recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**თამარ ყუფუნია** (დ. 21 სექტემბერი [ძვ. სტ. 8 სექტემბერი], 1901, სოფ. ზუბი, ახლანდელი ხობის მუნიციპალიტეტი — გ. 26 ნოემბერი, 1985, ზუგდიდი) — საკოლმეურნეო წარმოების ნოვატორი, ორგზის სოციალისტური შრომის გმირი (1948, 1951). ზუგდიდის რაიონის სოფელ ახალსოფლის ვ. ი. ლენინის სახელობის კოლმეურნეობის № 1 საწარმოო ბრიგადის ბრიგადირი. საქართველოს სსრ სოფლის მეურნეობის დამსახურებული მუშაკი. სკკპ წევრი 1943 წლიდან. კოლმეურნეობაში შევიდა 1930 წელს. გმირობა პირველად სიმინდის, ხოლო მეორედ ჩაის ფოთლის უხვი მოსავლის მიღებისას მიენიჭა. საქართველოს სსრ III — XI მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. დაჯილდოებულია 4 ლენინის ორდენით, ოქტომბრის რევოლუციის, შრომის წითელი დროშის ორდენებითა და მრავალი მედლებით (მათ შორის საკავშირო სასოფლო-სამეურნეო გამოფენის 1 დიდი ოქროს, 5 მცირე ოქროს და ვერცხლის მედლებით).

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ. 1986. — გვ. 665—666.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* თამარ ყუფუნია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
* თამარ ყუფუნიას ბიოგრაფია (III მოწვევა)
* თამარ ყუფუნიას ბიოგრაფია (IV მოწვევა)
* თამარ ყუფუნიას ბიოგრაფია (V მოწვევა)
* თამარ ყუფუნიას ბიოგრაფია (VII მოწვევა)
* თამარ ყუფუნიას ბიოგრაფია (X მოწვევა)
* თამარ ყუფუნიას ბიოგრაფია (XI მოწვევა)
**დიანა ჰაჯიევა** (აზერ. Diana Hacıyeva; დ. 13 ივნისი 1989, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი მომღერალი, კომპოზიტორი და მუსიკოსი, რომელიც აზერბაიჯანს წარმოადგენს „ევროვიზია 2017-ზე" სიმღერით „Skeletons". გამოდის სასცენო სახელით Dihaj, რომელიც ამავდროულად არის ამავე სახელწოდების ელექტრონული მუსიკის შემსრულებელი ჯგუფის წევრი.

ბიოგრაფია
---------

დიანა ჰაჯიევა დაიბადა 1989 წლის 13 ივნისს, აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. ბავშვობიდან დაკავებული იყო მუსიკით, სწავლობდა ფორტეპიანოზე და დაინტერესებული იყო ჯაზით. მუსიკალური ჯგუფ „ბერი ბახის" წევრიც იყო.

2006 წელს დაამთავრა ქალაქ ბაქოს №16 საჯარო სკოლა და ჩააბარა ბაქოს მუსიკალურ სკოლაში, სადაც მიიღო საგუნდო დირიჟორის განათლება. განათლების მიღების წლებში, დაკავებული იყო ჯაზით პროფესიულ დონეზე. დღეისთვის მუშაობს ბაქოს ჯაზის ცანტრში.

2011 წელს, დიანას სადებიუტო კლიპი გამოვიდა, სახელად „Find Yourself" (*იპოვე შენი თავი*).

2014 წლის ბოლოსთვის, შეიქმნა მუსიკალური ჯგუფი Dihaj, რომლის ვიკალისტი დიანა ჰაჯიევა გახდა. მის გარდა, ჯგუფის წევრებია ალი ნასიბი და ანარ აბდულაევი (გიტარა). ჯგუფი ასრულებს ელექტრონულ მუსიკას.

ევროვიზია
---------

2010 წელს, მიიღო მონაწილეობა „ევროვიზია 2011-ის" აზერბაიჯანის შესარჩევ კონკურსში, სადაც წარმატებით გაირა საკვალიფიკაციო ტური და მოხვდა ნახევარფინალზე, სხვა 77 კონკურსანტთან ერთად. კონკურსის ბოლოს, ჰაჯიევას 7 ქულა დააკლდა და თავის ჯგუფში მე-4 ადგილი დაიკავა, შედეგად ვერ გადავიდა ფინალში.

2016 წლის დეკემბერში, ცნობილი გახდა ეროვნული ჟიურის გადაწყვეტილება, რომლის მიხედვით „ევროვიზია 2017-ზე" აზერბაიჯანს დიანა ჰაჯიევა წარადგენს.

პირადი ცხოვრება
---------------

2014 წელს, ჰაჯიევა გაყვა ცოლად ალი ნაციროვს, რომელიც ჯგუფ „Radio & Video" ყოფილი წევრი იყო, ხოლო ახლა დიანას ჯგუფის წევრია. წყვილს ჰყავს ერთი ქალიშვილი.

სქოლიო
------

1. ↑  Премьера песни: Dihaj «Complain»
2. ↑  Azərbaycanın 'Eurovision-2017' təmsilçisi bəlli oldu. რადიო თავისუფლება.
3. 1 2 3 4  Heç kimin tanımadığı yeni «Eurovision» təmsilçimiz haqqında maraqlı məlumatlar.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-12. ციტირების თარიღი: 2017-04-13.
4. ↑  Грандиозный концерт представительницы Азербайджана на "Евровидении-2017" и ее группы "DiHaj"
5. ↑  Azərbaycanı "Eurovision-2017"də Diana Hacıyeva təmsil edəcək.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-03-12. ციტირების თარიღი: 2017-04-13.
6. ↑  "Eurovision"a göndərdiyimiz Diana kimdir?
**ალექსანდრე პოპოვის ძეგლი** (რუს. Памятник А. С. Попову) — რადიოს გამომგონებლის ალექსანდრე პოპოვის ძეგლი სანქტ-პეტერბურგში. მდებარეობს პეტროგრადის რაიონში, კამენოოსტროვსკის პროსპექტის სკვერში.

ისტორია
-------

ძეგლის ისტორია იწყება 1945 წლის 2 მაისიდან, როდესაც გამოვიდა სახალხო კომისართა საბჭოს დადგენილება ალექსანდრე სტეფანეს ძე პოპოვის ძეგლის დამონტაჟების შესახებ. ამ დადგენილებიდან ოთხი წლის შემდეგ გამოაცხადეს კონკურსი რადიოს გამომგონებლის ძეგლის პროექტის შესახებ. კონკურსში მონაწილეობა მიიღო ოთხმა საავტორო კოლექტივმა, ხოლო ეს კონკურსი მოიგო მოქანდაკე ვენიამინ იაკოვლევის ძე ბოგოლიუბოვის პროექტმა. ქანდაკების შექმნა ხდებოდა რამდენიმე წლის განმავლობაში, ამ პერიოდში, 1954 წელს, გარდაიცვალა პროექტის ავტორი ვენიამინ ბოგოლიუბოვი, მან ძეგლის შექმნის საქმე ბოლომდე ვერ მიიყვანა. ამის გამო ძეგლის სამუშაოები დაასრულეს სხვა მოქანდაკეებმა: მიხეილ ანიკუშინმა, მიხეილ გაბემ და რობერტ ტაურიტმა, ხოლო მათ ხელმძღვანელობდა მოქანდაკე ვერა ვასილის ასული ისაევა. ძეგლის არქიტექტორი გახდა ნიკოლაი ბარანოვი. 

თავად ქანდაკება ჩამოასხეს ბრინჯაოსაგან 1956 წელს ქარხანა „მონუმენტსკულპტურაში". ქანდაკების კვარცხლბეკი გრანტისაგანაა დამზადებული, რომელიც „კუზნეჩნოეს" კარიერში მოიპოვეს. ძეგლის სიმაღლე შეადგენს 7,6 მეტრს (კვარცხლბეკი - 3,6 მეტრი, ძეგლი - 3 მეტრი). კვარცხლბეკზე არის წარწერა: 

|  |  |
| --- | --- |
| ვიკიციტატა | „ПОПОВ
АЛЕКСАНДР СТЕПАНОВИЧ
1859-1908
ИЗОБРЕТАТЕЛЬ РАДИО" |
|  |  |

ძეგლის გახსნა გაიმართა 1959 წლის 22 მარტს, რომელიც მიეძღვნა გამომგონებლის 100 წლის იუბილეს. ყოველ წელს, რადიოს დღესთან დაკავშირებით (7 მაისი) ძეგლთან იმართება მიტინგი, ხოლო ძეგლის კვარცხლბეკთან ალაგებენ ყვავილებს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Памятник Попову А. С.. Энциклопедия Санкт-Петербурга. ციტირების თარიღი: 2015-11-08.
* Памятник А.С. Попову в Санкт-Петербурге. rutraveller. ციტირების თარიღი: 2015-11-08.
**ალექსანდრინო** (რუს. Александрино) — პარკი, რომელიც მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის კიროვის რაიონში, სტაჩეკის პროსპექტის, სახალხო მილიციის პროსპექტისა და კოზლოვის ქუჩებს შორის. პარკი ვეტერანების პროსპექტის საშუალებით იყოფა ორ ნაწილად ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნაწილებად. პარკის ფართობია — 110,52 ჰა.

ისტორია
-------

პარკი ალექსანდრინო დაარსდა XIX საუკუნის დასაწყისში და მოიცავს ყოფილ აგარაკებს ალექსანდრინოსა (ჩრდილოეთი ნაწილი) და ულიანკას (სამხრეთი ნაწილი), რომლებიც XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში ეკუთვნოდა სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწეს ივან ჩერნიშიოვს, ხოლო XIX საუკუნის მეორე ნახევარში იყიდა გრაფმა დიმიტრი შერემეტიევმა. XIX საუკუნის შუა ხანებში ალექსანდრინოში შეიქმნა პეიზაჟური პარკი (არქიტექტორი ნიკოლოზ ბენუა, კ. მიულერი და სხვა). 

დიდი სამამულო ომის პეროდში პარკის ტერიტორია იმყოფებოდა სანქტ-პეტერბურგის დაცვის წინა ხაზზე. პარკი მნიშვნელოვნად განადგურდა. ულიანკის ნაგებობები განადგურდა, ხოლო ალექსანდრინოს მთავარ სახლის გალერეა და აღმოსავლეთ ფლიგელი განადგურდა. 1960-იან წლებში შენობის რეკონსტრუქცია მიმდინარეობდა. 

1970-იან წლებში ალექსანდრინოს პარკი წარმოადგენდა მეზობელი რაიონების მცხოვრებელთა დასვენების ადგილს. 1980-იან წლებში პარკის ცენტრალური ნაწილის რეკონსტრუქცია მოხდა, როგორც დასვენების ზონა. 

ალექსანდრინოს პარკს საფრთხეს უქმნის მჭიდროდ ნაგები შენობები, რომელიც მიმდინარეობს მიუხედავად ათობით მოგებული სასამართლოს შემდეგ. პარკზე სამშენებლო ტექნიკის გატარების გადაწყვეტილება, რომელიც გასცა ისტორიული ძეგლების დაცვის საქალაქო კომიტეტმა, სასამართლომ უკანონოდ ცნო.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* რუსეთის გერბი რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი № 7810238002
* Александрино
* «Александрино», лесопарк დაარქივებული 2014-07-14 საიტზე Wayback Machine.
* Современное состояние лесопарка «Александрино»

სქოლიო
------

1. 1 2  Закон Санкт-Петербурга «О зелёных насаждениях общего пользования»
2. ↑  Преобразование парка «Александрино»
3. 1 2 3  «Александрино», лесопарк.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-07-14. ციტირების თარიღი: 2018-12-07.
4. 1 2 3  Современное состояние лесопарка «Александрино»
5. 1 2  Александрино
6. 1 2  Ъ-Газета — Смольный плохо реставрирует монархию
**ჯუანშერ ჯუანშერიანი**, *ჯუანშერი*  — ქართველი ისტორიკოსი, რომელსაც „ქართლის ცხოვრების" ერთ-ერთი მინაწერის თანახმად, მიეკუთვნება ამ კრებულში შესული V-VIII საუკუნეების ამსახველი თხზულება ვახტანგ გორგასლის მეფობიდან არჩილის მეფობის ჩათვლით — „ცხოვრება და მოქალაქეობა ვახტანგ გორგასლისა" და, შესაძლოა „წამება წმიდისა და დიდებულისა არჩილისი". 

ჯუანშერის მოღვაწეობის ხანად, ტრადიციულად, მიჩნეული იყო XI საუკუნე, მაგრამ უახლოესი გამოკვლევებით დგინდება, რომ აღნიშნული თხზულებები VIII საუკუნეშია დაწერილი.

იყო შეხედულებაც, რომ ჯუანშერის სახელით ცნობილი საისტორიო თხზულება მთლიანად უნდა ეკუთვნოდეს ისტორიკოს ლეონტი მროველს.

ლიტერატურა
----------

* *ბოგვერაძე ა*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ. 1987. — გვ. 578.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ჯუანშერ ჯუანშერიანის შემოქმედება Allgeo.org-ზე

სქოლიო
------

1. ↑  Stephen H. Rapp Jr. Studies in Medieval Georgian Historiography: Early Texts and Eurasian Contexts, Corpus Scriptorum Christianorum Orientalium, vol. 601, subsidia, vol. 113. Louvain: In aedibus Peeters, 2003
***პოკემონი*** (იაპონ. ポケモン *English /ˈpoʊkɪˌmɒn, -ki-, -keɪ-/*?) — მედია-ფრენჩაიზი, რომელსაც ფლობს და მართავს The Pokémon Company, იაპონური კონსორციუმი, რომელშიც შედიან Nintendo, Game Freak და Creatures. საავტორო უფლებებს ამ ფრენჩაიზზე მფლობს სამივე კომპანია, თუმცა სავაჭრო ნიშნის მფლობელი მხოლოდ Nintendo არის. პოკემონი 1995 წელს სატოში საძირიმ გამოიგონა. სერიის პერსონაჟები არიან „პოკემონები", გამოგონილი არსებები, რომლებსაც მართავენ ადამიანები, ერთმანეთთან საბრძოლველად.
პოკემონის ფრანშიზის მთავარი ნაწილი თამაშებია, რომლებიც იყოფა თაობებად.
პირველი თაობა შედგება:Pokemon red, Pokemon blue და Pokemon yellow.
ასევე აღსანიშნავია Pokemon green, რომელიც ექსკლუზიურად იაპონიაში გამოვიდა
მეორე თაობა შედგება:Pokemon gold, Pokemon silver და Pokemon crystal

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვიკისაწყობის ლოგო შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„პოკემონი"** ვიკისაწყობში.
* ოფიციალური საიტი (იაპონია)
* ოფიციალური საიტი (აშშ)
* ოფიციალური საიტი (ბრიტანეთი)

სქოლიო
------

1. ↑  The ABC Book, A Pronunciation Guide. *NLS Other Writings*. NLS/BPH (January 7, 2013).  დაარქივებულია ორიგინალიდან — January 12, 2009. ციტირების თარიღი: August 10, 2013.
2. ↑  "Pokémon". *Random House Webster's Unabridged Dictionary*.
3. ↑  Company History. The Pokémon Company. ციტირების თარიღი: July 21, 2014.
4. ↑  Legal Information. The Pokémon Company. ციტირების თარიღი: August 4, 2016.
5. ↑  Pokémon. Encyclopædia Britannica, Inc (November 12, 2013). ციტირების თარიღი: April 5, 2015.
ანგლო-საქსური სახელმწიფოები
**ანგლო-საქსური ინგლისი** — ინგლისის ისტორიის პერიოდი. მოიცავს 450-1066 წლებს. ანგლო-საქსთა მიერ ინგლისის დაპყრობიდან, ნორმანთა გაბატონებამდე. 

V საუკუნეში რომის იმპერიას ბარბაროსულმა ტომებმა გადაუარეს, იმპერია ტერიტორიების დიდ ნაწილს ვეღარ აკონტროლებდა, ამიტომაც იძულებული გახდა ბრიტანეთიდან ჯარი გამოეყვანა. გერმანულენოვანი ტომები ანგლები, საქსები და იუტები წარმოშობით იუტლანდიის ნახევარკუნძულიდან და საქსონიის ტერიტორიიდან იყვნენ. მათ გადალახეს ჩრდილოეთის ზღვა და ინგლისში შეიჭრნენ. მათ ადვილად დაამარცხეს ბრიტები და დაიპყრეს მრავალი კელტური სახელმწიფო. ბრიტების ნაწილი უელსის, შოტლანდიისა და კორნუოლის მთიანეთს შეეხიზნა. დაახლოებით 475-616 წლებში მიმდინარეობდა ანგლო-საქსთა მიერ კუნძულის დაპყრობა. ჩამოყალიბდა ჰეპტარქია ანუ შვიდი სამეფო. ეს სამეფოები იყო: კენტი (475 წ.), სასექსი (491 წ.), უესექსი (519 წ.), ესექსი, მერსია (585 წ.), ნორთუმბრია (593 წ.) და აღმოსავლეთი ინგლისი (616 წ.). 

VII საუკუნის დასაწყისში გაძლიერდა უესექსის მეფე კერნვულფი (597-611 წწ.), 607 წელს მან სასექსიც დაიპყრო. 628 წელს მერსიის მეფე პენდამ (633-655 წწ.) უესექსელები დაამარცხა, ხოლო 633 წელს გვინედელთა ლაშქრის დახმარებით დაამარცხა ნორთუმბრიის მეფე ედვინი (616-633) ჰიტფილდის ბრძოლაში. ქრისტიანობა ანგლო- საქსონურ ინგლისში VI საუკუნის მეორე ნახევარში გავრცელდა, როდესაც კენტის მეფე ეთელბერტ I-მა (560-616) და მისმა მეუღლემ დედოფალმა ბერტამ ქრისტიანობა მიიღეს, ხოლო რომის კათოლიკური ეკლესიის მიერ წარგზავნილი ბერი ავგუსტინე კენტერბერის პირველ არქიეპისკოპოსად დაინიშნა. 

რეალურ ძლიერებას მერსიის სამეფომ VIII საუკუნეში მიაღწია ორი დიდი მეფის ეთელბალდისა (716-757 წწ.) და ოფას (757-796 წწ.) მმართველობისას მიაღწია. მერსიამ ზედიზედ დაიმორჩილა ყველა ანგლო-საქსონური სამეფო. უესექსი 740 წელს, სასექსი 771 წელს, აღმოსავლეთ ინგლისი 794 წელს, ასევე კენტიც და სასექსიც. აღსანიშნავია, რომ მეფე ოფას ურთიერთობა ჰქონდა კარლოს დიდთანაც. 

786 წელს დანიელი ვიკინგი ბეოტრიკი უესექსის მეფედ დაინიშნა, 789 წელს მან მეფე ოფას ქალიშვილზე იქორწინა. 793 წელს დაიწყო ვიკინგთა სამსაუკუნოვანი ექსპანსია ბრიტანეთზე, ლინდისფარნეზე თავდასხმით. ამას მოყვა მერსიის დასუსტება და უესექსის გაძლიერება. სასექსის, უესექსისა და ესექსის გაერთიანება (825 წ.). აღმოსავლეთ ინგლისის გათავისუფლება (825-827 წწ.) ვიკინგთა მიერ ირლანდიის ნაწილის დაპყრობა (835-841 წწ.), პირველი თავდასხმა ინგლისზე (851 წ.) და წარმატებით მოგერიება მეფე ეთელვულფის მიერ (839-858 წწ.), დანიელთა დაპყრობითი ომები (865-878 წწ.) კუნძულის შუაზე გაყოფა უესექსის მეფე ალფრედისა (871-899 წწ.) და აღმოსავლეთ ინგლისის დანიელ გამგებელ გუთრუმს (869-890 წწ.) შორის, დენლოს დაპყრობა ედუარდ უფროსის მიერ (910-924 წწ.), ინგლისის წარმოქმნა უესექსის ნანგრევებზე მეფე ათელსტანის ქარტიის მიხედვით (927წ.). საქსონი მეფეების მმართველობა (927-1016 წწ.), დანიელი მეფეების მმართველობა (1016-1042 წწ.), ანგლო-საქსთა ხელისუფლების აღდგენა ედუარდ აღმსარებლის მიერ (1042-1066 წწ.). ნორმანთა მიერ ინგლისის დაპყრობა (1066-1072 წწ).

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Internet Medieval Source book დაარქივებული 2000-10-11 საიტზე Wayback Machine.
* C. P. Biggam's Anglo-Saxon Studies: A Select bibliography
* Anglo Saxon Era – articles about the period
* Prosopography of Anglo-Saxon England
**მოსკოვის კოზმას და დამიანეს ეკლესია** (რუს. Церковь Космы и Дамиана) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVI საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ჩრდილოეთის ადმინისტრაციული ოლქის ლევობერეჟნის რაიონში. აქვს რეგიონალური არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.

ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია კოზმა და დამიანეს სახელზე, ხოლო ეგვტერი ალექსანდრე ნეველის სახელზე. 

ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.

ისტორია
-------

კოზმა და დამიანეს სახელობის ეკლესია სოფელ კოსმოდამიანსკოეში ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება XVI საუკუნეში. 1726 წელს დაიწყეს ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობა, მოძველებული ხის ეკლესიის ადგილზე. ახალი ტაძრის კურთხევა შედგა 1730 წელს.

1889 წელს კოსმოდამიანსკოეს ეკლესიის სამხრეთ ნაწილში ელენე ენალევაიას ქველმოქმედებითა და ალექსანდრე ნიკიფოროვის პროექტით, ააშენეს და აკურთხეს ალექსანდრე ნეველის სახელობის ეგვტერი. მოგვიანებით (1896 წელს) ააგეს საეკლესიო-სამრევლო სკოლის შენობა. 

1920-1930-იან წლებში ეკლესია მრევლის ძალისხმევით გადაურჩა მძიმე საბჭოთა წლებს. ამ პერიოდში ეკლესიის წინამძღვრად მსახურობდა მამა სერგი ვლადიჩენსკი, რომელიც 1931 წელს დააპატიმრეს და გადასახლებაში გარდაიცვალა. 1940 წლის 5 სექტემბერს ეკლესია დახურეს, ხოლო ეკლესიის შენობაში სტამბა განათავსეს. 

სტამბა ეკლესიის შენობაში განთავსებული იყო 1990-იან წლებამდე, შემდეგ სტამბა დახურეს და ეკლესია გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას.1994 წელს წმინდა ალექსანდრე ნეველის ეგვტერში შესრულდა პირველი ლიტურგია და დაიწყო ეკლესიის აღდგენა და რესტავრაცია. 1998 წელს ეკლესიას სტუმრობდა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი ალექსი II. 

2000 წელს ააგეს ეკლესიის სამრეკლო. 2002 წელს გუმბათზე ოქროს ჯვარი დაადგეს. 2003 წლიდან 2005 წლამდე ეკლესია სრულიად მოხატეს. 

ეკლესიასთან მოქმედებს საკვირაო სკოლა ბავშვებისათვის. ასევე მოქმედებს ახალგაზრდული წრე.

2015 წლის 11 ოქტომბერს პატრიარქმა კირილემ ტაძარი აკურთხა და აღასრულა საღვთო ლიტურგია ახლადაღდგენილ ეკლესიაში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* О храм бессребреников Космы и Дамиана в Космодемьянском на сайте ПРАВОСЛАВИЕ.RU

სქოლიო
------

1. ↑  Храм свв. бесср. Космы и Дамиана. reestr.answerpro.ru.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-06-15. ციტირების თარიღი: 2012-04-30.
2. ↑  Храм святых бессребреников Космы и Дамиана в Космодемьянском. kosmaidamian.ru. ციტირების თარიღი: 2016-01-11.
**ეტიჰადის სტადიონი** (ინგლ. Etihad Stadium) — მანჩესტერ სიტის საშინაო სტადიონი (ამჟამად „ეტიჰადის" ეწოდება სპონსორობის გამო). იტევს 55000 მაყურებელს, რაც მას მე-6 უდიდეს საფეხბურთო სტადიონად აქცევს ინგლისში და სიდიდით მეცხრეს — გაერთიანებულ სამეფოში.

აშენდა 2002 წელს თანამეგობრობის თამაშების სამასპინძლოდ. მას შემდეგ სტადიონზე ჩატარდა 2008 წლის უეფას თასის ფინალი, ინგლისის ნაკრების საერთაშორისო მატჩები, რაგბის მატჩები, კრივის მსოფლიო ტიტულის ორთაბრძოლა, ინგლისის ნაკრების ბოლო ჯგუფური მატჩი 2015 წლის რაგბის მსოფლიო თასზე და ზაფხულის მუსიკალური კონცერტები არასაფეხბურთო სეზონის დროს.

სტადიონი, რომელიც თავდაპირველად ჩაფიქრებული მძლეოსნობის არენად, 2002 წლის თანამეგობრობის თამაშების შემდეგ გადაკეთდა 38 000-ადგილიანი არენიდან 48 000-ადგილიან საფეხბურთო სტადიონად, რაც ქალაქის საბჭოსთვის 22 მილიონი გირვანქა სტერლინგი დაუჯდა და მანჩესტერ სიტის კი 20 მილიონი გირვანქა. კლუბი დათანხმდა სტადიონის იჯარით აღებას მანჩესტერის საქალაქო საბჭოსგან და მეინ როუდის სტადიონი 2003 წლის ზაფხულში დატოვა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ეტიჰადი (სტადიონი)***

* ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2011-10-23 საიტზე Wayback Machine.
* მანჩესტერ სიტის ოფიციალური საიტი
**კონსტანტინე გრიგოლის ძე გრიგოლია** (დ. 27 სექტემბერი, 1904, სოფ. ჭითაწყარი, ახლანდ. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი, — გ. 13 მაისი, 1982, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1956), პროფესორი (1961), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1966).

1930 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგიური ფაკულტეტის ისტორიული განყოფილება. 1936-1953 წლებში მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ხელნაწერთა განყოფილებაში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად, შემდეგ გამგედ; ამავე პერიოდში კითხულობდა ლექციებს თბილისისა და ბათუმის პედაგოგიურ ინსტიტუტებში; 1942 წლიდან გარდაცვალებამდე ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში; იკვლევდა ქართველ წყაროთმცოდნეობისა და ისტორიოგრაფიის საკითხებს

ბიბლიოგრაფია
------------

* თამარის კიდევ ერთი მემატიანე-ისტორიკოსი (ავტორი). - თბილისი, საბჭ. საქართველო, 1977. - 68გვ.
* რას მოგვითხრობს „ქართლის ცხოვრება" (ავტორი). - თბილისი, განათლება, 1971. - 203გვ.
* ნარკვევები საქართველოს ისტორიის წყაროთმცოდნეობიდან (ავტორი) // 1 : ახალი ქართლის ცხოვრება. - თბილისი, თბ. სახელმწ. უნ-ტის სტამბა-გამ-ბა, 1954. - 364გვ.

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „საქართველო", ტ. 2, თბ. 2012. — გვ. 156.
* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ. 1978. — გვ. 268.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* კონსტანტინე გრიგოლია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**რამდენიმე ინტერვიუ პირად საკითხებზე**  — ქართული მხატვრული ფილმი. რეჟისორი — ლანა ღოღობერიძე.

სიუჟეტი
-------

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები.
ფილმი ეძღვნება ქალების ცხოვრებას — მათ როლს ოჯახსა და საზოგადოებაში, პროფესიისა და ოჯახის შეთავსების საკითხს. მთავარი პერსონაჟი — სოფიკო — ჟურნალისტია და გაზეთში მოქალაქეთა წერილების განყოფილებას განაგებს. მას არაერთი ადამიანი წერს და უამბობს თავისი ცხოვრების, პირადი, თუ საზოგადო პრობლემების შესახებ. თავის წერილებში სოფიკოს სააშკარაოზე გამოაქვს ეს საჭირბოროტო საკითხები და ამასთანავე, მოქალაქეებს პრობლემების გადაწყვეტაშიც ეხმარება. მას უყვარს თავისი პროფესია და თავს ბედნიერად გრძნობს, როცა მორიგ სირთულეს დააძლევინებს ადამიანებს და მათგან მადლობას და ნდობას დაიმსახურებს, მაგრამ, მუდმივად სხვის დახმარებაში გართული სოფიკო ერთხელ აღმოაჩენს, რომ საკუთარი ოჯახისა და უახლოესი ადამიანებისათვის ვეღარ იცლის და მათი პრობლემები და ცხოვრება შეუმჩნეველი რჩება. შედეგად, იგი მოულოდნელად დადგება რამდენიმე დრამატული ფაქტის წინაშე — სასოწარკვეთილებაში აგდებს მასზე შეყვარებულ თანამშრომელს, რომლის გრძნობებს ვერც ამჩნევდა, ეღუპება დედა, მოზარდ ვაჟს სკოლაში პრობლემები აქვს, ერთთავად სოფიკოს ლოდინით დაღლილ მეუღლეს კი, თურმე, სხვა ქალთან გაუბამს რომანი, რის შედეგადაც, ოჯახი ინგრევა. სოფიკო ძლიერ განიცდის ამ ყველაფერს, მაგრამ იძულებულია, დარდი გულში ჩაიკლას და შვება ისევ პროფესიაში ეძიოს.

როლებში
-------

* სოფიკო ჭიაურელი — სოფიკო
* გია ბადრიძე — არჩილი
* ჟანრი ლოლაშვილი — ირაკლი
* ქეთევან ორახელაშვილი — ანა, სოფიკოს დედა
* სალომე ყანჩელი — მამიდა მარო
* ქეთევან ბოჭორიშვილი — მამიდა ქეთო
* სალომე ალექსი-მესხიშვილი — ეკა
* ლევან აბაშიძე — სანდრო

პრიზები
-------

* სან-რემოს საავტორო ფილმების საერთაშორისო კინოფესტივალის გრან-პრი, 1979
* საკავშირო კინოფესტივალის პრემია საუკეთესო ფილმისთვის, 1979
* საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო პრემია ფილმისთვის, 1980

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* „რამდენიმე ინტერვიუ პირად საკითხებზე" [დაარქივებული] — ეროვნული ფილმოგრაფია
* 

* „რამდენიმე ინტერვიუ პირად საკითხებზე" — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ლანა ღოღობერიძის ფილმოგრაფია |
| --- |
|  |
| რეჟისორი | 
* *ერთი ცის ქვეშ*
* *მე ვხედავ მზეს*
* *ფერისცვალება*
* *როცა აყვავდა ნუში*
* *აურზაური სალხინეთში*
* *რამდენიმე ინტერვიუ პირად საკითხებზე*
* *დღეს ღამე უთენებია*
* *ორომტრიალი*
* *ვალსი პეჩორაზე*
* *ოქროს ძაფი*
 |
|  |
| როლები | 
* *მწვერვალთა დამპყრობნი*
 |

 |
**ჩუნცინი**, **იუიჩენი**, **ბასიანი** (ჩინ. 重慶) — ცენტრალური დაქვემდებარების ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ ჩინეთში. 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 30,165,500 ადამიანი. ფართობი 82,403 კმ². გაშენებულია ტერასებად მთის კალთაზე, მდინარეების იანძისა და ძიალინძიანის შესართავთან. სამდინარო ნავსადგური. წყლის გზით უკავშირდება შანხაის, რკინიგზით — ქალაქ ბაოძის და საზღვაო ნავსადგურ ჯანძიანს. 

დიდი ინდუსტრიული ცენტრია. ჩუნცინსა და მის მიდამოებში იღებენ ქვანახშირს. მნიშვნელოვანია ენერგეტიკული ბაზა, მეტალურგიული კომბინატი, მრავალდარგიანი მანქანათსამშენებლო და ქიმიური მრეწველობა. საშენ მასალათა წარმოება. იხსენიება ძველი წელთაღრიცხვის XI საუკუნეში. ძველ დროში ქალაქი იყო ბას სამეფოს დედაქალაქი და ძანჯოუ ეწოდებოდა. სახელწოდება ჩუნცინი („ორმაგი ზეიმი") წარმოიშვა 1189 წელს როდესაც იმპერატორ სიაო-ძუნის მესამე შვილი გახდა გუნჯოუს ოლქის უფროსი. ჩუნცინი უძველესი დროიდან იყო სამხრეთ-დასავლეთ ჩინეთის მნიშვნელოვანი სავაჭრო ცენტრი. უცხოეთთან ვაჭრობისათვის გაიხსნა 1891 წელს. 1891 წელს ჩუნცინი ღია პორტი გახდა, სადაც საბაჟო იყო მოწყობილი, შეინიშნებოდა განვითარება ნაოსნობაში, ვაჭრობაში, საფინანსო საქმესა და გადამამუშავებელ მრეწველობაში. თანდათანობით ქალაქი გახდა საკვანძო პუნქტი, რომელიც სამხრეთ-დასავლეთ ჩინეთსა და იანძის ზემოთებს გარე ზღვასთან აკავშირებდა. 1913 წლიდან 1929 წლამდე ეწოდებოდა ბასიანი. 

1938 წლის ოქტომბრიდან 1946 წლის დასაწყისამდე იყო ჩინეთის დროებითი დედაქალაქი. გომინდანელთა ხელისუფლებისაგან გაათავისუფლა ჩინეთის სახალხო განმათავისუფლებელმა არმიამ 1949 წლის 30 ნოემბერს. 1929 წელს ჩუნცინს ოფიციალურად მიენიჭა ქალაქის სტატუსი. ჩუნცინს საფუძველი ჩაეყარა იმ ადგილში, სადაც მდინარე ძიალინძიანი ერთვის მდინარე იანძს. როდესაც დასრულდა 2006 წლის 20 მაისს სანსიანის კაშხლის მშენებლობა წარმოქმნილმა წყალსაცავმა ჩუნცინამდე მიაღწია, რამაც ხელი შეუწყო დიდი გემების გავლას საქალაქო პორტისაკენ. 

ქალაქი შემოსაზღვრულია სამი მთის მასივით: დაბაშანით (ჩრდილოეთით), უშანით (აღმოსავლეთით) და დალუშანით (სამხრეთით). ბორცვიანი ლანდშაფტების გამო ჩუნცინს „მთიანი ქალაქი" შეარქვეს. ქალაქი ვრცელდება ზღივის დონიდან 243 მეტრ სიმაღლეზე. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ხუბეისა და ხუნანის, სამხრეთით გუიჯოუს, დასავლეთით სიჩუანის, ხოლო ჩრდილოეთით შენსის პროვინციები. ქალაქზე, გარეუბანსა და საოლქო რაიონებზე გაედინება 80 მდინარე, რომელთაგან ყველაზე მნიშვნელოვანია: იანძი, ძიალინი, უძიანი, ფუძიანი, ჩიძიანი და დანინხე. 

ჩუნცინი მდებარეობს სუბტროპიკულ ზონაში. დამახასიათებელია შედარებით რბილი ზამთარი და ცხელი, ზაფხული. ოქტომბრიდან აპრილამდე მომატებული ჰაერის სინოტივე არის ხშირი ნისლის მიზეზი, რის გამოც ქალაქს მეტსახელიც შეერქვა — „ნისლიანი დედაქალაქი". საშუალო წლიური ტემპერატურა შეადგენს 18,2 °C-ს. ზამთარში ტემპერატურა ეცემა 6-8 °C-მდე, ხოლო ზაფხულში 27-38 °C-მდე. შორის. ატმოსფერული ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა უდრის 1000-1100 მმ-ს. წლის ყველაზე კომფორტული თვეებია პერიოდი აპრილიდან ოქტომბრამდე.

ამჟამად იანძიზე 25 ხიდია გადებული, რომელთაგან ერთი — ჩაოტიანმენი არის მსოფლიოს უგრძესი თაღოვანი ხიდი, რომლის სიგრძეა 1,7 კილომეტრი. ჩუნცინის ცენტრიდან 21 კილომეტრშია ჩუნცინ ძიანბეის საერთაშორისო აეროპორტი. არის მეტროპოლიტენი, რომელშიც 4 ხაზი მოქმედებს, რომელთაგან 2 მიწისქვეშაა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2006-03-03 საიტზე Wayback Machine.
ლუციუს კორნელიუს სულა
**ლუციუს კორნელიუს სულა ფელიქსი** (ლათინურად: L·CORNELIVS·L·F·P·N·SVLLA·FELIX) (ძვ. წ. 138 - †ძვ. წ. 78) — რომაელი მხედართმთავარი და დიქტატორი.

ლუციუს კორნელიუს სულა დაიბადა ძვ. წ. 138 წელს. ის ძველ არისტოკრატიულ პატრიციულ ოჯახს ეკუთვნოდა, მაგრამ ბავშვობა სიღარიბეში გაატარა. ახალგაზრდობაში ხელმომჭირნეობის გამო ნაქირავებ ბინაში ცხოვრობდა, დიდი ხანი კი მიკედლებული იყო ვიღაც მდიდარი როსკიპი ქალის ვილას. სულა ჭაბუკობიდანვე იჩენდა ინტერესს ქალბატონების მიმართ, რასაც ის მშვენივრად იყენებდა გაჭირვების ჟამს. ხშირად ჭორაობდნენ სულას თავშეუკავებელ და სექსუალურ თავგადასავლებზე.ჰყავდა მისთვის შეუფერებელი სამეგობრო წრე, ის მეგობრობდა მეძავებთან, ტაკიმასხარებთან, ჯამბაზებთან და მოცეკვავე ქალებთან, ხშირად თვითონაც ცეკვავდა და ტაკიმასხარობდა. ამ ყველაფერს ხელი არ შეუშლია სულას არისტოკრატული ბუნების ჩამოყალიბებაში, ის იყო უაღრესად განათლებული, ბავშვობიდანვე ინტერესს იჩენდა ბერძნული კულტრის მიმართ, უყვარდა პოეზია, ლიტელატურა, ფილოსოფია. მისი კოზირი იყო ადამინების დადებითად განწყობა, მოხიბვლა, რასაც ის მშვენივრად იყენებდა. იყო ჭკვიანი, ცბიერი და ასევე სისასტიკითაც გამოირჩეოდა, ამიტომაც მას ლომ-მელა უწოდეს.
სულას ომის წარმოება მოუწია პონტოს სამეფოსთან(მითრიდატე VI)ძვ.წ 89 წელს.პონტოს მეფემ ის დაამარცხა და მისი 80 ათასი მეომრის სული შეიწირა,ეს დღე "ეფესოს დღით" არის შესული ისტორიაში.სულას ამ მარცხმა რომი კრიზისში ჩააგდო და სენატის შეთანხმებით ის კონსულის თანამდებობიდან გადააყენეს და დანიშნეს მარიუსი.სულას
ძალაუფლებისკენ სწრაფვამ და მარიუსთან დაპირისპირებამ ის აიძულა სამოქალაქო ომი ეწარმოებინა, რამაც, საბოლოო ჯამში, მისი გამრაჯვება და „ბედნიერი დიქტატორის" - „Felix Dictator" - დაბადება გამოიწვია. აღმოსავლეთიდან დაბრუნების შემდეგ მან გაამძაფრა ტერორი და რეპრესიები, რასაც უამრავი უდანაშაულო ადამიანი და მარიუსთან დაახლოებული პირების სიცოცხლე შეეწირა. ძვ. წ.79 წელს მოულოდნელად გადადგა, რამაც მოსახელობაში სერიოზული დაბნეულობა გამოიწვია. გადადგომის შემდეგ მან სულ დატოვა რომი და ცხოვრობდა მდიდრულ ვილაში, პუტეოლში. გარდაიცვალა ძვ. წ.78 წელს, საშინელი ტკივილებით. ფორუმ რომანუმზე მის ქანდაკებასთან დაწერეს „აქ წევს სულა, რომლის მსგავსად ჯერ არავის მიუზღავს სიკეთე მეგობრებისთვის და ბოროტება მტრებისთვის".


|  |  |
| --- | --- |
| კალამი | *ეს სტატია ისტორიის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
 **რომის რესპუბლიკის სახელმწიფო მოღვაწეები**  |
| --- |
|  |
| 
ლუციუს იუნიუს ბრუტუსი  • პუბლიკოლა  • კამილუსი  • ფაბიუს მაქსიმუსი  • გაიუს მარციუსი  • მარკუს კლავდიუს მარცელუსი  • კატონი უფროსი  • ტიტუს კვინტიუს ფლამინიუსი  • გაიუს მარიუსი  • სულა  • ლუკულუსი  • ციცერონი  • კრასუსი  • პომპეუსი  • იულიუს კეისარი  • კატონი უმცროსი  • ტიბერიუს გრაკქუსი  • გაიუს გრაკქუსი  • მარკუს ანტონიუსი  • მარკუს ბრუტუსი |

 |
**კეიკო სოფია ფუხიმორი იგუჩი** (ესპ. Keiko Sofía Fujimori Higuchi, იაპონ. 藤森 恵子; დ. 25 მაისი, 1975, ლიმა) — პერუელი პოლიტიკოსი. პერუს ყოფილი პრეზიდენტის ალბერტო ფუხიმორის შვილი.

მამის პრეზიდენტობის პერიოდში დაიწყო სწავლა სტოუნი-ბრუკის უნივერსიტეტში, აშშ. 1997 წელს მიიღო ბოსტონის უნივერსიტეტის დიპლომი. 1994 წელს, მშობლების გაშორების შემდეგ მიიღო პერუს „პირველი ლედის" ტიტული. აქტიურად იყო ჩართული საქველმოქმედო საქმიანობაში. 

2004 წელს ცოლად გაყვა აშშ-ის მოქალაქეს მარკ ვილანელას, რომელმაც 2009 წელს პერუს მოქალაქეობა მიიღო. 

მამამისის სასამართლო დევნის შემდეგ 2005 წელს აქტიურად ჩაერთო დიდ პოლიტიკაში. 2006 წელს მონაწილეობა მიიღო პერუს კონგრესის არჩევნებში პარტია „მომავლის ალიანსის" სიით და ლიმის რეგიონში მიიღო 602 869 ხმა, რაც იყო ამ არჩევნებში ერთი კანდიდატისათვის მიცემული ხმების სარეკორდო მაქსიმუმი. 2006-2011 წლებში პერუს კონგრესის წევრია. 

2010 წელს განაცხადა, რომ მონაწილეობას მიიღებდა 2011 წელს დანიშნულ საპრეზიდენტო არჩევნებში. პირველი ტურის შემდეგ მიიღო ხმების 23,49% დაიკავა მეორე ადგილი და გავიდა მეორე ტურში. მეორე ტურის საბოლოო შედეგების მიხედვით მიიღო ხმების 48,452%. ამ შედეგით იგი დამარცხდა ოლიანტა უმალასთან. 

2016 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების დროს პირველ ტურში მიიღო ხმების 40 %, დაიკავა პირველი ადგილი და მეორე ტურში ბრძოლა გააგრძელა პედრო პაბლო კუჩინსკისთან, რომელმაც პირველ ტურში მიიღო ხმების 20%. მეორე ტურის მიხედვით ფუხიმორმა მიიღო ხმების 49,88 % და აღიარა კონკურენტის გამარჯვება.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Biography in-depth by CIDOB Foundation დაარქივებული 2014-11-13 საიტზე Wayback Machine.  (ესპანური)
* Analysis of Keiko Fujimori by Washington Office on Latin America (WOLA) დაარქივებული 2011-07-17 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑  Elecciones Presidenciales 2011. RESUMEN NACIÓN დაარქივებული 2011-06-15 საიტზე Wayback Machine.  (ესპანური)
2. ↑  Elecciones Generales 2011 Segunda Elección Presidencial.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2011-07-30. ციტირების თარიღი: 2016-04-10.
3. ↑  Peru election: Keiko Fujimori wins first round, say exit polls - BBC News en-GB. ციტირების თარიღი: 2016-04-11
4. ↑  Желтов М. В..  (2016-06-12) Перу: дочь Альберто Фухимори признала своё поражение в президентской гонке. *ИнтерИзбирком*. ციტირების თარიღი: 2016-07-24.
**ფილიპე ზაიცევი** (დ. 26 მარტი 1877, კიევი — გ. 10 ივნისი 1957, თბილისი) — ენტომოლოგი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1941). საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1946).

1900 წელს დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის საბუნებისმეტყველო განყოფილება. 1902 წელს იგი იწყებს დიდ სამუშაოს ნოვგოროდის გუბერნიის ხეშეშფრთიანი და ქერცლფრთიანი მწერების ფაუნის შედგენილობის შესასწავლად. 1911 წლიდან მოღვაწეობდა საქართველოში. 1912 წელს ზაიცევის თაოსნობით ჩამოყალიბდა თბილისის ბოტანიკური ბაღის ენტომოლოგიური კაბინეტი. 1920-1928 წლებში იგი იყო თბილისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სასოფლო-სამეურნეო ფაკულტეტის პროფესორი და დეკანი, ხოლო 1929-1936 წლებში — რექტორი. 1920 წელს იგი სათავეში ჩაუდგა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰისტოლოგიის კათედრას. 1932 წელს სათავეში ჩაუდგა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ამიერკავკასიის (1934 წლიდან საქართველოს) ფილიალის ზოოლოგიურ სექტორს (1941 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ზოოლოგიის ინსტიტუტი), რომელსაც განაგებდა გარდაცვალებამდე.

შეისწავლა საქართველოსა და ამიერკავკასიის მწერების (მათ შორის მავნე მწერების) მრავალი ოჯახი და ჯგუფი, გამოავლინა ახალი გვარები და სახეობები, იკვლევდა მწერების ფაუნას, სისტემატიკას, ეკოლოგიისა და ზოოგეოგრაფიის საკითხებს. იგი 125-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია.

იყო კავკასიის სოფლის მეურნეობის საზოგადოების, კავკასიის ცხოველთა აკლიმატიზაციის საზოგადოების, მოსკოვის ენტომოლოგიური საზოგადოების,
რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების (1911-დან), რუსეთის ენტომოლოგიური საზოგადოების (1905-1910), რუსეთის მეხილეობის საზოგადოების, საერთაშორისო ენტომოლოგიური კონგრესების ორგანიზაციის მუდმივი კომიტეტის (1910-დან) წევრი. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, „საპატიო ნიშნის" ორდენებითა და მედლებით. დაკრძალულია თბილისში, ვაკის მეცნიერ მოღვაწეთა პანთეონში.

მეორე მსოფლიო ომში ზაიცევი იყო ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის სანიტარულ-ეპიდემიოლოგიური რაზმის კონსულტანტი, რისთვისაც 1944 წელს დააჯილდოვეს მედლით „კავკასიის დაცვისათვის", ხოლო 1946 წელს — მედლით „1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში მამაცური შრომისათვის".

ცნობილი რუსი ენტომოლოგი ოლეგ კრიჟანოვსკი აღნიშნავდა:

|  |  |
| --- | --- |
| ვიკიციტატა | „ალბათ, საბჭოთა ენტომოლოგთა შორის არ იყო ფ. ზაიცევისთანა უნივერსალურად განსწავლული სისტემატიკოსი და უთუოდ, არავინ ასე კარგად არ იცნობდა კავკასიის და, განსაკუთრებით, ამიერკავკასიის ხეშეშფრთიანების ფაუნას..." |
|  |  |

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* საქართველოს მეცნიერებათა აკადემია

თხზულებები
----------

* Заметки о жесткокрылых Кавказа и сопредельных стран, Тифлис. 1916;
* Материалы о фауне жесткокрылых Кавказа, вып. 1 — 4, Тифлис. 1915—16;
* Водяные жуки коллекции Мочульского, П. 1916;
* Как бороться с тлей на хлопчатнике, Тифлис. 1925;
* Хлопковая совка и ее гусеница — "коробочный червь", Баку, 1924.

სქოლიო
------

1. 1 2
2. 1 2  *ჭოლოკავა ა.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ. 1979. — გვ. 475.
3. 1 2  ფილიპე ზაიცევი — ქართველი ავტორები
4. 1 2  ფილიპე ზაიცევი, ბიობიბლიოგრაფია, გამომცემლობა „მეცნიერება", თბილისი, 1980.
**რომეო და ჯულიეტა** (ინგლ. Romeo and Juliet) — უილიამ შექსპირის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ტრაგედია, რომელიც ჰამლეტთან და მაკბეტთან ერთად ყველაზე ხშირად იდგმება მსოფლიოში.

სიუჟეტი
-------

რომეო და ჯულიეტას სიუჟეტი, როგორც ახალგაზრდა შეყვარებულების ტრაგიკული ბედი, რომელთა ოჯახებს მტრობა აქვთ , სხვადასხვა ფორმით ცნობილია ანტიკური პერიოდიდან. (ოვიდიუსის მეტამორფოზები და სხვ.)

შექსპირის პიესაში მოქმედემა ხდება ვერონაში. ტრაგედიაში მოთხრობილია ორი ახალგაზრდა შეყვარებულის ისტორია, რომლებიც იღუპებიან მათი ოჯახების საგვარეულო მტრობის გამო. რომეო (მონტეგი) და ჯულიეტა (კაპულეტი) საიდუმლოდ დაიწერენ ჯვარს, თუმცა ცოტა ხნის შემდეგ რომეოს შემოაკვდება კაპულეტების ნათესავი ტიბალტი. ამის შემდეგ რომეოს აძევებენ ვერონიდან, ხოლო ჯულიეტას მამა გადაწყვეტს ქალიშვილი მისი სურვილის საწინააღმდეგოდ მიათხოვოს პარისს. ჯულიეტა სვამს ძილის წამალს რათა ის მკვდარი ეგონოთ, მაგრამ რომეოს, რომელმაც არაფერი იცის ამ ოინის შესახებ, ის ნამდვილად მკვდარი გონია, ის საწამლავით თავს იკლავს მის საფლავზე. გამოფხიზლებული ჯულიეტაც იკლავს თავს, როცა შეხედავს მკვდარ რომეოს. მოხუცი მშობლები მხოლოდ ამის შემდეგ გადაწყვეტენ დაამთავრონ უაზრო ქიშპი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* რომეო და ჯულიეტა დაარქივებული 2017-01-10 საიტზე Wayback Machine.  the British Library-ზე

სქოლიო
------


|  |  |
| --- | --- |
|  | *ეს სტატია ლიტერატურის და ლიტერატურული ნაწარმოებების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
**ფირუზა ორხან ყიზი ველიხანლი** (აზერ. Firuzə Orxan qızı Vəlixanlı; დ. 26 ოქტომბერი, 1970) — საბჭოთა და აზერბაიჯანელი მოჭადრაკე, დიდოსტატი ქალთა შორის (1994). აზერბაიჯანის ქალთა ნაკრების შემადგენლობაში მონაწილეობა მიიღო FIDE-ს ოთხ საჭადრაკო ოლიმპიადაში (1992, 1994, 2002, 2004) და ევროპის ორ გუნდურ ჩემპიონატში (1992,1997).

დაიბადა 1970 წელს. 1990 წელს გახდა ქალთა შორის საერთაშორისო ოსტატი, 1994 წლიდან კი ქალთა დიდოსტატის წოდება აქვს.

1991 წელს მაღალი სპორტული შედეგებისთვის მიენიჭა აზერბაიჯანის სსრ საპატიო დიპლომი.

1992 წელს მან ევროპის გუნდურ ჩემპიონატზე ბრინჯაო მოიპოვა აზერბაიჯანის ქალთა ნაკრების შემადგენლობაში.

1995 წელს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტმა დაჯილდოვდა მედლით „პროგრესი" ქვეყანაში სპორტის განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ფირუზა ველიხანლი - FIDE
* Firuza Velikhanli

სქოლიო
------

1. ↑  İdmançılardan bir qrupunun Azərbaycan SSR-in Fəxri fərmanı ilə təltif edilməsi haqqında.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2022-11-28. ციტირების თარიღი: 2022-11-28.
2. ↑  **Azərbaycan Respublikası idmançılarının təltif edilməsi haqqında**
**დავით გრიგოლის ძე მამამთავრიშვილი** (დ. 30 მაისი [ ძვ. სტ. 7 მაისი], 1905, თბილისი ― გ. 9 ივნისი, 1980, იქვე) — ქართველი ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1941), პროფესორი (1945), საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1955). იყო საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს IV მოწვევის დეპუტატი.

ბიოგრაფია
---------

1929 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი და მუშაობა დაიწყო ასისტენტად პათოლოგიური ანატომიის კათედრაზე, 1932 წლიდან მუშაობდა აკადემიკოს გრიგოლ მუხაძის კლინიკაში.

1941 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია და არჩეულ იქნა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის ქირურგიის კათედრის პროფესორად.

1941–1945 წლებში მუშაობდა ამიერკავკასიის ფრონტის მთავარ ქირურგად, ხოლო მეორე მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ 1950 წლამდე ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის მთავარ ქირურგი იყო; 1950 წელს დაინიშნა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პრორექტორად; 1951 წლიდან ხელმძღვანელობდა თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის ქირურგიის კათედრას; 1953 წელს გახდა თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის დირექტორი; 1955 წლიდან კომუნისტური პარტიის წევრი; 1954–1959 წლებში — საქართველოს სსრ-ის ჯანდაცვის მინისტრი.

მამამთავრიშვილს ეკუთვნის 240 სამეცნიერო ნაშრომი, მათგან 20 მონოგრაფიაა. მისი ძირითად შრომებში განხილულია ჯანდაცვის ორგანიზაციის, სისლძარღვთა, სანაღვლე გზების, ნაწლავების, ჩიყვისა და მწვავე მუცლის ქირურგიული მკურნალობა, კიჭნაწლავისა და ძვლების სიმსივნეების, ანესთეზიოლოგიისა და ქირირგიული ენდოკრინოლოგიის საკითხები.

იყო ქირურგთა საერთაშორისო ასოციაციის ნამდვილი წევრი, საქართველოს ქირურგთა რესპუბლიკური საზოგადოების თავმჯდომარის მოადგილე. თბილისის ქირურგთა სამეცნიერო საზოგადოების თავმჯდომარე. რესპუბლიკის ჯანდაცვის სამინისტროს სამეცნიერო საბჭოს პრეზიდიუმის წევრი. დაჯილდოებულია ოქტომბრის რევოლუციის, წითელი ვარსკვლავის და საპატიო ნიშნის ორდენებით და აგრეთვე სხვა მედლებით.

დაკრძალულია თბილისში, საბურთალოს საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ. 1983. — გვ. 394.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* დავით მამამთავრიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
* დავით მამამთავრიშვილის ბიოგრაფია ავერსის საიტზე
* დავით მამამთავრიშვილის ბიოგრაფია (IV მოწვევა)
**აკრონიმია**, **აკრონიმი** (ძვ. ბერძნ. άκρος [akros] — „ბოლოში", „უკიდურესი" და  όνυμα [onoma] — „სახელი") — სიტყვათა ჯგუფის აბრევიაცია, რომელიც შედგება ამ სიტყვათა პირველი ასოებისგან და რომლის შედეგად მიღებული **აკრონიმი** წარმოითქმის, როგორც ერთი ჩვეულებრივი სიტყვა. ამ შემთხვევაში ლაპარაკობენ ასევე ლექსიკალიზაციაზეც. ამ მხრივ აკრონიმია განსხვავდება იმგვარი აბრევიაციისგან, რომლის ასოები ცალკეულ ბგერებად წარმოითქმის (მაგ. SNCF) და აბრევიაციისგან, რომელიც წარმოთქმისას გრძელდება (etc.).

გამოყენება
----------

აკრონიმი ჩვეულებრივ იწერება როგორც:

* საზოგადო არსებითი სახელი. მაგ.: ლაზერი (laser - „Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation"), შიდსი - „შეძენილი იმუნური დეფიციტის სინდრომი (aids - „Acquired Immune Deficiency Syndrome"), ამო - „ამოუცნობი მფრინავი ობიექტი" (ufo - „Unidentified flying object").
* ან ასომთავრულით დაწყებული, როგორც საკუთარი სახელი. მაგ. Nasa („National Aeronautics and Space Administration", ნასა), Nato („North Atlantic Treaty Organization", ნატო), Unesco („United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization", იუნესკო).

აკრონიმთა დაწერილობის შესახებ საერთო წესი არ არსებობს, ამდენად ზემოთმოყვანილი ორივე შემთხვევა დასაშვებია. 

აკრონიმებს უმეტეს შემთხვევაში არ გააჩნიათ მრავლობითი ფორმა, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა საზოგადო სახელს აღნიშნავენ: ლაზერები, რადარები და ა.შ.

რეკორდი
-------

მსოფლიოში ყველაზე გრძელ აკრონიმს წარმოადგენს რუსული Нииомтплабопармбетзелбетрабсбомонимонконотдтехстромонт (54 ასო), ინგლისურად NIIOMTPLABOPARMBETZHELBETRABSBOMONIMONKONOTDTEKHSTROMONT ("The laboratory for shuttering, reinforcement, concrete and ferroconcrete operations for composite-monolithic and monolithic constructions of the Department of the Technology of Building-assembly operations of the Scientific Research Institute of the Organization for building mechanization and technical aid of the Academy of Building and Architecture of the Union of Soviet Socialist Republics.").

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Abbreviations.com - აკრონიმებისა და აბრევიაციების მონაცემთა ბაზა
* Acronym Finder - აკრონიმები და ინიციალიზმები (550,000-ზე მეტი მონაცემი)
* All Acronyms - აკრონიმებისა და აბრევიაციების კოლექცია (600,000-ზე მეტი განსაზღვრება)

1. ↑  აკრონიმი
2. ↑  აკრონიმი
**ნიკოლოზ მახვილაძე** (დ. 1890, თეთრიწყარო — გ. 12 ნოემბერი, 1944, თბილისი) — ქართველი თერაპევტი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1925), პროფესორი (1930), საქართველოს სსრ-ის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1941).

ბიოგრაფია
---------

1923 წელს გ. დიდებულიძესთან ერთად დაასაბუთა საქართველოში ანკილოსტომიდოზის ენდემურობა; იმავე წელს დაადგინა ბრუცელოზის ენდემურობაც. 1925 წელს მისი თაოსნობით დაარსდა პროფესიულ სნეულებათა პოლიკლინიკა. ამ ბაზაზე 1927 წელს შეიქმნა შრომის ჰიგიენისა და პროფესიულ სნეულებათა სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი, რომლის დირექტორიც იყო გარდაცვალებამდე. 1930-1936 წლებში იყო ჯერ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, შემდეგ კი თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტის კერძო პათოლოგიისა და თერაპიის კათედრის გამგე. 1936-1938 წლებში განაგებდა ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის შინაგან სნეულებათა კათედრას, ხოლო 1938 წლიდან თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის პროპედევტიკული თერაპიის კათედრას. 1941 წელს დაამთავრა სამხედრო სამედიცინო აკადემია. მან პირველმა გამოთქვა აზრი საქართველოში პელაგრის ენდემურობის და მასთან ბრძოლის აუცილებლობის შესახებ. მან შეისწავლა სამხარეო პათოლოგიური რევმატიზმის, მალარიის კლინიკისა და გავრცელების, ჰიპერტონიული დაავადების პათოგენეზის, დიეთეტიკისა და სხვა საკითხები. 1959 წელს მისი სახელი მიენიჭა შრომის ჰიგიენისა და პროფესიულ სნეულებათა სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტს.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ. 1983. — გვ. 519.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ნიკოლოზ მახვილაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
* ნიკოლოზ მახვილაძე — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **შენგელია**. |

**პავლე გიორგის ძე შენგელია** (დ. 25 მარტი, 1903, ქუთაისი — გ. 26 მაისი, 1971, თბილისი) — ქართველი ჰიდროენერგეტიკოსი, პროფესორი. საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1969), საქართველოს სსრ მეცნიერებისა და ტექნიკის დამსახურებული მოღვაწე (1962). სკკპ წევრი 1951 წლიდან.

ბიოგრაფია
---------

1930 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტი.

1922 წლიდან იყო რიონჰესის მშენებლობის სამმართველოს საპროექტო განყოფილების ტექნიკოსი, შემდეგ ინჟინერი და უფროსი ინჟინერი. აქ მან შეადგინა რიონის კომპლექსური გამოყენების ახალი, უფრო სრულყოფილი სქემა, რაც წარმოადგენდა გამოჩენილი გერმანელი სპეციალისის ა. ლუდინის მიერ შედგენილ რიონის გამოყენების სქემის მნიშვნელოვან გაუმჯობესებას.

1932 წელს პ. შენგელიამ მუშაობა დაიწყო ჰიდროენერგეტიკის საპროექტო ინსტიტუტის თბილისის ფილიალში ჯერ უფროს ინჟინრად, შემდეგ ჰესების დაპროექტების ბიუროს მთავარ ინჟინრად. მისი უშუალო ხელმძღვანელობით დამუშავდა მრავალი ათეული სქემა ამიერკავკასიის მდინარეებზე. ამ ინსტიტუტში იგი აგრძელებს მოღვაწეობას (კონსულტანტად) მას შემდეგაც, როცა ის გადაიყვანეს საქართველოს კომისართა საბჭოს საგეგმო კომისიაში ენერგეტიკის განყოფილების უფროსად. აქაც მისი მონაწილეობით შემუშავდა საქართველოს მრავალი ჰიდროენერგომშენებლობის პერსპექტიული გეგმები. პარალელურად იგი სამეცნიერო-პედაგოგიურ მუშაობას ეწეოდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში (1936–1971), აქვეყნებდა ნაშრომებს საქართველოსა და ამიერკავკასიაში ჰიდროენერგეტიკის განვითარების საკითხებზე. მეცნიერის კალამს ეკუთვნის 40-ზე მეტი ნაშრომი, მათ შორის განსაკუთრებით აღსანიშნავია მონოგრაფია „მთის მდინარეების კასკადური გამოყენების საკითხები". პავლე შენგელია 20 წლის მანძილზე (1951–1970) ხელმძღვანელობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ენერგეტიკის ინსტიტუტს. 1970–1971 წლებში იყო ენერგეტიკისა და ჰიდროტექნიკურ ნაგებობათა საქართველოს სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილედ.

მას დიდი წვლილი მიუძღვის აგრეთვესაქართველოში მაღალ კაშხლებთან დაკავშირებულ საპროექტო-ექსპერიმენტული სამუშაოების ორგანიზაციის საქმეში. 1961 წელს აირჩიეს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტად, 1969 წელს გახდა აკადემიკოსი. დაჯილდოვებული იყო ორი შრომის წითელი დროშის, „საპატიო ნიშნის" ორდენებით და მედლებით, მინიჭებული ჰქონდა მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის წოდება.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. პანთეონში მასთან დასაფლავებულია მისი მეუღლე — **თამარ ბენედიქტეს ასული კიკნაძე** (დ. 21 დეკემბერი, 1921, თბილისი — გ. 25 ივლისი, 1994, იქვე).

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ. 1986. — გვ. 716.
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე", გვ. 372, თბ. 1994
**ვარისი** (ინგლ. Varys) — ჯორჯ რეიმონდ რიჩარდ მარტინის ფენტეზის ჟანრის რომანების სერიის, „ყინულისა და ცეცხლის სიმღერის" პერსონაჟი და ასევე მისი ტელეადაპტაციის ერთ-ერთი გმირი. ის წარდგენილია 1996 წელს გამოცემულ წიგნ „სატახტოთა თამაშში" და მოგვიანებით ჩნდება წიგნებში „მეფეთა ჯახი" (1998), „ხმლების ქარიშხალი" (2000) და „ცეკვა დრაკონებთან" (2011). ტელეადაპტაციისას მისი როლი შეასრულა ირლანდიელმა მსახიობმა კონლეთ ჰილიმ. 

ვარისი, ასევე ცნობილი როგორც ობობა, იყო საჭურისი და მსტოვართა უფროსი მეფე რობერტ ბარათეონის მცირე საბჭოში, სანამ არ მოუწია მეფის საბიჯელიდან გაქცევა ტირიონ სანისტერთან ერთად. ის იყო გამოცდილი მანიპულატორი და ჰქონდა მსტოვართა ხაზი ორ კონტინენტზე. 

მიუხედავად იმისა, რომ მეფე რობერტ ბარათეონის სამსახურში მან შეასრულა უამრავი დაკვეთილი მკვლელობა, თუმცა, მისი ერთგულება გამომჟღავნდა დეინერის ტარგარიენის სამსახურში, მას სჯეროდა რომ დეინერისის მართველობა მშვიდობას მოუტანდა 7 სამეფოს. მან და ტირიონმა გაცურეს მირინში ერთად, თუმცა, ვოლანტისში გაიყვნენ ეს ორი კი საბოლოოდ შუერთდნენ, დეინერის ტარგარიენის მცირე საბჭოს. ვარისმა მოგვიანებით შეძლო და შეკრა უძლიერესი ალიანსი სადაც გააერთიანა, დორნი, რიჩი და დარგონსტოუნი (ტარგარიენებო) ლანისტერების წინააღდეგ. მოგვიანებით იგი შეუერთდა ტარგარიენების ძალებს დენერისის დაბადების ადგილას, დრაგონსტოუნში. მიუხედავად ორი მოკავშირის დაკარგვისა, რომელიც მან დაიბარა ომის დროს, ვარისმა განაგრძო დენერისის მსახურება, როგორც მისი მსტოვართა ოსტატი დიდი ომის დროს.

ბიოგრაფია
---------

ვარისი, დაიბადა ვიწრო ზღვის გადაღმა, ლისში. ის დაბადებიდანვე მონა იყო, ამიტომაც უწევდა მსახიობთა ჯგუფთან ერთად თავისუფალ ქალაქებში მოგზაურობა, მანამ სანამ, მისმა ბატონმა ჯადოქარს არ მიჰყიდა, მირში. მას ეგონა რომ ჯადოქარი მასზე სექსუალურად იძალადებდა, თუმცა, ვარისის აზრით მას უარესი უნდოდა: ჯადოქარმა მას დაალევინა წამალი, რომელიც არ აძლევდა მოძრაობის საშუალებას, თუმცა ტკივილს არ აყუჩებდა. მოაჭრა მას სასქესო ორგანო და გამოიყენა ჯადოსნურ რიტუალში. როდესაც ჯადოქარმა ვარისის სასქესო ორგანო ცეცხლში ჩააგდო, ცეცხლი გალურჯდა, ჯადოქარმა უცნაური სიტყვები წარმოთქვა და ხმამ უპასუხა. რიტუალის შემდეგ ჯადოქარმა ის გარეთ გააგდო რადგან, ფიქრობდა რომ ის უსარგებლო იყო. 

ამის ნაცვლად, ვარისმა გადაწყვიტა ეცხოვრა, რაც არ უნდა ყოფილიყო: მათხოვრობდა, ქურდობდა და ყველაფერს აკეთებდა გადარჩენისთვის. ის გახდა შესანიშნავი ქურდი, მაგრამ მალევე გაანალიზა, რომ მოპარული ინფორმაცია ხშირად უფრო ღირებული საქონელი იყო, ვიდრე ნებისმიერი ფიზიკური საქონელი. ვარისმა ილირიო მოპატისთან ერთად, შექმნა ჯაშუშთა ქსელი რასაც „პატარა ჩიტებს" ეძახდა. 

მოგვიანებით მისი გავლენა გაიზარდა და გახდა 7 სამეფოს მცირე საბჭოს წევრი, მეფე ეირის II ტარგარიენის დროს, მეფე ვარისს იმაზე მეტად ენდობოდა ვიდრე ოჯახს წევრებს და მარჯვემა ხელს ტაივინ ლანისტერს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვარისი
**ყარა ყკარაევის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კამერული ორკესტრი** — კამერული ორკესტრი, რომელიც შეიქმნა 1964 წელს აზერბაიჯანელი კომპოზიტორების ფიქრეტ ამიროვისა და ყარა ყარაევის ინიციატივით.

ისტორია
-------

აზერბაიჯანის კარა კარაევის სახელობის სახელმწიფო კამერული ორკესტრი შეიქმნა 1964 წელს გამოჩენილი აზერბაიჯანული კომპოზიტორების ფიკრეტი ამიროვისა და ყარა ყარაევის ინიციატივით.

ნაზიმ რზაევი გახდა სახელმწიფო კამერული ორკესტრის სამხატვრო ხელმძღვანელი და მთავარი დირიჟორი. 1992 წლამდე იგი იყო ორკესტრის სამხატვრო ხელმძღვანელი. 1964-1992 წლებში პერიოდის განმავლობაში, სახელმწიფო კამერულმა ორკესტრმა ღირსეული ადგილი მოიპოვა ქვეყნის წამყვან კოლექტივთა შორის. ასევე ამ პერიოდის განმავლობაში, ორკესტრმა დაათვალიერა რუსეთის, სლოვაკეთის, პოლონეთის, ტუნისის, ბოსნია და ჰერცეგოვინის, თურქეთის ქალაქები.

1992 წლიდან 1995 წლამდე ორკესტრს ხელმძღვანელობდა რამიზ მელიკასლანოვი.

1995-1997 წლებიდან ყარა ყარაევის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კამერული ორკესტრის ხელმძღვანელი იყო კომპოზიტორი, დირიჟორი, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი იაშარ იმანოვი.

1998 წლიდან დღემდე, ორკესტრის სამხატვრო ხელმძღვანელი არის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი, ტიმურ გეოკჩაევი. 1998 წლის ივლისში, ორკესტრმა წარმატებით წარმოადგინა აზერბაიჯანი ლონდონში. 1998 წლის სექტემბერში პარიზში გაიმართა კონცერტი, რომელიც ეძღვნებოდა ყარა ყარაევის 80 წლის იუბილეს. ჰეიდარ ალიევის ფონდის და ჰეიდარ ალიევის ფონდის პრეზიდენტის, იუნესკოს და ISESKO კეთილი ნების ელჩის, დეპუტატი მეჰრიბან ალიევას ინიციატივით აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის 20 წლის იუბილეს აღსანიშნავად გაიმართა კონცერტები პარიზში, ბერლინსა და რომში.

2007 წელს, ყარა ყარაევის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კამერულ ორკესტრს მიენიჭა რესპუბლიკური პრემია „ჰუმაი" - მსოფლიოში აზერბაიჯანული კლასიკური მუსიკის პოპულარიზაციისთვის.

სქოლიო
------

1. ↑  Официальный сайт Азербайджанской Государственной Филармонии имени Муслима Магомаева.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-09-29. ციტირების თარიღი: 2017-09-28.
2. ↑  Азербайджанский Государственный Камерный Оркестр им.Кара Караева [*მკვდარი ბმული*]