recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ლუსია ტრიპოლელი** (ფრანგ. Lucie de Tripoli) — ტრიპოლის, ლევანტის უკანასკნელი ჯვაროსნული სახელმწიფოს გრაფინია და ანტიოქიის ტიტულოვანი მთავარი 1287-1289 წლებში.

ის იყო ბოემონდ VII ტრიპოლელის და სიბილა სომეხის ქალიშვილი. 1287 წელს, ბოემონდის გარდაცვალების შემდეგ, სიბილამ რეგენტად ბერტრან გიბელეტელი დანიშნა. ის ძალიან არაპოპულარული აღმოჩნდა ქალაქის კომუნაში, რომელმაც საკუთარი ადმინისტრაცია შექმნა. ლუსია ტრიპოლის სამართავად ოსერიდან დაბრუნდა ნარჟო დე ტუსზე დაქორწინების შემდეგ, დაახლ. 1275/78, რათა ერთად ემართად საგრაფო, გენუელების და კომუნის წინააღმდეგობის მიუხედავად. გენუელმა ბენედეტო ზაქარიამ გადაწყვიტა ტრიპოლი გენუის კოლონია გამხდარიყო. ამავდროულად კომუნის მეთაურმა განაცხადა, რომ ლუსიას სცნობდა გრაფინიად, მაგრამ მოულოდნელად ლუსიამ გენუელებს დაუჭირა მხარი.

ვენეციელმა და პიზელმა ვაჭრებმა, რომელთაც სავაჭრო კავშირები ჰქონდათ ტრიპოლთან, გადაწყვიტეს რომ ალ-მანსურ კალაუნისთვის შეეთავაზებინათ ქალაქის აღება. ლუსიამ დახმარება მონღოლებს სთხოვა, მაგრამ ამას არანაირი შედეგი არ გამოუღია. ქალაუნმა ალყა 1089 წელს დაიწყო და ერთ თვეში, 26 აპრილს ქალაქი დაეცა. ორი წლის შემდეგ დაეცა აკრა — უკანასკნელი ჯვაროსნული ქალაქი ახლო აღმოსავლეთში. ლუსიას გარდაცვალების ზუსტი თარიღი უცნობია. მისი ქმარი 1292 წელს გარდაიცვალა. ლუსიას სიკვდილის შემდეგ ანტიოქიის მთავრის ტიტული მისივე ვაჟმა, ფილიპ დე ტუსმა მიიღო.

ლიტერატურა
----------

* René Grousset. L'Empire du Levant: Histoire de la Question d'Orient. — Paris: Payot, 1949. — ISBN 2-228-12530-X.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ტრიპოლის გრაფები |
| --- |
|  |
| 
* რაიმონ I
* ალფონსო I
* გიიომ იორდანი
* ბერტრან ტულუზელი
* პონს ტრიპოლელი
* რაიმონ II
* რაიმონ III
* რაიმონ IV
* ბოემონდ I
* ბოემონდ II
* ბოემონდ III
* ბოემონდ IV
* ლუსია
 |  |

 |


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ანტიოქიის მთავრები |
| --- |
|  |
| ზეობა(1098–1268) | 
* ბოემონდ I
* ბოემონდ II
* კონსტანცია
* რაიმონი
* რენო
* ბოემონდ III
* ბოემონდ IV
* რაიმონ რუპენი
* ბოემონდ V
* ბოემონდ VI
 |  |
|  |
| ტიტული(1268–1457) | 
* ბოემონდ VI
* ბოემონდ VII
* ლუსია
* ფილიპი
* მარგარეტი
* ჟან I
* ჟან II
* ჟუანი
 |

 |
**მარია ანა ბავარიელი** (გერმ. Maria Anna von Bayern; დ. 27 იანვარი, 1805, მიუნხენი, ბავარია, საღვთო რომის იმპერია — გ. 13 სექტემბერი, 1877, დრეზდენი, საქსონია, გერმანიის იმპერია) — ვიტელსბახთა დინასტიის წარმომადგენელი. ბავარიის მეფე მაქსიმილიან I-ისა და დედოფალ კაროლინა ბადენელის ასული. ავსტრიის ერცჰერცოგინია სოფია ბავარიელის ტყუპისცალი. საქსონიის დედოფალი 1836-1854 წლებში როგორც ფრიდრიხ ავგუსტ II-ის მეუღლე.

ბიოგრაფია
---------

მარია ანა დაიბადა 1805 წლის 27 იანვარს მიუნხენში. იგი იყო იგი იყო ბავარიის მეფე მაქსიმილიან I-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ კაროლინა ბადენელის შუათანა ქალიშვილი და პრინცესა სოფიას ტყუპისცალი და. აღსანიშნავია, რომ სოფიას მხრიდან მარია ანა დეიდად ერგებოდა ავსტრია-უნგრეთის იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-სა და მექსიკის იმპერატორ მაქსიმილიან I-ს.

1833 წლის 24 აპრილს დრეზდენში შედგა მარია ანა ბავარიელისა და საქსონიის კრონპრინც ფრიდრიხ ავგუსტის ქორწინება. მოგვიანებით ფრიდრიხ ავგუსტის ძმამ, პრინცმა იოჰანმა ცოლად შეირთო მარია ანას და, ამალია ავგუსტა. 

1836 წლის 6 ივნისს ტახტზე ფრიდრიხ ავგუსტ II ადის, რითაც საქსონიის დედოფალი მარია ანა გახდა. მიუხედავად მრავალწლიანი და ბედნიერი ქორწინებისა, წყვილს შვილები არ ჰყოლია. 

1854 წლის 9 აგვისტოს მარია ანა დაქვრივდა და ვინაიდან მეფეს შვილი არ ჰყოლია ტახტი მისმა მაზლმა, მეფე იოჰანმა დაიკავა, რითაც საქსონიის ახალი დედოფალი მარია ანას და გახდა. 1859 წელს დებმა ერთად დააარსეს „დრეზდენელ ქალთა ასოციაცია", რომელიც 1932 წლამდე არსებობდა.

მარია ანა ბავარიელი გარდაიცვალა 1877 წლის 13 სექტემბერს დრეზდენში, 72 წლის ასაკში.

ლიტერატურა
----------

* Martha Schad : Bayerns Königinnen, Piper 2004 Martha Schad, drottning av Bayern, Piper 2004

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
საქსონიის დედოფლები |
| --- |
|  |
| 
* ამალია ცვაიბრიუკენ-ბირკენფელდელი *(1806–1827)*
* მარია ტერეზია ავსტრიელი *(1827)*
* მარია ანა ბავარიელი *(1836–1854)*
* ამალია ავგუსტა ბავარიელი *(1854–1873)*
* კაროლა ვაზა *(1873–1902)*
 |

 |
**ომარ ნადარეიშვილი** (დ. 5 მარტი, 1942, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, ინჟინერი და მეცნიერი.

ბიოგრაფია
---------

1965 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ხმელეთის ინჟინერ-ჰიდროლოგის სპეციალობით.

1965-1967 წლებში მუშაობდა საქართველოს მინისტრთა საბჭოს წყლის რესურსების დაცვისა და გამოყენების სახელმწიფო კომიტეტში უფროსი ინჟინრის თანამდებობაზე; 1967-1968 წლებში — მეცნიერებათა აკადემიის ენერგეტიკის ინსტიტუტში უფროსი ინჟინრის თანამდებობაზე; 1968-1982 წლებში ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის უნივერსიტეტში უფროსი ინჟინრის, შემდეგ უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომლის თანამდებობაზე; აქვე, 1974-1978 წლებში გაიარა ასპირანტურის კურსი. 1978-1980 წლებში სხვა სპეციალისტებთან ერთად მივლინებული იყო სირიის არაბთა რესპუბლიკაში, ქ. ალეპოში მესკენეს რაიონის მელიორაციული სამუშაოების ჩასატარებლად; 1982 წლიდან მუშაობდა საპროექტო უნივერსიტეტ „ჰიდროთევზპროექტის" ამიერკავკასიის განყოფილებაში მთვარი სპეციალისტის თანამდებობაზე; 1992 წელს აირჩიეს მრავალდარგოვანი მცირე საწარმოს „ვერხვის" პრეზიდენტად, 2003 წლიდან დაინიშნა შპს „გლდანის გამწვანების" დირექტორად. გამოქვეყნებული აქვს სამეცნიერო ნაშრომები.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1981 წელს "დიდი კავკასიონის მყინვარული ჩამონადენი".

ლიტერატურა
----------

* ქართველი მოგზაურები, გეოგრაფები, ბუნების მკვლევარნი: ენციკლოპედიური ცნობარი, თბ. 2003, გვ. 201

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ომარ ნადარეიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**პამირი** (ტაჯ. Помир) — მთათა სისტემა ცენტრალურ აზიაში. ძირითადად მდებარეობს ტაჯიკეთის რესპუბლიკაში. გარდა ამისა, განფენილია ჩინეთის, ავღანეთისა და ყირგიზეთის ტერიტორიებზე. უმაღლესი მწვერვალია კონგური (7649 მ). ასევე მაღალი მწვერვალებია ისმაილ სამანის პიკი (7495 მ), ლენინის პიკი (7134 მ), კორჟენევსკაიას პიკი (7105 მ), დამოუკიდებლობის პიკი (6940 მ). პამირი გამოირჩევა ალპური ტიპის ქედებით, ღრმა ხეობებითა და რელიეფის ძველ მყინვარული ფორმებით. პამირის მთიანეთისთვის დამახასიათებელია მკაცრი კონტინენტური ჰავა, რის ფონზე განვითარებულია მძლავრი გამყინვარება. 

პამირში ათასობით მყინვარია, რომელთა სიგრძე ხშირად ათეულ კმ-ს აღწევს. პამირში მაღალმთის, მკაცრი, მკვეთრად კონტიენტური ჰავაა. იანვრის საშუალო ტემპერატურა დაახლოებით 3600 მ სიმაღლეზე –17,8 °C, აბსოლუტურ მინიმუმი –50 °C, ზაფხულის ტემპერატურები 22,5 °C არ აღემატება. ნალექები დასავლეთ პამირის ხეობებში 92-260 მმ წელიწადში, მაღალმთიანეთში ნალექების რაოდენობა იზრდება; ფედჩენკოს მყინვარზე იგი 1100 მმ აღწევს.

პამირის მდინარეთა უმრავლესობა ამუდარიის აუზსს მიეკუთვნება. ყველაზე დიდი მდინარეა ფანჯი. პამირის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში სათავე აქვს მდინარეებს ობიხინგოუსა და მუქსუს (ვახშის აუზი). ტბებიდან მნიშვნელოვანია: ყარაქოლი, რანგქოლი, შორქოლი, ზორქოლი, სარეზი და იაშილქოლი. პამირის ლანდშაფტის ხასიათს განსაზღვრავს სიმაღლებრივი სარტყლურობა, რელიეფი, ჰავის კონტინენტურობის ზრდა ჩრდილო-დასავლეთიდან აღმოსავლეთისა და სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ.

მცენარეული საფარი ძლიერ მეჩხერია. ლანდშაფტში ჭარბობს შიშველკლდოვანი და კაჭარ-თიხნარით დაფარული ზედაპირები. პამირში გაბატონებულია მაღალმთის ცივი უდაბნო; ხე-მცენარეულობა არ გვხვდება. ფაუნა ღარიბია. განვითარებულია ტურიზმი, ალპინიზმი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ინფორმაცია და სურათები პამირის შესახებ (ინგლისური)

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ. 1984. — გვ. 655-656.
ლუციუს სეპტიმიუს სევერუსის ბიუსტი, რომელიც ატარებს პალუდამენტუმს
**პალუდამენტუმი** — რომის რესპუბლიკაში ან რომის იმპერიაში, მოსასხამი ან ლაბადა, რომელიც ჩვეულებრივ მაგრდებოდა მხარზე.

მას ძირითადად ატარებდნენ სამხედრო მეთაურები, უფრო იშვიათად კი მათი ქვეშევრდომები. როგორც რომაული არმიის მთავარსარდლებს, ისე რომაელ იმპერატორებს ბიუსტებსა და მონეტებზე ხშირად გამოსახავდნენ *პალუდამენტუმით*.

ავგუსტუსის მმართველობის შემდეგ პალუდამენტუმის ტარება შეზღუდული იყო იმპერატორთათვის. ცუდი ამინდის დროს პალუდამენტუმს ბავშვებიც ატარებდნენ ავდრისგან თავის დასაცავად. ჩვეულებრივ პალუდამენტუმი იყო ჟოლოსფერი, ალისფერი ან მეწამული, ზოგჯერ თეთრიც.

ის მიმაგრებული იყო მხარზე კაუჭის მეშვეობით, რომელსაც ეწოდება ფიბულა, მისი ფორმა და ზომა სხვადასხვა დროს განსხვავებული იყო.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* «Republican Roman Army 200—104 BC» Osprey Publishing, page 46. (1996). ISBN 9781855325982

სქოლიო
------

1. ↑  Hertha Sauer, "Paludamentum", *Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft* 18.3, (1949).
2. ↑  Historical accounts of colors and dyes, and their usage by different military ranks, vary. See: Sekunda, Nick and Angus McBride. (1996.) "Republican Roman Army 200-104 BC" დაარქივებული 2012-11-12 საიტზე Wayback Machine.  Osprey Publishing, page 46. Retrieved on 2007-10-06.
3. ↑  (1919.) "The Encyclopedia Americana". Encyclopedia Americana Corporation, page 220. Retrieved on 2007-10-06.
**ოტო ლიმან ფონ სანდერსი** (გერმ. Otto Liman von Sanders დ. 1855 — გ. 1929) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-ლეიტენანტი.

ბიოგრაფია
---------

ჰქონდა პრუსიული არისტოკრატიული წარმომავლობა. პირველი მსოფლიო ომის დროს იყო ოსმალეთის იმპერიაში გერმანელთა სამხედრო მისიის ხელმძღვანელი. მას ევალებოდა ოსმალეთის სამხედრო ძალების მოდერნიზაცია. უშუალოდ მისი ხელმძღვანელობით მოხდა ბრიტანეთისა და ავსტრალია-ახალი ზელანდიის საარმიო კორპუსების დესანტის გადასხმის ოპერაციის ჩაშლა გალიპოლის ბრძოლაში 1915 წელს. 1917 წლიდან სარდლობდა ოსმალეთის არმიებს სინაის, პალესტინისა და მესოპოტამიის კამპანიებში. 1918 წლის შემოდგომაზე დამარცხდა ბრიტანელ გენერალ ედმუნ ალენბაისთან პალესტინის ფრონტზე, არმაგედონის ოპერაციაში, რასაც 1918 წელს მუდროსის დროებითი ზავის დადება და ოსმალეთის კაპიტულაცია მოჰყვა. 1919 წლის თებერვალში ბრიტანელებმა დააპატიმრეს კუნძულ მალტაზე სამხედრო დანაშაულის ჩადენის ბრალდებით, თუმცა უდანაშაულობის გამო ერთ თვეში გაათავისუფლეს. გარდაიცვალა მიუნხენში, 74 წლის ასაკში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ოტო ლიმან ფონ სანდერსი***

* World War One.com Short biography. January 2006.
* Liman von Sanders, Otto Viktor Karl (6 June 2014). ციტირების თარიღი: 17 July 2016.
**ოტო ოლენდორფი** ('გერმ. Otto Ohlendorf; დ. 4 თებერვალი 1907, ჰოენეგელსენი, ქვემო საქსონია — გ. 7 ივნისი 1951, ლანდსბერგ-ამ-ლეხი, ბავარია) — „სს"-ის გრუპენფიურერი, „სდ-ს სპეცჯგუფის" მეთაური და „რსჰა III"-ის შეფი.

ბიოგრაფია
---------

ოტო ოლენდორფი დაიბადა ჰოენეგელსენში ჰილდესჰაიმის მახლობლად. სამართალმცოდნეობასა და საერთაშორისო ურთიერთობებს ეუფლებოდა ლაიფციგისა და გეტინგენის უნივერსიტეტებში. 1925 წელს 18 წლის ასაკში იგი „ნსდაპ"-ის წევრი გახდა. სტუდენტობის შემდეგ მეცნიერულ მუშაობას ეწოდა კილის მაკროეკონომიკის ინსტიტუტსა და ბერლინის უნივერსიტეტში. 1936 წელს იგი დაინიშნა „სს-ის რაიხსფიურერის უშიშროების სამსახურის" რეფერნატად ეკონომიკის დარგში. 1939-1945 წლებში ოტო ოლენდორფი „რაიხის უშიშროების მთავარი სამსახურის"-ს III განყოფილების (*გერმანიის ტერიტორია*) უცვლელ შეფად მუშაობდა. მის უშუალო დავალებაში შედიოდა გერმანიის ფარგლებში მოსახლეობის პოლიტგანწყობის შესწავლა და გაანალიზება.

1941 წელს უშუალოდ ჰიმლერის დავალებით მან ჩაიბარა „სპეცჯგუფი "დ"", რომელიც მოქმედებდა სსრკ-ის ტერიტორიაზე. „სს"-ის სპეცჯგუფების მთავარი ამოცანა დაპყობილ ქვეყნებში მცხოვრები ებრაული მოსახლეობის განადგურება იყო. „სპეცჯგუფი "დ"" ოლენდორფს 1942 წლის ივნისამდე ებარა და ამ ხნის განმავლობაში მისი ხელმძღვანელობით დაახ. 90.000 ადამიანი იქნა მოკლული.

ნიურნბერგის მთავარ სამხედრო დამნაშავეთა სასამართლო პროცესზე ოლენდორფი ერთ-ერთი მთავარი მოწმე იყო. მას საზოგადოება შოკში ჩააგდო „სპეცჯგუფების" მიერ ადამიანთა მასობრივი განადგურების დეტალური აღწერის ყოვლად უემოციო გადმოცემით. 1948 წელს სპეცჯგუფების სასამართლო პროცესზე მას სიკვდილით დასჯა მიესაჯა.

1951 წლის 9 იანვარს გერმანიის ბუნდესტაგის წევრებმა და სახალხო დამცველმა კარლო შმიდმა შუამდგომლობა იკისრეს ამერიკის უმაღლეს კომისართან ჯონ მაკქლოისთან ოლენდორფის შეწყალების თაობაზე. შუამდგომლობა არ დაკმაყოფილდა. 1951 წლის 7 ივნისს განაჩენი შესრულდა ლანდსბერგის ციხეში. მასთან ერთად სიკვდილით დასაჯეს ოსვალდ პოლი, ერიხ ნაუმანი, პაულ ბლობელი და ვერნერ ბრაუნე.

ლიტერატურა
----------

* Michael Brackmann: *Der Tag X. - Im Juni 1948 kommt die D-Mark und verändert das Land. Die Währungsreform ist von langer Hand vorbereitet und bis ins Detail ausgetüftelt worden.* In: Handelsblatt 23./24./25. June 2006. Der Tag X[*მკვდარი ბმული*] In English: "The day X. - In June 1948 the Deutschmark is introduced and this changes the country. The currency reform has been prepared for a long time and had been subtly and punctiliously prepared in detail in advance." The article claims a collaboration between Otto Ohlendorf and Ludwig Erhard and other experts in preparing the post war economy with collusion and protection by Heinrich Himmler.
* Zentner, Christian; Bedürftig, Friedemann (1991) *The Encyclopedia of the Third Reich*. (2 vols.) New York:  MacMillan Publishing. ISBN 0-02-897500-6.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვიკისაწყობის ლოგო შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„ოტო ოლენდორფი"** ვიკისაწყობში.
* ბიოგრაფია დაარქივებული 2008-07-03 საიტზე Wayback Machine. (რუს.)
**პიზის დახრილი კოშკი** (იტალ. Torre pendente di Pisa) — სამრეკლო კოშკი, პიზის ეკლესიის ანსამბლის ნაწილი. საკმაოდ ცნობილია მსოფლიოს მასშტაბით შემთხვევითი დახრილობის გამო. კოშკის დახრა პრაქტიკულად დაიწყო მშენებლობის დასრულებისთანავე. დახრის პროცესი დასრულდა 2008 წელს. 

კოშკს გააჩნია 294 საფეხური. კოშკის სიმაღლე ყველაზე დაბალ მხარეს შექდგენს 55,86, ხოლო ყველაზე მაღალ მხარეს 56,7 მეტრს. შენობის მასაა 14 453 ტონა, ხოლო დახრილობა შეადგენს 3,54°-ს.

კოშკის არქიტექტურამ უდიდესი გავლენა მოახდინა XII-XIV საუკუნეების იტალიის მონუმენტურ არქიტექტურაზე. 1987 წელს იუნესკომ პიაცა-დეი-მირაკოლი, მოედანი, რომელზეც მდებარეობს კოშკი, შეიყვანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. 

პროექტის ავტორია ბონინო პიზანო. კოშკის მშენებლობა იყოფა ორ ნაწილად. იწყება 1173 წლის 9 აგვისტოს და ორი დიდი შესვენების ჩათვლით გრძელდება თითქმის 200 წელი. დასრულდა 1360 წელს. კოშკი აშენებულია თეთრი მარმარილოს ქვით. პირველი სართული თაღოვანია, ხოლო დანარჩენი სართულები გარშემორტყმულია გალერეებით.

გალერეა
-------

* 
* 
*

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Opera della Primaziale Pisana
* Piazza dei Miracoli digital media archive დაარქივებული 2011-12-23 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑  Падение Пизанской башни прекратилось[*მკვდარი ბმული*]. *news.zn.ua*, 15 დეკემბერი 2010
**პატრისია ესპინოსა კანტელიანო** (დ. 21 ოქტომბერი, 1958; ესპ. Patricia Espinosa Cantellano) ― მექსიკელი პოლიტიკოსი და დიპლომატი. გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის კლიმატის ცვლილების შესახებ კონვენციის ამჟამინდელი აღმასრულებელი მდივანი. იყო მექსიკის ელჩი ავსტრიაში, გერმანიაში, სლოვენიასა და სლოვაკეთში და მსახურობდა მექსიკის საგარეო საქმეთა მინისტრად 2006-2010 წლებში.

დაამთავრა მექსიკის კოლეჯის (ესპ. El Colegio de México) საერთაშორისო ურთიერთობების საბაკალავრო პროგრამა ჟენევის საერთაშორისო და განვითარების კვლევების სამაგისტრო ინსტიტუტი. დაქორწინებულია და ორი შვილი ჰყავს.

კარიერა
-------

პატრისია ესპინოსა მიუნხენის უსაფრთხოების კონფერენციაზე, 2018
ესპინოსა საგარეო სამსახურს 1981 წლის 16 სექტემბერს შეუერთდა. ჟენევაში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მექსიკის დელეგაციაში მსახურობდა. 1992-1997 წლებში ნიუ-იორკში გაეროს მექსიკის დელეგაციაში და იბერიულ-ამერიკული სამიტისა და ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკის სამიტის გენერალურ დირექტორად მუშაობდა.

2000 წელს ელჩად დააწინაურეს და 2001 წლის იანვრიდან 2002 წლის ივნისამდე გერმანიაში მექსიკის საელჩოში მსახურობდა. 2002 წლის ივნისიდან 2006 წლის ნოემბრამდე ავსტრიაში მექსიკის ელჩის თანამდებობა ეკავა და ვენაში სხვადასხვა საერთაშორისო ორგანიზაციაში მსახურობდა.

2006 წლის 28 ნოემბერს პრეზიდენტმა ფელიპე კალდერონმა განაცხადა, რომ ესპინოსა 2006 წლის 1-ელი დეკემბრიდან საგარეო საქმეთა მინისტრის მოვალეობის შესრულებას შეუდგებოდა. ესპინოსას პრიორიტეტებს შორის იყო აშშ-მექსიკის აგენდის (განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა იმიგრაციასა და უსაფრთხოების საკითხებს) დივერსიფიკაცია და კუბასთან და ვენესუელასთან დიპლომატიური ურთიერთობების აღდგენა.

2016 წლის მაისში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის გენერალურმა მდივანმა, პან გი მუნმა, გაეროს კლიმატის ცვლილების კონვენციის აღმასრულებელ მდივნად დანიშნა.

არის *International Gender Champions*-ის წევრი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***პატრისია ესპინოსა***

* Secretariat of Foreign Affairs

სქოლიო
------

1. ↑  Este fue el gabinete de Felipe Calderón es. Capital México (Feb 6, 2018). ციტირების თარიღი: September 17, 2020
2. 1 2 3  
„Profile of Patricia Espinosa" (Spanish). Felipe Calderon's Official Website. 2006-11-29. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-01-08. ციტირების თარიღი: 2006-11-29.
3. ↑  
„"Se hará política exterior de Estado": Patricia Espinosa" (Spanish). El Universal (Mexico). 2006-11-29. ციტირების თარიღი: 2006-11-29.
4. ↑  Ban announces intention to appoint seasoned Mexican diplomat to head UN climate framework (2016-05-03). ციტირების თარიღი: May 6, 2016.
5. ↑  Members International Gender Champions (IGC).
**ომუსატის რეგიონი** (ინგლ. Omusati Region) — ნამიბიის 14 ადმინისტრაციული რეგიონიდან ერთ-ერთი, რომელიც მდებარეობს მის ჩრდილო-დასავლეთში, ანგოლის სახელმწიფო საზღვართან. ფართობი შეადგენს 26 573 კმ²-ს, ხოლო 2011 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობაა 243 166 ადამიანი. რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ოუტაპი.

ომუსატის რეგიონი — ეროვნულ-გამანთავისუფლებელი მოძრაობის ლიდერის, სამხრეთ-დასავლეთი აფრიკის ხალხთა ორგანიზაციის (სვაპო-SWAPO) და ნამიბიის პირველი პრეზიდენტის — სემ ნუიომას სამშობლოა.

ისტორია
-------

ძველად (1965—1990 წლებში) ომუსატის ტერიტორია შედიოდა ფორმალურად დამოუკიდებელ ბანტუსტან ოვამბოლენდში.

მოსახლეობა
----------

რეგიონის მოსახლეობის დიდ უმრავლესობას წარმოადგენენ ოვამბოს ტომის ხალხი. სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა მამაკაცებს შორის შეადგენს 46 წელს, ქალებს შორის — 50 წელს. რეგიონში შიდსით დაავადების დონე (როგორც მთლიანად ქვეყნის ჩრდილოეთში) მნიშვნელოვნად აჭარბებს ქვეყნის საშუალო დონეს.

ადმინისტრაციული დაყოფა
----------------------

ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ომუსატის რეგიონი იყოფა 12 ოლქად.

* Anamulenge
* Elim
* Etayi
* Ogongo
* Okahao
* Okalongo
* Onesi
* Oshikuku
* Otamanzi
* Outapi
* Ruacana
* Tsandi

ეკონომიკა
---------

რეგიონის ეკონომიკაში გამოირჩევა აგრარული სექტორი.

სქოლიო
------

1. ↑  2011 წლის მოსახლეობის აღწერა-Statoids

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ნამიბიის რეგიონები |
| --- |
|  |
| 
აღმოსავლეთი კავანგო **·**  დასავლეთი კავანგო **·**  ერონგო **·**  ზამბეზი **·**  კარასი **·**  კუნენე **·**  კჰომასი **·**  ომაჰეკე **·**  ომუსატი **·**  ოშანა **·**  ოშიკოტო **·**  ოჩოსონდიუპა **·**  ოჰანგვენა **·**  ჰარდაპი |  |

 |
**ონანაურის ღვთისმშობლის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე სოფელ ონანურის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, სასაფლაოზე განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. აღდგენილი და მოხატულია XVI-XVII საუკუნეებში, ადგილობრივი დიდებულების ძალისხმევით, რომელთა გამოსახულება ტაძრის დასავლეთ კედელზეა მოცემული. ონანაურის ღვთისმშობლის ეკლესია იმ იშვიათ ეკლესიათა რიგს მიეკუთვნება, რომლებიც გარედანაა მოხატული, კახეთში კი ამ ნიშნით ერთადერთია. 

ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით კირის დუღაბზე, აღდგენისას კამარა გადაუყვანიათ აგურით. XX საუკუნეს რესტავრაციის შედეგად ტაძარს აგურის ხერხულა კარნიზი გაუკეთდა და კრამიტით გადაიხურა. ტაძარს შესასვლელი სამხრეთის კედელში აქვს გაჭრილი. ტაძარი ორი — აღმოსავლეთისა და დასავლეთის სწორკუთხა სარკმლითაა განათებული. ჩაწერილი აფსიდა ნახევარწრიულია, ის დარბაზისგან მხრებითაა გამოყოფილი, რომელზეც სატრიუმფო თაღი გადადის. საკურთხევლის სარკმლის ორივე მხარეს თითო ნიშია მოწყობილი. დარბაზის ჩრდილოეთ კედელს ერთსაფეხურიანი ხარისხი გასდევს. დარბაზი ცილინდრული კამარითაა დასრულებული. ტაძარი აღდგენის დროს მოუხატავთ. მხატვრობა შესრულებულია როგორც დარბაზში, ისე დასავლეთის კედლის ფასადზე. ის XVI-XVII საუკუნეების ე. წ. ხალხური მხატვრობის ნიმუშს წარმოადგენს.

პალიტრა წითელია. კონქში გამოსახულია ტახტზე მჯდომი მაცხოვარი, მარჯვენა ხელში გადაშლილი წიგნით. სამხრეთის კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში შობა, ხოლო დასავლეთ ნაწილში ნათლისღებაა მოცემული. დასავლეთის კედელზე მხატვრობა სამ რეგისტრად ყოფილა მოცემული. ზედა რეგისტრი აღარ იკითხება, შუა რეგისტრში მსხვილ მასშტაბში პიროვნებაა გამოსახული, ქვედა რეგისტრში სამი საერო პირი. ჩრდილოეთის კედელზე მხატვრობა 
არ შემორჩა. ეკლესიის დასავლეთის ფასადის მხატვრობა წითელი საღებავითაა შესრულებული. მოცემულია წმ. ევსტათი პლაკიდას ირემზე ნადირობის სცენა. გაირჩევა წმინდანის ფიგურის ნაწილი და მისი ცხენი, რომელიც ირემს მისდევს. ირემი დინამიკაშია მოცემული მხედრისგან გაქცევის დროს, ნასროლი ისრით კისერშია დაჭრილი. წმინდანის ზურგს უკან და თავს ზემოთ თითო გრძელკაბიანი პიროვნების სილუეტებია შემორჩენილი. 
2010-2011 წლებში ტაძარს სამხრეთის მხრიდან მიაშენეს ახალი ეკლესია, რითაც სრულიად დაიჩრდილა ისტორიული ნაგებობა.

ლიტერატურა
----------

* *დიღმელაშვილი ქ. ყვავაძე დ.* ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტის ისტორიული ძეგლები, თბ. 2021, გვ. 25 ISBN 978-9941-8-3699-2
**ომონიმია** — მნიშვნელობათა სხვადასხვაობა ფორმატივთა იდენტობის (ერთნაირი ჟღერადობის) დროს.

განასხვავებენ **სრულსა** და **ნაწილობრივ** ომონიმებს.

1. **სრული ომონიმია**

დამახასიათებელია ჟღერადობრივი დამთხვევა ყველა ფორმაში. მაგ.; (*რუს.*) **свет** (სინათლე) - **свет** (სამყარო)

2. **ნაწილობრივი ომონიმია**

დამახასიათებელია ჟღერადობრივი დამთხვევა საერთო პარადიგმის ცალკეულ ფორმებში:

стирать (იმპერფ.) выстирать (პერფ.) გარეცხვა (სარეცხის)
стирать (იმპერფ.) стереть (პერფ.) გახეხვა, გა(და)წმენდა (ზედაპირის და სხვ.)
ომონიმიის განსაკუთრებულ შემთხვევებს წარმოადგენენ ომოფორმები, ომოფონები, ომოგრამები :
**ომოფორმები** ბგერათა თანხვედრა ცალკეულ ფორმებში: მაგ.; (*რუს.*) вожу ზმნებისათვის водить და возить.

**ომოფონები** ცალკეულ ფორმებში ბგერათა თანხვედრა წარმოთქმისას, მაგრამ სხვადასხვაგვარი წერითი გამოსახულება: მაგ.; (*რუს.*) луг (მდელო), лук (ხახვი).

**ომოგრამები** ერთნაირი წერითი გამოსახულება, მაგრამ სხვადასხვაგვარი ჟღერადობა: მაგ.; (*რუს.*) **у**же და уж**е**. პირველ შემთხვევაში არის ზედსართავი სახელის „узкий" შედარებითი ხარისხი, ხოლო მეორე შემთხვევაში კი სიტყვა „უკვე".

ეტიმოლოგია
----------

ომონიმია მომდინარეობს ბერძნული სიტყვიდან - *ὁμώνυμος* (ჰომონიმუს), რომელიც შეიძლება ითარგმნოს როგორც: „საერთო სახელის ქონა". *ὁμώνυμος* წარმოადგენს ორი ბერძნული სიტყვის შეერთებას, ესენია: *ὁμός* (ჰომოს), რომელიც ნიშნავს საერთოს და *ὄνομα* (ონომა) აღნიშნავს სახელს. რითიც ვღებულობთ საერთო სახელის მქონე ორი განსხვავებული ნივთის ან საგნის აღნიშვნას.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ანტონიმია
* სინონიმია
* პარონიმია
* მეტონიმია

სქოლიო
------

1. ↑  ὁμώνυμος, Henry George Liddell, Robert Scott, *A Greek-English Lexicon*, on Perseus Digital Library
2. ↑  ὁμός, Henry George Liddell, Robert Scott, *A Greek-English Lexicon*, on Perseus Digital Library
3. ↑  ὄνομα, Henry George Liddell, Robert Scott, *A Greek-English Lexicon*, on Perseus Digital Library
**პეტრე პეტრეს-ძე შირშოვი** (რუს. Пётр Петрович Ширшов; დ. 25 დეკემბერი [ძვ. სტ. 12 დეკემბერი], 1905, ეკატერინოსლავი — გ. 17 თებერვალი, 1953, მოსკოვი) — საბჭოთა ოკეანოგრაფი და ჰიდრობიოლოგი, პოლარეთის მკვლევარი.

ბიოგრაფია
---------

იყო სახელმწიფო მოღვაწე, სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1939), საბჭოთა კავშირის გმირი (1938). სკკპ წევრი 1938 წლიდან. მონაწილეობდა არქტიკის ექსპედიციებში, მათ შორის, ყინულმჭრელ „სიბირიაკოვზე" (1932), გემ „ჩელიუსკინზე" (1933-34) და მოდრეიფე სადგურ „ჩრდილოეთ პოლუსზე" (1937-38).
1942-48 წლებში შირშოვი იყო სსრკ საზღვაო ფლოტის სახელმწიფო კომისარი (შემდეგში მინისტრი), 1946 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ოკეანოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი.

შრომები
-------

მთავარი შრომები ეხება პოლარული ზღვების პლანქტონს. შირშოვმა უარყო ჰიპოთეზა ჩრდილოეთ ყინულოვანი ოკეანის მაღალ განედებში სიცოცხლის არარსებობის შესახებ. დაჯილდოებულია 3 ლენინის ორდენით, 4 სხვა ორდენით, აგრეთვე მედლებით. შირშოვის სახელი დაერქვა უბეს ფრანც-იოსების მიწაზე, წყალქვეშა ქედს ბერინგის ზღვაში, სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ოკეანოლოგიის ინსტიტუტს.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ. 1987. — გვ. 8.
**პეტრიწონის სემინარია**, პეტრიწონის მონასტერთან არსებული სასწავლებელი, რომელიც მღვდლებს ამზადებდა. ამის შესახებ ცნობას შეიცავს გრიგოლ ბაკურიანის ძის (პეტრიწონის მონასტრის დამაარსებელი) მიერ 1084 დაწერილი ტიპიკონი. 31-ე პარაგრაფი ითვალისწინებს უწვერულვაშო მოზარდების მიღებას წმ. ნიკოლოზის მონასტერში, სადაც მათთვის მოხუცებულ მღვდელთაგანს საღვთო წერილი უნდა ესწავლებინა. მოსწავლეთა კონტიგენტი 6 ბავშვით განისაზღვრებოდა, ბავშვებს სარჩოსა და ტანსაცმელს მონასტერი აძლევდა და ისინი აქ მანამდე დაყოფდნენ, სანამ გარკვეულ ცოდნას არ მიიღებდნენ და სამღვდლო ხარისხისათვის არ მოემზადებოდნენ; ხოლო ვინც ვერ მოემზადებოდა, მას გააძევებდნენ.

პეტრიწონის სემინარიაში სწავლება ქართულ ენაზე იყო, რადგან ტიპიკონი აღნიშნულ მონასტერში მხოლოდ ქართული წერა-კითხვის მცოდნე ბერების ყოფნას ითვალისწინებდა. პეტრიწონის სემინარიაში მომზადებული ახალგაზრდები შემდგომში სამეცნიერო-შემოქმედებით მუშაობას ეწეოდნენ, ამას ადასტურებს ლიტერატურის სკოლის შექმნა, რომელიც ცნობილია „პეტრიწონულის" სახელწოდებით და რომელმაც გარკვეული წვლილი შეიტანა ქართული სამეცნიერო ტერმინოლოგიის შექმნაში.

ლიტერატურა
----------

* *გამსახურდია ს.*, ქსე, ტ. 8, გვ. 1984
**მაჯიდა ალ-რუმი ბარადი** (არაბ. ماجدة الرومي برادعي; დ. 13 დეკემბერი, 1956, ტვიროსი, ლიბანი) — ლიბანელი სოპრანო, გაეროს კეთილი ნების ელჩი. მაჯიდა ალ-რუმის მუსიკალური კარიერა იწყება 1974 წელს, როცა ის მონაწილეობას იღებს შოუში ლიბანურ ტელეარხზე „Télé Liban".

ბიოგრაფია
---------

მაჯიდა ალ-რუმი დაიბადა ცნობილი ლიბანელი მომღერლის ჰალიმ ალ-რუმისა და მარი ლუთფის მელკიტი-კათოლიკეთა ოჯახში. 5 წლის ასაკიდან მღეროდა არაბულ საგალობლებს. 16 წლის ასაკში „Télé Liban"-ის ერთ-ერთ ტელეშოუში მონაწილეობის შემდეგ გახდა ცნობილი მომღერალი ლიბანში. 1975 წლის ლიბანური სამოქალაქო ომის დროს ჩაწერა სიმღერა "Am Behlamak" („ლიბანო, შენ მესიზმრები"), რამაც წარმატება მთელს არაბულ სამყაროში მოუტანა. 1991 გამოვიდა მისი სიმღერა "Kalimat" (სიტყვები, كلمات), რამაც მაჯიდა ალ-რუმი მსოფლიო არაბულ დიასპორას გააცნო.

წლების განმავლობაში აგრძელებდა არაბულ ენაზე ქრისტიანული გალობის ჩაწერას, მონაწილეობდა კლასიკური ვოკალის ფესტივალებში, სხვადასხვა საოპერო პერფომანსებში, ეწეოდა მეცენატურ სამსახურს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***მაჯიდა ალ-რუმი***

* Majida El Roumi ოფიციალური ვებ-გვერდი დაარქივებული 2017-11-09 საიტზე Wayback Machine.
* Majida El Roumi Twitter-ზე
* Majida El Roumi Facebook-ზე
* Majida El Roumi YouTube-ზე
* Majida El Roumi iTunes-ზე
* Majida El Roumi ონლაინ რადიო Yala.fm-ზე დაარქივებული 2014-11-29 საიტზე Wayback Machine.
**მეგი გაჩეჩილაძე** (დ. 20 ივნისი, 1948, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1092–1974 წლებში იყო რუსთავის მეტალურგიული ქარხნის მედიკო–სანიტარული ნაწილის პოლიკლინიკა–საავადმყოფოს გაერთიანების ექიმი–ტრავმატოლოგი. 1974–1991 წლებში თბილისის პროფესორ ნ.კახიანის სახელობის რკინიგზის კლინიკური საავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების ექიმ–ორდინატორი. 1980–1984 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის საფაკულტეტო ქირურგიის კათედრის ასპირანტი. 1991 წლიდან კათედრის ასისტეტნტი. ავტორია 47 სამეცნიერო ნაშრომის ქირურგიის აქტუალურ საკითხებზე. 

1988 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „პანკრეასის ფუნქციონალური მდგომარეობა ნაწლავთა გარეთა ფისტულების დროს."

ბიბლიოგრაფია
------------

* ნაწლავთა გარეთა ფისტულები თბილისი, უნივერსალი, 2005 გვ. 128 ISBN: 99940-51-07-5

ლიტერატურა
----------

* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ. 2000 გვ. 57

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მეგი გაჩეჩილაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ნახორაგანი** — ბიზანტიელი ისტორიკოსების მიერ ეგრისის დიდ ომში ნახსენები სასანიანთა იმპერიის სამხედრო მეთაური. ეგრისში მეთაურად ჩაანაცვლა მერმეროე ამ უკანასკნელის გარდაცვალების შემდეგ. როცა სარდალი გახდა, პოლიტიკური ვითარება სასანიებს ემხრობოდა, რადგან ბიზანტიელი გენერლების მიერ ლაზთა მეფის გუბაზეს მკვლელობამ ლაზები განარისხა. ნახორაგანმა გაათავისუფლა ონოგურისი ალყისაგან და შემდგომ გაანადგურა ბიზანტიური ბაზა არქეოპოლისში. 556 წლის გაზაფხულზე, ნახორაგანმა დაიწყო ახალი თავდასხმა ნესუსზე 60 000 კაცით, ბესუსში მარტინიუსი და იუსტინე იყვნენ განლაგებული. მარტინიუსის მიერ სამშვიდობო წინადადებაზე უარის თქმის შემდეგ, ნაჩორაგანმა ალყა შემოარტყა ფაზისს, მაგრამ სასტიკად დამარცხდა. შემდეგ უკან დაიხია ქუთაისში, ცოტა ხნის შემდეგ სასანიანთა მეთაურობა ლაზიკაში თავის ქვეშევრდომ ვაფრიზესს დაუტოვა და დატოვა ყველა საჯარო, საერო და სამხედრო თანამდებობა და დასახლდა იბერიაში.

სახელი
------

ბერძნული სახელი *ნახორაგან* (Ναχοραγάν) ბიზანტიელი ისტორიკოსების მიერ ჩაწერილი სავარაუდოდ წარმოადგენს არა სახელს, არამედ შუა სპარსულ ტიტულ *ნახორაგან-ს* ან *ნახორეგანს*-ს. იგი შეესაბამება სირიულ *ნხრგ*-ს (ܢܟܘܪܓܢ , „გუბერნატორი") და სომხური ტიტული *ნახარარს*, ორივე ნასესხებია შუა ირანული ენიდან.

სქოლიო
------

1. ↑  Martindale, J. R. (1992) *The Prosopography of the Later Roman Empire 2 Part Set: Volume 3, AD 527-641* (en).  Cambridge University Press,   გვ. 846. ISBN 978-0-521-20160-5.
2. ↑  Rawlinson, George (2018) *The Greatest Empires & Civilizations of the Ancient East: Egypt, Babylon, The Kings of Israel and Judah, Assyria, Media, Chaldea, Persia, Parthia & Sasanian Empire* (en).  e-artnow. ISBN 978-80-272-4425-6.
3. ↑  Dodgeon, Michael H. (1991) *The Roman Eastern Frontier and the Persian Wars Ad 363-628*.
4. ↑  Chaumont, M. L.. AGATHIAS (28 July 2011). ციტირების თარიღი: 5 March 2020.
5. ↑  Ciancaglini, Claudia A. (2008) *Iranian Loanwords in Syriac*.
Lampa LED Filamentნათურა LED Filament
Moduły filament LEDჩართული ნათურა filament LED და მისი დიოდები
**ნათურა Filament LED** (*ინგლ.* LED filament) — შუქ-დიოდურ ჩხირებიანი LED ნათურა, რომელიც ვიზუალურად ჩვეულებრივ ვარვარის ნათურას ჰგავს. შუქდიოდური ჩხირები (ძაფები) ნათურაში მიმაგრებულია დენგამტარ მავთულებზე, ელექტროდებზე, რომლებიც თავისმხრივ მიმაგრებულია მინის იზოლატორზე, ვარვარის ნათურის ანალოგიურად. ასეთ ნათურებს უმეტესად აქვთ ტიპური, გავრცელებული ცოკოლი და გამოიყენება ვარვარის ნათურებისთვის განკუთვნილ სანათ მოწყობილობებში.

ისტორია
-------

შუქ-დიოდური ჩხირებიანი ნათურა პირველად 2008 წელს დამზადდა, იაპონური კომპანია Ushio Lighting-ის მიერ, ტრადიციული ვარვარის ნათურის იმიტაციის მიზნით. მოგვიანებით ბევრმა სხვა კომპანიამაც დაიწყო მსგავსი ცვლად დენზე მომუშავე ნათურების დამზადება, რომლებიც იყო სხვადასხვა კონფიგურაციის, სიმძლავრისა და ცოკოლის მქონე.

კონსტრუქცია
-----------

შუქ-დიოდური ძაფი (ჩხირი) შედგება მინის ფუძისგან, რომელიც დაფარულია ლუმინოფორით და ლუმინოფორებისა და ვერცხლისწყლის ნარევით. მსგავსი შუქ-დიოდები წყვილ-წყვილადაა ჩართული მიმდევრობით, რითაც ძაბვა ნაწილდება 2-2 შუქ-დიოდზე. ეს ამცირებს ენერგოდანახარჯებს, იძლევა შუქ-დიოდის მაღალ ვოლტაჟზე მუშაობის საშუალებას და ზრდის მის ეფექტურობას.

გალერეა
-------

* LED filament ნათურა შეფერილი კოლბით.LED filament ნათურა შეფერილი კოლბით.
* გადაჯვარედინებულ შუქ-დიოდებიანი  LED filament ნათურა 4-filament შუქ-დიოდით.გადაჯვარედინებულ შუქ-დიოდებიანი LED filament ნათურა 4-filament შუქ-დიოდით.
* იგივე ნათურა ნათებისას.იგივე ნათურა ნათებისას.

წყარო
-----

### ლიტერატურა

* "Light-emitting device and lighting apparatus incorporating same" - US8400051 [eng.]
* "Seoul Semiconductor starts mass production of its patented filament LEDs" - LEDs Magazine [eng.]
* "Żarówki LED filament" - smd-led [pol.]
* "The Next Generation of LED Filament Bulbs" - LEDinside [eng.]
* "NEW TREND IN LED: FILAMENT BULBS" - LBC Lighting [eng.]

### რესურსები ინტერნეტში

* ვიკისაწყობის ლოგო **ვიკისაწყობში** არის გვერდი თემაზე: ***ნათურა Filament LED***
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **მარი (მრავალმნიშვნელოვანი)**. |

მარი შუამდინარეთის რუკაზე.
**მარი** — უძველესი ქალაქ-სახელმწიფო ჩრდილოეთ მესოპოტამიაში, მდინარე ევფრატის შუა დინებაზე, ახლანდელი თერ-ჰარირის ტერიტორიაზე (სირია-ერაყის საზღვარი).

ისტორია
-------

ქალაქი დაარსდა ძვ. წ. XXVIII საუკუნის დასაწყისში. თავდაპირველად დასახლებული იყო ხურიტული მოდგმის ტომებით, რომელთა ასიმილაცია ძვ. წ. III ათასწლეულში მოახდინეს დასავლეთიდან შემოსულმა სემიტებმა. დაახლ. ძვ. წ. 2570 წელს გამეფდა სემიტური დინასტიის პირველი წარმომადგენელი ილიშერი. ძვ. წ. XXIV საუკუნეში მარი დაიპყრო აქადის მეფე სარგონ დიდმა. ურის III დინასტიის ეპოქაში (ძვ. წ. 2132-2024 წწ.) მარის სამეფოს განაგებდნენ შუმერის მეფეთა მიერ დანიშნული მოხელეები. ძვ. წ. XX საუკუნეში ტახტზე ავიდა აქ გაბატონებული ამორეული მოდგმის ტომების წარმომადგენელი იაგიდლიმი, რომელიც მარის სამეფოს დამაარსებლად იწოდებოდა, ძვ. წ. XVIII საუკუნის დასაწყისში გამეფდა უკვე სხვა დინასტიის წარმომადგენელი იახდუნლიმი, რომელიც დაახლ. ძვ. წ. 1790 წელს დაამარცხა ასურეთის მეფე შამშიადად I-მა და მის მაგივრად თავისი შვილი იასმახადადი გაამეფა. 10 წლის შემდეგ მას აუჯანყდა ადგილობრივი დინასტიის წარმომადგენელი ზიმრილიმი, რომელმაც ბაბილონის მეფის ხამურაბის დახმარებით დაიბრუნა ტახტი. მისი მეფობის დროს (ძვ. წ. 1781-1757 წწ.) მარი გაძლიერდა, ფართო დიპლომატიური და ეკონომიკური ურთიერთობა დაამყარა დასავლეთით სირიის, ხოლო აღმოსავლეთით ეშნუნასა და ელამის გამგებლებთან. მარის საგარეო ვაჭრობის სფერო ხმელთაშუა ზღვის სანაპირომდე ვრცელდებოდა. შემდეგ ზიმრილიმსა და ხამურაბს შორის ურთიერთობა დაიძაბა, რითაც ისარგებლა ხამურაბიმ და ძვ. წ. 1758 წელს დაიპყრო მარი და მისი მოკავშირე ოლქები. ამის შემდეგ მარიმ საბოლოოდ დაკარგა მნიშვნელობა.

მეფე ზიმრილიმის ფირფიტა

არქეოლოგია
----------

მარის არქეოლოგიური შესწავლა 1933 წლიდან დაიწყო საფრანგეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ ანდრე პაროს ხელმძღვანელობით. გამოავლინეს ძვ. წ. III-II ათასწლეულის დასაწყისის ტაძრებისა და მეფე ზიმრილიმის ალიზის სასახლის ნანგრევები (260-მდე ოთახი და რამდენიმე შიდა ეზო). ნაპოვნია საბჭდავები, ქვის ქანდაკებები, ბრინჯაოს ლომის ფიგურები; აქვე აღმოჩნდა კარგად დაცული სამეფო არქივი (20 ათასზე მეტი ლურსმული დოკუმენტი), სადაც წარმოდგენილია ძვირფასი მასალა მარის სამეფოს სოციალურ-ეკონომიკური და პოლიტიკური ცხოვრების შესახებ.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ. 1983. — გვ. 438-439.
|  |  |
| --- | --- |
|  | არ უნდა აგვერიოს შემდეგ მნიშვნელობა(ებ)ში: **საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია.** |

**მართლმადიდებელი ეკლესია საქართველოში** — მართლმადიდებლური დაჯგუფება საქართველოში, რომელიც სქიზმაში იმყოფება საქართველოს მართლმადიდებელ ეკლესიასთან. ცნობილია ასევე „ბოსტონის დაჯგუფების" სახელით. არსებობს 1997 წლიდან. გამოირჩევა ანტისერგიანული და ანტიეკუმენისტური პოზიციებით. მიმდევართა რაოდენობა 1000 ადამიანს აღწევს. 

ეკლესია უპირისპირდება სერგიანელობას, ანუ სასულიერო იერარქების ისტორიულ ლოიალურ დამოკიდებულებას საბჭოთა კავშირის მიმართ, რისი დეკლარირებაც მოახდინა მოსკოვის პატრიარქმა სერგიმ 1927 წელს. „მართლმადიდებელი ეკლესია საქართველოში" 1927 წელს თვლის საქართველოს საპატრიარქოში სერგიანული ერესის დამკვიდრების თარიღად და მიიჩნევს, რომ ამავე წელს საბჭოთა ხელისუფლებამისადი ლოიალურად განწყობილმა ქრისტეფორე III-მ პატრიარქის ტახტი კათოლიკოს-პატრიარქ ამბროსი ხელაიას წინააღმდეგ ბრძოლის საფასურად მიიღო.

საქართველოს საპატრიარქოსგან გამიჯვნის მეორე, მაგრამ უმთავრესი მიზეზი არის ამ უკანასკნელის მონაწილეობა ეკუმენისტურ ორგანიზაციებში. 1962 წლიდან საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია იყო ეკლესიათა მსოფლიო საბჭოს წევრი. ანტიეკუმენისტ სასულიერო და საერო პირთა ნაწილმა 1996-97 წლებში მოითხოვა კათოლიკოს-პატრიარქ ილია II-სა და საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდისაგან ეკუმენური ორგანიზაციებიდან გამოსვლა და ეკუმენიზმის დაგმობა მოსთხოვა. საპატრიარქომ ეს მოთხოვნა 1997 წლის 20 მაისს დააკმაყოფილა. თუმცა ანტიეკუმენისტების ჯგუფმა წამოაყენა ახალი მოთხოვნა, რომ საქართველოს ეკლესიას გაეწყვიტა კავშირი იმ მართლმადიდებელ ეკლესიებთან, რომლებიც ჩაბმული არიან ეკუმენურ მოძრაობაში. ამ მოთხოვნის დაკმაყოფილება ნიშნავდა ყველა სხვა მართლმადიდებელ ეკლესიასთან კავშირის გაწყვეტას და საპატრიარქომ ის არ დააკმაყოფილა. 

შედეგად მათ 1997 წელს ჩამოაყალიბეს „მართლმადიდებელი ეკლესია საქართველოში" დაუკავშირდნენ ჩრდილოეთ ამერიკის წმიდა მართლმადიდებელი ეკლესიას, რომლისგანაც, ადგილობრივი ეპისკოპოსის არყოლის გამო, მიიღეს სამღვდელო ხელდასხმა. ამ ეკლესიის მთავარი რელიგიური ცენტრი აშშ-ის ქალაქ ბოსტონში მდებარეობს, ხოლო სამრევლოები არსებობს კანადაში, მექსიკაში, გვატემალასა და კოლუმბიაში. ჩრდილოეთ ამერიკის წმიდა მართლმადიდებელ ეკლესიაში საქართველოს ამჟამინდელი და ყოფილი მოქალაქეებიც მოღვაწეობენ, მათ შორის მიტროპოლიტი გრიგოლ ბაბუნაშვილი, მღვდელი ანდრია ბოროდა, დიაკვანი ოთარ დეისაძე.

მართლმადიდებელი ეკლესია საქართველოში ოთხი სამრევლოსგან შედგება: თბილისის სამრევლო, ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ტაძრით, რომელსაც მღვდლები გელასი და ზურაბ აროშვილები ემსახურებიან; კახეთის სამრევლო; ქუთაისის სამრევლო, რომელსაც აქვს წმ. ნიკოლოზის სახელობის ტაძარი (ემსახურება მღვდელი დავით გიორგაძე); და სოფელ შემოქმედის სამრევლო, სადაც 2001 წელს, ეკლესიის წევრებს ადგილობრივმა მოსახლეობამ დაუნგრია მშენებარე წმინდა გიორგის ტაძარი

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის სქიზმატური ეკლესიები

ლიტერატურა
----------

* „რელიგიები საქართველოში", თბილისი: სახალხო დამცველის ბიბლიოთეკა, 2008. — გვ. 182-185, ISBN 978-9941-0-0902-0.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Holy Orthodox Metropolis of Boston
* ინტერვიუ მღვდელ გელასი აროშვილთან
**მარია გრაცია კუჩინოტა** (იტალ. Maria Grazia Cucinotta; დ. 27 ივლისი 1968, მესინა, სიცილია, იტალია) — იტალიელი მსახიობი, პროდიუსერი და მოდელი. საერთაშორისო პოპულარობა მოიპოვა მას შემდეგ, რაც ითამაშა ფილმში „ფოსტალიონი".

მარია გრაცია კუჩინოტა დაიბადა 1968 წლის 27 ივლისს, ქალაქ მესინაში. კარიერა დაიწყო როგორც მოდელმა. 1987 წელს გამართულ სილამაზის კონკურსში „მის იტალია" დაიკავა მე-3 ადგილი. 1990-იან წლებში რამდენიმე ცნობილ კინოფილმში მიიღო მონაწილეობა, მათ შორის აღსანიშნავია: „მსოფლიოც არ არის საკმარისი", „ბრუკლინში დაბადება" და სხვა. მარია კუჩინოტას 2005 წელს მოუწია ცნობილი ტელესერიალის სიმფსონების ერთ-ერთი პერსონაჟის გახმოვანება. მარია კუჩინოტამ მცირე როლი მიიღო ასევე ფილმში „ასტრალი", სადაც ერთ-ერთი მთავარი როლი ენტონი ჰოპკინზმა შეასრულა.

ფილმოგრაფია
-----------

ფილმი| წელი | ფილმი | როლი | შენიშვნა |
| --- | --- | --- | --- |
| 1990 | *საშობაო არდადეგები* |  |  |
| 1994 | *ფოსტალიონი* |  |  |
| 1998 | *მეორე მეუღლე* |  |  |
| 1999 | *მსოფლიოც არ არის საკმარისი* |  |  |
| 2004 | *ვანილი და შოკოლადი* |  |  |
| 2005 | *უხილავი ბავშვები* |  |  |
| 2011 | *ასტრალი* |  |  |

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* მარია გრაცია კუჩინოტა — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
* მარია გრაცია კუჩინოტას ინტერვიუ (ინგლისური)
**მასუდ ფანაჰი** (აზერ. Məsud Pənahi დ. 10 იანვარი, 1943, ზენჯანი) — აზერბაიჯანელი და გერმანელი ანიმაციური რეჟისორი, კინომხატვარი, ანიმატორი და სცენარისტი.

ბიოგრაფია
---------

მასუდ ფანაჰი დაიბადა 1943 წლის 10 იანვარს ირანის ქალაქ ზენჯანში ცნობილი აზერბაიჯანელი მწერლის აბას ფანაჰი მაკულუს ოჯახში. წლების შემდგომ ოჯახი ბაქოში გადმოდის საცხოვრებლად, სადაც მასუდმა 1966 წელს დაამთავრა აზიმ აზიმზადეს სახელობის სამხატვრო სკოლა, ხოლო 1972 წელს დაამთავრა კინემატოგრაფიის საკავშირო სახელმწიფო ინსტიტუტის და სარეჟისორო კურსები ანიმაციის საკავშირო სახელმწიფო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტში.

1973-1979 წლებში მუშაობდა ჯაფარ ჯაბარლის სახელობის კინოსტუდიაში „აზერბაიჯანფილმი" ანიმაციური ფილმების რეჟისორად და მხატვრად. ამ წლებში მან ანიმაციის რამდენიმე კურსი ჩაატარა და მოამზადა ათობით ანიმაციის სპეციალისტი.

1979 წლიდან ცხოვრობს გერმანიაში. მან მონაწილეობა მიიღო 60-ზე მეტი ანიმაციური ფილმის გადაღებაში ბერლინის ცენტრალურ ტელევიზიაში და სხვადასხვა ანიმაციურ სტუდიაში.

ფანაჰის ერთ-ერთი უკანასკნელი ნამუშევარია ანიმაციური ფილმი „დუმილის დარღვევა" („Zerstörter Friede"), რომელიც 2012 წელს გადაიღეს ბერლინში აზერბაიჯანული დიასპორის მხარდაჭერით. ფილმი მოგვითხრობს ხოჯალის ხოცვა-ჟლეტის შესახებ.

2020 წელს, გერმანიაში, ბერლინში გამოიცა მასუდ ფანაჰის ავტობიოგრაფიული წიგნი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Отмечен 80-летний юбилей режиссера анимационных фильмов Масуда Панахи
* Масуд Панахи: с чего начинается родина
* Məsud Pənahi

სქოლიო
------

1. ↑  Издана автобиография азербайджанского режиссера анимации Масуда Панахи
**მაკაის ტბა** (ინგლ. Lake Mackay) — მარილიანი ტბა დასავლეთ ავსტრალიაში. თანამგზავრული გამოსახულება ნათლად უჩვენებს მშრალი უბნების არსებობას დიდი ქვიშიანი უდაბნოს, გიბსონის უდაბნოსა და ტანამის უდაბნოებში. ტბის თითქმის 2/3 მოთავსებულია დასავლეთ ავსტრალიაში, დანარჩენი ნაწილი კი ჩრდილოეთ ტერიტორიაზეა. 

მაკაის ტბა ჩრდილოეთიდან-სამხრეთისაკენ და დასავლეთიდან-აღმოსავლეთისაკენ ფარავს დაახლოებით 100 კმ-ს. ზედაპირის ფართობი აღწევს 3,494 კმ²-ს, და ამრიგად წარმოადგენს დასავლეთ ავსტრალიის უდიდეს ტბას. ფოტოსურათზე არსებული უფრო ბნელი უბნები მიუთითებს უდაბურ მცენარეულობას ან ზღვის წყალმცენარეებს. ასეთი არიდული ჰავის პირობებში მარილები და სხვა მინერალები კაპილარული აქტიურობის ხარჯზე ამოდიან ზედაპირზე, რომელიც აორთქლებით არის გამოწვეული. აქედან ტბის ზედაპირზე ჩნდება რეფლექსური თეთრი ზედაპირები. მიუხედავად იმისა, რომ ტბის დიდი ნაწილი დამშრალია, მისი ცალკეული მონაკვეთები დიდი სიღრმეებით ხასიათდება. ბევრია კუნძული, განსაკუთრებით ტბის დასავლეთ ნაწილში.

სახელი ეწოდა ევროპელი მკვლევარის დონალდ ჯორჯ მაკაის პატივსაცემად, რომელიც ამ რაიონებში კვლევებს აწარმოებდა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მაკაის ტბა დაარქივებული 2015-09-27 საიტზე Wayback Machine.  (ინგლისური)

სქოლიო
------

1. ↑  National Aeronautics and Space Administration
**ლუკრეცია ბარბერინი** (იტალ. Lucrezia Barberini; დ. 24 ოქტომბერი, 1628 — გ. 24 აგვისტო, 1699) — იტალიელი არისტოკრატი. მოდენისა და რეჯიოს ჰერცოგინია 1654-1658 წლებში როგორც ფრანჩესკო I-ის პირველი ცოლი. ჰერცოგ რინალდო დ’ესტეს დედა.

ბიოგრაფია
---------

ლუკრეცია დაიბადა 1628 წლის 24 ოქტომბერს. იგი იყო პალესტრინას მთავარ ტადეო ბარბერინისა და მისი ცოლის, პალიანოს მთავარ ფილიპო კოლონას ქალიშვილ ანა კოლონას უფროსი შვილი. იგი იყო რომის პაპ ურბან VIII-ის ძმის შვილიშვილი, ასევე მისი ძმები იყვნენ მთავარი მაფეო ბარბერინი და კარდინალი კარლო ბარბერინი. ამასთან, ბიძებად ერგებოდნენ კარდინალები: ფრანჩესკო ბარბერინი, ანტონიო ბარბერინი და ჯიროლამო კოლონა.

აღსანიშნავია ისიც, რომ ლუკრეციას ბიძაშვილად ერგებოდა პალიანოს მთავარი ლორენცო კოლონა, რომლის ცოლი, მარია მანჩინი, იყო საფრანგეთის მმართველ კარდინალ მაზარინის დისწული.

1654 წლის 14 ოქტომბერს ლუკრეცია ცოლად შერთეს ორჯერ დაქვრივებულ მოდენისა და რეჯიოს ჰერცოგ ფრანჩესკო I-ს, რომლის ორივე ცოლი მშობიარობას გადაჰყვა. ქორწინებიდან ერთ წელიწადში, 1655 წელს ლუკრეციამ მომავალი ჰერცოგი, რინალდო გააჩინა, რის შემდეგაც იგი აღარც დაორსულებულა. უკვე 1658 წლის 14 ოქტომბერს 48 წლის ფრანჩესკო I გარდაიცვალა. ამის შემდეგ ტახტი ლუკრეციას გერმა, ალფონსო IV-მ დაიკავა. 

1694 წელს ალფონსოს ვაჟი, ჰერცოგი ფრანჩესკო უშვილოდ დაიღუპა. ამგვარ პირობებში ახალი ჰერცოგი ლუკრეციას ვაჟი, რინალდო ხდება, რომელმაც 1696 წელს ცოლად შეირთო საღვთო რომის იმპერატორ იოზეფ I-ის ცოლის და, შარლოტა ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელი. ამის შემდეგ ლუკრეციას დიდ ხანს აღარ უცოცხლია და იგი 1699 წლის 24 აგვისტოს, 70 წლის ასაკში გარდაიცვალა. დაკრძალეს ქმრის გვერდით, მოდენაში.

ლიტერატურა
----------

* Papal Genealogy: The Families And Descendants of the Popes by George L. Williams (McFarland, 2004)
* Penny cyclopaedia of the Society for the diffusion of useful knowledge, Volume 3 (C. Knight, 1835)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
მოდენის ჰერცოგინიები |
| --- |
|  |
| 
* ელეონორა ნეაპოლელი *(1473–1493)*
* ლუკრეცია ბორჯია *(1505–1519)*
* რენე დე ვალუა *(1534–1559)*
* ლუკრეცია მედიჩი *(1559–1562)*
* ბარბარა ავსტრიელი *(1565–1572)*
* მარგერიტა გონძაგა *(1579–1597)*
* ვირჯინია მედიჩი *(1597–1615)*
* მარია კატერინა ფარნეზე *(1631–1646)*
* ვიტორია ფარნეზე *(1648–1649)*
* ლუკრეცია ბარბერინი *(1654–1658)*
* ლაურა მარტინოცი *(1658–1662)*
* მარგერიტა მარია ფარნეზე *(1692–1694)*
* შარლოტა ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელი *(1696–1710)*
* შარლოტ აგლაე ორლეანელი *(1737–1761)*
* მარია ტერეზა ჩიბო-მალასპინა *(1780–1790)*
* მარია ბეატრიჩე სავოიელი *(1814–1840)*
* ადელგუნდა ბავარიელი *(1846–1859)*
 |

 |
პარაგვაის დროშა, წინა მხარე. პროპორცია: 3:5
პარაგვაის დროშა, უკანამხარე. პროპორცია: 3:5: 3:5
 პარაგვაის საპრეზიდენტო სტანდარტი
**პარაგვაის დროშა** (ესპ. *bandera de Paraguay*) — მიღებულ იქნა 1842 წელს. იგი ერთადერთი ეროვნული დროშაა, რომლის წინა და უკანა მხარესაც სხვადასხვანაირი გერბია გამოსახული.

აღწერა
------

დროშის თითოეული მხარე სამი თანაბარი, ჰორიზონტალური ზონარისგან შედგება: წითელი, თეთრი და ლურჯი. შუა, თეთრ ზონარზე გამოსახულია ემბლემა. წინა მხარეს გამოსახული ემბლემა პარაგვაის სახელმწიფო გერბს წარმოადგენს: ყვითელ, ხუთქიმიან ვარსკვლავს, მწვანე გვირგვინით, რომელზეც წაწერილია სიტყვები — *REPUBLICA DEL PARAGUAY* (პარაგვაის რესპუბლიკა). უკანა მხარეს გამოსახული ემბლემა პარაგვაის ხაზინის ბეჭედია, რომელზეც ასევე წაწერილია სიტყვები — *REPUBLICA DEL PARAGUAY*. 

პარაგვაის დროშის ფერები ემთხვევა ნიდერლანდების თანამედროვე დროშის ფერებს. 

დროშის დღე აღინიშნება 14 აგვისტოს.

ისტორიული დროშები
-----------------

* 1811 წლის პირველი დროებითი დროშა. პროპორცია: 2:3
* 1812-1826 წლების დროშა. პროპორცია: 1:2
* 1826-1842 წლების დროშა. პროპორცია: 2:3
* 1842-1954 წლების დროშა. პროპორცია: 2:3
* 1954-1988 წლების დროშა. პროპორცია: 1:2
* 1988-1990 წლების დროშა. პროპორცია: 3:5

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* პარაგვაის გერბი
* პარაგვაის ჰიმნი

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Paraguay at Flags of the World
**მარინე ბოგველიშვილი** (დ. 18 აპრილი, 1949, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.

1972–1973 წელბში იყო თელავისა და რუსთავის სასწრაფო დახმარების ექიმი. 1973–1975 წლებში ჰემატოლოგიისა და ტრანსფუზიოლოგიის ინსტიტუტის უფროსი ლაბორანტი. 1975–1985 წლებში უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1985 წლიდან უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი, 1996 წლიდან კი ამავე ინსტიტუტის კლინიკურ–დისპანსერული სამეცნიერო განყოფილების წამყვანი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 53 სამეცნიერო ნაშრომის კლინიკური და ექსპერიმენტული ჰემოსტაზიოლოგიის საკითხებზე. გამოქვეყნებული აქვს ერთი მონოგრაფია. 1994–1996 წლებში სამეცნიერო–პრაქტიკულ ხელმძღვანელობას უწევდა კლინიკურ ორდინატორებს. 

1980 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა „ჰეპატო–ლიენური სისტემის როლი თრომბოციტოპიების რეგულაციის მექანიზმში." 

1993 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაციის თემა — „მედიკო–სოციალური რეაბილიტაცია, პროგნოზი და სიცოცხლის ხანგრძლივობა მიელოპიოლიფერაციული დაავადებების დროს."

ლიტერატურა
----------

* ვინ ვინაა თანამედროვე ქართულ სამედიცინო მეცნიერებაში : თანამედროვე ქართველ მედიკოსთა ბიოგრაფიული ენციკლოპედია თბ. 2000 გვ. 42

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მარინე ბოგველიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
მედინინკაის ციხე**მედინინკაის ციხე** (ლიეტ. Medininkų pilis; რუს. Медники) — ფართობით ყველაზე დიდი ციხესიმაგრე ლიეტუვაში, მდებარეობს ვილნიუსის მაზრის სოფელ მედინინკაიში.

ისტორია
-------

ციხესიმაგრე აშენდა XIV საუკუნეში. ისტორიულ წყაროებში პირველად მოხსენიებულია 1385 წელს. ციხესიმაგრის კედლები ოთხკუთხედის ფორმის 2 ჰა-იან ტერიტორიას შემოსაზღვრავს. ჩრდილოეთის კედლის სიგრძეა 128,7 მ, აღმოსავლეთისა - 161,2 მ, სამხრეთისა - 127,7 მ, დასავლეთისა კი 147,9 მ. კედლების სიმაღლე 14-15 მეტრია. კედლის სისქე ფუნდამენტთან - 1,8-1,9 მეტრია, ზემოთ კი - 1,6 მეტრი. ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთის კუთხეში აღმართულია ხუთსართჲლიანი კოშკი. კიდევ ერთი კოშკია ჩატანებული სამხრეთ კედელში. ციხესიმაგრეს აქვს 4 შესასვლელი ყველა კედლიდან. 1517 წლისათვის ციხესიმაგრე უკვე მიტოვებულია. 2004 წლიდან ციხესიმაგრე ეკუთვნის ტრაკაის ისტორიულ მუზეუმს. დაგეგმილია მისი აღდგენა. 

მედინინკაის ციხის გამოსახულება 50 ლიტიან მონეტაზე

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Pilies aprašymas

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***მედინინკაის ციხე***
**მარინე საყვარელიძე** (დ. 26 ივნისი, 1926, თბილისი — გ. 2013) — ქართველი ექიმი და ფსიქოლოგი. ფსიქოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.

1949 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1957 წლიდან მუშაობდა დიმიტრი უზნაძის სახელობის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის სამედიცინო ფსიქოლოგიის განყოფილებაში, ჯერ უმცროს მეცნიერ თანამშრომლად, შემდეგ უფროს მეცნიერ თანამშრომლად. 1973-1989 წლებში იყო ამავე განყოფილების გამგე; 1969-1985 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის კათედრაზე კითხულობდა პათოლოგიური ფსიქოლოგიის კურს; 1989-2001 წლებში ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ კონსულტანტი; 1996-2001 წლებში ფსიქოლოგიის ინსტიტუტთან არსებული სამედიცინო ფსიქოლოგიის ინსტიტუტში კითხულობდა პათოლოგიური ფსიქოლოგიის კურსს.

საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „თავის ტვინის შუბლის წილების დაზიანების ფსიქოპათოლოგიისათვის", დაიცვა 1953 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა — „შიზოფრენიული აზროვნების პათოფსიქოლოგიისათვის", დაიცვა 1974 წელს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მარინე საყვარელიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი