recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**სანდრო ეული** (ნამდვილი სახელი და გვარი *ალექსანდრე ქიშვარდის ძე ქურიძე*; დ. 23 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 11 ოქტომბერი ], 1890, ზომლეთი, (ახლანდელი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი), საქართველო — გ. 25 მარტი, 1965, თბილისი) — ქართველი პოეტი, საზოგადო მოღვაწე.

ბიოგრაფია
---------

მშობლიურ სოფელში დაწყებითი განათლების მიღების შემდეგ, შევიდა ოზურგეთის სასოფლო-სამეურნეო სკოლაში, მაგრამ მოსწავლეთა გამოსვლებში მონაწილეობისათვის გარიცხეს და მხოლოდ 1907 წელს დაამთავრა ლანჩხუთის სამოქალაქო სასწავლებელი. შრომითი საქმიანობა დაიწყო ფოთში, ნავსადგურის მუშად; აქვე ჩაება რევოლუციურ გამოსვლებში. შემდეგ გადავიდა ბაქოში, სადაც 1914 წელს დააპატიმრეს. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დაბრუნდა საქართველოში და აქტიურ რევოლუციურ ბრძოლას ეწეოდა.

სანდრო ეულის პირველი ლექსები გამოქვეყნდა 1909 წელს, ბაქოში ყოფნისას აქტიურად მონაწილეობდა ქართული ჟურნალის წყაროს გამოცემაში. 

საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ იგი სათავეში ჩაუდგა პროლეტარულ მწერალთა ასოციაციას, რედაქტორობდა გაზეთ კომუნისტს. მისი მრავალი ლექსი განმსჭვალულია რევოლუციური სულისკვეთებით, მაგრამ მწერლის შემოქმედებაში გვხვდება ლირიკული ლექსებიც, რომელსაც დაჰკრავს ნამდვილი პოეტური სურნელი. მას ეკუთვნის ბევრი საინტერესო პროზაული ნაწარმოებიც: მოთხრობები ამირან ვაშალომიძე, სიცოცხლის დაბრუნება და სხვა. 1963–1964 წლებში გამოქვეყნდა პოეტის თხზულებათა ორტომეული. ს. ეულმა თარგმნა ფრ. ენგელსის სიჭაბუკის დროინდელი ლექსი „საღამო", ე. ვერჰარნის, მ. გორკის, ა. აკოიანის, ი. კუპილას და სხვათა ნაწარმოებები. იგი ქმედითად მონაწილეობდა საქართველოს მწერალთა კავშირის მუშაობაში, იყო ჟურნალ „ნიანგის" რედაქტორი, საქართველოს ეროვნული ბიბლიოთეკის დირექტორი; აქ მან დიდი ამაგი დასდო ჩვენი ეროვნული საუნჯის წიგნადი ფონდის მოვლა-პატრონობის საქმეს. 

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

ლიტერატურა
----------

* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე", გვ. 140, თბ. 1994

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის დირექტორები |
| --- |
|  |
| 
გავრილ ტოკარევი (1846-1851) • ავგუსტ დე სენ ტომა (1851) • ვლადიმერ დე სენ ტომა (1851-1857) • ადოლფ ბერჟე (1857-1867) • გუსტავ რადე (1868-1903) • ალექსანდრე კაზნაკოვი (1903-1919) • ნოე ყიფიანი (1919-1923) • გიორგი გეხტმანი (1923-1930) • სანდრო ეული-ქურიძე (1931-1936) • ბარონ ბიბინეიშვილი (1936-1937) • ილია მაჩაბელი (1937) • ნიკოლოზ ჭელიძე (1938-1941) • ვლადიმერ მგალობლიშვილი (1941)-(1943) • სანდრო ეული-ქურიძე (1944-1962) • პავლე კანდელაკი (1962-1968) • ალექსანდრა კავკასიძე (1968-1984) • აკაკი ძიძიგური (1984-1991) • ნოდარ წულეისკირი (1991-1992) • აკაკი ძიძიგური (1992-1997) • ალექსანდრე კარტოზია (1997-1998) • ლევან ბერძენიშვილი (1998-2004) • ზაალ აბაშიძე (2005-2006) • ბორის გაგუა (2007-2011) • მირიან ხოსიტაშვილი (მ/შ) (2011-2012) • გიორგი კეკელიძე (2012-დან) |

 |
**80 წმინდანი ნიკომიდიას წამებულნი** (გ. 370) — წმინდა მოწამენი: ურბანოსი, თეოდორე, მედიმნე და მათთან 77 მამანი სასულიეროთაგანნი — ნიკომიდიას წამებულნი. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანნი, ხსენების დღე ახალი სტილით 18 სექტემბერი ძვ. სტ. (5 სექტემბერი).

წმინდა 80 მოწამე ნიკომიდიაში ეწამნენ არიანელი იმპერატორის, ვალენტის (364-378) დროს. ვალენტის მეფობაში არიანელებმა კონსტანტინოპოლის ეკლესიიდან განდევნეს მართლმადიდებელი ეპისკოპოსი ევაგრე, იმ ქრისტიანებს კი, რომელთაც არ ისურვეს მათ მწვალებლურ სწავლებას მიმხრობოდნენ, სასტიკი დევნა დაუწყეს. მართლმორწმუნეებმა გადაწყვიტეს, იმპერატორისთვის ეთხოვათ დახმარება და მასთან ელჩობა გაგზავნეს ოთხმოცამდე რჩეული სასულიერო პირით ურბანოსის, თეოდორესა და მედიმნეს წინამძღვრობით. მათი სამართლიანი საჩივარი რომ მოისმინა, უღმრთო თვითმპყრობელი გააფთრდა, მაგრამ შეძლო რისხვის დაოკება. მან ფარულად მოუწოდა ეპარქ მოდესტოსს და უბრძანა, მთელი ელჩიონი ამოეჟლიტა. მოდესტოსმა ხმები დაყარა, მეფესთან წარმოგზავნილებს გადასახლებაში აგზავნიანო, შემდეგ კი ხომალდზე აიყვანა ისინი და მენავეებს განკარგულება მისცა, ღია ზღვაში გემისთვის ცეცხლი წაეკიდებინათ.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* მართლმადიდებელი წმინდანები

ლიტერატურა
----------

* წმიდანთა ცხოვრება, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
**ლეო კალენი** (დ. 9 იანვარი, 1978) — ირლანდიელი მწვრთნელი და ყოფილი მორაგბე. თამაშობდა მეორეხაზელის პოზიციაზე ლენსტერსა და ირლანდიის ეროვნულ ნაკრებში. 2015 წლის 19 აგვისტოდან არის ლენსტერის მთავარი მწვრთნელი.

### საკლუბო კარიერა

კალენმა საკლუბო კარიერა დაიწყო დუბლინის ლენსტერში. 1995 წლამდე ახალგაზრდულ გუნდში თამაშობდა. მას შემდეგ, რაც 20-წლამდელთა გუნდში 7 კეპი მოიხვეჭა საბოოლოდ ჩაირიცხა ძირითად გუნდში. 2005 წელს კალენი გადავიდა ლესტერ ტაიგერსში. ინგლისურ კლუბში 56 მატჩი ითამაშა, აქედან 15 როგორც კაპიტანმა. ტაიგერსთან ერთად ირლანდიელმა მოიგო ინგლის-უელსის თასი და ქვეყნის ჩემპიონატი. მან ასევე ითამაშა 2007 წლის ჰეინიკენის თასის ფინალში, სადაც ლონდონის ვასპთან დათმეს ოქროს მედლები. 2007 წელს კალენი მშობლიურ დუბლინში ბრუნდება. პირველივე სეზონში მოიგო კელტური ლიგა. 2008 წელს მან ჩაანაცვლა ბრაიან ოდრისკოლი და ლენსტერის კაპიტანი გახდა. სწორედ კალენი იყო კაპიტანი ლენსტერის ისტორიულ მატჩში, სადაც პირველად მოიპოვეს ჰეინიკენის თასი, 2009 წლის ფინალში. მან ასევე მოიგო ჰეინიკენის თასი 2011 და 2012 წელს და გახდა პირველი პირი, რომელმაც შეძლო ჰეინეკენის თასის სამჯერ აღმართვა როგორც კაპიტანმა. 2014 წლის მაისში პრო-12-ზე გამარჯვების შემდეგ დატოვა სარაგბო კარიერა.

### სანაკრებო კარიერა

ლაო კალენი წარმოდგენილი იყო ირალნადიის ნაკრებს ყველა ასაკობრივ დონეზე. ამასთან მას უკაპიტნია 19-, 21- და 25-წლამდელთა ნაკრებებისთვის. ძირითად გუნდში დებიუტი ჰქონდა 2002 წელს, „All Blacks"-ის წინააღმდეგ. 2011 წლის 6 აგვისტოს შოტლანდიის წინააღმდეგ მატჩში ლეო კალენი გახდა მეასე ადამიანი, რომელსაც უკაპიტნია ირლანდიის ნაკრებისათვის.

### სამწვრთნელო კარიერა

პროფესიული კარიერის დამთავრების შემდეგ, 2014 კალენი დაინიშნა ლენსტერის შერკინების მწვრთნელად. ხოლო ერთი წლის შემდეგ მთავარი მწვრთნელად. 

2018 წლის მაისში ფინალში „რასინგ 92"-ის დამარცხებით კალენი გახდა პირველი ადამიანი, რომელსაც მოგებული აქვს ჰეინიკენის თასი როგორც მწვრთნელის ასევე მოთამშის რანგში.

სქოლიო
------

1. ↑  Cullen given Leinster job. *Irish Independent* (19 August 2015). ციტირების თარიღი: 19 August 2015.
2. ↑  „Premiership final". BBC. 12 მაისი 2007. ციტირების თარიღი: 9 თებერვალი 2020.
3. ↑  Archived copy.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2010-02-17. ციტირების თარიღი: 2009-05-19.
4. ↑  Archived copy.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2008-04-24. ციტირების თარიღი: 2008-01-17.
5. ↑  Archived copy.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-09-19. ციტირების თარიღი: 2011-08-08.
6. ↑  Leinster refusing to let their era end. *Irish Independent* (1 June 2014). ციტირების თარიღი: 4 June 2014.
7. ↑  Champions Cup final: Leinster beat Racing 92 15-12 to secure fourth title. *BBC Sport* (12 May 2018). ციტირების თარიღი: 12 May 2018.
**ლენცოფა** (Hyoscyamus) — ორწლოვან და ერთწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი ძაღლყურძენასებრთა ოჯახისა. 

მისი 20-მდე სახეობა გავრცელებულია ევროპაში, აზიაში, აფრიკასა და კანარის კუნძულებზე. საქართველოში იზრდება 3 სახეობა; მათ შორის უფრო მნიშვნელოვანია შავი ლენცოფა (Hyoscyamus niger) — ორწლოვანი ბალახია. ღეროსეული ფოთლები მჯდომარეა და ნახევრად ღერომხვევი. მღვრიე ყვითელი ფერის გვირგვინი იისფრად არის დაძარღვული. ნაყოფი მრავალთესლიანი მოგრძო კოლოფია. გავრცელებულია ევრაზიაში, ჩრდილოეთ ამერიკასა და ავსტრალიაში. გავრცელდა როგორც გზადმიყოლილი. იზრდება რუდერალურ ადგილებზე, გზისპირებზე, ბოსტანში, ბაღსა და მინდორში. ჩვენში ეს სახეობა გავრცელებულია თითქმის ყველგან მთის ზემო სარტყლამდე. ლენცოფა ძალზე შხამიანია. აქვს არასასიამოვნო სუნი, შეიცავს ალკალოიდებს — ჰიოსციამინს, ატროპინსა და სკოპოლამინს. 

მედიცინაში იყენებენ ლენცოფას ფოთლების ექსტრაქტს, როგორც სპაზმების საწინააღმდეგო და ტკივილგამაყუჩებელ საშუალებას კუჭნაწლავისა და სასუნთქი გზების ზოგიერთი დაავადების დროს. ლენცოფას დაფშვნილი ფოთლები შედის ასთმატოლის შედგენილობაში. ლენცოფასგან ამზადებენ ლენცოფას ზეთს, რომელიც ტკივილგამაყუჩებელ საშუალებად იხმარება დაჟეჟილობის, იშიაზისა და სხვა შემთხვევებში. ლენცოფით მოწამვლა ზოგჯერ სიკვდილით მთავრდება.

*პირველადი დახმარება:* შეტივნარებული გააქტიურებული ნახშირით და კალიუმპერმანგანატის ხსნარით კუჭის ამორეცხვა, შემდეგ მარილიანი საფაღარათო საშუალებანი, მაგარი ჩაი, ყავა და სხვა.

ლიტერატურა
----------

* *ხინთიბიძე ლ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ. 1983. — გვ. 190.
**ლერი ზამბახიძე** (დ. 10 მარტი, 1961, ნიგორზღვა) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი და პედაგოგი.

ბიოგრაფია
---------

1978 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტი და მიენიჭა ინჟინერ-მშენებლის კვალიფიკაცია.

1978-1987 წლებში მუშაობდა სახელმწიფო საპროექტო უნივერსიტეტ „საქქალაქმშენსახპროექტში" ინჟინერ-კონსტრუქტორად, უფროს ინჟინრად; 1987-1993 წლებში საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში, მასალათა გამძლეობისა და დრეკადობის თეორიის კათედრაზე ლაბორანტად; იყო ამავე კათედრის ასპირანტი; დაიცვა დისერტაცია და მიენიჭა აკადემიური დოქტორის სამეცნიერო ხარისხი; 1993 წლიდან არის საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის, სამშენებლო ფაკულტეტის, სამშენებლო მექანიკისა და ტექნიკური ექსპერტიზის მიმართულების პროფესორი, აკადემიური საბჭოს წევრი; 2002-2006 წლებში იყო შპს „მშენებლობის პროექტების სახელმწიფო ექსპერტიზის მთავარი სამმართველოს" მიწვეული ექსპერტი; 2010 წლიდან საქართველოს საინჟინრო აკადემიის „სტრატეგიული ობიექტების უსაფრთხოების საინჟინრო პრობლემების" განყოფილების უფროსი; მონაწილეობდა არაერთი მნიშვნელოვანი საზოგადოებრივი, ინფრასტრუქტურული და სპორტული დანიშნულების ობიექტის დამუშავებაში, მათ შორის: შ. რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის, კ. მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრისა და ს. ჯანაშიას სახელობის სახელმწიფო მუზეუმის შენობების რეკონსტრუქციის, ასევე ი. ჭავჭავაძის სახელობის ეროვნული ბიბლიოთეკის შენობის რეკონსტრუქციისა და თბილისის ივ. ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის I კორპუსის რეკონსტრუქციის, საბავშვო გასართობი პარკის „ციცინათელა"-ს დაბა შეკვეთილში და ქ. ბათუმის დელფინარიუმის კონსტრუქციული ნაწილის; აგრეთვე საერთაშორისო სკოლის (QSI) შენობების ქალაქ თბილისში, ქ. ერევანში (სომხეთი), ქ. ბაქოში (აზერბაიჯანი) და ქ. ტირანაში (ალბანეთი), რაგბის სტადიონის დიდ დიღომში, ფეხბურთის სტადიონის ქ. ფოთში და სხვა; ავტორია 58 სამეცნიერო სტატიის, 3 სახელმძღვანელოს და 4 გამოგონების. მონაწილეობდა 10 სამეცნიერო კონფერენციაში.

ბიბლიოგრაფია
------------

* სამშენებლო ტექნიკური ექსპერტიზა : სახელმძღვ. სტუ-ს სამშენებლო სპეც. სტუდ. (ავტორი), თბ. ტექნ. უნ-ტი, 2009, გვ. 211 — ISBN: 9789941144523
* რღვევის მექანიკა : დამხმ. სახელმძღვ. (თანაავტორი), თბ. ტექნ. უნ-ტი, 2003, გვ. 100 — ISBN: 9992894423

ჯილდოები
--------

* ღირსების ორდენი

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს არქიტექტორთა და მშენებელთა ენციკლოპედია. წიგნი 2, თბ. 2021, გვ. 124-125

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ლერი ზამბახიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ლენქორანული ხერკინა**, **ბოკაუტი სპარსული პაროცია** (ლათ. Parrotia persica) — ჰამამელისისებრთა ოჯახის რელიქტური პაროციას გვარის ერთადერთი სახეობა. მისი სიმაღლე 25 მ აღწევს, ძირიდანვე ძლიერ დატოტვილი ზაფხულშწვანე ხეა. 

გავრცელებულია აზერბაიჯანსა (თალიშში და აქა-იქ კავკასიონის სამხრეთ კალთების ძირას, აფთარანის ვაკეზე) და ჩრდილოეთ ირანში (კასპიის ზღვისპირეთში). ქმნის წმინდა კორომებს (ზღვის დონიდან 250 მ-მდე) ან შერეულია ფოთლოვან (წაბლფოთოლა მუხის, რცხილის და ძელქვის) ტყეში (ზღვის დონიდან 600-800 მ), ცალკეული ხეები გვხვდება ზღვის დონიდან 1200 მ-მდე. 

ლენქორანული ხერკინა იზრდება თბილ და ტენიან გარემოში, თუმცა — 32°C-მდე ყინვასაც უძლებს. ჩრდილოსამტანია, ნელა იზრდება. 150 წლისა 15 მ-მდე სიმაღლეს და 30 სმ სისქეს აღწევს, ცოცხლობს 200 წლამდე. ყვავილობს თებერვალ-მარტში, შეფოთვლამდე (აპრილში). ნაყოფს ისხამს სექტემბერ-ოქტომბერში. 

დეკორატიულია, წითლად შეფერილ ფოთლებს დეკემბრამდე ინარჩუნებს. მისი გართხმული ტოტები ადვილად ფესვიანდება, ერთმანეთს შეეზრდება ხოლმე და ამიტომ საუკეთესოა ცოცხალ ღობედ. იტანს კრეჭას. აქვს ლამაზი მოყავისფრო-ვარდისფერი („კავკასიის ვარდისფერი ხე"), ძალიან მაგარი, მძიმე და გამძლე მერქანი. 

იყენებენ სადურგლო და სახარატო საქმეში, აკეთებენ მანქანის ნაწილებს, საფეიქრო მაქოებს, მხატვრულ ნახელავებს. ფოთოლი შეიცავს ტანინებს (7%) და ხმარობენ ხალხურ მედიცინაში ჭრილობის მოსაშუშებლად. თესლი შეიცავს ტექნიკურ ზეთს. ამრავლებენ თესლით და ვეგეტატიურად.

ლიტერატურა
----------

* *სახოკია მ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ. 1983. — გვ. 190.
ლობნოე მესტო
**ლობნოე მესტო** (რუს. Лобное место), აგრეთვე ცნობილი როგორც „თავის ქალების ადგილი" — 13 მეტრი სიგანის ქვის პლატფორმა წითელ მოედანზე, მოსკოვი, წმინდა ბასილის ტაძრის წინ.

ადგილის სახელი მომდინარეობს რუსული სიტყვებიდან „შუბლი" (ლობ) და „ადგილი" (მესტო). ძველ რუსულში „ლობ" ნიშნავდა მდინარის ხვეულ ნაპირს. პლატფორმა სავარაუდოდ 1530-იან წლებში უნდა აეგოთ აგურით. პირველად ნახსენებია 1547 წელს, როდესაც ივანე მრისხანე მოსკოველთა წინ სიტყვით გამოვიდა ამ ადგილას. შემდგომში ეს ადგილი ძირითადად ცარის უკაზების გამოსაცხადებლად და რელიგიური ცერემონიებისთვის გამოიყენებოდა. მიუხედავად პოპულარული წარმოდგენისა, ეს წრიული პლატფორმა სასჯელის აღსასრულებლად არასდროს გამოუყენებიათ. დროდადრო სახრჩობელას ხარაჩოებს მის გვერდით აწყობდნენ, თუმცა სახალხო სიკვდილით დასჯის პროცედურებს ვასილევსკი სპუსკზე აწყობდნენ ხოლმე წმინდა ბასილის ტაძრის უკან.

ლიტერატურა
----------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ლობნოე მესტო***

* Анисимов Е. В. Юный град. Петербург времён Петра Великого. — СПб: Дмитрий Буланин, 2003. — 364 с. — ISBN 5-86007-374-7.
**რობ როი** (ინგლ. Rob Roy) — 1995 წლის ამერიკული სათავგადასავლო ფილმი. ფილმი გადმოსცემს XVIII საუკუნის შოტლანდიელი ისტორიული პირის, რობ როის, ისტორიას.

სიუჟეტი
-------

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები.
XVIII საუკუნეში შოტლანდიის მაღალ მთებში მცხოვრები რობ როი მაკგრეგორი კლანის ლიდერი და მესაქონლეა. ის ცდილობს საქონელი მძარცველებისგან დაიცვას და საკუთარ კლანს, რომელშიც 200-მდე ადამიანია, შემოსავალი შეუნარჩუნოს. რობ როის ცოლი და ორი შვილი ჰყავს. რობ როი ზამთრის გადასატანად სამი თვით ათას ფუნტს ისესხებს მარკიზ მოტროზისგან, რათა საქონელი გამოკვებოს, სანაცვლოდ კი თავდებში მიწას დებს. სესხის შესახებ შეიტყობს არჩიბალდ კანინჰემი, რომელიც ერთ-ერთი საუკეთესო მეომარია. ის რობ როის საუკეთესო მეგობარი მაკდონალდი მოკლავს და ფული მოიპარავს. რობ როიმ სესხი უკან ვერ აბრუნებს. მონტროზი მას სანაცვლოდ პოლიტიკურ დახმარებას სთხოვს, რაზეც რობ როი უარს ეუბნება. მაგრამ მიწა არ დათმო და დევნილად იქცა. როის დევნა კანინჰემმა დაიწყო, მისი ცოლი გააუპატიურაა და სახლი გადაწვა. რობ როი და მისი კლაის წევრები დაგეგმავენ შურისძიებას. მას შეიპრყობენ და ხიდზე ჩამოღრჩობას უპირებენ, თუმცა გაქცევას მოახერხებს. ერთი-ერთზე საბოლოო ბრძოლაში რობ როი არჩიბალდს მოკლავს.

როლებში
-------

* ლიამ ნისონი — რობ როი
* ჯესიკა ლანგი — მერი მაკგრეგორი
* ჯონ ჰარტი — ჯეიმზ გრეჰემი
* ტიმ როთი — არჩიბალდ კანინჰემი
* ერიკ შტოლცი — ალან მაკდონალდი
* ენდრიუ კერი — ჯონ კემპბელი
* ბრაიან კოქსი — კილემი
* ბრაიან მაკკარდი — ალასდეირ მაკგრეგორი
* ჯეისონ ფლემინგი — გრეგორი

ჯილდოები
--------

ტიმ როთის მიერ არჩიბალდ კანინჰემის როლის შესრულება აღინიშნა ორი ჯილდოთი (BAFTA და კანზას-სიტის ფესტივალი) და სამი ნომინაციით, მათ შორის ოსკარის ნომინაციით.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* „Rob Roy" — Box Office Mojo-ზე
* 

* „Rob Roy" — Rotten Tomatoes
**ლეპტოსპორანგიუმიანი გვიმრები** (ლათ. Leptofilices) — გვიმრების ამ ქვეკლასში გაერთიანებულია გვიმრების სახეობათა უმრავლესობა — დაახლოებით 10 000 სახეობა, რომლებიც გაერთიანებული არიან 270 გვარში.

დიდი უმრავლესობა ბალახოვანი მცენარეების და მხოლოდ ზოგი მათგანია ხისებრი. ლეპტოსპორანგიუმიანი გვიმრები გავრცელებულია მთელ დედამიწაზე, მაგრამ სახეობათა დიდი უმრავლესობა გვხვდება ტროპიკებში, სადაც გვიმრები უდიდეს როლს ასრულებენ მცენარეული საფარის შექმნაში, განსაკუთრებით ტენიან ტროპიკულსა და სუბტროპიკულ ტყეებში. აქ ისინი იზრდებიან როგორც ნიადაგზე, ისე ხეებზე ეპიფიტებისა და ლიანების სახით. მოლოდ აქ გვდება ხისებრი გვიმრები.

ზომიერ სარტყელში მათ ნაკლები მნიშვნელობა აქვთ, ისინი აქაც მიჯაჭვული არიან ტენიან ტერიტორიებსა და ჩრდილოვან ადგილებში, სადაც მზის სხივების უშუალო მოქმედებას არ განიცდიან და ფართოდ არიან გავრცელებული ტყეებში, ღრმა ხეობებსა და ჭაობებში.

ლეპტოსპორანგიუმიანი გვიმრების დიდი უმრავლესობა ტოლსპორიანი მცენარეებია, მაგრამ მათ შორის განსხვავებულ სპორიანებიც მოიპოვება.

რიგები
------

ლეპტოსპორანგიუმიანი გვიმრები იყოფა 3 რიგად:

* ლათ. Filicales
* ლათ. Marsiliales
* ლათ. Salviniales

რიგი Filicales წარმოდგენილია ტოლპორიანი ხმელეთის, ხოლო რიგები Marsiliales და Salviniales — განსხვავებული წყლისა და ჭაობის მცენარეებით. ქვეკლასის Leptofilices-ს წარმომადგენელთა სპორანგიუმი წარმოიშობა ფოთლის ერთი ზედაპირული უკდრედისაგან და ერთშრიანი კედელი აქვს.

ლეპტოსპორანგიუმიანი გვიმრების უმრავლესობა მცენარეთა ახალგაზრდა ჯგუფია. ისინი წარმოშობილი არიან პირველადი გვიმრებისაგან (Primofilices).

ლიტერატურა
----------

* *კომარნიცკი ნ. ა. კუდრიაშოვი ლ. ვ. ურანოვი ა. ა.* მცენარეთა სისტემატიკა, თბ. 1973
**რუისპირის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ რუისპირის ცენტრში, თაგაურიანთ უბანში. თარიღდება XIX საუკუნით.

ეკლესია დარბაზულია, უაფსიდო ნაგებია რიყის ქვითა და კვადრატული აგურით კედლები, ძირითადად, რიყის ქვისაა, რომელიც ერთმანეთისგან თანაბარი მანძილებით დაშორებულ, ორ რიგად ნაწყობ, აგურის, სწორხაზოვან რიგებს შორისაა მოქცეული. კუთხეები და ღიობების გადახურვა. აგურისაა შესასვლელი სამია ერთი — დასავლეთ კედელში, ორი კი ერთმანეთის მოპირდაპირედ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში. სამივე კარი თარაზულადაა გადახურული. გრძივ კედლებზე სამი წყვილი პილასტრია, მათგან აღმოსავლეთ წყვილი საკურთხეველს მლოცველთათვის განკუთვნილი ნაწილისაგან გამოყოფს პილასტრებზე გადაყვანილ, ხის საბჯენ თაღებზე ხისავე კამარა იყო დაყრდნობილი. ეკლესიის კედლებში გაჭრილია ხუთი, ფართო, მაღალი სარკმელი, ხუთივეს მშვილდისებრი თაღი ხურავს, მათ შორის ერთი — აღმოსავლეთ კედლის ცენტრშია, ხოლო ორ-ორი — ერთმანეთის მოპირდაპირედ — გრძივ კედლებში. საკურთხეველში ოთხი ნიშაა მოწყობილი. ორი მათგანი აღმოსავლეთ კედელშია, სარკმლის აქეთ-იქით, ხოლო თითო — სამხრეთ დაჩრდილოთ კედლებში მდებარე ნიშები მცირე ზომისაა — სწორკუთხა, დანარჩენი ორი კი მოზრდილია და მშვილდისებრი თაღითა დასრულებული. ეკლესიის დასავლეთ ფასადზე, კარის ზემოთ, აგურით ნაწყობი, ნახევარწრიული ნიშაა, რომლის ზემოთ სამი, შეღრმავებული ჯვრის გამოსახულებაა, მათ შორის ერთი, შედარებით ზემოთ მდებარე ფასადის ცენტრშია, თითო-თითო კი — გვერდით ნაწილებში თითო, მსგავსი ჯვარი სამხრეთ და ჩრდილოეთ შესასვლელების გვერდებზეცაა, ოდნავ ზემოთ შესასვლელების თავზე კი ნახევარწრიული ნიშაა, გრძივი ფასადების აღმოსავლეთ ნაწილში, არსებული სარკმლების დონეზე, თითო, ცრუ სარკმელია მოწყობილი, მოგვიანებით, ყველა ჯვარი და ორივე ცრუ სარკმელი ამოუვსიათ. კედლები კი, როგორც შიგნით, ისე გარედან, შეულესავთ და შეუერთებიათ. ფასადები დასრულებულია აგურის, სამსაფეხურიანი ლავგარდნით, რომლის ქვედა საფეხური კუთხით შვერილი აგურებითაა გამოყვანილი, დანარჩენი ორი კი — ჩვეულებრივი წყობით, დასავლეთით ფრონტონის წვერზე, დაშენებული იყო სამრეკლო, რომლისგანაც მხოლოდ ოთხკუთხა საფუძველი იყო შემორჩენილი. 

2009 წლიდან სოფლის მკვიდრის დ. სეხნიაშვილის დაფინანსებით მიმდინარეობდა ეკლესიის აღდგენითი სამუშაოები, რომლებიც დასრულდა 2013 წელს. ჩატარებული სამუშაოების შედეგად, ეკლესიას მთლიანად შეეცვალა თავდაპირველი სახე გარდა ამისა, კეთილმოეწყო ეკლესიის მიმდებარე ტერიტორიაც ეკლესიის ჩრდილოეთით, ააგეს მოზრდილი, ორსართულიანი სამრეკლო და სათავსო საეკლესიო მაღაზიისათვის ამავე მხარეს გაკეთდა დაახლოებით 2 მეტრი სიმაღლის კედელი, რომლის დასავლეთ ნაწილში განიერი ჭიშკარია. 2012-2013 წლებში ეკლესია მოიხატა მხატვარ ე. სიმონიშვილის მიერ.

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-II, თბ. 2015. — გვ. 338-339.
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **გოგოლაშვილი**. |

**რობერტ ალექსანდრეს ძე გოგოლაშვილი** (დ. 30 ივლისი, 1939, კურსები, ახლანდ. ტყიბულის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი მომღერალი, ლოტბარი; საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1983).

ბიოგრაფია
---------

1969 წელს დაამთავრა თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია ვოკალის განხრით შოთა ქუთათელაძის ხელმძღვანელობით. მღეროდა სხვადასხვა ხალხურ ანსამბლში. 1976 წლიდან ძირითადად მოღვაწეობს როგორც ლოტბარი, დირიჟორი. ხელმძღვანელობდა საქართვლოს მეცნიერებათა აკადემიის ხალხურ სიმღერის ანსამბლ „ფაზისს" (1976–83), ვაჟთა ვოკალურ ანსამბლებს: „თბილისს" (1980–2010), „ქართულ ხმებს" (1992 წლიდან, დაარსდა 1985 წელს „ჟურნალისტის" სახელწოდებით), „უნივერსიტეტს" (1998–2007); ხალხური სიმღერის ანსამბლ „იმერს" (2006 წლიდან). ამ ანსამბლების რეპერტუარი მოიცავს უძველეს ქართულ ხალხურ სიმღერებსა და საგალობლებს, ქართულ ქალაქურ სიმღერებს, ქართველ კომპოზიტორთა საგუნდო ნაწარმოებებსა და სასიმღერო შემოქმედებას. ანსამბლებთან ერთად გოგოლაშვილი სხვადასხვა დროს იმყოფებოდა გასტროლებზე საზღვარგარეთ. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1998), მინიჭებული აქვს თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება (2016).

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 2, თბ. 2012. — გვ. 68.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* რობერტ გოგოლაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
რუმელიის რუკა 1801 წლის მდგომარეობით.
**რუმელია** (თურქ. Rumeli, ბერძ. Ρωμυλία, Ρούμελη) — XV საუკუნიდან ოსმალეთის იმპერიის მფლობელობაში მყოფი ბალკანეთის ნახევარკუნძულის ნაწილი. თუმცა თავად სიტყვა „რუმელი" ნიშნავს „რომაელთა მიწას" და მიანიშნებს აღმოსავლეთ რომის იმპერიაზე; შესაბამისად XI და XII საუკუნეების განმავლობაში ამ სახელით მოიხსენიებოდა ანატოლიაც, ვინაიდან ეს მიწაც აღმოსავლეთ რომისგან იქნა წართმეული.

რუმელიას ჩრდილოეთით ესაზღვრებოდა ბულგარეთი, დასავლეთით ალბანეთი და სამხრეთით მორეა, ანუ უძველესი პროვინციები, კონსტანტინეპოლისა და თესალონიკის ჩათვლით, თრაკეასა და მაკედონიაში. სახელწოდება უფრო ზუსტად აღნიშნავდა ცენტრალური ალბანეთისა და დასავლეთ მაკედონიისგან შემდგარ პროვინციას, რომლის მთავარი ქალაქი მონასტირი იყო. 1864-1866 წლებში რუმელიის საფაშო დაიყო რამდენიმე საფაშოდ და სახელწოდება რუმელია ოფიციალურად აღარ გამოიყენებოდა. 1878 წელს დადებული ბერლინის ზავის მიხედვით აღმოსავლეთი რუმელია დარჩა ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში ავტონომიური სტატუსით, თუმცა 1885 წლის 18 სექტემბერს უსისხლო რევოლუციის შედეგად ის ბულგარეთს შეუერთდა.

ამჟამად სიტყვა „რუმელია" გამოიყენება თურქეთის ევროპული ნაწილის აღსანიშნავად.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ. 1984. — გვ. 469.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* რუმელია — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
**რობერტ ანდღულაძე** (დ. 8 მარტი, 1937, თელათგორი — გ. 6 ნოემბერი, 2003) — ქართველი ეკონომისტი. 1959 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო სამეურნეო ინსტიტუტის აგრონომიული ფაკულტეტი. 1958–1969 წლებში იყო საქართველოს სოფლის მეურნეობის ეკონომიკისა და ორგანიზაციის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის მეცნიერი მუშაკი; 1973–1984 წლებში ამავე ინსტიტუტის განყოფილების გამგე და დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო ნაწილში; 1969–1973 წლებში საქართველოს მიწათმოქმედების სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის განყოფილების გამგე და დირექტორის მოადგილე; 1984–1991 წლებში საკავშირო სასოფლო–სამეურნეო მეცნიერებათა აკადემიის ამიერკავკასიის განყოფილების პრეზიდიუმის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე; 1991 წლიდან საქართველოს სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე–პრეზიდენტი. ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1988), პროფესორი (1990), აგრარიკოს–ეკონომისტი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.

ბიბლიოგრაფია
------------

* საქართველოს სსრ მიწის ფონდები და მათი ინტენსიურად გამოყენების გზები (თანაავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1987. - 154გვ.
* საქართველოს სოფლის მეურნეობის განვითარების ძირითადი მიმართულებანი წარმოების სპეციალიზაციისა და კონცენტრაციის პროცესში (თანაავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1979. - 459გვ.
* მიწათსარგებლობის თავისებურებანი და სასოფლო-სამეურნეო სავარგულების ეფექტიანად გამოყენება საქართველოში (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1976. - 162გვ.

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 1, თბ. 1997. — გვ. 155.
**რობერ დე კრაონი** (ფრანგ. Robert de Craon, აგრეთვე ცნობილი როგორც **რობერტ ბურგუნდიელი**, ლათ. Robertus de Burgundio, ფრანგ. Robert Le Bourguignon) (გ. 13 იანვარი, 1149) — ტამპლიერების ორდენის მეორე დიდი მაგისტრი 1136–1149 წლებში.

ბიოგრაფია
---------

რობერ დე კრაონი ისტორიაში პირველა 1193 წელს მოიხსენიება. იგი საფრანგეთის მაღალი არისტოკრატიიდან იყო და მეტსახელად "ბურგუნდიელად" მოიხსენიბა, რადგანაც კაპეტინგების დინასტიასთან დანათესავებული პირი იყო. 1126 წელს იგი პალესტინაში ტამპლიერთა ორდენის წევრი გახდა. 1132–1136 წლებში რობერ დე კრაონი ორდენის სენეშალი იყო ევროპაში და ესპანეთის საქმეების განკარგვა ევალებოდა. 1136 წელს რობერი კვალვ პალესტინაშია. ამ წელს თურქ-სელჯუკები თავს დაესხნენ ქალაქ ტეკოას. ტამპლიერებმა რობერის მეთაურობით შეძლეს ქალაქის დაცვა. გაქცეულმა თურქებმა გამოდევნებული ტამპლიერები ხაფანგში შეიტყუეს და უამრავი რაინდი ბრძოლის ვერზე დაეცა. მათ შორის ოდ დე მონფაკონი და მედროშე ბერნარ ვაშერი.

1139 წელს რობერმა პაპ ინოკენტი II-ისაგნ მიიღო ბულა „ომნე დატუმ ოპტიმუმ", რომლითაც ეს უკანასკნელი ტამპლიერებს დიდ პრივილეგიებს ანიჭებდა. 1140 წელს რობერის მმართველობის დროს დიდი მაგისტრის ზალაუფლება შეზღუდულ იქნა კონვენტის მიერ.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ტამპლიერთა ორდენის დიდი მაგისტრების სია

ლიტერატურა
----------

* Alain Demurger, Wolfgang Kaiser (Hrsg.): *Die Templer. Aufstieg und Untergang 1120—1314.* C.H.Beck, München 2004, ISBN 978-3-406-52367-0.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ტამპლიერთა ორდენის დიდი მაგისტრები |
| --- |
|  |
| 
* ჰიუგ დე პეინი
* რობერ დე კრაონი
* ევერარ დე ბარი
* ბერნარ დე ტრომელე
* ანდრე დე მონბარი
* ბერნარ დე ბლანკეფორი
* ფილიპ დე მილი
* ოდო დე სენტ-ამანი
* არნო დე ტოროგა
* ჟერარ დე რიდფორი
* რობერ დე საბლე
* ჟილბერ ერე
* ფილიპ დე პლეზიე
* გიიომ დე შარტრი
* პედრო დე მონტეგიუ
* არმან დე პერიგორი
* რიშარ დე ბიური
* გიიომ დე სონაკი
* რენო დე ვიშიე
* თომა ბერარი
* გიიომ დე ბოჟე
* ტიბო გოდენი
* ჟაკ დე მოლი
 |  |

 |
**რუისპირის დედა მარიამის ეკლესია** — არიქტექტურული ძეგლი რუისპირის ჩხუბიაანთ უბანში. სავარაუდოდ თარიღდება XVIII საუკუნით. 

ეკლესია დარბაზულია (7,4 x 4,8 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კარსარკმლები, საბჯენი თაღები და ლავგარდანი გამოყვანილია კვადრატული (19 x 19 x 4.5 სმ) აგურით, შესასვლელი ორია: დასავლეთიდან და სამხრეთიდან. ორივე ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული და გარედან საფეხურით შეღარმავებულ, სწორკუთხა არუშია ჩასმული. აღმოსავლეთით, დარბაზის იატაკის მიმართ ორი საფუხურით შემაღლებული, ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ცენტრში ნახევარწრიულოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ჩრდილოეთით გეგმით ნახევარწრიული, თაღოვანი ნიშაა. აფსიდის ზედა ნაწილში, სარკმლის ორივე მხარეს, კონქის ქუსლის დონეზე, თითო ვიწრო, სწორკუთხა ღიობია, რომელიც კედლის სიღმერში მოწყობილ სამალავებს უკავშირდება. საკურთხევლის ბაქანი აფისიდის მხრების ხაზიდან ოდნავ წინაა წამოწეული. პირველი საფეხურის შუა ნაწლში მას ნახევარწრიული ამბიონი აქვს მოწყობილი.

საკურთხევლის სარკმლის გარდა, შიდა სივრცეს სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების შუა ნაწილში გაჭრილი თითო, ნახევარწრიული თაღოვანი სარკმელიც აშუქებს. რათა ღიობები, საკურთხევლის სარკმლის მსგავსად, გარეთკენაა ახრილი. დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით, დასავლეთით იგი კედლის მიმდებარე თაღზეა დაყრდნობილი, თვით თაღი - კუთხის პილასტრებზე. შიგნიდან ეკლესია შელესილია, იატაკზე დაგებულია კვადრატული აგური.

ეკლესიის აღმოსავლეთ და დასავლეთ ფრონტონებზე, აგურის წყობის შეღრმავებით, საფეხუროვან პოსტამენტაზე დაყრდნობილი, თითო ჯვარია გამოსახული. კედლები დასრულებულია საფეხუროგანი ლავგარდნით, რომელიც ჩვეულებრივად დალაგებული და კუთხით წინწამოწეული აგურის რიგების მონაცვლეობით არის გამოყვანილი. 

შენობის დასავლეთ კედელზე დაშენებულ აგურის კვადრატულ საფუძველზე (12 x 12 მ) დადგმულია ცილინდრული ფორმის, ოთხ მხარეს ნახევარწრიული თაღით გახსნილი აგურისავე სამრეკლო, რომელსაც შიგნით ნახევარსფერული კამარა ხურავს, გარედან კი, კონუსისებრი სახურავი ეხურა.

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-II, თბ. 2015. — გვ. 325-326.
**რუმინეთის ეროვნული ბიბლიოთეკა** (რუმ. Biblioteca Naţională a României) — რუმინეთის ეროვნული ბიბლიოთეკა. ის წარმოადგენს რუმინეთში გამოცემული ნებისმიერი ნაბეჭდი წიგნის საცავს.

ისტორია
-------

ბიბლიოთეკის ფესვები მოდის წმინდა საბას კოლეჯის ბიბლიოთეკიდან, რომელიც 1859 წელს გაიხსნა და იქ ფრანგული წიგნების 1000 ტომი განთავსდა. ამის შემდეგ ბიბლიოთეკამ ეროვნული სტატუსი მიიღო (Bibliotecă Naţională şi Bibliotecă Centrală - ეროვნული და ცენტრალური ბიბლიოთეკა). 1864 წელს სახელმწიფოს ცენტრალური ბიბლიოთეკის სტატუსი მიიღო (Biblioteca Centrală a Statului).

1901 წელს ყველა წიგნი გადაეცა რუმინეთის აკადებიის ბიბლიოთეკას და მან ეროვნული თვისებები მიიღო. 1989 წელს საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ბიბლიოთეკას ოფიციალურად ეწოდა ეროვნული ბიბლიოთეკა.

ახალი შენობა
------------

1989 წელს დაიწყო ბიბლიოთეკისთვის ახალი უფრო დიდი შენობის მშენებლობა. თავდაპირველად არქიტექტორი იყო ცეზარ ლაზარესკუ, რომელიც 1986 წელს გარდაიცვალა. დაფინანსების სიმცირის გამო მშენებლობა 2009 წლამდე შეჩერებული იყო. მშენებლობა საბოლოოდ 2011 წელს დასრულდა, ხოლო გახსნა მოხდა 2012 წელს.

მისისა
------

ეროვნული ბიბლიოთეკა წარმოადგენს კულტურულ დაწესებულებას და მას კურირებს კულტურის სამინისტრო. მისი მიზანია დაიცვას რუმინული გამოცემები და გახადოს ისისნი საზოგადოებისთვის ხელმისაწვდომი კვლევითი ან სხვა მიზნებისთვის.

კოლექციები
----------

მას აქვს რამდენიმე სპეციალური კოლექცია, მათ შორის:

* Bibliofilie; იშვიათი წიგნები
* Manuscrise; ხელნაწერები
	+ მათ შორის ლორშის ოქროს კოდექსი
* Arhiva Istorică; ისტორიული არქივები
* Periodice româneşti vechi; ძველი რუმინული გაზეთები
* Stampe; ანაბეჭდები
* Fotografii; ფოტოგრაფები
* Cartografie; რუკები
* Audio-Vizual; აუდიო - ვიდეო

სტატისტიკა
----------

* 13,000,000 ნივთი
* 162 ინკუნაბულა
* 20,054 რუმინული და უცხოური ძველი წიგნი
* 10,964 რუმინული და უცხოური იშვიათი წიგნი
* 29,350 აუდიოვიზუალური დოკუმენტი
* 36,759 ძველი და ახალი ხელნაწერი
* 47,745 სერიალი
* 800-ზე მეტი ანაბეჭდი
* 70,000 ფოტო

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***რუმინეთის ეროვნული ბიბლიოთეკა***

* 

* ოფიციალური საიტი (რუმინული)

სქოლიო
------

1. ↑  Biblioteca nationala va fi deschisa in 2012.
**რობერტ აბაჯიანი** (სომხ. Ռոբերտ Աբաջյան; დ. 16 ნოემბერი, 1996, ერევანი, სომხეთი — გ. 2 აპრილი, 2016, მთიანი ყარაბაღი) — სომეხი უმცროსი სერჟანტი, რომელიც მსახურობდა მთიანი ყარაბაღის თავდაცვის არმიაში. სიკვდილის შემდეგ დააჯილდოვეს არცახის გმირის ორდენით, რომელიც მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის უმაღლესი სამხედრო ჯილდოა. იგი ყველაზე ახალგაზრდაა მათ შორის ვინც დააჯილდოეს აღნიშნული ორდენით.

აბაჯიანი 1-2 აპრილის ღამეს რამდენიმე საათის განმავლობაში იბრძოდა 2016 წლის გაზაფხულზე სომხეთსა და აზერბაიჯანს შორის წარმოქმნილი დაპირისპირების დროს. მან თავი აიფეთქა მოახლოებული აზერბაიჯანელების სალდათების სიახლოვეს და დაიღუპა მათთან ერთად.

მთიანი ყარაბაღის საზღვრების გმირული დაცვის გამო, 2016 წლის 8 მაისს აბაჯიანი, სიკვდილის შემდეგ დააჯილდოვეს არცახის გმირის ორდენით.

სქოლიო
------

1. ↑  20-летнему Роберту Абаджяну посмертно присвоено звание Героя Арцаха. В НКР наградили защитников родины (фото) Russian (12 May 2016). ციტირების თარიღი: 15 May 2016.
2. ↑  Full of Life, Brave Hero – Robert Abajyan (April 24, 2016). ციტირების თარიღი: 13 May 2016.
3. ↑  „"Մոնումենտցի Կյաժը"՝ Արցախի հերոս Ռոբերտ Աբաջյանը" ["Kjazh" from Monument, Robert Abajyan - Hero of Artsakh] (Armenian). Mediamax. 10 May 2016. ციტირების თარიღი: 13 May 2016.
4. ↑  20-ամյա Ռոբերտ Աբաջյանը հետմահու ճանաչվել է Արցախի հերոս. ԼՂՀ-ում պարգեւատրել են հայրենիքի պաշտպաններին (լուսանկարներ) Armenian. ციტირების თარიღი: 13 May 2016.
**ლეტიცია კასტა** (ფრანგ. Lætitia Casta; დ. 11 მაისი, 1978) — ფრანგი მსახიობი და მოდელი.

ლეტიცია კასტა დაიბადა საფრანგეთის ქალაქ პონტ-ოდემეში. დედამისი ლაინ ბლინი წარმოშობით ნორმანდიელია, ხოლო მამამისი — დომინიკ კასტა კორსიკელი. ჰყავს უფროსი ძმა და უმცროსი და. ბავშვობა გაატარა ზემო ნორმანდიაში და კუნძულ კორსიკაზე.

სამოდელო კარიერა კასტამ 15 წლის ასაკში დაიწყო, როდესაც იგი კორსიკაზე ერთ-ერთმა ფოტოგრაფმა შენიშნა. 1998-2000 წლებში იყო Victoria's Secret-ის „ანგელოზი". სხვადასხვა დროს 100-მდე ჟურნალის გარეკანზე გამოჩნდა, მათ შორის იყო Elle, Vogue და სხვა.

2010 წლის 10 მარტს კასტამ გახსნა Louis Vuitton-ს ფეშენ-შოუ, ხოლო 2010 წლის 27 სექტემბერს დახურა რობერტო კავალის ფეშენ-შოუს პრეზენტაცია ქალაქ მილანში. კინოში პირველი როლი მიიღო 1999 წელს, სადაც განასახიერა *„ფალბალას"* როლი ფილმში „ასტერიქსი და ობელიქსი კეისრის წინააღმდეგ". 2001 წელს ითამაშა რაულ რუისის ფილმში „ძლიერი სულები".

2008 წელს ფილმში „ჰენსბური" განასახასიერა ბრიჟიტ ბარდოს სახე, რისთვისაც კინოკარიერაში პირველად წარადგინეს სეზარის ნომინაციაზე. კასტა 2012 წელს იყო ვენეციის 69-ე საერთაშორისო კინოფესტივალის ჟიურის წევრი.

2001 წლის 19 ოქტომბერს სტეფან სედნაუისგან შვილი შეეძინა. ამჟამად კასტა დანიშნულია იტალიელ მსახიობზე სტეფანო აკორსიზე. წყვილს 2 შვილი ჰყავს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ლეტიცია კასტა***

* ოფიციალური საიტი (ფრანგული)
* ოფიციალური facebook
* 

* ლეტიცია კასტა — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
* ლეტიცია კასტა (ინგლისური)

|  |  |
| --- | --- |
| იდენტიფიკატორები ვიკიმონაცემებში რედაქტირება | 
* BIBSYS: 11073467
* BNE: XX1161472
* BNF: cb135451989 (data)
* CANTIC: a12246566
* GND: 123150264
* ISNI: 0000 0001 1458 5423
* LCCN: nr99037481
* MusicBrainz: 4e5a22de-78a1-41d6-8537-45d9f394888f
* NKC: xx0152164
* NLP: A16024813
* NTA: 306293528
* SUDOC: 050769715
* VIAF: 164594839
* WorldCat Identities (VIAF-ის მეშვეობით): 164594839

 |
**ლობანოვ-როსტოვსკის სახლი** (რუს. Дом Лобанова-Ростовского) — ისტორიული შენობა, რომელიც ცნობილია, ლობანოვ-როსტოვსკის რეზიდენციის სახელით. მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს გამზირზე. აშენებულია ალექსანდრე ლობანოვ-როსტოვსკის დაკვეთით, ანრი ლუი მონფერანის მიერ 1817-1820 წლებში. ამჟამად სახლში განთავსებულია სასტუმრო. სახლის შესასვლელში ორი ლომის ძეგლი დგას.

არქიტექტურა
-----------

სახლი აშენებულია ნეოკლასიკურ ან იმპერიის სტილში, წარმოადგენს ანრი ლუი მონფერანის ადრეულ ნამუშევარს. შენობა გაფორმებულია ლამაზი დეკორებითა და სვეტებით. შენობის გეგმა სამკუთხა ფორმისაა. მისი მთავარი ფასადი, რომელიც საადმირალო გამზირს უყურებს, კორინთული ორდერის 8 სვეტით არის გაფორმებული. ლომები, რომელიც შესასვლელი მხარეების გვერდით არის განთავსებული, თეთრი კარარის მარმარილოსგან არის დამზადებული მოქანდაკე პაულო ტირისკონის მიერ.

ისტორია
-------

1828 წელს შენობა გაიყიდა, დაახლოებით ერთ მილიონ რუსულ რუბლად. აქ 1918 წლამდე განთავსებული იყო სახელმწიფო სამინისტროები, 1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ სახლში შეიქმნა სამხედრო-პოლიტიკური აკადემია, შემდგომში აერონავტიკის მუზეუმი, ხოლო მომდევნო წლებში საერთო საცხოვრებლად გადაკეთდა. 1918-1964 წლებში შენობაში განთავსებული იყო სკოლა. სკოლას არაერთხელ შეეცვალა ნომრები და დასახელება. 1941 წლიდან პეტერბურგის, ოქტომბრის ოლქის 239-ე საშუალო სკოლად იყო ცნობილი, რომელიც 1961 წლიდან ფიზიკა-მათემატიკურად გადაკეთდა. საბჭოთა დროს, საშუალო სკოლის შემდეგ, ამ შენობაში განთავსებული იყო №1 საპროექტო ინსტიტუტი, მომდევნო წლებში კი სამრეწველო შენობებისა და კომპლექსების შემუშავების მთავარი ორგანიზაცია. 1964 წლიდან, სკოლამ თავისი შენობა დაუთმო დიზაინის ინსტიტუტს, რომელიც აქ განთავსებული იყო 2004 წლამდე.

ლიტერატურა
----------

* Микишатьев М. Н. История дома со львами // Добкин А. И. Кобак А. В. Невский архив : историко-краеведческий сборник. — СПб.: Атхенеум, 2003. — Вып. 6. — С. 221—251.
* Фокин М. Путешествие по набережным Фонтанки. — Центрполиграф, 2010. — 316 с. — ISBN 9785952446809.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Официальная страница нынешнего владельца დაარქივებული 2012-02-21 საიტზე Wayback Machine.
* История
* Дом кн. А. Я. Лобанова-Ростовского — Здание Военного министерства დაარქივებული 2019-01-25 საიტზე Wayback Machine.
* Яндекс-панорама (со стороны Исаакиевского собора)
* Подъезд со львами
* Панорама с воздуха[*მკვდარი ბმული*]
**ალექსანდრე (სანდრო) ცირეკიძე** (დ. 2 სექტემბერი, 1894, ქუთაისი ― გ. 15 ივნისი, 1923, თბილისი) ― ქართველი პოეტი, ცისფერყანწელთა წევრი.

ბიოგრაფია
---------

ალექსანდრე გიორგის ძე ცირეკიძე დაიბადა ქალაქ ქუთაისში, 1894 წელს. ქართული ლიტერატურით დაწყებით სასწავლებელშივე დაინტერესდა. მეექვსე კლასში თავის მეგობრებთან ერთად გამოსცა ხელნაწერი ჟურნალი „ჩონგური". სკოლაში გადაწყვიტყვიტა ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე ჩაბარება, დაიწყო ლათინური ენის შესწავლა. 1912 წელს დაამთავრა სასწავლებლის სრული კურსი და სწავლა განაგრძო პეტერბურგის უნივერსიტეტში. 1914 წელს შეეყარა ტუბერკულოზი და ჯანმრთელობის გაუარესების გამო გადავიდა კიევის უნივერსიტეტში, სწავლობდა ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. მისი სადიპლომო გამოკვლევა იყო ბაგრატის ტაძარი. 1916 წელს დაუახლოვდა „ცისფერყანწელებს".

1919 წელს შეადგინა "ახალი მწერლობის ანთოლოგია", თარგმნა და გამოსცა სტეფან მალარმეს „ლექსები და პროზა", ასევე თარგმნა შარლ ბოდლერის პოემები პროზად, ოსკარ უაილდის ზღაპრები. 1920-იან წლებში ჩამოაყალიბა მწერალთა გართიანება „მწერალთა საგამომცემლო კოოპერატივი", ამავე პერიოდში დააარსა გამომცემლობა „კირჩხიბი". 1920 წელს ქუთაისში მისი რედაქტორობით გამოვიდა ცისფერყანწელთა ჟურნალი „შვილდოსანი". 1921 წელს გამოიცა მისი პირველი წიგნი „მთვარეულები", მცირე ხნით რედაქტორობდა ჟურნალ „შვილდოსანს".

გარდაიცვალა 1923 წელს, ზაფხულში. დაკრძალულია ვერის სასაფლაოზე.

ლიტერატურა
----------

* *ლომიძე გ.*, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 512-513.
* *ჯალიაშვილი მ.*, „სიტყვის მთვარეული - სანდრო ცირეკიძე," კრებული „ცამეტნი", ქუთაისი, 2009

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* სანდრო ცირეკიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ცისფერყანწელები |
| --- |
|  |
| 
* ალექსანდრე არსენიშვილი
* შალვა აფხაიძე
* ვალერიან გაფრინდაშვილი
* შალვა კარმელი
* პაოლო იაშვილი (ელენე დარიანი)
* სერგო კლდიაშვილი
* გიორგი ლეონიძე
* ნიკოლო მიწიშვილი
* კოლაუ ნადირაძე
* გრიგოლ რობაქიძე
* ტიციან ტაბიძე
* ალექსანდრე ცირეკიძე
 |

 |
**სერობ გრიჩი** (დ. 1770 — გ. 1836) — სომეხი ავტორი, აღა-მაჰმად-ხანის მიერ თბილისის აოხრების (1795) თვითმხილველი. მასწავლებლობდა მშობლიურ კონსტანტინეპოლში, საიდანაც თბილისში გამოიქცა და თავი გაბრიელ მაიორს შეაფარა. ერეკლე II-ის მხარდაჭერით სომეხი ბავშვებისთვის გახსნა სკოლა, რომელიც 1805 წლამდე არსებობდა. 1805 წლიდან მასწავლებლად მუშაობდა ჯერ ასტრახანში, შემდეგ — ნორ-ნახიჭევანში, სადაც გარდაიცვალა.

თბილისში 1795 წელს დატრიალებული ტრაგედია გრიჩმა საკუთარ მოკლე თხზულებაში აღწერა. მისი სიტყვებით, „ამ ბრძოლის ნახვა ერთ რამედ ღირდა. ხმლისა და ფარის შეჯახების ქუხილი მთებს გადასწვდა, ხმლის ჟღრიალმა იქაურობა გააყრუა, არ წყდებოდა ქვემეხთა გუგუნი, რომელიც ისართა შხუილს ახშობდა..." ავტორის მიხედვით, მტრის სიმრავლემ თავისი გაიტანა. სპარსელები შეიჭრნენ ქალაქში, „აივსნენ ძვირფასი თვლებითა და თვალმარგალიტით"... მოსახლეობის ნაწილი გაწყვიტეს, ნაწილი ტყვედ წაასხეს. ქრისტიანებზე მეტად მათივე სარწმუნოებისანი ტანჯეს. კავკასიის მთებში გაქცეულ ლტოლვილებს, ვინც განსაცდელს გადაურჩა, გზაში „თავშიშველთა" (ე. ი. იმერელი) ავაზაკები წამოეწივნენ და გაძარცვეს. სპარსელთა საჭურისი ხანი ექვსი დღის შემდეგ გაეცალა ქალაქს.

ლიტერატურა
----------

* ჭუბაბრია, რუსუდან. სერობ გრიჩი, „აღა-მაჰმად ხანის მიერ 1795 წლის 11 სექტემბერს დედაქალაქ თბილისის (ფაიტარაკანის) გადაწვის მოკლე ისტორია", «მაცნე: ენისა და ლიტერატურის სერია», 1991, №3, გვ. 118-133;

* *მაისურაძე, გ.*, ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 2, თბ. 2012.
**სანდრიაანთ ციხე** — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა. დგას სოფელ ქვემო ხოდაშნის სამხრეთით, 1-1,5 კილომეტრზე, სწორ ადგილზე. სავარაუდოდ, თარიღდება XVIII საუკუნის მეორე ნახევრით.

კოშკი წრიულია (გარე ფუძის დონეზე დაახლოებით 9,5 მეტრამდეა, კედლის სისქე კი — 2 მ). ნაგებია რიყის ქვით. შემორჩენილია ერთი სართულის სიმაღლეზე, მაგრამ მასაც გარე პერანგი, მთელ პერიმეტრზე, მონგრეული აქვს. ჩრდილოეთიდან კი მიწაყრილი ფარავს. შესასვლელი კოშკს, სავარაუდოდ, მეორე სართულზე ჰქონდა. პირველი სართული რვაწახნაგა ოთახია. წახნაგებიდან ექვსში თითო, განიერი, შეისრულთაღიანი, ღრმა ნიშაა მოწყობილი. ერთში, აღმოსავლეთით მდებარე მდებარე ღერძულ წახნაგში — მეორე სართულზე ასასვლელი კიბის უჯრედში შესასვლელი. მის მოპირდაპირე წახნაგში ნახევარწრიული ბუხარია, ამჟამად ნიშებიდან ზურგის კედელი მხოლოდ სამ, ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარე ნიშასღა შემორჩა. სამივე ნიშას ზურგის მხარე ყრუ ჰქონდა. სართული გადახურულია რიყის წვრილი ქვით ნაშენი, გუმბათოვანი კამრით, რასაც განაკვეთში ძაბრისებრი ფორმა აქვს. კამარის მრუდში ორი, სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი, მათგან ერთი — დასავლეთითაა, მეორე სამხრეთით. სარკმლების ღიობები შიგნიდან გარეთკენ მკვეთრად მაღლდება.

კოშკის წინ მოზრდილი, აღმოსავლეთიდან დასავლეთის მიმართულებით წაგრძელებული შენობის ნაშთებია, რომლებიც ეკალბარდებითაა დაფარული.

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-II, თბ. 2015. — გვ. 362.
**სოციალისტური პარტია** (ფრანგ. Parti Socialiste ან PS) — მთავარი ოპოზიციური პარტია საფრანგეთში. მან შეცვალა მუშათა ინტერნაციონალის ფრანგული ფრთა 1969 წელს.

სოციალ დემოკრატიული პარტია პირველად ძალაუფლებაში მოვიდა მეხუთე რესპუბლიკის დროს 1981 წელს ფრანსუა მიტერანის საპრეზიდენტო არჩევნებში გამარჯვებით. ამავე დროს კოალიციის ფარგლებში მან პირველად ეროვნულ ასამბლეაშიც უმრავლესობა მოიპოვა. 1986-88 წლებში ჟაკ შირაკი იყო პრემიერ-მინისტრი პირველი ერთობლივი მმართველობის პერიოდში. მეორედ პარტია მმართველობაში მოვიდა როდესაც მიტერანმა ედუარ ბალადური დანიშნა პრემიერ-მინისტრად. 1995 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში შირაკმა დაამარცხა სპ-ს ლიდერი ლიონელ ჟოსპენი, რამაც ბოლო მოუღო მიტერანის 14 წლიანი მმართველობის ხანას. მესამედ სოციალისტები ძალაუფლებაში 1997 წელს საკანონმდებლო არჩევნებში გამარჯვებით მოდიან და შირაკი ისევ ნიშნავს ლიონელ ჟორპენს პრემიერ-მინისტრად, თანამდებობა, რომელიც მას 2002 წლის 21 აპრილის საპრეზიდენტო არჩევნებში გამანადგურებელ დამარცხებამდე ეკავა. მისი კანდიდატი 2007 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში შეცვალა სეგოლენ რუაიალმა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* პარტიის ოფიციალური საიტი

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
საფრანგეთის პოლიტიკური პარტიები |
| --- |
|  |
| მემარჯვენე | 
კავშირი სახალხო მოძრაობისათვის (UMP)  · რადიკალური პარტია  · გაერთიანება საფრანგეთისათვის (RPF)  · ეროვნული ცენტრი (CNIP) |
|  |
| ცენტრისტული | 
დემოკრატიული მოძრაობა (MoDem)  · ახალი ცენტრი (NC)  · ლიბერალური ალტერნატივა |
|  |
| მემარცხენე | 
სოციალისტური პარტია (PS)  · მემარცხენე რადიკალური პარტია (PRG)  · რესპუბლიკური და სამოქალაქო მოძრაობა (MRC)  · კომუნისტური პარტია (PCF) |
|  |
| უკიდურესად მემარჯვენე | 
ეროვნული გაერთიანება (RN)  · ეროვნული რესპუბლიკური მოძრაობა (MNR)  · მოძრაობა საფრანგეთისათვის (MPF) |
|  |
| უკიდურესად მემარცხენე | 
ახალი ანტიკაპიტალისტური პარტია (NPA)  · მუშათა ბრძოლა (LO)  · დამოუკიდებელი მუშათა პარტია (POI)  · გაერთიანებული მემარცხენეები (GU) |
|  |
| ეკოლოგისტები | 
Cap 21  · მწვანეები  · ეკოლოგიური თაობა (GE)  · დამოუკიდებელ ეკოლოგისტთა მოძრაობა (MEI) |

 |


|  |  |
| --- | --- |
|  | *ეს სტატია პოლიტიკური პარტიების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **ლარნაკი (მრავალმნიშვნელოვანი)**. |

ფილიპე II მაკედონელის ოქროს ლარნაკი ვერგინიდან
**ლარნაკი** (ბერძ. λάρναξ, ნათ. ბრ.  λάρναϰος — ყუთი, ურნა, კუბო) — მცირე ზომის სარკოფაგის ტიპი ეგეოსის და ანტიკურ საბერძნეთში. ამზადებდნენ მარმარილოსგან, ვერცხლისგან, ტერაკოტისგან, იშვიათად ქვისა და ხისგან ან სხვა რაიმე მასალისგან. დამახასიათებელია ეგეოსის კულტურისათვის, განსაკუთრებით, მინოსურისათვის. სიგრძეში 1 მეტრამდე იყო (ე.ი. მოხრილად ან მეორეული დაკრძალვისათვის), ფორმით ოვალური, შუა- და გვიანიონიურ პერიოდებში — აგრეთვე სწორკუთხოვანი, ბრტყელი ან ამოშვერილი (მ.შ. ორფერდა) სახურავით, ზოგჯერ ფეხებითა და გვერდითი სახელურებით. ხშირად მოხატულიც იყო, რომელიც მინოსური კერამიკის მოხატულობასთან იდგა ახლოს. ლარნაკს ასევე ხშირად უწოდებენ ვერგინაში აღმოჩენილ კოლოფებს დასაფლავებულთა ნეშტებით.

სქოლიო
------

1. ↑   ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი / მთ. რედ. არნოლდ ჩიქობავა, ტ. 4, თბ.: საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გამომცემლობა, 1955. — გვ. 1483.
2. ↑   Ларнак // Большая российская энциклопедия. т. 16. — М. 2010. — стр. 723.

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ლარნაკი***
**ლეტსიე III** (დ. 17 ივლისი, 1963) — ლესოთოს მეფე 1990-1995 წწ. და 1996 წლის 7 თებერვლიდან. მისი მამა იყო მოშეშ II (1938-1996). 
1987 წელს სამხედრო ხელისუფლებასა და მეფეს შორის მომხდარი დაპირისპირების შედეგად ლესოთოს მეფე მოშეშ II იძულებილი გახდა ქვეყნიდან გაქცეულიყო, ხოლო ახალ მეფედ აღიარეს მისი შვილი ლეტსიე III.

შემდეგი სამხედრო გადატრიალება მოხდა 1991 წელს, როდესაც სამხედრო ხუნტის მეთაური ჯასთინ მეცინგ-ლეკხანია გადააყენეს და ხელისუფლებაში მოვიდა გენერალი ელიას ფისვანა-რამაემი, ის იყო ხელისუფლების სათავეში დემოკრატიული არჩევნების ჩატარებამდე ანუ 1993 წლამდე, არჩევნებში გაიმარჯვა ბასოტოს კონგრესის პარტიამ. ყოფილმა მეფე მოშეშ II-მ გადასახლებიდან სამშობლოში დაბრუნება შეძლო ჩვეულებრივი მოქალაქის სტატუსით. მეფე ლეტსიე მესამე ცდილობდა, რომ მამამისისთვის დაეუბრუნებინათ სახელმწიფოს მეთაურის სტატუსი მაგრამ მისი ეს თხოვნა არ იქნა დაკმაყოფილებული ხელისუფალთა მხრიდან.

1994 წლის ავგისტოში ლეტსიემ სამხედროების დახმარებით მოახერხა და ძალაუფლება წაართვა გადატრიალების გზით ბესოტოს კონგრესის პარტიას. მაგრამ ახალმა მთავრობამ არ მიიღო სრული საერთაშორისო აღიარება, სამხრეთ აფრიკის განვითარების საზოგადოების წევრმა სახელმწიფოებმა (SADC) გამართეს მოლაპარაკებები და მოახერხეს ბესოტოს კონგრესის პარტიის კვლავ ხელისუფლებაში დაბრუნება, ხოლო მეფე მამა ანუ მოშეში ამ მოლაპარაკებების თანახმად კვლავ უნდა ასულიყო სამეფო ტახტზე. ხანგრძლივი მოლაპარაკებების შემდეგ ბესოტოს კონგრესის პარტიამ 1996 წელს დაიბრუნა ძალაუფლება, მეფე კი 1995 წლიდან იყო მოშეშ II, მანამ სანამ დაიღუპებოდა ავტოკატასტროფაში 1996 წელს, რის შემდეგაც სამეფო ტახტს კვლავ დაუბრუნდა მისი შვილი ლეტსიე მესამე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ლეტსიე III-ის ბიოგრაფია დაარქივებული 2013-04-12 საიტზე Wayback Machine.
**ლესტერ ტაიგერსი** (ინგლ. Leicester Tigers) — ინგლისური სარაგბო კლუბი, რომელიც თამაშობს პრემიერშიპში. მას თერთმეტჯერ აქვს მოგებული პრემიერშიპი, ორჯერ კი ჰეინიკენის თასი. 

ლესტერ ტაიგერსი იმ ოთხ გუნდს შორისაა, რომლებიც არასოდეს გავარდნილან ინგლისის უმაღლესი დივიზიონიდან. მისი უდიდესი კონკურენტები და მეტოქეები არიან: ბასი, ლონდონის ბზიკები და ნორსამპტონ სეინტსი.

ლესტერ ტაიგერსი დაარსდა 1880 წელს. დაარსებისას გაერთიანდა რამდენიმე პატარა გუნდი: ლესტერის საზოგადოება, ლესტერი მოყვარულები, ლესტერი ალერტსი. ხუთი თვე არ იყო გასული, როდესაც ამ გუნდს „ვეფხვები" უწოდეს.

ტაიგერსი ინგლისის ნაკრების საბაზისო გუნდად ითვლება. მაგალითად, 2019 წლის მსოფლიო თასზე ნაკრებში 8 „ვეფხვი" (ტაიგერსის მოთამაშე) იყო მიწვეული, მათგან ხუთმა საფინალო მატჩშიც მიიღო მონაწილეობა: მანუ ტუილაგი (ძირათადი, 80 წუთი), ჯონი მეი (ძირითადი, 69 წ.), ჯორჯ ფორდი (ძირითადი, 49 წ.), ბენ იანგსი (ძირათადი, 75წ.), დენ კოული (მარქაფა, 2 წუთიდან).

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ლესტერ ტაიგერსი***

* ოფიციალური საიტი
* ფანების საიტი დაარქივებული 2021-05-08 საიტზე Wayback Machine.
* სიახლეები
* Leicester Tigers Podcasts დაარქივებული 2006-06-28 საიტზე Wayback Machine.
* Welford Road Stadium Information & Gallery
* Guinness Premiership Page დაარქივებული 2009-02-28 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑
2. ↑
პოზა 69
**69** (ფრანგულ ენაზე ცნობილი ასევე, როგორც **soixante-neuf** ანუ „სამოცდაცხრა") — ყველაზე გავრცელებული პოზიცია ორალურ სექსში, როდესაც ორი ადამიანი ისე ორიენტირდება, რომ პირები ახლოს აქვთ პარტნიორის სასქესო ორგანოსთან, რაც იძლევა სასქესო ორგანოების სტიმულირების შესაძლებლობას. რადგანაც ამ მომენტში პარტნიორები არიან ერთმანეთის მიმართ ამოტრიალებულნი, როგორც 6 და 9 რიცხვ 69-ში, სწორედ ამიტომ ეწოდა პოზას 69.

პოპულარობის მიუხედავად, პოზა ბევრისთვის არცთუ კომფორტულია ორგაზმის მისაღებად, ვინაიდან ორმხრივი მოფერება ფანტავს ყურადღებას და სიამოვნების მიღებაზე კონცენტრირება შეუძლებელი ხდება. ამის გამო ეს პოზა ძირითადად გამოიყენება, როგორც პრელუდია.

განსხვავებული სქესის წყვილისათვის ოპტიმალურ მდებარეობად ითვლება „ქალი ზემოდან" ან „ორივე გვერდებზე". ვარიანტი „ქალი ქვემოთ" შესაძლებელია, მაგრამ გასათვალისწინებელია პარტნიორის წონა და ასევე ის, რომ ამ მომენტში ქალი ვერ აკონტროლებს პარტნიორის პენისის მოძრაობას.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***სექსუალური პოზა 69***

* კუნილინგუსი


|  |  |
| --- | --- |
| სექსოლოგია | *ეს სტატია სექსოლოგიის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
**ARPANET** (ინგლ. ***A**dvanced **R**esearch **P**rojects **A**gency **N**etwork*) — თავდაცვის მოწინავე კვლევითი პროექტების სააგენტოს (DARPA) პირველი გლობალური კომპიუტერული ქსელი პაკეტების გადართვის განაწილებული კონტროლით. ის შეიქმნა 1969 წელს აშშ-ში DARPA-ს მიერ და ერთ-ერთი პირველი ქსელია, რომელმაც დანერგა TCP/IP პროტოკოლების პაკეტი, რომელიც შემდგომში ინტერნეტის ტექნიკური საფუძველი გახდა. 

ARPANET-ის ლოგიკური სქემა

ისტორია
-------

1968 წელს აშშ-ს თავდაცვის სამინისტრომ ჩათვალა, რომ ომის შემთხვევაში საჭირო გახდებოდა ინფორმაციის გადაცემის საიმედო სისტემა და ამისათვის კომპიუტერული ქსელის შემუშავების წინადადება წამოაყენა. ასეთი ქსელის შექმნა დაევალა კალიფორნიის უნივერსიტეტს ლოს-სნჟელესში, სტენფორდის კვლევით ცენტრს, იუტას უნივერსიტეტს და კალიფორნიის უნივერსიტეტს სანტა-ბარბარაში. ქსელს შეურჩიეს სახელი ARPANET და თავდაპირველად აერთიანებდა ზემოთ ჩამოთვლილ 4 სამეცნიერო დაწესებულებას. შემდეგში ქსელი გაიზარდა და 1971 წელს კიდევ 15 ტერმინალი დაემატა. 1973 წელს ქსელს შეუერთდა პირველი უცხოური ორგანიზაციები დიდი ბრიტანეთიდან და ნორვეგიიდან. ამან ქსელი საერთაშორისო გახადა. 1977 წელს ARPANET უკვე 111, ხოლო 1983 წელს — 4000 ჰოსტ-კომპიუტერს აერთიანებდა.

1969 წელს ელიზაბეტ ფეინლერმა შექმნა პირველი რესურსების სახელმძღვანელო ARPANET-ისთვის, რამაც განაპირობა ARPANET-ის კატალოგის შემუშავება. ფეინლერის და მისი გუნდის მიერ შექმნილი კატალოგმა შესაძლებელი გახადა ARPANET-ში ნავიგაცია. 

ARPANET პროექტი ოფიციალურად გაუქმდა 1990 წელს.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ინტერნეტის პიონერები

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Doug Engelbart Institute
* ARPANET Maps
* the 40th Anniversary of First ARPANET Transmission
* Internet History 1962 to 1992
* Internet Hall of Fame

სქოლიო
------

1. ↑  NSFNET -- National Science Foundation Network