recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
სს-ობერგრუპენფიურერი ჰერბერტ ბაკე
**ჰერბერტ ბაკე** (დ. 1 მაისი, 1896 — გ. 6 აპრილი, 1947) — გერმანელი პოლიტიკოსი და სს-ობერგრუპენფიურერი, მეორე მსოფლიო ომი-ს დამნაშავე.

დაიბადა ქალაქ ბათუმში, ქუთაისის გუბერნიაში, რუსეთის იმპერია. მესამე რაიხში ეკავა მნიშვნელოვანი თანამდებობები მთავრობაში, იყო კვების პროდუქტების მინისტრი 1942 წლის მაისიდან და სოფლის მეურნეობის მინისტრი 1944 წლის აპრილიდან. ეს თანამდებობები ეკავა ფლენსბურგის მთავრობაშიც (ჰიტლერის სიკვდილის შემდეგ), ადმირალ კარლ დენიცის მეთაურობით 1945 წლის აპრილ-მაისში. ომის დროს, ალფრედ როზენბერგმა ბაკეს კანდიდატურა უკრაინის რაიხსკომისარიატის ადმინისტრატორად წამოაყენა.

იყო შიმშილის გეგმის ინიციატორი და შემქნელი, რომლის მიხედვითაც საკვები პროდუქტების მიწოდების პრიორიტეტი გახდა გერმანული ჯარი და მოსახლეობა, დაპყრობილი ერების (მეტწილად სლავების) ხარჯზე.

მეორე მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ ანტიჰიტლერულმა კოალიციის ძალებმა შეიპყრეს, უნდა წარმდგარიყო ნიურნბერგის უკანასკნელ პროცესზე, 1947 წლის 6 აპრილს საკუთარ კამერაში თავი ჩამოიხრჩო.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Photo & Brief Bio

სქოლიო
------

1. ↑  The Wages of Destruction, p.669
აგუას-კალიენტესი და მდინარე ურუბამბა
**აგუას-კალიენტესი** (ესპ. Aguas Calientes *ცხელი წყალი* ან *ცხელი წყაროები*), ზოგჯერ მოხსენიებული როგორც მაჩუ-პიქჩუ ქალაქი — ქალაქი პერუში, მდინარე ურუბამბაზე. იგი ისტორიულ ძეგლ მაჩუ-პიქჩუმდე მისასვლელი უახლოესი წერტილია, მდებარეობს მისგან მხოლოდ 6 კილომეტრში, 1,5 სთ ფეხით სავალ მანძილზე. ტურისტებისთვის გახსნილია მრავალი სასტუმრო და რესტორანი, ისევე როგორც ბუნებრივი ცხელი აბანოები, საიდანაც მომდინარეობს ქალაქის სახელი. რამდენიმე წლის წინ მომხდარმა წყალდიდობამ აბანოები გაანადგურა, თუმცა კვლავ აღადგინეს.

ისტორია
-------

ამ ტერიტორიაზე 1901 წელს რამდენიმე ფერმერი დასახლდა. 1920-იან წლებში, რკინიგზის მშენებლობისას, მოკრძალებული დასახლება თანდათან გადატვირთულ რკინიგზის მუშათა ბანაკად იქცა.

ტრანსპორტი
----------

აგუას-კალიენტესში პერუს რკინიგზის კუსკოდან მომავალი ხაზის ტერმინალი ფუნქციონირებს. იგი კუსკოდან და ოლიანტაიტამბოდან მაჩუ-პიქჩუს სანახავად მომდინარე ტურისტებსა თუ ადგილობრივებს ემსახურება. პაჩაკუტის გამზირი ქალაქის ძირითადი და ერთადერთი გასასვლელია.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* პერუს ქალაქები

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***Aguas Calientes***

* Aguas-Calientes.com
* Aguas Calientes დაარქივებული 2012-10-03 საიტზე Wayback Machine. at cusco-peru.org
* აგუას-კალიენტესი, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე

სქოლიო
------

1. ↑  Aguas Calientes History.
**აგურის მრეწველობა** — საშენ მასალათა მრეწვეობის დარგი, რომელიც აწარმოებს თიხის, დიატომიტის ან სილიკატურ აგურს. 

რუსეთში აგურის პირველი კუსტარული საწარმოები XV-XVI საუკუნეების მიჯნაზე აშენდა. 1913 წელს რუსეთი 2,9 მლრდ. ცალ აგურს ამზადებდა. სსრკ-ში ხუთწლედების მანძილზე შეიქმნა მსხვილი, მექანიზებული, მოწინავე ტექნიკით აღჭურვილი აგურის მრეწველობა, რომლის პროდუქცია მკვეთრად გაიზარდა ომის შემდგომ პერიოდში. 1960 წელს დაამზადეს 35,5, ხოლო 1971 წელს — 44,6 მლრდ. ცალი აგური. სსრკ-ში აგურის მრეწველობის უდიდესი საწარმოები იყო ლიუბერცისა და კორენიოვის სილიკატური აგურის ქარხნები; ვოლგოგრადის, ჩერიომუშკებისა და სხვ. თიხის აგურის ქარხნები. ლიუბერცის ქარხანა ყოველდღიურად 800 ათ. ც. აგურს ამზადებდა და მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესი საწარმო იყო. სსრკ-ს პირველი ადგილი ეჭირავა მსოფლიოში თიხისა და სილიკატური აგურის წარმოებით.

საქართველოში თიხის აგურის წარმოება უძველესი დროიდანაა ცნობილი. ძველი ქართული საეკლესიო და საერო ნაგებობები მოწმობს, რომ აგურს მშენებლობაში ხშირად იყენებდნენ როგორც დამოუკიდებლად, ისე ქვასთან ერთად. ქართულ აგურს ბრტყელი ფორმა პქონდა და კუსტარული წესით მზადდებოდა. XX საუკუნის დამდეგიდან საქართველოში ინერგება ე. წ. რუსული აგურის წარმოება, რომელიც ფორმით შედარებით ვიწრო და მაღალია. 1913 წელს საქართველოში დაამზადეს 30 მლნ. ცალი აგური. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ საქართველოში აშენდა თიხის აგურის ნაწილობრივ მექანიზებული ქარხნები თბილისში, მცხეთაში, გურჯაანში, ქუთაისში, სამტრედიაში, ლანჩხუთში, ნოსირში, ტევრში, ზუგდიდში და სხვ. ამათ გარდა, საქართველოში იყო ადგილ. მრეწველობა და კოლმეურნეობების თიხის აგურის შედარებით ნაკლები სიმძლავრის ქარხნები. ომის შემდეგ საქართველოში აშენდა ახალი, დიდი სიმძლავრის მთლიანად მექანიზებული აგურის მრეწველობის საწარმოები, ხოლო ძველი მნიშვნელოვნად გადაკეთდა. საქართველოს სსრ აგურის მრეწველობის პროდუქციამ 1950 წელს 142,4 მლნ. ც. მიაღწია, ხოლო 1972 წელს — 271,7, ნაცვლად 91,4 მლნ. ცალი (1940). საბჭოთა საქართველოში აგურის მრეწველობის უმნიშვნელოვანესი საწარმოები იყო: თიხის აგურისა — მეტეხის ქარხანა (სიმძლავრე 80 მლნ. ც.). ქუთაისის ქარხანა (სიმძლავრე 17 მლნ. ც.) და სხვ.; სილიკატური აგურისა — ავჭალის ქარხანა (სიმძ-ლავრე 135 მლნ. ც.), აჯამეთის ქარხანა (სიმ-ძლავრე 90 მლნ. ც.), ჭიათურის ქარხანა (სიმძლავრე 27 მლნ.. ც.) და სხვ. სოციალისტური ქვეყნებიდან აგურის მრეწველობა განვითარებული იყო ჩეხოსლოვაკიაში, პოლონეთსა და გდრ-ში, კაპიტალისტური ქვეყნებიდან კი აგურის მრეწველობა განსაკუთრებით განვითარებულია ინგლისსა და აშშ-ში. მშენებლობაში სხვადასხვა სახის პროგრესულ საშენ მასალათა ფართოდ დანერგვის გამო აგურის გამოყენება საშენ მასალად მნიშვნელოვნად კლებულობს.

ლიტერატურა
----------

* *ი. მიქელაძე*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ. 1975. — გვ. 77.
**ადამ ნოა ლევინი** (ინგლ. Adam Levine; დ. 18 მარტი, 1979.) — ამერიკელი მომღერალი, კომპოზიტორი, მულტი-ინსტრუმენტალისტი და მსახიობი. ის არის ჯგუფ maroon 5 - ის სოლისტი, წევრი. მას ჰყავს მეუღლე ბეატი ფინსლო და ასევე ქალიშვილი dunty rosa levine.

ადამი დაიბადა და აღიზარდა ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიაში. ადამმა თავისი მუსიკალური კარიერა დაიწყო 1994 წელს, როდესაც მან დააარსა როკ ჯგუფი კარას ყვავილები, რომლის მთავარი ვოკალისტიც თავად იყო. პირველივე ალბომის გამოსვლის შემდეგ ("The Fourth World" გამოვიდა 1997 წელს) ჯგუფი დაიშალა, რადგან მათმა ნამუშავარმა პოპულარობა საზოგადოებაში ვერ მოიპოვა. 2001 წელს ჯგუფი თავიდან ჩამოყალიბდა, რომელსაც ამავდროულად შუერთდა გიტარისტი ჯეიმზ ვალენტინი, და სახელად დაიქრვა maroon 5. 2002 წელს ბენდმა გამოუშვა თავისი პირველი ალბომი. ("Songs about Jane") ამის შემდგომ ჯგუფმა კიდევ ოთხი ალბომი ჩაწერა, It Won't be Soon Before Long (2007, Hands All Over (2010), Overexposed (2012) and V (2014).

როგორც Maroon 5-ის წევრმა, ლევინმა მიიღო გრემი, გაიმარჯვა ბილბორდის, ამერიკული მუსიკის, MTV Video Music-ის და მსოფლიო მუსიკის დაჯილდოვებეში.

2001 წლიდან ლევინი მონაწილეობდა NBC-ის სატელევიზიო გადაცემა Voice-ში მწვრთნელად. იგი გამარჯვებულია პირველი, მეხუთე და მეცხრე სეზონების. 2012 წელს მას ჰქონა დებიუტი სამსახიობო კარიერაში, საშინელებათა სატელევიზიო სერიალში American Horror Story: Asylum. იგი ასევე მონაწილეობს ფილმ Begin Again-ში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ადამ ლევინი***

* (ინგლისური)

* ოფიციალური საიტი
* (ინგლისური) ადამ ლევინიTwitter-ზე
* 222 Records Official website

* ადამ ლევინი — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)

|  |  |
| --- | --- |
| იდენტიფიკატორები ვიკიმონაცემებში რედაქტირება | 
* BIBSYS: 10003034
* BNE: XX5815715
* BNF: cb16608655w (data)
* GND: 13543520X
* ISNI: 0000 0001 1448 3988
* LCCN: no2006013632
* MusicBrainz: a1421d73-1a21-484b-97ad-77c9a5676daf
* NKC: xx0201506
* NLA: 61458404
* NLK: KAC2020P8266
* NTA: 416828817
* SUDOC: 226676285
* Trove: 1822301
* VIAF: 76062801
* WorldCat Identities (VIAF-ის მეშვეობით): 76062801

 |
**ადოლფ IV** (გერმ. Adolphe IV von Berg; დ. 1220 წ. — გ. 1259 წლის 22 აპრილი) — ბერგის გრაფი 1243 წლიდან. ჰენრიხ IV ლიმბურგისა და ერმენჰარდ ფონ ბერგის შვილი.

ბიოგრაფია
---------

1234 წელს ადოლფი მონაწილეობდა ჯვაროსნულ ლაშქრობაში შტედინგების წინააღმდეგ. 1243 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ, მემკვიდრეობით მიიღო ბერგის საგრაფო.

კონრად ფონ ჰოჰშტადენთან (კელნის არქიეპისკოპოსი), თავისი ცოლის ძმასთან ერთად, ადოლფმა მხარი დაუჭირა ვილჰელმ ჰოლანდიელის კანდიდატურას საღვთო რომის იმპერატორის არჩევნებზე. ჯილდოდ კი მიიღო რემაგენი, რატი, მეტმანი და დუისბერგი.

ადოლფ IV ფონ ბერგი გარდაიცვალა 1259 წლის 22 აპრილს ჭრილობისგან, რომელიც მიიღო ნოისის ტურნირზე.

ქორწინება და შვილები
--------------------

ადოლფი დაქორწინდა მარგარიტაზე, გრაფ ლოთარ I ფონ ჰოჰშტადენის ქალიშვილზე. მათი შვილები იყვნენ:

* ადოლფ V (დაახ. 1240—1296)
* ვილჰელმ I (დაახ. 1242—1308)
* ჰენრიხი (1247-მდე—1290/96), ვინდეკის სენიორი
* ენჰელბერტი
* ვალრამი (ვალერანი)
* კონრად ფონ ბერგი (გარდ. 1313), 1306—1310 წლებში მიუნსტერის ეპისკოპოსი
* ირმჰარდა (დაახ. 1256—1294), გათხოვდა ებერჰარდ II დე ლა მარკზე.

სქოლიო
------

1. ↑  Walther Möller, *Stammtafeln westdeutscher Adelsgeschlechter im Mittelalter* (Darmstadt, 1922, reprint Verlag Degener & Co. 1995), Vol. 3, page 211.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Genealogie-Mittelalter.de დაარქივებული 2011-06-29 საიტზე Wayback Machine.
* Lower Rhine Nobility დაარქივებული 2011-07-04 საიტზე Wayback Machine.
ავსტრიის საფოსტო შემნახველი ბანკის შენობის მთავარი ფასადი.
**ავსტრიის საფოსტო შემნახველი ბანკი** (გერმ. Österreichische Postsparkasse) — არქიტექტორ ოტო ვაგნერის მიეერ აგებული მოდერნიზმის სტილის შენობა ვენაში. შენობა მოდერნისტული არქიტექტურის ადრეული პერიოდის მნიშვნელოვან ნიმუშს წარმოადგენს. ის ოტო ვაგნერის მიერ არტ-ნუვოსგან და ნეოკლასიციზმისგან დაშორების პირველი შემთხვევა იყო. აშენებულია 1904-1906 წლებში რკინაბეტონის გამოყენებით.

შენობაში განთავსებულია ავსტრიის საფოსტო შემნახველი ბანკის სათაო ოფისი. მდებარეობს შიდა ქალაქში, რინგშტრასეს ბულვარის გვერდოთ, გეორ-კოხის მოედნის 2 ნომერში.

  

* ავსტრიის საფოსტო შემნახველი ბანკი
* 
* 
* 
* 
* 
*

ლიტერატურა
----------

* Otto Wagner. *Die österreichische Postsparkasse*. Falter Verlag, Wien. 1996. ISBN 3-85439-180-3
* Carl E. Schorske. *Fin-de-Siècle Vienna: Politics and Culture*. Vintage, London. 1980. ISBN 0-394-74478-0

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ავსტრიის საფოსტო შემნახველი ბანკი***

* Otto Wagner Museum located within the Austrian Postal Savings Bank
* Virtual tour through the building დაარქივებული 2007-09-27 საიტზე Wayback Machine.
**ავსტრიის ჰიმნი**, 2012 წლის 1 იანვრიდან ოფიციალურად **ავსტრიის რესპუბლიკის ფედერალური ჰიმნი** (გერმ. Bundeshymne der Republik Österreich) — გერბთან და დროშასთან ერთად ავსტრიის ერთ-ერთი ეროვნული სიმბოლოა. მისი მელოდია ცნობილია „ბუნდესლიდის" სახლწოდებით, ხოლო ტექსტი წარმოადგენს ავსტრიულ ლექსს „მთების ქვეყანა" (Land der Berge).

„ბუნდესლიდი" 1946 წლის 22 ოქტომბერს ავსტრიის მინისტრთა საბჭოს მიერ დამტკიცდა ჰიმნის მელოდიად. ჰიმნის ტექსტად კი 1947 წლის 25 თებერვალს პაულა პრერადოვიჩის მიერ შემუშავებული ლექსი დამტკიცდა. ავსტრიის სისხლის სამარის კოდექსის 248-ე პარაგრაფით ავსტრიის ჰიმნის მიმართ აგდებული დამოკიდებულება ან მისი დამცირება მიიჩნევა სახელმწიფოსა და მისი სიმბოლოების დამცირებად და ამისთვის სასჯელია დაწესებული.

დღეს საკამათოა, თუ ვინაა „ბუნდესლიდის" მელოდიის ავტორი. 1960-იან წლებამდე მიიჩნეოდა, რომ ეს იყო ვოლფგანგ ამადეუს მოცარტის მიერ სიკვდილამდე ცხრამეტი დღით ადრე დაწერილი მისი უკანასკნელი დასრულებული ნაწარმოები. 1960-იან წლებში მუსიკის მკვლევარებმა „ბუნდესლიდის" წარმომავლობა ეჭვქვეშ დააყენეს და დაკვირვებების შედეგად წამოაყენეს ახალი აზრი, რომლის მიხედვითაც მელოდია უნდა ეკუთვნოდეს იმავე პერიოდის პიანისტს იოჰან ბაპტისტ ჰოლცერს.

ლიტერატურა
----------

* Peter Diem: Die Symbole Österreichs. Zeit und Geschichte in Zeichen. Kremayr & Scheriau, Wien 1995, ISBN 3-218-00594-9.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* ვიკისაწყობის ლოგო შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„ავსტრიის ჰიმნი"** ვიკისაწყობში.
* Land der Berge, Land am Strome; დოკუმენტაცია ფედერალური ჰიმნის შექმნის შესახებ
ადამ სმითი, ევგენ ფონ ბომ-ბავერკი, კარლ მენგერი, ფრიდრიხ ჰეიეკიადამ სმითი, ევგენ ფონ ბომ-ბავერკი, კარლ მენგერი, ფრიდრიხ ჰეიეკი
**ავსტრიული სკოლა** (იგივე „ვენის სკოლა" ან „ფსიქოლოგიური სკოლა") — ეკონომიკური თეორიების ერთობლიობა, რომელიც განვითარდა მე-19 საუკუნის ბოლოს ავსტრიელი ეკონომისტების მიერ. იგი მხარს უჭერს მკაცრი მეთოდოლოგიური ინდივიდუალიზმის დაცვას. შედეგად, ავსტრიელები თვლიან, რომ ერთადერთი მოქმედი ეკონომიკური თეორია ლოგიკურად გამომდინარეობს ადამიანის მოქმედების ძირითადი პრინციპებიდან. თეორიისადმი ფორმალური მიდგომის გარდა, რომელსაც ხშირად პრაქსეოლოგიას უწოდებენ, სკოლა ტრადიციულად მხარს უჭერს ისტორიის ინტერპრეტაციულ მიდგომას. მიუხედავად იმისა, რომ პრაქსეოლოგიური მეთოდი განსხვავდება თანამედროვე ეკონომისტების უმრავლესობის მიერ მიღებული მეთოდისგან, ავსტრიული მეთოდი მომდინარეობს დედუქციური ეკონომიკური აზროვნების გრძელი ხაზიდან, რომელიც გადაჭიმულია მეთხუთმეტე საუკუნიდან თანამედროვე ეპოქამდე და მოიცავს ისეთ მნიშვნელოვან ეკონომისტებს, როგორებიც არიან: რიჩარდ კანტიონი, დევიდ ჰიუმი, ა.რ.ჯ. ტურგო, ადამ სმიტი, ჟან-ბატისტ სეი, დევიდ რიკარდო, ნასაუ სენიორი, ჯონ ელიოტ კერნესი და კლოდ ფრედერიკ ბასტია.

ავსტრიული სკოლა შეიძლება მივიჩნიოთ, როგორც „სუბიექტივიზმის მიდგომა მარგინალური ეკონომიკისადმი" და ფოკუსირება იმ აზრზე, რომ თეორიის ლოგიკური თანმიმდევრულობა უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ემპირიული დაკვირვებების ნებისმიერი ინტერპრეტაცია. სკოლა ხაზს უსვამს პროდუქტის სარგებლიანობის მნიშვნელობას მომხმარებლისთვის. თუ პროდუქტი უხვად იქნება გავრცელებული იგი გამოყენებული იქნება ნაკლებად მნიშვნელოვანი გზებით, ხოლო იმ შემთხვევაში, როდესაც პროდუქტი მცირეა და მისი გამოყენებაც ნაკლებად მნიშვნელოვანი, წარმოება მიტოვებული იქნება. მათი მოსაზრება, რომ ღირებულება გამომდინარეობს სარგებლიანობიდან და არა მის წარმოებაში ჩადებული შრომიდან, ეწინააღმდეგებოდა კარლ მარქსის შრომის თეორიას, რომელიც უგულებელყოფდა ნივთის სარგებლიანობას, როგორც მისი ღირებულების საზომს.

ყველაზე ცნობილი ავსტრიელი მიმდევრები არიან კარლ მენგერი, ევგენ ფონ ბომ-ბავერკი, ფრიდრიხ ფონ ვისერი, ლუდვიგ ფონ მიზესი, ფრიდრიხ ჰაიეკი, გოტფრიდ ფონ ჰაბერლერი, მიურეი როტბარდი, ისრაელ კირზნერი, ჯორჯ რაისმანი, ჰენრი ჰაზლიტი და ჰანს-ჰერმან ჰოპი. მიუხედავად იმისა, რომ იგი გარკვეულწილად განსხვავდება ნეოკლასიკური თეორიის ძირითადი ნაწილისაგან — ისევე როგორც კეინსის თეორიის მტკიცე მოწინააღმდეგე — ავსტრიული სკოლა საკმაოდ გავლენიანი იყო შემოქმედებით ფაზაზე მისი აქცენტის გამო.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 
*
ხაზების გეგმა
**ათენის მეტროპოლიტენი** — საბერძნეთის დედაქალაქის ათენის საზოგადოებრივი ტრანსპორტის ერთ-ერთი წამყვანი სახეობა. ექსპლუატაციაში პირველად 1869 წელს შევიდა, ლონდონის მეტროპოლიტენზე ექვსი წლით ადრე, და მსოფლიოში რიგით მეორე მეტროპოლიტენი გახდა. თავდაპირველად წარმოადგენდა ცალლიანდაგიან მიწისზედა ტრასას, რომელზეც ორქთლმავალი დადიოდა. 1904 წელს ელექტროფიკაციისა და მეორე ლიანდაგის დამატების წყალობით, ათენის მეტრომ სრულფასოვანი მეტროპოლიტენის სახე შეიძინა.

2000 წლამდე მხოლოდ ერთი ხაზი იყო, მაგრამ, 2004 წლის ოლიმპიური თამაშებისთვის კიდევ ორი ხაზი - წითელი და ლურჯი დაამატეს, პირველ ხაზს კი კაპიტალური რემონტი ჩაუტარეს. აქედან გამომდინარე, ათენის მეტრო დღესდღეობით მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე მოდერნიზებულ და კეთილმოწყობილ მეტროპოლიტენად არის მიჩნეული. 

სადგური „პირეი", ხაზი 1

ისტორია
-------

20-იანი წლების ისტორიული ვაგონი Siemens
1869 წელს 1 მიწისზედა ხაზმა დაიწყო მუშაობა ტისოდან პირეიმდე; იმხანად მოძრაობა ცალლიანდაგიან ტრასაზე ხდებოდა ორთქლმავლის საშუალებით, შუალედებში გაჩერებების გარეშე.

1889 (სხვა მონაცემებით 1895) წელს ექსპლუატაციაში შევიდა ტისო - ომონიას მიწისქვეშა ხაზი.

1904 წელს ათენის მეტროპოლიტენის ელექტრიფიკაცია მოხდა და სტანდარტული სქემით მესამე საკონტაქტო ლიანდაგის გამოყენებით ორლიანდაგიან სისტემაზე გადავიდა.

1957 წელს ხაზი 1 აშენდა თანამედროვე სიგრძემდე - 26 კმ - 23 სადგურით.

ხაზები
------

ათენის მეტროს საერთო სიგრძე 52 კილომეტრია, სადგურების საერთო რაოდენობა — 48.

| ხაზი | ფერი | მიმართულება | გახსნა | სიგრძე | სადგურები |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | მწვანე | პირეი ↔ კიფისია | 1904 | 25,7 კმ | 24 |
| 2 | წითელი | აგ. ანტონიუსი↔ აგ. დიმიტრიუსი ა. პანაგოლიუსი | 2000 | 11,6 კმ | 14 |
| 3 | ლურჯი | ეიღალეო ↔ დოუკისის პლაკენტიასი (- აეროპორტი) | 2000 | 35 კმ | 20 |

გალერეა
-------

* ათენის მეტროს ლიანდაგებიათენის მეტროს ლიანდაგები
* ლიფტი ერთ-ერთ სადგურზელიფტი ერთ-ერთ სადგურზე

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* მეტროპოლიტენების სია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი.
* ათენის მეტრო საიტზე urbanrail.net დაარქივებული 2010-06-03 საიტზე Wayback Machine. .
* ათენის მეტროს ისტორია და ინფორმაცია რუსულ ენაზე.
ავეროესიავეროესი (იბნ რუშდი)
**ავეროიზმი** — ადრეული ფილოსოფიური მოძღვრება. შეიქმნა XIII საუკუნეში, არაბი ფილოსოფოს, ავეროესის (იბნ რუშდის) და მისი მიმდევრების მიერ. ტერმინი დამკვიდრდა გვიან XIX საუკუნეში.

მისი წარმომადგენლები აღიარებდნენ სამყაროს მარადიულობას, სულის მოკვდაობას. ავეროიზმის მიხედვით:

1. სამყაროში არსებობს ერთადერთი სიმართლე (რეალობა, ჭეშმარიტება) და მის მისაღწევად ორი გზა: ფილოსოფია და რელიგია.
2. სამყარო მარადიულია.
3. სული არსებობს ორი სახისა, ინდივიდუალური და ღვთაებრივი.
4. ინდივიდუალური არ არის მარადიული.
5. ყველა ადამიანი ძირითად ეტაპზე, იზიარებს ღვთაებრივ სულს.
6. მკვდრის გაცოცხლება (ნეკრომანტია) შეუძლებელია.

ავეროიზმი სასტიკად იდევნებოდა ეკლესიის მიერ.

დასავლეთ ევროპაში გავრცელდა ავეროესისა და სხვა არაბი ავტორების მიერ შესრულებული არისტოტელეს კომენტარებისა და ავეროესის საკუთარი ნაწარმოებების იმდროინდელ არაბულენოვან ესპანეთში გაკეთებული ლათინური თარგმანების მეშვეობით. XIII საუკუნეში ავეროიზმის ცენტრი გახდა პარიზი (ე.წ. პარიზული ავეროიზმი), XIV–XVI საუკუნეებში — პადუისა და ბოლონიის უნივერსიტეტები. ავეროისტების ძირითადი ძალები თავმოყრილი იყო პარიზის უნივერსიტეტის საარტისტო ფაკულტეტზე (სიგერ ბრაბანტელი და სხვ.).

*ლათინური ავეროიზმი* აღორძინების ეპოქაში გავრცელებული ევროპული ფილოსოფიური მიმართულებაა. იგი ინსპირირებული იყო ავეროესის ფილოსოფიური მოძღვრებიდან. ლათინური ავეროიზმის პრინციპს წარმოადგენდა მტკიცება, რომ გონება და ფილოსოფია აღემატება რწმენაზე დაფუძნებულ ცოდნას.

ლიტერატურა
----------

* ფილოსოფიური ლექსიკონი, თბ.: „საბჭოთა საქართველო", 1987. — გვ. 12.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ავეროიზმი — The basics of phylosophy (ინგლისური)
* ავეროიზმი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
* ლათინური ავეროიზმი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)

სქოლიო
------

1. ↑  *Смирнова Е. Д. Сушкевич Л. П. Федосик В. А.* Аверроизм // Средние века : Культура, искусство, история. Иллюстрированная энциклопедия / под ред. В. А. Федосика. — М.: Эксмо, 2008. — стр. 8–9, 304 c. ISBN 978-5-699-24660-1.
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **გუნია**. |

**ავთანდილ ლევანის ძე გუნია** (დ. 27 სექტემბერი, 1912 წელი, თბილისი, — გ. 1997) — ქართველი ეკონომისტი, ეკონომიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, (1962) პროფესორი, (1966). საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი, (1967), აკადემიკოსი (1979). 

აღიზარდა ქართული თეატრის ერთ-ერთი ამაგდარის — ვალერიან გუნიას ოჯახში. 1953-1957 წლებში იყო საქართველოს სსრ კულტურის მინისტრი. შექმნილი აქვს მონოგრაფია „მეცნიერულ-ტექნიკური პროგრესის ეკონომიკური პრობლემები საქართველოში" და მრავალი სხვა შრომა ეკონომიკური ზრდის ტემპებისა და პროპორციების საკითხებზე. სიცოცხლის ბოლო წლებში აქტიურად მუშაობდა საქართველოს ეკონომიკური დამოუკიდებლობის კონცეფციაზე საბაზრო ურთიერთობებზე გადასვლის პირობებში, იკვლევდა აშშ-თან და სხვა ეკონომიკურად განვითარებულ ქვეყნებთან ურთიერთხელსაყრელი თანამშრომლობის პერსპექტივებს.

იგი დაჯილდოებული იქნა მედლებით: „მამაცური შრომისათვის 1941-1945 წწ. დიდ სამამულო ომში" (1945), „მოსკოვის დაცვისათვის" (1946), „მოსკოვის დაარსების 800 წლისთავთან დაკავშირებით" (1947), „მამაცური შრომისათვის" (1970). იგი დაჯილდოებული იყო აგრეთვე „ხალხთა მეგობრობის ორდენით" (1982) და „საქართველოს ღირსების ორდენით" (1997). 1980 წელს მას მიენიჭა საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის წოდება.

ლიტერატურა
----------

* *ავთანდილ სილაგაძე და სხვ.* ეკონომიკის ენციკლოპედიური ცნობარი, თბილისი 2005, გვ. 171.
* *რამაზ აბესაძე,* აკადემიკოს ავთანდილ გუნიას ცხოვრება და მოღვაწეობა, თბილისი, ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პაატა გუგუშვილის ეკონომიკის ინსტიტუტის სამეცნიერო შრომების კრებული: ეძღვნება აკადემიკოს ავთანდილ გუნიას დაბადებიდან მე-100 წლისთავს, 2012, V, გვ. 7-14.
**ავთანდილ პარმენის ძე დაუშვილი** (დ. 1 სექტემბერი, 1920, ჭიათურა, — გ. 20 ივლისი, 1984, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი მიწისქვეშა ნაგებობათა მშენებლობის დარგში. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1973), პროფესორი (1973), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1984). 

დაამთავრა თბილისის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინერთა ინსტიტუტის ხიდებისა და გვირაბების ფაკულტეტი (1947). 1948–1959 წლებში მუშაობდა თბილისის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინერთა ინსტიტუტში, 1959–1964 წლებში — საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, გვირაბებისა და მეტროპოლიტენების კათედრაზე. 1964 წლიდან გარდაცვალებამდე ამ კათედრას ხელმძღვანელობდა. დაუშვილმა შექმნა სხვადასხვა დანიშნულების გვირაბების ჰიდროიზოლაციის ახალი ხერხები და კონსტრუქციები, მან პირველმა ჩამოაყალიბა გვირაბების მუდმივი სამაგრის გაანგარიშების მატრიცული ხერხი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

ბიბლიოგრაფია
------------

* გვირაბები, თბ. 1972;
* Гидроизоляция тоннелей, сооружаемых закрытым способом, Тб. 1971;
* Расчет тоннельных обделок в матричной форме, М. 1972.

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 2, თბ. 2012. — გვ. 336.
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **აბესაძე**. |

**ავთანდილ იოსების ძე აბესაძე** (დ. 10 მაისი, 1928, ყანდაურა, სიღნაღის მაზრა – გ. 2003) — ქართველი ფიზიოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1964), პროფესორი (1967), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1985).

ბიოგრაფია
---------

1951 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1958-1985 წლებში ხელმძღვანელობდა გ. მუხაძის სახელობის ჰემატოლოგიისა და სისხლის გადასხმის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტის ექსპერიმენტულ განყოფილებას. 1985 წლიდან ასევე ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილეა სამეცნიერო დარგში. აბესაძის ძირითადი შრომები ეხება საჭმლის მონელების ფიზიოლოგიურ საკითხებს, სისხლისა და მისი კომპონენტების გადასხმის მოქმედების მექანიზმს სხვადასხვა პათოლოგიური მდგომარეობის დროს, სისხლწარმოქმნისა და სისხლის შედედების რეგულაციის ნერვულ, ჰორმონულ და ჰუმორულ მექანიზმებს.

1965 წელს მიენიჭა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ი. თარხნიშვილის სახელმწიფო პრემია. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 1, თბ. 1997. — გვ. 28.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* ავთანდილ აბესაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **გელაშვილი**. |

**ავთანდილ პეტრეს ძე გელაშვილი** (დ. 1927, ხაშური — გ. 1985, თბილისი) — ქართველი პათოფიზიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. თსსი–ის სამკურნალო ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე, საქართველოს მედიცინის ისტორიის ცნობილი მკვლევარი.

ბიოგრაფია
---------

ავთანდილ გელაშვილი დაიბადა 1927 წელს ხაშურში,1949 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის (ამჟამად უნივერსიტეტი) სამკურნალო ფაკულტეტი. 1950 წლიდან 1954 წლამდე თსსი–ს პათოფიზიოლოგიის კათედრის ასპირანტია. 1955 წელს დაიცვა დისრეტაცია მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხის მოსაპოვებლად. 1958 –1962 წლებში კათედრის ასისტენტი, 1962 – 1969 წლებში კი კათედრის დოცენტია. 

1969 წლიდან, სადოქტორო დისერტაციის დაცვის შემდეგ, გარდაცვალებამდე, 1985 წლამდე, იყო პათოფიზიოლოგიის კათედრის პროფესორი. 

1969–72 წლებში იყო თსსი–ს (ამჟამად უნივერსიტეტი) სამკურნალო ფაკულტეტის დეკანის მოადგილე. 

ერთდროულად, 1958–1970 წლებში, თბილისის კანისა და ვენსნეულებათა სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის პათოფიზიოლოგიის ლაბორატორიას ხელმძღვანელობდა.

ავთანდილ გელაშვილი 140–ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია. 

სტუდენტობის დროს 1946-49 წლებში , თსსი–ის ივ. თარხნიშვილის სახელობის სტუდენტთა სამეცნიერო საზოგადოების პირველი პრეზიდენტი იყო.

გარდა პათოფიზიოლოგიისა, გელაშვილს მნიშვნელოვანი კვლევები ჰქონდა საქართველოს მედიცინის ისტორიაში. იყო თანაავტორი ოთხტომიანი მონოგრაფიისა „საქართველოს მედიცინის ისტორია", რომელიც დაიბეჭდა ქართულ და რუსულ ენებზე.

სტუდენტთა არაერთი თაობის ამღზრდელი, ამავე დროს პოეზიით იყო გატაცებული და იყო ავტორი ლექსების კრებულისა.

გარდაიცვალა 1985 წელს. დაკრძალულია მუხათგვერდის პანთეონში.

ლიტერატურა
----------

* *თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი, საქართველოს სამედიცინო კალენდარი – წიგნი, თბ.2006 წელი, გვ. 286*
* *თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის საიუბილეო კრებული, წიგნი – „ტრადიციებით მომავლისკენ", 2010 წ. გვ. 129*
აბერდურის ციხესიმაგრე სამხრეთიდან.
**აბერდურის ციხესიმაგრე** (ინგლ. Aberdour Castle) — მდებარეობს სოფელ ეასტერ აბერდურში, ფაიფი, შოტლანდია. ციხესიმაგრის ნაწილი XIII საუკუნით თარიღდება, რის გამოც ის ერთ-ერთი უძველესი დღემდე შემორჩენილი ციხესიმაგრეა შოტლანდიაში სუიინის ციხესთან ერთად (არგილი), რომელიც დაახლოებით იმავე დროს აიგო.

ციხის ყველაზე ადრეული ნაწილი შედგებოდა მოკრძალებული სანადიმო სახლისგან, ადგილას, რომელიც დურ-ბარნს გადაჰყურებს. შემდგომი 400 წლის განმავლობაში ციხესიმაგრე მნიშვნელოვნად განავრცეს. სანადიმო სახლი XV საუკუნეში კოშკის სახლად იქცა, ხოლო XVI საუკუნეში ორმაგად გაიზარდა. ბოლო დამატება 1635 წელს განხორციელდა. ამ პერიოდში დაიხვეწა რენესანსის დეტალები, მთელ კომპლექსს დაემატა გალავნით შემოკისრული ბაღი აღმოსავლეთით და ტერასული ბაღი სამხრეთით. ეს ტერასები, რომლებიც 1548 წლით თარიღდება, უძველესი ბაღებია შოტლანდიაში, და შესანიშნავ ხედს შლის ედინბურგის ფირთსა და ფორთზე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვიკისაწყობის ლოგო შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„აბერდურის ციხესიმაგრე"** ვიკისაწყობში.
* Images from RCAHMS[*მკვდარი ბმული*]


|  |  |
| --- | --- |
| დორიული ორდერი | *ეს სტატია არქიტექტურის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
**აბვილი** (ფრანგ. Abbeville) — ქალაქი ჩრდილოეთ საფრანგეთში. 2006 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 24,829 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 90 ადამიანი. ქალაქის ფართობია 26.42 კმ². ვრცელდება ზღვის დონიდან 2–76 მ სიმაღლეზე. აბვილიდან 45 კილომეტრში მდებარეობს საფრანგეთის ქალაქი ამიენი. აბვილი დაარსდა IX საუკუნეში. სწორედ აქ მიმდინარეობდა ბრძოლა ინგლისის მეფე ედუარდ III-ს და ფრანგებს შორის 1346 წელს. ქალაქი გაშენებულია მდინარე სომას ნაპირებზე, ხოლო 20 კილომეტრში მდებარეობს ინგლისის არხი. ყველაზე ცხელი თვეებია ივლისი და აგვისტო, ხოლო ყველაზე ცივი — იანვარი და თებერვალი. აბვილი არის პიკარდიის რეგიონის და სომას დეპარტამენტის დასახლებული პუნქტი.

დაძმობილებული ქალაქები
----------------------

* საბერძნეთის დროშა არგოსი, საბერძნეთი
* გაერთიანებული სამეფოს დროშა ბურგეს ჰილი, დიდი ბრიტანეთი

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***Abbeville***

* ოფიციალური ვებ-გვერდი (ფრანგული)

1. ↑  Base officielle des codes postaux — La Poste, 2018.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q66049091'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q373724'></a>
**ავქსენტი დიმიტრის ძე გვათუა** (დ. 1877, სოფ. მაცხოვრისკარი, ახლანდ. აბაშის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1922, სოფ. ნარაზენი, ახლანდ. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი) — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე კავკასიაში, სოციალ-დემოკრატი.

წარმოშობით ზუგდიდის მაზრის აზნაურთა ოჯახიდან. სწავლობდა ქუთაისის სათავადაზნაურო სასწავლებელში, რომელიც უსახსრობის გამო არ დაამთავრა. შემდეგ ცხოვრობდა შავიზღვისპირეთში, ბათუმსა და სოჭში. 1899 წელს გაზეთ „კვალში" გამოაქვეყნა კორესპონდენცია სოჭისა და იქაური ქართველი მოახალშენეების პრობლემების შესახებ. 1901-1902 წლებში აქტიურად მონაწილეობდა ბათუმის სოციალ-დემოკრატიული წრის საქმიანობაში, კერძოდ, ვლადიმერ ლენინის მარქსისტული არალეგალური გაზეთის „ისკრის" ტრანსპორტირებასა და გამრავლებაში. 1903 წლიდან ფარმაცევტად მუშაობდა მის მიერ გახსნილ აფთიაქში სოჭში, სადაც ამავდროულად ფარულ რევოლუციურ პროპაგანდას ეწეოდა და იყო სოჭის სოციალ-დემოკრატიული ჯგუფის ერთ-ერთი ორგანიზატორი. 

რუსეთის 1905 წლის რევოლუციის დროს გვათუა იყო სოჭში შეიარაღებული აჯანყების მოთავე და ქალაქის რევოლუციური მმართველობის („სოჭის რესპუბლიკის") ერთ-ერთი ლიდერი, უზრუნველყო გამოსვლებში გაგრიდან და პლასტუნკიდან ქართველი მოხალისეების აქტიური ჩართვა. აჯანყების დამარცხების შემდეგ გურულ მომღერალთა გუნდს შეაფარა თავი და საზღვარგარეთ (იაპონია, ეგვიპტე, საფრანგეთი) გაიქცა. რუსეთის 1917 წლის რევოლუციის შემდეგ საქართველოში დაბრუნდა და სახელმწიფო სამსახურში ჩადგა. 1919 წელს იყო პარიზის სამშვიდობო კონფერენციაზე ქართული დელეგაციის წევრი. მოკლეს 1922 წელს სოფელ ნარაზენში.

ლიტერატურა
----------

* Очерки истории Батумской организации Коммунистической партии Грузии : (1890-1921 гг.) : Автореф. дис. на соискание учен. степ. докт. ист. наук / И.С. Чулок ; Ин-т истории партии при ЦК КП Грузии - Филиал Ин-та марксизма-ленинизма при ЦК КПСС. - Тбилиси, 1972.
* Большая Кубанская энциклопедия. Том 1. Биографический энциклопедический словарь / Ред. совет: М. К. Ахеджак (пред.) и др.; Гл. ред. Т. А. Василевская ; Центр информационного и экономического развития печати, телевидения и радио Краснодарского края. - Краснодар, 2005. - с. 63.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* გვათუა ავქსენტი (ჟანდარმერიის დოკუმენტი). საქართველოს ეროვნული არქივი.

სქოლიო
------

1. ↑  სოფელი პლასტუნკა : (იგივე ლეჩხომა) // კვალი. - 1899. - N14. - გვ.223.
2. ↑  საქართველოს დამფუძნებელი კრება და პარიზის სამშვიდობო კონფერენცია / პ. სურგულაძე. // საქართველოს დამფუძნებელი კრება: პარლამენტარიზმის გამოცდილება : საქ. 1921 წლის კონსტიტუციის 90-ე წლისთავისადმი მიძღვნილი სამეცნიერო კონფერენცია, თბილისი, 2011 წლის 12 მარტი / თსუ. - თბ. : [ახალი აზრი], 2011. - გვ. 6.
**აბრეშუმა აკაცია**, *ლენქორანული ალბიცია* (ლათ. Albizzia julibrissin) — ხე მიმოზისებრთა ოჯახისა. სიმაღლე — 15 მ. ფოთოლმცვივანია, უეკლო. აქვს ქოლგისებრი ვარჯი, მომწვანო გლუვი ქერქი, 24 სმ-მდე სიგრძის ორმაგ-კენტფრთართული ფოთლები, მოგრძო ასიმეტრიული ფოთოლაკები, მომწვანო-მოყვითალო ყვავილები ვარდისფერი მტვრიანებით. ყვავილედი რთულ საგველად ან ნახევარქოლგად შეკრებილი თავთავი ან თავაკია. ყვავილობს მაის-ივლისში. 

ნაყოფი ბრტყელი პარკია, მწიფდება ოქტომბერ-ნოემბერში. აბრეშუმა აკაცია იზრდება აზერბაიჯანში (თალიში) და ირანში (კასპიის ზღვის სანაპირო რაიონები), მთის ქვედა სარტყელში. როგორც დეკორატიული მცენარე მოშენებულია დასავლეთ ევროპის სამხრეთ ნაწილში, შუა აზიაში, ყირიმში, კავკასიაში, კერძოდ, საქართველოში.

ზუგდიდის ბოტანიკურ ბაღში იზრდებოდა ლენქორანის აკაციის 1 ხნიერი ეგზემპლარი, რომელიც 1969 წელს ქარიშხალმა იმსხვერპლა. ამჟამად იქ არსებული რამდენიმე 607 წლიანი ეგზემპლარი წარმოადგენს ზემოაღნიშნულკი დაღუპული დედამცენარის თვითნათესს.მათ შორი ყველაზე დიდი აღწევს 4 მ, დიამეტრი 3,5 სმ, ვარჯის პროექცია – 3×4 მ. ჯანსაღად გამოიყურებიან. [*წყარო არ არის მითითებული 364 დღე*]

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ. 1975. — გვ. 34.
**4chan** (იაპონ. 四葉 *იოცუბა* „ოთხი ფოთოლი"; *ფოჩან*, *ფორჩან*) — ინგლისურენოვანი იმიჯბორდი და ანონიმური ინტერნეტ-ფორუმი. შექმნილია იაპონური იმეიჯბოარდის „futaba channel"-ის გავლენით. ის დღეისთვის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული იმეიჯბოარდია მსოფლიოში.

4chan-ი შეიქმნა ქრისტოფერ პულის მიერ 2003 წლის 1 ოქტომბერს. 2015 წლის 21 იანვარს moot-მა დატოვა საიტის ადმინისტრაცია, ხოლო 21 სექტემბერს, მან განაცხადა, რომ საიტი გადადის 2channel-ის დამაარსებლის ნასიმურა ხიროიუკის მფლობელობაში.

4chan-ი შიეცავს 60-ზე მეტ განყოფილებას იმეიჯბოარდის სტილში. ყველა განყოფილებას აქვს უნიკალური შემოკლებული სიტყვის და წინადადების ერთი ან რამდენიმე ასოიანი კოდი (მაგალითად, /a/ — ანიმე და მანგა, /k/ — იარაღი, /mu/ — მუსიკა, /pol/ — პოლიტიკა და ა.შ.) რომლებიც როგორც წესი განყოფილების სახელად გამოიყენება. ყველა განყოფილებას გამოირჩევა საკუთარი თემატიკით (გარდა /b/ განყოფილებისა), წესებით და თავისებური სუბკულტურით.

სქოლიო
------

1. ↑  4chan.org Site Info. Alexa Internet.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — მარტი 16, 2018. ციტირების თარიღი: October 2, 2016.
2. ↑  Danny O'Brien.  (2008-05-02) Tuning into innovation outside the confines of English-speaking web. *Irish Times*.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-26. ციტირების თარიღი: 2009-01-17.
3. ↑  FAQ – What is 4chan?. 4chan.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-02-26. ციტირების თარიღი: 2008-07-15.
*Carnival Paradise*
*Carnival Paradise*
***Carnival Paradise*** — კომპანია Carnival Cruise Lines-ის Fantasy class-ის ბოლო, მერვე საკრუიზო გემი. აგებულია 1998 წელს, ფინეთის დედაქალაქ ჰელსინკიში სახელით **MS Paradise**. 2004 წლის სექტემბრიდან 2011 წლის დეკემბრამდე სამ და ოთხდღიან კრუიზებს ასრულებდა კალიფორნიის ქალაქ ლონგ-ბიჩიდან კალიფორნიის ნახევარკუნძულის მიმართულებით, მექსიკის კუნძულ სანტა-კატალინასა და ქალაქ ენსენადისაკენ. ამჟამად ის დაცურავს ოთხ და ხუთღიან კრუიზებში ფლორიდის ქალაქ ტამპიდან დასავლეთ კარიბების მიმართულებით, სადაც შედის კუნძულ დიდი კაიმანისა და იუკატანის ნახევარკუნძულის სიახლოვეს მდებარე კუნძულ კოსუმელის მონახულება. *Paradise*-მდე ამ კრუიზს *Carnival Inspiration*-ი ასრულებდა.

ისტორია
-------

*Paradise*-ი აიგო იმის გათვალისწინებით, რომ ყოფილიყო მსოფლიოში პირველი სრულიად არამწეველთა გემი. მშენებლობის თითოეულ დონეს ახორციელებდა არამწეველი პერსონალი და მომსახურებაში შევიდა თამბაქოს საწინააღმდეგო და კიბოს პრევენციის რამდენიმე ორგანიზაციის მხარდაჭერით. გემის ორივე მხარეს და კიჩოზე, სახელის ქვეშ ეწერა „No smoking".

მოწევის საწინააღმდეგო წესები მკაცრად მოქმედებდა. თუ კი რომელიმე მგზავრი შემჩნეულ იქნებოდა მოწევაში, ის ჯარიმდებოდა 250 აშშ დოლარით და ჩამოსვამდნენ შემდეგ პორტში, მასვე უნდა აენაზღაურებინა სახლში დაბრუნების ხარჯები. მწირი შემოსავლების გამო, 2003 წლის დეკემბერში, კარნივალმა გემზე მოწევის აკრძალვა გააუქმა.

იმის გამო, რომ *Paradise*-ს არ ჩატარებია პროგრამა *„Evolutions of Fun"*-ის სარეკონსტრუქციო სამუშაოები, 2015 წელს მას ჩაუტარდება „Fun Ship 2.0"-ის განახლებადი სამუშაოები, რასაც მისი დობილი გემი *Carnival Elation*-ი უფრო ადრე, 2014 წელს მიიღებს.

გალერეა
-------

* MS Paradise ღამით, მექსიკის ქალაქ ენსენადის პორტში.MS Paradise ღამით, მექსიკის ქალაქ ენსენადის პორტში.
* ატრიუმი & გალერეაატრიუმი & გალერეა
* +18 REX Dance Club+18 REX Dance Club
* საცურაო აუზი გემბანზესაცურაო აუზი გემბანზე
* The America Bar-ი ჩაის სერვისითThe America Bar-ი ჩაის სერვისით
* 
* მარშრუტი N°1მარშრუტი N°1
* მარშრუტი N°2მარშრუტი N°2

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* Carnival Cruise Lines

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***Carnival Paradise***

* ოფიციალური საიტი
* Carnival Paradise ship location in Google Maps
* Carnival Paradise Review at Cruise Critic
* Carnival Paradise Review დაარქივებული 2013-03-17 საიტზე Wayback Machine.  at Ships and Cruises
* Carnival Paradise Photo Gallery at Han Ban Photos

სქოლიო
------

1. ↑  Carnival Announces "Fun Ship 2.0" Upgrades. Cruisemates.com (2011-10-03). ციტირების თარიღი: 2013-02-15.
2. ↑  October 4, 2011.  (2011-10-04) Carnival Cruise Line's 'Fun Ship 2.0' Upgrade Schedule. Cruise Radio. ციტირების თარიღი: 2013-02-15.
კომპანიის ლოგო
**DHL** (**დი-ეიჩ-ელ**) — გერმანული საერთაშორისო კომპანია, მსოფლიო ლოგისტიკის ბაზრის ერთ-ერთი ლიდერი.

კომპანია დაფუძნდა 1969 წელს სან-ფრანცისკოსა და ჰონოლულუს შორის საბუთების ტრანსპორტირებისათვის, მაგრამ მალევე DHL-მ მთელი მსოფლიოს მასშტაბით გააგრძელა საქმიანობა. ამჟამად იგი „Deutsche Post DHL Group"-ის წევრია. კომპანიის სათავო ოფისი მდებარეობს ბონში (გერმანია).

დაარსდა 1969 წლის 20 სექტემბერს, როგორც საკურიერო მომსახურება საფოსტო გზავნილების ტრანსპორტირებისთვის სან-ფრანცისკოსა და ჰონოლულუს შორის. კომპანიის სახელი მისი დამფუძნებელთა გვარების პირველი ასოებიდან გამომდინარეობს — ადრიან დელსი, ლარი ჰილბომი და რობერტ ლინი.

DHL-ი ახორციელებს სწრაფი გზავნილებისა და დოკუმენტების მიწოდებას 220-ზე მეტი ქვეყნის (მათ შორის საქართველო) 120 000-ზე მეტ ქალაქში. კომპანიას გააჩნია 5 000-ზე მეტი ოფისი და დაახლოებით 76 000 მანქანა გზავნილებისა და ტვირთის გადაზიდვისთვის.

ბრენდი DHL-ი აერთიანებს ოთხ შვილობილ კომპანიას: DHL Supply Chain — მიწოდებათა ჯაჭვის მართვა, DHL Global Mail — საფოსტო მომსახურება, DHL Global Forwarding — ავია გადაზიდვები, საზღვაო გადაზიდვები, მულტიმოდალური გადაზიდვები, DHL Freight — სახმელეთო გადაზიდვები.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* ოფიციალური საიტი
*Carnival Elation*
*Carnival Elation*
გემის გალერეა
***Carnival Elation*** — კომპანია Carnival Cruise Lines-ის კუთვნილი Fantasy class-ის საკრუიზო გემი. ამჟამად ის მთელი წლის განმავლობაში ასრულებს ოთხ და ხუთდღიან კრუიზებს ლუიზიანის ქალაქ ახალი ორლეანიდან დასავლეთ კარიბების მიმართუელბით (მათ შორის იუკატანის ქალაქი პროგრესო და კოსუმელი, მექსიკა). 2011 წლის 5 ნოემბერს, *Elation*-მა დატოვა ალაბამის ქალაქ მობილის მშობლიური პორტი და ჩაანაცვლა *Carnival Ecstasy*, რომელიც თავის მხრივ ფლორიდის ქალაქ პორტ-კანავერალში გადავიდა. *Elation*-ის გადაყვანით კარნივალმა მობილში ოპერირება შეწყვიტა.

*Elation*-ი პირველი გემი იყო, რომელიც აღიჭურვა Azipod-ის სისტემის ძრავით, რამაც იგი უკეთ მანივრირებადი გახადა ვიდრე სხვა დობილი გემები.

*Elation*-ს ნაწილობრივი სამოდერნიზაციო სამუშაოაები ჩაუტარდა, მაგრამ არა ისე სრული, როგორც კარნივალის პროგრამა *„Evolutions of Fun"*-ის ფარგლებში ხდება. დამონტაჟდა მხოლოდ ზრდასრულებისთვის განკუთვნილი წყნარი არეალები, თუმცა არ დამატებულა საწყლოსნო პარკი. ასევე არ დამონტაჟებულა აივნები.

იმის გამო, რომ *Elation*-ს „Evolutions of Fun" სარეკონსტრუქციო სამუშაოები არ ჩატარებია, 2014 წელს მას ჩაუტარდება „Fun Ship 2.0"-ის აღდგენითი სამუშაოები. იგივე განახლება მის დობილ გემ *Carnival Paradise*-ს 2015 წელს შეეხება.

აგებულია 1998 წელს, ფინეთის დედაქალაქ ჰელსინკიში.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* Carnival Cruise Lines

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
 ***Carnival Elation***

სქოლიო
------

1. ↑  Carnival Confirms Short Cruise Program for Ecstasy out of Port Canaveral - Cruise Industry News | Cruise News. Cruise Industry News. ციტირების თარიღი: 2013-02-15.
2. ↑  Elation - Cruise Liner. Ship Technology (2011-06-15). ციტირების თარიღი: 2013-02-15.
3. ↑  Carnival Announces "Fun Ship 2.0" Upgrades. Cruisemates.com (2011-10-03). ციტირების თარიღი: 2013-02-15.
4. ↑  October 4, 2011.  (2011-10-04) Carnival Cruise Line's 'Fun Ship 2.0' Upgrade Schedule. Cruise Radio. ციტირების თარიღი: 2013-02-15.
**აბიმელექი** (ებრ. אבימלך‎; ლათ. *Abimelech*) — გერარის ფილისტიმელი მმართველი, ბიბლიურ პატრიარქ აბრაამის თანამედროვე (დაბ. 26:1). რიგი კომენტარების თანახმად, ტერმინი „აბიმელექი" წარმოადგენს არა საკუთარ სახელს, არამედ მმართველის აღმნიშვნელ წოდებას, ისეთს, როგორიცაა მაგ. ფარაონი.

თორაში აბიმელექი მოიხსენიება სამ ადგილას, რომელიც შეესაბამება ბიბლიური დაბადების 20, 21 და 26 თავებს.

ბიბლიური სიუჟეტი
----------------

მას შემდეგ, რაც ღმერთმა გაანადგურა ქალაქები სოდომი და გომორი, აბრაამი მამრეს მუხრანიდან (ქებრონის მთიანეთი) გადასახლდა გერარში (აღმოსავლეთ ნეგევი), სადაც მეფობდა აბიმელექი. ისევე, როგორც ეგვიპტეში ჩასვლისას, აბრაამმა აქაც, საკუთარი სიცოცხლის გადარჩენისათვის, თავისი ცოლი სარა გამოაცხადა საკუთარ დად. 90 წლის სარას სილამაზით მოხიბლულმა აბიმელექმა ის თავის ჰარამხანაში წაიყვანა, მაგრამ ღამით მას ღმერთი გამოეცხადა და გააფრთხილა, რომ თუ ის სარას შეეხებოდა, სიკვდილი არ ასცდებოდა მას და მთელ მის სახლს. აბიმელექმა დაუყოვნებლივ დაუბრუნა სარა აბრაამს და უსაყვედურა, თუ რატომ მოექცა ასე და დაუმალა რომ სარა მისი ცოლი იყო. აბრაამმა აუხსნა მიზეზი და დაუმატა, რომ სარა მართლაც და იყო მისი, ოღონდ მამის მხრიდან.

მოვლენათა დათარიღება
--------------------

ბიბლიური ქრონოლოგიის თანახმად, სარა აბიმელექის სასახლეში აყვანილ იქნა სამყაროს გაჩენიდან 2047 წელს (ქრისტეშობამდე დაახლ. 1713 წელს).

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* დაარქივებული 2012-05-04 საიტზე Wayback Machine.
*
**ალ-ჰამავი იაკუთი** (არაბ. ياقوت الحموي الرومي; სრული სახელი და გვარი — იბნ აბდ ალ-ლაჰილ ალ-რუმი ალ-ჰამავი; დ. 1179 — გ. 20 აგვისტო, 1229, ჰალაბი) — არაბი მეცნიერი და მწერალი, ისტორიკოსი, გეოგრაფი. წარმოშობით მცირეაზიელი ბერძენი. იმოგზაურა სირიაში, ეგვიპტეში, ირანში, შუა აზიაში, აზერბაიჯანში, მესოპოტამიაში.

ბიოგრაფია
---------

მის ნაშრომთაგან განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია დიდი გეოგრაფიული ლექსიკონი „მუჯამ ალ-ბულდანი" („ქვეყნების ანბანზე გაწყობილი ლექსიკონი") და ბიოგრაფიული „ქითაბ ირშად ალ-არიბ ილა მარიფათ ალ-ადიბ" („ლიტერატორების ლექსიკონი"). „მუჯამ ალ-ბულდანი" გეოგრაფიული ენციკლოპედიაა, რომელშიც ასახულია არაბული გეოგრაფიისა და ისტორიის ლიტერატურის მიღწევები. მოცემულია საინტერესო ცნობები ამიერკავკასიისა და კერძოდ, საქართველოს შესახებ.

1213 წლიდან იგი იწყებს მოგზაურობას, სადაც ეცნობა მრავალ ქვეყნებსა და ქალაქს. მოგზაურობის დროს მან ერთგვარად ვაჭრობა და მეცნირული ცოდნაა გააერთიანა. გაემგზავრა თავრიზში, შემდეგ სირიაში, საიდანც მივიდა ქალაქ მოსულში. ამის შემდეგ მიდის ქალაქ ალეპოში. ალეპოში ყოფნის დროს იგი მუშაობდა გეოგრაფიული ენციკლოპედიის შედგენაზე, რომელიც მან 1224 წელს დაასრულა. იაკუთი იმყოფებოდა ასევე ეგვიპტეში.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ. 1980. — გვ. 41.
* Крачковский И. Ю. Избранные сочинения, т.4 Москва-Ленинград 1957.
**ალ-ღაიბი** — არაბული გამოთქმა, რომელიც გამოიყენება იმის გადმოსაცემად, რომ არსებობს რაღაც ადამიანთაგან დაფარული (უხილავი). ის მნიშვნელოვანი ცნებაა ისლამში, რომელიც მოიცავს არა მხოლოდ ღვთაებრივის სფეროს, მათ შორის ანგელოზებს, სამოთხესა და ჯოჯოხეთს, არამედ მომავალ მოვლენებსაც, რაც მხოლოდ ღმერთმა იცის.

მაგალითები ისლამურ ტექსტებში
----------------------------

ყურანის თქმით ადამიანს არ შეუძლია დაინახოს ღმერთი. 

**…قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ**   
უთხრა: „ჰეი, ადამ, ამცნე მათ ამათი სახელები! "და როცა ამცნო ანგელოზებს იმათი სახელები, თქვა: „განა არ მითქვამს თქვენთვის, რომ ვუწყი დაფარულს ცითა და ქვეყნისას და ვუწყი რასაც ამჟღავნებთ და მალავთ?" (2:33)   

**قُلْ لَا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ ۚ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ ۚ أَفَلَا تَتَفَكَّرُونَ (۵۰)**  
უთხარი შენ: „მე არ გეუბნები, ჩემთანაა ალლაჰის საუნჯენი და არც იმას, რომ ვუწყი უხილავს; და მე არ გეუბნებით, ანგელოზი ვარ. მე მხოლოდ იმას მივყვები, რაც ზემომევლინა." უთხარი შენ: „განა თანასწორია ბრმა და მხედველი ? ნუთუ არ დაფიქრდებით?" (6:50)   

**وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَا إِلَّا هُوَ ۚ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ ۚ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَلَا يَابِسٍ إِلَّا فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ**  
და მისთანაა გასაღებნი დაფარულისა , არავინ უწყის მის გარდა. და იცის, რაც ხმელეთზეა და ზღვაში. ერთი ფოთოლიც არ ჩამოვარდება მისი ცოდნის გარეშე, და არცა მარცვალი ნედლი და ხმელი მიწის წყვდიადში, რომ არ იყოს ცხად წიგნში. (6:59)

სქოლიო
------

1. ↑  Guessoum, Nidhal (June 2008). „ThE QUR'AN, SCIENCE, AND THE (RELATED)CONTEMPORARY MUSLIM DISCOURSE". *Zygon*. **43** (2): 413. doi:10.1111/j.1467-9744.2008.00925.x. ISSN 0591-2385. ციტირების თარიღი: 15 April 2019.
**აბანოს ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი დგას სოფელ აბანოში, მთავარი გზის პირას. შესასვლელის თაღის საჭექ ქვაზე ამოკვეთილი წარწერის თანახმად, აშენებულია 1889 წელს. 

ეკლესია დარბაზულია (12,9X6,4 მეტრი), ნაგებია ტლანქად დამუშავებული ნარიჯნისფერი ტუფის კვადრებით (გარეთა კუთხეები, კარ-სარკმლები, კედლების ქვედა ნაწილები) და ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით. კედლები შიგნით და გარედან შელესილი და შეთეთრებულია. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია კონქი და კამარა, დანგრეულია გრძივი კედლებისა და აფსიდის მნიშვნელოვანი ნაწილი. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარხევარწი გადახურულია ნარიული თაღით. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული შვერილი აფსიდია. იგი გარედან შიდა მოხაზულობას იმეორებს. აფსიდი შიგნით და გარედან უშალოდ (უმხრებოდ) ერთვის დარბაზის გრძივ კედლებს. ეკლესიას ოთხივე მხარეს თითო თაღოვანი სარკმელი აქვს. დარბაზი გადახურული იყო ნახევარწრიული კამარით, რომელიც დასავლეთით კუთხის პილასტრებზე გადაყვანილ ნახევარწრიულ საბჯენ თაღს ეყრდნობოდა. დასავლეთ კედელზე, სარკმლის ორივე მხარეს, გამოსსახულია მამაკაცის თითო ცუდად შესრულებული შარავანდიანი ფიგურა.

ეკლესიის ფასადებიდან უკეთ არის შემორჩენილი დასავლეთისა. ფასადზე სარკმლის გადამხურავ ქვაზე ფონის ამოღებით გამოყვანილია მარტივი რელიეფური თავსართი. სარკმლის ზემოთ წყობაში ჩადგმულია ჯვრის ფორმის ქვა, რომელზეც გამოყვანილია რელიეფური ჯვარი.
აფსიდის შემორჩენილ კედელს მარტივი პროფილის (თარო და წრეთარგი) ლავგარდანი აქვს. მსგავსი პროფილის ერთი ქვა ჩრდილო-დასავლეთი კუთხის თავზეცაა. აღმოსავლეთი სარკმლის ძირის მოგრძო ქვაზე ამოღარულია მშვილდისებრი ფორმის ვიწრო ზოლი, რომლის ორივე ბოლო წრიულად იკვრება. წრეებში (დიამეტრი, 0,1 მეტრი) ჩასმულია თითო ტოლმკლავა ჯვარი. ზოლს ქვემოთ მცირე ზომის რელიეფური ნახევარწრიული თაღია. შენიბა დგას ტუფის გათლილი კვადრებით ნაგებ ცოკოლზე (სიმაღლე, 0,7 მეტრი).

ეკლესიის დასავლეთ კედელზე შემორჩენილია მცირე სამრეკლოს კვადრატული საფუძვლის ნაშთი. სამრეკლო ძირითადად დასავლეთ კედლის მიმდებარე საბრჯენ თაღს ეყრდნობა. ეკლესიის ჩრდილო და სამხრეთ კედლები გამაგრებულია გეგმით კვადრატული თითო მასიური კოტრფოსით (სრული სახით შემორჩენილია ჩრდილოეთისა. იგი დასრულებულია მარტივი თაროთი).

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ. 2008. — გვ. 436.
**კრისტოფერ ალესუნდი** ასევე ცნობილია როგორც **GeT\_RiGhT** (დ. 29 მაისი, 1990) — შვედი Counter-Strike-ის მოთამაშე. იგი არის Ninjas in Pyjamas (NiP) ის წევრი. კრისტოფერი წარდგენილი იქნა როგორც მსოფლიოს საუკეთესო მოთამაშე Counter-Strike ის ისტორიაში. მან თამაში დაიწყო 2007 წელს, იგი თავდაპირველად თამაშობდა Bergrip, SK Gaming და Fnatic-ში. 2007 წელს კრისტოფერმა აიღო მეორე ადგილი spiXelania 2007-ზე.[1] ცოტახანში იგი შეუერთდა SK-Gaming-ს და დაიკავა მეოთხე ადგილი EM II – Finals-ზე 9 მარტს,2008 წელს. 2009 წელს კრისტოფერი შეუერთდა Fnatic-ს. Fnatic-მა დაიკავა პირველი ადგილი WEG e-Stars 2009: King of the Game-ზე. 2012 წლის ივლისში მან დატოვა Counter-Strike და გადავიდა Counter-Strike:Global Offensive-ზე. აგვისტოში კი წამოვიდა SK-Gaming დან და შეუერთდა Ninjas in Pyjamas (NiP)-ს. NiP გახდა დომინანტი გუნდი მათ მოიგეს 87 მატჩი წაგების გარეშე. კრისტოფერი ფართოდ განხილული იქნა მსოფლიოს საუკეთესო მოთამაშდ როგორც Counter-Strike ასევე Counter-Strike:Global Offensive-ში.

სქოლიო
------

1. ↑  Киберспорт, Статьи.  (26 September 2011) Путь к успеху: GeT\_RiGhT. ციტირების თარიღი: 23 June 2015.
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **აბანოსხევის ნამოსახლარი და სამაროვანი**. |

**აბანოსხევის პირველი ნამოსახლარი და სამაროვანი** — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს სოფელ აბანოსხევიდან სამხრეთით, 100 მეტრზე, მდინარე არაგვის მარცხენა ნაპირზე. 

ძეგლი მრავალფეროვანია. თარიღდება ძველი წელთაღრიცხვით V ათასწლეულის II ნახევრით.ქვედა ადრინდელი სამიწათმოქმედო კულტურის ფენა, რომელიც მიწის ზედაპირდან 2 მეტრ სიმღრმეზე გამოვლინდა, შიცავდა თიხის ჭურჭლის ნატეხებს, ობსიდიანისა და კაჟის იარაღებს, სპილენძის სადგისს და ცხოველთა ძეგლებს. მომდევნო, მტკვარ-არაქსის ხანის ნამოსახლარი ქვედასგან გამოყოფილია 1 მეტრი სისქის თიხნარით. აქ წრიულ ორმოებში აღმოჩნდა თიხის ჭურჭლის ნატეხები, ხელსაფქვავის ქვები, ცხოველთა ძვლები და ბრინჯაოს სადგისი. ნამოსახლარზე გაიწმინდა ჩვილ ბავშვთა ოთხი ორმოსამარხი. მტკვარ-არაქსის ხანის ნამოსახლარს ფარავდა ბედეური კულტურის ყორღანული სამარხი, რომელიც მიეკუთვნება ძველი წელთაღრიცხვის III ათასწლეულის დასასრულს. ყორღანის ქვატრილში გამოიკვეთა ლურჯი ქვებისაგან შედგენილი წრიული სარტყელი, ცენტრში - ორმოსამარხი.ყორღანში აღმოჩნდა არეული ძვლები, თიხის ჭურჭელი,ბრტყელ ყუნწიანი ბრინჯაოს სატევარი, ოქროს, სარდოინისა და პასტის მძივები, ქვის როდინი , ობსიდიანის ანატკეცი და წვრილფეხა საქონლის ჩონჩხი. ბედენური ყორღანის ქვაყრილის ზედაპირზე გამართუილი იყო სამარხი, რომელშიც ესვენა მოკრუნჩხული მიცვალებული.სამარხში აღმოჩნდა ყუნწიანი რკინის დანა, ბრინჯაოს ორ ფრთიანი ისრის პირი და სალესი ქვა. სამაროვანზე გაიწმინდა აგრეთვე III-IV საუკუნის ორმო, რომელიც ავსებული იყო ქვებით,სასუფრე ჭურჭლის და კრამიტის ნატეხებით.არქეოლოგიური მასალა ინხება აკც-ის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზასა და საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.

ლიტერატურა
----------

* *ჩიქოვანი გ. ლომიძე ც.*, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ. 2008. — გვ. 197.
აბდ ალ-ქარიმი
**აბდ ალ-ქარიმი** (არაბ. **محمد بن عبد الكريم الخطابي**; დ. 1881/1882 — გ. 7 თებერვალი, 1963, კაირო) — მაროკოს პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. რიფის ტომთა აჯანყების ბელადი.

ბიოგრაფია
---------

მიიღო საღვთისმეტყველო განათლება. მსახურობდა ქ. მელილაში მასწავლებლად. შემდეგ ეჭირა ყადისა და უზენაესი ყადის თანამდებობა. 1915 წლიდან ესპანელი კონოლიზატორების წინააღმდეგ ბრძოლისაკენ მოწოდებისათვის 11 თვე პატიმრობაში იყო. 1921 წელს სათავეში ჩაუდგა რიფების ეროვნულ-განმატავისუფლებელ ბრძოლას ჯერ ესპანელ, ხოლო შემდეგ ფრანგ კოლონიზატორთა წინააღმდეგ. 1921 წელს გამოაცხადეს რიფის რესპუბლიკის პრეზიდენტად (ამირად). 1926 წელს ტყვედ იგდეს ფრანგებმა და გადაასახლეს კუნძულ რეიუნიოზე. 1947 წელს საფრანგეთში დასახლების ნება დართეს იმ პირობით, რომ თავს დაანებებდა პოლიტიკურ მოღვაწეობას, მაგრამ საფრანგეთისაკენ გემით მიმავალი პორტ-საიდიდან გაიქცა და დასახლდა კაიროში. 1948-1956 წლებში აქ სათავეში ჩაუდგა არაბული მაღრიბის განთავისუფლების კომიტეტს, მოითხოვდა ჩრდილოეთ აფრიკის ქვეყნების დამოუკიდებლობას.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ. 1975. — გვ. 23.