recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**აღაიანის კოშკი** – კოშკი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ აღაიანის ცენტრში, თარიღდება XVIII საუკუნით. კოშკი ხუთსართულიანია, ცილინდრული (დიამეტრი 9,7 მ), ზემოთკენ ოდნავ ვიწროვდება. 

ნაგებია რიყის ქვით. კონსტრუქციულ ნაწილებში გამოყენებულია აგური. შენობა დაზიანებულია - ზემოთა ნაწილები ჩამონგრეულია. სწორკუთხა შესასვლელი პირველი სართულის სამხრეთ ნაწილშია. სართულშუა გადახურვა ხის ძელებზე ყოფილა გამართული. აღმოსავლეთ ნაწილში სარკმელია, რომლის ძირი შიგნიდან გარეთ მაღლდება. ამ სართულზე დასავლეთ და ჩრდილოეთ მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია თითო შეწყვილებული სათოფურით. მეორე სართული გადახურულია გუმბათოვანი კამარით, რომელიც ძირითადად აგურითაა ნაწყობი. კამარის აღმოსავლეთ ნაწილში მესამე სართულიდან დამაკავშირებელი მრგვალი ხვრელია (დიამეტრი 0,7 მ-მდე). სართულის ქვედა ნაწილში, ოთხ ფართო თაღოვან ნიშში თითო შეწყვილებული სათოფურია. სართულის აღმოსავლეთ ნაწილშიც ასეთივე ნიშია, რომელიც მოგვიანებით ამოუქოლიათ. კარი ჩრდილოეთ ნაწილშია. იგი შიგნიდან სწორკუთხაა, გარედან თაღოვანი და სწორკუთხა შეღრმავებაშია ჩასმული. კარის პირდაპირ ნახევარწრიული ბუხარია. გუმბათის ნახევარსფეროში საფეხუროვანი გადახურვით დასრულებული ორი სარკმელია. ორივე სარკმლის ძირი შიგნიდან გარეთ მაღლდება. მეორედან მესამე სართულზე ასასვლელი კიბე კედელშია დატანებული, შესასვლელთან ახლოს. კიბის უჯრედში ორი სათოფურია და ერთი სწორკუთხა სარკმელია. მესამე სართულის კედლებში ოთხი ფართო თაღოვანი ნიშია, რომელთა თაღები, კოშკის სხვა ნიშების თაღებისაგან განსხვავებით, რიყის ქვითაა ნაწყობი. ისინი შესაბამის წირთხლებს უშუალოდ კი არ ერწყმიან, არამედ რამდენადმე შეწეულია და თაღების ქუსლებთან ქმნიან პატარა საფეხურებს, რომლებსაც, როგორც ჩანს, ქარგილის გასამართად იყენებდნენ. ყოველ ნიშში თითო შეწყვილებული სათოფურია. კოშკის მესამე სართულის აღმოსავლეთ ნაწილში, სწორკუთხა შეღრმავებაში, ნახევარწრიული ბუხარია. ბუხრის პირდაპირ, ერთმანეთთან ახლოს, კიბის უჯრედებში გაჭრილია შესასვლელები, ხოლო მათ შორის, კედლის სისქეში, მოწყობილია საპირფარეშო (დანგრეულია). მეოთხე სართული ოდნავ შეისრული ღრმა თაღოვანი ნიშების სიმრავლით გამოირჩევა. სართულის ჩრდილოეთ ნაწილში პატარა ბუხარია, რომლის პირდაპირ ბაქანზე ასასვლელი კიბე იწყება. ბუხრის მომიჯნავე ნიშებში თითო ფართო სარკმელია, დანარჩენ ნიშებში - თითო სათოფური. სართულზე კიდევ ერთი სწორკუთხა სარკმელია, რომლის ძირი შიგნიდან გარეთ მაღლდება. კოშკის მეხუთე, ბანის სართული მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილი კედლების სიმაღლე 0,4-0,5 მეტრს არ აღემატება. კოშკის ფასადზე მეორე სართულის შესასვლელის თავზე აგურის წყობით გამოსახულია შეღრმავებული ჯვარი.

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ.5, თბ. 1990 წ.
***Steel Ball Run*** (იაპონ. スティール・ボール・ラン) — იაპონური მანგას სერიების ჯოჯოს უცნაური თავგადასავლის მეშვიდე სიუჟეტი, დაწერილი და ილუსტრირებული ჰიროჰიკო არაკის მიერ. მოქმედება ვითარდება 1890 წელს, რომელშიც მონაწილეობენ ჯონი ჯოესტარი, პარაპლეგიური ყოფილი ჟოკეი, რომელსაც სურს ხელახლა გამოიყენოს თავისი ფეხები და გირო ზეპელი, შერცხვენილი ყოფილი ჯალათი, რომელიც ცდილობს ამნისტია მოიპოვოს სიკვდილით დასჯილი ბავშვისთვის.ისინი სხვებთან ერთად ეჯიბრებიან ტიტულოვან კროს-კონტინენტურ დოღში 50 მილიონი დოლარის მთავარი პრიზისთვის, მაგრამ რბოლას უკან ფარული დღის წესრიგი აქვს.თავდაპირველად პირველი 23 თავი (4 ტომი) დაიბეჭდა 2004 წელს Weekly Shōnen Jump-ში უბრალოდ სათაურით Steel Ball Run.
მიუხედავად იმისა, რომ პერსონაჟის სახელები და შესაძლებლობები აშკარად დაკავშირებული იყო სერიალთან, გაურკვეველი იყო, იყო თუ არა ეს ამბავი ჯოჯოს უცნაური თავგადასავლის ნაწილი, აღქმული კონფლიქტური უწყვეტობის გამო.თუმცა, როდესაც სერია გადავიდა Ultra Jump-ზე 2005 წელს, იგი ოფიციალურად გამოცხადდა, როგორც JoJo's Bizarre Adventure-ის მე-7 ნაწილი, მაგრამ ალტერნატიულ სამყაროში, როგორიცაა შემდეგი რკალი, JoJolion. 

95 თავი გაერთიანდა 24 ტანკობონის ტომად (მთელი სერიის 81–104 ტომი), წინა ნაწილის, ქვის ოკეანის, ტომების ათვლის თავიდან დაწყების ტენდენციის შესაბამისად. რამდენიმე თავი ადაპტირებულია "Vomic" სერიაში, რომელშიც გამხმოვანებლები მოქმედებენ მანგას გვერდებზე, როგორც ისინი ნაჩვენებია ეკრანზე. Steel Ball Run საყოველთაოდ აღიარებული იყო თავისი მხატვრობით, პერსონაჟებითა და სიუჟეტით.

სქოლიო
------

1. ↑  Jojo Part 7 (Steel Ball Run) Release Date, Plot, News & More en-US (2021-07-20). ციტირების თარიღი: 2021-08-31
**PC Engine SuperGrafx** (იაპონ. PCエンジンスーパーグラフィックス), შემოკლებით **SuperGrafx**, ან **PC Engine SG** — მეოთხე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი იაპონური კომპანია NEC-ის მიერ, რომელიც იაპონიაში გამოვიდა 1989 წლის 8 დეკემბერს, ხოლო საფრანგეთში 1990 წლის მაისში. ეს არის PC Engine-ის განახლებული ვერსია და მის მსგავსად იმპორტირებული იქნა საფრანგეთში. 

თავდაპირველად დაანონსდა **PC Engine 2**-ის სახელით და (PCエンジン2) მოიაზრებოდა, როგორც ჭეშმარიტი 16 ბიტიანი სისტემა გაუმჯობესებული გრაფიკითა და აუდიო შესაძლებლობებით, რომლის გამოშვება დაგეგმილი იყო 1990 წელს, თუმცა ის ბაზარზე გამოჩნდა 1989 წელს მხოლოდ რამდენიმე განახლებით ორიგინალ კონსოლთან შედარებით.

სისტემის თამაშების ბიბლიოთეკა მეტად მწირი იყო, საერთო ჯამში გამოვიდა მხოლოდ და მხოლოდ 6 თამაში: „*1941:Counter Attack*", „*Aldynes*", „*Battle Ace*", „*Darius Plus*", „*Daimakaimura*", „*Madō King Granzort*". მაგრამ, იმის წყალობით, რომ SuperGrafx უკუთავსებადი იყო PC Engine-თან, მასზე ხელმისაწვდომი გახდა 700-მდე პროგრამული პაკეტი. კომერციული კრახიდან გამომდინარე, SuperGrafx-ის არცერთი მოწყობილობა არ დანერგილა მის მემკვიდრე კონსოლ PC Engine Duo-ში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* NEC-ის კონსოლების ენთუზიასტების საიტი დაარქივებული 2018-08-22 საიტზე Wayback Machine.  Pcenginefx-ზე
* SuperGrafx bsolete Gamer-ზე
* SuperGrafx Giant Bomb-ზე

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* PC Engine
* PC Engine Duo

სქოლიო
------

1. ↑
2. ↑  Harris, Steve (July 1989). „Cover Story - Next Generation Gaming". *Electronic Gaming Monthly*. **1** (2): 31–32.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
NEC-ის ვიდეო თამაშების კონსოლები |
| --- |
|  |
| სახლის კონსოლები | 
* TurboGrafx-16
	+ PC Engine Duo
* PC Engine SuperGrafx
* PC-FX
 |
|  |
| პორტატიული კონსოლები | 
* PC Engine GT
 |

 |
**Stick Run** — პოპულარული ვიდეო თამაში Facebook-ის, Android და iOS პლატფორმებზე.

Stick Run შეიქმნა 2010 წელს გერმანელი პროგრამისტის მანუელ ოტოს მიერ. Facebook-ის პლატფორმაზე განთავსების შემდეგ, თამაში მალევე გახდა პოპულარული. 2013 წელს თამაშმა გადააჭარბა 43 მილიონ მოთამაშეს.

გეიმპლეი
--------

მოთამაშეებს შეუძლიათ ითამაშონ როგორც ერთმოთამაშიან რეჟიმში, ასევე მრავალმოთამაშიან რეჟიმში. თამაშის პერსონაჟები არიან „Stick-man"-ები, რომლებიც მირბიან და უნდა გადალახონ წინააღმდეგობები. მოთამაშეების მიზანია გადარჩნენ რაც შეიძლება დიდი დროის მანძილზე და დააგროვონ გამოცდილების ქულები (ინგლ. experience points) და თამაშში არსებული ვირტუალური ვალუტა (ინგლ. coins. მოთამაშეებს შეუძლიათ იყიდონ სხვადასხვა აქსესუარები ვირტუალური ვალუტით და შეცვალონ თავიანთი მოთამაშის გარეგნობა.

ონლაინ-ბაზარი
-------------

თამაშს აქვს ონლაინ ბაზარი, სადაც მოთამაშეებს შეუძლიათ შეიკრიბონ, ილაპარაკონ და გაცვალონ თავიანთი ნივთები სხვა ნივთებში ან ვირტუალურ ვალუტაში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* „Stick Run" - Facebook-ზე
* „Stick Run" დაარქივებული 2016-03-09 საიტზე Wayback Machine.  - Android-ზე

სქოლიო
------

1. ↑  Stick Run - Release\_Facebook
2. ↑  (გერმანულად) Mit "Stick run" zum Jungunternehmer
3. ↑  Stick Run-ის შესახებ - Facebook-ის გვერდი.
აშშ-ის პრეზიდენტი ბარაკ ობამა ხელს აწერს სტიმულირების პაკეტის კანონს 2009 წლის 17 თებერვალს.
**აშშ-ის ეკონომიკის სტიმულირების გეგმა** (ინგლ. economic stimulus plan), ასევე **ამერიკის განახლებისა და რეინვესტიციის აქტი** (ინგლ. American Recovery and Reinvestment Act), აქტი მიღებული აშშ-ის კონგრესის მიერ 2009 წელს. წარმოდგენილი იყო ორი ვერსია, ერთი წარმომადგენელთა პალატისა, ხოლო მეორე — სენატისგან. 2009 წლის 11 თებერვალს მოლაპარაკებები კონგრესში დასრულდა $789 მილიარდის ღირებულების ეკონომიკის სტიმულირების გეგმაზე შეთანხმებით, რომელსაც პრეზიდენტი ობამას ხელმოწერა სჭირდებოდა საბოლოო დამტკიცებისთვის.

გეგმა ძირითადად ემყარება პრეზიდენტ ბარაკ ობამას წამოყენებულ წინადადებას და მისი დანიშნულება იპოთეკური ბაზრის ჩავარდნით გამოწვეული ღრმა ეკონომიკური კრიზისიდან ქვეყნის ამოყვანაა. გეგმა მოიცავს ფედერალური გადასახადების შეკვეცას, უმუშევართა შემწეობის გაზრდასა და სხვა სოციალური დაცვის მექანიზმებს, ასევე კაპიტალდაბანდებას განათლებაში, ჯანდაცვაში და ინფრასტრუქტურაში, მათ შორის ენერგიის სექტორში. ეს გეგმა გაცილებით მასშტაბურია 2008 წლის ეკონომიკის სტიმულირების აქტთან შედარებით, რომელიც ძირითადად მოსახლეობისთვის გადასახადების ნაწილის დაბრუნებას მოიცავდა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* American Recovery and Reinvestment Act დაარქივებული 2016-01-26 საიტზე Wayback Machine.  Fully Searchable Conference Version დაარქივებული 2016-01-26 საიტზე Wayback Machine.
* Recovery.gov დაარქივებული 2009-02-03 საიტზე Wayback Machine.  — A website of the Executive for transparency of actions taken under the American Recovery and Reinvestment Act of 2009
* Full Video of The American Recovery and Reinvestment Act of 2009 signing ceremony on February 17, 2009 (from C-SPAN)[*მკვდარი ბმული*]
**Savage Garden** — ავსტრალიური პოპ-როკ ჯგუფი, რომელშიც შედიოდნენ დერენ ჰეიზი (ვოკალი) და დენიელ ჯოუნზი (კლავიშებიანი საკრავები, სეკვენსერები, გიტარები). იგი ჩამოყალიბდა ბრისბენში (კუინზლენდი), 1994 წელს. მათი წარმატების წლებად ითვლება 1997-2001 წლების პერიოდი, როდესაც დუეტმა გამოსცა შემდგომში წარმატებული სინგლები "Truly Madly Deeply", "I Want You", "To the Moon and Back", "The Animal Song" და "I Knew I Loved You". მას ასევე გამოცემული აქვს ორი სტუდიური ალბომი, *Savage Garden* და *Affirmation*. ორივე მათგანი მოხვდა ავსტრალიის ჩარტების #1 და შეაღწია ბრიტანეთისა და აშშ-ს ჩარტების 10-ეულებში.

ავსტრალიური მუსიკის 1997 წლის დაჯილდოებაზე დუეტმა მიიღო ერთდროულად 10 ჯილდო, სადებიუტო ალბომისთვის და მასში შეტანილი სინგლებისათვის. 2000 წელს დუეტმა შეისვენა და აპირებდა სცენაზე დაბრუნებას, მაგრამ 2001 წელს ჰეიზმა მისი დაშლის შესახებ განაცხადა.

დისკოგრაფია
-----------

 მთავარი სტატია: Savage Garden-ის დისკოგრაფია.
* *Savage Garden* (1997)
* *Affirmation* (1999)

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2020-11-04 საიტზე Wayback Machine.
* ჯგუფის ქრონოლოგია
* Savage Garden-ის დისკოგრაფია


|  |  |
| --- | --- |
| ნოტები | *ეს სტატია მუსიკის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
**Steeler** — 1980-იანი წლების ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფი ნეშვილიდან. ჯგუფის წევრებს შორის იყვნენ : რონ კელი -ვოკალი და გიტარა, მაიკლ დანიგანი - გიტარა, ბობი ივა - დასარტყამი ინსრუმენტები და ტიმ მორისონი - ბასი.

ისტორია
-------

1982 წელს ჯგუფმა გამოუშვა სინგლი Cold Day in Hell. ბობ ივამ მალევე დატოვა ჯგუფი, ის შეცვალა დრამერმა მარკ ედვარდსმა. ამ ახალი შემადგენლობით არ გამოსულა ალბომი და სინგლები.

მალე დანიგანი და მორისონი წავიდნენ ჯგუფიდან. მათ ნაცვლად ჯგუფს შეუერთდა რიკ ფოქსი - ბასი და 18 წლის შვედი გიტარისტი - ინგვი მალსმტინი. ახალი ხაზით გამოვიდა ჯგუფის პირველი ალბომი სახელწოდებით Steeler, რომელმაც ნახა ზომიერი კომერციული წარმატება, გარდა ამისა, ამ ალბომის გამოშვების შემდეგ მალმსტინისა და კილის თაყვანისმცემლების რიცხვი საგრძნობლად გაიზარდა.

საბოლოოდ, ჯგუფი დატოვეს მალმსტინმა, ფოქსმა და ედვარდსმა, რომლებსაც ჩაენაცვლნენ კურტ ჯეიმზი - გიტარა, გრეგ ჩეისონი - ბასი და ბობი მარკსი - დასარტყმელი საკრავები. ამ შემადგენლობითაც ასევე არ გამოიცა ალბომი და სინგლები. ჯგუფის წევრების მუდმივი ცვლილებას გამო, Steeler -ს არასოდეს უსარგებლია მთავარი ხმისჩამწერი ლეიბლით. კილმა გადაწყვიტა დაშორებოდა ჯგუფს და დაეწყო ახალი პროექტი.

Steeler- მა ხანმოკლე დროით არსებობის მიუხედავად, შესძლო გამხდარიყო პოპულარული ჰევი - მეტალ ჯგუფი მსოფლიოში. მათი მუსიკა იყიდებოდა და საბოლოოდ საკონცერტო დარბაზებით მთავრდებოდა.

2005 წელს გამოვიდა კრებული „Metal Generation: The Steeler Anthology", რომელშიც შეტანილი იქნა სინგლების, ალბომების, ბუტლეგებისა და სხვა ჩანაწერთა ნაწყვეტები.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ჯგუფის დისკოგრადია
**არტურ ედიგრიანი** (სომხ. Արթուր Եդիգարյան; დ. 26 ივნისი, 1987, ერევანი, საბჭოთა კავშირი) — სომეხი ფეხბურთელი. პოზიციით დაცვითი ნახევარმცველი. ამჟამად იგი თამაშობს დასავლეთ სომხეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებსა და სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგის კლუბ ალაშკერტში.

არტურ ედიგარიანი 2008-15 წლებში სომხეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მოთამაშე იყო. დღესდღეობით იგი წარმოადგეს დასავლეთ სომხეთის ეროვნულ ნაკრებს. იგი იყო იმ პიუნიკის წევრი, რომელმაც სომხეთის პრემიერლიგის მოგება 2006-2009 წლებში მოახერხა; აგრეთვე ედიგარიანი ირიცხება იმ ალაშკერტში, რომელმაც ხსენებული ტურნირი 2015-2018 წლებში მოიგო. მას აქვს ისეთ ქვეყნებში თამაშის გამოცდილება, როგორებიც არიან: ირანი, რუსეთი, უკრაინა და ყაზახეთი.

საკლუბო კარიერა
---------------

არტურ ედიგარიანი დაიბადა ერევანში, სომხეთში, ფეხბურთელების ოჯახში; არტური და მისი ძმა არტაკი წარმოადგენენ ოჯახის მესამე თაობას, რომლებმაც პროფესიონალური ფეხბურთი ითამაშეს. არტურმა ფეხბურთის თამაში 6 წლის ასაკში დაიწყო. ედიგარიანების ოჯახი ცხოვრობდა ერევნის რესპუბლიკური სტადიონი გვერდით მდებარე სახლში. მისი პირველი მწვრთნელი იყო ჰოვიკ ღაზანჩიანი. მას დამთავრებული აქვს კლუბ პიუნიკის საფეხბურთო სკოლა. 19 წლის ასაკში იგი გახდა იმ პიუნიკის პირველი გუნდის წევრი, რომელმაც 2006, 2007, 2008, 2009 წლებში სომხეთის პრემიერლიგა, 2009 წელს სომხეთის თასი, ხოლო 2007, 2008 წლებში სომხეთის სუპერთასი მოიგო. 2009 წლის სომხეთის პრემიერლიგის სეზონის დასრულებამდე, იგი იჯარით ირანის პრო ლიგის კლუბ „პასი ჰამედანში" გადავიდა. ეს იყო მისი პირველი საზღვარგარეთული გამოცდილება.

საერთაშორისო კარიერა
--------------------

არტურ ედიგარიანის დებიუტი სომხეთის ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2008 წლის 2 თებერვალს, მალტას წინააღმდეგ გამართულ ამხანაგურ შეხვედრაში. 2008-2015 წლებში იგი ნაკრების მაისურით 41 თამაშში გამოჩნდა.

2018 წლის მაისში არტურ ედიგარიანი დასავლეთ სომხეთის ეროვნულმა ნაკრებმა გამოიძახა, რათა მონაწილეობა მიეღო 2018 წლის ConIFA-ს მსოფლიო საფეხბურთო თასზე. 2018 წლის ივნისში იგი კვლავ გამოიძახეს დასავლეთ სომხეთის ნაკრებში; ამჯერად მას მონაწილეობა 2019 წლის CONIFA-ს ევროპის საფეხბურთო თასე უნდა მიეღო.

პირადი ცხოვრება
---------------

არტურის ახალგაზრდა ძმა, ატრაკ ედიგარიანი აგრეთვე თამაშობს სომხეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში. მათი მამა, გეგამ ედიგარიანი იყო საბჭოთა ფეხბურთელი; მათი პაპა ფელიქს ვერანიანი ფეხბურთელი და მწვრთნელი იყო. არტურის მეუღლის სახელია გაიანა. წყვილი ადრე კლასელები იყვნენ. მათ ჰყავთ ქალიშვილი.

ჯილდოები
--------

### საკლუბო

#### პიუნიკი

კლუბ პიუნიკში ედიგარიანს მოგებული აქვს: სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგა (2006, 2007, 2008, 2009), სომხეთის თასი (2009, 20013) და სომხეთის სუპერთასი (2007, 2008).

#### კაირატი

კლუბ კაირატში მოგებული აქვს 2014 წლის ყაზახეთის თასი.

#### ალაშკერტი

კლუბ ალაშკერტში მოგებული აქვს: სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგა (2015-16, 2016-17, 2017-18) და სომხეთის თასი (2019).

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Profile at Football Federation of Armenia
* არტურ ედიგარიანი — National-Football-Teams.com
* არტურ ედიგარიანი — FootballDatabase.eu
* არტურ ედიგარიანი — Soccerway

სქოლიო
------

1. 1 2  Artur Yedigaryan at National-Football-Teams.com
2. ↑  Артур Едигарян: уверен, лучшие игры у меня еще впереди დაარქივებული 2019-12-10 საიტზე Wayback Machine.  (in Russian). ArmFootball.com. Retrieved 24 March 2013.
**Petya** (აგრეთვე ცნობილია როგორც **Petya.A**, **Petya.D**, **Trojan.Ransom.Petya**, **PetrWrap**, **NotPetya**, **ExPetr**, **GoldenEye**) — მშიფრავ-გამომძალველი პროგრამული უზრუნველყოფის იჯახი, რომელიც პირველად 2016 წელს აღმოაჩინეს[1]. მავნე პროგრამა გამიზნულია Microsoft Windows-ის პლატფორმაზე დაფუძნებულ სისტემებზე, აინფიცირებს მთავარ ჩამტვირთავ ჩანაწერს საკუთარი პროგრამული კოდის შესასრულებლად, რომლითაც იგი შიფრავს მყარი დისკის ფაილური სისტემის ცხრილს და ხელს უშლის Windows-ის ჩატვირთვას. მომხმარებლის მონაცემების დაშიფრვის შემდგომ აღნიშნული პროგრამა ითხოვს განსაზღვრული საფასურის გადახდას ბიტკოინში, რათა მომხმარებელს აღუდგეს წვდომა სისტემასთან.

Petya-ს სხვადასხვა ვარიანტები პირველად შემჩნეულ იქნა 2016 წელს. მავნე პროგრამა გასავრცელებლად იყენებდა ელექტრონული ფოსტის წერილებში მოთავსებულ დაინფიცირებულ მიმაგრებულ ჩანართებს. 2017 წლის ივნისში Petya-ს ახალი სახეობა გამოყენებულ იქნა გლობალური კიბერშეტევისთვის, რომლის ძირითადი სამიზნე უკრაინა გახდა. პროგრამა-გამომძალველის ახალი სახეობა ვრცელდება EternalBlue ექსპლოტით, რომლის შექმნაში აშშ-ის ნაციონალური უსაფრთხოების სააგენტოს ადანაშაულებენ. იმავე ექსპლოიტს იყენებდა იმავე წელს, ცოტა ხნით ადრე გავრცელებული მშიფრავ-გამომძალველი WannaCry.

მიუხედავად იმისა, რომ Petya-ს 2017 წლის ვერსია, მისი ადრინდელი ვარიანტების მსგავსად, გამოსასყიდს ითხოვს, პროგრამა შეცვლილია იმგვარად, რომ იგი ვერ აღადგენს დაშიფრულ მონაცემებს გამოსასყიდის გადახდის შემთხვევაშიც.

სქოლიო
------

1. ↑  Decrypting the Petya Ransomware (2016-04-11). ციტირების თარიღი: 2017-06-27
ახალი მსოფლიო (ლურჯ ფერში) ძველი მსოფლიო (წითელ ფერში) და ოკეანიის ტერიტორია (მწვანე ფერში), რომელსაც ასევე ხშირად აკავშირებენ ახალ სამყაროსთან
**ახალი მსოფლიო**  — XV საუკუნის ბოლოს ევროპელი პირველაღმომჩენების მიერ ძველი მსოფლიოს საწინააღმდეგოდ ამერიკის კონტინენტისათვის შერქმეული სახელი. ძველ მსოფლიოში იგულისხმებოდა — ევროპა, აზია და აფრიკა. ძველ მსოფლიოსთან შედარებით აქ ყველაფერი იყო ახალი და უცხო — ახალი მდინარეები; ახალი ოქროს, ვერცხლისა და სპილენძის საბადოები; ახალი თევზები; ფრინველთა და ცხოველთა ახალი მსოფლიო ; ლამაზი ტყეები; ახალი ნაყოფიერი მცენარეები; ყვავილები; ხილ-ბოსტნეულის ახალი გემო და ახალი ადამიანები.

გადმოცემის თანახმად, ქრისტეფორე კოლუმბს სიკვდილამდე სჯეროდა, რომ აღმოაჩინა ახალი გზა ინდოეთისკენ, მაგრამ ძალიან მალე გავრცელდა აზრი, რომ აღმოჩენილი იყო არა ინდოეთი, არამედ სრულიად ახალი კონტინენტი. ამ ვერსიის ერთ-ერთი პირველი მომხრე იყო ამერიგო ვესპუჩი, რომლის სახელწოდებაც მიიღო მსოფლიოს ახალმა ნაწილმა. ითვლება, რომ შესაძლოა, ტერმინი „ახალი მსოფლიო" თავად ვესპუჩიმ შემოგვთავაზა 1503 წელს, თუმცა ეს საკამათო საკითხია. 

მთელი რიგი წყაროები ამ დამსახურებას მიაწერენ იტალო–ესპანელ ისტორიკოსს პიეტრო მარტირე დ’ანგიერას (იტალ. Pietro Martire d'Anghiera, ხოლო ესპ.Pedro Mártir de Anglería), რომელიც ჯერ კიდევ კოლუმბის პირველი ექსპედიციის მსვლელობისას, 1492 წლის 1 ნოემბრით დათარიღებულ წერილში იყენებს აღნიშვნას ლათინურ ფორმაში „novi orbis", ერთი წლის შემდეგ სხვა წერილში ის იცვლება „orbis novus" სახელით, ხოლო 1516 წელს გამოდის მისი ცნობილი ნაშრომი სათაურით, რომელიც იწყება „De orbe novo..." — „ახალ მსოფლიოში...", სადაც ის აღწერს აღმოჩენილი მიწების ადგლობრივ მცხოვრებლებთან ევროპელების პირველ შეხვედრას. 

1524 წელს იგივე ტერმინს იყენებს ჯოვანი და ვერაცანო — უკვე ჩრდილოეთ ამერიკის სანაპიროებთან ცურვის მოსათხრობად. ყოველ შემთხვევაში, პირველაღმოჩენილი სანაპიროების კვალდაკვალ ვრცელდება ტერმინი „ახალი მსოფლიო" მთელი სამხრეთ ამერიკის სახელწოდებად, ხოლო 1541 წლიდან სახელწოდება ამერიკასთან ერთად ის გავრცელდა ჩრდილოეთ მატერიკზეც — ევროპის, აზიის და აფრიკის შემდეგ ქვეყნის მეოთხე ნაწილის აღსანიშნავად. 

დღეს ტერმინს „ახალი მსოფლიო" იშვიათად იყენებენ, მხოლოდ ისტორიული მოვლენების კონტექსტში. ამასთან, როგორც წესი, ის გულისხმობს არა მარტო ამერიკას, აგრეთვე, ოკეანიასა და ანტარქტიკას

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ლექსიკონი დაარქივებული 2013-05-28 საიტზე Wayback Machine.
* კოლუმბია დაარქივებული 2006-09-08 საიტზე Wayback Machine.
**СУ-85**  — საბჭოთა თვითმავალი საარტილერიო დანადგარი რომელსაც იყენებდნენ მეორე მსოფლიო ომში რომელიც შექმნილი იყო Т-34 - შასზე,მისი მიზანი იყო ემოქმედა როგორც საბჭოთა მოიერიშე ქვემეხს და ასევე მობილურ ანტიტანკად როგორიც იყო СУ-122 
სუ85 ნიშნავს:სუ ანუ *სამახოდნაია უსტანოვკა* (თვითმავალი საარტილერიო დანადგარი) ხოლო 85 მისი ქვემეხის კალიბრს

### შექმნის ისტორია

მეორე მსოფლიო ომის დროს საბჭოთა კავშირის შეიარაღებაში იყო Т-34 და КВ-1 რომელიც ანადგურებდა ნებისმიერ გერმანულ ტანკს,ამის გამოსასწორებლად კი გერმანიამ შეიარაღებაში მიიღო უახლესი მძიმე ტანკი Tiger - ი რომლის ჯავშანი ძალიან ძლიერი იყო და უკვე აღარ შეეძლო საბჭოთა 76მმ ქვემეხიან ტანკებს მისი განადგურება,თაიგერთან ერთად გერმანიამ შეიარაღებაში Panther - ც მიიღო თუმცა იგი ბრძოლაში არავის უნახავს 1943 წელს,ამ ახალი გერმანული თაობის საწინააღმდეგ საბჭოთა არმიას სჭირდებოდა კიდევ უფრო ძლიერი ანტიტანკი ამიტომ 1943 წლის მაისსში დაიწყო მუშაობა ახალ საბჭოურ ანტიტანკზე,ახალ ანტიტანკს კი გაუკეთეს მძიმე საზენიტო 85მმ ქვემეხი რომელიც საუკეთესო იყო ვეფხვების გასანადგურებლად.
მისი წარმოება დაიწყო ურალმაშის ქარხანაში.
D5T-ს აღამოაჩდა მცირე ხარვეზები რომელიც მომავალში შეცვალეს ახალ D5S-ი რომელიც ბევრად საიმედო იყო, მას ასევე ჰქონდა ტელესკოპური სამიზნე.ახალი ქვემეხით მქონე მოდიფიკაცია ისტორიაში შევიდა როგორც СУ-85-II
დიდი ხნის შემდეგ სუ85-ები გაიგზავნა ვიეტნამში და ჩრდილოეთ ვიეტნამში

### აღწერა

СУ-85 იყო СУ-122 მოდიფიცირებული ვერსია.85მმ ქვემეხი კი იყო ძალიან ეფექტიანი ვეფხვების და პანტერების ასაფეთქებლად შორ მანძილზე.ეს იარაღი იყო პატარა,მობილური და კარგად შეჯავშნული

### მოდიფიკაციები

* **СУ-85-I** - პირველი პროტოტიპი

* **СУ-85-IV** - მეორე პროოტიპი

* **СУ-85-II** - მესამე პროტოტიპი

* **СУ-85** - ბოლო პროტოტიპი რომელიც სერიულ წარმოებაში ჩაუშვეს

* **СУ-85М** - ამ მოდიფიკაციას ჰქონდა სუ100-ის კაზემათი რომელშიც 48 ჭურვის მაგივრად 60 ჭურვი თავსდებოდა

* **СУ-85Т** - გადაკეთებული იყო საინჟინრო მანქანად

* **WPT-34** - პოლონელების მიერ გადაკეთებული ტანკ სარემონტო მანქანად

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***СУ-85***

* wwiivehicles.com
**СУ-100** — საბჭოტთი ანტი ტანკი (ტანკსაწინააღმდეგო თვითმავალი დანადგარი) რომელიც ინტენსიურად გამოდიოდა მეორე მსოფლიო ომის ბოლოს, მეორე მსოფლიო ომის შემდეგაც ბევრი ქვეყნის შეიარაღებაში შედიოდა.დღემდე ინახება რუსეთის სამხედრო საწყობებში ციმბირის რეგიონში/

### განვითარება

1944 წლის სექტემბერში გამოვიდა ახალი ანტი ტანკი, საბჭოური ტერმინოლოგიით – ტამკსაწინააღმდეგო დანადგარი, რომელსაც უნდა ჩაენაცვლებინა მოძველებული სუ-85. შასად გამოიყენეს მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი ტანკი T-34-85,მისი შემუშავება დაიწყო UZTM-ში (რუს. Уральский Завод Тяжелого Машиностроения) ეკატერინებურგში. სუ–100 გახდა წითელი არმიის საუკეთესო ანტიტანკი მეორე მსოფლიო ომში. მას შეეძლო 500 მეტრიდან 135მმ ჯავშნის გახვრეტა, ნაცისტური Pz.V Panther (პანტერის) განადგურება კი 800–1,000 მეტრიდან. ეს კი მომაკვდინებელი იყო გერმანული სატანკო (პანცერდივიზიონ) დივიზიებისთვის,საბჭოთა სამხედროებმა მას მეტსახელიც დაარქვეს: სუშკა ან სუჩკას.

1944 წლის თებერვალში გამოვიდა პირველი პროტოტიპი სახელად ობიექტი 138,ინტენსიური შემოწმების შემდეგ დაიწყეს 100მმ დე–10–ეს-ის მასობრივი წარმოება კი მიმდინარეობდა ბერუეს საარტილერიო ქარხანაში ნომერ 9-ში ფ.პეტროვის ხელმძღვანელობით.მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ეს ქვემეხი დაუყენეს Т-54-ს,სუ-85ისგან განსხვავებით სუ–10–ეს მოდერნიზებული ჰქონდა კორპუსი,ჯავშნის სისქე გაზრდილი იყო 45მმ დან 75მმ–დე,მეთაურის ადგილის გვერდებზე კი იყო პატარა კარები, ასევე ჰქონდა დამატებული მე–2 სავენტილიაცო სისტემა, ხოლო სუ-85ს კი ჰქონდა მხოლოდ ერთი სანიავებელი.
ეს–უ 100–ის წარმოება კი დაიწყეს 1944 წლის სექტემბრიდან, წლის ბოლომდე დამზადებული იყო 500, ხოლო სულ – 1800 ცალი .

### საბრძოლო მოქმედებების ისტორია

სუ-100 ინტენსიურად გამოიყენებოდა უნგრეთში 1945 წელს სადაც საბჭოთა არმიამ ჩაშალა ნაცისტური გერმანიის ოპერაცია Frühlingserwachen ტბა ბალატონთან 
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ გამოიყენეს უნგეთში 1956 წელს, ასევე ეს ანტიტანკი გადაეცა ვარშავის ბლოკის ქვეყნებს,ასევე გადასცეს კუბას,ეგვიპტეს და ანგოლას.სუ–100 იბრძოდა 1956 წლის სუეცის კრიზისის დროსაც ისრაელის M4 Sherman-ების წინააღმდეგ,ასევე მონაწილეობდა (მისი მოდიფიცირებული ვარიანტი სუ–100–ემ) ექვსდღიან ომში 1967 წელს და 1973 წელს იომ კიფურის ომში, სუ–100 შედიოდა ვიეტნამის სახალხო არმიაში და ჩრდილო კორეის შეიარაღებაში

მონაცემები შესწებულია სერია პანცერ ჰისტირი–ს მე–15 წიგნის მე–2 ნაწილის მიხედვით.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***СУ-100***

* www.battlefield.ru დაარქივებული 2008-12-11 საიტზე Wayback Machine.
* www.wwiivehicles.com დაარქივებული 2012-07-28 საიტზე Wayback Machine.
* www.onwar.com დაარქივებული 2014-03-13 საიტზე Wayback Machine.
С-60 ისრაელის მუზეუმში
**С-60** — საბჭოთა 57 მმ კალიბრიანი ბუქსირებადი საზენიტო ქვემეხი. აღნიშნული ქვემეხი შემუშავდა 1940-იანი წლების შუა პერიოდში. იარაღს აგრეთვე იყენებდა ვარშავის ხელშეკრულების, ახლო აღმოსავლეთის და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნებიც.

### შექმნის ისტორია

57მმ საზენიტო ქვემეხზე მუშაობა დაიწყო ვასილი გრაბინის საკონსტრუქტურო ბიუროში, ლევ ლოკტევის ხელმძღვანელობით 1944 წელს მიხეილ ლოგინოვის თეორიულ საფუძვლებზე, С-60 УСВ-ის პირველი გამოცდა მოხდა 1946 წლის ბოლოს დონგუზის პოლიგონზე. აღმოჩენილი ხარვეზები გამოსწორდა და 1950 წლის იანვარში მიღებული იქნა საბჭოთა კავშირის შეიარაღებაზე 57მმ ავტომატური საზენიტო ქვემეხი С-60-ს სახელით. ამავე წელს დაიწყო მისი სერიული წარმოება. 

С-60 გახდა პირველი საბჭოთა სახმელეთო დისტანციური დამიზნების ქვემეხი. С-60 იყო ბუქსირებადი საზენიტო ქვემეხი, რომელიც მაგრდებოდა ოთხსაბურავიან სადგამზე, რაც საშუალებას იძლეოდა მისი გადატანა განხორციელებულიყო სატვირთო მანქანით. იარაღის საბრძოლო მდგომარეობაში მოყვანას სულ რაღაც 1 წუთი სჭირდება, ხოლო უკან საწყის მდგომარეობაში დაბრუნებას 2 წუთი.

С-60-ს მოქმედი და ყოფილი ოპერატორები აღნიშნულია წითლად

### მოდიფიკაციები

* АК-725- С-60-ს სამხედრო-საზღვაო ვერსია მიღებული 1958 წელს.
* ЗИФ-72- სრულად ავტომატიზირებული სამხედრო-საზღვაო ვერსია.
* ЗСУ-57-2- С-60-ს თვითმავალი ვერსია 2 ცალი 57 მმ-იანი С-60ის ქვემეხით.
* Type-80- ЗСУ-57-2-ის ჩინური ვერსია.

### ტექნიკური მახასიათებლები

* **კალიბრი** - 57მმ
* **მომსახურე პერსონალი** - 8 კაცი
* **წონა საბრძოლო მდგომარეობაში** - 4.8 ტ
* **ჭურვის საწყისი სიჩქარე** - 1000 მ/წ
* **საცეცხლე ზონა სიშორის მიხედვით** - 6000 მ
* **საცეცხლე ზონა სიმაღლის მიხედვით** - 4000 მ
* **საჰაერო მიზნის მაქსიმალური სიჩქარე** - 450 მ/წ
* **სროლის ტემპი** - 120 გასროლა/წთ

### ომებში მონაწილეობა

С-60-ს გამოყენება

* ავღანეთის ომი
* ექვსდღიანი ომი
* ინდო-ჩინეთის მეორე ომი,
* ირან-ერაყის ომი,
* სპარსეთის ყურის ომი
* ჩეჩნეთის პირველი ომი
* რუსეთ-საქართველოს ომი

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* S-60 / Type 59 57mm Anti-Aircraft Artillery
**БТР-50** — მძიმე ჯავშანტრანსპორტიორი, მას შეუძლია გადაიყვანოს სრულად აღჭურვილი 20 მებრძოლი. БТР-50-ის შასი აგებულია ცნობილი მცურავი ტანკის PT76 შასიზე. მებრძოლები თავსდებიან სკამებზე, მანქანის უკანა მხარეს სრულად დაცულ ნაკვეთურში. მანქანა შეიარაღებულია ერთი 7,62 მმ-იანი ტყვიამფრქვევით. მებრძოლების კუპე არის ღია (მისი დატოვება თავისუფლად არის შესაძლებელი). ერთადერთი დაცვა არის ბრეზენტის ტილო.

ისტორია
-------

БТР-50-ის დაპროექტება დაიწყო 1952 წელს, ხოლო შეიარაღებაში მიიღეს 1954 წელს. БТР-50П იყო პირველი БТР-50-ის მოდიფიკაცია, რომელიც აღლუმზე გამოიყვანეს 1957 წელს. აღმოსავლეთ გერმანიის მოტომსროლელ დივიზიებში შედიოდა საბჭოთა БТР-50, რომელსაც ფრონტამდე ჯარისკაცების მისაყვანად ბმპ-1 უნდა ჩაენაცვლებინა

ექვსდღიან ომში ეგვიპტეს და სირიას БТР-50-ები ჰყავდათ. ომის შემდეგ კი ნაალაფარის სახით ჩაიგდო ხელში ისრაელმა

მოდიფიკაციები
-------------

**БТР-50ПК** -ში, მებრძოლებს მისი დატოვება უკვე მხოლოდ ლუკიდან შეუძლიათ.

* **БТР-50** -ის ბაზაზე შექმნილია უამრავი სხვადასხვა დანიშნულების მანქანა (გამნაღმელი, საკომანდო და ა.შ). მის საკომანდო ვერსია ცნობილია ინდექსით **БТР-50ПУ**
* **БТР-50**-ის ასლს აწარმოებდნენ ჩინეთში, სადაც მან მიიღო ინდექსი ტიპი 77. ასევე არსებობს მისი ჩეხური მოდერნიზებული ვარიანტები, სადაც მან მიიღო ინდექსი OT-62.

საინტერესო ფაქტები
------------------

* **БТР-50**-ის შემქმნელებმა დააპირეს ჯავშან ტრანსპორტიორზე (БТР-50ПА) დაემონტაჟებინათ მსუბუქი საარტილერიო სისტემა, თუმცა ამ პროექტმა მისი არა საიმედოობის გამო არ გაამართლა.
* **БТР-50П** საკმაოდ დიდი რაოდენობით გავიდა ექსპორტზე და მიღებულ იქნა უამრავი ქვეყნის შეიარაღებაში.

არსებობს უამრავი ფაქტი იმის შესახებ, რომ ებრაელმა მეიარაღეებმა მოახდინეს БТР-50П მოდერნიზება. მოდერნიზება შეეხო დიზელის ძრავს, სადაც დაყენდა უფრო თანამედროვე ძრავი, თუმცა დღეს დღეისობით ისევე, როგორც ისრაელმა, მოახდინა БТР-50П-ის უტილიზაცია.

**БТР-50П** არასდროს არ გამოუყენებიათ მის ექსპლუატატორ ქვეყნებს, როგორც ფრონტის ჯავშან ტრანსპორტიორი, თუმცა ის გამოიყენებოდა როგორც მომარაგების უზრუნველყოფაში, ისევე სხვა სისტემების მართვაში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* www.morozov.com.ua დაარქივებული 2014-07-02 საიტზე Wayback Machine.

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***БТР-50***
**ბაკურციხის წმინდა ბარბარეს მეორე ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ბაკურციხის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს.

აღწერა
------

ეკლესიის ტიპი დარბაზულია. ის ნაგებია რიყისა და აგურის ქვებით. აგურის ორ ძირითად სახეს ვხვდებით, რომელთა უმრავლესობაც კვადრატული ფორმისაა. კედლების ძირითადი ნაწილი რიყის ქვითაა ნაგები, რომელთა წყობა ირეგულარულია. აგური გამოყენებულია კარ-სარკმლის ღიობების გამოსაყვანად და ფასადის მოსართავ ელემენტად. ინტერიერის კედლების გასწორება ბათქაშის გამოყენებით ხორციელდებოდა.

ეკლესიაა ძლიერაა დაზიანებული, რისი თქმის საფუძველს ჩამონგრეული გადახურვა და ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილის, სამხრეთის კედლის ნანგრევების და ფასადის დაზიანებები გვაძლევს. 

დასავლეთით მდებარეობს ეკლესიის შესასვლელი, რომლის ღიობი აგურითაა გამოყვანილი. მას გარედან თაღი ამშვენებდა, რომლის მხოლოდ გვერდებია დღეს შემორჩენილი. ის ჩასმულია საფეხურით შეღრმავებულ არეში. შეღრმავებული არის აღდგენა ვერ ხერხდება, ვინაიდან და რადგანაც მის ზემოთ არსებული კედელი დანგრეულია. შესასვლელი გადახურული იყო ხის ძელებით, რომელთა მხოლოდ საყრდენი ბუდეებია დღეს-დღეობით შემორჩენილი.

აღმოსავლეთ ნაწილში ნახევარწრიული აფსიდია მდებარეობს, რომლის ღერძზე აგურით ნაშენები სარკმლის ძირია შემორჩენილი, ამასთან წირთხლების მცირე ნაწილი. მის ორივე გვერდს მოზრდილი ნიშა ამშვენებს. რომელთაგან სამხრეთით მყოფი თაღოვანი ფორმისაა, ხოლო ჩრდილოეთით მდებარე ნიშას ზედა ნაწილი მონგრეული აქვს. მისგან შემორჩენილი კვალის მიხედვით ადგენენ, რომ თაღით უნდა ყოფილიყო გადახურული.

საფეხურით შეღრმავებული არით იყო დამუშავებული გრძივი ფასადები და ეკლესიის აღმოსავლეთ ნაწილი. არის ზედა ნაწილი აგურით ნაშენი, ერთმანეთზე გადაბმული თაღებით გვხვდება. ეკლესიის უდიდესი ნაწილის აღდგენა ვერ ხერხდება.

ლიტერატურა
----------

* *დვალი თ.*, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-I, თბ. 2013. — გვ. 60.
**Византийский временник** (**ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΧΡΟΝΙΚΑ**, **Византійскій временникъ**; **ВВ**) — ყოველწლიური რუსული ჟურნალი ბიზანტიოლოგიის შესახებ (პეტერბურგი, 1894; პეტროგრადი, 1918-1924; ლენინგრადი, 1924-1927; მოსკოვი 1947 წლიდან). დაარსდა XIX საუკუნეში ბიზანტიის ისტორიისადმი გაზრდილი ინტერესის წყალობით. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ჟურდნალი გამოიცემოდა აკად. ფ. უსპენსკის რედაქციით 1928 წლამდე, იქამდე სანამ ბიზანტიურ პრობლემატიკას კვლევას საბჭოთა ისტორიული მეცნიერებებისთვის არააქტუალურად არ ჩათვლიდნენ. ჟურნალის გამოცოცხლება უკავშირდება მეორე მსოფლიო ომის პერიოდს, როდესაც ხელისუფლებამ რუსეთის ეკლესიის მიმართ დამოკიდებულება შეიცვალა. 1947 წლიდან ჟურნალის გამოცემა განაახლა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიამ.

პასუხისმგებელი რედაქტორები
--------------------------

ძველი გამოცემების
* 1894-1899 წწ. (ტ. 1-6) — აკად. ვასილი ვასილიევსკი და სსრ-ის მეც. აკად. წევრ-კორესპ. ვასილი რეგელი
* 1900-1914 წწ. (ტ. 7-21) — ვასილი რეგელი
* 1915-1928 წწ. (ტ. 22-25) — აკად. ფიოდორ უსპენსკი

ახალი გამოცემების
* 1947-1956, 1957-1960 წწ. (ტ. 1—10, 12—17) — აკად. ევგენი კოსმინსკი
* 1956, 1967-1988 წწ. (ტ. 11, 27—49) — სსრ-ის მეც. აკად. წევრ-კორესპ. ზინაიდა უდალცოვა
* 1961-1965 წწ. (ტ. 18—26) — აკად. მიხეილ ტიხომიროვი
* 1989-2009 წწ. (ტ. 49—68) — აკად. გენადი ლატავრინი
* 2010 წლიდან (ტ. 69–) — აკად. სერგეი კარპოვი

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* «Византийский временник» Российской Академии наук (информация об издании, указатели и справочные материалы)
* Содержание выпусков
**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** –– არქიტექტურული ძეგლი დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნის დასაწყისში. შენობა დგას ოთხი მეტრის სიმაღლის და 80 სანტიმეტრის სიგანის მქონე, საყრდენი კედლით შემაგრებულ ტერასაზე საიდანაც შესანიშნავად მოჩანს ყაზარმების რიგი. ნაგებობის წინ უსახური მინაშენია ბლოკით ამოყვანილი. საყრდენი კედელი აგებულია ჰორიზონტალურ რიგებად დალაგებული კარგად თლილი ქვით. შესანიშნავად ნაწყობი კედლის კვადრების ნაპირები ცერადაა ჩაკვეთილი. თავად შენობა, რომელსაც ამჟამად საცხოვრებელი ფუნქცია აქვს, უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები. კუთხეებში და ღიობების ირგვლივ თლილი ქვის გრძელ-მოკლედ დალაგებული ქვებია დაწყობილი. ერთ-ერთ ღიობს, ვერტიკალურად დაყენებული ძველი აგურით გადაყვანილი ზედანი აქვს. შენობა სრულდება მსუბუქი ხის ფლიგელით, რომელიც სახეცვლილი და ამოშენებულია, მაგრამ ჯერ კიდევ შერჩენილი აქვს ხისაგან გამოკვეთილი კბილანისებური კარნიზი. საცხოვრებელი სახლი, თავისი საყრდენი კედლითურთ, აშკარად კომპლექსის შემადგენელი ნაწილია და საინტერესო არქიტექტურულ ნიმუშს წარმოადგენს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 13287
**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. თარიღდება XIX საუკუნით. 

სწორკუთხა, გეგმაში თითქმის ოთხკუთხა, სახლის საყრდენი კედლები აბასთუმნისთვის სახასიათო ფლეთილი ქვითაა ნაშენი და შუშაბანდებითა და აივნებითაა მოცული. მთავარი, ქუჩისკენ გამომავალი ფასადის სიბრტყე შელესილ-შეღებილია და დამოუკიდებელი ორქანობა გადახურვით, ხის, მხატვრულად დამუშავებული ფრონტონითა და შპილით არის აქცენტრირებული. ცენტრალური ზონა ხუთწახნაგოვანი, შვერილი აივნით არის დეკორირებული. დაბალ ქვის ცოკოლზე შესმული აივანი ჭვირულ მოაჯირიანი და თაღებიანია. ფრონტონი ორ ზონად არის გაყოფილი - ზედა სამკუთხა, ცხოველის გამოსახულებიან სიბრტყეს, ქვემოთ მაქმანისებრი ორნამენტიანი ცვლის. მაქმანისებრი ორნამენტი ძალზედ სახასიათოა აბასთუმანში არსებული ასეთი, საზაფხულო კოტეჯის ტიპის სახლებისთის, რაც რუსულ სამშენებლო ტრადიციებთან სიახლოვეს ავლენს. ეზოს ფასადს, რომელიც ასევე კარგად აღიქმება ქუჩიდან, მთელ სიგრძეზე ოდესღაც ღია გალერეა გასდევდა, ამჟამად გალერეა შემინულ-შეფიცრულია. ცენტრალური ზონა აქაც დეკორირებული ფრონტონით არის აქცენტრირებული.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6292
**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნეში.

ორსართულიანი, ხის მორებით ნაგები შენობა საკმაოდ მასშტაბურია. ხის მორებით აწყობილი კედლის სიბრტყესა და შუშაბანდების მონაცვლეობაზეა აგებულ საფასადე დეკორი. შენობის ოთხივე მხარე ორქანობა გადახურვითა და დეკორატიული, ჭვირული ფრონტონით ბოლოვდება. ასათიანის მხრიდან შენობა გზის პირიდან ოდნავ უკანაა დაწეული, სახლის წინ მომცრო ზომის ქვით ნაგები დამხმარე ნაგებობაა. ასათიანის ქუჩაზე გამომავალი ფასადზე არსებული ორიარუსიანი გალერეა ძლიერ დაზიანებული და სახეცვლილია. შემორჩენილია ჭვირულ ფარდიანი ოთხკუთხა სვეტები და კუწუბიანი კარნიზი, თითქმის მთლიანად არის დაკარგული მოაჯირი. მთავარ დეკორატიულ ელემენტს ცენტრში არსებული ორქანობა გადახურვით დაბურული სხვენი და მასში ჩასმული ჭვირული ფრონტონი წარმოადგენს. შენობას ამ მხრიდან მიდგმული აქვს ხის გადახურული, ერთმარშიანი კიბე. მდინარე ოცხისკენ გამომავალი ფასადის ცენტრში, ასევე ორქანობა გადახურვით აქცენტრირებული რიზალიტია, რომელიც შუშაბანდებით არის მოცული. გვერდითა ფასადები შუშაბანდიანი და ორქანობა მაღალი გადახურვებითაა აქცენტირებული.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* საქართველოს გერბი კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6245
**БТР-70** — საბჭოთა 8 ბორბლიანი ჯავშანტრანსპორტიორი (ინგლ. armored personnel carrier; რუს. бронетранспортер). მისი პირველი განვითარება მოხდა 1960 წელს. 1972 წლის 21 აგვისტოს მიიღეს შეიარაღებაში, ცოტა ხნის შემდეგ კი გადასცეს ვარშავის ხელშეკრულების ქვეყნებს და ასევე საბჭოთა კავშირის მოკავშირეებს. მისი პირველი წარდგენა მოხდა, მანამ, სანამ მის წინამორბედ БТР-60-ს წარადგენდნენ, რომელიც ძალიან ჰგავდა (БТР-60პბ) БТР-70-ს. განსხვავება კი იყო, რომ მას ჰქონდა გაძლიარებული ჯავშანი და დამატებული ჰქონდა 2 გვერდიდან გამოსასვლელი კარები. თუმცა იყო პატარა ზომის და ხშირად ბორბლებში ვარდებოდნენ ხოლმე. БТР-60-ის მძიმე ტყვიამფრქვევი და მსუბუქი ტყვიამფრქვევი, ПКТ კი იგივე დაუტოვეს. მისი ამფიბიური შესაძლებლობები ძალიან ცოტა იყო. რუმინელებმა БТР-70-ის ლიცენზირებული გამოშვება (ТАБ-77) დაიწყეს.

აღჭურვილობა
-----------

БТР-70 აღჭურვილი იყო ორი ბენზინის ძრავით. მის ადრინდელ მიდიფიკაციას ГАЗ-69Б-ს ჰქონდა 6 ცილინდრიანი 115 ცხენის ძალიანი ძრავა. თუმცა ახლანდელ მოდიფიკაციას დაუყენეს უფრო ძლიერი ЗМЗ-49-05 В-8 ძრავა. ასევე აღჭურვილი იყო რადიო გადამცემით Р-123М. მძროლის ადგილი შედგებოდა ოპტიკური ხელსაწყო 2 ТНПО-115-თი და დღის ТНП-Б, რომელიც შემდგომ ჩაანაცვლა ღამის ხედვის ხელსაწყომ, ТВНО-2Б-მ. მეთაურს კი ჰქონდა 3 ცალი ТНПО-115 და ТПКУ-2Б დღის ან ТКН-1С. კოშქურაზე დაყენებული იყო პერისკოპული სამიზნე მეტყვიამფრქვევისთვის, შეიარაღებაშ კი ჰქნდა მძიმე ტყვიამფრქვევი КПВ Т-500 ტყვიით და 7,62მმ ПКТ. ასევე ყენდბოდა ჰაერსაწინააღმდეგო სისტემები Игла ან Стрела-3

მოდიფიკაციები
-------------

**რუსეთი**
БТР-70V-გაუკეთეს ახალი კოშკურა BPU-1 და კვამლის ყუმბარები

БТР-70D-ჰქონდა დიზელის ძრავა 120 ცხენის ძალიანი YaMZ-236D

БТР-70K-სამეთაურო ვარიანტი რომელსაც დამატებული ჰქონდა რადიოებო,ანტენები და გენერატორი

BTR-70KShM-სამეთაურო საკონტროლო ვარიანტი რომელიც იყო პატარა სამეთაურო მანქანა

2S14 "Zhalo-S"-ტანკისმკვლელი მოდიფიკაცია რომელიც შეიარაღებული იყო 85მმ ქვემეხით

SA-22 - სამეთაურო ვარიანტი

BTR-80-BTR-70-ის მოდერნიზებული ვარიანტო

**უკრაინა**
BTR-70D-დაყენებული ჰქონდა ახალი 300 ცხენისძალიანი ძრავა

BTR-70DI-დაყენებული ჰქონდა ახალი ივეკოს ძრავა 276 ცხენის ძალიანი რომელიც შედის უკრაინის და საქართველოს შეიარაღებაში

BTR-70SM-სანიტარული მოდიფიკაცია

**აღმოსავლეთ გერმანია**

SPW 70(S)-დამატებული ჰქონდა 2 რადიო და 2-3 ანტენა

SPW 70(SL)-ჰქონდა საჰაერო კონტროლის ანტენა R-809M2

**სლოვაკეთი/ბელორუსია**

Cobra-K-ჰქონდა 2A42-Cobra ქვემეხი და დამატებული ჰქონდა ახალი ძრავა KamAZ-7403

BREM-ბტრ-70ზე შექმნილი საინჟინრო მანქანა

**რუმინეთი**

TAB-77-ლიცენზირებული კოპიო რომელიც ექსპორტზე გადიოდა

TAB-77 M1983-ჰქონდა 30მმ ქვემეხი და ტანკსაწინააღმდეგო მალიუტკა

TAB-77 M1984-ჰქონდა 23მმ ქვემეხი და ტანკსაწინააღმდეგო მალიუტკა

TAB-77A PCOMA-საარტილერიო სამეთაურო ვარიანტი რომელსაც შეიარაღებაში ჰქონდა 7.62მმ ტყვიამფრქვევი

TABC-79-შემსუბუქებული ვარიანტი რომელიც იყო 4x4

Chinese TAB-77-ჩინური ლიცენზირებული კოპიო TAB-77-ის

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***БТР-70***

* www.fas.org/
* www.militaryfactory.com
**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მდინარე ოცხეს მარცხენა სანაპიროს იმ ნაწილში, სადაც ლადო ასათიანის ქუჩა აქ არსებულ პარკს კვეთს.

უმეტესად ჰორიზონტალურად გაშლილი შენობებისგან შემდგარ მეჩხერ განაშენიანებაში, ყურადღებას იქცევს „რეშელის" პანსიონად ცნობილი ნაგებობა შპილით დასრულებული ციცაბო მანსარდიანი სილუეტით, რომელიც რომანტიზმისა და ჩრდილო-ევროპული არქიტექტურისათვის დამახასიათებელ ნიშნებს ატარებს. დამრეც რელიეფზე ტერასულად განლაგებული ამ რთული კონფიგურაციის შენობის შუშაბანდებიანი და აივნებიანი ფასადები შეკიდული ნაწილებითა და რიზალიტებით, სართულის დამასრულებელ ზედა არეებში ჩართული აჟურული ფრიზებით და ქვემოთ — რიკულებიანი ჩანართებით, აღნიშნული ციცაბოსახურავიანი მანსარდითა და მინიატურული მეზონინით, მკაფიოდ ინდივიდუალურ სივრცით-გეგმარებით და მხტვრულ კომპოზიციას ქმნის. მასშტაბური ორსართულიანი ნაგებობის მთის ფერდამდე გაგრძელებული ხუროთმოძღვრული სხეული ქუჩისკენ ერთიანად შემინული, შუშაბანდებიანი ვიწრო ფასადით გამოდის, რომელიც არასრული სიმაღლის ცოკოლის სართულში, თლილი ქვის მაღალ, ორსაფეხურიან ბაზისებზე შემდგარი კუთხეჩამოკვეთილი ხის სვეტებიანი ღია დერეფნით იხსნება. ფასადის შუა ნაწილში შპილიანი მანსარდით დასრულებული რიზალიტი იკვეთება მკვეთრად შვერილი გადახურვის ქანობებით, რომლის ქვეშ ხის რკალური ელემენტებით ელიფსური ფორმის თაღი და ჯვარედინი ფორმებია გამოყვანილი. ფასადი ასიმეტრიული და დინამიურია იმის გამო, რომ იგი ზემოთ ფართოვდება მეორე სართულის მარჯვენა კიდეში არსებული ხის დეკორაციულ კრონშტეინებზე შეკიდული შუშაბანდის ხარჯზე. მის ქვეშ განთავსებლია გვერდითი ფასადის მხრიდან ცოკოლის სართულის აყოლებით ამავალი, საცხოვრებელ სართულთან დამაკავშირებელი კიბეები. გვერდითი ფასადის მარცხენა კიდეში არსებულ მეორე სართულის ხსენებულ შეკიდულ შუშაბანდს ღია აივანი აგრძელებს, რომელსაც მეზონინით დასრულებული მცირე რიზალიტი უკეთდება. აივანს ზედა ტერასაზე განთავსებული გარედან მიდგმული, რიკულებიანი კიბის მარში უკავშირდება საპირისპირო მხრიდან. წაგრძელებული გვერდითი ფასადის დამასრულებელი მარჯვენა ნაწილი უკან იხევს და ვიწროვდება, მთის ფერდისკენ რელიეფი კიდევ ერთი ტერასით მაღლა იწევს, რის გამოც მას მეორე სართული უშუალოდ უკავშირდება. შენობის მარცხენა, სწორხაზოვანი გრძელი ფასადი სადა და გაუფორმებელ ზურგს ესაზღვრება.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6199
**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნის 80-იან წლებში. მდებარეობს მდინარე ოცხეს ნაპირზე.

ყოფილი „ზაკვო" (ზაკავკასკი ვოენნი ოკრუგს) სახელს აბასთუმანში რემერტის პარკისა და აბანოს შენობის სიახლოვეს, მის სამხრეთით მდებარე კომპლექსი ატარებს. სახლი სამხედრო ჰოსპიტალის კომპლექსი იყო, რომელიც XX საუკუნის დასაწყისში „ზაკავკასკი ვოენნი ოკრუგის" სანატორიუმად გადაკეთდა. აქ მეორე მსოფლიო ომის დროს სამხედრო ჰოსპიტალი იყო მოწყობილი. ორსართულიანი შენობა მაღალ ცოკოლზე დგას და ყაზარმული ტიპისაა. მისი არქიტექტურული მორთულობა მკაცრია და კლასიცისტურ ტრადიციას მისდევს, სწორკუთხა ღიობთა სადა საპირეები და საჭექი ქვები, სართულშუა გადახურვის პროფილირებული სალტე, ფასადის მიმართ სიმეტრიულად მოთავსებული მთავარი შესასვლელის თარო, მეტოპისა და ტრიგლიფის მონაცვლეობით მიღებული ფრიზი, რუსტირებული საპირე და სხვა ქვით მოპირკეთებული შენობის ერთიან სახეს ქმნის. რამდენიმე საარქივო ფოტოს მიხედვით შენობას პირველ სართულზე, ხის ერთიანი გადასასვლელი-აივნით გაერთიანებული ისრულთაღიანი აივნები ეკვროდა. ეს აივნები XX საუკუნის დასაწყისში მომხდარი ხანძრის დროს უნდა დაღუპულიყო. შენობის აღდგენისას უნდა დაგეგმილიყო ის ორსართულად მიშენებული ჭვირულმოაჯირიანი შემინული აივნები, რომელიც დღესაც ამკობს საცხოვრებლად გადაკეთებულ სამხედრო კომპლექსის მთავარ შენობას. აღსანიშნავია ყაზარმული შენობის ინტერიერის მორთულობაც - შესასვლელის პარადული სივრცე კამაროვანი გადახურვით, სპეციფიკური პროფილის კარნიზები და სხვა. რუსთაველის ქუჩის შენობა მის შუა წელზე, პარადული შესასვლელის წინ მდებარე ოცხეზე გადებული ხიდით უკავშირდება. ნაგებობის თავდაპირველი კორიდორული გეგმარება ნაწილობრივ შენარჩუნებულია. აღწერილ შენობას კარგი პროპორცია აქვს და არქიტექტურული ღირებულების მატარებელია. იგი ყოფილი „ზაკვოს" კომპლექსის გამოკვეთილი დომინანტია. ყოფილი „ზაკვოს" კომპლექსის სხვა შენობათაგან აღსანიშნავია მთავარი შენობის უკან მდებარე ერთსართულიანი ნაგებობა. მას აღმოსავლეთით ვეებერთელა კლდის მასივი ფარგლავს. ადგილობრივ მკვიდრთა გადმოცემით ამ შენობაში სანატორიუმ „ზაკვოს" სასადილო ყოფილა მოწყობილი. შენობა კლასიცისტური სტილის არის, ვიწრო ფასადის ტრადიციული სამკუთხა ფრონტონით, ღიობთა საჭექქვიანი სათაურებით და სხვა. ოდესღაც ქვით მოპირკეთებული შენობა დღეს შელესილია, ერთ-ერთი ღიობის საჭექი ქვის თავზე, საგანგებო დაფაზე სამშენებლო წარწერაა — შენობის აშენების თარიღი 1882-1884 წლებია ამოკვეთილი.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* საქართველოს გერბი კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6264
**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნეში. საცხოვრებელი სახლი აბასთუმნის ძველი განაშენიანების ნაწილია, რომელსაც თითქმის არ შეხებია გვიანდელი განახლება-გადაკეთება. ნაგებობა მის წინ არსებული შენობის გამო ქუჩიდან თითქმის არ აღიქმება. მიუხედავად საკმაოდ მოკრძალებული ზომისა, შენობას გააჩნია აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლებისათის დამახასიათებელი ყველა კომპონენტი - ქვით ნაგები ძირითადი ნაწილი და ხის მსუბუქი საზაფხულო სამყოფი, რომელიც ნაკვეთის სიმცირის გამო სიგრძივად განვითარებულ შენობაზეა მიშენებული და ამით განსხვავდება აბასთუმნის აივნიანი საცხოვრებელი სახლებიდან. შენობა ძირითადად ნაგებია უხეშად დამუშავებული ქვით. თლილი ქვა, გარკვეული წესით, მხოლოდ ღიობების გარშემოა დალაგებული - მშვილდათაღიანი სარკმლების ზევით ვერტიკალურად დაწყობილი მოგრძო კვადრებია, ხოლო ამყოლები გრძელ-მოკლედ დალაგებული კვადრებითაა ამოყვანილი. შენობას აქვს ცალქანობიანი, თუნუქით დაბურული სახურავი, რომლის ფარგლებში, შენობის ზურგის მხარეს, ღიობებით გახსნილი სხვენის სათავსებია მოწყობილი.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6272
**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნის დასასრულს. ერთსართულიანი ნაგებობა ე. წ. ანდეზიტის კლდის მიმდებარე მთის ძირში, აბანოს შენობისა და რემერტის პარკის მახლობლად მდებარეობს. ნანგრევების სახით შემორჩენილი ნაგებობის არქიტექტურა აბასთუმნის მილიტარული შენობის მშენებლობის ტრადიციას მისდევს და მიუხედავად უკიდურესად მძიმე ფიზიკური მდგომარეობისა, ჯერ კიდევ თვალში საცემია გადარჩენილი მხარის მკაცრი და მონუმენტური სტილით. ნაგებობის ორი განსხვავებული სიმაღლისა და განსხვავებული მორთულობის ნაწილი ასიმეტრიულ კომპოზიციას ქმნის. მარჯვენა (პირით ფასადისკენ) ნაწილი, შვერილი რიზალიტია, რომელსაც დაბალი ცოკოლი და ციცაბო სამკუთხა ფრონტონი აქვს. მას ორი, განაპირა ვიწრო და ერთი, შუა ფართო თაღოვანი ღიობი აქვს. რიზალიტის განაპირა მხარეები რუსტირებული "ზოლებით" არის მონიშნული. რიზალიტთა, ისევე როგორც ღიობთა რუსტიკა არა წყვეტილი, არამედ ცალ მხარეს გაერთიანებულია. თაღოვანი ღიობის საჭექი ქვა, კი მის ზემოთ მოთავსებულ უპროფილო თაროს ერწყმის. რიზალიტის აღწერილი კომპოზიციის თავზე ასევე საჭექი ქვით დამშვენებული რკალური ლუნეტია. რიზალიტის სამკუთხა ფრონტონის მიმყოლი ხის უჩვეულოდ მაღალი კრონშტაინი ჰკრავს. შენობის მარცხენა მხარე წაგრძელებულია. მას ორი კარის და ორი ფანჯრის ღიობი აქვს. ღიობებს ქვის სადა საპირეები შემოუყვება.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6473
**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. ორსართულიანი შენობა XIX საუკუნის ბოლოსაა აგებული. 

წაგრძელებული, მართკუთხა ფორმის შენობა სიღრმეშია შეწეული და ქუჩაზე ვიწრო ფასადით გამოდის. თავად ფასადი ორივე სართულზე ხის გალერეა-შუშაბანდების სისტემით იხსნება ქუჩისკენ. პირველი სართულის გალერეიდან თითქმის არაფერი აღარ არის შემორჩენილი, მასზე მიშენებაა. მეორე სართულის გალერეის ხის ჭვირული მოაჯირი და დეკორატიული ელემენტები ადგილზეა, თუმცა გალერეა შემინულია. ეზოს ფასადი, რომელშიც გვერდით არსებულ სახლთან ერთად გადის ასევე ორსართულიანია, გალერეებითა და შუშაბანდებით დიდი ნაწილი შემინულ შეფიცრულია. გალერეის შემორჩენილი ჭვირულის დეკორი ფასადის ანალოგიურია. ამ მხრიდან სახლს მიდგმული აქვს ხის კიბე. ზურგის ფასადი მოკლებულია ყოველგვარ დეკორს. აქ ჩანს აბასთუმნისთვის სახასიათო ქვის კვადრები, რომლითაც ნაგებია სახლები. თავად სახლის მხატვრული ღირებულება არც თუ ისე მაღალია, არც გეგმარებითი სტრუქტურაა მარტივი. სწორკუთხა წაგრძელებული მართკუთხედი, დეკორატიული ელემენტი რომლითაც გაფორმებულია ხის გალერეები მშრალია, მიუხედავად ამისა სახლს შენაჩუნებული აქვს ავთენტურობა. მნიშვნელოვანია მის გვერდზე არსებული სახლის კონტექსტიც, რომელსაც ცალი კედლით ებჯინება კიდეც იგი, ერთგვარ ფონს უქმნის და თითქოს ზუსტად მის წარმოსაჩენად არის ის ასე მშრალად, მშვიდად დეკორირებული პროპორციით უპრეტენზიო და ქუჩის ხაზიდან უკან ჩაჩოჩებული.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6250
**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. 

აბასთუმნის შესასვლელში, მდინარე ოცხეს მარცხენა ნაპირას რუსთაველის ქუჩის მოკლე განშტოებაა. კურორტის ეს ნაწილი საკმაოდ სახეცვლილია XX საუკუნის არაღიარებული და რიგ შემთხვევაში შეუსაბამო მაღალსართულიანი კორპუსებით. საცხოვრებელი ფუნქციის მატარებელი შენობა მთის ციცაბო კალთის პირას არის განლაგებული, მთავარი ფასადი კი, მდინარე ოცხესკენ არის მიმართული. სწორკუთხა, გეგმაში თითქმის ოთხკუთხა, ორსართულიანი სახლი ფლეთილი, უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები, შენობის კუთხეებისა და გვერდითა ფასადებში გაჭრილი სარკმლების მოჩარჩოებაში გამოყენებული კვადრები, კი უფრო მეტადაა დამუშავებული, რითაც მშენებელს დეკორატიულობის ელემენტი შემოაქვს, ამასვე ემსახურება ღიობების მოჩარჩოებაში სხვადასხვა ზომის ქვებით შექმნილი წყობა. მთავარი ფასადი გალერეა-აივნების სისტემით არის მოცული. მეორე სართულზე გალერეა შემინულია, პირველზე ამოშენებული და ცემენტის ხსნარით შელესილი. სახლის გვერდით ფასადზე ერთსართულიანი, უსახო მიშენებებია, განსაკუთრებით თვალშისაცემია ხის შეფიცრული კიბე.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 20145
**აბასთუმნის საცხოვრებელი სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის დაბა აბასთუმანში. აგებულია XIX საუკუნეში. 

სახლი აბასთუმნის შესასვლელში ოცხეს მარცხენა ნაპირაზე მდებარეობს. საცხოვრებელი ფუნქციის მატარებელი შენობა მთის ციცაბო კალთის პირას არის აგებული, მთავარი ფასადი კი, მდინარე ოცხესკენ არის მიმართული. სწორკუთხა, გეგმაში თითქმის ოთხკუთხა, ორსართულიანი სახლი ფლეთილი, უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები. შენობის კუთხეებისა და გვერდითა ფასადებში გაჭრილი სარკმლების მოჩარჩოებაში გამოყენებული კვადრები თლილია, სუფთად დამუშავებული, რითაც მშენებელს დეკორატიულობის ელემენტი შემოაქვს. მთავარი ფასადი გალერეა-აივნების სისტემით არის მოცული, რომელიც ამჟამად შემინულია და შუშაბანდად არის ქცეული. გალერეის ავთენტური დეტალები თითქმის მთლიანადაა შეცვლილი. სახლის მთავარ ფასადზე ერთსართულიანი, უსახო მიშენებაა, მიშენებითაა დამახინჯებული გვერდითა ფასადებიც. ზურგის, მთის კალთისკენ მიმართული ფასადი მომცრო ზომის ეზოში გადის და უსახო, შეფიცრული შუშაბანდის სახით არის წარმოდგენილი. მიუხედავად მინაშენებისა და სახეცვლილი გალერეისა ნაგებობას შენარჩუნებული აქვს ღირებულება, მაშტაბი და გეგმარება.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ადიგენის მუნიციპალიტეტის ძეგლების სია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* საქართველოს გერბი კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6469