recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
* 

**რიაჟენოეს წმინდა გიორგის ეკლესია** (რუს. Церковь Георгия Победоносца) — მართლმადიდებლური ეკლესია მატვეევო-კურგანის რაიონის სოფელ რიაჟენოეში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1843-1860 წლებში. 

ეკლესიის მისამართი: 344048, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, მატვეევო-კურგანის რაიონი, სოფელი რიაჟენოე, პუშკინის ქუჩა № 58.

ისტორია
-------

დაახლოებით 1776 წელს კრიგსკომისარმა გრიგორ კოვალევსკიმ მდინარე მიუსის საზღვარზე მიიღო 3 300 დესეტინა (3 597 ჰა) მიწის ნაკვეთიდა იქ დააარსა სლობოდა რიაჟენოე. სლობოდის დასახლების შემდეგ 1794 წელს მან მიიღო გადაწყვეტილება აეშენებინა ეკლესია წმინდა გიორგის სახელზე. 

მშენებლობის ადგილი აკურთხა 1797 წელს ტაგანროგელმა მღვდელმონაზონმა იოანე ანდრეევმა. მშენებლობის ადგილზე დადგეს ჯვარი. როსტოვის მაზრის სლობოდა რიაჟენოეს მღვდლად დანიშნეს იოანე ჟულკევიჩი. რამდენიმე ხნის შემდეგ სოფელში ააგეს ქვის ხუთგუმბათიანი ეკლესია, რომელიც 1936 წლამდე მოქმედებდა. 1936 წელს იგი დაანგრიეს. ყოფილი ეკლესიის ადგილზე ააშენეს სოფლის კულტურის სახლი. 

საეკლესიო ღვთისმსახხურება სოფელში გაგრძელდა 1948 წლიდან ახალ სამლოცველო სახლში მღვდელ ლუკიანეს მიერ. 1990-იან წლებში სოფელში შეიქმნა საეკლესიო საზოგადოება. წმინდა გიორგის ეკლესიასთან გაიხსნა საკვირაო სკოლა. 2009 წელს სოფელ რიაჟენოეს ცენტრში ააგეს ეგვტერი, რომელიც ამჟამადაც მოქმედებს. 

2013 წლის ნოემბრიდან როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მიტროპოლიტმა მერკურიმ წმინდა გიორგის ეკლესიის წინამძღვრად დანიშნა იოსებ მაკარენკო. ამავდროულად სოფელში სოფლის ყოფილი აუზის ტერიტორიაზე დაიწყო ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობა. ეკლესიასთან ააშენეს სამრეკლო, შენობას დადგეს რუსული გუმბათი. ტაძარი განკუთვნილია ერთდროულად მლოცველი 700 მორწმუნისათვის. ეკლესიის მშენებლობაში თავისი წვლილი შეაქვს, როგორც სოფლის მოსახლეობას, ასევე სასოფლო საკრებულოს ადმინისტრაციას გალინა ბუხტიაროვაიას სახით.

ამჟამად ეკელსიაში დაცულია საბჭოთა პერიოდს გადარჩენლი ხატები, ხოლო საკურთხეველში შემონახულია ყოფილი ეკლესიის კანკელის ხატი. 

ეკლესიის ძირითადი დღესასწაულია ახალი სტილით 6 მაისი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Церковь Георгия Победоносца
* Приход храма великомученика Георгия Победоносца
* Церковь Георгия Победоносца
**კოპაონიკი** (სერბ. Копаоник, ალბ. Kopaoniku) — ერთ-ერთი უდიდესი ქედი სერბეთში. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. მისი უმაღლესი მწვერვალია პანჩიჩის პიკი, რომელიც ზღვის დონიდან 2017 მეტრ სიმაღლეზე მდებარეობს.

კოპაონიკი სერბეთის უმთავრესი სამთო-სათხილამურო კურორტია, 25 საბაგირო გზით რომელთაც საათში 32 000 მოთხილამურის გადაყვანა შეუძლიათ. 1981 წელს კოპაონიკის პლატოს ცენტრალურ ნაწილში, 118.1 კმ² ტერიტორიაზე ეროვნული პარკი შეიქმნა.

ისტორია
-------

მეტოდიეს ტაძარი
კოპაონიკს მდიდარი ისტორიული მემკვიდრეობა გააჩნია. შუა საუკუნეებში ეს ტერიტორია სამთო მრეწველობის მნიშვნელოვანი ცენტრი იყო, რომლის მაღაროებში საქსები მუშაობდნენ. ამ პერიოდში ინტენსიური ვაჭრობა მიმდინარეობდა რაგუზასთან (დუბროვნიკი).

გარდა ისეთი ძველი ეკლესია-მონასტრებისა როგორებიცაა, ჯურჯევი-სტუპოვი, სტუდენიცის მონასტერი, სოპოჩანის მონასტერი და გრადაცის მონასტერი, აქ აგრეთვე არის სერბული დინასტიების მიერ აგებული რამდენიმე ადრეული და შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე. უახლოესი შუა საუკუნეების სერბული ციხესიმაგრეა მაგლიჩი.

ფლორა და ფაუნა
--------------

კოპაონიკის ფლორა ხასიათდება დიდი ოდენობის ავტოქთონური მცენარეთა სახეობებით (ბალკანური წიფელი, სოჭი, ნაძვი, ურთხელი, რამდენიმე სახეობის ნეკერჩხალი, ფიჭვი და მუხა). ცხოველთა სამყაროც ასევე მრავალფეროვანია, მაგრამ მათი კონცენტრაცია საცხოვრებელი გარემოს მიხედვით იცვლება.

ეროვნული პარკი
--------------

კოპაონიკის ეროვნული პარკი 1981 წელს შეიქმნა. პარკის ტერიტორიის უმეტეს ნაწილს ფართოფოთლოვანი და ადგილობრივი წიწვოვანი ტყეები წარმოადგენს. კაპაონიკში მრავალი სახეობის ფრინველი ბინადრობს, მათ შორის კაკაბი, წყრომი, ღაჟო და ტყის ტოროლა. პარკისთვის მნიშვნელოვან პრობლემას წარმოადგენს ტყის ჩეხვის შედეგად გამოწვეული ნიადაგის ეროზია. 

ეროვნული პარკი შედარებით მოსწორებულ ტერიტორიაზე მდებარეობს, ზღვის დონიდან დაახლოებით 1700 მეტრ სიმაღლეზე. ამ ცენტრალურ კოპაონიკის პლატოს სუვო-რუდიშტეს ეძახიან. ის გარშემო შემოსაზღვრულია მწვერვალებით. ამ პლატოს ჩრდილოეთით და ჩრდილო-დასავლეთით გადაჭიმულია ბანისკი-კაპაონიკი, სადაც მდებარეობს კურორტი იოშანიჩკა-ბანია, რომელიც განთქმულია თავისი თერმული წყაროებით, რომელთა ტემპერატურაც 88°C აღწევს. უშუალოდ სუვო-რუდიშტეს პლატოს ქვემოთ იწყება მდინარე სამოკოვსკის მიმზიდველი და ულამაზესი ხეობა, რომელიც გამორჩეულია ჩანჩქერებითა და კანიონებით. კოპაონიკში წლის განმავლობაში 200 დღე მზიანია, ხოლო 160 თოვლიანი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***კოპაონიკი***

* **კოპაონიკი, სერბეთი** დაარქივებული 2012-03-09 საიტზე Wayback Machine.

ბრიტანული სარეკლამო რგოლი კოპაონიკის შესახებ.
* კოპაონიკის ეროვნული პარკი
* ბრიტანული სარეკლამო საიტი კოპაონიკის შესახებ
* სამთო-სათხილამურო კურორტი კოპაონიკი - სიახლეები, ფოტოები, სათხილამურო ინფორმაცია, ვებ-კამერები, ამინდი, საცხოვრებელი, ფორუმი, შთაბეჭდილებები
* 2800 სურათი კოპაონიკიდან[*მკვდარი ბმული*]
* BirdLife-ის ინფორმაცია კოპაონიკის შესახებ დაარქივებული 2007-09-29 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑  Kopaonik. Skijanje.hr. ციტირების თარიღი: 2013-09-16.
2. ↑  Turistički centar Kopaonik. Tckopaonik.com. ციტირების თარიღი: 2013-09-16.
3. ↑  დაარქივებული ასლი.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-11-06. ციტირების თარიღი: 2016-03-24.
4. ↑  Turistički centar Kopaonik. Tckopaonik.com. ციტირების თარიღი: 2013-09-16.
| კატანიის მეტროპოლიტენი |
| --- |
|  |
| ინფორმაცია |
| ქვეყანა | იტალიის დროშა იტალია |
| ქალაქი | კატანია |
| გახსნის თარიღი | 1999 |
| ხაზის სიგრძე | 8.8 კმ. |
| სადგურთა რაოდენობა | 11 |
| ხაზთა რაოდენობა | 1 |
| მგზავრები დღეში |  |
| მგზავრები წელიწადში |  |
| ხაზების სქემა |
| კატანიის მეტროპოლიტენის გეოგრაფიული დიაგრამა |

**კატანიის მეტროპოლიტენი** (იტალ. Metropolitana di Catania) — მეტროსისტემა ქალაქი კატანიაში, სიცილია; სამხრეთი იტალია. 

მეტრო 1999 წლიდან მუშაობს და 3.8 კმ სიგრძის ერთი ხაზი აქვს. ხაზის ძირითადი ნაწილი მიწისქვეშაა. მატარებლების ბაქანზე გამოჩენა მხოლოდ 15 წუთში ერთხელ ხდება, რადგან ხაზის თითქმის ნახევარი მონაკვეთი ცალლიანდაგიანია. ამიტომაც, მატარებლები მკაცრი განრიგით მოძრაობენ.

ისტორია
-------

სადგურ ბორგოსა და ფ.ს. ცენტრალეს შორის მონაკვეთი ვიწროლიანდაგიანია, რომელიც 1995 წელს აშენდა ადგილობრივი რკინიგზისთვის. ლიანდაგი მოგვიანებით ჩაიტანეს მიწისქვეშ ზემოთ დარჩენილი მარშრუტის მომიჯნავედ. მოსალოდნელია ხაზის სამხრეთის მიმართულებით დაგრძელება.

კატანიის მეტროპოლიტენში სულ ექვსი სადგურია:

* Borgo
* Giuffrida
* Italia
* Galatea
* F.S. Stazione Centrale
* Porto

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* მეტროპოლიტენების სია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Page about the Metro of Catania at UrbanRail.Net დაარქივებული 2011-01-08 საიტზე Wayback Machine.
**კოპერბელტის პროვინცია** (ინგლ. Copperbelt Province) — ზამბიის 10 პროვინციიდან ერთ-ერთი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ნდოლა.

გეოგრაფია
---------

პროვინციის ფართობი შეადგენს 31 328 კმ²-ს. ესაზღვრება კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას (ჩრდილოეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთით), ასევე ზამბიის ცენტრალურ პროვინციას (სამხრეთით) და ჩრდილო-დასავლეთის პროვინციას (დასავლეთით). პროვინციის მთავარი ქალაქებია: კიტვე, ნდოლა, მუფულირა, ლუანშია და ჩინგოლა.

მოსახლეობა
----------

2010 წლის მონაცემებით პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 1 972 317 ადამიანს.

ადმინისტრაციული დაყოფა
----------------------

კოპერბელტის პროვინციის რაიონები
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით პროვინცია იყოფა 10 რაიონად:

* კალულუში
* კიტვე
* ლუანშია
* ლუფანიამა
* მასაიტი
* მპონგვე
* მუფულირა
* ნდოლა
* ჩილილაბომბვე
* ჩინგოლა

ეკონომიკა
---------

კოპერბელტის პროვინცია იყო ჩრდილოეთი როდეზიის ეკონომიკის საფუძველი ბრიტანული კოლონიალური მმართველობის დროს და დამოუკიდებლობის მიღების შემდეგ მაშინვე გახდა ახალი ქვეყნის იმედი, მაგრამ მისმა ეკონომიკურმა მნიშვნელობამ სერიოზული ზარალი განიცადა 1973 წელს მსოფლიო ბაზარზე სპილენძის ფასების დაცემისა და კენეთ კაუნდას მთავრობის მიერ სპილენძის საბადოების ნაციონალიზაციის გამო. კოპერბელტის პროვინცია ესაზღვრება კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ზემო კატანგის პროვინციას, რომელიც ასევე მდიდარია სასარგებლო წიაღისეულით. უკავია სასარგებლო წიაღისეულით მდიდარი სპილენძის ზოლი და სამხრეთის სასოფლო-სამეურნეო რაიონები.

აქვს საავტომობილო და სარკინიგზო კავშირი კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქ ლუბუმბაშისთან.

სქოლიო
------

1. ↑  Statoids.com

|  |  |
| --- | --- |
| ზამბია | *ეს სტატია ზამბიისა და ზამბიელების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ზამბიის პროვინციები |
| --- |
|  |
| 
აღმოსავლეთის პროვინცია **·**  დასავლეთის პროვინცია **·**  კოპერბელტის პროვინცია **·**  ლუაპულის პროვინცია **·**  ლუსაკის პროვინცია **·**  მუჩინგის პროვინცია **·**  სამხრეთის პროვინცია **·**  ცენტრალური პროვინცია **·**  ჩრდილო-დასავლეთის პროვინცია **·**  ჩრდილოეთის პროვინცია |  |

 |
**პენტაგრაფი** (ძვ. ბერძნ. πέντε, *pénte*, „ხუთი" და  γράφω, *gráphō*, „ვწერ") — ერთი ხმის (ფონემის) ან ხმების შეერთების წარმოსადგენისათვის გამოიყენებული ხუთი ასოს თანმიმდევრობა, რომლებიც არ შეესაბამებიან ცალკეული ასოების მნიშვნელობას. მაგალითად, გერმანულ ენაში პენტაგრაფი *tzsch* იშვიათ შემთხვევებში წარმოადგენს ხმას t͡ʃ, თუმცა როგორც წესი ამ ფუნქციას ასრულებს შენაერთი *tsch*. ირლანდიურ ენაში არსებობს პენტაგრაფების მთელი ჯგუფი, ხოლო ინგლისურში, რუსულში, როგორც ენების უმრავლესობაში კი პირიქით, არ არსებობს.

პენტაგრაფების სია
-----------------

### კირილიცა

კირილიცაში, რომელიც გამოიყენება კავკასიის ხალხთა ენებისათვის, რომლებშიც არსებობს ხუთი ასოსაგან შემდგარი რამდენიმე თანმიმდევრობა „ძლიერი" (როგორც წესი, ტრანსკრიპცირებული საერთაშორისო ფონეტიკურ ანბანში, როგორც კირილიცაში გემინალური და დუბლირებული) ლაბიალიზებული თანხმოვნებისთვის. რადგანაც, ორთოგრაფიიდან გამომდინარე, ორივე თავისებურება გასათვალისწინებელია, მათი პენტაგრაფული სტატუსი საეჭვოა.

პენტაგრაფი **ххьӀв** გამოიყენება არჩიბულ ენაში ხმა [χːˤʷ]-ს წარმოთქმისათვის: ლაბიალიზებული ⟨ххьI⟩ [χːˤ]-სთვის, რომელიც ფარინგალიზირებული ყრუ უვულარული ფრიკატივის ([χˤ]-ის) „ძლიერი" დუბლიკატია, გამოსახული ტრიგრაფით ⟨хьI⟩. თავის მხრივ იგი ⟨х⟩ ([χ])-ის გაუთვალისწინებელი წარმოებულია.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* დიგრაფი
* ტრიგრაფი
* ტეტრაგრაფი
* ჰექსაგრაფი
* დიფთონგი
* ტრიფთონგი

სქოლიო
------

1. ↑  Archi Dictionary listing for ххьӀв
**კორი ტოდ ტეილორი** (ინგლ. Corey Todd Taylor, დ. 8 დეკემბერი, 1973) — ამერიკელი მუსიკოსი, სიმღერების ავტორი, ვოკალისტი, მსახიობი და მწერალი, ცნობილი, როგორც ნიუ-მეტალ ჯგუფ Slipknot-ის და ალტერნატიული მეტალ ჯგუფ Stone Sour-ის წამყვანი ვოკალისტი და ტექსტების ავტორი.

ტეილორი Slipknot-ს შეუერთდა 1997 წელს და ჩაენაცვლა ორიგინალურ ვოკალისტ ანდერს კოლსეფნის. ჯგუფთან ერთად მან ხუთი სტუდიური ალბომი ჩაწერა, თუმცა თანამშრომლობდა სხვა შემსრულებლებთანაც, რომელთა შორის აღსანიშნავია Junk Beer Kidnap Band, კორნი, Disturbed, Apocalyptica, ანთრაქსი, აარონ ლუისი (Staind) და Soulfly. Hit Parader-ის „ყველა დროის 100 საუკეთესო მეტალ-ვოკალისტი სიაში ტეილორს 86-ე ადგილი უკავია." *NME*-მ იგი მძიმე-მეტალ ჯგუფების ყველა დროის ლიდერებს შორის მეშვიდე ადგილზე დაასახელა. ცნობილია, რომ მას თანამედროვე მუსიკაში აქვს დიაპაზონის მხრივ რიგით მეორე ვოკალი, რომელიც ხუთნახევარ ოქტავად მოიცავს (მას მხოლოდ მაიკ პეტონი, ექვსი ოქტავით უსწრებს).

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვიკისაწყობის ლოგო შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„კორი ტეილორი"** ვიკისაწყობში.
* ოფიციალური საიტი
* Slipknot დაარქივებული 2008-06-30 საიტზე Wayback Machine.
* Stone Sour

სქოლიო
------

1. ↑  allmusic ((( Corey Taylor > Overview ))) AllMusic. Retrieved 2010-05-10.
2. ↑  "Hit Parader's Top 100 Heavy Metal Vocalists of All Time" დაარქივებული 2012-05-29 საიტზე Archive.isCategory:Webarchive template archiveis links. Hit Parader. Retrieved 2010-07-16.
3. ↑  Digging Deeper: Axl Rose is NOT the Singer With the Widest Range ~ VVN Music. *vintagevinylnews.com*.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-06-11. ციტირების თარიღი: 2017-06-04.
**კატანძარო** (იტალ. Catanzaro) — ქალაქი იტალიაში, კალაბრიის რეგიონის დედაქალაქი. მისი მოსახლეობა 2010 წლის მონაცემენით 93 124 ადამიანს შეადგენს. 

კატანძარო ურბანული ცენტრია, ინტენსიური საქმიანობით. მოიცავს რამდენიმე სანაპირო ქალაქს, მათ შორის მარია-სელია-სოვერატოს და რამდენიმე მუნიციპალიეტეს. ურბანული არეალის მოსახლეობა 156 196 ადამიანს შეადგენს. ბოლო წლებში კატანძარო თავის გარშემო აყალიბებს კალაბრიის რეგიონის უდიდეს მეტროპოლიურ არეალს, რომელიც ქალაქ ლამეცია-ტერმესთან ერთად მოიცავს 10 მუნიციპალიეტეს. ეს იქნება ინტეგრირებული არეალი, რომელიც გაიშლება იონიის ზღის სანაპიროზე და თავს მოუყრის 200 000-ზე მეტ მოსახლეს. 

ზაფხულის თვეების განმავლობაში, იონიის ზღვის სანაპირო ზოლი კატანძაროდან სოვერატომდე მნიშვნელოვანი ტურისტული ატრაქციაა, განსაკუთრებით ახალგაზრდებითვის.

ხშირად კატანძაროს სამი V-ს ქალაქს უწოდებენ, რაც მის სამ განსხვავებულ მახასიათებელს უკავშირდება: სახელი ეწოდა მისი მფარველის, წმინდა ვიტალიანოსგან, ხავერდი (**v**elvet), როგორც მნიშვნელოვანი აბრეშუმის ცენტრი ჯერ კიდევ ბიზანტიური ხანიდან და ქარი (vento), რომელსაც მუდმივად წარმოქმნის იონიის ზღვიდან მქროლავი ძლიერი ბრიზები. 

კატანძაროს აბრეშუმის ინდუსტრია "VVV" სიმბოლოთი იყო ცნობილი როგორც ადგილობრივ, ისე გარე ბაზარზე და ასოცირდებოდა აბრეშუმის, ხავერდისა და ფარჩის დახვეწილ პროდუქციას.

გეოგრაფია
---------

კატანძარო გადაჰყურებს იონიის ზღვის სკვილასეს ყურეს, სადაც, ზოგიერთი სწავლულის თანახმად, ფაეკოს სამეფოს ნავსადგური მდებარეობდა. მის სიახლოვეს გამოეყოფა იონიის ზღვა ტირენიის ზღვას. კატანძაროს ყელი ზღვის დონიდან 600 მ სიმაღლეზეა გადაჭიმული. ისტორიული ცენტრი ზღვის დონიდან 300 მეტრზეა განლაგებული.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* იტალიის ქალაქების სია მოსახლეობის მიხედვით

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Official website (იტალიური)
* Accademia di Belle Arti - Catanzaro
* Calabria's History, Culture, Language and Genealogy
|  |  |
| --- | --- |
|  | ეს სტატია **პენინის ალპებს** ეხება. *პენინის მთების შესახებ* იხილეთ **პენინის მთები**. |

**პენინის ალპები** (იტალ. Alpi Pennine; გერმ. Walliser Alpen) — ქედების სისტემა დასავლეთ ალპებში, იტალიასა და შვეიცარიაში, მონბლანის აღმოსავლეთით. ვრცელდება დიდი სენ-ბერნარისა და სიმპლონის უღელტეხილებს შორის. ჩრდილოეთით წყდება მდინარე რონას ხეობასთან, სამხრეთით მდინარე დორა-ბალტეას სიახლოვეს. სიგრძე დაახლოებით 100 კმ. ყველაზე მაღალი მწვერვალის სიმაღლეა 4634 მ (დიუფურის პიკი). სხვა მწვერვალებიდან აღსანიშნავია: დომი (4545 მ), მატერჰორნი (4477 მ), ვაისჰორნი (4506 მ), დან-ბლანში (4356 მ), გრან-კომბენი (4314 მ), რიმპფიშჰორნი (4199 მ), ობერ-გაბელჰორნი (4063 მ), ლაგინჰორნი (4010 მ). მყინვარების უმეტესობა თავმოყრილია ჩრდილოეთ კალთებზე; აღსანიშნავია გორნერის მყინვარი. 

უმთავრესად აგებულია გნაისებითა და ფიქლებით. პენინის ალპები ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი და ძნელად მისადგომი რაიონია ალპებში. კლასიკურადაა გამოხატული მთის მყინვარული ლანდშაფტი. 2800-3000 მ-ზე დაბლა სუბალპური და ალპური მდელოებია, 2200-2300 მ ქვემოთ შემოსილია ტყით. განვითარებულია ტურიზმი, ალპინიზმი და სამთო-სათხილამური სპორტი. 

* მონტე-როზამონტე-როზა
* მონტე-როზამონტე-როზა
* მატერჰორნიმატერჰორნი
* ნადელჰორნინადელჰორნი

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ალპები

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვიკისაწყობის ლოგო შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„პენინის ალპები"** ვიკისაწყობში.
* პენინის ალპები — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
**პლაცებო** (ლათ. placebo, „მოგეწონები, მოვეწონები, ვასიამოვნებ") — ნივთიერება სამკურნალო თვისებების გარეშე, რომელსაც წამლის საშუალების სახით იყენებენ. პლაცებოთი მკურნალობის დროს ავადმყოფი იღებს ინერტულ *შაქრის წამალს* – ექიმი კი არწმუნებს, რომ ამ პროცედურის შემდეგ ის გამოჯანმრთელდება, მაგრამ უმალავს წამლის ინერტულობის ფაქტს. ეს ქმედება საჭიროა იმისთვის, რომ პაციენტმა ირწმუნოს საკუთარი გამოჯანმრთელება. ფენომენი ცნობილია პლაცებოს ეფექტის სახელით.

პრეპარატის მიღების გარდა, არსებობს დამატებითი პროცედურების ან ვარჯიშების ჩატარების ტრადიციაც, რომელთა პირდაპირი ეფექტი არ შეიმჩნევა. პლაცებოს ეფექტის მოქმედების ხარისხი უკავშირდება ადამიანის თვითდარწმუნებას და „მკურნალობის" გარე ფაქტორებს - მაგალითად, პლაცებოს სახეს, მის ღირებულებას და „წამლის" მოპოვების საშუალების სირთულეს, ნდობას ექიმისადმი და კლინიკის ავტორიტეტს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* პლაცებოს შესწავლის ჰარვარდის პროგრამა
* პლაცებოს ეფექტი საიტზე Skeptic's Dictionary
* პლაცებოს ეფექტის განმარტება YouTube-ზე

სქოლიო
------

1. ↑  Gensini GF, Conti AA, Conti A; Conti; Conti (April 2005). „Past and present of *what will please the lord*: an updated history of the concept of placebo". *Minerva Med*. **96** (2): 121–4. PMID 16172581.CS1-ის მხარდაჭერა: მრავალი სახელი: ავტორების სია (link)

|  |  |
| --- | --- |
| ცხოვრების ვარსკვლავი | *ეს სტატია მედიცინის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
აკადემიის ისტორიული შენობა
**პენსილვანიის სახვითი ხელოვნების აკადემია** (ინგ. Pennsylvania Academy of the Fine Arts, აკრ. PAFA) დაფუძნდა 1805 წელს ფილადელფიაში, პენსილვანია, მხატვარი და მეცნიერი ჩარლზ უილსონ პილის, სკულპტორი უილიამ რაშის და სხვა ხელოვანთა და ბიზნეს ლიდერთა მიერ. ეს უძველესი ხელოვნების მუზეუმი და სკოლაა აშშ-ში. აკადემიის მუზეუმი მსოფლიოში ცნობილია მე-19 და მე-20 საუკუნეების ამერიკული ფერწერის, სკულპტურისა და თაბახის ნამუშევრების უმდიდრესი კოლექციით. მის არქივებში დაცულია უმნიშვნელოვანესი მასალები ამერიკული ხელოვნების ისტორიის, მუზეუმებისა და ხელოვნების ტექნიკის შესასწავლად.

მუზეუმის ამჟამინდელი შენობა 1876 წელს გაიხსნა. შენობის პროექტი ეკუთვნით ამერიკელ არქიტექტორებს ფრენკ ფარნესსა და ჯორჯ ჰიუიტს და მას ეროვნული ისტორიული ლენდმარკის ტიტული აქვს მინიჭებული. შესაბამისად ის ამერიკისა და თავად ფილადელფიის არქიტექტურული მემკვიდრეობის უმნიშვნელოვანეს ნაწილად ითვლება. შენობას რესტავრაცია 1976 წელს ჩაუტარდა. მუზეუმის კოლექცია გამოფენილია ქრონოლოგიურ და თემატურ ფორმატში, და ამგვარად მნახველი ამერიკის ხელოვნების ისტორიას ეცნობა 1760 წლიდან დღემდე.

ჩარლზ უილსონ პილი (1741-1827)
დაფუძნებიდან აკადემია აგროვებდა წამყვან ამერიკელ ხელოვანთა, ისევე როგორც თავად სკოლის გამოჩენილ კურსდამთავრებულთა ნამუშევრებს. 1811-1969 წლებში აკადემია ორგანიზებას უწევდა მნიშვნელოვან ყოველწლიურ გამოფენებს საიდანაც მნიშვნელოვან ახალ ნიმუშებს იძენდა. ამ საქმეში დიდი წვლილი მიუძღვის აკადემიის მმართველ დირექტორს 1892-1905 წლებში ჰარისონ მორისს. მის პერიოდში შეძენილ ხელოვნების ქმნილებათა შორისაა სესილია ბოს, უილიამ მერიტ ჩეიზის, ფრენკ დუვენეკის, თომას იკინსის, უინსლოუ ჰომერის, ჩაილდ ჰასამია და ედმუნდ ტარბელის ნამუშევრები.

1876 წელს აკადემიის ყოფილი სტუდენტი თომას იკინსი ინსტიტუტში დაბრუნდა მასწავლებლის სახით და სრულიად განაახლა სასწავლო კურიკულუმი, რომელიც სკოლას დღემდე შემორჩა. სტუდენტები სერტიფიცირების პროგრამაში სწავლობენ ხატვის, ხაზვის, სკულპტურისა და ლითოგრაფიის საფუძვლებს ორი წლის განმავლობაში, რის შემდეგაც ორი წელი თავისუფალ სწავლებაზე გადადიან ფაკულტეტის კრიტიკოსთა და ხელოვნებათმცოდნეთა ხელმძღვანელობით.

აკადემია დღესაც ინარჩუნებს აგრესიული კოლექციონიზმის ტრადიციას და განაგრძობს თანამედროვე ამერიკელ ხელოვანთა ნამუშევრების შეძენას.

აკადემიის კვალიფიცირებულ სტუდენტებს შესაძლებლობა აქვთ პარალელურად სახვითი ხელოვნების ბაკალავრის ხარისხი მიიღონ პენსილვანიის უნივერსიტეტში. ეს ორი სასწავლო დაწესებულება მჭიდროდ თანამშრომლობს ერთმანეთთან, რაც საშუალებას აძლევს სტუდენტებს აივი ლიგის ხარისხი მიიღონ აკადემიის დიპლომთან ერთად. აკადემია ასევე ცნობილია ძლიერი სამაგისტრო პროგრამით, ინტენსიური სწავლისშემდგომი დახელოვნების კურსებითა და ასევე სპეციალური პროგრამებით ბავშვებისა და ოჯახებისთვის. ხელოვნების განვითარებისთვის საკუთარი წვლილისთვის აკადემია 2005 წელს ეროვნული ხელოვნების მედალით დაჯილდოვდა აკადემიის ორასი წლის იუბილესთან დაკავშირებით.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* აკადემიის საიტი დაარქივებული 2008-05-09 საიტზე Wayback Machine.
**პლებეები**, *პლებეი* (ლათ. plere) — ძველი რომის არასრულუფლებიანი მოსახლეობა, რომლებსაც პირველ ხანებში არავითარი პოლიტიკური უფლებები არა ჰქონდათ, მაგრამ გააჩნდათ პირადი თავისუფლება. პლებეებს არ ჰქონდათ უფლება მონაწილეობა მიეღოთ კურიატულ კომიციებში, ყოფილიყვნენ წარმოდგენილი სენატში და ემსახურათ ლეგიონში.

ისტორია
-------

რომის მოსახლეობა დაპყრობილი ტომებისა და ქალაქების ხარჯზე იზრდებოდა. თავდაპირველად რომის მოსახლეობა ეკუთვნოდა სხვადასხვა რომაულ ტრიბს, რომლებიც ჩამოყალიბდნენ გვაროვნული ნიშნით და წარმოადგენდა სამი ეთნიკური კომპონენტის ერთობას: ლათინები, საბინები და ეტრუსკები. რომაული საზოგადოების სრულუფლებიანი წევრები თანდათან საზოგადოების პრივილეგირებულ ნაწილად გადაიქცნენ. მათ პატრიციები ეწოდათ და თავიდან სწორედ მათვე ეწოდებოდათ რომაელები.

შემდგომში მოსული მოსახლეობა უკვე არ შედიოდნენ ტრიბებში, ანუ მათ არ შეეძლოთ შესულიყვნენ ძველ საგვარეულოებში და ითვლებოდნენ რომაელებად. მათ არ ჰქონდათ სათემო მიწით სარგებლობის და არც რელიგიურ რიტუალებში მონაწილეობის უფლება. მიწის გარეშე დარჩენილი პლებეები ძირითადად ხელოსნობასა და ვაჭრობას მიზდევდნენ. პლებეების ნაწილი ძალიან მდიდარი იყო, მაგრამ ისევე როგორც ღარიბი პლებეები, პატრიციების წინაშე უუფლებო იყვნენ. დროთა განმავლობაში პლებეებმა მოიპოვეს სახალხო ტრიბუნის არჩევის უფლება, რომლებსაც შეეძლოთ პატრიციელი მაგისტრების გადაწყვეტილებებისთვის ვეტო დაედოთ. გრძელვადიანი ბრძოლის შედეგად პატრიციებისა და პლებეების უფლებები გათანაბრდა. 

ძვ. წ. V საუკუნეში პლებეების ზეგავლენით მიიღეს კანონები — თორმეტი ტაბულა, რომელიც რომის ცენტრალურ ნაწილში განათავსეს. აღსანიშნავია, რომ მოცემული კანონი პატრიციებსა და პლებეებს შორის ქორწინებას უკანონოდ ითვლებოდა, თუმცა კანონმა ერთი წლით იმოქმედა და ძვ. წ. 445 წელს ტრიბუნი გაიუს კანულეიუსის ძალისხმევით გაუქმდა. 

ძვ. წ. III საუკუნის დასაწყისში, პატრიციელებმა და მდიდარმა პლებეებმა ნობილიტეტის წრე წარმოქმნეს, და ძვ. წ. 287 წელს გაიცა კანონი, რომლის თანახმად პლებეების კრება (პლებისციტი) რომის ყველა მოქალაქისთვის საყოველთაო გახდა.

ლიტერატურა
----------

* *წერეთელი ა.*, ძველი რომი, ტ. 1-2, თბილისი: თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1961.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* პლებეი - უცხო სიტყვათა ლექსიკონი. ციტირების თარიღი: 2021-02-06
* ЭСБЕ/Плебеи — Викитека. ციტირების თარიღი: 2021-02-06
* plebeian | Definition, History, & Examples en. ციტირების თარიღი: 2021-02-06
**კორიაკთა მთიანეთი**, *კორიაკთა ქედი* (რუს. Корякское нагорье) — მთიანეთი რუსეთში, კამჩატკის მხარესა და ჩუკოტკის ავტონომიურ ოკრუგში. გადაჭიმულია თითქმის 800 კმ-ზე — ბერინგის ზღვის ანადირის ყურიდან პარაპოლის ბარამდე (კამჩატკა). სიგანე 80-დან 270 მ-მდეა. შედგება რიგი პარალელური ანტიკლინური საშუალო სიმაღლის (600—1800 მ) მოკლე ქედების, ბაზალტური პლატოებისა და ჭიუხებისგან. ცენტრალურ ნაწილში აღმართულია მთის მასივი უმაღლესი მწვერვალით — 2453 მ (მთ. ლედიანაია), რომლისგანაც ყველა მიმართულებით გამოედინება დიდი მდინარეები (პახაჩა, აპუკა, ველიკაია და სხვ.) და რადიალურად იშლება მრავალი ქედი: სამხრეთ-დასავლეთში — ყველაზე დიდი, ვეტვეისკი (სიგრძე 350 კმ, სიმაღლე 1431 მ), სამხრეთში — პახაჩის (სიმაღლე 1702 მ), აღმოსავლეთში — უკელაიატი (სიმაღლე 1295 მ), ჩრდილოეთში — სამხრეთ მაინის (1063 მ).

რელიეფისათვის დამახასიათებელია ტიპური ალპური იერის წვეტიანი თხემები, ციცაბო ფერდობები მეოთხეული გამყინვარების კვალით და მოძრავი ჩამონაშალით; გავრცელებულია ღრმა ხეობები და დიდი ღრმულები (მ.შ. ვივენკის, სიგრძე 200 კმ). კლიმატი ზღვიურია, გრძელი, თუმცა შედარებით თბილი და ქარიანი (ბორა, ფიონი) ზამთრით [იანვრის საშუალო ტემპერატურა –14°С-დან (სანაპიროზე) –24°С-მდე (მთებში)] და საკმაოდ გრილი ზაფხულით (ივლისის საშუალო ტემპერატურა 9°С). წელიწადში მოდის 350-დან 750 მმ-მდე ატმოსფერული ნალექი (მთების აღმოსავლეთ კალთებზე). კორიაკთა მთიანეთზე 1330-ზე მეტი მყინვარია, ძირითადად კარული (ყველაზე დიდი — სნეგოვოი, სიგრძე 3 კმ-მდე); გამყინვარების საერთო ფართობი 290 კმ²-ია.

ლანდშაფტთა სიმაღლებრივი სარტყლურობა მკვეთრად განსხვავდება ამავე განედზე გავრელებულ სხვა მთათა სისტემებისგან (სუნტარ-ხაიატა, ენისეის ჭიუხი და სხვ.). ფერდობთა ქვედა ნაწილში (350–500 მ სიმაღლემდე) ქონდარა ფიჭვის, ბუჩქა მურყნისა და მიდენდორფის არყის გაუვალი რაყებია. ფერდობთა უმრავლესობაზე და მწვერვალებზე განვითარებულია ხავს-ბალახ-ლიქენიანი და ლიქენიანი მთის ტუნდრა, რომელიც გადადის მყინვარებიან და თოვლნარიან ქვიან უდაბნოებში. მდინარეთა ხეობებში დრენირებად ნიადაგებზე ტირიფის, ვერხვისა და ჩოზენიის ტყეებია, ადგილ-ადგილ ლარიქსისაც. ცნობილია ვერცხლისწყლის და სტიბიუმის მადნის, ოქროს, ქვიშრობული პლატინის, ქვანახშირის და მურა ნახშირის საბადოები.

სქოლიო
------

1. 1 2   საბჭოთა კავშირის გეოგრაფიული სახელების ორთოგრაფიული ლექსიკონი, თბ. 1987. — გვ. 108.
2. 1 2 3   Корякское нагорье // Большая российская энциклопедия. т. 15. — М. 2010. — стр. 406.
**კორდაიტები**, *კორდაიტისნაირნი* (ლათ. Cordaitales) — გადაშენებულ შიშველთესლოვან მცენარეთა რიგი. კორდაიტები დიდი ხეები იყო. მერქნის ტრაქეიდების კედლებზე გარემოიანი ფორები მჭიდროდ ჰქონდათ განლაგებული. მათი ლანცეტა ხაზური ან ნიჩბისებური, ფოთლების სიგრძე 20-50 სმ და მეტი იყო. გამრავლების ორგანოები შეკრებილი ჰქონდათ სტრობილებისაგან შემდგარ მჭადასებრ ყვავილედებად.

კორდაიტები წარმოიშვა პროგიმნოსპერმების ტიპის მცენარეებისაგან და შესაძლოა დასაბამი მისცეს წიწვოვნებს. კარბონული და პერმული პერიოდის დასაწყისში კორდაიტები გავრცელებული იყო ტრიპიკულ ევრამერიკულ და არატროპიკულ ანგარულ ანუ ტუნგუსურ ოლქსა და გონდვანაში. პერმულ ეპოქაში დიდი რაოდენობით იყო მხოლოდ ანგარულ ოლქში. კორდაიტების ფოთლებს დიდი მნიშვნელობა აქვთ სტრატიგრაფიისათვის.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ. 1980. — გვ. 662.

  

 კორდაიტები

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| პრეკამბრ. | კამბრ. | ორდოვიც. | სილ. | დევონ. | კარბონული | პერმ. | ტრიას. | იურული | ცარცული | პალეოგ. | ნეო. | IV |
| ◄ | 570 | 500 | 440 | 410 | 360 | 285 | 251 | 199,6 | 145,5 | 65,5 | 23,03 | 2 |
|  ◄ მლნ. წლის წინ  |

▲▲▲▲▲
**კიგალის პროვინცია** (კინიარუანდა: Intara y'Umujyi wa Kigali, ფრანგ. Province de Kigali) — რუანდის ხუთიდან ერთ-ერთი პროვინცია. შეიქმნა 2006 წლის იანვრის დასაწყისში, როგორც დეცენტრალიზაციის სამთავრობო პროგრამის ნაწილი, რომელმაც რეორგანიზება გაუკეთა ქვეყნის ხელისუფლების ადგილობრივი ორგანოების სტრუქტურებს. ესაზღვრება დანარჩენ ოთხივე პროვინციას. მოსახლეობის რაოდენობა 2012 წლის აღწერით შეადგენს 1 132 686 ადამიანს, ფართობი — 730 კმ². ადმინისტრაციული ცენტრია — რუანდის დედაქალაქი კიგალი.

კიგალის პროვინცია მოიცავს ყოფილი სოფლის კიგალის ოლქის ნაწილებს და ქალაქ კიგალის.

ადმინისტრაციული დაყოფა
----------------------

კიგალის პროვინციის რაიონები
კიგალის პროვინციის რაიონები:

* ნიარუგენგე (Nyarugenge)
* გასაბო (Gasabo)
* კისუკირო (Kicukiro)

სქოლიო
------

1. 1 2  მოსახლეობის აღწერა — geohive.com (2012 წელი).  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-22. ციტირების თარიღი: 2015-06-13.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
რუანდის პროვინციები |
| --- |
|  |
| 
* აღმოსავლეთი
* დასავლეთი
* კიგალი
* სამხრეთი
* ჩრდილოეთი
 |

 |
**კალექოის ხიდი** — ხიდი თურქეთში. ფორტუნასუს ხეობის სათავეში, მდინარის კალაპოტის ერთ-ერთ ყველაზე შევიწროვებულ ადგილას. ძეგლი ზღვის დონიდან 1800 მ სიმაღლეზეა, ალპური საძოვრების ზონაში. აქ გადიოდა სწორედ ძველი გზა, რომელიც ზღვისპირეთს ერზრუმთან და სხვა მხარეებთან აკავშირებდა. ამ ხიდისა და გზის მნიშვნელობა იმდენად დიდია, რომ მას აკონტროლებდა სწორედ ხიდთან ახლოს შემაღლებულ კლდოვან კონცხზე აგებული საკმაოდ მოზრდილი კალექოის ციხე.

ხიდი მცირე ზომისაა. მისი თაღი ნახევარწრიული მოყვანილობისაა. თაღის ქუსლები ორივე მხრივ კლდეში შესმულ ბურჯებშია ჩართული. იგი მსუბუქი და დახვეწილი პროპორციებით გამოირჩევა. ძველი ხიდის გვერდით, თანამედროვე რკინა-ბეტონის ხიდიცაა აშენებული. ძველ ხიდს არ აქვს მოაჯირი. სავალი ნაწილი დაფენილია ბრტყელი ფორმის ქვებით. ხიდის მთლიანი სიგრძე 17 მ-ია.

ლიტერატურა
----------

* ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ. 2014, გვ. 74-75 ISBN 978-9941-0-6458-6.
**კიდალის რეგიონი** (ფრანგ. Kidal) — რეგიონი მალიში.

* ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კიდალი.
* ფართობი — 151 430 კმ², მოსახლეობა — 67 739 ადამიანი (2009 წელი).

გეოგრაფია
---------

კიდალის რეგიონს სამხრეთიდან ესაზღვრება გაოს რეგიონი, დასავლეთიდან ტომბუქტუს რეგიონი, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ალჟირი, აღმოსავლეთიდან ნიგერი.

კიდალის რეგიონი შეიქმნა 1991 წელს აქ მომხდარი მოსახლეობის ამბოხის შემდეგ. ბუნებრივი პირობები საკმაოდ მკაცრია, ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი დაფარულია საჰარის უდაბნოთი. მდინარეები და მყარი საფარის მქონე ავტოგზები არარსებობს. საკმაოდ შესამჩნევია დღე-ღამის განმავლობაში არსებული ჰაერის ტემპერატურის ცვალებადობა. დღისით ტემპერატურა აღწევს +45 °C-მდე, ხოლო ღამით შეიძლება დაეცეს +12 °С-მდე.

მოსახლეობა
----------

კიდალის რეგიონი ძირითადად დასახლებულია ტუარეგებით. ქალაქები — კიდალი და ტესალიტი, მაგრამ მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი მომთაბარეა. ადგილობრივი მოსახლეობა ძირითადად დასაქმებულია მესაქონლეობით, ვაჭრობით, კუსტარული ხელსაქმეობით.

ადმინისტრაციული დაყოფა
----------------------

კიდალის რეგიონი ადმინისტრაციული თვალსაზრისით იყოფა 4 ოლქად, რომლებიც თავის მხრივ დაყოფილები არიან 11 კომუნად:

კიდალის რეგიონის ადმინისტრაციული რუკა

| ოლქი | ფართობი,კმ² | მოსახლეობა,ად. (2009) |
| --- | --- | --- |
| კიდალი | 21 353 | 33 087 |
| ტესალიტი |  | 16 289 |
| აბეიბარა | 23 750 | 10 286 |
| ტინ-ესაკო | 39 000 | 7 976 |
|

სქოლიო
------

1. ↑  მოსახლეობის 2009 წლის აღწერა (citypopulation)
2. ↑   *Resultats Provisoires RGPH 2009 (Région de Kidal)*, République de Mali: Institut National de la Statistique,. წაკითხვის თარიღი: 2017-08-20 დაარქივებული 2011-07-22 საიტზე Wayback Machine.  დაარქივებული ასლი.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-22. ციტირების თარიღი: 2017-08-20.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
 მალის რეგიონები |
| --- |
|  |
| 
ბამაკო **·**  გაო **·**  კაესი **·**  კიდალი **·**  კულიკორო **·**  მოპტი **·**  სეგუ **·**  სიკასო **·**  ტომბუქტუ **·**  |

 |
**კეიტლინ სტეისი** (ინგლ. Caitlin Stasey, დ. 1 მაისი, 1990, მელბურნი, ავსტრალია) — ავსტრალიელი მსახიობი და მომღერალი. სახელი გაითქვა სერიალ „მეზობლებში" შესრულებული რეიჩელ კინსკისა და ისტორიულ სერიალ „სამეფოში" შესრულებული ლედი კენას როლებით. იგი აგრეთვე ცნობილია დრამა „გთხოვ მოგეწონო-ში" მონაწილეობით.

ბავშვობა
--------

კეიტლინი დაიბადა 1990 წლის 1 მაისს მელბურნში, ავსტრალიაში. იგი არის დეივიდ და სალი სტეისების უფროსი ქალიშვილი. კეიტლინი თავის უმცროს დასთან, ვიქტორიასთან ერთად აღიზარდა. 

2000 წელს, 10 წლის კეიტლინმა როგორც „ავსტრალიელ გოგონათა ნაკრების" წევრმა მსოფლიოს გარშემო იმოგზაურა.

კარიერა
-------

სტეისის სამსახიობო კარიერა 2003 წლის სექტემბერში დაიწყო საბავშვო სატელევიზიო სერიალ „ძილის კლუბში" შესრულებული ფრანჩესკა თომასის, იგივე „ფრენკის" როლით, სადაც იგი ფაქტობრივად საკუთარ თავს განასახიერებდა, ოღონდ „ფრენკის" სახელით. იგი ამ სერიალში 2006 წლამდე მონაწილეობდა.

2005 წლის აპრილში იგი სერიალ „მეზობლებში" დაამტკიცეს ერთ-ერთ მთავარ, რეიჩელ კინსკის როლზე. აქ მიღებული წარმატებული როლის გამო მან ერთ წელიწადში მიატოვა „ძილის კლუბი" და მთლიანად ახალ სერიალზე გადაერთო, რომელშიც 2009 წლამდე თამაშობდა. 

2008 წელს თავის სერიალში ჯეისონ მრაზთან ერთად შეასრულა სადებიუტო სიმღერა „მე შენი ვარ", რითაც საფუძველი ჩაეყარა კეიტლინის, როგორც მომღერლის კარიერასაც.

სერიალებისა და მომღერლის კარიერის პარალელურად კეიტლინს უხდებოდა ჯერ სკოლის, ხოლო შემდეგ კოლეჯის გამოცდების ჩაბარება, რაც როგორც თავად აღნიშნა „ხელს უშლიდა თავისი შესაძლებლობების გამოვლენასა და კონცენტრაციაში". 2008 წლის დეკემბერში, შობის დღეს მან ნორვიჩის სამეფო თეატრში შეასრულა ფიფქიას როლიც.

მოგვიანებით მან დატოვა მშობლიური ავსტრალია და აშშ-ში, კერძოდ კი ლოს-ანჯელესში გადასახლდა. აქ იგი 2013 წელს მალევე დაამტკიცეს სერიალ „სამეფოს" ერთ-ერთ მთავარ, ლედი კენას როლზე. ეს სერიალი დედოფალ მარიამ სტიუარტის ცხოვრებაზე მოგვითხრობს, ლედი კენა კი მას საფრანგეთში ჩაჰყვა შოტლანდიიდან და აქტიურად აუწყო ფეხი სამეფო კარის ცხოვრებას. აღსანიშნავია, რომ ლედი კენა გამოგონილი პერსონაჟია და არა ნამდვილი ისტორიული ფიგურა, რაც ბევრის გაოცებას იწვევს, რადგან „სამეფო" რეალურ ფაქტებზე დაფუძნებული ისტორიული სერიალია, რეალური პერსონაჟებით. მართალია სერიალის გადაღებები 2017 წლამდე მიმდინარეობდა, თუმცა კეიტლინის გმირი 2015 წლიდან აღარ ჩანს სერიალში. 

ამის პარალელურად, 2013-16 წლებში მან მონაწილეობა მიიღო ABC2-ის სერიალში „გთხოვ მომიწონო". ასევე 2013 წელს, იგი გადაიღეს ფილმში „ყველა ჩირლიდერი კვდება", სადაც მედის როლს ასრულებს. 

2016 წლის 22 თებერვალს იგი ფილმში „APB", ადა ჰამილტონის როლზე დაამტკიცეს. მისი პრემიერა მხოლოდ 2017 წლის თებერვალში შედგა. 2018 წლიდან იგი მონაწილეობს სერიალში „ხალხისათვის", სადაც მან აგენტ ანია უმსის როლი მოირგო.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვიკისაწყობის ლოგო შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„კეიტლინ სტეისი"** ვიკისაწყობში.

სქოლიო
------

1. ↑  "Caitlin Stasey To Co-Star In Fox Pilot 'APB'". *Deadline*. 22 February 2016.
2. ↑  Vick, Megan (15 May 2018). "For the People Exclusive: Is Kate Getting Cold Feet With Her ATF Girlfriend?". TV Guide. Retrieved 23 December 2018.
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **კალვადოსი**. |

კალვადოსი პეი დ'ოჟი (pays d'auge)
**კალვადოსი** (Calvados) — არყის ტიპის სპირტიანი სასმელი, რომელიც საფრანგეთში ნორმანდიის პროვინციის საუკეთესო მიწებზე იწარმოება. აღნიშნულ სასმელს ვაშლისგან ხდიან და მასში წყალსა და საფუარს ურევენ. რამდენიმე ხილის ბაზაზე შექმნილ სასმელს უძველესი ისტორია აქვს. უცნობია, თუ როდის დაიწყეს ნორმანდიის ან ბრეტონსკის სოფლებში კალვადოსის გამოხდა. მევენახეობისგან განსხვავებით, ვაშლისა და მსხლის გამოყვანის კულტურა გლეხების ძირითადი საქმიანობა არ ყოფილა. ადვილი შესაძლებელია, რომ სწორედ ამ მიზეზით, სიდრი და მასზე დაყრდნობით შექმნილი სპირტიანი სასმელი დიდი ხნის მანძილზე უცნობი იყო მისი „სამშობლოს" ფარგლებს გარეთ.

ვაშლის სასმელი სიდრი საფრანგეთში ბევრად უფრო პოპულარულია, ვიდრე ყურძნისგან გამოხდილი ღვინოები. ძირითადად იგი ნორმანდიაში, ბრეტანსა და ილ-დე-ფრანსში სხვადასხვა ჯიშის ვაშლისგან იწარმოება და დაბალალკოჰოლურ სასმელად ითვლება (გრადუსი მაქსიმუმ 5-6%). პირველი წერილობითი ცნობა აღნიშნული სასმელის შესახებ, 1553 წელს განეკუთვნება, როდესაც ჟილ დე გუბერვილი მესნილან-ვალიადან აღნიშნავდა, რომ ის დაკავებულია ვაშლის სასმელის დისტილაციით. 1741 წელს კანცლერის ანრი ფრანსუა დ`ეგესოს მოთხოვნით, სამეფო საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება, რომელიც განსაზღვრავდა სასმელის მწარმოებელთა ვალდებულებებსა და პრივილეგიებს ნორმანდიაში. თუმცა საჭირო იყო დრო იმისთვის, რომ სპირტიან სასმელს სიდრს თავისი ადგილი მოეპოვებინა. XIX საუკუნეში გავრცელებას იწყებს ტერმინი „კალვადოსი", რაც დაკავშირებულია ერთ-ერთი დეპარტამენტის სახელთან, რომელიც საფრანგეთის რევოლუციის დროს შეიქმნა. ამ სიტყვის ეტიმოლოგია ბევრად უფრო რთულია. რეალურად ეს სახელი „El Calvador" ერქვა ესპანეთის მეფის ფილიპ მეორის გემს, რომელიც 1588 წელს ნორმანდიის სანაპიროზე გაჩერდა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***კალვადოსი (სასმელი)***

* Apples, Cider and Calvados in Pays d'Auge, Normandy
* Calvados


|  |  |
| --- | --- |
| ალკოჰოლი | *ეს სტატია ალკოჰოლური სასმელების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |

  



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ალკოჰოლური სასმელები |
| --- |
|  |
| მაღალალკოჰოლურები (66—96 %) | 
* აბსენტი
* პერვაჩი
* სპირტი
* შტრო
 |
|  |
| ძლიერალკოჰოლურები (31—65 %) | 
* ავამორი
* აკვავიტი
* არაკი
* არაყი
* არმანიაკი
* ბალზამი
* ბიტტერი
* ბოროვიჩკა
* ბრენდი
* ბუმბო
* ბუჰა
* გრაპპა
* ვისკი
* ჯინი
* დივინი
* ზუბროვკა
* კალვადოსი
* კაშასა
* კირშვასერი
* კლეკოვაჩა
* კონიაკი
* კრამბამბულა
* კრუპნიკი
* ლიქიორი
* მაოტაი
* მესკალი
* მარასკინი
* მეტაკსა
* ნალევკა
* ორუხო
* პალინკა
* პისკო
* რახია
* რახი
* რომი
* სამბუკა
* სამაგონი
* სლივოვიცა
* სტარკა
* ტეკილა
* უზო
* ფერნეტი
* ჭაჭა
* შნაპსი
 |
|  |
| საშუალოალკოჰოლურები (9—30 %) | 
* გლინტვეინი
* გლიოგი
* გროგი
* კრიუშონი
* ლიქიორი
* მედოვუხა
* თაფლი
* ნალივკა
* პაჩარანი
* პუნში
* საკე
* სანგრია
* სიოტიუ
* სოჯუ
* ტუაკი (ბრინჯის)
 |
|  |
| დაბალალკოჰოლურები (1.5—8 %) | 
* ალკოპოპი
* ბოზა
* ბრაგა
* კუმისი
* ლუდი
* პერრი
* პულკე
* სიდრი
* ტესღუინო
* პალმის ღვინო
* კომბუჩა
* იაგუარი
 |

 |
**კეიტ მარა** (დ. 27 თებერვალი, 1983, ბედფორდი, აშშ, აიოვის შტატი) — ამერიკელი მსახიობი.

ბიოგრაფია
---------

კეიტ მარა ცნობილია, როგორც ამერიკელი მსახიობი, რომელმაც პოპულარობა მოიპოვა Netflix-ის სერიალ „ბანქოს სახლში" შესრულებული რეპორტიორ ზოი ბარნსის როლით. 

მარამ მსახიობობა ცხრა წლის ასაკში სკოლაში დაიწყო. იგი თამაშობდა რამდენიმე ახალგაზრდულ სასკოლო სპექტაკლებში. 

მარამ პირველი სატელევიზიო როლი 1997 წელს შეასრულა, „NBC" -ის სერიალში „კანონი და მოქმედება". სწორედ ამის შემდეგ, მარას მონაწილეობით გამოვიდა შემდეგი სერიალები: „ევერვუდი" (2003 წელს), „სხეულის ნაწილები"(2003-2010 წლებში), „დეტექტივი რაში"(2003-2010 წლებში), „დანაშაულის ადგილი: მაიამი" (2002 წელი).

2012 წელს კეიტ მარა შეუერთდა „ბანქოს თამაშების" მსახიობთა გუნდს, რომელშიც ზოი ბარნსის პერსონაჟს განასახიერებდა.

რაც შეეხება უშუალოდ ფილმებს, კეიტ მარას სადებიუტო როლი შედგა ფილმში „შემთხვევითი გულები" (1999 წელი), რომელშიც ჯესიკა ჩენდლერის პერსონაჟს განასახიერებდა. 

2005 წელს კეიტმა ითამაშა ფილმში „ქალაქური ლეგენდები 3: სისხლიანი მერი". ამავე წელს მონაწილეობა მიიღო ფილმში „კუზიანი მთა", რომელმაც მსახიობს დიდი პოპულარობა მოუტანა. მისი ყველაზე ცნობილი ფილმებია: „უპირატესობა"(2014 წელი), „მარსელი"(2015 წელი), „მეგან ლივი"(2017 წელი) და „ჩემი დღეები მერსისთან" (2017 წელი). 

კეიტ მარას ფილმებიდან გამორჩეულია ასევე უოლი პფისტერის სადებიუტო ფილმი ჯეკ ფეიჯლენის სცენარით დაწერილი, სადაც ჯონი დეპტან ერთად ნათამაშები როლი ფილმში "ტრანსცედენტულობა", სწორედ ამ ორ მსახიობთან ერთად მთავარ როლს ასრულებენ გამორჩეული მსახიობები მათ შორის: მორგან ფრიმენი, რებეკა ჰოლი, კილიან მერფი, პოლ ბეტანი. ჯეკ ფეიჯლენის სცენარი 2012 წლის "შავ სიაში" მოხვდა. ამ სიაში კი ყოველ წელს საუკეთესო სცენარები ხვდება, რომელთა გადაღებაზეც ჰოლივუდმა უარი თქვა. 2014 წელს აღნიშნულმა ფილმა ოსკარი მოიპოვა. 

კეიტ მარას ჰყავს ქმარი - ჯეიმი ბელი, ისიც პროფესიით მსახიობია, რომელზეც 2017 წელს იქორწინა. მათ ჰყავთ ერთი შვილი. კეიტ მარას მშობლები არიან ტიმოთი და კეტლინ მარები. მისი და ასევე ცნობილი მსახიობია რუნი მარა. მარა ამბობს, რომ ის უზარმაზარი ოჯახიდან არის, მისი მამა 11 შვილიდან ერთ-ერთია, მას ჰყავს 22 ბიძა და 40 ბიძაშვილი, როგორც ნიუ-იორკის გიგანტებისა და პიტსბურგის ფოლადერების მფლობელთა შთამომავალი, მარა ორივე გუნდის აქტიური და ერთგული გულშემატკივარია. 

კეიტ მარა ცხოვრობს ლოს-ანჯელესსა და მანჰეტენზე. უყვარს ჯანსაღი ცხოვრების წესი, დაკავაბულია ვარჯიშით და არის ვეგეტარიანელი. 

მარა შეერთებული შტატების ჰუმანური საზოგადოების ერთ-ერთი გამორჩეული სახეა. 2015 წელს, იგი ნაჩვენები იყო მათ ერთ–ერთ კამპანიის ვიდეორგოლშიც.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ბიოგრაფია[*მკვდარი ბმული*]
* Kate MaraTwitter-ზე
* 

* Kate Mara — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
**კიბოსნაირნი** (ლათ. Crustacea) — უხერხემლო ცხოველების კლასი ფეხსახსრიანების ტიპისა. მათი სხეულია სიგრძე მერყეობს მმ-ის რამდენიმე მეათედიდან 80 სმ-მდე (მადაგასკარის მდინარის კიბო). კიბოსნაირთა სხეული შედგება თავის, მკერდისა და მუცლისაგან (ხშირად თავი და მკერდი შერწყმულია და ქმნის თავ-მკერდს), თავზე 5 წყვილი კიდური აქვთ: 1. ანტენები (მათზე ხშირად გრძნობის ორგანოებია), 2. ანტენულები (ზოგი ცურვის დროს იყენებს მათ), 3. საღეჭები ანუ მანდიბულები (საკვებს აქუცმაცებს), 4. I წყვილი ყბა ანუ პირველი მაქსილა და 5. II წყვილი ყბა ანუ მეორე მაქსილა. თავზე აქვთ წყვილი (ზოგჯერ კენტი) ფასეტური თვალი. სხეულის გვერდებზე აქვთ კიდურები, რომლებითაც ისინი მოძრაობენ, ან 1-3 წყვილი ყბაფეხი, რომლებიც საჭმლის დაჭერაში მონაწილეობს. მუცლის კიდურები მხოლოდ უმაღლეს კიბოსნაირთ აქვთ და სუნთქვის, საკოპულაციო ორგანოების და ხვა ფუნქციას ასრულებენ. სხეული დაფარული აქვთ სხვადასხვა სისქის ქიტოვანი საფარველით, რომელიც გარეგან ჩონჩხს ქმნის. კიბოსნაირთა საჭმლის მომნელებელი სისტემა შედგება წინა, შუა და უკანა ნაწლავისაგან. იკვებებიან ცხოველური და მცენარეული საკვებით. კიბოსნაირნი სხეულის ზედაპირით სუნთქავენ, ზოგი — ლაყუჩებით. ხმელეთის კიბოსნაირნი კი — თავისებური აღნაგობის ფილტვებით. გამომყოფი ორგანოები ნეფრიდიული ტიპისაა. სისხლის მიმოქცევის სისტემა ღიაა. გული ზურგის მხარეზე მდებარე კუნთოვანი პარკია. გულის წინ, ხშირად უკანაც, თითო აორტაა. სისხლი უფერულია, იშვიათად წითელი, ნერვული სისტემა შედგება წყვილი ხახისზედა კვანძის, ხახისირგვლივი რგოლისა და მუცლის ძეწკვისაგან.

კიბოსნაირთა უმრავლესობა ცალსქესიანია, ზოგი ჰერმაფროდიტია. უმდაბლესებს ახასიათებთ სქესობრივი დიმორფიზმიც — დედალი ტანად მამალზე დიდია. უმრავლესობა წყლის ორგანიზმებია. ცხოვრობენ როგორც ზღვაში, ისე კონტინენტალურ წყალსატევებში. წყლის სიზრქეში — პელაგიალშიც და წყლის ფსკერზე — ბენთალშიც. კიბოსნაირთა ნაწილი წყალში ცურავს, ზოგი დაცოცავს, ზოლო რიგი სახეობები მიმაგრებულია რაიმეზე. კიბოსნაირთა კლასი იყოფა 2 ქვეკლასად — უმდაბლეს და უმაღლეს კიბოსნაირებად, აერთიანებს 20000-მდე სახეობას. განაყოფიერებული კვერცხიდან იჩეკება ლარვა ნაუპლიუსი, რომელსაც აქვს ოვალური დაუნაწევრებული სხეული, 3 წყვილი კიდური. შემდეგ უვითარდება პირის კიდურები და ყბები, ბოლოს — მკერდის კიდურები და თანდათანობით სხეული კიბოს ფორმას იღებს.

ზოგი კიბოსნაირნი (კიბორჩხალა, მდინარის კიბო და სხვა) ადამიანის საკვებად გამოიყენება. პლანქტონური კიბოსნაირით იკვებებიან თევზის ლისიტები და პლანქტონური თევზები.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ. 1980. — გვ. 504.
**კალი-იუგა** (სანს. कलियुग, kali-yuga ***IAST***) — ინდუისტური დროის ციკლში ოთხი იუგიდან, ანუ ეპოქიდან, მეოთხე. ხასიათდება ღირსების დაცემით, რადგანაც სიკეთე მსოფლიოში კლებულობს ერთ მეოთხედამდე თავდაპირველი მდგომარეობიდან სატია-იუგას საუკუნეში. არსებობს სახელწოდების სხვადასხვა ვარიანტები: «დემონ კალის საუკუნე», «რკინის საუკუნე», «განხეთქილების საუკუნე». ინდურ ლიტერატურაში მოყვანილია კალი-იუგას სხვადასხვა თარიღი. პურანების თანახმად, კალი-იუგა დაიწყო ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 3102 წლის 23 იანვრის შუაღამისას (გრიგორიანული კალენდრით), რამაც გამოიწვია კრიშნას «წასვლა»; კალი-იუგას ხანგრძლივობა შეადგენს 432 ათას წელს.

«მაჰაბჰარატაში» აღწერილია, რომ ეს არის ყველაზე უფრო სულელური საუკუნე, რომელშიც თავდაპირველი სიკეთეებიდან დარჩება მხოლოდ ერთი მეოთხედი, და ისიც კალი-იუგას ბოლოს მთლიანად დაინგრევა. შემცირდება ადამიანთა სიცოცხლის ხანგრძლივობა — კალი-იუგას ეპოქაში ადამიანები იცხოვრებენ მაქსიმუმ 100 წლამდე. დადგება საერთო ეკონომიკური და სულიერი დეგრადაცია, ადამიანები გამოხატავენ ყველაზე უფრო საშინელ და საზიზღარ თვისებებს. დაკნინდება მათი ვაჟკაცობა, გონება და ძალა. ადამიანთა ქცევის მართვას დაიწყებს ბოროტება, ტყუილი, შური და ამბიცია. ბრაჰმანები შეწყვეტენ ლოცვებს, მსხვერპლშეწირვებს და ვედების კითხვებს, დაივიწყებენ გარდაცვლილთა მოხსენებას და შეჭამენ რაც მოესურვებად.

მიუხედავად ამისა, მორალური ფასეულობების დაკარგვა და მოვალეობის დავიწყება საბოლოო ჯამში უკან მოუბრუნდება თვით ბოროტების და შურის მატარებლებს. ამ ეპოქაში ტირანებად გადაქცეული მმართველები ვერ შეძლებენ ხალხის ხელში დაჭერას, ვერც საკუთარი ხალხის ბარბაროსი მტრის თავდასხმებისაგან დაცვას, დაივიწყებენ სიკეთეს და ღმერთებისადმი მსხვერპლშეწირვებს. კალი-იუგა შეწყდება მაშინ, როდესაც ბოროტება და ძალადობა ავსებს მთელ სამყაროს, რომელიც შემდეგ ინგრევა — დგება პრალაია (აღრევა). შესაბამისად, მთავრდება იუგა (მანვანტარა), და ეპოქათა წრე აღდგება.

სქოლიო
------

1. ↑  The Bhagavata Purana (1.18.6), Vishnu Purana (5.38.8), and Brahma Purana (212.8), the day Krishna left the earth was the day that the Dvapara Yuga ended and the Kali Yuga began.
2. ↑  See: Matchett, Freda, *"The Puranas"*, p 139 and Yano, Michio, *"Calendar, astrology and astronomy"* in Flood, Gavin (Ed) (2003). *Blackwell companion to Hinduism*.  Blackwell Publishing. ISBN 0-631-21535-2.
3. ↑  ამბავი მარკანდეას და არანიაკაპარვას საუბრებისა, თავი 186—189
**კონდოლის ნათლისმცემლის ეკლესია** — დარბაზული ტიპის სამნავიანი ბაზილიკა. მდებარეობს თელავის მუნიციპალიტეტის სოფ. კონდოლში. 

პირველად შესწავლილი იყო 1922 წლის 12 ნოემბერს, ხოლო აზომვითი სამუშაოები შესრულდა 1933 წლის 25 დეკემბერს. ეკლესია გარემონტდა XIX საუკუნეში. 

ეკლესია თავისი ფორმებით ვიწროა, სიგრძეში კი გრძელი. გაცილებით ვიწროა გვერდითა ნავები, რომელთაგან აღმოსავლეთი სარკმლები მრუდეთაა გაჭრილი. აღნიშნული შესაძლებელია გამოწვეული ყოფილიყო ძეგლის გადაკებისას გამოწვეული ცვლილებით. ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს, სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. მიუხედავად იმისა რომ ეკლესია სიგრძეში საკმაოდ გრძელია მასში მხოლოდ ორი წყვილი სვეტია. თავისი ფორმებით კონდოლის ეკლესია წააგავს ხაშმისა და ხირსის ეკლესიებს.

ლიტერატურა
----------

* პლ. იოსელიანი, Путевие заметки по Кахетии, 1846, გვ. 102.
* ჩუბინაშვილი გ. Архитектура Кахетии, ტ. 1, თბ. 1959

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* კონდოლის ნათლისმცემლის ეკლესია დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine.
**რაზდორსკოე II** (რუს. Раздорское II) — არქეოლოგიური ძეგლი, უძველესი ადამიანების სადგომი როსტოვის ოლქის უსტ-დონეცკის რაიონის სოფელ რაზდორსკაიის ტერიტორიაზე.

აღწერა
------

არქეოლოგიური ძეგლი რაზდორსკოე II აღმოაჩინა ვ. კიაშკომ 1984 წელს და შეისწავლა როსტოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რაზდორსკოეს არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, აღნიშნული ექსპედიცია მას სწავლობდა ორი წლის განმავლობაში (1989-1990 წწ.). 2002 წელს მნიშვნელოვანი პაუზის შემდეგ სამუშაოები აღსდგა და გაგრძელდა 2003 წლამდე, ასევე იგეგება მისი აღდგენა.

უძველესი ადამიანის დასახლება მდებარეობს დონის დიდი ტერასის ძირში. კუნძულ გოსტევოის ჩრდილოეთი ნაწილის პირდაპირ. დასახლების კულტურული ფენა 1 მეტრ სიღრმემდე ვრცელდება. კულტურული ფენების გამოკვლევის შედეგად გამოვლინდა, რომ დასახლება გაუნადგურებია ტექტონიკურ კატასტროფას. 

დასახლებაში აღმოჩენილი ნივთების უდიდესი ნაწილი დამზადებულია კაჟის, ქვისა და ძვლისაგან. აღმოჩენილია სოლისებური ფორმის ცულები, ნუკლეუსები და სხვადასხვა სახის ნივთები.

ზოგჯერ ნივთების დასამზადებლად გამოიყენებენ ძვალსაც, რომელთაგანაც რამდენიმეს გააჩნდა ამოჭრილი მოხატულობა. მოპოვებული მასალის დიდი ნაწილი გვაძლევს საშუალებას თვალი გავადევნოთ ნედლეულისა და ნახევრად მზა პროდუქტების მომზადების პროცესს.

აღნიშნულ არქეოლოგიურ ძეგლზე აღმოჩნილია ცხოველების ძვლებიც: თევზის ფხები, გარეული ფრინველის ძვლები, რომლებიც ადასტურებენ, რომ მოსახლეების ძირითადი საქმიანობა იყო ნადირობა და მეთევზეობა. 

პირველყოფილი ადამიანის აღნიშნული სადგომის ისტორია მოიცავს 10 000 წელს. არქეოლოგმა ვ. კიაშკომ გამოთქვა მოსაზრება რაზდორსკოე II-სა და რაკუშეჩნი-იარს შორის ცხოვრების უწყვეტობის შესახებ.

სქოლიო
------

1. ↑  Раздорское II.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-09-25. ციტირების თარიღი: 2017-10-16.
2. ↑  Цыбрий В. В. Кияшко В. Я. Изделия из кости стоянки Раздорская 2 на Нижнем Дону // Неолит-энеолит Юга и неолит Севера Восточной Европы. — СПб. — 2003. — С. 30-40
3. ↑  Кияшко В. Я. 1994 б. Два погребения с букраниями эпохи средней бронзы // Донские древности. Вып. 2. Отв. ред. A.A. Горбенко. Азов. — С. 78
***პულპი*** (ფრანგ. poulpe - რვაფეხა) — 1990-იან წლებში ჩამოყალიბებული რომანთა სერია.

ამ სახელწოდებით გამოდის მასებში კარგი გასაღების მქონე იაფფასიანი, დაბალი პოლიგრაფიული ხარისხის ლიტერატურა. აღნიშნულ სერიაში შემავალი ცალკეული რომანი ერთი ამოსავალი ტექსტის ერთგვარი ინტერპრეტაციაა. ყველა რომანს აერთიანებს ერთი პერსონაჟი - 35 წლის გაბრიელ ლეკუვრერი, მოქმედების საერთო ადგილი - პარიზის მე-11 ოლქი, ერთადერთი უბანი, სადაც ზამთრის ცირკის გარდა არანაირი ტურისტული სანახაობა არ არის. გაბრიელს ყოველთვის ჰყავს მეგობარი გოგო - ქერა სტილისტი შერილი; ასევე არსებობს ვინმე პედრო, ესპანელი ანარქისტი, ვინც გაბრიელს იარაღითა და ყალბი დოკუმენტებით ამარაგებს. გაბრიელის ხასიათი, მისი მოქმედება ავტორზეა დამოკიდებული და რომანიდან რომანში იცვლება. მთავარი მოქმედი პირი ხან მოძალადეა, ხან ძალადობის მსხვერპლი, ხან კეთილი, ხან ბოროტი, ხან მეოჯახე, ხან ავანტიურისტი.

ერთ მწერალს უფლება აქვს აღნიშნულ სერიაში არაუმეტეს ორი რომანის გამოცემისა, რათა თავიდან იქნას აცილებული ერთფეროვნება და პერსონაჟი მომაბეზრებელი არ გახდეს.

დღეისთვის *პულპის* სერიაში გაერთიანებული ორასზე მეტი რომანი არსებობს. გაბრიელის თავგადასავლებზე გადაღებულია ფილმები, შექმნილია კომიქსები, განთავსებულია ინტერნეტსაიტებზე. სულ რაღაც ხუთ წელიწადში *პულპი* გახდა უზარმაზარი სამწერლობო სახელოსნო, რომელიც ღიაა ყველასთვის.

აღნიშნულ ჯგუფში გაერთიანებულ ავტორთაგან აღსანიშნავია:

* ჟან ბერნარ პუი, ფრანგული დეტექტიური რომანის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ფიგურა და "პულპის" დამაარსებელი, რომელსაც ეკუთვნის გაბრიელის თავგადასავლებისადმი მიძღვნილი პირველი რომანი.
* პიერ მანის
* კრისტიან როტის
* შანტალ მონტელიე

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* www.gabriel-lecouvreur.com დაარქივებული 2007-01-02 საიტზე Wayback Machine.
* პულპისადმი მიძღვნილი საიტი
ბალტიის ტომები დაახლოებით 1200 წელს.
**პრუსები** (გერმ. Pruzzen ან *Prußen*; ლათ. Pruteni; ლატვ. Prūši; ლიეტ. Prūsai; პოლ. Prusowie; კაშუბ. Prësowié) — ტომთა ჯგუფი, რომელიც ძველთაგან ბალტიის ზღვის სამხრეთ სანაპიროზე, მდ. ვისლისა და ნემანის ქვემო დინებათა შორის სახლობდა. მატერიალური კულტურის მხრივ მათ ბევრი საერთო ჰქონდათ ენით მონათესავე ლატვიელებსა და ლიტველებთან, აგრეთვე სლავებთან. წყაროებში პრუსები იხსენიებიან IX საუკუნიდან. XIII საუკუნისთვის ისინი შეადგენდნენ 11 მხარის კონფედერაციას, რომელსაც დიდებულები მართავდნენ. პრუსების ადრეფეოდალური საზოგადოებისა და სახელმწიფოს ჩამოყალიბების პროცესი შეაჩერა გერმანიის ფეოდალურ-კათოლიკურმა აგრესიამ. XIII საუკუნის 30-იან წლებში ტევტონთა ორდენმა რომის პაპისა და გერმანელი ფეოდალების აქტიური მხარდაჭერით დაიწყო პრუსების მიწა-წყლის დაპყრობა, რაც 1283 წელს დასრულდა. პრუსების მეტი წილი დამპყრობლებმა მოსპეს, დანარჩენი იძულებით გააგერმანელეს. პრუსების სახელი შემოინახა პრუსიამ.

ლიტერატურა
----------

* *გიოშვილი ნ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ. 1984. — გვ. 222.