recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**The Sims 3** — თამაში-სიმულატორი. წარმოადგენს Sims 2-ის გაგრძელებას, რომელშიც დამატებულია აქსესუარები და ავეჯი. გამოვიდა 2009 წლის 2 ივნისს. არსებობს მისი დამატებები - The Sims 3 World Adventures, The Sims 3 Ambitions, The Sims 3 Late Night, The Sims 3 Generations, The Sims 3 Pets, The Sims 3 Master Suite და The Sims 3 Showtime. წინამორბედთან შედარებით აქვს სხვა სტანდარტული დამატებებიც - ქალაქები, სტუმრობა მეზობლებთან, გასეირნება ქალაქში.

არჩეულ პერსონაჟს შესაძლებელია, დაერქვას სახელი თუ გვარი, შეცვლილი იქნას მისი სახის ნაკვთები და ფერი, მაკიაჟი, ჩაცმულობა. იცვლება მისი ხასიათიც, საყვარელი ფერი, საყვარელი საჭმელი, მუსიკის საყვარელი სტილი. პროფესიის არჩევასთან ამ ფაქტორების პირდაპირი კავშირი აქვთ. სიმს შეუძლია გაცნობა, ქორწინება და განქორწინება. ოჯახში შესაძლებელია 8 პიროვნებამდე დამატება.

თამაშში შესაძლებელია პროფესიების არჩევა, გემოვნების მიხედვით — პოლიტიკა, კულინარია, სილამაზის სალონი, პოლიცია, სამედიცინო სამსახური, სამხედრო სამსახური და ქურდობაც კი. ამ პროფესიების არჩევა მიმდინარეობს გაზეთის, ინტერნეტის ან სამუშაო ადგილზე მისვლის მეშვეობით. დასაშვებია სამუშაო გრაფიკის არჩევა.

Sims 3-ში ასევე მოიპოვება საჭმლის რეცეპტები. ყოველდღიური გართობისთვის არსებობს სხვადასხვა ადგილი — სახლის გარემო, რესტორნები, კაფეები, სტადიონები, კონცერტები, კინოთეატრები, თეატრები, პარკი და სხვა. პერსონაჟის ცხოვრების ხანგრძლივობა ასევე კონტროლირებადია. შესაძლებელია ღამით სასაფლაოზე სიარული და სულებთან შეხვედრა, აუზში ბანაობა, ზღვასა და ტბებში თევზაობა, ბიბლიოთეკებში გაკვეთილების მომზადება და ბევრი სხვა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* ოფიციალური საიტი

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
სერია The Sims |
| --- |
|  |
| *The Sims* | 
* *Livin' Large*
* *House Party*
* *Hot Date*
* *Vacation*
* *Unleashed*
* *Superstar*
* *Makin' Magic*
* საუნდტრეკი
 |
|  |
| *The Sims 2* | 
* *University*
* *Nightlife*
* *Open for Business*
* *Pets*
* *Seasons*
* *Bon Voyage*
* *FreeTime*
* *Apartment Life*
* Stuff packs
 |
|  |
| *The Sims 3* | 
* *World Adventures*
* *Ambitions*
* *Late Night*
* *Generations*
* *Pets*
* *Showtime*
* Stuff packs
 |
|  |
| *The Sims 4* | 
 |
|  |
| განშტოებები | 
* *Life Stories*
* *Pet Stories*
* *Castaway Stories*
* *Medieval*
 |
|  |
| კონსოლური თამაშები | 
* *The Sims*
* *Bustin' Out*
* *The Urbz*
* *The Sims 2*:*Castaway*
* *Apartment Pets*
* *The Sims 3*
 |
|  |
| *MySims* | 
* *MySims*
* *MySims Kingdom*
* *MySims Party*
* *MySims Racing*
* *MySims Agents*
* *MySims SkyHeroes*
 |
|  |
| ონლაინ თამაშები | 
* *The Sims Online*
* *Carnival*:*Snap City*
* *The Sims Social*
 |

 |
**Radisson Hotels** — საერთაშორისო სასტუმროების კომპანია, შვილობილი სტუქტურა Carlson Rezidor Hotel Group, ბრენდების Radisson, Radisson Blu, Radisson RED და Park Inn by Radisson ოპერატორი. პირველი სასტუმრო Radisson აშენდა 1909 წელს მინეაპოლისის შტატში, აშშ–ში. სახელი Radisson იყო შერქმეული ფრანგი მკვლევარ პიერ-ესფისტ რადისონის პატივსაცემად. 1962 წელს სასტუმრო შეიძინა კურტ კარლსონმა (1914–1999) და იგი დღემდე მისი კომპანიის მფლობელობაშია.

ამერიკული ჟურნალ „Hotels Magazine"-ის აზრით, 2015 წელს Carlson Rezidor Hotel Group-მა (მინეტონკა, მინესოტა, აშშ) სასტუმროების რაოდენობით მსოფლიოში მე–5 ადგილი დაიკავა (ფლობდა რა სასტუმროებს 87 ქვეყანაში), ისევე, როგორც „HOTELS 325"-ის, რომელშიც იგი მე-13 ადგილზეა მთელ მსოფლიოში ნომრების ფონდის მიხედვით (172 234 ნომერი) და მე-17 ადგილზე სასტუმროების რაოდენობის მიხედვით (1092 სასტუმრო). ბრენდი Radisson Blu გლობალური სასტუმროების ბრენდების ნომრების რიცხოვნებით (68270 ნომერი, 287 სასტუმროში) იმყოფება 31-ე ადგილზე.

ქვეყნები
--------

### ამერიკის შეერთებულ შტატებში

Radisson–ის სასტუმროების უმეტესობა განლაგებულია აშშ–ში. კომპანიის შტაბი მდებარეობს მინეაპოლისში,მინესოტას შტატში, სადაც აშენდა Radisson–ის პირველი სასტუმრო. ეს შენობა ასევე წარმოადგენს Carlson Companies-ის შტაბ-ბინას. აშშ-ში სულ არის 359 Radisson-ის სასტუმრო.

### საქართველოში

რადისონ ბლუ ივერია — ხუთვარსკვლავიანი სასტუმრო ქალაქ თბილისში, ყოფილი „ინტურისტის" სასტუმროს ტერიტორიაზე. თავდაპირველი 18-სართულიანი ნაგებობა 1967 წელს არქიტექტორ ო. კალანდარიშვილის მიერ, ი. ცხომელიძის მონაწილეობით აიგო. გასული საუკუნის უკანასკნელ წლებში მან ფუნქციური მნიშვნელობა და გარეგნული იერსახე დაკარგა. აფხაზეთის კონფლიქტის შემდეგ ათ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში აქ დევნილები იყვნენ ჩასახლებული. XXI საუკუნის დასაწყისში შენობა მთავრობამ კომპანია სილკ როუდ ჯგუფს მიჰყიდა. ამ უკანასკნელმა სასტუმროს რეკონსტრუქცია დაიწყო და მართვის უფლება კომპანია Radisson-ს მიჰყიდა. 2009 წელს გაიხსნა განახლებული სასტუმრო ახალი სახელწოდებით „რადისონ ბლუ ივერია". 18-სართულიან შენობაში 248 ოთახია, რომელთაგან 12 უმაღლესი კლასის აპარტამენტია. 

### სხვა ქვეყნებში

Radisson, როგორც ბრენდი, გამოიყენება სხვა ქვეყნებშიც. Radisson უწევს მომსახურებას 158 სასტუმროს ევროპაში, აფრიკასა და აზიაში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვიკისაწყობის ლოგო შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„Radisson Hotels"** ვიკისაწყობში.
* ოფიციალური საიტი

სქოლიო
------

1. ↑  Radisson About us. Radisson. ციტირების თარიღი: 2009-02-22.
2. ↑  Radisson About us. Radisson. ციტირების თარიღი: 2009-02-22.
**აბუ ტალიბ იბნ აბდ ალ-მუტალიბი** (არაბ. أَبُو طَالِب بن عَبْد ٱلْمُطَّلِب ʾ; დ. 536 – გ. 619) — ჰაშიმანთა გვარის მეთაური, კურაიშელთა ტომისა. წინასწარმეტყველ მაჰმადის მამის, აბდულას ძმა. ალი იბნ აბუ ტალიბის მამა. იგი მექაში პატივსაცემ პირად იყო მიჩნეული და აქტიურად იცავდა მაჰმადს. მაჰმადის ბაბუის, აბდ ალ მუტალიბის გარდაცვალების შემდგომ ის გახდა მისი მეურვე. 

გადმოცემის მიხედვით ბავშვობაში მუჰამადი აბუ-ტალიბის თხებს და ცხვრებს მწყემსავდა. აბუ ტალიბი ვაჭრობით იყო დაკავებული თუმცა მატერიალურად მდიდარი არ იყო. 

მას შემდეგ რაც მაჰმადმა ისლამის ქადაგება დაიწყო, მას აქტიურად დაუპირისპირდნენ სხვა კურაშელთა ტომის გვარები, მოუწოდებდნენ აბუ ტალიბს გაეჩუმებინა თავისი ძმისშვილი და ემუქრებოდნენ მას. კურაიშელებმა აბუ-ტალიბის მოქრთამვაც კი სცადეს მაჰმადის გადაცემის სანაცვლოდ, მაგრამ კიდევ ერთი უარის შემდგომ, კურაიშელთა სხვა ტომის გვარება ჰაშიმანთა გვარის წევრებთან ქორწინება აკრძალეს. 

მაჰმადის დაცვა აბი ტალიბისა და ჰაშიმანთა გვარისთვის დიდ წნეხს უკავშირდებოდა, უთხრა ბიძამ მაჰმადს: „გადაარჩინე ჩემი და შენი თავი და იმაზე დიდ ტვირთს ნუ დამატან, რაც მე არ შემიძლია". მაჰმადმა უპასუხა „ალაჰსა ვფიცავ, მარჯვენაში მზე რომ მომცენ, მარცხენაში – მთვარე, და მითხრან, სამაგიეროდ უარი ვთქვა ამ დიდებულ საქმეზე, ვიდრე უფალი მას გამარჯვებით დააგვირგვინებდეს, ხოლო თუ მათ მოთხოვნას არ დავმორჩილდები, დაღუპვით დამემუქრონ, მე მაინც ჩემს საქმეზე ხელს არ ავიღებდი". ამ სიტყვების გაგონების შემდეგ ბიძამ მაჰმადს მფარველობა აღუთქვა. 619 წელს აბუ ტალიბ იბნ აბდ ალ-მუტალიბი გარდაიცვალა.

ლიტერატურა
----------

* ტიკაძე, მერაბ: არაბთა ისტორია (V-XV საუკუნეები), 2008, თბილისის სახ. უნივერისტეტის გამომცემლობა
* გელოვანი ნანი, სანიკიძე გიორგი (2009): ისლამი: რელიგია, ისტორია, ცივილიზაცია; თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, გვ. 14, 21 - ISBN 978-9941-13-102-8

სქოლიო
------

1. ↑  Armstrong, Karen (1992). *Muhammad: A Biography of the Prophet*. San Francisco:  Harper Collins,   გვ. 77.
2. ↑   [Rubin, Uri (2013). Fleet, Kate; Krämer, Gudrun; Matringe, Denis; Nawas, John; Rowson, Everett (eds.). Encyclopaedia of Islam (3rd ed.). Brill Online. ISSN 1873-9830]
3. ↑   [ტიკაძე, მერაბ: არაბთა ისტორია (V-XV საუკუნეები), 2008, თბილისის სახ. უნივერისტეტის გამომცემლობა, გვ. 29]
პოლ სეზანი, ბანქოს მოთამაშეები, 1895.
**თამაში** — ადამიანის საქმიანობის არაპროდუქტიული სახეობა, რომლის მოტივაცია მდგომარეობს არა მის შედეგებში, არამედ პროცესში. კაცობრიობის ისტორიაში იგი გადაჯაჭვული იყო მაგიასთან, საკულტო ქცევებში, მჭიდროდ უკავშირდება სპორტს, სამხედრო და სხვა ვარჯიშებს, ხელოვნების ცალკეულ დარგებს. თამაშს დიდი მნიშვნელობა აქვს ბავშვთა აღზრდის, სწავლების და განვითარების საქმეში, როგორც მომავალი ცხოვრებისეული სიტუაციებისადმი მათი ფსიქოლოგიური მომზადების საშუალებას. თამაში დამახასიათებელია აგრეთვე ცხოველებისათვის.

თამაშის სახეობები
-----------------

ნარდის მოთამაშეები
* მაგიდის თამაშები
	+ ბანქო
	+ დომინო
	+ ბილიარდი
	+ მაგიდის ჩოგბურთი
	+ ნარდი
* სპორტული თამაშები
	+ კალათბურთი
	+ ფეხბურთი
	+ ფრენბურთი
	+ რაგბი
* ხალხური თამაშები
	+ ლახტი
	+ საყებურთი
* კომპიუტერული თამაშები
* ინტელექტუალური თამაშები
	+ რა? სად? როდის?
	+ ჯეოპარდი! (გარისკე!)
	+ ბრეინ–რინგი

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* თამაშთა თეორია
* ლუდომანია

ლიტერატურა
----------

* Avedon, Elliot; Sutton-Smith, Brian, *The Study of Games*. (Philadelphia: Wiley, 1971), reprinted Krieger, 1979. ISBN 0-89874-045-2
**იაკინთე**, ნამდვილი სახელი **ნიკიტა ბიჩურინი** (რუს. Иакинф (Бичурин); დ. 29 აგვისტო, 1777, ყაზანის გუბერნია  — გ. 11 მაისი, 1853, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსი სინოლოგი და აღმოსავლეთმცოდნე. დაიბადა ჩუვაში დიაკვნის ოჯახში. 1799 წელს დაამთავრა ყაზანის სასულიერო აკადემია. 1802 წელს აღიკვეცა ბერად. 1807-1821 წლებში ხელმძღვანელობდა სასულიერო მისიას პეკინში. სრულყოფილად შეისწავლა ჩინური ენა. 1823 წელს არქიმანდრიტობა ჩამოართვეს და ვალაამის მონასტერში ჩაკეტეს. 1826 წელს გაათვავისუფლეს და მუშაობდა თარჯიმნად რუსეთის იმპერიის საგარეო საქმეთა სამინისტროს აზიის დეპარტამენტში. 1828-1851 წლებში გამოაქვეყნა მრავალი ნაშრომი. 1828 წლიდან იყო რუსეთის იმპერიის მეცნიერებათა აკადემიის წეევრ-კორესპონდენტი, 1831 წლიდან იყო პარიზის სააზიო საზოგადოების წევრი. 1835-1837 წლებში იმოგზაურა კიახტაში, სადაც დააარსა ჩინური ენის პირველი სასწავლებელი რუსეთში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* იაკინთე (ბიჩურინი) — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)

სქოლიო
------

1. ↑  *ელერდაშვილი ა.*, უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი, თბ.: ფანტაზია, 2006.
**„იადიგარ დაუდი"** — XVI საუკუნის ქართული სამედიცინო ენციკლოპედია (ავტორი დავით XI, დაუთ ხანი). მოიცავს იმდროინდელი მედიცინის თითქმის ყველა საკითხს.

წიგნის ზოგად ნაწილში მოკლე ანატომიური-ფიზიოლოგიური მონაცემების შემდეგ დეტალურადაა განხილული ჰიგიენისა და დიეტეტიკის საკითხები და დიაგნოსტიკური საშუალებები. ავტორი დაწვრილებით აღწევს დაავადებათა პროფილაქტიკისა და მკერნალობის წესებს, „ძილისა და სიფხიზლის", სქესობრივი ჰიგიენის საკითხებს, იხილავს საკვები პროდუქტების და სამკურნალო საშუალებების თვისებებს, მათ კვებითს და სამკურნალო ღირებულებასა თუ მავნებლობას. კერძო ნაწილში გარჩეულია პათოლოგიის და თერაპიის ძირითადი საკითხები, თანმიმდევრულადაა განხილული იმ დროს არსებული მედიცინის თითქმის ყველა დარგი: უპირველეს ყოვლისა ნერვული და ფსიქოლოგიური დაავადებები, შემდეგ თვალის, ყურის, კბილის, სახსრებისა და კანის, შარდ-სასქესო და სხვა შინაგანი ორგანოების დაავადებები, ციებ-ცხელება, მოტეხილობა, სიდამწვრე და ა. შ. „იადიგარ დაუდში" თითქმის ყველა დაავადება ცალცალკეა დახასიათბული, აღწერილია აგრეთვე კლიმატურ-ბალნეოლოგიური და სხვა ბუნებრივი ფაქტორების სამკურნალო გამოყენება.

გამოსცა ვლადიმერ კოტეტიშვილმა (1938).

ლიტერატურა
----------

* *შენგელია მ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ. 1980. — გვ. 37.


|  |  |
| --- | --- |
|  | *ეს სტატია ლიტერატურის და ლიტერატურული ნაწარმოებების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
**იოაკიმ იოსების ძე გორგაძე** (დ. 1870 – გ. 24 ივნისი, 1936) — ქართველი სასულიერო პირი. იყო ქართველთა შორის წერა კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა 1870 წელს ქუთაისის მაზრის სოფელ ბაბში, სასულიერო პირის ოჯახში. მამა იოსებ გორგაძე ბაბის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვარი იყო. იაკინთემ პირველდაწყებითი განათლება ოჯახში მიიღო და მოგვიანებით სწავლა განაგრძო ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში. 1886 წელს თბილისის სასულიერო სემინარიაში ჩაირიცხა, რომელიც 1892 წელს პირველი ხარისხის დიპლომით დაამთავრა. 1892 წელს, საქართველოს ეგზარქოსმა პალადიმ, ეგზარქოსების ჯვართამაღლების კარის ეკლესიაში სტიქრით შემოსა. სემინარიის დამთავრების შემდეგ იაკინთე დაქორწინდა და სამი შვილი შეეძინა. ამავე წელს იმერეთის ეპისკოპოსმა გაბრიელ ქიქოძემ დიაკვნად აკურთხა, ხოლო იმავე წელს მღვდლად დაასხა ხელი და ხევისჯვრის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაადგინა. 1893 წელს მარელისის მაცხოვრის ამაღლების სახელობის ეკლესიაში გადაიყვანეს. 1895 წელს ორაპნის მაზრის იმერეთის საეპარქიო სამოსწავლო საბჭოს განყოფილების წევრად აირჩიეს, ხოლო 1896 წლიდან ამავე მაზრაში არსებული სამრევლო–საეკლესიო სკოლების მეთვალყურედ დაინიშნა. 1898 წლიდან თბილისში გადმოდის საცხოვრებლად და სასულიერო სემინარიაში მასწავლებლად იწყებს მუშაობას. 1899 წელს კუკიის მესამე სამოქალაქო სასწავლებელში ქართული ენის მასწავლებლად გადაიყვანეს და ანჩისხატის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის შობის სახელობის ეკლესიის მღვდელმსახურად დაადგინეს. 1900 წელს იაკინთე თბილისის გუბერნიის ციხეების ეკლესიების მოძღვრად განამწესეს, ამავე წლის 12 მაისს ბორჯომის წმინდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ტაძრის წინამძღვრად გადაიყვანეს და გორის მაზრის მე–10 ოლქის მთავარხუცესად დანიშნეს. 1900 წელს სკუფიით დაჯილდოვდა, ხოლო 1904 წლის აღდგომას კამილავკა უბოძეს. აირჩიეს ბორჯომის სახელოსნო სასწავლებლის სამზრუნველოს წევრად. 1909–1919 წლებში მამა იაკინთე იყო „ქართველთა შორის წერა–კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების" ბორჯომის განყოფილების ნამდვილი წევრი, გამგეობის წევრი და სამკითხველოს გამგეობის თავმჯდომარე. 1910 წელს მამა იაკინთეს სამკერდე ოქროს ჯვარი მიიღო. 1915 წელს წმინდა ანას III ხარისხის ორდენით დააჯილდოვეს. 1916 წელს ბორჯომის წმინდა იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ტაძარში საქართველოს ეგზარქოსმა პლატონმა ეკლესიაში ერთგული სამსახურისთვის დეკანოზის წოდება მიანიჭა. 1919 წელს ბორჯომში უმაღლესი პირველდაწყებითი სასწავლებელი გაიხსნა, სადაც იგი დროებით გამგედ და მასწავლებლად დანიშნეს. ის აწყურის ეპარქიის დელეგატის სტატუსით, მონაწილეობდა 1920 წლის 27 ივნისს გამართულ საქართველოს სამოციქულო ეკლესიის მე–2 საეკლესიო კრებაზე. 1922–1923 წლებში ბორჯომში ეკლესია დაიკეტა. გარდაიცვალა 1936 წლის 24 ივნისს. დასაფლავებულია ბორჯომის სამოქალაქო სასაფლაოზე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* იაკინთე (გორგაძე) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**იან აბრამის ძე ფრენკელი** (რუს. Ян Абрамович Френкель; დ. 21 ნოემბერი, 1920, კიევი – გ. 25 აგვისტო, 1989, რიგა) — რუსი საბჭოთა კომპოზიტორი. სსრკ სახალხო არტისტი (1989). სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1982).

1938–1941 წლებში სწავლობდა კიევის კონსერვატორიაში [იაკივ (იაკობ) მაგაზინერის ვიოლინოს კლასი]. საბჭოთა კავშირის დიდი სამამულო ომის წლებში დაასრულა ორენბურგის საზენიტო სასწავლებელი (1942), მონაწილეობას იღებდა საბრძოლო მოქმედებებში, იყო ფრონტის ბრიგადის არტისტი. 1946 წლიდან ცხოვრობდა მოსკოვში. შემოქმედების ძირითადი ჟანრი სიმღერა იყო; მისი ყველაზე ცნობილი სიმღერებია: „საფეიქრო ქალაქი" («Текстильный городок», 1961), „აბა რა უნდა გითხრა სახალინზე" («Ну что тебе сказать про Сахалин», 1965, ორივე მიხეილ ტანიჩის ტექსტზე), „წითელი ძახველი" («Калина красная», 1963, ხალხური ტექსტი), „მეჩქარება, მაპატიე" («Я спешу, извините меня», 1964), „განშორების ვალსი" («Вальс расставания», 1965, ორივე კონსტანტინე ვანშენკინის ტექსტზე), „რუსეთის ველი" («Русское поле», 1968, ხალხური ტექსტი), „წეროები" («Журавли», 1968, რასულ გამზატოვის ტექსტზე, რუსულად თარგმნა ნაუმ გნებნევმა), „შენთვის" («Для тебя» (1976, იგორ შაფერანის ტექსტზე). აგრეთვე თანამშრომლობდა პოეტებთან — მარკ ლისიანსკისთან, რობერტ როჟდესტვენსკისთან, მორის სლობოდსკოისთან. იან ფრანკელის სიმღერებს ასრულებდნენ საბჭოთა ესტრადის მომღერლები — მარკ ბერნესი, გეორგ ოტსი, იოსებ კობზონი, მაია კრისტალინსკაია და სხვ. მუსიკა დაწერა 20-ზე მეტი მულტფილმისა და 40-ზე მეტი კინოფილმისათვის, რომელთა შორის არის „ქალები" («Женщины», 1966), „მოუხელთებელთა ახალი თავგადასავლები" («Новые приключения неуловимых», 1968), „გამოუსწორებელი მატყუარა" («Неисправимый лгун», 1973). 4 ფილმში გადაღებულია როგორც მსახიობი.

სქოლიო
------

1. ↑  *Лебедева О. С.* Френкель, Ян Абрамович // Большая российская энциклопедия. т. 33. — М. 2017. — стр. 615.
ალამუთის ციხე
**ალამუთი** (სპარს. الموت, Alamūt) — მთაზე აგებული ციხე ირანში, ალამუთის რეგიონში. მდებარეობს დღევანდელი თეირანიდან დაახლოებით 200 კილომეტრში. სახელი ნიშნავს „არწივის ბუდეს".:23

1090 წელს, ალამუთი ჰასან-ი საბაჰის მფლობელობაში გადავიდა; იგი ნიზარიტი ისმაილიტების სახელმწიფოს დამაარსებელი იყო. 1256 წლამდე ალამუთი წარმოადგენდა ამ სახელმწიფოს ცენტრს, რომლის შემადგენლობაში, ალამუთის გარდა, მრავალი სხვა სტრატეგიული ციხესიმაგრეც შედიოდა დღევანდელი ირანისა და სირიის ტერიტორიაზე და თითოეული მათგანი მტრულად განწყობილი სახელმწიფოებით იყო გარშემორტყმული.

ალამუთი, რომელიც ამ ციხესიმაგრეებიდან ყველაზე ცნობილია, ითვლებოდა ნებისმიერი არმიისათვის აუღებელ ციხედ და განთქმული იყო ლამაზი ბაღებით, ბიბლიოთეკითა და ლაბორატორიებით, სადაც ფილოსოფოსებს, მეცნიერებსა და თეოლოგებს ინტელექტიალური თავისუფლების პირობებში შეეძლოთ კამათი.

ციხემ მრავალი თავდასხმა გადაიტანა, მათ შორის სელჩუკთა და ხვარაზმელთა. 1256 წელს რუქნ ალ-დინ ხურშაჰი დანებდა და ალამუთი შემოჭრილ მონღოლებს ჩააბარა, რომლებმაც იგი დაანგრიეს და გაანადგურეს მისი ცნობილი ბიბლიოთეკა. ითვლება, რომ მონღოლებმა მოსპეს ალამუთში ნაზირიტების არსებობა, მაგრამ ცნობილია, რომ 1275 წელს მათ შეძლეს ციხის დაბრუნება, რითაც დაანახეს, რომ მიუხედავად რეგიონში ნაზირიტთა ფართო დევნისა და განადგურებისა, მონღოლებმა საბოლოოდ ვერ შეძლეს მათი არსებობის შეწყვეტა, რასაც ასე ძლიერ ცდილობდნენ. 1282 წელს ციხე ისევ დაეცა, იგი ჰულაგუ-ხანის უფროსი ვაჟის მმართველობაში გადავიდა. ამის შემდეგ ალამუთს რეგიონული მნიშვნელობაღა გააჩნდა და ადგილობრივ მმართველთა მფლობელობაში გადადიოდა.

დღეისათვის ალამუთი ნანგრევების სახითაა შემორჩენილი, თუმცა თავისი ისტორიული მნიშვნელობის გამო, თანდათან ვითარდება ირანის ხელისუფლების მიერ როგორც ტურისტული ობიექტი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ალამუთის ციხე***

* HASAN BIN SABBAH AND NIZARI ISMAILI STATE IN ALAMUT
* Kiya Buzrug Ummid

სქოლიო
------

1. ↑  Willey, Peter (2005). *Eagle's Nest: Ismaili Castles in Iran and Syria*. London:  I.B. Tauris. ISBN 978-1-85043-464-1.
2. 1 2  Virani, Shafique. „The Eagle Returns: Evidence of Continued Isma'ili Activity at Alamut and in the South Caspian Region following the Mongol Conquests". *Journal of the American Oriental Society* (ინგლისური). 2 (2003): 351–370.
3. ↑  Daftary, Farhad (1998). *The Ismailis*. Cambridge, UK:  Cambridge University Press. ISBN 0-521-42974-9.
**იან ვერმეერი**, **იან ვერმეერ დელფტელი** (ნიდერლ. Johannes Vermeer; დ. 1632 — გ. 1675) — ნიდერლანდელი ფერმწერი. მუშაობდა დელფტში. ვერმეერის ჯერ კიდევ ადრინდელ ნამუშევრებში ჩანს მისწრაფება, რომ შერწყმული იყოს სახეების ამაღლებული სულისკვეთება და ნატურასთან სიახლოვე („დიანა ნიმფებთან", მაურიცჰეისი, ჰააგა; „ქრისტე მართასა და მარიამთან", ედინბურგის ეროვნული გალერეა). დიდფიგურებიან ტილოზე „მაჭანკალთან" (1656, სურათების გალერეა, დრეზდენი) მძაფვრი მონუმენტურობით წარმოდგენილია ცხოვრებისეული სცენა, რომელიც სავსეა სისხლსავსე მგრძნობელობითა და ახალგაზრდული სითამამით. ამ სურათებში ტონალური კოლორიტის ელემენტები ფერის დიდ და სუფთა ლაქებთან არის შერწყმული. 1650 წლის II ნახევრიდან ვერმეერი ქმნის მცირე ზომის სურათებს, რომლებშიც ვერცხლისფერი შუქით განათებულ ქალაქის სახლის ინტერიერში გამოსახულია ერთი ან რამდენიმე ფიგურა („გოგონა წერილით", სურათების გალერეა, დრეზდენი; „ჯარისკაცი და მომღიმარი ქალი", ფრიის კოლექცია, ნიუ-იორკი; „მოსამსახურე ქალი რძიანი ქილით ხელში", სახელმწიფო მუზეუმი, ამსტერდამი). ამ ნამუშევრებში მთავარი ყურადღება გადატანილია სცენის საერთო ლირიკულ განწყობილებაზე.

ვერმეერის სურათებში ყოველდღიური ოჯახური ცხოვრების პოეზია, ადამიანისა და გარემოს ერთიანობა ასახულია კლასიკური სიცხადითა და ჰარმონიულობით. სივრცობრივი კომპოზიციით მძაფრი გამომხატველობა, ჰაერისა და სინათლის ცოცხალი ვიბრაცია, მდიდარი და სხივიანი ფერების წმინდა გრადაცია, ტონების, რეფლექსებისა და ელფერის მრავალმხრივი თამაში ამდიდრებს უბრალო ადამიანის სამყაროს და მხატვრულ ძალას ანიჭებს ჩვეულებრივ ყოფით საგნებს. 1650-იანი წლების დასასრულს ვერმეერმა პეიზაჟური ფერწერის ორი შედევრი შექმნა: „ქუჩა" (სახელმწიფო მუზეუმი, ამსტერდამი) და „დელფტის ხედი" (მაურიცჰეისი, ჰააგა).

1660-იან წლებში ვერმეერის შემოქმედება უფრო მჭვრეტელობითი და დახვეწილი გახდა, ფერწერა კი ცივი; ამ დროს ტილოების საერთო მინანქრისფერი კოლორიტი გაცხოველებულია ლურჯი და ყვითელი მკაფიო აქცენტით: „გოგონა მარგალიტის საყურით" (მაურიცჰეისი), „ჭიქა ღვინო", „ქალი ისინჯავს ყელსაბამს" (სურათების გალერეა, ბერლინ-დალემი). ვერმეერის გვიანდელი პერიოდის ნამუშევრები ეძღვნება მშრომელ ადამიანს, შემოქმედს, მეცნიერს. მხატვარი გამოსახავს მათ მუშაობას, შემოქმედებითი წვის პროცესში: „მემაქმანე ქალი" (ლუვრი, პარიზი), „მხატვრის სახელოსნო" (ვენის სამხატვრო-ისტორიული მუზეუმი), „გეოგრაფი" (შტედელის სამხატვრო ინსტიტუტი, მაინის ფრანკფურტი).

გალერეა
-------

* „მწველავი ქალი"„მწველავი ქალი"
* „გეოგრაფი"„გეოგრაფი"
* „მხატვრის სახელოსნო"„მხატვრის სახელოსნო"
* „გოგონა მარგალიტის საყურით"„გოგონა მარგალიტის საყურით"

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვიკისაწყობის ლოგო შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„იან ვერმეერი"** ვიკისაწყობში.
* იან ვერმეერი — ენციკლოპედია ბრიტანიკა (ინგლისური)
* იან ვერმეერი — ბიოგრაფია (ინგლისური)
* იან ვერმეერი — ბიოგრაფია (ინგლისური)

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ. 1979. — გვ. 372.
* Лазарев В. Н. Ян Вермеер Делфтский, М. 1933;
* Vries A. B. de, Jan Vermeer van Delft, Basel, 1945;
* Swillens P. T. A. Johannes Vermeer, Utrecht—Brüssel, 1950;
* Bloch V. Tutta la pittura di Vermeer di Delft, Mil. 1954.



1. 1 2
**აგბილთა მავზოლეუმი** — აზერბაიჯანის ყუბის რაიონის სოფელ აგბილში, ძველ სასაფლაოზე მდებარე სამი მავზოლეუმი.

შაჰ მურადის მავზოლეუმი
----------------------

კვადრატული ფორმის მავზოლეუმი პატარა პორტალი იყო, რომელსაც საკუთარი ანტისები ჰქონდა. მავზოლეუმის შიგნით იყო 2,7x2,7 მეტრი დიამეტრი. 0.43x0.48 მ ზომის წარწერა, რომელიც თარიღდება ახ.წ. 940 წელს (გრიგორიანული კალენდრით 1553 წ.), შეიცავს მისი მკვიდრის შაჰ მურადის სახელს [1]. იგი მთლიანად განადგურდა.

რვაკუთხა მავზოლეუმი
-------------------

შემორჩენილ კიდევ ერთ მავზოლეუმს აქვს რვაკუთხედის ფორმა. მავზოლეუმი საინტერესოა ჩრდილოეთ და სამხრეთ აზერბაიჯანის მავზოლეუმების შესასწავლად, ვინაიდან იგი XVI საუკუნეშიც აშენდა, იმ პერიოდის განმავლობაში, რომელსაც მცირე რაოდენობით შემორჩა ძეგლები [2].

მისი აგურის კედლები პატარა პოდიუმის თავზე აღმართულია. მისი კედელი და ფუძე იგივე ზომის იყო. ეს ჩანს ირანული აზერბაიჯანის ზოგიერთ მავზოლეუმში, რომლებიც აგურითაა ნაგები.

მისი ერთ-ერთი მახასიათებელია ის, რომ მას შიგნით აქვს 2.8x2.8 მეტრიანი კვადრატული გეგმა, თუმცა ის გარედან რვაკუთხაა. შესასვლელი სამხრეთიდან არის. დანარჩენ სამ მხარეს აშენებულია ნიშები, რომელთა ზომაა 76x50 სანტიმეტრი. მავზოლეუმი აგებულია მიწის დონეზე და აქვს „სამარხის ტიპი", რაც ნიშნავს, რომ მასში საძვალე არ არის [2].

კვადრატული ფუძიდან გუმბათის საფარზე გადასვლა განხორციელდა იალქნების საშუალებით მარტივი სტალაქტიტების სახით. გარე კედლებს ახასიათებს აგურისა და ქვის ნაზავი, რომელიც არ გვხვდება შირვანის მასშტაბით მიმოფანტულ სხვა მავზოლეუმებში [2]. პოდიუმის გარდა, შესასვლელი ქვედა ნაწილისთვის ასევე გამოიყენებოდა ქვები. შესასვლელის ზემოთ ცხრა ცალმხრივ ჭერზე არის 53x46 სმ ქვის წარწერა [3].

გერმანელმა აღმოსავლეთმცოდნე იოჰანეს ალბრეხტ ბერნჰარდ დორნმა, რომელმაც XIX საუკუნეში შეისწავლა ეს მავზოლეუმები, გადაწერა წარწერა. სამსტრიქონიანი არაბული წარწერის თარგმანი შემდეგია:

„ჩემო მონებo, ნუ დაიდარდებთ ალლაჰის წყალობას. მართლაც, ალლაჰ აპატიებს ყველა ცოდვას, რადგან ის მაპატიებს, მოწყალეა. ეს შენობა აშენდა სულთან ხალილ-ულლაჰის ვაჟისთვის - ალაჰმა სამუდამოდ გააგრძელოს მისი ბედი და ბედნიერება - შაჰ მურადი, შეიხი მაზიად ჰაჯა, შეიხ ბაიაზიდი - ალაჰმა აპატიოს მას და ყველა მორწმუნეს - ცხრაას ორმოცდამეოთხე წელს (1533-1534 წელი)" [1].

მესამე მავზოლეუმი მცირეა. მართკუთხა გეგმის უმოკლესი მხარე (2,80x2,62 მეტრი) რქების სახით 1,2 მეტრამდე გაიზარდა. ის პატარა საცხოვრებელი კორპუსის მსგავსია [3].

ლიტერატურა
----------

* M. K. Karimov (2009) *Ağbil türbələri*, National Encyclopedia of Azerbaijan (az). Baku:  Scientific Center of National Encyclopedia of Azerbaijan,   გვ. 175. ISBN 978-9952-441-02-4.

სქოლიო
------

1. 1 2  Alargarzadeh, A. A. (1956). *Надписи агбильских мазолеев*, № 10,  Академия наук Азербайджанской ССР.
2. 1 2 3  Salmanzadeh 1964, p. 47
3. 1 2  Salmanzadeh 1964, p. 48
**აგეგმვა** — ტოპოგრაფიული რუკის ან გარკვეული ნიშანთვისების მიხედვით რუკაზე წვლილადების დასატანად საჭირო სამუშაოთა ერთობლიობა. აგეგმვა მოიცავს საველე და კამერულ სამუშაოებს.

* საველე სამუშაოებია: საყრდენი ქსელის შექმნა და წვლილადების წერტილთა შეფარდებითი მდებარეობის განსაზღვრა. ამ დროს ზომავენ მანძილებს, მიმართულებებს, კუთხეებს, წერტილთა შორის აღმატებებს და სხვა.

* კამერული სამუშაოებია: განაზომთა მათემატიკური დამუშავება და გრაფიკულად გამოსახვა. განარჩევენ: დედამიწის ზედაპირზე აგეგმვას, დედამიწის წიაღში აგეგმვას და აეროგეგმვას.

აგეგმვა დედამიწის ზედაპირზე შეიძლება იყოს ჰორიზონტალური (წვლილადებია დედამიწის ელემენტების მხოლოდ კონტურები) და კომბინირებული, ანუ ჰორიზონტალურ-ვერტიკალური (წვლილადებია დედამიწის ელემენტების კონტურებთან ერთად მათი ნიშნულებიც და რელიეფიც). ამ სახის აგეგმვას, ჩვეულებრივ, უწოდებენ ტოპოგრაფიულ აგეგმვას. განარჩევენ ინსტრუმენტარულ, ნახევრად ინსტრუმენტარულ და თვალზომით აგეგმვას. ინსტრუმენტული აგეგმვის სახელწოდებას განსაზღვრავს ის ისტრუმენტი, რომელიც ძირითადად იხმარება საველე სამუშაოებზე. მაგ. მენზურული აგეგმვა, ტაქეომეტრიული აგეგმვა, ფოტოთეოდოლიტური აგეგმვა და სხვა.

დედამიწის წიაღში აგეგმვა ხდება გვირაბებისა და მეტროპოლიტენების მშენებლობასა და სამთო-გეოლოგიური სამუშაოებთან დაკავშირებით. ასეთი სახის აგეგმვა მოიცავს: საორიენტაციო-დამაკავშირებელ აგეგმვას (მიწისქვეშა დასაყრდენის დაკავშირება ხილული ზედაპირის გეოდეზიურ საფუძველთან), ჰორიზონტალური საფუძველის შედგენას (პოლიგონომეტრიული და თეოდოლიტური სვლები), ნიველირებას და წვლილადების აგეგმვას. აქ წვლილადებია სამთო გამონამუშევართა სახეობები, მათი ზომები და სივრცობრივი განლაგება, წიაღისეულის ფორმები და მისი წოლის პირობები, წიაღში მარაგის, მისი ხარისხებისა და კომპონენტების განაწილების ხასიათი და სხვა.

აეროაგეგმვა მოიცავს აეროფოტოგადაღებას, საველე ფოტოლაბორატორიულ, ტოპოგრაფიულ და გეოდეზიურ ფოტოგრამმეტრიულ სამუშაოებს. ამჟამად, როგორც სახმელეთო, ისე ისე აეროფოტოგადაღებისას მიმართავენ სტერეოფოტოგადაღებას. მიღებული ფოტოსურათების სტერეოფოტოგრამმეტრიული მეთოდებით დამუშავების შედეგად ადგენენ ტოპოგრაფიულ გეგმებს და შემდეგ — რუკებს. სახელმწიფოს (ან სახელმწიფოთა) ერთიანი კარტოგრაფირებისათვის აგეგმვითი სამუშაოები სრულდება საგანგებო ასაგეგმავ ქსელზე დაყრდნობით, რომელიც შედგენილია წინასწარ შექმნილი ასტრონომიულ-გეოდეზიურ-გრავიმეტრიული ქსელის (ან ქსელთა სისტემის) საშუალებით, დიდი სივრცეებიდან მცირე სივრცეებზე გადასვლის გზით. გამონაკლისია შედარებით მცირე სივრცეების აგეგმვა, რომელიც ადგილობრივი მნიშვნელობის პუნქტებს ეყრდნობა (თეოდოლიტური, მენზურული და ტაქეომეტრიული სვლები).

როდესაც არსებულ გეგმებსა და რუკებში საგანგებოდ შეაქვთ გარკვეული ნიშანთვისების მქონე წვლილადი, მაშინ აგეგმვა სახელწოდებას იღებს შესაბამისი სამეცნიერო დარგის ან წვლილადის მიხედვით. მაგალითად გეოლოგიური (აეროგეოლოგიური, ტექტონიკური, ჰიდროგეოლოგიური და სხვა), გეოფიზიკური (გეომაგნიტური, სინოპტიკური, გრავიმეტრიული და სხვა), სატყეო, საგზაო, საზღვაო და სხვა სახის აგეგმვა.

ლიტერატურა
----------

* *თევზაძე ნ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ. 1975. — გვ. 52-53.
**იზაბელ დე ბრაგანსა** (პორტ. Isabel de Braganza; დ. 1514 — გ. 16 სექტემბერი, 1576) — ბრაგანსას დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე მანუელ I-ის რძალი როგორც მისი ვაჟის, ხიმარესის ჰერცოგ დუარტე პორტუგალიელის მეუღლე და მისი სამი შვილის დედა.

ბიოგრაფია
---------

იზაბელი დაიბადა 1514 წელს. იგი იყო ბრაგანსას ჰერცოგ ჟაიმესა და მისი პირველი ცოლის, ლეონორ პერეს დე გუსმანის ქალიშვილი. 1537 წელს იგი ცოლად გაჰყვა საკუთარ ბიძაშვილს, ხიმარესის ჰერცოგ დუარტე პორტუგალიელს, რომელიც იყო პორტუგალიის მეფე მანუელ I-ისა და დედოფალ მარია არაგონელის ნაბოლარა ვაჟი. აღსანიშნავია, რომ ხიმარესის ჰერცოგობა დუარტემ იზაბელის მზითვიდან მიიღო, რომელიც მისმა ძმამ, თეოდუშიუ I-მა გაატანა. 

1540 წელს დუარტე გარდაიცვალა, რა დროსაც იზაბელი მესამე ბავშვზე იყო ორსულად. მისი შუათანა ქალიშვილი კატარინა, შემდგომში იზაბელის ძმის შვილს გაჰყვა ცოლად და ბრაგანსას ჰერცოგინია გახდა. იგი გარდაიცვალა 1576 წლის 16 სექტემბერს.

შვილები
-------

1. მარია (1538-1577), ცოლად გაჰყვა პრინც ალექსანდრე პარმელს;
2. კატარინა (1540-1614), ცოლად გაჰყვა ბრაგანსას ჰერცოგ ჟუანს;
3. დუარტე (1541-1576), ხიმარესის ჰერცოგი, გარდაიცვალა უცოლ-შვილოდ;

ლიტერატურა
----------

* "Nobreza de Portugal e Brasil" - Vol. II, pages 29 and 30. Published by Zairol Lda. Lisbon 1989;
* "O Marquês de Montemor e a sua vida pública" de Anastásia Mestrinho Salgado, Edições Cosmos, Lisbon 1997.
**შარპი** — ცნობილი იაპონური ტექნიკის კომპანია, რომელიც შეიქმნა 1912 წლის 15 სექტემბერს. მისი დამფუძნებელი იყო ტოკიოს მკვიდრი ახალგაზრდა ტოკუძი ჰაიაკავა. თავდაპირველად კომპანია შეიქმნა არა როგორც ელექტრონიკის მწარმოებელი, არამედ დაკავებული იყო მეტალის ნაწარმის რემონტით.

ისტორია
-------

1915 წელს ტოკუძი აპატენტებს თავის გამოგონებას — ნიკელის კორპუსიან მექანიკურ ფანქარს, რომელსაც გათლა არ სჭირდება და იწყებს მის სერიულ წარმოებას.

1923 წელს ძლიერი მიწისძვრის შედეგად ტოკუძის ფანქრების ქარხანა მთლიანად დაინგრა და 1924 წლის სექტემბერში იგი ხსნის თავისი მექანიკური ფანქრების ახალ კომპანიას „HAYAKAWA METAL WORKS" ქალაქ ოსაკას იმ რაიონში, რომელშიც დღეს მდებარეობს კომპანია შარპის მთავარი ოფისი.

10 წლის შემდეგ ტოკუძიმ ტოკიოს ერთ–ერთ მაღაზიაში ნახა გასაყიდი რადიომიმღები, რომელმაც ძალიან დიდ ინტერესი გამოიწვია მასში. ამის შემდეგ მან გადაწყვიტა თავისი კომპანიის საქმიანობა დაეკავშირებინა იმ დროისთვის თანამედროვე და მოთხოვნად მოწყობილობებთან.

1925 წელს გამოდის კომპანიის პირველი შარპის რადიომიმღები წარწერით „Made in Japan". 

1926 წლიდან კი იგი ინტერესდება ტელევიზორების წარმოებით.

1951 წელს კომპანია შარპი უშვებს თავის პირველ შავ–თეთრ ტელევიზორს, ხოლო 1953 წლიდან იწყება ახალი მოდელის SHARP TV3-14T სერიული წარმოება. 1950-იანი წლების ბოლოს პროდუქციას ემატება შარპის მაცივრები და სარეცხი მანქანების წარმოება.

1959 წლიდან კომპანია აფართოებს წარმოებას და უშვებს შარპის კონდეციონერებს, ელექტროგრილს და ვინტილატორებს. 1960 წლიდან გამოდის შარპის ფერადი ტელევიზორები.

1963 წელი აღინიშნა კომპანიის მიერ გამოშვებული პირველი მზის ელემენტებით. 
1964 წელი მსოფლიოში პირველი ტრანზისტორებზე აწყობილი მაგიდის კალკულატორი. 1969 წელს კი გამოდის მსოფლიოში პირველი ელექტრო კალკულატორი.

1970 წელს კომპანია HAYAKAWA METAL WORKS იცვლის სახელს და იწოდება Sharp Corporation და მისი პრეზიდენტი ხდება აკირა საეკი. 

მნიშვნელოვანი გარღვევა კომპანიისთვის მოხდა 1982 წელს, როდესაც დაიწყო პორტატული კომპიუტერების გამოშვება. 1988 წელს გამოდის 14 დიუმიანი შარპის მონიტორი. სწორედ ამ პერიოდიდან იწყება კომპიუტერულ ტექნიკაში თხევადკრისტალური ტექნოლოგიების გამოყენება.

1994 წლიდან კომპანია Sharp Corporation იწყებს 21 დიუმიანი, ხოლო 1995 წლიდან 28 დიუმიანი მონიტორების წარმოებას. 1996 წელს გამოდის ლეპტოპი – Mebius. 

დღევანდელ დღეს შარპი ერთ–ერთი წამყვანი კომპანიაა მსოფლიოში კომპიუტერული, საყოფაცხოვრებო და მოკროელექტრონიკის წარმოების დარგში. ფირმას წარდგენილი აქვს 32 დიუმიანი ინტერნეტ–ტელევიზორი, რომელსაც ჩამონტაჟებული აქვს მოდემი და ვიდეობარათი. მსოფლიოს ბევრ ქვეყანაში აქვს გახსნილი ოფისები და მსოფლიო ბაზარზე თხევად-კრისტალური მონიტორების წარმოებით ერთ–ერთი მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია.

გალერეა
-------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2013-12-22 საიტზე Wayback Machine.
* Global website
* Sharp Pocket Computers
* Sharp calculator models database

სქოლიო
------

1. ↑  data.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-10-09. ციტირების თარიღი: 2018-07-31.
2. 1 2 3 4   *Annual Report 2017*, Sharp Corporation, July 2017,. წაკითხვის თარიღი: 8 ოქტომბერი, 2014
**აზერბაიჯანის სახელმწიფო ისტორიისა და რელიგიის მუზეუმი** (აზერ. Azərbaycan Dövlət Din Tarixi Muzeyi) — მუზეუმი აზერბაიჯანში, ბაქოში. მუზეუმში შუქდება ადგილობრივი პირველყოფილი ადამიანების რელიგიური მრწამსი. მუზეუმი იმყოფება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროს დაქვემდებარებაში.

ისტორია
-------

1967 წელს შექმნილი იქნა აზერბაიჯანის სსრ რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს ბრძანების საფუძველზე ისტორიული ათეიზმის მუზეუმი.

1990 წლის 17 სექტემბერს აზერბაიჯანის რეპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 414 განკარგულების საფუძველზე მუზეუმს გადაერქვა სახელი და ეწოდა რელიგიის ისტორიის სახელმწიფო მუზეუმი. 1993 წლის ივნისში მუზეუმი გადატანილი იქნა სამუზეუმო ცენტრში.

კოლექციები
----------

მუზეუმის ისტორიული რელიგიის მეცნიერული ფონდი შედგება სამხატვრო ნაწარმოებებისგან, გრაფიკული სახეებისგან, სკულპტურებისგან, წიგნებისგან და ხელნაწერებისგან, ფოტოგრაფიებისგან, გაზეთებისა და ჟურნალებისგან რომლებში არის გამოხატული იუდეური, ბუდისტური, ქრისტიანული და მუსულმანური დოკუმენტაციები. ფონდები მოიცავს 4 ათასს ექსპონატს.

სქოლიო
------

1. ↑  Historical museums and reserves.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-08-20. ციტირების თარიღი: 2018-02-17.
**აგახან ალი ოღლუ სალმანოვი** (აზერ. Ağaxan Əli oğlu Salmanlı; 29 ოქტომბერი 1941, ორჯონიკის რაიონი, ბაქო — 29 თებერვალი 2020, ბაქო) — აზერბაიჯანელი მსახიობი, აზერბაიჯანის სახალხო არიტისტი (2006).

ბიოგრაფია
---------

აგახან ალი ოღლი სალმანოვი დაიბადა 1941 წლის 29 ოქტომბერს, ბაქოში. 1969 წელს ქალაქის საშუალო სკოლა დაამთავრა, სადაც დრამატული წრის ხშირი სტუმარი იყო. 1960 – 1964 წლებში „დრამისა და კინო მსახიობობის" ფაკულტეტზე სწავლობდა (მისი მასწავლებელი რეზა თახმასიბი იყო) აზერბაიაჯანის აზერბაიჯანის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტი.

შემოქმედებითი საქმიანობა
------------------------

შემოქმედებითი საქმიანობა დაიწყო აზერბაიჯანის მოზარდ მაყურებელთა სახელმწიფო თეატრში.
აგახან სალმანოვი კინოჟურნალ „მოზალანის" რამდენიმე გამოშვებაშია გადაღებული. ასევ გადაღებულია ფილმებში „გამოძიება გრძელდება", „უკანასკნელი უღელტეხილი", „ათას მეერთე გასტროლი", „ვაშვლი, როგორც ვაშლი", „დარტყმა ზურგში" და სხვ. 
აგახან სალმანოვი 79 წლის ასაკში 2020 წლის 29 თებერვალს გარდაივალა.

სქოლიო
------

1. ↑  "Бабушкина уловка".
2. ↑  Скончался народный артист Агахан Салманлы (ФОТО) (2020-02-29). ციტირების თარიღი: 2021-01-17.
**იზანი მიხეილის ძე ცერცვაძე** (დ. 1952, თბილისი — გ. 23 სექტემბერი, 1993, სოფ. თავისუფლება) — ქართველი სამხედრო მფრინავი, პოლკოვნიკი. 

დაამთავრა ჩერნიგოვის უმაღლესი სამხედრო-საჰაერო სასწავლებელი. 1972–1982 წლებში მსახურობდა საბჭოთა სამხედრო-საჰაერო ძალების გამანადგურებელ პოლკში. 1985 წელს დაამთავრა გაგარინის სახელობის სამხედრო-საჰაერო აკადემია. 1985 წლიდან იყო პოლკის მეთაური, შემდეგ საავიაციო უზრუნველყოფის ცენტრის უფროსი. მიენიჭა პირველი კლასის მფრინავისა და სამხედრო მფრინავ-გამომცდელის წოდებები. 1992 წლის 18 ივნისს დაინიშნა დამოუკიდებელი საქართველოს სამხედრო-საჰაერო ძალების სარდლად. მის მიერ 1992 წლის 19 სექტემბერს სუ-25-ით განხორციელებული გაფრენა ითვლება საქართველოს სამხედრო-საჰაერო ძალების დაბადების თარიღად. ხელმძღვანელობდა საჰაერო ოპერაციებს აფხაზეთში კონფლიქტის დროს. პირადად ასრულებდა საბრძოლო გაფრენებს. 1993 წლის 23 სექტემბერს მისი სუ-25 ჩამოაგდეს სოხუმის რაიონში, სოფელ თავისუფლებასთან. ცერცვაძე დაიღუპა. სიკვდილის შემდეგ მიენიჭა ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენი (1993).

ლიტერატურა
----------

* უკანასკნელი საბრძოლო გაფრენა...: ომის დამთავრებამდე ოთხი დღე რჩებოდა... / ირაკლი ალადაშვილი // არსენალი: სამხედრო-ანალიტიკური ჟურნალი. გვ.8-9, თბილისი, 2006. - ოქტომბერი. - N10(27)
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **აგრარული**. |

**აგრარული რეფორმები** — მიწათმფლობელობისა და მიწათსარგებლობის სისტემის გარდაქმნა. 

აგრარული რეფორმის აუცილებლობასა და ხასიათს განაპირობებს ქვეყნის ეკონომიკური და პოლიტიკური განვითარების მოთხოვნები, მიწისათვის გლეხთა მთავარი მოძრაობა, ქვეყნის სოციალურ-ეკონომიკური პირობების ერთობლიობა, კლასობრივ ძალთა თანაფარდობა, სახელმწიფო ძალაუფლების ფორმა და ა. შ. დასავლეთ ევროპის ქვეყნებში აგრარული რეფორმა განხორციელდა XVII-XIX საუკუნეებში ბურჟუაზიული რევოლუციების პერიოდში. ამ რევოლუციებმა ზოგან მთლიანად მოსპო ფეოდალურ ურთიერთობათა გადმონაშთები და გზა გაუხსნა სოფლის მეურნეობის კაპიტალისტურ განვითარებას, ზოგან კი აუცილებელი გახდა გადმონაშთების ლიკვიდაციისათვის აგრარული რეფორმის გატარება თვით კაპიტალიზმის განვითარების პროცესში. აღმოსავლეთისა და ცენტრალური ევროპის ბევრ ქვეყანაში აგრარული რეფორმა განხორციელდა „ზემოდან", გაბატონებული კლასების ინტერესების შესაბამისად, მაგალითად, 1807-1811 წლების რეფორმა პრუსიაში, 1864 წლის რეფორმა რუმინეთში, 1861 წლის საგლეხო რეფორმა რუსეთში; პეტრე სტოლიპინის აგრარული რეფორმა (1906-1916) რუსეთში. ანალოგიური პრინციპით გატარდა 1864 წელს საგლეხო რეფორმა საქართველოში. აგრარული რეფორმა, რომელიც გატარდა მეფის რუსეთში გლეხთა რევოლუციური გამოსვლების შედეგად, აგრეთვე პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ ცენტრალური და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპის ზოგიერთ ქვეყანაში გატარაებულ ანალოგიურ რეფორმებს არ გამოუწვევია აგრარული წყობილების არსებითი შეცვლა. მათ მხოლოდ რამდენადმე შეზღუდეს მემამულური მიწათმფლობელობა და ხელი შეუწყვეს მდიდარი გლეხური მეურნეობის განვითარებას. ამასთან მიწა ძვირად ფასობდა და გლეხობის დიდი ნაწილს არ შეეძლო მათი შეძენა. პეტრე სტოლიპინის აგრარული რეფორმა ასევე ხელს უწყობდა კაპიტალიზმის განვითარებას მიწათმოქმედებაში. იგი მიზნად ისახავდა გლეხობის თემური მიწათმფლობელობის ლიკვიდაციას, კულაკური მეურნეობის, როგორც თვითმპყრობლობის სოციალური დასაყრდენის განმტკიცებას, ფეოდალური ლატიფუნდიების შენარჩუნებას.

საქართველოში 1864 წლის რეფორმამ გლეხს მიანიჭა პირადი თავისუფლება და უფლება მისცა გამოესყიდა თავისივე დამუშავებული მიწის ნაკვეთი. რეფორმა ბურჟუაზიური ხასიათისა იყო და გზას უხსნიდა კაპიტალიზმის განვითარებას საქართველოს სოფლის მეურნეობაში.

სხვადასხვა დროს რუსეთში აგრარული საკითხი პერიოდული განხილვის საგანი იყო. ერთ-ერთი აქტიუირი ცვლილებები 1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ დაიწყო. სრულიად რუსეთის საბჭოების II ყრილობამ მიიღო დეკრეტი მიწის შესახებ, რომლითაც გაუქმდა მიწის მემამულური საკუთრება და იგი საყოველთაო სახელმწიფო საკუთრებად გამოცხადდა. მიწათსარგებლობის სისტემა განსაზღვრა სრულიად რუსეთის ცაკმა 1918 წლის 9 თებერვლის დეკრეტით „მიწის სოციალიზაციის შესახებ".

ლიტერატურა
----------

* *დ. ცისკარიშვილი*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ. 1975. — გვ. 63-64.

|  |  |
| --- | --- |
| იდენტიფიკატორები ვიკიმონაცემებში რედაქტირება | 
* GND: 4000776-5
* NKC: ph127631

 |
იან პალახი
იან პალახის მემორიალური დაფა
**იან პალახი** (ჩეხ. Jan Palach; დ. 11 აგვისტო, 1948, ვშეტატი — გ. 19 იანვარი, 1969, პრაღა) — კარლის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტის სტუდენტი. 1969 წლის 16 იანვარს პრაღაში ვაცლავის მოედანზე, საბჭოთა ჯარების და ვარშავის პაქტის სხვა ქვეყნების მიერ ჩეხოსლოვაკიის ოკუპაციის წინააღმდეგ პროტესტის ნიშნად თავი დაიწვა. 

თავის დაწვისას სხეულის 85 %-ზე მიიღო მესამე ხარისხის დამწვრობა. გადაიყვანეს კარლის უნივერსიტეტის კლინიკაში სადაც გარდაიცვალა სამი დღის შემდეგ. 25 იანვარს დაკრძალეს ოლშანის სასაფლაოზე. 1991 წელს პალახი სიკვდილის შემდეგ დააჯილდოვეს ტომაშ გარიგ მასარიკის ორდენით.

პალახის გარდაცვალების შემდეგ 1969 წლის აპრილამდე კიდევ 26 ადამიანმა სცადა თავის დაწვა იმავე მიზეზით, მათგან შვიდი გარდაიცვალა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Radio Praha დაარქივებული 2011-03-03 საიტზე Wayback Machine.  (ინგლისური)
* Ян Палах и его последователи (რუსული)
* Ян Палах. Архивные снимки — Радио Свобода. 16.01.2014

სქოლიო
------

1. ↑  Dowling Maria. Czechoslovakia (Brief Histories). — London: Hodder Arnold, 2002. — P.121-122. — ISBN 0-340-76369-8
**იან ბრაუნი** (პოლ. Jan Braun, დ. 15 მაისი, 1926 — გ. 29 ივნისი, 2015 ) — პოლონელი ლინგვისტი-კომპარატივისტი, აღმოსავლეთმცოდნე, კავკასიოლოგი, შუმეროლოგი, - დღევანდელი ერაყის ტერიტორიაზე მდებარე სამხრეთ მესოპოტამიის ისტორიული ნაწილის, პირველი ქალაქური ცივილიზაციის, - შუმერის სპეციალისტი. 

იან ბრაუნი მრავალი წლის განმავლობაში მუშაობდა ვარშავის უნივერსიტეტის ძველი აღმოსავლეთის კათედრაზე.

1991 წელს მას მიენიჭა დოქტორის ხარისხი, ხოლო 1995 წელს კი იგი უნივერსიტეტის პროფესორი გახდა. 
იან ბრაუნის სახელი ცნობილია უპირველეს ყოვლისა თავისი კვლევებით შუმერული ენის დარგში, რომელთა მიხედვით ეს ენა მიეკუთვნება სინო-ტიბეტურ ჯგუფს. პროფესორ იან ბრაუნის აღნიშნული დასკვნა ჩინურ-ტიბეტურის შუმერულთან ნათესაობის შესახებ ეფუძნება მის მიერვე შუმერულსა და ტიბეტურ-ბირმულ ენებს შორის აღმოჩენილ პარალელებს, უპირატესად ძველ ტიბეტურ ენაში აღმოჩენილ საერთო ელემენტებს. მისი კვლევები თავმოყრილია ძირითად შრომებში სახელწოდებებით "Sumerian and Tibeto-Burman" (Warszawa 2001) და "Sumerian and Tibeto-Burman". Additional Studies (Warszawa 2004).

ამ წიგნებში პროფესორ იან ბრაუნს მოჰყავს 337 ლექსიკური შესატყვისი, რომელთა შორისაა მხოლობითი რიცხვის პირველი და მეორე პირების ნაცვალსახელების მაჩვენებლები, სხეულის ნაწილების აღმნიშვნელი ერთეულები და ნათესაობის გამომხატველი ცნებები, შუმერულსა და ძველტიბეტურ ენებს შორის ფონემურ შესატყვისობათა ანალიზი, სიტყვაწარმოება და მორფოლოგია.

2004 წელს პროფესორმა იან ბრაუნმა გააფართოვა თავის ნაშრომი და ძველტიბეტურ ენებსა და შუმერულ ენებს შორის ლექსიკური შესატყვისების სია 341-მდე გაზარდა, მოიყვანა ძირითადი ომონიმებისა და სინონიმების სია, ასევე იმ სახელადი პრეფიქსების სია, რომლებიც ერთმანეთს ემთხვევა მოცემული ენებში. 

პროფესორი იან ბრაუნი 1962-1970 წლებში დიდ უნივერსალურ ენციკლოპედიაში გამოქვეყნებული შუმეროლოგიური სტატიების უმეტესობის ავტორია,

ლიტერატურა
----------

* Ryszard Kulesza, Marek Stępień (red.), Historia Starożytna w Polsce (Akme.Studia historica 5), Warszawa 2009. —
* Euscaro-caucasica : historical and comparative studies on Kartvelian and Basque. Warszawa, «Dialog», 1998.
* Kassite and Dravidian. Warszawa, Wydawnictwo Agade, cop. 2009.
* Luvian and Tyrsenian. Warszawa, Wydawnictwo Agade, 2007.
* Протокартвельский язык / Protokartvelian. Warszawa, Wydawnictwo Agade, cop. 2008.

სქოლიო
------

1. ↑  *Bibliothèque nationale de France* Record #14538975h // BnF catalogue général — Paris: BnF.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q90'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q193563'></a><a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q15222191'></a>
2. 1 2  Czech National Authority Database<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q13550863'></a>
**იბნ ბატუტა** (არაბ. أبو عبد الله محمد ابن بطوطة; სრული სახელი და გვარია: აბუ აბდ ალ-ლაჰ მუჰამად იბნ აბდ ალ-ლაჰ ალ-ლავატი ალ-ტანჯი; დ. 24 თებერვალი 1304, ტანჟერი — გ. 1377, ფესი) — არაბი მოგზაური და ვაჭარი.

1325 წელს მაროკოდან გაემგზავრა ჰაჯის შესასრულებლად (სალოცავად); იმოგზაურა ეგვიპტეში, არაბეთში, ირანში, მესოპოტამიაში, სირიაში, მცირე აზიაში, ყირიმსა და რუსეთის სამხრეთ ნაწილში (მიაღწია ვოლგამდე), შუა აზიაში, ავღანეთში, ინდოეთში, ინდონეზიასა და ჩინეთში. 1349 წელს დაბრუნდა მაროკოში. დაახლოებით 1349 და 1352 წლებში შორის მუსულმანურ ესპანეთში, 1352-1353 წლებში დასავლეთ და ცენტრალურ სუდანში.

საინტერესოა იბნ ბატუტას ჩანაწერები ოქროს ურდოს შესახებ; იგი შეიცავს ეკონომიკურ, ეთნოგრაფიულ და კულტურულ-საყოფაცხოვრებო ხასიათის უამრავ ცნობას.

იბნ ბატუტამ დაწვრილებით აღწერა კონსტანტინოპოლი, სადაც თან ახლდა ბერძენთა მეფის ასულს უზბეკის ცოლს. აღწერა ინდოეთი, ირანი ჰულაგიუიანების დროს. იბნ ბატუტამ პირველმა მოგვცა დაწვრილებითი ცნობები მალის სახელმწიფოსა და მისი მომიჯნავე ოლქების შესახებ.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ. 1980. — გვ. 71.
* Ибрагимов Н. Ибн Баттута и его путешествия по Средней Азии. — М.: Наука, 1988.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* იბნ ბატუტას თვალით დანახული მსოფლიო
* იბნ ბატუტა
* იბნ ბატუტა
* იბნ ბატუტა
* ბატუტა[*მკვდარი ბმული*]
* იბნ ბატუტა დაარქივებული 2016-03-05 საიტზე Wayback Machine.
* მონეტები იბნ ბატუტას გამოსახულებით
* აბუ აბდულა მუჰამად იბნ ბატუტა დაარქივებული 2015-05-12 საიტზე Wayback Machine.
**იბნის ბრძოლა** — ბრძოლა იერუსალიმის სამეფოსა, რომელსაც მეთაურობდა ევსტასი დე გრენიე და ფატიმიანთა სახალიფოს შორის. გაიმართა იბნასთან, ასკალონსა და იაფას შორის 1123 წელს. ბრძოლაში ჯვაროსნებმა გაიმარჯვეს.

წინაპირობები
------------

პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს იერუსალიმის დაპყრობის შემდეგ, ფატიმიანთა ვეზირი — ალ-აფდალ შაჰანშაჰი თითქმის ყოველწლიურად აწყობდა ლაშქროებს 1099-1107 წლებში, იერუსალიმის ახლადშექმნილ სამეფოში. ეგვიპტელთა არმიამ გადაიხადა სამი ბრძოლა რამლასთან 1101, 1102 და 1105 წლებში, მაგრამ საბოლოო ჯამში ეს ყველაფერი უშედეგო აღმოჩნდა. ამის შემდეგ ვეზირმა პირადად გადაწყვიტა სანაპირო ქალაქ ასკალონზე ლაშქრობა.

ბრძოლა
------

1123 წელს ახლამა ვეზირმა მოაწყო მთავარი შეტევა ჯვაროსანთა მიწებისკენ. ფატიმიანებს დაგეგმილი ჰქონდათ სანაპირო ქალაქის — იაფის დაპყრობა. ამ დროს ეგვიპტურ არმიას შეადგენდა სუდანელი მშვილდოსნები, რომლებსაც დახმარებას უწევდა მსუბუქად შეიარაღებული არაბული და ბერბერული კავალერია. ფატიმიანთა საუბედუროდ, ევროპული კავალერია უკეთესად იყო შეიარაღებული, მწყობრს არ არღვევდა და კარგი სამიზნეც ჰქონდათ.

იბნასთან, მოგვიანებით აქ აშენდა იბელინის ციხესიმაგრე (1141), ფატიმიანთა არმია შეეჯახა ჯვაროსანთა ცხენოსან რაინდებს, მსუბუქ კავალერიას, შუბოსნებს და მშვილდოსნებს. ბრძოლა მცირე ხანს გაგრძელდა, რადგან ეგვიპტელთა ჯარებმა ვერ გაუძლეს რაინდთა კავალერიის შეტევებს. ფულკერ შარტრელი წერს:

> „ეს ბრძოლა დიდხანს არ გაგრძელებულა, რადგან ჩვენმა მტრებმა დაინახეს ჩვენი შეიარაღებული ძალების (შეიარეღებული რაინდები) წინსვლა შესანიშნავი წესრიგით და მათი ცხენოსნები გაიქცნენ, ჩავარდნენ პანიკაში, ნაცვლად გამოეყენებინათ ეს შესატევად. მათი ქვეითები დახოცილნი იქნენ".
> 
>

ლიტერატურა
----------

* Smail, R. C. (1995), *Crusading Warfare 1097-1193*, New York: Barnes & Noble Books, ISBN 1-56619-769-4

სქოლიო
------

1. ↑  Smail 1995, გვ. 84
2. ↑  Smail 1995, გვ. 87
**ვოლხოვი** (რუს. Волхов) — ქალაქი (1933 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში, ვოლხოვის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის 14 ოქტომბრის მონაცემებით ქალაქში 47 182 ადამიანი ცხოვრობდა. ქალაქი მდებარეობს მდინარე ვოლხოვის ნაპირას, ვოლხოვის დაბლობზე, სანქტ-პეტერბურგიდან აღმოსავლეთით 122 კილომეტრში. ქალაქი იყოფა ორ ნაწილად: პირველი ვოლხოვი, მდებარეობს ვოლხოვის მარცხენა ნაპირზე და მეორე ვოლხოვი, მდებარეობს ვოლხოვის მარჯვენა ნაპირზე.

ვოლხოვოს განვითარება დაკავშირებულია ვოლხოვის ჰიდროელექტროსადგურთან, რომელიც 1918 -1926 აშენდა და იყო რუსეთის ერთ-ერთი პირველი ყველაზე მსხვილი ჰიდროელექტროსადგური. 1925 წლის 15 მაისს დასახლებას მიენიჭა დაბის სტატუსი. 1929 ვოლხოვის ჰიდროელექტოსადგურის სიახლოვეს აშენდა რუსეთში პირველი ალუმინის ქარხანა. ქალაქი 1970 წელს დააჯილდოვეს ოქტომბრის რევოლუციის ორდენით.

დამეგობრებული ქალაქები
----------------------

* ნორვეგიის დროშა მუშიოენი, ნორვეგია
* ფინეთის დროშა იარვენპაია, ფინეთი
* შვედეთის დროშა სუნდსვალი, შვედეთი

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვოლხოვის რაიონის ოფიციალური საიტი
* ვოლხოვის ადმინისტრაციის საიტი დაარქივებული 2010-03-24 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑  Система «Налоговая справка». Справочник почтовых индексов. Волхов (город).

გერბი ლენინგრადის ოლქიდროშა ლენინგრადის ოლქი
ლენინგრადის ოლქი

**ქალაქები**: ბოქსიტოგორსკი  • ვოლოსოვო  • ვოლხოვი  • ვსევოლოჟსკი  • ვიბორგი  • ვისოცკი  • გატჩინა  • ივანგოროდი  • კამენოგორსკი  • კინგისეპი • კირიში  • კიროვსკი  • კომუნარი  • ლოდეინოე-პოლე • ლუგა  • ლიუბანი  • ნიკოლსკოე  • ახალი ლადოგი  • ოტრადნოე  • პიკალიოვო  • პოდპოროჟიე  • პრიმორსკი  • პრიოზერსკი  • სვეტოგორსკი  • სერტოლოვო  • სლანცი  • სოსნოვი-ბორი  • სიასტროი  • ტიხვინი  • ტოსნო  • შლისელბურგი

---

**ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა**:  

**რაიონები**: ბოქსიტოგორსკი  • ვოლოსოვი  • ვოლხოვი  • ვსევოლოჟსკი  • ვიბორგი  • გატჩინი  • კინგისეპი  • კირიში  • კიროვსკი  • ლოდეინოპოლე  • ლომონოსოვი  • ლუგი  • პოდპოროჟიე  • პრიოზერსკი  • სლანცი  • ტიხვინი  • ტოსნო

---

**სტატია**:
გეოგრაფია | გერბი | ჰიმნი | ისტორია | მოსახლეობა | ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა | დროშა
**იმან მოჰამედ აბდულმაჯიდი** (სომალ. Iimaan Maxamed Cabdulmajiid, ინგლ. Iman Mohamed Abdulmajid,არაბ. ايمان محمد عبد المجيد, დ. 25 ივლისი 1955, მოგადიშო, სომალი) — სომალელი და ამერიკელი სუპერმოდელი, უფრო ცნობილი, როგორც **იმანი**.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა მოგადიშოში, მერიონ და მოჰამედ აბდულმაჯიდის ასული. მამამისი სომალის ელჩი იყო საუდის არაბეთში. იმანი მუსლიმია. ჰყავს ორი ძმა — ელიასი და ფეისალი, აგრეთვე და ნადი (სომალელი ფოტომოდელი).

იმანმა საშუალო სკოლა ეგვიპტეში დაამათვრა და შემდეგ კენიაში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც დღემდე ცხოვრობენ მისი მშობლები. ფლობს ხუთ ენას — არაბულს, ინგლისურს, ფრანგულს, იტალიურსა და სომალურს. ნაირობის უნივერსიტეტში სწავლობდა პოლიტოლოგიას.

კარიერა
-------

1975 წელს, იმანი ამერიკელმა ფოტოგრაფმა პიტერ ბრედმა მოიწვა აშშ-ში. მისი პირველი პუბლიკაცია ფოტომოდელის სახით ჟურნალ „Vogue"-ში იყო 1976 წელს.

ივ სენ-ლორანმა ერთხელ თქვა „ჩემი ოცნების ქალია იმანი". იმანი მუშაობდა დიზაინერი მოდის სახლში ფოტომოდელად ტანსაცმლის კოლექციისთვის „აფრიკის დედოფალი".

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* იმანი — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
* იმანი MySpace-ზე
* Iman Cosmetics დაარქივებული 2021-08-16 საიტზე Wayback Machine.
**ვოლტურნო** (იტალ. Volturno) — მდინარე სამხრეთ-ცენტრალურ იტალიაში.

გეოგრაფია
---------

მდინარე სათევეს იღებს აბრუცის რეგიონში, ცენტრალურ აპენინებში. ამის შემდეგ ის მიემართება სამხრეთ-აღმოსავლეთით, სადაც კაიაცოს კომუნასთან უერთდება მდინარე კალორე, შემდეგ სვლას აგრძელებს სამხრეთით, რის შემდეგაც ტრიალდება სამხრეთ-დასავლეთით და გაივლის ქალაქ კაპუას, ამის შემდეგ კი უერთდება ტირენიის ზღვას, კასტელ-ვოლტურნოოს კომუნასთან, ნეაპოლის ჩრდილო-დასავლეთით. მდინარის მთლიანი სიგრძე 175 კმ-ია. წყლის საშუალო წლიური ხარჯი კი 82,1 მ³/წმ.

ისტორია
-------

მდინარეს ყოველთვის მნიშვნელოვანი სამხედრო დატვირთვა გააჩნდა. ძვ. წ. 194 წელს, მის შესართავთან რომაელებმა ვოლტურნუმის კოლონია დააარსეს. მათვე ააშენეს ციხესიმაგრე, ავგუსტუსმა კი აქ ვეტერანთა კოლონია დააარსა. ქალაქ სინუესადან პუტოელიში მიმავალი გზა ვია-დომიტანია ასევე კვეთდა ვოლტურნოს, ამ ხიდის ნარჩენების ხილვა დღესაცაა შესაძლებელი. ქალაქ კაპუამდე მდინარე სანაოსნო იყო.

554 წელს, ბიზანტიელმა გენერალმა ნარსესმა, გოთური ომების მიმდინარეობისას, მდინარის სიახლოვეს ფრანკ-ალემანთა არმია დაამარცხა.

1860 წელს სამხრეთ იტალიის ინვანსიისას რევოლუციური ძალების მიერ, რომელთაც ჯუზეპე გარიბალდი მეთაურობდა, ორი სიცილიის მეფე ფრანსიც II ნეაპოლიდან შემოიჭრა და კაპუასთან, ვოლტურნოს სამხრეთ ნაპირებზე თავდაცვითი პოზიციები აიღო. იმავე წლის 1-2 ოქრომბერს, პიედმონტელთა და გარიბალდის ძალები ვოლტურნოს ბრძოლაში ნეაპოლელებთან დაეცნენ, რამაც გამოიწვია კაპუის დაცემა.

მდინარისგან მიიღო ასევე სახელი ვოლტურნოს ხაზმა — გერმანელთა თავდაცვითმა პოზიციამ იტალიაში, მეორე მსოფლიო ომის მსვლელობისას.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* იტალიის მდინარეები

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მდინარე ვოლტურნო — ენციკლოპედია ბრიტანიკა