recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**იასონ ცუცქირიძე** (დ. 29 მარტი, 1908, დეისი — გ. 8 ივლისი, 1989) — ქართველი გეოგრაფი და მეცნიერი.

ბიოგრაფია
---------

1932 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი გეოფიზიკის სპეციალობით. 

1933-1938 წლებში მუშაობდა თბილისის გეოფიზიკურ ობსერვატორიაში, 1938 წლიდან ობსერვატორიის დირექტორი. 1941-1942 წლებში ყაზბეგის მაღალმთიან მეტეოროლოგიური სადგური. 1943-1953 წლებში თბილისის გეოფიზიკური ობსერვატორიის დირექტორი. 1953-1979 წლებში ჰიდრომეტეოროლოგიის ინსტიტუტის კლიმატოლოგიის ლაბორატორიის გამგე. 1979 წლიდან მეცნიერ-კონსულტანტი. 1938-1941 წლებში ასპირანტურის კურსი გაიარა ლენინგრადის მთავარ გეოფიზიკურ ობსერვატორიაში აქტინომეტრიის სპეციალობით. იქვე, 1949 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია. ავტორია 100-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომისა, რომლებიც მიძღვნილია მთიანი რეგიონების კლიმატის გენეტიკური კლასიფიკაციისა და რადიაციული ბალანსის მდგენელების განაწილების კანონზომირების დადგენის, კლიმატური რესურსების კვლევის და სხვ. აქტუალურ საკითხებისადმი. არის რამდენიმე წიგნის სამეცნიერო რედაქტორი და რეცენზენტი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი (1971).

სადოქტორო დისერტაციის თემა — „საქართველოს ტერიტორიის რადიაციული და თერმული რეჟიმი", დაიცვა 1969 წელს.

ჯილდოები
--------

* 1952 — საპატიო ნიშნის ორდენი
* 1944 — საპატიო ნიშნის ორდენი

ბიბლიოგრაფია
------------

* გეოფიზიკის ტერმინოლოგია=Геофизичксеая терминология: რუსულ-ქართული და ქართულ-რუსული, თბილისი, მეცნიერება, 1988, გვ. 279
* Прогноз гидрометеорологических условий Колхидской низменности после осушения, Ленинград , Гидрометеоиздат, 1983, с. 247

ლიტერატურა
----------

* ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ. 2003, გვ. 289

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* იასონ ცუცქირიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**იასუჰირო ნაკასონე** (იაპონ. 中曽根 康弘; დ. 27 მაისი, 1918; — გ. 29 ნოემბერი, 2019) — იაპონელი პოლიტიკოსი, რომელსაც 1892 წლის 27 ნოემბრიდან 1987 წლის 6 ნოემბრამდე იაპონიის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა ეკავა. როგორც ბრაიან მალრუნის, რონალდ რეიგანის, ჰელმუტ კოლის, ფრანსუა მიტერანის, მარგარეტ ტეტჩერის, ბეტინო კრაკსის, დენ სიაოპინისა და მიხეილ გორბაჩოვის თანამედროვე, მისი მმართველობა ცნობილი იყო სახელმწიფოზე დაქვემდაბარებული კომპანიების პრივატიზების ხელშეწყობით და იაპონური ნაციონალიზმის გამოცოცხლებით, როგორც თანამდებობაზე ყოფნის დროს, ასევე მის შემდეგაც. 2018 წლის მაისში ნაკასონეს 100 წელი შეუსრულდა.

გარდაიცვალა 2019 წლის 29 ნოემბერს, 101 წლის ასაკში.

ადრეული წლები
-------------

1 წლის ნაკასონე, 1919 წელი
ნაკასონე 1918 წლის 27 მაისს ცენტრალური იაპონიის ღარიბულ მაღალმთიან პრეფექტურაში, ქალაქ ტაკასაკიში დაიბადა. ის იყო ნაკასონე მაცუგუროსა და ნაკამურა იუკუს მეორე ვაჟი. მას ჰყავდა 5 დედმამიშვილი: უფროსი ძმა კიჩიტარო, უფროსი და შოკო, უმცროსი ძმა რიოსუკე და კიდევ და-ძმა, რომლებიც მცირეწლოვნები დაიღუპნენ.

სქოლიო
------

1. ↑  上之郷, 利昭 (1994). *教祖誕生*.  講談社文庫.
2. ↑  Profile of Yasuhiro Nakasone
3. ↑
4. ↑  "Japan’s Elder Statesman Is Silent No Longer" by Martin Fackler, *The New York Times*, January 29, 2010 (January 30, 2010, p. A11).
5. ↑   (6 March 2015) *The Making of the New Japan*.  Curzon Press,   გვ. 14. ISBN 0-7007-1246-1.
**ელვინ ჯაფარგულიევი** (აზერ. Elvin Cəfərquliyev; დ. 26 ოქტომბერი, 2000, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი ფეხბურთელი. თამაშობს მარცხენა ნახევარმცველის პოზიციაზე. არის საფეხბურთო კლუბ „ყარაბაღისა" და აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი. პარალელურად არის აზერბაიჯანის 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების წევრი.

საკლუბო კარიერა
---------------

2017 წლის 10 დეკემბერს შედგა ჯაფარგულიევის დებიუტი „კეშლას" რიგებში. აზერბაიჯანის საფეხბურთო თასზე ითამაშა „კაპაზის" წინააღმდეგ. მატჩი „კეშლას" გამარჯვებით, ანგარიშით 2-0 დასრულდა.

2018 წელს ჯაფარგულიევი შეუერთდა აღდამის „ყარაბაღს". 2019 წლის ზაფხულში „სუმგაითმა" დაანონსა, რომ ჯაფარგულიევი მათ გუნდში ერთსეზონიანი იჯარით ითამაშებდა. 2019 წლის 17 აგვისტოს შედგა მისი დებიუტი აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგაში, „სუმგაითის" რიგებში, „გაბალას" წინააღმდეგ.

2020 წლის 11 სექტემბერს შედგა მისი დებიუტი აღდამის „ყარაბაღის" რიგებში, აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგის შეხვედრაში, თავისი ყოფილი კლუბის, „კეშლას" წინააღმდეგ. მატჩი უგოლო ფრით დასრულდა.

2020 წლის 18 აგვისტოს შედგა ჯაფარგულიევის ევროპული დებიუტი, „სილეკსის" წინააღმდეგ, 2020–21 წლის უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის პირველ საკვალიფიკაციო ეტაპზე. ჯაფარგულიევს გუნდთან კონტრაქტი 2024 წლის 30 ივნისამდე აკავშირებს.

საერთაშორისო კარიერა
--------------------

2018 წლის 14 ნოემბერს შედგა ჯაფარგულიევის დებიუტი აზერბაიჯანის 19 წლამდე ფეხბურთელთა ეროვნულ ნაკრებში. ნაკრები ისრაელის 19 წლამდე ფეხბურთელთ ეროვნულ ნაკრებთან ანგარიშით 1-4 დამარცხდა. ამის შემდეგ ითამაშა 3 დღეში, 17 ნოემბერს საქართველოს 19 წლამდე ფეხბურთელთა ეროვნულ ნაკრებთან, ანგარიშით 2-1 მოგებულ შეხვედრაში. 2019 წლის 6 სექტემბერს 18 წლის ასაკში შედგა მისი დებიუტი აზერბაიჯანის 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში. აზერბაიჯანელებმა სლოვაკეთის 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრები, ანგარიშით 2-1 დაამარცხეს. ჯაფარგულიევის დებიუტი აზერბაიჯანის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში 20 წლის ასაკში შედგა 2021 წლის 30 მარტს, 2022 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის შეხვედრაში, სერბეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წინააღმდეგ. შეხვედრა სერბეთის ნაკრების გამარჯვებით, ანგარიშით 1-2 დასრულდა. ამავე წლის 27 მაისს ითამაშა თურქეთის ნაკრებთან. აზერბაიჯანი ანგარიშით 1-2 დამარცხდა. 2 ივნისს ითამაშა ბელარუსთან ამხანაგურ თამაშში, რომელიც აზერბაიჯანის ნაკრების გამარჯვებით, ანგარიშით 2-1 დასრულდა. 2021 წლის 6 ივნისს 14 წუთი ითამაშა მოდლოვის ნაკრებთან ანგარიშით 0-1 წაგებულ შეხვედრაში.

ტიტულები
--------

**კეშლა**

* აზერბაიჯანის საფეხბურთო თასი: 2017–18

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ელვინ ჯაფარგულიევი — Soccerway
* ელვინ ჯაფარგულიევი — *Transfermarkt*

სქოლიო
------

1. ↑  „Elvin Cəfərquliyev". PFL. 14 September 2020.
2. ↑  „KEŞLƏ VS. KAPAZ 2 - 0". Soccerway. 10 December 2017.
3. ↑  „QƏBƏLƏ VS. SUMQAYIT 0 - 2". Soccerway. 17 August 2019.
4. ↑  „KEŞLƏ VS. QARABAG 0 - 0". Soccerway. 11 September 2020.
5. ↑  „II tur / 2020-09-11" (Azerbaijani). www.pfl.az. 11 September 2020.
6. ↑  2020–21 UEFA Champions League qualifying rounds matches, UEFA.com
7. ↑  „Daha bir gənc futbolçumuz avrokuboklarda debüt etdi" (Azerbaijani). www.qol.az. 19 August 2020.
8. ↑  Azerbaijan v Serbia game report. UEFA (30 March 2021).
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **ელვა (მრავალმნიშვნელოვანი)**. |

ძლიერი ელვა ქალაქის თავზე (აშშ)
**ელვა** — გიგანტური ელექტრული განმუხტვა ატმოსფეროში, რომელსაც თან სდევს ქუხილი. ელვას წინ უსწრებს ღრუბლის დაელექტროება, სხვადასხვა ნიშნით დამუხტული ნაწილაკების განცალება და მნიშვნელოვანი მოცულობის მუხტების წარმოქმნა.

უარყოფითი მუხტი უპირატესად ღრუბლის ფუძის არეში გროვდება, დადებითი კი — ზემოთ, დედამიწის ზედაპირი ინდუქციით დადებითად იმუხტება. განარჩევენ წრფივ, ბრტყელსა და ბურთისებრ ელვას.

ყველაზე უკეთ შესწავლილია წრფივი ელვა (განსაკუთრებით ღრუბელსა და დედამიწას შორის). ზონაში, სადაც ელექტრული ველის დაძაბულობა მიაღწევს კრიზისულ მნიშვნელობას, ჰაერის თავისუფალი ელექტრონები დიდი სიჩქარით მიისწრაფვის დედამიწისაკენ და ჰაერის ატომებთან შეჯახებით იწვევს დარტყმით იონიზაციას. ეს პროცესი ზვავისებურად ვრცელდება და წარმოიქმნება ელვის ლიდერი, რომელიც წარმოადგენს თერმოიონიზებულ მაღალ გამტარობის მქონე არხს. ლიდერის თავი დიდი სიჩქარით (5.107 მ/წმ) ვრცელდება დედამიწამდე და გაკვალულ არხში პირველ ლიდერს მიჰყვება მეორე და ხდება მეორე განმუხტვა.

განმუხტვის რიცხვა შეიძლება 50-ს მიაღწიოს, უფრო ხშირად კი 2-3-ია, დროის ინტერვალი 0,01 წმ არ აღემატება. პირველი ლიდერი უფრო ძლიერია და განშტოებული. ბურთისებრი ელვა ძალზე იშვიათია, ნელა გადაადგილდება და დედამიწასთან შეხებისას ხშირად ფეთქდება. მისი ბუნება ნაკლებადაა გამოკვლეული.

ბრტყელი ელვა წარმოადგენს განმუხტვას, რომელიც მოიცავს ღრუბლის მნიშვნელოვან ნაწილს. ელვის დარტყმამ (მეხის დაცემა) შეიძლება გამოიწვიოს ნგრევა, ლითონის გადნობა, ხანძარი, ადამიანის მსხვერპლი. ელვისგან დაცვა შესაძლებელია მეხსარიდით.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ელვა ენციკლოპედია ბრიტანიკა (ინგლისური)
* ინფორმაცია დაარქივებული 2010-08-26 საიტზე Wayback Machine.  (ინგლისური)

ლიტერატურა
----------

* *ოკუჯავა ა.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ. 1979. — გვ. 123.
**ესტატე ალექსანდრეს (მხარგრძელის) ძე ფავლენიშვილი** (დ. 10 ივლისი, 1844 — გ. 23 აპრილი, 1909, კისლოვოდსკი) — თავადი, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1898).

დაამთავრა იმპერატორ ნიკოლოზ I-ის სახელობის მოსკოვის მე-2 კადეტთა კორპუსი (1863) და ალექსანდრეს სამხედრო სასწავლებელი (1864). მონაწილეობდა კავკასიის მთიელთა წინააღმდეგ კამპანიებში (1865, 1868), რუსეთ-თურქეთის ომში (1877-1878), ახალთექინის ლაშქრობაში (1880-1881). 1892-1894 წლებში პოლკოვნიკის წოდებით მეთაურობდა ყუბანის 1-ლ პლასტუნთა ბატალიონს. დაჯილდოებული იყო წმინდა ანას III (1878) და II (1881), წმ. სტანისლავის II (1880) და წმ. ვლადიმერის IV (1882) ხარისხის ორდენებით. 1898 წელს გავიდა თადარიგში გენერალ-მაიორის წოდების მინიჭებით. იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი, კავკასიის ოფიცერთა სესხის კაპიტალის კომიტეტის თავმჯდომარე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ფავლენიშვილები: გენეალოგიური ნუსხები და კომენტარები, შედგენილი ი. ჩიქოვანის მიერ. საქართველოს ეროვნული არქივი. ნანახია 25 აგვისტო, 2020;
* ესტატე ალექსანდრეს ძე ფავლენიშვილი (გენერალ–მაიორი) — ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები 1879-1927 წლებში (საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა);
* Павленов Евстафий Александрович. Список полковникам по старшинству. Составлен по 1-е сентября 1893 г. СПб, 1893.
**იასმილა ჟბანიჩი** (ბოსნ. Jasmila Žbanić; დ. 19 დეკემბერი 1974) — ბოსნიელი რეჟისორი.

ბიოგრაფია
---------

ჟბანიჩი სარაევოში დაიბადა. სკოლის დამთავრების შემდეგ სარაევოს სასცენო ხელოვნების აკადემიაში ჩააბარა თეატრისა და კინოს რეჟისურის ფაკულტეტზე, რომელიც წარმატებით დაასრულა. შემდგომ მუშაობდა ვერმონტში თოჯინების თეატრში. 1997 წელს ბრუნდება სარაევოში და აარსებს სახელოვნებო ასოციაცია დებლოკადას. ამ ასოციაციასთან ერთად გადაიღო მრავალი დოკუმენტური, მხატვრული და მოკლემეტრაჟიანი ფილმი. მისი ყველაზე წარმატებული ფილმი იყო გრბავიცა, რომელიც 2006 წელს გადაიღო. ფილმმა გაიმარჯვა ბერლინალეზე და წარდგენილი იყო მრავალ ნომინაციაზე სხვადასხვა ფესტივალებში.

ნამუშევრები
-----------

* *ავტობიოგრაფია* (ბოსნ. Autobiografija; 1995)
* *შემდეგ, შემდეგ* (ბოსნ. Poslije, poslije; 1997)
* *ღამით ვანათებთ* (ბოსნ. Noć je, mi svijetlimo; 1998)
* *სიყვარული არის...* (ბოსნ. Ljubav je...; 1998)
* *წითელი რეზინის ჩექმები* (ინგლ. Red Rubber Boots; 2000)
* *გახსოვს სარაევო?* (ბოსნ. Sjećaš li se Sarajeva; 2003)
* *სურათები კუთხიდან* (ინგლ. Images from the Corner; 2003)
* *დაბადების დღე* (ინგლ. Birthday; 2004)
* *გრბავიცა* (ბოსნ. Grbavica; 2006)
* *გზაზე* (ბოსნ. Na putu; 2010)
* *მათთვის, ვინც ვერ იტყუება* (ინგლ. For Those Who Can Tell No Tales; 2013)
* *სიყვარულის კუნძული* (ბოსნ. Otok ljubavi; 2013)

სქოლიო
------

1. ↑  Jasmila Zbanic • Director.
**იასონ (იაზონ) თომას ძე ბაქრაძე** (დ. 1869 — გ. 1 აპრილი, 1938) — ქართველი იურისტი, პუბლიცისტი, საზოგადი მოღვაწე.

1900-იან წლებში მუშაობდა ვექილად ქუთაისში; სოციალისტ-ფედერალისტების პარტიის წევრი. ერთხანს იყო ჭიათურის მანგანუმის მრეწველთა საბჭოს ქუთაისის კანტორის მმართველი, ასევე ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ქუთაისის განყოფილების გამგეობის წევრი. 1917 წელს არჩეული იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად სოციალისტ-ფედერალისტებიდან. 1919 წელს იყო საქართველოს მთავრობის ოფიციალური წარმომადგენელი ბერლინში, მონაწილეობდა ქართველი სამხედრო ტყვეების სამშობლოში დაბრუნების ორგანიზებაში. შემდეგ მუშაობდა საქართველოს ეკონომიკურ წარმომადგენლობაში გერმანიაში. საქართველოში საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ დროებით დაპატიმრებული იყო 1923 წელს. 1938 წელს გერმანიის სასარგებლოდ ჯაშუშობის ბრალდებით კვლავ დააპატიმრეს და დახვრიტეს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* იასონ ბაქრაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
* იასონ ბაქრაძე — საქართველოს პირველი რესპუბლიკის (1918-1921) პროსოპოგრაფიული ბაზა (ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლინგვისტურ კვლევათა ინსტიტუტი)
**ენტებე** (ინგლ. Entebbe) — ქალაქი ცენტრალურ უგანდაში. მდებარეობს ტბა ვიქტორიის ნახევარკუნძულზე, დაახლოებით 37 კმ-ში სამხრეთ-დასავლეთით უგანდის დედაქალაქ კამპალიდან. ქალაქში ერთ დროს, 1962 წელს დამოუკიდებლობის გამოცხადებამდე, უგანდის პროტექტორატის მთავრობა იყო განთავსებული. ენტებეში მდებარეობს ენტებეს საერთაშორისო აეროპორტი, უგანდის უმსხვილესი კომერციული და სამხედრო აეროპორტი. ენტებეში მდებარეობს უგანდის პრეზიდენტის ოფიციალური რეზიდენცია და ოფისი.

2002 წლის მოსახლეობის აღწერით ენტებეს მოსახელობა დაახლოებით 55 100 ადამიანს შეადგენდა. 2010 წელს უგანდის სტატისტიკის ბიუროს მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობამ 76 500 ადამიანი შეადგინა, ხოლო 2014 წლის 27 აგვისტოს ეროვნული მოსახლეობის აღწერით ენტებეს მოსახლეობამ 69 958 ადამიანი შეადგინა.

ისტორია
-------

"ენტებე" ადგილობრივ ლუგანდას ენაზე ნიშნავს "სკამს". ამ ადგილას განდას ტომის მეთაური მართლმსაჯულების საკითხებს განიხილავდა, რის გამოც დაერქვა სავარაუდოდ ეს სახელი. თავდაპირველად ის დიდი ბრიტანეთის კოლონიური ადმინისტრაციისა და კომერციული ცენტრი გახდა 1893 წელს, როდესაც აქ სერ ჯერალდ პორტალი დასახლდა. პორტ ბელი მალევე კამპალას ნავსადგომი გახდა. მიუხედავად იმისა, რომ ამჟამად აქ გემების მიმოსვლა არ ხდება, დღემდე შემორჩენილია ნავმისადგომი, რომელსაც საბორნედ იყენებენ. ენტებეს საერთაშორისო აეროპორტი 1929 წელს გაიხსნა. სწორედ ამ აეროპორტიდან დატოვა აფრიკა დედოფალმა ელისაბედ II-მ ინგლისში დასაბრუნებლად, როდესაც მამამისის გარდაცვალების ამბავი შეიტყო და დედოფალი გახდა.

სქოლიო
------

1. ↑  UBOS, ..  (27 აგვისტო, 2014) The უგანდის რესპუბლიკის რეგიონების და ქალაქების მოსახლეობა. Citypopulation.de ციტირება უგანდის სტატისტიკის ბიურო (UBOS). ციტირების თარიღი: 22 თებერვალი 2015.
**ვაზისუბნის ყველაწმინდის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი კახეთის მხარის გურჯაანის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ვაზისუბნის მიდამოებში, დაახლოებით 0,5 კილომეტრზე. ადგილობრივი მოსახლეობა ამ ადგილს დიდ ველს უწოდებს. 

ეკლესია დარბაზულია, განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. შენობა ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით. წყობა ირეგულარულია, ძლიერ დაზიანებულია. ჩამონგრეულია კამარა, დანგრეულია დასავლეთ კედლის ზედა ნაწილი. სამხრეთ დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებს მთელ სიმაღლეზე განიერი ბზარები დაუყვება. ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა, რაომელშიც გაჭრილია გარეთკენ დავიწროებული სარკმელი, სარკმელს თარაზული გადახურვა და საფეხურებად დამუშავებული რაფა აქვს. სარკმლის ორივე მხარეს თითო, გეგმითი ნალისებრი, ღრმა ნიშაა. ორივე ნიშა ერთმანეთზე კუთხით მიყრდნობილი ორ-ორი ბრტყელი ქვითაა გადახურული. საკურთხევლის სარკმლის გარდა თითო სწორკუთხა სარკმელია სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში.

ლიტერატურა
----------

* *კუპრეიშვილი ბ.*, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ. 2013. — გვ. 89.
**ენტლებუხერ-ზენენჰუნდი** (გერმ. Entlebucher Sennenhund) — ძაღლის ჯიში, გამოყვანილი შვეიცარიაში XX საუკუნეში.

შვეიცარიული ზენენჰუნდებიდან ამ ყველაზე პატარა წარმომადგენლის წარმოშობის შესახებ რაიმეს თქმა ძნელია. მასტიფების მსგავსი გარეგნობა გვაფიქრებინებს, რომ ამ ჯიშის წინაპრებს შორის იყვნენ რომაელი ლეგიონერების მებრძოლი და მოდარაჯე ძაღლები. ამ ჯიშის დასახელება მომდინარეობს ლუცერნის მახლობლად მდებარე ენთლებუჰენისგან. ენტლებუხერ-ზენენჰუნდი პოპულარულია შვეიცარიაში, მაგრამ იშვიათად გვხვდება მის ფარგლებს გარეთ. ის შედარებით კომპაქტური და დაკუნთულია. ენტლებუხერ-ზენენჰუნდი იმ ჯიშების რიცხვს მიეკუთვნება, რომლებიც გადარჩნენ სელექციონერ ფრანც შერტენლიბის დაძაბული მუშაობის შედეგად. თავისი მამისგან მან შეიტყო, რომ შვეიცარიის მთიან მდელოებზე არსებობენ სხვადასხვა ჯიშის ძაღლები. XIX საუკუნის ბოლოს, ძაღლების გამოფენების ციურიხელი მსაჯის, ალბერტ ჰაიმის დახმარებით, შერტენლიბმა შეძლო ამ ძაღლების ორგანიზმება, მათი გადარჩენის მიზნით.

ენტლებუხერ-ზენენჰუნდები კარგი კომპანიონები არიან. ადვილად უძლებენ სიცივეს. მათგან კარგი მოდარაჯე დგება. ვერ ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას და სიცხეს. ბალანს განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. ენტლებუხერ-ზენენჰუნდს აქვს საშუალო ზომის ყურები, მასიური თავი, ძლიერი, გრძელი ყბები, დაკუნთული თეძოები. ბალანი უხეში, სქელი და მბზინავია. აქვს საშუალო ზომის, ცოცხალი, ყავისფერი თვალები.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ენტლებუხერ-ზენენჰუნდი (ინგლისური)

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ენტლებუხერ-ზენენჰუნდი***
**ეიუბ აზიზოვი თეიმურ ოღლუ** (აზერ. Əzizov Əyyub Teymur oğlu; დ. 1934, 12 აგვისტო) — ქიმიურ მეცნიერებათა კანდიდატი, პროფესორი, კათედრის გამგე, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული მასწავლებელი.

ბიოგრაფია
---------

ეიუბ აზიზოვი დაიბადა 1934 წლის 12 აგვისტოს სომხეთის ზანგიბასარის რაიონის სოფელ მეჰმანდარში (ჰოვტაშატში). 1948 წლიდან გადაასახლეს აზერბაიჯანის აღჯაბადის რაიონში. 1953-1957 წლებში იყო აზერბაიჯანის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის ბუნებისა და ქიმიის ფაკულტეტის სტუდენტი, 1957-1961 წლებში მუშაობდა აღჯაბადის რაიონის ხალფარადინის საშუალო სკოლაში მასწავლებლად, 1961-1964 წლებში დაასრულა ასპირანტურის (მაგისტრატურის) საფეხური ბაქოს სახელმწიფო უნივერისტეტში. მუშაობდა ორგანული და ფიზიკური ქიმიის ინსტიტუტში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად. 1969 წელს იყო ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის არაორგანული ქიმიის კათედრის მასწავლებელი. 1971-1987 წლებში ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის არაორგანული ქიმიის განყოფილების დოცენტი იყო.

1987 წლიდან ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის „ქიმიის სწავლების მეთოდოლოგიის" განყოფილებას ხელმძღვანელობს.

წიგნები
-------

* არაორგანული ქიმიის სწავლების პრაქტიკა. ბაქო-1998
* მასალები ქიმიის ისტორიის შესახებ. ბაქო-1999
* სასწავლო მასალები გამოჩენილი მეცნიერების ცხოვრებისა და მოღვაწეობის შესახებ ქიმიის სწავლებაში. ბაქო-2000
* ქიმიის განათლების პრინციპები, მეთოდები, პრინციპები. ბაქო-2002
* ქიმიის სწავლების მეთოდოლოგია, ნაწილი I, ბაქო-2005
* ქიმიის სწავლების მეთოდოლოგია, ნაწილი II, ბაქო-2006
* ქიმიის სწავლების მეთოდის პრაქტიკა. ბაქო-2008

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 
* 
* Kimyanın Tədrisi Metodikası kafedrası
**ჯგუფი B** — ევრობასკეტი 2022-ის მეორე ჯგუფი, სადაც წარმოდგენილნი არიან ბოსნია და ჰერცეგოვინა, გერმანია, ლიეტუვა, საფრანგეთი, სლოვენია და უნგრეთი. ჯგუფის მატჩები 2022 წლის 1-დან 7 სექტემბრის ჩათვლით ჩატარდება. ყველა მატჩი გერმანიის ქალაქ კელნში, ლანქსეს არენაზე გაიმართება. საუკეთესო ოთხი ნაკრები პრეი-ოფში ასპარეზობის უფლებას მოიპოვებს.

ცხრილი
------


| ადგ | გუნდი | თ | მ | წ | გატ | გაშ | ქს | ქ | კვალიფიკაცია |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | სლოვენიის დროშა სლოვენია | 5 | 4 | 1 | 464 | 432 | +32 | 9 | პლეი-ოფის ეტაპი |
| 2 | გერმანიის დროშა გერმანია (H) | 5 | 4 | 1 | 463 | 411 | +52 | 9 |
| 3 | საფრანგეთის დროშა საფრანგეთი | 5 | 3 | 2 | 381 | 379 | +2 | 8 |
| 4 | ლიეტუვის დროშა ლიეტუვა | 5 | 2 | 3 | 439 | 412 | +27 | 7 |
| 5 | ბოსნია და ჰერცეგოვინის დროშა ბოსნია და ჰერცეგოვინა | 5 | 2 | 3 | 412 | 438 | −26 | 7 |  |
| 6 | უნგრეთის დროშა უნგრეთი | 5 | 0 | 5 | 382 | 469 | −87 | 5 |

პირველი მატჩ(ებ)ის გამართვის თარიღი:1 სექტემბერი 2022. წყარო: FIBA  
  
კლასიფიკაციის წესები: 1) ქულები; 2) ურთიერთშეხვედრის შედეგი; 3) ქულების სხვაობა; 4) აღებული ქულა.  
(H) მასპინძელი  
შენიშვნები:
1. 1 2  სლოვენია 88–80 გერმანია
2. 1 2  ლიეტუვა 87–70 ბოსნია და ჰერცეგოვინა

სქოლიო
------

1. ↑  „FIBA EuroBasket 2022 groups confirmed, mascot unveiled". FIBA. 28 April 2021. ციტირების თარიღი: 28 April 2021.
2. ↑  Competition system
**ეკა ჭყოიძე** (დ. 21 აგვისტო, 1976, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ფილოსოფიის დოქტორი ბიზანტიის ისტორიის განხრით, ასოცირებული პროფესორი.

ბიოგრაფია
---------

ეკა ჭყოიძემ 1998 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი ახალი ბერძნული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით. 1999 წელს სწავლა განაგრძო ქ. იოანინის უნივერსიტეტში (საბერძნეთი), ფილოსოფიის ფაკულტეტზე, შუასაუკუნეების შემსწავლელ მეცნიერებათა კათედრაზე, ბიზანტიის ისტორიის განყოფილებაში, სადაც 2001 წელს მიიღო მაგისტრის ხარისხი, ხოლო 2006 წელს, იმავე განყოფილებაზე დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „ბიზანტია ქართული წყაროების მიხედვით (IX-XI საუკუნეების ქრონიკები და ჰაგიოგრაფიული ტექსტები)", ბერძნულად: „Το Βυζάντιο μέσα από τις γεωργιανές πηγές (Χρονικά, Βίοι Αγίων 9ος-11ος αι.)". საბერძნეთში სწავლისას მიღებული აქვს სტიპენდიები ა. ონასისის საქველმოქმედო და საბერძნეთის სახელმწიფო სასტიპენდიო ფონდებიდან. 2008-2009 სასწავლო წელს მუშაობდა პოსტდოქტორანტ მკვლევრად პრინსტონის უნივერსიტეტში (აშშ). მეორედ პოსტსადოქტორო სტიპენდია მიიღო 2012-2013 წლებში ათენის უნივერსიტეტის პლატონის აკადემიისა და ა. ონასისის საქველმოქმედო ფონდის ერთობლივი დაფინანსებით. ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში მუშაობს 2008 წლიდან. იყო ჯერ ასისტენტ-პროფესორი, ხოლო 2013 წლიდან დღემდე ასოცირებული პროფესორია.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ეკა ჭყოიძე - ფილოსოფიის დოქტორი ბიზანტიის ისტორიის განხრით, ასოცირებული პროფესორი
იზლინგტონი
**იზლინგტონი** (*ინგლ.:* London Borough of Islington ['izliŋtən] ) — ლონდონის უბანი, რომელიც წარმოიშვა 1965 წელს, უბნების – იზლინგტონისა და ფინსბერის შეერთების შემდეგ. 

იზლინგტონში მკვეთრად იგრძნობა ლონდონის მცხოვრებთა სოციალური დისბალანსი. ერთი მხრივ აქ მოსახლეობის 55% სოციალუტ საცხოვრებლებში ცხოვრობს, მეორე მხრივ კი უბანში შეხვდებით სახლებს რომელთა ღირებულება 3 მილიონ ინგლისური ფუნტია. აქვეა მსოფლიოში ცნობილი საფეხბურთო კლუბის "არსენალის" ჰაიბერის სტადიონი. იზლინგტონში ლონდონის 2 საპყრობილეა: ჰოლოვეისა და პენტონვილის. ამ უბანში წლების განმავლობაში ცხოვრობდა პრემიერ-მინისტრი ტონი ბლეერი.

იზლინგტონის ფართობია 14,86 კმ², მოსახლეობა - 181,013 კაცი, აქედან: თეთრკანიანი - 75,4%, შავკანიანი - 11,9%, სამხრეთ აზიელი - 5,4% და ჩინელი 1,7%.

უბნები
------

იზლინგტონის გერბი

|  |  |
| --- | --- |
| * ეინჯელი
* არჩვეი
* ბარნსბერი
* ქენონბერი
* ქლერკენველი
* ფინსბერი
* ჰაიბერი
 | * ჰოლოვეი
* იზლინგტონი
* კინგს ქროსი
* ლოუერ ჰოლოვეი
* პენტონვილი
* ტანფელ პარკი
* აფერ ჰოლოვეი
 |

ცნობილი პიროვნებები
-------------------

* დუეინ ჩემბერსი
* ჯო კოული
* ფარლოუ, ქრის
* მერი კინგსლი
* ჯონ სტიუარტ მილი
* ალენ პარკერი - Drehbuchautor
* დაიდო
* ჩარლი უოტსი
**ივლიანე ლევანის ძე ხაინდრავა**, *იულიან ხაინდროვი* (რუს. Иулиан Леванович Хаиндров) (დ. 1873, სოფ. ლეხაინდრავო, ახლანდ. მარტვილის მუნიციპალიტეტი, — გ. 18 ივლისი, 1938, ქ. ხარბინი, ახლანდ. ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა) — რევოლუციური მოძრაობის მონაწილე საქართველოში, შემდეგ ქალაქ ხარბინის ქართული კოლონიის ხელმძღვანელი, მრეწველი.

ხაინდრავა წარმოშობით სენაკის მაზრის აზნაურთა ოჯახიდან იყო. ქუთაისის გიმნაზიაში სწავლის დროს ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში, 1890-იან წლებში იყო ანარქისტული ჯგუფის წევრი და მონაწილეობდა ქუთაისის გუბერნატორზე თავდასხმაში, რის გამოც 25-წლიანი გადასახლება და კატორღული სამუშაოები მიუსაჯეს. 14 წელი გაატარა ციმბირში, შემდეგ კი ჩინეთში გადავიდა და დასახლდა მანჯურიაში, ქალაქ ხარბინში, რომელიც ცენტრალურ ხელისუფლებას მოკლებული იყო და რუსეთის იმპერიიდან გაქცეული და გადასახლებული სხვადასხვა ეროვნების ადამიანების თავშესაფრად იქცა. ხაინდრავამ ტყის მოპოვებისა და დამუშავების საქმეს მოჰკიდა ხელი და გამდიდრდა. 1908 წელს ხარბინში დააფუძნა ქართული სათვისტომო, რომლის პირველი და უცვლელი თავმჯდომარე თვითონვე იყო გარდაცვალებამდე. ეწეოდა ქველმოქმედებას; მისი ინიციატივითა და მონაწილეობით დაარსდა ქართული კლუბი, ბიბლიოთეკა, სკოლა, ურთიერთდამხმარე სალარო. დიდი ავტორიტეტით სარგებლობდა ხარბინის მრავალეთნიკურ მოსახლეობაში. 1916 წელს ფარულად იმყოფებოდა საქართველოში. გარდაიცვალა 1938 წელს. ანდერძის მიხედვით უნდა დაეკრძალათ მშობლიურ სოფელში, რაც ვერ შესრულდა. დაკრძალულია ხარბინის ე.წ. ახალ სასაფლაოზე. ივლიანე ხაინდრავას ოჯახიდან ცნობილია: შვილები — მწერლები ლევან და ლიდა ხაინდრავები, შვილიშვილები — პოლიტიკოსი და პუბლიცისტი ივლიანე, პოლიტიკოსი და რეჟისორი გოგა.

ლიტერატურა
----------

* Незабытые могилы. Российское зарубежье: некрологи 1917-1997. Том 6. Книга 3. Х-Я. М. 2007.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ივლიანე ხაინდრავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
სერ **ედმუნდ ჰილარი** (დ. 20 ივლისი, 1919, ოკლენდი, ახალი ზელანდია — გ. 11 იანვარი, 2008, ოკლენდი, ახალი ზელანდია) — ახალზელანდიელი საზოგადო მოღვაწე, მთამსვლელი. ნეპალის საპატიო მოქალაქე. 

1953 წლის 29 მაისს ნორგეი თენცინგთან ერთად პირველი ავიდა ევერესტზე, რისთვისაც მიიღო აზნაურის წოდება. 1953-1965 წლებში დაიპყრო კიდევ ათი მწვერვალი ჰიმალაიში. 1955-1958 წლებში ხელმძღვანელობდა ბრიტანეთის თანამეგობრობის ტრანსანტარქტიდული ექსპედიციის ახალზელანდიურ ნაწილს, ექსპედიციამ მიაღწია სამხრეთ პოლუსს. 1960-1961 წლებში ხელმძღვანელობდა ექსპედიციას ჰიმალაიში, რომელიც იკვლევდა დიდ სიმაღლეზე ადამიანის მრავალთვიური ყოფნის შედეგად მიმდინარე აკლიმატიზაციის პროცესებს. XX საუკუნის 80-იან წლებში იყო ახალი ზელანდიის ელჩი ინდოეთში. 

ალპინიზმით სკოლის ასაკში დაინტერესდა. პირველი ასვლა განახორციელა ოლივიეს მთაზე (1933 მ) ახალ ზელანდიაში. მეორე მსოფლიო ომის დროს მსახურობდა ახალი ზელანდიის სამხედრო-საჰაერო ძალებში. 1945 წელს ფიჯიში გაგზავნეს, ხოლო შემდეგ სოლომონის კუნძულებზე. 1951 წელს მონაწილეობა მიიღო ერიკ შეპტონის ხელმძღვანელობით გამართულ ბრიტანეთის სადაზვერვო ექსპედიციაში ევერესტზე. 1952 წელს წარუმატებლად ცდილობდა მწვერვალ ჩო-ოიუის დაპყრობას. ევერესტის დაპყრობის შემდეგ თავისი ცხოვრების დიდი ნაწილი ჰილარიმ შერპას დახმარებაში გაატარა. ორგანიზებას უწევდა საავადმყოფოებისა და სკოლების მშენებლობას ნეპალში. 

დაჯილდოებულია დიდი ბრიტანეთის, ახალი ზელანდიისა და ნეპალის უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდოებით. მისი პორტრეტი გამოსახულია ახალზელანდიურ 5-დოლარიან ბანკნოტაზე. 2003 წელს კუკის მთასთან აღიმართა ედმუნდ ჰილარის ძეგლი, რომლის სიმაღლეა 2,3 მ. ედმუნდ ჰილარისა და ნორგეი თენცინგის სახელობისაა მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე მაღლა მდებარე აეროპორტი ნეპალში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ედმუნდ ჰილარი — საქართველოს ოლიმპიელთა კლუბი დაარქივებული 2016-04-04 საიტზე Wayback Machine.
* ედმუნდ ჰილარი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
* ედმუნდ ჰილარი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
| პუნიკური ომები |
| --- |
| პირველი – მეორე – მესამე |

| პირველი პუნიკური ომი |
| --- |
| მესინა – აგრიგენტუმი – ლიპარის კუნძულები – მილაი – სულცი – ტინდარისი – ეკნომის კონცხი – ადისი – ტუნისი – პანორმუსი – ლილიბეუმი – დრეპანა – ერიჩე – ეგატის კუნძულები |

**დრეპანის ბრძოლა** — ბრძოლა, რომელიც მოხდა რომაელებსა და კართაგენელებს შორის სიცილიაზე უპირატესობის მოსაპოვებლად, პირველი პუნიკური ომის დროს.

ძვ. წ. 249 წელს სიცილიაზე ძირითადი საბრძოლო მოქმედებები ლილიბეუმის გარშემო იყო კონცენტრირებული, რომლის ალყაც არაერთი თვე გრძელდებოდა. 

რომის კონსულმა პუბლიუს კლავდიუსმა გადაწყვიტა დატყმა მიეყენებინა კართაგენული ფლოტის მთავარ ბაზაზე - დრეპანაზე. მან ფლოტით ღამე დატოვა ლილიბეუმი და განთიადზე დრეპანაში ჩააღწია. რომაელებს იმედი ჰქონდათ, რომ მათი დარტყმა უეცარი იქნებოდა, მაგრამ არ გამოუვიდათ. კართაგენელმა ადმირალმა ატარბალმა მოასწრო ჯარისკაცების გემებზე აყვანა და პორტიდან გამოსვლა. იგი ქალაქის სამხრეთით წავიდა. იგი გავიდა დრეპანის კონცხსა და კლდოვან კუნძულებს შრის სრუტეში. რომის ფლოტის ნაწილი ჯერ არ იყო მოსული, ნაწილი კი უკვე ბუხტაში იყო. უკან გამოსვლაზე აურზაური დაიწყო, რომაული გემების ნაწილმა მოახერხა ცხვირით დასავლეთით და კუდით ნაპირისკენ განლაგება. ტიტუს ლივიუსთან წერია, რომ ბრძოლის წინ სამსხვერპლო ჩიტები არ კენკავდნენ საკენკს, რაც ცუდის მომასწავლებელი იყო. კლავდიუსმა ჩიტები გემიდან მოისროლა სიტყვებით "თუ მათ კენკვა არ უნდათ, წყალი დალიონ".

კართაგენელებმა რომაელები ნაპირდან მიაჭყლიტეს და ისე დაესხნენ თავს. ატარბალი მარჯვენა ფლანგს ხელმძღვანელობდა, რომლის პირისპირაც იყო კლავდიუსი. კართაგენელები ტარანებით ახჩობდნენ რომაულ გემებს, ან ისეთ ადგილებზე აგდებდნენ, სადაც ყალი არასაკმარისად ღრმა იყო. კლავდიუსმა 30 გემით მოახერხა სამხრეთით გამოსვლა. პოლიბიუსის თანახმად მტრებმა 93 გემი ჩაიგდეს ხელში, მეზღვაურებმა ნაპირზე გაქცევა მოახერხეს. ევთროპიუსის და ოროზიუსის თანახმად გადარჩა 30 გემი, ჩაიძირა ან ტყვედ ჩავარდა 90 გემი, გაიღუპა 8 000 რომაელი, ტყვედ 20 000 ჩავარდა. დიოდორეს თანახმად რომაელებმა 117 გემი და 20 000 ადამიანი დაკარგეს. ფრონტინეს თანახმად გადარჩა მხოლოდ 20 გემი. 

კლავდიუსმა ბრძანა გადარჩენილი გემების მორთვა, ვითომ გაიმარჯვეს, კართაგენელთა დასაფრთხობად.

ლიტერატურა
----------

* პოლიბიუსი, საყოველთაო ისტორია, წ. 1. 49-51
* დიმიტრი შკრაბო. პირველი პუნიკური ომი

სქოლიო
------

1. ↑  ოროზიუსის თანახმად 120 გემი, პოლიბიუსთან 123, დიოდორე - 210.
**ედუარდ იაკობის ძე აბოლი** (დ. 14 თებერვალი, 1868, ვალტაიკა, ლატვია — გ. 9 აპრილი, 1959, თბილისი) — ფარმაკობოტანიკოსი. ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1935), პროფესორი (1935). საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1944).

ბიოგრაფია
---------

1892 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი. მიენიჭა პროვიზორის წოდება. 1899 წელს მიენიჭა ფარმაციის მაგისტრის ხარისხი, 1902 წელს კი ყაზანის უნივერსიტეტის პრივატ-დოცენტობა. 1915 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი. 1926–1932 წლებში იყო თბილისის უნივერსიტეტის, შემდეგ კი ფარმაცევტული და სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტების ფარმაკოგნოზიის კათედრის გამგე. 1932–1959 წლებში სამეცნიერო კვლევითი ფარმაკო-ქიმიური ინსტიტუტის ფარმაკო-ბოტანიკური განყოფილების გამგე. შეისწავლა და აღწერა ადგილობრივი სამკურნალო მცენარეები. ავტორია სამკურნალო მცენარეთა ფიტოქიმიური და მიკროქიმიური დახასიათებისა. იკვლევდა ფარმაკოგნოზიის სწავლებისა და მეცნიერული ფამაციის პრობლემებს. ხელმძღვანელობდა ფარმაკობოტანიკურ ექსპედიციებს საქართველოს სხვადასხვა რეგიონში. იყო ფარმაცევტული პროფილის 5 ჟურნალის სარედაქციო კოლეგიის წევრი და სხვა.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ. 1975. — გვ. 30.

* *ერისთავი ლ.*, ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 1, თბ. 1997. — გვ. 30-31.
**ივლისის რევოლუცია** (ფრანგ. Révolution de Juillet), *ივლისის დღეები*, — საყოველთაო აჯანყება პარიზში 1830 წელს, რომელმაც დაამხო შარლ X, საფრანგეთის უკანასკნელი მეფე ბურბონთა დინასტიის მთავარი შტოდან და ტახტზე აიყვანა მისი ბიძაშვილი, ლუი-ფილიპ ორლეანელი.

რევოლუციური გამოსვლების უშუალო მიზეზი გახდა შარლ X-ის 1830 წლის 26 ივლისის ბრძანებები, რომელიც კვეცდა სამოქალაქო უფლებებს და ეწინააღმდეგებოდა 1814 წლის ქარტიას. საპროტესტო აქციებსა და ქუჩის დემონსტრაციებს მოჰყვა პარიზში სამდღიანი შეიარაღებული შეტაკებები (27-29 ივლისი). 2 აგვისტოს შარლი იძულებული გახდა გადამდგარიყო, 9 აგვისტოს კი ლუი-ფილიპი „ფრანგთა მეფედ" გამოცხადდა. საფრანგეთში დამყარდა „ივლისის მონარქია", რომელიც საშუალო კლასის ზედა ფენების (ბურჟუაზია) პოლიტიკური და საზოგადოებრივი დომინირების ხანა იყო და 1848 წლის რევოლუციამდე გაგრძელდა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ივლისის რევოლუცია — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)

  


|  |  |
| --- | --- |
| wikistub |  *ეს არის სტატიის ან სექციის **ესკიზი**. თქვენ შეგიძლიათ შეავსოთ იგი.* |
**დროის მბრძანებლები** (ინგლ. The Time Lords) — ფიქციური უძველესი უცხოპლანეტური ცივილიზაცია ჰუმანოიდური სახეობისა, რომელიც ცნობილია, როგორც გალიფრეელები. დროის მბრძანებლები და მათი წევრი დოქტორი გვხვდება სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის ბრიტანულ ტელესერიალში Doctor Who. დროის მბრძანებლებს ეს სახელი დაერქვათ დროის არასწორხაზოვანი აღქმის გამო, რაც მათ საშუალებას აძლევს, ნახონ ყველაფერი, რაც კი მომხდარა, ხდება ან ოდესმე მოხდება, როგორც ნაჩვენებია 1996 წლის ფილმში „Doctor Who". ამ სპეციფიკური აღქმის გამო მათ განავითარეს მფარველობის კულტურა და დროსთან დაკავშირებული ტექნოლოგიები, რაც მოიცავს დროსა და სივრცეში სამოგზაურო მექანიზმებს (იგივე ტარდისებს) და სამეთვალყურეო მოწყობილობებს, რომლითაც დროში მოგზაურობენ და დროის დამახინჯებას ხელს უშლიან. თუმცა ეს უკანასკნელი იშვიათია, რადგან მათი ტაქტიკა იყო ჩარევისგან თავის არიდება და ნეიტრალიტეტი. დროის მბრძანებლებს შეუძლიათ, მანიპულაცია მოახდინონ სხვადასხვა სახის მოვლენებსა და ინდივიდებზე, თუკი არ ჩაერევიან საკუთარ პიროვნულ ისტორიაში.

თავდაპირველად დროის მბრძანებლები მოიხსენიებოდნენ, როგორც ძლიერი, მაგრამ მშვიდობიანი რასა პლანეტა გალიფრეიდან, საიდანაც დოქტორი გამოაძევეს. მოგვიანებით ფიქციურ სამყაროში მათი როლი გაიზარდა და მეტი ინფორმაცია გახდა ცნობილი. აღმოჩნდა, რომ დროის მბრძანებლების საზოგადოება იყო სტაგნაციური, ცერემონიების მოყვარული ოლიგარქია, მათი წარსული სავსე იყო მითებითა და ლეგენდებით. მეოთხე ინკარნაციისას დოქტორი მათი პრეზიდენტი გახდა და ბევრ რამეში დაეხმარა დროის მბრძანებლებს. განახლებულ სერიებში (2005 წლიდან) დროის მბრძანებლების საზოგადოება განადგურებულია, რაშიც დამნაშავედ დოქტორი ცხადდება. ბოლო დიდი დროის ომის პერიოდში ის მოვლენების მსვლელობაში ჩაერია. ამ დროს დროის მბრძანებლების პრეზიდენტი იყო ტირანი რასილონი, რომელიც გადასარჩენად მთელი დროისა და სივრცის განადგურებას აპირებდა.

დროის მბრძანებლები ითვლებიან ერთ-ერთ უძველეს და ტექნოლოგიურად ყველაზე ძლიერ რასად Doctor Who-ს სამყაროში. იმ მცირეოდენში, რომლებიც მათზე ძლიერები არიან, შედიან (უკვე გადაშენებული) ოსირიელები და სამყაროს უმაღლესი ძალები, როგორიცაა შავი და თეთრი მცველები, და შესაძლოა მუდმივებიც.

სქოლიო
------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  დაარქივებული ასლი.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-04. ციტირების თარიღი: 2014-08-04.
6. ↑
7. ↑  დაარქივებული ასლი.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-08-17. ციტირების თარიღი: 2014-08-04.
**ივლიტას ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის ეკლესია** — სოფელ ივლიტაში მდებარე უჩვეულო გეგმის და იერის ტაძარი. ეკლესია მდებარეობს სოფლის ცენტრში, ნაგებია არეული წყობით, ასაშენებლად გამოყენებულია სწორკუთხა კვადრები, ნატეხი და რიყის ქვა, საფლავის ქვები. ტაძარში ჩართულია ორნამენტიანი ქვებიც (განსხვავებული ნახატისა და კვეთის ქვები, სავარაუდოდ მოტანილია სხვადასხვა ტაძრიდან) და საცხოვრებელი სახლის მსგავსად გადახურულია სამქანობიანი სახურავით.

გიორგი ბოჭორიძემ სამცხე-ჯავახეთი 1932-1933 წლებში შეისწავლა და ივლიტას ეკლესიაც მოინახულა 

|  |  |
| --- | --- |
|  | „სოფელ ივლიტეს ეკლესია ბანიანი შენობაა, დამყარებულია 6 ხის სვეტზე, ზემოთ არის 15X8,8 მ. იგი განახლებულია 1912 წელს. კედელს ბევრ ადგილას დატანებული აქვს ძველი ქვები. დასავლეთის მხარეს ბანის კიდურებზე გამწკრივებულია ვერძის თავები... 1646 წელს აშენებულია ღამეობით, ამ დროსაა აშენებული აღმოსავლეთი კედელი, 1782 წელს დასავლეთის და ჩრდილო კედლები განახლებულია. 1912 წელში სამხრეთი კედელი..." |
|  |  |

ძეგლის აღწერა
-------------

ტაძარში ერთი შესასვლელია დასავლეთიდან, სწორკუთხა კარი კედელზე გაწეულია სამხრეთით. ტაძრის გადახურვა კვადრატული კვეთის (26X26 სმ) ბოძების სამ წყვილს ეყრდნობა, კონსტრუქციულად ეს ხალხური ხუროთმოძღვრებიდან აღებული საცხოვრისის ელემენტებია. კვადრაული კვეთის სვეტი, მოკლე ბუღაური, სვეტების წყვილად დაყენება დამახასიათებელია მესხური ხალხური ხუროთმოძღვრებისათვის. თუ მართლაც ტაძარი აიგო თურქობის დროს 1646 წელს, საქართველოსათვის მძიმე პერიოდში, მისი შენიღბვა საცხოვრისის არქიტექტურით სავსებით გამართლებულია და ტაძრის ისტორიას სხვა ასპექტიც ემატება. შეკეთების თარიღი 1782 წელი კარის არქიტრავზეა ამოკვეთილი. 1962 წლის ხანძრის შემდეგ ტაძარი კვლავ მეხსიერებაში შემორჩენილი ძველი სახით აღადგინეს.

უჩვეულოა ტაძრის ელემენტებიც: აღმოსავლეთით ტაძარი სწორი ყრუ კედლით მთავრდება, არ არის არც კონქი და არც აფსიდი, არც საკურთხევლის სარკმელი. დარბაზი ექვსი, საცხოვრებელი სახლისათვის დამახასიათებელი ორფრთიანი, საკმაოდ განიერი ფანჯრით ნათდება. მათგან თითი-თითო ფანჯარა დასავლეთის კედელში და ჩრდილოეთის კედლის აღმოსავლეთ ნაწილშია გაჭრილი. სამხრეთის კედელში ოთხი სიმეტრიულად განლაგებული ღიობია.

საკურთხევლის დარბაზის სივრციდან ნალესობით გამოყვანილი კანკელით გამოიყოფა. საკურთხევლის იატაკი აწეულია.

როგორც აღინიშნა, ტაძარი იერსახით ჩვეულებრივ სახლს წააგავს. 1930-იან წლებში ბანით ყოფილა გადახურული. ტაძართან მთავარი მისასვლელი დასავლეთიდანაა. ფასადებიდან მეტი ყურადღება დასავლეთის ფასადებისათვის მიუქცევიათ. ფასადის ზედა რეგისტრში ვერძის, ქვისგან გამოკვეთილი, რვა თავია გამწკრივებული. ამავე ფასადზე მშენებლობისას რამდენიმე ორნამენტული ქვა და საფლავის ქვებია ჩატანებული. ისინი შემთხვევით ადგილებზეა მოხვედრილი და რაიმე მხატვრული ეფექტის დატვირთვა არა აქვთ.

ლიტერატურა
----------

* გ. მარსაგიშვილი, „ივლიტას ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის ეკლესია", // „ახალციხისა და ტაო-კლარჯეთის ეპარქია", (რედ. ვალერი ასათიანი), თბ. 2013, გვ. 508-509
* *ბრაგანტინი გ. პაპუაშვილი ნ.* „სიმართლისა და სამართლისათვის ივლიტის ეკლესიაზე", თბილისი, 2006
* თ. იველაშვილი, „სოფელ ივლიტის ღვთისმშობლის სახელობის ეკელსია, თბ. 2005
* ბოჭორიძე გ. „მოგზაურობა სამცხე-ჯავახეთში", თბ. 1992, გვ. 45-55

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 5303
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **ბაქრაძე**. |

**ვალერიან ტარასის ძე ბაქრაძე** (პარტიული ფსევდონიმი *„ჟელეზნი"*; დ. 1886, სოფ. დარკვეთი, შორაპნის მაზრა ― გ. 1908, ქ. ყაზვინი) ― რევოლუციური მოძრაობის მოღვაწე ამიერკავკასიაში.

ბიოგრაფია
---------

რევოლუციურ მოძრაობაში ჩაება ქუთაისის გიმნაზიაში სწავლის დროს. მონაწილეობდა ქუთაისის მოსწავლეთა გაფიცვებსა და დემონსტრაციებში (1903-1904). იყო რსდმპ კავკასიის კავშირის იმერეთ-სამეგრელოს კომიტეტის პროპაგანდისტთა კოლეგიის წევრი და მუშაობას ეწეოდა ბაღდათისა და ჭიათურის სოციალ-დემოკრატთა ორგანიზაციებში. 1905 წელს მონაწილეობდა ჭიათურის მუშათა და გლეხთა რევოლუციურ ბრძოლებში. შეიარაღებული აჯანყების დამარცხების შემდეგ არალეგალურად გაემგზავრა ბაქოში, სადაც ასრულებდა პარტიის პასუხსაგებ დავალებებს (არალეგალური სტამბის მოწყობა, რევოლუციური ლიტერატურის გავრცელება და სხვა). 1908 წელს ბაქრაძე მონაწილეობდა ირანის რევოლუციაში. ერთ-ერთი შეტაკების დროს იგი შეიპყრეს და ჩამოახრჩვეს.

ლიტერატურა
----------

* რევოლუციური მოძრაობის მოღვაწენი საქართველოში (ბიოგრაფიების კრებული), თბ. 1961;
* *გეგეშიძე ზ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ. 1977. — გვ. 241.
**ვალერი კოჩაროვი** (დ. 1949 — გ. 3 მაისი, 2022) — ქართველი მხატვარი და როკ-მუსიკოსი (გიტარისტი, ვოკალისტი). 

პროფესიით მხატვარი, კოჩაროვი იყო საქართველოში კინეტიკური ხელოვნების ერთ-ერთი პიონერი. კოჩაროვის აქტიური სასცენო მოღვაწეობა 1970-იან წლების დასაწყისში დაიწყო. კარიერის განმავლობაში იგი სხვადასხვა მუსიკალური ჯგუფის წევრი იყო, მათ შორისაა „კვადრატი", Cold Flame („ქოულდ ფლეიმ") და The Blitz („ბლიცი"), რომელიც ცნობილი იყო ორიგინალური კომპოზიციებით (ქართულ და რუსულ ენებზე) და The Beatles-ის ქავერ-ვერსიებით. კოჩაროვის სახელს უკავშირდება The Beatles-ის პოპულარიზაცია საქართველოში. 1989 წელს ლივერპულში, „ბითლზ-ორეულების" ტრადიციულ კონკურსზე ფესტივალის მთავარი ჯილდო ბრიტანული კვარტეტის საუკეთესო გარეგნული და მუსიკალური მიბაძვისათვის სწორედ ჯგუფ „ბლიცს" მიენიჭა. კოჩაროვი გარდაიცვალა 2022 წლის 3 მაისს, ინსულტის შედეგად.

ვალერი კოჩაროვის შვილი, ნიკა კოჩაროვი (დ. 1980) ასევე ცნობილი როკ-მუსიკოსი და ჯგუფ Nika Kocharov & Young Georgian Lolitaz-ის ლიდერია.

სქოლიო
------

1. 1 2  გარდაიცვალა ცნობილი მუსიკოსი ვალერი კოჩაროვი. 1tv.ge. 3 მაისი, 2022.
2. ↑  Troitsky, A. (1990) *Tusovka: who's who in the new Soviet rock culture*. London:  Omnibus Press,   გვ. 3. ISBN 9780711914698.
3. 1 2  74 წლის ასაკში ქართველი როკ მომღერალი ვალერი კოჩაროვი გარდაიცვალა. „ტაბულა". 3 მაისი, 2022.
დრიადა
**დრიადები** (ძვ. ბერძნ. δρυάδος, δρΰς „ხე", კერძოდ „მუხა") — ნიმფები, ხის მფარველები. (ასევე ნახე გამადრიადები.)

ძველი ბერძნები ჰყვებოდნენ, რომ მათ, ვინც ხეებს რგავენ და უვლიან, განსაკუთრებული სულები — დრიადები მფარველობენ. დრიადები უკვდავები არიან და როგორც ყველა უკვდავს, ერთობ ჭირვეული ზნე აქვთ. თუ გადაწყვიტეს, რომ ხეებს ერჩით, აუცილებლად გადაგემტერებიან და მათი მტრობა ცუდი ამბავია.

დრიადებთან ხუმრობა არ ვარგა.

ზოგჯერ დრიადები იწოდებოდნენ ხეების სახელების მიხედვით. ყველაზე ძველი ნიმფები არიან დრიადები, რომლებიც ურანის სისხლის წვეთიდან დაიბადნენ და იფანში (კოპიტი) ბინადრობდნენ მელიადი. ისინი არიან ერთადერთი მოკვდავი ნიმფებთაგანი. ყველაზე ცნობილი დრიადა არის დრიოპა.

წარმოდგენა
----------

ზოგი წარმოდგენების მიხედვით დრიადები სახლდებიან ხეებში, ასევე იღებენ ადამიანის მაგვარ სახეს, ასტრალურად შეეძლოთ ურთიერთობა მათთან. ამასთან არ კარგავენ ტყესთან კავშირს. მათ შესახებ წარმოდგენები არაერთგვაროვანია, მშვენიერი მათში უერთდება აუხსნელს, შიშს.მშვენიერების მოყვარულ ბერძნებისათვის წარმოიდგენდნენ მათ - მარმარილოს კანიან ქალწულებთან. ქაოსის საწყისთან, ამიტომ მათი ხასიათი იყო თავისუფლების მოყვარული.

დრიადები ნიმფები არიან რომლებიც ყველა მცენარეს მფარველობს. ისინი ითვლებიან ყველაზე ლამაზებად და ყველაზე მრისხანენი. ყველა უბედურება ტყეში მათ სინდისზეა. მათ ძალიან უყვართ მხიარულება, ხშირად მათი ხუმრობა ავი გამოდის მაგრამ რეალურად ზიანს არ აყენებს ადამიანს. მხოლოდ შეშინებული ადამიანი ხვდება მათ განკარგულებაში. დრიადის ამოცნობა სხვა ქალიშვილებში შეუძლებელია. ისინი არაფრით არ გამოირჩევიან ადამიანისაგან.

თანამედროვე წარმოდგენები
------------------------

ახლა ასე ვთქვათ თანამედროვე ცივილიზებურ ხალხში პოპულარული ხდება ბუნების წიაღში დაბრუნება. ამიტომაც ძველი კულტები და ტრადიციები ისევ ღორძინდება, თუმცა პროგრესის დაღს ატარებს. ახლა ხეები და მათი სულები დაკავშირებულია სიტყვებთან „ასტრალი", „ენერგია", „პარალელური სამყარო".

შენიშვნები
----------

1. ↑  მსოფლიოს ხალხთა მითები, 1991-92. 2 ტ. ტ.1. გვ.407-408

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* გამადრიადები

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ნიმფები |
| --- |
|  |
| სტიქიური ძალების ნიმფები | 
 ამარილა  **·**  არეტუსა  **·**  ბრიტომარტიდა  **·**  დაფნია  **·**  დიონა  **·**  იდეა  **·**  კალიფსო  **·**  კალისტო  **·**  კირენა  **·**  კორონიდა  **·**  მელანიპე  **·**  პანდროსა  **·**  სალმანიდა  **·**  ფილირა  **·**  ეგერია  **·**  ექო  |
|  |
| ორეადები: | 
 ექო  |
|  |
| დრიადები: | 
 ევრიდიკე  |
|  |
| ნაიადები: | 
 ნიკეა  |
|  |
| ნერეიდები: | 
 ამფიტრიტა  **·**  თეტიდა  **·**  გალათეა  |
|  |
| 
**ბერძნული მითოლოგია** |

 |
**ვალერი ჩკალოვის მემორიალური მუზეუმი** (რუს. Мемориальный музей В. П. Чкалова) — მემორიალური კომპლექსი, რომელიც ეძღვნება გამოჩენილ რუს მფრინავს, საბჭოთა კავშირის გმირს ვალერი ჩკალოვს. 

მუზეუმი მოიცავს სახლ-მუზეუმს, რომელშიც დაიბადა და გაიზარდა მომავალი მფრინავი ვა პავილიონ-ანგარს, რომელშიც გამოფენილია XX საუკუნის 30-იანი წლების ის თვითმფრინავები, რომელიც დაკავშირებულია მის მოღვაწეობასთან. 

მემორიალური მუზეუმი მდებარეობს ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის ქალაქ ჩკალოვსკში, ჩკალოვის ქუჩა № 5-ში.

შექმნის ისტორია
---------------

1938 წლის 15 დეკემბერს თვითმფრინავის გამოცდის დროს დაიღუპა ვალერი პავლეს ძე ჩკალოვი. საბჭოთა კავშირის მთავრობის გადაწყვეტილებით მფრინავის უკვდავსაყოფად შეიქმნა მუზუმი სახლში, რომელშიც დაიბადა მფრინავი. მუზეუმის გახსნა შედგა 1940 წლის 7 ივლისს. 

1956 წელს გორკის წყალსაცავის მშენებლობასთან დაკავშირებით, უსაფრთხოების მიზნით, სახლი სანაპირო ზოლიდან გადაიტანეს უსაფრთხო ზონაში.

ექსპოზიცია
----------

მუზეუმი მდებარეობს სახლში, სადაც 1904 წლის 2 თებერვალს დაიბადა ვალერი ჩკალოვი. სახლი აგებულია 1896 წელს ლეგენდარული მფრინავის მამის მიერ. სახლი ტიპური საცხოვრებელია ნიჟნი-ნოვგოროდის ვოლგისპირეთისათვის. 

მუზეუმის პირველი ოთახი ჩკალოვების ოჯახის ყოფილი სამზარეულოა. ამ ოთახის ექსპოზიცია ეძღვნება ჩკალოვის ბავშვობას და ახალგაზრდობას. ოთახის კედლებზე ვალერის მშობლების და პირველი მასწავლებლის ფოტოებია, სურათებზე კი გამოსახულია სკოლა, რომელშიც იგი სწავლობდა. 

ექსპოზიციის შემვეგი განყოფილება მოგვითხრობს ვალერის ჩერეპოვეცის ტექნიკუმში სწავლების პერიოდზე. ამავე ოთახის მინის ვიტრინაში დაცულია მფრინავის ის კოსტუმი, რომელიც მას ეცვა პირველი ფრენის დროს.

მესამე ოთახი მოგვითხრობს სწავლისა და სამსახურის შესახებ. მუზეუმის სტენდზე გამოსახულია ფოტოები, დოკუმენტები და ნახატები. 

შემდეგ ოთახში გამოფენილია ექსპონატები, რომელიც მოგვითხრობს ჩკალოვის მიერ შესრულებული ორ უწყვეტი ფრენის შესახებ. 

შემდეგი ოთახი ჩკალოვის ყოფილი საძინებელია. ამ ოთახის ექპონატები მოგვითხრობს მფრინავის ცხოვრების უკანასკნელ დღეებზე. ვიტრინაში დაცულია მფრინავის ის კოსტუმი, რომელიც მას უკანასკნელი ფრენის დროს ეცვა, ასევე გაუხსნელი პარაშუტი. 

სახლის ახლოს მდებარეობს პავილიონი-ანგარი, რომელიც ააგეს 1957 წელს. აქ გამოფენილია 1930-იანი წლების საავიაციო ტექნიკა და ასევე მფრინავის პირადი ავტომობილი.

ლიტერატურა
----------

* Маринов В. М. Мемориальный музей В. П. Чкалова. — Горький: Волго-Вятское кн. изд-во, 1977.
* На родине Чкалова. — Москва, 1989.
* Михаил Лисов Мемориальный музей Чкалова (рус.) // Авиация и космонавтика. — М. 2016. — № 10. — С. 8-11.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური ვებგვერდი
**ვალერი პარუნაშვილი** (დ. 11 აპრილი, 1968, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო). 1994 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. მსოფლიოს ჩემპიონი (1991). მსოფლიოს ჩემპიონატების მეორე (1993) და მესამე პრიზიორი (1995). ევროპის ჩემპიონატის მეორე პრიზიორი სამბოში (1993). სსრკ ჩემპიონატის მეორე (1990) და მესამე (1989) პრიზიორი ძიუდოში (1989, 1990). საქართველოს აბსოლუტური ფალავანი ქართულ ჭიდაობაში (1995). საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი. სსრკ სპორტის ოსტატი ძიუდოში.

| დისციპლინა | ტურნირი | მასპინძელი | წონითიკატეგორია | ადგილი |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| სამბო | მსოფლიო ჩემპიონატი (FMS) | შამბერი, საფრანგეთი,1991 | +100 კგ | 01 ﻿1st |
| სამბო | მსოფლიო ჩემპიონატი | სოფია, ბულგარეთი,1995 | +100 კგ | 03 ﻿3rd |

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „თბილისი", გვ. 730, თბ. 2002;
* *ელგუჯა ბერიშვილი*, ქართული სპორტის ოქროს წიგნი, გვ. 293, თბ.: პალიტრა L, 2013.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვალერი პარუნაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი

* ვალერი პარუნაშვილი — ბიოგრაფიული ლექსიკონი
* ვალერი პარუნაშვილი — ქართული სპორტის სტატისტიკა
**ესტი გინზბერგი** (ებრ. אסתי גינזבורג, ინგლ. Esti Ginzburg; დ. 6 მარტი, 1990) — ებრაელი მოდელი და მსახიობი.

ბიოგრაფია
---------

გინზბერგი დაიბადა 1990 წელს თელ-ავივში, ისრაელში. მან სამოდელო კარიერა რვა წლის ასაკში დაიწყო, როცა მონაწილეობა მიიღო რძის რეკლამაში, ხოლო 14 წლის ასაკში კონტრაქტი გააფორმა სამოდელო სააგენტო Elite Models-თან. 2007 წელს ის გამოჩნდა ჟურნალ ელის ფრანგული გამოცემის თებერვლისა და მარტის ნომრების გარეკანზე. ასევე იყო ისეთი ბრენდების სახე, როგორებიცაა: Tommy Hilfiger, Burberry, FCUK, Pull and Bear, და Castro. მისი სამსახიობო დებიუტი შედგა ჯოელ შუმახერის 2010 წლის ფილმში თორმეტი.

გინზბერგი ამჟამად თელ-ავივში ცხოვრობს. 2009 წლის 22 ივლისს ის არმიას (ცაჰალს) შეუერთდა და იმავე წლის ოქტომბერში, როდესაც სამხედრო სამსახურში ნებაყოფლობით შესვლის მხარდასაჭერად გამოდიოდა, აჟიოტაჟი გამოიწვია, რადგან გააკრიტიკა თავისი თანამემამულე ებრაელი მოდელი ბარ რაფაელი მცირეხნიანი ქორწინების შედეგად სამხედრო სამსახურისათვის თავის არიდების გამო. არმიაში შესვლასთან დაკავშირებით გინზბერგმა განაცხადა: "სამხედრო სამსახური არის იმის ნაწილი, რისიც მე მჯერა."

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ესტი გინზბერგი მოდელების ცნობარში
* 

* ესტი გინზბერგი — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
* ესტი გინზბერგი ჟურნალ Sports Illustrated-ის 2009 წლის საცურაო კოსტიუმების გამოცემაში დაარქივებული 2009-02-20 საიტზე Wayback Machine.
* ესტი გინზბერგი ჟურნალ Sports Illustrated-ის ოფიციალურ YouTube-ის არხზე
**ეთელ სნოუდენ-ანკანი** (ინგლ. Ethel Snowden-Annakin; დ. 8 სექტემბერი, 1881 – გ. 22 თებერვალი, 1951) — ბრიტანელი სოციალისტი, სამოქალაქო აქტივისტი, ჟურნალისტი, ფემინისტი და პოლიტიკოსი.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა საშუალო კლასის წარმომადგენელი ინგლისელის ოჯახში. ახალგაზრდობაში იყო ქრისტიან სოციალისტი. შემდგომში შეუერთდა დამოუკიდებელ ლეიბორისტულ პარტიას და გახდა ფაბიანური საზოგადოების წევრი. ახალგაზრდობიდანვე ეწეოდა აქტიურ ფემინისტურ საქმიანობას. 1905 წელს იქორწინა ცნობილ ბრიტანელ ლეიბორისტ პოლიტიკოსზე, ფილიპ სნოუდენზე. აქტიურად იყო ჩართული პარტიულ საქმიანობაში, წლების განმავლობაში იყო პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი. ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას. XX საუკუნის დასაწყისში იყო სუფრაჟისტული მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი. პირველი მსოფლიო ომის დროს მოგზაურობდა ბრიტანეთში, კანადასა და აშშ-ში, ეწეოდა პაციფისტურ პროპაგანდას, ქალთა მოძრაობების მიტინგებზე გამოდიოდა ომის საწინააღმდეგო მოწოდებებით. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ აგრძელებდა აქტიურ პოლიტიკურ საქმიანობას, როგორც ინგლისის ლეიბორისტული პარტიის წარმომადგენელმა იმოგზაურა საბჭოთა რუსეთში და რამდენიმე კრიტიკული წერილი გამოაქვეყნა საბჭოთა რეჟიმის შესახებ. 1920 წელს, მეორე სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრებთან ერთად იმოგზაურა საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. სიტყვით გამოვიდა თბილისში, გურჯაანში, თელავსა და ტყიბულში გამართულ მიტინგებზე. საქართველოდან დაბრუნების შემდეგ, გაზეთ „მანჩესტერ გარდიანში" (ინგლ. Manchester Guardian) გამოაქვეყნა თავისი შთაბეჭდილებები საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შესახებ, წერილში დადებითად აფასებს გატარებულ რეფორმებს, ასევე საუბრობს რუსეთთან შედარებით საქართველოში არსებულ უკეთეს სოციალურ ფონზე. საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ, როგორც მეორე ინტერნაციონალის წევრი, აკრიტიკებდა საბჭოთა საოკუპაციო რეჟიმს. XX საუკუნის 1920-30-იან წლებში აგრძელებდა აქტიურ პოლიტიკურ საქმიანობას. იყო BBC-ის სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში სამეფო ოპერის დირექტორი, სიცოცხლის ბოლო წლებში ჟურნალისტურ საქმიანობას ეწეოდა.

ლიტერატურა
----------

* *ირემაძე ი.*, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 402.
**ვალერი ანდრიას ძე ლოგუა** (დ. 25 ნოემბერი, 1941, გუდაუთა, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ — გ. 23 მაისი, 2020, სოხუმი) — აფხაზი, აფხაზეთის ასსრ-ისა და სეპარატისტული აფხაზეთის სპორტისა და ფიზიკური კულტურის დამსახურებული მუშაკი. სკკპ-ის წევრი (1968).

ბიოგრაფია
---------

ვალერი ანდრიას ძე ლოგუა დაიბადა 1941 წლის 25 ნოემბერს ქალაქ გუდაუთაში. დაამთავრა სოხუმის ა. გორკის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი, ფიზიკა-მათემატიკის სპეციალობით. 

საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ მუშაობა დაიწყო „საქმთავარენერგოს" სისტემაში მუშად. ინსტიტუტში სწავლის პარალელურად მუშაობდა პარტიის სოხუმის საქალაქო კომიტეტის სამეურნეო ნაწილის გამგედ. 1965 წელს გაიწვიეს საბჭოთა არმიის რიგებში. სამხედრო სამსახურის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა ნებაყოფლობითი სპორტული საზოგადოება „სპარტაკის" აფხაზეთის საოლქო საბჭოს ინსტრუქტორ-მეთოდისტად. 

1967 წლიდან კომკავშირულ სამუშაოზეა — იყო საქართველოს ალკკ აფხაზეთის საოლქო კომიტეტის ინსტრუქტორი, საფინანსო-სამეურნეო განყოფილების გამგე. 1975-1977 წლებში იყო საქართველოს სსრ-ის მშენებლობის სმაინისტროს №6 ტრესტის პარტკომის მდივანი, 1977-1981 წლებში — პროფკავშირთა კურორტების მართვის აფხაზეთის საოლქო საბჭოს დასასვენებელ სახლ „აგუძერას" დირექტორი, 1981-1987 წლებში — აფხაზეთის ასსრ-ის მინისტრთა საბჭოსთან არსებული ფიზიკური კულტურისა და სპორტული კომიტეტის თავმჯდომარე, ხოლო 1987-1991 წლებში აფხაზეთის ასსრ-ის ფიზიკური კულტურისა და სპორტული სახელმწიფო კომიტეტის თავმჯდომარე.

1994 წლიდან იყო სეპარატისტული აფხაზეთის საფეხბურთო კლუბ „დინამოს" უცვლელი ვიცე-პრეზიდენტი.

ვალერი ლოგუა გარდაიცვალა 2020 წლის 23 მაისს.

ლიტერატურა
----------

* გაზ. „საბჭოთა აფხაზეთი", №34 (12400), 18 თებერვალი, 1987

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Ушел из жизни заслуженный работник физкультуры и спорта Абхазии Валерий Логуа