recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**აპოსტოლოპულოს სახლი** (რუს. Дом Апостолопуло) — უძველესი სახლი ტაგანროგში. მდებარეობს მიწის ნაკვეთზე, რომელიც მდებარეობს ფრუნზეს ქუჩისა და იტალიის შესახვევის კუთხეში.

მისამართი: ტაგანროგი, ფრუნზეს ქუჩა № 26.

ისტორია
-------

1806 წელს იმპერატორ ალექსანდრე I-ის მიერ გამოცემული ბრძანების მიხედვით, ტაგანროგი გარეუბანში მიწების განაწილების დროს ივან აპოსტოლოპულოს გადაეცა 150 დესეტინა მიწის ნაკვეთი.

ნიკოლაევის ქუჩის 28 ნოემრში (ამჟამად ფრუნზეს ქუჩა № 26) მიმდინარე მშენებლობას ხელმძღვანელობდა საშუალო ფენის ქალი მარია აპოსტოლოპულო.

1880-იანი წლების ბოლოს სახლი შეიძინა პროვიზორმა იაკობ პარნოხმა. აქედან გამომდინარე დიდი ალბათობით ამ სახლში დაიბადა მისი შვილები ვალენტინ პარნახი (1891-1951 წწ.) და ელიზავეტა ტარახოვსკაია (1891-1968 წწ.).

1890-იანი წლების დასაწყისში სახლი შეიძინა მდიდარმა გლეხმა კლეოპატრა კრასნოკურტსკაიამ, ხოლო XX საუკუნის დასაწყისში სახლს ფლობდა რაიონული სასამართლოს ადვოკატი კონსტანტინ პოპანდოპულო.

დაახლოებით 1910-იან წლებში სახლი შეიძინა მემკვიდრეობით საპატიო მოქალაქემ ნიკოლაი ალაფუზოვმა. წყაროებში ამ სახლს ზოგჯერ უწოდებენ ალაფუზოვის სახლს, უკანასკნელი მფლობელის გვარის მიხედვით. 1914 წელს მის ბინაზე მოხდა შეიარარებული თავდასხმა, მაგრამ მიუხედავად ბინის საფუძვლიანი ჩხრეკისა თავდამსხმელებმა ვერაფერი წაიღეს გარდა 115 მანეთის, ოქრო საათისა და მასიური ძეწკვისა.

1980-იან წლებში სახლის სარდაფში გაიხსნა მხატვრების, ტაგანროგის ბავშვთა სამხატვრო სკოლის მასწავლებლების, ლეონიდ სტუკანოვისა და იური შაბელნიკოვის სახელოსნოები. 

1990-იან წლებში შენობაში განათავსეს აფთიაქი. 

2000-იან წლებში სახლი შეიძინა კომპეუტერების ტექნიკის ბიზნესით დაკავებულმა ფირმამ და შენობაში გახსნა კომპიუტერებისა და საოფისე ტექნიკის მაღაზია.

არქიტექტურა
-----------

შენობა აშენდა 1870-1880 შერეული სტილით. ტაგანროგის მესამე კვარტალში XIX საუკუნის შენობები აღნიშნული სტილით შენდებოდა.

ცნობილი მოსახლეები
------------------

* **იაკობ პარნოხი** (1847—1912) — პროვიზორი, აფთიაქის მფლობელი, საქალაქო დუმის წევრი, ტაგანროგის საპატიო მოქალაქე].
* **ლეონი სტუკანოვი** (1947—1998) — რუსი მხატვარი, პედაგოგი, რუსეთის მხატვართა კავშირისწევრი.
* **იური შაბელნიკოვი** (1959) — რუსი მხატვარი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Дом Апостолопуло на сайте «Исторический Таганрог»

სქოლიო
------

1. 1 2 3 4 5 6 7  *Гаврюшкин О.П.* Мари Вальяно и другие (Хроника обывательской жизни). — Таганрог: МИКМ, 2001. — 544 с.
2. ↑  *Григорян М. Е. Решетников В. К.* Таганрог. История архитектуры и градостроительства конца XVII — начала XX века. — Ростов н/Д: Омега-Принт, 2013. — С. 236-237.
3. ↑  *Гаврюшкин О.П.* Гуляет старый Таганрог: Исторический очерк. — Таганрог: АИ МИКМ, 1997. — 395 с. — ISBN 5-86746-019-3.
უსასრულო გეომეტრიული პროგრესიის დიაგრამა,რომელიც უახლოვდება 0 და ხდება კიდევაც უსასრულობაში.a=1 და q=1/2 .
**გეომეტრიული პროგრესია** — მათემატიკაში ისეთი რიცხვითი მიმდევრობაა, რომლის პირველი წევრი ნულისაგან განსხვავებულია, ხოლო ყოველი წევრი, მეორედან დაწყებული, მიიღება წინა წევრის ერთსა და იმავე ნულისაგან განსხვავებულ რიცხვზე გამრავლებით. გეომეტრიული პროგრესიის წევრი პირობითად აღინიშნება ***b*** ასოთი, ხოლო ნებისმიერ გეომეტრიულ პროგრესიას ამგვარი სახე აქვს: {\displaystyle b\_{1},\ b\_{2},\ b\_{3},\ \ldots ,\ b\_{n}}. ამგვარ მიმდევრობაში ნებისმიერი ორი, მომდევნო და წინა წევრის შეფარდება ერთმანეთის ტოლია და ამ რიცხვს გეომეტრიული პროგრესიის მნიშვნელი ეწოდება, რომელიც ***q*** ასოთი აღინიშნება: 

{\displaystyle {\frac {b\_{2}}{b\_{1}}}\ ={\frac {b\_{3}}{b\_{2}}}\ ={\frac {b\_{n}}{b\_{n-1}}}\ =q}
თუ {\displaystyle q>0,\ (q\neq \ 1)}, მაშინ გეომეტრიული პროგრესია მონოტონურია, ({\displaystyle 0<q<1} - კლებადია, {\displaystyle q>1} - ზრდადია), თუ {\displaystyle q<0} - პროგრესია არც ზრდადია და არც კლებადი, იგი ნიშანმონაცვლეა, ხოლო თუ {\displaystyle q=1}, მაშინ პროგრესია მუდმივ მიმდევრობას წარმოადგენს. 
გეომეტრიული პროგრესიის პირველი n წევრის ჯამი გამოითვლება ფორმულით:
{\displaystyle S={\frac {b\_{1}(q^{n}-1)}{q-1}}} სადაც S არის ჯამი ხოლო q გეომეტრიული პროგრესიის მნიშვნელი და b1 გეომეტრიული პროგრესიის პირველი წევრი.

უსასრულო გეომეტრიული პროგრესიის ჯამი გამოითვლება სხვა ფორმულით:
{\displaystyle S={\frac {a}{1-q}}} სადაც a არის გეომეტრიული პროგრესიის პირველი წევრი, ხოლო q გეომეტიული მნიშვნელი (ეს ფორმულა განსაზღვრულია არეალში, სადაც |q|<1 რადგან სხვა შემთხვევაში ეს ჯამი როგორც რაიმე რიცხვი, არ არსებობს. იგი უსასრულოდ იზრდება).

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Derivation of formulas for sum of finite and infinite geometric progression at Mathalino.com
* Geometric Progression Calculator დაარქივებული 2008-12-27 საიტზე Wayback Machine.
* Nice Proof of a Geometric Progression Sum at sputsoft.com
**არჩილ რაჟდენის ძე ჯაჯანაშვილი** (დ. 1885 — გ. 1937) — ქართველი პუბლიცისტი, მწერალი. სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტიის წევრი. საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი (1918 წელს).

ბიოგრაფია
---------

ცნობილი პედაგოგის რაჟდენ ჯაჯანაშვილის შვილი. თბილისის ქართული გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ სწავლა გააგრძელა ნოვოროსიისკის უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტის ფილოსოფიის განყოფილებაზე. საქართველოში დაბრუნების შემდგომ თანამშრომლობდა ქართულ პრესასთან („ივერია", „ცნობის ფურცელი"...). პოლიტიკურ, სალიტერატურო თემებზე წერილებს აქვეყნებდა „გ. ბარელის", „გ. ბარველის" ფსევდონიმით. იყო ბელეტრისტი, მთარგმნელი და რედაქტორი. შეადგინა არჩილ ჯორჯაძის თხზულებათა მე-6 ტომი. იყო სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტიის ორგანოს „სახალხო გაზეთის" რედაქტორ-გამომცემელი. რედაქტორობდა აგრეთვე გაზეთ „დროშას". არჩილ ჯაჯანაშვილი იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობის წევრი. სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტიის კვოტით შეიყვანეს საქართველოს ეროვნულ საბჭოში, სადაც აქტიურად მონაწილეობდა საკანონმდებლო საქმიანობაში. იყო პარლამენტში ეროვნულ უმცირესობათა ენის ხმარების შესახებ კანონის ავტორი. შეეწირა 1937 წლის რეპრესიებს.

ლიტერატურა
----------

* *ბ.კუპატაძე*, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 546.
**ბიჭი ხილის კალათით** — 1593 წელს დასრულებული ნახატი, რომელიც იტალიელი ბაროკოს ოსტატის მიქელანჯელო მერისი და კარავაჯოს მიერაა დახატული. ამჟამად ის ინახება გალერეა ბორგეზეში, რომში.

სურათი დახატულია იმ დროს, როდესაც კარავაჯო მშობლიური მილანიდან ახალი ჩამოსული იყო რომში და კონკურენტუნარიანი რომაული ხელოვნების სამყაროს გზას გასდგომოდა. ნახატის მოდელი იყო მისი მეგობარი და კომპანიონი, სიცილიელი მხატვარი მარიო მინიტი, რომელიც დაახლოებით 16 წლის იყო. ნამუშევარი ჯუზეპე ცეზარის, იგივე კავალერი დ'აპრინოს კოლექციას მიეკუთვნებოდა, ხოლო 1607 წლიდან კი — კარდინალ სციპიონე ბორგესს. აქედან გამომდინარე, ნამუშევარი შექმნილია იმ პერიოდში, როდესაც კარავაჯო „ყვავილებისა და ხილის ხატვაზე" მუშაობდა დ’არპინოსთვის, მაგრამ შესაძლოა შედარებით ადრინდელი პერიოდიდანაა, როდესაც კარავაჯომ და მინიტიმ დატოვეს კავალერი დ’არპინოს სახელოსნო რომ თავიანთი გზით გაეყიდათ ნამუშევრები დილერი კოსტანტინოს დახმარებით. ეჭვის გარეშე სურათი 1593 წლამდე ვერ თარიღდება, ამ წელს ჩამოვიდა მინიტი რომში. ვარაუდობენ, რომ სურათი თარიღდება კარავაჯოს შედარებით უფრო კომპლექსურ ნამუშევრებამდე, სადაც მინიტი ასევე იყო მოდელი, როგორიცაა „*მკითხავი*" და „*კარტის მოთამაშეები*" (ორივე 1594 წლიდან), ამ უკანასკნელმა კარავაჯოს თავისი პირველი მნიშვნელოვანი მფარველის, კარდინალი ფრანცესკო მარია დელ მონტეს ყურადღბა მიქცია. ვიტორიო სგარბი აღნიშნავს, გარკვეულ მსგავსებებს ამ ნამუშევარსა და კარავაჯოს ძველ პორტრეტებს შორის ფერწერულ თვისებებს, რომელიც სხვა მხატვრებს გვაგონებს არპინოს სახელოსნოდან.

სქოლიო
------

1. ↑  ვიტორიო სგარბი „კარავაჯო", FMR#9-ში, 1985
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **არფა (მრავალმნიშვნელოვანი)**. |


**არფა**, *აღმოსავლეთი არფაჩაი* (აზერბ. Arpaçay; სომხ. Արփա) — მთის მდინარე სომხეთსა და ნახჭევანში (აზერბაიჯანი), მდინარე არაქსის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე — 126 კმ, აუზის ფართობი — 2630 კმ². სათავე აქვს ზანგეზურის ქედზე. შუაწელში მიედინება მთათაშუა ქვაბულში. იყენებენ სარწყავად, რის გამოც ზაფხულობით ვერ აღწევს მდინარე არაქსამდე. მდინარის ზემო დინებაშია კურორტი ჯერმუკი. შენდება გვირაბი (48,6 კმ), რომლითაც არფა სევანის ტბაში ჩავა. საზრდოობს მდნარი თოვლითა და წვიმის წყლით. მდინარეზე არის ჰესი და წყალსაცავი.

სქოლიო
------

1. 1 2  Azərbaycan Respublikası Ekologiya və Təbii sərvətlər Nazirliyi: Azərbaycanın çayları, gölləri və su anbarları

|  |  |
| --- | --- |
| სომხეთის დროშა | *ეს სტატია სომხეთის და სომხების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |



|  |  |
| --- | --- |
| აზერბაიჯანის დროშა | *ეს სტატია აზერბაიჯანისა და აზერბაიჯანელების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
არქეოგრაფია (ძვ. ბერძნ. ἀρχαίος — ძველი და γράφω — ვწერ) — დამხმარე საისტორიო დისციპლინა, რომელიც ადგენს წერილობითი წყაროების მეცნიერული აღწერისა და გამოცემის პრინციპებსა და მეთოდებს. არქეოგრაფია მჭიდროდაა დაკავშირებული ფილოლოგიასთან, წყაროთმცოდნეობასთან, დიპლომატიკასთან, არქივმცოდნეობასთან და სხვა. არქეოგრაფია როგორც ძეგლების სტამბურ გამოცემასთან დაკავშირებული სამეცნიერო დარგი, წარმოიშვა საბეჭდი დაზგის გაჩენის შემდეგ, თეორიულად დამუშავდა და ჩამოყალიბდა საგამომცემლო ტრადიციების შექმნისა და გამოცდილების დაგროვების შემდეგად. როგორც ფეოდალიზმის, ისე კაპიტალიზმის ხანაში არქეოგრაფია კლასობრივ ხასიათს ატარებდა.

ლიტერატურა
----------

* Валк С. Н. Советская археография, М.—Л. 1948
* Основные правила публикации документов государственно фонда Союза ССР. М. 1945

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* არქეოგრაფია  — დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია
* არქეოგრაფია — უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი
გერმანიის ჰიმნის ნოტები
გერმანიის ჰიმნის აკუსტიკური ვერსია
**გერმანიის ეროვნული ჰიმნი** (გერმ. Deutsche Nationalhymne) დროშასა და გერბთან ერთად გერმანიის ერთ-ერთი ეროვნული სიმბოლოა. მიღებულ იქნა 1991 წელს და წარმოადგენს ძველი გერმანული სიმღერის „დოიჩლანდლიდის" მესამე სტროფს, რომელიც აუგუსტ ჰაინრიხ ჰოფმან ფონ ფალერსლებენის მიერაა დაწერილი. მელოდია, რომელიც იოზეფ ჰაიდნს ეკუთვნის, ძველად გერმანიის იმპერიის ჰიმნს წარმოადგენდა.

ტექსტი
------

გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის ჰიმნის ტექსტი აღებულია გერმანული ლექსის *Das Lied der Deutschen*-ის (გერმანელთა სიმღერა, უფრო ცნობილი დოიჩლანდლიდის სახელწოდებით) ბოლო სტროფიდან. ლექსი დაწერილია აუგუსტ ჰაინრიხ ჰოფმან ფონ ფალერსლებენის მიერ კუნძულ ჰელგოლანდზე, 1841 წელს.

Einigkeit und Recht und Freiheit  

für das deutsche Vaterland!  

Danach lasst uns alle streben  

brüderlich mit Herz und Hand!  

Einigkeit und Recht und Freiheit  

sind des Glückes Unterpfand:  

Blüh im Glanze dieses Glückes,  

Blühe, deutsches Vaterland!

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვიკისაწყობის ლოგო შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„გერმანიის ეროვნული ჰიმნი"** ვიკისაწყობში.
* გერმანიის ჰიმნის ტექსტი და მელოდია დაარქივებული 2009-09-01 საიტზე Wayback Machine. , ფედერალური მთავრობის პრესისა და ინფორმაციის სამსახური
* ჰიმნის ტექსტი და მელოდია
* *Deutsche Nationalhymne – „Die blödsinnigste Parole der Welt"*, Spiegel Online, 24. Juni 2006
**ალმა-ათის ივერია-სერაფიმოვის მონასტერი** (რუს. Иверско-Серафимовский монастырь) — მართლმადიდებლური დედათა მონასტერი ალმა-ათაში.

ისტორია
-------

პირველი მონაზვნური საზოგადოება დააარსა 1907 წელს მთავარეპისკოპოსმა დიმიტრი აბაშიძემ. მონასტერს გადაეცა მიწის დიდი ნაკვეთი მიმდებარე სასაფლაოთი, სადაც მდებარეობდა სოფიას ტაძარი. 

შენობა ააგეს 1908 წელს ი. ი. პოროშინისა და მხატვარ-არქიტექტორ ს. კ. ტროპარევსკის პროექტის მიხედვით. ამავდროულად დაიწყო მონასტრის კორპუსების მშენებლობა. სახელწოდება მიიღო ივერიის ღვთისმშობლის ხატის მიხედვით (ივერია იყო საქართველოს ძველი სახელწოდება), რომელიც აქ მოაბრძანა მთავარეპისკოპოსმა დიმიტრი აბაშიძემ. სახელი ასევე ეწოდა სერაფიმ საროველის პატივისცემის ნიშნად. ივერიის ხატი ამ პერიოდისათვის ითვლებოდა მხარის მფარველად. 

1921 წელს მონასტერი დახურეს. ნაგებობები საბოლოოდ XX საუკუნის 80-იან წლებში დაინგრა. 

2004 წელს მიირეს გადაწყვეტილება მონასტრის აღდგენის შესახებ და 2008 წელს იგი გაიხსნა. მონასტრის ტერიტორიაზე მდებარეობს მატრონა მოსკოველისა და სერაფიმ საროველის სახელობის სამლოცველოები. 

2011 წელს მონასტერს გადასცეს წმინდანების, პისტის, ელპიდის, აღაპისა და მათი დედის სოფიას ნეშტი სანქტ-პეტერბურგის კონსტანტინესა და ელენეს სახელობის მონასტრიდან. 

2017 წლის მონაცემებით მონასტერში ცხოვრობს 25 მონაზონი, რომელთაგან შვიდი სქემმონაზონია.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Иверско-Серафимовский женский монастырь

სქოლიო
------

1. ↑  150 лет городу Верному. Иверско-Серафимовский монастырь[*მკვდარი ბმული*]
2. ↑  В Алматы состоится освящение восстановленного Софийского собора
3. ↑  Софийский собор
4. ↑  Женский монастырь в Алматы получил в дар частицы мощей святых Веры, Надежды, Любови и Софии
5. ↑  Внутри. Иверско-Серафимовский женский монастырь
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **ასკილაურის ეკლესია**. |

**ასკილაურის მეორე ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ასკილაურის ჩრდილო-დასავლეთით, დაახლოებით 1,2 კილომეტრზე, ტყეში. სავარაუდოდ განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (5,4×3,7 მეტრი). ნაგებია ქვიშაქვის ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბით. გარეთა კედლები ძირითადად მოზრდილი ქვებითაა ამოყვანილი. გუბეში ალაგ-ალაგ ჩართულია ლოდებიც, წყობა ქაოსურია. ბათქაშის შემორჩენილი ფრაგმენტებიდან ჩანს, რომ შიგნით კედლები შეთეთრებული ყოფილა. ტაძარი ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია კამარა და კონქის დიდი ნაწილი, დანგრეულია სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების დასავლეთ ნახევარი. მთელ სიმაღლეზე გახეთქილია აღმოსავლეთ კედელი, სამხრეთ კედლის შემორჩენილ ნაწილს გარედან საპირე წყობა თითქმის მთლიანად მიკრული აქვს. ინტერიერში და კედლებზე ხეებია ამოსული. ეკლესიას შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელშიც განიერი გარეთკენ შევიწროვებული სარკმელია გაჭრილი. აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდშიმცირე ოთხკუთხა ნიშია.

ლიტერატურა
----------

* *დვალი თ.*, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ. 2019. — გვ. 79.
**ანა ლეტენსკა**, ქალიშვილობის გვარი **სვობოდი** (სვობოდოვა), მეუღლის გვარი **ჩალოუნი** (დ. 29 აგვისტო, 1904, ნირჟანი პლზენის მახლობლად — გ. 24 ოქტომბერი, 1942, მაუთჰაუზენი, საკონცენტრაციო ბანაკი) — ჩეხი კინოსა და თეატრის მსახიობი.

ცხოვრება და მოღვაწეობა
----------------------

დაიბადა მსახიობების ოჯახში და იზრდებოდა 5 და-ძმასთან ერთად. მამამისი, ოლდრიხი (1872–1939) მსახიობი და რეჟისორი იყო, დედამისი მარია (1871–1960), — მსახიობი.

ვინოჰრადის თეატრი, სადაც ანა ლეტენსკა 1939–1942 წლებში მუშაობდა
პირველი როლი ითამაშა 1919 წელს. მოგვიანებით მუშაობდა ჩესკე–ბუდეოვიცეს (ქალაქი ბუდეოვიცე) ეროვნულ თეატრში. 1925 წელს გაიცნო და ცოლად გაყვა ლუდვიკ ჰრდლიჩეკს, რომელიც „ლეტენსკის" ფსევდონიმით ცხოვრობდა. 1925 წელს შეეძინა ვაჟი ირჟი, რომელიც მოგვიანებით რეჟისორი გახდა. მუშაობდა კოშიცეს, ოლომოუცისა და ბრატისლავას თეატრებში. ასევე მუშაობდა ჩეხოსლოვაკიის „თავისუფალ თეატრში" და ჩეხოსლოვაკიის რადიოში. 1939–1942 წლებში მუშაობდა ვინოჰრადის თეატრში („ვინოჰრადსკე დივადლო"), პრაღაში. 1941 წელს განქორწინების შემდეგ კვლავ გათხოვდა და ცოლად წაყვა არქიტექტორ ვლადისლავ ჩალოუნს, რომელიც დააპატიმრეს, რ. ჰეიდრიხზე თავდასხმაში ბრალდებულის მიმალვაში დახმარებისათვის. ამის შემდეგ ანა ლეტენსკა წამოვიდა ვინოჰრადის თეატრიდან (1942 წლის 30 აგვისტოს) და მუშაობა განაგრძო თეატრ „ურანიაში". გესტაპოს მიერ ნებადართული ჰქონდა ყოველდღიური შეხვედრა მეუღლესთან, პეტხკის ციხეში (პეტხკის სასახლე), სადაც თავად დააპატიმრეს 1942 წლის 3 სექტემბერს. მისი უკანასკნელი ფილმის გადაღების დასრულებამდე რამდენიმე დღე იყო დარჩენილი. 5 სექტემბერს გადაიყვანეს ტერეზინის საპყრობილეში, ხოლო შემდეგ 24 ოქტომბერს მაუთჰაუზენის საკონცენტრაციო ბანაკში, სადაც 3 თვის შემდეგ მისი მეუღლეც გააგზავნეს.

1947 წელს ანა ლეტენსკას ბიუსტი დაიდგა ვინოჰრადის თეატრის აივანზე. 1948 წელს მისი სახელი ეწოდა პრაღაში, ვინოჰრადის თეატრთან მდებარე ერთ–ერთ ქუჩას. მოგვიანებით ანა ლეტენსკას შესახებ ნორბერტ ფრიდმა დაწერა მოთხრობა: „ჯალათი არ იცდის", რომლის მიხედვითაც რეჟისორმა ფრანტიშეკ ფილიპმა 1971 წელს ფილმი გადაიღო.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Anna Letenská. csfd.cz (ჩეხური)
* 

* Anna Letenská — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
**ახალი ფიქცია** — ავანგარდული ლიტერატურული მიმდინარეობა.

ჯერ კიდევ XIX საუკუნიდან მოყოლებული რელისტური ლიტერატურის პარალელურად არსებობს ე.წ. წარმოსახვითი ლიტერატურა. თუკი პირველი გარემომცველი რელობის შეძლებისდაგვარად ადეკვატურ აღწერას გვთავაზობს და დიდ ადგილს უთმობს სოციალურ და ფსიქოლოგიურ საკითხებს, წარმოსახვითი მიმართულება არაცნობიერსა და წარმოსახულს ემყარება. ახალი ფიქცია საყოველთაოდ ცნობილი სამეცნიერო ფანტასტიკური მიმართულების რადიკალიზაციას წარმოადგენს და მიზნად ისახავს ადამიანის სულში არსებული პოეტური სიღრმეების შეცნობას, რისი მიღწევაც შეუძლებელია ყოველდღიური ცხოვრების უბრალო ტრანსკრიფციით. ამისთვის აუცილებელია ქვეცნობიერი თუ წარმოსახვითი ნიღბების თამაში.

ახალ ფიქციაში განასხვავებენ სხვადასხვა ტენდენციებს. ავტორთა ერთი ნაწილი უპირატესობას ანიჭებს დროში მოგზაურობას: ერთი ინტრიგის ფონზე ხდება სხვადასხვა წარსული ეპოქის გაცოცხლება, რაც ხშირად წმინდა ფანტასმაგორიაში იზრდება. ამგვარად სტრუქტურირებული ისტორიული ამბავი სრულიად ახალი კუთხით გაიაზრება, რის საშუალებასაც რეალისტური მიდგომა არ იძლევა. წარსულის ფანტასტიკური გაცოცხლება ხდება *ფარაონის სიცილში* (ფ. კუპრი, 1984), *კონფუცის სიზმარსა* (ჟ. ლევი, 1989) თუ *შუშის კოშკში* (ჟ.ო. შატორეინო, 1994). მწერალთა მეორე ნაწილი სივრცეში მოგზაურობას გვთავაზობს. განსაკუთრებული ინტერესით სარგებლობს აღმოსავლური (*ტიბეტური ოცნება*, პ.კარე, 1994; *დიდი იმპერატორი და მისი ავტომატები*, ჟ. ლევი, 1985), გერმანული და ებრაული სამყარო. ხშირად მწერალი თავადვე იგონებს ახალ ადგილებსა და ცივილიზაციებს. დროისა და სივრცის ტრანსგრესიას მითოლოგიური პერსონაჟები და სიუჟეტებიც ემატება. 

საინტერესოა ახალი ფიქციისათვის დამახასიათებელი თხრობითი კონსტრუქციების თავისებურებაც. მონათხრობი და თხრობის მანერა იმგვარად ირევა ერთმანეთში, რომ ფიქცია თავადვე იქცევა ფიქციის შესახებ მსჯელობად. ამის ნათელი მაგალითია ისეთი რომანები, როგორიცაა: *ჩინელი მხედრის ზღაპრები* (ფ. კუპრი, 1994), რომლის თითოეული თავი ცალკე ზღაპარს შეიცავს; *სტეფანი ფანისტე* (ფ. ტრისტანი, 1997), რომელშიც უამრავი ურთიერთსაწინააღმდეგო მოანთხრობია ჩართული; *სიმაღლის სურნელი* (ს. ჟუტი, 1999), სადაც სამი სხვადასხვა, მაგრამ ურთიერთდაკავშირებული ამბავი ერთმნეთის ინტერპრეტაციას წარმოადგენს.


|  |  |
| --- | --- |
|  | *ეს სტატია ლიტერატურის და ლიტერატურული ნაწარმოებების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
ანა წინასწარმეტყველი (რემბრანდტის ნახატი
**ანა წინასწარმეტყველი** - მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 9 დეკემბერი, ახალი სტილით - 22 დეკემბერი. სამოელ წინასწარმეტყველის დედა.

ბიოგრაფია
---------

იყო მეუღლე ელკანასი, რომელიც, ეფრემის მთაზე ცხოვრობდა. უფლის რჩეულ დედაკაცს შვილი დიდხანს არ ეძლეოდა. ელკანამ მეორე ცოლიც შეირთო - ფენანა, რომელიც, ანასგან განსხვავებით, ნაყოფიერი გამოდგა. საშინლად წუხდა ნეტარი ანა და ღმერთს მხურვალედ ევედრებოდა შვილის მონიჭებას.

ელკანა მთელი სახლეულითურთ ყოველწლიურად ადიოდა „ტაძარსა უფლისასა" და თაყვანს სცემდა და მსხვერპლს სწირავდა ღმერთს. ერთხელ, ამგვარი მოგზაურობის დროს, დარდისგან ჩამომდნარი ანა დაემხო სკინიის წინ, 

|  |  |
| --- | --- |
|  | „„სალმობითა გულისათა ილოცვიდა უფლისა მიმართ, ტირილით ტიროდა და აღუთქუმიდა. ადონა უფალო, ილიო საბაოთ, უკუეთუ მოხედვით მომხედო სიმდაბლესა ზედა მჴევლისა შენისასა, მომიჴსენო და მომცე თესლი მამაკაცისაჲ, მიცემით მიგცე წინაშე შენსა ვიდრე სიკუდიდმდე მისა, ღჳნოჲ და სათრობელი არა სუას და რკინაჲ არა აღვიდეს თავსა მისსა"." |
|  |  |

 ნეტარი დედა გულში ლოცულობდა - ბაგეებს ამოძრავებდა, ხმა კი არ ისმოდა, ამიტომ ელი მღვდელმა ჩათვალა, რომ ის ნასვამი იყო, აყვედრა უღირსი საქციელი და უბრძანა, ტაძარს მოშორებოდა. ანამ სიმდაბლით მიუგო: 

|  |  |
| --- | --- |
|  | „„ნუ ჰგონებ მჴევალსა შენსა ასულთაგან უღირსთაჲსა, რამეთუ მრავლითა ურვითა და სულმოკლებითა ჭირისაჲთა დადნობილ ვარ აქამომდე"." |
|  |  |

 დედაკაცის სატკივარი რომ გაიგო, ელიმ აკურთხა იგი, მისი თხოვნის აღსრულება გამოსთხოვა უფალს და მშვიდობით განუტევა. ანამ გაიხარა, ნუგეში მიეფინა მის სულს და სულ მალე მუცლად იღო კიდეც. ნანატრ ძეს უფლის მხევალმა სამოელი დაარქვა, რაც „უფლისგან გამოთხოვილს" ნიშნავს. როცა სამოელი დედის ძუძუს განეშორა, ანამ და ელკანამ უხვი ძღვენი შესწირეს უფალს და ძეც, აღთქმისამებრ, ტაძარში დატოვეს. ელი მღვდელმა დალოცა მართალი დედაკაცი, მან კი, გახარებულმა, სამადლობელი გალობა შესწირა უფალს, სადაც ქრისტეს შობამდე ათასი წლით ადრე იწინასწარმეტყველა მაცხოვრის განკაცება. ეს საგალობელი დღესაც სრულდება ეკლესიაში ღვთისმსახურების დროს. ამის შემდეგ ანას კიდევ სამი ძე და სამი ასული შეეძინა, ღრმა მოხუცებულობამდე იცხოვრა და მშვიდობით შეჰვედრა სული უფალს.

მართალი ანას შესახებ მეფეთა I წიგნშია მოთხრობილი (1, 1-28; 2, 1-11).

ლიტერატურა
----------

* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ანა წინასწარმეტყველი***
**„ახალი ძალა"** — ორკვირეული ჟურნალი, ეროვნულ-დემოკრატიული ახალგაზრდობის მთავარი კომიტეტის პერიოდული ორგანო. ჟურნალის დასათაურება და მიზანდასახულობა ნათლადაა ახსნილი მიხეილ ხერხეულიძის წინასიტყვაობაში. ავტორი საუბრობს საქართველოში შექმნილ მძიმე ეკონომიკურ და პოლიტიკურ მდგომარეობაზე და იმედის თვალით შეჰყურებს ახალგაზრდა პოლიტიკოსთა ერთობას, „ლამაზ ჭაბუკს", რომელიც არსებული ვითარების შეცვლას შეძლებს და ქვეყანას კრიზისული სიტუაციიდან გამოიყვანს. წერილში ნათქვამია, რომ ამ დიდი მიზნის მისაღწევად ახალ პოლიტიკურ ძალას საკუთარი პერიოდული ორგანო დაეხმარება.

პროფილიდან გამომდინარე, ჟურნალი უპირატესობას ანიჭებს პოლიტიკურ თემატიკას და ყურადღებას ამახვილებს ქართულ პოლიტიკურ ველზე არსებული პარტიებისა და პოლიტიკური დაჯგუფებების საქმიანობაზე. გამოცემაში გვხვდება მსგავსი შინაარსის არაერთი პუბლიკაცია. მათ შორისაა ფსევდონიმით „მ. კ-ლი" ხელმოწერილი სტატია „ახალი ძალა", რომელშიც საუბარია საქართველოში მოქმედ ორ მთავარ მეტოქე პოლიტიკურ ძალაზე — სოციალ-დემოკრატიულ და ეროვნულ დემოკრატიაზე, მათ მსოფლმხედველობრივ თავისებურებებზე. ავტორი ერის გამაერთიანებელ ძალად სწორედ ახალ პოლიტიკურ ერთობას მიიჩნევს. 

გ. ფერაძის წერილში „მთლიანი საქართველო" ყურადღება გამახვილებულია ეროვნულ-დემოკრატიულ პარტიაზე, მის ამოცანებსა და მიზნებზე. სოციალ-დემოკრატიული პარტიის კრიტიკასა და პარტიული დიფერენციაციის საკითხებს ეძღვნება ვ. მერკვილაძის „პოლიტიკური შენიშვნები" და სხვ. პოლიტიკური სტატიების გარდა, ჟურნალი გარკვეულ ადგილს უთმობს კულტურის, ხელოვნებისა და განათლების საკითხებს. საყურადღებოა მიხ. კიაზაშვილის „დრამატული ხელოვნება და ახალი მსახიობი", სადაც ავტორი თეატრალურ ცხოვრებაში არსებულ სირთულეებზე მიაპყრობს მკთხველის ყურადღებას. თბილისში უნივერსიტეტის გახსნას ეხმაურება წერილი „აწმყო მომავლის ხიდია", რომელშიც ავტორი, ფსევდონიმით „გოგლი", ქვეყნისთვის უნივერსიტეტის უდიდეს მნიშვნელობაზე საუბრობს. ჟურნალში იბეჭდება გრ. მეგრელიშვილის ლექსი „საგალობელი". ეს ერთადერთი მხატვრული ტექსტია, რომელიც ჟურნალის ამ ნომერში დაისტამბა. ჟურნალში ჭარბადაა წარმოდგენილი ინფორმაციული მასალა - მოკლე ცნობები როგორც პარტიული, ისე ზოგადად ქვეყნის ცხოვრებიდან; გვხვდება შეტყობინებები საერთაშორისო ვითარების შესახებ. მაგალითად, ამ მიზანს ემსახურება რუბრიკა: „გერმანია-ოსმალეთის ამბები". მთლიანობაში, „ახალი ძალა" ამართლებს თავის ამოცანას და დამფუძნებელი პოლიტიკური ძალის ინტერესებს ემსახურება.

ლიტერატურა
----------

* *შამილიშვილი მ.*, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 49.
**ანა (ცქვიტი) ანტონის ასული ხახუტაშვილი** (დ. 1886, მეჯვრისხევი (დღევანდელი გორის მუნიციპალიტეტი) — გ. 2 სექტემბერი, 1960, თბილისი) — ქართველი საბავშვო მწერალი.

ბიოგრაფია
---------

საშუალო სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ 1902 წელს მუშაობა დაიწყო ფოსტა-ტელეგრაფის უწყებაში, სადაც აქტიურად ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში, რისთვისაც 1906 წელს სამსახურიდან დაითხოვეს. 1907 წელს ჟურნალ „ნაკადულში" გამოქვეყნდა ანა ხახუტაშვილის პირველი მოთხრობა „მიტოს გაბედულობა". აქედან მოყოლებული, მისი მოთხრობები სისტემატურად იბეჭდებოდა „ცქვიტის" ფსევდონიმით. 1909 წელს წერა-კითხვის გამავრცელებელმა საზოგადოებამ სტიპენდია დაუნიშნა. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ, მასწავლებლობდა ჯერ გორის, ხოლო შემდეგ თბილისის ქალთა გიმნაზიაში და თან ლიტერატურულ მოღვაწეობას ეწეოდა. 1916 წელს დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

ბიბლიოგრაფია
------------

* მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, ნაკადული, 1984. - 215გვ.
* გაზაფხულის მერცხლები : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, საბლიტგამი, 1951. - 104გვ.
* თომიკოს საჩუქარი : მოთხრობები (ავტორი). - თბილისი, საბლიტგამი, 1949. - 244გვ.
* იოსებ ლაღიაშვილი : რომანი (ავტორი). - თბილისი, 1941. - 189გვ.

ლიტერატურა
----------

* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე", გვ. 399, თბ. 1994
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **შალიკაშვილი**. |

**ანა შალიკაშვილი** (დ. 16 თებერვალი, 1919, ქუთაისი — გ. მარტი, 2004) — ქართული მხატვარ-მულტიპლიკატორი, საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვარი (1983)

ბიოგრაფია
---------

1942 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია. მისი პედაგოგები იყვნენ: დავით კაკაბაძე, სერგო ქობულაძე, შალვა მამალაძე. 1943 წლიდან მუშაობდა ქუთაისის დრამატული თეატრის მხატვრად.1947-1972 წლებში მუშაობდა საქართველოს კინოსტუდიაში ჯერ მულტიპლიკატორად, შემდეგ დამდგმელ მხატვრად. თბილისს უძღვნა ფერწერული ნამუშევრები: სერია „ვაკის პარკი" (1986), „მეეზოვე", „წინდების გამყიდველი", „მეტროს წინ" (სამივე — 1998); შექმნა დაზგური გრაფიკის ნიმუშები („ძველი უბანი", 1956); ლინოგრავიურების სერია მხატვარ ნატალია ფალავანდიშვილის ეტიუდებზე (1979) და სხვა; მას ეკუთვნის ესკიზები ნახატი ფილმებისათვის „ერთი ქილა ერბო", „განთიადის მომღერალი", „რწყილი და ჭიანჭველა", „მამაცი კურდღელი", „მტრობა", „წუნა და წრუწუნა" და სხვა. ანა შალიკაშვილის ნახატები დაცულია საქართველოს თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში.

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „თბილისი", თბ. 2002. — გვ. 917, ISBN 99928-20-32-2.
* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ. 1986. — გვ. 678.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ანა შალიკაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ნაყოფი და ტოტები
**ანა შპეტი** — ქლიავის ჯიში. მიეკუთვნება უნგრულების ჯგუფს. გამოყვანილია დაახლოებით 1870-იან წლებში ბერლინის ახლომდებარე დაბაში (კეცინში), ლ. შპეტის სანერგეში. საქართველოში მისი შემოტანის დრო არ არის ცნობილი. გვხვდება თითქმის ყველა რაიონში ცალკე ხეების სახით. თავისი მაღალხარისხიანი და გარემოსადმი კარგი შეგუების უნარიანობის გამო უნდა ჩაითვალოს ერთ–ერთ საუკეთესო სამრეწველო ჯიშად საქართველოს მეხილეობის მთელ რიგ რეგიონებში.

ჯიში საინტერესოა უხვი მოსავლიანობით; ადრე იწყებს მოსავლის მოცემას. საგვიანო სიმწიფის პერიოდისაა; მწიფდება სექტემბრის ბოლო რიცხვებში. კარგი ხარისხის, საგვიანო სუფრის ჯიშად ითვლება. კარგად შეეგუა საქართველოს ბუნებრივ პირობებს. ხე ძლიერმზრდია, პირამიდული ვარჯით, რომელიც მოსავლის სიმძიმის გამო გადაშლილ და დახრილ ხასიათს ღებულობს. ფოთოლი ოვალური ფორმისაა, წაწვეტებული ბოლოთი. ფოთლის ფირფიტის ზედაპირი მუქი მწვანე და ბრჭყვიალა. ახასიათებს ადრეული ყვავილობა. თვითფერტილია.

ნაყოფი მსხვილია (4,4🞩2,8 სმ). საშუალო მასა 41,5 გრამს უდრის. კასრისებრი ფორმა აქვს, განიერი ფუძით. კანი მოწითალო ფერისაა, ძლიერი ცვილისებრი ნაფიფქით. კანქვეშა თეთრი წერტილები მსხვილია და კარგად ემჩნევა ცვილისებრი ნაფიფქისაგან გასუფთავებულ ნაყოფს. რბილობი მომწვანო–ყვითელია, ძლიერ წვნიანი, ტკბილი, მომჟავო გემოსი. ნაყოფის სრულ სიმწიფეში კურკა ადვილად სცილდება რბილობს. კარგია საჩირედ, საკონსერვო ქარხნებში გადასამუშავებლად და საკმაოდ კარგია აგრეთვე სუფრის ხილადაც.

ლიტერატურა
----------

* *ხომეზურიშვილი ნ.*, *ერისთავი ელ.*, საქართველოს კულტურული ფლორის ატლასები; ტ. 2 : საქართველოს სამრეწველო ხილის ჯიშები, საქართველოს სსრ მიწსახკომი, ლ. პ. ბერიას სახელ. სას.-სამ. ინსტიტუტი, თბ.: „ტექნიკა და შრომა", 1941.

სქოლიო
------

1. ↑  მაღლაკელიძე, ელენე; ბობოქაშვილი, ზვიად (2015) *ქლიავის ბაღის გაშენება*. თბილისი:  სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრი. ციტირების თარიღი: 15 აპრილი, 2020.  დაარქივებული 2021-08-03 საიტზე Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ქლიავი (*Prunus domestica*) |
| --- |
|  |
| ჯიშები და ქვესახეობები | 

|  |  |
| --- | --- |
| რენკლოდები | 
* ალტანის რენკლოდი
* მწვანე რენკლოდი
* ონტარიო
 |
|  |
| უნგრულები | 
* ანა შპეტი
* აჟანის უნგრულა
* დიდი ჰერცოგი
* იტალიური უნგრულა
* სტენლი
* შავქლიავა
* შინაური უნგრულა
 |
|  |
| კვერცხისებრი ქლიავები | 
* ვაშინგტონი
* პრეზიდენტი
* ჯეფერსონი
 |
|  |
| ჩინურ-იაპონური ქლიავები | 
* ანჯელენო
* ბერბენკი
* ბლეკ ამბერი
* ფრიარი
 |
|  |
| მირაბელი | 
* მირაბელების დედოფალი
* ნანსის მირაბელი
* ყვითელი მირაბელი
 |
|  |
| სხვა | 
* ადრეულა
* ალიბუხარი
* ატმისებური
* ეკატერინე
* ემპრესი
* ისპოლინური
* კირკე
* პედრიგონი ჭრელი
* **ღოღნოშო**
 |

 |
|  |
| 
იხ. აგრეთვე: ქლიავი (გვარი), ხილი, კურკოვანი კულტურები, ბოტანიკის პორტალი |

 |
**ასკარიდისებრნი** (Ascarididae) — მრგვალი ჭიების ოჯახი. პარაზიტობენ ადამიანისა და ხერხემლიანი ცხოველების ნაწლავში. ასკარიდისებრთა შორის ყველაზე გავრცელებულია ღორისა (Ascaris suum) და ადამიანის (Ascaris lumbricoides) ასკარიდა. დედლის სიგრძეა 25 - 40 სმ, მამლისა — 15 - 25 სმ, სხეული თითისტარისებრია. წინა ნაწილზე მოთავსებულ პირს გარს აკრავს სამი ტუჩი, რითაც პარაზიტი კარგად ემაგრება ადამიანის ნაწლავის კედელს. მამლის სხეულის ბოლო ნაწილი მოკაუჭებულია, დედლისა — სწორი. ყოველი დედალი დღე-ღამეში 250 ათასამდე კვერცხს ყრის, რომლებიც განავალთან ერთად გარემოში გამოიყოფა, სადაც ხდება კვერცხის მომწიფება. მომწიფებული კვერცხიდან, რომელიც მასპინძლის ნაწლავში ხვდება საკვებთან ან წყალთან ერთად, იჩეკება ლარვა, იგი ხვრეტს ნაწლავის ლორწოვან გარსს, იჭრება ვენებში და კარის ვენით აღწევს ღვიძლს. აქედან ლარვა გადადის ღრუ ვენაში, გაივლის გულის მარჯვენა პარკუჭს და ფილტვის არტერიით გადადის ფილტვებში. აქ ლარვა ტოვებს სისხლის კაპილარებს, გადადის ფილტვის ალვეოლებში, ბრონქებში, შემდეგ ტრაქეაში და ხორხის ხვრელით ხელმეორედ ხვდება ხახისა და პირის ღრუში. ლარვა ვითარდება და ზრდასრულ პარაზიტად გარდაიქმნება წვრილ ნაწლავებში. 2 - 2,5 თვის შემდეგ დედალი კვერცხის დაყრას იწყებს. ადამიანის ნაწლავში შესაძლებელია ერთიდან რამდენიმე ასეულამდე ასკარიდა იყოს. ადამიანის ასკარიდა ორგანიზმში ბინადრობს 1 - 1,5 წლამდე. 

ასკარიდისებრით გამოწვეულ დაავადებას ასკარიდოზი ეწოდება.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ. 1975. — გვ. 634-635.
**გალაქტიონ ელისეს ძე ალფაიძე** (დ. 25 ოქტომბერი (7 ნოემბერი),1916, სოფ. კურსები, ქუთაისის მაზრა, ქუთაისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 2 მაისი, 2006, რიაზანი, რუსეთი) — გენერალ-ლეიტენანტი, საბჭოთა კავშირის გმირი (28 აპრილი, 1945).

ბიოგრაფია
---------

გალაქტიონ ალფაიძე დაიბადა ქუთაისის გუბერნიის ქუთაისის მაზრის სოფელ კურსებში 1916 წელს ღარიბი გლეხის ოჯახში. შვიდწლიანი სკოლის დამთავრების შემდეგ ქვისმთლელად მუშაობდა. 1933 წლიდან სწავლობდა ქუთაისის ინდუსტრიულ ტექნიკუმში, რომლის დამთავრების შემდეგ (1937) ელექტროტექნიკოსად მუშაობდა რიონჰესზე. 1940 დაამთავრა თბილისის საარტილერიო სასწავლებელი, მიენიჭა ლეიტენანტის წოდება და დაინიშნა ოცმეთაურად საარტილერიო პოლკში. მონაწილეობდა მეორე მსოფლიო ომში. 1943 წლიდან მეთაურობდა საარტილერიო პოლკს, იბრძოდა მოსკოვის მისადგომებთან, დნეპრთან, დნესტრთან, დუნაისთან, კიშინიოვთან, ბალატონის ტბასთან (აქ მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება), ბუდაპეშტთან და სხვა. 1946 წელს აირჩიეს სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 1951 წელს დაამთავრა ფ. ძერჟინსკის სახელობის საარტილერიო აკადემია. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, 5 სხვა ორდენით და მედლებით.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ. 1975. — გვ. 343.
* *ავტორთა კოლექტივი. აკადემიკოს ნ. ბერძენიშვილის საერთო რედაქციით.* მათ ასახელეს საბჭოთა სამშობლო (საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან). / საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია. ივ. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტი. გამომცემლობა "საბჭოთა საქართველო" თბილისი - 1964
* *Цкитишвили К. В. Чинчилакашвили Т. Г.* Герои Советского Союза из Грузии. Тб, 1981
**არქაბის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი თურქეთში, დაბა არხავეს დასახლების აღმოსავლეთ ნაწილში.

ეკლესიიდან შესანიშნავად მოჩანს უზარმაზარი სივრცე ოთხივე მხრივ. ზემოდან დაჰყურებს არხავეს მთლიან დასახლებას, მდინარის ორივე მხარის გაყოლებით არსებულ სოფლებს, ქალაქ ხოფას და მის შემოგარენს, მთის კალთებზე შეფენილ სოფლებს არხავეს ციხემდე. ადგილობრივი მოსახლეობა „რაკანას" უწოდებს. ეკლესიის ქვემოთ, კლდოვან ქანში გაჭრილია შავი ზღვისპირა ცენტრალური ტრასისათვის განკუთვნილი გვირაბი.

ეკლესია მიმართულია დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ. გადახრა 5 გრადუსი, სამხრეთის მიმართულებით. ძეგლი სავარაუდოდ წარმოადგენს დარბაზული ტიპის, შვერილაბსიდიან ეკლესიას. სამწუხაროდ, აბსიდის კონტური, არც შიდა და არც გარე მხრიდან არ იკითხება მძლავრი მცენარეული საფარის გამო. სამხრეთიდან, ამჟამად მხოლოდ ორი სარკმელი ჩანს ადრეული პერიოდისათვის დამახასიათებელი სარკმლის პარალელური კედლებით. სამხრეთ-აღმოსავლეთ მხარეში შემორჩენილია თაღოვანი კარის დასავლეთი მხარე, კარის თაღი პლინტუსებითაა ნაგები დუღაბზე. კარის პილონების სისქე 60 სანტიმეტრია, ხოლო კედლების სისქე 80 სანტიმეტრს უახლოვდება. ნაგებობას კარი დასავლეთის მხრიდანაც უნდა ჰქონოდა ცენტრალურ არეში, რომლის ზომებიც ახლა ვეღარ დგინდება. შიდა სივრცის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში დაფიქსირდა რომაული ბეტონის ფრაგმენტი, რომელშიც ბიზანტიური ხანის ამფორათა ოთხი ეგზემპლარი ტანის ქვედა ნაწილია ჩართული. ჩვეულებრივ, ასეთი დეტალები კამარისათვის იქმნებოდა. კერამიკული ჭურჭელი კამარათა დატვირთვას ანეიტრალებდა. შიდა სივრცეშივე აღმოჩნდა გვერდებაკეცილი, დაბალბორტიანი კრამიტის ფრაგმენტები. მათი სრული ზომები ვერ დაფიქსირდა, რასაც შეეძლო ზუსტად მიენიშნებინა ძეგლის თარიღზე. კედლები ძირითადად ნაგებია რიყის ქვით, დუღაბის გამოყენებით. სამხრეთ ფასადზე შეიმჩნევა, რომ ვერტიკალური კედლის მასა ამოყვანილია ყალიბით. სამხრეთის, შემორჩენილი თაღოვანი კარის თაღის ქუსლის მიხედვით ისე ჩანს, რომ თითქოს ტენდენციას ავლენს ნალისებურობისაკენ. შიდა სივრცეში იატაკის დონე ვერ ფიქსირდება. კარის თაღის ქუსლი მიწის დონიდან 1,30 სანტიმეტრზე დასტურდება.

სარკმლის სიმაღლე — 85 სანტიმეტრია, სიგანე კი 55 სანტიმეტრი. იატაკის დონის დაუზუსტებლობის გამო მისი სრული ზომების განსაზღვრაც ვერ ხერხდება. ამ ნაგებობას, რაიმე სერიოზული გადაკეთების კვალი არ ეტყობა. წინასწარი მონაცემებით მიგვანიშნებს, რომ ძეგლის თარიღი VI საუკუნით უნდა განისაზღვროს. ძეგლის გარე მასების სავარაუდო ზომებია: სიგრძე — 11,50 მეტრი,სიგანე — 7,10 მეტრი. დასავლეთი კედელის ცენტრალური არის უკიდურეს სიღრმეში კარის ღიობიც იკითხება. იგი 95 სანტიმეტრი სიგანისაა. სამხრეთის კედელი დღეისათვის 4 მეტრ სიმაღლეზეა შემორჩენილი. შიდა მხრიდან სარკმლის ღიობის მოჩარჩოება არ იკითხება, ხოლო გარე მხრიდან იგი წარმოადგენს სიმაღლეში ოდნავ შევიწროვებულ ღიობს. მისი სიმაღლეა — 70 სანტიმეტრი, ქვედა ნაწილის სიგანე — 18 სანტიმეტრი. აგრაფად რიყის ქვაა გამოყენებული. ეკლესიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ არეში ერთი სარკმელიც ფიქსირდება.

ლიტერატურა
----------

* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ. 2014, გვ. 55-56 ISBN 978-9941-0-6458-6.
**ახალციხის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალციხის განაპირას. თარიღდება IX-X საუკუნეებით. 

ეკლესია სამნავიანი ბაზილიკა (11,9X12,4 მ) ნაგებია მოზრდილი, ტლანქად დამუშავებული ნატეხი ქვით. შენობა რამდენჯერმეა გადაკეთებული: ცენტრალური და ჩრდილოეთის კამარები აღდგენილია ხის კამაროვანი გადახურვით. ნაწილობრივ შეცვლილია ფასადების საპირე ქვებიც. არ შემორჩენილა ჩრდილოეთისა და დასავლეთის მინაშენები. შესასვლელი ცენტრალური ნავის დასავლეთითაა. გარედან სწორკუთხა კარი შიგნით ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული. ნავები ერთმანეთისაგან გამოყოფილია ოთხკუთხა ბოძზე დაყრდნობილი სამი წყვილი თაღით. თაღები ეყრდნობა მარტივი პროფილის კაპიტელებს. შუა ნავი დანარჩენზე განიერია და მთავრდება ნახევარწრიული აფსიდით, რომლშიც ერთი თაღოვანი სარკმელია. აფსიდის სამხრეთით და ჩრდილოეთით სადიაკვნე და სამკვეთლოა, რომლებიც კარით შესაბამის გვერდით ნავებს უკავშირდება. ორივე სათავსოს აღმოსავლეთ კედელში თითო თაღოვანი სარკმელია.

ლიტერატურა
----------

* *ზაქარაია პ.*, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ. 2008. — გვ. 438-439.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* საქართველოს გერბი კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 523
**ანტონ ჩეხოვის ლიტერატურული მუზეუმი** (რუს. Литературный музей А. П. Чехова) — მუზეუმი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. განთავსებულია ტაგანროგის ვაჟთა ყოფილი გიმნაზიის შენობაში, რომელშიც სწავლობდა მწერალი ანტონ ჩეხოვი. შედის ტაგანროგის სახელმწიფო ლიტერატურული და ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალის შემადგენლობაში.

ისტორია
-------

ვაჟთა გიმნაზია ტაგანროგში გაიხსნა 1843 წელს, შენობის პროექტის ავტორი იყო არქიტექტორი ფრანც ბოფო, რომელმაც შენობა ააგო პროვინციული რუსული კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში. 1868 წლიდან 1879 წლამდე ამ გიმნაზიის მოსწავლე იყო ცნობილი რუსი მწერალი ანტონ ჩეხოვი. სწორედ ამ შენობაში დაებადა იდეა დაეწერა მოთხრობები: „И то и се", „Репетитор", „Учитель словесности", „Случай с классиком", „Ариадна", „Человек в футляре". შემდეგ შენობაში განთავსდა ტაგანროგის საშუალო ზოგადასაგანმანათლებლო სკოლა № 2, რომელსაც 1954 წელს ეწოდა ჩეხოვის სახელი. ზოგადასაგანმანათლებლო სკოლა ფუნქციონირებდა 1975 წლამდე, ხოლო 1980 წელს მიიღეს გადაწყვეტილება შეექმნათ სამუზეუმო კომპლექსი. მუზეუმის შექმნის პროცესი რამდენიმე ეტაპად მიმდინარეობდა: მუზეუმი შეიქმნა 1935 წელს, ხოლო ლიტერატურულ-მემორიალური ექსპოზიცია „მწერალი და სამშობლო" გაიხსნა 1980-1985 წლებში.

თანამედროვეობა
--------------

ლიტერატურული მუზეუმის ექსპოზიცია ასახავს ანტონ ჩეხოვის ცხოვრებისა და მოღვაწეობის პერიოდს, ასევე მისი ნამუშევრების გავლენას ტაგანროგის მოსახლეობაზე. 2010 წლის 29 იანვარს მწერლის 150-ე დაბადების დღისადმი მიძღვნილი ღიონისძიებების პერიოდში გაიხსნა ახალი ექსპოზიცია „ანტონ ჩეხოვი: მშობლიურ ქალაქში და მსოფლიოში". ექსპოზიცია მოითვლიდა 1 600 ექსპონატს. 

მუზეუმში ასევე დროებით გამოფენილი იყო ისეთი ექსპონატები როგორიცაა: „სანქტ-პეტერბურგის ცვილის ძეგლები", „საშობაო ნაძვის ხის სათამასოების ქვეყანა", „ტაგანროგი-იალტა. ჩეხოვის გენია აერთიანებს", ვირტუალური გამოფენა „ჩეხოვის ქალაქი მხატვრის თვალით".

მუზეუმის საქმიანობას ხშირად და სისტემატურად აშუქებს ადგილობრივი მედია საშუალებები.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ჩეხოვის პატარა სახლი
* ჩეხოვების დუქანი
* ანატოლი დუროვის მუზეუმი
* ივან ვასილენკოს მუზეუმი
* ტაგანროგის ქალაქთმშენებლობისა და ყოფაცხოვრების მუზეუმი

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* История Таганрогского государственного литературного и историко-архитектурного музея-заповедника
* Литературный музей А. П. Чехова

სქოლიო
------

1. ↑  Точка 4. www.tgliamz.ru.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-05-19. ციტირების თარიღი: 2017-01-24.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ტაგანროგის მუზეუმები |
| --- |
|  |
| 
* ალფერაკის სასახლე
* ჩეხოვის პატარა სახლი
* ანატოლი დუროვის მუზეუმი
* ივან ვასილენკოს მუზეუმი
* ჩეხოვების დუქანი
* ტაგანროგის ქალაქთმშენებლობისა და ყოფაცხოვრების მუზეუმი
* ანტონ ჩეხოვის ლიტერატურული მუზეუმი
* ტაგანროგის სამხედრო-ისტორიული მუზეუმი
* ტაგანროგის სამხატვრო მუზეუმი
 |

 |
**გალგუდუდი** (სომალ. *Galgaduud*, არაბ. جلجدود) — რეგიონი (gobol) სომალის ცენტრალურ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი დუსამარები.

მდებარეობა
----------

რეგიონი ესაზღვრება ეთიოპიას და სომალის მუდუგის, ჰირანის და შუა შაბელეს რეგიონებს. აქვს ინდოეთის ოკეანეზე გასასვლელი.

პოლიტიკური სიტუაცია
-------------------

რეგიონს აკონტროლებს სახელმწიფოებრივი წარმონაქმნი გალმუდუგი, ჰიმანი და ჰები და აჰლუ-სუნა ვალ-ჯამაას შეიარაღებული დაჯგუფება. მაგრამ 2014 წლიდან სომალის ფედერალური მთავრობის ეგიდით მიმდინარეობს მოლაპარაკებები ავტონომიური ცენტრალური რეგიონების სახელმწიფოს შექმნის შესახებ, რომელშიც შევლენ გალმუდუგი, ჰიმანი და ჰები და აჰლუ-სუნა ვალ-ჯამაა. გალგუდუდის რეგიონი შეიძლება გახდეს ახლადშექმნილი სახელმწიფოს შემადგენელი ნაწილი. ტერიტორიის ნაწილს აკონტროლებს ჰარაკატ აშ-შაბააბის რადიკალური ისლამური სახელმწიფო.

მაგრამ 2014 წლის ბოლოს ასევე ხდებოდა შეიარაღებული შეტაკებები სამთავრობო ჯარებსა და აჰლუ-სუნა ვალ-ჯამაას რაზმებს შორის, რომლის მიზეზი იყო გალგუდუდის სტატუსის შესახებ უთანხმოება და სამთავრობო ჯარების მიერ ქალაქების დუსამარების და გურიელის დაკავება.

ადმინისტრაციული დაყოფა
----------------------

გალგუდუდის რეგიონი შედგება 5 რაიონისგან:

* აბუდვაკი
* ადადო
* დუსამარები
* ელ-ბური
* ელ-დერი

სქოლიო
------

1. ↑  Somalia. *The World Factbook*. Central Intelligence Agency.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 1 ივლისი 2016. ციტირების თარიღი: 6 December 2013.
2. ↑  15 killed as govt forces, militants clash in C. Somalia.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-12-30. ციტირების თარიღი: 2015-12-26.
3. ↑  Ahlu-sunnah protest against Somali army in Galgaduud.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-01-05. ციტირების თარიღი: 2015-12-26.
4. ↑  Galgaduud Region. ციტირების თარიღი: 30 January 2014.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
სომალის რეგიონები |
| --- |
|  |
| 
* ავდალი
* ბაკული
* ბენადირი
* ბარი
* ბეი
* გალგუდუდი
* გედო
* ვოკუი-გალბიდი
* მუდუგი
* ნუგალი
* სანაგი
* სოლი
* ტოგდერი
* ქვემო შაბელე
* ქვემო ჯუბა
* შუა შაბელე
* შუა ჯუბა
* ჰირანი
 |

 |
არაქოზიის რეგიონი და იქ მცხოვრები ხალხები, ძვ. წ. 500 წელს
**არაქოზია** — თანამედროვე ავღანეთის აღმოსავლეთ რეგიონის ძველი სახელი, თანამედროვე ყანდაარის მიდამოები. თავდაპირველად, აქ ცხოვრობდნენ ინდო-ირანული და ირანული ტომები, რომლებმაც ძვ. წ. VI საუკუნეში შექმნეს სამეფო კამბოჯა, რომლის ისტორიაც უცნობია. იმავე საუკუნეში არაქოზია სპარსებმა დაიპყრეს. შემდეგ იგი შედიოდა ალექსანდრე მაკედონელის იმპერიაში, მაურიების იმპერიაში, ბერძნულ-ბაქტრიულ სამეფოში. ძვ. წ. II საუკუნის უკანასკნელ მეოთხედში არაქოზია დაიპყრეს საკებმა, რომლებიც შუა აზიიდან გადმოსახლდნენ.

ძვ. წ. I საუკუნეში არაქოზია გაერთიანდა ადგილობრივი მეფეების მმართველობით, რომლებმაც დაახლოებით ერთი საუკუნე იმეფეს. ამ სამეფოს პოლიტიკური ისტორია უცნობია, თუმცა ოთხი ადგილობრივი მეფის მონეტებია ნაპოვნი. სავარაუდოდ, დინასტიის დამაარსებელი ვონონი იყო. სპალახორი ითვლება მის ძმად და თანამმართველად, თუმცა, შესაძლოა, ისინი ნამდვილი ძმები არ იყვნენ. სპალადაგამი, სავარაუდოდ, სპალახორის ვაჟი იყო. არაქოზიის უკანასკნელ საკ მეფედ ითვლება სპალირისი. 

ძვ. წ. I საუკუნის ბოლოს არაქოზია დაიპყრო ინდო-საკ მეფემ აზ I-მა, რომელიც განდჰარაში მეფობდა. სავარაუდოდ არახოსიის დედაქალაქი ალექსანდროპოლისი იყო.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* არაქოზიის მეფეები‎

ლიტერატურა
----------

* Рыжов, K. (2001). *Энциклопедия - Все монархи мира - Древний Восток*. Вече, Москва. ISBN 5-7838-0829-6

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
 აქემენიანთა იმპერიის ოლქები |
| --- |
|  |
| 
 არაბეთი **·**  არაქოზია **·**  არია **·**  სომხეთი **·**  ასურეთი **·**  ბაბილონი **·**  ბაქტრია **·**  კაბადოკია **·**  კოლხეთი **·**  კარია **·**  ხვარაზმი **·**  დაჰი **·**  დრანგიანა **·**  ეგვიპტე **·**  ელამი **·**  განდჰარა **·**  გედროსია **·**  ჰირკანია **·**  იონია **·**  ინდუსი **·**  კუში **·**  ლიბანი **·**  მეკეა **·**  მიდია **·**  პართია **·**  ფარსი **·**  ქუედია **·**  სეკი **·**  ლიბია **·**  სეტეგუდია **·**  სკუდე  **·**  სოგდიანა **·**  თრაკია |

 |
**ანტონ ჩეხოვის ძეგლი** (რუს. Памятник А. П. Чехову) — ბრინჯაოს ძეგლი დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ძეგლი გაიხსნა მწერალ ანტონ პავლეს ძე ჩეხოვის დაბადებიდან 150-ე წლისთავთან დაკავშირებით]. დონის როსტოვში ძეგლი დგას ჩეხოვისა და პუშკინის ქუჩების გადაკვეთაზე.

ისტორია
-------

ანტონ პავლეს ძე ჩეხოვის ძეგლი დგას რუსეთის ფედერაციის რამდენიმე ქალაქში, კერძოდ: მოსკოვში, ტაგანროგში, სამხრეთ-სახალინსკში, კრასნოიარსკში, ტომსკში და ასევე რამდენიმე მცირე დასახლებულ პუნქტში. 2010 წელს წამოაყენეს იდეა დონის როსტოვში ანტონ ჩეხოვის ძეგლის დადგმის შესახებ. ორგანიზებისათვის და იდეის ხორცშესასხმელად შეიქმნა სპეციალური კომისია და გაიმართა კონკურსი. მისი შედეგების მიხედვით შეარჩიეს როსტოველი სკულპტორის, რუსეთის დამსახურებული მხატვრის, ანატოლი სკნარინის პროექტი. ავტორმა მწერლის გამოსახულება შექმნა საარქივო ფოტოების მოძიების შედეგად.

ძეგლის დასადგმელი ადგილი თავიდანვე არ იყო განსაზღვრული. განიხილებოდა რამდენიმე ვარიანტი: ტერიტორია ვაჭარ მაქსიმოვის სახლის მახლობლად სტანისლავსკისა და სემაშკოს ქუჩების გადაკვეთაზე. წიგნის სახლოს მახლობლად ბუდიონოვსკის პროსპექტზე და სახალხო ბიბლიოთეკის გვერდით პუშკინის ქუჩაზე. ასევე განიხილებოდა ვარიანტი, რომ მწერლის ძეგლი დაედგათ პუშკინისა და ჩეხოვის ქუჩების გადაკვეთაზე - რომელზეც კომისიამ შეაჩერა თავისი არჩევანი. ანტონ ჩეხოვის ძეგლის გახსნა გაიმართა 2010 წლის 28 იანვარს. ძეგლი დამზადებულია ბრინჯაოსაგან, მისი სიმაღლეა 2,5 მეტრი.

სქოლიო
------

1. 1 2 3  В Ростове-на-Дону открыт памятник Чехову
2. 1 2  В Ростове-на-Дону появится памятник Чехову
3. ↑  В Ростове решают, где бы установить памятник Чехову
4. ↑  Памятник Чехову в Ростове
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **ასკილაურის ეკლესია**. |

**ასკილაურის მეხუთე ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ასკილაურის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, დაახლოებით 0,7 კილომეტრზე, ტყეში. სავარაუდოდ განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს

ძლიერ დაზიანებულია: შემორჩენილია საკურთხევლის ნაწილი და დასავლეთ კედელი, გრძივი კედლები კი - დაახლოებით 1 მეტრ სიმაღლეზე. აღმოსავლეთ კედელს ჩრდილოეთ კიდე და სააფსიდე წყობის დიდი ნაწილი ჩამოშლილი აქვს, ინტერიერი ამოვსებულია ქვებითა და მიწით. მიწითა და ნანგრევებითაა დაფარული გარეთა კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილიც.

ეკლესია დარბაზულია (5,8×3,75 მეტრზე), ნაგებია სხვადასხვა ზომის ქვიშაქვის ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბით. გარეთა კედლები გამოყვანილია მოზრდილი, შემთხვევით ფორმის, თხელი ქვებით, რომლებიც ბრტყელი პირით ფასადის მხარეს არის მიქცეული. წყობა ძირითადად ქაოსურია, ტლანქი. შიგნით კედლების წყობაში, გაცილებით მცირე ზომის ქვებია გამოყენებული. ჩრდილოეთ კედლის საპირე წყობაში ქვები თავისებურად არის განლაგებული - თხელი, მოგრძო, ნატეხი ქვები თევზიფხურადაა დაწყობილი. მსგავსი წყობით გამოყვანილი ერთი ზოლი დასავლეთ კედლის ქვედა ნახევარშიცაა. ინტერიერი შელესილი ყოფილა. ნალესობის ფრაგმენტები ძირითადად საკურთხველშია შემორჩენილი. 

ერთადერთი შესასვლელი (შემორჩენილია წირთხლების ნაშთი) ეკლესიას სამხრეთიდან აქვს. აფსიდი ნახევარწრილი ფორმისაა. იგი იმდენად ღრმაა, რომ მისი სიღრმე დარბაზის სიგრძის ტოლია. აფსიდის შუა ნაწილი, სარკმლის ადგილზე, განგრეულია, ბოლოებთან კი, თითო ოთხკუთხა ნიშაა (სამხრეთით მდებარეს უკანა მხარე განგრეული აქვს). აფსიდი გადახურულია ტლანქად ნაგები კონქით. კონქის თაღი ნახევარწრიულია. მსგავსი ფორმა ჰქონდა კამარასაც, რომლის კვალი დასავლეთ კედელზეა შემორჩენილი. ამავე კედლის ფრონტონის მცირე ნაწილიც შემორჩა.

ეკლესია გადახურული იყო დამუშავებული, ქვიშაქვის თხელი ფილებით (ნაშთები შემორჩენილია აღმოსავლეთ ნაწილის სახურავზე), რომლებიც დაწყობილი იყო დუღაბის სქელ ფენაზე.

ლიტერატურა
----------

* *დვალი თ.*, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ. 2019. — გვ. 81.
**გამჭოლი დამუშავება** (ინგლ. straight-through processing, STP) — ინფორმაციის დამუშავების უწყვეტი, სრულად ავტომატიზებული პროცესი. პირველადი მონაცემები შეიძლება ჩამოყალიბდეს როგორც ავტომატური სისტემების მიერ, აგრეთვე ხელით შეყვანის გზით, მაგრამ მათი შემდგომი გადაცემა და დამუშავება ხდება სრულად ავტომატურად.

უფრო ვიწრო გაგებით STP ტექნოლოგია გულისხმობს, რომ საბროკერო კომპანია გამოდის კლიენტებსა და გარე ბაზრის შორის ავტომატური შუამავლის როლში. კლიენტების ორდერები ავტომატურად გადამისამართდება გარე ბაზარზე გარიგებების დასადებად ან მსხვილ კონტრაგენტზე.

ტრანზაქციები
------------

STP შემუშავებულ იქნა 1990-იან წლების დასაწყისში ლონდონში აქციებით ვაჭრობისათვის საფონდო ბაზრებზე ავტომატური დამუშავებისათვის.

წარსულში გადახდების გატარება ყოველთვის მოითხოვდა ხელით მუშაობას. პროცესი ხშირად რამდენიმე საათს იკავებდა. ამასთანავე ადამიანის დამატებითი ჩარევა იწვევდა შეცდომების დიდ საფრთხეს.

STP-ს მეშვეობით ფულთან ან ფასიან ქაღალდებთან დაკავშირებული ოპერაციები შეიძლება დამუშავდეს და დაიდოს იმავე დღეს.

გადახდები ჯერ კიდევ შეიძლება იყოს არა -STP სხვადასხვა მიზეზთა გამო.

უპირატესობანი
-------------

სრული დანერგვისას STP-მ შეიძლება შესთავაზოს აქტივების მმართველებს ისეთი უპირატესობანი, როგორიცაა დამუშავების უფრო მოკლე ციკლები, დაანგარიშების რისკების შემცირება და უფრო დაბალი საოპერაციო ხარჯები.

ზოგიერთი დარგის ანალიტიკოსი მიიჩნევს, რომ 100% ავტომატიზაცია მიუწვდომელი მიზანია. ამის ნაცვლად ისინი წინ წევენ ფირმაში შიდა -ს დონეების ამაღლებას და უბიძგებენ ფირმების ჯგუფებს ერთად ერთმანეთში ან ორმხრივ საფუძველზე ანდა მომხმარებელთა საზოგადოების (გარე STP) სახით იმუშაონ სატრანზაქციო ინფორმაციის ხარისხის გაუმჯობესებაზე. თუმცა სხვა ანალიტიკოსები მიიჩნევენ, რომ STP მიღწეულ იქნება ბიზნეს-პროცესების ფუნქციონალური თავსებადობის გამოჩენასთან ერთად.

სქოლიო
------

1. ↑  Straight-Through Processing (STP). *investopedia.com*. ციტირების თარიღი: 2021 წლის 13 სექტემბერი.
2. ↑  Straight Through Processing (STP) Brokers Guide. *comparebrokers.co*. ციტირების თარიღი: 2021 წლის 13 სექტემბერი.
3. ↑  Rising to the Challenge: Five Barriers to STP in the Treasury Department. *theglobaltreasurer.com*. ციტირების თარიღი: 2021 წლის 13 სექტემბერი.
4. ↑  Challenges around STP in Payments. *finextra.com*. ციტირების თარიღი: 2021 წლის 13 სექტემბერი.
5. ↑  Frequently Asked Questions On Straight Through Processing. *sebi.gov.in*. ციტირების თარიღი: 2021 წლის 13 სექტემბერი.
6. ↑  STP and Credit Derivatives. *waterstechnology.com*. ციტირების თარიღი: 2021 წლის 13 სექტემბერი.