recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**სოკოლ ციკალეში**(დ. 27 ივლისი, 1990) — ალბანელი პროფესიონალი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს თავდამსხმელის პოზიციაზე, ამჟამად თურქულ საფეხბურთო კლუბ კონიასპორსა და ალბანეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში.

მისი დებიუტი პროფესიონალურ ფეხბურთში 2007 წელს შედგა, 17 წლის ასაკში, მან მშობლიურ კლუბ ბესაში დაიწყო თამაში, შემდეგ კი იჯარით წავიდა სკანდერბეუში, ტირანასა და სამხრეთ კორეის საფეხბურთო კლუბში, ინჩხონის იუნაიტედში 2011-2012 წლებში. 2013 წელს ის შეუერთდა კუკშის და 2013-14 სეზონზე 22 გოლის გატანა მოახერა, პარალელურად მან მიიპყრო ალბანეთის ეროვნული ნაკრების ყურადღება. ამ პერიოდში მისით ხორვატიის კლუბი RNK Split დაინტერესდა, რომელმაც 2014 წელს ციკალეში 100,000 ევროდ შეისყიდა. ის იყო კლუბის საუკეთესო ბომბარდირი 2014-15 წლების სეზონში, მან ყველა ტურნირზე ჯამში 13 გოლი გაიტანა, შემდეგ კი იგი თურქულ კლუბ İstanbul Başakşehir-ს შეუერთდა 2015 წელს, კლუბმა სოკოლის სანაცვლოდ 1,8 მილიონი ევროს გადაიხადა.

ალბანელი ფეხბურთელი, ციკალლეში, არისალბანეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ერთ-ერთი ყვეალაზე მეტად აქტიური მოთამაშე, მას 13 გოლი აქვს გატანილი და საუკეთესო ბომბარდირთა შორის, არმანდო სადიკუსთან ერთად და მე-4 ადგილზეა საერთო რეიტინგში. იგი ალბანეთის ეროვნული საფეხბურთო ახალგაზრდული ნაკრების წარმომადგენელი გახლდათ 21 წლამდე, აქ მან 4 მატჩი ჩაატარა და მხოლოდ 1 გოლის გატანა შეძლო. იგი ალბანეთის ნაკრებში პირველად გამოძახებული იქნა ჯანი დე ბიასის მიერ და მისი დებიუტი შედგა 2014 წლის 31 მაისს რუმინეთის წინააღმდეგ, ამდროისთვის ის უკვე ეროვნული ნაკრების რეგულარულ წევრად ითვლებოდა. სანაკრებო კარიერაში მას 50-ზე მეტი მატჩი აქვს ჩატარებული, იგი ასევე ასპარეზობდა უეფას ევრო 2016-ზე.

თამაშის სტილი
-------------

ციკალეში არის მრავალმხრივი შემტევი მოთამაშე, რომელიც ცნობილია თავისი გოლის გატანის უნარითა და საჰაერო ორთაბრძოლების ოსტატობით. მას აქვს ძალიან ძლიერი კონტაქტი ბურთზე და შეუძლია ძლიერი დარტყმა როგორც მარჯვენა, ისე მარცხენა ფეხით განახორციელოს. ციკალეში ძალიან ძლიერი მოთამაშეა ჰაერში და იგი ხშირად განიხილება როგორც საჰაერო საფრთხე.

პირადი ცხოვრება
---------------

2017 წლის 12 ოქტომბერს, ციკალეში გახდა მამა, როდესაც მისმა მეუღლემ წყვილის პირველი შვილი, მის შემთხვევაში კი ქალიჩვილი გააჩინა, სახელად რაჯნა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***სოკოლ ციკალეში***

* სოკოლ ციკალეში — Soccerway
* სოკოლ ციკალეში — National-Football-Teams.com
* სოკოლ ციკალეში – უეფას ჩანაწერი (ინგლისური)
* Sokol Cikalleshi – Euro 2016 profile at FSHF.org
კომპლექსური რიცხვი ვიზუალურად შეიძლება წარმოვადგინოთ როგორც რიცხვთა წყვილი (*a*, *b*) რომელიც კომპლექსურ სივრცეში ადგენს ვექტორს. "Re" არის ნამდვილი ღერძი, "Im" არის წარმოსახვითი ღერძი, ხოლო *i* არის წარმოსახვითი ერთეული რომელიც აკმაყოფილებს ტოლობას *i*2 = −1.
**კომპლექსური რიცხვი** — რიცხვი, რომელიც გამოისახება როგორც ჯამი {\displaystyle z=x+iy}, სადაც {\displaystyle x} და {\displaystyle y} ნამდვილი რიცხვებია, ხოლო {\displaystyle i={\sqrt {-1}}}, რომელსაც წარმოსახვითი რიცხვი ეწოდება და მისი კვადრატი არის -1. კომპლექსური რიცხვები ნამდვილი რიცხვების გაფართოებაა.

{\displaystyle x} უწოდებენ {\displaystyle z=x+iy} კომპლექსური რიცხვის *ნამდვილ*, ხოლო {\displaystyle y} *წარმოსახვით* *ნაწილს*. აღნიშნავენ {\displaystyle \operatorname {Re} (z)} და {\displaystyle \operatorname {Im} (z)} შემოკლებებით. მაგალითად, თუ {\displaystyle z=-3.5+2i}, მაშინ:

{\displaystyle \operatorname {Re} (z)=\operatorname {Re} (-3.5+2i)=-3.5\ }
{\displaystyle \operatorname {Im} (z)=\operatorname {Im} (-3.5+2i)=2.\ }.
რიცხვი წარმოსახვითია თუ y≠0 წინააღმდეგ შემთხვევაში რიცხვი ნამდვილი ხდება. 
კომპლექსურ რიცხვებთან დაკავშირებულ ტერმინებში, განსაკუთრებით ტრადიციული წარმოშობისა, კომპლექსური რიცხვის გაგების განვითარების რთულმა ისტორიულმა პროცესმა ჰპოვა ასახვა.

*z* = *x* + *yi* კომპლექსური რიცხვის აბსოლუტური სიდიდე (ასევე: *მოდული*, *ამპლიტუდა*) გამოითვლება როგორც შესაბამისი ვექტორის სიგრძე:

{\displaystyle \textstyle r=|z|={\sqrt {x^{2}+y^{2}}}.\,}
კომპლექსური რიცხვის *არგუმენტი* ანუ *ფაზა* წარმოადგენს კუთხეს რადიუსსა და რეალური ნაწილის ღერძს შორის, და ჩაიწერება როგორც {\displaystyle \arg(z)}. აბსოლუტური მნიშვნელობის მსგავსად, არგუმენტი მიიღება მართკუთხა საკოორდინატო სისტემის {\displaystyle x+yi} ფორმიდან შემდეგნაირად:

{\displaystyle \varphi =\arg(z)={\begin{cases}\arctan({\frac {y}{x}})&{\mbox{if }}x>0\\\arctan({\frac {y}{x}})+\pi &{\mbox{if }}x<0{\mbox{ and }}y\geq 0\\\arctan({\frac {y}{x}})-\pi &{\mbox{if }}x<0{\mbox{ and }}y<0\\{\frac {\pi }{2}}&{\mbox{if }}x=0{\mbox{ and }}y>0\\-{\frac {\pi }{2}}&{\mbox{if }}x=0{\mbox{ and }}y<0\\{\mbox{indeterminate }}&{\mbox{if }}x=0{\mbox{ and }}y=0.\end{cases}}}
როგორც წესი, არგუმენტი გამოისახება რადიანებში.

სქოლიო
------

1. 1 2 3  математическая енциклопедия; том 2
2. ↑  Kasana, H.S. (2005), *Complex Variables: Theory And Applications* (2nd რედ.), PHI Learning Pvt. Ltd, p. 14, ISBN 81-203-2641-5, Extract of chapter 1, page 14

|  |  |
| --- | --- |
|  | *ეს სტატია მათემატიკის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
ბალტიის სერი
სერი
**სერი** — საშუალო სიმაღლის, სხვადასხვა წარმოშობის, მოგრძოდ წამოზიდული რელიეფის დადებითი ფორმების ზოგადი სახელწოდება. წარმოადგენს ხშირად, ვიწრო, გაჭიმულ, ამაღლებულ რელიეფს ან ბორცვების ჯაჭვისებურ მწკრივის. მათი ფერდობის დაქანება 20 პროცენტია და ზოგჯერ მეტიც, სიმაღლე 200 მ-მდე.

აქვთ ბრტყელი და მომრგვალებული მწვერვალები და მკვეთრად გამოსახული ძირის ხაზი. განარჩევენ ბოლომორენულ, ოზურ, ეოლურ, კუესტურ, ეროზიულ და სხვა სერებს. სიმაღლე განსხვავებულია (რამდენიმე მეტრიდან ასეულ მეტრამდე). გამოირჩევა ნაზი რელიეფითა და შედარებით რბილი აგებულებით.

ხშირად სერი ბორცვნალებთან ერთად მნიშვნელოვან სიგრძეზე ქმნის დედამიწის ზედაპირის დაბალმთიან ტერიტორიებზე საკმაო სიგრძის წაგრძელებებს, რომლებიც მკვეთრად არღვევენ ერთფეროვან რელიეფს. უდაბურ მხარეებში ფართოდ არის გავრცელებული ქვიშიანი სერები, რომელთა სიმაღლე ხშირად 1-2 მ-ია, სიგანე 5-10 მ, ხოლო სიმაღლე იშვიათად 200-300 მ.

საქართველოში ცნობილია მაგ. კვერნაქები, დაბალმთიანი სერები, რომლებიც მნიშვნელოვან სიგრძეზე არიან წაგრძელებულნი. კვერნაქების საერთო სიგრძე დაახლოებით 70 კმ-ია, ხოლო სიგანე სიგრძეზე გაცილებით პატარაა (მხოლოდ 7-8 კმ). მრავალრიცხოვანი სერები არსებობს ასევე ივრის ზეგანზე.

სერებს უწოდებენ აგრეთვე განივი და გრძივი მდინარეთა ხეობებით დანაწევრებულ ერთმანეთს მიყოლებულ და ერთი მიმართულებით ორიენტირებულ ქედების ერთობლიობას.

სქოლიო
------

1. 1 2  გეომორფოლოფიური ლექსიკონი, გამომცემლობა ნეკერი, თბილისი, 1996.
2. ↑   ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ. 1985. — გვ. 299.
3. ↑  Геологический словарь, Т. 1, А-Л. М. 1955.
4. ↑  *უკლება დ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 5, თბ. 1980. — გვ. 494.
პენეპლენი, რომელმაც მეოთხეულში გამყინვარება განიცადა და საბოლოოდ დაბალმთიან პლატოდ გადაიქცა
ვაკე ზედაპირი
**დენუდაცია** (ლათ. denudatio — გაშიშვლება) — დედამიწის ზედაპირის ხანგრძლივი ფიზიკურ-ქიმიური პროცესი, რომელსაც როგორც წესი, მოჰყვება ხმელეთის ამა თუ იმ მონაკვეთის მეტნაკლებად მოსწორება. დენუდაცია ქანების გამოფიტვის პროდუქტების ჩამორეცხვა და გადაადგილებაა წყლის, ქარის, ყინულის ან უშუალოდ სიმძიმის ძალის ზეგავლენით, დედამიწის ზედაპირის დადაბლებული ადგილებისაკენ. მის ტემპსა და ხასიათზე დიდ გავლენას ახდენს ტექტონიკური მოძრაობა.

დენუდაციის გაბატონება (ოდენობრივი გამოხატულებით) ტექტონიკური აზევების ჯამურ ეფექტზე იწვევს ამა თუ იმ რეგიონის თანდათან დადაბლებას და რელიეფის საერთო მოწესრიგებას.

დენუდაციის პროცესზე გავლენას ახდენს აგრეთვე დედამიწის ზედაპირის ძალებიც — ეგზოგენური პროცესები. სიმძიმის ძალის ზემოქმედების შედეგად, მთის ციცაბო კალთებიდან ცვივა მცირე ზომის ნატეხი ქანები, რომელსაც ხშირად ერთვის ზვავი. შემდეგ მყინვარებს გადააქვთ ნატეხები ზემოდან ქვემოთ.

ზღვისა და ტბის ტალღებიც ხშირად ახდენენ სანაპიროს წარეცხვას. დედამიწის უსწორმასწოროებანი განიცდის ასევე მუდმივი ან დროებითი ნაკადების გავლენას, ხოლო წვიმის წყლები აწარმოებენ მთის ფერდობების წარეცხვას, ამ პროცესს ეროზია ჰქვია. ყოველივეს შედეგად მთის ნაწილები დაბლდება, ხოლო დადაბლებები ივსება. ფართო გაგებით ყველა ამ პროცესს დენუდაცია ეწოდება. მაგ. დენუდაცია დაფიქსირებულია დიდი ბალხანის მთებში (თურქმენეთი).

ვიწრო გაგებით, დენუდაცია გამოფიტული მასალის ზედაპირული წარეცხვაა. ხანგრძლივი დენუდაციის შედეგად მთიანი მხარეები შესაძლოა გადაიქცეს ტალღოვან დენუდაციურ ვაკედ (პენეპლენად).

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ეროზია
* პენეპლენი
* აბრაზია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* დენუდაცია — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)
* დენუდაცია — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)

სქოლიო
------

1. ↑   ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ. 1978. — გვ. 472.
2. ↑  В.Б.Караулов, М.Н. Никитина, Геология. Основные понятия и термины, М, 2005.
3. 1 2  გეომორფოლოფიური ლექსიკონი, გამომცემლობა ნეკერი, თბილისი, 1996.
4. 1 2  Денудация // Геологическая энциклопедия
***EZ-Street*** - (შემოკლებით *Easy Street'*) — ამერიკული როკ-ჯგუფი.

ისტორია
-------

ჯგუფი ჩამოყალიბდა გვიან 1970-იანებში ჰეიუარდში, კალიფორნია. სახელწოდება მომდინარეობდა რკინიგზის არის უსახურავო ბარიდან. ჯგუფი შედგებოდა მეტალიკის მომავალი ბასისტისგან - კლიფ ბარტონისგან, Faith No More-ის მომავალი გიტარისტისგან - ჯიმ მარტინისგან და ასევე Faith No More-ისა და ოზი ოსბორნის მომავალი დრამერისაგან - მაიკ ბორდინისგან. ყველა ჩამოთვლილი ჯერ კიდევ უფროსკლასელები იყვნენ. დამატებითი წევრები იყვნენ ვოკალისტი კევინ კოსტა და გიტარისტი დენი მაგალაესი. EZ-Street იყო ჯიმ მარტინის ჯგუფი და კლიფი იქ თავს მთლად კარგად ვერ გრძნობდა. მისივე თქმით, ისინი იყვნენ რაღაც ბარის ჯგუფის მაგვარი და ძირითადად შემოიფარგლებოდნენ 1970-იანი წლების როკ ქავერების შესრულებით. პრაქტიკული შედეგი კი ის იყო, რომ კლიფი არ იყო დაინტერესებული ამგვარი მუსიკის შექმნით. ჯგუფი მეოთხე ადგილზე გავიდა ჰეიუარდის არის „ჯგუფების ბრძოლაში" სადაც მათი სამი სიმღერა იყო წარდგენილი, მათ შორის ქავერი სიმღერისა Rebel Rebel. ჯგუფი ხშირად იცვლიდა დრამერებს.

მარტინმა და ბარტონმა გააგრძელეს ერთად დაკვრა EZ-Street-ის დაშლის შემდეგაც, ამჯერად უკვე ახალი სახელით Agents of Misfortune.

წევრები
-------

* კევინ კოსტა — ვოკალი
* ჯიმ მარტინი — გიტარა
* დენი მაგალაესი — გიტარა
* კლიფ ბარტონი — ბას გიტარა
* მაიკ ბორდინი — დასარტყმელი საკრავები

სქოლიო
------

1. ↑  Metal-George-ის კლიფ ბარტონის გვერდი. დაარქივებული 2016-03-03 საიტზე Wayback Machine.  Capital.net. წაკითხვის თარიღი:2010-09-30

|  |  |
| --- | --- |
| ნოტები | *ეს სტატია მუსიკოსის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
სპირიტული სეანსი. 1921 წ.
**სულების გამოძახება** — მკითხაობის ერთ-ერთი ყველაზე სახიფათო, მაგრამ გავრცელებული მეთოდი. სპირიტული სეანსის მონაწილეები იკრიბებიან, რათა გამოიძახონ გარდაცვლილი ადამიანის სული. ხშირად, მაგრამ არ არის აუცილებელი, სეანსზე იმყოფება მედიუმი. სულების გამოძახება სხვადასხვა ქვეყნებში ხდება სხვადასხვანაირად.

„მკვდრების დიალოგი", გარდაცვლილებთან საუბრების ჩანაწერების წიგნი, გამოიცა ინგლისში, 1760 წელს. სპირიტული სეანსების მოყვარული იყო მერი ტოდ ლინკოლნი, რომელიც, შვილის დაღუპვის შემდეგ, ასეთ შეკრებებს თეთრი სახლის შენობაში ატარებდა. შეკრებებს მისი ქმარიც, აბრაამ ლინკოლნი ესწრებოდა. ამასთან, სხვადასხვა ორგანიზაციის (მაგალითად, სეიბერტის კომისიის საქმიანობას წარმოადგენდა სეანსების სახით მომხდარი თაღლითობების გამოვლენა.

სულის გამოძახების ტიპური მეთოდი
-------------------------------

ქართულენოვანი დაფა სულების გამოძახებისთვის
მაგიდასთან ჯდება ერთი ან მეტი კაცი (აუცილებლად უნდა იყოს მედიუმი), რომლებიც სპეციალური დაფით იწყებენ სულების გამოძახებას. დაფა ხშირ შემთხვევაში შელოცვილი ქაღალდია, რომელზეც რამდენიმე რიგში დაწერილია ასოები, ციფრები და ორი აუცილებელი პასუხი „კი" და „არა". სულების გამოძახების დროს ასევე უნდა იდოს გარკვეული საგანი, რომელიც მიუთითებს მედიუმს შემდეგ ასოზე ან ციფრზე. ხშირად ასეთი საგანი არის უბრალო დანა ან გადაბრუნებული თეფში, რომელზეც ჭვარტლით გამოსახავენ ისრის ფორმის ზოლს. მაგიდაზე აუცილებლად უნდა იდოს სანთლები ან ასანთი, პური, წყალი, მარილი და სარკე. ასევე სეანსის ყველა მონაწილემ უნდა მოიხსნას მეტალისგან დამზადებული ყველა აქსესუარი. ოთახში დაუშვებელია კატის ყოფნა.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* სპირიტიზმი
* მკითხაობა
* სული

სქოლიო
------

1. ↑  Lyttleton, George; Montegue, Eizabeth (1760) *Dialogues with the Dead*. London:  W. Sandby.
2. ↑  Telegrams from the Dead. Public Broadcasting Service (PBS) (1994).  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-11-25. ციტირების თარიღი: 2024-03-18.
3. ↑  *Preliminary Report of the Commission Appointed by the University of Pennsylvania*, The Seybert Commission, 1887. 1 April 2004.
**წყალტუბოს მასივი** — კირქვული მასივი საქართველოში. მდებარეობს კოლხეთის ბარის ბორაკ-ბორცვიანი რელიეფის ჩრდილო ზონაში, ცხენისწყლისა და რიონის წყალგამყოფზე. იყოფა დიდვაკის პლატოდ, სამგურალის ქედად და წყალტუბოს ქვაბულების სისტემად. სიმაღლე 130–800 მ. სიგრძე 25 კმ, სიგანე 12–15 კმ, ფართობი 250 კმ², საიდანაც 150 კმ² ინტენსიურად დაკარსტულ ტერიტორიას უკავია, რომელიც ძირითადად მდინარე სემისა და ყუმის ხეობებითაა წარმოდგენილი და დაბალმთის-ტყის ზომიერად ნოტიო კლიმატის მქონე კარსტულ ლანდშაფტს მიეკუთვნება.

წყალტუბოს მასივი აგებულია ქვედაცარცული კირქვებით. აღმოსავლეთიდან იურული ნალექების ვიწრო ზოლით, დასავლეთიდან კი, ვულკანოგენური ქანებითაა შემოსაზღვრული. ეს სივრცე ინტენსიური ეროზიის არენაა. კარსტვადი ქანებით აგებული სტრუქტურებისათვის ძირითადად დამახასიათებელია მონოკლინური სამხრეთული წოლა, რაც ხელს უწყობს მიწისქვეშა წყლების აღნიშნული მიმართულებებით მოძრაობას. გააჩნია დაკარსტვის ხელსაყრელი ჰიდრომეტეოროლოგიური პირობები, რაც განაპირობებს კარსტგაჩენის პროცესების სეზონურ თანაბრობას.

წყალტუბოს მასივი გეოლოგიურად წარმოადგენს ოკრიბის ტექტონიკური თაღის დასავლურ პერიფერიას და გართულებულია ღვედის, გელავერის, ლეკოურის და სხვა რღვევებით. მასივის ტერიტორიის რელიეფის ხასიათს კარსტული პროცესები განსაზღვრავს. გაშიშვლებული კირქვების მცირე სიმძლავრემ განაპირობა ზედაპირული კარსტული ძაბრების, კარული ზედაპირების, აგრეთვე ჭების, შახტების და მღვიმეების ფართო გავრცელება.

მასივის ფარგლებში მოქცეულია პრომეთეს მღვიმე, თეთრა მღვიმე, სათაფლიის მღვიმე, სოლკოტას მღვიმე, მელოურის მღვიმე, საწურბლიას მღვიმე, ღლიანას მღვიმე და სხვა. წყალტუბოს მასივი დიდი ხანია მკვლევართა ყურადღების ცენტრშია მოქცეული. სხვადასხვა წლებში მასივის ტერიტორიაზე სპელეოლოგიურ გამოკვლევებს აწარმოებდნენ ლევან მარუაშვილი, ზურაბ ტატაშიძე, შალვა ყიფიანი, გრიგოლ დევდარიანი, გიორგი ძოწენიძე, ჯუმბერ ჯიშკარიანი და სხვა.

სქოლიო
------

1. ↑  ავტორთა კოლექტივი. წყალტუბოს მღვიმური სისტემა, თბ. 2009, გვ. 6–8
2. ↑  Геология СССР. Том 10. Грузинская ССР. Часть 1. Геологическое описание. М. 1964 г. 656 стр.
3. ↑  ავტორთა კოლექტივი. გეოგრაფიისა და ანთოპოლოგიის თანამედროვე პრობლემები, თბილისი, 2015, გვ. 66–70
4. ↑  ომარ ლანჩავა, კუკური წიქარიშვილი. წყალტუბოს (პრომეთეს) მღვიმური სისტემა, თბ. 2016, გვ. 7–9
**პაულა-მეი უიკესი** (ინგლ. Paula-Mae Weekes; დ. 23 დეკემბერი, 1958) — ტრინიდადელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, იურისტი, ტერქსისა და კაიკოსის კუნძულების სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლე. ტრინიდადი და ტობაგოს პრეზიდენტი 2018 წლის 19 მარტიდან 2023 წლის 20 მარტამდე. საპრეზიდენტო უფლებამოსილების მიღების შემდეგ იგი გახდა ქვეყნის ისტორიაში პირველი ქალი-პრეზიდენტი.

ბიოგრაფია
---------

2018 წლის 5 იანვარს უიკესი წარადგინეს პრეზიდენტობის კანდიდატად ქვეყნის პრემიერ-მინისტრის კიტ როულის წინადადებით, საპარლამენტო ოპოზიციის ლიდერ კამლა პერსად-ბისესართან არსებული დაპირისპირების მოგვარების იმედით. უიკესი არჩევნებში ერთადერთი კანდიდატურა იყო და აირჩიეს ქვეყნის მეთაურად.

სქოლიო
------

1. 1 2  The President’s Profile. The Office of the President. ციტირების თარიღი: 2018-03-25.
2. ↑  Anna Ramdass.  (2018-01-05) PM's wise choice\*.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2018-01-07. ციტირების თარიღი: 2018-02-18.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ტრინიდადი და ტობაგოს პრეზიდენტები |
| --- |
|  |
| 
* ელის კლარკი
* ნურ ჰასანალი
* ართურ ნაპოლეონ რეიმონდ რობინსონი
* ჯორჯ მაქსველ რიჩარდსი
* ენტონი კარმონა
* პაულა-მეი უიკესი
* კრისტინ კანგალუ

 |

 |
სოფ. ვარდისუბანი
**ვარდისუბნის მრგვალი ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვარდისუბნის მახლობლად, მდ. მაშავერასა და ფინეზუარის შესართავთან, მდ. მაშავერას მარცხენა ნაპირზე. გაითხარა 1889-1992 წლებში დმანისის არქეოლოგიურ ექსპედიციის მიერ (გ. ბოლქვაძე). 

ეკლესია გეგმით შვერილაბსიდანი წრიული ნაგებობაა, აღმოსავლეთისკენ მიმართული სამი ნალისებური აფსიდით. ნაგებია ადგილობრივი ჯიშის ბაზალტის ქვათლილებით კირსხნარზე. წყობაში დაცულია მკაცრი ჰორიზონტალობა. კედლების სისქეა 1-1,10 მ. შემორჩენილი სიმაღლე საშუალოდ 1 მეტრია. ეკლესიის აბრისი გეგმის წრიულობა შექმნილია ერთმანეთში ჩამჯდარი კონცენტრული წრეების მეშვეობით. დიდი ზომის წრეში (დმ 17,60 მ), რომელიც ქმნის ნაგებობის აბრისს, ჩასმულია შედარებით მომცრო (დმ 8,40 მ) წრე, რომლის რკალში მოქცეული ფართობი წარმოადგენს ტაძრის ნაოსს. ნაგებობის გარშემოხაზულობა, აბრისი არაა შეკრული წრე. აღმოსავლეთიდან ის განიერი მხრებით შემოისაზღვრება. მხრებს შორისაა მოქცეული ეკლესიის ძირითადი აფსიდა, რითაც შექმნილია ტაძრის შვერილაბსიდიანობა. ნაოსის წრიულობა აღმოსავლეთდან შემოსაზღვრულია ძირითადი აბსიდის ნალისებური რკალით, ხოლო დანარჩენი მხრიდან − ბაზალტის ქვის ტრაპეციის ფორმის ბურჯებით, რომელთა შორის დატოვებულია გასასვლელები ჩრდილოეთ და სამხრეთ სადგომებში. ბურჯები ექვსია და მათ შორის შვიდი ღია გასასვლელია, რომელთაგან ერთ კარის ღიობს წარმოადგენს. წრიული დერეფანი ნაოსს ბურჯებს შორის არსებული ღიობებით უკავშირდებოდა. ნაგებობის ჩრდილოეთი ფასადის დიდი ნაწილი მოგვიანო ხანის გადაკეთებას უმსხვერპლია. ნაგებობის იატაკი მოგებული ყოფილა წითელი ტუფის ქვით. ეკლესიისს გათხრებისას მრავლად აღმოჩნდა ღარიანი და ბრტყელი კრამიტები, რომელთა შორის გვხვდება წერნაქით შეღებილი ნიმუშებიც. იქვეა გამოვლენილი ორნამენტებით შეკმული ქვის ფრაგმენტები. ერთ მათგანზე შემორჩენილია 5 ასომთავრული ნიშანი. აღსანიშნავია აგრეთვე ტუფის ქვის ჯვრის ორი მკლავის ფრაგმენტი, შემკული ვარდულით, სტილიზებული ფოთლოვანი და წიწვოვანი მოტივებით. 

ეკლესიის სიახლოვეს, ჩრდილოეთით გაითხარა რამდენიმე უინვენტარო სამარხი. ვარდისუბნის მრგვალი ეკლესია წრიული გეგმარებით, წრიულ - სივრცეზე დაფუძნებული გუმბათითა და ინტერიერში თავისუფლად აღმართული გუმბათის საბჯენი ბურჯებით, გენეტიკურად რომაული და ელინისტური ტრადიციებით ნაგებს უკავშირდება. შესაბამისად, ის არაა ადგილობრივ ფესვებზე აღმოცენებული და მისი გეგმარება როტონდებს სხვა ხუროთმოძღვრული და კულტურული ტრადიციების მქონე სამყაროდანაა მოტანილი. ამ თვალსაზრისით საინტერესოა ქართული საისტორიო მწერლობაში (ლეონტი მროველი) შემორჩენილი ცნობა, მირიან მეფის თხოვნით იმპერატორ კონსტანტინეს მიერ გამოგზავნილი ბერძენი მშენებლების ქართლში მოღვაწეობის შესახებ. შესაძლოა ისინი აღმშენებლობით საქმიანობას ქვემო ქართლშიც აწარმოებდნენ, რაც უნდა ასახულიყო კიდეც ვარდისუბნის ეკლესიის არქიტექტურაში. 

ვარდისუბნის მრგვალი ეკლესია საქართველოში გუმბათიანი ნაგებობების ერთი პირველი ნიმუშთაგანია. ეს ხუროთმოძღვრული ტიპი ჩვენში შემდეგ აღარ განვითარებულა. ეკლესია თარიღდება IV საუკუნის მეორე ნახევრით ან V საუკუნის დასაწყისით. მას არსებობა უნდა შეეწყვიტა VII საუკუნის მიწურულისათვის. განსხვავებული მოსაზრებით ვარდისუბნის ეკლესია V-VI საუკუნეების ძეგლია.

ლიტერატურა
----------

* მინდორაშვილი დ. საქართველოს არქეოლოგია, ტ. I, გამომცემლობა „ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტი", ბათუმი, 2014, გვ. 167-168.
იოზეფ (იოჯეფ) კაროლ ჰელი ( გერმ. Josef/ph Karl Hell, უნგრ. Hell József Károly, სლოვაკ. Jozef Karol Hell ; დ. 15 მაისი, 1713 , ბანსკა სტიავნიცა, სლოვაკეთი, ავსტრიის იმპერია — გ. 11 მარტი, 1789, იქვე) — სამთო ინჟინერი და გამომგონებელი. მსოფლიოში პირველი ავტომატური წყლის ტუმბოს ავტორი.

ბიოგრაფია
---------

მარცხნივ|მინი|220x220პქ| სლოვაკეთის სამახსოვრო მედალი გამომგონებლის იოზეფ კაროლ ჰელის პატივსაცემად
იოზეფის მამა იყო სამთო ინჟინრი მატეი კორნელი ჰელი. 1731 წლიდან მამასთან ეუფლებოდა ინჟინერიას. 1737 წელს გახდა სამთო სკოლის პროფესორის სამუილ მიკოვინის სტუდენტი. მიიღო ღრმა თეორიული ცოდნა მათემატიკის, გეომეტრიის და გეოდეზიის განხრით.

მე-17 საუკუნის ბოლოს და მე-18 საუკუნის დასაწყისში ავსტრიის იმპერიის სამთო მრეწველობაში კრიზისული პერიოდი დადგა. მაღაროები უფრო ღრმა გახდა, მიწისქვეშა წყლების არსებობამ შეაფერხა სამთო მოპოვება წყლის ამოტუმბვის გარეშე შეუძლებელი იყო მუშაობა.მაღაროები დახურვის საშიშროების წინაშე დადგ, მაგრამ ინჟინერმა იოზეფ ჰელმა გამოსავალი ნახა — წყლის ენერგიის გამოყენება.

ჰელის შეთავაზების თანახმად, აშენდა ტაიჰი (გერმანული *Teich*, თარგმანში ნიშნავს *მიწისქვეშა წყალს* ) — 60 წყალსაცავისგან შემდგარი სისტემა სტიავნიცას მთებში. აშენდა ძირითადად ბანსკა შტიავნიცას ვერცხლის მაღაროებისთვის საჭირო ენერგიის წარმოებისთვის. ისინი დაკავშირებულია არხებითა და გვირაბებით, რომელთა საერთო სიგრძე 100 კმ-ზე მეტია.

ამ მხარეში მნიშვნელოვანი მდინარეები არ არის, ამიტომ ტაიჰი წყალს წვიმისა და თოვლის დნობისგან აგროვებდა. გარდა ამისა, არხების სისტემის მეშვეობით წყალი იგზავნებოდა მაღაროებიდან წყლის ამოტუმბვის მანქანებში. კაშხლების სიმაღლე დაახლოებით 30 მეტრი იყო. ტაიჰის სისტემის სიმძლავრე 3 მილიონი კუბური მეტრია.

ტაიჰების მშენებლობა დიდ რესურსებს მოითხოვდა. რიხნიავას ტბაზე ორი ტაიხა 3 წლის განმავლობაში (1738-1740) 4000-მა ადამიანმა ააგო. ეს გიგანტური სტრუქტურები მაღაროებს ენერგიით ამარაგებდნენ. შედეგად მაღაროები განახლდა. მაგრამ იმდროინდელი ტუმბოები დაბალი სიმძლავრის იყო და უზარმაზარი თანხები იხარჯებოდა წყლის ამოტუმბვაზე. მსოფლიოში პირველი ორთქლზე მომუშავე ტუმბოები უკვე გამოჩნდა, მაგრამ მათი კონსტრუქცია დიდი რაოდენობით ხე-ტყეს მოითხოვდა და ძალიან ძვირი ღირდა.

1736 წელს, 23 წლის ასაკში, ინჟინერმა იოზეფ კაროლ ჰელმა შეიმუშავა და წარადგინა წყლის ავტომატური ტუმბო, რომელიც იმ დროისთვის არსებულზე ბევრად უფრო ძლიერი იყო. მისმა პირველმა მანქანამ შეძლო წყლის ამოტუმბვა 212 მეტრის სიღრმიდან. ეს ტუმბო ექსპლუატაციაში შევიდა 1738 წელს ბანსკა შტიავნიცაში. თანდათან მისი გამოგონებები ევროპის სხვა ქვეყნებშიც დაიწყეს. იოზეფ კაროლ ჰელის სატუმბი მანქანები, რომელიც აშენდა 1749-1768 წლებში, ამ სფეროში საუკეთესო ტექნოლოგიებს შორისაა მთელ მსოფლიოში. ამჟამად ისინი ძირითადად გამოიყენება ნავთობის მოპოვებისთვის (ნავთობის სატუმბი).

1744 წელს მამის გარდაცვალების შემდეგ, იგი გახდა ბანსკა შტიავნიცას რეგიონის სამთო მაღაროების მთავარი სამთო ინჟინერი.

იოზეფ კაროლ ჰელი გარდაიცვალა სიღარიბეში 1789 წლის 10 მარტს სამშობლოში, ბანსკა სტიავნიცაში.

სქოლიო
------
**ფატოს კონგოლი** (დაიბადა 1944 წლის 12 იანვარს)— ალბანელი რომანისტი და უტილიზატორი.

ბიოგრაფია
---------

ის დაიბადა და გაიზარდა ელბასანში. სწავლობდა ქემალ სტაფას საშუალო სკოლაში, ტირანაში, ალბანეთი.  შემდეგ იგი ჩინეთში სწავლობდა მათემატიკას. ჩინეთ-ალბანური განხეთქილების დაძაბულ წლებში. კონგოლმა არჩია, დიქტატურის დროს არ გამოექვეყნებინა რაიმე მნიშვნელოვანი ნაწარმოები. ამის ნაცვლად, მან თავისი შემოქმედებითი ენერგია მიუძღვნა მათემატიკოსის კარიერას და დაელოდა რომ დიქტატურა დაშლილიყო. მისი თხრობითი ნიჭი და ინდივიდუალური სტილი მხოლოდ 1990-იან წლებში გამოჩნდა, კომუნისტური დიქტატურის დაცემის შემდეგ.

მისი პირველი მთავარი რომანი, The Loser 1992; რომანი ვითარდება 1991 წლის მარტში, როდესაც 10000-ზე მეტი ლტოლვილი შევარდა გაფუჭებულ და მძიმედ დაჟანგებულ სატვირთო გემზე, რათა გაექცეულიყვნენ წარსულს და მიაეღწიათ საოცარი დასავლეთისთვის. გაფრენამდე ბოლო მომენტში, გმირი თეზარ ლუმი, „დამარცხებული", რომლისთვისაც ყოველგვარი იმედი გვიანია, ტოვებს თავის თანამგზავრებს, ჩამოდის და სახლში მიდის. "დაღამებისას ჩემს უბანში დავბრუნდი. არავის უნახავს ჩემი წამოსვლა და არავის უნახავს ჩემი უკან დაბრუნება." რომანის ნარატივი ამ დროს უბრუნდება ხოჯას დიქტატურის გრძელ და დამღუპველ წლებს, რათა აღადგინოს ტერორია და საყოველთაო სასოწარკვეთის კლიმატი, რომელიც ახასიათებდა ყოველდღიურ ცხოვრებას ალბანეთში 1960-იან და 1970-იან წლებში. Thesar Lumi დაიბადა მდინარის ნაპირებზე ხალხის საკუთარი ცემენტის ქარხნის ჩრდილში, რომელიც აწარმოებდა იმაზე მეტ მტვერს, ვიდრე ცემენტს. ოჯახის კარადაში არსებული ჩონჩხის მიუხედავად, ბიძა, რომელიც ადრე გაიქცა ქვეყნიდან, თესარი ახერხებს უნივერსიტეტში დარეგისტრირებას და მოკლედ შეაღწევს გარემოში, რომელიც არ არის მისი და არასოდეს იქნება, ალბანეთის მმართველი ოჯახების გარემოში. წითელი არისტოკრატია. „რბილ ასაკში შევიტყვე, რომ ვეკუთვნოდი არასრულფასოვან რასას, ან, როგორც მაშინ დავინახე, ძაღლების კატეგორიას Thesar, რომლის ბედი ალბანეთის ჰერმეტულ და მახრჩობელ საზოგადოებაში ერთხელ და სამუდამოდ დაიბეჭდა, უბრუნდება უშედეგო და სასოწარკვეთილ ცხოვრებას გმირების გარეშე სამყაროში. აქტიური გმირისგან შორს, რომელიც იბრძვის საკუთარი ბედის კონტროლისთვის ან თუნდაც სოციალისტური რეალიზმის სტაბილური პოზიტიური გმირისგან, თესარ ლუმი ქა სიცოცხლისუნარიანია. ის არის ყველა „დამარცხებულის" ხმა, რომლებიც ათვალიერებენ ვერცხლის ღრუბლებს ჰორიზონტზე და კარგად იციან, რომ მათ ვერასოდეს მიაღწევენ. "ჩემი არსებობა არის უღიმღამო, რომელიც არაფრისგან მიდის და არსად მიდის." როდესაც პირველად გამოიცა 1992 წელს, შედარებით დიდ გამოცემაში 10000 ეგზემპლარი, რომანმა დაუყოვნებელი წარმატება ჰპოვა მკითხველ საზოგადოებაში.

კონგოლის შემდგომ რომანებს შორისაა: , Tirana 1994 (The Corpse), ისტორია კიდევ ერთი დამარცხებულის შესახებ, რომელიც ალბანეთში სტალინური დიქტატურის ბოლო ათწლეულის არაადამიანურ მანქანაში აღმოჩნდება; ტირანა 1999 სპილოს ძვლის დრაკონი, რომელიც ძირითადად ყურადღებას ამახვილებს ალბანელი სტუდენტის ცხოვრებაზე ჩინეთში 1960-იან წლებში; და, ტირანა 2003, ზღაპარი სიყვარულის შესახებ. კონგოლის რომანები ითარგმნა ფრანგულ, გერმანულ, იტალიურ, ბერძნულ, ესპერანტო, ესპანურ და სლოვაკურ ენებზე.

წყაროები
--------

* ალბანური ლიტერატურა რობერტ ელსისგან

ფატოს კონგოლის წიგნები
----------------------

* Fatos Kongoli gjemite e mbytura-ს წიგნები

ცნობები
-------

1. ↑  Q. Stafa High School website. Historiku.

თარგი:Albanian Literature
**საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების დროშები** — საბჭოთა კავშირის მთავარი დროშის საფუძველზე შექმნილი დროშები 15 მოკავშირე რესპუბლიკისთვის. თითოეულ მათგანზე წითელ ფონზე გამოსახულია ოქროსფერი (ყვითელი) ნამგალი, ურო და ვარსკვლავი (ერთადერთი გამონაკლისი იყო საქართველოს სსრ დროშა, რომელზეც საბჭოთა სიმბოლოები წითელი ფერით ლურჯ ფონზეა გამოსახული). საბოლოოდ 1991 წლისთვის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების 15 დროშა ამგვარად გამოიყურებოდა:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| რუსეთის სფსრ–ის დროშა | უკრაინის სსრ–ის დროშა | ბელორუსიის სსრ–ის დროშა |
| უზბეკეთის სსრ–ის დროშა | ყაზახეთის სსრ–ის დროშა | საქართველოს სსრ–ის დროშა |
| აზერბაიჯანის სსრ–ის დროშა | ლიტვის სსრ–ის დროშა | მოლდოვას სსრ–ის დროშა |
| ლატვიის სსრ–ის დროშა | ყირგიზეთის სსრ–ის დროშა | ტაჯიკეთის სსრ–ის დროშა |
| სომხეთის სსრ–ის დროშა | თურქმენეთის სსრ–ის დროშა | ესტონეთის სსრ–ის დროშა |
|

ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების (ასსრ) დროშები იშვიათად გამოიყენებოდა. ხშირად ავტონომიების დროშები უბრალოდ იმ რესპუბლიკის წარწერებიან რუკას წარმოადგენდა, რომელსაც ეს ავტონომია ეკუთვნოდა. მაგალითად, აფხაზეთის ასსრ–ის დროშასა და საქართველოს სსრ–ის დროშას შორის განსხვავება მხოლოდ აფხაზურ ენაზე გაკეთებულ წარწერაში – „Аҧсны АССР" იყო.

ყოფილ საბჭოთა ტერიტორიაზე არსებული ზოგიერთი ქვეყნის, ან რეგიონის დროშა არსებითად არ შეცვლილა, და დაფუძნებულია საბჭოთა დროშაზე. მაგალითად, ამგვარია დნესტრისპირეთისა და ბელარუსის (ყოფილი ბელორუსიის) თანამედროვე სახელმწიფო დროშები.

საბჭოთა გაუქმებული რესპუბლიკების დროშები
----------------------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| კარელო–ფინეთის სსრ–ის დროშა(1940-1956) | ამიერკავკასიის სფსრ–ისდროშა(1922-1936) |
|
**ყათლანისხევის ნამოსახლარი** — არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ უფლისციხის დასავლეთით, 1,5 კმ-ზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა ნაპირზე. კვერნაქის ქედის სამხრეთით. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს-ანტიკური ხანით და ადრინდელი ფეოდალური ხანით. ნამოსახლარი, ძირითადად მისი სამხრეთი მხარე, დაზიანებულია ეროზიის შედეგად. შეისწავლა უფლისციხის 1957-1963 წწ. არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. (უფროსები: თ. ქარუმიძე, დ. ხახუტაიშვილი). ნამოსახლარი შეიცავს რამდენიმე კულტ. ფენას, მ.შ უძველესია ე.წ ყათლანისხევი პირველი, რომელიც დაცულია განაპირა ბორცვებზე და თარიღდება ძვ.წ მეორე ათასწლეულის მეორე ნახევრის დამდეგით. შემდეგი ფენა-ყათლანისხევი მეორე ფარავს პირველს და განეკუთვნება ძვ.წ. XII-IX საუკუნეებს. იგი ნაყოფიერების წარმართულ ღვთაებათა სამლოცველო ყოფილა, რომელიც ძლიერ ხანძარს გაუნადგურებია. გადარჩენილა ოთხი სამლოცველო სენაკისა და ხატის ბეღლის ნაშთები, სალოცავში შემორჩენილია ხარისა და მოზვრის თავის თიხის მოდელები, ქალღმერთის თიხის რელიეფური გამოსახულება, ასტრალური ნიშნები და სხვ. აგრეთვე ხატისათვის შეწირული ნივთები: კვერის კოხები, კაჟის ნამგლის ჩასართები, ხელსაფქვავები, ცხოველთა თიხის ფიგურები და ა.შ. სავარაუდოა, რომ სამლოცველო რომელიღაც მტრული თემის შემოსევის დროს განადგურდა, რის შემდეგაც მის გარშემო დასახლებული თემი აქედან აყრილა.

ნამოსახლარის შედარებით ახალი დასახლებები განლაგებულია მდინარე მტკვრის პირას, ყათლანისხევის ორივე მხარეს. თარიღდება ანტიკური ხანითა და ადრინდელი შუა საუკუნეებით. შემორჩენილია როგორც ნამოსახლარები, ისე სამარხები. უძველესია ყათლანისხევის მარცხენა ნაპირის ნამოსახლარი, რომელიც ბამბების ნამოსახლარის სინქრონულია. აქვეა ამავე დროის სამაროვანი, რომელშიც მიცვალებული კევრზეა დასვენებული. გამოვლინდა მოხატული, შეღებილი, გაპრიალებული და სადა თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები, კერამიკული ჭურჭლისა და ქვევრის ნატეხები. მომდევნო ფენას შეადგენს გვიანდელი ანტიკური ხანის ნასახლარი, სადაც აღმოჩნდა სასანური ხანის თიხის ბულა ფალაური წარწერით. ყათლანისხევის მარჯვენა მხარეს გამოვლინდა ახ. წ პირველი-მესამე საუკუნეების ნამოსახლარი და ორუბნიანი სამაროვანი. ხევის პირას რიგითი მედაბურების სამარხებია, მდინარე მტკვრის პირას კი-მდიდარი მედაბურების. ნაპოვნია ამავე ხანის რკინის სახნისი და წერნაქით შეღებილი ბრტყელი და ღარისებრი კრამიტები.

ყათლანისხევის ორივე მხარეს ახ.წ პირველ საუკუნეში უფლისციხის (კლდეში ნაკვეთი ქალაქის) გარეუბნის ერთ-ერთი თემი სახლობდა.

ყათლანისხევის თემების მეურნეობებში წამყვანი ყოფილა სოფლის მეურნეობა. ისინი ძვ. წ მეორე ათასწლეულიდანვე იცნობდნენ სოფლის მეურნეობის ისეთ ინტენსიურ დარგს, როგორიცაა მევენახეობა. მეოთხე საუკუნეში ყათლანისხევში დაქვეითების ძლიერი ნიშნები შეინიშნება, ხოლო მეათე საუკუნისათვის მოსახლეობის არავითარი კვალი აღარ ჩანს.

ლიტერატურა
----------

* *ხახუტაიშვილი დ.*, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ. 1990. — გვ. 89-90.
ქაღალდის ჭრა
**ჩინური ქაღალდის ჭრა** — ქაღალდის ჭრის ხელოვნება უკვე ორი ათას წელს ითვლის, თუმცა, ის განსაკუთრებით გავრცელდა VII საუკუნიდან XIII საუკუნემდე, როცა მან გამორჩეული ადგილი დაიკავა ჩინურ ფესტივალებზე. ეს ხელოვნება დანარჩენ მსოფლიოში XIV საუკუნიდან ვრცელდება.

ჩინეთის სხვადასხვა რეგიონში ქაღალდის ჭრა ტრადიციულად ქალების საქმიანობად მიიჩნევა. წარსულში ეს საქმე ყველა გოგონას უნდა ესწავლა. პატარძლებს ხშირად გამოცდას უწყობდნენ, თუ რამდენად ფლობდნენ ამ ხელოვნებას. მეორე მხრივ, პროფესიონალ ქაღალდის მჭრელად ხშირად მამაკაცები გვევლინებიან, რომელბმაც სახელოსნოებში მუშაობა თავიანთი შემოსავლის გარანტირებულ წყაროდ აქციეს.

გამოყენება
----------

ქაღალდის ნაკეთობები ძირითადად ადგილობრივ რიტუალებში, დეკორაციებსა და მოსართავებში გამოიყენებოდა, რომელსაც ადრეულ ხანაში ადამიანის ან სხვადასხვა ნივთის ფორმას აძლევდნენ. ხშირად ამ ნაკეთობებს მარხავდნენ მიცვალებულებთან ერთად ან წვავდნენ მათი დაკრძალვებისას. გავრცელებული იყო რწმენა, რომ ეს დამარხული ან დამწვარი ნივთები მიცვალებულს იმქვეყნად გაჰყვებოდა. ამავე დროს, ეს ნაკეთობები გამოიყენებოდა დაკრძალვის დეკორაციისათვისაც.

ამჟამად ქაღალდის ნაკეთობებს დეკორაციებად იყენებენ. ისინი გამოსახავს შინაურ ცხოველებსა და ჩიტებს, ბოსტნეულს, მარცვლეულსა და ყვავილებს, სცენებს ბავშვების ცხოვრებიდან თუ ადგილობრივი ოპერიდან. ეს ნაკეთობები, რომელთა ყველაზე გავრცელებული ფერია წითელი, ამშვენებს კედლებს, ფანჯრებს, კარებს, სარკეებს, ლამპებს. ისინი ხშირად საჩუქრების სახითაც გადაეცემა.

ქაღალდის ნაკეთობები ცხადად გადმოსცემს ადამიანების სურვილებსა და იმედებს, ასევე, მათ სწრაფვას, იყვნენ ჯანმრთელნი, მდიდარნი, დღეგრძელნი. მაგალითად, მიჩნეულია, რომ იეროგლიფი „ფუ"-ს ფორმის ნაკეთობა ჩინური ახალი წლის დღეებში ბედნიერებისა და წყალობის მომტანია. საქორწინო ცერემონიისას წითელი ქაღალდის ნაკეთობა, იეროგლიფით „სი", ტრადიციული და აუცილებელი დეკორაციაა. მოხუცი ადამიანების დაბადების დღეებზე კი ხშირად ჩნდება იეროგლიფი „შოუ"-ს ფორმის ნაკეთობები.

სხვადასხვა რეგიონის ხალხებს სხვადასხვა ჩვევები და ადათ-წესები აქვთ, ამიტომ ჭრის სტილიც და შინაარსიც განსხვავებულია.

ქაღალდის ჭრის სწავლა საკმაოდ ადვილია. ამ საქმისთვის საჭიროა მხოლოდ ქაღალდი, მაკრატელი, ან კიდე დანა. დაოსტატება ამ ხელოვნებაში არც ისე მარტივია, რადგანაც ამ საქმეს ბევრი მუშაობა, დიდი ნებისყოფა და წარმოსახვის უნარი სჭირდება.

ლიტერატურა
----------

* ცნობარი „რა ვიცით ჩინეთის შესახებ?" გვ. 45
**არბალეტი** (ფრანგული arbalete, ინგლისური - arblast) – სატყორცნი იარაღი; ხის კონდახზე დამაგრებული ფოლადის მშვილდი სასხლეტი მექანიზმით. გავრცელებული იყო შუა საუკუნეებში დასავლეთ ევროპის ქვეყნებში. არბალეტით ისროდნენ მოკლე ისრებს. არბალეტის დახელოვნებული მსროლელი წუთში ორი ისრის ( რომელსაც **ბოლტი** ( ინგ. **Bolt**) ეწოდება) გასროლას ასწრებდა. ტერმინი არბალეტი წარმოდგება შუა საუკუნეების ფრანგული ენიდან, თუმცა სათავეს რომაული სიტყვიდან arcuballista იღებს, რომელიც ითარგმნება როგორც ,, ისრის მსროლელი ხელსაწყო".

ისტორია
-------

არბალეტის მსგავსი მოდელები ძველი ბერძნებიდან მოყოლებული სხვადასხვა დროს სხვადასხვა ხალხის მიერ გამოიყენებოდა, თუმცა დროდადრო მათი გამოყენების ინტენსივობა კლებულობდა. მაგ; ბიზანტიელები და არაბები ცხენდაცხენ ბრძოლას ამჯობინებდნენ, ასეთ ბრძოლაში უპირატესობა მშვილდ-ისარს მიენიჭა. 
არბალეტი ევროპაში განსაკუთრებით პოპულარული გახდა XII საუკუნიდან. მშვილდთან შედარებით ის გაცილებით უკეთესი იყო სიზუსტესა და სიძლიერეში, თუმცა ჩამორჩებოდა სროლის რადიუსსა და სისწრაფეში. მშვილდის სრულყოფილად დაუფლებას დიდი დრო სჭირდებოდა, არბალეტით სროლის შესასწავლად კი რამდენიმე დღე საკმარისი იყო. საომარი მოქმედებებისას გამოიყენებოდა სხვადასხვა სიდიდის არბალეტები, როგორც ხელით სასროლი, ასევე ძალიან დიდი ზომის, რომაული ბალისტების მსგავსი არბალეტები. არბალეტში ლარი ძალიან დაჭიმულია, როცა მეომარი სასხლეტს გამოჰკრავდა, ისარი საშინელი სისწრაფით მიქროდა მიზნისაკენ. არბალეტების რეგულარული გამოყენება ჯვაროსნულ ეპოქაში დაიწყო, რასაც მსხვერპლის გაზრდა მოჰყვა. საქმე იქამდეც მივიდა, რომ რომის პაპმა ინოკენტი III მისი გამოყენება ქრისტიანების წინააღმდეგ აკრძალა და არბალეტის გამოყენება მხოლოდ ,,ურწმუნოების" წინააღმდეგ იყო დაშვებული. მიუხედავად ამისა არბალეტს ევროპელები ერთმანეთის საჟლეტად ისევ იყენებდნენ. 
ასწლიანი ომის დროს კარგად გამოჩნდა არბალეტის უპირატესობაც და ნაკლიც. გრძელი მშვილდით შეიარაღებული ინგლისელები სროლის ინტენსივობით ჯობნიდნენ ფრანგებს, სამაგიეროდ ფრანგების არბალეტი ინგლისელების ჯავშანს ხვრეტდა. 
არბალეტის საკმაოდ რთული მექანიზმის გამო არცთუ იშვიათი მისი შემთხვევითი გასროლები, რაც უსიამოვნო და სახიფათო სიურპრიზს წარმოადგენდა. XVI საუკუნიდან არბალეტმა, როგორც საბრძოლო იარაღმა თანდათან თავისი ადგილი დაუთმო ცეცხლსასროლ იარაღს. თუმცა მისი მოდერნიზებული ( დაპატარავებული და წონაში შემცირებული) ვარიაცია კიდევ დიდხანს იყო ნადირობის ელიტური იარაღი.

ლიტერატურა
----------

* Ramsey, Syed (September 2016).
* Oxford English Dictionary (Online ed.).

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
* არბალეტი და გრძელი მშვილდი
|  |  |
| --- | --- |
|  | არ უნდა აგვერიოს შემდეგ მნიშვნელობა(ებ)ში: **გორის გიორგი ერისთავის სახელობის დრამატული თეატრი.** |

**გიორგი ერისთავის თეატრი** — ქართული პროფესიული თეატრი (1850–1856), ეროვნული რეალისტური თეატრალური ხელოვნების განვითარების მნიშვნელოვანი კერა. დააარსა და მისი იდეური, შემოქმედებითი მრწამსი განსაზღვრა პოეტმა და დრამატურგმა გიორგი ერისთავმა. 

პირველი წარმოდგენა გაიმართა 1850 წლის 2 (14) იანვარს, თბილისის გიმნაზიის სააქტო დარბაზში, სცენისმოყვარეთა ძალებით, გ. ერისთავის რეჟისორობითა და მონაწილეობით წარმოადგინეს მისივე პიესა „გაყრა". ეს თარიღი მიჩნეულია ქართული თეატრის აღდგენის თარიღად და XIX საუკუნის 80-იანი წლებიდან აღინიშნება, როგორც ქართული თეატრის დღე. 

1851 წელს თბილისში მუშაობა დაიწყო გ. ერისთავის მიერ ჩამოყალიბებულმა პირველმა პროფესიულმა დასმა. მასში შედიოდნენ: სააკაძისა, ტატიშვილისა, ანტონოვისა, ბაფარაშვილისა, ნათიშვილისა, აბრამიძისა, ჯორჯაძისა, ნ. უზნაძისა, გ. დვანაძე, გ. ტატიშვილი, ი. ელიოზიშვილი, რჩეულიშვილი, გ. ჯაფარიძე, გ. კორძაია, ზ. ანტონოვი. თეატრთან მუდმივად თანამშრომლობდნენ საზოგადო მოღვაწეები და მწერლები: მ. თუმანიშვილი, ი. კერესელიძე და სხვები. იდგმებოდა გ. ერისთავის, ზ. ანტონოვის, ა. მეიფარიანის, გ. ჯაფარიძისა და სხვათა ორიგინალური, აგრეთვე თარგმნილი და გადმოკეთებული პიესები. მეფის მთავრობამ დასს ყოველწლიური ფულადი დახმარება დაუნიშნა, რადგან ვარაუდობდა, რომ იგი ცარიზმის ინტერესებს დაექვემდებარებოდა, მაგრამ როცა დარწმუნდა, რომ თეატრი განმათავისუფლებელ, ანტიბატონყმურ იდეებს ქადაგებდა, რეაქციულ თავადაზნაურობასთან ერთად დაიწყო მისი შევიწროება. 1854 წელს გ. ერისთავი იძულებული გახდა თეატრისათვის თავი დაენებებინა. თეატრი დაიხურა 1856 წელს.

ლიტერატურა
----------

* *გერსამია ს.* გიორგი ერისთავის თეატრი, თბ. 1950;
* *გუნია ვ.* ქართული თეატრი (1879-1889), თბ. 1889;
* *Бухникашвили Г. В.* Театр Георгия Эристави, Тб. 1947;
* *ბუხნიკაშვილი გ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ. 1978. — გვ. 163-164.
* *ბუხნიკაშვილი გ.*, ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 2, თბ. 2012. — გვ. 28.
სტამბოლი
თურქეთში ტურიზმი დამყარებულია ძირითადად ისტორიულ ადგილებზე, ზღვისპირა კურორტებზე ეგეოსისა და ხმელთაშუა ზღვების სანაპიროებზე. 2010 წელს თურქეთს 28.6 მილიონზე მეტი ტურისტი ჰყავდა.

### სტამბოლი

სტამბოლი ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ადგილია ტურისტებისთვის. აქ არის ათასობით სასტუმრო. ის არის ყველაზე დიდი ქალაქი და საკმაოდ დიდი ისტორია აქვს. აქ არის სულთან აჰმედის მეჩეთი (ლურჯი მეჩეთი), აია სოფია, ტოპკაპის სასახლე, გალატას კოშკი და ა.შ. სტამბოლში ასევე არის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი სავაჭრო ცენტრი Istanbul Cevahir Mall, რომელიც მსოფლიოს 7 უდიდეს სავაჭრო ცენტრს შორისაა.

თურქეთის კურორტების უმრავლესობა სამხრეთ-დასავლეთ და სამხრეთ სანაპიროებზეა, რომელსაც ჰქვია თურქული რივიერა. ერთ-ერთი ასეთი კურორტია ანტალია \_ ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე. იგი თურქეთის აღიარებული ტურისტული ცენტრია. მთავარი საკურორტო ქალაქებია ასევე ბოდრუმი, ფეტიე, მარმარისი... თურქეთში შეგიძლიათ ნახოთ ეფესოს, ტროას, პერგამონის, ტრაპიზონის ადგილები, ანტიოქიის ეკლესია, კაპადოკია. ანკარა ისტორიული ქალაქია. სწორედ აქ არის ანითკაბირი \_ თურქეთის რესპუბლიკის დამაარსებლის ათათურქის მავზოლეუმი.

ტურისტები ძირითადად ჩამოდიან გაერთიანებული სამეფოდან, გერმანიიდან, ისრაელიდან, უკრაინიდან, რუსეთიდან და იაპონიიდან, მაგრამ არც არაბეთის ქვეყნებიდან, ირანიდან, ჩრდილოეთ ამერიკიდან, საფრანგეთიდან და სკანდინავიის ქვეყნებიდან არიან ნაკლები ტურისტები. ბრიტანელი ტურისტები ეგეოსის ზღვის კურორტებზე ამჯობინებენ დასვენებას, როგორებიცაა ბოდრუმი და მარმარისი. გერმანელი და რუსი ტურისტები ისვენებენ ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროებზე, მაგალითად ანტალიაში, ხოლო იაპონელი ტურისტები ძირითადად სტუმრობენ სტამბოლს და ისტორიულ ადგილებს, როგორიცაა ეფესო. ესპანელი ტურისტების რაოდენობამ ბოლო წლებში შესამჩნევად მოიმატა. 2007 წელს 200 000 ესპანელი ესტუმრა თურქეთს. ესპანელი დამთვალიერებლების უმეტესობა სტამბოლში ჯავშნის სასტუმროებს და ბევრი მათგანი ნახულობს კაპადოკიას.

2002-2005 წლებში ტურისტების რაოდენობამ 12.8 მილიონიდან 21.2 მილიონამდე მოიმატა, რამაც თურქეთი ტურისტული თვალსაზრისით ტოპათეულში შეიყვანა. 2005 წელს წლიური შემოსავალი იყო 17.5 მილიარდი დოლარი, რამაც ასევე ტოპათეულში მოახვედრა თურქეთი, როგორც მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი წლიური შემოსავლის მქონე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* თურქეთი, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე
* თურქეთის ტურიზმის პორტალი დაარქივებული 2021-01-09 საიტზე Wayback Machine.
ყაზახური სამზარეულოს ისტორია დაახლოებით XIII საუკუნედან იწყება.
საქორწილო რიტუალი
**ყაზახურ კულტურას** აქვს მკაფიოდ გამოხატული მომთაბარე ცხოვრების წესის ფორმები. ყაზახეთში ისლამის გავრცელება მოხდა VII-XII საუკუნეებში, რამაც მისი კულტურაზე დიდი გავლენა მოახდინა. ყაზახური სამზარეულოს კერძების უმეტესობას აქვს სიმბოლური კავშირი მის კულტურასთან. მის კულტურაზე ასევე დიდი გავლენა იქონია თურქული მომთაბარე ტომების ცხოვრების სტილმაც.

რადგან მეცხოველეობა ყაზახების ცხოვრების ცენტრალურ მომენტს წარმოადგენდა, მათი წეს-ჩვეულების უმეტესობა დაკავშირებულია შინაურ საქონელთან. არსებობს ბევრი ტრადიციული ლოცვები და შელოცვები, პირუტყვის ჯანმრთელობისა და ნაყოფიერებისთვის, ასევე მისალმების დროს მიღებული ჯერ საქონელის მდგომარეობის მოკითხვა და მხოლოდ შემდეგ გადასვლა ცხოვრების სხვა ასპექტებზე.

ყაზახების ტრადიციული საცხოვრილი არის იურტა. იურტა წარმოადგენს მოქნილ კარკასიან კარავს, რომელიც გარედან დაფარულია ტყავით და თექით. იურტის ცენტრში არის კერა რომლის კვამლიც გადის იურტის სახურავის ცენტრში დატოვებული ნახვრეტიდან. იურტაში ტემპერატურა რეგლირდება ასაწევი კარით. იურტა ინარჩუნებს სიგრილეს ზაფხულში, ხოლო ზამთარში სითბოს. ის შეიძლება აეწყოს ან დაიშალოს ერთ საათში. იურტის შიდა სივრცის მერჯვენა მხარე ეკუთვნის მამაკაცებს, ხოლო მარცხენა ქალებს. იურტის მოტივები ხშირად გამოიყენება რესტორნებისა და სხვა საზოგადო დაწესებულებების გაფორმებისას.

ლიტერატურა
----------

* Bruce Privratsky, *Muslim Turkistan*, pages 76–77

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Embassy link for further culture questions დაარქივებული 2006-10-31 საიტზე Wayback Machine.
* Message Board in Kazakh Language
* The Musagetes Civic Charitable Foundation for Culture and Humanitarian Sciences Development დაარქივებული 2007-06-14 საიტზე Wayback Machine.
* Kazakhstan: history, geography, people, culture, traditions, holiday, living, life დაარქივებული 2012-05-18 საიტზე Wayback Machine.
**ორმოცდაათიანელობა** (ინგლ. Pentecostalism) — ქრისტიანული მიმდინარეობა, პროტესტანტიზმის ერთ-ერთი თავისუფალი ეკლესია, რომელიც ცნობილია სხვადასხვა სახელით. ეკლესიები, რომლებიც ამ სახელწოდებითაა ცნობილი, ორგანიზაციულად ზოგჯერ ეთმანეთისგან დამოუკიდებლები არიან. ამ ეკლესიებისთვის საერთოა წმინდა სულის ძალაზე ყურადღების გამახვილება და ქარიზმატული განწყობილება.ორმოცდაათიანელები საზოგადოებები სული წმიდის გარდამოსვლის გამოცდილებას უბრუნდებიან და ეკლესიის რელიგიურ გამოღვიძებას ესწრაფვიან. მსოფლიოს მასშტაბთ ერთ-ერთ მზარდ ეკლესიად მიიჩნევა. მას მსოფლიოში 600 მილიონამდე მიმდევარი ჰყავს.

ისტორია
-------

წარმოიშვა XIX საუკუნის დასასრულს ამერიკის შეერთებულ შტატებში აღმოცენებულ ცალკეულ პროტესტანტულ საზოგადოებათა საფუძველზე. ოფიციალური დაარსების თარიღად მიიჩნევა 1906 წლის 14 აპრილი. XX საუკუნის 60-იან წლებში ორად გაიყო. ერთ მხარეს აღმოჩნდნენ ტრადიციული, ხოლო მეორე მხარეს ქარიზმატული მიმდნარეობის ორმოცდაათიანელები.

ორმოცდაათიანელები საქართველოში
------------------------------

საქართველოში ორმოცდაათიანელთა პირველი თემები 1918 წლის ახლო ხანს აბასთუმანსა და თბილისში თურქეთიდან გამოსახლებული რუსების ბაზაზე ჩამოყალიბდა, მაგრამ მათ არ ჰყავდათ ხელდასხმით ნაკურთხი ხუცესი, რის გამოც წყლით ნათლისღება არ ხდებოდა. თბილისში პირველი ნათლობა 1942 წელს შედგა, რაც უკრაინიდან ჩამოსულმა ხუცესმა, ვასილ ბიზიაევმა, შეასრულა

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ. 1984. — გვ. 581.

სქოლიო
------

1. ↑  ორმოცდაათიანელები - ქრისტიანობის ლექსიკონი
2. ↑  რელიგიები საქართველოში, თბილისი, 2008 წ, გვ. 440
***ტიტანებზე შეტევა*** (იაპონ. 進撃の巨人) — იაპონური პოსტაპოკალიპტიკური მანგა, რომელიც დაწერილია და ილუსტრილებულია ჰაჯიმე ისაიამას მიერ. გამოდის იაპონური გამომომცემლის „კოდანსიას" ყოველთვიურ ჟურნალ „Bessatsu Shonen Magazine"-ში, 2009 წლის ოქტომბრიდან. მანგაში აღწერილი მოქმედება ხდება გამოგონებულ სამყაროში, რომელიც XIX საუკუნის ევროპას მოგვაგონებს, სადაც ადამიანები ცხოვრობენ ისეთ ტერიტორიებზე, რომლებიც შემოღობილია სამი უზარმაზარი კედლით, რომლებიც კაცობრიობას გიგანტური კაციჭამია არსებებისგან, ტიტანებისგან, იცავს. 2013 წლიდან მრავალსერიანი ანიმე-ეკრანიზაცია გამოდის, რომელიც იქმნება *Wit Studios*-ის მიერ.

სიუჟეტი
-------

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები.
კაცობრიობამ პროგრესის მაგივრად განიცადა რეგრესი გიგანტების რასის გამოჩენის გამო. უზარმაზარ ჰუმანოიდებს არც აზროვნება შეეძლოთ და არც ლაპარაკი, სამაგიეროდ უაზროდ ჭამდნენ ადამიანებს, მათ ვერანნაირმა იარაღმა ვერ აჯობა და ამიტომ, მათ წინააღმდეგ საბრძოლველად ადამიანები გაემართნენ.

ოფიციალური საიტი
----------------

* ვიკისაწყობის ლოგო შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„ტიტანებზე შეტევა"** ვიკისაწყობში.
* ოფიციალური საიტი (იაპონური)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ტიტანებზე შეტევა |
| --- |
|  |
| ფილმი | 
* ტიტანებზე შეტევა (ფილმი)

 |
|  |
| ვიდეო თამაშები | 
* Attack on Titan (ვიდეო თამაში)
* Attack on Titan: Humanity in Chains

 |
|  |
| ანიმეები | 
* ტიტანებზე შეტევა

 |
|  |
| პერსონაჟები | 
* *ტიტანებზე შეტევა (პერსონაჟების სია)*

 |

 |
**ნეიროგრაფიკა** (რუს. НейроГрафика; ბერძ. Neuron - ნერვი და grapho - გრაფიკა) — ცნობიერების ტრანსფორმაციის გრაფიკული მეთოდი. რაც იმას გულისხმობს, რომ თერაპია თავიდან ბოლომდე მიმდინარეობს გრაფიკულად, ანუ ხატვის პროცესით. ის ქვეცნობიერთან კომუნიკაციის ვიზუალური საშუალებაა. ტექნიკა 2014 წელს შეიმუშავა რუსმა მხატვარმა, ფსიქოლოგმა, ფილოსოფოსმა პავლე პისკარიოვმა და დღეს საკმაოდ გავრცელებულია. ეს არის ცნობიერების გარდაქმნის გრაფიკული მეთოდი, რომელსაც შეუძლია შექმნას ახალი ნეირონული კავშირები თავის ტვინში და, შესაბამისად, შეცვალოს ჩვენი ცხოვრება. საჭიროა მხოლოდ ფურცელი, ფანქრები და მარკერები. 

ნეიროგრაფიკა — ეს პირადი აღმოჩენების, შემოქმედებითი ძიების, მეცნიერული დახვეწის, საველე პრაქტიკისა და უნიკალური გრაფიკული ენის შედეგია.

ნეიროგრაფიკა არ არის ხატვა, არ არის ფსიქოთერაპია ან თავის შექცევა და ყურადღების გადატანა. ის არის ხატვაც, არტიც, ფსიქოთერაპიაც, ყურადღების გადატანაც, სიამოვნებაც, ძიებაც და მოგზაურობაც საკუთარ არაცნობიერში მისი ტრანსფორმაციის მიზნით. 

|  |  |
| --- | --- |
| ვიკიციტატა | „ნეიროგრაფიკა ეხმარება ადამიანში რაციონალურისა და ირაციონალურის დაკავშირებას. ნეიროგრაფიკულ ნახატში ხაზები, კომპოზიცია და ფერი ღრმა აზრის მატარებელია. ეს არის სიმბოლოები, რომელიც დამხატველის ქვეცნობიერის მიერაა დაშიფრული. ხატვის პროცესში ის თავისი პრობლემის გადაჭრის გზას ეძებს. ამგვარად აორგანიზებს, ალაგებს თავის აზროვნებას ქვეცნობიერ დონეზე." |
|  |  |

```
                                                                                       პავლე პისკარიოვი
```

მეთოდის ავტორი ამტკიცებს, რომ ნეიროგრაფიკა:

* ადამიანს თავიდან აშორებს დამთრგუნველ დანაშაულის გრძნობას, რისხვას, სირცხვილსა და სხვა ემოციებს, რომელიც წარმოქმნილია ფსიქოლოგიური ტრავმით;
* ავარჯიშებს ფსიქიკურ მდგრადობას, ამშვიდებს;
* ეხმარება საკუთარი თავის შეცნობაში, მიზნებისა და სოციალური გარემოცვის ჩამოყალიბებაში;
* იძლევა შთაგონების მიღწევისა და პრობლემის არასტანდარტული ორიგინალური გადაწყვეტის საშუალებას.

დღეს ნევროგრაფიკა პოპულარობას იძენს მთელს მსოფლიოში, მათ შორის ჰოლივუდის ვარსკვლავებში, რომლებმაც უკვე ტრენდად აქციეს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* რა არის ნეიროგრაფიკა
* რა არის ჰოლივუდელი ვარსკვლავების ახალი ტრენდი

სქოლიო
------

1. ↑  Павел Пискарёв - автор метода
2. ↑  Что такое нейрографика и работает ли она
**გიორგი სინგელოსი** (ბერძ. Γεώργιος Σύγκελλος; გ. 810 წლის შემდეგ) — ბიზანტიელი საეკლესიო მოღვაწე და მწერალი.

გიორგი სინგელოსი 786–806 წლებში პატრიარქ ტარასის მდივნის მოვალეობას ასრულებდა. შემდეგ განმარტოვდა მონასტერში, სადაც დაწერა თავისი „ქრონიკა". თხზულებაში აღწერს მსოფლიო ისტორიას ადამიდან დიოკლეტიანეს კეისრობამდე და იყენებს „დაბადების" ტექსტს, ასევე ალექსანდრიელი ქრონისტების პანდორესა და ანნიანეს თხზულებებს. სინგელოსის „ქრონიკა" გააგრძელა თეოფანე ჟამთააღმწერელმა.

გიორგი სინგელოსის თხზულებაში არის ცნობები საქართველოსა და ქართველებზე. მისი გადმოცემით, ნოემ იაფეტს სხვა ქვეყნებთან ერთად იბერია და კოლხეთის სამეფოც არგუნა. ნოეს შვილებს შორის ასახელებს თობელს, მოსოხს, თარსუსს – „საიდანაც არიან იბერიელები". იაფეტისგან წარმოშობილ ტომებს მიაკუთვნებს კოლხებს, კორზენებს, ხალიბებს, მოსინიკებს. პომპეუსის ლაშქრობებს შორის ასახელებს გამარჯვებებს იბერებსა და კოლხებზე, პომპეუსის ტრიუმფში მონაწილე ტყვეებს შორის კი ჩამოთვლის ლაზთა მეფესა და იბერიელთა ოც მთავარს (არქონტს). თხზულებაში არის ცნობა 532-წლიანი მოქცევის შესახებ, რომელსაც ემყარება ძველი ქართული წელთაღრიცხვა. გიორგი სინგელოსი პირველია ჩვენამდე მოღწეულ ავტორთა შორის, რომელიც ამ წელთაღრიცხვას ხმარობს და ქრისტეს დაბადებას მეთერთმეტე მოქცევის 181-ე წლით ათარიღებს.

ლიტერატურა
----------

* *მიწიშვილი ნ.*, ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 2, თბ. 2012. — გვ. 32.
გეოიდის ტალღისებური რუკა
**გეოიდი** (ძვ. ბერძნ. γῆεἶδος [geoeidēs] < ძვ. ბერძნ. γῆ [gē] — „დედამიწა" და ძვ. ბერძნ. εἶδος [eidos] — „სახე") — დედამიწის საერთო სახის გამომხატველი წარმოდგენითი ფიგურა, რომელიც წარმოიქმნება, თუ მშვიდ მდგომარეობაში მყოფი მსოფლიო ოკეანისა და მასთან დაკავშირებული ზღვების საშუალო დონის მქონე ზედაპირს ხმელეთის ქვეშ ისე გავაგრძელებთ, რომ ამ ზედაპირის ყოველ წერტილში შვეული ნორმალს წარმოადგენდეს.

გეოიდის ზედაპირი ხასიათდება მთლიანობით, ამობურცულობითა და ჰორიზონტალურობით. 

ტერმინი გეოიდი შემოიღეს 1873 წელს იოჰან ლისტინგის წინადადებით. გეოიდის ნამდვილი სახის დადგენაში დიდი ღვაწლი მიუძღვით ლაპლასს, სტოქსს, სლუდსკის, ბრუნსს, ჰელმერტს, პიცეტის, ვენინგ მეინესს და სხვ. 

გეოიდის ზედაპირს ადგენენ მიახლოებით, დედამიწის აგებულების შესახებ არსებული წარმოდგენების გათვალისწინებით, და იყენებენ როგორც დამხმარე ზედაპირს დედამიწის ფიზიკურ ზედაპირზე მიღებულ განაზომთა რეფერენც-ელიფსოიდის ზედაპირზე რედუცირებისათვის და ორთომეტრიული სიმაღლეების ასათვლელად. 
ლისტინგის გეოიდის საყოველთაოდ დადგენა შეუძლებელია. ამიტომ ყოველი სახელმწიფო გეოიდის ზედაპირად იღებს მისი ტერიტორიისათვის გამოსადეგ დონებრივ ზედაპირს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* გეოიდი – ენციკლოპედია ბრიტანიკა (ინგლისური)
* NOAA-ს გეოიდის ვებ-გვერდი (ინგლისური)

ლიტერატურა
----------

* *ლეკიშვილი ლ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ. 1978. — გვ. 77.
* თევზაძე ნ. საინჟინრო გეოდეზია, [ტ.] 1-2, თბ. 1974.