recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ბრენტ უიკსი** (ინგლ. Brent Weeks; დ. 7 მარტი, 1977) — ამერიკელი ფენტეზის ჟანრში მოღვაწე მწერალი.

ადრეული ცხოვრება
----------------

ბრენტ უიკსი დაიბადა 1977 წლის 7 მარტს, მონტანაში. საშუალო განათლება მიიღო უაითფიშის სკოლაში. 2000 წელს დაამთავრა ჰილზდეილის კოლეჯი ხარისხით ინგლისურ ენაში. როგორც თავად ამბობს, რომანების წერის დაწყება მას ოქსფორდში გატარებულმა სემესტრმა გადააწყვეტინა, რამაც მასზე, როგორც პიროვნულ, ისე პროფესიონალურ დონეზე, ძლიერი გავლენა მოახდინა. სანამ მწერლობას დაიწყება, ხანმოკლე დროით მუშაობდა ჯერ მასწავლებლად ორეგონში, სეილემის აკადემიაში, შემდეგ კი ბარმენად.

იგი ცხოვრობს და მუშაობს ორეგონში.

შემოქმედება
-----------

უიკსის პირველი ნაშრომი „ღამის ანგელოზის" ტრილოგია (ინგლ. The Night Angel Trilogy) გამოქვეყნდა „Orbit Books„-ის მიერ 2008 წელს. პირველი წიგნი ტრილოგიიდან არის „ჩრდილების გზა" (ინგლ. The Way of Shadows), რომელიც ნათარგმნია 10 ენაზე.

„ნათლისმტვირთველის" (ინგლ. Lightbringer) სერიის პირველი წიგნი „შავი პრიზმა" გამოქვეყნდა 2010 წელს. თავდაპირველად განზრახული იყო, რომ „ნათლისმტვირთველი" იქნებოდა ტრილოგია, მაგრამ 2012 წელს გამომცემლებმა გაავრცელეს ინფორმაცია მეოთხე წიგნის გამოსვლის შესახებ.

2016 წლის 11 მაისს ბრენტ უიკსმა თავის საიტზე განაცხადა, რომ „სისხლიანი სარკე" (ინგლ. The Blood Mirror) გამოქვეყნდებოდა 2016 წლის 25/27 ოქტომბერს, აგრეთვე სერია „ნათლისმტვირთველში" (ინგლ. Lightbringer) იქნებოდა არა ოთხი, არამედ ხუთი წიგნი. სტატიაში არ იყო მითითებული მეხუთე წიგნის გამოსვლის თარიღი.

საბოლოოდ, მეხუთე წიგნის (ინგლ. The Burning White) გამოშვების დროდ დასახელდა 2019 წლის შემოდგომა.

ძირითადი შრომები
----------------

* „ღამის ანგელოზების ტრილოგია"
	+ 2008 — „The Way of Shadows"
	+ 2008 — „Shadow's Edge"
	+ 2008 — „Beyond the Shadows"
* 2014 — „ჩრდილების გზა:გრაფიკული ნოველა"
* „ნათლისმტვირთველის" სერია
	+ 2010 — „The Black Prism"
	+ 2012 — „The Blinding Knife"
	+ 2014 — „The Broken Eye"
	+ 2016 — „The Blood Mirror"
	+ 2019 — „The Burning White"

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი
* ბრენტ უიკსი საიტზე Internet Speculative Fiction Database
* ბრენტ უიკსი — კონგრესის ბიბლიოთეკა

სქოლიო
------

1. ↑  Internet Speculative Fiction Database — 1995.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2629164'></a>
2. ↑  Bio. Brent Weeks. ციტირების თარიღი: 10 ნოემბერი, 2012.
3. ↑  Brent Weeks en-US (2017-06-27). ციტირების თარიღი: 2019-08-09
4. ↑  Bastos, Cesar. Bragelonne donne de la Voie. Fantasy.fr.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-10-13. ციტირების თარიღი: 10 ნოემბერი, 2012.
5. ↑  Orbit Makes a Third Rotation. Publishers Weekly. ციტირების თარიღი: 10 ნოემბერი, 2012.
6. ↑  Speakman, Scott. Cover & Interview: The Blinding Knife by Brent Weeks. Suvudu.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-04. ციტირების თარიღი: 10 ნოემბერი, 2012.
7. ↑  Fitzgerald, Laura. THE BLINDING KNIFE by Brent Weeks releases this week!. Orbit Books blog. ციტირების თარიღი: 17 დეკემბერი, 2012.
**ბჰუტანის დრო** (BTT — ინგლ. Bhutan Time) — სტანდარტული დრო, რომელიც დაყენებულია ბჰუტანის სამეფოში, შეესაბამება საერთაშორისო კოორდინირებული დროის UTC+06:00 სასაათო სარტყელს (UTC). ბჰუტანის ტერიტორიაზე არ ხდება საათის საზაფხულო დროზე გადაყვანა.

**+ 6** საათი — სტანდარტული სხვაობა დროში UTC/GMT-ს შორის.
**BTT** — ბჰუტანის დროის სტანდარტული აღნიშვნა.

ისტორია
-------

1947 წლის 15 აგვისტომდე ბჰუტანში გამოიყენებოდა ადგილობრივი საშუალო დრო(ინგლისური)ქართ. რომელიც შეესაბამებოდა +5:58:36 UTC-ს.

1947 წლის 15 აგვისტოს 00:00:00-ში (პარასკევი) საათები ბჰუტანის ტერიტორიაზე გადავიდა 28 წუთითა და 36 წამით უკან და დამკვიდრდა 1947 წლის 14 აგვისტოს 23:31:24 საათი (ხუთშაბათი) ინდოეთის სტანდარტული დროისა(ინგლისური)ქართ. (Indian Standard Time (IST)), რომელიც შეესაბამება UTC+05:30 საათს.

1987 წლის 1 ოქტომბრის 00:00:00-ში (პარასკევი) საათები ბჰუტანის ტერიტორიაზე გადავიდა 30 წუთით წინ და დამკვიდრდა ბჰუტანის (სტანდარტული) დრო (BTT), რომელიც შეესაბამება UTC+06:00 საათს.

სქოლიო
------

1. ↑  BTT — Bhutan Time
2. ↑  ბჰუტანი — მსოფლიო საათები — სასაათო სარტყელი — ზამთრის დრო — მსოფლიო დრო
3. 1 2  Time changes in year 1947 for Bhutan
4. ↑  Time changes in year 1987 for Bhutan

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ბჰუტანის დროშა ბჰუტანის თემები |
| --- |
|  |
| ისტორია | 
* შაბდრუნგი
* ბუდიზმი ბჰუტანში
* ხუთი ლამის ბრძოლა
* მმართველების სია
* ანგლო-ბჰუტანური ომი
 |  |
|  |
| სიმბოლოები | 
* ჰიმნი
* გერბი
* დროშა
* მეკონოფსისი
* კიპარისი
* ყვავი
* ტაკინი
* მშვილდიდან სროლა
* დრუკი
* გჰო
* კირა
 |
|  |
| პოლიტიკა | 
* სახელმწიფო მოწყობა
* კონსტიტუცია
* მეფე
* პარლამენტი
* მთავრობა
* საგარეო პოლიტიკა
* დანაშაული
 |
|  |
| შეიარაღებული ძალები | 
* სახმელეთო ჯარი
* პოლიცია
* სამეფო მცველები
 |
|  |
| ეკონომიკა | 
* ვალუტა
* ტურიზმი
* ტრანსპორტი
* კავშირი
* ფოსტა (ისტორია და მარკები)
* სოფლის მეურნეობა
 |
|  |
| გეოგრაფია | 
* დედაქალაქი
* ადმინისტრაციული დაყოფა
* ქალაქები
* მდინარეები
* დრო
 |
|  |
| საზოგადოება | 
* მოსახლეობა
* ენები
* განათლება
* სპორტი
* რელიგია
* ჯანდაცვა
 |
|  |
| კულტურა | 
* ხელოვნება
* მუსიკა
* დღესასწაულები
* სამზარეულო
 |
|  |
| 
**„ბჰუტანის" ვიკიპროექტი** |

 |
**ეთერ ჭყონია-ლამორისი** (დ. 23 მაისი, 1971, თბილისი) — ქართველი მომღერალი.

ბიოგრაფია
---------

1990 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია.

1982-1983 წლებში იყო ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მსახიობი. 1983-1984 წლებში გუნდის მსახიობი. 1992 წელს ჩაირიცხა მადრიდის ვოკალის უმაღლეს სკოლაში, პარალელურად მასტერკლასები რ. სკოტოსგან, მოგვიანებით ვენაში, ცნობილი მომღერლისა და პედაგოგის რუტილდა ბიოშის კლასში დახვეწა ვოკალური ტექნიკა. დებიუტი შედგა თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრში დეზდემონას პარტიით(ვერდი „ოტელო") ზურაბ სოტკილავასთან ერთად. 1992 წლიდან მოღვაწეობს ესპანეთში. 2013 წელს ავსტრიის ქალაქ გრაცში დააარსა ვოკალისტთა საერთაშორისო კონკურსი „Academia Belcanto", კონკურსზე დაწესდა ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის პრემია. მართავს მასტერკლასებს ავსტრიაში, პორტუგალიაში, ესპანეთში, საფრანგეთში, ჩინეთში, ჰონგ-კონგსა და უკრაინაში. მისი პარტნიორები არიან მსოფლიოში სახელმგანთქმული მომღერლები: ზურაბ სოტკილავა, ლადო ათანელი, პლასიდო დომინგო, ჯორჯო ზანკანა, კარლოს ალვარესი, კრისტა ლუდვიგი, ილდიკო რაიმონდი, ანგელიკა კირშლაგერი, ხოსე კარერასი, კრისტოფ ლოი, პაოლო კონი, ენრიკო სტინკელი, პაულ ადელმანი. დირიჟორები: დანიელ ბარენბოიმი, ა. ფიშერი, ი. ბაშმეტი. რეჟისორი ფრანკო ძეფირელი. მონაწილეობს მსოფლიოს პრესტიჟულ ფესტივალებში, გამოდის მსოფლიოს წამყვან სცენებზე. ქართული რეპერტუარი: მარეხი(ზაქარია ფალიაშვილი „აბესალომ და ეთერი"), ქეთო(ვიქტორ დოლიძე „ქეთო და კოტე"). სხვა რეპერტუარი: ვიოლეტა, ჯილდა, ოსკარი(ვერდი „ტრავიატა", „რიგოლეტო", „ბალ-მასკარადი"), ევრიდიკე(გლუკი „ორფევსი და ევრიდიკე"), ადინა, ლუჩია(დონიცეტი „სიყვარულის ნექტარი", „ლუჩია დი ლამერმური", „L'opera internazionale Milano"-ს მიერ აღიარებულია წლის საუკეთესო ლუჩიად), ჯულიეტა(გუნო „რომეო და ჯულიეტა", „Opera international Paris"-ის მიერ აღიარებულია წლის საუკეთესო ჯულიეტად), ელვირა, ჯულიეტა(ბელინი „პურიტანები", "მონტეკები და კაპულეტები"), ნედა(ლეონკავალო „ჯამბაზები", „ლა სკალა", ფრანკო ძეფირელის დადგმა), ლიუ(პუჩინი „ტურანდოტი"). 2012 წელს შვედეთის პრინცესა ქრისტინა მაგნუსის მიერ გადაეცა შვედეთის ხელოვნების სამეფო ოქროს ორდენი, „ჩვენი დროის უდიდესი მომღერალი". საოპერო მომღერალ ლამარა ჭყონიას ქალიშვილი და მოწაფე.

ჯილდოები
--------

* სტოკჰოლმის სამეფო სასახლის პრიზი(2012), „Greatest Singer of our time"(ჩვენი დროის უდიდესი მომღერალი).
* „Avanguardia"-ს პრიზი(1993), „21 საუკუნის საუკეთესო ვიოლეტა" (ესპანეთი).
* რ. ვინიასის სახელობის კონკურსი(1991), III პრემია (ბარსელონა).
* ვ. დოლიძის სახელობის კონკურსი(1990), I პრემია (თბილისი).
* ერთ-ერთი საუკეთესო ხმის მფლობელის საპატიო წოდება.

ლიტერატურა
----------

* ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ. 2015, გვ. 574

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ეთერ ჭყონია-ლამორისი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მსოფლიოს ფერადი რუკა ჰუმანური განვითარების ინდექსის მიხედივთ (2003). ქვეყნები ყვითლად/ნარინჯისფრად მიუთითებს საშუალო ჰუმანურ განვითარებაზე, ხოლო წითლად შეღებილი დაბალ ჰუმანურ განვითარებაზე.
**განვითარებადი ქვეყნები** — ქვეყნები, სადაც შედარებით დაბალი ცხოვრების დონეა, განუვითარებელი ინდუსტრიული ბაზა და საშუალო ან დაბალი ჰუმანური განვითარების ინდექსია (HDI). ტერმინმა ხმარებიდან განდევნა შედარებით ადრეული ცივი ომის დროინდელი „მესამე მსოფლიო", რომელმაც დროთა განმავლობაში ნეგატიური ასოციაცია შეიძინა.

განვითარება მოიცავს თანამედროვე ინფრასტრუქტურას (ფიზიკურს და ინსტიტუციონალურს), და ასევე დაბალი დამატებული ღირებულების სექტერებიდან, როგორიცაა სასოფლო მეურნეობა და ბუნებრივი რესურსების წარმოება, გადანაცვლება უფრო მაღალტექნოლოგიურ და ინტელექტუალურ სფეროებზე. განვითარებული ქვეყნების ეკონომიკა ემყარება მუდმივ თვითუზრუნველყოფად ეკონომიკურ ზრდას და ცხოვრების მაღალ დონეს. ტერმინის „განვითარებადი ქვეყანა" მიკუთვნება მსოფლიოს ყველა ნაკლებად განვითარებულ ქვეყანაზე მიზანშეუწონელია: ზოგიერთი ღარიბი ქვეყანა საკუთარ ეკონომიკურ სიტუაციას ვერ აუმჯობესებს, არამედ პირიქით, განგრძლივ ეკონომიკურ კრიზისს განიცდის.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Privatization of Third World from the Dean Peter Krogh Foreign Affairs Digital Archives


|  |  |
| --- | --- |
| ეკონომიკა | *ეს სტატია ეკონომიკის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
**ბრეიკი** (ინგლ. snooker break), ან „სერია" — ქულების საერთო რაოდენობა, რომელიც სნუკერის მოთამაშემ დააგროვა ზედიზედ, წესების დარღვევის გარეშე, მაგიდასთან ერთხელ მისვლის დროს, ერთი ფრეიმის (პარტიის) განმავლობაში. ამგვარად, ბრეიკის მინიმალური მნიშვნელობა შეიძლება იყოს 1 ქულა, ხოლო მაქსიმალური — 147 ქულა. თეორიულად, ძალიან იშვიათ შემთხვევებში, ბრეიკი შეიძლება იყოს 148—155 ქულა (იხ. მაქსიმალური ბრეიკი).

სენჩერი-ბრეიკი
--------------

 მთავარი სტატია: სნუკერის თამაშის წესები და სნუკერისტები 100-ზე მეტი სენჩერი-ბრეიკით.
იმ შემთხვევაში, თუ მოთამაშე აკეთებს სერიას, რომელიც 100-ის ტოლია ან მასზე მეტია, ამგვარ ბრეიკს უწოდებენ **სენჩერი-ბრეიკს** (ინგლ. cеntury break ან „ასიანი სერია"). ასიანი სერიის შესრულება თამაშის მაღალი პროფესიონალიზმის დონის მაჩვენებელია. სენჩერი-ბრეიკების რაოდენობით აბსოლუტური რეკორდსმენი არის ხუთგზის მსოფლიო ჩემპიონი რონი ო’სალივანი, რომელმაც სენჩერი 940-ზე მეტჯერ გააკეთა. მოთამაშეებისთვის განსაკუთრებით საპატიოა ე.წ. „100+" სიაში მოხვედრა — ეს არის სია იმ სნუკერისტებისა, რომლებსაც 100 და მეტი სენჩერი აქვთ გაკეთებული კარიერის განმავლობაში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Snooker.org: მსოფლიო რეკორდები (ინგლისური)
* სენჩერისტების სია კრის ტერნერის არქივში დაარქივებული 2013-02-10 საიტზე Wayback Machine.  (ინგლისური)

სქოლიო
------

1. ↑  მიუხედავად იმისა, რომ ერთი წითელი ბურთის ჩაგდება უკვე ბრეიკია, ზოგადად მას არ მიიჩნევენ ბრეიკად.
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **კაკაბაძე**. |

**ეთერ კაკაბაძე** (დ. 17 ოქტომბერი, 1926, თბილისი) — ქართველი მოქანდაკე. 

ეთერ კაკაბაძემ დაამთავრა სამხატვრო აკადემია 1950 წელს. იყო რეპინის სახელობის სტიპენდიანტი. პედაგოგები: იაკობ ნიკოლაძე, სოსო ცაბაშვილი, სერგო ქობულაძე. ცნობილი ნამუშევრებია „ჯაფარიძის პორტრეტი" (მარმარილო, 1953), „ბიჭის პოტრეტი" (მარმარილო, 1953), „ნანა" (ტერაკოტა, 1956), „დემობილიზებული" (თაბაშირი, 1956). არის მსოფლიო ახალგაზრდობის ფესტივალის ლაურეატი. დამსახურებული მხატვარი, პროფესორი. ღირსების ორდენოსანი. ორგზის მოწვევის საქალაქო საბჭოს დეპუტატი. ხატვის კათედრის გამგე, მოადგილე, ფონდის ხელმძღვანელი. საგამოცდო კომისიის წევრი, რეცენზენტი, მისი ნამუშევრები ინახება კერძო კოლექციებში, მოსკოვის აღმოსავლეთ ქვეყნების მუზეუმში, საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში, ძეგლები საქართველოსა და რუსეთში.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ. 1980. — გვ. 322.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ეთერ კაკაბაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი

სქოლიო
------

1. ↑  კაკაბაძე ეთერ - (დაიბადა 1926 წელს). უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი. ციტირების თარიღი: 10 მაისი, 2018.
**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 12** მიიღეს 1946 წლის 10 დეკემბერს. რეზოლუციით გადაწყდა რომ მიეცათ საბერძნეთისა და იუგოსლავიისათვის მონაწილეობის მიღება ხმის გარეშე, ასევე ალბანეთი და ბულგარეთი გამოსულიყვნენ სიტყვით სხდომის დაწყებამდე იმ პირობით რომ შემდგომში ალბანეთი და ბულგარეთი მიიღებდნენ მონაწილეობას ხმის უფლების გარეშე.

1 და 2 პუნქტები ერთსულოვნად იყო მიღებული ხოლო პუნქტი 3 გავიდა უმრავლესობით. საერთო ჯამში არც ერთი კენჭისყრა არ იქნა მიღებული.

„საბერძნეთის საკითხი" პირველად წამოწეულ იქნა 1946 წლის იანვარში საბჭოთა კავშირის მიერ, როდესაც საბერძნეთის შინაგან საქმეებში ჩაერია ბრიტანეთის არმია, რამაც მეზობელ ქვეყნებში დაძაბულობა გამოიწვია.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Text of the Resolution at UN.org დაარქივებული 2011-07-28 საიტზე Wayback Machine.  (PDF)

სქოლიო
------

1. ↑  Wellens, Karen (1990). *Resolutions and statements of the United Nations Security Council (1946-1989): a thematic guide*.  BRILL,   გვ. 14. ISBN 978-0-7923-0796-9.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
1946 წელს მიღებული გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები |
| --- |
|  |
| 
* 1
* 2
* 3
* 4
* 5
* 6
* 7
* 8
* 9
* 10
* 11
* 12
* 13
* 14
* 15 →
 |

 |
**გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 68/262** მიიღეს 2014 წლის 27 მარტს, გაეროს 68-ე სხდომაზე რუსეთის მიერ ყირიმის ანექსიის საპასუხოდ. არასავალდებულო რეზოლუციამ, რომელსაც მხარი 100-მა სახელმწიფომ დაუჭირა, ვალდებული გახადა გაეროს გენერალური ასამბლეა ეღიარებინა უკრაინის ტერიტორიული მთლიანობა და არ ეღიარებინა ყირიმის რეფერენდუმი. თერთმეტმა ქვეყანამ არ დაუჭირა მხარი რეზოლუციას, 58-მა თავი შეიკავა, ხოლო 24-ის წარმომადგენელი უბრალოდ არ იყო სხდომაზე.

რეზოლუცია შეადგინეს და წარმოადგინეს კანადამ, კოსტა-რიკამ, გერმანიამ, ლიეტუვამ, პოლონეთმა და უკრაინამ. რეზოლუციას წინ უძღოდა გაეროს უსაფრთხოების საბჭოს წარუმატებელი ცდები, რომელმაც მოიწვია შვიდი სხდომა ყირიმის კრიზისის გადასაწყვეტად. წინააღმდეგობა ამას რუსეთის ვეტომ გაუწია.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* გაერო

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* რეზოლუციის სრული ტექსტი (ინგლისური)
* რეზოლუციის სრული ტექსტი (რუსული)

სქოლიო
------

1. ↑  "UN General Assembly adopts resolution affirming Ukraine's territorial integrity". Xinhua. 28 March 2014.
2. ↑  "Backing Ukraine’s territorial integrity, UN Assembly declares Crimea referendum invalid". UN. 27 March 2014.
გილერმო სოლერის პორტოლანის ფრაგმენტი (1385 წ.). წითელ ფონზე გამოსახული ხელით აღნიშნულია დადიანის სოხუმი (სევასტოპოლი) – დადიანის სამთავროს დედაქალაქი. პორტოლანი დაცულია პარიზის ეროვნული ბიბლიოთეკაში
**გილერმო სოლერი** — შუა საუკუნეების მალიორკელი კარტოგრაფი. სოლერის პორტოლანი დათარიღებულია 1385 წლით და მოიცავს ვრცელს რეგიონს, ასახავს ჩრდილოეთ ევროპას და ჩრდილოეთ აფრიკას. რუკა ვითარდება ხმელთაშუა ზღვის ცენტრის ირგვლივ. მსგავსი ასახვა დამახასიათებელია მაშინდელი პორტოლანებისთვის. სოლერის რუკაზე იმდროინდელი ქალაქების და სავაჭრო მარშრუტების გარდა მნიშვნელოვანი ცნობებია დატანილი ქვეყნების და პროვინციების შესახებ. პორტოლანი საინტერესო ცნობებს გვაწვდის საქართველოს შესახებ. სოხუმის თავზე არის წითელ ფონზე გამოსახული ხელისგული, რომელიც დღეს დატანილია დე-ფაქტო აფხაზეთის დროშაზე და აგრეთვე მიჩნეულია აბაზების ეთნიკური ჯგუფის სიმბოლოდ. სინამდვილეში ეს არის უძველესი ქართული სიმბოლო და შემორჩენილია სტელებსა და სხვა ეპიგრაფიკულ ძეგლებზე. პორტოლანზე აღნიშნულია შემდეგი ტოპონიმები:Hipotamo (ცხენისწყალი), Negapotamo (ენგური); Corebendia (აგუბედია); Tamasa (ტამიში); Goto (კოდორი); Cica (დრანდა); Sauastopoli (სოხუმი); Flum. nicola (ანაკოფიისწყალი); Cavo de Bux (ბზების ნავსადგური/ბზიფი); Pezonda (ბიჭვინთა); Giro (ბიჭვინთის კონცხი); Santa Sofia (თანამედროვე ახალაძე); Cacari (გაგრა); Sichia (ჯიხა/ციხე,ადლერთან); Costo (ხოსტა); Abazachia (აბასკის ნავსადგური); Porto de Susacho (ანუ წუნწუხი, ლამიანი სანაპიროს ნავსადგური – თანამედროვე ტუაფსე).

ლიტერატურა
----------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***გილერმო სოლერი***

* Baig i Aleu, M. (2001) "Un nuevo documento sobre Guillem Soler y la cuestion de la cartografia mallorquina", *Llull*, Vol. 24, p. 587-603. online (pdf)
* Beazley, C.R. (1906) *The Dawn of Modern Geography*. London. vol. 3
* Campbell, T. (1987) "Portolan Charts from the Late Thirteenth Century to 1500". *The History of Cartography*. Volume 1. Chicago: University of Chicago Press, pp. 371–463. (2011, "Additions, Corrections and Updates", online)
* Campbell, T. (2011) "Complete chronological listing of works assigned to the period pre-1501 (with a note of high quality reproductions and place-name lists)" (online)
* Llopmart, F. (1975) "La cartografia mallorquina del siglo XV. Nuevos hitos y rutas", ''*Boletín de la Sociedad Arqueológica Luliana*, vol. 34, p.438-65
**გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1036** მიიღეს ერთხმად 1996 წლის 12 იანვარს. საქართველოს შესახებ გაეროს წინა ყველა რეზოლუციის დადასტურებით, კერძოდ კი 993 (1995) რეზოლუციის, საბჭომ განიხილა საქართველოსა და აფხაზეთს შორის კონფლიქტის პოლიტიკური მოგვარების მცდელობები და გადაავადა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი მომდევნო ექვსი თვის განმავლობაში, 1996 წლის 12 ივლისამდე.

1995 წლის ნოემბერში საქართველოში საპრეზიდენტო არჩევნები ჩატარდა და საბჭო იმედოვნებდა, რომ ისინი ხელს შეუწყობენ აფხაზეთში კონფლიქტის შესახებ შეთანხმებას. საბჭომ ასევე დაადასტურა ლტოლვილთა ყველა უფლება, თავიანთ მშობლიურ სახლებში დაბრუნების შესახებ, რომელსაც აფხაზეთის ხელისუფლება აფერხებს. რეგიონში ჰუმანიტარული სიტუაცია გაუარესდა, განსაკუთრებით გალის რაიონში. რეგიონში ძალადობისა და მკვლელობების ზრდასთან დაკავშირებით შეშფოთება იყო. საბჭომ, გაეროს დამკვირვებელთა მისიასა და დსთ-ს სამშვიდობო ძალებს შორის თანამშრომლობას მიესალმა და აღნიშნა ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალების დაშორიშორების შესახებ შეთანხმების აღსრულება.

უშიშროების საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა, რომ მოლაპარაკებები საერთო შეთანხმებაზე გადაიდო. საბჭომ მიესალმა ევროპის საბჭოს უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციის (ეუთო) ძალისხმევას, ასევე მოითხოვა აფხაზური მხარისგან მოლაპარაკებებში პროგრესის მიაღწევას და იძულებით გადაადგილებულ პირთა უსაფრთხო დაბრუნების მხვრივ ძალისხმევას. გარდა ამისა, საბჭომ დაგმო აფხაზეთში ეთნიკური მკვლელობები და ადამიანის უფლებების დარღვევები.

ორივე მხარეს დაევალა გაეროს დამკვირვებელთა მისიასა და დსთ-ს სამშვიდობო ძალებთან თანამშრომლობის გაუმჯობესება, განსაკუთრებით მძიმე იარაღის ინსპექტირების საქმეში. გაეროს გენერალურ მდივანს, ბუტროს ბუტროს-გალის დაევალა რეგიონში არსებული მდგომარეობის შესახებ სამი თვის შემდეგ მოხსენების წარდგენა.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* გაეროს მისია საქართველოში
* გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ
* აფხაზეთის ომი

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* რეზოლუციის ტექსტი undocs.org-ზე

სქოლიო
------

1. ↑  United Nations, Office of Public Information (1996). *UN monthly chronicle, Volumes 32–33*.  United Nations, Office of Public Information,   გვ. 38.
2. ↑  Security Council extends mandate of the UN observer mission in Georgia until 12 July. United Nations (12 January 1996).

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
1996 წელს მიღებული გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები |
| --- |
|  |
| 
* ← 1036
* 1037
* 1038
* 1039
* 1040
* 1041
* 1042
* 1043
* 1044
* 1045
* 1046
* 1047
* 1048
* 1049
* 1050
* 1051
* 1052
* 1053
* 1054
* 1055
* 1056
* 1057
* 1058
* 1059
* 1060
* 1061
* 1062
* 1063
* 1064
* 1065
* 1066
* 1067
* 1068
* 1069
* 1070
* 1071
* 1072
* 1073
* 1074
* 1075
* 1076
* 1077
* 1078
* 1079
* 1080
* 1081
* 1082
* 1083
* 1084
* 1085
* 1086
* 1087
* 1088
* 1089
* 1090
* 1091
* 1092 →
 |

 |
**გაბნეულყვავილა კესანე** (ლათ. Myosotis dissitiflora ან Myosotis amoena) — ერთ- ან მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ლაშქარასებრთა ოჯახისა. აქვს 15-50 სმ სიმაღლის, სუსტად დატოტვილი, გაფარჩხულბეწვიანი ღერო, ხშირად მრავალღეროიანი და უნაყოფო ყლორტებით. ფოთლები თხელია, მოგრძონიჩბისებური ან მოგრძოუკუკვერცხისებური, 3–10 სმ სიგრძისა და 1,5–3 სმ სიგანის. ყვავილედი ფარჩხატია, უფოთლო და მცირეყვავილიანი. გვირგვინი ცისფერია. ყვავის აპრილ-ივლისში, ნაყოფმსხმოიარობს მაის-ივლისში.

ლათინური სახელის სახეობის ნაწილში (*dissitiflora*) *dissitus* ნიშნავს „გაბნეულს", „განზე განლაგებულს", ხოლო *flora* — ყვავილების რომაულ ქალღმერთს, გადატანით — „ყვავილს".

გავრცელებულია კავკასიასა და მცირე აზიაში. ჩვენში გვხვდება ძირითადად, დასავლეთ საქართველოში. იზრდება სუბალპურ სარტყლამდე, უმეტესად — დაჩრდილულ ტყეებსა და ბუჩქნარებში.

ზოგიერთი წყაროს მიხედვით, *Myosotis amoena* და *Myosotis dissitiflora* სხვადასხვა სახეობებია, სხვები კი *Myosotis amoena*-ს განიხილავენ *Myosotis dissitiflora*-ის სინონიმად.

სქოლიო
------

1. 1 2 3  *Myosotis dissitiflora* Baker | Plants of the World Online | Kew Science. *Plants of the World Online*. ციტირების თარიღი: 4 დეკემბერი, 2021
2. 1 2  *სუხიტაშვილი კახაბერ*, საქართველოს ყვავილოვანი მცენარეები, თბ.: კავკასიის გარემოსდაცვითი არასამთავრობო ორგანიზაციების ქსელი, 2018. — გვ. 106.
3. ↑  *Tephrosia dissitiflora*. *CasaBio*. ციტირების თარიღი: 4 დეკემბერი, 2021
4. ↑  Myosotis amoena (Rupr.) Boiss.. *GBIF Backbone Taxonomy*. ციტირების თარიღი: 4 დეკემბერი, 2021
**ედუარდ ბაღდასარიანი** (სომხ. Էդուարդ Բաղդասարյան; დ. 14 ნოემბერი, 1922, ერევანი — გ. 5 ნოემბერი, 1987, ერევანი) — საბჭოთა სომეხი კომპოზოტორი, პედაგოგი და სომხეთის სსრ-ის დამსახურებული არტისტი.

ბიოგრაფია
---------

საშუალო განათლება მიიღო თბილისში, ამასთანავე, პარალელურად სწავლობდა სამუსიკო ათწლედში. 1941 წელს, ბაღდასარიანი ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში, 1946 წელს კი - გადავიდა ერევანში, სადაც სწავლა განაგრძო კომიტასის სახელმწიფო კონსერვატორიაში, რომელიც დაამთავრა 1950 წელს. 1963 წელს, მას სომხეთის სსრ-ის ვეტერანი არტისტის სტატუსი მიენიჭა. მან დაამთავრა ერევნის სახელმწიფო კონსერვატორია. 1951-1953 წლებში, იგი მოსკოვში ქმნიდა სამაგისტრო ნამუშევრებს. თავდაპირველად, ბაღდასარიანი შეუერთდა კომპოზიციის ფაკულტეტს რომანოს მელიქიანის სახელობის სამუსიკო სკოლაში, ხოლო მოგვიანებით კი - გახდა კონსერვატორიის წევრი. მის ნამუშევრებს შორისაა: სიმფონიური პოემა (1950), სონატა კლარნეტსა და ფორტეპიანოსათვის (1952), უვერტიურა სიმფონიური ორკესტრისათვის (1953), რაფსოდია ვიოლინოსა და ორკესტრისათვის (1958), 24 პრელუდია ფორტეპიანოსათვის, ჭადრაკი (ბალეტი; 1960), საფორტეპიანო კონცერტი, რომანსები და ქორალები (საგუნდო ნაწარმოებები).

გარდაცვალება
------------

ედუარდ ბაღდასარიანი გარდაიცვალა 1985 წლის 5 ნოემბერს, ერევანში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Էդուարդ Բաղդասարյան, «Նոկտյուրն»

სქოლიო
------

1. ↑  სომხური საბჭოთა ენციკლოპედია / Վ. Համբարձումյան, Կ. Խուդավերդյան — 1974. — ტ. 2. — გვ. 253.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q164396'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q6429958'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2657718'></a>
2. ↑  Soviet Armenian Encyclopedia, vol 2, p 253
**გაბრასები** (ბერძ. Γαβρᾶς) აგრეთვე ცნობილი როგორც **გაბრები** — ლაზური წარმოშობის ფეოდალური საგვარეულო ბიზანტიაში, რომლებიც მნიშვნელოვნად XI-XII საუკუნეებში დაწინაურდნენ და ნახევრად დამოუკიდებელი ხალდიის თემის მმართველები გახდნენ. გაბრები ცნობილი იყვნენ საკუთარი ანტი იმპერიული განწყობით.

თეოდორე გაბრასის დროს ტრაპიზონში მოჭრილი ფოლისი.
ისტორიულ წყაროებში გაბრასების საგვარეულო, პირველად X საუკუნეში მოიხსენიება, როდესაც კონსტანტინე გაბრასმა, ბარდა სკლიაროსის აჯანყების წინააღმდეგ მიიღო მონაწილეობა. თეოდორე გაბრასმა, დაიკავა ტრაპიზონი და ის ხალდიის თემის ავტონომიური მმართველი გახდა (1081–1098). XIII საუკუნეებში, გაბრასების ნაწილი თურქ-სეელჩუკების სამსახურში ჩადგნენ, ხოლო XIV საუკუნეებისთვის, გაბრასების გარკვეული ნაწილი ბიზანტიაში ადმინისტრაციულ თანამდებობებს ინარჩუნებდა. მათგან ყველაზე აღსანიშნავია მიქაელ გაბრასი, რომელიც ბიზანტიაში ცნობილი იყო კულტურული და პოლიტიკური მოღვაწეობით. მოგვიანებით გაბრასთა ერთი შტო, ყირიმის ნახევარკუნძულზე მდებარე თეოდოროს საერისთავოს მმართველად იქცა.

წარმომავლობა
------------

ოჯახი ბიზანტიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ხალდიაში წარმოიშვა, რომელიც ტრაპიზონის გარშემო იყო კონცენტრირებული. საგვარეულოს ეთნიკური წარმომავლობა უცნობია. ზოგიერთი მეცნიერი, მათ სომხურ წარმომავლობაზე საუბრობს, თუმცა გვარი არც სომხური და არც ბერძნული წარმომავლობისაა. არსებობს გვარის არამეული და სპარსული წარმომავლობის ვერსიებიც. ისტორიკოსი ენტონი ბრაიერის მოსაზრებით, სახელი დაკავშირებულია არაბულ სიტყვა „კაფირ", სპარსულ „გაბრ" ან თურქულ „გავურთან", რომელიც ითარგმნება, როგორც „ურჯულო" ან „ურწმუნო". ამ მოსაზრებას ამყარებს ისიც რომ, ხალდიის მდებარეობა ემთხვევა იმ დროინდელი ქრისტიანული და მუსლიმანური რელიგიის გადაკვეთის საზღვრებს. დიდი ალბათობით, გაბრასები პონტოს შიდა რეგიონებიდან გავრცელდნენ, სადაც ადგილობრივ მოსახლეობას გააჩნდა საკუთარი ეთნიკური იდენტობა, რაც განაპირობა იმ ფაქტმა, რომ პონტოს მთებმა ნაკლებად განიცადა „ჰელენიზაციის" პროცესი და შეინარჩუნა არქაული საზოგადოებრივი სტრუქტურა, გააჩნდათ რა პატარა სამფლობელოები, რომლებიც კონცენტრირებული იყო გამაგრებული მთის მიდამოებში, სავარაუდოდ ტერიტორია ქართველური ან ქართველებთან მონათესავე ტომებით იყო დასახლებული.

სქოლიო
------

1. ↑  უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი : [3 ტომად] / შეადგინა ალექსანდრე ელერდაშვილმა. - I-ლი გამოც.. - [თბ.] : ფანტაზია, 2006. - 28სმ.[MFN: 136149]
2. ↑  Р.М. Бартикян.  (1987) Гл. I 0б этнической принадлежности семьи. *О византийской аристократической семье Гаврас*. Историко-филологическим журнал, № 3 pp. 190-200. ISSN 0135-0536.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-08. ციტირების თარიღი: 2012-11-17.
3. ↑  Р.М. Бартикян.  (1987) Гл. I 0б этнической принадлежности семьи. *О византийской аристократической семье Гаврас*. Историко-филологическим журнал, № 3 pp. 190-200. ISSN 0135-0536.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-01-08. ციტირების თარიღი: 2012-11-17.
4. ↑   *А.Л Якобсон* // Средневековый Крым: Очерки истории и истории материальной культуры // Изд-во «Наука» [Ленинградское отд-ние], 1964 г. — стр.81- Всего страниц: 230
5. 1 2  А.П Каждан // Армяне в составе господствующего класса Византийской империи в 11-12 вв. // Гл.3 § 24 «Гавры» стр-ца 88-92 // АН АрмССР 1973 г.
**ედომა** — ორგანოგენულად მდიდარი (დაახლოებით 2% ნახშირბადის მასის) პლეისტოცენური ასაკის ლიოს მრავალწლოვან მზრალობასთან დაკავშირებული მცირედ ამაღლებული რელიეფის ფორმა, რომელიც შეიცავს 50–90% მოცულობის ყინულს[1]. 

ფართოდ არის გავრცელებული ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ ციმბირის სუბარქტიკული დაბლობის ზონაში, სადაც უკავია 1 მლნ. კვ. კმ-ზე მეტი ფართობი. წარმოადგენს რელიეფის მცირე ამაღლებას, რომელიც შეიცავს მცირედ ამობურცული ფორმის ნამარხ ყინულს. განეკუთვნება მრავალწლოვანი მზრალობის ტიპის რელიეფს. 

ედომა მიიჩნევა სათბურის აირების წყაროდ. სათბურის აირების საერთო რაოდენობა, რომელიც წარმოდგენილია ედომაში (ძირითადად მეთანის სახით) განისაზღვრება 500 გტ-ით. მეთანის თანადროული გამოსავალი, რომელიც გალღობის შედეგად ათავისუფლებს ედომას, ფასდება 4 ტგ-ით წელიწადში.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* მრავალწლოვანი მზრალობა
* ნამარხი ყინული
* თერმოკარსტი

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* რელიეფის ფორმები - ედომა

სქოლიო
------

1. ↑  K. M. Walter, S. A. Zimov, J. P. Chanton, D. Verbyla & F. S. Chapin III, "*Methane bubbling from Siberian thaw lakes as a positive feedback to climate warming*", Nature, **443**, 71-75, 2006
**დრუიდები** (გალური druidae, ძველირლანდიური druid) — კელტი ხალხის მსახურები და მგოსნები, რომლებიც ფარული კასტის ტიპზე იყვნენ ორგანიზებულნი და საკმაო სიახლოვეს ამჟღავნებდნენ სამეფო ძალაუფლებასთან.

გალებში დრუიდები გმირული თქმულებებისა და მითოლოგიური პოემების შემნახველნი იყვნენ, რომელთაც ახალგაზრდობას ზეპირად გადასცემდნენ. დრუიდთა სკოლები კუნძულელ კელტებშიც არსებობდა. მიუხედავად ამისა, ირლანდიელებსა და ბრიტებში დრუიდებმა მგოსნების ფუნქცია მალევე დაკარგეს, IV-V საუკუნეებში კი, ქრისტიანობის გავრცელების შემდეგ, ისინი სოფლის ექიმბაშებად იქცნენ. სავსებით დასაშვებია, რომ დრუიდთა ინსტიტუტი კელტებს პირველყოფილი იაფეტური მოსახლეობიდან გადაეცათ.

ახალ დასავლეთ ევროპულ ლიტერატურაში დრუიდის სახე, მეტწილად, რომანტიკული პოეზიის ნიმუშებში გვხვდება როგორც ეროვნული ეგზოტიკისა და ფანტასტიკის მოტივის მქონე. 
შდრ. **ბარდები**

ეტიმოლოგია
----------

კლასიკურ ტექსტებში სახელი დრუიდი მხოლოდ მრავლობით რიცხვში გვხვდება **დრუიდები** (ბერძნულად Δρυίδες, ლათინურად druides) drasidae ან drysidae ფორმები ან გადამწერთა შეცდომად უნდა მივიჩნიოთ ან მანუსკრიპტის დაზიანებად. ფორმა „dryadae" ბერძნული ძირის უნდა იყოს, რაც ხისა და წყლის ნიმფების სახელს **დრიადებს** უკავშირდება. ძველირლანდიურში არის სიტყვა „drui", რომელიც მრავლობითი რიცხვის „druid"-ის მხოლობითი ფორმაა. სიტყვის წარმომავლობის თაობაზე დიდი ხნის განმავლობაში გაცხარებული კამათი და აზრთა სხვადასხვაობა იყო გამართული, თუმცა ბოლო დროს მეცნიერთა ნაწილი ძველ ავტორებს ესესხება სიტყვის დერივაციას, მაგალითად პლინიუსი ამბობს, რომ სიტყვა დრუიდი ძველბერძნული „drus"-დან მოდის, რაც ორიგინალში მუხას ნიშნავს. სიტყვის მეორე მარცვალს ინდოევროპულ წარმომავლობას უძებნიან ძირიდან „wid", რაც მსგავსია ზმნისა ცოდნა. ასეთ სიტყვებთან სიახლოვე სავსებით ლოგიკურია, რადგან დრუიდთა დიდი ნაწილი ევროპის მუხნარებში სახლობდა, სადაც საგანმანათლებლო ტაძრები ჰქონდათ აგებული.

ბიბლიოგრაფია
------------

* D’Arbois de Jubainville H. Introduction à l’étude de la littérature celtique, tt. I—X, 1883, 1901;
* Его же, Les druides et les dieux celtiques à forme d’animaux, 1906;
* Bonwiek I. Irish Druids, 1894;
* Mac Culloch, The Religion of the Ancient Celts, 1911;
* Sharp E. A. and Matthay L. ed. Lyra celtica, 1924.
**ბიჭვინთის ტაძარი** — X საუკუნის, ბიჭვინთის საეპისკოპოსოს ღვთისმშობლის სახელობის საკათედრო ტაძარი, მდებარეობს ბიჭვინთაში. 2006 წლიდან საქართველოს ეროვნული მნიშვნელობის ძეგლი. ბიჭვინთის ტაძარი, ისევე როგორც აფხაზეთის ტერიტორიაზე მდებარე სხვა ძეგლები, ორგანულადაა ჩართული ქართული ხუროთმოძღვრების განვითარებაში, მაგრამ მისი გარეგნული სახე, საქართველოს სხვა ძეგლებისაგან განსხვავებით, გარკვეულ მსგავსებას ამჟღავნებს ბიზანტიურ შენობებთან. 

თეიმურაზ ბატონიშვილის გადმოცემით ბიჭვინთის ეკლესიის ადგილას იდგა ივერიელთა მთავარი სალოცავი — ბოჩის ტაძარი.

|  |  |
| --- | --- |
| ვიკიციტატა | „...სრულიათ ივერიელთა ჰყვათ უძველესთა შინა დროთა უპირატეს ღმერთად ბოჩი და ტაძარი მისი იყო ფრიადისა სიმდიდრითა შემკობილ სამზღვარსა ზედა კოლხიდისა და აფხაზიისათა ბიჭვინტას (რომელიცა ქრისტეს სარწმუნოებასა მოქცევისა შემდგომად შეიცვალა ეკკლესიად" |
|  | (თეიმურაზ ბატონიშვილი, „დაწყებითგან ივერიისა, ესე იგი გიორგისა, რომელ არს სრულიად საქართველოისა", გვ. 84) |

ძეგლის აღწერა
-------------

ბიჭვინთის ტაძარი წარმოადგენს გეგმით წაგრძელებულ ჯვაროვან-გუმბათოვან ნაგებობას, რომელსაც დასავლეთით ნართექსი აქვს, ხოლო აღმოსავლეთით 3 შვერილი აფსიდი. აღსანიშნავია, რომ ნართექსი საქართველოში იშვიათად გვხვდება, შვერილი აფსიდები კი ახასიათებს საქართველოს ადრინდელი პერიოდის ეკლესიებს, უფრი გვიან, დასავლეთ საქართველოს, კერძოდ, შავი ზღვის სანაპიროს ძეგლებს (თუმცა აქა-იქ გვხვდება აღმოსავლეთ საქართველოშიც). ტაძრის დასავლეთი მკლავი სამმხრივი პატრონიკეთია აღჭურვილი. გუმბათი ემყარება საკურთხევლის კედლებსა და ორ ბოძს. ბიჭვინთის ტაძარი ნაგებია მონაცვლეობით ნაწყობი ბრტყელი აგურისა და გათლილი ქვის ჰორიზონტალური რიგებით. გუმბათის ყელი მთლიანად აგურითაა ამოყვანილი. ტაძარი შიგნით მოხატული იყო, მაგრამ XIX საუკუნის II ნახევარში იგი ერთიანად შელესეს, თეთრად შეღებეს და მოხატეს, რის გამოც ძველი მოხატულობა განადგურდა. ნართექსის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში ჩაშენებული პატარა, აფსიდიანი საძვალე, რომლის კედლებზე შემონახული მოხატულობა XVI საუკუნის II ნახევრით თარიღდება. 1966 წელს დიდი სარესტავრაციო სამუშაოები ჩაუტარეს. სამუშაოების შესრულების დროს ტაძრის ინტერიერში აღმოჩნდა ძველი მოხატულობის მცირე ფრაგმენტები, რომელიც საძვალის მოხატულობის თანადროულია. ტაძრის ირგვლივ მრავალი სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობაა, პატარა ეკლესიები, სამლოცველოები, მონასტრის საცხოვრებელი და სამეურნეო ნაგებობებია. სენაკების ყოფილი შენობის I სართულზე ბიჭვინთის მუზეუმია მოწყობილი. ბიჭვინთის ტაძარი არაა მოქმედი, იგი საკონცერტო დარბაზად გამოიყენება. ამჟამად ოკუპირებულია რუსეთის მიერ.

ამჟამინდელი მდგომარეობა
-----------------------

ტერიტორია ამჟამად ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ტაძრის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების განხორციელება შეუძლებელია. მთავარ ტაძარს ესაჭიროება გადახურვის გამოცვლა, ხოლო კომპლექსის ტერიტორიაზე არსებული ნაგებობების ფიზიკური მდგომარეობა ძალზე რთულია.

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 1, თბ. 1997. — გვ. 447-448.

სქოლიო
------

1. ↑  საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
2. ↑  საქართველოს კანონი ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ
ანტარქტიკის რუკა. ედუარდ VII-ის ნახევარკუნძული განსაზღვრულია როსის შელფური მყინვარის მარცხენა კუთხით.
**ედუარდ VII-ის ნახევარკუნძული**, ან **ედუარდ VII-ის მიწა**, ან **მეფე ედუარდ VII-ის მიწა** — მსხვილი, ყინულით დაფარული ნახევარკუნძული ანტარქტიდაში, რომელიც აღმოაჩინეს 1902 წელს.

გეოგრაფიული მდებარეობა
----------------------

ედუარდ VII-ის ნახევარკუნძული ადგილმდებარეობა: 77°40′ ს. გ. 155°00′ დ. გ.﻿ / ﻿77.667° ს. გ. 155.000° დ. გ.﻿ / -77.667; -155.000კოორდინატები: 77°40′ ს. გ. 155°00′ დ. გ.﻿ / ﻿77.667° ს. გ. 155.000° დ. გ.﻿ / -77.667; -155.000

ედუარდ VII-ის ნახევარკუნძული წარმოადგენს მერი ბერდის მიწის უკიდურეს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილს და გამოყოფილია როსის ზღვაში ზულცბერგერის ყურესა და როსის შელფური მყინვარის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეს შორის. ედუარდ VII-ის ნახევარკუნძული სამხრეთ-დასავლეთით შემოსაზღვულია როსის შელფური მყინვარით, დასავლეთით — ოკუმის ყურით, აღმოსავლეთით — ზულცბერგერის ყურითა და საუნდერსის სანაპიროთი; ყველა მათგანი ძირითადად როსის ზღვასა და სამხრეთ ოკეანეშია მოქცეული.

ნახევარკუნძულის დასავლეთი სანაპირო — შირაზეს სანაპირო (ინგლ. Shirase Coast). ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთითა და აღმოსავლეთით მდებარეობს სუინბერნის შელფური მყინვარი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* King Edward VII Land. *Филателистическая география. Почтовые марки британских колоний*. Colony.ru — Московский интернет-портал колониальной филателии.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-03-23. ციტირების თარიღი: 2011-05-26.
* Antarctica. *Stamp Atlas*. Sandafayre Stamp Auctions.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-01-29. ციტირების თარიღი: 2009-04-13.


|  |  |
| --- | --- |
| ანტარქტიდა | *ეს სტატია ანტარქტიდის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
**გაზანფარ მუსაბეკოვი** (დ. 14 ივლისი, 1888 — გ. 9 თებერვალი, 1938) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა პარტიული მოღვაწე, აზერბაიჯანის სსრ-ის სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარე 1922-1930 წლებში.

ბიოგრაფია
---------

1917 წელს დაამთავრა კიევის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. თებერვალის რევოლუციის შემდეგ იყო ყუბის საბჭოს აღმასკობის თავმჯდომარე, დეკემბნრიდან იყო ბაქოს საგუბერნიო სასურსათო კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე, კომუნისტური პარტიის ასტრახანის კომიტეტის მულიმური სექციის თავმჯდომარე და სოციალ-დემოკრატიული ორგანიზაცია „ჰუმეთის" ერთ-ერთი განყოფილების ხელმძღვანელი. 1920-1922 წლებში იყო აზერბაიჯანის რევკომის წევრი, სასურსათო საქმეების სახალხო კომისარი, 1922-1928 წლებში იყო აზერბაიჯანის სსრ-ის სახკომსაბჭოს თავმჯდომარე, 1929-1931 წლებში აზერბაიჯანის ცაკის თავმჯდომარე, 1931 წლიდან იყო ამიეკავკასიის სფსრ-ის სახკომსაბჭოს თავმჯდომარე. დიდი წმენდის დროს დააპატიმრეს, ბრალდებული იყო საბჭოთა სახელმწიფოს წინააღმდეგ შეთქმულების მომზადების გამო, დასაჯეს სიკვდილით.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ. 1984. — გვ. 203.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრები |
| --- |
|  |
| აზერბაიჯანის დრ | 
აზერბაიჯანის დროშააზერბაიჯანის დროშა
* ფათალი ხან ხოისკი
* ნასიბ იუსიფბეილი
* მამედჰასან ჰაჯინსკი
 |
|  |
| აზერბაიჯანის სსრ | 
აზერბაიჯანის სსრ-ს დროშააზერბაიჯანის სსრ-ს დროშა
* ნარიმან ნარიმანოვი
* გაზანფარ მუსაბეკოვი
* დადაშ ბუნიადზადე
* მირ ჯაფარ ბაღიროვი
* ჰუსეინ რაჰმანოვი
* თეიმურ გულიევი
* სადიგ რაჰიმოვი
* ვალი ახუნდოვი
* მამედ ისგანდაროვი
* ანვარ ალიხანოვი
* ალი იბრაგიმოვი
* ჰასან საიდოვი
* აიაზ მუთალიბოვი
* ჰასან ჰასანოვი
 |
|  |
| აზერბაიჯანი | 
აზერბაიჯანის დროშააზერბაიჯანის დროშა
* ჰასან ჰასანოვი
* ფირუზ მუსტაფაევი
* რაჰიმ ჰუსეინოვი
* ალი მასიმოვი
* ფანაჰ ჰუსეინოვი
* სურათ ჰუსეინოვი
* ფუად გულიევი
* არტურ რასიზადე
* ილჰამ ალიევი
* არტურ რასიზადე
* ნოვრუზ მამედოვი
* ალი ასადოვი
 |

 |
**ბოლივარის პიკი** (ესპ. Pico Bolívar) — ვენესუელის უმაღლესი მწვერვალი. სიმაღლე 4981 მ. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში, კორდილიერა-დე-მერიდის ქედზე, მერიდის შტატის ტერიტორიაზე. მწვერვალი დაფარულია თოვლითა და სამი პატარა მყინვარით. 
მწვერვალამდე მისასვლელი გზა მიდის მერიდის საბაგირო გზით, რომელიც მწვერვალ ესპეხომდე ადის. აქედან შესაძლებელია ასვლა ბოლივარის პიკზე.

მწვერვალს სახელი ეწოდა ვენესუელის ეროვნული გმირის სიმონ ბოლივარის პატივსაცემად. 1934 წლის 30 დეკემბრამდე ბოლივარის პიკს ეწოდებოდა ლა-კოლუმნა. ახალი სახელწოდება შემოთავაზებული იყო მიგელ ფებრეს კორდეროს მიერ 1925 წელს. ამჟამად მწვერვალის ოფიციალური სიმაღლე უდრის 4981 მ-ს,[1] რაც დადასტურებულია GPS გაზომვით. მანამდე მწვერვალის სიმაღლე (ლიტერატურაში) განისაზღვრებოდა 5007 მეტრით.

ბოლივარის პიკზე მდებარე მყინვარები წარმოიქმნენ პლეისტოცენში, მერიდის ტერიტორიაზე არსებული გამყინვარების დროს. XX საუკუნის შუა წლებში მიმდინარეობდა ბოლივარის პიკის მყინვარების შესწავლა, რომლებმაც გლობალური დათბობის პერიოდში ფართობის შემცირება განიცადეს.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ჰუმბოლდტის პიკი
* ბონპლანის პიკი

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ბოლივარის პიკი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
* ბოლივარის პიკი — ინფორმაცია

სქოლიო
------

1. ↑  Tendrán que corregir la altura del pico Bolívar en textos de Geografía (ესპანური)
**ედუარდ დალადიე** (ფრანგ. Édouard Daladier; 18 ივნისი, 1884, კარპანტრასი, დეპარტამენტი ვოკლიუზი, საფრანგეთი — 11 ოქტომბერი, 1970, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე. საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრი 1933, 1934 და 1938-1940 წლებში.

ბიოგრაფია
---------

მონაწილეობა მიიღო პირველ მსოფლიო ომში. ჰქონდა კაპიტნის წოდება. 

1924-1928 წლებში დაიწყო პოლიტიკური კარიერა. იკავებდა პოსტებს სხვადასხვა სამინისტროებში, ხოლო რადიკალური სოციალისტების პარტიაში გაწევრიანების შემდეგ პარტიის ერთ-ერთი ლიდერიც გახდა. 1933 და 1934 წელს დალადიე ხელისუფლებას ედგა თავში. მისი მმართველობის დროს პარიზში ხშირი იყო შეიარაღებული შეტაკებები ულტრამემარცხეენებსა და ულტრამემარჯვენეებს შორის. 1934 წლის 6 თებერვალს, პროფაშისტური ორგანიზაციების მიერ პარლამენტის შენობის წარუმატებელი შტურმის შემდეგ დალადიემ თანამდებობა დატოვა.

სახალხო ფრონტის ახალ ხელისუფლებაში 1936 წელს დალადიემ სამხედრო მინისტრის პოსტი დაიკავა. სახალხო ფრონტის ხელისუფლების დაცემის შემდეგ 1938 წლის 10 აპრილს დალადიე კვლავ პრემიერ-მინისტრი გახდა. „დალადიე სუსტი და გაუბედავია" — წერდა მასზე სსრკ-ს ელჩი იაკობ სურიცი. 1938 წელს ხელი მოაწერა მიუნხენის შეთანხმებას, რითიც უარი თქვა შეესრულებინა ჩეხოსლოვაკიასთან დადებული შეთანხმება. 1940 წლის მარტში დატოვა თანამდებობა.

საფრანგეთის ნაცისტური გერმანიის მიერ ოკუპაციის შემდეგ დალადიე ფრანგულ მაროკოში გაიქცა, სადაც იგი დაპატიმრებული იქნა და ვიშის რეჟიმის მიერ ინიციცირებულ სასამართლოზე იქნა გასამართლებული. 1943 მოხდა მისი დეპორტაცია გერმანიაში, სადაც ის მეორე მსოფლიო ომის დასრულებამდე ბუხენვალდის კსაკონცენტრაციო ბანაკში იმყოფებოდა.

ომის დასრულების შემდეგ დალადიემ პოლიტიკური მოღვაწეობაა განაახლა და შარლ დე გოლის ოპოზიციაში ჩადგა. იყო ქალაქ ავინიონის მერი 1953-1958 წლებში.

გარდაიცვალა 1970 წლის 11 ოქტომბერს, პარიზში. დასაფლავებულია პერ-ლაშეზის სასაფლაოზე.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* მიუნხენის შეთანხმება
* აგრესორის დაშოშმინების პოლიტიკა

სქოლიო
------

1. ↑  Léonore database — ministère de la Culture.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q2886420'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q384602'></a>
2. ↑  [1] // НГ
მანუსკრიპტი, გაზაფხულის და შემოდგომის ანალების დუ იუს კვლეავა
**გაზაფხულის და შემოდგომის ანალები** - ლუს სახელმწიფოს ისტორიის ძვ. წ. 722-481 წლების ოფიციალური ქრონოლოგია. ეს არის უძველესი ჩინური ტექსტი, რომელიც ეყრდნობა ანალების პრინციპებს. ტექსტი არის ძალიან მოკლე, ყველა მისი კომენტარის გათვალისწინებით 16 000 სიტყვისგან შედგება. ამის გამო, ტექსტის გააზრება შესაძლებელია მხოლოდ კომენტარების საშუალებით, განსაკუთრებით გამორჩეულია ძოს კომენტარები.

მისი შექმნა ტრადიციულად მიეწერება კონფუცის. ის არის ჩინური ხუთი კლასიკიდან ერთ-ერთი.

წყაროები
--------

* Cheng, Anne (1993). "Ch'un ch'iu 春秋, Kung yang 公羊, Ku liang 榖梁 and Tso chuan 左傳", pp. 67–76 in Loewe, Michael (ed.) "Early Chinese Texts: A Bibliographical Guide", (Early China Special Monograph Series No. 2), Society for the Study of Early China, and the Institute of East Asian Studies, University of California, Berkeley, ISBN 1-55729-043-1

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ორიგინალური ტექსტები ჩინური ვიკიწყაროდან (維基文庫) :
**春秋左氏傳   
(გაზაფხულის და შემოდგომის ანალები - ძოს კომენტარები)**  

**春秋公羊傳   
(გაზაფხულის და შემოდგომის ანალები - გონგიანგის კომენტარები)**  

**春秋穀梁傳   
(გაზაფხულის და შემოდგომის ანალები - გულიიანგის კომენტარები)**

* გაზაფხულის და შემოდგომის ანალების სრული ტექსტი (ჩინურად)
* ჩინური ლიტერატურა - გაზაფხულის და შემოდგომის ანალები Chinaknowledge.de
**ბრემენი** (ოფ. სახ. *თავისუფალი ჰანზის ქალაქი ბრემენი*; გერმ. Stadtgemeinde Bremen) — გერმანიის ყველაზე პატარა ფედერალური მიწის დედაქალაქი. VIII საუკუნის დასასრულს მეფე კარლოს დიდმა დააარსა ქალაქი როგორც ეპისკოპოსის რეზიდენცია. XIII საუკუნეში ბრემენი შეუერთდა ჰანზას კავშირს და მიიღო თავისუფალი საიმპერო ქალაქის სტატუსი. ყველა ადამიანი, რომელიც მასში 1 წელი და 1 დღე იხოვრებდა, ჩაითვლებოდა თავისუფალ მოქლაქედ. ბრემენი ექვემდებარებოდა მხოლოდ წმინდა რომის იმპერიის იმპერატორს. XVII საუკუნეში ბრემენი შეუერთდა შვედეთს, XVIII საუკუნეში იგი დაიპყრო ჰანოვერმა, 1810 წელს დაიპყრო საფრანგეთმა, ხოლო ნაპოლეონ ბონაპარტის ჯარებისგან ქალაქს ათავსუფლებდა რუსეთის ჯარი გერმანელი გენერალის ბარონ ფრიდრიჰ კარლ ფონ კეტენბორნის სარდლობით. მეორე მსოფლიო ომის დროს ქალაქს ნაცისტებისგან წმენდნენ ამერიკის სამხედრო დანაყოფები. 1955 წლამდე ბრემენის სანომრო ნიშნებზე იყვნენ ასოები *HB* (ნაზას ქალაქი ბრემენი). ქალაქს გააჩნია საკუთარი სენატი, სენატის პრეზიდენტი, მინისტრები და ბურგერშაფტი (პარლამენტი). ბრემენის ერთ ერთი ძირითადი ღირსშესანიშნაობა - წმინდა პეტრეს ტაძარი დაჰყურებს ბრემენის მთავარ მოედანს თერთმეტი საუკუნე, ქვის ტაძრის აშენება დაიწყო 1042, თუმცა მანამდე უკვე არსებობდა ხის მცირე ზომის ეკლესია. ბრემენის ცენტრალურ ქუჩაზე 600 წელზე მეტია დგას ბრემენის თავისუფლების სიმბოლო - რაინდ როლანდის ქანდაკება. როლანდი იყო კარლოს დიდის ერთ-ერთი ლეგენდარული რაინდი, უამრავი სხვადასხვა თქმულების თუ ზღაპრის გმირი. ბრემენში დგას მისი ათმეტრიანი ქანდაკება. ბრემენის მცხოვრებთათვის როლანდი არის საყვარელი გმირი, იგი ებრძოდა ეპისკოპოსს და გახდა ქალაქის თავისუფლების სიმბოლო. როლანდის ქანდაკების ფარზე გამოსახულია წმინდა რომის იმპერიის გერბი - ორთავა არწივი, ცისფერი ანგელოზი მის ქამარზე არის მისი თავადობის აღნიშნვა. როლანდის ფეხებს შორის მანძილი უდრიდა 1 ბრემენულ ელს. ბრემენის მერიის შენობაზე, რომელიც მეთხუთმეტე საუკუნეში აშენდა, თავიდან იყო თორმეტი მოციქულის ქანდაკება, შემდგომში ქანდაკებებზე წარწერები გადააკეთეს და მოციქულთა სახელების ნაცვლად დააწერეს საბერძნეთისა ორატორთა და ფილოსოფოსთა სახელები.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* გერმანიის დიდი ქალაქების სია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ბრემენი***

* ბრემენი ტელეგადაცემა "იხ ნრავი"-ზე დაარქივებული 2009-03-05 საიტზე Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
| გერმანიის დროშა | *ეს სტატია გერმანიისა და გერმანელების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |



1. ↑   — 2019.
|  |
| --- |
| **ბოლივია** |
| 
ეს სტატია არის ნაწილი სერიისა:
**ბოლივიისპოლიტიკა და მთავრობა** |
| 

---

 |
| * კონსტიტუციის ისტორია
* პრეზიდენტი
	+ ევო მორალესი
* ვიცე პრეზიდენტი
	+ ალვარო გარსია ლინერა
* ეროვნული კონგრესი
	+ სენატი
	+ დეპუტატთა პალატა
* პოლიტიკური პარტიები
* არჩევნები
	+ საპრეზიდნტო 2005
	+ საკანონმდებლო 2005
	+ ავტონომიური რეფერენდუმი 2008
	+ რეფერენდუმი 2009
	+ საყოველთაო არჩევნები 2009
	+ რეგიონული არჩევნები 2010
* ქვედანაყოფები
	+ დეპარტამენტები
	+ პროვინციები
	+ მუნიციპალიტეტები
	+ კანტონები
* ადამიანის უფლებები
* საპროტესტო აქციები და არეულობა
	+ ბოლივიური გაზის კონფლიქტი
	+ 2005 წლის საპროტესტო აქციები
	+ 2008 წლის არეულობა
* საგარეო ურთიერთობები
* საგარეო დახმარება
 |
| 

---

სხვა ქვეყნები · ატლასი **პოლიტიკის პორტალი*** ხილვა
* განხილვა
* რედაქტირება
 |

**ბოლივიის საგარეო ურთიერთობებს** განაგებს ბოლივიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო. ტრადიციულად, ბოლივიას ამერიკის ყველა სახელმწიფოსთან ნორმალური ურთიერთობები ჰქონდა, გარდა ჩილესი. 

ჩილესთან ურთიერთობები პირველად წყნარი ოკეანის მეორე ომისას დაიძაბა (1879–1883 წ.წ.), როდესაც ბოლივიამ დაკარგა წყნარ ოკეანეზე გასასვლელი — ატაკამის რეგიონი. ასევე საკმაოდ დაიძაბა ურთიერთობები მდინარე ლაუკის წყლის გამოყენების თაობაზე (1962-1975 წ.წ.). სიტუაცია განიმუხტა 1975 წელს, მაგრამ კვლავ დაიძაბა 1978 წელს, როდესაც ორივე ქვეყანა უუნარო აღმოჩნდა გადაეჭრა ატაკამის სასაზღვრო დავა, სადაც ბოლივია ჩილესგან მისთვის წყნარ ოკეანეზე გასასვლელის გადაცემას მოითხოვდა. 1960-იან წლებში ბოლივიას ურთიერთობა დაეძაბა კუბასთან. 

ბოლივიის საგარეო პოლიტიკა მოიცავს მძიმე ეკონომიკურ კომპონენტებს. 1996 წელს ქვეყანა გაწევრიანდა ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაციაში, რიოს ჯგუფსა და მერკოსურში (*Southern Common Market*). ბოლივია ხელს უწყობს მდგრადი განვითარებისა და ადგილობრივი ხალხების უფლებამოსილების გაზრდის პოლიტიკას. 

ბოლივია გაეროსა და რამდენიმე სხვა ორგანიზაციისა თუ პროგრამის წევრია, ესენია: ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაცია (OAS), ანდების საზოგადოება, INTELSAT-ი, მიუმხრობლობის მოძრაობა, საპარლამენტთაშორისო კავშირი, ლათინური ამერიკის ინტეგრაციის ორგანიზაცია (ALADI), მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაცია, საერთაშორისო ურთიერთდახმარების ხელშეკრულება, მერკოსური (MERCOSUR) და URUPABOL (*ურუგვაი, პარაგვაი, ბოლივია. დაარსდა 1993 წელს*).

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* დიპლომატიური მისიები ბოლივიაში
* ბოლივიის დიპლომატიური მისიები
* ბოლივია-საქართველოს ურთიერთობები

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ბოლივიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო დაარქივებული 2012-04-15 საიტზე Wayback Machine. (ესპანური)
* ბოლივიის საგარეო ურთიერთობები http://www.countrystudies.us
* ბოლივიის საგარეო ურთიერთობები Bolivia Information Forum
**ემზარ კვიტაიშვილი** (დ. 27 ნოემბერი, 1935, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, პოეტი, ფილოლოგი.

1959 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 

1957 წელს დაიბეჭდა მისი პირველი ლექსები „ცისკარსა" და „პირველ სხივში". 1963 წელს გამოქვეყნდა მისი პირველი კრებული — „გზაში ნათქვამი სიმღერა". 1956-1960 წლებში მუშაობდა საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის გამომცემლობის კადრების უფროს ინსპექტორად, 1960-1961 წლებში ამავე გამომცემლობის რედაქტორად, 1963 წლიდან ჟურნალ „ცისკარის" ლიტერატურულ მუშაკი იყო, ხოლო შემდეგ შოთა რუსთაველის ლიტერატურის ინსტიტუტის ახალი ქართული ლიტერატურის განყოფილების მეცნიერ-მუშაკი.1975 წელს გამოიცა კრებული „სიზმარი ვნახე", ხოლო 1999 წელს კრებული „ნაშუადღევი".

ჯილდოები
--------

* 1997 - ღირსების ორდენი

ბიბლიოგრაფია
------------

* იკაროსის დაღუპვა : ლექსები — თბილისი, მერანი, 1998, გვ. 208
* ახალი წელი ტყეში : ლექსები — თბილისი, ნაკადული, 1989, გვ. 150

ლიტერატურა
----------

* ქართველი პოეტები : ენციკლოპედია ალექსანდრე ელერდაშვილი. თბ. 2021 გვ. 189

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ემზარ კვიტაიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**დომინიკ დევიდ ფაიკი** (დ. 1995 წლის 30 დეკემბერი, ნეიპლსი, ფლორიდა) — ამერიკელი მომღერალი, კომპოზიტორი, მულტი ინსტრუმენტალისტი და მსახიობი. დაიბადა და გაიზარდა ნეიპლსში, ფლორიდაში. გიტარაზე დაკვრა 10 წლის ასაკში ისწავლა. პირველად აღიარება ჰპოვა მას შემდეგ, რაც გამოუშვა რამდენიმე პოპულარული სიმღერა ვებსაიტზე SoundCloud. მისი სადებიუტო გაფართოებული პიესის - *Don't Forget About Me, Demos* გამოსვლის შემდეგ, მან კონტრაქტი დადო Columbia Records- თან.
ფაიკის სიმღერა "3 Nights" მოხვდა მრავალი ქვეყნის სიმღერების ტოპ ათეულში. მოგვიანებით მას კოლაბორაცია ჰქონდა ჯგუფ Brockhampton -თან და მომღერალ Halsey- თან. 2020 წლის ივნისში, ფაიკმა გამოუშვა სინგლი "Chicken Tenders". იმავე წლის ივლისში მან გამოუშვა სინგლი "Politics & Violence". იმავე თვეში გამოვიდა ფაიკის სადებიუტო ალბომი *What Could Possibly Go Wrong*. ალბომი მრავალი ქვეყნის ტოპ 50-ში მოხვდა, მათ შორის შეერთებული შტატებსა და ავსტრალიაში .
2020 წლის სექტემბერში ვიდეოთამაშ *Fortnite*-ის საკონცერტო სერიის სათაურში გამოჩნდა. რამდენიმე თვეში, *NME-* მ ფაიკი შეიყვანა 2020 წლის აუცილებლად მოსასმენი ახალი შემსრულებლების სიაში. მან ჩაწერა პოლ მაკარტნის სიმღერის "The Kiss of Venus "ქავერი ალბომისთვის *McCartney III Imagined* .
2022 წელს, ფაიკი გახდა *ეიფორიის* მეორე სეზონის მსახიობი, რაც მისი პირველი მთავარი როლია.

სქოლიო
------


1. ↑  Euphoria's Hunter Schafer and Dominic Fike Seemingly Confirm Dating Rumors with Steamy Kiss.
2. ↑  Meet Euphoria's Newest Cast Member Dominic Fike (2022-01-09). ციტირების თარიღი: 2022-01-21
**ბრენტა** (იტალ. Brenta) — მდინარე იტალიაში, რომელიც სათავეს იღებს ტრენტოს პორვინციაში და ჩაედინება ადრიატიკის ზღვაში, ვენეციის ლაგუნის სიახლოვეს, ვენეტოს რეგიონში. მისი სიგრძე 174 კმ-ია. 

ძველ რომაულ ერაში მას მედოაკუსს უწოდებდნენ (ძვ. ბერძ. *Mediochos, Μηδειοχος*) და ქალაქ პადუასთან იგი ორ განშტოებად იყოფოდა — მედოაკუს მაიორად და მედოაკუს მინორად. შუა საუკუნეებში მდინარემ დინების მიმართულება შეიცვალა და პადუის შემდეგ, მისი კალაპოტი მდინარე ბაკილონემ დაიკავა. მისგან პირველი არხი XVI საუკუნეში გაიყვანეს, რომელიც საკმაოდ გრძელი იყო და სოფელ სტრადან ადრიატიკის ზღვამდე მიემართებოდა. მეორე არხი, რომელსაც ხშირად რივიერა-დელ-ბრენტას უწოდებენ, მისი მარცხენა ნაპირიდან გაიყვანეს და ერთმანეთთან დააკავშირა პადუა და ვენეცია. მართლაც, ბრენტა უმნიშვნელოვანეს სატრანსპორტო გზას წარმოადგენდა და სულ მალე მისი და რივიერა-დელ-ბრენტის გასწვრივ დიდი ვილები წამოიმართა. დღეისათვის, მხოლოდ სამი მათგანია დამთავალიერებელთათვის ღია. 

ქალაქ ბასანო-დელ-გრაპაში, ბრემტაზე გადებულია ხიდი პონტე-ვეკიო (იტალ. *ძველი ხიდ*ი). ეს სახურავიანი ხიდი 1569 წელს ანდრეა პალადიომ დააპროექტა. იგი პონტონის სტილისაა და მთლიანად ხითაა ნაგები.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* იტალიის მდინარეები

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მდინარე ბრენტა დაარქივებული 2007-08-24 საიტზე Wayback Machine.
* Брента в Большой советской энциклопедии[*მკვდარი ბმული*] (რუსული)