**მიდატ სელიმოვი** ( დ. 13 დეკემბერი, 1918, ქაშიკ-ჯერმაი, ფეოდოსიის რაიონი—2001, მოსკოვი) — საბჭოთა და რუსი ინფექციონისტი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1963). პროფესორი (1967). გამა გლობულინის ცოფის ვაქცინის და ანტირაბიული ვაქცინის შემქმნელი. მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე. საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრი. რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მეცნიერი.

ბიოგრაფია
---------

მიდატ სელიმოვი დაიბადა 1918 წლის 13 დეკემბერს სოფელ კაშიკ-ჯერმაიში. დაწყებითი განათლება ფეოდოსიაში მიიღო. 

დაამთავრა ყირიმის სამედიცინო ინსტიტუტი (1940). უმაღლესი სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ ხელმძღვანელობდა ნიჟნეგორსკის რეგიონალურ საავადმყოფოს. დიდი სამამულო ომის დროს გაიწვიეს ჯარში და გაგზავნეს შორეულ აღმოსავლეთში. მსახურობდა 388-ე მსროლელ დივიზიაში. იყო სამხედრო ექიმი სამედიცინო ბატალიონის მეთაური. ხელმძღვანელობდა სამხედრო ჰოსპიტალს. სამედიცინო სამსახურის მაიორი. მონაწილეობდა საბჭოთა კავშირ-იაპონიის ომში. მსახურობდა 301-ე სამხედრო ჰოსპიტალში. 1945 წლის 9 აგვისტოდან — მანჯურიის ოპერაციის წევრი. 

დემობილიზაციის შემდეგ მოსკოვში მცხოვრებ ოჯახს შეუერთდა. 1948 წელს ჩაირიცხა დ. ივანოვსკის სახელობის ვირუსოლოგიის კვლევითი ინსტიტუტის ასპირანტურაში. 1953 წელს ანტონინა შუბლაძის ხელმძღვანელობით დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „ეპიდემიური პაროტიტი". ორი წლის შემდეგ მისი ნაშრომი გამოიცა წიგნად. 

1951 წლიდან 1961 წლამდე მუშაობდა ი.მეჩნიკოვის სახელობის ვაქცინებისა და შრატების კვლევითი ინსტიტუტში, სადაც ხელმძღვანელობდა ლაბორატორიას. დაკავებული იყო ცოფის საწინააღმდეგო გამა გლობულინის შემუშავებით. 1961 წელს საკავშირო კონფერენციაზე პროფესორმა მიხაილ ჩუმაკოვმა სელიმოვს თავის ლაბორატორიასთან ერთად შესთავაზა გადასვლა სსრკ მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის პოლიომიელიტისა და ვირუსული ენცეფალიტის კვლევით ინსტიტუტში .

1958 წლიდან 1995 წლამდე — ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ცოფის ექსპერტი. მან დააარსა მსოფლიოში პირველი ცოფის საწინააღმდეგო ლაბორატორია .

1963 წელს გახდა სამედიცინო მეცნიერებათა დოქტორი. 1967 წლიდან — მ. პ. ჩუმაკოვის სახელობის პოლიომიელიტისა და ვირუსული ენცეფალიტის ინსტიტუტის პროფესორი. 

1963წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია, 1967 წელს მიენიჭა პროფესორის წოდება .

1998 წლის დეკემბერში, მოსკოვის პოლიომიელიტის ინსტიტუტში, რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიამ გამართა სამეცნიერო და პრაქტიკული კონფერენცია, რომელიც მიეძღვნა სელიმოვის 80 წლის იუბილეს. 

გარდაიცვალა 2001 წელს მოსკოვში.

სამეცნიერო საქმიანობა
---------------------

მიდატ სელიმოვი დაკავებული იყო რაბიოლოგიური კვლევებით. იყო ავტორი 500-მდე სამეცნიერო ნაშრომის და 5 მონოგრაფიის, ასევე დიდი რაოდენობით მარეგულირებელი და ორგანიზაციული და მეთოდოლოგიური დოკუმენტისა, რომლებიც აქტუალობას არ კარგავს მეცნიერის 100 წლის იუბილეს შემდეგაც. მისი ხელმძღვანელობით დაცული იქნა 4 სადოქტორო და 25 სამაგისტრო ნაშრომი.

Ჯილდოები
--------

* რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მეცნიერი
* წითელი ვარსკვლავის ორდენი (1945 წლის 5 სექტემბერი) - "*ამხანაგი.* *სელიმოვი საბრძოლო ვითარებაში აღმოჩნდა ინიციატივიანი, მამაცი მეთაური.* *სათანადოდ მოახერხა საჯარისო ნაწილების სანიტარიული უზრუნველყოფის ორგანიზება .* დაქვემდებარებული პირების *სრული საბრძოლო მზადყოფნა და მორალი მაღალ დონეზე იყო. იმსახურებს* *სახელმწიფო ჯილდოს*  »
* სამამულო ომის II ხარისხის ორდენი

ოჯახი
-----

ქალიშვილები — მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი და ინფექციურ დაავადებათა მედიცინის დოქტორი.

სამუშაოები
----------

* "ჰიდროფობიის აღმოფხვრის გზები"
* ცოფი. — მოსკოვი: მედიცინა, 1978. - 336გვ.
* როგორ ავიცილოთ თავიდან ცოფი / 2nd ed. Rev. — მოსკოვი: ჯანმრთელობის განათლების ინსტიტუტი, 1960. - 47გვ.

სქოლიო
------

1. 1 2 3  Интервью с профессором М. Селимовым.. ციტირების თარიღი: 2020-06-13.
2. 1 2 3  Бекиров Риза.  (2018-12-14) Профессор-инфекционист: Через тернии – к признанию. ციტირების თარიღი: 2020-06-13.
3. 1 2 3  Халилова Л. К. Керченский полуостров. Война в судьбе моего народа დაარქივებული 2019-07-12 საიტზე Wayback Machine. . — Симферополь, 2018. — 528 с.
4. ↑  Заррина Ваапова.  (2018-12-15) Сто лет Мидату Селимову. ციტირების თარიღი: 2020-06-13.
5. ↑  *Ботвинкин Александр Дмитриевич, Михайловский Е.М.* М.А. СЕЛИМОВ: ВКЛАД В РАЗРАБОТКУ ВОПРОСОВ ПРОФИЛАКТИКИ БЕШЕНСТВА, ЛИЧНОСТЬ КАК УЧЁНОГО И ЧЕЛОВЕКА(К 100-ЛЕТИЮ СО ДНЯ РОЖДЕНИЯ, 1918-2001) // Вопросы вирусологии. — 2018. — № 6. Архивировано 13 июня 2020 года.