2004). *Slaves of the Shah: New Elites of Safavid Iran*.  I.B.Tauris,   გვ. 1–218. ISBN 9781860647215.
* Roemer, H.R. (1986). "The Safavid period", *The Cambridge History of Iran, Volume 5: The Timurid and Safavid periods*. Cambridge:  Cambridge University Press,   გვ. 189–351. ISBN 9780521200943.
* Matthee, Rudi (2011). *Persia in Crisis: Safavid Decline and the Fall of Isfahan*.  I.B.Tauris,   გვ. 1–371. ISBN 0857731815.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
 სეფიანები  |
| --- |
|  |
| 
* ისმაილ I (1501–1524)
* თამაზ I (1524–1576)
* ისმაილ II (1576–1577)
* მუჰამად ხუდაბანდა (1577–1587)
* აბას I (1587–1629)
* სეფი I (1629–1642)
* აბას II (1642–1666)
* სულეიმან I (1666–1694)
* ჰუსეინი (1694–1722)
* თამაზ II (1722–1732)
* აბას III (1732–1736)
 |

 |
3 - 11 ნოემბერი 2011 პორტო-კარასი საბერძნეთი.

ევროპას ახალი ჩემპიონი მოევლინა. გერმანიის გუნდმა დამსახურებულდ მოიგო ტურნირი და ევროპის ჩემპიონის ტიტულს დაეუფლა. მეორე ადგილზე გავიდნენ აზერბაიჯანელი მოჭადრაკეები. საპრიზო ადგილზე დაბრუნდნენ უნგრელები. სუსტად იასპარეზეს რუსებმა, რომლებიც მხოლოდ მეხუთე ადგილს დასჯერდნენ.

თავის შესაძლებლობებზე სუსტად გამოვიდნენ ქართველები. სულ ოთხი მოგება, სამაგიეროდ სამი მარცხი და საბოლოო XIII ადგილი.

**ტექნიკური შედეგები**

* 1.დროშა: გერმანიაგერმანია - 15 ქულა
* 2.დროშა: აზერბაიჯანიაზერბაიჯანი - 14 ქულა
* 3.დროშა: უნგრეთიუნგრეთი - 13 ქულა
* 4.დროშა: სომხეთისომხეთი - 13 ქულა
* 5.დროშა: რუსეთირუსეთი - 13 ქულა
* 6.დროშა: ნიდერლანდებინიდერლანდები - 12 ქულა
* 7.დროშა: ბულგარეთიბულგარეთი - 12ქულა
* 8.დროშა: პოლონეთიპოლონეთი - 11 ქულა
* 9.დროშა: რუმინეთირუმინეთი - 11 ქულა
* 10.დროშა: ესპანეთიესპანეთი - 11 ქულა

* 11 ქულა

11.იტალიის დროშაიტალია,

* 10 ქულა

12.დროშა: სერბეთისერბეთი, 13.დროშა: საქართველოსაქართველო, 14.ისრაელის დროშაისრაელი, 15.დროშა: უკრაინაუკრაინა, 16.დროშა: ჩეხეთიჩეხეთი, 17.სლოვენიის დროშასლოვენია,

* 9 ქულა

18.მოლდოვის დროშამოლდოვა, 19.დროშა: საფრანგეთისაფრანგეთი, 20.საბერძნეთის დროშასაბერძნეთი, 21.ხორვატიის დროშახორვატია,

* 8 ქულა

22. დროშა: ინგლისიინგლისი, 23.დროშა: შვეიცარიაშვეიცარია, 24.ლატვიის დროშალატვია, 25.მონტენეგროს დროშამონტენეგრო, 26.ისლანდიის დროშაისლანდია,
27.დროშა: შვედეთიშვედეთი, 28.დროშა: დანიადანია,29. დროშა: ნორვეგიანორვეგია,

* 7 ქულა

30.დროშა: ჩრდილოეთი მაკედონიაჩრდილოეთი მაკედონია, 31.დროშა: ფინეთიფინეთი, 32.დროშა: ავსტრიაავსტრია,33.ლიეტუვის დროშალიეტუვა,

* 6 ქულა

34.დროშა: თურქეთითურქეთი,

* 5 ქულა

35.დროშა: შოტლანდიაშოტლანდია,

* 4 ქულა

36.ლუქსემბურგის დროშალუქსემბურგი,

* 2 ქულა

37.დროშა: უელსიუელსი,

* 1 ქულა

39.დროშა: კვიპროსიკვიპროსი.

**ჩემპიონის შემადგენლობა**
დროშა: გერმანიაგერმანია
არკადი ნაიდიშნი 5 (+3=4-1), გეორგ მეიერი 5,5 (+3=5-1), დანიელ ფრიდმანი 4,5 (+1=7-0), იან გუსტაფსონი 4,5 (+2=5-0), რაინერ ბუჰმანი 3 (+2=2-0).

**დაფებზე საუკეთესონი**

| დაფა | მოჭადრაკე | ქვეყანა | ელო |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | მაიკლ ადამსი | დროშა: ინგლისი ინგლისი | 2841 |
| 2 | ალექსანდრ გრიშუკი | დროშა: რუსეთი რუსეთი | 2837 |
| 3 | შარხიარ მამედიაროვი | დროშა: აზერბაიჯანი აზერბაიჯანი | 2866 |
| 4 | ალექსნდრ მოროზოვიჩი | დროშა: რუსეთი რუსეთი | 2775 |
| სათ | კრისტიან ბაუერი | დროშა: საფრანგეთი საფრანგეთი | 2797 |
სხვადასხვა ვეგეტარიანული პროდუქტები
ვეგიბურგერი.
**ვეგეტარიანელობა** — ცხოვრების წესი, ხასიათდება უპირველეს ყოვლისა კვებით, რომელიც გამორიცხავს ნებისმიერი ცხოველის ხორცს (ასევე ფრინველის, თევზის და ა.შ.). ვეგეტარიანელობაში არსებობს იგივე მოძრაობა — ვეგანობა, რომლის მიმდევრებიც უარს იძახიან ცხოველური წარმოშობის პროდუქტზე როგორც კვებაში (ძუძუმწოვრების რძეზე, კვერცხზე), ასევე საოჯახო ნივთებზეც (ბეწვი, ტყავი, და ა.შ.).

ეტიმოლოგია
----------

ოქსფორდის ლექსიკონის თანახმად, ტერმინი ვეგეტარიანელი (vegetarian) მოდის ინგლისური სიტყვიდან – vegetable (მცენარე, ბოსტნეული კულტურები). ლექსიკონში აღნიშნულია, რომ სიტყვა მხოლოდ 1847 წელს, ვეგეტარიანული საზოგადოების შექმნის შემდეგ გახდა პოპულარული. თუმცა არსებობს ტერმინის მოხმარების უფრო ადრინდელი შემთხვევებიც.

ვეგეტარიანული საზოგადოება, რომელსაც მიეწერება შექმნა ტერმინის „ვეგეტარიანელი" თავისთვის, ამტკიცებს, რომ იგი ჩამოყალიბდა ლათინური სიტყვისგან vegetus (მხნე, ნედლი, ცოცხალი).

საერთო ცნობები
--------------

ვეგეტარიანელები არ ხმარობენ საკვებში ხორცს, ფრინველს, თევზს და ცხოველური წარმოშობის ზღვის პროდუქტებს. რძის პროდუქტებს და კვერცხს ვეგეტარიანელების მხოლოდ ნაწილი იგნორირებს. სადავო პროდუქტებს ასევე ეკუთვნის თაფლიც. სოკო ტრადიციულად ეკუთვნის მცენარეულობის საკვებს, თუმცა თანამედროვე მეცნიერება გამოყოფს მათ ცალკე სამეფოში.

ზოგი ვეგეტარიანელი, კვების პროდუქტების გარდა, ასევე იგნორირებს:

* ტანსაცმელს და სხვა პროდუქციას, რომლის ნაწილებიც ბეწვის ან ტყავისგან არის დამზადებული.

1 ოქტომბერი – ვეგეტარიანელობის მსოფლიო დღე

1 ნოემბერი – ვეგანის საერთაშორისო დღე

ვეგეტარიანელობის სახეობები
--------------------------

კვების პროდუქტთა სახეობები, რომლებიც დაშვებულია ვეგეტარიანელობის სხვადასხვა მიმართულებებში|  | ხორცი (მათ შორის თევზი და ზღვის პროდუქტები) | კვერცხი | რძე | თაფლი |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ლაქტო-ოვო-ვეგეტარიანელობა | არა | დიახ | დიახ | დიახ |
| ლაქტო-ვეგეტარიანელობა | არა | არა | დიახ | დიახ |
| ოვო-ვეგეტარიანელობა | არა | დიახ | არა | დიახ |
| ვეგანობა | არა | არა | არა | იშვიათად |

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვეგეტარიანული და ვეგანური ინფორმაცია
* რესურსები ვეგეტარიანელთათვის
* ცნობილი ვეგეტარიანელები დაარქივებული 2011-02-12 საიტზე Wayback Machine.
* მარტივი და ჯანმრთლი ვეგეტარიანული საკვები
**სპარსეთის წმინდა გიორგის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქურთის მუნიციპალიტეტის ცხინვალის რეგიონში, სოფელ ძარწემში, სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 4-5 კმ. განვითარებული შუა საუკუნეებში. 

ეკლესია დარბაზულია, სამხრეთი მინაშენით. ნაშენია რუხი ტუფის უხეშად და-მუშავებული კვადრებით და დუღაბის სქელი ხსნარით. მთავარი დარბაზი აღმოსავლეთით ოდნავ შებრტყელებული ნახევარწრიული აბსი-დითაა დასრულებული. ცენტრში თაღოვანი სარკმელია. კონქი და კამარა ცილინდ-რული ფორმისაა. ტრიუმფალური თაღი ეყრდნობა კრონშტეინებს. სამხრეთი კრონშ-ტეინის ქვეშ მცირე ზომის სარკმელია. აბსიდში, კედელთან, მიდგმულია მასიური ტრაპეზის ქვა. აბსიდის იატაკი სამი საფეხურით მაღალია დარბაზის იატაკზე. აბსი-და დარბაზისაგან გამოყოფილია ოთხსვეტიანი ქვის კანკელით. სამხრეთ კუთხეში მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშია.

სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნაწილში სწორკუთხა შესასვლელია. აქ ჩამობმულია ხის მასიური, რკინით შეჭედილი კარები, ასეთივე წირთხლებით. სამხრეთი კედლის აღმოსავლეთ ნახევარს, დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებს ერთსაფეხურიანი ხარის-ხი გაუყვება. დასავლეთი კედლის ზედა, ცენტრალურ ნაწილში თაღოვანი ნიშაა. ეკ-ლესიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში დგას მრგვალი ფორმის, მასიური ბუნის ქვა, რომელშიც ჩადგმულია ორი მეტრის სიმაღლის ხის ჯვარი. ინტერიერი შელესილ-შეთეთრებულია.

სამხრეთი მინაშენი გარანდულია, ეკლესიის ფასადსა და მინაშენს შორის საკმაოდ შესამჩნევი ღიობებია. მინაშენი შუაში გადატიხრულია ორ ნაწილად. დასავლეთ ნა-წილის სამხრეთ კედელში შიგნიდან თაღოვანი და გარედან არქიტრავული შესასვ-ლელია (არქიტრავი ჩამოვარდნილია). შესასვლელს რკინის ფირფიტებით შეჭედილი კარები აქვს. დასავლეთ კედლის ცენტრში მცირე ზომის, სწორკუთხა ფორმის სარკ-მელია; სამხრეთით - ნიში. მინაშენის ტიხარში დაბალი, სწორკუთხა წირთხლებიანი შესასვლელია. მინაშენის აღმოსავლეთი ნაწილი უაბსიდოა. აღმოსავლეთ კედელში მცირე ზომის სარკმელია. მინაშენი ნახევარკამარითაა გადახურული. ნაშენია ფლე-თილი ქვით.

ყველა ფასადი ნაშენია რუხი ფერის ტუფის უხეშად დამუშავებული კვადრებით. ეკლესიას შემოუყვება სწორკუთხა პროფილიანი, მარტივი კარნიზი. დასავლეთი სარ-კმლის გვერდებზე და თავზე ბაზიანი ჯვრებია გამოსახული. ეკლესიას და მინაშენს ერთიანი გადახურვა აქვს. საბურავ მასალად კრამიტია გა-მოყენებული.

ლიტერატურა
----------

* შიდა, ქართლი, პატარა და დიდი ლიხვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ. 2002, გვ. 231-232
ევროპის კავშირი
1950 წლის 9 მაისს საფრანგეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი რობერ შუმანი პარიზში გამოვიდა განცხადებით, სადაც მან წამოაყენა ევროპული ინტეგრაციის იდეა. ამიტომ 9 მაისი აღინიშნება, როგორც ევროპის კავშირის დაბადების დღე. მისი განხორციელება დაიწყო 1951 წელს, როდესაც შეიქმნა ქვანახშირისა და ფოლადის ევროპული გაერთიანება 6 ქვეყნის (საფრანგეთი, გერმანია, იტალია, ნიდერლანდები, ბელგია, ლუქსემბურგი) მონაწილეობით. დღეისათვის ევროპის კავშირი 27 ქვეყანას აერთიანებს.

სხვა წყაროების თანახმად, ევროპის გაერთიანების დღედ 5 მაისსაც თვლიან, ვინაიდან 1949 წლის 5 მაისს ლონდონში ხელი მოეწერა ევროპის საბჭოს წესდებას. იგი ძალაში შევიდა იმავე წლის 3 აგვისტოს და დღეისათვის ევროპის ყველაზე წარმომადგენლობით საკონსულტაციო ორგანიზაციად ითვლება. ევროპის საბჭოში 50-ზე მეტი ქვეყანაა გაერთიანებული, მათ შორის საქართველოც.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* The symbols of the EU
	+ Europe Day, 9 May დაარქივებული 2009-12-21 საიტზე Wayback Machine.
	+ Declaration of 9 May 1950

სქოლიო
------

1. ↑  Does the EU have a "National" Day? დაარქივებული 2009-05-04 საიტზე Wayback Machine. , European Commission Delegation to Ukraine.
სპარტა დააარსეს დორიელებმა ძვ. წ. IX საუკუნეში პელოპონესის დიდი ნაწილის დაპყრობის შედეგად. მათ აქ დაიმორჩილეს ჯერ ლაკონიკის, შემდეგ კი მესენიის ოლქიც (ძვ. წ. VIII–VII საუკუნეები) იგი საბერძნეთის ყველაზე დიდი პოლისი გახდა. **სპარტელები** (ძვ. ბერძნ. Σπαρτιᾶται; დაახლ. 10 000 კაცი) სამხედრო ელიტად ჩამოყალიბდნენ. მათ „თანასწრებს" უწოდებდნენ, რადგან ყველას ერთი ზომის მიწის ნაკვეთი ჰქონდა. ამ მიწებს ამუშავებდნენ სპარტელთა მიერ დამორჩილებული ადგილობრივები — ჰილოტები (დაახლ. 200 000) კაცი. მათ სპარტის მოქალაქეებად არ თვლიდნენ. იყვნენ სრულიად უუფლებონი, მაგრამ სპარტელებს მათი მოკვლის ან გაყიდვის უფლება არ ჰქონდათ. ისინი სპარტელებს უხდიდნენ მოსავლის ნახევარს. მეორე ჯგუფი ადგილობრივებისა — პერიეკები (დაახლ. 60 000 კაცი) ქალაქის განაპირას მცხოვრები ვაჭარ-ხელოსნები, თავისუფლები იყვნენ, მაგრამ არ ჰქონდათ პოლიტიკური უფლებები. სპარტელთა საზოგადოებრივი წყობილების ჩამოყალიბება და კანონების შექმნა უკავშირდება მათი ლეგენდარული მეფის — ლიკურგოსის სახელს.

წყარო
-----

* ქსენოფონტე, *სპარტელთა კონსტიტუცია*.
**„სპარტაკი"** — ქართული გაზეთი. საქართველოს ახალგაზრდათა კომუნისტური კავშირის ცენტრალური კომიტეტის ორგანო, გამოდიოდა თბილისში 1922 წლის 22 იანვრიდან 1925 წლის 22 ოქტომბრამდე (1924 წლის 3 აპრილიდან გამოდიოდა როგორც საქართველოს ახალგაზრდათა კომუნისტური კავშირის ცენტრალური და თბილისის კომიტეტების, ხოლო იმავე წლის 3 ივლისიდან საქართველოს ახალგაზრდა ლენინელთა ცენტრალური და თბილისის კომიტეტების ორგანო). 1922 წლიდან 1924 წლის აპრილამდე გამოდიოდა კვირაში ერთხელ, შემდეგ — კვირაში 2-ჯერ, რედაქტორი — სარედაქციო კოლეგია. აშუქებდა საქართველოს კომკავშირული ცხოვრების უმნიშვნელოვანეს მოვლენებს; მკითხველებს გააცნო რუსეთსა და მთელ მსოფლიოში მიმდინარე რევოლიციურ გარდაქმნათა ამსახველი მასალები. დაიბეჭდა სტატიები ახალგაზრდა თაობის ინტერნაციონალურ აღზრდაზე, შემდგომი შეკავშირებისა და კონტრრევოლუციური ძალებთან ბრძოლის აუცილებლობაზე. სისტემატურად აქვეყნებდა წერილებს ვ.ი. ლენინის ცხოვრებისა და მოღვაწეობის შესახებ.

1923 წლის 15 ოქტომბრიდან 1924 წლის 9 ივნისამდე „სპარტაკი" რუსულ ენაზეც გამოდიოდა „იუნოშესკაია პრავდის" სახელწოდებით კვირაში ერთხელ.

1925 წლის 8 დეკემბრიდან „სპარტაკის" ნაცვლად გამოვიდა „ახალგაზრდა კომუნისტი". ტირაჟი 2-4 ათასი.

ლიტერატურა
----------

* *გაბუნია გ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ. 1985. — გვ. 508.
**ტიბრი** (იტალ. Tevere, ლათ. Tiberis) — სიგრძით მესამე მდინარე იტალიაში 406 კმ-ით მდ. პოსა და ადიჯეს შემდეგ; სათავეს იღებს მთა ფუმაიოლოდან და რომის გავლით ტირენიის ზღვაში ჩაედინება ორი განშტოებით.

სახელწოდება
-----------

სახელწოდება სავარაუდოდ ლათინურამდელია, რომაული სახელი ტიბურის მსგავსად (თანამ. ტივოლი). მითური მეფე ტიბერინუსი, მეცხრე ლეგენდარული ალბა-ლონგას მეფეთა სიიდან, ლეგენდის თანახმად მდინარე ალბულაში დამხრჩვალა, რის გამოც მას შემდეგ ტიბროსი დაერქვა. სახელი შესაძლოა ასევე მომდინარეობდეს ინდო-ევროპულამდელი ენიდან „თეთრი" დანალექით. ასევე ლეგენდის თანახმად, რომის დამფუძნებლები, ტყუპი ძმები რომულუსი და რემუსი ამ მდინარეში გადაარჩინა ძუ მგელმა.

მდ. ტიბრი რომში

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* იტალიის მდინარეები

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Autorità di bacino del fiume Tevere დაარქივებული 2009-06-25 საიტზე Wayback Machine.
* Alto-medio e basso Tevere დაარქივებული 2011-11-09 საიტზე Wayback Machine.
* Archeologia del Tevere დაარქივებული 2004-11-05 საიტზე Wayback Machine.
* I Muraglioni del Tevere დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine.
* Il bacino del Tevere დაარქივებული 2007-10-09 საიტზე Wayback Machine.
* Il parco fluviale del Tevere

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ. 1985. — გვ. 715.
**დენდი დინმონტ ტერიერი** (ინგლ. Dandie Dinmont Terrier) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია დიდ ბრიტანეთშიში XVII საუკუნეში.

როგორც ძველი მხატვრების ნახატებიდან ჩანს, დენდი დინმონტი სარგებლობდა ინგლისელი და შოტლანდიელი დიდგვაროვნების კეთილგანწყობით მრავალი საუკუნით ადრე, ვიდრე თავის უჩვეულო სახელს მიიღებდა. სახელი კი ვალტერ სკოტის რომანის "გაი მენერინგის" ერთ-ერთი პერსონაჟის პატივსაცემად დაერქვა. დენდი დინმონტი ძალიან დამჯერი ძაღლია, თუმცა ზოგჯერ უყვარს თავისი მაღალი ხმის მოსინჯვა, ხოლო აზარტში შესული შეიძლება სხვა ძაღლებსაც შეებას. მიმზიდველი და მშვიდობისმოყვარე, ის კარგად გრძნობს თავს ოჯახში და ძალიან დიდ სიამოვნებას იღებს პატრონების, დიდებისა და პატარების ყურადღებით.

პატრონისადმი თანდაყოლილი ყურადღების და ერთგულების გამო ის კარგი მოდარაჯეა. დენდი დინმონტს ძალიან უყვარს ინტენსიური ფიზიკური ვარჯიში, თუმცა შეუძლია დაკმაყოფილდეს ბინაში, ან პატარა ბაღში თამაშით. გრძელი ზურგი და მოკლე ფეხები ამ ძაღლებში ძრდის მალთშორისი დისკების დაავადებებისადმი მიდრეკილებას. დენდი დინმონტიკარგად ეგუება სიცხეს და სიცივეს, აქვს დაკუნთული კისერი. მსხვილ, მრგვალ, მუქ-ყავისფერ თვალებს სუფთა და მეტყველი გამოხედვა ახასიათებს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***დენდი დინმონტ ტერიერი***

* დენდი დინმონტ ტერიერი (ინგლისური)
**დენი გებიდონი** (დ. 8 აგვისტო, 1979) — ყოფილი უელსელი ფეხბურთელი, რომელიც უკანასკნელად თამაშობდა უელსურ კლუბ „პანტეგში" მცველის პოზიციაზე. სხვადასხვა დროს იცავდა „ვესტ ბრომვიჩის", „კარდიფის", „ვესტ ჰემის", „კუინზი პარკ რეინჯერსის", „კრისტალ პალასისა" და უელსის ეროვნული ნაკრების ღირსებას.

კარიერა
-------

გებიდონმა კარიერა „ვესტ ბრომვიჩში" დაიწყო. კლუბთან პირველი პროფესიონალური კონტრაქტი 1998 წელს გააფორმა, ხოლო „კლუბის" მაისურით პირველი მატჩი 1999 წლის 20 მარტს „იპსვიჩ ტაუნის" წინააღმდეგ ჩაატარა. გუნდში იგი თამაშობდა მარჯვენა მცველის პოზიციაზე, თუმცა მთავარი მწვრთნელის პოსტზე გერი მეგსონის მოსვლის შემდეგ, დენმა ძირითად შემადგენლობაში ადგილი დაკარგა, ხოლო მისი ადგილი კი დეს ლიტლმა დაიკავა. 2000/2001 სეზონზე გებიდონი იჯარით გადავიდა „კარდიფში", რომელთანაც 2000 წლის სექტემბერში სრულფასოვანი კონტრაქტი გააფორმა. „კარდიფ სიტი" დენისთვის მშობლიურ კლუბად იქცა. ამ გუნდის მაისურით გებიდონმა დაახლოებით 200 მატჩი ჩაატარა და მეტოქის კარი ათჯერ აიღო.

2005 წელს ვესტ ჰემ „ვესტ ჰემის" სკაუტებმა კარდიფის ცენტრალური დაცვის წყვილი დენი გებიდონი და ჯეიმზ კოლინზი შენიშნეს. „ვესტ ჰემში" მისვლისთანავე იგი ძირითადი შემადგენლობის ფეხბურთელი გახდა, განსხვავებით კოლინზისაგან.

2011 წლის 24 ივლისს გებიდონმა ერთწლიანი კონტრაქტი გააფორმა „კუინზი პარკ რეინჯერსთან". მისი დებიუტი კლუბში შედგა 2011 წლის 13 აგვისტოს, „ბოლტონ უონდერერსის" წინააღმდეგ, ვისთანაც კლუბი დამარცხდა ანგარიშით 4:0..

2012 წლის 18 სექტემბერს გებიდონი გახდა „კრისტალ პალასის" ფეხბურთელი, სადაც ასპარეზობდა 2014 წლამდე.

2014 წლის 1 სექტემბერს იგი კვლავ „კარდიფის" ფეხბურთელი გახდა, თუმცა მან აქ მხოლოდ რვა თვე დაჰყო და 2015 წლის აგვისტოში შეუერთდა უელსურ კლუბ „პანტეგს".

გებიდონმა უელსის ახალგაზრდული ნაკრების მაისურით 17 მატჩი ჩაატარა. 2002 წელს შედგა მისი დებიუტი უელსის ძირითად ნაკრებში. ეროვნულ ნაკრებში თამაშობდა 2014 წლამდე. გებიდონს ნაკრებში არც ერთ მატჩში გოლი არ გაუტანია.

მიღწევები
---------

კარდიფ სიტი
* საფეხბურთო ლიგის მეორე დივიზიონი: 2002/03
* საფეხბურთო ლიგის პირველი დივიზიონის PFA-ის წლის გუნდი

ვესტ ჰემ იუნაიტედი
* ინგლისის ასოციაციის თასის ფინალისტი: 2005/06

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***დენი გებიდონი***

* დენი გებიდონი — სტატისტიკა საიტზე Soccerbase.com (ინგლისური)
* დენი გებიდონი — ESPN FC
* დენი გებიდონი ბიოგრაფია დაარქივებული 2006-05-16 საიტზე Wayback Machine. .
* პრემიერ ლიგის პროფილი დაარქივებული 2012-10-01 საიტზე Wayback Machine.
* უელსის ნაკრების პროფილი დაარქივებული 2012-04-27 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑   (2010) *The PFA Footballers' Who's Who 2010–11*. Edinburgh:  Mainstream Publishing,   გვ. 161. ISBN 978-1-84596-601-0.
2. ↑  D. Gabbidon: Summary. Perform Group. ციტირების თარიღი: 25 November 2018.
3. ↑  „QPR snap up Danny Gabbidon on free transfer". *www.guardian.co.uk*. London. 25 ივლისი, 2011. ციტირების თარიღი: 25 ივლისი, 2011. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი `|accessdate=` და `|date=`-ში (დახმარება)
4. ↑  „Eagles snap up free agent Danny Gabbidon". *Crodon Today*. 18 სექტემბერი, 2012. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 5 ივლისი, 2013. ციტირების თარიღი: 18 სექტემბერი, 2012. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი `|accessdate=`, `|date=`, და `|archivedate=`-ში (დახმარება)
ვედსტენის ციხესიმაგრე
**ვედსტენის ციხესიმაგრე** (შვედ. Vadstena slott) — შვედეთში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ციხესიმაგრე, რომელიც ვეტერნის ტბასთან 1545 წელს აიგო გუსტავ ვაზას ბრძანებით სტოკჰოლმის დანიელთა მოსალოდნელი შემოსვებისგან დასაცავად. 

1552 წელს სიმაგრის საქორწილო დარბაზში მეფემ კატარინა სტენბოკთან ქორწილი გადაიხადა. XVI საუკუნის მეორე ნახევარში ციხესიმაგრეში ბინა დაიდო მეფის გონებრივად არასრულფასოვამნა ვაჟმა მაგნუსმა, რომელიც იქვემდებარე ვედსტენის სააბატოშია დაკრძალული.

ვედსტენის ციხესიმაგრის შემადგენლობაში წინათ სამი ქვისგან ნაგები საცხოვრებელი შენობა შედიოდა, ფართო კედლებით, თხრილითა და ოთხი გოდოლით. 1620 წლიდან, მართალია, სიმაგრის შენობები არ გადაუკეთებიათ, მაგრამ, საფორტიფიკაციო ნაგებობები მოაცილეს. 161716 წელს სიმაგრემ სამეფო რეზიდენციის სტატუსი დაკარგა და ხორბლის საწყობად გადაკეთდა.

XX საუკუნეში სიმაგრეში სარესტავრაციო სამუშაოები ჩატარდა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„ვედსტენის ციხესიმაგრე"** ვიკისაწყობში.
* ვედსტენის ციხესიმაგრე
**სიმონ მჭედლიძე** (დ. 1856, სვირი, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია, — გ. 1 სექტემბერი, 1924, ქუთაისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი სასულიერო მოღვაწე.

დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია და სტავროპოლის სასულიერო აკადემია, შემდეგ ასწავლიდა ძველი სენაკის სააზნაურო სკოლაში. 1891 წელს ქუთაისში გახსნა კერძო პანსიონი, პროგიმნაზია. 1894 წელს ხელდასხმულ იქნა დიაკვნად, იმავე წელს — მღვდლად. 1902 წლიდან იყო სვირის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი. 1901 წელს დაინიშნა იმერეთის ეპარქიის საეკლესიო სკოლების მასწავლებელთა კურსების ზედამხედველად, 1902 წელს — იმერეთისა და გურია-სამეგრელოს ეპარქიის საეკლესიო სკოლების ადგილობრივი პედაგოგების კურსების სანიმუშო სკოლის ხელმძღვანელად, 1905 წელს — იმერეთის ეპარქიის სასწავლებელთა საბჭოს წევრად და, ამავე დროს, იმერეთის საეპარქიო საბჭოს საქმის მწარმოებლად. ამავე პერიოდში იყო საგამომცემლო კომისიის თავმჯდომარე; იყო რედაქტორ-გამომცემელი ყოველკვირეული გაზეთისა „შინაური საქმეები" (1908-1916); დამაარსებელი და რედაქტორი ყოველთვიური საღვთისმეტყველო-ფილოსოფიური, პოლიტიკური და ლიტერატურული კრებულისა „განთიადი" (1913-1915). თავის თანამოაზრეებთან ერთად დააარსა სტამბა „იმერეთის სარწმუნოებრივ-განმანათლებელი ძმობა", რომლის მიზანი იყო სასულიერო წიგნების გამოცემა. 1918 წელს დააარსა საშუალო სკოლა სოფელ ლაშეში, რომელიც დღესაც მოქმედია. 

1924 წლის რეპრესიების დროს სიმონ მჭედლიძე მიტროპოლიტ ნაზართან და სხვა სამღვდელო პირებთან ერთად დახვრიტეს საბჭოთა ხელისუფლების წარმომადგენლებმა ქუთაისის ახლოს, საფიჩხიის ტყეში. 1995 წლის 19 სექტემბერს საქართველოს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ წმინდა მოწამედ შერაცხა.

ლიტერატურა
----------

* წმიდა ახალმოწამე მღვდელი სიმონ მჭედლიძე / წინასიტყვაობის ავტორი დამანა მელიქიშვილი ; რედაქტორ-გამომცემელი დამანა მელიზიშვილი ; საქართველოს საპატრიარქოს წმ. ტბელ აბუსერისძის სასწავლო უნივერსიტეტი. თბილისი, 2017. ISBN 9789941099328.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* სიმონ მჭედლიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ევროპის XV გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის** ჩატარდა 2005 წლის 30 ივლისიდან 7 აგვისტომდე, გეტებორგში (შვედეთი).

ჰოლანდიელებმა ამ ჩემპიონატზე მეორედ მოიპოვეს ევროპის ჩემპიონობა. მათ შემადგენლობაში კვლავ გამოჩნდა ვეტერანი იან ტიმანი. ჰოლანდიელებს დიდხანს ფეხდაფეხ მისდევდნენ ებრაელი მოჭადრაკეები (ბოლოსწინა ტურის წინ ისინი ერთი ქულით უსწრებდნენ კიდეც ჰოლანდიელებს), მაგრამ ბოლოსწინა ტურში ისინი დამარცხდნენ ქართველებთან.

ქართველებმა გაუთვალისწინებელი ქულები დაკარგეს დანიელებთან და ბერძნებთან და მხოლოდ მეშვიდე ადგილს დასჯერდნენ.

**ტექნიკური შედეგები**

* 1.დროშა: ნიდერლანდებინიდერლანდები - 15 ქულა
* 2.ისრაელის დროშაისრაელი - 14 ქულა
* 3.დროშა: საფრანგეთისაფრანგეთი - 13 ქულა
* 4.საბერძნეთის დროშასაბერძნეთი - 13 ქულა
* 5.დროშა: უკრაინაუკრაინა - 12 ქულა
* 6.დროშა: პოლონეთიპოლონეთი - 12 ქულა
* 7.დროშა: საქართველოსაქართველო - 12 ქულა
* 8.დროშა: გერმანიაგერმანია - 11 ქულა
* 9.დროშა: აზერბაიჯანიაზერბაიჯანი - 11 ქულა
* 10.დროშა: ჩეხეთიჩეხეთი - 11ქულა
* 11ქულა

11.სერბეთის და ჩერნოგორიის დროშასერბია და მონტენეგრო,

* 10 ქულა

12.დროშა: სომხეთისომხეთი, 13.დროშა: ინგლისიინგლისი, 14.დროშა: რუსეთირუსეთი, 15.დროშა: შვედეთიშვედეთი, 16.დროშა: რუმინეთირუმინეთი, 17.დროშა: უნგრეთიუნგრეთი, 18.ხორვატიის დროშახორვატია, 19.დროშა: შვეიცარიაშვეიცარია, 20.სლოვენიის დროშასლოვენია,

* 9 ქულა

21.დროშა: დანიადანია, 22.დროშა: ესპანეთიესპანეთი, დროშა: შვედეთიშვედეთი -2,

* 8 ქულა

23.დროშა: ფინეთიფინეთი, 24.დროშა: ნორვეგიანორვეგია, 25.დროშა: ჩრდილოეთი მაკედონიაჩრდილოეთი მაკედონია, 26.დროშა: ესტონეთიესტონეთი,

* 7 ქულა

27.დროშა: ავსტრიაავსტრია, 28.ლიეტუვის დროშალიეტუვა, 29.ისლანდიის დროშაისლანდია, 30.იტალიის დროშაიტალია, 31.დროშა: ირლანდიის რესპუბლიკაირლანდია, 32.დროშა: თურქეთითურქეთი, დროშა: შვედეთიშვედეთი-3

* 6 ქულა

33.დროშა: ბულგარეთიბულგარეთი, 34.ლუქსემბურგის დროშალუქსემბურგი, 35.დროშა: ბელგიაბელგია,

* 5 ქულა

36.დროშა: შოტლანდიაშოტლანდია,

* 4 ქულა

37.დროშა: უელსიუელსი,

* 0 ქულა

38.დროშა: კვიპროსიკვიპროსი.

**ჩემპიონის შემადგენლობა**
დროშა: ნიდერლანდებინიდერლანდები
ლუკ ვან ველი 4 (+1=6-1), ივან სოკოლოვი 5 (+2=6-0), სერგეი ტივიაკოვი 5 (+2=6-0), იან ტიმანი 5 (+3=4-0), ერიკ ვან დენ დოელი 3 (+1=4-0).

**საუკეთესო პერფორმანსი**
ალექსანდრე გრაფი დროშა: გერმანიაგერმანია - 2801

**დაფებზე საუკეთესონი**

| დაფა | მოჭადრაკე | ქვეყანა | ქ | პ | % |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | პეტერ ნილსენი | დროშა: დანია დანია | 6,5 | 9 | 72,2 |
| 2 | მლადენ პალაცი | ხორვატიის დროშა ხორვატია | 6,5 | 9 | 72,2 |
| 3 | ალექსანდრე გრაფი | დროშა: გერმანია გერმანია | 6,5 | 8 | 81,3 |
| 4 | ფლორიან იენი | დროშა: შვეიცარია შვეიცარია | 6,5 | 8 | 81,3 |
| სათ | ტომაშ მარკოვსკი | დროშა: პოლონეთი პოლონეთი | 6,5 | 8 | 81,3 |
**ვანესა მეი** (ინგლ. Vanessa-Mae Vanakorn Nicholson; ჩინ. 陳美, Chén Měi; დ. 27 ოქტომბერი, 1978) — ბრიტანელი ვირტუოზი მევიოლინე და კომპოზიტორი, რომელიც ძირითადად ცნობილია ვიოლინოს ტექნო-აკუსტიკური შერწყმით, კლასიკური მუსიკის შესრულებით. მისმა ალბომების გაყიდვების მაჩვენებელმა რამდენიმე მილიონს მიაღწია, რამაც ის ერთ-ერთ ყველაზე მდიდარ არტისტად აქცია დიდ ბრიტანეთში 2006 წელს. ის ვანესა ვანაკორნის (მამის გვარი) სახელით მონაწილეობას იღებდა 2014 წლის ზამთრის ოლიმპიადაში ტაილანდის სახელით. საბოლოოდ ის დისკვალიფიცირებული იქნა, ვინაიდან მიიჩნიეს, რომ ლიცენზიის მინიჭებისას შესაძლოა სახეზე ყოფილიყო კორუფციის ელემენტები, თუმცა, მოგვიანებით სპორტის არბიტრაჟის სასამართლომ გადაწყვეტილება გააუქმა მისი დანაშაულის დასამტკიცებლად საქმეში არასაკმარისი სამხილის (რითაც დამტკიცდებოდა რაიმე მანიპულაციები) არსებობის გამო.

ვანესა მეი დაიბადა 1978 წლის 27 ოქტომბერს სინგაპურში, მამამისის — ტაილანდური წარმოშობის და დედამისის — ეროვნებით სინგაპურელი ოჯახში. ვანესა მეი 4 წლის იყო, როდესაც მისი მშობლები ერთმანეთს გაშორდნენ, დედამისი ცოლად გაჰყვა ბრიტანელ ადვოკატს გრემ ნიკოლსონს და ოჯახი საცხოვრებლად დიდ ბრიტანეთში გადავიდა.

ვანესა ქალაქ ლონდონში გაიზარდა, აქვს ბრიტანეთის მოქალაქეობა. ფორტეპიანოზე დაკვრა 3 წლიდან დაიწყო, ხოლო ვიოლინოზე 5 წლიდან უკრავს. 8 წლიდან ლონდონში ესწრებოდა ფრენსის ჰოლანდის სკოლას, 11 წლისას ჩააბარა სამეფო მუსიკის კოლეჯში. 2006 წელს პირველად მოინახულა შვეიცარიის კურორტი ცერმატი. შემდეგ წლებში იგი რეგულარულად სტუმრობდა ამ ადგილს, ხოლო 2009 წელს ცერმატში სახლი იყიდა. 2011 წელს იმყოფებოდა ჩეჩნეთში, სადაც აღინიშნებოდა რამზან კადიროვის დაბადების დღე. მეიმ შეასრულა წელიწადის დრონის ერთ-ერთი ნაწყვეტი, რისთვისაც გავრცელებული ინფორმაციით გადაეცა 500,000 დოლარი. ვანესა მეი იყო 2014 წლის სოჭის ზამთრის ოლიმპიადის მონაწილე თხილამურებით რბოლაში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი
* ვანესა მეი საიტზე Allmusic
* 

* ვანესა მეი — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
* ვანესა მეი საიტზე Discogs

სქოლიო
------

1. ↑  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #134954289 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578'></a>
2. ↑  Contemporary Musicians: Vanessa-Mae. enotes. ციტირების თარიღი: 14 October 2011.
3. ↑  Anthon, Kaye.  (29 July 2010) Ski statt Geige German. *Blick*.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 აგვისტო 2010. ციტირების თარიღი: 14 October 2011.
4. ↑  Malpas, Anna.  (7 October 2011) In the Spotlight. *The Moscow Times*. ციტირების თარიღი: 26 October 26 2011.
5. ↑  „Hollywood stars fly in on Chechen leader's birthday". *BBC*. 7 October 2011. ციტირების თარიღი: 14 October 2011.
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **გუგუნავა (მრავალმნიშვნელოვანი)**. |

**სიმონ გუგუნავა** (დ. 30 ივნისი, 1839 — გ. 18 ივლისი, 1909, ქუთაისი) — ქართველი პოეტი, პოემა „თამარიანის" ავტორი.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა სოფელ ძიმითში, თავად დავით გუგუნავას ოჯახში. მისი დედა ელისაბედ მიქელაძე წიგნის მოყვარული და განათლებული ქალი იყო. ოჯახში მდიდარი ბიბლიოთეკა ჰქონიათ. სწავლობდა ოზურგეთის სამაზრო სასწავლებელში, რომელიც არ დაუმთავრებია. 1872 წელს დაქორწინდა ნიკოლოზ ლორთქიფანიძის ასულ ფედოსიზე, რომელიც სილამაზით ყოფილა განთქმული. 1884-1888 წლებში იყო ქუთაისის საადგილმამულო ბანკის გამგეობის წევრი. მიაღწია პორუჩიკის ჩინამდე. 1889-1898 წლებში იყო ოზურგეთის მაზრის თავად-აზნაურთა წინამძღოლი, 1892 წელს ფირალობის საკითხზე დაუპირისპირდა მაზრის უფროსს, ოტია დადეშქელიანს. ამის ნიადაგზე დადეშქელიანი მოხსნეს. 1898-1904 წლებში იყო ლეჩხუმის მაზრის მომრიგებელი მოსამართლე. 

1888 წ. გამოიცა გუგუნავას პოემა „თამარიანი. ლექსად თქმული", რომელიც გრიგოლ რჩეულიშვილის ისტორიული რომანის „თამარ ბატონიშვილის" პოეტური გადამუშავებაა. გადმოცემის თანახმად გურიის სოფელ გორაბერეჟოულში, აკაკი წერეთლის რჩევით, რაფიელ ერისთავი და სიმონ გუგუნავა ერთამენთს გაეჯიბრნენ, რომელი მათგანი გალექსავდა უკეთ გრიგოლ რჩეულიშვილის ისტორიულ რომანს „თამარ ბატონიშვილი". ორივე ავტორის „თამარიანი" 1888 წელს გამოიცა. გუგუნავას პოემაში შეინიშნება როგორც შოთა რუსთაველის, ასევე ხალხური ზეპირსიტყვიერების გავლენა. „თამარიანმა" დიდი პოპულარობა მოიპოვა (1893-1990 წწ. თერთმეტჯერ გამოიცა). მისი მზითევში წაღება პრესტიჟული იყო, ზოგიერთი ადგილი სიმღერად იქცა, განსაკუთრებით პოპულარული გახდა „შალვა, ჩემო სიყვარულო". 

თანამშრომლობდა პერიოდულ გამოცემებში „დროება", „კვალი", „მწყემსი", „მოამბე". 1893-1895 წლებში ამ ჟურნალებში ბეჭდავდა საკუთარ ლექსებს. გუგუნავას ეკუთვნის რამდენიმე ლექსი, მათ შორის „დედაენა", „მოხუცის ანდერძი", „ვუძღვნი მოსწავლე ქართველობას". მას აგრეთვე ეუთვნის სარეცენზიო სტატია „ქართული გალობის გამო". მისი სხვა ლექსები და პოემა „ტყვე სასტიკი ზამთრისა" დაკარგულია სოფელ ნაგომარში გუგუნავას საცხოვრებელი სახლის, „პოეზიის სასახლის" დაწვის გამო.

გუგუნავას ჰობი იყო ჭადრაკის თამაში. დაახლოებული იყო აკაკი წერეთელთან, რომელიც ხშირად სტუმრობდა მას ნაგომარში. გარდაიცვალა ქუთაისში. დაკრძალეს ქუთაისში, ბაკისუბნის წმინდა გიორგის ეკლესიასთან. 1956 წელს გადაასვენეს საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.

ლიტერატურა
----------

* *ალანია, ნ*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ. 1978. — გვ. 289.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* სიმონ გუგუნავას ლექსები

სქოლიო
------

1. ↑  „კვალი", 1893, № 14
2. ↑  „მოამბე", №3 გვ. 147-148 — 1895 წ.
3. ↑  „დროება", N71 გვ. 2-3 — 1884 წ.
**სიმონ გულაკ-არტემოვსკი** (დ. 4 თებერვალი, 1813 ― გ. 5 აპრილი, 1873, მოსკოვი) — უკრაინელი საოპერო მომღერალი, ბარიტონი, კომპოზიტორი, არტისტი, დრამატურგი.

ბიოგრაფია
---------

სწავლობდა კიევის სასულიერო სემინარიაში. ბავშვობიდან მღეროდა კიევის მიტროპოლიტის, შემდეგ ვიკარიუსის გუნდში. 1838 წელს სანქტ–პეტერბურგში გაიცნო მ. გლინკა და მისი ხელმძღვანელობით დაიწყო მზადება საოპერო კარიერისთვის. სწავლა განაგრძო იტალიაში პ. რომანისთან. 1841 წელს შედგა მისი დებიუტი ფლორენციაში. 1842-1864 წლებში იყო სანქტ–პეტერბურგის რუსული საოპერო დასის სოლისტი. პარალელურად გამოდიოდა იტალიის საოპერო თეატრების სპექტაკლებში. 1864-1865 წლებში მღეროდა მოსკოვის დიდი თეატრის სცენაზე.. ჰქონდა ძლიერი, ლამაზი ტემბრის ხმა. 

მისი მუსიკალური ნაწარმოებებიდან აღსანიშნავია ოპერა „ზაპოროჟიელი დუნაის გაღმა", რომელიც დაიდგა 1863 წელს სანქტ–პეტერბურგში, მარიამის თეატრში. ოპერის საფუძველია უკრაინული ხალხური სასიმღერო ფოლკლორი. 

მეგობრობდა ტარას შევჩენკოსთან.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ. 1978. — გვ. 298.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* სიმონ გულაკ-არტემოვსკი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)

სქოლიო
------

1. ↑  parish register<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q932420'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q34544468'></a>
2. ↑
3. 1 2
4. ↑
5. ↑  tombstone<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q203443'></a>
6. ↑
7. ↑
8. 1 2
**ვანთის სამარხი** — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს სოფელ ვანთის ჩრდილოეთ განაპირას, ღრუ ტყედ წოდებულ ადგილში. თარიღდება ძველი წელთაღრიცხვის XIII-XII საუკუნეებით. აღმოჩნდა 1972 წელს ალაზნის სარწყავი არხის გაჭრის დროს. ძეგლი თელავის სახელმწიფო ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმის თანამშრომლებთან ერთად, შეისწავლა არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი კ. ფირცხელაური). 

ორმოსამარხი ოთხკუთხაა (2x1,6 მ), დამხრობილია ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ. მიცვალებული ესვენა მარჯვენა გვერდზე, კიდურებ მოხრილი, თავით ჩრდილო-დასავლეთისკენ. სამარხში აღმოჩენილია ქვიშანარევი 15 ჭურჭელი (დერგი, ქილა, კოჭები, ბადია). ინვენტარი დამზადებულია სამეთუნეო მორგვზე, კეცი უმეტესად რუხი ფერისაა, შავზედაოირიანი, შავსარჩულიანი, შემკულია კონცენტრული ხაზებით. ორ კონცენტრულ ხაზს შორის მოქცეულია კლაკნილი ხაზი. მხარზე და ძირის კიდეზე ირიბი ნაჭდევებია. დადასტურდა ბრინჯაოს იარაღი (კახური ტიპის შედგენილტარიანი სატევარი, მასრაშეკრული შუბის პირი - მასრაზე რელიეფური ორი სალტით, ბრინჯაოს ფურცლისგან დამზადებული მრგვალი ფარი) და სამკაულები : საკიდიმ სამბარისებრი ხვია, ოთხწახნაგა მძივი, ბოლოებგახსნილი ბეჭედი, სარდიონის ექვსწახნაგა მძივი და ცალმხრივ გახვრეტილი მძივები.

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-II, თბ. 2015. — გვ. 181.
დუმბარტონ-ოქსის სასახლე
**დუმბარტონ-ოქსი** (ინგლ. Dumbarton Oaks) — ისტორიული მამული ვაშინგტონის ჯორჯტაუნის უბანში. თავდაპირველად იყო რობერტ ვუდს ბლისისა (1875–1962) და მისი მეუღლე მილდრედ ბარნს ბლისის (1879–1969) რეზიდენცია და ბაღი.

**Dumbarton Oaks Research Library and Collection** დაარსდა ბლისების მიერ, რომლებმაც ის 1940 წელს გადასცეს ჰარვარდის უნივერსიტეტს. კვლევითი ინსტიტუტი ეძღვნება სწავლებებს სხვადასხვა სფეროში, მათ შორის: ბიზანტიისა და კოლუმბამდელი ცივილიზაციების კვლევებს, ასევე ბაღის დიზაინისა და ლანდშაფტის არქიტექტურის სფეროს, რაც ხორციელდება სამეცნიერო სტიპენდიების, შეხვედრების, გამოფნეების და პუბლიკაციების მეშეობით. 

საზოგადოებისთვის დუმბარტონ-ოქსი ღიაა როგორც ბაღი და მუზეუმის კოლექცია. ის ასევე მასპინძლობს საჯარო ლექციებს და სხვადასხვა კონცერტებს.

1944 წელს დუმბარტონ-ოქსში გაიმართა კონფერენცია, როემლშიც მონაწილეობდნენ დელეგატები აშშ, ბრიტანეთი, სსრკ და ჩინეთიდან.

დირექტორები
-----------

* ჯონ სეიმურ თეჩერი, დირექტორის მოვალეობის შემსრულებელი, 1945, დირექტორი, 1946–1969
* უილიამ რ. ტაილერი, 1969–1977
* ჯილს კონსტებლი, 1977–1984
* რობერტ თომსონი, 1984–1989
* ანგელიკი ლაიუ, 1989–1998
* ედვარდ ლ. კეინანი, 1998–2007
* იან მ. ზიოლკოვსკი, 2007–დღემდე

გარე ბმულები
------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***დუმბარტონ-ოქსი***

* Dumbarton Oaks Research Library and Collection website
* The Mosaics of Dumbarton Oaks
* Dumbarton Oaks Mosaic Pebble Garden
* Explore DC

|  |  |
| --- | --- |
| იდენტიფიკატორები ვიკიმონაცემებში რედაქტირება | 
* BIBSYS: 90404338
* BNF: cb12126836p (data)
* CANTIC: a11504638
* CiNii: DA02051658
* GND: 1025980-6
* ISNI: 0000 0001 2108 6569
* LCCN: n80061150
* NKC: kn20090113017
* NLA: 35048765
* RERO: 02-A010076440
* SNAC: w6sf71t8
* SUDOC: 13632259X
* Trove: 811688
* ULAN: 500235090
* VIAF: 126370132
* WorldCat Identities (VIAF-ის მეშვეობით): 126370132

 |
**დუნაის ტულნი** (გერმ. Tulln an der Donau) — ქალაქი ავსტრიაში, ქვემო ავსტრიის ფედერალურ მხარეში, ტულანის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. პარკებისა და სხვა მწვანე არეალების სიუხვის გამო, ტულნს ხშირად ბლუმენშტადტს (*Blumenstadt*) უწოდებენ, რაც *ყვავილების ქალაქს* ნიშნავს. მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქი გარსშემორტყმულია ტურნელფელდის ვაკით, თითქმის მთლიანი მისი განაშენიანებული არეალი დუნაის სამხრეთ ნაპირზე მდებარეობს.

ისტორია
-------

ტულნი ავსტრიის ერთ-ერთი უძველესი ქალაქია. მიუხედავად იმისა, რომ იგი ჯერ კიდევ რომაელებამდე იყო დასახლებული, მან მნიშვნელობა რომაული ციხესიმაგრის წყალობით შეიძინა.

859 წელს, ქალაქი პირველად იხსენიება დოკუმენტებში *ტულინას* სახელით. 1683 წლის 6 სექტემბერს, ვენის ბრძოლისთვის აქ პოლონეთის არმია გაერთიანდა იმპერიულ არმიასთან (ავსტრიის), ასევე შეიყარნენ ბავარიელთა, საქსონთა, ბადენელთა, ფრანკონთა და შვაბიელთა ძალები. 1986 წელს, ტულნი ქვემო ავსტრიის დედაქალაქი გახდა, თუმცა იგი მალე ჩაანაცვლა სანქტ-პელტენმა.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ავსტრიის ქალაქების სია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი
* Homepage of Trübensee
* Egon Schiele Museum დაარქივებული 2007-10-24 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑  Einwohnerzahl 1.1.2018 nach Gemeinden mit Status, Gebietsstand 1.1.2018 — Statistics Austria.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q358870'></a>
2. ↑  Tulln an der Donau, Tulln, Niederösterreich - Austria Postcode
**ვანთის ქვაბების კომპლექსი** — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ ვანთიდან ოთხიოდე კილომეტრზე, მდინარე ვანთისხევის მარცხენა ნაპირას, საღანძილის ეკლესიის ჩრდილო-დასავლეთით, ოთხასიოდე მეტრზე. კომპლექსი შედგება გეგმით რთული მოხაზულობის და ერთმანეთთან ვიწრო, თაღოვანი გასასვლელით დაკავშირებული ორი ქვაბისგან, რომლებსაც სხვადასხვა სიღრმისა და ფორმის უბეები ერთვის.კედლებში ამოკვეთილია ნიშები. ქვაბებიდან ერთი, ჩრდილოეთით მდებარე, შედარებით მოზრდილია. მის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, შესასვლელთან ახლოს, გვერდიგვერდ, ორი, თაღოვანი გასასვლელია, რომლებითაც მცირე სათავსში ვხვდებით, ამ უკანასკნელიდან კი სამლოცველოში. სამლოცველო განათებულია აღმოსავლეთ მხარეს გაჭრილი სარკმლით. სამლოცველოდან ჩრდილოეთით დიობია, რომელიც გადის მცირე სათავსში. ქვაბის ჭერში გაჭრილია საკვამური.

მეორე ქვაბი ოდნავ მცირე ზომისაა. მას ორი, ოვალური, იზოლირებული სადგომი ეკვრის, სადაც დიდი ზომის ნიშებია, თაროები და ჩამოსაჯდომებია მოწყობილი. აღმოსავლეთით სამო სარკმელია გაჭრილი. როგორც ჩანს, მცირე ქვაბი ბერების საცხოვრებლად იყო განკუთვნილი.

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-II, თბ. 2015. — გვ. 187.
**ვანთის წმინდა გიორგის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სოფელ ვანთის თავში, ძველ სასაფლაოზე, სავარაუდოდ, თარიღდება განვითარებული შუა საუკუნეებით. 

ეკლესია დარბაზულია, გეგმით თითქმის კვადრატული. ნაგებია მოზრდილი ზომის, დაუმუშავებელი ქვიშაქვით. გამოყენებულია რიყის ქვაც. წყობა ირეგაულარულია. ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი თარაზულადაა გადახურული. ეკლესიის იატაკი კარისა ძირიდან დაახლოებით 60 სანტიმეტრით დაბლაა, რის გამოც, ეკლესიაში ჩასასვლელად, კარის წინ, მოწყობილია საფეხური.

შიდა სივრცე აზიდული პროპორციებისაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია ასიდით, რომელსაც გეგმით გაბრტყელებული ნახევარწრის ფორმა აქვს. აფსიდის ცენტრში გაჭრილია დაბალი, თაღოვანი სარკმელი. გვერდებში კი, ერთიმეორის ზემოთ, ორ-ორი მცირე, კვადრატული ნიშაა. აფსიდში, სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, მიდგმულია კუბური ფორმის ტრაპეზი. ინტერიერის გასანათებლად, აღმოსავლეთ სარკმლის გარდა, პატარა, კვადრატული ხვრელია მოწყობილი დასავლეთ კედელში შესასვლელის ზემოთ.

2006 წელს სოფლის მკვიდრმა ივ. მკირვალიძემ ეკლესიის დანგრეული ნაწილები აღადგინა. კედლები გარედან დუღაბით შელესეს და შენობა ღარისებრი კრამიტით გადახურეს.

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-II, თბ. 2015. — გვ. 188.
|  |  |
| --- | --- |
|  | ტერმინს „**სკა**" აქვს სხვა მნიშვნელობებიც, იხილეთ **სკა (მრავალმნიშვნელოვანი)**. |

სკები
**სკა** — ფუტკრის ხელოვნური საბინადრო. შედგება რამდენიმე ძირითადი ნაწილისაგან: კორპუსის, ფსკერის, სახურავის, საკუჭნაოსა და ჩარჩოებისაგან. სკაში ფიჭები ჩამაგრებულია ჩარჩოებზე, რომელთა ამოღება შეიძლება. სკა უნდა აკმაყოფილებდეს ფუტკრის ბიოლოგიურ მოთხოვნებს. მისი ნაწილები კარგად უნდა იყოს მორგებული ერთი მეორეზე, ბუდე დაცული იყოს ატმოსფერულ ნალექებისა და ფუტკრის მავნებლებისაგან. ჩარჩოიანი სკა 1814 წელს გამოიგონა უკრაინელმა მეფუტკრემ პეტრე პროკოპოვიჩმა. პრაქტიკაში დანერგილია რამდენიმე ტიპის სკა. ყველაზე პოპულარულია 12-ჩარჩოიანი საკუჭნაოიანი დადანბლატის სკაადგილმდებარეობის, ბუნებრივ-კლიმატტური პირობების, ღალიანობისა და ფუტკრის ჯიშის შესაბამისად, პრაქტიკაში იყენებენ როგორც 12-ჩარჩოიან დადანბლატის (ჩარჩოს ზომა 435×300 მმ), ისე მრავალკორპუსიან (ჩარჩოს ზომა 435×270 მმ) და 18-, 20- და 24 ჩარჩოიან (ჩარჩოს ზომა 435×300 მმ) წოლელა სკებს.

საქართველოში პირობებში უმთავრესად იყენებენ 12-ჩარჩოიან დადანბლატის სკებს. დასავლეთ საქართველოს აფხაზეთის ზონაში უპირატესობას ანიჭებენ 18-ჩარჩოიან წოლელა სკებს.

ლიტერატურა
----------

* *ხიდეშელი ა.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ. 1985. — გვ. 416.
**ერედვის წმინდა ელიას ეკლესია** — არქიტექტურის ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ერედვის მუნიციპალიტეტის სოფელ ერედვში, დასავლეთ განაპირას. აგებულია XIV საუკუნეში. 

ეკლესია ნაგებია მოწითალო, კარგად თლილი კვადრებით. წყობა სწორხაზოვა-ნია. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით ფართე, ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. აბსიდის ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო თაღოვანი ნიშაა.

აბსიდის მხრებზე სატრიუმფო თაღია გადაყვანილი.

გრძივი კედლები ორსაფეხურიანი პილასტრების საშუალებით ორ ნაწილად იყოფა. პილასტრებს ნახევარცილინდრული კამარის საბრჯენი თაღი ეყრდნობა.

ასეთივე თაღი გადაყვანილია დასავლეთი კედლის კუთხის პილასტრებზე.

ეკლესია ნათდება აღმოსავლეთის, სამხრეთის და დასავლეთის სარკმლებით, აქედან დასავლეთისა წრიულია.

სამხრეთი შესასვლელი თაღოვანია. ტიმპანზე ამოკვეთილია გეომეტრიული ორნამენტი. თაღს ლილვები შემოუყვება. შესასვლელის ორივე მხარეს როზეტებია.

ეკლესიის ფასადები აქცენტირებულია კარნიზით. მისი ზედა თარო მორთულია ფესტონებით. შუა ნაწილი ლილვია, ხოლო ქვედა ნაწილში გამოკვეთილია თაღე-ბი, რომელთა შორის მოთავსებულია სამკუთხედების მოტივი. სარკმლებს ლილვები აჩარჩოებს.

ეკლესია დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე.

ლიტერატურა
----------

* შიდა ქართლი, პატარა და დიდი ლიახვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ. 2002, გვ. 65
**ერონგოს რეგიონი** (ინგლ. Erongo Region) — ნამიბიის 14 ადმინისტრაციული რეგიონიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში, ნამიბიის ატლანტის ოკეანის სანაპიროს ცენტრში. ფართობი შეადგენს 63 579 კმ²-ს, ხოლო 2011 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობაა 150 809 ადამიანი. რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი სვაკოპმუნდი,

გეოგრაფია
---------

ერონგოს მთები
რეგიონს დასახელება მისცა აქ მდებარე ერონგოს მთებმა. რეგიონის ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილი, მისი ატლანტის ოკეანის სანაპიროს გასწვრივ, უკავია ჩონჩხების ნაპირს. სვაკოპმუნდის სიახლოვეს, ეგრეთ წოდებულ *სელაპების კონცხზე*, შესაძლებელია მთელი წელიწადი დავაკვირდეთ ამ ცხოველების დიდ კოლონიას. ცივი ბენგელის ნაკადის გამო ერონგოს რეგიონის სანაპირო წყლები მდიდარია თევზით.

დასახლებული პუნქტები
--------------------

რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი სვაკოპმუნდი
რეგიონის ყველაზე დიდი ქალაქი უოლფიშ-ბეი
ერონგოს რეგიონი ქვეყნის ერთ-ერთი ყველაზე უფრო მეტად დასახლებული რეგიონია ქვეყანაში. აქ ასევე მდებარეობს ნამიბიის ყველაზე დიდი საოკეანო პორტი — უოლფიშ-ბეი. ქალაქის ამ აგლომერაციის ჩრდილოეთით და სამხრეთით და სანაპიროდან კონტინენტის სიღრმეში მდებარეობს უდაბნო. სხვა დიდი ქალაქებია — ომარურუ, არანდისი, უსაკოსი, კარიბიბი, ჰენტის-ბეი.

ადმინისტრაციული დაყოფა
----------------------

ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ერონგოს რეგიონი იყოფა 7 ოლქად:

* Arandis
* Dâures
* Karibib
* Omaruru
* Swakopmund
* Walvis Bay Rural
* Walvis Bay Urban

სქოლიო
------

1. ↑  2011 წლის მოსახლეობის აღწერა-Statoids
2. ↑  Erongo: largest cities and towns and statistics of their population. World Gazetteer.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-02-03. ციტირების თარიღი: 2013-01-28.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ნამიბიის რეგიონები |
| --- |
|  |
| 
აღმოსავლეთი კავანგო **·**  დასავლეთი კავანგო **·**  ერონგო **·**  ზამბეზი **·**  კარასი **·**  კუნენე **·**  კჰომასი **·**  ომაჰეკე **·**  ომუსატი **·**  ოშანა **·**  ოშიკოტო **·**  ოჩოსონდიუპა **·**  ოჰანგვენა **·**  ჰარდაპი |  |

 |
ჩრდილო ევროპული ტომები I საუკუნეში
**ვანდალები** — აღმოსავლეთ გერმანელთა ტომების ჯგუფი. თავდაპირველად ცხოვრობდნენ სკანდინავიის ნახევარკუნძულზე. ძვ. წ. II-I სს. მიჯნაზე გადასახლდნენ ბალტიის ზღვის სამხრეთ სანაპიროზე, ხოლო ახ. წ. III საუკუნისათვის - დუნაიზე. 335 წელს ვანდალები რომის ფედერატებად დაასახლეს პანონიაში. V საუკუნის დასაწყისში (ალანებთან ერთად) დაიძრნენ დასავლეთისაკენ. რამდენიმე წლის განმავლობაში არბევდნენ გალიას, ხოლო 409 წელს დასახლდნენ ესპანეთში. 429 წელს მეფე გაიზერიხის მეთაურობით ვანდალებმა გადალახეს გიბრალტარი. 10 წლის განმავლობაში დაიპყრეს რომის პროვინცია აფრიკა (439 წელს აიღეს კართაგენი) და იქ თავისი სამეფო დააარსეს. აქედან ვანდალები თავს ესხმოდნენ დასავლეთ ხმელთაშუა ზღვის კუნძელებსა და სანაპიროებს. დაპყრობილი ჩრდილოეთ აფრიკის ტერიტორიის ნაწილი ვანდალებმა რომის მაგნატებს ჩამოართვეს და თვითონ დაინაწილეს, რამაც დააჩქარა მათთნ გვაროვნული წყობილების რღვევა და ფეოდალიზმის ელემენტების მომწიფება. 533-534 წწ. გამდიდრებულ წარჩინებულთა და რიგით მეომრებს შორის არსებული წინააღმდეგობებით დასუსტებული ვანდალების სამეფო ბიზანტიამ დაიპყრო; ვანდალები შეერწყნენ ადგილობრივ მოსახლეობას.

ვანდალების მეფეები
------------------

* ვისიმარი (გ. 335)
* გოდიგიზელი (359–406)
* გუნდერიხი (407–428)
* გაიზერიხი (428–477)
* ჰუნერიხი (477–484)
* გუნთამუნდი (484–496)
* თრასამუნდი (496–523)
* ჰილდერიხი (523–530)
* გელიმერი (530–534)

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ვანდალიზმი

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ისიდორე სევილიელი. ვანდალების ისტორია
* პროკოფი კესარიელი. ომი ვანდალებთან
**ეროვნული ფილმოგრაფია** — უმსხვილესი ქართული ონლაინ მონაცემთა ბაზა, რომელიც გაეშვა 2007 წლის 12 იანვარს და შეიცავს ინფორმაციას ქართულ ფილმებსა და კინოინდუსტრიაში მოღვაწე პიროვნებებზე. მისი მიზანია სრულყოფილი ინფორმაციის მოძიება ყველა ქართული მხატვრული, დოკუმენტური თუ ანიმაციური ფილმების შესახებ და შემდგომში მისი ბაზაში განთავსება. 

ქართული კინოს საინფორმაციო ბაზის შექმნის იდეა ჯერ კიდევ 1980-იანი წლების ბოლოს დაებადათ კობა დალაქიშვილსა და ალეკო ასკილაშვილის. შემდეგ მათ წვლილის შეტანის სურვილს შეუერთდნენ კინომცოდნეები, მარინა ჩხეიძე და მანანა ორბელიანი.

ბაზაში შესულია 100 წლის მანძილზე ქართველი კინემატოგრაფების მიერ შექმნილი ფილმები. ის აგრეთვე მოიცავს ბიოგრაფიებს, ინტერვიუებსა და ვიდეო მასალებს ქართულ კინომოღვაწეებზე. დღეისათვის, ბაზაში ჩატვირთულია დაახლოებით 1700-ზე მეტი კინოფილმი, 8200-ზე მეტი მასალა მსახიობების, რეჟისორების, პროდიუსერებისა და კინომოღვაწეების შესახებ და ხორციელდება მისი სისტემატურად განახლება. საიტი ხელმისაწვდომია ქართულ და ინგლისურ ენებზე, თუმცა უცხოური ვერსია არ არის სრულყოფილი სახით წარმოდგენილი და მიმდინარეობს მისი ტექნიკურად გამართვა. საიტს აქვს გამარტივებული ინტერფეისი; საძიებო სისტემის მეშვეობით შესაძლებელია ფილმის მოძიება დასახელების, რეჟისორის, მსახიობის, სცენარისტის და წლების მიხედვით.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* ოფიციალური საიტი
* ქართული კინო, დასაწყისიდან — დღემდე დაარქივებული 2017-03-13 საიტზე Wayback Machine.
* ეროვნული ფილმოგრაფია დაარქივებული 2012-03-14 საიტზე Wayback Machine.  — „24 საათი"

სქოლიო
------

1. 1 2  ლელა ოჩიაური.  (31 ოქტომბერი, 2007) ქართული კინოს საიტი ყველასთვის ღიაა. *„რეზონანსი"* გვ. 10.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-12. ციტირების თარიღი: 2017-11-23.
2. ↑  ინფორმაცია დაარქივებული 2017-06-17 საიტზე Wayback Machine.  geocinema.ge
3. ↑  ეროვნული ფილმოგრაფია. ეროვნული სამეცნიერო ბიბლიოთეკა (3 მაისი, 2011).  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-13. ციტირების თარიღი: 2017-11-23.
4. ↑  ნათია მეფარიშვილი.  (ზაფხული, 2012) geocinema.ge - ქართული კინო, დასაწყისიდან დღემდე. „Film Print".  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-19. ციტირების თარიღი: 2017-11-23.
**ბერის საყდარი** — X საუკუნის შუა წლების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი სოფელ ერედვის მახლობლად (ერედვის მუნიციპალიტეტი).

ძეგლის აღწერა
-------------

ნაგებობა წარმოადგენს სამეკლესიან ბაზილიკას, ამაღლებული შუა ეკლესიით, რომელსაც ორფერდა სახურავი აქვს. შუა ეკლესიას სამხრეთით, დასავლეთით და ჩრდილოეთით უვლის გარშემოსავლელი, რომელსაც ცალფერდა სახურავი აქვს.

ეკლესია ნაგებია მუქი წითელი და ღვინისფერი, კარგად თლილი ქვით. წყობა სწორხაზოვანია.

ეკლესია აღმოსავლეთით დასრულებულია ნალისებრი აფსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. სატრიუმფო თაღი აფსიდის შვერილებს ეყრდნობა. გრძივი კედლები სამსაფეხურიანი პილასტრების საშუალებით ორ თანაბარ ნაწილად იყოფა. ამ პილასტრების და მათი მოპასუხე აღმოსავლეთი და დასავლეთი კუთხის პილასტრების წინა საფეხურს კამარის საბჯენი თაღი ეყრდნობა, დანარჩენ ორ საფეხურს კი ორსაფეხურიანი კედლის თაღები. პილასტრები დაგვირგვინებულია იმპოსტებით. იმპოსტების მაღალ ტანს ოდნავ ირიბად წაკვეთილი ფორმა აქვს. მის თავზე თაროა გამოკვეთილი. შუა ეკლესიაში სამი სარკმელია — ერთი აღმოსავლეთით და ორი სამხრეთით. სამხრეთის სარკმლები კედლის თაღების შუა ღერძზეა განლაგებული. შესასვლელი სამია — დასავლეთის და ჩრდილოეთის არქიტრავული, ხოლო სამხრეთის თაღოვანია. თაღში ტიმპანის ქვაა. ტიმპანზე შემოვლებულია რელიეფურად მოჩუქურთმებული სათაური.

გარშემოსასვლელს მთლიანი, დაუნაწევრებელი გალერეის სახე აქვს. აღმოსავლეთით იგი აბსიდებით მთავრდება. გალერეას სამხრეთით ორთაღოვანი შესასვლელი ჰქონდა, მეორე მცირე კარი დასავლეთით. ასეთივე კარი იყო ჩრდილოეთითაც, ამჟამად იგი განადგურებულია. გარშემოსასვლელის კედლები მოპირკეთებული ყოფილა უხეშად თლილი ქვით. ასევე თლილი ქვით იყო გადაყვანილი სამხრეთის კამარა, რომლის მხოლოდ მცირე ნაწილებია შემორჩენილი.

აღმოსავლეთ ფასადის შუაში, სარკმლის ირგვლივ, განლაგებულია ცალკეული დეკორატიული ელემენტები: სარკმლის ოთხკუთხა, მთლიან ქვაში გამოკვეთილი, მოჩუქურთმებული საპირე, ბრტყელი სათაური, ჯვარი მის თავზე და კიდევ ორი მსგავსი ჯვარი საპირის აქეთ-იქით. სამივე ჯვრის ცენტრისკენ შევიწროებული მკლავები პარალელური ღარებითაა დასერილი. ქვედა მკლავები ფოთლებად იშლება.

სამხრეთი ფასადი წარმოადგენდა ორ ვიწრო, გრძელ მასივს. სამხრეთი შესასვლელიდან შემორჩენილია ნაწილობრივ მიწაში ჩაფლული სვეტი. ამ სვეტისთავისა და მასზე გადაყვანილი თაღების მოჩუქურთმებული ფრაგმენტები ცალკე დევს მიწაზე.

დასავლეთი და ჩრდილოეთი ფასადები საერთო ფორმათა აგებულებით აღმოსავლეთის და სამხრეთის ფასადებს იმეორებენ.

ეკლესია დგას ორსაფეხურიან ცოკოლზე. კამარა და კონქი ჩამოქცეულია, დანგრეულია გარშემოსავლელი და საკურთხეველი.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ. 1977. — გვ. 321.
* „შიდა ქართლი", ტ. I, თბ. 2002, გვ. 63.-64

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* საქართველოს გერბი კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 14772