recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ვარციხე** (*ვარდციხე*) — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ბაღდათის მუნიციპალიტეტში.  2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1559 ადამიანი. სოფელში მოქმედებს ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია.

გეოგრაფია
---------

სოფელი მდებარეობს ისტორიულ იმერეთში, იმერეთის დაბლობზე, მდინარე ხანისწყლისა და რიონის შესაყართან. ზღვის დონიდან 80 მეტრი, ბაღდათიდან 17 კილომეტრი. სოფელში გავრცელებულია კაკლისა და თუთის ხეები. 1980-იანი წლებისთვის სოფელში შემორჩენილი იყო ძელქვის ცალკეული ეგზემპლარები.

ისტორია
-------

 მთავარი სტატია: როდოპოლისი.
ახლანდელი სოფლის ადგილზე ადრინდელ შუა საუკუნეებში მდებარეობდა ეგრისის სამეფოს ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ქალაქი (ბერძნულ წყაროებში *როდოპოლისი*, ქართულ წყაროებში *ვარციხე*, *ვარდციხე*). პირველად მოიხსენიება VI საუკუნის ბიზანტიურ წყაროებში. ხელსაყრელი გეოგრაფიული მდებარეობის გამო ვარციხეს დიდი სტრატეგიული და ეკონომიკური მნიშვნელობა ჰქონდა. აქ გადიოდა მნიშვნელოვანი საერთაშორისო სავაჭრო გზა. VI საუკუნის შუა წლებში ეგრისის დიდი ომის დროს ქალაქი ხელიდან ხელში გადადიოდა. პირველად ირანელების თავდასხმის წინ ქალაქის კედელი მოარღვიეს, რათა მტერს შემდგომში ახალ დაპყრობათა პლაცდარმად არ ექცია. IX-XI საუკუნეებში ქალაქმა აღმავლობა განიცადა.

გვიანდელ შუა საუკუნეებში ვარციხე იმერეთის მეფეთა საზაფხულო რეზიდენცია იყო. ისინი იქვე მდებარე აჯამეთის ტყეში ნადირობით ერთობოდნენ. XIX საუკუნეში ვარციხე უკვე სოფლად იყო ქცეული. ციხე-სიმაგრეები, კოშკები და სხვა ნაგებობები ვარციხეში რუსებმა დაანგრიეს. გადარჩა მხოლოდ ეკლესია. მოჰყავდათ სიმინდი, თამბაქო და ბამბა, მისდევდნენ მევენახეობას.

ეკონომიკა
---------

სოფლის ტერიტორიაზე მდებარეობს აჯამეთის აღკვეთილის ერთ-ერთი მასივი, ვარციხის მასივი, რომლის ფართობია 1106 ჰა. მდინარე რიონზე სოფლის მახლობლად აგებულია ვარციხეჰესი. სოფელში არსებული კიდევ ერთი საინჟინრო ნაგებობაა აჯამეთის არხი, რომლის მეორე ბოლო ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვედა საქარაშია.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ. 1979. — გვ. 315.
* *აფხაზავა ი.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ. 1977. — გვ. 111.

სქოლიო
------

1. 1 2  მოსახლეობის 2014 წლის აღწერა (არქივირებული). საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური (ნოემბერი 2014). ციტირების თარიღი: 30 დეკემბერი 2019.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ბაღდათის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები |
| --- |
|  |
| ქალაქი | 
**ბაღდათი** | ბაღდათის გერბი |
|  |
| სოფლები | 
ალისმერეთი · დაფენილი · დიდველა · დიმი · ვარციხე · ზედა დიმი · ზედა ზეგანი · კაკასხიდი · მეორე ობჩა · ნებიერეთი · ნერგეეთი · პირველი ობჩა · როკითი · როხი · საიმედო · საკრაულა · ფერსათი · ქვედა ზეგანი · შუბანი · წაბლარასხევი · წითელხევი · წიფა · წყალთაშუა · ხანი |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **ეფრემი (მრავალმნიშვნელოვანი)**. |

**ეფრემი** (XIII-XIV სს. მიჯნა) — ქართველი მინიატიურისტი და კალიგრაფი.

1300 წელს მოქვის ტაძრის მთავარეპისკოპოსის დანიელის შეკვეთით გადაწერა მოქვის ოთხთავის სახელით ცნობილი სახარევა, რომელიც ერთ-ერთი უმდიდრესი ქართული ხელნაწერია მინიატიურებისა და მორთული საზედაო ასოების რაოდენობის მხრივ (152 მინიატიურა, 531 საზედაო ასო). ხელნაწერის მორთულობა ტრადიციულია: 10 კამარა, ვედრება, მახარებლები ყოველი სახერების წინ, თავსამკაულები, მინიატიურები სახარების სიუჟეტებით და საზედაო ასოებით. საგანგებოდ უნდა მოვიხსენიოთ სიუჟეტის მხრივ იშვიათი გამოსახულება - ქრისტეს გენეალოგიური ხე და ღვთისმშობელი ყრმით, რომელთა წინაც მუხლი მოუყრია დანიელ მოქველს. ეფრემი მორთულობისთვის იყენებს მცენარეებს, ფრინველებისა და ცხოველთა ფიგურებს. სახარების საზედაო ასოების ნაწილი კვანძებიანი ფერადი ზოლებით (ოქროსი, ლურჯი, წითელი) არის გამოყვანილი, ზოგი ფიგურა საკმაოდ რეალისტურადაა გადმოცემული.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ. 1979. — გვ. 247.
**ვალერიან ხაბურძანია** (დ. 5 ივლისი, 1964) — ქართველი პოლიტიკოსი. იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორი, საქართველოს სახელმწიფო უშიშროების მინისტრი (2001-2004), გენერალ-ლეიტენანტი.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა 1964 წლის 5 ივლისს ქალაქ ქუთაისში. 1981 წელს დაამთავრა ქუთაისის 31-ე საშუალო სკოლა. 1981-1989 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე.

1985-1987 წლებში გადიოდა სამხედრო სავალდებულო სამსახურს აზერბაიჯანის სსრ-ში. 1992 წელს დაამთავრა თსუ-ს ასპირანტურა. იმავე წელს დაიწყო პედაგოგიური მოღვაწეობა უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე.

1992-1997 წლებში მუშაობდა სახელმწიფო უშიშროების სამინისტროში (განყოფილების უფროსი, მთავარი სამმართველოს უფროსი). 1997-2001 წლებში კი — ეროვნული უშიშროების საბჭოში. 2001 წლის 6 ივლისიდან 21 ნოემბრამდე იყო საქართველოს პრეზიდენტის საპარლამენტო მდივანი.

2001 წლის 21 ნოემბრიდან - 2004 17 თებერვლამდე ხელმძღვანელობდა სახელმწიფო უშიშროების სამინისტროს ( ამჟამად სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახური). ეს თანამდებობა ეჭირა მას ვარდების რევოლუციის (პრეზიდენტის აბდიკაციის) გარდამავალ პერიოდშიც. 

2004 წლის თებერვალში დაინიშნა საქართველოს გენერალური პროკურორის მოადგილედ, სადაც მუშაობდა იმავე წლის ივნისამდე.

2005 წლიდან ეწეოდა კერძო საადვოკატო საქმიანობას და უსაფრთხოების უზრუნველყოფას, შპს „გლობალ სექიურითი" -ს დამფუძნებელი.

2011 წლიდან სსკ „სისტემა", „რეგიონი" ვიცე-პრეზიდენტი უსაფრთხოების საკითხებში (რუსეთი).

2015 წლიდან — დღემდე „ვექტორფარმი" (რუსეთი-შვეიცარია) გენერალური დირექტორის მოადგილე უსაფრთხოების საკითხებში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვალერიან ხაბურძანია
**ვალერიან სარდიონის ძე ქაშაკაშვილი** (დ. 3 მაისი, 1898, ბაღდათი — გ. 18 ივლისი, 1954, თბილისი) — ქართველი საოპერო მომღერალი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე, პროფესორი.

ბიოგრაფია
---------

1923 წელს წარმატებით დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია. 1925 წელს განათლების სახალხო კომისარიატმა კვალიფიკაციის ასამაღლებლად გაგზავნა იტალიაში. სამი წლის მანძილზე ოსტატობას იმღლებდა მარიო სამარკოსთან, მილანის თეატრ „ლა სკალაში". რომისა და გენუას საოპერო თეატრების სცენაზე დიდი წარმატებით გამოდიოდა ქაშელისა და თორელის ფსევდონიმით. 1928 წელს დაბრუნდა სამშობლოში. დიდს შემოქმედებით და ნაყოფიერ პედაგოგიურ მუშაობას ეწეოდა. თავგამოდებით ემსახურებოდა ახალგაზრდა ქართველი ვოკალისტების აღზრდის საქმეს, ჯერ მუსიკალურ ტექნიკუმში, ხოლო შემდეგ ვ. სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიაში.

ვ. ქაშაკაშვილმა თბილისის საოპერო სცენაზე შეასრულა წამყვანი პარტიები: კიაზო („დაისი"), ვალენტინი („ფაუსტი"), ტონიო („ჯამბაზები"), ამონასრო („აიდა"), რიგოლეტო („რიგოლეტო"), ტორეადორი („კარმენი") და სხვა. შესანიშნავი ხმა და სცენური მომხიბვლელობა საშუალებას აძლევდა მომღერალს ჩასწვდომოდა მსოფლიო მუსიკალური შედევრებს და მსმენელ-მაყურებლისათვის გადაეშალა მთელი მათი სიღრმე და სიდიადე. დიდი ქართველი ვოკალისტისა და პედაგოგის დავით ანდღულაძის აზრით ვალერიან ქაშაკაშვილის მიერ შესრულებულ „რიგოლეტოს" ბადალი არ ჰყავდა. დაჯილდოვებული იყო „საპატიო ნიშნის" ორდენით და მედლით „შრომითი მამაცობისათვის".

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

ლიტერატურა
----------

* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე", გვ. 342, თბ. 1994
**Create** — Sandbox თამაში, რომელიც შექმნა EA Bright Light-მა და გამოსცა Electronic Arts-მა შემდეგი პლატფორმებისთვის: Windows, PlayStation 3, Wii, Xbox 360 და Mac OS X. იგი არის დაფუძნებული რაუნდებზე, რომლებშიც იმისათვის, რომ მოთამაშემ მიაღწიოს მიზანს, მან უნდა განახორციელოს ობიექტებით მოქმედება. მაგალითად, იმისათვის რომ მოტოციკლმა მიაღწიოს ბულდოზერამდე სწრაფად, მოთამაშემ უნდა გამოიყენოს რაკეტა რომ ააჩქაროს მოტოციკლი და გამოიყენოს ტოქსიკური წებო რომ შეაყოვნოს ბულდოზერი. შემდეგ გაიხსნება ახალი ნივთები რომლის გამოყენებას მოთამაშე შეძლებს თავისუფალი თამაშის ზონაში. ყველა კუნძულს აქვს თავისი თემა (მაგალითად პარკი, მანქანები, სოფლის მეურნეობა და სხვა) თავისუფალ თამაშში მოთამაშეს შეეძლება ააწყოს კუნძული (მსოფლიო), შემდეგ ის კუნძული მოაწყოს თავისი ფანტაზიით და ჩაატაროს იქ ექსპერიმენტები, გაალამაზოს, მოაწყოს რბოლები და ბევრი სხვა. თამაშის სხვადასხვა რაუნდებში მოიპოვება ქულები, რომლითაც ის ხსნის ნივთებს და ახალ კუნძულებს, სადაც ახალ ქულებს მოიპოვებს. თამაში არის დაფუძნებული ფიზიკის პრინციპებზე.

არსებობდა სოციალური ფუნქციები, რომლის საშუალებითაც მოთამაშეს შეეძლო თავისი კუნძული გაეზიარებინა მეგობრისთვის. 13 აპრილიდან EA-მ გათიშა ონლაინ ფუნქციები (სამუდამოდ, სერვერების გადატვირთვის გამო, თუმცა ეს არის უმცირესი ზიანი თამაშისთვის)

თამაში მუშაობს Move-ზეც.

გეიმპლეი
--------

თამაში ხდება ამგვარად: მოთამაშე ირჩევს ერთ-ერთ კუნძულს (სადაც არის რაუნდების სერია), შემდეგ ირჩევს რაუნდს. მოთამაშეს რაუნდებში (თავისუფალ თამაშში ცაში მიმდინარეობს მოქმედება, მოთამაშეს შეუძლია დადგას მიწა როგორც სურს) ხვდება უკვე აწყობილი სიტუაცია მას აქვს ასარჩევი ნივთები (გააჩნია რა სახეობის რაუნდია, ზოგში ცალკე გამოყოფილი ნივთებით შეიძლება თამაში, ზოგში ყველა გახსნილი ნივთით) რომლებიც უნდა განალაგოს ისე რომ მიაღწიოს მიზანს (მაგალითად, ბუშტი გაძვრეს ცეცხლოვან რგოლში), მოთამაშე თავიდან იწყებს ყველაფერს ფიზიკის კანონების მიაუხედავათ, მაგალითად შეუძლია დადგას მანქანა ჰაერში, შემდეგ კი როცა სცენის დაწყებას აირჩევს (სწორედ ასე ხდება რაუნდების გასვლა) ყველაფერი ჩვეულებრივ იქნება, ამ შემთხვევაში კი მანქანა დავარდება ძირს. არსებობს მოქმედი ნივთები და დეკორატიული ნივთები. ყოველ ნივთზე შეიძლება (დაუწყებელ სცენის რეჟიმში) სხვადასხვა მოქმედებების გაკეთება: გადიდება-დაპატარვება, შებრუნება და სხვა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2012-03-13 საიტზე Wayback Machine.
* თამაშის თრეილერი

სქოლიო
------

1. ↑  თამაშის გარეკანი ინგლისურ Amazon-ზე.
2. ↑  EA Service Updates.
**ესპანეთის მეორე რევოლუცია** — ესპანეთში XIX საუკუნეში მომხდარი ხუთი დაუმთავრებელი რევოლუციიდან მეორე. მიმდინარეობდა 1820-1823 წწ. ამ რევოლუციის მთავარ მამოძრავებელ ძალას წარმოადგენდა არმია, რომელმაც 1808-1813 წწ. ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ომის გავლენა განიცადა. რევოლუცია დაიწყო 1820 წლის იანვარში, სამხედრო გამოსვლით კადისში რაფაელ რიეგო-ი-ნუნიესის მეთაურობით, რასაც მოჰყვა აჯანყება მთელს ქვეყანაში. 1820 წლის 9 მარტს მეფე ფერდინანდ VII იძულებული გახდა აღედგინა 1812 წლის კონსტიტუცია, მარტ-აპრილში შეიქმნა კონსტიტუციური მთავრობა, რომელშიც შევიდნენ პირველი რევოლუციის ყოფილი მოღვაწეები - მოდერადოსის (ზომიერები) პარტიის წარმომადგენლები (ხელისუფლების სათავეში იყვნენ 1822 წლის აგვისტომდე).

1820 წლის დეკრეტით გაუქმდა მაიორატები, დაიხურა მონასტრების ნაწილი და მათი მიწები ნაციონალიზებულ იქნა. შემცირდა გადასახადები იმპორტულ მანქანებზე, გააძევეს იეზუიტები, დაარსდა ეროვნული მილიცია და აღდგენილ იქნა წინა რევოლუციის დროინდელი ადმინისტრაციული რეფორმები.

ექსალტადოსის (მემარცხენე ლიბერალები) პარტიის წარმომადგენლები მოითხოვდნენ ღონისძიებების გატარებას გლეხთა ფართო ფენების სასარგებლოდ. 1821, 1822 და 1823 წწ. კორტესმა განიხილა ექსალტადოსის პარტიის მიერ შეტანილი კანონპროექტი სენიორული მიწის დიდი ნაწილის გლეხებისათვის გადაცემის შესახებ. მეფემ ორჯერ დაადო მას ვეტო, როდესაც 1823 წელს იგი ძალაში შევიდა უკვე გვიანი იყო: საღვთო ალიანსის გადაწყვეტილებით ესპანეთის მნიშვნელოვანი ნაწილი ოკუპირებულ იქნა ფრანგ ინტერვენტთა მიერ. აგრარული რეფორმა განუხორციელებელი დარჩა, რამაც ჩამოაშორა რევოლუციას გლეხთა ფენები.

1821 წლის შემოდგომასა და ზამთარში ქვეყანაში გამწვავდა კლასობრივი ბრძოლა, საღვთო ალიანსის მხარდაჭერით გამოცოცხლდა კონტრრევოლუცია. ფელიუს მთავრობამ (1821 წლის მარტი-დეკემბერი) გააძლიერა პროვოკაციები რევოლუციონერთა მიმართ. ასეთ პირობებში გამოსვლებმა ანტისამთავრობო ხასიათი მიიღო. 1822 წლის აგვისტოში ხელისუფლება მემარჯვენე ექსალტადოს-მასონთა (ე. სან-მიგელის მთავრობა) ხელში გადავიდა. მათ არ მიიღეს გადამწყვეტი ზომები კონტრევოლუციონერთა წინააღმდეგ, რამაც გამოიწვია ანტისამთავრობო 1822 წლის შემოდგომაზე გამოსვლების გაძლიერება კომუნეროსთა (მემარცხენეები) მიერ. მთავრობა გააძლიერა კომუნეროსთა რეპრესია, პარალელურად ებრძოდა ულტრაროიალისტებს, რომლებმაც წამოიწყეს აჯანყებები ქვეყნის სხვადასხვა კუთხეებში. 

ამ ვითარებაში საღვთო კავშირმა დაიწყო აშკარა ინტერვენცია. 1823 წლის 7 აპრილს საფრანგეთის არმია ესპანეთში შეიჭრა, მთავრობამ ვერ შეძლო თავდაცვის ორგანიზება, ხოლო მოსახლეობის დაბალმა ფენებმა არ გაუწია აქტიური წინააღმდეგობა ინტერვენციას. 1823 წლის 30 სექტემბერს კონსტიტუციურმა მთავრობამ, რომელიც ჯერ სევილიაში გადავიდა, ხოლო შემდეგ კადისში, კაპიტულაცია გამოაცხადა. 1823 წლის 1 ოქტომბერს მეფე ფერდინანდ VII აღადგინა აბსოლუტისტური რეჟიმი.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ესპანეთის პირველი რევოლუცია
* ესპანეთის მესამე რევოლუცია
* ესპანეთის მეოთხე რევოლუცია
* ესპანეთის მეხუთე რევოლუცია

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ. 1979. — გვ. 230.
**ვალერიან გერასიმეს ძე ცაგარეიშვილი** (დ. 25 აპრილი, 1901, ქუთაისი, საქართველო — გ. 28 თებერვალი, 1974, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს სსრკ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1946).

ბიოგრაფია
---------

1942 წელს დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (ანდრია ბალანჩივაძის საკომპოზიციო კლასი, აგრეთვე მეცადინეობდა ანასტასია ვირსალაძის საფორტეპიანო და სერგეი ბარხუდარიანის საკომპოზიციო კლასებში). 1923 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ და აღმზრდელობით მოღვაწეობას სხვადასხვა სამუსიკო სკოლასა თუ სასწავლებელში.

1935–1943 წლებში იყო თბილისის მუსიკალური კომედიის თეატრის სამუსიკო ნაწილის გამგე, 1949–1950 ხალხური შემოქმედების სახლის დირექტორი, 1950–1958 წლებში საქართველოს სსრ სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლის სამხატვრო ხელმძღვანელი.

ავტორია მუსიკალური კომედიებისა: „მზის დაბნელება" (1943), „აზნაური" (1945), „სამთა სიყვარული" (1948), საბავშვო ოპერებისა — „მეგობრები" და „სულელი წრუწუნა" (1928), კანტატებისა — „ლომგულოვანი" (1944), „დიდება ლენინს" (1971), „საქარეველოს მრავალჟამიერი" (1971), სიმფ. პოემისა — „ელისო" (1943), საგუნდო სიმღერების, ერთ ნაწილიანი კონცერტინოსი „ზარობს ვარძია" (1966) და სხვა.

ლიტერატურა
----------

* *კაკულია ლ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ. 1987. — გვ. 182.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვალერიან ცაგარეიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ვიაჩესლავ მოლოტოვი
**ვიაჩესლავ მიხეილის ძე მოლოტოვი** (რუს. Вячеслав Михайлович Молотов, ნამდვილი გვარი: სკრიაბინი, რუს. Скрябин; დ. 25 თებერვალი (9 მარტი),1890, კუკარკა, ვიატკის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 8 ნოემბერი 1986, მოსკოვი) — საბჭოთა კავშირის მთავრობის მეთაური და საგარეო საქმეთა მინისტრი. 1939 წლის 23 აგვისტოს ხელი მოაწერა მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ საზავო ხელშეკრულებას, მოლოტოვ-რიბენტროპის პაქტს.

ბიოგრაფია
---------

1902 წლიდან სწავლობდა ყაზანის რეალურ სასწავლებელში. აქვე ეცნობა მარქსიზმის იდეოლოგიას. 1906 წლიდან ხდება რსდმპ წევრი და სასწავლებლის არალეგალური რევოლუციური ორგანიზაციის შექმნის ერთ-ერთი ინიციატორი. 1909 წელს აპატიმრებენ და ასახლებენ ვოლოგდაში. 1911 წელს ათავისუფლებენ. იმავე წელს სასწავლებლად შედის სანქტ-პეტერბურგის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. 1912–1913 წლები მუშაობდა გაზეთ „პრავდის" რედაქციაში მდივნად. 1915 წელს ისევ აპატიმრებენ და ასახლებენ ირკუტსკის გუბერნიაში, საიდანაც გაიქცა 1916 წელს. იმავე წელს ხდება რსდმპ ცეკა-ს რუსეთის ბიუროს წევრი. პირველი მსოფლიო ომის დროს ყველანაირად არიდებდა თავს სამხედრო სამსახურს. 1915 წელს იღებს პარტიულ მეტსახელს Молотов-ს. 

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ინიშნება სახალხო მეურნეობის ჩრდილოეთის ოლქის საბჭოს თავმჯდომარედ. 1919 წლიდან მუშაობდა რკპ(ბ) ცეკა-ს რწმუნებულად ვოლგისპირეთში. 1920 წლის სექტემბრიდან მუშაობდა რკპ(ბ) დონეცკის საგუბერნიო კომიტეტის მდივნად. 1920 წლის ნოემბრიდან 1921 წლის მარტამდე იყო უკრაინის კომპარტიის ცეკა-ს მდივანი. 1921 წლის მარტიდან 1930 წლის 31 დეკემბრამდე საკავშირო კომუნისტური პარტიის ცეკა-ს მდივანია. 1921-27 წლებში ცეკა-ს პრეზიდიუმის წევრობის კანდიდატია, ხოლო 1929-31 წლებში წევრი. 1928–1929 წლებში იყო მოსკოვის ქალაქკომის პირველი მდივანი. 1930 წლის 19 დეკემბრიდან სსრკ-ს სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარე. 1937–1938 წლებში იყო მასობრივი რეპრესიების ერთ-ერთი აქტიური მონაწილე და დასახვრეტთა სიების შემდგენი. 1939 წლის 3 მაისიდან სსრკ-ს საგარეო საქმეთა კომისარი. 1946 წლის 19 მარტიდან სსრკ-ს მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის პირველი მოადგილეა. 1949 წელს მოხსნილ იქნა ყველა თანამდებობიდან, მისი ოჯახი რეპრესირებულ იქნა, თუმცა თავად არ დაუპატიმრებიათ. სტალინის სიკვდილის შემდეგ, 1953 წლიდან კვლავ ინიშნება საგარეო საქმეთა მინისტრად. 1957 წელს ინიშნება სსრკ საგანგებო და სრულუფლებიან ელჩად მონღოლეთის რესპუბლიკაში. 1963 წელს გადის პენსიაში. მიუხედავად იმისა, რომ სიცოცხლის განმავლობაში შვიდჯერ ჰქონდა გადატანილი მიოკარდიუმის ინფარქტი, იცოცხლა ღრმა მოხუცებულობამდე და გარდაიცვალა 96 წლის ასაკში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე:
***ვიაჩესლავ მოლოტოვი***

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ვიაჩესლავ მოლოტოვი***

* ვიაჩესლავ მოლოტოვი — ნამუშევრები საიტზე Internet Archive
* Annotated bibliography for Vyacheslav Molotov from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues დაარქივებული 2018-09-17 საიტზე Wayback Machine.
* *The Meaning of the Soviet-German Non-Aggression Pact* Molotov speech to the Supreme Soviet on 31 August 1939
* Reaction to German Invasion of 22 June 1941
* ვიაჩესლავ მოლოტოვის ბიოგრაფია (IV მოწვევა)
**ვარშავის უნივერსიტეტის მთავარი კორპუსი** (რუს. Главный корпус Варшавского университета) — შენობა დონის როსტოვში. აგებულია 1912-1914 წწ. არქიტექტორ ი. ჩერკესიანის პროექტის მიხედვით. მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩისა და ოსტროვსკის შესახვევის გადაკვეთაზე. ამჟამად წარმოადგენს სამხრეთის ფედერალური უნივერსიტეტის ერთ-ერთ კორპუსს. შენობა აგებულია მოდერნის სტილში და გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.

ისტორია
-------

XX საუკუნის დასაწყისში დიდი სადოვაიის ქუჩისა და ფოსტის (ამჟამად ოსტროვსკის) შესახვევის რაიონში მდებარეობდა პირველი გილდიის ვაჭრის ნ. ჩურილინის ფაბრიკა და ქარხანა. 1912 წელს ქალაქის ხელმძღვანელობამ გადაწყვიტა ამ ადგილზე აეშენებინათ შემოსავლიანი სახლი. გამოცხადდა კონკურსი, რომელშიც გაიმარჯვა სამოქალაქო ინჟინერიის ინსტიტუტის სტუდენტ ი. ჩერკესიანის პროექტმა. მეორე და მესამე ადგილზე გავიდნენ შესაბამისად კიეველი (ი. ტოროვი) და როსტოველი (გ. ვასილევი) არქიტექტორები. ჩერკესიანის პროექტი რამდენიმე ცვლილების შემდეგ დაამტკიცეს. ამავე წელს დაიწყეს მშენებლობა, რომელიც დასრულდა 1914 წელს და შენობაც გახსნეს.

1915 წელს გერმანული ძალები მიუახლოვდნენ ვარშავას. მიიღეს გადაწყვეტილება მოეხდინათ ვარშავის უნივერსიტეტის ევაკუაცია დონის როსტოვში. ყოფილი საქალაქო შემოსავლების სახლი გახდა უნივერსიტეტის მთავარი კორპუსი. აქვე განთავსდა ისტორია-ფილოლოგიის, ფიზიკა-მათემატიკის, იურიდიული და სამედიცინო ფაკულტეტები, ლაბორატორია და კლინიკა. 1917 წელს უნივერსიტეტს ეწოდა „დონის უნივერსიტეტი". 1930-იან წლებში როსტოვის უნივერსიტეტი განათავსეს კისტოვის ყოფილ სახლში, ხოლო მის ადგილზე განთავსდა როსტოვის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტი. 1993 წელს პედაგოგიური ინსტიტუტი გახდა უნივერსიტეტი. 2006 წელს იგი შეუერთდა სამხრეთის ფედერალურ უნივერსიტეტს.

არქიტექტურა
-----------

კორპუსი აგებულია მოდერნის სტილში კლასიციზმის ელემენტებით. ხუთსართულიან შენობას აქვს რთული დაგეგმარება. შენობის დაგეგმარება არის კორიდორული სისტემის.

სქოლიო
------

1. 1 2 3 4  Шулепова Э. А. Материалы свода памятников истории и культуры РСФСР. Ростовская область.. — М.: Изд-во НИИ культуры, 1990. — С. 25.
2. ↑  Структура ЮФУ. dbs.sfedu.ru.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-12-15. ციტირების თარიღი: 2013-09-11.
3. ↑  г. Ростов-на-Дону (объекты культурного наследия регионального значения). donland.ru. ციტირების თარიღი: 2013-09-07.
4. 1 2  Сергей Иваненко Доходный дом // Ростов официальный. — 2004. — № 22 (497).}}
5. ↑  Кукушин B. C. Русский классицизм // История архитектуры Нижнего Дона и Приазовья. — Ростов-на-Дону: ГинГО, 1995. — 275 с. — ISBN 5-88616-027-2.
**ვარხანის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვარხანში. 

დარბაზული ეკლესია, ნაგებია ტუფისა და ქვიშაქვსი კვადრებით (გარე ზომებია 8.4 X 10.0 მ.). მას ერთი შესასვლელი აქვს დასავლეთიდან და ერთიც სამხრეთიდან. ტაძრის გეგმა შუა საუკუნეებში შემუშავებული ბაზილიკური ნაგებობის სქემას იმეორებს. ბაზილიკა სამნავიანია, სწორკუთხა გეგმის სვეტების ორი წყვილით სამ ნავადაა გაყოფილი. ნავების სივრცე ცენტრალურ ნავთან სვეტებსა და პილასტრებზე აღმართული სამი ნახევარწრიული თაღითაა გაერთიანებული. ტაძრის საკურთხეველი ღრმა ბემით არის დაგრძელებული. ბემის გვერდებზე უაფსიდო სადიაკვნე და სამკვეთლოა.

სავურთხევლის აფსიდი ბაზილიკის კორპუსიდან გამოსულია და გარედან ხუთკუთხედითაა შემოსაზღვრული. აფსიდში ერთი საკურთხევლის სარკმელია. ტაძრის ცენტრალური ნავი მაღალია, მის გრძივ კედლებში, საკმაოდ მაღლა, სამ-სამი სარკმელია გაჭრილი. დარბაზის გვერდით ნავებში დამატებით სარკმლებია. საკურთხეველი და კასტოფორიუმები დარბაზის იატაკიდან ერთი საფეხურით არის ამაღლებული. საკურთხეველი დარბაზის სივრცისაგან კანკელითაა გამოყოფილი.

გარედან ტაძარს შუა საუკუნეებში შემუშავებული ბაზილიკური ნაგებობის იერი აქვს — ორქანობიანი სახურავით გადახურული მაღალი ცენტრალური ნავი და ცალფერდა სახურავით გადახურული შედარებით დაბალი გვერდითი ნავებით.

თავშეკავებული დეკორატიული გაფორმება მხოლოდ აღმოსავლეთის ფასადზეა. საკურთხევლისა და კასტოფორიუმების თაღოვანი სარკმლების ორსაფეხურიანი თავსართი ერთ ქვაშია გამოკვეთილი, რთმელიც გვერდებზე ჰორიზონტალურ თაროებს ეყრდნობა (ჰორიზონტალურ კიდეებიანი თავსართის იმიტაცია). ფასადები ორსაფეხურიანი თაროსებრი კარნიზით არის დასრულებული. სახურავი თუნუქის საბურავითაა შემოსილი.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

ლიტერატურა
----------

* მარსაგიშვილი გ. „ბოლაჯურის წმინდა გიორგის ეკლესია", // „ახალციხისა და ტაო-კლარჯეთის ეპარქია", (რედ. ვალერი ასათიანი), თბ. 2013, გვ. 536
**ვალეჰ ალიზაიდ ოღლუ მუსლუმოვი** - აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალების სამხედრო მოსამსახურე, დაიღუპა ყარაბაღის ომში.

ცხოვრება
--------

ვალეჰ ალიზაიდ ოღლუ მუსლუმოვი დაიბადა 1968 წლის 2 სექტემბერს ლერიკის რაიონში. 1983 წელს დაამთავრა ლერიკის რაიონის საშუალო სკოლის მერვე კლასი და შემდეგ დაამთავრა ქალაქ სუმგაითის პროფესიული სკოლა № 17 დურგალის სპეციალობით. მუშაობდა სამშენებლო ტრესტის მობილურ მექანიზირებულ ჯგუფში. 1986 წელს გაწვეული იყო სამხედრო სამსახურში. 1988 წელს სამხედრო სამსახურიდან დათხოვნის.

### ოჯახი

იყო დაუოჯახებელი.

ომში მონაწილეობა
----------------

1991 წლის აგვისტოში იწყებს სამსახურს შსს-ს სპეციალიზებული დანიშნულების მილიციის ჯგუფში. იღებს მონაწილეობას შუშაში, თოვუზში და გუბადლიში საომარ ბრძოლებში. 1992 წლის 14 აგვისტოს აქტიურად მონაწილეობდა სოფელ მარგუშევანში საომარ მოქმედებებში, დაჭრილი იყო არათანაბარ ბრძოლაში, დაკარგა ბევრი სისხლი და მისი სიცოცხლის გადარჩენა ვერ მოხერხდა.

ჯილდოები
--------

აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 1992 წლის 6 ივნისის № 831 ბრძანებულებით ვალეჰ ალიზაიდ ოღლუ მუსლუმოვს დაღუპვის შემდეგ მიენიჭა „აზერბაიჯანის ეროვნული გმირის" წოდება.
ის დაასაფლავეს ლერიკის რაიონში.
ქალაქ ლერიკში საშუალო სკოლა № 2-ში, რომელიც ატარებს მის სახელს, სამახსოვროდ გახსნილია მუზეუმი.

სქოლიო
------

1. 1 2  National Heroes. ციტირების თარიღი: 10 January 2019
2. ↑  Əsgərov V. Azərbaycanın Milli Qəhrəmanları / Redaktor: Kamil İsmayılov. — Bakı: Respublika Xatirə Kitabı Redaksiyası, 2005. S. 116.
3. ↑  Lerikdə Milli Qəhrəman Valeh Müslümovun xatirə muzeyinin açılışı olub.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-13. ციტირების თარიღი: 2019-02-15.
**ვარჯანაულის ხიდი**, *ყასირ-მერე*, *მერ-ქოფრი*— არიქტექტურული ძეგლი ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვარჯანაულში. მდებარეობს ქობულეთიდან 20­-ოდე კმ-ის მოშორებით, მდინარე კინტრიშის ხეობაში. კინტრიშის ნაკრძალიდან 7 კმ. ხიდი გზის პირასაა, დაახლოებით 5-7 მ-ის მანძილზე. 2008 წელს ხიდს ჩაუტარდა საკონსერვაციო სამუშაოები.

ხიდი მაღალია. აქვს მკვეთრად გამოხატული ნახევარწრიული მოხაზულობა. ნაგებია თლილი ქვის კვადრებითა და ყორე­ქვით კირის დუღაბზე. ხიდის ორივე მხარის შვერილი საპირე რკალისათვის გამოყენებულია თლილი ქვა, კირით ხსნარზე. საპირე ქვები ერთმანეთზე ვერტიკალურადაა მიწყობილი. თაღი და ხიდის ნაპირები „მოპირკეთებულია" სუფთად თლილი ქვის კვადრებით. ხიდი ეყრდნობა ბურჯებს, რომლებიც ორივე ნაპირზე კლდეშია ჩაჭრილი. მეტად საყურადღებოა ისიც, რომ თაღის ქვედა პირისათვის განკუთვნილი ქვები რკალის წყობაში გამოყენებული ქვების სიმეტრიულადაა ჩალაგებული, ისე, რომ მთლიანი თაღი ერთ მონოლითად გამოიყურება. ამავე დროს ეს ქვებიც კარგადაა დამუშავებული და საპირე ქვებთან ერთად ძალიან სასიამოვნო ელფერს აძლევს მთლიან ნაგებობას. გამოირჩევა მსუბუქი კონსტრუქციებით და დახვეწილი პროპორციები. ორგანულად იწერება გარემოში და შთაბეჭდილებას ტოვებს მნახველზე. 

ხიდის ჰორიზონტალური სიგრძე ბურჯიდან ბურჯამდე 14,6 მ-ია, სავალი ზედაპირის სიგრძე — ­28,1 მ, სიგანე შუა წელზე — ­2,6 მ, ნაპირზე ბურჯებთან ­— 3,5 მ. სიმაღლე წყლის დონიდან თაღამდე­ — 7,9 მ, ხოლო თაღის ზედაპირამდე — 8,6 მ­-ია. ქარგლის ბუდეების ზომებია: 0,36 X 0,42 მ და 0,38 X 0,32 მ. ხიდის კამარა ერთ მხარეს ეყრდნობა კლდეს, ხოლო მეორე მხარეს ბურჯს, რომელიც დაუმუშავებული ქვის რეგულარული წყობითაა ამოყვანილი. ხიდის სავალი ნაწილი ნაპირებისაკენ დაქანებულია და ცენტრში ქმნის წყალგამყოფს ატმოსფერული ნალექების გადასაყვანად. ხიდის სავალი ნაწილი რიყის ქვებითაა მოკირწყლული.

ლიტერატურა
----------

* *კახიძე ა. მამულაძე შ.* აჭარის არქეოლოგიური ძეგლები, თბ. 2016, გვ. 112

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 11713
**ვარციხის ჰიდროელექტროსადგურების კასკადი** — საქართველოს ერთ-ერთი მძლავრი სეზონური ჰიდროელექტროსადგურების კომპლექსი. მდებარეობს დასავლეთ საქართველოში, წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში, მდინარე რიონზე. სადგურის ჯამური საპროექტო დადგმული სიმძლავრეა 184 მეგავატი, ელექტროენერგიის გამომუშავება – 1 მილიარდი კვტ·სთ; კასკადი შედგება 4 ჰესისაგან. პირველი ჰესი ექსპლუატაციაში შევიდა 1976, მეორე – 1978, მესამე – 1980, მეოთხე – 1988 წელს. გამოყენებულია მდინარე რიონის წყლის ვარდნა მის ქვემო წელზე – რიონჰესის გადამგდები არხიდან მარჯვენა შენაკად მდინარე გუბისწყლის შესართავამდე. ამ მონაკვეთზე მდინარე რიონის ვარდნა 64,5 მეტრს შეადგენს.

ვარციხის ჰესების შემადგენლობაშია: დაბალზღურბლიანი დასაშლელი კაშხალი, რომელიც აშენებულია მდინარე რიონზე, სოფელ გეგუთში (წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი) 1976 წლის დეკემბერში, წარმოქმნის ვარციხის წყალსაცავს, კაშხალის სიგრძეა 98 მ, სიმაღლე – 21,2მ; წყალმიმღები გამრეცხი გალერეები; მიწაყრილის ყრუ კაშხალი (სიგრძე – 44,7 მ, სიმაღლე – 11 მ); მარჯვენა სანაპირო დამბა (სიგრძე – 2387 მ); დერივაციის ტრასა, რომელიც მიჰყვება მდინარე რიონის მარჯვენა სანაპიროს (საერთო სიგრძე – 27,15 კმ), შედგება 4 მონაკვეთისაგან, თითოეული მონაკვეთის ბოლოს განლაგებულია კასკადში შემავალი ჰესები. ვარციხის ჰესების კასკადის თითოეული ელექტროსადგურის საპროექტო დადგმული სიმძლავრეა 46 მეგვტ, მაქსიმალური დაწნევა – 15 მ, ელექტროენერგიის გამომუშავება – 250 მილიონი კვტ·სთ. ცალკეულ ჰესში დადგმულია ორ-ორი მოსაბრუნებელფრთებიანი ტურბინა, თითოეული 23 მეგვტ სიმძლავრისა. გამომუშავებული ელექტროენერგია 110 კვ-იანი გადამცემი ხაზების საშუალებით მიეწოდება საქართველოს ენერგოსისტემას.

1996 წლის 17 დეკემბერს ვარციხის ჰიდროელექტროსადგურების კასკადის ბაზაზე შეიქმნა სააქციო საზოგადოება „ვარციხეჰესების კასკადი". საქართველოს მთავრობის გადაწყვეტილებით 2005 წლის დამდეგს განხორციელდა ჰესის პრივატიზაცია. 2006 წლის მაისიდან სააქციო საზოგადოება შპს-დ გარდაიქმნა და დაერქვა „ვარციხე-2005". 2007 წლის 1 იანვრიდან შედის ჰოლდინგურ კომპანია შპს „ჯორჯიან მანგანეზში".

ვარციხეჰესების კასკადის მიერ გამომუშავებული ელექტროენერგია
----------------------------------------------------------

| წელი | ელექტროენერგია
(მლნ. კვტ·სთ) |
| --- | --- |
| 1977 | 61,1 |
| 1980 | 360,6 |
| 1985 | 543,6 |
| 1990 | 851,4 |
| 1995 | 591,2 |
| 2000 | 665,7 |
| 2005 | 674,0 |
| 2010 | 796,2 |
| 2013 | 847,6 |

ლიტერატურა
----------

* *ჩომახიძე დ.*, ვარციხე-2005 // ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 3, თბ. 2014.

რესერსები ინტერნეტში
--------------------

* ორგენერგომშენი | ვარციხეჰესი.[*მკვდარი ბმული*]
ვარშავის რადიოანძა
**ვარშავის რადიოანძა** — ყველაზე მაღალი სტრუქტურული ნაგებობა იყო დედამიწაზე, რომელიც კი ოდესმე ადამიანს შეუქმნია (1991 წელს დანგრევამდე). მდებარეობდა ქ. კონსტანტინოვთან, პოლონეთში.

რადიოანძის პროექტი სიმაღლით 646,38 მ შეიმუშავა ინჟინერმა იან პოლაკმა გრძელ ტალღაზე რადიომაუწყებლობისთვის პოლონეთისა და ევროპის ტერიტორიაზე. მშენებლობა ქ. კონსტანტინოვთან დაიწყო 1970 წლის ივნისში და დასრულდა 1974 წლის 18 მაისს. რადიოანძამ ფუნცქიონირება დაიწყო იმავე წლის 22 ივნისს. ექსპლუატაციას უწევდა ვარშავის სახელმწიფო ტელერადიოკომპანია რადიოს პირველი არხის მაუწყებლობისთვის სიხშირეზე 225 კილოჰერცი. ორმაჩტიანი გადამცემის სიგნალის დაჭერა შესაძლებელი იყო ევროპაში, ჩრდ. აფრიკაში და ჩრდ. ამერიკაშიც. კონსტრუქციის საერთო წონა შეადგენდა 420 ტონას. კონსტრუქციის წონასწორობას იჭერდა 15 დამჭიმი დამაგრებული 5 დონეზე. 
1991 წლის 8 აგვისტოს დამჭიმის გაუმართაობის გამო დაინგრა.

  



|  |  |
| --- | --- |
| დორიული ორდერი | *ეს სტატია არქიტექტურის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
**ერასტი ტოროტაძე** (დ. 1886, ქუთაისის მაზრა — გ. მაისი, 1962) — ქართველი სოციალისტ-ფედერალისტი. საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი.

ბიოგრაფია
---------

ელემენტარული განათლება ოჯახში მიიღო. წლების განმავლობაში მუშაობდა ასოთამწყობად სხვადასხვა ქართულ სტამბაში. ადრეული ასაკიდან შეუერთდა სოციალისტ ფედერალისტთა სარევოლუციო პარტიას. ერასტი ტოროტაძეს ფსევდონიმით, მუშათა პრობლემების შესახებ წერილებს აქვეყნებდა პარტიულ პრესაში. 1907 წლიდან იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი. 1918 წელს საქართველოს სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტიამ დაასახელა საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად. იყო ეროვნული საბჭოს მუშათა საკითხების კომისიის წევრი. დამოუკიდებლობის პერიოდში აქტიურ საქმიანობას ეწეოდა პროფკავშირების ცენტრალურ საბჭოში. აქვეყნებდა სტატიებს გაზეთ „სახალხო საქმეში".

ლიტერატურა
----------

* *ირემაძე ი.*, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 426.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ერასტი ტოროტაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ერაყის ეროვნული მუზეუმი** მდებარეობს ერაყის დედაქალაქ ბაღდადში. დაფუძნდა ბრიტანელი მოგზაურისა და მკვლევარის გერტრუდ ბელის მიერ და გაიხსნა მისი გარდაცვალების შემდეგ 1926 წელს. თავდაპირველად ეწოდებოდა *ბაღდადის არქეოლოგიური მუზეუმი*. შუამდინარეთის არქეოლოგიური სიმდიდრის წყალობით მუზეუმი ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესია მსოფლიოში. ბრიტანეთის მკვლევარებთან ასოციაციის გამო მუზეუმის გამოფენები ორენოვანია (არაბული და ინგლისური). მუზეუმი მოიცავს 28 გალერეასა და საცავს.

სპარსეთის ყურის ომის დროს, 1991 წელს მუზეუმი დაიხურა აშშ-ის საჰაერო დაბომბვის შიშით. მუზეუმი ხელახლა გაიხსნა 2000 წლის 28 აპრილს ყოფილი პრეზიდენტი სადამ ჰუსეინის დაბადების დღეს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* The Virtual Museum of Iraq
* Lost Treasures from Iraq დაარქივებული 2004-03-20 საიტზე Wayback Machine.
* The 2003- Iraq War & Archaeology დაარქივებული 2016-03-28 საიტზე Wayback Machine.
* Bogdanos, Matthew. The Casualties of War: The Truth about the Iraq Museum American Journal of Archaeology, 109, 3 (July 2005) დაარქივებული 2009-03-06 საიტზე Wayback Machine.
**Belgian Entertainment Association** (**BEA**) — ბელგიური ორგანიზაცია, რომელიც წარმოადგენს ამ ქვეყანაში მუსიკის, კინოს და კომპიუტერული თამაშების ინტერესებს. შეიქმნა 2008 წლის თებერვალში სამი ორგანიზაციის შეერთების შედეგად: IFPI Belgium, რომელიც წარმოადგენს ფონოგრამების ინდუსტრიის საერთაშორისო ფედერაციის (IFPI) შემადგენელი ნაწილის მუსიკალურ ინდუსტრიას, Belgian Video Federation (BVF), რომელიც წარმოადგენს კინოინდუსტრიას და Belgian Luxembourg Interactive Software Association (BLISA), რომელიც წარმოადგენს კომპიუტერული თამაშების ინდუსტრიას. BEA ბელგიაში მუსიკალურ ინდუსტრიის ადგილობრივი ასოციაციაა, რომელიც IFPI-ის შემადგენლობაში შედის.

გაყიდვების სია
--------------

ბელგიაში ალბომების და სინგლების გაყიდვების სია დგება Belgian Entertainment Association-ის მიერ შექმნილი არაკომერციული ორგანიზაცია Ultratop-ის მიერ. ფლანდრიის და ვალონიის რეგიონებისათვის შექმნილია ცალკე სია, რომელთაგან პირველი რეგიონისთვის ძირითარი სიებია შესაბამისად: ალბომებისათვის Ultratop 50 Singles და სინგლებისათვის Ultratop 200 Albums, მეორე რეგიონისთვის იმავე დასახელების Ultratop 50 Singles და Ultratop 200 Albums.

Ultratop ასევე ახორციელებს გაყიდვების სერთიფიკატების, ანუ ოქროს და პლატინის მინიჭებას.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* ოფიციალური საიტი

სქოლიო
------

1. ↑  FAQ fr nl. *belgianentertainment.be*.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-22. ციტირების თარიღი: 2013-08-08.
2. ↑  Mission fr nl. *belgianentertainment.be*.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-22. ციტირების თარიღი: 2013-08-08.
3. ↑  Local record industry associations en. *ifpi.org*.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-06-29. ციტირების თარიღი: 2013-08-08.
4. ↑  QU'EST-CE QUE L'ULTRATOP? fr en nl. *ultratop.be*. ციტირების თარიღი: 2013-08-08.
5. ↑  ultratop nl fr en. *ultratop.be*. ციტირების თარიღი: 2013-08-08.
6. ↑  ultratop fr nl en. *ultratop.be*. ციტირების თარიღი: 2013-08-08.
7. ↑  GOUD EN PLATINA nl fr en. *ultratop.be*. ციტირების თარიღი: 2013-08-08.
ერაყის უკანასკნელი მეფე ფეისალ II
პირველი მსოფლიო ომის დასრულებისა და ოსმალეთის იმპერიის დაშლის შემდეგ იმპერიის ყოფილმა სამმა ვილაიეთმა შეადგინა ერაყი და გადავიდა დიდი ბრიტანეთის მანდატის ქვეშ. 1921 წელს ერაყი მონარქიად გამოცხადდა. ქვეყანას სათავეში ჩაუდგა ჰაშიმიდების დინასტია. პირველი მეფე გახდა ფეისალ I, სირიის ყოფილი მეფე. ერაყის სამეფო არსებობდა 37 წლის მანძილზე. უკანასკნელი მეფე ფეისალ II დაამხეს 1958 წელს ერაყის რევოლუციის დროს. გადატრიალების შედეგად მონარქია გაუქმდა და დამყარდა რესპუბლიკა.

ერაყის სამეფოს მეფეთა სია
-------------------------

| სურათი | სახელი | დაბადების თარიღი | მმართველობის დასაწყისი | მმართველობის დასასრული | გარდაცვალების თარიღი |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | **ფეისალ I**არაბ. فيصل بن حسين | 20 მაისი 1883 | 23 აგვისტო 1921 | 8 სექტემბერი 1933 | 8 სექტემბერი 1933 |
|  | **გაზი I**არაბ. غازي | 21 მარტი 1912 | 8 სექტემბერი 1933 | 4 აპრილი 1939 | 4 აპრილი 1939 |
|  | **ფეისალ II**არაბ. فيصل الثاني | 2 მაისი 1935 | 4 აპრილი 1939 | 14 ივლისი 1958 | 14 ივლისი 1958 |
|

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ერაყის მეფეთა სია alexhistory.narod.ru-ზე დაარქივებული 2003-11-14 საიტზე Wayback Machine.
**ერაყის აჯანყება** — ეროვნულ-განმათავისუფლებელი აჯანყება ერაყში ინგლისელთა ბატონობის წინააღმდეგ 1920 წელს. აჯანყების უშუალო მიზეზი გახდა სან-რემოს კონფერენციის (1920 წლის აპრილი) გადაწყვეტილება არაბული ქვეყნების გაყოფის შესახებ დიდ ბრიტანეთსა და საფრანგეთს შორის. აჯანყება დაიწყო 30 ივნისს ქალაქ ელ-რუმაითაში, აგვისტოსათვის გავრცელდა არაბებით დასახლებულ ყველა სამიწათმოქმედო რაიონსა და ნაწილობრივ ქურთულ ოლქებშიც. ინგლისური ადმინისტრაციის ხელში რჩებოდა ბაღდადი, მოსული, ბასრა და შუა ტიგრის რაიონი. აჯანყების მთავარი მამოძრავებელი ძალა იყო გლეხობა, განსაკუთრებით ევფრატის შუა წელზე დასახლებული ნახევრად ბინადარი ტომები. აჯანყებას ხელმძღვანელობდნენ ტომის შეიხები და შიიტი ღვთისმეტყველები. 

განთავისუფლებულ რაიონებში აჯანყებულებმა შექმნეს რევოლუციური ხელისუფლების ორგანოები, მაგრამ ცალკეული რაიონები ერთმანეთისაგან გათიშული იყო. ინგლისელებმა ისარგებლეს აჯანყების სტიქიურობით და 1920 წლის ოქტომბერში 65 000-იანი არმიით გაანადგურეს აჯანყებულთა ძირითადი ძალები. ერაყის აჯანყებამ დიდი გავლენა მოახდინა ქვეყნის შემდგომ განვითარებაზე. დიდი ბრიტანეთი იძულებული გახდა უარი ეთქვა ერაყში აშკარა კოლონიალისტური რეჟიმის დამყარებაზე. 1920 წლის აჯანყებას ერაყელი ხალხი „უკვდავ ეროვნულ რევოლუციას" უწოდებს.

ლიტერატურა
----------

* *მენთეშაშვილი ა.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ. 1979. — გვ. 175.
***Entertainment Weekly*** (შემოკლებით ***EW***) — ყოველკვირეული ამერიკული გასართობი ჟურნალი, რომელსაც გამოსცემს Time Inc.. ეძღვნება კინოს, ტელევიზიას, მუსიკას, ბროდვეის თეატრს და პოპულარული კულტურის სხვა ობიექტებს.

განსხვავებით ცნობილ ადამიანებზე ორიენტირებული გამოცემებისგან — *Us Weekly*, *People* (*EW*-ის დობილი ჟურნალი) და *In Touch Weekly* — *EW* ძირითადად კონცენტრირებულია გასართობი მედიის ახალ ამბებზე და პროფესიონალურ რეცენზიებზე. თემატურად ემსგავსება ისეთ ყოველკვირეულ ჟურნალებს, როგორებიც არიან *Variety* და *The Hollywood Reporter*, მაგრამ ნაკლებად სპეციალიზებულია, მოიცავს უფრო ფართო აუდიტორიას.

ისტორია
-------

შეიქმნა 1990 წელს ნიუ–იორკელი ჟურნალისტის, ჯეფ ჯარვისის, მიერ როგორც მსოფლიო პოპ–კულტურის მოწინავე მიმომხილველი. პირველი ნომრის გარეკანზე გამოსახული იყო კანადელი ქანთრი–შემსრულებელი კეთრინ დონ ლანგი. 1992 წლის შუამდე სათაური „Entertainment" იწერებოდა პატარა ასოთი. უკვე 2003 წელს ჟურნალის ტირაჟმა კვირაში 1,7 მილიონ ასლს გადააჭარბა, 2006 წლის მარტში მთლიანად შეიცვალა ორიგინალური დიზაინი, გახდა უფრო თანამედროვე. ჟურნალი ვრცელდება საფოსტო გამოწერით. ამის გარდა, მოქმედებს ოფიციალური საიტი, რომელსაც მართავს სინდი სტივერსი, სადაც რეგულარულად იდება ახალი ამბები, საინტერესო ვიდეოები და ფოტოსურათები. ასევე ინახება ძველი სტატიების და ინტერვიუების არქივი, ცნობილ ავტორებს მიჰყავთ ბლოგები და სვეტები.

ყოველწლიურად ჟურნალი გადასცემს პრემია Ewwy Award–ს, სხვადასხვა ჟანრის და მიმართულების საუკეთესო ტელევიზიური სერიალების ჯილდოს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* ოფიციალური საიტი

სქოლიო
------

1. ↑  Henry Goldblatt, a longtime veteran at EW moving back to his old job as editor. *New York Post* (Jan 30, 2015).
2. ↑  Dylan Stableford..  (16 мая 2008) Stivers Named Managing Editor of EW.com — Industry veteran joins Entertainment Weekly at a pivotal time for the brand. «Stivers Named Managing Editor of EW.com». Folio.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-07. ციტირების თარიღი: 2010-12-15.
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **ანჩაბაძე**. |

ვიანორ ანაჩაბაძე. 
**ვიანორ ტარასის ძე ანჩაბაძე** (დ. 1 იანვარი, 1888, ქ. სოხუმი, — გ. 8 თებერვალი, 1938) — ქართველი და აფხაზი ექიმი, საზოგადო და პოლიტიკური მოღვაწე. აფხაზეთის თავადთა საგვარეულოს, ანჩაბაძეების წარმომადგენელი.

დაიბადა ვიცე-პოლკოვნიკ თავად ტარას (თარაშ) ანჩაბაძის და ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების აქტიური წევრის, მარიამ დადიანი-ანჩაბაძისას ოჯახში. მისი ძმები (მ. შ. ვალერიან ანჩაბაძე) სამხედრო სამსახურში იყვნენ. 

ანჩაბაძემ დაამთავრა თბილისის ვაჟთა 1-ლი გიმნაზია (1908), შემდეგ პეტერბურგის სამხედრო-სამედიცინო აკადემია (1914). I მსოფლიო ომში მონაწილეობდა, როგორც სამხედრო ექიმი. 1918-1921 წლებში იყო აფხაზეთის სახალხო საბჭოს წევრი სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიიდან, ცენტრალურ ხელისუფლებასთან ერთად საკონსტიტუციო საკითხებზე მომუშავე ჯგუფის წევრი, აფხაზეთის კომისარიატის სამედიცინო-სანიტარული განყოფილების უფროსი. საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ სხვადასხვა დროს იყო რსფსრ ჯანმრთელობის დაცვის სახალხო კომისარიატის მთავარი რწმუნებული აფხაზეთის კურორტებზე (1921-1928), აფხაზეთის ჯანმრთელობის დაცვის სახალხო კომისარი (1928-1937). დახვრიტეს მასობრივი რეპრესიების დროს კონტრრევოლუციური საქმიანობის ბრალდებით. მისი მეუღლე — ვერა შენგელაია 7 წლით „გულაგის" ბანაკში იყო გამწესებული. მათი შვილი იყო შემდგომში ცნობილი ისტორიკოსი ზურაბ ანჩაბაძე.

ლიტერატურა
----------

* Массовый террор в СССР. История одной семьи / Г. Анчабадзе // Київські історичні студії. - 2017. - № 2. - С. 109-113.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვიანორ ტარასის ძე ანჩაბაძე. საქართველოს ექიმები. ბიოგრაფიული ლექსიკონი. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა.
* Анчабадзе Вионор Тарасович. Большой террор в Абхазии (Абхазская АССР): 1937-1938 гг. Том I. - Council of Europe/ 2017. г. საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა.
დედოფალი ისაბელ II ემიგრაციაში (პარიზი)
**ესპანეთის მეხუთე რევოლუცია** — ესპანეთში XIX საუკუნეში მომხდარი ხუთი დაუმთავრებელი რევოლუციიდან მეხუთე. მიმდინარეობდა 1868-1874 წწ. 1868 წლის 18 სექტემბერს კადისში ადმირალ ხუან ბატისტა ტოპეტეს მეთაურობით აჯანყდა ფლოტი. მას მოჰყვა არმიის გამოსვლა, რომელსაც სათავეში ჩაუდგნენ გენერალიტეტის უმარლესი წარმომადგენლები (მარშალი ფრანსისკო სერანო, გენერლები ხუან პრიმი, დულსე და სხვ.) ბრძოლას შეუერთდნენ მადრიდის, ბარსელონის, ვალენსიისა და სხვა დიდი ქალაქების მოსახლეობა, რომლებსაც უმთავრესად რესპუბლიკელები ხელმძღვანელობდნენ. მთელ ქვეყანაში იქმნებოდა ხუნტები. ალკოლესთან (ანდალუსია) ბრძოლის შემდეგ დედოფალი ისაბელ II 30 სექტემბერს ესპანეთიდან გაიქცა და 18 ოქტომბერს შეიქმნა დროებითი მთავრობა ფრანსისკო სერანოს მეთაურობით. მაგრამ რესპუბლიკელები არ დაუშვეს სახელმწიფოს მმართველობაში. 1869 წელს გამოქვეყნდა ესპანეთის კონსტიტუცია, რომელმაც ესპანეთი მემკვიდრეობით მონარქიად გამოაცხადა. კონსტიტუცია აცხადებდა საყოველთაო საარჩევნო უფლებას მამაკაცებისათვის, ბეჭდვის, კრებების, ასოციაციების ტავისუფლებას, სამოქალაქო ქორწინებას და პირველად ესპანეთის ისტორიაში სარწმუნოების თავისუფლებას. 1869 წლის 18 ივნისს ფ. სერანო დაინიშნა რეგენტად, ხოლო ხუან პრიმი - პრემიერ-მინისტრად. 1870 წელს ესპანეთის ტახტზე აირჩიეს უფლისწული ამადეო სავოიელი (იტალიის მეფის ვიქტორ ემანუელ II-ის შვილი). 

რევოლუციის შედეგებმა ვერ დააკმაყოფილა მოსახლეობა, რომლებიც აქტიურად გამოდიოდნენ რესპუბლიკის დამყარების მოთხოვნით. 1868 წლის დეკემბერში დაიწყო რესპუბლიკელთა აჯანყება. ამადეო სავოიელის მმართველობა განიცდიდა როგორც რესპუბლიკელების, ასევე დედოფალ ისაბელისა და კარლისტების მომხრეთა შეტევას. 1873 წლის 11 თებერვალს ამადეო გადადგა სამეფო ტახტიდან და კორტესმა ესპანეთი რესპუბლიკად გამოაცხადა დამყარდა ესპანეთის პირველი რესპუბლიკა. 1874 წლის 3 იანვარს გენერალმა პავიამ და მარშალმა სერანომ მოაწყვეს სამხედრო გადატრიალება, რომლის შედეგად ქვეყანაში დამყარდა სამხედრო დიქტატურა. 1874 წლის 29 დეკემბერს გენერალ კამპოსის მიერ მიერ განხორციელებული ახალი გადატრიალების შედეგად ისაბელ II-ის შვილი ალფონსო XII ესპანეთის მეფედ გამოაცხადეს. ასე დასრულდა მღელვარე XIX საუკუნის რევოლუციები ესპანეთში.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ესპანეთის პირველი რევოლუცია
* ესპანეთის მეორე რევოლუცია
* ესპანეთის მესამე რევოლუცია
* ესპანეთის მეოთხე რევოლუცია

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ. 1979. — გვ. 231.
**ესპანეთის მესამე რევოლუცია** - ესპანეთში XIX საუკუნეში მომხდარი ხუთი დაუმთავრებელი რევოლუციიდან მესამე. მიმდინარეობდა 1834-1843 წწ. იგი მჭიდროდ იყო დაკავშირებული I კარლისტურ ომთან. 1833 წელს რეგენტმა მარია კრისტინამ გამოაქვეყნა მანიფესტი ესპანეთში აბსოლუტისტური წესების შენარჩუნების შესახებ. მანიფესტმა უკმაყოფილება გამოიწვია, რამაც აიძულა მარია კრისტინა დათმობებზე წასულიყო. 1834 წელს შეიქმნა მოდერადოსთა მთავრობა მარტინეს დე ლა როსას, ხოლო 1835 წლის ივნისიდან - ტორენოს მეთაურობით. მათი მთავრობის პოლიტიკამ უკმაყოფილება გამოიწვია ოპოზიციურად განწყობილი პროგრესისტების ლიბერალურ-ბურჯუაზიული პარტიის რიგებში, რასაც მოჰყვა სახალხო აჯანყებები, რომელთა მსვლელობაშიც წამოაყენეს კადისის 1812 წლის კონსტიტუციის აღდგენის ლოზუნგი. 1835 წლის სექტემბერში მათი მოთხოვნების საფუძველზე შეიქმნა პროგრესისტების მთავრობა მენდისაბლის მეთაურობით. მარია კრისტინას ანტი სამთავრობო გადატრიალების მცდელობამ კვალვ აჯანყება გამოიწვია.

1836 წელს აღდგენილ იქნა კადისის კონსტიტუცია და შეიქმნა კალატრავას მთავრობა, რომელიც განაგრძობდა ანტისასულირო მოღვაწეობას: დახურა მონასტრები, გაყიდა საეკლესიო მიწები... მოწვეულ იქნა დამფუძნებელი კორტესები, რომელმაც 1837 წლის 18 ივნისს მიიღო ახალი კონსტიტუცია (მონარქის ხელისუფლება იზღუდებოდა ორპალატიანი კორტესით). პროგრესისტები ფიქრობდნენ რომ კონსტიტუციის მიღებით გადაწყდებოდა რევოლუციის მიზნები, მაგრამ 1837 წელს ისინი საერთოდ ჩამოაშორეს ხელისუფლებას და მთავრობის სათავეში კონსერვატორები მოვიდნენ. კონსერვატორებს ხელმძღვანელობდა მოდერადოსთა ლიდერი გენერალი ნარვაესი, პროგრესისტებს კი - ბალდომერო ესპარტერო. ესპარტერომ ხალხის მასების აღშფოთებით ისარგებლა და ხელში ჩაიგდო ძალაუფლება. 1840 წლის 17 ოქტომბერს მარია კრისტინა გადადგა რეგენტობიდან. 1841 წლის მარტში საპარლამენტო და ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები. ესპარტერო რეგენტად დაინიშნა და შეინარჩუნა მთელი ძალაუფლება. მაგრამ მალე ხელისუფლების სათავეში მოექცა გენერალი ნარვაესი, რომელსაც მხარს უჭერდა არმია. 1843 წლის 23 ივლისს მან დაიკავა მადრიდი; ესპარტერო გაიქცა დიდ ბრიტანეთში.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ესპანეთის პირველი რევოლუცია
* ესპანეთის მეორე რევოლუცია
* ესპანეთის მეოთხე რევოლუცია
* ესპანეთის მეხუთე რევოლუცია

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ. 1979. — გვ. 230.
**ვადიმ სააკაძე** (დ. 12 მაისი, 1931, თბილისი) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი. 1997 წელს გადაეცა ღირსების ორდენი.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა 1931 წლის 12 მაისს. 1936 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტში. იყო რუსთავის ქალაქის საავადმყოფოს თერაპიული განყოფილების უფროსი ორდინატორი 1957–1961 წლებში. ასევე 1961–1973 წლებში გახლდათ თბილისის შრომის ჰიგიენისა და პროფესიულ დაავადებათა სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის პროფესიულ დაავადებათა განყოფილების ხელმძღვანელი; 1973–1982 წლებში შრომის ჰიგიენისა და პროფესიულ დაავადებათა კათედრის დოცენტი თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტში. 1982–1991 წლებში პროფესორი, ხოლო 1991 წლიდან კათედრის გამგე. პროფილაქტიკური მედიცინის ფაკულტეტის დეკანი 1994 წლიდან. 150-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია, რომლებიც ეხება იმუნოლოგიისა და ალერგოლოგიის საფუძვლებს, მათ შორის რამდენიმე მონოგრაფია: „პროფესიული დაავადებები", სახელმძღვანელო სსი-ს სტუდენტებისათვის. ვადიმ სააკაძის ხელმძღვანელობით დაცულია 10 საკანდიდატო და 2 სადოქტორო დისერტაცია. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის შრომის ჰიგიენისა და პროფესიულ დაავადებათა კათედრის გამგე, პროფესორი. 

საკანდიდატო დისერტაციის თემა - 1967 წელს დაიცვა „ნატურალური აბრეშუმის წარმოების მუშათა სასუნთქი ორგანოების პროფესიული ალერგიული დაავადებები". სადოქტორო დისერტაციის თემა - 1980 წელს დაიცვა „პროფესიული ბრონქული ასთმის პრობლემების კლინიკურ-ჰიგიენური ასპექტები".

ჯილდოები
--------

* 1997 - ღირსების ორდენი
* 970 - მედალი „შრომითი მამაცობისთვის"

ლიტერატურა
----------

* თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია, თბ. 2000. გვ. 245;
* წიგნი ღირსებისა: ტ. 2, შემდგ.: თ. ყიფიანი, თ. გაჩეჩილაძე, გ. სიმონიშვილი. თბ. 2001. გვ. 194

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვადიმ სააკაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ეფრემი** (ბერძ. Εφραίμ Αντιοχείας; გ. 545) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 8 ივნისი, ახალი სტილით - 21 ივნისი. ანტიოქიის პატრიარქი.

ცხოვრება
--------

ღირსი ეფრემი მხედართმთავარი იყო ანასტასი (491-518) და იუსტინე (518-527) იმპერატორების დროს. სირიელი ჭაბუკი გამოირჩეოდა სიკეთით, კეთილმსახურებითა და გულმოწყალებით.

526 წელს უფალმა სასჯელი დაატეხა თავს ანტიოქიას ნესტორისა და ევტიქის ერესებისაკენ გადადრეკისათვის: მიწისძვრამ ნანგრევებად აქცია ეს დიდებული ქალაქი. უამრავი მცხოვრები დაიღუპა. პატრიარქი ევფრასიუსი ჩამოქცეულმა სვეტმა იმსხვერპლა.

იმპერატორმა ეფრემი გაგზავნა ქალაქის აღსადგენად. მუშებს შორის იყო ერთი ეპისკოპოსი, რომელსაც ფარული ღვაწლის სურვილით დაეტოვებინა კათედრა. მან წმინდანს პატრიარქობა უწინასწარმეტყველა და სთხოვა, ხელი არ აეღო ქველმოქმედებაზე და მტკიცედ ებრძოლა ერეტიკოსებთან. 526 წელს წმინდა ეფრემი პატრიარქად აკურთხეს. იგი მტკიცედ და ბრძნულად მართავდა სამწყსოს და საკუთარი ცხოვრების წესით, ქადაგებითა და ეპისტოლეებით იცავდა მას მწვალებლურ სწავლებათაგან.

მისი რწმენის სიძლიერეზე მეტყვველებს ერთი შემთხვევა: იეროპოლის მახლობლად მოსაგრეობდა ერთი მესვეტე, რომელიც მწვალებლობაში ჩავარდა. ეს რომ შეიტყო, წმინდა ეფრემი მივიდა ბერთან და მოუწოდებდა, დაბრუნებოდა მართლმადიდებლობას. მესვეტე უარზე იყო. მან პატრიარქის დაშინებაც კი სცადა და შესთავაზა, დიდი კოცონი დაენთოთ და ერთად შესულიყვნენ ცეცხლში. კოცონი დაანთეს, მაგრამ ერეტიკოსმა ბერმა ვერ გაბედა შიგ შესვლა. მაშინ პატრიარქი მხურვალედ ევედრა უფალს, დაემოწმებინა, ვისი სარწმუნოება იყო უცდომელი, მოიხსნა ომოფორი და ცეცხლს მისცა. სამი საათის შემდეგ შეშა დაიფერფლა, ომოფორი კი უვნებლად დარჩა. ამ სასწაულის მხილველმა მესვეტემ უარყო ერესი და მართლმადიდებლებს შეუერთდა.

წმიდა პატრიარქი მშვიდობით მიიცვალა 545 წელს.

თავის ნაშრომებში ღირსი ეფრემი იცავდა მართლმადიდებლურ სწავლებას ქრისტეს ორბუნებოვნების შესახებ.

ლიტერატურა
----------

* „წმიდანთა ცხოვრება", ტომი II, თბილისი, 2001 წ.
**ვაზგენ აზროიანი** (დ. 22 იანვარი, 1977) — ვეტერანი სომეხი ვეტერანი ყინულზე მოცეკვავე. ცნობილია მისი პარტნიორობით ანასტასია გრებენკინასთან ერთად რომელთან ერთადაც წარსდგა 2006 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე და მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი 2005 წლის „NHK Trophy"-ზე..

პირადი ცხოვრება
---------------

ვაზგენ აზროიანი დაიბადა 1977 წლის 22 იანვარს, უკრაინის სსრ-ის ქალაქ ოდესაში.  მისი შვილი არის ყინულზე მოცეკვავე ვიქტორია აზროიანი, რომელიც 2003 წლის 15 ივლისს, მოსკოვში დაიბადა.

კარიერა
-------

4 წლის ასაკში დაიწყო ფიგურული სრიალი. 12 წლის ასაკში დაიწყო ყინულზე ცეკვა. ის ვარჯიშობდა ნატალია ლინიუჩიკის, გენადი კარპონსოვის და სვეტლანა ალექსევნას ხელმძღვანელობით. ლინიჩუკმა 12 წლის აზროიანი ოდესაში შენიშნა, სადაც მოსკოვის „დინამოს" სკოლაში მიიწვია. თუმცა აზროიანმა ვერ იპოვა პარტნიორი 3 წლის განმავლობაში. არზროიანის სპორტული კარიერა შეიძლებოდა ასე გაგრძელებულიყო, ალექსენა მოსკოვში რომ არ დაეპატიჟებინა, რადგან ამ უკანასკნელმა მისთვის პარტნიორი ეკატერინა დავიდოვა იპოვა. 1995 წლის ევროპის ჩემპიონატზე სადაც წარუმატებელი გამოსვლის შემდეგ მისმა პარტრნიორმა კუსტაროვამ სეზონის ბოლოს დაასრულა კარიერა (მე-17 ადგილი), აზროიანმა კი ვარჯიში განაახლა ლინჩუკთან.։

აზოიანმა ეკატერინა დავიდოვასთან ერთად დაიკავა მეცხრე ადგილი 1994 წლის იუნიორთა მსოფლიო ჩემპიონატზე. ისინი წარსდგნენ რუსეთის სახელით. 1995 წლის ევროპის ჩემპიონატზე ელენა კუსტაროვასთან ერთად გამოვიდა რუსეთის სახელით და დაიკავა მე-17 ადგილი.

1996 წლიდან აზოიანმა შეკრა გუნდი ანასტასია გრებენკინასთან ერთად რომელთან ერთად 1998 წლამდე წარმოადგენდა რუსეთს. მათი პარტნირობოის დასრულების შემდეგ, აზროიანი ტიფანი ჰაიდენთან ერთად წარმოადგენდა სომხეთს. 

გრებენკინასა და აზროაინის პარტნიორობა 2002 წელს აღსდგა. ამჯერად ისინი სომხეთის სახელით აგრძელებდნენ ასპარეზობას. ისინი გახდნენ პირველი სომეხი მოციგურავეები რომლებმაც სომხეთს გრან პრიზე მედალი მოუტანეს. ეს მოხდა 2005 წელს როდესაც დუეტმა ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა „NHK Trophy"-ზე. ისინი ერთად წარსდგნენ 2006 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე. წყვილმა თამაშებზე წარადგინა სომხეთი და დაიკავა მე-20 ადგილი. აზროიანი იყო სომხეთის მედროშე 2006 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების გახსნის ცერემონიაზე.

2006 წლის სექტემბერში გრებენკინამ და აზროიანმა შეიცვალეს მწვრთნელი. მწვრთნელი ალექსეი გორშკოვი ალექსანდრე ჟულინმა ჩაანაცვლა. 2006 წლის ჩინეთის თასზე გრებენკინამ ვარჯიშის დროს ფეხი მძიმედ დაიზიანა და ნაკერი დასჭირდა. მიუხედავადა ამისა შეძლო ტურნირზე ასპარეზობა აზროიანთან ერთად, დუეტმა მოახერხა მე-6 ადგილის დაკავება. დუეტმა კარიერა დაასრულა 2006 წელს და ამის შემდეგ აღარ გამოდის შეჯიბრებზე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Grebenkina-Azroyan.com

სქოლიო
------

1. ↑  ISU
2. ↑   ISU Info
3. ↑  „Вазген Азроян: «Фигурное катание ближе к шоу-бизнесу, чем к спорту в чистом виде»". *Sports.ru* (რუსული). 2015-01-20. ციტირების თარიღი: 2017-06-05.
4. ↑   Tiffany HYDEN / Vazgen AZROJAN: 2000/2001
5. ↑   Anastasia GREBENKINA / Vazgen AZROJAN: 2002/2003
6. ↑   ISU
7. ↑   American dancer skates for Armenia
8. ↑   Hyden and Azrojan Return to U. S. Competition
9. ↑   ISU
10. ↑   ISU
11. ↑   ISU