**რენატა ადლერი** (დ. 19 ოქტომბერი, 1938) — ამერიკელი ავტორი, ჟურნალისტი და კინოკრიტიკოსი. ადლერი ოცდაათ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში იყო *ნიუ-იორკერის* მწერალი-რეპორტიორი და *ნიუ-იორკ ტაიმზის* მთავარი კინოკრიტიკოსი 1968 წლიდან 1969 წლამდე. მან ასევე გამოაქვეყნა რამდენიმე მხატვრული და არამხატვრული წიგნი და დაჯილდოვებულია ო. ჰენრის პრიზით, გუგენჰაიმის სტიპენდიით და PEN/ჰემინგუეის პრემიით.

ბიოგრაფია
---------

ადლერი დაიბადა მილანში, იტალია, ფრედერიკ ლ.-სა და ერნა ადლერის ოჯახში, როდესაც ისინი გერმანიიდან შეერთებულ შტატებში მოგზაურობდნენ.  მას ორი უფროსი ძმა ჰყავს. მისი ოჯახი 1933 წელს გაიქცა ნაცისტური გერმანიიდან და 1939 წელს გადავიდა აშშ-ში. 

ადლერი გაიზარდა დენბერიში, კონექტიკუტი. სწავლობდა ბრინ მავრის კოლეჯში ფილოსოფიასა და გერმანულ ლიტერატურას ხოსე ფერატერ მორას ხელმძღვანელობით. 1959 წელს მიიღო უმაღლესი ხარისხი განათლებაში.   მან გააგრძელა განათლების მიღება ფილოსოფიის, ლინგვისტიკისა და სტრუქტურალიზმის განხრით სორბონაში ჟან უოლისა და კლოდ ლევი-სტროსის მეთვალყურეობის ქვეშ, რომელიც დაამთავრა 1961 წელს. იგი ასევე სწავლობდა შედარებით ლიტერატურას ჰარვარდის უნივერსიტეტში, მაგისტრის ხარისხი მიიღო 1962 წელს.  მიიღო დოქტორის ხარისხი იელის სამართლის სკოლაში 1979 წელს.

კარიერა
-------

### ჟურნალისტიკა

1962 წელს ადლერი გახდა *ნიუ-იორკერის თანამშრომელი,* უილიამ შონის ხელმძღვანელობით.   დაახლოებით ამავე დროს, იგი ასევე მუშაობდა წიგნის მიმომხილველად *Harper's Bazaar-*ში ფსევდონიმით.  1967 წელს გაემგზავრა ვიეტნამში *McCall's Magazine*- ში დავალებით; საზღვარგარეთ მოგზაურობისას მან გააშუქა ექვსდღიანი ომი *ნიუ-იორკერისთვის.*   ადლერი ასევე იტყობინებოდა ნიგერიის სამოქალაქო ომის შესახებ ბიაფრაში, ისევე როგორც სელმა მარში.  *ნიუ იორკერში* ყოფნისას ადლერი გახდა ჰანა არენდტის კოლეგა მენტორი და ახლო მეგობარი.   1968 წელს, მიუხედავად იმისა, რომ არ იყო ჩართული კინოვაჭრობაში, იგი დაიქირავა არტურ გელბმა როგორც კინოკრიტიკოსი *ნიუ-იორკ ტაიმზისთვის.*  მისი ეზოთერული, ლიტერატურული რეცენზიები არ მიიღეს კარგად კინოსტუდიის დისტრიბუტორებმა. 1969 წლის თებერვალში იგი შეცვალა ვინსენტ კენბიმ და დაბრუნდა *ნიუ-იორკერში*. 

მისი ფილმის მიმოხილვები შეგროვდა მის წიგნში, *A Year in the Dark*. *Times-* ში ყოფნის დროს მან შეინარჩუნა თავისი ოფისი *ნიუ-იორკერში* და კვლავ დაუბრუნდა იქ თანამშრომლებს *Times-ის* დატოვების შემდეგ, სადაც გააგრძელა მუშაობა ოთხი ათეული წელი. 

მისი რეპორტაჟები და ესეები *ნიუ-იორკერისთვის* პოლიტიკის, ომისა და სამოქალაქო უფლებების შესახებ ხელახლა დაიბეჭდა *Toward a Radical Middle-*ში. მისმა შესავალმა ამ ტომში წარმოადგინა რადიკალური ცენტრიზმის, როგორც პოლიტიკური ფილოსოფიის ადრეული განმარტება.  მისი „წერილი პალმერის სახლიდან" შეიტანეს კრებულში *„სამოცდაათიანი წლების ჟურნალის საუკეთესო სტატიები"* .

1970-იანი წლების დასაწყისში ადლერი ასწავლიდა თეატრსა და კინოს ჰანტერ კოლეჯში. 

ადლერი სამი წლის განმავლობაში ასწავლიდა ჟურნალისტიკას და ინგლისურ ლიტერატურას ბოსტონის უნივერსიტეტში, ასევე მსახურობდა უნივერსიტეტის პროფესორთა პროგრამაში.

ღირსებები
---------

1968 წელს ადლერის ესე „წერილი პალმერ ჰაუსიდან", რომელიც გამოქვეყნდა *ნიუ იორკერში* , შევიდა *1967 წლის ჟურნალის საუკეთესო სტატიებში*. 1973 წელს ადლერმა მიიღო გუგენჰაიმის სტიპენდია ზოგადი არამხატვრული ლიტერატურისთვის. 1975 წელს ადლერის მოთხრობამ „ბრაუნსტოუნი" მიიღო ო'ჰენრის ჯილდო საუკეთესო მოთხრობის ნომინაციაში 1974 წლის.  იგივე მოთხრობა შეირჩა ო. ჰენრის კრებულისთვის სამოცდაათიანი წლების საუკეთესო მოთხრობებისთვის.

მისი „წერილი სელმასგან", რომელიც თავდაპირველად გამოქვეყნდა *ნიუ-იორკერ*ში 1965 წელს შეიტანეს ამერიკის ბიბლიოთეკის კომპენდიუმში *Reporting Civil Rights: American Journalism 1963–1973* (2003).  2004 წელს ადლერი მსახურობდა მედიის თანამშრომელად სტენფორდის უნივერსიტეტის ჰუვერის ინსტიტუტში. 

ადლერი 2016 წლის მწერლად აირჩიეს უტრეხტის უნივერსიტეტში ჩატარებული ლიტერატურის საერთაშორისო ფესტივალზე.

პირადი ცხოვრება
---------------

1960-იან წლებში ადლერი მცირე ხნით დაინიშნა რეუელ უილსონზე, ედმუნდ უილსონისა და მერი მაკკარტის ვაჟზე, რომელიც მან გაიცნო ჰარვარდში სწავლის დროს.  ადლერს ჰყავს ერთი ვაჟი, სტივენი, რომელიც მან ბავშვობაში იშვილა 1986 წელს  ის ცხოვრობს ნიუთაუნში, კონექტიკუტის შტატში. 

*თავის* მემუარებში დაიან კიტონმა თქვა, რომ მისი პერსონაჟი რენატა, 1978 წელს ვუდი ალენის ფილმში *ინტერიერები*, შთაგონებული იყო ადლერის მიერ.

ლიტერატურა
----------

* (1976) *Speedboat*. New York:  Random House. ISBN 0-394-48876-8.
* (1983) *Pitch Dark*. New York:  Knopf. ISBN 0-394-50374-0.
* (1969) *A Year in the Dark: Journal of a Film Critic, 1968–69*. New York:  Random House.
* (1970) *Toward a Radical Middle: Fourteen Pieces of Reporting and Criticism*. New York:  Random House.
* (1986) *Reckless Disregard: Westmoreland v. CBS et al. Sharon v. Time*. New York:  Knopf. ISBN 0-394-52751-8.
* (1999) *Gone: The Last Days of The New Yorker*. New York:  Simon & Schuster. ISBN 0-684-80816-1.
* (2001) *Canaries in the Mineshaft: Essays on Politics and the Media*. New York:  St. Martin's Press. ISBN 0-312-27520-X.
* (2004) *Irreparable Harm: The U.S. Supreme Court and the Decision that Made George W. Bush President*. Hoboken, New Jersey:  Melville House Pub.. ISBN 0-9749609-5-0.
* (2015) *After the Tall Timber: Collected Non-Fiction*. New York:  New York Review of Books. ISBN 978-1-59017-879-9.

სქოლიო
------

1. 1 2  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #108983595 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578'></a>
2. ↑  SNAC — 2010.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q29861311'></a>
3. ↑  Muck Rack — 2009.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q57500196'></a>
4. ↑  Fowler, Ashley I..  (2007) Renata Adler. Pennsylvania State University. ციტირების თარიღი: January 8, 2021
5. ↑  „Journalist and novelist Renata Adler — a wide-ranging chronicler of contemporary life". *CBC*. September 2, 2022. ციტირების თარიღი: September 23, 2022.
6. 1 2 3 4 5  Lubow, Arthur (January 16, 2000). „Renata Adler Is Making Enemies Again (Published 2000)". *The New York Times* (ინგლისური). ISSN 0362-4331. ციტირების თარიღი: January 8, 2021.
7. 1 2  Renata Alder. ციტირების თარიღი: 2023-12-20
8. ↑  The Post-Pandemic Normal?. ციტირების თარიღი: 2023-12-20
9. 1 2 3 4 5  Bollen, Christopher. Renata Adler (14 August 2014). ციტირების თარიღი: 22 May 2022
10. ↑  Adler, Renata (1999) *Gone: The Last Days of The New Yorker*.
11. 1 2  Anderson, Melissa. Darkness Visible: the film criticism of Renata Adler (2018). ციტირების თარიღი: 2023-12-20
12. ↑  O’Rourke, Meghan (2013-03-11). „Welcome Back, Renata Adler". *The New Yorker* (ინგლისური). ISSN 0028-792X. ციტირების თარიღი: 2023-12-20.
13. ↑  New Yorker Classics. ციტირების თარიღი: March 5, 2020
14. ↑  Adler, Renata (1969). *Toward a Radical Middle: Fourteen Pieces of Reporting and Criticism*. Random House, pp. xiii–xxiv. ISBN 978-0-394-44916-6.
15. ↑  Birnbaum, Robert. Renata Adler (2004-09-16). ციტირების თარიღი: 2023-12-21
16. ↑  Review: Speedboat and Pitch Dark en-US. ციტირების თარიღი: 2023-12-21
17. ↑  Reporting Civil Rights: American Journalism 1963–1973. ციტირების თარიღი: November 7, 2017
18. ↑  Renata Adler NNDB: Retrieved March 21, 2008.
19. ↑  Renata Adler appointed Writer-in-Residence 2016 - News - Utrecht University (2016-03-21). ციტირების თარიღი: 2023-12-21
20. ↑  Cooke, Rachel (July 7, 2013). „Renata Adler: 'I've been described as shrill. Isn't that strange?'". *The Guardian*. ციტირების თარიღი: January 27, 2022.
21. ↑  Keaton, Diane (2011). *Then Again*.  Random House.