recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
სებასტიან ლოები
**სებასტიან ლოები** (დ. 26 თებერვალი, 1974) — ფრანგი პროფესიონალი რალის, რბოლისა და წრიული რბოლის მრბოლელი. მონაწილეობდა მსოფლიო რალის ჩემპიონატში და სპორტის ამ სახეობის ისტორიაში ყველაზე წარმატებული მრბოლელია. მას ეკუთვნის ყველაზე მეტი საჩემპიონო ტიტული (9), ყველაზე მეტი გამარჯვება, ყველაზე მეტი საპრიზო ადგილი და ყველაზე მეტი ქულა. ლოებმა 2012 წელს კარიერა დასრულებულად გამოაცხადა, თუმცა 2013 წელს სპორტში დაბრუნდა და მონაწილეობა მიიღო 2013 წლის რალის ჩემპიონატში, შემდეგ ფია ჯითი სერიის რბოლებში, სადაც მართავდა მაკლარენის ბოლიდს. ამის შემდეგ გადავიდა ციტროენის გუნდში და მონაწილეობა მიიღო 2014 წლის ფია ტურინგის კლასის ჩემპიონატში.

ლოებმა რალის კარიერა 1995 წელს დაიწყო და 2001 წელს გაიმარჯვა რალის ახალგაზრდულ ჩემპიონატში. 2002 წელს მან ხელი მოაწერა სიტროენის სარბოლო გუნდთან და 2003 წლის სეზონი მეორე ადგილზე დაასრულა, ჩემპიონობა კი იმ წელს პიტერ სოლბერგმა მოიპოვა. ლოებმა თავისი პირველი ჩემპიონობა 2004 წელს მოიპოვა, რის შემდეგაც ზედიზედ კიდევ რვაჯერ გახდა ჩემპიონი და მოგებული ჩემპიონატების სარეკორდო ზედიზედ 9 ტიტული დააგროვა. რალის ტიტულების გარდა ლოებს ასევე სამჯერ აქვს მოგებული ჩემპიონთა რბოლა, სადაც მონაწილეობას იღებენ ავტოსპორტის სხვადასხვა სახეობების საუკეთესო მრბოლელები. 2006 წელს მოანწილეობა მიიღო ლეგენდარული ლე-მანის 24 საათიან რბოლაში, რომელიც მე-2 ადგილზე დაასრულა. სებასტიან ლოები 2007 და 2009 წლებში დასახელებულია საფრანგეთის წლის სპორტსმენად. მრავალი ექპერტის, სპორტული გამომცემლობებისა და გულშემატკივრის მიერ მიჩნეული და აღიარებულია, როგორც ყველა დროის ერთ-ერთი საუკეთესო ავტო-მრბოლელი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***სებასტიან ლოები***

* 

* ოფიციალური საიტი
* 

* სებასტიან ლოები — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
* სებასტიან ლოები. DriverDB.com
**სანის სოლო** (გერმ. *Solo Sunny*) – 1980 წელს გადაღებული აღმოსავლეთ გერმანული დრამატული ფილმი, რეჟისორები: კონრად ვოლფი და ვოლფგანგ კულჰააზი. ფილმი ნომინირებული იყო ბერლინის 30-ე კინოფესტივალზე, სადაც რენატა კროსნერმა მიიღო ვერცხლის დათვი ქალის როლის საუკეთესო შესრულებისთვის. სანის სოლო იყო კონრად ვოლფის ბოლო დასრულებული ფილმი.

მოქმედება
---------

ინგრიდ „სანი" სომერი არის აღმოსავლეთ გერმანული ბენდის მომღერალი, რომელსაც ჰქვია the Tornadoes და რომლის ძირითადი მსმენელი ხანში შესული ხალხია. სანის ოცნებაა გახდეს სოლო მომღერალი, რასაც ჯერ ვერ ახერხებს. სანის შეუყვარდება ჯგუფის საქსოფონისტი რალფი. სანი რალფს სთხოვს რომ დაუწეროს მას სიმღერა, რასაც ბოლოს რალფი დათანხმდება. გამოსვლის წინ სცენიდან ჩამოსვლის გამო ჯგუფში სანის სხვა გოგოთი ჩაანაცვლებენ. ამის შემდეგ სანი ცდის სოლო კარიერას იმ სიმღერით რომელიც მანამდე მას რალფმა დაუწერა, მაგრამ იგი აღარ გრძნობს სიყვარულს აუდიტორიის მიმართ და ნებდება. საძილე კაფსულებისა და ალკოჰოლის მიღების გამო სანი ხვდება საავადმყოფოში და რჩება იქ სამკურნალოდ. სანი გამოჯანმრთელდება და ბრუნდება ქარხანაში სადაც ადრე მუშაობდა, მაგრამ იგი ცდილობს მალევე დაუბრუნდეს თავის ადგილს. ფილმი სრულდება იმით, რომ სანის მიიღებენ მომღერლად სხვა ჯგუფში.

როლებში
-------

* რენატა კროსნერი – სანი
* ალექსანდრ ლანგი – რალფი
* დიტერ მონტაგი – ჰარი
* ჰაიდი კიპი – ქრისტინე
* კლაუს ბრაში – ნორბერტი
* ჰანსიურგენ ჰურიგი – ჰუბერტი
* ჰარალდ ვარმბრუნი – ბენო
* ოლაფ მირაუ – უდო
* ურსულა ბრაუნი – ფრაუ ფეიფერი
* რეგინა დორინი – მონიკა
* კლაუს ჰენდელი – ბერნდი
* როლფ ფანენშტეინი – ერნესტო
* ბერნდ შტიგემანი – დეტლევი
* ფრედ დიურენი – ექიმი
* ულრიხ ანშუცი – მბეჭდავი

ლიტერატურა
----------

* ed. by Bergfelder, Tim; Carter, Erica; Göktürk, Deniz; sec. by Horst, Claus (2002). The German cinema book (Repr. ed.). London: British Film Institute. p. 145. ISBN 9780851709451.
* Heiduschke, Sebastian (2013). East German cinema : DEFA and film history (First edition. ed.). New York: Palgrave Macmillan. pp. 115–119. ISBN 9781137322319.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ნაწყვეტი ფილმიდან, სადაც სანი მღერის YouTube-ზე
* ბერლინალე 1980-ის გამარჯვებულები დაარქივებული 2013-10-15 საიტზე Wayback Machine.
* „სანის სოლოს" პრიზები
**საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულება და შეთანხმება** — საქართველოს მიერ უცხო სახელმწიფოსთან ან საერთაშორისო ორგანიზაციასთან წერილობითი ფორმით დადებული შეთანხმება, რომელიც რეგულირდება საერთაშორისო ნორმებით, განურჩევლად იმისა, წარმოდგენილია იგი ერთი, თუ რამდენიმე ერთმანეთთან დაკავშირებული დოკუმენტით მისი კონკრეტული სახელწოდების მიუხედავად.

საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულება საქართველოს კანონმდებლობის განუყოფელი ნაწილია. საერთაშორისო ხელშეკრულებას, თუ იგი არ ეწინააღმდეგება საქართველოს კონსტიტუციას, საქართველოს კონსტიტუციურ კანონსა და საქართველოს კონსტიტუციურ შეთანხმებას, აქვს უპირატესი იურიდიული ძალა შიდასახელმწიფოებრივი ნორმატიული აქტების მიმართ. ოფიციალურად გამოქვეყნებული საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულების დებულებები, რომლებიც ადგენენ კონკრეტული ხასიათის უფლებებსა და მოვალეობებს და არ საჭიროებენ დამაზუსტებელი შიდასახელმწიფოებრივი ნორმატიული აქტის მიღებას, საქართველოში მოქმედებენ უშუალოდ.

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს კონსტიტუცია
* საქართველოს კანონი საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულების შესახებ
* ა. დემეტრაშვილი, ი. კობახიძე, კონსტიტუციური სამართალი, თბ. 2010
* პ. ცნობილაძე, კონსტიტუციური სამართალი, წიგნი I, თბ. 2004
* გ. ხუბუა, სამართლის თეორია, თბ. 2004

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

საქართველოს კანონი საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულების შესახებ

სქოლიო
------

1. ↑  საქართველოს კანონი საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულების შესახებ, მე-3 მუხლის „ა" პუნქტი
2. ↑  საქართველოს კანონი საერთაშორისო ხელშეკრულების შესახებ, მე-6 მუხლი
3. ↑  საქართველოს კონსტიტუციის მე-6 მუხლის მე-2 პუნქტი

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
საქართველოს ნორმატიული აქტები |
| --- |
|  |
| საკანონმდებლო აქტები | 
საქართველოს კონსტიტუცია • საქართველოს კონსტიტუციური კანონი • საქართველოს ორგანული კანონი • საქართველოს კანონი • საქართველოს პრეზიდენტის დეკრეტი • საქართველოს პარლამენტის რეგლამენტი |
|  |
| კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტები | 
საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება • საქართველოს პარლამენტის დადგენილება • საქართველოს მთავრობის დადგენილება |
|  |
| სხვა ნორმატიული აქტები | 
საქართველოს კონსტიტუციური შეთანხმება • საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულება და შეთანხმება |

 |
საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი წარმოადგენს კერძო სამართლის ნაწილს და აწესრიგებს პირთა თანასწორობაზე დამყარებულ კერძო ხასიათის ქონებრივ, საოჯახო და პირად ურთიერთობებს (მუხლი 1).

**კოდექსის ძალაში შესვლა.**
საქართველოს სახელმწიფოს მეთაურის 26.12.1993 N216 ბრძანებულებით, იუსტიციის სამინისტროს ფარგლებში შეიქმნა სამოქალაქო კოდექსის შემმუშავებელი კომისია, პროფ. სერგო ჯორბენაძის ხელმძღვანელობით. ხსენებული კომისიის მიერ მომზადებული საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი მიღებული იქნა 1997 წლის 26 ივნისს N786-IIს, გამოქვეყნებულია: პარლამენტის უწყებანი, N31, 24 ივლისი, 1997. აღსანიშნავია, რომ საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი შეიქმნა გერმანული სამოქალაქო კოდექსის მოდელის მიხედვით. 
საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი ძალაში შევიდა 1997 წლის 25 ნოემბრიდან.

**კოდექსის შინაარსი.**
კოდექსი დაყოფილია ექვს წიგნად, კერძოდ:

წიგნი პირველი - სამოქალაქო კოდექსის ზოგადი დებულებანი; ეს ნაწილი მოიცავს ძირითად დებულებებს, რომლებიც სამოქალაქო კოდექსის ყველა სხვა ნაწილზეც ვრცელდება.

წიგნი მეორე - სანივთო (ქონებრივი) სამართალი; მოიცავს ქონებასთან, საკუთრებასა და მფლობელობასთან დაკავშირებულ დებულებებს.

წიგნი მესამე - ვალდებულებითი სამართალი; მოიცავს ვალდებულების წარმოშობის, შესრულების, დარღვევის, შეწყვეტის და მსგ. დებულებებს, აწესრიგებს სახელშეკრულებო და კანონისმიერ ვალდებულებით ურთიერთობებს, აგრეთვე დელიქტურ ვალდებულებებს. 

წიგნი მეოთხე - ინტელექტუალური საკუთრების სამართალი; აწესრიგებს სამრეწველო საკუთრებასთან დაკავშირებულ ურთიერთობებს; მოიცავს მითითებას საავტორო ქონებრივი და პირადი არაქონებრივი, აგრეთვე მათი მომიჯნავე ზოგიერთი უფლების მოწესრიგების შესახებ მითითებას.

წიგნი მეხუთე - საოჯახო სამართალი; აწესრიგებს ქორწინების, მშობლების, შვილებისა და სხვა ნათესავების ურთიერთობის, მეურვეობისა და მზრუნველობის სამართლებრივ ასპექტებს.

წიგნი მეექვსე - მემკვიდრეობის სამართალი; აწესრიგებს კანონისმიერ და ანდერძისმიერ მემკვიდრეობას.
სახლის ხორცის სუპი *ჰაზი ჰუსლევესი*
*ჰორტობადიი პალაჩინტა*
**უნგრული სამზარეულო** (უნგრ. Magyar konyhaművészet) — უნგრეთის ეროვნული სამზარეულო, რომელიც გამოირჩევა დიდი მრავალფეროვნებით. ტრადიციული უნგრული კერძები ძირითადად ხორცის, სეზონური ბოსტნეულის, ხილის, ახალი პურის, რძის პროდუქტებისა და ყველისგან მზადდება.

პაპრიკა, სანელებლისა და წიწაკის კვინტესენცია ხშირად ასოცირდება უნგრეთთან და გამოიყენება უამრავ კერძში. ტიპურ უნგრულ საკვებში გამოიყენება დიდი რაოდენობით ყველისა და ხორცის ნაწარმი მეზობელი დასავლეთ სლავური (ჩეხური, პოლონური და სლოვაკური) სამზარეულოების მსგავსად. ქათმის, ღორისა და ძროხის ხორცი ძალიან ხშირია, ხოლო ინდაური, იხვი, ცხვარი და თევზი ნაკლებად გამოიყენება (ძირითადად განსაკუთრებულ ღონისძიებაზე/დღესასწაულებზე). 

უნგრეთი ასევე ცნობილია მაღალხარისხიანი და შედარებით იაფი სალიამითა და ძეხვეულით, რომლებიც ძირითადად ღორის და ძროხის ხორცისგან მზადდება. პური უნგრული სამზარეულოს ერთ-ერთი მთავარი ნაწილია. იგი მთავარ კერძთან ერთად მიირთმევა. 1990 წელს კომუნიზმის დაცემამდე თეთრი პური ადვილად ხელმისაწვდომი და მოთხოვნადი იყო, უნგრელები ამაყობდნენ მაღალხარისხიანი პურით. 

კაპიტალიზმის გავრცელების შემდეგ, მცხობელების ფინანსური მდგომარეობის გაუარესების გამო შემცირდა პურ-ფუნთუშეულის ხარისხი. მიუხედავად ამისა, უამრავმა ადამიანმა სცადა ხარისხის გაუმჯობესების უზრუნველყოფა, რის შედეგადაც ბოლო წლებში მდგომარეობა შესამჩნევად გაუმჯობესდა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* უნგრული სამზარეულო საიტზე Curlie
**საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე** — საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს მმართველობის სფეროში შემავალი საჯარო სამართლის იურიდიული პირი და ოფიციალური ბეჭდვითი ორგანო. დაარსდა 1998 წელს.

*მაცნე* 2010 წლის ჩათვლით გამოიცემოდა ბეჭდური სახით, ხოლო 2011 წლიდან — ციფრული ფორმატით, ოფიციალურ ვებგვერდზე: matsne.gov.ge, სადაც ნებისმიერ დაინტერესებულ პირს შეუძლია იხილოს საქართველოს ყველა ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მიღებული ნორმატიული აქტი, საერთაშორისო ხელშეკრულება, საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილება, მუნიციპალიტეტის აქტი თუ საჯარო განცხადება.

*მაცნე* საკუთარ ვებ საიტზე დაინტერესებულ პირებს სთავაზობს მომხმარებლად რეგისტრაციისა და ცალკეული სერვისებით სარგებლობის საშუალებას, რომლის ფარგლებშიც მათ შეუძლიათ ნორმატიული აქტები კონსოლიდირებული (პირველადი აქტი ყველა ცვლილებით ასახული) სახით იხილონ და გამოიწერონ პერიოდული მოხმარებისთვის.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* სსიპ საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე.

სქოლიო
------

1. 1 2  ისტორია. საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (22 ივლისი, 2014). ციტირების თარიღი: 18 თებერვალი, 2021
„საქართველოს საეგზარქოსოს სასულიერო მოამბე", 1894 წელი
**საქართველოს საეგზარქოსოს სასულიერო მოამბე** (რუს. Духовный вестник Грузинского Экзархата); *საქართველოს საეგზარქოსოს მოამბე* (რუს. Вестник Грузинского Экзархата); *კავკასიის საეგზარქოსოს მოამბე* (რუს. Вестник Кавказского Экзархата) — საქართველოს საეგზარქოსოს ოფიციალური რუსულენოვანი ჟურნალი, დაარსდა თბილისის სასულიერო სემინარიასთან. გამოდიოდა თვეში ორჯერ (წელიწადში 24 ნომერი). რედაქტორი — თბილისის მართლმადიდებელთა სასულირო სემინარიის რექტორი ან ინსპექტორი, გამომცემელი — სასულიერო სემინარია. იბეჭდებოდა ქართულ და რუსულ ენებზე (ქართული ტექსტი რუსულის თარგმანს წარმოადგენდა). აქვეყნებდა სასულიერო უწყების ბრძანებებს, ცირკულარებს და სხვა ოფიციალურ საეკლესიო მასალას, ქადაგებებს, მოძღვრებებს, სიტყვებს, სტატიებს საეკლესიო საქმეთა შესახებ და სხვა. გამოცემას თან ერთვოდა დამატებები (რუს. приложения).

გამოცემები
----------

* „საქართველოს საეგზარქოსოს სასულიერო მოამბე" (რუს. Духовный вестник Грузинского Экзархата) — 1 მარტი, 1891 — 1 მაისი, 1906;
* „საქართველოს საეგზარქოსოს მოამბე" (რუს. Вестник Грузинского Экзархата) — 1907–1917.

1917 წელს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვებისთანავე, საქართველოს საეგზარქოსოს დარჩენილ ტერიტორიას დაერქვა კავკასიის საეგზარქოსო, რომელმაც 1920 წლამდე იარსება. შესაბამისად პერიოდიკამაც მიიღო თავისი ახალი სახელწოდება.

* „კავკასიის საეგზარქოსოს მოამბე" (რუს. Вестник Кавказского Экзархата) — კავკასიის საეგზარქოსოს პერიოდული გამოცემა 1917 წლის № 15/16-20;

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ. 1985. — გვ. 182.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Духовный вестник Грузинского Экзархата
უესქსის სამეფოს დროშა
**უესექსის სამეფო** (ინგლ. Wessex) — ანგლოსაქსური სამეფო 519-927 წწ. დააარსეს საქსებმა ბრიტანეთის ანგლოსაქსური დაპყრობების დროს. 740 წელს უესექსი მერსიის განმგებლობაში მოექცა. 825 წელს უესექსის მეფე ეგბერტმა მერსია დაამარცხა და მისი დიდი ნაწილი შემოიერთა. ამ დროიდან მას ინგლისი ეწოდება. IX საუკუნის ბოლოს ალფრედ დიდი სკანდინავებთან მძიმე ბრძოლის შემდეგ დათანხმდა ქვეყნის გაყოფას, რომლის სამხრეთ-დასავლეთი ნაწილი უესექსის ტერიტორიის ჩათვლით მას დარჩა. ალფრედის მმართველობის ხანიდან უესექსის ისტორია უკვე ინგლისის ისტორიაა.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ. 1986. — გვ. 106.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* The Case for Wessex (devolutionary movement) დაარქივებული 2006-02-20 საიტზე Wayback Machine.
* The Burghal Hidage
* Thomas Hardy's Wessex Research site by Dr Birgit Plietzsch
* Kings of the West Saxons
* Wessex Law Academy დაარქივებული 2012-01-20 საიტზე Wayback Machine.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ჰეპტარქია |
| --- |
|  |
| 
აღმოსავლეთი ინგლისი · ესექსი · კენტი · მერსია · ნორთუმბრია · სასექსი · უესექსი |

 |
**სანკურუს პროვინცია** (ფრანგ. Sankuru) — კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პროვინცია, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის ცენტრში.

გეოგრაფია
---------

2005 წლის საკონსტიტუციო რეფორმამდე სანკურუს პროვინცია იყო ყოფილი აღმოსავლეთ კასაის პროვინციის ნაწილი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ლოჯა. პროვინციის ტერიტორიაზე მიედინებიან მდინარეები სანკურუ, ლომამი, ლუბეფუ და ლუკენიე.

ფლორა და ფაუნა
--------------

პროვინციისათვის დამახასიათებელია ტყეები, ბუჩქები და სავანები. არსებობენ მრავალრიცხოვანი მთები და ხეობები.

პროვინციაში ბინადრობენ ცხოველთა სხვადასხვა სახეობები, როგორებიცაა ლომები, ზებრები, ანტილოპები, კუდუები, ბეჰემოთები, ტროპიკული გველების, ნიანგების, კუების სხვადასხვა სახეობები, ბევრია სხვადასხვა თევზი და ფრინველი, ასევე მაიმუნები, მათ შორის შიმპანზე.

მოსახლეობა
----------

პროვინციის მოსახლეობა — 1 374 239 ადამიანი (2005 წელი).

ადმინისტრაციული დაყოფა
----------------------

პროვინცია დაყოფილია 6 ტერიტორიად:

* კატაკო-კომბე (*Katako Kombe*)
* კოლე (*Kole*)
* ლოჯა (*Lodja*)
* ლომელა (*Lomela*)
* ლუბეფუ (*Lubefu*)
* ლუსამბო (*Lusambo*)

ეკონომიკა
---------

პროვინციის ეკონომიკის საფუძველია სოფლის მეურნეობა. პროვინციაში მოჰყავთ ბრინჯი, ბანანი, ანანასი, კარტოფილი, შაქრის ლერწამი, სორგო და სხვადასხვა ადგილობრივი სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტები.

პროვინციაში არსებობს ალმასის, კასიტერიტის და სხვა სასარგებლო წიაღისეულის საბადოები. მრეწველობა სუსტადაა განვითარებული, ეს ძირითადად ხის გადამამუშავებელი საწარმოები, თევზჭერა და ადგილობრივი მოხმარების აგურის წარმოებაა. პროვინციის განვითარებაში დიდი პრობლემაა განვითარებული საგზაო ქსელის, ელექტრომომარაგების და სხვა ინფრასტრუქტურების არარსებობა.

განათლება
---------

პროვინციაში ბევრი დაწყებითი და საშუალო სკოლებია. სკოლები ძირითადად შექმნილია კათოლიკური, პროტესტანტული ან მეთოდისტური ეკლესიების მიერ. მიუხედავად ამისა, კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელმძღვანელობა განათლების დეპარტამენტის მეშვეობით ასევე ხსნის ახალ სკოლებს.

სანკურუს პროვინციაში არსებობს რამდენიმე უნივერსიტეტი: პატრის ლუმუმბის უნივერსიტეტი კამპუსებით ლოჯაში და *Tshume-Ste-Marie*-ში, წმინდა ანას უნივერსიტეტი კამპუსებით *Tshume-Ste-Marie*-ში და ლუსამბოში. პროვინციაში ასევე არსებობს რამდენიმე კოლეჯი.

სქოლიო
------

1. ↑  Provinces of the Democratic Republic of Congo (Congo Kinshasa).  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-21. ციტირების თარიღი: 2011-05-27.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პროვინციები |
| --- |
|  |
| 
აღმოსავლეთ კასაი **·** ეკვატორიალური პროვინცია **·** ზემო კატანგა **·** ზემო ლომამი **·** ზემო უელე **·** იტური **·** კასაი **·** კვილუ **·** კინშასის პროვინცია **·** კუანგო **·** ლომამი **·** ლუალაბა **·** ლულუა **·** მაი-ნდომბე **·** მანიემა **·** მონგალა **·** სანკურუ **·** სამხრეთი კივუ **·** სამხრეთი უბანგი **·** ტანგანიიკა **·** ქვემო უელე **·** ჩოპო **·** ჩრდილოეთი კივუ **·** ჩრდილოეთი უბანგი **·** ჩუაპა **·** ცენტრალური კონგო |  |

 |
**სლანკამენის ბრძოლა** (თურქ. Salankamen Muharebesi, უნგრ. Szalánkeméni csata) — ბრძოლა უნგრეთის ქალაქ სლანკამენთან ოსმალეთის იმპერიისა და ავსტრიის არმიებს შორის, 1691 წლის 19 აგვისტოს. ბრძოლის წინაპირობა იყო ოსმალეთსა და ჰაბსბურგებს შორის 1683 წელს დაწყებული ომი, რომელიც ოსმალებმა საღვთო რომის იმპერიაში შეჭრით წამოიწყეს და მას ეწოდა დიდი თურქული ომი, ამასთან, მოჰაჩის ბრძოლა (1687), რომელშიც ოსმალეთის ჯარები, აგრეთვე, დამარცხდნენ ავსტრიასთან. სლანკამენის ბრძოლა გაიმართა ოსმალეთის ერთ-ერთ სანჯაყთან ახლოს. ოსმალეთის არმია შეადგენდა 80 000 ჯარისკაცს, ხოლო ავსტრიელებს ჰყავდათ 50 000 მეომარი. ამ ბრძოლაში გამარჯვებული ავსტრია დარჩა და მათ დაიკავეს ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ქალაქი ბელგრადი, რომელიც ოსმალებს 170 წლის განმავლობაში ჰქონდათ დაკავებული.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ავსტრია-ოსმალეთის ომები

ლიტერატურა
----------

* Chandler, David. *The Art of Warfare in the Age of Marlborough.* Spellmount Limited, (1990). ISBN 0-946771-42-1
* Chandler, David. *A Guide to the Battlefields of Europe*. Wordsworth Editions Ltd, (1998). ISBN 1-85326-694-9
* McKay, Derek & Scott, H. M. *The Rise of the Great Powers 1648–1815.* Longman, (1984). ISBN 0-582-48554-1
* JAson Goodwin; *The Ottoman Wars*
**სლანცის რაიონი** (რუს. Сланцевский район) — ადმინისტრაციული ერთეული ლენინგრადის ოლქში, რუსეთი. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი სლანცი. მდებარეობს ლენინგრადის ოლქის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, მდინარეების: ნარვასა და ლუგას შორის.

სლანცის რაიონს ჩრდილოეთით — კინგისეპის, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — ვოლოსოვის და აღმოსავლეთით — ლუგის რაიონები, ხოლო სამხრეთით — ფსკოვის ოლქი და დასავლეთით — ესტონეთი ესაზღვრება.

შეიქმნა 1941 წლის 11 მარტს, კინგისეპისა და გდოვის რაიონების დაწვრილერთეულების შემდეგ. მისი ცენტრი იყო დაბა სლანცი. გდოვის რაიონიდან სლანცის რაიონის შემადგენლობაში დაბა სლანცი და 7 სოფსაბჭო, ხოლო კინგისეპის რაიონიდან კი 1 სოფსაბჭო შევიდა. 2006 წელს რაიონის შემადგენლობაში მიღებული კანონის შესაბამისად, წარმოიქმნა 1 საქალაქო და 6 სასოფლო დასახლება. ადგილობრივი თვითმმართველი ორგანო მირებული ქარტიის მიხედვით მუშაობს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* სლანცის რაიონის ოფიციალური საიტი
* სლანცის რაიონი ლენინგრადის ოლქის საიტზე

გერბი ლენინგრადის ოლქიდროშა ლენინგრადის ოლქი
ლენინგრადის ოლქი

**ქალაქები**: ბოქსიტოგორსკი  • ვოლოსოვო  • ვოლხოვი  • ვსევოლოჟსკი  • ვიბორგი  • ვისოცკი  • გატჩინა  • ივანგოროდი  • კამენოგორსკი  • კინგისეპი • კირიში  • კიროვსკი  • კომუნარი  • ლოდეინოე-პოლე • ლუგა  • ლიუბანი  • ნიკოლსკოე  • ახალი ლადოგი  • ოტრადნოე  • პიკალიოვო  • პოდპოროჟიე  • პრიმორსკი  • პრიოზერსკი  • სვეტოგორსკი  • სერტოლოვო  • სლანცი  • სოსნოვი-ბორი  • სიასტროი  • ტიხვინი  • ტოსნო  • შლისელბურგი

---

**ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა**:  

**რაიონები**: ბოქსიტოგორსკი  • ვოლოსოვი  • ვოლხოვი  • ვსევოლოჟსკი  • ვიბორგი  • გატჩინი  • კინგისეპი  • კირიში  • კიროვსკი  • ლოდეინოპოლე  • ლომონოსოვი  • ლუგი  • პოდპოროჟიე  • პრიოზერსკი  • სლანცი  • ტიხვინი  • ტოსნო

---

**სტატია**:
გეოგრაფია | გერბი | ჰიმნი | ისტორია | მოსახლეობა | ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა | დროშა
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **სან-ხუანი (მრავალმნიშვნელოვანი)**. |


**სან-ხუანი** – მდინარე ნიკარაგუაში. მისი სიგრძე 192.06 კმ-ია. სათავეს იღებს ნიკარაგუის ტბიდან, მიედინება სამხრეთ-აღმოსავლეთით და ჩაედინება კარიბის ზღვაში. დიდი ნაწილი სახელმწიფო საზღვრისა ნიკარაგუასა და კოსტა-რიკას შორის გადის მიდნარის მარჯვენა ნაპირზე. XIX საუკუნეში ნიკარაგუის არხის გაყვანის შემთხვევაში სამდინარო გზას სან-ხუანზე უნდა გაევლო. პროექტის იდეა ვერ განხორციელდა, მაგრამ უკანასკნელი ათწლეულის განმავლობაში პანამის არხის აშენებამდე მდინარე სან-ხუანი გამოიყენებოდა ატლანტის ოკეანიდან წყნარ ოკეანეში მოსახვედრად. სწორედ ამ გზით გადაჰყავდათ აფრიკელი მონები. კალიფორნიის ოქროს ცხელების დროს უამრავი ადამიანი ჩადიოდა კალიფორნიაში ოქროს მოსაპოვებლად. ათი ათასობით ადამიანი ჩადიოდა ორთქლმავალი გემებით სატრანზიტო გამცილებელი კომპანიის საშუალებით. ამ ორთქლმავლებმა გაჭრეს პირველი გზა მდინარეზე. უამრავი აფრო-ნიკარაგუელები (ნიკარაგუელები აფრიკული წარმოშობით) სწორედ ამ გემებიდან გაქცეული მონები იყვნენ.

მდინარე სან-ხუანი არის მტკნარი წყლის ზვიგენების და ზღვის არაერთი ბინადრის ადგილსამყოფელი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* სან-ხუანი, იუნესკოს მონაცემები
**უჩალის მეჩეთი** — მეჩეთი ბაშკირეთის რესპუბლიკის ქალაქ უჩალში, რუსეთის ფედერაცია.

ისტორია
-------

1994 წელს ქალაქ უჩალის მუსულმანური რელიგიური ორგანიზაციის ინიციატივითა და უჩალის სამთო-გადამამუშავებელი კომბინატისა და კერძო პირების შემოწირულობით ააგეს უჩალის მეჩეთი. მეჩეთი იმყოფება ბაშკირეთის რესპუბლიკის მუსულმანთა სასულიერო ადმინისტრაციის დაქვემდებარებაში და მდებარეობს ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში. 

არქიტექტურული თვალსაზრისით მეჩეთი რთული დაგეგმარების ორსართულიანი ნაგებობაა, რომლის ერთი მინარეთის სიმაღლეც შეადგენს 27 მეტრს. მინარეთი ერთიარუსიანია და მიშენებულია მეჩეთის შენობაზე. 

მეჩეთში ორი სამლოცველო დარბაზია. მისი კედლები დაფარულია გამონათქვამებით ყურანიდან და გაფორმებულია ბაშკირული ორნამენტებით.

უჩალის მეჩეთში მუშაობს არაბული ენის შემსწავლელი კურსები. ასწავლიან ისლამის საფუძვლებს ბავშვებსა და მოზარდებს.

ქალაქ უჩალის მოსახლეობის უდიდეს ნაწილს შეადგენენ ბაშკირები, რის გამოც ქალაქში აგებულია სხვა მეჩეთიც. მეორე მეჩეთი აგებულია ქალაქის გარეუბანში. აღნიშნული მეჩეთი ატარებს ზაინულა იშანის სახელს. ზაინულა იშანის სახელობის მეჩეთს აქვს სამი მინარეთი, რომელთაგანაც ერთ-ერთის სიმაღლე 20 მეტრს შეადგენს.

იმამ-ხათიბები
-------------

* 1994-1997 — ი. მუჰამედიანოვი.
* 1997-2006 — ვ. ტაჯეტდინოვი.
* 2006-2010 — დ. აჰმადიევი.
* 2010-დან — ი. მაზიტოვი.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ზაინულა რასულევის მეჩეთი

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ბაშკირული ენციკლოპედია. სტატია: Учалинская соборная мечеть დაარქივებული 2016-04-04 საიტზე Wayback Machine.
* ბაშკირეთის რესპუბლიკა

სქოლიო
------

1. ↑  Башкирская энциклопедия - Башкирская энциклопедия.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-04-04. ციტირების თარიღი: 2016-12-20.
2. ↑
**ფარავნის მიწისძვრა** — ძლიერი მიწისძვრა საქართველოში, რომელიც მოხდა 1986 წლის 13 მაისს 08:44 წუთზე ქალაქ თბილისიდან სამხრეთ-დასავლეთით ~ 90 კმ-ში. ჰიპოცენტრის სიღრმე 10 კმ. მაქსიმალური მაკროსეისმური ეფექტი აღინიშნა აბულში, ასფარაში, ბეჟანოსა და თორიაში (7–8 ბალი). ეპიცენტრი დაფიქსირდა ჯავახეთის ზეგანზე, ფარავნის ტბასთან. ძირითადი ბიძგის შემდეგ ორი დღე-ღამის განმავლობაში მოხდა დაახლოებით 20 აფტერშოკი; განსაკუთრებული იყო 1986 წლის 3 სექტემბრის 5 ბალიანი მიწისძვრა ახალქალაქში, ნინოწმინდასა და როდიონოვკაში.

განმეორებითი ბიძგების ეპიცენტრები განლაგებული იყო სწორკუთხედში. აფტერშოკების ეპიცენტრების ღრუბელი გავრცელდა სამხრეთიდან ჩრდილოეთისაკენ სამსრის ქედის გასწვრივ. ენერგიის თვალსაზრისით, უძლიერესი ბიძგები დაფიქსირდა 13 და 15 მაისს. მიწისძვრის დროს საქართველოში სრულდებოდა მარაბდა–ახალქალაქის რკინიგზის მშენებლობა.

მიწისძვრა გამოვლინდა აგრეთვე სომხეთსა და აზერბაიჯანში. ბიძგის საერთო ფართობმა შეადგინა დაახლოებით 120 ათ. კმ². ეპიცენტრული არე მიეკუთვნა ბიძგის 8 ბალიან ზონას, ხოლო ნოდალური სიბრტყეების პროექციები კერაში არსებულ ორ შესაძლო რღვევას; კერაში მოძრაობის ტიპი ნასხლეტ-ნაწევი, — ნაწევის გაბატონებული კომპონენტით. კუმშვის ღერძი თითქმის ჰორიზონტული, მერიდიანულად ორიენტირებული, გაჭიმვის ღერძი აგრეთვე თითქმის ჰორიზონტული და სუბგანედურად ორიენტირებული. მიწისძვრით გამოწვეული ნარჩენი დახრები თბილისში ტოლი იყო 72.6 msec, ხოლო დისლოკაციის ზედაპირის შესაბამისი გამოთვლილი გადაადგილება ~ 9 მ.

19–30 მაისს ეპიცენტრულ ზონაში შეისწავლეს დაახლოებით 1500 შენობა-ნაგებობა, ხოლო ახალქალაქისა და ნინოწმინდის რაიონში დაახლოებით 500 სასოფლო-სამეურნეო ნაგებობა. შენობათა დიდი რაოდენობა ნაწილობრივ დაზიანდა, თუმცა დაფიქსირდა ცალკეული საცხოვრებელი შენობებისა და სასოფლო-სამეურნეო ნაგებობების სრული დანგრევაც. ყველაზე დიდი მატერიალური ზარალი მიადგა თორიას, ეშტიას, ბეჟანოს, ფოკას, აბულს, ასფარასა და სხვა.

დაზიანდა აგრეთვე არქიტექტურული ძეგლები, მაგ. ახალქალაქის ციხე ნაწილობრივ დაინგრა, დაზიანდა სოფელ აბულის ერთ-ერთი ეკლესია და კუმურდო, სადაც ნაპრალი ჩრდილო-დასავლეთ აბსიდზე გაჩნდა. ავარიულ მდგომარეობაში აღმოჩნდა ახალციხის ციხის ორსართულინი ჭიშკარი. საგრძნობი დაზიანება მიიღო ხერთვისის ციხემ. მიწისძვრის შედეგად დაიღუპა ორი ადამიანი.

სქოლიო
------

1. 1 2  Б. К. Балавадзе, В. К. Чичинадзе. Параванское землетрясение 13 мая 1986 года. М: Наука, 1991
2. 1 2  Varazanashvili, O. Gotsadze O. et al. Paravani earthquake on May 13, 1986. Nauka Publ. House, Moscow, 1989, pp. 78–86
3. ↑  საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე. თბ. 1989. ტ. 135. გვ. 317–320. (N2).
**სლანცი** (რუს. Сланцы) — ქალაქი (1949 წლიდან) რუსეთში, ლენინგრადის ოლქში. სლანცის რაიონისა და სლანცის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 33 485 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქი მდებარეობს მდინარე პლიუსას ნაპირზე, სანქტ-პეტერბურგიდან 125 კილომეტრში.

ისტორია
-------

სლანცის დაარსება დაკავშირებულია გდოვის ნავთობის ფიქალების დამუშავებასთან, რომლებიც 1926 წელს აღმოაჩინეს. ქალაქის დამაარსებლად სერგეი კიროვი ითვლება, რომელიც სკკპ-ის ლენინგრადის საოლქო კომიტეტის პირველი მდივანი იყო. მისი ინიციატივით 1930 წლის 9 აპრილს დაიწყო მაღაროს მშენებლობა. 1996 წლიდან ეს თარიღი აღინიშნება, როგორც ქალაქის დაარსების დღე, დაბის მშენებლობა კი ფაქტობრივად 1932 წელს დაიწყო, როდესაც გაიხსნა პირველი შახტა და ქალაქის პირველი, კიროვის სახელობის, ქუჩა.

ქალაქი დაბის სტატუსით, ოფიციალურად წარმოიქმნა გდოვსკის რაიონში, ლენინგრადის ოლქში 1934 წლის 20 დეკემბერს.

1941 წლის 11 მარტს დაბა სლანცი ამავე სახელწოდების რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი გახდა. 1949 წელს დასახლება ადმინისტრაციულად გაერთიანდა დაბა „ბოლშიე-ლუჩკისთან" და მიიღო ქალაქის სტატუსი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი

სქოლიო
------

1. ↑  Административно-территориальное деление Ленинградской области. стр. 195.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-10-17. ციტირების თარიღი: 2013-03-11.

გერბი ლენინგრადის ოლქიდროშა ლენინგრადის ოლქი
ლენინგრადის ოლქი

**ქალაქები**: ბოქსიტოგორსკი  • ვოლოსოვო  • ვოლხოვი  • ვსევოლოჟსკი  • ვიბორგი  • ვისოცკი  • გატჩინა  • ივანგოროდი  • კამენოგორსკი  • კინგისეპი • კირიში  • კიროვსკი  • კომუნარი  • ლოდეინოე-პოლე • ლუგა  • ლიუბანი  • ნიკოლსკოე  • ახალი ლადოგი  • ოტრადნოე  • პიკალიოვო  • პოდპოროჟიე  • პრიმორსკი  • პრიოზერსკი  • სვეტოგორსკი  • სერტოლოვო  • სლანცი  • სოსნოვი-ბორი  • სიასტროი  • ტიხვინი  • ტოსნო  • შლისელბურგი

---

**ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა**:  

**რაიონები**: ბოქსიტოგორსკი  • ვოლოსოვი  • ვოლხოვი  • ვსევოლოჟსკი  • ვიბორგი  • გატჩინი  • კინგისეპი  • კირიში  • კიროვსკი  • ლოდეინოპოლე  • ლომონოსოვი  • ლუგი  • პოდპოროჟიე  • პრიოზერსკი  • სლანცი  • ტიხვინი  • ტოსნო

---

**სტატია**:
გეოგრაფია | გერბი | ჰიმნი | ისტორია | მოსახლეობა | ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფა | დროშა
სახლი ამოშენებული ფანჯრებით, საუტჰემპტონში
ამოქოლილი ფანჯრები ედინბურგში
**ფანჯრის ბეგარა** (ინგლ. window tax) — გადასახადი, რომელიც მნიშვნელოვანი სოციალური, კულტურული და არქიტექტურული ძალა იყო ინგლისის, შოტლანდიისა და შემდგომში დიდი ბრიტანეთის სამეფოში XVII და XVIII საუკუნეებში. ამ პერიოდის სახლებს ბეგარის გამო აგურით ამოშენებული ფანჯრები აქვს.

ისტორია
-------

გადასახადი შემოიღეს 1696 წელს მეფე უილიამ III-ის პერიოდში[1] და მისი დანიშნულება გადამხდელის დაბეგვრა იყო მისი შეძლების მიხედვით, წინააღმდეგობრივი საშემოსავლო გადასახადის იდეის გარეშე. იმ პერიოდში, მრავალი ბრიტანელი საშემოსავლო გადასახადის წინააღმდეგი იყო, ვინაიდან მათი რწმენით კერძო შემოსავლების გამხელა პირად საქმეებში მთავრობისგან მიუღებელ ჩარევას წარმოადგენდა, რაც მათი პირად თავისუფლებას საშიშროებას უქმნიდა. შედეგად, პირველი საშემოსავლო გადასახადი ბრიტანეთში გვიან XVIII საუკუნემდე არ შემოუღიათ და ეს საკითხი დიდი წინააღმდეგობის საგნად რჩებოდა XIX საუკუნემდე.

ფანჯრის ბეგარა შემოღებისას ორი ნაწილისგან შედგებოდა: ფიქსირებული ბეგარა 2 შილინგი ყოველ სახლზე და ცვლადი ბეგარა ფანჯრების რაოდენობაზე 10 ფანჯრის ზემოთ. საკუთრება, რომელსაც ათიდან 20 ფანჯრამდე ჰქონდა, ოთხ შილინგს იხდიდა, ხოლო 20 ფანჯარაზე მეტი კი რვა შილინგს. დასაბეგრი ფანჯრების რაოდენობა 1766 წელს შეიცვალა შვიდით, ხოლო 1825 წელს კი რვით. ფიქსირებული გადასახადი შეიცვალა ცვლადით საკუთრების ღირებულების მიხედვით 1778 წელს. ადამიანები, რომლებიც გადასახადს არ ექვემდებარებოდნენ ეკლესიისა და სიღარიბის გამო, ფანჯრის გადასახადისგან თავისუფალი იყვნენ. ფანჯრის გადასახადი საკმაოდ ადვილი შესაფასებელი იყო და რაიმე სერიოზულ ჩარევას პირად საქმეებში არ საჭიროებდა. რაც უფრო დიდი იყო სახლი, მით მეტი ფანჯარა უნდა ჰქონოდა მას, და, შესაბამისად, მფლობელიც უფრო მეტ გადასახადს გადაიხდიდა.

მიუხედავად ამისა, ეს გადასახადი არაპოპულარული იყო, ვინაიდან მას აღიქვამდნენ, როგორ გადასახადს "სინათლესა და ჰაერზე".

შოტლანდიაში ფანჯრის ბეგარა შემოიღო უილიამ პიტ უმცროსმა 1780-იან წლებში ედინბურგის საფინანსო უბანში. "პიტის სურათების" (ამოშენებული ფანჯრები ზედ დახატული ჯვარედინი ჩაჩოებით) ხილვა დღემდე შეიძლება შარლოტის მოედანზე.

სქოლიო
------

1. ↑  Herber, Mark D (1997). *Ancestral Trails: The complete guide to British genealogy and family history*.  Sutton Publishing Ltd. ISBN 0-7509-1418-1.  p.416
**საქინა ხანუმის მეჩეთი** (აზერ. Səkinəxanım məscidi) — XIX საუკუნის ისტორიულ-არქიტექტურული ძეგლი აზერბაიჯანის ქალაქ ყუბაში.

მეჩეთის შესახებ
---------------

საქინა ხანუმის მეჩეთი XIX საუკუნეს განეკუთვნება. მეჩეთის მშენებლობის ინიციატორი იყო საქინა ხანუმ ბაქიხანოვა. მოცემული მეჩეთის მშენებლობის მიზანი იყო თავისი მეუღლის, აზერბაიჯანელი მწერლისა და ისტორიკოსის აბასყული-აღა ბაქიხანოვის ხსოვნის უკვდავყოფა. მშენებლობა 1854 წელს დასრულდა. მეჩეთი შესრულებულია უნიკალურ არქიტექტურულ სტილში და რეგიონის ყველა სხვა მეჩეთებისაგან განსხვავდება. გეგმით აქვს დაწახნაგებული ცილინდრის ფორმა. აშენებულია წითელი აგურით. სიმაღლე 27 მეტრია. სახურავი და გუმბათი გადახურულია რკინის საფარით და სიმაღლით 4,5 მეტრს უტოლდება. გუმბათის წვერი დასრულებულია ელეგანტურად დამუშავებული შპილით. მეჩეთის ინტერიერი ძალიან დახვეწილია. შიგთავსი მოიცავს ერთ დიდ დარბაზს. მეჩეთის ცენტრალურ ნაწილში ოთხი საყრდენი სვეტია განლაგებული. ნაგებობაში მდებარეობს კაკლის ხის მასალისაგან დამზადებული რვასაფეხურიანი მინბარი. 1920 წელს აზერბაიჯანში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ბოლშევიკების მიერ რელიგიასთან ბრძოლა დაიწყო. 30-იან წლებში, ისევე როგორც ბევრი სხვა რელიგიური დაწესებულებები, საქინა ხანუმის მეჩეთიც უფუნქციოდ დარჩა. ამ პერიოდში დაანგრიეს მეჩეთის კომპლექსში შემავალი მიმდებარე ნაგებობები და მედრესე, ხოლო თვითონ მეჩეთის შენობა გამოიყენებოდა როგორც ბეღელი. 1992 წელს, საბჭოთა კავშირის დაშლისა და აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ, ხელახლა აშენდა დანგრეული ნაგებობები და მედრესე, საქინა ხანუმის მეჩეთი კი გარემონტდა. 1994 წლიდან მედრესმა დაიწყო ფუნქციონირება.

სქოლიო
------

1. ↑  Газета Азербайджанские Известия. Правила Гудси.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2019-12-30. ციტირების თარიღი: 2021-05-06.
2. ↑  Salamzade A. V. Архитектура Азербайдана XVI-XIX вв. Издательство Академии наук Азербайджанской ССР. Baku. 1964
3. ↑  Səkinə Xanım məscidi
კაშხალი „სანსია" მარცხნივ და კაშხალი „გეჟობა" მარჯვნივ კოსმოსიდან.
**სანსია** („სამი ხეობა", ტრაც. ჩინ. 三峽, გამარტ. 三峡, პინ. Sānxiá) — მსოფლიოში უდიდესი ჰიდროელექტროსადგური, მდებარეობს ჩინეთში, მდინარე იანძიზე, ქალაქ სანდოუპინის სიახლოვეს ჰუბეის პროვინციის იჩანის ოლქში.

სადგურის მოცულობა 22 500 მეგავატია. მშენებლობა 1993 წელს დაიყო და 2012 წელს დასრულდა. ჰესის დამბა 181 მეტრის სიმაღლისა და 2 335 მეტრი სიგანისაა. ელექტროსადგური მოიცავს 32 ტურბინს, რომლებიც 700 მეგავატ ენერგიას გამოიმუშავებენ. კომპლექსში დამატებით შედის ორი 50 მეგავატიანი ენერგიის გენერატორი. ელეტროსადგურზე გამომუშავებული ენერგია 85 ტერაჯოულს შეადგენს. ჰიდროელექტროსადგურის გამომუშავებული ენერგია 9 პროვინციაზე და 2 ქალაქზე ნაწილდება, მათ შორის შანხაიზე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვიკისაწყობის ლოგო შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„სანსია"** ვიკისაწყობში.
* China Three Gorges Corporation დაარქივებული 2011-07-28 საიტზე Wayback Machine.
* China Yangtze Power Co. Ltd. დაარქივებული 2012-05-11 საიტზე Wayback Machine.
* Pictures of Three Gorges Dam დაარქივებული 2017-10-23 საიტზე Wayback Machine.
* Three Gorges Power Plant Animation YouTube-ზე

|  |  |
| --- | --- |
| იდენტიფიკატორები ვიკიმონაცემებში რედაქტირება | 
* GND: 4508514-6
* NKC: ge360244

 |
**სლავიანსკი-ბაზარი** (რუს. Славянский Базар) — უძველესი რესტორანი ქალაქ ტომსკში. მდებარეობს ლენინის მოედანზე, მდინარეების უშაიკისა და ტომის შეერთების ადგილზე. რესტორნის ნაგებობა წარმოადგენს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურულ ძეგლს.

არქიტექტურა
-----------

შენობა აგურისგანაა აგებული და გააჩნია სარდაფი. აქვს ოთხფერდა სახურავი. სახლი გეგმით კვადრატულია. შენობის ზომებია 10,5 X 10,5 მ.

ისტორია
-------

ერთ-ერთი ყველაზე ადრეული, ჩვენამდე მოღწეული შენობაა ქალაქის მთავარ მოედანზე. აგებულია ტომსკის საქალაქო საბჭოს გადაწყვეტილებით და ქალაქის ბიუჯეტით 1886-1888 წლებში ტომსკელი არქიტექტორის, ვიქტორ ხაბაროვის პროექტის მიხედვით ფსევდორუსულ სტილში. მშენებლობის ადგილად შეარჩიეს მდინარე ტომისა და უშაიკის შეერთების ადგილზე მდებარე ბაზრის მოედანი. რესტორნის გახსნა გაიმართა 1889 წლის 23 ივლისს. 

1890 წელს მას სახალინის გზაზე მიმავალი ანტონ ჩეხოვი სტუმრობდა. 2004 წელს სამიკიტნოს მახლობლად, მდინარე ტომის მხარეს აღმართეს ანტონ ჩეხოვის ძეგლი, რომელიც მოქანდაკე ლეონტი უსოვის ნამუშევარია.

საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემვეგ მოხდა რესტორნის ნაციონალიზაცია. 1918 წლის დასაწყისში აქ განათავსეს ბიბლიოთეკა ჯარისკაცებისთვის. 1928 წელს გაიხსნა საჩაიე გლეხებისთვის. 1937 წელს გადაეცა კოლმეურნის სახლს. 1984 წელს შენობა კაპიტალურად გაარემონტეს, თავდაპირველი ინტერიერი არ შემოუნახავთ.

1992 წელს შენობაში კვლავ რესტორანი გახსნეს იმავე სახელწოდებით. 1999-2002 წლებში ახალი სარეკონსტრუქციო სამუშაოები წარიმართა, შეცვალეს ინტერიერი, კედელზე განათავსეს ფოტოები და სურათები. მეორე სართულის დარბაზი მორთეს სასახლის სტილში.

ლიტერატურა
----------

* Соловьева В. А. Славянский базар. // Наш город родной. Исторические и памятные места Томска. — Новосибирск, 1982. С. 62-63.
* Бурковский, Владимир Григорьевич. «Славянский базар» — гордость нашего города/ В. Г. Бурковский; [беседовала] О. Рубцова// ТОМСК magazine.- 2006.- № 6 (19): декабрь.- С. 70-71

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* АРХИТЕКТУРА И ИСТОРИЯ ГОРОДА ТОМСКА
* Славянский базар Томск. История города Томска.
* Фото 1971 года
**საქინფორმი** — საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოსთან არსებული საინფორმაციო სააგენტო, რესპუბლიკის მთავარი საინფორმაციო სამსახური პრესის, ტელევიზიისა და რადიომაუწყებლობისათვის. შედიოდა საბჭოთა კავშირის დეპეშათა სააგენტოს (საკდესის) საკავშირო და საზღვარგარეთის საინფორმაციო-პროპაგანდისტულ სამსახურში. შეიქმნა თბილისში 1921 წლის მარტში (ეწოდებოდა რუსეთის დეპეშათა სააგენტოს ამიერკავკასიის განყოფილების სამმართველო). 1923 წლის 6 მარტს ამიერკავკასიის ცაკის დადგენილებით გადაკეთდა და დაერქვა ამიერკავკასიის დეპეშათა სააგენტო, 1936 წლის დამლევს (ასფსრ გაუქმების შემდეგ) — საქართველოს დეპეშათა სააგენტო (საქდესი), ხოლო 1972 წლიდან —საქინფორმი.

საქინფორმი საქართველოს რესპუბლიკის, საოლქო, საქალაქო და რაიონულ გაზეთებს, ტელევიზიასა და რადიოს სატელეტაიპო არხებით აწვდიდა მრავალფეროვან ინფორმაციას პარტიული, საბჭოური, პროფკავშირული, კომკავშირული ორგანოების საქმიანობის შესახებ, აგრეთვე ანგარიშებს ეკონომიკურ, სოციალურ, კულტურულ ცხოვრებაში მომხდარი უმნიშვნელოცვანესი მოვლენების თაობაზე, საკდესის არხებით იღებდა ინფორმაციას სსრკ და საზღვარგარეთის ქვეყნების შესახებ, სსრკ-ში და საზღვარგარეთ ავრცელებდა მრავალფეროვან ინფორმაციას საქართველოს რესპუბლიკის შესახებ. ჰქონდა საკორესპონდენტო პუნქტები აფხაზეთისა და აჭარის ასს რესპუბლიკებში, დამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქსა და ცალკეულ რეგიონებში.

საქინფორმის შემადგენლობაში იყო 5 მთავარი რედაქცია (რესპუბლიკური, საკავშირო, უცხოეთის, ფოტოინფორმაციისა და მთარგმნელთა), აგრეთვე 5 განყოფილება. მის საქმიანობას ხელმძღვანელობდა დირექცია.

ლიტერატურა
----------

* *ლომიძე ზ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ. 1985. — გვ. 190.
**რუსთავის მთავარანგელოზის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფელ რუსთავში. აგებულია განვითარებულ შუა საუკუნეებში.

დარბაზული ეკლესია სამხრეთი მინაშენით, როგორც გარედან ისე შიგნით აგებულია ადგილობრივი ჯიშის ღია მოყვითალო ფერის ქვის უხეშად დამუშავებული კვადრებით.

ინტერიერში აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდაა ცენტრში ვიწრო სწორკუთხა სარკმლით. აბსიდს სამხრეთით და ჩრდილოეთით ორი სწორკუთხა ნიშა აქვს. ცენტრში კედელზე მიდგმულია ტრაპეზი. აბსიდის მხრები ორსაფეხურიანია. აბსიდა დარბაზისაგან გამოყოფილია ქვისაგან აშენებული და შელესილი მასიური კანკელით. კანკელი 160 სმ-ის სიმაღლისაა, მის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კუთხეებში სწორკუთხა ნიშებია. აბსიდის კონქი სფერულია.

ცილინდრული კამარისაგან გადარჩენილია აღმოსავლეთი ნახევარი. გრძივი კედლების ცენტრებში მძლავრი პილასტრებია. დასავლეთი კედლის ცენტრალურ ნაწილში არქიტრავული შესასვლელია. მეორე შესასვლელი სამხრეთი კედლის დასავლეთ მონაკვეთშია გაჭრილი. მას გარედანაც და შიგნიდანაც ნალისებრი თაღები, შუაში კი განიერი არქიტრავი აქვს.

მთავარ დარბაზს სამხრეთიდან მიდგმული ჰქონდა მინაშენი. მისგან გადარჩენილია სამხრეთ-დასავლეთი კუთხე და საძირკველი. სამხრეთი ფასადის ცენტრიდან ოდნავ აღმოსავლეთით, კედელში ჩატანებულია კრონშტეინი. სამხრეთ მინაშენს შესასვლელი დასავლეთის კედელში ჰქონდა.

ლიტერატურა
----------

* შიდა ქართლი, პატარა და დიდი ლიხვის ხეობების არქიტექტურული მემკვიდრეობა, ტ. I, თბ. 2002, გვ. 155-156
სლივენის ოლქი
**სლივენი** (ბულგ. Област Сливен) — ოლქი ცენტრაულ ბულგარეთში. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქია სლივენი. სლივენის ესაზღვრება ბულგარული ექვსი ოლქი, ეს ტერიტორია იყოფა სამ თემად: კოტელი, ნოვა-ზაგორა და ტვირდიცა.

ოლქიდან 288 კილომეტრში მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქი სოფია, 108 კილომეტრში მდებარეობს ქალაქი ბურგასი, ხოლო 108 კილომეტრში ვარნა.

მოსახლეობა
----------

2001 წლის აღწერის შედეგად, ოლქში ცხოვრობს 218 474 ადამიანი. აქედან 163 188 ადამიანი არის ბულგარელი, 22 971 თურქი, ხოლო 26 777 ადამიანი რომას ეთნიკური ჯგუფის წარმომადგენელი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Photos of Sliven დაარქივებული 2008-05-01 საიტზე Wayback Machine.
* Photo Reportages from Sliven დაარქივებული 2009-09-16 საიტზე Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
|  | *ეს სტატია ბულგარეთისა და ბულგარელების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |



|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ბულგარეთის ოლქები |
| --- |
|  |
| 
* ბლაგოევგრადი
* ბურგასი
* გაბროვო
* დობრიჩი
* ვარნა
* ველიკო ტირნოვო
* ვიდინი
* ვრაჩანი
* იამბოლი
* კირჯალი
* კიუსტენდილი
* ლოვეჩი
* მონტანა
* პაზარჯიკი
* პერნიკი
* პლევენი
* პლოვდივი
* რაზგრადი
* რუსე
* სილისტრა
* სილვენი
* სმოლიანი
* ქალაქი სოფია
* სოფიის ოლქი
* სტარა ზაგორა
* ტირგოვიშტე
* შუმენი
* ხასკოვო
 |  |
|  |
| 
*ბულგარეთის ოლქების ეტიმოლოგია* |

 |
**რუსიანის საცხოვრებელის სახლი** — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ რუსიანში, შემაღლებულ ადგილზე, სოფლის განაპირას, დაახლოებით 50 მეტრზე. აგებულია XIX საუკუნის მიწურულში. ეკუთვნის მთვარელაშილებს.

სახლი ერთსართულიანია, აქვს ნახევარსარდაფი. ნაგებია კირითა და ნატეხი ქვით. კედლები შიგნით შელესილი და შეთეთრებულია. სახლის შუა კედელი და სამხრეთ კედელი ერუა. დანარჩენ ორ მხარეს, მთელ სიგრძეზე, გადახურული, ხის აივანი გასდევს. სახლი ორი ოთახისგან შედგება. ოთახები ტიხრითაა გამიჯნული და ერთმანეთს ტიხარში მოწყობილი კარით უკავშირდება. ორივე ოთახსს შესასვლელი აივნიდან აქვს. აივანზე გამოდის სარკმელიც. შესასვლელები და სარკმელები ოთხკუთხაა. აივნის სამხრეთ ბოლოში ბუხარია, რომელიც აგურითაა ნაწყობი, ბრტყელი თაღითაა დასრულებული. აივანს ფიცრული მოაჯირი აქვს, რომელშც სხვადასხვა სახეებია გამოყვანილი. აივნის სახურავი ხის სხვეტებზეა დაყრდნობილი.

სახლის ჩრდილოეთით მდებარე ოთახის ქვემოთ ნახევარსარდაფია. მინაშენი გეგმით ოთხკუთხაა, შემორჩენილია კედლის ნაწილები. ნაგებია წვრილი ანტეხი ქვითა და კირის ხსნარით.

ლიტერატურა
----------

* *დვალი თ.*, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 1-III, თბ. 2019. — გვ. 194-195.
შპს **„საქნახშირი"** — სამთომომპოვებელი საწარმო, რომელიც მდებარეობს ქალაქ ტყიბულში და ქვანახშირის მოპოვებას ტყიბულის საბადოდან აწარმოებს.

ისტორია
-------

ნახშირის მოპოვება ტყიბულის საბადოზე პირველად 1846 წელს დაიწყო და 1990 წლების მიწურულამდე გაგრძელდა.

2006 წლიდან „საქნახშირმა (ჯი-აი-ჯი ჯგუფი)" განაახლა ნახშირის მოპოვება. განხორციელდა არსებული ინფრასტრუქტურის რეაბილიტაცია, კაპიტალურად შეკეთდა და აღდგა დატბორილი გვირაბები, მომზადდა ახალი ამოსაღები ველები, აღდგა ზედაპირული კომპლექსი, მთლიანად გადაიხურა სარკინიგზო მაგისტრალი, კაპიტალური რემონტი ჩაუტარდა ყველა ზედაპირულ შენობა-ნაგებობას. დასაქმებულთა რაოდენობა 400-დან ათას კაცამდე გაიზარდა.

2018 წელს კომპანიის სახელწოდებიდან ამოღებულ იქნა „(ჯი-აი-ჯი ჯგუფი)", მოგვიანებით კი, 2019 წელს, საწარმოს წილის 100% ახალ მფლობელს – შპს „სტიილ ინტერნეიშენელ ტრეიდინგ კომპანის" გადაეცა.

მარაგი
------

ტყიბულის საბადოზე, არსებული გათვლებით, საორიენტაციოდ 330 მილიონი ტონა ნახშირის დეპოზიტია განთავსებული.

ბაზარი
------

მოპოვებული ნახშირის რეალიზაცია ხდება როგორც ადგილობრივ, ასევე საექსპორტო ბაზრებზე.

გადამუშავება
------------

ნახშირის გადამუშავების და სხვადასხვა ტექნოლოგიურ პროცესებში გამოყენების მიზნით საქართველოს ინდუსტრიული ჯგუფის კომპანიების მიერ დაწყებულია ნახშირის გამამდიდრებელი ფაბრიკის, ნახევრად კოქსის ქარხნის და ნახშირზე მომუშავე თბოელექტროსადგურის მშენებლობა.

2007 „საქნახშირმა" მოიპოვა ვალეს (ახალციხე) ნახშირის საბადოს ლიცენზია და უახლოეს მომავალში ნახშირის მოპოვება ამ რეგიონშიც განახლდება.

მნიშვნელობა
-----------

ნახშირის მრეწველობის განვითარება ხელს შეუწყობს საქართველოს ენერგეტიკული უსაფრთხოებისა და ენერგოდამოუკიდებლობის განმტკიცებას. ხოლო ადგილობრივი ნახშირის რესურსის გამოყენებით ელ. ენერგიის წარმოების პროექტების თანახმად, ნავარაუდევია ქვეყნის მაკროეკონომიკური მაჩვენებლების მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება (მშპ–ს 7–10%–მდე ზრდა, საგარეო სავაჭრო ბალანსის ნახევარი მილიარდი აშშ დოლარით გაუმჯობესება).

რესურსები
---------

* კომპანიის პროფილი დაარქივებული 2020-09-19 საიტზე Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
| ეკონომიკა | *ეს სტატია ეკონომიკის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
გოძილა 1954 წლის ფილმში „გოძილა". ეიძი ცუბურაიას მიერ შექმნილი მეთოდები დღემდე გამოიყენება თანამედროვე *ტოკუსაცუ* ფილებსა და ტელესერიალებში.
**ტოკუსაცუ** (იაპონ. 特撮; სიტყვასიტყვით „სპეცეფექტები") — კინოჟანრი, რომელიც თავის თავში მოიცავს ისტორიას სუპერგმირების შესახებ, სადაც ფიგურირებს დიდი რაოდენობით სპეცეფექტები. აღნიშნული ჟანრი არსებობს იაპონიაში (ყველაზე მასიურად), აშშ-ში, ფილიპინებსა და ბრაზილიაში.

ტოკასაცუ აგრეთვე შეიძლება გაინისაზღვროს როგორც „ფანტასტიკური ფილმი ვიზუალური ეფექტებით სუპერგმირების შესახებ".

ჟანრი წარმოიშვა 1950-იან წლებში. როგორც წესი, ტოკასაცუს ჟანრის ნამუშევრებში მოთხრობილია იმის შესახებ, თუ როგორ გამოიყენებს ერთი ან რამდენიმე გმირი ზეშესაძლებლობებს ბოროტებასთან საბრძოლველად (დაწყებული ტერორისტული ორგანიზაციებით, დამთავრებული დემონებითა და უცხოპლანეტელებით). მთავარი გმირები ზეშესაძლებლობებს ღებულობენ თავიანთი სუპერკოსტიუმებისგან ან მაღალტექნოლოგიური ფს მაგიური ხელსაწყოებისაგან. გმირების ბრძოლა მონსტრებთან დატვრითულია საბრძოლო ხელოვნების გამოყენებით, ფანტასტიკური იარაღებითა და მაგიით. ამ ჟანრის ყველაზე ცნობილი ნამუშევრებია ფილმები გოძილას და გამერას შესახებ, აგრეთვე სუპერგმირული ტელესერიალები: „Kamen Rider", „Metal Hero" და „Giant Robo".

ლიტერატურა
----------

* Allison, Anne. *Millennial Monsters: Japanese Toys and the Global Imagination*. ISBN 0-520-24565-2.
* Craig, Timothy J. *Japan Pop!: Inside the World of Japanese Popular Culture*. ISBN 0-7656-0560-0.
* Grays, Kevin. *Welcome to the Wonderful World of Japanese Fantasy* (*Markalite* Vol. 1, Summer 1990, Kaiju Productions/Pacific Rim Publishing)
* Godziszewski, Ed. *The Making of Godzilla* (*G-FAN* #12, November/December 1994, Daikaiju Enterprises)

სქოლიო
------

1. ↑  *Иванов Б. А.*, Введение в японскую анимацию, 2-е изд, Фонд развития кинематографии; РОФ «Эйзенштейновский центр исследований кинокультуры», 2001. — გვ. 396. 233 გვ. ISBN ISBN 5-901631-01-3.
მათემატიკაში **უნივერსალური მომვლები ალგებრა** არის კონსტრუქცია რომელიც მოცემულ ლის ალგებრა {\displaystyle \,{\mathfrak {g}}}-ს უსაბამებს {\displaystyle \,U({\mathfrak {g}})} ასოციურ ალგებრას. 

ყოველი ასოციური ალგებრა *A* შეიძლება განხილულ იყოს როგორც ლის ალგებრა თუკი ლის ფრჩხილს განვმარტავთ ტოლობით

{\displaystyle [a,b]=ab-ba.\ }
ეს ლის ალგებრა აღინიშნება *AL* სიმბოლოთი. 
ამ გზით მიიღება ფუნქტორი ასოციური ალგებრების კატეგორიიდან ლის ალგებრების კატეგორიაში. 
ამ ფუნქტორს აქვს  მარცხნიდან შეუღლებული ფუნქტორი, რომლის 
მნიშვნელობას {\displaystyle {\mathfrak {g}}}-ლის ალგებრაზე ჰქვია {\displaystyle \,{\mathfrak {g}}}-ს უნივერსალური მომვლები ალგებრა და აღინიშნება {\displaystyle \ U({\mathfrak {g}})} სიმბოლოთი. ამრიგად, ყოველი ლის {\displaystyle \,{\mathfrak {g}}} ალგებრისათვის მოცემულია ლის ალგებრების ჰომომორფიზმი {\displaystyle h:{\mathfrak {g}}\to U({\mathfrak {g}})}L ისე რომ, თუ {\displaystyle f:{\mathfrak {g}}\to A}L არის 
ლის ალგებრების ჰომომორფიზმი, მაშინ არსებობს ასოციური ალგებრების ერთადერთი ჰომომორფიზმი {\displaystyle g:U({\mathfrak {g}})\to A} ისე რომ {\displaystyle f=gh}.

ალგებრა {\displaystyle \ U({\mathfrak {g}})} ასე შეიძლება განიმარტოს:

{\displaystyle U({\mathfrak {g}})=T({\mathfrak {g}})/I}
აქ {\displaystyle T({\mathfrak {g}})} აღნიშნავს {\displaystyle \,{\mathfrak {g}}} ვექტორული სივრცით წარმოქმნილ ტენზორულ ალგებრას, ხოლო *I* იდეალია რომელიც წარმოქმნილია 

{\displaystyle a\otimes b-b\otimes a-[a,b],\quad a,b\in {\mathfrak {g}}.}
ელემენტებით. პუანკარე-ბირკჰოფ-ვიტის თეორემა იძლევა {\displaystyle \ U({\mathfrak {g}})} ალგებრის სტრუქტურულ აღწერას. შევნიშნოთ, რომ

{\displaystyle \ U({\mathfrak {g}}\times {\mathfrak {h}})\cong U({\mathfrak {g}})\otimes U({\mathfrak {h}})}
რის გამოც, დიაგონალური ასახვა {\displaystyle \,{\mathfrak {g}}\to {\mathfrak {g}}\times {\mathfrak {g}}} იწვევს კოგამრავლებას

{\displaystyle \ U({\mathfrak {g}})\to U({\mathfrak {g}})\otimes U({\mathfrak {g}})}
ამ კოგამრავლებით {\displaystyle \,U({\mathfrak {g}})} ხდება კოკომუტატური ჰოპფის ალგებრა.

ლიტერატურა
----------

* N. Bourbaki, Groupes et algèbres de Lie. Chapitre 1. Springer; 2006. ISBN-10: 3540353356.


|  |  |
| --- | --- |
|  | *ეს სტატია მათემატიკის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |



|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
მათემატიკის მთავარი დარგები |
| --- |
|  |
| 
* ალგებრა
* უმაღლესი ალგებრა
* წრფივი ალგებრა
* ანალიზი
* ფუნქციონალური ანალიზი
* კომპლექსური ანალიზი
* რიცხვითი ანალიზი
* დიფერენციალური განტოლებები
* რიცხვთა თეორია
* დისკრეტული მათემატიკა
* სიმრავლეთა თეორია
* ლოგიკა
* კატეგორიათა თეორია
* გეომეტრია
* ალგებრული გეომეტრია
* ტოპოლოგია
* ალგებრული ტოპოლოგია
* დიფერენციალური ტოპოლოგია
* ალბათობის თეორია
* სტატისტიკა
 |

 |
**სარფი** (თურქ. Sarp) — სოფელი ქემალფაშის რაიონში, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს ართვინიდან 86 კილომეტრში, ხოლო ქემალფაშიდან 5 კილომეტრში. 2020 წლის მონაცემებით სოფელში 181 ადამიანი ცხოვრობს. 1921 წელს თურქეთსა და საბჭოთა კავშირს შორის საზღვრის განსაზღვრის დროს, სოფლის ორად გაყოფის შედეგად გაჩნდა ორი სოფელი. საქართველოში ამ სოფლის დარჩენილ ნაწილსაც სარფი ჰქვია. ორ სოფელს შორის მდებარეობს სარფის სასაზღვრო გამტარი პუნქტი თურქეთსა და საქართველოს შორის.

ისტორია
-------

1877-1878 წლების ოსმალეთ-რუსეთის ომის შემდეგ სოფელი რუსეთის იმპერიის საზღვრებშია. 1918-1921 წლებში საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შემადგენლობაშია. 1921 წელს, როდესაც თურქეთსა და საბჭოთა კავშირს შორის საზღვარი განისაზღვრა, სოფელი ორად გაიყო. ორივე სოფელმა შეინარჩუნა სახელწოდება. თურქეთსა და საქართველოს შორის 1989 წელს გახსნილი სასაზღვრო გამტარი პუნქტი ამ ორი სოფლის სახელს ატარებს. 

2017 წლიდან სარფი შედის ქემალფაშის რაიონში.

სქოლიო
------

1. ↑  Sarp Köyü Türkçe.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 7 Şubat 2017. ციტირების თარიღი: 4 Haziran 2014.
2. ↑  Artvin Kemalpaşa Sarp Köy Nüfusu Türkçe.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 19 Kasım 2018. ციტირების თარიღი: 18 Mayıs 2020.
3. ↑  Yeni KHK ile iki belde ilçe yapıldı! Türkçe.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 11 Mart 2019. ციტირების თარიღი: 20 Ocak 2020.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ქემალფაშის რაიონის დასახლებული პუნქტები |
| --- |
|  |
| ქალაქი | 
ქემალფაშა |
|  |
| სოფლები | 
* აქდერე
* ჩამურლუ
* დერეიჩი
* გიუმიუშდერე
* ქარაოსმანიე
* ქაიაქიოი
* ქაზიმიე
* ქიოფრიუჯიუ
* ლიმანი
* ოსმანიე
* სარფი
* იუჩქარდეში
 |

 |