recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ერიხ ტრაპი** (გერმ. Erich Trapp) (დ. 5 ივნისი, 1942, კლოსტერნოიბურგი) — ავსტრიელი ბიზანტინისტი.

ბიოგრაფია
---------

1960 წლიდან ერიხ ტრაპი ვენის უნივერსიტეტში ეუფლებოდა კლასიკურ ფილოლოგიას და ბიზანტინისტიკას და 1964 წელს დაიცვა დისერტაცია „*Manuel II. Palaiologos, Dialoge mit einem „ Perser*"", რისთვისაც მიენიჭა დოქტორის ხარისხი. 1965-დან 1973 წლამდე ის ავსტრიის მეცნიერებათა აკადემიაში ბიზანტიის სწავლებების ასისტენტ-მკლევარად მუშაობდა. ვენაში ერთწლიანი ლექციების შემდეგ, ტრაპი 1973 ბონის უნივერსიტეტის პროფესორი გახდა, სადაც ხელმძღვანელობდა ბიზანტიურ სწავლებებს 2008 წლამდე, იქამდე სანამ პენსიაზე გავიდოდა. 1992 წლიდან ის ავსტრიიის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი-კორესპონდენტია. 1998 წელს თესალონიკის უნივერსიტეტმა ტრაპს „ოქროს არისტოტელეს" ჯილდო მიანიჭა. მისი კვლევების ძირითადი სფერო იყო ბიზანტიური ლექსიკოგრაფია, დიგენის აკრიტასი და ძველი ბერძნულის განვითარება ახალ ბერძნულამდე. ის არის „*Prosopographischen Lexikons der Palaiologenzeit*"-ის (1976-1995) ავტორი, სადაც მან მიუძღვნა იმ პიროვნებების კვლევას, რომლებიც მოხსენიებული იყო ბიზანტიურ დოკუმენტებში. ერიხ ტრაპი არის ასევე „*Lexikons zur byzantinischen Gräzität*"-ის ინიციატორი და რედაქტორი.

ლიტერატურა
----------

* *Kürschners Deutscher Gelehrten-Kalender*, Ausgabe 2003, Band 3, S. 3438.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* თარგი:DNB-Portal
* თარგი:RegestaImp
* Erich Trapp an der Universität Bonn დაარქივებული 2021-05-17 საიტზე Wayback Machine.
* Erich Trapp an der Österreichischen Akademie der Wissenschaften

|  |  |
| --- | --- |
| იდენტიფიკატორები ვიკიმონაცემებში რედაქტირება | 
* BIBSYS: 90545663
* BNF: cb12027897z (data)
* CiNii: DA04071871
* GND: 136961649
* ISNI: 0000 0001 1026 0787
* LCCN: n82080207
* NKC: jn19990008593
* NLP: A10603761
* NTA: 067640214
* RERO: 02-A003908694
* SELIBR: 293182
* SUDOC: 028445066
* VIAF: 46775099
* WorldCat Identities (VIAF-ის მეშვეობით): 46775099

 |


1. 1 2  *Deutsche Nationalbibliothek* Record #136961649 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q27302'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q36578'></a>
2. ↑  AlKindi<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q101207543'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q104244355'></a>
**ეკის ციხე** — ციხესიმაგრე საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, სენაკის მუნიციპალიტეტში, მისგან 10 კმ-ში, სოფელ ეკის მიდამოებში, მდინარე ცივის ნაპირას, საავტომობილო გზის მარცხენა მხარეს, მთის წვერზე.

არქიტექტურა
-----------

ციხე შედგება გალავნისა და ერთი კოშკისაგან. ყველაფერ ამას ამთავრებს თხრილი, რომელიც გარს უვლის გალავანს. ციხის ეს სურათი ტიპიურია ეგრისის სამეფოში მიღებული სისტემისათვის. ასე რომ, თავისთავად ზემოაღნიშნული გადაწყვეტა მიგვითითებს თარიღზე, რომელიც IV-V საუკუნეებით განისაზღვრება.

კოშკი დიდი ზომისაა, ოთხკუთხა (8,8X5,25 მ, კედლის სისქე — 2,15 მ). ნაწილობრივ შემორჩენილია სამი სართული. სართულების სიმაღლე საშუალოდ სამი მეტრია. დარჩენილ ორ კედელში სარკმლები, ან საბრძოლო ამბრაზურები გარკვევით არ ჩანს. კარის ნაწილი უნდა იყოს აღმოსავლეთის კედლის მეორე სართულზე. კოშკის ფასადების მოპირკეთებაც ტიპიურია ადრეული საუკუნეებისათვის. ფასადზე ნახმარია 30-40 სმ კირქვა, რომლის ზედაპირი მქისედაა დამუშავებული. ასეთი ქვებით ფასადებზე ჰორიზონტალური რიგები თითქმის დაცულია. მოპირკეთებისას განხორციელებულია კიდევ ერთი კარგი ჩანაფიქრი: ესაა ქვების ზომების შემცირება ქვემოდან ზემოთ. ბოლო რიგები, საწყისთან შედარებით, თითქმის ერთი მესამედით ნაკლებია.

გალავანი კოშკს ირგვლივ, ათიოდე მეტრის დაცილებით, უვლიდა. გალავანიც დარღვეულია და ნაშთები უკეთ ჩანს სამხრეთის მხარეზე. გალავნის შემოსვა კოშკის მსგავსია. მხოლოდ ქვები უფრო წვრილია.

თხრილი, რომელიც გალავანს კონცენტრულად მიუყვებოდა, ახლაც შთამბეჭდავია. მისი ხაზი გალავნიდან დაცილებულია 20-25 მეტრზე. თხრილის პროფილი ამჟამად ასეთია: სიღრმე — დ 4-5 მეტრი, სიგანე — 6-7 მეტრი. ცხადია, თავდაპირველი თხრილის სიღრმე მეტი იქნებოდა.

ლიტერატურა
----------

* პ. ზაქარაია, თ. კაპანაძე, „ციხეგოჯი-არქეოპოლისი-ნოქალქევის ხუროთმოძღვრება", თბ. 1991 წ.
**ერიკ რომერი** (ფრანგ. Éric Rohmer; დ. 20 მარტი, 1920 — გ. 11 იანვარი, 2010) — ფრანგი კინორეჟისორი, კინოკრიტიკოსი, ჟურნალისტი, ნოველისტი, სცენარისტი და პედაგოგი. 

რომერი მეორე მსოფლიო ომის შემდგომი ფრანგული ახალი ტალღის თვალსაჩინო წარმომადგენელია. 1957-1963 წლებში იგი გავლენიანი კინოჟურნალის, *Cahiers du cinéma*-ს, რედაქტორი იყო. 

რეჟისორმა საერთაშორისო აღიარება 1969 წელს ფილმით „ჩემი ღამე მოდთან" მოიპოვა, რომელიც ოსკარზე იყო ნომინირებული. 1971 წლის სან-სებასტიანის საერთაშორისო კინოფესტივალზე რომერის ფილმმა *კლერის მუხლი* ოქროს ნიჟარა მიიღო. 1986 წლის ვენეციის კინოფესტივალზე რეჟისორმა ფილმისთვის „მწვანე სინათლე" ოქროს ლომი მოიპოვა.

ბიბლიოგრაფია
------------

* Montero, José Francisco & Paredes, Israel. Imágenes de la Revolución. La inglesa y el duque/La commune (París, 1871). 2011. Shangrila Ediciones.  დაარქივებული 2014-04-21 საიტზე Wayback Machine.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* ერიკ რომერი — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)

სქოლიო
------

1. ↑  The 42nd Academy Awards (1970) Nominees and Winners. *oscars.org*. ციტირების თარიღი: 16 November 2011
2. ↑  San Sebastian International Film Festival 1971.
3. ↑  Venice Film Festival.

|  |  |
| --- | --- |
| ბიოგრაფია | *ეს სტატია პიროვნების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |

  



|  |  |
| --- | --- |
|  | **ბიოგრაფიების პორტალი** – დაათვალიერეთ ვიკიპედიის სხვა სტატიები ბიოგრაფიებზე. |
**ვილენ გაბაშვილი** (დ. 3 ნოემბერი, 1936, თბილისი) — საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი. 1997 წელს გადაეცა ღირსების ორდენი.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა 1936 წლის 3 ნოემბერს. დაამთავრა თბილისის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინერთა უნივერსიტეტში. 1960 წლიდან მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N1 სამშენებლო ტრესტ „ამიერკავკასმეტალურსმშენის" სისტემაში - უბნისა და საამქროს უფროსად, სამუშაოთა მწარმოებლად, მშენებელ ოსტატად; 1960–1965 წლებში რკინაბეტონის კონსტრუქციების ქარხანაში მთავარ ინჟინრად; 1965–1966 წლებში იყო ამავე ტრესტის ქიმიური და მეტალურგიული მრეწველობის ობიექტების სამშენებლო სამმართველოს მთავარი ინჟინერი; 1967–1969 წლებში ტრესტის მთავარი ინჟინრის მოადგილე; 1971–1972 წლებში ტრესტ „საქმშენინდუსტრიის" მმართველი; 1972–1977 წლებში იყო საქართველოს კპ ცენტრალური კომიტეტის მშენებლობის განყოფილების ინსტრუქტორი;
1979–1981 წლებში რესპუბლიკის უმნიშვნელოვანეს სამშენებლო ობიექტებს კურირებდა; სწავლობდა სსრკ სახალხო მეურნეობის აკადემიაში; 1981–1988 წლებში იყო საქართველოს მშენებლობის მინისტრის პირველი მოადგილე; 1966–1967 წლებში მივლინებით იყო სამუშაოდ საზღვარგარეთ მონღოლეთის, 1969–1971 წლებში ერაყისა და 1977–1979 წლებში იემენის მნიშვნელოვან მშენებლობებზე; 1988–1992 წლებში იყო სსრ კავშირის სავაჭრო წარმომადგენელი იემენში, ხოლო 1992–1995 წლებში - საქართველოს მინისტრთა საბჭოს მრჩეველი; 1998–2002 წლებში მუშაობდა სს არქიტექტურის საერთაშორისო ცენტრ „სუხანოვის" გენერალურ დირექტორად; 2002 წლიდან მოსკოვის საერთაშორისო უნივერსიტეტის პრორექტორია; დაჯილდოებულია საქართველოსა და სსრკ ორდენებითა და მედლებით, იემენის რესპუბლიკის „ერთგულების" ორდენით.

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია, თბ. 2017, გვ. 108;
* წიგნი ღირსებისა: ტ. 2, თბ. 2001, გვ. 39

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვილენ გაბაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ენვარ ასკერ-ოღლუ ასკეროვი** (აზერ. Ənvər Əsgər oğlu Əsgərov; მაისი 1940, ქაბალა, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ — 2014) — საბჭოთა და აზერბაიჯანელი მხატვარი, აზერბაიჯანის დამსახურებული მხატვარი-ფერმწერი.

ბიოგრაფია
---------

ენვერ ასკეროვი დაიბადა 1940 წლის 1 მაისს ქალაქ ქაბალაში. 1963 წელს დაამთავრა ა. აზიმზადეს სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამხატვრო სასწავლებელი ბაქოში. 1968 წელს ვ. მუხინის სახელობის ლენინგრადის უმაღლესი სამხატვრო-საწარმოო სასწავლებლის მეტალის მხატვრული დამუშავების ფაკულტეტი დაამთავრა. 1966-67 წლებში მუშაობდა სპეციალურ სამხატვრო-საკონსტრუქტორო ბიუროს მრეწველობისა და ყოფითი დიზაინის განყოფილებაში. 1968 წელს პირველად მიიღო მონაწილეობა გამოფენაში. 1969 წელს ნამუშევრისთვის „მილები" ქალაქ მოსკოვში ჩატარებულ საერთაშორისო ახალგაზრდულ გამოფენაზე მესამე პრემიის მფლობელი გახდა. 1972 წელს მოიპოვა მესამე პრემია ნახატისათვის „აპშერონის ორგანო" საკავშირო გამოფენაზე „დედამიწა და ადამიანები". 1985 წელს ენვარ ასკაროვის ფაშიზმზე გამარჯვების 40 წლისთავისადმი მიძღვნილი ნამუშევარი ჩართული იქნა მოსკოვში ჩატარებულ საკავშირო გამოფენის ექსპოზიციაში. 1994 წელს ენვერ ასკეროვი გახდა აზერბაიჯანის სამხატვრო საბჭოს მიერ დაარსებული სოლტანა მუხამედის სახელობის პრემიის მფლობელი,.

1985 წელს ენვარ ასკეროვი იყო საერთაშორისო გამოფენების მონაწილე. 1985 წელს მონაწილეობა მიიღო ფაშისტურ გერმანიაზე გამარჯვების 40 წლისთავისადმი მიძღვნილ საერთაშორისო გამოფენაში, 1994 წელს — სტამბულში (თურქეთი) შავი ზღვისპირეთის ქვეყნების საერთაშორისო სიმპოზიუმში. ენვერ ასკეროვი 1998 წელს ვაშინგტონში The World Bank-ის მიერ ორგანიზებულ „აზერბაიჯანის თანამდეროვე მხატვრების" გამოფენაზე გამოიფინებოდა. 2009 წელს ენვერ ასკეროვის ნახატები მონაწილეობას ღებულობდნენ აზერბაიჯანის თანამედროვე ხელოვნების გამოფენაზე BAKUNLIMITED ბაზელში (შვეიცარია). 2012 წელს ენვერ ასკეროვის ორი ნახატი იყო ჩართული FLY TO BAKU-ს გამოფენაზე, 17-დან 29 იანვრამდე ლონდონში ჩატარებული აზერბაიჯანის თანამედროვე ხელოვნების ექსპოზიციაში. ამას გარდა, ორგანიზებული იყო მხატვრის სამი პერსონალური გამოფენა — 1995, 2003 და 2010 წლებში ბაქოში. საკუთარ შემოქმედებაში მხატვარმა გაიარა სხვადასხვა ეტაპები — რეალიზმიდან ოპ-არტამდე. ენვარ ასკეროვის ნამუშევრები ინახება აზერბაიჯანის მხატვართა კავშირის ფონდში. აზერაიჯანის რ. მუსტაფაევის სახელობის ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში, აზერბაიჯანის სამხატვრო ფონდში, აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტროში, რუსეთის მხატვართა კავშირში, რუსეთის კულტურის სამინისტროში, რუსეთის სამხატვრო ფონდში, აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში, ასევე აზერბაიჯანის და უცხოეთის, აშშ-ს, საფრანგეთის, შვეიცარიის და სხვა ქვეყნების კერძო კოლექციებში.

ენვარ ასკეროვი გარდაიცვალა 2014 წელს.

სქოლიო
------

1. 1 2  В Баку открывается выставка художника, влюбленного в Абшерон.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-08-05. ციტირების თარიღი: 2021-01-17.
2. 1 2  Юбилейный вечер Энвера Аскерова
3. ↑  Персональная выставка Энвера Аскерова в Баку.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-07-19. ციტირების თარიღი: 2021-01-17.
**ენვერ ერასტის ძე კაპბა** (აფხ. Енвер Ерасҭа-иԥа Қапба; დ. 20 ოქტომბერი, 1936, გაგრა, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ — გ. 2007) — აფხაზი სახელმწიფო მოხელე. სკკპ წევრი (1965). საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი. საქართველოს სსრ მეთერთმეტე მოწვევის უმაღლესი საბჭოსა და აფხაზეთის ასსრ მეთერთმეტე მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.

ბიოგრაფია
---------

1955 წელს დაამთავრა გაგრის რუსული საშუალო სკოლა. 1956-1962 წლებში სწავლობდა აფხაზეთის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე, შემდეგ სწავლა განაგრძო საქართველოს ვ. ლენინის სახელობის შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მშენებლობის ფაკულტეტზე. 1962 წლიდან იყო საქართველოს სსრ მშენებლობის სამინისტროს №6 ტრესტის №2 სამშენებლო სამმართველოს ჯერ ოსტატი, შემდეგ სამუშაოთა მწარმოებელი, საწარმოო ტექნიკური განყოფილების უფროსი. 1965 წლიდან ტრესტ „ბიჭვინთმშენის" №5 სამშენებლო უბნის სარემონტო-სამშენებლო სამმართველო „კურორტმშენის" უფროსი, 1967 წლიდან გაგრის სახალხო დეპუტატთა საქალაქო საბჭოს აღმასკომის თავჯდომარეა. 1970 წლიდან კურორტ ბიჭვინთის პანსიონატების გაერთიანების დირექტორი, 1975 წლიდან იყო საქართელოს პროფსაბჭოს მდივანი. 1980-1986 წლებში საქართველოს კომპარტიის გაგრის საქალაქო კომიტეტის პირველი მდივანი. 1986-1988 წლებში საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის ვაჭრობისა და საყოფაცხოვრებო მომსახურების განყოფილების გამგე. 1988-1990 წლებში საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის სოციალურ ეკონომიკური განყოფილების გამგე. 1990 წლის 6 ნოემბრიდან აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებით დაინიშნა აფხაზეთის ასსრ მინსტრათა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ.

1991 წლის 17 მარტს ხელმძღვანელობდა აფხაზეთში საბჭოთა კავშირის შენარჩუნების რეფერენდუმს. 1991 წელს სათავეში ედგა აფხაზეთის რესპუბლიკის დროშის, გერბისა და ჰიმნის სახელმწიფო კომისიას. 1991-1992 წლებში აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. 1992-1996 წლებში აფხაზეთის სეპარატისტული რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს I მოწვევის დეპუტატი. აფხაზეთის ომის დამთავრების შემდეგ დანიშნეს ე.წ. „აფხაზეთის რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის" მოადგილედ. 1997 წლის ივნისიდან სეპარატისტული აფხაზეთის რესპუბლიკის ცენტრალური კომპარტიის პირველი მდივანი. 2000 წლიდან რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის სამინისტროს მთავარი სამმართველოს სამხედრო სანატორიუმი „გაგრის" ხელმძღვანელი.

ლიტერატურა
----------

* გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი", 7 ნოემბერი, 1990.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ენვერ კაპბა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
* Капба Энвер Эрастович დაარქივებული 2020-10-19 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑  აფხაზეთის ასსრ-ის უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებულება, ქ. სოხუმი, 1990 წლის 6 ნოემბერი
**დონბას არენა** (უკრ. Донбас Арена) — საფეხბურთო სტადიონი უკრაინაში, ქალაქ დონეცკში. სტადიონი გაიხსნა 2009 წლის 29 აგვისტოს. მდებარეობს ლენინის პარკში. იტევს 51,504 მაყურებელს. სტადიონი მასპინძლობს დონეცკის „შახტარის" საშინაო მატჩებს.

სტადიონს მშენებლობაზე დაიხარჯა 250 აშშ დოლარი, 30 მილიონი კი მის ირგვლივ პარკის და სხვა ობიექტების ასაშენებლად.

სტადიონის სახელი მიღებულია ორი სიტყვის შემოკლებით: **დონ**ეცკის **ბას**ეინი – დონბასი.

მშენებლობა და დიზაინი
---------------------

დონბას არენა 2007 წლის აგვისტოში
მშენებლობა დაიწყო 2006 წლის 27 ივნისს. მთავარი კონტრაქტორი იყო თურქული კომპანია ENKA. სტადიონის მშენებლობა დასრულდა 2009 წელს და ამავე წელს გაიხსნა. სტადიონის მშენებლობაში დაახლოებით 1600 სპეციალისტი იღებდა მონაწილეობას, ძირითადად თურქები. 

სტადიონის დიზაინი შექმნა კომპანია არუპსპორტმა. არუპსპორტის მიერაა დაპროექტებული შემდეგი სტადიონებიც: მანჩესტერ სიტის სტადიონი (მანჩესტერი, ინგლისი), ალიანც არენა (მიუნხენი, გერმანია), პეკინის ეროვნული სტადიონი (პეკინი, ჩინეთი).

დონბას არენა მფრინავ თეფშს წააგავს. მისი ნაპირები შიგნითაა შეზნექილი და შემინულია, გადახურულია ტრიბუნების ნაწილი. სახურავი ისეა მოწყობილი, რომ დღისით მზის სინათლემ სტადიონი გაანათოს. ღამით მუშაობს შიდა და გარე სპეციალური დეკორაციული განათებებით.

გახსნა
------

სტადიონი ოფიციალურად 2009 წლის 29 აგვისტოს გაიხსნა. ამავე დღეს უკრაინაში აღინიშნება მაღაროელების დღე და ქალაქ დონეცკის დღე. ქალაქი მდებარეობს სამთო მრეწველობის რეგიონში და თარიღიც სიმბოლურად იქნა შერჩეული. ამასთანაა დაკავშირებული სტადიონის მფლობელი გუნდის დონეცკის „შახტარის" სახელწოდებაც (დონეცკის ქვანახშირის მაღაროელები). 

სტადიონზე პირველი მატჩი გამართა დონეცკი „შახტარმა" კიევის „ობოლონის" წინააღმდეგ და 4-0 იმარჯვა (უკრაინის პრემიერ ლიგა 2009-2010).

ევრო 2012
---------

დონბას არენა ერთ-ერთი სტადიონია, რომელიც 2012 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის მატჩებს მასპინძლობდა, მათ შორის D ჯგუფის, მეოთხედფინალისა და ნახევარფინალის თამაშებს.

მატჩები, რომლებსაც დონბას არენამ უმასპინძლა:

| თარიღი | დრო |  | ანგარიში |  | ეტაპი |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012-06-11 | 20.00 | საფრანგეთის დროშასაფრანგეთი | 1 – 1 | ინგლისის დროშაინგლისი | ჯგუფი D |
| 2012-06-15 | 20.00 | უკრაინის დროშაუკრაინა | 0 – 2 | საფრანგეთის დროშასაფრანგეთი | ჯგუფი D |
| 2012-06-19 | 22.45 | ინგლისის დროშაინგლისი | 1 – 0 | უკრაინის დროშაუკრაინა | ჯგუფი D |
| 2012-06-23 | 22.45 | ესპანეთის დროშაესპანეთი | 2 – 0 | საფრანგეთის დროშასაფრანგეთი | მეოთხედფინალი |
| 2012-06-27 | 22.45 | პორტუგალიის დროშაპორტუგალია | 0 – 0 (პენ: 2-4) | ესპანეთის დროშაესპანეთი | ნახევარფინალი |

გალერეა
-------

* 
* 
*

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***დონბას არენა***

* 

* ოფიციალური საიტი.
* Donbass Arena, Arup.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ევრო 2012-ის სტადიონები |
| --- |
|  |
| პოლონეთი | 
* ეროვნული სტადიონი (ვარშავა)
* არენა გდანსკი (გდანსკი)
* მუნიციპალური სტადიონი (ვროცლავი)
* მუნიციპალური სტადიონი (პოზნანი)
 |
|  |
| უკრაინა | 
* ოლიმპიური სტადიონი (კიევი)
* დონბას არენა (დონეცკი)
* მეტალისტი (ხარკივი)
* არენა ლვოვი (ლვოვი)
 |

 |
**ემანუელ (მანუ) დევიდ ჯინობილი მაკარი** (ესპ. Emanuel David Ginóbili Maccari; დ. 28 ივლისი, 1977) — არგენტინელი პროფესიონალი კალათბურთელი. პროფესიონალურ კარიერაში გატარებული 23 სეზონის განმავლობაში გახდა ერთ-ერთი იმ ორ ადამიანს შორის, რომელმაც მოიგო ევროლიგის ტიტული, მოიპოვა ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის (NBA) ჩემპიონობა და ოლიმპიური ოქროს მედალი. ოთხგზის NBA-ს ჩემპიონი, ჯინობილი იყო სან-ანტონიოს წევრი. თანაგუნდელებთან - ტიმ დანკანთან და ტონი პარკერთან ერთად ის მოიხსენიება „დიდი სამის" სახელით.

მანუ ჯინობილი პროფესინალი კალათბურთელების ოჯახში გაიზარდა. კარიერის ადრეული წლები არგენტინასა და იტალიაში გაატარა, სადაც მან მოიგო მრავალი ინდივიდუალური და გუნდური ჯილდო. განსაკუთრებით წარმატებული იყო მისი მოღვაწეობა იტალიის კლუბ ვირტუს ბოლონიაში. ის ორჯერ გახდა იტალიის ლიგის ყველაზე ღირებული მოთამაშე (MVP) და ევროლიგის ფინალის ყველაზე ღირებული მოთამაშე.

ოჯახი და პირადი ცხოვრება
------------------------

მანუ ჯინობილი პროფესინალი კალათბურთელების ოჯახში გაიზარდა. მისმა დიდმა ძმამ, ლიანდრომ, კარიერა დაასრულა 2003 წელს, შვიდი წელი არგენტინის ეროვნულ ლიგაში ყოფნის შემდეგ. ხოლო მეორე ძმა, სებასტიანი თამაშობდა, როგორც არგენტინის ლიგაში, ასევე ესპანეთის ჩემპიონატში. მათი მამა, ჯორჯი, იყო კლუბის მწვრთნელი არგენტინაში, ბაია-ბლანკაში, სადაც ჯინობილმა ისწავლა თამაში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვიკისაწყობის ლოგო **ვიკისაწყობში** არის გვერდი თემაზე: ***მანუ ჯინობილი***
* სპორტსმენის კარიერა საიტზე NBA.com (ინგლისური)

* Basketball-Reference.com (ინგლისური)
* ოფიციალური საიტი (ესპანური)
* Manu Ginóbili at euroleague.net
* Manu Ginóbili დაარქივებული 2018-08-28 საიტზე Wayback Machine. at legabasket.it (იტალიური)
**დეფისი** (გერმ. Divis; ლათ. divisio — დაყოფა, დანაწევრება) — გრაფიკული ნიშანი, მოკლე, პატარა ჰორიზონტალური ხაზი (**-**). დეფისი სასვენი ნიშანია და არ უნდა აგვერიოს პუნქტუაციურ ნიშან — ტირესთან. იმისათვის, რომ არ მოხდეს დეფისისაა და ტირეს აღრევა, დედნებსა და კორექტურებში დეფისს აღნიშნავენ ორი პატარა ხაზით (=). კომპიუტერულ ანაწყობში, ხშირად, უმართებულად, ტირეს ნაცვლად ხმარობენ. დეფისით შეერთებული სიტყვები, როგორც წესი, ერთსა და იმავე „სემანტიკურ ველს" განეკუთვნება და ხშირად სინონიმებად ან ანტონიმებად გვევლინება. მაგალითად გამოიყენება გრამატიკული ელემენტის გამოსაყოფად (მაგ. წერ-ს, და-წერ-ილ-ი) და აგრეთვე სიტყვის გადასატანად სტრიქონიდან სტრიქონში (მაგ. ქა-ლა-ქი, წიგ-ნი).

დეფისს იყენებენ ერთზე მეტი მნიშვნელობის (ჩვეულებრივ, ორმნიშვნელობიანი) რთული სიტყვების კომპონენტთა დასაკავშირებლად. ამ შემთხვევაში ენაცვლება და კავშირს (მაგალითად, ცოლ-ქმარი). ამ დროს წინა კომპონენტი ფუძის სახით წარმოდგება (მაგალითად, თუშ-ფშავ-ხევსურეთის სოფლები); გაორმაგებული ფუძეებისა თუ ფორმების დასაკავშირებლად (მაგალითად, ორ-ორი); დანართიანი სახელის შემცველი მსაზღვრელ-საზღვრულს შორის (მაგალითად, სახლ-მუზეუმი); ორმაგი გვარის გასაფორმებლად (მაგალითად, ლადო ალექსი-მესხიშვილი); შესიტყვების ფორმის მქონე უცხოურ გეოგრაფიულ სახელთა, კერძოდ, ქალაქების სახელწოდებათა კომპონენტებს შორის (მაგალითად, ნიუ-იორკი); აკრონიმული, ანუ ინიციალური წესით შედგენილი უცხოური აბრევიატურების გასაფორმებლად, კომპონენტების საწყისი ასოების სახელწოდებათა შორის (BBC — ბი-ბი-სი, CNN — სი-ენ-ენი); მომიჯნავე ციფრების ან სიტყვიერად გამოხატული რიცხვების დასაკავშირებლად და/ან კავშირის ფუნქციით (I-II კლასები, ხუთი-ექვსი წლის ბავშვები, X-XI საუკუნეები, 2010-2011 წლები); თუ სხვაობა შეერთებულ რიცხვებს შორის ერთზე მეტია, მაშინ საწყისსა და ბოლო ციფრს შორის გრძელი ხაზი, ტირე (–) დაიწერება (მაგ. XII – XVIII საუკუნეები, 2000 – 2005 წლები) და სხვა.

სქოლიო
------

1. ↑   ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ. 1978. — გვ. 487.
2. ↑  დეფისი - საბიბლიოთეკო ტერმინების განმარტებითი ლექსიკონი
3. 1 2  ჟურნალისტის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-09-24. ციტირების თარიღი: 2014-04-16.
4. ↑  ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი, ტ. 3 გვ. 1154, თბ. 1953
**დუზუნდური**, *სამკურნალო ანგელოზა* (ლათ. Angelica archangelica) — მიეკუთვნება ქოლგოსანთა ოჯახს — ლათ. Apiaceaee. გამოიყენება: გამშრალი ფესურა ფესვებითურთ. სასაქონლო სახელწოდება: Radix Angelicae – ანგელოზას ფესვი. გამრავლება: კულტურიდან, მოყავთ უმთავრესად საფრანგეთსა და აღმოსავლეთ ევროპაში. ანგელოზას გააჩნია საჭმლის მონელების ხელშემწყობი, მადის აღმძვრელი, კრუნჩხვების მომხსნელი და შებერილობის საწინააღმდეგო მოქმედება. ძირი და თესლი გამოიყენება ლიქიორის წარმოებაში, ღეროს ნაჭრებისაგან ადრე ამზადებდნენ ცუკატებს. 

ეთერზეთის მინიმალური შემცველობა საჭიროა შეადგენდეს 0,3 პროცენტს და მშრალ ძირებში შეიძლება 1,0 პროცენტსაც მიაღწიოს, უწინარეს ყოვლისა აღსანიშნავია ფელანდრენი, ჰინენი და ლიმონენი. 

ნაყოფი შეიცავს 0,8-დან 1,5 პროცენტამდე ერეთზეთს და დაახლოებით 25 პროცენტ ცხიმოვან ზეთს. ამას გარდა, ანგელოზა შეიცავს კუმარინსა და 15 სხვადასხვა სახის ფურანოკუმარინს, ფისსა და ორგანულ მჟავებს.

მოშენება
--------

მოყვანის მიზნით გამოიყენება მხოლოდ და მხოლოდ ნედლი ან მაცივარში ძალიან დაბალ ტემპერატურაზე შენახული სათესლე მასალა, რადგან იგი ძალიან მალე კარგავს გაღივების უნარს. ღია გრუნტში თესვა ხორციელდება ზაფხულის ბოლოსთვის, მწკრივებს შორის მანძილი – 50 სმ, თესვის სიღრმე – 0,5–1,0 სმ, თესვის ნორმას შეადგენს 10-15 კგ ჰა. აღმოცენება გრძელდება 30-40 დღე; ამ დროს ნიადაგი მუდამ სველი უნდა იყოს.

პრაქტიკაში მიღებულია აგრეთვე, ჩითილების გამოყვანა გაზაფხულზე. დაახლოებით 60 დღის შემდეგ შესაძლებელია 50×40 სმ დაშორიშორებით. სარეველა მცენარეებთან ბრძოლის თვალსაზრისით ეფექტურია ბრძოლის აგროტექნიკური მეთოდი (თოხნა, მარგვლა).

დაავადებები და მავნებლები. დაავადებებიდან გვხვდება ფესვის სიდამპლე და ფუზარიოზი (Rhizoctonia და Fusarium). ჟანგა (Puccinia angelicae) იწვევს ფოთლებისა და ღეროების ფერის შეცვლას. შემდეგი დაავადებაა ცრუ ნაცარი (ლათ. Plasmopara angelicae). მწერებიდან ბუგრი და ტალახის ტკიპა ამახინჯებს ქოლგას.

მოსავლის აღება და მოსავალი. თუ გამიზნულია მხოლოდ თესლის გამოყენება, მაშინ მოსავალი აიღება მეორე წლის აგვისტოდან მარცვალასაღები კომბაინით. ნარგავიდან ლეწვა თითქმის შეუძლებელია მწვანე ფოთლების გამო. შეძლებისდაგვარად, შესაძლებელია მესამე წლის შედგომი მოსავლის აღება.

თესლისა და ფესვების ერთდროული გამოყენება არაა რეკომენდებული, რამდენადაც ასეთ შემთხვევაში ფესვები ცუდი ხარისხისაა. იმისათვის, რომ მიღებული იქნეს განსაკუთრებით არომატული ფესვები, მცენარეებს გადაჭრიან თავებს, რათა თავიდან იქნეს აცილებული მცენარეთა ყვავილობა. 

ნედლი ძირების შესაძლო მოსავლიანობა შეადგენს 100–დან 150 ტონა/ჰა. (25–დან 40 ტონა/ჰა გამშრალი ძირები) და 10–დან 12 ტონამდე/ჰა თესლი.

ლიტერატურა
----------

* Blanchan, Neltje (2005). *Wild Flowers Worth Knowing*.  Project Gutenberg Literary Archive Foundation.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***დუზუნდური***

* eFloras: *Angelica archangelica*
* Botanical.com Herbalist

სქოლიო
------

1. ↑  *არქიმანდრიტი ლაზარე (გაგნიძე-დვალი)*, გერმანულ-ქართული, ქართულ-გერმანული ბოტანიკური ლექსიკონი, თბილისი: „ფავორიტ პრინტი", 2012. — გვ. 104.
**დორინ რეჩანი** (მოლდ. Dorin Recean; დ. 17 მარტი 1974, დონდუშენი, მოლდავეთის სსრ, სსრკ) — მოლდოველი პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. მოლდოვის პრეზიდენტის მრჩეველი თავდაცვისა და ეროვნული უსაფრთხოების საკითხებში, მოლდოვის რესპუბლიკის უშიშროების უმაღლესი საბჭოს მდივანი 2022 წლის 7 თებერვლიდან.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა 1974 წლის 17 მარტს დონდუშენში. 1996 წელს დაასრულა მოლდოვის ეკონომიკური განათლების აკადემია და გახდა საერთაშორისო ბიზნესის მენეჯმენტის ბაკალავრი. 2000 წელს მან მიიღო მაგისტრის ხარისხი ბიზნესის ადმინისტრირებაში ნიუპორტის საერთაშორისო უნივერსიტეტის ბელგიის ფილიალში.

რეჩანი მხარს უჭერს მოლდოვის ევროკავშირში გაწევრიანებას და დასავლეთთან მჭიდრო კავშირებს.

2023 წლის თებერვალში მოლდოვის პრეზიდენტმა მაია სანდუმ რეჩანი მოლდოვის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე წარადგინა, ნატალია გავრილიცას გადადგომის შემდეგ.

დაოჯახებულია და ჰყავს ორი შვილი.

სქოლიო
------

1. ↑  Deputy Minister. Ministry of Information Technology and Communications.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 13 აპრილი 2012. ციტირების თარიღი: 14 April 2013
2. 1 2 3  Dorin Recean, Minister of Internal Affairs. Government of the Republic of Moldova. ციტირების თარიღი: 14 April 2013
3. ↑  „Pro-Western Recean set to succeed Moldova’s PM who resigned". Associated Press. ციტირების თარიღი: 10 February 2023.
4. ↑  „მაია სანდუმ მოლდოვის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე დორინ რეჩანი წარადგინა". 1tv.ge. ციტირების თარიღი: 10 February 2023.
**დვალეთის ეკლესია** — არქიტექტურის ძეგლი, საკულტო ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვალეთში, მდ. მეჯუდას მარცხენა ნაპირი, მთაზე. აგებულია გარდამავალ ხანაში, განვითარებული შუა საუკუნეები. 

მდ.მეჯუდას მარცხენა ნაპირას, მთაზე მდგარი დარბაზული ეკლესია ნაგებია შირიმის ქვითა და სხვადასხვა ზომის ფიქალით. გეგმით სწორკუთხა ეკლესია აღმოსავლეთით დასრულებულია ასევე სწორკუთხა საკურთხევლით, ცენტრში თაღოვანი სარკმლით. აბსიდის ჩრდილოეთით და სამხრეთით სწორკუთხა ნიშებია, რომლებზეც გადაყვანილია შირიმის ქვის თაღები. თაღების თავზე კი ტრომპებია.

გრძივი კედლები სამი წყვილი ორსაფეხურიანი პილასტრების საშუალებით თანაბარ ნაწილებად იყოფა.

ნახევარცილინდრული კამარის საბრჯენი თაღები პილასტრების კაპიტელებს, გვერდით საფეხურებს კი კედლის თაღები ეყრდნობა. სამხრეთი კედლის თაღის მალებში თაღოვანი სარკმლებია გაჭრილი. ერთ-ერთი სარკმლის ძირში სწორკუთხა ნიშაა. მაღალი, თაღოვანი სარკმელია დასავლეთ კედელშიც.

ინტერიერი მოსახატად ყოფილა შელესილი. კედლებზე შემორჩენილია ფრესკების ფრაგმენტები.

ეკლესიას დასავლეთიდან და სამხრეთიდან არქიტრავული შესასვლელები აქვს. ორივე კარი ნაოთხალია. სამხრეთი შესასვლელის წირთხლი პირდაპირ პილასტრებს ებჯინება.

ინტერიერი სავსეა ჩამონაშალი ქვით.ეკლესიის ფასადები სადაა. აღმოსავლეთის სარკმელზე დევს ქვის ფილა ჯვრის რელიეფური გამოსახულებით. ტექ. მდგ. 1983 წ. კამარა და კონქი ჩამოქცეულია. კედლები დაბზარულია. სარკმლები მორღვეუ-ლია.

ლიტერატურა
----------

* შიდა ქართლი, პატარა და დიდი ლიახვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ. 2002, გვ. 53-54
**ვახტანგ ალექსის ძე გაგოიძე** (დ. 14 ივლისი, 1920, სოფ. ქვემო ალვანი, ახლანდ. ახმეტის მუნიციპალიტეტი, — გ. 2003) — ქართველი ფილოსოფოსი. ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1964), პროფესორი (1964), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1982). 

საბჭოთა არმიის რიგებში მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში. 1949 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი. 1949–1962 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტის მეცნიერ-მუშაკი, 1962 წლიდან — საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ფილოსოფიის კათედრის გამგე. მისი შრომების ძირითადი თემებია: მარქსისტული ფილოსოფიის წარმოშობა და განვითარება, XIX საუკუნის ქართული ფილოსოფიური და სოციოლოგიური აზრის ისტორია, სამეცნიერო-ტექნიკური რევოლუციის ფილოსოფიური პორბლემები. დაჯილდოებულია დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (2000).

ბიბლიოგრაფია
------------

* ნარკვევები XIX საუკუნის ფილოსოფიური და სოციოლოგიური აზრის განვითარების ისტორიიდან საქართველოში : დამხმარე სახელმძღვ. უმაღლ. სასწავლებლების სტუდენტებისათვის (ავტორი). - განათლება, 1971. - 404გვ.
* კარლ მარქსი: ფილოსოფ. მსოფლმხედველობის ჩამოყალიბება და ცხოვრების მოკლე მიმოხილვა (ავტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1968. - 130გვ.
* ფილოსოფიური აზრის ძირითადი მიმდინარეობანი XIX საუკუნის საქართველოში (ავტორი). - მეცნიერება, 1964. - 497გვ.
* ჰეგელის იდეალისტური დიალექტიკის კრიტიკა და მარქსისტული დიალექტიკური მეთოდის პრინციპების ჩამოყალიბება (1837-1848 წწ.) (ავტორი). - თბილისი, საქ. სსრ მეცნ. აკად. გამ-ბა და სტ. 1955. - 216გვ.

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 1, თბ. 1997. — გვ. 527.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვახტანგ გაგოიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ვახტანგ ნიკოლოზის ძე გოგილაშვილი** (დ. 20 ნოემბერი, 1933, თბილისი — გ. 9 აპრილი, 2019, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი მანქანათმშენებლობის დარგში. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1990), პროფესორი (1991).

ბიოგრაფია
---------

1957 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მექანიკის ფაკტულტეი მანქანათმშენებლის სპეციალობით. 1960 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში მექანიზმებისა და მანქანების თეორიის კათედრაზე. 2005 წლიდან არის კათედრის გამგე. გოგილაშვილის სამეცნიერო კვლევები ეხება მექანიკურ სისტემებში ენერგიის დანაკარგების შესწავლას; რთული სტრუქტურის ჯაჭვური სისტემების დინამიკის ანალიზსა და სინთეზს; კოსმოსური ბაზირების ტრანსფორმირებადი სისტემების გაანგარიშებისა და დაპროექტების საკითხებს. მონაწილეობდა პირველი ქართული კოსმოსური ობიექტის – დიდი გასაშლელი რეფლექტორის – ღია კოსმოსში გაყვანის ექსპერიმენტში. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1999). 2015 წელს მიენიჭა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ემერიტუსის წოდება. [*საჭიროებს წყაროს მითითებას*]

ბიბლიოგრაფია
------------

* ტრანსფორმირებადი სისტემების სტრუქტურული და კინემატიკური სინთეზი, თბ. 2009 (თანაავტორი).

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 2, თბ. 2012. — გვ. 62.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვახტანგ გოგილაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**„მჯდომარე ქალის პორტრეტი"** (აზერ. Əyləşmiş qadın portreti) ანუ **„ახალგაზრდა ქალის პორტრეტი"** - აზერბაიჯანელი მხატვრის მირზა კადიმ ერივანის მიერ XIX ს-ის 70 წლებში შექმნილი სურათი. ინახება ბაქოში, ხელოვნებათა ეროვნულ მუზეუმში. პორტრეტი ილუსტრირებდა მხატვრის შესახებ სტატიას „ხელოვნების პოპულარულ ენციკლოპედიაში".

აღწერა
------

პორტრეტზე გამოსახულია ახალგაზრდა ქალი სახე ოდნავ მწუხარე გამომეტყველებით. სახის ნაკვთები სწორია, ხშირი შავი წარბები ხაზს უსვამენ მეტყველ დიდრონ თაფლისფერ თვალებს. მსუბუქად დავარცხნილი მუქი წაბლისფერი თმა ტალღებად ჩამოშლილია მხრებზე. ქალი გამოსახულია თეთრი მარმარილოს კედელთან ხალიჩაზე მჯდომარე.

ძნელია ხალიჩის ტიპის განსაზღვრა მისთვის დამახასიათებელი მოხატულობის არამკვეთრი გამოსახულების გამო. ყოველგვარი პერსპექტივის გარეშე, აბსოლუტურად ვერტიკალურად, ერივანის სხვა ნამუშევრების მსგავსად, მოცემულია იატაკზე გაშლილი ხალიჩის გამოსახულება. მისი შესრულების ტექნიკა ზედმიწევნითია და, ძირითადად, მინიატურულ ტექნიკას წააგავს.

მუთაქის მოცულობისა და კალთის ნაკეცების გამოსახვის მეთოდებში რეალიზმის ელემენტები შეიმჩნევა. ქალის სახე გულმოდგინედ არის გადმოცემული. იგი მოდელირებულია მოვარდისფრო - ყავისფერი და ლურჯი ტონების ოდნავ შესამჩნევი წერტილოვანი ხაზით. ნახევარტონები დატანილია ღია ვარდისფერ ფერში და ოდნავ გამოხატავს მოცულობას. ტუჩების, ცხვირის, წარბების ნაზი მოხაზულობები და მეტყველი თვალების ნახატი განსაკუთრებულ მიმზიდველობასა და სიხალისეს ანიჭებს სახეს, რომელიც მოკლებული არ არის პორტრეტულ მსგავსებას. ელემენტების გადმოცემის მსგავსი მიდგომა ერივანის დაკვირვებულობასა და რეალისტური მიმართულებით მუშაობის სურვილზე მეტყველებს. ტემპერასა და აკვარელში შესრულებული აღწერილი პორტრეტი კარგად შემოინახა.

სქოლიო
------

1. ↑  Azərbaycan qrafikası. XX əsrə qədər. Официальный сайт Национального музея искусств Азербайджана.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-02-04. ციტირების თარიღი: 2015-07-31.
2. ↑  Миклашевская 1954, p. 96. sfn error: no target: CITEREFМиклашевская1954 (help)
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **მითრიდატე**. |

**მითრიდატე II** — იბერიის მეფე, ფარსმან I-ის ძე. მეფობდა 70-96 წლებში. იხსენიება 75 წლით დათარიღებულ ვესპასიანეს არმაზის სტელაზე, რომელიც 1867 წელს მცხეთის მახლობლად იპოვეს. მასში ნათქვამია, რომ იბერთა მეფე მითრიდატეს, ფარსმან I-სა და დედოფალ ჰამასასპუხის ძეს, კეისრის მეგობარსა და რომაელ მეგობარს, რომის იმპერატორებმა ვესპასიანემ ციხის გალავანი გაუმაგრა. მეფობდა რომის იმპერატორების, ვესპასიანეს, ტიტუსის და დომიციანეს დროს. მითრიდატე II იხსენიება აგრეთვე არმაზისხევის სამაროვანზე, 1940 წელს აღმოჩენილ ერთენოვან „არმაზულ" წარწერაში, როგორც იბერთა „მეფე დიდი, ძე ფარსმანისა, დიდი მეფისა". აქვე, ლაპარაკია მისი მეთაურობით იბერთა მიერ მოპოვებულ გამარჯვებებზე.

მითრიდატე II არც ლეონტი მროველთან და არც „მოქცევაჲ ქართლისაჲ"-ს ფარნავაზიან წარმართ მეფეთა სიაში შესული არ არის.სერგი გორგაძის აზრით მითრიდატე II და აზორკი ერთიდაიგივე პიროვნებაა.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ. 1983. — გვ. 683.
* *გორგაძე ს.*, წერილები საქართველოს ისტორიიდან // ძველი საქართველო / თაყაიშვილი ე. ტ. II, ტფილისი: ელექტრო მბეჭდავი სტამბა სპირიდონ ლოსაბერიძის, 1913. — გვ. 11-12.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მითრიდატე II — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი

სქოლიო
------

1. 1 2  გორგაძე, 1913
2. ↑  *ლორთქიფანიძე მ.*, *მეტრეველი რ.*, საქართველოს მეფეები, თბ.: „ნეკერი", 2007. — გვ. 25, 26, ISBN 99928-58-36-2.
**მერიემ საჰრა უზერლი** (თურქ. Meryem Sahra Uzerli; გერმ. Meriem Sahra Userli; დ. 12 აგვისტო, 1983) — თურქ-გერმანელი მსახიობი და მოდელი. მამამისი ჰუსეინი თურქია, ხოლო დედა — ურსულა გერმანელი. მას ჰყავს ორი უფროსი ძმა და ერთი და ქანანი, რომელიც არის ჯაზ-მუსიკოსი. სამსახიობო განათლება მიიღო ფრეზეს დრამატულ სტუდიაში ქალაქ ჰამბურგში. აღსანიშნავია თურქულ საპნის ოპერის სერიალში „დიდებულ საუკუნე"-ში შესრულებული ჰიურმ სულთნის როლი, რისთვისაც მან ჯილდო „ოქროს პეპელა" მიიღო კატეგორიაში საუკეთესო მსახიობი 2012 წელს.

2013 წელს მან დატოვა სერიალი ჯანმრთელობის პრობლემების გამო, მისი როლი კი აიღო ვაჰიდე პერჩინმა. თურქეთის დატოვების შემდეგ მან გამოაცხადა, რომ ის დაშორდა შეყვარებულს ჯან ათეშს და აღნიშნა, რომ ის ორსულად იყო მისგან. 2014 წლის 10 თებერვალს უზერლიმ გააჩინა გოგონა ლარა უზერლი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* მერიემ უზერლი — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)

სქოლიო
------

1. ↑  Meryem Uzerli - Sinema Turk
2. 1 2  "Onu ancak ölüm durdurur" (თურქული)
3. ↑  Meryem Uzerli has given birth to a baby girl. ციტირების თარიღი: 12 February 2014.
**მსხლის ფსილა**, *მსხლის ფოთოლრწყილი* (ლათ. Psylla pyri) — მავნე მწერი ფოთოლრწყილისებრთა ოჯახისა. მოზამთრე ინდივიდები ფერად მუქი-მურაა, შუა ზურგის ზოლი მონაცრისფრო-ბრინჯაოსფერია. წინა ფრთები გამჭირვალეა, აქვს შავი ძარღვები. ზაფხულის თაობისა უფრო ღია ფერისაა. მკერდი ნარინჯისფერ-ყვითელია, მუცელი — მომწვანო ყვითელი. სხეული წაგრძელებულია, მუცელი მოიისფერო ან მომწვანო ლურჯი, ასეთივე ფერისაა ზურგის გასწვრივი ზოლი. კვერცხი მოგრძოა, მოკლე წანაზარდით, რძისებრ-თეთრი ან ღია-ყვითელი ფერისაა. ფსილა როგორც პირდაპირ, ისე არაპირდაპირ ზიანს იწვევს. მწერის მიერ დაზიანების შემთხვევაში ყლორტები არ იზრდება, ნაყოფი არ სრულდება და მურა ლაქებით იფარება, რის გამოც იგი შეუხედავია. მსხლის ფსილის მთავარი მკვებავი მცენარეა მსხალი (როგორც კულტურული, ისე ტყის), იშვიათად ვაშლი. იმავე ქერქის ქვეშ, მის ნაპირებში, ჩამოცვენილ ფოთლებქვეშ და სხვა თავშესაფრებში იზამთრებს. მარტის ბოლოს ან აპრილში გამოზამთრებული ფსილები დამატებითი კვების შემდეგ კვერცხის დებას იწყებენ ყლორტებზე და კვირტის ფუძესთან. მატლები მცენარის წვენს წუწნიან კოკრებიდან, ახალგაზრდა ფოთლებიდან, მწვანე ყლორტებიდან, ყვავილის და ნაყოფის ყუნწიდან. გამოჩეკიდან ზრდის დასრულებამდე 30–40 დღე სჭირდება. აღსანიშნავია, რომ ჭარბი ტენიანობა ამა თუ იმ ხარისხით ამუხრუჭებს მწერის განვითარებასა და გამრავლებას, რაც დასტურდება დასავლეთ საქართველოსთან შედარებით, აღმოსავლეთ საქართველოში მისი ინტენსიური გამრავლებით.

სქოლიო
------

1. ↑  *დიასამიძე შ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ. 1984. — გვ. 181.
2. ↑  *ლობჟანიძე მზაღო*, *ტყებუჩავა ზაირა*, სასოფლო-სამეურნეო კულტურების ძირითადი მავნებლები და მათთან ბრძოლის ღონისძიებები, თბ.: საქართველოს სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი, 2009. — გვ. 23–24.
**სოფელ მერიის საჯარო სკოლა** — სკოლა ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მერიაში.

ისტორია
-------

XIX საუკუნეში სოფლები ხვარბეთი, გოგორეთი და ახალსაყდარი (თხინვალი) ხვარბეთის სასოფლო საზოგადოებაში იყვნენ გაერთიანებული. ხვარბეთის სასოფლო საზოგადოების ცენტრში, სოფელ გოგორეთში სასწავლებელი 1883 წელს გაიხსნა. სკოლა ერთკლასიანი იყო, 75 ვაჟ მოსწავლეზე გათვლილი. სკოლით სარგებლობდა აგრეთვე კონჭკათის მოსახლეობა. 1890-93 წლებში სკოლა ორკლასიანად გადაკეთდა. 1903 წელს სკოლაში გოგონათა განყოფილებაც გაიხსნა, ამ დროისთვის აქ უკვე 200 ვაჟი და 50 გოგონა სწავლობდა.

1920-იან წლებში მოსახლეობა ძირითადად სოფელ გოგორეთიდან და ნაწილობრივ ხვარბეთიდან დაბლობში (მერეში) გადასახლდა. 1930-იანი წლების დასაწყისისთვის მერიაში მოსახლეობის რაოდენობამ გოგორეთისა და ხვარბეთის მოსახლეობის რაოდენობას გადააჭარბა და სოფლის სკოლაც იქ გადავიდა.

ცნობილი მოსწავლეები
-------------------

* ისიდორე დოლიძე — იურისტი, სამართლის ისტორიკოსი

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მერიის საჯარო სკოლა Facebook-ზე
* გურიის სკოლების ისტორია

სქოლიო
------

1. ↑  სასოფლო საზოგადოებები გურიაში
2. ↑  Кавказский календарь; თბილისი, 1890 წელი, ჩანაწერი გვ. 129 (457)
3. ↑  ცნობის ფურცელი: ყოველდღიური გაზეთი. თბილისი, 1901. 7 დეკემბერი, N1663, გვ.4
4. ↑   ცნობის ფურცელი : ყოველდღიური გაზეთი. ტფილისი, 1903. 16 აპრილი N 2123, გვ. 3
**ქალაქ ბაქოს აღმასრულებელი ხელისუფლების შენობა** მდებარეობს ისტიგლიალიათის ქუჩა 4-ში.

ისტორია
-------

იოსებ გოსლავსკი
შენობის მშენებლობა დაიწყო 1900 წელს და დამთავრდა 1904 წელს. შენობის არქიტექტორი იყო ი. გოსლავსკი. 1900 წლის 18 მაისს დაიწყო ბაქოს ქალაქის დუმის (დღევანდელი ქალაქ ბაქოს აღმასრულებელი ხელისუფლების შენობა).. საბჭოთა პერიოდში შენობაში განლაგებული იყო ბაქოს საბჭო, დღეს აქ განლაგებულია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დედაქალაქის აღმასრულებელი ხელისუფლება - ბაქოს მერია. გოსლავსკიმ შეადგინა შენობის სამსართულიანი პროექტი, რომელიც მოიწონა კავკასიის მეფისნაცვალმა კნიაზ მ. გოლიცინმა. ადრე შენობაზე იყო გამოკრული წარწერა, რომელიც გვამცნობდა, რომ 1925-1928 წლებში „ამ შენობაში აწყობდა შეხვედრებს ბაქოს მუშებთან პროლეტარიატის დიდი მწერალი ალექსეი მაქსიმეს ძე გორკი".

მშენებლობაში გამოიყენებოდა უმაღლესი ხარისხის კირქვა, რომლითაც არის მოპირკეთებული შენობის ფასადი. ფასადი ასევე მოპირკეთებულია დეკორატიული აგურით, იტალიიდან ჩამოტანილი მარმარილოთი. შენობა აგებულია სიმეტრიულად.

ფასადის დეტალები
----------------

* 
* 
* 
* 
*

სქოლიო
------

1. ↑   Шамиль Фатуллаев. Градостроительство Баку XIX—начала XX веков / Под ред. проф. В. И. Пилявского. — Ленинград: Стройиздат, 1978. — 215 с.
*Cichorium intybus*
**ვარდკაჭაჭა** (ლათ. Cichorium) — ბალახოვან მცენარეთა გვარი რთულყვავილოვანთა ოჯახისა. აერთიანებს 8-10 სახეობას, რომლებიც ველურად იზრდება ყოფილ სსრკ-ის სამხრეთ და შუა ზოლში, თითქმის მთელ დასავლეთ ევროპაში, წინა აზიაში, ჩრდილოეთ აფრიკაში. შეტანილია ამერიკაში, სამხრეთ აფრიკაში, ავსტრალიაში. 

საქართველოში ველურად გვხვდება ვარდკაჭაჭას მხოლოდ ერთი სახეობა - ლათ. Cichorium intybus. მრავალწლოვანი მცენარეა. იზრდება მთის შუა სარტყლამდე ტყისპირებსა და ნათესებში. აქვს ცისფერი ან თეთრი ყვავილები, მთავარღერძიანი, გრძელი ფესვი, რომელიც კულტურის ფორმებში ძირხვენად არის სახეცვლილი. ფესვებს იყენებენ ყავის სუროგატად ("ციკორი"), აგრეთვე სპირტისა და შაქრის (ფრუქტოზის) მისაღებად. 

ძირხვენა შეიცავს დაშაქრებულ ნახშირწყლებს (23%), ძირითადად ინულინს (60%-მდე), აგრეთვე გლიკოზიდ ინტიბინს. ლათ. Cichorium endivia ერთ- ან ორწლოვანია. ცნობილია მხოლოდ კულტურაში. დასავლეთ ევროპაში მოჰყავთ სასალათედ. თაფლოვანია.

გამოყენება
----------

გამოიყენება ღვიძლის დაავადებისას, სიყვითლისას, როგორც შარდმდენი საშუალება, ელენთის გადიდებისას და ნაღვლის ბუშტში ქვების დაგროვებისას, თირკმლების დაავადებისას. ვარდკაჭაჭა ითვლება კარგ სისხლგამწმენდ და ნივთიერებათა ცვლის გამაუმჯობესებელ საშუალებად, ვარდკაჭაჭას ფესვი — ნატურალური ყავის შესანიშნავი შემცველია ან შესაძლებელია მისი ყავაში დანამატის სახით გამოყენება. ნაზი და სურნელოვანი მწვანილის მიღებისათვის სარგებლობენ ვარდკაჭაჭას სასალათე ხარისხით, ბალახს ყვავილებთან ერთად ამზადებენ ივლის-სექტემბერში და სწრაფად ახმობენ. 

ყველაზე უფრო ვარდკაჭაჭა გამოიყენება როგორც მწარე გემოს მისაღები აპეტიტის გამოწვევისა და კუჭ-ნაწლავის მოქმედების გაუმჯობესებისათვის, გასტრიტების და კოლიტების დროს.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ. 1979. — გვ. 300.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* იმერეთის სამკურნალო ფლორა *[დაარქივებული]*
ერიკ პრაიდზი
**ერიკ პრაიდზი** (**Eric Prydz** დ. 19 ივლისი, 1976, სტოკჰოლმი, შვედეთი) — შვედი დიჯეი და პროდიუსერია, რომელიც თავისი 2004 წლის ჰიტით „Call on Me" გახდა ცნობილი. ეს სიმღერა სტივ უაინვუდის ჰიტის „Valerie" რიმეიკია, რომელიც დიდი ბრიტანეთის სინგლების ჩარტში 5 კვირა იყო. „Call on Me" ასევე ჩარტ German Top100-ში ხუთი თანამიმდევრული კვირის განმავლობაში იყო პირველ ადგილას.

სხვა პროექტები
--------------

მუსიკის შექმნის პარალელურად პრაიდზი ხელმძღვანელობს ლეიბლებს Pryda, Pryda Friends, და Mouseville, რომლებიც ძირითადად მის მუსიკას უშვებენ.

2006 წელს, ერიკ პრაიდზმა პინკ ფლოიდის სიმღერაზე "Another Brick in the Wall" შექმნილი რემიქსი "Proper Education" გამოუშვა.

პრაიდზი მონაწილეობას მხოლოდ ევროპაში არსებულ პროექტებში იღებს და არ მოგზაურობს აშშ-ში და აზიაში, რადგანაც ფრენის შიში აქვს.

დისკოგრაფია
-----------

 მთავარი სტატია: ერიკ პრაიდზის დისკოგრაფია.
ალბომები
* *Eric Prydz Presents Pryda* (2012)
* *Opus* (2016)

სქოლიო
------

1. ↑  Watch Controversial Dance Music Video that Tops Charts. DJVIBE.com.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-03-02. ციტირების თარიღი: 2007-01-04.
**ზარაფხანა** — ერთადერთი საიუველირო ნაწარმის კომპანია საქართველოში. დაარსდა 1939 წელს თბილისში.

კომპანიის ისტორია
-----------------

კომპანიის ისტორია 1939 წლიდან იწყება. ამ დროს ლესელიძის ქუჩის ოქრომჭედლები „თბილისის საიუველირო ფაბრიკის" გასახსნელად გაერთიანდნენ. ფაბრიკაში ამზადებდნენ ოქროსა და ვერცხლის სამკაულს, ასევე ვერცხლის ჭურჭელს, საათების ბუდეებს და სხვა ნივთებს.
1970 წელს თბილისის საიუველირო ფაბრიკისა და თბილისის საჩუქრების ფაბრიკის „მხატვარი" გაერთიანების შემდეგ ჩამოყალიბდა თბილისის საიუველირო ნაკეთობათა ქარხანა. რომელიც საბჭოთა კავშირის ფარგლებში ქვეყნის საიუველირო ნაწარმის მწარმოებელი ხუთი საუკეთესო საწარმოს რიცხვში შედიოდა, მისი პროდუქცია დიდი წარმატებით იყიდებოდა საბჭოთა კავშირის რესპუბლიკებში.

1997 წლიდან თბილისის საიუველირო ნაკეთობათა ქარხნის უფლებამონაცვლე გახდა საიუველირო ნაკეთობათა კომპანია „საქართველოს ეროვნული ზარაფხანა". 2005 წელს საწარმო კერძო საკუთრება გახდა და ეწოდა „ზარაფხანა".

პროდუქტები
----------

კომპანია ზარაფხანა აწარმოებს ნაკეთობებს ოქროს, ვერცხლისა და თითბერისგან, როგორც ძვირფასი, ისე არაძვირფასი ქვების გამოყენებით. ამზადებენ სერიულ ნაკეთობებს, ასევე ექსკლუზიურ კოლექციებს, კორპორატიულ სუვენირებს და ინდივიდუალურ შეკვეთებს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი

სქოლიო
------

1. ↑  ქოჩლაძე, მაკა (28 დეკემბერი, 2020). „ნიკოლოზ ნაყოფია: „ზარაფხანა" ძლიერი კომპანიაა, გამოწვევების არ გვეშინია". *Business-Partner.ge*. ციტირების თარიღი: 15 თებერვალი, 2021. შეამოწმეთ თარიღის პარამეტრი `|access-date=` და `|date=`-ში (დახმარება)
2. ↑  კომპანიის ისტორია. *zx.ge*.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-10-26. ციტირების თარიღი: 15 თებერვალი, 2021
**ვაშლოვანის კოშკი „სალხინო"** — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი ქვემო ქართლის მხარის თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში სოფელ ვაშლოვანის მახლობლად მდებარეობს შუა საუკუნეების კოშკი, რომელიც საბრძოლოდ არასდროს არ ყოფილა გამოყენებული.

ისტორია
-------

1811 წელს აშენებული ვაშლოვნის კოშკის ქტიტორად დაცული წარწერების მიხედვით გვევლინება რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი თამაზ ორბელიანი, ხუროთმოძღვრად — ვინმე ოსტატი გიორგი.

გეგმით მრგვალი კოშკი ნაშენია რიყის ქვითა და აგურით, აღჭურვილია სათოფურებით. შემორჩენილია 3 სართული (ყოველ მათგანში თითო ოთახია). სოფლისკენ მიქცეულ მთავარ სამხრეთის ფასადზე ერთიმეორის ზემოთ მოთავსებულია ორი ღრმა თაღი, ერთში კოშკის შესასვლელია, მეორეში — საცხოვრებელი დარბაზის აივნის კარი, ხოლო მის თავზე — საგანგებოდ ჩასმულ ყვითელ ქვაზე, ორბელიანების გერბი და წარწერაა. 

ცილინდრული ფორმის კოშკის გადახურვა გაშლილი თაღის ფორმიისაა. მისი საპირეები კარგად თლილი, მდიდრულად ორნამენტირებული ქვის კვადრებისგან შედგება. აღნიშნული კოშკი აგებულია ძველი ფეოდალური არქიტექტურისათვის დამახასიათებელი ტრადიციების შერწყმით ახალ ფორმებთან.

ვაშლოვანის კოშკი 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.

ლიტერატურა
----------

* ქართული ციხე-ქალაქები და ციხესიმაგრეები XVI-XVIII საუკუნეებში ცილინდრული კოშკები: ვაშლოვანი // ზაქარაია პ. ქართულ ციხესიმაგრეთა ისტორია უძველესი დროიდან XVIII ს. ბოლომდე, თბ. 2002, გვ. 475
* ბერიძე ვ. XVI-XVIII საუკუნეების ქართული ხურათმოძღვრება, ტ. I, თბ. 1983, გვ.193-202
* ბერიძე ვ. ძველი ქართველი ოსტატები, თბ. 1967

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* საქართველოს გერბი კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 12070

სქოლიო
------

1. ↑  საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
ეკვილიბრიუმის ბიბლიოთეკა სოფელ ნიქოზში
**ეკვილიბრიუმი** — საგანმანათლებლო მოძრაობა, რომელიც დაფუძნებულია 2012 წელს. იდეის ავტორი და ინიციატორია ეროვნული ბიბლიოთეკის გენერალური დირექტორი გიორგი კეკელიძე.

მიზნები
-------

საგანმანათლებლო მოძრაობის მიზანია საქართველოში წიგნიერების დონის ამაღლება. ეკვილიბრიუმი გულისხმობს სადისკუსიო სივრცეების შექმნას, რეგიონალური, სასოფლო ბიბლიოთეკების წიგნადი ფონდით შევსებას, სოციალური საწარმოებების შექმნას, საგანმანათლებლო ღონისძებების გამართვას. ბოლო მონაცემებით ორგანიზაციამ, 400-მდე სოფელს გადასცა წიგნები და ქვეყნის გარეთ 15-მდე ბიბლიოთეკაში გახსნა ქართული წიგნის კუთხე. 

რეგიონში, ეკვილიბრიუმი „სკვერის ბიბლიოთეკებს" ე. წ. მინი-ბიბლიოთეკებს აწყობს, სადაც განთავსებული წიგნებით, ნებისმიერი მსურველი ისარგებლებს. მოქალაქეებს შეუძლიათ მათთვის სასურველი წიგნი წაიღონ და შემდეგ უკან დაააბრუნონ, სურვილის შემთხვევაში ახალი წიგნიც დატოვონ. ამგვარი მოდელი მსოფლიოს წარმატებულ ქვეყნებშია გავრცელებული.

ეკვილიბრიუმის პარტნიორებ არიან: საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა; საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტრო; რეგიონალური მუნიციპალიტეტები; რუსთაველის თეატრი.

ჯილდო
-----

2016 წელს მოძრაობა ეკვილიბრიუმი საზოგადოებრივი მაუწყებლის სახალხო გამოკითხვაში „წლის საუკეთესო" (ნომინაცია „წლის ყველაზე მნიშვნელოვანი მოვლენა განათლებაში") ხალხის რჩეული გახდა.

გალერეა
-------

* ეკვილიბრუმის გუნდიეკვილიბრუმის გუნდი
* ანაკლიის ბიბლიოთეკაანაკლიის ბიბლიოთეკა
*

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ეკვილიბრიუმი Facebook-ზე
* Mini library to be opened in Nikozi Village, Georgia
* ანაკლიაში „სკვერის ბიბლიოთეკა" გაიხსნება
* სოფელ ნიქოზში 22 სექტემბერს „სკვერის ბიბლიოთეკა" გაიხსნება დაარქივებული 2017-09-21 საიტზე Wayback Machine.
* წიგნები საზღვრისპირა სოფლისთვის[*მკვდარი ბმული*]
* დიცის საჯარო სკოლის სკვერში ბიბლიოთეკა გაიხსნა
* ეკვილიბრიუმი

სქოლიო
------

1. ↑  „ეკვილიბრიუმი - სოფლის განახლებული ბიბლიოთეკები" – წლის საგანმანათლებლო პროექტი
2. ↑  დიცის საჯარო სკოლის სკვერში ბიბლიოთეკა გაიხსნა
3. ↑  ეროვნულმა ბიბლიოთეკამ საქართველოს ქალაქებში წიგნების ორიგინალური ბუდეები განათავსა
4. ↑  წლის საუკეთესო 2015, პროექტი „ეკვილიბრიუმი"
**დონეცკის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი** (რუს. Донецкий историко-краеведческий музей) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ქალაქ დონეცკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მუზეუმი დაარსდა 2005 წელს. მისი სრული სახელწოდებაა „კულტურის მუნიციპალური საბიუჯეტო განყოფილება დონეცკის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი".

მუზეუმის მისამართი: 346330, როსტოვის ოლქი, ქალაქი დონეცკი, მშვიდობის პროსპექტი № 21.

ისტორია
-------

დონეცკის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი გაიხსნა 2005 წლის აგვისტოში ქალაქ დონეცკის 50 წლისთავთან დაკავშირებით. ქალაქი დააარსეს დონელმა კაზაკებმა 1681 წელს, მაგრამ თანამედროვე სახელწოდება მიიღო 1955 წელს ჩრდილოეთის დონეცის ნაპირზე მდებარეობის გამო. 

ქალაქ დონეცკის მთელი ისტორია ასახულია მუზეუმში. დონეცკის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი შედგება ცხრა საექსპოზიციო დარბაზისაგან, სადაც თავმოყრილია დონელი კაზაკების კუთვნილი ძველი ნივთები, ფოტოები, დოკუმენტები, წიგნები და საყოფაცხოვრებო საგნები. დარბაზი „საბრძოლო დიდება" წარმოგვიდგენს იმ დონელი მეომრების სახელებს, რომლებიც მონაწილეობდნენ მეორე მსოფლიო ომში, ასევე იმ სამხედრო-ინტერნაციონალისტების სახელები, რომლებიც დაიღუპნენ ავღანეთში. ვიტრინებში წარმოდგენილია ფოტოები, ჯილდოები, დოკუმენტები, პირადი ავეჯი და სხვა ნივთები. დარბაზებში „კაზაკების კურენი" და „კაზაკების ყოფაცხოვრება" წარმოდგენილია XVIII საუკუნის ბოლოსი და XIX საუკუნის დასაწყისის კაზაკების ცხოვრების ელემენტები. დარბაზი „კოსმონავტიკა" მნახველს აცნობს ქალაქის მუდმივ მაცხოვრებელს კოსმონავტ იური უსაჩევს. დარბაზში წარმოდგენილია მისი პირადი ნივთები, სამუშაო ტანსაცმელი, სკაფანდრი, შლემი და სხვ. უსაჩევმა განახორციელა ოთხი გაფრენა კოსმოსში. 

ქალაქის მრეწველობა და მისი ისტორია წარმოდგენილია დარბაზში „ქალაქთმშენებლობა", „მსუბუქი მრეწველობა", „ქვანახშირის მრეწველობა". დარბაზში „დონის მხარის ბუნება" წარმოდგენილია ცხოველების, მელიის, კურდღლის, ენოტისებური ძაღლის და ზღარბის ფიტულები. ფრინველებიდან – იხვის, წინტალების, თეთრი გედის და სხვათა ფიტულები. ახალ ექსპოზიციებს, გამოფენებს, მოსახლეების კოლექციებს წარმოადგენენ „საგამოფენო" დარბაზში. 

„საგამოფენოში" იმართება მუზეუმის მასობრივი ღონისძიებები, ლექციები, სამუზეუმო გაკვეთილები, პრეზენტაციები, თემატიკური და მუსიკალური საღამოები.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* г. Донецк
* Историческая справка города Донецка Ростовской области
* Гундоровская станица

სქოლიო
------

1. ↑  Официальный сайт музея[*მკვდარი ბმული*]
**ემირ ბაკურაძე** (დ. 5 თებერვალი, 1942) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი, ინჟინერ-ტექნოლოგი, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (2004), პროფესორი.

ბიოგრაფია
---------

1966 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის მსუბუქი მრეწველობის ფაკულტეტი, ქსოვის ტექნოლოგის სპეციალობით.

1972-1984 წლებში — საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის და ქუთაისის ტექნიკური უნივერსიტეტის, ლაბორატორიის გამგე, კათედრის გამგე, ფაკულტეტის დეკანი; 1984-2004 წლებში — ქუთაისის ნ. მუსხელიშვილის სახელობის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტი, დოცენტი ხოლო 2004-2014 წლებში — ქუთაისის ნ. მუსხელიშვილის სახელობის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტის და ა. წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, სრული პროფესორი; 2014 წლიდან — აკაკი წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, დიზაინის და ტექნოლოგიის დეპარტამენტის ემერიტუსი. სამეცნიერო პუბლიკაციების ავტორი. კვლევის თემა: ახალი ტექნოლოგიების დამუშავებით ტექნიკური დანიშნულების საფეიქრო მასალებისა და კომპოზიტთა გამომუშავება.

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს მეცნიერებათა დოქტორები, 1992-2006/შემდგ. და რედ.: ჯაფარიძე ი. თბ. 2012, გვ. 169;

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ემირ ბაკურაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი