recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **ბერნარდ II**. |

**ბერნარდ II** (*გერმ.* : Bernhard II.) (დ. 990 — გ. 29 ივნისი, 1059) — ბილუნგების დინასტიის წარმომადგენელი და საქსონიის ჰერცოგი 1011-1059 წლებში. ბერნარდ I-სა და მისი მეუღლის ჰილდეგარდის ვაჟი. 1045 წელს მისი ბრძანებით ქალაქ ჰამბურგში აიგო ალშტენბურგის ციხესიმაგრე. გარდაცვალების შემდეგ იგი დაკრძალეს ლიუნებურგის სანქტ-მიხაელის ეკლესიაში.

შთამომავლობა
------------

ბერნარდ II-ის მეუღლე იყო აილიკა (გ. 1055), ნორდგაუს მარკგრაფის ჰაინრიხ ფონ შვაინფურტის ასული, რომელთანაც მას 4 შვილი ჰყავდა:

* ორდულფი (გ. 1072) - საქსონიის ჰერცოგი.

∞ 1042 : ვულფილდი, ნორვეგიის მეფის ოლაფ II ჰარალდსონის ასული.
* ჰერმანი (გ. 1088) - გრაფი 1059-1080 წლებში.
* გერტრუდი (გ.1089]])

∞ 1) ფლორენს I, ჰოლანდიის გრაფი.
∞ 2) რობერტ I, ჰოლანდიის და ფლანდრიის გრაფი.
* იდა (გ. 1101), ლაროშის მფლობელი.

∞ 1) ფრიდრიხ I ფონ ლუქსემბურგი (გ. 1065), ლოთარინგიის ჰერცოგი.
∞ 2) ალბერ III (გ. 1102), ნამიურის გრაფი.

|  |  |
| --- | --- |
| ბიოგრაფია | *ეს სტატია პიროვნების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
| ალექსანდრეს ბალკანეთის კამპანია |
| --- |
| ჰემოსი • ლიგინუსი • პელიუმი • თებე |

**ჰემოსის მთის ბრძოლა** (ძვ. წ. 335) — ბრძოლა ალექსანდრე მაკედონელსა და თრაკიელებსა და სხვა ბალკანური ტომებს შორის, რომელიც ალექსანდრე დიდის გამარჯვებით დასრულდა.

წინაპირობები
------------

ძვ. წ. 336 წელს ეგიაში ეპიროსის მეფის, ალექსანდრეს დაფილიპე მაკედონელის შვილის კლეოპატრას ქორწილში, ფილიპე მკვლელმა სიცოცხლეს გამოასალმა. მისი სიკვდილის შემდეგ ტახტი მისმა 20 წლის შვილმა ალექსანდრემ დაიკავა.  მან თავისი მეფობა საბერძნეთში აჯანყებების ჩახშობით დაიწყო, შემდეგ კი თრაკიისკენ გამოემართა ბალკანეთზე კონტროლის აღსადგენად. მან ლაშქრობა ძვ. წ. 335 წლის გაზაფხულზე წამოიწყო. თავდაპირველად ის თრაკიაში შეიჭრა, რომ ტრიბალების და ილირიელების აჯანყება ჩაეხშო. აქ მას შეუერთდნენ ცოტაოდენი თრაკიელი მოკავშირეები, ლანგარუსის მეთაურობით. ალექსანდრეს პირველი შეტეკება, როდოპის მთებში (ჰემოსის მთაგრეხილის, დღევანდელი სტარა-პლანინას ნაწილი), თრაკიელების გარნიზონთან მოუვიდა.

ბრძოლა
------

ჰემოსის მთის ბრძოლა, ანდრე კასტანის ნამუშევარი, (1898-1899)
თრაკიელებისა და სხვა ჩრდილოეთის ტომებისგან შემდგარი არმია მოწყობილიყვნენ ვიწრო ხეობაში. ციცაბო კლდის მწვერვალზე, იმ ადგილის თავზე, სადაც ალექსანდრეს არმიას უნდა გაევლო, მათ განლაგებული ჰქონდათ დატვირთული ვაგონები, რომლებსაც მაშინ დააგორებდნენ, როცა გზაზე ალექსანდრეს ჯარისკაცები გაივლიდნენ. ამის მიუხედავად, ალექსანდრემ წინსვლის ბრძანება გასცა. მან ჯარისკაცებს უბრძანა, რომ, როდესაც თრაკიელები ვაგონებს დააგორებდნენ, თუ ეს შესაძლებელი იყო, მათ მწკრივში უნდა გაეკეთებინათ ხვრელები, სადაც ვაგონებს გაატარებდნენ და საფრთხეს აირიდებდნენ. თუკი ეს შეუძლებელი იყო, ისინი უნდა დაწოლილიყვნენ მიწაზე, თავის დასაცავად ფარები გადაეფარათ და ვაგონები გადაეტარებინათ. მიუხედავად იმისა, რომ ამ ზომებმა ზოგიერთი ჯარისკაცი ვერ იხსნა სიკვდილისგან, ვაგონების დაგორებამ არმიას მნიშვნელოვანი ზიანი ვერ მიაყენა. ამის შემდეგ არმიამ პირდაპირი იერიში მიიტანა თრაკიელებზე და დაამარცხა ისინი.

სქოლიო
------

1. ↑  არიანე -*ალექსანდრეს კამპანიები*, გვ.44
2. ↑  მაკკარტი,*ალექსანდრე დიდი*, გვ. 30-31.  
\* პლუტარქე,*ალექსანდრეს ზეობა*, გვ.262-263  
\* რენო,*ალექსანდრე დიდის ბუნება*, გვ. 61-62  
\* ფოქსი,*ალექსანდრეს ძიებაში*, გვ. 72
3. ↑  ლევან სანიკიძე - *ალექსანდრე მაკედონელი*, თბილისი, 1985, გვ. 54
4. ↑  ჯეიკობ ებოტი- *ალექსანდრე დიდი*,ნიუ იორკი და ლონდონი, 1902, თავი III (გვ.57 - გვ. 78)  
არიანე -*ალექსანდრეს კამპანიები*, გვ.44  
მარი რენო - *ალექსანდრე დიდის ბუნება*, გვ. 73

ლიტერატურა
----------

* ფლავიუს არიანე - *ალექსანდრეს კამპანიები*

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ალექსანდრე მაკედონელის ომები |
| --- |
|  |
| მაკედონიის აღზევება | 
ქერონეა (ძვ.წ. 338) |  |
|  |
| ალექსანდრეს ბალკანეთის კამპანია | 
ჰემოსი (ძვ.წ. 335) • ლიგინუსი (ძვ.წ. 335) • პელიუმი (ძვ.წ. 335) • თებე (ძვ.წ. 335) |
|  |
| ალექსანდრეს სპარსეთის კამპანია | 
გრანიკოსი (ძვ. წ. 334) • მილეტი (ძვ. წ. 334) • ჰალიკარნასი (ძვ. წ. 334) • ისოსი (ძვ. წ. 333) • ტვიროსი (ძვ. წ. 332) • ღაზა (ძვ. წ. 332) • გავგამელა (ძვ. წ. 331) • სპარსეთის კარი (ძვ. წ. 330) • სოგდიანა (ძვ. წ. 327) |
|  |
| ალექსანდრეს ინდოეთის კამპანია | 
აორნი (ძვ.წ. 327) • ჰიდასპე (ძვ. წ. 325) • მალი (ძვ. წ. 325) |

 |
**რიო-დე-ჟანეიროს ბოტანიკური ბაღი** (პორტ. *Jardim Botânico do Rio de Janeiro*) — ბოტანიკური ბაღი რიო-დე-ჟანეიროში, ჟარდიმ-ბოტანიკუს რაიონში, სამხრეთის ზონაში. 

ბაღში წარმოდგენილია ბრაზილიური და უცხოური ფლორის მრავალსახეობა. დაახლოებით 6 500 ჯიში (ზოგიერთი საფრთხის ქვეშ მყოფიც) 54 ჰექტარ ფართობზეა გადანაწილებული, მოქმედებს რამდენიმე მწვანე სახლიც. ბაღში ასევე განთავსებულია ისტორიული, ხელოვნებისა და არქეოლოგიურ მნიშვნელობის მონუმენტები. ასევე დიდი მნიშვნელობას ატარებს კვლევითი ცენტრი, რომელშიც ფუნქციონირებს ბოტანიკაზე სპეციალიზებული ყველაზე სრულყოფილი ბიბლიოთეკა მთელს ბრაზილიაში, სადაც 32 000 ტომი ინახება. 

ბოტანიკური ბაღი 1808 წელს პორტუგალიის მეფე ჟუან VI-მ დააარსა. თავდაპირველად აქ სხვადასხვა მცენარის აკლიმატიზაცია მიმდინარეობდა, საჯაროდ კი 1822 წელს გაიხსნა. ამჟამად, ღიაა ყოველდღე, დღის განმავლობაში, გარდა 25 დეკემბრისა და 1 იანვრისა. 

140 ჰექტარიანი პარკი გადაჭიმულია კორკოვადოს მთის დაბლა, ქრისტეს ქანდაკების მარჯვენა მკლავის ქვეშ. ტროპიკულ და სუბტროპიკულ მცენარეთა 6 500 სახეობას შორისაა 900 პალმის ხე. შესასვლელიდან ბაღებამდე მიამართება 750 მეტრიანი ქუჩა, რომლის გასწვრივაც დარგულია 134 პალმა. კულტივირებულია პარკის მხოლოდ 40%, დანარჩენ ნაწილში ვრცელდება ატლანტიკური ტყე, რომელიც კორკოვადოს ფერდობებისაკენ მიიწევს. ბოტანიკურ ბაღს სახელმწიფო იცავს, 1992 წელს კი იუნესკომ ბიოსფერულ ნაკრძალად გააფორმა. 

2012 წელს, იუნესკომ ბაღი რიო-დე-ჟანეიროს სხვა, მიმდებარე ლანდშაფტთან ერთად მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***რიო-დე-ჟანეიროს ბოტანიკური ბაღი***

* Research Institute of Rio de Janeiro Botanical Gardens (in Portuguese) დაარქივებული 2015-12-17 საიტზე Wayback Machine.
* A review on the botanical gardens Rio De Janiero. დაარქივებული 2012-03-01 საიტზე Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
 მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბრაზილიაში ბრაზილიის დროშა |
| --- |
|  |
| 
ისტორიული ქალაქი ორუ-პრეტუ  · ოლინდას ისტორიული ცენტრი  · იეზუიტების მისია გუარანში: სან-მიგელ-დას-მისიონი  · სალვადორის ისტორიული ცენტრი  · საეკლესიო კომპლექსი ბონ-ჟესუს-დუ-კონგინიასი  · იგუასუს ეროვნული პარკი  · ქალაქი ბრაზილია  · სერა-და-კაპივარის ეროვნული პარკი  · სან ლუისის ისტორიული ცენტრი  · დიამანტინას ისტორიული ცენტრი  · ბრაზილიის ატლანტიკური ტყე  · სერა-დუ-მარი  · გოიასის ისტორიული ცენტრი  · ჟაუს ეროვნული პარკი  · პანტანალი  · ფერნანდუ-დი-ნორონია და როკასი  · შაპადა-დუს-ვეადეირუსის ეროვნული პარკი და ემასის ეროვნული პარკი  · სან-ფრანცისკოს კვარტალი ქალაქ სან-კრისტოვანში  · რიო-დე-ჟანეირო (*ტიჟუკის ტყე, ბოტანიკური ბაღი, კორკოვადო, გუანაბარის უბე, კოპაკაბანა*)  · პამპულიის თანამედროვე ანსამბლი  · ვალონგოს ნავსადგური  · პარატი და ილია-გრანდე  · რობერტუ ბურლე მარქსის ნამუშევრები |  |

 |
რომანული ბრიტანეთი- ეს პერიოდი მოიცავს ახ.წ. 43-450 წლებს, ამ პერიოდში ახლანდელი ინგლისის ტერიტორია შედიოდა რომის ვრცელი იმპერიის შემადგენლობაში. ბრიტანეთის კუნძულის ტერიტორიაზე ძვ.წ. 3000 წელს დასახლდა კელტური წარმოშობის ტომების ძირითადად სამი განშტოება: ბრიტები ინგლისში, კიმრები უელსში და პიქტები - შოტლანდიაში. ძვ.წ. 55-54 წლებში იულიუს კეისარმა (ძვ.წ.100-44) გალიიდან გეზი ბრიტანეთისაკენ აიღო და გაილაშქრა. მან გაიმარჯვა კელტებზე, თუმცა გალიის მსგავსად ბრიტანეთის დაპყრობა ვერ შეძლო. რომის იმპერიის უშუალო შემადგენლობაში ინგლისი 43 წელს შევიდა, იმპერატორ კლავდიუსის(41-54) დროს. დაახლოებით 47 წელს რომაელებმა დააარსეს ქალაქი ლონდონიუმი მდინარე ტემზაზე. დაიწყო რომაული აბანოების მშენებლობა, ამ მხრივ გამოირჩეოდა ქალაქი ბათი. რომაელებმა ვერ შეძლეს თავიანთი გავლენის სფერო გაეფართოებინათ უელსისა და შოტლანდიის ტერიტორიაზე. I საუკუნის 60-იან წლებში იცენთა ტომის დედოფალმა ბუდიოკამ აჯანყება მოაწყო რომაელთა წინააღმდეგ და სათავე დაუდო ამბოხს ლონდონშიც. რომაელებს მოსვენებას არ აძლევდნენ შოტლანდიელი პიქტები, რამდენიმეჯერ რომაელები გადავიდნენ შოტლანდიაში, თუმცა ყველა ლაშქრობა წარუმატებლად დამთავრდა. ახ.წ. 122-124 წლებში იმპერატორ ადრიანეს(117-137) ბრძანებით აიგო 800 კილომეტრიანი კედელი რაც ინგლის-შოტლანდიის საზღვრად ითვლებოდა და მიზნად ისახავდა ლეგიონის პიქტებისაგან დაცვას. მე-IV საუკუნეში რომაელებმა ინგლისში ქრისტიანობაც გაავრცელეს. მე-V საუკუნეში რომს ბარბაროსულმა ტომებმა გადაუარეს და რომაელები იძულებულნი გახდნენ დაეტოვენინათ ინგლისის ტერიტორია, რომელსაც ვეღარ აკონტროლებდნენ. ამის შემდეგ ინგლისი გერმანულმა ტომებმა, ანგლო-საქსებმა დაიპყრეს და დაიწყო ანგლო-საქსონური პერიოდი.
სალვა ალ-ნუაიმი
**სალვა ალ-ნუაიმი** (არაბ. سلوى النعيمي‎) — სირიელი მწერალი, პოეტი და ჟურნალისტი. ცხოვრობს საფრანგეთში. წარმოშობით დამასკოდანაა და ცნობილია თავისი ღია შეხედულებებით ისლამურ სამყაროში ტაბუდადებულ თემებზე, განსაკუთრებით ქალის სექსუალობის შესახებ. მისი სადებიუტო რომანი „თაფლის სამხილი" 2007 წელს გამოიცა, რომელიც ქალური სექსუალური ლიბერალიზაციისაკენაა მიმართული.

ბიოგრაფია
---------

ალ-ნუაიმი დაიბადა დამასკოში. სწავლობდა დამასკოს უნივერსიტეტში, შემდეგ კი პარიზი-სორბონის უნივერსიტეტში ისლამურ ფილოსოფიასა და თეატრს. ჟურნალისტად მუშაობისას მოწინავე არაბ და დასავლელ მწერლებთან მისი ინტერვიუები არაბულ ჟურნალებში იბეჭდებოდა, როგორიცაა *Al-Karmel*, *Masharef* და *Kull al-'Arab*. 1997 წელს ალ-ნუაიმი პარიზში არაბული სამყაროს ინსტიტუტის მთავარ პრეს-მდივნად დაინიშნა.

ნაშრომები
---------

სალლვა ალ-ნუაიმის ნაშრომებს შორისაა ლექსების კრებული *Dhahaba alladhīna uḥibbuhum*, რომელიც 1999 წელს გამოიცა და *Ajdādī al-qatalah*, რომელიც 2001 წელს დაიბეჭდა. პოეტურ კრებულებში ისლამურ სამყაროში ქალთა ბრძოლის ტრადიციაა ასახული. 2007 წელს ალ-ნუაიმიმ სადებიუტო რომანი „თაფლის სამხილი" გამოაქვეყნა. ნაწარმოებმა მასში განხილული ქალური სექსუალობისა და ეროტიკული ენის გამო კომერციულ წარმატებას საერთაშორისო დონეზე მიაღწია. 2009 წელს ალ-ნუაიმიმ ერთ-ერთ ინტერვიუში განაცხადა, რომ მთხრობელის სექსუალური თავისუფლება „არაბული და მუსლიმური მემკვიდრეობის მოწოდების შედეგია". 2012 წელს ავტორმა ახალი წიგნი, ნახევრად ავტობიოგრაფიული *Shibh al-Jazīrah al-ʿArabiyyah* (*არაბეთის ნახევარკუნძული*) გამოსცა, რომელშიც ქრისტიან დედასთან და მუსლიმან მამასთან ერთად ადრეული ცხოვრების შესახებ მოგვითხრობს. გამოცემული აქვს მოთხრობების კრებულიც.

სქოლიო
------

1. 1 2 3  „Salwa Al Neimi". *Encyclopedia Britannica*. ციტირების თარიღი: 10 November 2017.
2. ↑  Hanadi Al-Samman. Anxiety of Erasure: Trauma, Authorship, and the Diaspora in Arab Women's Writings. Syracuse University Press. ციტირების თარიღი: 10 November 2017.
3. ↑  Salwa Al-Neimi. Poetry Foundation. ციტირების თარიღი: 10 November 2017.
**ჰემატოგენი** (ლათ. Haematogenum; ბერძ. αἷμα — „სისხლი"; ბერძ. γενος — „წარმოშობა") — პროფილაქტიკური პრეპარატი, რომელიც რკინას შეიცავს და სისხლში წითელი უჯრედების - ერითროციტების წარმოქმნას უწყობს ხელს. რკინა ერითროციტების შემადგენლობაში შედის რკინის შემცველი ცილის სახით, რომელსაც ჰემოგლობინი ეწოდება. რამდენადაც ჰემატოგენი მსხვილფეხა საქონლის მშრალი დეფიბრინირებული სისხლისაგან მზადდება (სისხლი გადის დამუშავებას ინფექციის გამორიცხვის მიზნით), მას უმატებენ შედედებულ რძეს, თაფლს და სხვა ნივთიერებებს, რათა გაუმჯობესდეს მისი გემო. გარეგნულად ჰემატოგენის ფირფიტები მცირე ზომის შოკოლადს წააგავს. გემო თავისებური, მაგრამ სასიამოვნო აქვს. ჰემატოგენი ფართოდ გამოიყენებოდა დიდი სამამულო ომის პერიოდში, როდესაც მის საფუძველზე დაჭრილებს სხვადასხვა კერძებს უმზადებდნენ.

ისტორია
-------

XIX საუკუნის ბოლოს უკვე დადგენილი იყო, რომ *რკინა სისხლის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი შემადგენელია*. ევროპის აფთიაქებში იყიდებოდა რკინისა და სისხლის მრავალგვარი პრეპარატები.

პირველი პრეპარატი,რომელიც ჰემატოგენის სახელით გამოვიდა იყო **"ჰომელის ჰემატოგენი"** (Hämatogen des Dr. Hommel), გამოშვებული შვეიცარიაში 1890 წელს. ეს უკანასკნელი ხარის სისხლის საფუძველზე დამზადებულ მიქსტურას წარმოადგენდა. ეს პრეპარატი XX საუკუნის დასაწყისში ფართოდ გავრცელ და რუსეთის ტერითორიაზეც.

ფარმაკოლოგიური დახასითება
-------------------------

ჰემატოგენი მეტაბოლური პრეცესების კორექციის საშუალებაა. არის წყარო სრულფასოვანი ცილების, ცხიმების, ნახშირწყლებისა და მინერალების, რომლებიც ადამიანის სისხლის პროპორციებს უახლოვდება. ბიოლოგიურად სრულფასოვანი ცილა შეიცავს ყველა ამინომჟავას სხეულისათვის ოპტიმალურ პროპორციებში. ხელს უწყობს სისხლის წარმოქმნას, რკინის გაწოვას ნაწლავებში, სისხლში ჰემოგლობინის მომატებას, პლაზმაში ფერიტინის შემცველობის ზრდას.

ჩვენებები
---------

არასრულფასოვანი კვება, რკინის დეფიციტური ანემია, რეკონვალესცენცია (ინფექციური დაავადებების დროს). ქრონიკული დაავადებები, განსაკუთრებით, მუცლისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების დროს.

უკუჩვენებები
------------

ჰიპერმგრძნობელობა, ანემია, ნახშირწყლების ცვლის დარღვევა. დაუშვებელია ჰემატოგენის მიღება დიაბეტისა და ზედმეტი წონის დროს, რამდენადაც ადვილად ასათვისებელ ნახშირწყლებს შეიცავს

დოზირება
--------

ბავშვებს 4-დან 6 წლამდე - 30 გრ. დღეში, 7 წლიდან - 40 გრ, დღეში, დიდებს - 50 გრ. დღეში

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Препараты на основе крови в начале XX века
* Гематоген Гоммеля[*მკვდარი ბმული*]
* Otto Dornblüth, Klinisches Wörterbuch, 1927
**ჯოშუა უილიამ „ჯოშ" დანი** (ინგლ. Joshua William "Josh" Dun; დ. 18 ივნისი, 1988) — ამერიკელი მუსიკოსი. ჯგუფ Twenty One Pilots-ის დრამერი.

ადრეული წლები
-------------

დანი დაიბადა კოლუმბუსში, ოჰაიოში. იზრდებოდა ორ დასთან - ეშლისთან, აბიგაილთან და ძმასთან - ჯორდათან ერთად. დანის ნათქვამზე დაყრდნობით, როგორც ბავშვს მას არ შეეძლო მუსიკის მოსმენა, ამის გამო კვირაში ერთხელ მიდიოდა მუსიკალურ მაღაზიებში, სადაც ხალხს რჩევისათვის ეკითხებოდა. „საწოლის ქვეშ ვმალავდი ალბომებს როგორიცაა Green Day's *Dookie*" ამბობს დანი. „ხანდახან პოულობდნენ, ამის გამო კი ძალიან ბრაზობდნენ, ძებნიდნენ ქრისტიანულ ალტერნატივას და უნოდათ რომ ამისთვის მესმინა". დანი მუშაობდა Guitar Center-ში სამი წელი, ასევე მუშაობდა Twenty One Pilots-ის ყოფილ წევრთან, კრის სალისთან ერთად.

კარიერა
-------

### House Of Heroes

2010 წლის მარტში, დანმა დაკვრა დაიწყო ჯგუფ House Of Heroes-ში, ბენდის ერთ-ერთი წევრის - კოლინ რიგსბის რეკომენდაციით, რომელმაც შესვენება აიღო, რადგან უნდოდა მეტი დრო გაეტარებინა ოჯახთან.

დანი House Of Heroes-ის ტურნეზე უკრავდა ოქტომბრამდე, სანამ რიგსბი თავის საქმეს არ დაუბრუნდა.

### Twenty One Pilots

ჯოშ დანი Emotional Roadshow მსოფლიო ტურნეზე
2016
2011 წელს, დანი დაესწრო Twenty One Pilots-ის შოუს ბენდის დრამერის, კრის სალის მიწვევით, მას შემდეგ რაც მოუსმინა ბენდის ორიგინალ CD-ს დემო ვერსიას. აღფრთოვანებული დარჩა ტრიოს შესრულებით. შემთხვევით შეხვდა ბენდის მთავარ ვოკალისტს, ტაილერ ჯოზეფს, შოუს შემდეგ, რამდენიმე დღის შემდეგ კი ერთად დროის გატარება და მეგობრობა დაიწყეს.

Twenty One Pilots
მოგვიანებით, იმავე წელს, ნიკ ტომასმა და სალიმ დატოვეს ჯგუფი, დანმა თავი დაანება Guitar Center-ში მუშაობას, იმის გამო რომ ჯოზეფთან ერთად დაეკრა. მათ დაუკრეს ერთი სიმღერა,მანამ, სანამ პოლიციელებმა არ შეწყვიტეს შოუ. ამ დღის შემდეგ, დანი ოფიციალურად გახდა ბენდის დრამერი. დუეტმა გამოუშვა ბენდის რიგით მეორე ალბომი, *Regional At Best*, 2011 წლის 8 ივლისს, და გააფორმეს ხელშეკრულება ლეიბლ Fueled by Ramen-თან 2012 წლის აპრილში.

Twenty One Pilots-ის მესამე ალბომი, Vessel, 2013 წლის 8 იანვარს გამოვიდა.
ბენდის რიგით მეოთხე ალბომი, Blurryface, გამოვიდა 2015 წლის 17 მაისს.

პირადი ცხოვრება
---------------

Josh Dun
მუსიკის შესახებ ის ამბობს : 

|  |  |
| --- | --- |
| ვიკიციტატა | „ყოველთვის მინდოდა დამეკრა დრამზე და ახლა ეს შემიძლია ვაკეთო განუსაზღვრელი რაოდენობით.ეს არის ის, რაც ყველაზე მეტად მიყვარს, როდესაც ვიკრიბებით ოთახში და მუსიკა გვაერთიანებს- ვიცი რომ ეს დრამატულად ჟღერს, მაგრამ ეს არის ის რაც არ მომბეზრდება ჯერ კიდევ დიდი ხნის მანძილზე და ამავდროულად, ძალიან მაგარი გამოცდილებაა" |
|  |  |

.

ჯილდოები და ნომინაციები
-----------------------

| წელი | ცერემონია | ჯილდო | ნომინირებული | შედეგი |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2017 | Alternative Press Music Awards | საუკეთესო დრამერი | ჯოშ დანი | ნომინირებული |

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Josh Dun on Twitter
| რიო-დე-ჟანეიროს მეტროპოლიტენი |
| --- |
|  |
| ინფორმაცია |
| ქვეყანა | ბრაზილია |
| ქალაქი |  რიო-დე-ჟანეირო |
| გახსნის თარიღი | 1979 |
| ხაზის სიგრძე | 58 კმ |
| სადგურთა რაოდენობა | 41 |
| ხაზთა რაოდენობა | 3 |
| მგზავრები დღეში | 625 205 (2014) |
| მგზავრები წელიწადში |  ? |
| ხაზების სქემა |
|  |

მეტროს სადგური კანტაგალუ
**რიო-დე-ჟანეიროს მეტროპოლიტენი** (პორტ. Metrô Rio) — მეტროპოლიტენის სისტემა რიო-დე-ჟანეიროში. სიდიდით მე-2 მეტროპოლიტენია ბრაზილიაში, (სან-პაულუს მეტროპოლიტენის შემდეგ.)

გაიხსნა 1979 წელს და შედგება სამი ხაზისგან: 1, 2 და 4. სამივე ხაზი ქალაქს კვირის შვიდივე დღეს ემსახურება. პირველი ხაზი მიემართება იპანემაში მდებარე გენერალ-ოსორიოდან ტიჟუკაში მდებარე სეანს-პენიასკენ. მეორე ხაზს კი პირველ ხაზთან ათი სადგური აქვს საერთო და მიემართება ბოტაფოგოდან ჩრდილოეთ რიოსკენ, პავუნამდე. ორშაბათიდან შაბათამდე მეტრო დილის 05:00 საათიდან ღამის 12:00 საათამდე მუშაობს, შაბათ კვირასა და დასვენების დღეებში კი დილის 07:00-დან ღამის 11:00-მდე.

ტარიფი
------

ბილეთების შეძენა შესაძლებელია სადგურებზე, თუმცა მგზავრობა ასევე შესაძლებელია სპეციალურ ბარათებზე თანხის ჩატვირთვით. ასევე, მგზავრებს მეტროს ბილეთების შეძენა ავტობუსებშიც შეუძლიათ. არსებობს მეტროსა და ავტობუსის ბილეთის გაერთიანების რამდენიმე შესაძლებლობა. მათ შორის, ასეთი მგზავრობაში მხოლოდ ერთხელ გამოყენებისათვის საჭიროა დამატებითი გადასახადი.

სისტემა
-------

### მოძრავი შემადგენლობა

მეტროს მატარებლები შედგება ერთსექციური ვაგონებისგან (მონობლოკებისგან), რომლებიც უჟანგავი ფოლადითაა დამზადებული. მატარებლები შედგება 6 ვაგონისგან. 1 ვაგონის მაქს. ტევადობა 351 მგზავრია (40 დასაჯდომი ადგილი). მთელი მატარებლის მაქს. ტევადობა 2 214 მგზავრია. ვაგონებში არის კონდიცირება.

### ქსელი

მეტროს სისტემა შედგება სამი ხაზისგან:

* **1** (ნარინჯისფერი): 16კმ, 20 სადგური.
* **2** (მწვანე): 30,2კმ, 16 სადგური.
* **4** (ყვითელი): 16 კმ, 30 სადგური.

SuperVia
--------

რიოში ასევე არის მიწისზედა მატარებლის ქსელი: SuperVia, რომელიც რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციის დანარჩენ ადგილებთან აკავშირებს.

წყარო
-----

* *სტატიაში გამოყენებულია მასალა სტატიიდან: რიო-დე-ჟანეირო*
* *სტატიაში გამოყენებულია მასალა ჩეხური ვიკიპედიის სტატიიდან: Metro v Riu de Janeiru*
**როკე-დე-ლოს-მუჩაჩოსის ობსერვატორია** (ესპ. *Observatorio del Roque de los Muchachos*, **ORM**) — ასტრონომიული ობსერვატორია კანარის კუნძულების კუნძულ ლა-პალმაზე. ობსერვატორიას მართავს ქალაქ ტენერიფეში მდებარე კანარის ასტროფიზიკის ინსტიტუტი (ესპ. *Instituto de Astrofísica de Canarias*). მიეკუთვნება ევროპის ჩრდილოურ ობსერვატორიას. 

ასტრონომიული ხილვადობის სტატისტიკით, როკე-დე-ლოს-მუჩაჩოსი მეორე საუკეთესო ადგილია ოპტიკური და ინფრაწითელი ასტრონომიული კვლევებისათვის მთელ ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში, ჰავაიზე მდებარე მაუნა-კეას ობსერვატორიის შემდეგ. გარდა ამისა, ამ ობსერვატორიას ერთ-ერთი ყველაზე დიდი შესაძლებლობები აქვს ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში. მისი ტელესკოპების ფლოტი მოიცავს 10,4-მეტრიან კანარის დიდ ტელესკოპს — 2009 წლის მონაცემებით, მსოფლიოში უდიდეს ერთ აპერტურიან ოპტიკურ ტელესკოპს; უილიამ ჰერშელის ტელესკოპს (ევროპაში მეორე უდიდესი); შვედურ 1-მეტრიან მზის ტელესკოპს, რომელიც უზრუნველყოფს მზის ყველაზე მაღალრეზოლუციან ფოტოგადაღებას ყველა სხვა ტელესკოპს შორის.

ისტორია
-------

ობსერვატორიამ ფუნქციონირება 1984 წელს, ისააკ ნიუტონის ტელესკოპით დაიწყო, რომელიც ლა-პალმაში ინგლისის გრინვიჩის სამეფო ობსერვატორიიდან ჩაიტანეს. გადატანა საკმაოდ ძვირი აღმოჩნდა და როგორც შემდეგ დაიანგარიშეს, ბევრა დიაფი დაჯდებოდა ადგილზე სხვა ტელესკოპის აშენება. 

თავდაპირველად, ობსერვატორიაში მუშაობდნენ მკვლევრები ესპანეთიდან, შვედეთიდან, დანიიდან და გაერთიანებული სამეფოდან. შემდეგში პროექტში ჩაერთვნენ გერმანია, იტალია, ნორვეგია, ნიდერლანდები, ფინეთი, ისლანდია და აშშ.

ობსერვატორიის ინაუგურაცია ოფიციალურად 1985 წლის 29 ივნისს შედგა. პროცესს ესპანეთის სამეფო ოჯახი და ევროპის ექვსი სხვა სახელმწიფოს ლიდერი წარუძღვა. სპეციალურად ღონისძიებისთვის, აშენდა ვერტმფრენის ოთხი დასაჯდომი. დროთა განმავლობაში, ობსერვატორია მნიშვნელოვნად განივრცო. 1987 წელს გაიხსნა 4,2-მეტრიანი უილიამ ჰერშელის ტელესკოპი, 1988 წელს სკანდინავიის ოპტიკური ტელესკოპი და სხვადასხვა პატარ-პატარა, მზის ან სპეციალიზებული ტელესკოპები. 1998 წელს გაიხსნა გალილეოს ეროვნული ტელესკოპი (იტალ. *Telescopio Nazionale Galileo*), 2006 წელს კი კანარის დიდი ტელესკოპი. 

1997 წელს, მთის კალთაზე გაჩენილმა ხანძარმა დააზიანა გამა-გამოსხივების ერთ-ერთი ტელესკოპი; ხანძარი იყო 2005 და 2009 წლებშიც, თუმცა შენობებსა და ტელესკოპებს სერიოზული ზიანი არ მიუღია.

გალერეა
-------

* ინაუგურაციის ცერემონიალისთვის აშენებული ვერტმფრენთა დასაჯდომებიინაუგურაციის ცერემონიალისთვის აშენებული ვერტმფრენთა დასაჯდომები
* 
* კანარის დიდი ტელესკოპის მშენებლობა, 2003 წლის მარტიკანარის დიდი ტელესკოპის მშენებლობა, 2003 წლის მარტი
* სკანდინავიის ოპტიკური ტელესკოპისკანდინავიის ოპტიკური ტელესკოპი

ობსერვატორიის 360 გრადუსიანი პანორამა, 2011 წ.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***როკე-დე-ლოს-მუჩაჩოსის ობსერვატორია***

* ოფიციალური საიტი
* Current weather and astronomical conditions დაარქივებული 2005-03-05 საიტზე Wayback Machine.
* Panoramic 360 Observatory
* Travel information

სქოლიო
------

1. ↑  Observatorio del Roque de los Muchachos Website. ციტირების თარიღი: 19 December 2009.
2. ↑  Klotz, Irene (2009-07-24). „New telescope is world’s largest ... for now".
3. ↑  Fires rage across Canary island. BBC (3 August 2009). ციტირების თარიღი: 12 July 2013.
XIX საუკუნის ნეოკლასიკური შენობა, რომელიც დღეს უნივერსიტეტის მთავარ კორპუსს წარმოადგენს
**რიო-დე-ჟანეიროს ფედერალური უნივერსიტეტი** (პორტ. *Universidade Federal do Rio de Janeiro*, UFRJ) — ბრაზილიის ერთ-ერთი უმსხვილესი ფედერალური უნივერსიტეტი. ზოგადად, ბრაზილიაში საჯარო უნივერსიტეტები უმრავლესობას წარმოადგენს და ყველაზე კვალიფიციურად და საუკეთესოდ მიიჩნევა. განთავსებულია რიო-დე-ჟანეიროში, სამი კამპუსითა და მათგან განცალკევებული ორი შენობით, რომლებიც ქალაქის საქმიან ნაწილში მდებარეობს.

უნივერსიტეტი 1920 წლის 7 სექტემბერს ბრაზილიის პრეზიდენტმა ეპიტასიუ პესოამ დააარსა. ამ პერიოდში, რიო ქვეყნის დედაქალაქი იყო და უნივერსიტეტის დაფუძნებით, ფედერალური ხელისუფლება ეკონომიკის ბუმის დროს მეცნიერების წახალისებას ცდილობდა.

თავდაპირველად, უმაღლეს სასწავლებელს **რიო-დე-ჟანეიროს უნივერსიტეტი** ეწოდა, 1937 წლის 5 ივლისს კი სახელი გადაარქვეს და **ბრაზილიის უნივერსიტეტი** უწოდეს. 1945 წლის 17 დეკემბერს ბრაზილიის განათელბის სამინისტრომ მას სრული ავტონომია მიანიჭა. 1965 წელს მას ამჟამინდელი სახელი ეწოდა.

რიო-დე-ჟანეიროს ფედერალური უნივერსიტეტი დღეისათვის ბრაზილიის ერთ-ერთ საუკეთესო უნივერისტეტად ითვლება და ამავე დროს, სხვადასხვა სააგენტოების მიერ იგი შეყვანილია მსოფლიოს მოწინავე 400 უნივერსიტეტს შორის.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* UFRJ ოფიციალური საიტი (პორტუგალიური)

სქოლიო
------

1. 1 2
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  Higher Education in Brazil: Challenges and Options "The public system, which includes many, but not all of the country's finest institutions, provides higher quality education than the private sector, charges no tuition, and limits the number of places."
ჩინეთის სატელიტური გამოსახულება
**ჩინეთი გეოგრაფიულად** მრავალფეროვანი ქვეყანაა.

სანაპირო ხაზის სიგრძეა 15 ათასი კმ. აღმოსავლეთ ჩინეთისა და სამხრეთ ჩინეთის ზღვების სანაპიროზე ბევრია პატარა ყურე და უბე, ყვითელი ზღვის სანაპიროზე უმთავრესად დაბლობია, გამონაკლისს წარმოადგენს შანდუნისა და ლიაოდუნის ნახევარკუნძულები.

ჩინეთის ტერიტორია უმთავრესად მაღლობია. მის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში აღმართულია ტიბეტის მთიანეთი, საშუალო სიმაღლე 4000-4500 მ, ცალკეული მწვერვალებისა — 6000-7000 მ. მთიანეთი შემოსაზღვრულია მაღალი მთის სისტემებით; სამხრეთით და დასავლეთით აღმართულია ჰიმალაი (მაქსიმალური სიმაღლე 8848 მ, მწვერვალი ევერესტი) და ყარაყორუმი, ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით კუნლუნი, ნანშანი და ჩინეთ-ტიბეტის მთები. ეს მთები და აგრეთვე უფრო ჩრდილოეთით მდებარე აღმოსავლეთ ტიან-შანი და მონღოლეთის ალთაი ღრმადაა დანაწევრებული, დამახასიათებელია სიმაღლური სარტყლურობა, თხემურ ზონაში თოვლნარი და მყინვარებია. ქვეყნის ჩრდილოეთი და ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილი უჭირავს კაშგარის ვაკეს, ჯუნგარის ვაკეს და ალაშანს. ჩინეთის აღმოსავლეთ ნაწილში მთების სიმაღლე 3000 მ-ს აღწევს. ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს დიდი ხინგანი, მცირე ხინგანი და მანჯურია-კორეის მთების ჩრდილოეთი ნაწილი, რომელთაც ჰყოფს სანძიანისა და სუნლიაოს ვაკეები, უფრო სამხრეთით ლიოსის პლატო, ორდოსის პლატო, ცინლინის ქედი, სიჩუანის ქვაბული, იუნან გუიჯოუს მთიანეთი და ნანლინის მთებია. ყვითელი ზღვის გაყოლებით გადაჭიმულია ჩინეთის დიდი ვაკე.

ჩინეთი მდიდარია სასარგებლო წიაღისეულით. ქვეყანას აქვს ქვანახშირის და რკინის მადნის, ნავთობის, იშვიათი და ფერადი ლითონების დიდი მარაგი, მნიშვნელოვანი ჰიდრორესურსები.

ჩინეთის დასავლეთ ნაწილში ჰავა მეტად კონტინენტურია, ზომიერია, ტიბეტის მთიანეთში — ცივი. იანვრის საშუალო ტემპერატურა −10-დან −25°C-მდეა. ნალექები ვაკეზე და ზეგნებზე 50-250 მმ წელიწადში. ჩინეთის აღმოსავლეთ ნაწილში ჰავა მუსონურია, ზომიერი — ცინლინის ქედის ჩრდილოეთით, სუბტროპიკული — ცინლინის და ნანლინის მთებს შორის. ტროპიკული ჰავაა ქვეყნის სამხრეთ პროვინციებში. იანვრის საშუალო ტემპერატურა −24°C-დან ჩრდილოეთით 18°C სამხრეთით. ნალექები 400-800 მმ-დან ჩრდილოეთით 2000-2500 მმ-მდე და უფრო მეტი სამხრეთით, მაქსიმალური — ზაფხულში. შემოდგომაზე ხშირია ტაიფუნი.

ჩინეთის აღმოსავლეთ ნაწილში მიედინება ქვეყნის უდიდესი მდინარეები: იანძი, ხუანხე, სინძიანი, მინძიანი და სხვ. რომელთაც აქვთ მუსონური რეჟიმი, იცის ზაფხულში წყალმოვარდნები. ჩამონადენის რეგულირებისთვის აგებულია ჰიდროტექნიკური ნაგებობანი და წყალსაცავები (განსაკუთრებით მდინარე ხუანხეს აუზში). ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში მიედინება მდინარეები: იარქენდი, აქსუ და სხვ. ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში და ტიბეტის მთიანეთში ბევრი ტბაა, რომელთაგან უდიდესია კუკუნორი, ლობნორი, ბაგრაშკიოლი, ნამცო, სილინგ-ცო. მდინარე იანძის ქვემო დინებაში არის ტბები დუნტინხუა, პოიანხუა, ტაიხუ.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ. 1987. — გვ. 124-125.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვიკისაწყობის ლოგო შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„ჩინეთის გეოგრაფია"** ვიკისაწყობში.
**ჯოჯოობა** — ხალხური დღესასწაული თბილისში. იმართებოდა აღდგომის შემდეგ პირველ სამშაბათს. თბილისელი ქალები, განსაკუთრებით კი ქალიშვილები, შაქრის რამდენიმე ნატეხით ქალაქის ძველ უბანში — ავლაბარში, უფრო ზუსტად, ავლაბრის სამხრეთით, მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე მდებარე ძაღლის უბანში მიდიოდნენ, სადაც მდინარის კბოდეზე იმართებოდა ჯოჯოობა. მორწმუნე ქართველი მანდილოსნები ლოცულობდნენ და სურვილების შესრულებას ევედრებოდნენ მამაზეციერს. ლოცვა-ვედრების შემდეგ ისინი შაქრის ნატეხებს ქარაფიან ნაპირზე მობინადრე „ჯოჯოებს". მიუხედავად იმისა, რომ ამ რიტუალს მრავალი მლოცველი ასრულებდა, ამ დღესასწაულის წარმოშობა XIX საუკუნეში ქალაქელებს აღარ ახსოვდათ. ეს იყო ერთ-ერთი ძველი თბილისური წეს-ჩვევა, რაც შთამომავლობამ რაღაც სახელცვლილებით შემოინახა. ჯოჯოობის წარმოშობის შესახებ შემორჩენილი გადმოცემის თანახმად ძალიან დიდი ხნის წინ აქ, ამ ადგილზე ცხოვრობდა ერთი უცხო კაცი, რომელიც სასწაულებს ახდენდა, მაგალითად ხელის ერთი მოსმით თუ შეხებით ადამიანის ტანზე გამოყრილ ჭორფლებს აქრობდა. მაგრამ რა კავშირი იყო ძაღლის უბნის ჯოჯოსა და იმ სასწაულმოქმედ ადამიანს შორის, ამ საკითხზე გადმოცემებით არაფერია ცნობილი.

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „თბილისი", თბ. 2002. — გვ. 1012, ISBN 99928-20-32-2.
ჯენერალ ელექტრიკის შენობა.
პრომეთეს ქანდაკება როკფელერის ცენტრის მოედანზე
**როკფელერის ცენტრი** (ინგლ. Rockefeller Center) — 19 კომერციული შენობისგან შემდგარი კომპლექსი ნიუ-იორკში 48-ე და 51-ე ქუჩებს შორის. მდებარეობს მიდთაუნ მანჰეტენის ცენტრში, V და VIს ავენიუების კვარტალში.

დღევანდელი როკფელერის ცენტრი ძირითადად შენობათა ორი კომპლექსის კომბინაციაა: ძველი არტ-დეკო საოფისე შენობები, რომლებიც 1930-იან წლებში აშენდა და ოთხო საერთაშორისო სტილის ცათამბჯენები აგებული ამერიკის ავენიუს გასწვრივ 1960-1970-იან წლებში.

როკფელერის ცენტრს სახელი ჯონ როკფელერიის შვილის, ჯონ როკფელერ უმცროსის პატივსაცემად დაერქვა. როკფელერ უმცროსმა ეს ადგილი 1928 წელს კოლუმბიის უნივერსიტეტისგან ლიზინგით მიიღო და განავითარა იგი 1939-1940 წლებში. როკფელერი თავდაპირველად ამ ადგილზე მეტროპოლიტენ-ოპერის კომპანიისთვის საოპერო თეატრის მშენებლობას გეგმავდა, თუმცა აზრი შეიცვალა 1929 წელს სააქციო ბირჟის კრახისა და მეტის პროექტიდან გამოსვლის გამო. არტ-დეკო სტილის ნაგებობების მშენებლობა დაიწყო 1931 წელს. კომპლექსის მთავარი არქიტექტორი იყო რეიმონდ ჰუდი, რომლის ჯგუფში ასევე იყო ახალგაზრდა უოლას ჰარისონი.

ამერიკის უდიდესი დახურული თეატრი - **რადიო სიტი მიუზიკ ჰოლი** - მდებარეობს როკფელერის ცენტრის კომპლექსში. ამ კომპლექსის ერთ-ერთი პირველი ბინადართაგანი იყო ამერიკის რადიოს კორპორაცია, საიდანაც მომდინარეობს სახელები "რადიო სიტი" და "რადიო სიტი მიუზიკ ჰოლი".

როკფელერის ცენტრის მთავარი მონუმენტური შენობაა 71 სართულიანი, 872 ფუტის სიმაღლის ჯენერალ ელექტრიკის შენობა (30 როკფელერ პლაზა, უწინ *არ-სი-ეი ბილდინგი*), რომელიც შადრევნებიანი მოედნის უკან, კომპლექსის ცენტრშია განთავსებული. ცათამბჯენში ამჟამად ენ-ბი-სი ტელესტუდიის შტაბ-ბინაა მოთავსებული. აქვეა მისი განთქმული "სტუდია 8H" - "შაბათის ღამის შოუს" (Saturday Night Live) ბინა. 1930-იანი წლების სხვა არტ-დეკო შენობებისგან განსხვავებით გენერალ ელექტრიკის კოშკი ბრტყელი სახურავით აიგო. აქ ამჟამად ცენტრის სათვალთვალო ტერასაა განთავსებული, საიდანაც ნიუ-იორკის შესანიშნავი პანორამა იშლება. რესტორანი "რეინბოუ რუმ" (ცისარტყელას ოთახი) განლაგებულია 65-ე სართულზე.

1989 წელს როკფელერის ცენტრის მთელი კომპლექსი შესყიდულ იქნა კორპორაცია მიცუბიშის მიერ. ათი წლის შემდეგ *ტიშმან სპეიერ პროპერტის ლ.პ.*-მ მიცუბიშისგან გამოისყიდა ისტორიული არტ-დეკო შენობები.

კომპლექსის ტერიტორიაზე გამოფენილ ხელოვნების ნიმუშთა შორის ყველაზე ცნობილია პოლ მანშიპის პრომეთეს ქანდაკება, რომელსაც ადამიანთათვის ცეცხლი მოაქვს. ის დგას ქვედა ზონის მოედნის თავზე, რომელსაც ზამთარში საციგურაო მოედნად იყენებენ. მოქანდაკემ ლი ლოურიმ კომპლექს დაუთმო რამდენიმე საკუთარი ნამუშევარი, მათ შორის ფრესკები და ატლასის ქანდაკება. მექსიკელი სოციალისტი მხატვარი დიეგო რივერას მიერ შესრულებულია მიურალები, თუმცა მისი ნამუშევარი "ადამიანი გზის გასაყართან" მალევე მოხსნილ იქნა, ვინაიდან მასზე ლენინის პორტრეტი იყო გამოსახული. ქუჩის დონეზე მოედანზე 200 დროშის ანძაა აღმართული, რომელზეც სეზონურად ან გაეროს წევრი ქვეყნების დროშებია, ან აშშ-ის შტატების და ტერიტორიების, ან კიდევ, დღესასწაულებზე მხოლოდ აშშ-ს დროშები ფრიალებს.


ქალაქის ხედი როკფელერის ცენტრის სახურავიდან
ქალაქის ხედი როკფელერის ცენტრის სახურავიდან
**როკი მარჩიანო** (დ. 1 სექტემბერი, 1923, მასაჩუსეტსი — გ. 31 აგვისტო, 1969, აიოვა) — წარმოშობით იტალიელი ამერიკელი მოკრივე, მსოფლიო ჩემპიონი.

ბიოგრაფია
---------

როკი მარჩიანო აშშ-ში, მასაჩუსეტსში დაიბადა. ჯერ კიდევ ბავშვი იყო, როდესაც ბიძამისმა კრივი ასწავლა, ხოლო მეორე მსოფლიო ომის დროს არმიის კლუბის სახელით გამოდიოდა. 1946 წელს მან შეიარაღებული ძალების სამოყვარულო შეჯიბრში გაიმარჯვა, მომდევნო წელს კი პროფესიონალი მოკრივე გახდა და გამარჯვებას გამარჯვებაზე აღწევდა.

მარჩიანო მძიმეწონოსან მოკრივეებს მიაკუთვნეს. მიუხედავად იმისა, რომ მოწინააღმდეგეთა უმეტესობაზე გაცილებით ნაკლებს იწონიდა, სიმტკიცისა და უხეში სტილის წყალობით 49 მატჩში 49-ჯერ გაიმარჯვა, აქედან 43 - ნოკაუტით. 1952 წლის სექტემბერში მარჩიანო მძიმეწონოსანთა შორის მსოფლიო ჩემპიონი გახდა და მაშინდელი ჩემპიონი - ჯერსი ჯო უოლკოტი მეცამეტე რაუნდში დასცა. 

ტიტულის დაცვა მომდევნო წელს მარჩიანოს კვლავ უოლკოტთან შეხვედრისას მოუხდა. მან მოწინააღმდეგე პირველივე რაუნდში გამოთიშა პაექრობიდან და ჩემპიონობას 1956 წლამდე დაუმარცხებლად ინარჩუნებდა. 1969 წელს მარჩიანო ავიაკატასტროფაში დაიღუპა.

|  |  |
| --- | --- |
| იდენტიფიკატორები ვიკიმონაცემებში რედაქტირება | 
* BNE: XX1354742
* GND: 124280412
* ISNI: 0000 0000 4927 1769
* LCCN: nr98013190
* NARA: 10586687
* NLI: 001469424
* NSK: 000442729
* SNAC: w6870dn6
* VIAF: 47690358
* WorldCat Identities (VIAF-ის მეშვეობით): 47690358

 |
*გედიმინასის კოშკი*

**ძველი ვილნიუსი** (ლიეტ. Vilniaus Senamiestis, პოლ. Stare Miasto w Wilnie) — ქალაქ ვილნიუსის უძველესი ნაწილი, რომელიც მდებარეობს მდ. ნერისის (ლიეტ. neris) მარცხენა სანაპიროზე, გედიმინასის კოშკის და შემორჩენილი კათედრალური ტაძრის ჩრ.-ით.

ერთ-ერთი მსხვილი ურბანიზაციული კომპლექსი აღმოსავლეთ ევროპაში, ფორმირებული შუა საუკუნეების დასაწყისიდან. მისი ფართობია — 3,59 კმ². მოიცავს 74 უბანს 70 ქუჩითა და შესახვევით, 1 487 შენობით და სულ 1 497 000 მ². დაკავებული ფართობით.

ლიეტუვის დედაქალაქის უძველესი ნაწილის ფორმირება ქალაქის ისტორიისა და სხვადასხვა კულტურათა გავლენის აღბეჭდვით საუკენეეთა განმავლობაში ხდებოდა. შენობები, რომლებიც განსხვავებულ არქიტექტურულ სტილებს მიეკუთვნებიან (გოთიკა, რენესანსი, კლასიციზმი, მოდერნიზმი) ძველ ქალაქში მომიჯნაობენ და ერთმანეთს ავსებენ. აქ არის კათოლიკური, ლუთერანული და მართლმადიდებლური ტაძრები, მუზეუმები, სასწავლო დაწესებუებები, საცხოვრებელი სახლები, სასტუმროები, მაღაზიები. ასევე შენობები, რომლებიც წარმოადგენენ კულტურისა და არქიტექტურის ძეგლებს.

იუნესკომ აღიარა ძველი ქალაქის უნივერსალური ფასეულობა და ორიგინალურობა; ძველი ვილნიუსი 1994 წელს მსოფლიო კულტურულ მემკვიდრეობათა სიაში იქნა შეტანილი.

გალერეა
-------

* 
* 
* 
* 


|  |  |
| --- | --- |
|  | *ეს სტატია ლიეტუვისა და ლიეტუველების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
|  |  |
| --- | --- |
|  | ტერმინს „**ბოდვა**" აქვს სხვა მნიშვნელობებიც, იხილეთ **ბოდვა (მრავალმნიშვნელოვანი)**. |


**ბოდვა** — მყარი რწმენა, რომელსაც არაადექვატური საფუძელი აქვს. მასზე არ ზემოქმედებს რაციონალური არგუმენტები და ფაქტები, რომლებიც საპირისპირო ვითარებაზე მიუთითებს. ასეთი რწმენა ატიპიურია მოცემული პიროვნებისთის, რომელსაც გარკვეული სახის განათლება აქვს და გარკვეული კულტურისა და რელიგიის წარმომადგენელია. ამ განსაზღვრების მიზანია განვასხვაოთ ერთმანეთისაგან ბოდვითი იდეა, რომელიც მძიმე ფსიქიკური აშლილობის ძირიღად სიმპტომს (კონკრეტულად ფსიქოზის სიმპტომს) წარმოადგენს, სხვა ტიპის პათოლოგიური აზრებისაგან და იმ მტკიცედ დამკვიდრებული რწმენებისაგან, რომლებსაც ჯანმრთელ ადამიანებთან ვხვდებით. გარკვეული პრობლემების არსებობის მიუხედავად, მოცემული განსაზღვრება (როგორც ამოსავალი წერტილი) საკმარისია იმისთვის, როომ ბოდვის ფენომენი უფრო დეტალურად განვიხილოთ. ბოდვის კიდევ ერთი დამახასიათებელი თვისება (რომელიც არ შედის მოცემულ განმარტებაში) არის ის, რომ იგი, მტკიცედ დაფიქსირებული ნორმალური რწმენის მსგავსად, მნიშვნელოვნად ზემოქმედებს პიროვნების გრძნობებსა და ქცევაზე. ქცევითი რეაქცია ბოდვაზე შეიძლება თავად იყოს შეუსაბამო და ზოგჯერ უცნაურიც კი. ამის გამო, ხშიად სწორედ ეს ქცევითი რეაქციაა ფსიქიატრის ყურადღების უპირველესი საგანი, რადგან ის ბოდვის გამოვლენის საშუალებას იძლევა. ზოგჯერ ბოდვითი იდეები მცირე ზეგავლენას ახდენს ემოციებსა და ქცევებზე. მაგ: პაციენტს შეიძლება სჯეროდეს, რომ ის სამეფო ოჯახის წევრია და ამავე დროს კმაყოფილი იყოს საერთო საცხოვრებელში ცხოვრებით. ამგვარ გაორებას ორმაგი ორიენტაცია ეწოდება და ის, ჩვეულებრივ, ქრონიკული შიზოფრენიის დროს იჩენს თავს.

განარჩევენ ბოდვას *დარღვეული ცნობიერების დროს*, რომელიც გვხვდება ინფექციური დაავადების განვითარების უმაღლეს სტადიაზე, აგრეთვე შხამებით და ალკოჰოლით მოწამვლის შემთხვევებში, ბოდვას *ნათელი ცნობიერების* დროს. უკანასკნელი უფრო თანამიმდევრული და მყარია. ჩვეულებრივ ახლავს ფსიქიკურ დაავადებებს - შიზოფრენიას, ინვოლუციურ ფსიქოზს, ფსიქოგენურ რეაქციებს და სხვა. ბოდვითი იდეები მთლიანად იპყრობს პიროვნებას, ვერავითარი ფაქტი და არგუმენტი ვერ დაარწმუნებს ავადმყოფს მისი აზრების მცდარობაში. ბოდვას ახასიათებს ლოგიკური აზროვნების დარღვევა, აფექტური დაძაბულობა და ეგოცენტრიზმი.

გუნებ-განწყობილების მიხედვით ბოდვა დეპრესიული ან ექსპანსიურია. სტრუქტურის მიხედვით - სისტემური (გარკვეული თანამიმდევრობითი ჩამოყალიბებული აზრები) და უსისტემო (წყვეტილი, ერთმანეთთან დაუკავშირებელი ცვალებადი აზრები), კონკრეტული შინაარსით კი - დევნის, მოწამვლის, ეჭვიანობის, განდიდების გამოგონების და სხვა.

ბოდვა ფსიქიკური დაავადების ერთ-ერთი არსებითი ნიშანია და მისი უკუგანვითარება ავადმყოფური მდგომარეობის საერთო გაუმჯობესებასთანაა დაკავშირებული.

სქოლიო
------

1. ↑  *გელდერი მ.*, *ჰარისონი პ.*, *ქოუენი ფ.*, ოქსფორდის მოკლე სახელმძღვანელო ფსიქიატრიაში, თბილისი, 2012, ISBN 978-9941-0-4605-6.
2. 1 2 3  *ნანეიშვილი ბ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ. 1977. — გვ. 441.

|  |  |
| --- | --- |
| ცხოვრების ვარსკვლავი | *ეს სტატია მედიცინის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
**გრეგორევკის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია** (რუს. Церковь Успения Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი მატვეევო-კურგანის რაიონის სოფელ გრეგორევკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1906 წელს. 

ეკლესიის მისამართი: 346966, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, მატვეევო-კურგანის რაიონი, სოფელი გრეგორევკა, საჭოთა ქუჩა № 10-ა.

ისტორია
-------

სოფელ გრიგორევკაში ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე ეკლესია ააშენეს 1906 წელს ადგილობრივი მოსახლეობის ფინანსებით. ეკლესია აგებულია ადგილობრივი კირქვით. ეკლესიას აქვს ერთი საკურთხეველი, მცირე სატრაპეზო და სამრეკლო. ეკლესიის უწყისებს მიხედვით 1912 წლისათვის ეკლესია ითვლებოდა სლობოდა ფიოდოროვკას ამაღლების ეკლესიაზე მიწერილად. 

ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესიაში ღვთისმსახურება გრძელდებოდა 1930-იანი წლების დასაწყისამდე. შემდეგ იგი დახურეს და გადააკეტეს ხორბლის შესანახ საწყობად. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ მოსახლეობის თხოვნით ეკლესიაში ღვთისმსახურება აღდგა. 1960-იანი წლებში ეკლესია დაიხურა და მასში კვლავ საწყობი განათავსეს. საეკლესიო ჭურჭელი დაიტაცეს, კანკელი გაანადგურეს. ერთი კედელი გაანგრიეს, რათა მანქანები შესულიყო, ერთ-ერთი გვერდითა შესასვლელი კი ამოქოლეს. 

2000 წელს აღდგა ადგილობრივი მრევლის მოქმედება და დაიწყო ეკლესიის აღდგენითი სამუშაოები მოსახლეობის სახსრებით. 2010 წლიდან აღდგა ღვთისმსახურება. ამჟამად ეკლესიაში კვლავ აღდგენითი სამუშაოები მიმდინარეობს, ღვთისმსახურება კი რეგულარულად იმართება. ეკლესიის წინამძღვარია ნილ ბელოუსოვი.

ადგილობრივი მხარეთმცოდნეების აზრით ეკლესია გამოირჩევა გამომეტყველებითი სილუეტებითა და ფასადების პროპორციულობით.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Сайт храма
* Храмы Матвеево-Курганского благочиния
* "Слободский" запад Ростовской области
* В преддверии праздника Успения Пресвятой Богородицы благочинный Матвеево-Курганского округа посетил Свято-Успенский храм с. Григорьевка დაარქივებული 2017-02-21 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑  Успенский храм с. Григорьевка Матвеево-Курганского района
ნაოჭა სარტყლები მსოფლიოს რუკაზე
ბაიკალიდების მოქმედების შედეგად წარმოქმნილი ხამარ-დაბანი
**ბაიკალური დანაოჭება** (რუს. Байкальская складчатость) — დედამიწის ქერქის დანაოჭება კამბრიულისწინა დროის გვიანდელ მონაკვეთში. ტერმინი შემოიღო რუსმა გეოლოგმა ნიკოლოზ შატსკიმ 1932 წელს. თავდაპირველად თვლიდნენ, რომ ბაიკალური დანაოჭება მოიცავდა მხოლოდ ზედაპროტეროზოურ დროს, ამჟამად ბაიკალური დანაოჭების ხანგრძლივობად მიღებულია დროის გაცილებით უფრო დიდი მონაკვეთი (1500-1200 მლნ. წლიდან 500 მლნ. წლამდე), ე.ი. მთელი პროტეროზოური ერა და ქვედაკამბრიული. უფრო სწორი იქნება თუ *ბაიკალიდებს* (ბაიკალური დანაოჭებით გაჩენილ მთათა სისტემებს) მხოლოდ რიფეულ დროს ჩამოყალიბებულ ნაოჭა სისტემებს მივაკუთვნებთ და არ გავავრცელებთ მას ადრინდელ პროტეროზოურზე და ადრინდელ კამბრიულზე. ასეთი მოცულობით ბაიკალური დანაოჭება დასავლეთ ევროპაში გამოყოფილი ასინტური დანაოჭების შესატყვისი იქნება. ბაიკალიდების ტიპობრივი წარმომადგენელია ციმბირის ფარის სამხრეთ კიდეზე განვითარებული ნაოჭა კომპლექსი — საიან-ბაიკალის მთიანეთი და ირკუტსკის ამფითეატრი. მაგრამ მეტ-ნაკლებად რეგენერირებული და გადამუშავებული ბაიკალიდები მრავალი პალეოზოური და ალპური ნაოჭა სისტემის (ურალის, ყაზახეთის, ტიან-შანის, კავკასიონის, ირანის, თურქეთისა და სხვ.) სუბსტრატის აგებულებაში მონაწილეობს. 

განსაკუთრებული მნიშვნელობა ჰქონდა ბაიკალურ დანაოჭებას სამხრეთ ნახევარსფეროს კონტინენტური ბაქნების ჩამოყალიბებაში. სამხრეთ ამერიკის, აფრიკისა და ავსტრალიის ბაქნების საბოლოო ფორმირება სწორედ პროტეროზოური ერის მეორე ნახევარში (რიფეულში) გამოვლენილმა მოძრაობებმა განაპირობეს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ბაიკალური დანაოჭება – დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია[*მკვდარი ბმული*] (რუსული)
* ბაიკალური დანაოჭება – გეოლოგიის ენციკლოპედია (რუსული)

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ. 1977. — გვ. 156.
* Зайцев Н. С. особенности тектонического строения Саяно-Алтайской складчатой области, წგნ.: Складчатые области Евразии, М. 1964;
* Салоп Л. И. Геология Байкальской горной области, т. 2, М. 1967.
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **ბორი (მრავალმნიშვნელოვანი)**. |

ბორი კუკის ყურეში, ალასკა
**ბორი** (ინგლ. bore — „ბურღი") — მოქცევის ცალკეული დეფორმირებული ტალღა. შეიმჩნევა ზოგიერთი მდინარის შესართავში, განსაკუთრებით ესტუარებში. დიდი სიჩქარით გადაადგილდება წყლის ზვირთის სახით დინების საწინააღმდეგოდ. მდინარეს ზემოთ აჰყვება რამდენიმე ათეული კილომეტრის მანძილზე, 3–7 მ/წმ საშუალო სიჩქარით (დინების დასაწყისში 12–14 მ/წმ) და კალთის 70°მდე დახრილობით. ბორის გავლის შემდეგ წყლის დონე სრული წყლის მომენტში მაქსიმუმის მიღწევამდე აგრძელებს ზრდას. საფრანგეთის ატლანტისპირა სანაპიროზე ამ მოვლენას მასკარე ეწოდება, ამაზონზე — პროროკა. ყველაზე მაღალი ბორი აღნიშნულია ჩინეთში, მდინარე ფუჩუნძიანგზე (ტალღის სიმაღლე 3 მეტრზე მეტია, სიგანე კი დაახლ. 2 კმ).

სქოლიო
------

1. 1 2  *ვარძელაშვილი დ.*, ბორი // საზღვაო ლექსიკონი, თბ.: „ალავერდი", 2009, ISBN 978-9941-0-1731-5.
2. 1 2   Бор // Большая российская энциклопедия. т. 4. — М. 2006. — стр. 33.
მერქანი — ბიომასის ტიპური წყარო

**ბიომასა** — ბიოლოგიური წარმოშობის ორგანული, არაწიაღისეული მასალა ქიმიური ენერგიის შემცველობით. ბიომასას ტყეების და სასოფლო-სამეურნეო ნარჩენების სახეობებისგან იღებენ.

ბიომასის გამოყენება წარმატებით ხდება შემდეგი სახით: პირდაპირი წვა, ბუნებრივი აირის მიწოდება, ძრავის საწვავად ბიო-საწვავის წარმოება და სოფლის მეურნეობის და უტილნედლეულისგან წარმოებული ბიოგაზებით. ბიომასა, რომელშიც ხის შემცველობა ჭარბობს, ენერგიის მნიშვნელოვან წყაროს წარმოადგენს დაახლოებით 2 მილიარდი ადამიანისთვის. მესამე სექტორის ქვეყნებში, ქალაქგარეთ მაცხოვრებელთა უმეტესობისთვის ენერგიის ერთადერთ წყაროს წარმოადგენს. ზოგადად, ბიომასა მსოფლიო საწვავის 1/7-ს აწარმოებს და ენერგოწარმოებაში ბუნებრივ აირთან ერთად მესამე ადგილზეა. ქვემოთ მოცემულ ცხრილში წარმოგიდგენთ ბიომასის ტექნოლოგიის არსებულ ვარიანტებს და შესაბამის საბოლოო მომხმარებას, ტექნოლოგიურ სტატუსთან ერთად.

ბიომასის წვა
------------

მშრალი ბიომასა ყველაზე ფართოდ გამოიყენება პირდაპირ საწვავის სახით და გამოყოფს 10-20 მჯ/კგ სითბოს. მის ფორმებსა და წყაროებში შედის ხის საწვავი, კომუნალური მყარი ნარჩენების ბიოგენური ნაწილები და გამოუყენებელი საველე კულტურები.

ბიომასის დაწვა შესაძლებელია ქვაბებში სითბოს, ელექტროობის ან ორივე პროდუქტის ერთად (კოგენერაცია) მისაღებად. წვა გარდაქმნის მთავარი მეთოდია. ელექტროობის წარმოქმნის უმეტესი ნაწილი ორთქლტურბინასთან ერთად გამოყენებად რენკინის ციკლს ეფუძნება სითბოს ტიპური მოხმარება საშუალო და მსხვილი მასშტაბით გამოიყენება რაიონული გათბობისა და ტექნოლოგიური პროცესის გათბობისთვის. ბიომასის წვის სისტემები გამოიყენება კომერციული დანიშნულებით და სხვადასხვა ქვაბ-აგრეგატეტის ტექნოლოგიებს მოიცავს, რომლებიც ფართო სპექტრის ბიომასის საწვავს წვავენ. ქვაბების ყველაზე გავრცელებული ტიპებია: მექანიკური შრისებრსაცეცხლებიანი ქვაბები, შეტივტივებული წვის ქვაბები და ქვაბები ფსევდოგათხევადების ფენით. ქვაბის ამ უკანასკნელ ტექნოლოგიას უპირატესობას ანიჭებენ ელექტროსადგურები >10 MWe, მათი სუფთა და ენერგოეფექტური წვის თვისებების გამო. ქარხნები ტიპურად 100 MWe-ის ქვემოთ მუშაობენ. ქვაბების გავრცელებული ტიპების ეფექტურობის მაჩვენებლები 20%-ში მერყეობს მცირე სიმძლავრის ქვაბებისთვის (20-50 MWth), რაც შედარებით დაბალია. აღნიშნული ხის მასალების გათბობის დაბალი მაჩვენებლებისა და ტენიანობის მაღალი შემცველობით არის განპირობებული. გამოყოფის უნარი უმეტესწილად დამოკიდებულია გამოყენებულ ტექნოლოგიაზე, რა დროსაც უპირატესობა თანამედროვე ტექნოლოგიებს ენიჭებათ.

ინდუსტრიულ სფეროში ბიომასის წვა ელექტროენერგიისა და სითბოს მისაღებად აგრეთვე ხდება საყოფაცხოვრებო დონეზე, სივრცის გასათბობად და საკვების მოსამზადებლად. ორივე შემთხვევაში მთავარი მიზანია სუფთა და ეფექტურ წვის უზრუნველყოფა.

ლიტერატურა
----------

* გ. გიგინეიშვილი, ენერგიის განახლებადი და არატრადიციული წყაროები. სტუ–ს რედაქცია

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Biomass Incineration დაარქივებული 2012-07-13 საიტზე Wayback Machine.
* INBIOX Biomass News
* Biomass as an Energy Source – Växjö University  დაარქივებული 2008-06-08 საიტზე Wayback Machine.
* Biomass Thermal Energy Council
* Everything Biomass  დაარქივებული 2008-01-29 საიტზე Wayback Machine.
**გრიგოლ ბაკურიანისძე** (ბერძ. Γρηγόριος Πακουριανός; დ. დაახლ. 1080 – გ. აპრილი 1105) — ბიზანტიელი არისტოკრატი და პროვინციის გამგებელი.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა დაახლ. 1080 წელს. იყო ბიზანტიის იმპერიაში ცნობილი ქართველი სამხედრო მოღვაწის, სხოლის დომესტიკოსის გრიგოლ ბაკურიანისძის შვილიშვილი, რომელიც 1086 წელს პაჭანიკებთან ბრძოლაში დაიღუპა. გრიგოლ ბაკურიანისძე უმცროსი დაახლ. 1100 წელს დაქორწინდა ბიზანტიის იმპერატორის ალექსი I კომნენოსის უმცროსი ძმის, ნიკიფორე კომნენოსის ქალიშვილზე (რომელსაც სავარაუდოდ ერქვა ანა). რის გამოც მას სებასტოსის წოდება მიანიჭეს და საგამგებლოდ ოჰრიდთან მდებარე ტერიტორია — სავარაუდოდ დირახიუმი ან სკოპიე — გადასცეს, რის შემდგომაც ის მალევე გარდაიცვალა, 1105 წლის აპრილში. გრიგოლის შესახებ ცნობებს ვხდებით ოჰრიდის მთავარეპისკოპოსის თეოფილაკტეს გრიგოლისადმი და ანდრიანოს კომნენოსისადმი გაგზავნილ წერილებში. გრიგოლი განდიდებული იყო, როგორც ქმედითუნარიანი და კეთილგანწყობილი გამგებელი, რომელიც მზრუნველობას და ყურადღებას იჩენთა სუსტსა და უიღბლოთა მიმართ. ცოლისგან ჰყავდა ერთადერთი ცნობილი ვაჟი ნიკიფორე ბაკურიანისძე.

სქოლიო
------

1. ↑  Varzos 1984, p. 269.
2. ↑  Varzos 1984, p. 268.
3. ↑  Varzos 1984, pp. 269–270.
4. ↑  Varzos 1984, p. 268 (note 2), 269 (note 7).
5. ↑  Varzos 1984, p. 270.
6. ↑  Varzos 1984, p. 271.

ლიტერატურა
----------

* Varzos, Konstantinos (1984). *Η Γενεαλογία των Κομνηνών* (Greek). Thessaloniki:  Centre for Byzantine Studies, University of Thessaloniki. OCLC 834784634.
სარკინიგზო ქსელი ბოსნია და ჰერცეგოვინაში
**ბოსნია და ჰერცეგოვინის რკინიგზა** წარმოადგენს ბოსნია და ჰერცეგოვინის ტერიტორიაზე არსებული სარკინიგზო ტრანსპორტის ინფრასტრუქტურას.

ინფრასტრუქტურა
--------------

2015 წლისთვის რკინიგზის სიგრძე ბოსნიაში ჯამურად 1033 კმ-ს შეადგენს, საიდანაც ელექტროფიცირებულია 392 კმ. რელსებს შორის სიგანე 1435 მმ. სერბთა რესპუბლიკაში რკინიგზას ემსახურება სერბთა რესპუბლიკის რკინიგზა (სერბ. Željeznice Republike Srpske / Жeљeзницe Peпубликe Cpпcкe; შემოკლებით ŽRS / ЖPC; 425 კმ), ხოლო დანარჩენ ტერიტორიაზე – ფედერაციის რკინიგზა (ბოსნ. Željeznice Federacije Bosne i Hercegovine; შემოკლებით ŽFBH; 608 კმ)  

მეზობელი ქვეყნებიდან ბოსნია და ჰერცეგოვინა რკინიგზით უკავშირდება ხორვატიასა და სერბეთს.

ვიწროლიანდაგიანი რკინიგზა
-------------------------

ბოსნიის ტერიტორიაზე რამდენიმე სარკინიგზო ხაზი აიგო ავსტროუნგრულ პერიოდში. იმ პერიოდში ავსტრია-უნგრეთში სტანდარტულად ითვლებოდა 760 მმ-იანი ვიწროლიანდაგიანი რკინიგზა. აგებული იყო ათამდე ხაზი, მათ შორის:

* **სტაინბაისის ხაზი** (ხე-ტყის სამრეწველო კონცერნის სტაინბაისის სახელის მიხედვით, ვისი დაკვეთითაც ააგეს ეს რკინიგზა) – დაახლოებით 400 კმ სიგრძისა, კნინიდან სრნეტიცამდე იყო დაგებული, სრნეტიციდან კი სამად იყოფოდა – პრიედორის, გორნი რიბნიკისა და იაიცეს მიმართულებებზე.
* **ბოსნიის ხაზი** – ბოსანსკი ბროდიდან სარაევომდე. 268 კმ. განშტოებებიანად 355 კმ.
* **დალმაცია-ზელენიკის ხაზი** – გაბელადან ზელენიკამდე. 155 კმ. განშტოებებიანად 188 კმ.

ისფრ პერიოდში ვიწროლიანდაგიანი რკინიგზები თანდათანობით გააუქმეს ან სტანდარტულით შეცვალეს. ბოლო ვიწროლიანდაგიანი რკინიგზა ბოსნიაში გაუქმდა 1975 წელს.

სქოლიო
------

1. ↑  Membership & RNE network. RailNetEurope.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-11-24. ციტირების თარიღი: 22/05/2015.
2. ↑  Infrastructure - Railway lenght. Railwais of the Fedetaion BH.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-03-09. ციტირების თარიღი: 22/05/2015.
3. ↑  STEINBEIS-BAHN.. www.oberegger2.org. ციტირების თარიღი: 22/05/2015.
4. ↑  BOSNA-BAHN.. www.oberegger2.org. ციტირების თარიღი: 22/05/2015.
5. ↑  ZELENIKA-BAHN.. www.oberegger2.org. ციტირების თარიღი: 22/05/2015.
**რევაზ ბერიძე** (დ. 25 ივლისი, 1943, თბილისი) — ქართველი მხატვარი, არქიტექტორი.

1966 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია.

მისი ძირითადი ნამუშევრებია: საბაგირო გზის ზედა და ქვედა სადგურების შენობები ქალაქ სოჭში (1977), სხვადასხვა სამუზეუმო და სამხატვრო გამოფენის ექსპოზიციები (1970–1980). არის ნატურიდან შესრულებული დოკუმენტური არქიტექტურული ჩანახატების დასტამბული სამი ალბომის ძველი თბილისი (1972 წელი, XIX საუკუნის თბილისური საცხოვრებელი სახლები, ქუჩები და მოედნები), „ძველი ქართული ქალაქები"(1977 წელი, თბილისის, ქუთაისის, თელავის, სიღნაღის დუშეთის ძველი უბნები), „ქართული ტაძრების ინტერიერები" (1983 წელი, შუა საუკუნეების უმნიშვნელოვანესი საკულტო ძეგლები), აგრეთვე გრაფიკული და ფერწერული ნატურმორტებისა და პეიზაჟების ალბომების ავტორი.

ბიბლიოგრაფია
------------

* ქართული ტაძრების ინტერიერები: ალბომი, თბილისი, ხელოვნება, 1983
* ძველი ქართული ქალაქები: ალბომი, თბ. მეცნიერება, 1977
* ძველი თბილისი : ალბომი, თბ. 1972

ლიტერატურა
----------

* საქართველო: ენციკლოპედია: ტ. I. თბ. 1997. გვ. 406

ინტერნეტი რესურსებში
--------------------

* რევაზ ბერიძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი