recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ულან-უდე** (რუს. Улан-Удэ) — ქალაქი რუსეთში. ბურიატეთის დედაქალაქი. აღმოსავლეთ ციმბირის მსხვილი სამრეწველო ცენტრი. 2012 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 411 646 ადამიანი. მდებარეობს მთათაშორის ქვაბულში, მდინარე სელენგის მარჯვენა ნაპირზე, მდინარე უდის შესართავთან, ბაიკალის ტბიდან 130 კილომეტრში. ქვაბული წარმოადგენს ფართო დადაბლებას, რომელიც გადაჭიმულია სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ და ჩრდილო-დასავლეთიდან შემოსაზღრულია ხამარ-დაბანისა და ულან-ბურგასის შტოქედებით, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან — ცაგან-დაბანის ქედით. ხამარ-დაბანის მთისწინა მთები შემოგარენში 1114 მ აბსოლუტურ სიმაღლეს აღწევს. ულან-ბურგასისთვის დამახასიათებელია საშუალომთიანი რელიეფი (800-1000 მ). ქალაქის სიმაღლებრივი ნიშნულები 500-800 მ ფარგლებში მერყეობს. მრავალგვარია ნიადაგური საფარი. ქალაქის ტერიტორია მოქცეულია ზომიერ კლიმატურ ზონაში. ჰავა მკვეთრად კონტინენტურია. ჰაერის საშუალო წლიური ტემპერატურა −0,1 °C უდრის. წლის ყველაზე თბილი თვეა ივლისი (+35,8 °C), ყველაზე ცივი — იანვარი (−35,4 °C).

დაარსდა 1666 წელს როგორც უდინსკოე. 1689 წლიდან იყო სიმაგრე ვერხნეუდინსკაია. 1775 წლიდან ქალაქია. 1934 წლიდან *ულან-უდე* ეწოდება. 2007 წლის დასაწყისისთვის ქალაქში მოქმედებდა 59 მსხვილი და საშუალო და 282 პატარა საწარმო. ულან-უდე მსხვილი სარკინიგზო კვანძია. ნავმისადგომი მდინარე სელენგაზე. საქალაქო ტრანსპორტი მოიცავს ტრამვაის, ავტობუსს, სამარშრუტო ტაქსს. 1912 წლიდან მოქმედებს სატელეფონო კავშირი. არის საერთაშორისო მნიშვნელობის აეროპორტი. ბევრია ღირსშესანიშნავი ობიექტი: ოდიგიტრიის ტაძარი, კლასიციზმის სტილის საცხოვრებელი სახლები, ოპერისა და ბალეტის თეატრი და სხვა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ულან-უდე – ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2007-10-17 საიტზე Wayback Machine.  (რუსული)
* ულან-უდე — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)

სქოლიო
------

1. ↑

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
რუსეთის 50 უმსხვილესი ქალაქი |
| --- |
|  |
| მილიონიანი ქალაქები | 
მოსკოვი  · სანქტ-პეტერბურგი  · ნოვოსიბირსკი  · ეკატერინბურგი  · ნიჟნი-ნოვგოროდი  · სამარა  · ყაზანი  · ომსკი  · ჩელიაბინსკი  · დონის როსტოვი  · უფა  · ვოლგოგრადი  · პერმი  · კრასნოიარსკი  · ვორონეჟი |
|  |
| უმსხვილესი ქალაქები | 
სარატოვი  · კრასნოდარი  · ტოლიატი  · იჟევსკი  · ბარნაული  · ულიანოვსკი  · ტიუმენი  · ირკუტსკი  · ვლადივოსტოკი  · იაროსლავლი  · ხაბაროვსკი  · მაჰაჩყალა  · ორენბურგი  · ნოვოკუზნეცკი  · ტომსკი  · კემეროვო  · რიაზანი  · ასტრახანი  · პენზა  · ნაბერეჟნიე ჩელნი  · ლიპეცკი  · ტულა |
|  |
| უდიდესი ქალაქები | 
კიროვი  · ჩებოქსარი  · კალინინგრადი  · კურსკი  · ბრიანსკი  · ულან-უდე  · მაგნიტოგორსკი  · ივანოვო  · ტვერი  · სტავროპოლი  · ბელგოროდი  · სოჭი  · ნიჟნი-ტაგილი |
|  |
| 
\*ქალაქები რიგითობის პრინციპით დალაგებულია 2012 წლის 1 იანვრის მონაცემების მიხედვით |

 |
**ტერმინოლოგია** (ტერმინი და *logos* ლოგია) — მეცნიერების, ტექნიკის, ხელოვნების რომელიმე დარგში ხმარებულ ტერმინთა ერთობლიობა. სიტყვა „ტერმინოლოგია" ტერმინოლოგიური ლექსიკონის სინონიმადაც იხმარება. ტერმინოლოგიის განვითარებას მეცნიერების ამა თუ იმ დარგის განვითარება განაპირობებს. 

საქართველოში ტერმინოლოგიის ისტორია სათავეს იღებს ქართული მწერლობის შექმნის დასაწყისიდანვე; მისი აღმავლობა X–XII საუკუნეებიდან იწყება. მეცნიერულ პრინციპებზე დამყარებული ტერმინოლოგიური მუშაობა საქართველოში 1921-დან დაიწყო. ამ დროიდან ტერმინოლოგიური საკითხების შესწავლას ხელმძღვანელობდა განსახკომთან არსებული „სახელმწიფო სამეცნიერო საბჭო", 1926-დან - „ცენტრალური სამეცნიერო ტერმინოლოგიური კომიტეტი", რომელიც 1936-დან სპეციალური სამეცნიერო ტერმინოლოგიის განყოფილებად გადაკეთდა. ეს განყოფილება 1941-დან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის შემადგენლობაშია. გამოქვეყნებულია (1985) 50-მდე ტერმინოლოგიური ლექსიკონი მეცნიერების სხვადასხვა დარგში.

ტერმინოლოგია, როგორც დისციპლინა ენათესავება თარგმნას და მის გვერდიგვერდ ისწავლება უნივერსიტეტებსა თუ თარგმნის სკოლებში. დიდ თარგმანების განყოფილებებს ან ბიუროებს, როგორც წესი, აქვს ტერმინების განყოფილება, რომელიც ტერმინებზე კვლევას აწარმოებს.

დანიშნულების ან კონტექსტის მიხედვით ტერმინოლოგიის რამდენიმე დაჯგუფება არსებობს:

* ტექნიკური ტერმინოლოგია
* სამხედრო ტერმინოლოგია
* პოლიტიკური ტერმინოლოგია
* სამეცნიერო ტერმინოლოგია
* ლიტერატურული ტერმინოლოგია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ტერმინოლოგია — უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  **მარტინ გოულდი** |
|  |
| საერთო ინფორმაცია |
| **მეტსახელი:** | ოქროს სტანდარტი  (ინგლ. The Gold Standard) |
| **დაბ. თარიღი:** | 14 სექტემბერი 1981 |
| **დაბ. ადგილი:** | ლონდონი; ინგლისი |
| **მოქალაქეობა:** | ინგლისის დროშა ინგლისი |
| **პროფესიონალური კარიერა:** | 2003—2004; 2007— |
| **უმაღლესი რეიტინგი:** | № 11 |
| **ამჟამინდელი რეიტინგი:** | № 14 |
| **საპრიზო თანხა:** | GB£ 240 299 |
| **უმაღლესი ბრეიკი:** | 139 (PTC-11 2011/12) |
| **სენჩერის რაოდენობა:** | 68 |
| **მსოფლიო ჩემპიონატი:** | 1/8 ფინალი (2010; 2011) |
| **სხვა ტურნირები:** | 1 |

**მარტინ გოულდი** (ინგლ. Martin Gould; დ. 14 სექტემბერი 1981, ლონდონი; ინგლისი) — ინგლისელი პროფესიონალი სნუკერისტი.

მიღწევები
---------

### პროფესიონალური ტურნირები

გოულდის უმაღლესი მიღწევა რეიტინგულ ტურნირებზე — მეორე ადგილი PTC 2010/11-ის ფინალში, World Open 2010-ის 1/4 ფინალი, 2010 და 2011 წლების მსოფლიო ჩემპიონატების 1/8 ფინალი. გარდა ამისა, გოულდი ორჯერ იყო Players Tour Championship-ის სერიის დაბალრეიტინგული ტურნირების ფინალისტი, ხოლო 2011 წელს გახდა მოწვევით ტურნირ-შოუ Power Snooker-ის გამარჯვებული.

### სამოყვარულო კარიერა

ინგლისის ჩემპიონატი გამარჯვებული — 2002, 2007

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* პროფილი World Snooker-ზე (ინგლისური)


|  |  |
| --- | --- |
| ბიოგრაფია | *ეს სტატია სნუკერისტის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
**ტერმიტები** (ლათ. Isoptera) — მწერების რიგი, რომელთაც არასრული გარდაქმნა ახასიათებთ. მათთვის ნიშანდობლივია საზოგადოებრივი ცხოვრების ნირი. სახეობათა ფარგლებში აღინიშნება სქესობრივი და „კასტური" პოლიმორფიზმი. ტერმიტების ოჯახში რამდენიმე ასეულიდან რამდენიმე მილიონამდე მწერია. ოჯახი შედგება დედლისა და მამლის („სამეფო წყვილი") ან მათი შემცვლელი ნეოტენიური სქესობრივი ინდივიდებისაგან, დიდი და პატარა „ჯარისკაცებისა" და „მუშებისაგან". უმდაბლეს ტერმიტებში ნამდვილი „მუშების" ნაცვლად არიან მატლები — ფსევდოერგატები.

ტერმიტების ბუდე
ზოგ ტერმიტებს საერთოდ არ ჰყავს „ჯარისკაცები". ზრდასრულ სქესობრივ ინდივიდებს აქვთ 2 წყვილი წაგრძელებული ნაზი ფრთა, რომლებიც საქორწინო ფრენის შემდეგ სცვივათ. აქვთ ფასეტური თვალები, ზოგის განუვითარებელია, ზოგს სულ არ აქვს. ტერმიტების ნაწლავებში ვითარდება სიმბიოზური უმარტივესები, რომელთა მეშვეობითაც ტერმიტები ითვისებენ ხის უჯრედისს. ზოგი ტერმიტები იკვებება მხოლოდ სოკოებით, რომლებსაც ისინი „სოკოს ბაღებში" ამრავლებენ. ოჯახის საფუძველია „სამეფო წყვილი", რომლის სიცოცხლის ხანგრძლივობა რამდენიმე ათეულამდე წელია, თვითონ ოჯახმა კი შეიძლება მრავალ ათეულ წელს იარსებოს.

მუშა ინდივიდები ამარაგებენ ოჯახს საკვებით, აშენებენ ბუდეებსა და გადასასვლელებს. მათი ბუდეები მრავალფეროვანია როგორც ფორმის, ისე ზომის მიხედვით, მაგალითად, ზოგი ტროპიკული სახეობის ბუდის სიმაღლე 15 მ აღწევს. ტერმიტები მოიცავს 2600-მდე სახეობას, რომლებიც გაერთიანებულია 6 ოჯახში. გავრცელებული არიან ძირითადად ტროპიკებში, ნაწილობრივ სუბტროპიკებში. გვხვდება აგრეთვე კავკასიის შავი ზღვის სანაპიროზე. ტერმიტები შლიან მერქანსა და სხვა მასალას, აფრიკასა და ინდოეთში აზიანებენ სასოფლო-სამეურნეო კულტურებს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ტერმიტები – ენციკლოპედია ბრიტანიკა (ინგლისური)

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ. 1985. — გვ. 698.
* Grasse P. P. Ordre des isopteres au termites, წგნ.: Traite de zoologie, t. 9, P. 1949;
* Goetsch W. Vergleichende Biologie der Insecten — Staaten, Lpz. 1953;
* Harris V. Termites, their recoghition and control, L. 1961.
**ტაგანროგის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია** (რუს. Церковь Иоанна Предтечи) — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1903 წელს არქიტექტორ სერგეი გუშჩინის პროექტის მიხედვით. ეკლესია დახურეს 1931 წელს.

ისტორია
-------

XIX საუკუნის მეორე ნახევარში დაიწყო ტაგანროგის ჩრდილოეთი კონცხის სამრეწველო ათვისება. 1890-იან წლებში ბელგიელებმა უკვე ააშენეს მეტალურგიული და საქვაბე ქარხნები. სწრაფად გაიარდა ტაგანროგის უბნების სკარამანგოვკის, კასპეროვკისა და ნოვოსელიოვკის მოსახლეობის რაოდენობა. თუმცა ამ რაიონში არ იყო არცერთი ეკლესია. 1901 წელს ეკატერინოსლავის სასულიერო კონსისტორიამ გააგზავნა შეკითხვა ახლად განვითარებულ უბნებში ეკლესიის მშენებლობის შესაძლებლობის შესახებ.

ამ იდეას მხარი დაუჭირეს ახლომდებარე ქარხნს წარმომადგენლებმა. საერთო კრებაზე მიირეს გადაწყვეტილება, რომ ეკლესია ეკურთხებინათ იოანე ნათლისმცემლის სახელზე და უნდა აეგოთ სკარამანგოვკის ცენტრში. დასახლება სკარამანგოვკა დააარსა მდიდარმა ვაჭარმა და ტყავის ქარხნის მფლობელმა, წარმოშობით ბერძენმა ივან სკარმანაგამ, რომელიც გარდაიცვალა 1902 წელს. 

ეკლესია მშენებლობა დაიწყეს 1903 წლის 14 მაისს, ამბროსიევკის ქუჩისა და ტყავის მეორე შესახვევის გადაკვეთაზე. ეკლესიის პროექტის ავტორი იყო ადგილობრივი არქიტექტორი სერგეი გლუშცინი. ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა მეორე წელს.

1929 წელს ქალაქის საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება ეკლესიის დახურვის შესახებ. ამ გადაწყვეტილების მიხედვით ეკლესიის შენობა გადაეცა საშუალო სკოლას. 

მრევლი ვერ ეგუებოდა აღნიშნულ გადაწყვეტილებას. ეკლესიის შენარჩუნების თხოვნით მათ მოაგროვეს 700 ხელმოწერა, თუმცა 1931 წლის 11 ნოემბერს ხელისუფლებამ მიიღო საბოლოო გადაწყვეტილება: „წმინდა იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია დაიხუროს, შენობა გამოიყენონ კინო-კლუბად, ხოლო საეკლესიო ქონება ჩამოერთვას".

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Храм во имя пророка Иоанна Предтечи на сайте **drevo-info.ru**

სქოლიო
------

1. 1 2 3 4 5  *Киричек М. С.* Святые купола Таганрога. — Таганрог: ИП Стадников, 2008. — С. 39-43. — ISBN 978-5-9901455-1-1.
* 

**ტაგანროგის კათოლიკური ეკლესია** (რუს. Католический костел) — კათოლიკური რელიგიური ნაგებობა, რომელიც დაარსდა ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობს ფრუნზეს ქუჩა № 58-ში.

ისტორია
-------

ტაგანროგში ვაჭრობის განვითარებასთან დაკავშირებით ბევრი ევროპელი გადმოსახლდა ტაგანროგში. 1860 წელს ქალაქის პორტში ერთი წლის განმავლობაში უცხოეთის 20 ქვეყნის დროშის ქვეშ მცურავი დაახლოებით 900 გემი იდგა. ამან გამოიწვია უცხოეთის საკონსულოების გახსნა. ტაგანროგში მათი რიცხვი 16 იყო. კერძოდ ქალაქში გახსნილი იყო ავსტრიის, ბელგიის, დიდი ბრიტანეთის, საბერძნეთის, ესპანეთისა და პარმის, მეკლენბურგ-შვერინის, ნეაპოლიტანიის, ნიდერლანდების, ოლდენბურგის, პორტუგალიის, პრუსიის, სარდინიის, ტოსკანის, ოსმალეთის, საფრანგეთისა და შვედეთის საკონსულოები. ქალაქში თავი მოიყარა სხვადასხვა აღმსარებლობის მოსახლეობამ, საჭიროებამ მოიტანა საკულტო ნაგებობების აშენება. 

ტაგანროგში მცხოვრებ კათოლიკეებს ადრე არ ჰქონიათ საკუთარი ეკლესია. კათოლიკეებმა ქალაქისთავის ბარონ ბ. კამპენჰაუზენის შუამდგომლობით იმპერატორ ალექსანდრე I-საგან მიიღეს თანხმობა რომაულ-კათოლიკური ეკლესიის აშენების შესახებ. 

ეკლესიის შენობის პროექტი შეიმუშავა ადგილობრივმა არქიტექტორმა როსინსკიმ. მშენებლობისათვის აგური და კირქვა შეიძინეს კამპენჰაუზენის აგურის ქარხანაში. 1807 წლის მაისში აკურთხეს ეკლესიის ასაშენებელი ადგილი. ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო ვაჭარმა ი. ტამბალამ, ხოლო შიდა აღჭურვილობა შეიძინეს ადგილობრივი კათოლიკეების თანხებით. ეკლესია ემსახურებოდა 300-მდე კათოლიკეს, რომლებიც ტაგანროგში ცხოვრობდნენ. 

1810 წლის ივნისში მშენებლობა დასრულდა, ეკლესია გადაეცა სამშენებლო კომიტეტს. ეკლესიის პირველი საეკლესიო მსახური სერაფიმ გოლფელდი გააგზავნეს ლიტვის პროვინციიდან. ღვთისმსახურება დაიწყო 1812 წელს. ეკლესიაში დაამონტაჟეს ორღანი. 

1907 წელს აღნიშნეს ეკლესიის აშენების 100 წლისთავი. იუბილეზე მოიწვიეს ტირასპოლის ეპისკოპოსი 14 მღვდელთან და სამ ფრანცისკანელ ბერთან ერთად.

კათოლიკური ეკლესია დაიხურა 1923 წელს და გადაეცა ადგილობრივ მეწამრეს სახელოსნოდ. ეკლესიის უკანასკნელი კათოლიკე წინამძღვარი იყო იულიუს ნარკევიჩი. საბჭოთა პერიოდში ეკლესია გადააკეთეს ბიბლიოთეკად, შემდეგ ეს გახდა მაქსიმ გორკის სახელობის ცენტრალური საბავშვო ბიბლიოთეკა.

თავის დროზე ეკლესიის ფრონტონზე შესრულებული იყო ბარელიეფი წარწერით „£ r tuis bonis tibi offerrmus".

კათოლიკური ეკლესიის მრევლში ირიცხებოდა ანტონ ჩეხოვი (ალექსანდრე ჩეხოვის უკანონო შვილი, მწერალ ა. ჩეხოვის უფროსი ძმა), რომელიც 1913 წელს ქორწინდება ქრისტიანა ერასმუსზე. 

1993 წელს ტაგანროგში აღორძინდა კათოლიკური სამრევლო, მაგრამ ისტორიული შენობა ფუნქციონირებდა როგორც ბიბლიოთეკა. კათოლიკურმა თემმა 1997 წელს მიიღო შენობა ალექსანდროვის ქუჩა № 135-ში, სააც ააშენეს კათოლიკური სამლოცველო.

ლიტერატურა
----------

* Филевский П. П. «История города Таганрога 1698—1898» — Таганрог: Сфинкс, 1996.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Энциклопедия Таганрог. О. П. Гаврюшкин, В. И. Ратник Ст. Католический костел.
* Католическая церковь (костел) დაარქივებული 2016-11-09 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑  Сайт прихода
**The Bravery** (ინგლ. გულადობა) — ამერიკული როკ ჯგუფი ნიუ-იორკიდან. ჯგუფის მუსიკა არის ინდი-როკისა და ელექტრუნიკის ნაზავი, რამაც ამერიკულ ჩარტებში მეათე ხოლო ინგლისურში მეხუთე ადგილს მიაღწია.

ისტორია
-------

### შექმნა

ფრონტმენი და სიმღერების ავტორი სემ ენდიკოტი და კეიბორდისტი ჯონ კონვეი კლასელები იყვნენ. მათი მუსიკალური ურთიერთობა არცთუისე ხელსაყრელად დაიწყო სკა პანკ ჯგუფში "Skabba the Hut" დაკვრით. სემი ბასზე უკრავდა ხოლო ჯონი კეიბორდზე. აღსანიშნავია რომ "Skabba the Hut" ში უკრავდა ფილმის CSI: Miami ვარსკვლავი ჯონათან ტოგო. კლასელებმა ჯგუფი დატოვეს და მრავალ სხვადასხვა new wave ჯგუფებში ერთად დაკვრის შემდეგ ჯგუფის შექმნა გადაწყვიტეს. ენდიკოტმა ბას გიტარიდან ვოკალში გადაინაცვლა და სიმღერების წერა დაიწყო. ჯგუფს შეუერთდნენ გიტარისტი მაიკლ ზაკარინი და ბასისტი მაიკ ჰინდერტი (ზაკარინი და ჰინდერტი კურსელები იყვნენ  ). დრამერი ენტონი ბურულსიჩი ნიუ იორკში ბოსტონიდან ახალი ჩასული იყო როცა მას სემი დაუკავშირდა (ბურულსიჩი მანქანას ატარებდა როცა სემმა დაუძახა) ენტონის და სემს საერთო მეგობრები ჰყავდათ ჯგუფიდან Bishop Allen.

### დასაწყისი

ჯგუფმა The Bravery კონცერტების გამართვა ბრუკლინში Stinger Club ში დაიწყო. შოუებზე ხალხის მისაზიდად წევრებმა დაბეჭდეს ათასი პოსტერი და შექმნეს სამი "სემპლერი". პოსტერები და დისკები ბიჭებმა თვითონვე გაავრცელეს ხალხში. ჯგუფი თავის თავის პოპულარიზებას ინტერნეტითაც ცდილობდა. Bravery იყო ერთ-ერთი პირველი ჯგუფი რომელსაც MySpace ში პროფილი ჰქონდა. პატარა კლუბებში რამდენიმე თვიანი გამოსვლის შემდეგ ჯგუფმა კლუბ Arlene’s Grocery ში დაიმკვიდრა ადგილი სადაც სამშაბათობით გამოდიოდა. კონცერტები ანშლანგით მიდიოდა და Bravery მ ბევრი ლეიბლის ყურადღება მიიპყრო. ამავე პერიოდში ჯგუფის სიმღერა პირველად გაჟღერდა რადიოში. მალე ბრეივერის სიმღერა "An Honest Mistake" 3 პრესტიჟულ რადიოში ისმოდა, ნიუ იორკში კონცერტები წარმატებით ტარდებოდა და ჯგუფის ფანების რაოდენობაც ნელ-ნელა იზრდებოდა და 2004 წლის აგვისტოში ჯგუფი 2 ლეიბლს Island Def Jam (ამერიკა)ს და Loog Records (ინგლისი) ს შეუერთდა.

### Unconditional EP

ნოემერში ბრეივერი ლონდონის ერთ-ერთ ნაწილში Stoke Newington ში გადავიდა. სადაც მეტრო კლუბ "SOHO" დაიწყო გამოსვლა. სოჰოში გამოსვლებს შორის ჯგუფი ტურებს აწყობდა დიდ ბრიტანეთში საფრანგეთსა და ნიდერლანდებში. გარდა ამისა The Bravery მონაწილეობდა ჯგუფების Yeah Yeah Yeahs და Razorlight შოუებში. ამ პერიოდში Loog Records მა გამოუშვა Unconditional EP, (შეზღუდული ვერსია) რომელშიც სამი სიმღერა შედიოდა. "Unconditional," "No Brakes," და "Out Of Line." ბრეივერის სატელევიზიო დებიუტი შოუში Later With Jools Holland შედგა. ჯგუფმა მონაწილეობა მიიღო საახალწლო შოუში "Motherfucker Party" სადაც ბასისტი მაიკ ჰინდერტი კინაღამ დაიჭირეს სტრიპტიზის გულისთვის.

### პირველი ალბომი (The Bravery)

სადებიუტო ალბომის პირველი სინგლი An Honest Mistake 2005 წლის 28 თებერვალს გამოუშვეს. სიმღერამ №7 ადგილი დაიკავა დიდი ბრიტანეთის სინგლების ჩარტებში და №12 ამერიკის შეერთებული შტატების თანამედროვე როკის ჩარტში (Modern Rock Chart). ალბომი The Bravery გამოშვებული იქნა  2005 წლის თოთხმეტ მარტს დიდ ბრიტანეთში ოცდაცხრა მარტს აშშში 4 აპრილს ევროპაში და 4 მაისს ავსტრალიაში. მის გარეკანად გამოსახული იყო C. Finley ს ნახატი "Phoenix".

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***The Bravery***

* 

* ოფიციალური საიტი
**ტაგანროგის ლუთერანული ეკლესია** (რუს. Лютеранская церковь Таганрога) — რელიგიური ნაგებობა, რომელიც დაარსდა ტაგანროგში 1864 წელს და არსებობდა 1923 წლამდე.

ისტორია
-------

ლუთერანულმა საზოგადოებამ გადაწყვიტა, რომ ტაგანროგში დაეარსებინათ ტაძარი საკუთარი საჭიროებისთვის. 1864 წელს, ამისთვის შეიძინეს მიწის ნაკვეთი ნიკოლაევის ქუჩის კუთხისა და კამპენჰაუზენის (ამჟამად სპარტაკის ქუჩა) კვეთაზე. ნაკვეთისა და შენობის ღირებულება შეადგენდა 4 600 რუბლს. იმ დროისთვის, ადგილი, რომელიც გარს ეკრა მიწის ნაკვეთს, არ გამოირჩეოდა მყარი შენობებით. მეზობელ კვარტალებში მდებარეობდა 2-3 სახლი, ახლო-მახლო იყო სავაჭრო დახლები. თვითონ ტაძარი გარშემორტყმული იყო იასამნებით. სახელოსნო შენობას იყენებდნენ, როგორც ევანგელისტურ პროტესტანტულ სამლოცველო სახლს. 

ტაძრის გახსნისას ტაგანროგში ცხოვრობდა პროტესტანტული სარწმუნოების 84 ადამიანი, მათგან 53 მამაკაცი და 31 ქალი. ისინი იყვნენ საელჩოების მსახურები, ქარხანაში მომუშავეები, მოვაჭრეები და ოსტატები. ტაძარში დადიოდნენ ტაგანროგის დაწესებულებების დირექტორები მეუღლეებთან და შვილებთან ერთად, მათ შორის ტაგანროგის ლუდსახარშის დამაარსებელი, ქრისტიან ფრიდრიხის ძე ბილე ოჯახით, ტყავის ქარხნის დირექტორი ემილ ფეიტი მეუღლესთან ოლგა ტოსენთან ერთად. 

ყოფილ სახელოსნოს მუდმივად ამარაგებდნენ ღვთისმსახურების ჩასატარებელი საშუალებებით. ამისთვის სამუშაოები მიმდინარეობდა მუდმივად. 1887 წლისთვის შენობა გადააკეთეს. შეიცვალა ეზოს ბევრი შენობის ფასადიც, ხოლო სადურგლო-საამქროს სახელოსნოს შენობა გაარემონტეს: შენობის ფასადი დაფარეს თუჯის კარიბჭით. ტაძრიდან მარჯვენა მხარეს მდებარეობდა სამრევლო სკოლის შენობა - მისი ნახვა შესაძლებელია XXI საუკუნეშიც. ლითონის რკინის ბოძი გოთურ სტილში იყო გაკეთებული, ასევე შენარჩუნებულია და მისი დანახვა შეიძლება არსებული ფეხსაცმელების ფაბრიკის ახლოს. 

1879 წელს, ბევრი ცვლილება მოხდა ლუთერანული ტაძრის შენობაში, როცა წინამძღვარი გახდა ნიკოლაი შტრაული. ამ პერიოდში მხატვარმა შკიტკომ დახატა და ტაძარს შესწირა ხატი „წყლებზე სიარული". ნიკოლაი შტრაუსი ტაძარში მსახურებას XX საუკუნეშიც აგრძელებდა. იგი მსახურებას ატარებდა არა მხოლოდ ტაგანროგის მცხოვრებთათვის, ასევე ახლო დასახლებების მაცხოვრებლებისთვისაც, რადგან ტაგანროგის ლუთერანური ტაძარი ერთადერთი იყო ამ მხარეში. 1923 წელს ტაძარმა არსებობა შეწყვიტა.

სქოლიო
------

1. 1 2 3 4  Лютеранская церквь//Кирха.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-16. ციტირების თარიღი: 2017-03-19.
2. 1 2 3  Церкви и храмы Старого Таганрога
3. 1 2  Лютеранская церковь//Энциклопедия Таганрога, Ростов-на-Дону. Ростиздат, 2003
**სილო** (ესპ. Silo; დ. უცნობია — გ. 783) — ასტურიის მეფე 774 - 783 წლებში.

სილოს ზუსტი წარმომავლობა უცნობია. 774 წელს აურელიუსის გარდაცვალების შემდეგ სილომ ცოლად შეირთო ალფონსო I-ის ქალიშვილი ადოსინდა, რის წყალობითაც მეფედ აირჩიეს. ზოგიერთი ინფორმაციით სილოს დედა მუსლიმი იყო, მაგრამ სხვა წყაროებით ეს ინფორმაცია არ დასტურდება. ყოველ შემთხვევაში სილო არაბებთან მშვიდობიან დამოკიდებულებაში იყო და მათთან კავშირიც კი დაამყარა თავისი მოწინააღმდეგეების საპირისპიროდ.

სილოს მმართველობის დროს აჯანყდა გალისია, რომელიც დამოუკიდებლობისაკენ მიისწრაფვოდა. გალისიის აჯანყების ჩახშობის შემდეგ კანგას-დე-ონისიდან დედაქალაქი გადაიტანა პრავიაში.

სილო გარდაიცვალა 783 წელს და მისმა ქვრივმა მოინდომა ტახტზე ასულიყო თავისი ძმისშვილი ალფონსო, მაგრამ მისმა ძმამ, ალფონსო I-ის უკანონო შვილმა, მაურეგატომ ტახტის უზურპაცია მოახდინა. ადოსინდა 785 წელს მონასტერში წავიდა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ასტურიის მეფეები 718-914 წწ.
* Астурия. Реконкиста.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-27. ციტირების თარიღი: 2012-05-12.
* Хроника Альфонсо III. Восточная литература. ციტირების თარიღი: 16.7.2011.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ასტურიის მეფეები |
| --- |
|  |
| 
* პელაიო
* ფავილა
* ალფონსო I
* ფრუელა I
* აურელიუსი
* სილო
* მაურეგატო
* ბერმუდო I
* ალფონსო II
* რამირო I
* ორდონიო I
* ალფონსო III
* ფრუელა II
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| იდენტიფიკატორები ვიკიმონაცემებში რედაქტირება | 
* GND: 139697977
* ISNI: 0000 0000 7888 568X
* LCCN: n2009060810
* SUDOC: 130580198
* VIAF: 102555313
* WorldCat Identities (VIAF-ის მეშვეობით): 102555313

 |
**ტერიგენული ნალექები**, **ტერიგენული დანალექები**, **ტერიგენული ქანები** (ლათ. terra — მიწა და ბერძ. γενης — დაბადება, წარმოშობა) — ფხვიერი ნალექები ან კლასტური ქანები, რომლებიც შედგებიან ხმელეთის ნგრევის შედეგად წარმოქმნილი ქანების ნატეხების ან მინერალების მარცვლებისაგან. ტერიგენული ნალექები გროვდება წყალსატევებში (ზღვები, ტბები) ან ხმელეთის ზედაპირზე. ტერიგენული ნალექები დიდწილად ზღვიური და ოკეანურია. ასრულებენ არსებით ეკოლოგიურ როლს ბიოცენოზების ცხოვრებაში. ტერიგენული ნალექების შედეგად წარმოიქმნება კლასტური ქანები. 

ტერიგენული ქანებს მიეკუთვნება ლოდი, კაჭარი, კენჭი, ხრეში, ქვიშა და კონტინენტური წარმოშობის ლამი (წითელი, მწვანე, ლურჯი და სხვა). ტერიგენული ნალექები როგორც წესი ყალიბდება შელფსა და კონტინენტურ კალთაზე. ჩვეულებრივ მის შემადგენლობაშია 80-90 % მინერალურ მარცვლები და 10-20 % ბიოგენური ნალექები.

ნატეხების ზომების მიხედვით იყოფა ფსეფიტებად (ნატეხების ზომები 2 მმ-ზე მეტი, 10 მ-მდე), ფსამიტებად (0,05-2 მმ), ალევრიტებად (0,005-0,05 მმ, სხვა კლასიფიკაციით 0,01-0,1 მმ) და პელიტებად (0,005 მმ-ზე ნაკლები, სხვა კლასიფიკაციით 0,01 მმ-ზე ნაკლები). მრავალი ტერიგენული ქანი წარმოადგენს ძვირფას სასარგებლო წიაღისეულს. გამოიყენება როგორც ბუნებრივი სამშენებლო მასალა, შუშის წარმოების ნედლეული, ცემენტი, კერამზიტი. ფორიანი ტერიგენული ნალექები ნავთობის, ბუნებრივი აირისა და მიწისქვეშა წყლების კოლექტორებია. ტერიგენული ნალექები დანალექი ქანებია.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ტერიგენული ნალექები — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
* ტერიგენული ნალექები — სამთო ენციკლოპედია (რუსული)

ლიტერატურა
----------

* Мала гірнича енциклопедія : у 3 т. / за ред. В. С. Білецького. — Д. : Східний видавничий дім, 2004—2013.
**ტერვიურენი** (ფრანგ. Berger belge Tervuren) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ბელგიაში XIX საუკუნეში.

ტემპერამენტით და გარეგნობით ეს ძაღლი უფრო ჰგავს გრიუნენდალს (ზოგჯერ მშობელი-გრიუნენდალებისგან ტერვიურენის ლეკვები იბადებიან). ტერვიურენს და გრიუნენდალს საერთო წინაპრები ჰყავდათ. მეორე მსოფლიო ომამდე ეს ჯიში გადაშენების პირას იყო, მაგრამ უკანასკნელი ათწლეულების განმავლობაში მისი პოპულარობა გაიზარდა. განსაკუთრებით ფასობს ტერვიურენის უნარი იპოვოს ნარკოტიკი. ტერვიურენის ადვილად გაწვრთნადობამ და კონცენტრაციის უნარმა ეს ჯიში ფავორიტად აქცია პოლიციაში და უშიშროების სამსახურში მომუშავე ძაღლებს შორის. მათგან გამოდიან ბრმა ადამიანების და ინვალიდების დამხმარეებიც. უკანასკნელი ათწლეულების განმავლობაში დაიწყეს ტერვიურენის გასაოცარი ნიჭის — სუნის გარჩევის უნარის გამოყენება. ის შეუცდომლად პოულობს ნარკოტიკს, რომლის გატანასაც ქვეყნის საზღვარზე ცდილობენ. ორფერიანი, გრძელი ბალანი (ყოველ ღია ფერის ბეწვს ბოლო მუქი აქვს) მას უფრო მიმზიდველს ხდის და, როგორც ჩანს, ხელს უწყობს ჯიშის პოპულარობის ზრდას.

ყველა დანარჩენი ბელგიური ნაგაზის მსგავსად, ტერვიურენს სჭირდება მტკიცე ხელი და გაგება. ტერვიურენი ადვილად ეგუება ალაქის პირობებს და სიცივეს, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა, ადვილად იწვრთნება, კარგი მოდარაჯეა, ბალანს განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. დრუნჩზე განლაგებული მუქი ბალანი უფრო მოკლეა, ვიდრე სხეულის სხვა ნაწილებზე. გრძელი ბალანი ფარავს ძლიერ უკანა ფეხებსაც. ბალანი განსაკუთრებით გრძელია კისერზე. გრძელი ბალანი ფარავს ბოლოსკენ შევიწროებულ კუდსაც.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ტერვიურენი (ინგლისური)

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ტერვიურენი***
**სილოვან იოაკიმეს ძე კაკაბაძე** (დ. 12 აგვისტო [ძვ. სტ. 31 ივლისი], 1895, ხონი — გ. 10 ივნისი, 1993, თბილისი) — ქართველი მოქანდაკე, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1941), საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1967), სტალინური პრემიის ლაურეატი (1941). სკკპ წევრი 1930 წლიდან. 

სწავლობდა მ. თოიძის სახელობის სამხატვრო სტუდიაში (1921–1924). 1930 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია იაკობ ნიკოლაძის ხელმძღვანელობით. 1932 წლიდან იქვე ეწეოდა პედაგოგიურ მიღვაწეობას (1942 წლიდან — პროფესორი, 1936–1942 წლებში — რექტორი, 1950–1963 წლებში — ქანდაკების კათედრის გამგე). 

მუშაობდა მონუმენტური და დაზგური ქანდაკების დარგში. განსაკუთრებით აღსანიშნავია მისი სკულპტურული პორტრეტები: „მეტყევე" (1935), „რ. აღლაძე" (1944), „ს. ჯანაშია" (1946), „გ. ტაბიძე" (1947), „სულხან-საბა ორბელიანი" (1947), „კ. მარჯანიშვილის პორტრეტი" (1951), „ნ. კალანდარიშვილი" (1961–1967), „დ. გამრეკელი" (1963), „გენერალი ნ. თავართქილაძე" (1964), „თინათინი" (1966), „ს. კლდიაშვილი" (1969), „ციცინოს პორტრეტი" (1970), „ახალგაზრდა ქართველი დედა" (1978), „ი. ბერიტაშვილი" (1979) და სხვა. აქვს შექმნილი ძეგლები: „ი. სტალინის" (1936, ბრინჯაო, თბილისი, მტკვრის მარჯვენა სანაპირო, აიღეს 1961 წელს), „ა. წულუკიძის" (1946, ქვა, ხონი), „კ. ლესელიძის" (1977, ბრინჯაო, ლესელიძე, აფხაზეთი). მისი ნამუშევრები დაცულია შ. მირიანაშვილის სახელობის ხელოვნების მუზეუმში, მოსკოვის აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმში, ტრეტიაკოვის სახელმწიფო გალერეაში (მოსკოვი), დ. შევარდნაძის სახელობის ეროვნულ გალერეაში. 

1975 წელს ლესელიძეში გაიხსნა კონსტანტინე ლესელიძის ძეგლი, რომლის ავტორი იყო სილოვან კაკაბაძე. აფხაზეთის ომის დროს 1992 წლის სექტემბერში ძეგლი განადგურდა. სილოვან კაკაბაძე დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის" ორდენით.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ. 1980. — გვ. 323.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* სილოვან კაკაბაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**Qütb TV** — აზერბაიჯანული რეგიონალური ტელეკომპანია რომელიც მაუწყებლობდა 1995-2015 წლებში, ამ ტელევიზიის გამგრძელებლად ითვლება Günəş TV რომელიც 2015 წელს შეიქმნა. ტელევიზია გაუქმდა 2015 წლის 31 მარტს.

ისტორია
-------

რადიო-ტელე კომპანია დაარსდა 1995 წელს, მისი სამაუწყებლო ზონა იყო ჩრდილოეთ აზერბაიჯანი, ამ რეგიონში არხი 27-ე იყო ტელევიზორებში. ტელევიზია დაფუძნა მაჰირ ორუჯოვმა. ყოველკვირეულ გადაცემების მოცულობა ჯამში 126 საათი იყო. მაუწყებლობის 25% შედგებოდა აზერბაიჯანული გადაცემებისა და რეკლამებისაგან, ხოლო 52% უცხოურისაგან, 23% კი პერსონალური იყო. 

2015 წელს არხი გაუქმდა და მის მაგივრად გაეშვა Günəş TV.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ოფიციალური ფეისბუქ გვერდი

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
 აზერბაიჯანის ტელეარხები |
| --- |
|  |
| სახელმწიფო | 
* AzTV
* İdman Azərbaycan
* Mədəniyyət TV
 |  |
|  |
| საზოგადოებრივი | 
* ITV
 |
|  |
| კერძო (ეროვნული) | 
* ARB
* ATV
* Lider TV
* Space
* Xəzər
 |
|  |
| კერძო (რეგიონალური) | 
* Cenub TV
* Dünya TV
* Gutb TV
* Aygün TV
* Alternativ TV
* Khayal TV
* Kapaz TV
* MTV
* Simurg TV
* Kanal-S
* Yevlax TV
* RTV
 |
|  |
| დახურული | 
* ANS
* Aztv 2
* Sara
* ABA
* BMTI
* Lankaran
* STV
* Qütb
 |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი**. |

**მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი** — ნოდარ დუმბაძის პირველი და ყველაზე პოპულარული რომანი. ნაწარმოების მთავარი გმირი, მთხრობელი ზურიკელა ვაშალომიძე გურიის სოფელ ხიდისთავში ცხოვრობს ბებიასთან ერთად. ბებიას შვილიშვილის აღზრდაში მეზობლები, ილიკო და ილარიონი ეხმარებიან. ნაწარმოების მოქმედება დიდი სამამულო ომის დროს ვითარდება. რომანის მიხედვით გადაღებულია ამავე სახელწოდების ფილმი.

სიუჟეტი
-------

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები.
ობოლი სოფლელი ბიჭი ზურიკელა ოლღა ბებიის და მეზობლების, ილიკოსა და ილარიონის გარემოცვაში იზრდება. ილიკო და ილარიონი იუმორით სავსე ადამიანები არიან, ერთმანეთთან საოცრად თბილი ურთიერთობა აქვთ და ამავე დროს სულ კამათობენ. ზურიკელას უყვარდება თანაკლასელი გოგონა მერი, წერს პირველ ლექსს, აბარებს მისაღებ გამოცდებს. იგი უმაღლესის დამთავრების შემდეგ კვლავ სოფელს უბრუნდება და მზადაა, სიკეთის მარცვალი ჩააგდოს ცხოვრების საკუთარ ხნულში.

ლიტერატურა
----------

* *ნოდარ დუმბაძე*, რჩეული ნაწერები სამ ტომად, ტ. I, — თბილისი, „მერანი", 1960
*

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* რომანი პროექტ „ბუკიზე" დაარქივებული 2020-08-10 საიტზე Wayback Machine.
* მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი დაარქივებული 2016-03-06 საიტზე Wayback Machine.  წიგნების ონლაინ-მაღაზიაში

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ნოდარ დუმბაძე |
| --- |
|  |
| რომანები | 
* *მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი* (1960)
* *მე ვხედავ მზეს* (1962)
* *მზიანი ღამე* (1967)
* *ნუ გეშინია, დედა!* (1971)
* *თეთრი ბაირაღები* (1973)
* *მარადისობის კანონი* (1978)
 |
|  |
| მოთხრობები | 
* *კუკარაჩა*
* *დიდრო*
* *ძაღლი*
* *Hellados*
* *ხაზარულა*
* *ბოშები*
 |
|  |
| ნაწარმოების ეკრანიზაცია | 
* *მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი* (1962)
* *მე ვხედავ მზეს* (1965)
* *გზა მშვიდობისა, ჯაყო!* (1972)
* *კუკარაჩა* (1982)
* *მარადისობის კანონი* (1982)
* *ჩემი ბოშები* (1987)
* *თეთრი ბაირაღები* (1990)
 |

 |
**მეხაკ ღაზარიანი** (სომხ. Մեխակ Ղազարյան; დ. 13 დეკემბერი, 1966, გიუმრი), აგრეთვე ცნობილი როგორც **მიხაილ კაზარიანი** — ვეტერანი სომეხი მოკრივე. წარადგინა საბჭოთა კავშირი 1988 წელს სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, 57 კგ წონით კატეგორიაში. ღაზარიანი მესამე წრეში მომავალ ოლიმპიურ ჩემპიონ ჯოვანი პარიზისთან დაამარცხა. მან წარმოადგინა მშობლიური ქვეყანა სომხეთი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ატლანტაში, ჯორჯიის შტატში, აშშ-ში, მამაკაცთა მსუბუქ წონაში, 60 კგ წონით კატეგორიაში. ღაზარიანი მეორე რაუნდშ დამარცხდა მაიკლ სტრეინჯთან.

ღაზარიანმა ევროპის ჩემპიონატატი მოიგო მსუბუქ წონაში 1987 წელს ტურინში გამართულ მოყვარულთა კრივის ევროპის ჩემპიონატზე. ღაზარიანმა ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა 1993 წლის მოყვარულთა კრივის ევროპის ჩემპიონატზე, მსუბუქ წონაში.

ბიოგრაფია
---------

1974-1984 წლებში სწავლობდა რაფის 32-ე სკოლაში, 1984-1988 წლებში დაამთავრა ლენინაკანის გიუმრის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ფიზიკური აღზრდის ფაკულტეტი. მეხაკ ღაზარიანი კრივით 1980 წლიდან არის დაკავებული. მისი მწვრთნელი იყო მისი უფროსი ძმა, სომხეთის სსრ-ის დამსახურებული მწვრთნელი სარგის ღაზარიანი. მეხაკი 1986 წელს მე-9 ზაფხულის სპარტაკიადის გამარჯვებული გახდა, 1987 წელს და 1988 წელს იყო სსრკ-ს ჩემპიონი მსუბუქ წონაში. 1986 წელს შეიყვანეს სსრკ-ს ნაკრებში და გახდა „გუდვილის" თამაშების გამარჯვებული. 1987 წელს მსუბუქ წონით კატეგორიაში ევროპის ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა, ფინალში უნგრელი მოკრივე ლასლო სოკე, ანგარიშით 5-0 დაამარცხა.  მონაწილეობდა 1988 წლის სეულის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში. 1990 წელს მეოთხედ მოიპოვა სსრკ ჩემპიონის ტიტული. იმავე წელს სიეთლში გამართულ გუდვილის თამაშებზე მსუბუქ წონაში ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. 1993-1996 წლებში იყო სომხეთის ნაკრების წევრი. 1993 წელს მონაწილეობა მიიღო ბურსაში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე, სადაც ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. 1994 წელს გახდა სომხეთის ჩემპიონი. 1996 წელს მონაწილეობა მიიღო ატლანტაში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე.

სპორტული კარიერის დასრულების შემდეგ 1997 წელს დააარსა გიუმრის მუნიციპალიტეტის კრივის სპორტული სკოლა, რომლის დირექტორიც იყო 2012 წლამდე. 2011 წლიდან არის სომხეთის კრივის ნაკრების უფროსი მწვრთნელის ასისტენტი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Olympics at Sports-Reference.com

სქოლიო
------

1. ↑  Soviet Union at the 1988 Seoul Summer Games. Sports-Reference.com.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 აპრილი 2020. ციტირების თარიღი: 26 February 2013.
2. ↑  Armenia at the 1996 Atlanta Summer Games. Sports-Reference.com.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 აპრილი 2020. ციტირების თარიღი: 26 February 2013.
3. ↑  1993 European Amateur Boxing Championships. www.pozycjonowaniestron.net. ციტირების თარიღი: 4 December 2012.[*მკვდარი ბმული*]
4. ↑   1987 թվականի Եվրոպայի առաջնության արդյունքները
5. ↑   Մեխակ Ղազարյան. Թուրքիայում հայ բռնցքամարտիկներին անշարժություն չի սպառնում
ხილის კრეფა შტირიაში
**მეხილეობა** — სოფლის მეურნეობის დარგი, რომელიც ეწევა ხილის წარმოებას, გაშენებას, დაცვას და რეალიზაციას. მიზანი არის მაღალი ხარისხის ხილის მიღება დაბალი წარმოების ხარჯებით. ხილის მწარმოებლები ეწევიან ხილის წარმოებას, სარგავი მასალის დაგეგმვიდან და შერჩევიდან დაწყებული სასუქით და დაცვით დამთავრებული ხილის მოსავლით. ხილის წარმოების აგროეკოლოგიური პირობები: კლიმატი, ნიადაგი და ადგილმდებარეობა. ტერიტორიის მომზადება და ბაღის მშენებლობა მოიცავს: ადგილმდებარეობის არჩევანს, ნიადაგის და სასუქების ანალიზს, მოხვნას, ბაღის გეგმის შედგენას და ხეხილის მაღალი ხარისხის ნერგების შეძენას. ბაღში სამუშაოები ხორციელდება ხვნა-თესვაზე, ცუდი ამინდისგან დაცვაზე, მორწყვასა და დამტვერვაზე. ხილის მოყვანისას სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკა გამოიყენება ნიადაგის დასამუშავებლად, გასხვლის ხელსაწყოებად, როგორც ხეხილის დაცვის, ასევე მოსავლის აღებისა და შენახვის საშუალებებად. მწიფე ან ნახევრად მწიფე ხილი იკრიფება, ინახება, ლაგდება კლასისა და ხარისხის მიხედვით, იფუთება და გადააქვთ გასაყიდ ადგილზე.

ბაღი ხილის მოყვანის ტრადიციული ფორმაა. მასში იზრდება სხვადასხვა ასაკისა და სხვადასხვა სახეობის მაღალი ხეები. ისინი ჩვეულებრივ შენარჩუნებულია ხელოვნური დამცავი აღჭურვილობის ან ხელოვნური სასუქების გამოყენების გარეშე. ხილის პლანტაციები არის ერთი ტიპის ხილის მონოკულტურა ხილის დამცავი საშუალებების გამოყენებით.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ხილი
* ხილის ბაღი
* ბოსტნეული კულტურები
* მებაღეობა
* მევენახეობა
**მინდია დავითაძე** (დ. 11 თებერვალი, 1990, თბილისი, საქართველო) — ქართველი იურისტი. საქართველოს ინტელექტუალური საკუთრების ეროვნული ცენტრის - საქპატენტის თავმჯდომარე 2020 წლის თებერვლიდან 2021 წლის 9 ივნისამდე.

ბიოგრაფია
---------

### განათლება

2012 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი და მიენიჭა სამართლის ბაკალავრის
აკადემიური ხარისხი.

2014 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი და მიენიჭა სამართლის მაგისტრის აკადემიური
ხარისხი.

2020 წლიდან არის საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტის (GIPA) ბიზნესის ადმინისტრირების მაგისტრანტი (MBA).

### კარიერა

2019-2020 წლებში იყო საქართველოს მთავრობის ადმინისტრაციის უფროსის მოადგილე. 2018-2019 წლებში იყო საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს ადამიანის უფლებათა დაცვისა და გამოძიების ხარისხის მონიტორინგის დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილე. 2013-2018 წლებში საქართველოს პროკურატურის სიტემაში სხვადასხვა დეპარტამენტისა და ტერიტორიული დანაყოფის პროკურორი იყო. 2011-2013 წლებში იყო საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს ქალაქ თბილისის მთავარი სამმართველოს სხვადასხვა დანაყოფების გამომძიებელი.

2020 წლიდან ხელმძღვანელობს (პროექტის ლიდერი) ევროკავშირის მიერ დაფინანსებულ დაძმობილების პროექტს (Twinning) „საქართველოში გეოგრაფიული
აღნიშვნების ეფექტური დაცვისა და კონტროლის სისტემის დანერგვა". 2013 წელს ჩააბარა ადვოკატთა საკვალიფიკაციო გამოცდა. 2009 წელს გაიარა ჯორჯთაუნის უნივერსიტეტისა (აშშ) და ჩარლის უნივერსიტეტის (ჩეხეთის რესპუბლიკა) ერთობლივი სასწავლო კურსი – „American Institute on Political and Economic Systems "(პრაღა, ჩეხეთის რესპუბლიკა). 2010-2011 წწ. გაცვლითი პროგრამის ფარგლებში, სწავლობდა მიკოლო რომერიოს უნივერსიტეტში (ვილნიუსი, ლიეტუვის რესპუბლიკა).

ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს. ჰყავს მეუღლე და ერთი შვილი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ბიოგრაფია[*მკვდარი ბმული*], საქპატენტი.
* ინტერვიუ მინდია დავითაძესთან, „ინტერპრესნიუსი".
* მინდია დავითაძე, საქპატენტი.
* მინდია დავითაძე - აუცილებელია საქპატენტის უწყვეტ რეჟიმში ფუნქციონირება, რათა ბიზნესს შექმნილ ვითარებაში პრობლემა არ შეექმნას
* მინდია დავითაძემ WIPO-ს გენერალურ ასამბლეაზე საქართველოს სახელით განცხადება გააკეთა
* მინდია დავითაძე – მთავრობის გადაწყვეტილებით, პანდემიის პერიოდში სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციის საფასურზე 50%-იანი შეღავათი წესდება

სქოლიო
------

1. ↑  მინდია დავითაძე[*მკვდარი ბმული*] sakpatenti.gov.ge
მუსიკალური ნაწყვეტები: 

|  |
| --- |
| Casual Star |
|  |
|  |

* *ვერ ხსნით ფაილს? იხ. მედია მაშველი.*

**მეხის ქანდაკება** — ქართული როკ-ჯგუფი, დაარსებული 1992 წელს თელავში, საქართველოში. ჩამოყალიბების იდეა ჯგუფის გიტარისტის ლეონ მანველის სახლის აივანზე დაიბადა და განხორციელდა.

ისტორია
-------

ჯგუფის თავდაპირველი შემადგენლობა ასე გამოიყურებოდა: ზურა ნაფეტვარიძე — ვოკალი, პაპუნა სარალიძე — კლავიში, ლეონ მანველი — გიტარა, გელა მაისურაძე — დრამები, ზურა ბარხუდანაშვილი — ბას გიტარა. 1994 წელს გელა მაისურაძე წავიდა და მის მაგივრად ჯგუფში მიიღეს გიორგი ხუციშვილი. დაშლამდე ჯგუფში ცოტა ხნით უკრავდა მევლუდ მაისურაძეც ბას გიტარაზე.

ჯგუფის წევრების უმეტესობა თვითნასწავლი იყო. მუსიკალური განათლება მხოლოდ პაპუნა სარალიძეს, მუსიკალური შვიდწლედი ჰქონდა დამთავრებული. ჯგუფს ძალიან ცუდ პირობებში უხდებოდა მუშაობა. მათ არ ჰყავდათ სპონსორი, ამიტომ ინსტრუმენტების შესაძენად წევრები სახლებიდან ყიდდენ ნივთებს. რეპეტიციებს ლეონის სარდაფში ატარებდნენ საღამოობით, რადგან დღისით დენი არ იყო. ჯგუფი მუშაობდა მხოლოდ საკუთარი ენთუზიაზმის ხარჯზე და მისი არსებობის მოკლე პერიოდში მოახერხეს არაერთი სიმღერის ჩაწერა, მათ შორის რამდენიმე ბალადის ტიპის. მეხის ქანდაკების რეპერტუარში შედის მხოლოდ ჯგუფის წევრების მიერ დაწერილი მუსიკა და ტექსტები. პირველი კონცერტი თელავის დრამატულ თეატრში ჰქონდათ 1993 წლის 24 აგვისტოს, რომელმაც სრული ანშლაგით ჩაიარა. 1993 წლის ოქტომბერში ჯგუფმა ჩაწერა პირველი ალბომი საქართველოს ტელევიზიის ხმის ჩამწერ სტუდიაში. მას შემდეგ გამოდიოდნენ როკ ფესტივალებზე, პრეზენტაციებზე და გალა კონცერტებზე: 1994 წელს გრიბოედოვის თეატრში როკ ფესტივალზე სხვადასხვა როკ ჯგუფებთან ერთად, როკ კლუბის პრეზენტაციაზე მედიკოსთა სახლში თბილისში, საქართველოს თავისუფლების მოპოვებასთან დაკავშირებით გამართულ კონცერზე 1995 წლის 26 მაისს და სხვა. 1994 - 1995 წლებში სტუდიებში მუშაობდნენ მათი მეგობარი გიორგი ჯანაშიას დახმარებით, რომელმაც სრულად დაასპონსორა ჩაწერები სტუდიაში. შედეგად, 1996 წლის ზამთარში ჩაიწერა მეორე ალბომი. ჯგუფი დაიშალა 1996 წლის გაზაფხულზე; გაჭირვების გამო მუშაობა უხდებოდათ და რეპეტიციებისთვის დრო აღარ რჩებოდათ. ბოლო ხანებში გავრცელდა ხმები ჯგუფის აღდგენის შესახებ.

დისკოგრაფია
-----------

**სტუდიური ალბომები**

* *ლითონის კაცი* — 1993
* *უხილავი კედელი* — 1996

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მეხის ქანდაკება Facebook-ზე
* მეხის ქანდაკების ფან-ჯგუფი საიტზე Facebook
* ჯგუფის ბიოგრაფია საიტზე Last.fm
* მეხის ქანდაკების არხი YouTube-ზე
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **მოსაშვილი**. |

**მინდია ილიას ძე მოსაშვილი** (დ. 7 იანვარი, 1928, თბილისი — გ. 17 თებერვალი, 1982, იქვე) — ქართველი მწერალი და ჟურნალისტი.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა 1928 წლის 7 იანვარს თბილისში, ილო მოსაშვილისა და თამარ მესტიაშვილის ოჯახში.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი და მუშაობა დაიწყო ქართულ პრესაში. შემდეგ ადმინისტრაციულ თანამდებობაზეა, ხოლო 1978 წლიდან სიცოცხლის უკანასკნელ დღემდე იყო გამომცემლობა „ხელოვნების" მთავარი რედაქტორი. 

ლიტერატურული საქმიანობა სამოციანი წლებიდან დაიწყო, როცა გამოაქვეყნა პირველი მოთხრობები. მკითხველმა მოწონებით მიიღო მისი პროზაული კრებულები „აღმართი", „ორთაბრძოლა", „წარსული ზაფხული", „ნადირობა პრერიებში" და სხვა.

მწერლის შემოქმედებაში მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია სპორტულ თემატიკას. ამ მხრივ აღსანიშნავია კრებული „ლეგენდის დაბადება". მხატვრული ნარკვევები მიუძღვნა ცნობილ სორტსმენებს — ბორის პაიჭაძეს, მანუჩარ მაჩაიძეს, ოთარ გაბელიას, რამაზ შენგელიას, დავით ყიფიანს, გივი ნოდიას, ოთარ ქორქიას და სხვ.

მინდია მოსაშვილმა მამის, ცნობილი ქართველი პოეტისა და დრამატურგის ილო მოსაშვილის ხსოვნას უძღვნა საინტერესო მონოგრაფია „ილო მოსაშვილის ცხოვრების ქრონიკა", რომელიც კრიტიკამ და მკითხველმა დადებითად შეაფასა.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

ლიტერატურა
----------

* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე", გვ. 277, თბ. 1994

ბიბლიოგრაფია
------------

* ნადირობა პრერიებში : მოთხრობები (ავტორი). — თბილისი, მერანი, 1974. — 248 გვ.
* ორთაბრძოლა : მოთხრობები (ავტორი). — თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1970. — 156 გვ.
* მოთხრობები (ავტორი). — თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1966. — 168 გვ.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მინდია მოსაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი

სქოლიო
------

1. ↑  ილო მოსაშვილი ცოლ-შვილთან ერთად // ციფრული ფოტომატიანე „ივერიელი"
2. ↑  ილო მოსაშვილი ოჯახთან ერთად // ციფრული ფოტომატიანე „ივერიელი"
3. ↑  საქართველოს ეროვნული ბიბლიოგრაფია // nplg.gov.ge.
4. ↑  მინდია მოსაშვილი (1928–1982) დაარქივებული 2022-06-28 საიტზე Wayback Machine.  // geonecropol.com
უზბეკეთის დეტალური რუკა, 1995 წ.
უზბეკეთი მდებარეობს ცენტრალურ აზიაში, თურქმენეთისა და ავღანეთისგან ჩრდილოეთით. მისი ფართობი შეადგენს 447,000 კმ²-ს (დაახლოებით ესპანეთის ან კალიფორნიის ზომის). უზბეკეთი გადაჭიმულია აღმოსავლეთიდან დასავლეთით 1,425 კილომეტრზე, ხოლო ჩრდილოეთიდან სამხრეთით 930 კილომეტრით. სამხრეთ-დასავლეთიდან ესაზღვრება თურქმენეთი, ჩრდილოეთიდან ყაზახეთი, ტაჯიკეთი და ყირგიზეთი სამხრეთით და აღმოსავლეთით. ის არის ცენტრალური აზიის ერთ-ერთი დიდ ქვეყანა და ერთადერთი რომელიც ყველა სხვა ცენტრალური აზიის ქვეყნებს საზღვრება. მას სამხრეთით ასევე ავღანეთთანაც აქვს მცირე სასაზღვრო მონაკვეთი.

ტოპოგრაფია და დრენაჟი
---------------------

უზბეკეთის ტოპოგრაფია.
უზბეკეთის ფიზიკური გეოგრაფია მრავალფეროვანია. ქვეყნის ტერიტორიის დაახლოებით 80% წარმოადგენს ბრტყელ უდაბნოს მაგვარ ტოპოგრაფიას. ქვეყნის აღმოსავლეთით მთიანი რეგიონის მწვერვალები აღწევს ზღვის დონიდან 4500 მეტრზე მეტს. უზბეკეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთი წარმოადგენს ტიან-შანის მთისწინეთს. უზბეკეთის ჩრდილოეთ ნაწილს და ასევე ყაზახეთის ტერიტორიის ნაწილს მოიცავს ვრცელი ყიზილყუმის (თურქულიდან ითარგმნება როგორც - *წითელი ქვიშა*) უდაბნო. უზბეკეთის ყველაზე ნაყოფიელი ტერიტორია ფერღანის ხეობას, რომელიც 21,440 კმ²-ს შეადგენს. ფერღანის ხეობა წლის განმავლობაში ღებულობს 100-300 მილიმეტრ ნალექს.

წყლის რესურსები ქვეყნის ტერიტორიაზე არათანაბრადაა განაწილებული. უზბეკეთის ორი უდიდესი მდინარეა ამურდარია და სირდარია, რომლებიც სათავეს ტაჯიკეთის და ყირგიზეთის მთებიდან იღებენ. ეს მდინარეები აქტიურად გამოიყენება სარწყავად და მათი მეშვეობით მოწყობილია ვრცელი საირიგაციო სისტემა. საბჭოთა კავშირის დროა არსებული წყლის და ნავთობის გაცვლის სისტემები მოიშალა და ახლა ამას საერთაშორისო კრიზისული ჯგუფი კურირებს. ყაზახეთს და თურქმენეთს აქვთ საერთო სყალმარჩხი სარიყამიშის ტბა.

ყაზახეთის გეოგრაფიისთვის ასევე დამახასიათებელია სეისმური აქტივობა, რომელიც ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე ვრცელდება. 1966 წლის მიწისძვრამ ქვეყნის დედაქალაქი ტაშკენტი ძალიან დააზიან.

კლიმატი
-------

უზბეკეთის კლიმატური რუკა.
უზბეკეთის კლიმატი კლასიფიცირდება როგორც კონტინენტური, ცხელი ზაფხულითა და ცივი ზამთრით. ზაფხულში ტემპერატურა ხშირად აღემატება 40 °C-ს; ზამთარში საშუალო ტემპერატურაა −2 °C, თუმცა შეიძლება −40 °C-მდეც დაეცეს. ქვეყნის დიდი ნაწილი გვალვიანი და უნაყოფოა. წლის განმავლობაში საშუალოდ 100-200 მილიმეტრი ნალექი (ძირითადად გაზაფხულზე და შემოდგომით) მოდის.

ფართობი და საზღვრები
--------------------

### ფართობი

  
*სულ:* 447,400 კმ²
  
*ხმელეთი:* 425,400 კმ²
  
*წყალი:* 22,000 კმ²

შედარებითი-ფართობი: კალიფორნიაზე ოდნავდიდი, დაახლოებით მაროკოს ზომის, შვედეთზე ოდნავ მცირე.

### სახმელეთო საზღვრები

  
*სულ:* 6,221 კმ
  
მოსაზღვრე ქვეყნები: ავღანეთი 137 კმ, ყაზახეთი 2,203 კმ, ყირგიზეთი 1,099 კმ, ტაჯიკეთი 1,161 კმ, თურქმენეთი 1,621 კმ

სანაპირო ზოლი: 0 კმ

შენიშვნა: უზბეკეთი მოიცავს არალის ზღვის სამხრეთ ნაწილს 420 კმ. სანაპირო ზოლით.

### ექსტრემალური წერტილები

  
ყველაზე დაბალი წერტილი: სარიყამიშის ტბა ზღვის დონიდან მინუს - 12 მ.
  
უმაღლესი წერტილი: ხაზრეტ-სულტანი, 4,643 მ.

სქოლიო
------

1. ↑  International Crisis Group. "Water Pressures in Central Asia დაარქივებული 2016-05-20 საიტზე Wayback Machine. ", CrisisGroup.org. 11 September 2014. Retrieved 7 October 2014.
2. ↑  "Uzbekistan High Point" on Peakbagger Retrieved 2015-01-15.
**„მეწინავე დროშის საბარათაშვილოსა და სომხითის აღწერა"** — ქართლის მეფის, ვახტანგ VI-ის ბრძანებით ვახუშტი ბატონიშვილისა და მდივან გივი თუმანიშვილის მიერ 1721 წელს ქვემო ქართლში, მეწინავე სადროშოში-საბართაშვილო-სომხითში ჩატარებული მოსახლეობის აღწერა (დავთარი). დოკუმენტი პლატონ იოსელიანის არქივში აღმოაჩინა ექვთიმე თაყაიშვილმა, რომლის თხოვნით იოსელიანის ქვრივმა, ანა ბაგრატიონ-მუხრანელმა ხელნაწერი ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებას გადასცა. „აღწერა" განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი წყაროა ქვემო ქართლის ტოპონიმიკისათვის, რომელმაც მნიშვნელოვნად იცვალა სახე XIX საუკუნეში ბერძენ და სომეხ მოახალშენეთა დამკვიდრებასთან დაკავშირებით.

ლიტერატურა
----------

* მასალანი საქართველოს სტატისტიკურის აღწერილობისა მეთვრამეტე საუკუნეში : I აღწერა მეწინავე დროშისა საბარათაშვილოსა და სომხითისა, შედგენილი მეფის ვახტანგ მეექვსის ბრძანებით ვახუშტი ბატონიშვილისა და გივი თუმანიშვილის მიერ 1721 წელს. / გამოცემული ე. თაყაიშვილის რედაქტორობით. - თბილისი : ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამოცემა N 80, 1907 (სტ. "ძმობა").
**უვეის-ფაშა** (თურქ. Üveys Paşa; დ. 1512 — გ. 1547, იემენი) — ოსმალეთის სახელმწიფო მოღვაწე. სულთან სელიმ I-ის უკანონო ვაჟი.

ბიოგრაფია
---------

უვეისის დედა ჰარამხანის ერთ-ერთი ხარჭა იყო. მისი უდისციპლინობისა და შეუსაბამო ქცევების გამო, ჰარამხანიდან გააგდეს და ტრადიციის მიხედვით სახელმწიფოს მოღვაწეზე მიათხოვეს. ამ დროისთვის, ხარჭა ორსულად იყო და სელიმის შვილი მამინაცვლის ოჯახში დაიბადა. ზოგიერთი ისტორიკოსი თვლიდა, რომ უვეისის მამა არა სელიმი, არამედ დედამისის მეუღლე იყო. თურქი ისტორიკოსის, გელიბოლუ მუსტაფა ალის თქმით კი, უვეისი სელიმის შვილი იყო და რაც დრო გადიდოდა უფრო და უფრო ემსგავსებოდა მას. როდესაც სულთან სელიმი გარდაიცვალა, უვეისმა ტახტზე ასვლა ვერ შეძლო რადგან ოსმალური ტრადიციის მიხედვით, ის შეჰზადე რომელიც მამინაცვლის ოჯახში დაიბადებოდა ტახტზე ასვლას ვერ შეძლებდა. ტახტზე მისი ძმა სულეიმან I ავიდა. ტახტზე ასვლის შემდეგ, სულეიმანმა სიფრთხილის მიზნით უვეისი იმპერიის შორეულ ნაწილში გადაასახლა და დიდი ხნის განმავლობაში მისთვის თანამდებობა არ მიუცია. 1535 წელს, ბაღდადის დაპყრობის შემდეგ სულეიმანმა უვეისი ბაღდადის ბეილერბეიდ დანიშნა. იგი არცთუ ისე ცუდი მმართველი აღმოჩნდა, სწორედ ამიტომაც დაიმსახურა სულთნის ნდობა. 1545 წელს უვეისი იემენის ბეილერბეიდ დანიშნეს. 1546 წელს ხელმძღვანელობდა იემენის ერთ-ერთი ქალაქის, თაიზის დასაპყრობად მოწყობილ ლაშქრობას. ეს ლაშქრობა წარმატებული აღმოჩნდა.

გარდაცვალება
------------

უვეისი გარდაიცვალა 1547 წელს, იემენის აჯანყების დროს. მოკლეს აჯანყებულებმა.

ლიტერატურა
----------

* Prof. Yaşar Yüce-Prof. Ali Sevim: Türkiye tarihi Cilt II, AKDTYKTTK Yayınları, İstanbul, 1991.
**„მე წვიმად მოვალ"** — 1986 წლის ქართული ანიმაციური ფილმი, რომელიც გადაღებულია რეჟისორ გოგი კასრაძის მიერ. შექმნილია დოდო თოფურიას სცენარის მიხედვით. დამდგმელი მხატვარი, — ირინა ბარანოვა, კინოოპერატორი ვიოლეტა ქაროსანიძე, — კომპოზიტორი ალექსანდრე ბასილაია. ფილმის სიუჟეტი მუსიკალურ ფონზეა აგებული.

სიუჟეტი
-------

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები.
ანიმაციური ფილმი „მე წვიმად მოვალ" — მოგვითხრობს თოვლის გუნდასა და პატარა გოგონას მეგობრულ ურთიერთობაზე. 

ღრუბელს მოწყვეტილი თოვლის გუნდა სრულიად მარტო აღმოჩნდება მთებში. იგი თავს მარტოდ გრძნობს და ცდილობს ვინმეს ეთამაშოს. ის მთის წვერზე შენიშნავს ფრინველს, მაგრამ როგორც კი უახლოვდება მას ის იმთავითვე წყდება ადგილს. დამწუხრებული თოვლის გუნდა ლოლუას მოწყვიტავს და ლოლუებზე დაიწყებს დაკვრას. მას სიმღერით აჰყვება პატარა გოგონა. ამ ჯადოსნური ხმით მოხიბლული თოვლის გუნდა მთიდან მიწაზე ჩამოგორდება გოგონასთან. ისინი დამეგობრდებიან; ცეკვავენ, თამაშობენ, მღერიან. 

მზის გამოსვლასთან ერთად თოვლის გუნდა დნობას დაიწყებს. გოგონა თოვლის მოსატანად გაიქცევა, მაგრამ ამასობაში თოვლის გუნდა დადნება. დამწუხრებული გოგონა შინ დაბრუნდება და ფანჯარაში დაიწყებს ცქერას. შემდეგ წვიმა წამოვა და გოგონა მიხვდება, რომ ეს წვიმა მისი მეგობარი — წვიმად გადაქცეული დამდნარი თოვლის გუნდაა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მე წვიმად მოვალ kinopoisk.ru-ზე
* მე წვიმად მოვალ youtube-ზე
„**მე მქვია წითელი**" (თურქ. *Benim Adım Kırmızı*) — თურქული რომანი, დაწერილი ნობელის პრემიის ლაურეატის ორჰან ფამუქის მიერ. წიგნს დიდი წარმატება ხვდა თურქეთში ისევე როგორც ევროპასა და ამერიკაში. წიგნის ფრანგულმა ვერსიამ მოიპოვა პრემია *French Prix du Meilleur Livre Étranger*, იტალიურმა ვერსიამ — *Premio Grinzane Cavour* (2002), ინგლისურმა კი — *International IMPAC Dublin Literary Award* (2003). წიგნის ინგლისურად თარგმნამ, ფამუქის რეპუტაცია საბოლოოდ ჩამოაყალიბა და მას ნობელის პრემიისაკენ მიმავალი გზა გაუმარტივა. რომანი თარგმნილია 30-ამდე ენაზე. ლია ჩლაიძის მიერ შესრულებული ქართული თარგმანი, ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობამ 2010 წელს გამოსცა. ამავე წელს გამოცხადდა, რომ რომანი დაიბეჭდება *Everyman's Library*-ს თანამედროვე კლასიკის წიგნების სერიაში, რაც ფამუქს ისეთი დიდი კლასიკოსების გვერდზე აყენებს, როგორიცაა ჯეიმზ ჯოისი, ფრანც კაფკა, თომას მანი, ვლადიმირ ნაბოკოვი და სალმან რაშდი. ამ ავტორთა გავლენა იგრძნობა ფამუქის ნამუშევრებში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* "მე წითელი მქვია" მიმოხილვა