**ინსტიტუტო ატლეტიკო სენტრალ კორდოვა** (ესპ. Instituto Atlético Central Córdoba) — არგენტინული საფეხბურთო კლუბი ქალაქ კორდოვიდან. ასევე ცნობილია როგორც **ინსტიტუტო კორდოვა** ან უბრალოდ **ინსტიტუტო**. ჩამოყალიბდა 1918 წლის 8 აგვისტოს. ასპარეზობს არგენტინის პრიმერა B ნასიონალის პირველობაზე, არგენტინის საფეხბურთო ჩემპიონატის მეორე დივიზიონში. 

კლუბმა საფეხბურთო საქმიანობა 1919 წელს, კორდოვის საფეხბურთო ლიგაში გაწევრიანებით დაიწყო, როდესაც მეორე დივიზიონის გათამაშებაში ჩაება. ამჟამინდელი მონაცემებით „ინსტიტუტოს" ფედერაციის 12 ტიტული აქვს მოპოვებული, აქედან 8 — პირველ დივიზიონში.

1973 წლიდან არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ნასიონალის ჩემპიონატში გამოსვლით იწყება კლუბის მრავალწლიანი ისტორიის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ეტაპი. მას შემდეგ, კლუბმა ნასიონალის ჩემპიონატის ჩათვლით, პირველი დივიზიონის ოცდასამ (23), ხოლო მეორე დივიზიონის ოცდახუთ (25) გათამაშებაში მიიღო მონაწილეობა. არგენტინული ფეხბურთის ოფიციალური სტატისტიკის მიმდინარე მონაცემებით კლუბის გამოსვლათა შედეგებიდან გამომდინარე „ინსტიტუტო" თითოეული კატეგორიის შესაბამის ისტორიულ ცხრილებში 27-ე ადგილს იკავებს. იმავე მონაცემებით „ინსტიტუტოს" ყველაზე მეტი მატჩი აქვს ჩატარებული არგენტინული ფეხბურთის მეორე დივიზიონში.

კლუბის საშინაო არენაა „ესტადიო ხუან დომინგო პერონი", რომელიც ბარიო ალტა კორდოვას სახელით ცნობილ კორდოვის ალტას კვარტალში მდებარეობს და დაახლოებით 32 000 მაყურებელს იტევს.

ცნობილია ტრადიციული დაპირისპირებით, ე.წ. „დერბით", კორდოვის „რასინგთან". ასევე ტრადიციული მეტოქეობა აქვს ქალაქის დანარჩენ ორ მნიშვნელოვან კლუბთან, — „ბელგრანოსა" და „ტალერესთან".

არგენტინის პრიმერა B ნასიონალის ორგზის (1998-99, 2003-04) გამარჯვებული.

ისტორია
-------

### დაარსება და პირველი ნაბიჯები

1918 წლის 8 აგვისტოს, ქალაქ კორდოვაში, კორდოვის ცენტრალური რკინიგზის თანამშრომელთა ყრილობა გაიმართა, რომლის მონაწილეებმა გადაწყვიტეს რკინიგზის თანამშრომლებისთვის შეექმნათ სასწავლებელი კორდოვის ცენტრალური რკინიგზის ინსტიტუტის სახელწოდებით, სადაც სასწავლო პროცესთან ერთად, მნიშვნელოვანი ყურადღება სპორტსაც დაეთმობოდა. სწორედ აღნიშნული ყრილობის გამართვის თარიღს მიიჩნევენ კლუბის დაარსების თარიღად, რადგან ამავე ყრილობაზე გადაწყდა მისი ჩამოყალიბება. კლუბისა და კლუბის გულშემატკივართათვის ამ ისტორიული ყრილობის მონაწილეთა შორის იყვნენ გილერმო დუნდასი, რამონ ისლენიოსი, მიგელ ფერეირა, ერნესტო ნავარო, რობერტო დიასი, ფრანსისკო მაორენსიკი, კარლოს რაპი, ფრანსისკო გასტალდი, ლუის ნუნიო, ესტებან კასტილიო, ხუან პერასოლო და სხვ.

ინსტიტუტი პირველ წლებში ფონდის საქმიანობასთან დაკავშირებული სამართლებრივი აქტების შესაბამისად ფუნქციონირებდა. მას რკინიგზის მუშაკები მართავდნენ და მხოლოდ რკინიგზის პარტნიორებს ემსახურებოდნენ, მაგრამ ინსტიტუტის ბუნებრივმა ზრდამ აიძულა ორგანიზაცია მთელი საზოგადოებისთვის მისაწვდომი ყოფილიყო, განსაკუთრებით კორდოვის რაიონის მაცხოვრებლებისთვის. აღნიშნული გარემოება კლუბის სახელწოდების ცვლილების მიზეზადაც იქცა, რომელსაც იმ პერიოდიდან „ინსტიტუტო ატლეტიკო სენტრალ კორდოვა" ეწოდა. ხელმძღვანელობა ინსტიტუტის შინაგანაწესის შექმნას უკვე ახალი სახელწოდებით შეუდგა, რომელიც გენერალურ ასამბლეაზე 1924 წლის 19 იანვარს დამტკიცდა, რომლის მიხედვით შეიქმნა დირექტორთა საბჭო — პრეზიდენტის, ვიცე-პრეზიდენტის, მდივნის, მდივნის თანაშემწის, ხაზინადარის და მისი თანაშემწის, საბჭოს გადამწყვეტი ხმის უფლების მქონე მუდმივი ოთხი წევრისა და მათი ორი შემცვლელი წევრის, აგრეთვე ფინანსური ანგარიშგების კომიტეტის, რომელიც კომიტეტის ზედამხედველისა და ორი აუდიტორისგან შედგებოდა. დროთა განმავლობაში, დებულებაში ცვლილებები და სიახლეებიც შეჰქონდათ, ​​რათა ორგანიზაციის ფუნქციონირება უკეთ ყოფილიყო ადაპტირებული მიმდინარე პერიოდის მოთხოვნებისა და გამოწვევების შესაბამისად.

### სახელწოდება

კლუბის გულშემატკივართაგან უმრავლესობისთვის ნაკლებად ცნობილია ის ფაქტი, რომ „ინსტიტუტოს" თავდაპირველი და ნამდვილი სახელია „სენტრალ კორდოვა", გამომდინარე ანალოგიური სახელწოდებიდან რკინიგზისა, სადაც ელმავლების დეპოს ჩაეყარა საფუძველი. ამას ადასტურებს ისიც, რომ სიტყვა „ინსტიტუტოს" იგივე მნიშვნელობა აქვს, რაც სიტყვა „კლუბს", რომელიც ინსტიტუტს, როგორც სასწავლო დაწესებულებას ოფიციალურად არასდროს გამოუყენებია.

1924 წელს, მას შემდეგ, რაც მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება საზოგადოებისათვის დაწესებულების გახსნის შესახებ, გადაწყდა თავდაპირველი სახელი შეეცვლათ და გამოეყენებინათ ახალი სახელწოდება — „ინსტიტუტო ატლეტიკო სენტრალ კორდოვა". დროთა განმავლობაში, იმის გამო, რომ ისინი საკუთარ თავს „კლუბს" არ უწოდებენ, ისევე როგორც სხვა ინსტიტუტების უმეტესობა, მოსახლეობაში თანდათან დამკვიდრდა ჯერ ტერმინი „ინსტიტუტო დე კორდოვა", ხოლო შემდეგ უბრალოდ — „ინსტიტუტო". აღნიშნული ტერმინის მასობრივმა გამოყენებამ და მისმა პოპულარიზაციამ პრაქტიკულად ჩაანაცვლა, როგორც მისი სრული სახელი, ასევე ამ სახელის დამამთავრებელი ნაწილიც — „სენტრალ კორდოვა"

### კორდოვის ფედერაცია (1919–1972)

Ya con su creación, Instituto comenzó su vida institucional y social. Deportivamente y en especial con el fútbol, la vida de Instituto se inició con su afiliación a la Liga Cordobesa de Fútbol, empezando en Segunda División. Al año siguiente (1919) salió Campeón invicto de esa categoría, obteniendo así el derecho de jugar en Primera División. Al comenzar el año 1920, Instituto incrementó su plantel e incorporó a sus filas extraordinarias figuras como: José M. Lizondo, Roberto Cepeda, Fabián Massoni, El "Tuerca" Chagnier, Osmar Magarinho, Roberto Devoto, Luis Castañares, Luis "El Rey" Chirirán, Pedro Saldaño, Luis Pedrotti, Roberto Gustavino y otros. Poco a poco se fue configurando un gran plantel, y así en el año 1925 Instituto se coronó Campeón para repetir esta hazaña los años consecutivamente en: 1926, 1927 y 1928. En el año 1925 su campaña fue invicta, aventajando al segundo por 4 puntos; en 1926, volvió a ser campeón invicto de la categoría; en 1927 finalizó igualado en puntos con Talleres y lo derrotó categóricamente por 4 a 1. La hazaña se volvió a repetir en 1928, siendo nuevamente Campeón invicto aventajando a su escolta por 7 puntos, obteniendo nada menos que 29 puntos sobre 32 posibles. Instituto no solo hacía historia en Córdoba sino también por cada lugar que visitaba; le ganó a Ferro Carril Oeste en Buenos Aires, a Rosario Central, Newell's Old Boys y al "imbatible" Estudiantes de La Plata con aquella delantera compuesta por: Lauri, Cafieri, Lupuskid, Ferreira y Ciro González. Fue entonces, que por el poderío de su equipo, por la brillantes del juego y por todos los logros obtenidos. la afición cordobesa decidió bautizarlo como "El glorioso cordobés", acortando este nombre como siempre lo ha hecho la gente para llamarlo "La Gloria".

Después de aquel "Glorioso" que obtuvo los campeonatos del '25, '26, '27 y '28, el fútbol de Instituto decrece en su actuación. Eran años difíciles en el fútbol cordobés, había irregularidades y por distintas razones, algunas de mucho peso, los campeonatos eran acaparados por un par de instituciones. Instituto ganó algunos campeonatos menores, pero no el Oficial. Irónicamente se solía decir que el espectáculo lo ponía Instituto pero el "bordeaux" se lo llavaban los otros.

Siempre mostró orgullo por su siembra. Y también por sus cosechas. El hombre de Instituto nunca dejó de jactarse del liderazgo social y deportivo de su club, enclavado en el corazón de Alta Córdoba. En su seno se practican muchas disciplinas y el fútbol, es su cara más popular y trascendente. Podría ser cierto que Instituto nació como tantas ciudades del interior, edificado por el impulso y el desarrollo febril del ferrocarril. Vale precisarlo porque Instituto salió a la vida en una oficina del salón de máquinas del por entonces Ferrocarril Central Córdoba. Fueron algunos integrantes de la sección locomotoras los que concibieron un "Instituto" para "cultivar la institución de sus asociados y fomentar el deporte en todas sus fases".
Recién en 1961 el club, con un gran esfuerzo, logró formar un poderoso equipo, el cual obtuvo a Carasai como el goleador del Campeonato con 27 goles, e Instituto se consagró Campeón Oficial Cordobés del año 1961. Luego de su última coronación en el año 1961, Instituto nuevamente fue Campeón del torneo de Primera División de la A.C.F. en el año 1966. Si bien no fue un Campeonato sencillo de ganar como los de 1925, 1926, 1927, 1928 y 1961, "La Gloria", al igualar en puntos con una de las sorpresas de ese torneo como fue el Sportivo Belgrano de San Francisco, lo derrotó en una final a todo ritmo de ida y vuelta y obtuvo así el Campeonato Oficial de 1966. En 1972, "La Gloria" volvió a vivir un equipo inolvidable; eran verdaderos poetas del césped, como aquella histórica formación de General Paz Juniors. Los albirrojos eran considerados por la afición futbolera como un equipo que iba a quedar en la historia de toda una generación de enormes jugadores, cracks inolvidables. Aquel equipo con un toque deslumbrante y una certera delantera que cuando llegaba al arco rival era un gol casi asegurado, ¿cómo no iba ser así? Si con la presencia de "El Matador" Mario Alberto Kempes era imposible tratar de tapar algo para los arqueros. A pesar de haber pasado muchos años después de su último campeonato (1966), Instituto consiguió el campeonato una vez más con la siguiente formación: El histórico M. Olmedo, Cufaro, Salvador Mastrosimone, Luis Saldaño, J. Ceballos, Marochi, M. Zima, L. Bongianino, A. Ceballos, Acevedo, Jorge López, S. Jofré, Alberto Beltrán, Osvaldo Ardiles y Mario Alberto Kempes.

### ეროვნულ ტურნირებზე (1973–1980)

En su primera experiencia en torneos de AFA, la Gloria paseó por el país la calidad de una delantera inolvidable: Saldaño, Ardiles, Kempes, Beltrán y Ceballos. Dentro de los equipos que hicieron historia en el fútbol cordobés, el Instituto que jugó en el campeonato Nacional de 1973 se aseguró un capítulo importante, a pesar de haber cumplido solo una discreta campaña en aquel certamen. Curioso caso el de un equipo conformado por figuras de primer nivel que, tal vez, pagó un caro tributo a su falta de experiencia en competencias de jerarquía. Los nombres de Mario Kempes, Osvaldo Ardiles, Miguel Oviedo, Daniel Willington, Alberto Beltrán, José Luis Saldaño, José Ceballos y Mario Carballo, entre otros, hablan a las claras de un potencial futbolístico inmenso que no pudo reflejar en grandes resultados. El octavo puesto conseguido, sobre 15 participantes de su zona, postergó las expectativas de una hinchada que esperaba una campaña más productiva. La Gloria había obtenido en 1972 el certamen de la Liga Cordobesa tras vencer 5 a 2 a Belgrano en una recordada final, disputada en cancha de Talleres, y que no tuvo repercusión periodística debido a un paro de los trabajadores gráficos, que dejaron a la ciudad sin diarios durante una semana.

El Nacional `73 se presentó como la primera experiencia seria de los de Alta Córdoba, que hasta ese momento solo habían disputado cuatro partidos por la Copa Argentina 1970, un torneo de efímera duración y escaso interés que organizó la AFA entre 1968 y 1970. La sangría tuvo su precio: recién en 1979 el club pudo volver a los primeros planos nacionales con otra gran camada de jugadores. En el Nacional Instituto termina primero en el grupo D, arriba de Rosario Central, Boca Juniors, San Lorenzo, Estudiantes, Cipolletti de Río Negro y Chaco For Ever. Después de un arranque prometedor, la "Gloria" queda eliminada en cuartos de final en manos de Atlético de Tucumán. En el Torneo Nacional 1980 La "Gloria" termina liderando el grupo "D" sobre River, Platense y San Lorenzo. Clasifica a los cuartos de final en donde se enfrenta Independiente. El partido de ida en Alta Córdoba fue para Instituto por 2 a 1, pero la vuelta en Avellaneda fue un rotundo 5 a 1 para el "rojo", que lo elimina de pelear por el título.

### AFA-ს ერა (1981–დღემდე)

La década de 1980 encuentra a un Instituto afianzado en la Primera División, donde logra buenas actuaciones. Tanto en el Torneo Nacional de 1980 como en el de 1981, cae en cuartos de final frente a Independiente. El club logra buenas actuaciones en los años siguientes, destacándose un segundo puesto en su grupo (detrás de Ferro, campeón de ese año) en el Nacional de 1982 y un 8° puesto en el torneo 1986/1987.

Dos años más tarde Instituto tuvo una pésima campaña cosechando 31 puntos sobre 38 partidos y terminó siendo el equipo más goleado del torneo. La "Gloria" comienza así el proceso que en la siguiente temporada lo depositaría en el descenso de la máxima división del fútbol argentino.

Luego de dos malas campañas (dos últimos puestos) Instituto desciende en el campeonato de 1989. Así es como llega la década de 1990, con el equipo participando por primera vez de la B Nacional. Desde 1990, cuando el equipo perdió la categoría después de haber ocupado el último lugar en los últimos dos campeonatos, la Gloria había comenzado a transitar "el duro camino del ascenso". El 4 de agosto de 1990, ya había comprobado que el retorno no sería fácil. Ese día debutó en el Nacional B con un difícil triunfo de 1 a 0 sobre Atlético Tucumán con un gol de Walter Luján a 14 minutos del final del encuentro. Dirigido por Raúl Arraigada, tuvo un buen arranque llegó a estar primero durante seis fechas pero finalizó octavo con una campaña discreta en la que se destacaron el arquero Damián Maltagliatti (atajó cuatro penales), los goles de Mario Baralle y Marcelo "Tachi" Díaz y el talento de un debutante: Nicolás Fernando Oliva, adquirido a Unión Florida. Clasificado para el Reducido, cayó en la segunda fase ante Banfield (0-0 y 0-1).Otra vez amenazó más de lo que concretó en la temporada 1991/92 con Salvador Ragusa como técnico. Animador del torneo durante gran parte de su desarrollo, se desinfló en las fechas finales y terminó noveno. En el Reducido, Nueva Chicago lo eliminó (2-1 y 1-3) en cuartos de final. Al año siguiente cumplió su campaña más pobre: arrancó con siete fechas sin ganar y el 15º puesto obtenido al cabo de 42 jornadas solo le sirvió para mantener la categoría. En la temporada 1993/94 casi concreta su retorno. Otra vez con Arraigada, el equipo alterna el liderazgo durante buena parte de la primera rueda, pero después sufre cinco derrotas en seis partidos que determinan el alejamiento del "Pucho". La llegada de Jorge Ginarte lo reencuentra por la buena senda y accede a la final del Reducido con Talleres, donde cae en los minutos finales del segundo partido (1-3) después de haber igualado 1 a 1 en el primero.
El año siguiente no fue bueno. Un flojo arranque solo le permitió luchar desde abajo por un lugar en el octogonal, pero finalmente terminó undécimo en una pobre campaña iniciada por Jorge Ginarte y terminada por Carlos Biasutto. En 1995/96 fue animador de los dos torneos de la temporada, pero cuando luchaba por el primer puesto del Clausura sufrió la baja de Oliva, transferido al fútbol japonés. Pese a ello, el equipo conducido ahora por Jorge Ghiso, se las arregló para llegar a la final del Reducido ante Unión. Tras perder 3 a 1 en el cotejo de ida jugado en Santa Fe, en la revancha está obligado a ganar 2 a 0 para lograr el pasaporte a Primera (el gol de visitante valía doble). Diego Klimowicz consigue el primero a los 32 minutos del primer tiempo, pero el segundo no llegará jamás y el 1 a 0 final no alcanzó. Una nueva decepción debieron soportar sus hinchas en el campeonato siguiente. La llegada de grandes figuras, como los retornos de dos históricos (Oscar Dertycia y Ernesto Corti), sumadas a las incorporaciones de Juan Spallina y el uruguayo Alex Rodríguez, ilusionaron a sus seguidores, pero otra vez no pudo concretar el objetivo.
Condenado a jugar en la Zona Permanencia, tampoco consiguió la plaza para el segundo ascenso. Ninguno de los tres técnicos, Horacio Bongiovanni, Ramón Adorno y Ángel Celoria, pudieron hacer funcionar un equipo que quedó en deuda. La llegada de Juan José López a la conducción técnica le permitió al club vivir el ciclo más positivos en la divisional de ascenso. Sin grandes contrataciones, solo vale destacar la incorporación de Pedro Ojeda, J.J. formó un equipo sólido que ganó la primera fase y, como una constante de los últimos años, se quedó en la recta final. La base de ese equipo, sumado al aporte de Daniel Jiménez, Fernando Castro, Raúl Maldonado, Oscar Alaniz y Hernán Buján fue la que el mismo entrenador armó para esta temporada. Sin embargo, cuando el equipo marchaba en el primer puesto y rendía a pleno, el entrenador se alejó cansado de las promesas de los dirigentes para solucionar el conflicto económico con los jugadores y el cuerpo técnico. Ernesto Corti, en su flamante condición de entrenador, se hizo cargo del equipo y, pese a algunos pronunciados altibajos, consiguió mantener la posición de liderazgo y accedió al cuadrangular por el título junto a Atlético Tucumán, Arsenal y Chacarita Juniors. El sábado 19 de junio de 1999, después de disputar dos finales con "los funebreros", la frase que encabezó esta nota se hizo realidad. El primer puesto lo habilitaba a disputar el cuadrangular final. Luego de superar a Arsenal de Sarandí en la semifinal, disputa la final contra Chacarita. El global 3-1 a favor de "la gloria" dictamino el regreso a Primera División. En este equipo se destacaban las figuras de Daniel "Miliki" Jiménez y Mauricio Caranta entre otros. En el torneo Apertura del año 1999, no logra hacer una buena campaña, y finaliza en 16° lugar.

### XXI საუკუნე

Ya con el comienzo del nuevo siglo Instituto, si bien se mejora en el Clausura del 2000 (donde finaliza 11°) el club debe jugar la promoción contra Almagro. Aunque cuenta con ventaja deportiva, pierde 2-1 en el global y desciende. Retoma luego de un año a la Segunda división, donde logra una buena performance, pero no le alcanza para ascender, ya que pierde la semifinal del cuadrangular frente a Banfield, la final del torneo Reducido contra Nueva Chicago, y no supera a Argentinos Juniors en la Promoción.

En la temporada siguiente, logra meterse en el reducido, pero no alcanza el ascenso ya que pierde en semifinales contra Gimnasia y Esgrima de Entre Ríos. En la temporada del 2003/2004, Instituto forma un competitivo plantel, y obtiene el torneo Apertura 2003. Gracias a esto, juega la final por el ascenso contra Almagro, campeón del Clausura 2004. Así es como logró vengarse de la promoción perdida en el 2000, y vence con un global 2-1 y obtiene el ascenso a Primera División con un gol muy recordado de Renato Riggio. En el Torneo Apertura del 2004, realiza una mala campaña y termina anteúltimo, teniendo muy pocas chances de mantener la categoría, ya que en el Clausura venidero debía sumar muchos puntos. Pero sin darse por vencidos, realiza una aceptable campaña en la que finaliza 9°, y evita el descenso directo, pero no la promoción. Así es como se enfrenta contra Huracán, para tratar de mantener la categoría. Luego de un valioso triunfo en Buenos Aires (2-1) y una victoria en Córdoba (1-0), Instituto mantiene la categoría con un global 3-1. En la temporada siguiente, un 20° en el Apertura y un 19° en el Clausura, más el flojo promedio que arrastraba de la temporada anterior, fueron los causales del descenso a la B Nacional.

En su retorno a la B Nacional, lejos de pelear por el retorno a la Primera División, realiza una mediocre campaña, y se ve obligado a jugar un desempate (al igualar en puntos) enfrentando a Ben Hur de Rafaela, para ver quien juega la promoción de descenso contra un equipo del Torneo Argentino A. Instituto sale victorioso de este cruce y así se mantiene en la B Nacional. En la temporada siguiente finaliza en 15° lugar, y se salva por poco de jugar nuevamente la promoción de descenso.

Como el club debía engrosar su flaco promedio, arma un equipo competitivo para afrontar la temporada 2008/2009. La apuesta le sale bien al club, que se salva de los puestos de descenso, pero igual quedaría un sabor amargo para los hinchas, ya que finaliza quinto en la tabla general, a solo 3 puntos de jugar la promoción para ascender a Primera División. En la temporada 2009/2010 se logra una muy buena campaña que tuvo al club como protagonista durante todo el torneo. Llega a la última fecha con chances de ascender y en posición de promoción, a 3 puntos de Quilmes, que se ubicaba tercero. Pero en la última fecha, pierde 3-0 frente a Tiro Federal, y las victorias de Atlético Rafaela y All Boys hace que nuevamente quede en 5° lugar, y no pueda jugar la promoción.

Para la temporada 2011/12 quedará en la memoria de los hinchas como la mejor campaña realizada por el club en toda su historia en la B Nacional: 70 puntos y un invicto de 19 partidos. El equipo, con un plantel lleno de caras casi desconocidas, estuvo puntero por más de 20 fechas, peleando el título ante grandes clubes como Quilmes, Rosario Central, y River Plate, quien disputaba su primera temporada en este torneo. El equipo llegó a la última fecha en el primer puesto, pero una derrota ante Ferro por 3 a 0 provoca que finalice 3°en la tabla, y juega la promoción ante San Lorenzo de Almagro. El saldo positivo de la campaña fue la consolidación de jugadores como Julio Chiarini , y el surgimiento de diversos jugadores de la cantera, como Paulo Dybala. Finalmente el juvenil, con solo 18 años, fue vendido al Palermo de Italia por 3 millones de euros.

En la ida, disputada en Córdoba, la Gloria pierde por 2 a 0. En la vuelta logra un empate 1 a 1 con el cuervo, lo que condena a que los cordobeses disputen la siguiente temporada en el Nacional B. En la temporada 2012/13 no logra realizar una buena campaña y finaliza en el puesto 18°. 

Ya para la temporada 2013/14 volvió a ser protagonista con otro invitado especial: Independiente de Avellaneda, pero otra vez con una suma de derrotas en las últimas fechas lo dejó afuera de las zonas de ascenso.
La temporada 2014 de transición, el torneo se dividió en 2 zonas (A;B), con 11 equipos c/u, con 22 fechas a la larga, sin descensos, lo más sorpresivo de este torneo fue que hubo 10 ascensos a la máxima categoría (5 ascensos por cada zona). Instituto lamentablemente no pudo aprovechar este torneo terminó en la 8va posición (de 11 equipos en el grupo) cerrando con 25 puntos de 60 en juego, cerrando la temporada con una victoria en misiones ante Guaraní Antonio Franco.

La temporada 2015, la segunda división contaría con 2 ascensos (1 campeón, y del 2 al 5 un reducido ida y vuelta, con semifinal y final) y 4 descensos), un 42 fechas (ida y vuelta). Instituto empezó regularmente en las primeras 4 fechas (3E-1G), desde adelante Instituto no podía ganar estando penúltimo. La Gloria volvería a ganar en la fecha 14, con un contundente 2 a 0 ante Juventud Unida. Desde la fecha 16 Instituto estuvo invicto 11 fechas (6G-5E) perdiendo con V.Dalmine 1-0 y derrotando al puntero ( Atlético Tucumán ) 1 a 0.

Instituto con altas y bajas y un vaivén de resultados, entró al reducido en el quinto puesto, debiendo enfrentar al 2do ( Patronato. La ida se disputó en Alta Córdoba, con un marco de más de 22 mil personas, La gloria reciba al patrón, El 1er tiempo fue muy cerrado, con más llegadas de Instituto con tiros desde afueras y con la clarisima oportunidad que erro C.Bernardi para abrir el marcador, luego del pase al medio de P.Soda. El segundo tiempo Patronato manejo más el balón, atacando preferentemente por el medio e Instituto contraatacando por las bandas. Hasta que a los 46m el árbitro Pedro Argañaráz, cobra penal para Instituto tras el agarrón de camiseta de D.Martinez sobre P.Magnin , Bauman fue el encargado de convertir la pena máxima. Aunque parecía que Instituto se llevaba la victoria, un centro y una mano de M.Correa le da un penal a los 49 a Patronato, S.Bertoli lo convierte, y el partido finalizó 1-1. En la vuelta Instituto pego primero a los 11 del PT con un cabezazo de D. Schmidt después de un centro de Bernardi al borde del área chica. Luego Patronato lo empató con gol de C.Quintana de cabeza. A los 20 D.Jara pasa a darlo vuelta y Becerra a los 42 del ST liquidando la serie y dejando a Instituto sin la chance de jugar la final y quedarse una temporada más en la B Nacional.

ოფიციალურ ტურნირებში მონაწილეობა
--------------------------------

### ეროვნული ჩემპიონატები

| „ინსტიტუტოს" შედეგები ეროვნული ჩემპიონატებზე  |
| --- |
| * არგენტინის თასი 1970: მერვედფინალი
* ნასიონალი 1973: ჯგუფური ეტაპი (8º)
* ნასიონალი 1979: მეოთხედფინალი
* ნასიონალი 1980: მეოთხედფინალი
* მეტროპოლიტანო 1981: 9º
* ნასიონალი 1981: მეოთხედფინალი
* ნასიონალი 1982: ჯგუფური ეტაპი (4º)
* მეტროპოლიტანო 1982: 12º
* ნასიონალი 1983: მეორე ეტაპი
* მეტროპოლიტანო 1983: 10º
* ნასიონალი 1984: მერვედფინალი
* მეტროპოლიტანო 1984: 11º
* ნასიონალი 1985: Cuarta Rueda de la Zona Perdedores
* პრიმერა დივიზიონი 1985/86: 11º
* პრიმერა დივიზიონი 1986/87: 8º
* პრიმერა დივიზიონი 1987/88: 13º
* შესარჩევი ლიგა 88 : მერვედფინალი
* პრიმერა დივიზიონი 1988/89: 20º
* შესარჩევი ლიგა 89 : მეორე რაუნდი
* პრიმერა დივიზიონი 1989/90: 20º
* ნასიონალი B 1990/91: 8º
* რედუსიდო 91: მეოთხედფინალი
* ნასიონალი B 1991/92: 7º
* ნასიონალი B რედუსიდო 92: მეოთხედფინალი
* ნასიონალი B 1992/93: 15º
* ნასიონალი B 1993/94: 7º
* რედუსიდო 94: ფინალისტი
 | * ნასიონალი B 1994/95: 11º
* ნასიონალი B 1995/96: 7º აპერტურა. 8º კლაუსურა
* რედუსიდო 96: ფინალისტი
* ნასიონალი B 1996/97: 4º კლასიფიკაციის ზონა. 3º ძირითადი ზონა
* ნასიონალი B 1997/98: 7º
* ნასიონალი B 1998/99: **ჩემპიონი**
* პრიმერა დივიზიონი 1999/00: 16º აპერტურა. 12º კლაუსურა
* აღზევება 2000: დაქვეითება
* ნასიონალი B 2000/01: 3º
* რედუსიდო 01: ფინალისტი
* პრიმერა B ნასიონალი აღზევება 2001: ელიმინაცია
* ნასიონალი B 2001/02: 8º აპერტურა. 3º კლაუსურა
* პრიმერა B ნასიონალი რედუსიდო 02: მეოთხედფინალი
* ნასიონალი B 2002/03: 4º en აპერტურა. 10º კლაუსურა
* ნასიონალი B 2003/04: 1º en აპერტურა. 13º კლაუსურა
* პრიმერა B ნასიონალი ფინალი 04: **ჩემპიონი**
* პრიმერა დივიზიონი 2004/05: 19º en აპერტურა. 9º კლაუსურა
* აღზევება 2005: ძირითადი
* პრიმერა დივიზიონი 2005/06: 20º en აპერტურა. 19º კლაუსურა
* პრიმერა B ნასიონალი 2006/07: 13º en აპერტურა. 11º კლაუსურა
* პრიმერა B ნასიონალი 2007/08: 15º
* პრიმერა B ნასიონალი 2008/09: 5º
* პრიმერა B ნასიონალი 2009/10: 5º
 | * პრიმერა B ნასიონალი 2010/11: 10º
* პრიმერა B ნასიონალი 2011/12: 3º
* არგენტინის თასი 2011/12: 1/32 ფინალი
* პრიმერა B ნასიონალი აღზევება 2012: ელიმინაცია
* პრიმერა B ნასიონალი 2012/13: 18º
* არგენტინის თასი 2012/13: 1/32 ფინალი
* პრიმერა B ნასიონალი 2013/14: 6º
* არგენტინის თასი 2013/14: მერვედფინალი
* პრიმერა B ნასიონალი 2014: 8º ზონა A
* არგენტინის თასი 2014/15: 1/16 ფინალი
* პრიმერა B ნასიონალი 2015: 5º
* პრიმერა B ნასიონალი რედუსიდო 2015: ნახევარფინალი
* პრიმერა B ნასიონალი 2016: 22º
* არგენტინის თასი 2015/16: 1/16 ფინალი
* პრიმერა B ნასიონალი 2016/17: 6º
* არგენტინის თასი 2016/17: 1/16 ფინალი
* პრიმერა B ნასიონალი 2017/18: 6º
* პრიმერა B ნასიონალი 2018/19: 22º
 |

  

### სტატისტიკა

ეროვნული ტურნირები, რომელშიც „ინსტიტუტო" მონაწილეობდა:

| ტურნირი | PJ | PG | PE | PP | GF | GC | Pts. | საუკეთესო შედეგი |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **პრიმერა დივიზიონი** | 566 | 172 | 168 | 226 | 579 | 765 | 548 | მეოთხედფინალი |
| **პრიმერა B ნასიონალი** | 987 | 375 | 318 | 294 | 1279 | 1116 | 1375 | ჩემპიონი |
| **არგენტინის თასი** | 15 | 4 | 5 | 6 | 17 | 19 | 17 | მერვედფინალი |

* Las Promociones son considerados partidos de Primera y los Reducidos del Nacional B.

კლუბის ობიექტები
----------------

### სტადიონი

Alta Córdoba
კლუბის საშინაო არენაა „ესტადიო ხუან დომინგო პერონი". სტადიონი ბარიო ალტა კორდოვას სახელით ცნობილ კორდოვის ალტას კვარტალში მდებარეობს და დაახლოებით 32 000 მაყურებელს იტევს. ტევადობითა და სიდიდით მეორე საფეხბურთო სტადიონია პროვინციაში, „ესტადიო მარიო ალბერტო კემპესის" შემდეგ. 

#### სტადიონის ისტორია

1946 წელს გენერალ ხუან დომინგო პერონის თავმჯდომარეობით, არგენტინის ეროვნულმა კონგრესმა მხარი დაუჭირა № 12 931-ე კანონს, რომლის 23-ე მუხლი უფლებამოსილებას აძლევდა ქვეყნის აღმასრულებელ ხელისუფლებას ქვეყნის მასშტაბით სოციალური და სპორტული სუბიექტებისთვის სტადიონების მშენებლობის სუბსიდირების მიზნით განეკარგა 20 000 000 აშშ დოლარი. კორდოვაში „ინსტიტუტო" იყო ერთადერთი ორგანიზაცია, რომელმაც განაცხადი შეიტანა მათთვის სახსრების გამოყოფის თაობაზე, „რასინგისა" და „ურაკანის" მსგავსად, რომელთაც მანამდე ისარგებლეს კანონში გაწერილი ზემოაღნიშნული დებულებით. საბოლოოდ, წარდგენილი განაცხადის საფუძველზე „ინსტიტუტომ" 1 500 000 აშშ დოლარის ოდენობის სესხი მიიღო. Colaboró con la gestión de este préstamo el socio del club Sr. Hernán Yofré. El préstamo fue concedido por decreto N 5.018 del 20 de febrero de 1948 por la suma de $1.500.000. Las condiciones de amortización del préstamo era de 52 años, mediante el pago de cuotas trimestrales de $14.265 cada una, iguales y consecutivas.
Existía una franquicia de dos años en los que solo se pagaba la amortización de intereses y estos se calculaban sobre una tasa del 3% anual.

  

De cumplirse lo pactado, recién en el año 2000 se habría concluido el pago del préstamo.
Los arquitectos Morchio y Souberan habían construido una maqueta del Estadio y elaborado sus planos.
El Estadio comenzó a construirse en marzo de 1948, pero demoras y serios problemas de la Empresa Constructora, más los efectos de la inflación hizo que con el dinero recibido solo se pudiera construir la actual tribuna alta sobre la calle Jujuy.
Afortunadamente, la deuda de ese préstamo fue condonada el 9 de octubre de 1959 (41 años antes del plazo previsto de pago), mediante el Decreto Ley N.º 14.880 del Presidente Guido.
Según se dice, en la gestión de tal condenación intervinieron los Institutenses Sr. Napoli (funcionario del Ministerio de Trabajo de la Nación en Córdoba ) y el Dr. Zanichelli (Legislador y exarquero de Instituto).
Finalmente, el 15 de agosto de 1951 y como parte de los festejos de los 33 años de vida del club, con un encuentro amistoso con el Racing Club de Avellaneda, se inauguró el *Estadio Monumental*, el que pasó a llamarse *Estadio Presidente Perón*.
Para adaptarlo a los partidos nocturnos, Instituto encaró la incorporación de la iluminación del Monumental. Se instalaron columnas altísimas lo que hace que de ninguna manera la iluminación moleste al espectador y se instaló un moderno sistema de iluminación.
Toda esta instalación fue inaugurada el 27 de diciembre de 1957 en un partido amistoso con el Club Atlético Vélez Sarsfield de la Capital Federal, partido que se realizaba como corolario de la transferencia del centro delantero Juan Carlos Sánchez. La Mona, como se lo llamaba a Sánchez, jugó en ese partido un tiempo para cada equipo.
En esta etapa de consolidación de nuestra Institución, en el Estadio Monumental se decide también la construcción de una tribuna en el Sector Oeste, sobre la Calle Sucre. La misma se construye de cemento en un largo de 73 metros y con 24 escalones. La obra se concluye y se inaugura en 1960.
En 2008, el Estadio Monumental de Alta Córdoba fue remodelado, contando con la inclusión de modernas cabinas de transmisión y Palcos VIP. También, en 2010, los propios hinchas del club tomaron la decisión de pintar ambas cabeceras y la platea preferencial del estadio.

კლუბის პრეზიდენტები
-------------------

ქვემოთ წარმოდგენილია კლუბის პრეზიდენტების ჩამონათვალი, კლუბის დაარსების დღიდან მიმდინარე პერიოდის ჩათვლით: 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| პრეზიდენტი | პერიოდი |
| --- | --- |
| რამონ ისლენიოსი | 08.08.1918 - 24.11.1919 |
| გილერმო დუნდასი | 25.11.1919 - 23.01.1922 |
| ალბერტო ტომასი | 24.01.1922 - 19.06.1923 |
| კორნელიო ფონდოვილია | 20.06.1923 - 03.01.1925 |
| ა. რეტა ბერგი | 04.01.1925 - 07.01.1926 |
| ატილიო კორადორი | 08.01.1926 - 17.05.1928 |
| კორნელიო ფონდოვილია | 18.05.1928 - 03.03.1929 |
| ანხელ ისერნი | 04.03.1929 - 06.03.1930 |
| კორნელიო ფონდოვილია | 07.03.1930 - 18.01.1931 |
| ატილიო კორადორი | 19.01.1931 - 30.11.1932 |
| კორნელიო ფონდოვილია | 01.12.1932 - 26.06.1933 |
| ანსელმო დიასი | 27.06.1933 - 21.02.1934 |
| პ. ლანსა ასპერი | 22.02.1934 - 01.08.1934 |
| ა. მ. დი ლოჯო | 02.08.1934 - 17.10.1934 |
| მარიანო სანჩესი | 18.10.1934 - 09.01.1937 |
| კორნელიო ფონდოვილია | 10.01.1937 - 10.04.1937 |
| არმანდო მარკეტი | 11.04.1937 - 28.01.1940 |
| ამარო ლ. ვალსანო | 29.01.1940 - 01.02.1941 |
| დომინგო ნაპოლიტანო | 02.02.1941 - 28.02.1951 |
| ერნან. რ. იოფრე | 01.03.1951 - 28.11.1951 |
| აბრაამ მუსიკანტე | 29.11.1951 - 28.02.1952 |
| ხუან პაგანი | 29.02.1952 - 07.01.1953 |
| მარტინ ფედერიკო | 08.01.1953 - 21.12.1955 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| პრეზიდენტი | პერიოდი |
| --- | --- |
| ხუან პაგანი | 22.12.1955 - 31.12.1957 |
| კარლოს ბერტილოტი | 01.01.1958 - 26.12.1959 |
| მანუელ ა. ფელისესი | 27.12.1959 - 20.12.1961 |
| გილერმო ნაპოლიტანო | 21.12.1961 - 19.12.1962 |
| კარლოს ა. სოსა | 20.12.1962 - 22.12.1965 |
| მანუელ ა. ფელისესი | 23.12.1965 - 19.06.1969 |
| ორასიო ფუენტესი | 20.06.1969 - 17.12.1969 |
| რამონ ა. მადერსი | 18.12.1969 - 13.12.1971 |
| ანტონიო კაპელინო | 14.12.1971 - 15.12.1975 |
| ანხელ გუტიესი | 16.12.1975 - 26.02.1984 |
| რამონ ა. მადერსი | 01.03.1984 - 26.12.1986 |
| რ. ვერა ოკამპო | 27.02.1986 - 02.07.1986 |
| ანხელ გუტიესი | 03.07.1986 - 31.05.1989 |
| გილერმო ნაპოლიტანო | 01.06.1989 - 03.07.1989 |
| რამონ სეომბორიანი | 04.07.1989 - 24.06.1990 |
| ანტონიო კაპელინო | 25.06.1990 - 05.07.1992 |
| ანტონიო ბარიონუევო | 06.07.1992 - 08.04.1996 |
| სანტიაგო სემინო | 09.04.1996 - 2000 |
| დიეგო ბობატო | 2000 - 2008 |
| ხუან კარლოს ბარერა | 2008 - 2013 |
| დანიელ პერალტა | 2013 - 2014 |
| რიკარდო მორელატო | 2014 - 2016 |
| Sr. Gastón Defagot | 2016 - |

 |

კლუბის ფორმები წლების მიხედვით
------------------------------

El uniforme titular, a rayas verticales rojas y blancas, toma los colores y el diseño como un homenaje de los socios fundadores de Instituto al que fuera el equipo del fútbol argentino más destacado de la primera década del siglo XX.
El Sr. Guillermo Dundas quien entonces era jefe de dicha sección, tuvo gran influencia en la creación de la nueva entidad y por ende en la Asamblea Constitutiva. Él había sido Presidente de un club denominado Instituto Junín y simpatizante del glorioso Alumni, de allí entonces que a su sugerencia la Asamblea decidió que la camiseta de los jugadores sería a rayas verticales rojas y blancas y pantalón blanco, y que los Dirigentes debían llevar un saco distintivo de los mismos colores que los jugadores con pantalón y zapatos blancos.
La que si varió fue la suplente usando cinco colores como alternativa al rojo y blanco: Negro, amarillo, blanco, azul o gris.

* **ძირითადი ფორმა**: მაისური წითელი და თეთრი ვერტიკალური ზოლებით, შავი შარვალი, შავი გეტრები.
* **ალტერნატიული ფორმა**: შავი მაისური ნახევრად თეთრი და წითელი ჰორიზონტალური ზოლებით, შავი შარვალი, შავი გეტრები.
* **საერთაშორისო ფორმა**: თეთრი პერანგი წითელი სახელოებით, თეთრი შარვალი, თეთრი გეტრები.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 




**საშინაო**
 | 




**საგარეო**
 |  |

### ევოლუცია

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 




**1918-80**
 | 




**1981-82**
 | 




**1983-86**
 | 




**1986-90**
 | 




**1990**
 | 




**1990-93**
 | 




**1993-95**
 | 




**1995-96**
 | 




**1996-97**
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 




**1997-98**
 | 




**1998-99**
 | 




**2000-01**
 | 




**2001-02**
 | 




**2002-04**
 | 




**2004**
 | 




**2004-06**
 | 




**2006-07**
 | 




**2007-08**
 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 




**2008-09**
 | 




**2009**
 | 




**2010**
 | 




**2011-12**
 | 




**2012-13**
 | 




**2013-14**
 | 




**2014-15**
 | 




**2015-16**
 | 




**2017**
 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 




**2017-18**
 | 




**2018-19**
 | 




**2019-20**
 |

### სპონსორები და ეკიპირება

**სპორტული სამოსი**| 

| პერიოდი | ლოგო | მიმწოდებელი |
| --- | --- | --- |
| 1979-1980 |  | არგენტინის დროშა Sportlandia |
| 1981-1993 |  | გერმანიის დროშა Adidas |
| 1993-1996 |  | ბრაზილიის დროშა Topper |
| 1996-1997 |  | გაერთიანებული სამეფოს დროშა Umbro |
| 1997-1998 |  | საფრანგეთის დროშა Sport 2000 |
| 1998-2001 |  | იტალიის დროშა Diadora |
| 2001-2002 |  | გერმანიის დროშა Reusch |
| 2002-2004 |  | არგენტინის დროშა DRB Dribbling |
| 2004-2006 |  | გაერთიანებული სამეფოს დროშა Umbro |
| 2006-2009 |  | არგენტინის დროშა Athix |
| 2010-2018 |  | არგენტინის დროშა KDY |
| 2018-2020 |  | ესპანეთის დროშა Kelme |
| 2020- |  | არგენტინის დროშა Sport Lyon |
|

 |

**სპონსორი**| 

| პერიოდი | სპონსორი |
| --- | --- |
| 1984-1986 | არგენტინის დროშა Il Gatto |
| 1986-1988 | არგენტინის დროშა Calzado Porcel |
| 1988-1990 | არგენტინის დროშა El Delfín |
| 1990-1991 | არგენტინის დროშა Inca Seguros |
| 1991-1992 | არგენტინის დროშა Mutual Cóndor |
| 1992-1994 | არგენტინის დროშა Carta Credencial |
| 1994-1996 | არგენტინის დროშა Intercable |
| 1998 | არგენტინის დროშა Esco |
| 1998-1999 | იტალიის დროშა Diadora |
| 1999 | არგენტინის დროშა Lotería de Córdoba |
| 2000-2002 | არგენტინის დროშა Banco Julio |
| 2002-2003 | არგენტინის დროშა ¡Viva Córdoba! |
| 2003-2006 | არგენტინის დროშა Colorín/Banco de Córdoba |
| 2007-2008 | არგენტინის დროშა Banco de Córdoba |
| 2008-2012 | არგენტინის დროშა Motocicletas Brava/Banco de Córdoba |
| 2013 | არგენტინის დროშა Electroingeniería/Banco de Córdoba |
| 2013-2015 | არგენტინის დროშა Corblock/Banco de Córdoba |
| 2015 | არგენტინის დროშა Banco de Córdoba |
| 2016 | არგენტინის დროშა Atia Construcciones/Banco de Córdoba |
| 2016-2017 | არგენტინის დროშა Motocicletas Brava/Banco de Córdoba |
| 2018-დღემდე | არგენტინის დროშა Autocrédito/Banco de Córdoba |

 |

კლუბის მონაცემები
-----------------

|  |
| --- |
| **პერიოდი 1919-1980 (LRF-LCF):**
**სეზონები 1ª:*** კორდოვის ჩემპიონატი: 59

**სეზონები 2ª:*** კორდოვის ჩემპიონატი: 3
 |

**პერიოდი 1981-დღემდე (AFA):**

**სეზონები 1ª:** 16

* ნასიონალის ჩემპიონატი: 3 რეგულარულ ჩემპიონატებში ჩართვამდე (1973, 1979, 1980)
* პერიოდი 1981-დღემდე (AFA): არგენტინის პრიმერა დივიზიონი: 13 (1981-1989/90, 1999/00, 2004/05-2005/06)
* **ადგილი პირველი დივიზიონის ისტორიულ ცხრილში: 27°**

**სეზონები 2ª:** 25

* პრიმერა B ნასიონალი: 25 (1990/91-1998/99, 2000/01-2003/04, 2006/07-)
* **ადგილი მეორე დივიზიონის ისტორიულ ცხრილში**: 1º

 **უდიდესი გამარჯვება:**

* პირველი დივიზიონი: 6:1 a Chaco For Ever (Resistencia) (Primera división 1979)
* მეორე დივიზიონი: 7:0 a Club Villa Mitre (B Nacional 2001)

**უდიდესი დამარცხება:**

* პირველი დივიზიონი: 1:6 vs River Plate (Primera división 1988)
* მეორე დივიზიონი: 1:7 vs Godoy Cruz (Mendoza) (B Nacional 1995)

**ყველაზე მაღალი ადგილი ლიგაში:**

* პირველი დივიზიონი: 8° (1986/87)
* მეორე დივიზიონი: 1º (1998/99, 2003/04)

**ყველაზე დაბალი ადგილი ლიგაში:**

* პირველი დივიზიონი: 20° (1988/89, 1989/90, Ap. 2005)
* მეორე დივიზიონი: 22º (Nacional B 2016)

**წაუგებელი მატჩების სერია:**

* პირველი დივიზიონი: 12 (1986/87)
* მეორე დივიზიონი: 19 (2011/12)

**ყველაზე მეტი მატჩი:**

* არგენტინის დროშა ენრიკე ნიეტო (271)

**ყველაზე მეტი გოლი:**

* არგენტინის დროშა ოსკარ ალბერტო დერტისია (93)

**Mayor cantidad de encuentros dirigidos:**

* არგენტინის დროშა კარლოს მონტესი (141)

### პირველი დივიზიონის საუკეთესო ბომბარდირები

* argentino რაულ დე ლა კრუს ჩაპარო: 20 გოლი (მეტროპოლიტანო 1982)

### მეორე დივიზიონის საუკეთესო ბომბარდირები

* argentino დანიელ ხიმენესი: 23 გოლი (პრიმერა B ნასიონალი 2000/01)
* argentino პაბლო ვეგეტი: 15 გოლი (პრიმერა B ნასიონალი 2018-19)
* argentino ნიკოლას მასოლა: 9 გოლი (პრიმერა B ნასიონალი 2014)

### საუკეთესო ბომბარდირები

*ფეხბურთელები, რომელთაც ყველაზე მეტი გოლი გაიტანეს (AFA-ს ტურნირებში):*

| ფეხბურთელი | გოლი | მატჩი | საშ. | პერიოდი |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| არგენტინის დროშა **ოსკარ ალბერტო დერტისია** | **93** | **221** | **0,42** | **1982-1988; 1996-1997** |
| არგენტინის დროშა დანიელ ხიმენესი | **89** | 174 | 0,51 | 1998-2000; 2004-2005; 2006-2008 |
| არგენტინის დროშა კლაუდიო სარია | **72** | 219 | 0,36 | 1994-2000; 2001 |
| არგენტინის დროშა ფერნანდო ოლივა | **53** | 181 | 0,29 | 1990-1996; 2003 |
| არგენტინის დროშა დიეგო კლიმოვიცი | **45** | 95 | 0,47 | 1993-1996; 2011 |

#### ყველაზე მეტი მატჩი

*მოთამაშეები, რომლებსაც ყველაზე მეტი მატჩი აქვთ ნათამაშები (AFA-ს ტურნირებში)::*

| ფეხბურთელი | მატჩი | პერიოდი |
| --- | --- | --- |
| არგენტინის დროშა **ენრიკე ნიეტო** | **271** | **1980-1981; 1984-1990** |
| არგენტინის დროშა რამონ ბენიტესი | **243** | 1983-1988; 1997 |
| არგენტინის დროშა ოსვალდო მარკესი | **222** | 1982-1989 |
| არგენტინის დროშა ოსკარ ალბერტო დერტისია | **221** | 1982-1988; 1999-2000 |
| არგენტინის დროშა კლაუდიო სარია | **219** | 1994-2000; 2001 |

მოთამაშეები
-----------

თავისი ისტორიის 105 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში ასობით ფეხბურთელმა ითამაშა, თავისი წვლილი შეიტანა და გარკვეული კვალი დატოვა, როგორც კლუბის, ასევე არგენტინული ფეხბურთის ისტორიაში. თეთრ-წითლების მაისურით ყველაზე მეტი, 271 შეხვედრა ენრიკე ნიეტომ ჩაატარა. ხოლო, ოსკარ დერტისია არგენტინის ფეხბურთის ფედერაციის ოფიციალური ტურნირების ეგიდით გამართულ 221 მატჩში გატანილი 93 გოლით კლუბის ისტორიაში დღემდე საუკეთესო ბომბარდირად რჩება.

„ინსტიტუტოს" ღირსებას სხვადასხვა დროს არაერთი, საკლუბო თუ სანაკრებო დონეზე, არგენტინისა თუ მსოფლიო მასშტაბით წარმატებული და სახელმოხვეჭილი ფეხბურთელი იცავდა, მათ შორის 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონები ოსვალდო არდილესი და მიგელ ოვიედო, ასევე ევარისტო ბარერა, ალბერტო ბელტრანი, ოსკარ დერტისია, ვიქტორ ერედია, უგო კურიონი, ხოსე ლუის სებალოსი, რამონ აბილა, პაულო დიბალა და სხვ. „ინსტიტუტოს" აღზრდილია არგენტინის ყველა დროის ერთ-ერთი საუკეთესო ფეხბურთელი მარიო კემპესი, რომელმაც 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე როგორც საუკეთესო ფეხბურთელის, ასევე საუკეთესო ბომბარდირის წოდება მოიპოვა. სხვა ცნობილ ფეხბურთელებს შორის, რომელთაც „ინსტიტუტოს" რიგებში უთამაშიათ, არიან პანამის ეროვნული ნაკრების ყოფილი თავდამსხმელი არმანდო დელი ვალდესი და ბოლივიის ეროვნული ნაკრების ყოფილი ნახევარმცველი რამირო კასტილიო.

### შემადგენლობა 2019–20

შენიშვნა: დროშა აღნიშნავს ეროვნულ ნაკრებს რომელიც განსაზღვრულია ფიფა-ს წესებით. მოთამაშეები შესაძლოა რამდენიმე ფიფა-ს არაწევრ ქვეყანას/ტერიტორიას მიეკუთვნებოდნენ.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| № | პოზიცია  | ქვეყანა | მოთამაშე |
| --- | --- | --- | --- |
| — | მეკარე | არგენტინა არგენტინა | მატიას ალბერტი |
| — | მეკარე | არგენტინა არგენტინა | ლაუტარო პეტრუჩი |
| — | მეკარე | არგენტინა არგენტინა | ხერმან სალორტი |
| — | მეკარე | არგენტინა არგენტინა | ემანუელ სიტარო |
| — | მეკარე | არგენტინა არგენტინა | ხორხე კარანსა |
| — | მცველი | არგენტინა არგენტინა | ფაკუნდო აგუერო |
| — | მცველი | არგენტინა არგენტინა | ხუან კრუს არგუელო |
| — | მცველი | არგენტინა არგენტინა | ფაკუნდო ერპენი |
| — | მცველი | არგენტინა არგენტინა | ფრანკო ფლორესი |
| — | მცველი | არგენტინა არგენტინა | მისაელ გუტიერესი |
| — | მცველი | არგენტინა არგენტინა | ფრანსისკო მუსო |
| — | მცველი | არგენტინა არგენტინა | ნიკოლას სარავია |
| — | მცველი | არგენტინა არგენტინა | ხოსე ვიჟეგასი |
| — | მცველი | არგენტინა არგენტინა | გასტონ იაბალე |
| — | მცველი | არგენტინა არგენტინა | ლუკას ლანდა |
| — | მცველი | არგენტინა არგენტინა | ლეონარდო ფერეირა |
| — | ნახევარმცველი | არგენტინა არგენტინა | იგნასიო ანტონიო |

 | 

| № | პოზიცია  | ქვეყანა | მოთამაშე |
| --- | --- | --- | --- |
| — | ნახევარმცველი | არგენტინა არგენტინა | დამიან არსე |
| — | ნახევარმცველი | არგენტინა არგენტინა | მალკომ ბრაიდა |
| — | ნახევარმცველი | არგენტინა არგენტინა | კრისტიან კარისო |
| — | ნახევარმცველი | არგენტინა არგენტინა | ემილიანო ენდრისი |
| — | ნახევარმცველი | არგენტინა არგენტინა | როდრიგო გარო |
| — | ნახევარმცველი | არგენტინა არგენტინა | მაქსიმილიანო ლოპესი |
| — | ნახევარმცველი | არგენტინა არგენტინა | მაქსიმილიანო პონსე |
| — | ნახევარმცველი | არგენტინა არგენტინა | ხუან იგნასიო სილსი |
| — | ნახევარმცველი | არგენტინა არგენტინა | ფრანკო უოტსონი |
| — | ნახევარმცველი | არგენტინა არგენტინა | ნიკოლას უოტსონი |
| — | თავდამსხმელი | არგენტინა არგენტინა | მატეო ბაიამიჩი |
| — | თავდამსხმელი | არგენტინა არგენტინა | მაურო ბარსოლა |
| — | თავდამსხმელი | არგენტინა არგენტინა | ხერმან სერვერა |
| — | თავდამსხმელი | არგენტინა არგენტინა | მანუელ ლიენდო |
| — | თავდამსხმელი | არგენტინა არგენტინა | აგუსტინ მორალესი |
| — | თავდამსხმელი | არგენტინა არგენტინა | მარტინ პინო |
| — | თავდამსხმელი | არგენტინა არგენტინა | გონსალო კასტილიეხოსი |

 |

### ტრანსფერები 2019-20

| მაღალი **მაღალი** |
| --- |
| **ფეხბურთელი** | **პოზიცია** | **მოვიდა კლუბიდან** | **კონტრაქტის ტიპი** |
| **ზამთარი** |
| არგენტინის დროშა ხერმან **სალორი** | მეკარე მეკარე | არგენტინის დროშა აგროპეკუარიო | Altas ტრანსფერი. |
| არგენტინის დროშა ფაკუნდო **ერპენი** | მცველი მცველი | არგენტინის დროშა სან-მარტინ სან-ხუანი | Altas თავისუფალი. |
| არგენტინის დროშა პაბლო **მატალია** | მცველი მცველი | არგენტინის დროშა სპორტივო ბელგრანო | Altas იჯარის დასასრული. |
| არგენტინის დროშა ხოსე **ვილეგასი** | მცველი მცველი | არგენტინის დროშა სანსინენა | Altas ტრანსფერი. |
| არგენტინის დროშა მაქსიმილიანო **ლოპესი** | ნახევარმცველი ნახევარმცველი | არგენტინის დროშა ვილა მიტრე ბაია-ბლანკა | Altas ტრანსფერი. |
| არგენტინის დროშა ხუან უგნასიო **სილსი** | ნახევარმცველი ნახევარმცველი | არგენტინის დროშა ურაკანი | Altas თავისუფალი. |
| არგენტინის დროშა ფაკუნდო **სილვა** | ნახევარმცველი ნახევარმცველი | არგენტინის დროშა ლოს-ანდესი | Altas თავისუფალი. |
| არგენტინის დროშა დამიან **არსე** | ნახევარმცველი ნახევარმცველი | არგენტინის დროშა ალმაგრო | Altas თავისუფალი. |
| არგენტინის დროშა ფრანსისკო **აპაოლასა** | თავდამსხმელი თავდამსხმელი | არგენტინის დროშა ესტუდიანტესი | Altas იჯარა. |
| არგენტინის დროშა ხერმან **ესტიგარიბია** | თავდამსხმელი თავდამსხმელი | ჩილეს დროშა დეპორტეს კოპიაპო | Altas თავისუფალი. |
| **ზაფხული** |
| {{{link alias-s}}} დროშა |  | {{{link alias-s}}} დროშა | მაღალი |
|

| Bajas **დაბალი** |
| --- |
| **ფეხბურთელი** | **პოზიცია** | **წავიდა კლუბში** | **კონტრაქტის ტიპი** |
| **ზამთარი** |
| არგენტინის დროშა იგნასიო **არსე** | მეკარე მეკარე | არგენტინის დროშა სან-მარტინ ტუკუმანი | Bajas კონტრაქტის შეწყვეტა. |
| არგენტინის დროშა ლეანდრო **დე ბორტოლი** | მეკარე მეკარე | {{{link alias-s}}} დროშა | Bajas კონტრაქტის დასრულება. |
| არგენტინის დროშა ფაბრისიო **ენრიკოტი** | მეკარე მეკარე | არგენტინის დროშა დუგლას ჰეიგი | Bajas კონტრაქტის დასრულება. |
| არგენტინის დროშა ალან **აგირე** | მცველი მცველი | {{{link alias-s}}} დროშა | Bajas კონტრაქტის დასრულება. |
| არგენტინის დროშა ფრანკო **კორია** | მცველი მცველი | არგენტინის დროშა სპორტივო ლას-პარეხასი | Bajas კონტრაქტის შეწყვეტა. |
| არგენტინის დროშა ვიქტორ **ლოპესი** | მცველი მცველი | *კარიერა დაასრულა.* | Bajas კონტრაქტის დასრულება. |
| არგენტინის დროშა პაბლო **მატალია** | მცველი მცველი | არგენტინის დროშა სპორტივო ბელგრანო | Bajas იჯარა. |
| არგენტინის დროშა სანტიაგო **მოიანო** | მცველი მცველი | არგენტინის დროშა ტალერეს კორდოვა | Bajas იჯარის დასასრული. |
| არგენტინის დროშა ფაკუნდო **აფრანჩინო** | ნახევარმცველი ნახევარმცველი | არგენტინის დროშა ვილა დალმინე | Bajas კონტრაქტის დასრულება. |
| არგენტინის დროშა ტობიას **ბალიარი** | ნახევარმცველი ნახევარმცველი | არგენტინის დროშა სპორტივო ბელგრანო | Bajas კონტრაქტის დასრულება. |
| არგენტინის დროშა ემილიანო **ელაკოპულოსი** | ნახევარმცველი ნახევარმცველი | არგენტინის დროშა ტემპერლეი | Bajas კონტრაქტის დასრულება. |
| არგენტინის დროშა მატეო **კლიმოვიცი** | ნახევარმცველი ნახევარმცველი | გერმანიის დროშა შტუტგარტი | Bajas ტრანსფერი. |
| არგენტინის დროშა სებასტიან **ნავარო** | ნახევარმცველი ნახევარმცველი | არგენტინის დროშა ოლ ბოისი | Bajas კონტრაქტის დასრულება. |
| არგენტინის დროშა ელოი **როიხე** | ნახევარმცველი ნახევარმცველი | {{{link alias-s}}} დროშა | Bajas კონტრაქტის დასრულება. |
| არგენტინის დროშა ფაკუნდო **კასტელი** | თავდამსხმელი თავდამსხმელი | არგენტინის დროშა ატლეტიკო სარმიენტო | Bajas იჯარა. |
| არგენტინის დროშა პაბლო **ვეგეტი** | თავდამსხმელი თავდამსხმელი | არგენტინის დროშა ბელგრანო კორდოვა | Bajas კონტრაქტის შეწყვეტა. |
| არგენტინის დროშა ლეანდრო **ველია** | თავდამსხმელი თავდამსხმელი | არგენტინის დროშა გოდოი-კრუსი | Bajas ტრანსფერი. |
| **ზაფხული** |
| არგენტინის დროშა კლაუდიო **როლდანი** | მცველი მცველი | არგენტინის დროშა რასინგი კორდოვა | Bajas იჯარა. |
| არგენტინის დროშა ალვარო **სან-ემეტერიო** | მცველი მცველი | არგენტინის დროშა არხენტინო პენიაროლი | Bajas იჯარა. |
|

ცნობილი ფეხბურთელები
--------------------

რაულ დე ლა კრუს ჩაპარო

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * არგენტინის დროშა ხოსე ლისონდო
* არგენტინის დროშა პედრო სალდანიო
* არგენტინის დროშა ედუარდო ანიელი
* არგენტინის დროშა ევარისტო ბარერა
* არგენტინის დროშა სალვადორ მასტროსიმონე
* არგენტინის დროშა ხოსე ლუის სალდანიო
* არგენტინის დროშა რიკარდო ჩერინი
* არგენტინის დროშა ოსვალდო არდილესი
* არგენტინის დროშა ალბერტო ბელტრანი
 | * არგენტინის დროშა ენრიკე ნიეტო
* არგენტინის დროშა ხორხე პერიოტი
* არგენტინის დროშა ერნესტო კორტი
* არგენტინის დროშა მარიო აკუნია
* არგენტინის დროშა ფერნანდო ნიკოლას ოლივა
* არგენტინის დროშა კლაუდიო სარია
* არგენტინის დროშა ოსკარ დერტისია
* არგენტინის დროშა დიეგო კლიმოვიჩი
* არგენტინის დროშა მაურისიო კარანტა
 | * არგენტინის დროშა დანიელ ანხელ ხიმენესი
* არგენტინის დროშა სანტიაგო რაიმონდა
* არგენტინის დროშა ადრიან პერალტა
* არგენტინის დროშა ხულიო კასტილიო
* არგენტინის დროშა სილვიო რომერო
* არგენტინის დროშა პაულო დიბალა
* არგენტინის დროშა რაულ დამიანი
* არგენტინის დროშა რამონ აბილა
* არგენტინის დროშა გუსტავო გოტი
 |

| კლუბის ყველაზე მნიშვნელოვანი და გამორჩეული ფეხბურთელები |
| --- |
| მ | ფეხბურთელი | პოზიცია | წლები | მატჩი | გოლი | წყარო |
| არგენტინის დროშა | **უგო ალბერტო კურიონი** (ესპ. *Hugo Alberto Curioni*) | თავდამსხმელი | 1969 | 10 |  |  |
| არგენტინის დროშა | **რენატო რიხიო** (ესპ. *Renato Riggio*) | ნახევარმცველი | 2003–2004, 2007 | 37 | 11 |  |
| არგენტინის დროშა | **რაულ დე ლა კრუს ჩაპარო** (ესპ. *Raúl de La Cruz Chaparro*) | თავდამსხმელი | 1980–1982 | 64 | 37 |  |
| არგენტინის დროშა | **ხულიო ჩიარინი** (ესპ. *Julio Chiarini*) | მეკარე | 2009–2014, 2018 | 126 | 0 |  |
| არგენტინის დროშა | **მარიო კემპესი** (ესპ. *Mario Alberto Kempes Chiodi*) | თავდამსხმელი | 1970–1973 | 13 | 11 |  |
| არგენტინის დროშა | **ოსვალდო არდილესი** (ესპ. *Osvaldo César Ardiles*) | ნახევარმცველი | 1972–1973 | 14 | 3 |  |

მწვრთნელები
-----------

ალფიო ბასილე
Desde su fundación en el año 1918 hasta la actualidad, decenas han sido los entrenadores del Instituto de Córdoba que han estado al mando de los destinos futbolísticos de la institución.

El primer director técnico que tuvo el club en el profesionalismo de AFA fue Enrique García, quien dirigió al equipo en el año 1973.

Entre entrenadores destacados podemos mencionar a Ernesto Corti (obtuvo el ascenso a primera en la temporada 1998-1999) y a Héctor Rivoira (también obtuvo el ascenso en la temporada 2003-2004). Entre estadísticas encontramos a Jorge Ghiso como el técnico que más partidos dirigió en La Gloria, lo hizo en 113 oportunidades.

En lo que respecta a nacionalidades, los entrenadores de Instituto han sido en su gran mayoría argentinos, en tanto que con respecto a los entrenadores nacidos fuera del país se tiene registro de solo uno: Luis Garisto, de origen uruguayo.

### კლუბის მწვრთნელები და პერსონალი 2019-20

| პოზიცია | პერსონალი |
| --- | --- |
| მწვრთნელი | არგენტინის დროშა სესარ საბალა (ესპ. *César Zabala*) |
| საველე ასისტენტი | არგენტინის დროშა ფრანსისკო ბუტელერი (ესპ. *Francisco Buteler*) |
| ფიზმომზადებისმწვრთნელი | არგენტინის დროშა ხერემიას პერალტა (ესპ. *Jeremías Peralta*) |
| არგენტინის დროშა ფაკუნდო ფოლი (ესპ. *Facundo Folli*) |
| მეკარეების მწვრთნელი | არგენტინის დროშა სესარ კორდოვა (ესპ. *César Córdoba*) |
| გუნდის ექიმი | არგენტინის დროშა ენრიკე ამბროსინი (ესპ. *Enrique Ambrosini*) |
| გუნდის ფსიქოლოგი | არგენტინის დროშა რაფაელ ლინარესი (ესპ. *Rafael Linares*) |
| რეკვიზიტორი | არგენტინის დროშა ვისენტე მანსილია (ესპ. *Vicente Mansilla*) |
| არგენტინის დროშა რაულ არიეტა (ესპ. *Raúl Arrieta*) |
|

კლუბის მწვრთნელები
------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * 1973: ენრიკე გარსია (ესპ. *Enrique García*)
* 1979: ალფიო ბასილე (ესპ. *Alfio Basile*)
* 1980: ვისენტე როდრიგესი (ესპ. *Vicente Cayetano Rodríguez*)
* 1981: ალფიო ბასილე (ესპ. *Alfio Basile*)
* 1982: სებასტიან ვიბერტი (ესპ. *Sebastián Viberti*)
* 1983–84: ოსკარ კადარსი (ესპ. *Oscar Cadars*)
* 1985–87: კარლოს მონტესი (ესპ. *Carlos Montes*)
* 1988: მარიო სანაბრია (ესპ. *Mario Zanabria*)
* 1988–89: ხორხე დომიჩი (ესპ. *Jorge Domichi*)
* 1990: რენე არეგი (ესპ. *Rene Arregui*)
* 1990–91: რაულ არაიგადა (ესპ. *Raúl Arraigada*)
* 1991–92: სალვადორ რაგუსა (ესპ. *Salvador Ragusa*)
* 1992: ხუან კარლოს მონტესი (ესპ. *Juan Carlos Montes*)
* 1993: რაულ არაიგადა (ესპ. *Raúl Arraigada*)
* 1993–94: ხორხე ხინარტე (ესპ. *Jorge Ginarte*)
* 1995: კარლოს ბიასუტო (ესპ. *Carlos Biasutto*)
* 1995–96: ხორხე ლუის გისო (ესპ. *Jorge Luis Ghiso*)
* 1996: ორასიო ბონშიოვანი (ესპ. *Horacio Bongiovanni*)
* 1997: რამონ ადორნო (ესპ. *Ramón Adorno*)
* 1997: ანხელ სელორია (ესპ. *Ángel Celoria*)
* 1997–98: ხუან ხოსე ლოპესი (ესპ. *Juan José López*)
* 1999–00: ერნესტო კორტი (ესპ. *Ernesto Corti*)
* 2000: ხუან ხოსე ლოპესი (ესპ. *Juan José López*)
* 2000–01: ხერარდო მარტინო (ესპ. *Gerardo Martino*)
* 2001–02: ერნესტო კორტი (ესპ. *Ernesto Corti*)
* 2002: კარლოს კომპანუჩი (ესპ. *Carlos Compagnucci*)
* 2002: ხუან ამადორ სანჩესი (ესპ. *Juan Amador Sánchez*)
* 2002–04: ექტორ რივოირა (ესპ. *Héctor Rivoira*)
* 2004: რიკარდო რესა (ესპ. *Ricardo Rezza*)
 | * 2005: ლუის გარისტო (ესპ. *Luis Garisto*)
* 2005: ფერნანდო კიროსი (ესპ. *Fernando Quiroz*)
* 2005: ხორხე ტეილერი (ესპ. *Jorge Theiler*)
* 2005: რამონ ალვარესი (მშ) (ესპ. *Ramón Álvarez*)
* 2006: არიელ კუფარო რუსო (ესპ. *Ariel Cuffaro Russo*)
* 2006: რამონ ალვარესი და სერხიო გონსალესი (მშ)
* 2006: ფერნანდო კიროსი (ესპ. *Fernando Quiroz*)
* 2006–07: ედუარდო ანსარდა (ესპ. *Eduardo Anzarda*)
* 2007: ექტორ რივოირა (ესპ. *Héctor Rivoira*)
* 2007–09: ხორხე ლუის გისო (ესპ. *Jorge Luis Ghiso*)
* 2009–10: მარსელო ბონეტო (ესპ. *Marcelo Bonetto*)
* 2010–11: კლაუდიო ვივასი (ესპ. *Claudio Vivas*)
* 2011: რამონ ალვარესი და ალბერტო ბელტრანი (მშ)
* 2011–12: დარიო ფრანკო (ესპ. *Darío Franco*)
* 2012: ლეონარდო ნადაია (მშ) (ესპ. *Leonardo Nadaya*)
* 2012–13: დარიო კუდელკა (ესპ. *Frank Darío Kudelka*)
* 2013–14: ელვიო აგუერო (მშ) (ესპ. *Elvio Agüero*)
* 2014: დანიელ ხიმენესი-ოსკარ დერტისია
* 2014–15: კარლოს მასოლა (ესპ. *Carlos Mazzola*)
* 2015: კლაუდიო დე მარია და მარსელო არსე (მშ)
* 2015–16: ექტორ რივოირა (ესპ. *Héctor Rivoira*)
* 2016–17: ივან დელფინო (ესპ. *Iván Delfino*)
* 2017: კლაუდიო დე მარია (მშ) (ესპ. *Claudio De María*)
* 2017: გაბრიელ გომესი (ესპ. *Gabriel Gómez*)
* 2017–18: დარიო ფრანკო (ესპ. *Darío Franco*)
* 2018: სესარ საბალა (ესპ. *César Zabala*)
* 2019: დიეგო კანია (ესპ. *Diego Cagna*)
* 2019–20: სესარ საბალა (ესპ. *César Zabala*)
* 2020–: ფერნანდო კიროსი (ესპ. *Fernando Quiroz*)
 |  |

(მშ): მთავარი მწვრთნელის მოვალეობის შემსრულებელი. 

მიღწევები
---------

### ოფიციალური ეროვნული ტურნირები (AFA)

| ეროვნული ტიტულები |
| --- |
| ჩემპიონატი | ჩემპიონი | ვიცე-ჩემპიონი |
| **მეორე დივიზიონი (2/0)** | 1998-99, 2003-04 |  |

### ადგილობრივი ტურნირები

| რეგიონალური ტიტულები (LCF) |
| --- |
| ჩემპიონატი | ჩემპიონი | ვიცე-ჩემპიონი |
| **კორდოვის საფეხბურთო ლიგის პირველი დივიზიონი (9/0)** | 1925, 1926, 1927, 1928, 1961, 1966, 1972, 1990, 2017 |  |
| **კორდოვის საფეხბურთო ლიგის მეორე დივიზიონი (4/0)** | 1919, 1920, 1941, 1946 |  |

### სხვა ადგილობრივი ტურნირები

* **მოსამზადებელი ჩემპიონატი LCF (4)**: 1925, 1948, 1956, 1957
* **სიდრალის ჩემპიონატი (1)**: 1929
* **ინიციალური ტურნირი (2)**: 1961, 1966
* **კლაუსურას ტურნირი (3)**: 1961, 1963, 1980
* **შერჩევითი ჩემპიონატი (1)**: 1969
* **ზონალური ჩემპიონატი (2)**: 1972, 1973

### ამხანაგური ტურნირები

* **ნედერ-ნიკოლა (6)**: 1961, 1963, 1972, 1987, 1988, 1999
* **კორდოვის მუნიციპალიტეტის თასი (1)**: 2008
* **„ფრანკო ჯუსტეტის" ახალგაზრდული თასი (1)**: 2009
* **კორდოვის თასი (1)**: 2009
* **კორდოვის ლიგის საიუბილეო თასი (1)**: 2010
* **მარიო ალბერტო კემპესის თასი (1)**: 2012
* **კლასიკური თასი მშვიდობისათვის (1)**: 2016
* **კორდოვის პროვინციის თასი (1)**: 2019

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ინსტიტუტო კორდოვა (საფეხბურთო კლუბი)***

* კლუბის ოფიციალური საიტი

| სოციალური ქსელები
  |
| --- |
| Instagram · Facebook · Twitter |

| თემატური საიტები
  |
| --- |
| BDFA Argentina · Futbolpedia · Mundo Ascenso · Soccerway · Transfermarkt · WorldFootball.net |

| ვიდეო
  |
| --- |
| კლუბის YouTube არხი |

| მედია
  |
| --- |
| VíaCórdoba |

სქოლიო
------

1. ↑  Instituto Atlético Central Córdoba - IACC - Instalaciones
2. ↑  Mundo D — Liga cordobesa de fútbol
3. ↑  Día a Día — Liga cordobesa de fútbol
4. ↑  Ligaste — Portal del fútbol cordobés.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-09-25. ციტირების თარიღი: 2020-09-18.
5. ↑  Liga Cordobesa de Fútbol
6. ↑  პრიმერა B ნასიონალი (ესპ. Primera B Nacional) — La Primera Nacional, anteriormente llamada Primera B Nacional —también conocida como Nacional B, B Nacional o Torneo Nacional B— es el campeonato de fútbol de segunda división de Argentina. Está organizado por la AFA y es disputado tanto por clubes directa como indirectamente afiliados a la asociación, al igual que la Primera División. Es una de las cuatro divisiones formalmente profesionales, junto a la Primera, la B Metropolitana y el Federal A.
7. ↑  ბარიო ალტა კორდოვა (ესპ. Barrio Alta Córdoba) — es un barrio de la ciudad de Córdoba, Argentina. Está ubicado en la zona conocida como pericéntrica (que rodea el centro), al norte del Río Suquía.
8. ↑  Ferrocarril Central Córdoba Sres
9. ↑  La paliza de Instituto a Belgrano que nadie leyó. *Gustavo Farias for the MundoD*. *ციტატა:* „Instituto del ’72. Hace 40 años, la Gloria goleó a Belgrano en la final de la Liga, pero ningún medio gráfico cubrió su consagración debido a un paro." ციტირების თარიღი: 18 სექტემბერი, 2020.
10. ↑  Estadio Mario Alberto Kempes.
11. ↑  Presidentes de Instituto A.C.C.. *institutoacc.com.ar*.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-09-24. ციტირების თარიღი: 24 სექტემბერი, 2020.
12. ↑  Copia archivada. *camisetasdeinstituto.8k.com*.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-10-06. ციტირების თარიღი: 18 სექტემბერი, 2020.
13. ↑  Argentina - List of Topscorers. *Emmanuel Castro Serna for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation*. ციტირების თარიღი: 18 სექტემბერი, 2020.
14. ↑  Argentina - List of Second Level Topscorers. *Mariano Buren for the Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation*. ციტირების თარიღი: 18 სექტემბერი, 2020.
15. ↑  Dybala, el pibe de los récords. *Gustavo Farias for the MundoD*. *ციტატა:* „El de Laguna Larga hace historia en Instituto: "la Joya" sigue bajando marcas con sólo 26 partidos en la Gloria. Y va por más." ციტირების თარიღი: 18 სექტემბერი, 2020.
16. ↑  Mateo Bajamich (ხორ. Bajamić, რუს. Матео Баямич; born 3 August 1999) is an Argentine professional footballer who plays for Instituto Atlético Central Córdoba.
17. ↑  Mateo Bajamich. *Soccerway*. ციტირების თარიღი: 23 სექტემბერი, 2020.
18. ↑  რაულ დე ლა კრუს ჩაპარო (ესპ. Raúl de La Cruz Chaparro).
19. ↑  José M. Lizondo
20. ↑  Pedro Saldaño
21. ↑  Eduardo "Mamadera" Anelli
22. ↑  Evaristo Barrera
23. ↑  Salvador Mastrosimone
24. ↑  José Luis Saldaño
25. ↑  Ricardo Cherini
26. ↑  Alberto Beltrán
27. ↑  Enrique Nieto
28. ↑  Jorge Perriot
29. ↑  Ernesto Corti
30. ↑  Mario Acuña
31. ↑  Fernando Nicolas Oliva
32. ↑  Claudio Sarría
33. ↑  Oscar Dertycia
34. ↑  9na Entrevista - Diego Klimowicz - La Voz del Hinca Albirrojo.
35. ↑  Mauricio Caranta
36. ↑  Daniel Angel Jiménez
37. ↑  Santiago Raymonda
38. ↑  Adrián Peralta
39. ↑  Julio G Castillo
40. ↑  Silvio Ezequiel Romero
41. ↑  Raúl Damiani
42. ↑  Ramón Ábila
43. ↑  Gustavo Gotti
44. ↑  უგო ალბერტო კურიონი (ესპ. Hugo Alberto Curioni; დ. 11 ოქტომბერი, 1946, ხენერალ-კაბრერა, კორდოვის პროვინცია, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი, თამაშობდა ცენტრფორვარდის პოზიციაზე. ფეხბურთის გულშემატკივრებში ცნობილია მეტსახელით „ტულა".
45. ↑  Entrevista a Renato "el Tano" Riggio.
46. ↑  რაულ დე ლა კრუს ჩაპარო (ესპ. Raúl de La Cruz Chaparro; დ. 3 მაისი, 1953, ფორმოსა, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი, თამაშობდა ცენტრფორვარდის პოზიციაზე.
47. ↑  Ping Pong de Julio Chiarini.
48. ↑  Alfio Basile llevó a Instituto a ser cuartofinalistas en dos oportunidades (en los nacionales 1979 y 1981).
49. ↑  How to pronounce Horacio Bongiovanni (Spanish/Argentina). *PronounceNames.com*. ციტირების თარიღი: 18 სექტემბერი, 2020.
50. ↑  რამონ ალვარესი და ალბერტო ბელტრანი (ესპ. *Ramón Álvarez y Alberto Beltrán*).
51. ↑  დანიელ ხიმენესი-ოსკარ დერტისია (ესპ. *Daniel Jiménez-Oscar Dertycia*).
52. ↑  კლაუდიო დე მარია და მარსელო არსე (ესპ. *Claudio De María y Marcelo Arce*).
53. ↑  Diego Cagna vs Newell's Old Boys (Clausura 1998). *lucascmp*. ციტირების თარიღი: 18 სექტემბერი, 2020.
54. ↑  მოსამზადებელი ჩემპიონატი LCF (ესპ. Campeonato Preparación LCF).
55. ↑  სიდრალის ჩემპიონატი (ესპ. Campeonato Sidral).
56. ↑  ინიციალური ტურნირი (ესპ. Torneo Iniciación).
57. ↑  კლაუსურას ტურნირი (ესპ. Torneo Clausura).
58. ↑  შერჩევითი ჩემპიონატი (ესპ. Campeonato Selectivo).
59. ↑  ზონალური ჩემპიონატი (ესპ. Campeonato Zonal).
60. ↑  ნედერ-ნიკოლა (ესპ. Neder-Nicola).
61. ↑  კორდოვის მუნიციპალიტეტის თასი (ესპ. Copa Municipalidad de Córdoba).
62. ↑  „ფრანკო ჯუსტეტის" ახალგაზრდული თასი (ესპ. Copa Juventud "Franco Giustetti").
63. ↑  კორდოვის თასი (ესპ. Copa Córdoba).
64. ↑  კორდოვის ლიგის საიუბილეო თასი (ესპ. Copa Aniversario Liga Cordobesa).
65. ↑  მარიო ალბერტო კემპესის თასი (ესპ. Copa Mario Alberto Kempes).
66. ↑  კლასიკური თასი მშვიდობისათვის (ესპ. Copa Clásico por la Paz).
67. ↑  კორდოვის პროვინციის თასი (ესპ. Copa Provincia de Cordoba).