recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**სარეკის ღვთაების ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ სარეკში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილოეთით, 1 კმ-ზე, ძველი სასაფლაოს ტერიტორიაზე. ეკლესია დაზიანებული ყოფილა მისი აღდგენა და რესტავრირება მოხდა ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ.

ეკლესია დარბაზულია (8,2X10,7 მ). ნაგებია ყორექვით, წყობა თარაზულია. გეგმა ტრაპეციის ფორმისაა. ასიმეტრიული აფსიდის მხრები და კონქის თაღი ერთსაფეხურიანია. გვერდებზე თითო მცირე ნიშაა გამოკვეთილი, დარბაზში გრძივი კედლების წყვილ პილასტრის კაპიტელებს კამარის საბჯენი თაღი ეყრდნობა. ინტერიერს განივი კედლებისა და სამხრეთი კედლის ცენტრალურ ნაწილებში გაჭრილი თაღოვანი სარკმელი ანათებს. კარი ორია: ერთი შიგნიდან თაღოვანი, ნაოთხალი — დასავლეთ კედელში, მეორე კი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში, ქვის ფილებით დაგებული იატაკი საკურთხეველში ერთი საფეხურითაა შემაღლებული. ფასადებზე ქვის წყობისათვის დამახასიათებელია დიდი და მცირე ზომის ქვის რიგების მონაცვლეობა. კარ-სარკმლის საპირეებად და კუთხეებში შედარებით დიდი ზომის ქვებია გამოყენებული. კარნიზი თაროს ფორმისაა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6485
პირველი გამოცემის გარეკანი
მარში აშშ-ის სანაპირო დაცვის ორკესტრის შესრულებით, 2006 წელი
**„*სლავიანკების* გამომშვიდობება"** (რუს. Прощание славянки [პროშანიე სლავიანკი] — „სლავ(ი ქალ)ების გამომშვიდობება") — რუსული მარში. დაიწერა 1912 წელს, ტამბოვში მდგარი მე-7 სათადარიგო ცხენოსანთა პოლკის მთავარი მესაყვირის, ვასილი აგაპკინის მიერ. შეიქმნა ბალკანეთის პირველი ომის (1912–1913) მოვლენების შთაბეჭდილებით. არსებითად, წარმოადგენს ეროვნულ მარშს, სიმბოლურად გამოხატავს ომში, სამხედრო სამსახურში ან შორეულ მოგზაურობაში წასვლის დროს გამომშვიდობებას. რუსეთის ფარგლებს გარეთ რუსეთის იმპერიის, საბჭოთა კავშირისა და რუსეთის ფედერაციის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი მუსიკალური ემბლემაა. გამოქვეყნდა 1915 წლის ზაფხულში, ქალაქ კიევში, როგორც გრამფირფიტა სინგლი.

სქოლიო
------

1. ↑  Василий Агапкин и его марш «Прощание славянки».
2. ↑  *Елков И.* Мир отмечает вековой юбилей «Прощания славянки». // Российская газета. — 31 мая 2012. — № 123 (5796).
**პლატი** (ინგლ. Platte Island, ფრანგ. Île Platte) — სამხრეთის მარჯნის ჯგუფის კუთვნილი კუნძული,რომელიც შედის სეიშელის გარე კუნძულებში. მდებარეობს 135 კმ-ით სამხრეთით კუნძულ მაედან.

გეოგრაფია
---------

პლატის კუნძულის სიგრძე ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ შეადგენს დაახლოებით 1250 მეტრს, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ — 250-550 მეტრს. ფართობი — 0,65 კმ².

ბარიერული რიფი პლატიდან გრძელდება 5 კმ-ზე ჩრდილოეთით, 0,8 კმ-ზე აღმოსავლეთით და 2,4 კმ-ზე სამხრეთით, რითაც ის პლატს ფსევდო-ატოლად ქმნის. ბარიერული რიფი და ლაგუნა სრულიად სწორია, ამიტომ კუნძულზე დაჯდომა ადვილი და უსაფრთხოა. რიფის დატბორილი გარშემოწირულობა კუნძულიდან დასავლეთით გრძელდება 12 კმ-ზე და სამხრეთით 18 კმ-ზე, რითაც ირკვევა, რომ ეს ჩაძირული ატოლების ნარჩენებია, რომლის ფართობი დაახლოებით 270 კმ²-ია.

მოსახლეობა
----------

კუნძულის დასავლეთ სანაპიროზე არსებობს პატარა დასახლება (3 ადამიანი) რამდენიმე კოტეჯით.

ტრანსპორტი
----------

კუნძულს შუაში კვეთს 900 მეტრიანი პლატის კუნძულის აეროპორტი, რომელიც გადაჭიმულია ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* სეიშელის არქიპელაგის კუნძულები დაარქივებული 2015-11-06 საიტზე Wayback Machine.  (ინგლისური)

სქოლიო
------

1. ↑  The Seychelles Islands - Assumption.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2013-05-21. ციტირების თარიღი: 2015-08-23.
ამჟამინდელი მასების ცვლილების მოდელი პოსტგლაციალური უკუქცევისა და ოკეანური აუზების (ზღვის წყალთან ერთად) გადატვირთვის შედეგად. ლურჯი და იისფერი არეები აღნიშნავენ აზევებას ყინულოვანი ფარების მოცილების გამო. ყვითელი და წითელი არეები აღნიშნავენ ვარდნას იმის შესაბამისად, თუ როგორ გადაადგილდება მანტიის მასალა ამ არეებიდან, რათა მოამარაგოს აზევებული არეები, ყინულოვანი ფარების ირგვლივ არსებული ფორბოლჯის კოლაფსის გამო.
**პოსტგლაციალური უკუქცევა** (აგრეთვე ცნობილი როგორც **იზოსტატიკური უკუქცევა** ან **ქერქული უკუქცევა**) — ყინულოვანი ფარის დიდი სიმძიმის მოცილების შედეგად არსებული ხმელეთის მასების აზევება უკანასკნელი მყინვარული ეპოქის განმავლობაში, რომელმაც გამოიწვია იზოსტატიკური დეპრესია. პოსტგლაციალური უკუქცევა და იზოსტატიკური დეპრესია **გლაციალური იზოსტაზიის** (**გლაციალური იზოსტატიკური ადაპტაციის**, **გლაციოიზოსტაზიის**) ფაზაა, დედამიწის ქერქის დეფორმაციის საპასუხოდ ყინულოვანი მასების გავრცელების ცვლილებაზე. პოსტგლაციალური უკუქცევის პირდაპირი აზევების ეფექტები ადვილადაა შესამჩნევი ჩრდილოეთ ევრაზიაში, ჩრდილოეთ ამერიკაში, პატაგონიასა და ანტარქტიდაში. თუმცა, ოკეანის ამოტუმბვისა და კონტინენტური ბერკეტის პროცესების შედეგად პოსტგლაციალური უკუქცევის ეფექტები ზღვის დონეზე გლობალურად იგრძნობა შორს ამჟამინდელი ლოკაციებიდან დაწყებული ყოფილ ყინულოვან ფარებამდე დამთავრებული.

სქოლიო
------

1. ↑  Milne, G.; Shennan, I. (2013). „Isostasy: Glaciation-Induced Sea-Level Change". In Elias, Scott A.; Mock, Cary J. (eds.). *Encyclopedia of Quaternary Science*. **3** (2nd ed.). Elsevier. pp. 452–459. doi:10.1016/B978-0-444-53643-3.00135-7. ISBN 978-0-444-53643-3.
2. ↑  Milne, G.A. and J.X. Mitrovica (2008) *Searching for eustasy in deglacial sea-level histories.* Quaternary Science Reviews. 27:2292–2302.
თითების წოვა და ტერფების ლოკვა ფუტ ფეტიშის ძირითადი გამოხატულებაა
**ფუტ ფეტიში** (ინგლ. foot fetish) — სქესობრივი ლტოლვა ფეხების (ტერფების) მიმართ. ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ფეტიში ქალებსა და კაცებს შორის.

დახასიათება
-----------

სქესობრივი ლტოლვა ტერფების მიმართ წარმოადგენს ყველაზე გავრცელებულ სქესობრივი ფეტიშიზმის ფორმას, რომლის დროსაც ლტოლვის ობიექტი არაა სასქესო ორგანო. აღგზნება შეიძლება გამოიწვიოს ტერფის (ანუ ტერფი და თითები) გარეგნულმა მხარემ, მასთან შეხებამ, ფეხის ტერფისა და თიტების სუნმა და გემომ, თითების მოძრაობამ, ტერფის ტემპერატურამ. გავრცელებულ აღმგზნებად ითვლება ტერფის სუნი, ამ დროს ფუტ ფეტიში ხშირად კომბინირებულია სუნის ფეტიშთან და მომეტებულ ინტერესთან წინდებისა და ფეხსაცმლის მიმართ. აღნიშნული ფეტიშის მქონე პირებში ასევე ხშირია პარალელურად ლტოლვა დაუბანელი (ჭუჭყიანი) ტერფების, ჯინსებ ჩაცმული ფეხშიშველა პარტნიორის, წინდების, კოლგოტების, ღია ფეხსაცმლის, მაღალქუსლიანი ფეხსაცმლიანი გოგოების, ფეხის თითის სამკაულებისა და მისთანების მიმართ.
ფუტ ფეტიშთანაა დაკავშირებული ზოგიერთი BDSM პრაქტიკები – ბასტინადო (ტერფებზე ჯოხით ცემა), ზემოქმედება მაღალი და დაბალი ტემპერატურით, ბასრი ან მჩხვლეტი საგნებით ზემოქმედება ფეხისგულებზე და ღუტუნი (tickling). ასევე გავრცელებულია პასიური პარტნიორის სახეზე დაწოლა ფეხებით ან მისი ტანის თელვა (trampling), პასიური (სუბმისიური) პარტნიორის იძულება ლოკოს აქტიურის (დომინანტის) ტერფები და ფეხის თითები.

### ტექნიკები

სექსში განარჩევენ ფუტ ფეტიშთან დაკავშირებულ რამდენიმე ტექნიკას:

* Trampling (ფეხებით თელვა) — სხეულზე ფეხებით სიარული.
* FeetLicking — ტერფების ლოკვა.
* FeetSniffing — ტერფების ყნოსვა.
* FootJob (ფეხებით მუშაობა) — სასქესო ორგანოების ფეხებით სტიმულირება (ფეხებით დაზელვა-მასტურბირება).
* ToeSucking, ToeLicking — ფეხის თითების წოვა და ლოკვა, ზოგჯერ ფეხის თითებს შორის ენით ლოკვა. იმ შემთხვევაში, როცა ფეტიშისტი წოვს საკუთარი ფეხის თითებს, გამოიყენება სპეციალური ტერმინი SelfSucking.
* Foot Massage — ტერფების მასაჟი. ზოგჯერ როგორც სექსის შესავალი თამაშის შემადგენელი.

ლიტერატურა
----------

* ა. ბინე, სიყვარულში ფეტიშიზმის შესახებ (1887)
* ზ. ფროიდი, სამი შტრიხი სექსუალობის თეორიაში (1905)
* ზ. ფროიდი, ფეტიშიზმი (1927)
* ო. რობსკი, მტკივნეული იქნება. ჩემი ეროტიული დღიური (2006)
**პლატონ სართანია** (დ. 1886, ლედგებე — გ. 24 ოქტომბერი, 1918, ზუგდიდი მაზრა) — ქართველი სცენისმოყვარე.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა გლეხის ოჯახში, წერა-კითხვა თავისით შეისწავლა, ასევე მეწაღეობა და სურათების გადაღება. სხვა განათლება არ გააჩნდა. 1905 წლის სენაკის ხელოსნებთან ერთად მონაწილეობდა პოლიტიკურ გამოსვლებში, ამიტომ წელიწადნახევრით რუსეთის ჩრდილოეთში გადაასახლეს. საქართველოში დაბრუნებული წერა-კითხვას ძლივს ახერხებდა, თუმცა ამხანაგებს სცენაზე გამოსვლას თხოვდა, რადგან ხალხისთვის ხმა სცენიდან მიეწვდინა. მსახურობდა ზუგდიდის სცენაზე. მისი შესრულებული როლებია: სესია „ბატონი და ყმაში", პეტუა „ციმბირელში" და სხვა. ამავე დროს იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის აქტიური წევრი. 1918 წლის 24 ოქტომბერს გარდაიცვალა. მის გარდაცვალებას გამოეხმაურა იმდროინდელი სახელოვნებო ჟურნალი „თეატრი და ცხოვრება". 1919 წელს ზუგდიდის სცენისმოყვარე ამხანაგებმა განსვენებულის წლის თავზე დადგეს „ბატონი და ყმა". შემოსავლის ნაწილი ჟურნალს „თეატრი და ცხოვრება" გადაეცა, ნაწილი კი მისი ქვრივი დის ოჯახს.

ლიტერატურა
----------

* *ჭანტურიძე ს.*, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918–1921) : ენციკლოპედია-ლექსიკონი, თბ.: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 2018. — გვ. 360.
**პოსტ-პანკი** — როკ-მუსიკის განხრა, რომელიც ჩამოყალიბდა 1970-იანი წლების ბოლოს, მას შემდეგ, რაც ტრადიციული პანკ-როკის პოპულარობამ იკლო. ეს ჟანრი ეფუძნება პანკ-როკის ჟღერადობის პრინციპებს, მაგრამ უფრო ექსპერიმენტული და კომპლექსურია. პოსტ-პანკმა, თავის მხრივ, საფუძველი ჩაუყარა ალტერნატიული როკისა და ანდერგრაუნდული მუსიკის ჩამოყალიბებას. ნაწილობრივ ამაში თავისი როლი ითამაშა კრაუტროკის განხრამ (სინთეზატორებით და მონოტონური გამეორებით), იამაიკურმა დაბ მუსიკამ (ბას გიტარის მხრივ), ამერიკულმა ფანკმა, სტუდიურმა ექსპერიმენტებმა და დისკო მუსიკამაც კი.

1980-იან წლებში პოსტ-პანკმა დაიმკვიდრა თავი მუსიკალურ ისტორიაში და იქცა გოთიკური როკის, ინდუსტრიული მუსიკისა და ალტერნატიული როკის წინამორბედად.

ლიტერატურა
----------

* Hebdige, Dick (1979). *Subculture: The Meaning of Style*. London:  Taylor & Francis. ISBN 978-0-415-03949-9.
* Heylin, Clinton (2007). *Babylon's Burning: From Punk to Grunge*.  Viking, Penguin. ISBN 978-0-14-102431-8.
* McNeil, Legs; McCain, Gillian (1997) *Please Kill Me: The Uncensored Oral History of Punk*. London:  Little, Brown Book Group. ISBN 978-0-349-10880-3.
* Reynolds, Simon (2006). *Rip it Up and Start Again: Postpunk 1978 - 1984*. London:  Faber&Faber. ISBN 978-0-571-21570-6.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Post-punk
* Post-punk essay and sampler
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **კეშელავა**. |

**პლატონ გიორგის ძე კეშელავა** (დ. 1893, ერკეთი, ოზურგეთის მაზრა — გ. 18 სექტემბერი, 1963, თბილისი) — ქართველი მწერალი, კრიტიკოსი, პუბლიცისტი.

ბიოგრაფია
---------

კეშელავას მამა იყო ნოვოროსიისკის ცემენტის ქარხნის მუშა, ხოლო დედა — დიასახლისი. ჰყავდა 7 დედმამიშვილი, თავად მეშვიდე შვილი იყო. პირველდაწყებითი განათლება სოფლის ორკლასიან სასწავლებელში მიიღო. 1907 წელს კეშელავას მამამ საწარმოო ტრავმა მიიღო, შრომის უნარი დაჰკარგა და სოფელს დაუბრუნდა. პლატონს სწავლის ფინანსური საშუალება არ ჰქონდა, ამიტომ განსაკუთრებული მონდომებით მეცადინეობდა სახლში. 1912 წელს ჩააბარა ქუთაისის სამასწავლებლო სემინარიაში და სტიპენდია მიიღო. სანაცვლოდ მას იქ უნდა ემუშავა სწავლის დასრუების შემდეგ, სადაც გაამწესებდნენ. სემინარია დაასრულა 1916 წელს და შევიდა ყაზანის უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. იქ მალე მიაგნეს და სამხედრო სასწავლებელში გადაიყვანეს იუნკრად. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შედეგად გათავისუფლდა სამხედრო სასწავლებლისგან პრაპორშჩიკის ჩინით. გაამწესეს სათადარიგო პოლკში სიმბირსკში. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ აირჩიეს სამაზრო და საოლქო საბჭოებში. 1918 წელს შეიტყო მამისა და ორი ძმის გარდაცვალების შესახებ და საქართველოში დაბრუნდა. ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტის ენისა და ლიტერატურის განყოფილებაზე. პარალელურად ივანე ჯავახიშვილის დახმარებით დაიწყო მასწავლებლობა მეექვსე სამოქალაქო სკოლაში, სადაც ასწავლიდა ლიტერატურასა და ისტორიას. იყო სტუდენტთა ჟურნალ „მომავლის" პასუხისმგებელი მდივანი. საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ მუშაობდა სხვადასხვა თანამდებობებზე ჯარში, ქალაქის საბჭოში, ხელოვნების სასახლეში. 1928-1939 წლებში იყო მწერალთა სასახლის დირექტორი. 1943-1947 წლებში. ხელმძღვანელობდა ყვარელში ილია ჭავჭავაძის სახლ-მუზეუმს. მუზეუმი შეავსო მრავალი ექსპონატით და აქცია ის რესპუბლიკის ერთ-ერთ საუკეთესო კულტურულ-საგანმანათლებლო კერად.

ამასთანავე ეწეოდა კვლევით მუშაობასაც. ავტორია ნაშრომებისა: „ილია ჭავჭავაძის გენეალოგია", „ილია ჭავჭავაძე გოგოლის მსოფლიო მნიშვნელობაზე", „ილია ჭავჭავაძე სახელმწიფო საბჭოს წევრი 1906-0907 წლებში", „ილია ჭავჭავაძე და არტურ ლაისტი", „ილია შრომის შესახებ", „ილია და ქართული თეატრი" და სხვა. აღსანიშნავია მისი ნაშრომები: ი. ტურგენევზე, ლ. არდაზიანზე, არსენას ლექსზე, ვაჟა-ფშაველაზე და სხვა. იგი იყო კ. მარჯანიშვილის მემუარების რედაქტორი და მოლიერის პიესების თარგმანებს კრებულის წინასიტყვაობისა და შენიშვნების ავტორი.

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

ლიტერატურა
----------

* (2013) "პლატონ კეშელავა", *მწერალთა ავტობიოგრაფიები*, წიგნი I. თბილისი:  ლიტერატურის მუზეუმი,   გვ. 667-670. ISBN 978-99940-28-84-9.
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე", გვ. 214, თბ. 1994

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* პლატონ კეშელავა — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
ჟებოტის ამაღლების ეკლესია და სამრეკლო  
ჯაბა ლაბაძის ფოტო
ჟებოტის ამაღლების ეკლესიის სამრეკლო  
ჯაბა ლაბაძის ფოტო
**ჟებოტის ამაღლების ეკლესია** — ეკლესია თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჟებოტაში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, ჩრდილოეთით, სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.

ეკლესია დარბაზულია (11,15X8,1 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. დაზიანებულია: ჩამოშლილია სახურავი, ლავგარდანი და გარეთა მოპირკეთების მნიშვნელოვანი ნაწილი. ორივე მხრიდან არქიტრავით გადახურული შესასვლელები გაჭრილია დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გარეთკენ მკვეთრად შევიწროებული სარკმელია, ერთი სწორკუთხა სარკმელი სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილშია, ხოლო ორი შედარებით მცირე ზომისა - დასავლეთ კედელში, ერთიმეორის ზემოთ. საკურთხევლის სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. აფსიდის კედელს გასდევს საფეხური, რომლის ცენტრალურ ნაწილში, სარკმლის ქვეშ, კედელზე მიდგმულია ტრაპეზი. აფსიდის მხრებზე, მოგვიანებით მიშენებულ სწორკუთხა ფორმის გასამაგრებელ ბურჯებს შორის ქვის კანკელი დგას. კანკელის შუაში თაღოვანი კარია, მის ორივე მხარეს კი თითო ნახევარწრიულთაღიანი დაბალი ღიობი. დარბაზი წყვილი პილასტრით და მათზე გადაყვანილი საბჯენი თაღით ორ, თითქმის თანაბარ ნაწილად იყოფა. დარბაზის კედლებს, მთელ სიგრძეზე, საფეხური გასდევს. შიგნით ეკლესია ნახევარწრიული კამარითაა გადახურული. ინტერიერი შელესილია. შენობა კრამიტით ყოფილა გადახურული.

***სამრეკლო*** დგას ეკლესიის დასავლეთით 8-10 მეტრ მანძილზე. იგი ორსართულიანია, განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ნაგებია ნატეხი ქვით. დაზიანებულია. 

I სართული (7,15X7,15 მ) შეისრული კამარით გადახურული გასასვლელია. ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში, ერთმანეთის მოპირდაპირედ, მოწყობილია შეისრულთაღიანი შესასვლელები. აღმოსავლეთით, კამარის გვერდში გარეთკენ შევიწროებული სწორკუთხა სარკმელია, მის ქვემოთ კი სწორკუთხა ნიში. კამარის დასავლეთის გვერდის შუაში დატანებულია პატარა ოთკუთხა შესაძვრომი, რომლითაც კედლის სისქეში არსებულ ვიწრო და მაღალ, შეისრული კამარით გადახურულ პატარა სათავსში ვხვდებით. სათავსის სამხრეთ კედელში სწორკუთხა სარკმელი ყოფილა მოწყობილი (შემორჩენილია მცირე ნაწილი). ჩრდილოეთ კედელში კი II სართულზე ასასვლელი კიბის უჯრედის სწორკუთხა შესასვლელია.

II სართული ცილინდრული ფორმის (დიამეტრი 5,1 მ) გუმბათოვანი ფანჩატურია. შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთიდან აქვს, გუმბათის ყელში გაჭრილია შიგნით სწორკუთხა გარედან თაღოვანი ხუთი ვიწრო სარკმელი. გუმბათის ყელი დასრულებულია თაროსებრი ლავგარდნით. გადახურვა კონუსისებურია.

ლიტერატურა
----------

* *დვალი თ.*, საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 2, თბ. 2008. — გვ. 398-399.
რიუგენისა და მის ადმინისტრაციულ რაიონში შემავალი კუნძულების რუკა.
**რიუგენი** (გერმ. Rügen, ლათ. Rugia) — გერმანიის უდიდესი კუნძული. მდებარეობს ბალტიის ზღვაში, პომერანიის სანაპიროსთან ახლოს და ეკუთვნის მეკლენბურგ-წინა პომერანიის ფედერალურ მხარეს. კუნძული ორი კილომეტრის სიგრძის საავტომობილო და სარკინიგზო ხიდით უკავშირდება ქალაქ შტრალზუნდს. რიუგენის მაქსიმალური სიგანე შეადგენს 52 კმ-ს (სამხრეთიდან ჩრდილოეთისაკენ), ხოლო მაქსიმალური სიგანე — 41 კმ-ს სამხრეთში. კუნძულის საერთო ფართობია 926 კმ². სანაპირო ზოლი მრავალი ყურეებითა და უბეებით, ასევე ნახევარკუნძულებითა და კონცხებითაა შეჭრილ–შემოჭრილი. 

კუნძული რიუგენი კუნძულ ჰიდენზეესა და რამდენიმე პატარა კუნძულთან ერთად შეადგენს რიუგენის ადმინისტრაციულ რაიონს, რაიონული ცენტრით ბერგენი რიუგენზე. კუნძულზე არსებული სხვა ქალაქებია ზასნიცი, პუტბუსი და გარცი. რიუგენი ლამაზი ლანდშაფტებისა და გრძელი პლაჟების გამო, დღეს ტურისტული ზონაა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

 **ვიკისაწყობში** არის გვერდი თემაზე: ***რიუგენი***

* ლიტერატურა რიუგენის შესახებ მეკლენბურგ-წინა პომერანიის „ლანდესბიბლიოგრაფიაში"
* Offizielle Seite des Tourismusverbands
**რიურიკოვიჩები, რიურიკების დინასტია** — ძველი რუსეთის მთავართა დინასტია, რომელიც მართავდა კიევის რუსეთს 862 წლიდან. კიევის რუსეთის დაშლის შემდეგ მართავდნენ გალიცია-ვოლინიას, ვლადიმირ-სუზდალს, მოსკოვის დიდ სამთავროსა და რუსეთის სამეფოსაც (1168 წლიდან).

*პირვანდელი ქრონიკების* მიხედვით დინასტია დაარსდა 862 წელს რიურიკის მიერ, რომელიც იყო ნოვგოროდის ლეგენდარული მმართველი. რუსული წყაროების მიხედვით ისინი იყვნენ სკანდინავიელები, ვარიაგები. რიურიკმა და მისამ ძმამ დააარსეს კიევის რუსეთი დღევანდელი უკრაინის, ბელორუსისა და რუსეთის ტერიტორიაზე და მართავდენენ სამთავროს სანამ იგი არ დაიშალა. სამთავროს დაშლის შემდეგ კი რიურიკების სხვადასხვა შტომ გადაინაწილეს სლავური სამთავროები. XV საუკუნის ბოლოს პირველობისთვის ბრძოლაში სხვა რუსულ სამთავროებს შორის პირველობა მოიპოვა მოსკოვის დიდმა სამთავრომ. რიურიკოვიჩების მოსკოვის შტოს წარმომადგენელმა მოსკოვის დიდმა მთავრმა ივანე IV-მ „სრულიად რუსეთის მეფედ" გამოაცხადა თავი და ჩამოაყალიდა რუსეთის სამეფო. 1598 წელს თედორე I-ის გარდაცვალების შემდეგ რუსეთში რიურიკოვიჩების დინასტიის ზეობა შეწყდა.

გალერეა
-------

* გაგარინების / ხილკოვების გერბიგაგარინების / ხილკოვების გერბი
* ობოლენსკი.ობოლენსკი.
* გორჩაკოვების გერბი.გორჩაკოვების გერბი.
* ოსტროჟების გერბიოსტროჟების გერბი

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ. 1984. — გვ. 398.
**ჟოზე ედუარდო სანტუში** (პორტ. José Eduardo dos Santos, დ. 28 აგვისტო 1940, ლუანდა — გ. 8 ივლისი, 2022, ბარსელონა, ესპანეთი) — ანგოლის მეორე პრეზიდენტი 1979 წლის 10 სექტემბრიდან. ანგოლის განთავისუფლების სახალხო მოძრაობის (მპლა) - შრომის პარტიის თავმჯდომარე, ანგოლის შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალი.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა მუშის ოჯახში. უმაღლესი განათლება მიიღო სსრკ-ში სადაც დაამთავრა აზერბაიჯანის ნავთობქიმიური მრეწველობის ინსტიტუტი ინჟინერ-მენავთობის სპეციალობით.

* 1961-1975 წლებში საპასუხისმგებლო პოსტები ეკავა ანგოლის განთავისუფლების შეიარაღებულ ძალებში.
* 1975-1978 წლებში ანგოლის სახალხო რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა მინისტრი.
* 1978-1979 წლებში დაგეგმვის მინისტრი და ეროვნული საგეგმო კომისიის თავმჯდომარე.

1992 წლის 29-30 სექტემბრის არჩევნებში დაიკავა პირველი ადგილი, მაგრამ ვერ მოაგროვა ხმათა 50 %. დაინიშნა მეორე ტური, რომლის გამართვამდეც მისმა კონკურენტმა ჟონას სავიმბიმ მოხსნა საკუთარი კანდიდატურა. 2001 წელს პრეზიდენტმა განაცხადა, რომ შემდეგ არჩევნებზე აღარ წამოაყენებს საკუთარ კანდიდატურას.

გარდაიცვალა 79 წლის ასაკში ესპანეთის ქალაქ ბარსელონის კლინიკაში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ჟოზე ედუარდო სანტუში***

* Official webpage of MPLA დაარქივებული 2011-01-22 საიტზე Wayback Machine.
* José Eduardo dos Santos The Truth
* International\_Criminal\_Court\_against\_José\_Eduardo\_dos Santos

სქოლიო
------

1. ↑  „Angola's former president dos Santos dies aged 79". *Reuters* (ინგლისური). 2022-07-08. ციტირების თარიღი: 2022-07-08.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ანგოლის პრეზიდენტები |
| --- |
|  |
| 
* აგოსტინიო ნეტო
* ჟოზე ედუარდო სანტუში
* ჟუან ლორენსუ
 |

 |
სებეკი

|  |
| --- |
| **სებეკი  იეროგლიფებში** |
| **ან** |

**სებეკი** (სობეკი) — ნიანგის თავით გამოსახული წყლის ძველეგვიპტური ღმერთი. მისი თანხვედრა ხდება მიწის ღმერთ გებთან, მზის ღმერთ რასთან სებეკ-რას ფორმით და ოსირისთან. სებეკს თაყვანს ძირითადად ფაიმში და მერიდის ტბის ნაპირებზე, კომ-ომბოში (ომბოსი) სცემდნენ. ასევე კროკოდილოპოლსა (ნიანგთქალაქი) და წყალთან ახლომდებარე ადგილებში. მისი კულტი განსაკუთრებით გავრცელებული იყო შუა სამეფოს დროს. ზოგიერთი ფარაონი, რომელსაც რეზიდენცია ფაიუმში ჰქონდა, სებეკთან დაკავშირებულ სახელს ატარებდა, მაგალითად, სებეკჰოტეპი ან ნეფრუსებეკი.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ეგვიპტური ღმერთები |
| --- |
|  |
| 
* ამონი
* ამონეტი
* ანუბისი
* ანუკეტი
* აპოპი
* აპისი
* ატონი
* ატუმი
* ბასტეტი
* ბატი
* ბესი
* გები
* ისიდა
* კუკი
* მააჰესი
* მაატი
* მაფდეტი
* მენჰიტი
* მერეტსეგერი
* მესხენეტი
* მონტუ
* მინი
* მნევისი
* მუტი
* ნუნი
* ნეიტი
* ნეხბეტი
* ნეფტიდა
* ნუტი
* ოსირისი
* პახეტი
* პტა
* რა
* რეშეფი
* სატისი
* სეხმეტი
* სოკარი
* სერკეტი
* სებეკი
* სოპდუ
* სეთი
* სეშატი
* ტაურტი
* ტეფნუტი
* თოტი
* უაჯიტი
* უაჯ-უერი
* უპუაუტი
* უოსრეტი
* შუ
* ხეფრი
* ხნუმი
* ხონსუ
* ჰაპი
* ჰატჰორი
* ჰეკა
* ჰეკეტი
* ჰოროსი
 |

 |
**პლატონ ბესარიონის ძე ხელთუფლიშვილი** (დ. 1862, ქუთაისი, — გ. 1945, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, ხიდებისა და რკინიგზების მშენებლობის სპეციალისტი. პროფესორი (1932); საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დამსახურებული მოღვაწე (1941).

დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის მათემატიკური ფაკულტეტი (1884) და პეტერბურგის მიმოსვლის გზათა ინჟინრების ინსტიტუტი (1888). ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ნამდვილი წევრი 1908 წლიდან. გატაცებული იყო ჭადრაკით; მონაწილეობდა „შახმატნი ჟურნალის" მიმოწერით ტურნირებში. 1917 წლამდე მუშაობდა სხვადასხვა პასუხსაგებ თანამდებობაზე რუსეთის რკინიგზების საექსპლოატაციო სამმართველოებში და მშენებლობაზე, 1919-1924 წლებში — მოსკოვის მიმოსვლის გზათა სახელმწიფო კომისარიატში. 1925 წლიდან ლექციებს კითხულობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, შემდეგ თბილისის რკინიგზის ტრანსპორტის ინჟინრების ინსტიტუტში. მას დიდი ღვაწლი მიუძღვის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის დაარსებაში. მისი ძმები იყვნენ: პუბლიცისტი მიხეილ ხელთუფლიშვილი და იურისტი დავით ხელთუფლიშვილი. მათი დეიდაშვილი იყო ნიკო ნიკოლაძე.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ. 1987. — გვ. 458.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* პლატონ ხელთუფლიშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**„სტალინისის საყვირი"** — ქართული საზოგადოებრივ-პოლიტიკური პერიოდული გამოცემა, რომელიც საბჭოთა პერიოდში ხაშურის რაიონში 1931 წლიდან 1934 წლამდე გამოდიოდა. გაზეთის გამოცემის პერიოდულობა იყო ხუთ დღეში ერთხელ. მისი რედაქტორი იყო მოსე გვალია. გაზეთს საქართველოს კომუნისტური პარტიის (ბ) სტალინისის რაიკომის, რაიაღმასკომის და პეოფსაბჭოს ორგანო გამოსცემდა. სწორედ ამ პერიოდში (1931–1932 წლებში) ხაშურს სტალინისი ერქვა. თითოეული ნომერი შეადგენდა 4 გვერდს, ხოლო ტირაჟი შეადგენდა 5000 ცალს.

1934 წლიდან ხაშურის პერიოდულ გამოცემას „სტალინისის საყვირს" „ბოლშევიკური სიტყვა" ეწოდა და ამ სახელწოდებით გამოდიოდა 1934–1953 წლებში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* სტალინის საყვირი (გაზეთი)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ხაშურის მუნიციპალიტეტის გაზეთები |
| --- |
|  |
| 
* სტალინის საყვირი
	+ 1931-1934
* ბოლშევიკური სიტყვა
	+ 1934-1953
* გამარჯვების გზით
	+ 1953-1962
* გამარჯვების გზა
	+ 1966-1990
* ალიონი
	+ 1990-1992
* ხაშურის მოამბე
	+ 1993-დან
* ლიტერატურული ხაშური
	+ 2015-დან
 |

 |
**სტალინიზმისა და ნაციზმის მსხვერპლთა ხსოვნის ევროპული დღე**, ასევე ცნობილია, როგორც *შავი ბაფთის დღე*[1] — ტოტალიტარული რეჟიმების, სტალინიზმის, კომუნიზმის, ფაშიზმისა და ნაციზმის[2][3] მსხვრპლთა ხსოვნის საერთაშორისო დღე. აღინიშნება 23 აგვისტოს, სწორედ იმ დღეს, როდესაც ნაცისტურმა გერმანიამ და საბჭოთა კავშირმა ხელი მოაწერეს ე. წ. „თავდაუსხმელობის პაქტს" (მოლოტოვ-რიბენტროპის პაქტი) და მის საიდუმლო დამატებით მუხლებს, რომლის მიხედვითაც გერმანიამ და საბჭოთა კავშირმა ევროპა გავლენის სფეროებად გაიყვეს. სტალინიზმისა და ნაციზმის მსხვერპლთა ხსოვნის ევროპული დღის აღნიშვნის შესახებ ევროპის პრალამენტმა გადაწყვეტილება 2009 წლის 2 აპრილს მიიღო[2]. 

ხსოვნის დღის შესახებ წინადადება წამოაყენეს ჯერ კიდევ 2008 წლის 3 ივნისს ვაცლავ ჰაველისა და ევროპის პარლამენტის სხვა წევრების მიერ ხელმოწერილ დეკლარაციაზე ევროპის ნებისა და კომუნიზმის შესახებ. 2008 წლის 23 სექტემბერს ევროპარლამენტის 409 წევრმა ხელი მოაწერა დეკლარაციას ხსოვნის დღის დაარსების შესახებ[2]. 2009 წლის 2 აპრილს კი ევროპარლამენტმა კენჭისყრის გზით მიიღო კანონი ხსოვნის დღის აღნიშვნის შესახებ (533 მომხრე, 44 წინააღმდეგი, 33-მა თავი შეიკავა)[2].

ხსოვნის დღის მიზანია მასობრივი დეპორტაციისა და დევნის შედეგად დაღუპულთა ხსოვნის შენარჩუნება და ევროპაში დემოკრატიული ღირებულებების პოპულარიზაცია მშვიდობისა და სტაბილურობის განმტკიცების მიზნით[4].

სქოლიო
------

1. ↑  Black Ribbon Day: An International Day of Remembrance. *Radio Free Europe/Radio Liberty* (23 August 2013).
2. 1 2 3 4  Declaration of the European Parliament on the proclamation of 23 August as European Day of Remembrance for Victims of Stalinism and Nazism. Europa.eu (23 September 2008). ციტირების თარიღი: 10 May 2011.
3. ↑  European Parliament resolution of 2 April 2009 on European conscience and totalitarianism. Europa.eu (2 April 2009). ციტირების თარიღი: 10 May 2011.
4. ↑  EU Calendar: Remembrance Day for Victims of Stalinism and Nazism. Europa.eu (23 August 2010).  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 14 მაისი 2011. ციტირების თარიღი: 10 May 2011.
**სებასტიან ფეტელი** (გერმ. Sebastin Vettel, გერმანული წარმოთქმა: [zeˈbasti̯a(ː)n ˈfɛtl̩] ( მოსმენა); და. 3 ივლისი, 1987) – გერმანელი მრბოლელი, რომელიც 2007 წლიდან 2022 წლამდე ასპარეზობდა ფორმულა 1 -ში BMW Sauber-ისთვის, Toro Rosso-სთვის, Red Bull-ისთვის, Ferrari-სა და Aston Martin-ისთვის. ფეტელი ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული პილოტია ფორმულა 1-ის ისტორიაში. მას ოთხჯერ აქვს მოგებული მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული, რომელიც მან მოიგო ზედიზედ 2010 წლიდან 2013 წლამდე. ფეტელი ფორმულა 1-ში მსოფლიოს ყველაზე ახალგაზრდა ჩემპიონობის რეკორდს ფლობს. მის სახელზეა 53 გამარჯვება და 122 პოდიუმი (მესამე ყველაზე მეტი ისტორიაში) და 57 პოულ პოზიცია (მეოთხე ყველაზე მეტი ისტორიაში)   

ფეტელმა ფორმულა 1-ის კარიერა BMW Sauber-ის საცდელ მძღოლად დაიწყო 2006 წელს, 2007 წელს კი ერთჯერადად რბოლაშიც გამოჩნდა. როგორც Red Bull Junior Team- ის ნაწილი, ფეტელი გამოჩნდა Toro Rosso- ში იმავე წლის ბოლოს და დარჩა სრულ განაკვეთზე მძღოლად 2008 წელს. Toro Rosso-ს სახელით მან გაიმარჯვა იტალიის გრან პრიზე და გახდა ისტორიაში ყველაზე ახალგაზრდა რბოლის გამარჯვებული. ფეტელი რედ ბულში 2009 წელს დაწინაურდა. რედ ბულთან ერთად, ფეტელმა მოიგო ზედიზედ ოთხი მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული 2010 წლიდან 2013 წლამდე და გახდა ფორმულა ერთის ისტორიაში ყველაზე ახალგაზრდა მსოფლიო ჩემპიონი. 2013 წელს მან დაამყარა რეკორდი ზედიზედ ცხრა რბოლაში გამარჯვებით. 2015 წელს ფეტელმა ფერარიში ფერნანდო ალონსო შეცვალა და შემდეგი ორი წლის განმავლობაში უახლოესი კონურენცია გაუწია ლუის ჰამილტონსა და მერსედესს, თუმცა ამ წლები მეორე ადგილზე დაასრულა. 2020 წლის სეზონის ბოლოს მან ფერარი დატოვა და შემდეგი ორი წლის მანძილზე ასპარეზობდა ასტონ მარტინისთვის. 2022 წლის სეზონის ბოლოს ფეტელმა კარიერა დაასრულა.

სქოლიო
------

1. ↑  Formula One unveils driver numbers for 2014 season (13 January 2014).
2. ↑  Sebastian Vettel.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 23 ივლისი 2021. ციტირების თარიღი: 9 August 2020
3. ↑  Statistics drivers – Wins by number. ციტირების თარიღი: 29 March 2015
4. ↑  Statistics Drivers – Podiums – By number. ციტირების თარიღი: 8 February 2019
5. ↑  Statistics Drivers – Pole positions – By number. ციტირების თარიღი: 8 February 2019
6. ↑  Wins – Consecutively. ციტირების თარიღი: 12 January 2019
7. ↑  Sebastian Vettel to retire from Formula 1 at the end of the 2022 season. ციტირების თარიღი: 2022-11-20
რაკოცების საგვარეულო გერბი
რაკოცების ციხე-დარბაზი შაროშპატაკში
**რაკოცები** — XIII-XVIII საუკუნეებში უნგრეთის სამეფოში არსებული თავადაზნაურთა გვარი. 

საგვარეულო განსაკუთრებით გაძლიერდა სიგიზმუნდ რაკოცის დროს XVII საუკუნეშI, როდესაც ისინი უნგრეთში ყველაზე გავლენიან გვარად იქცნენ. 

რაკოცების ყველაზე ცნობილი წარმომადგენელია - ფერენც II რაკოცი (1676–1735), რომელიც უნგრეთის არჩეული პრინცი და ტრანსილვანიის პრინცი (1703-1711) იყო. ის აუჯანყდა ჰაბსბურგების დინასტიას, ხოლო მისი დამარცხების შედეგად რაკოცების ქონებას კონფისკაცია გაუკეთეს. 

რაკოცების ბოლო წარმომადგენელი ყო გიორგი რაკოცი, ფერენც II-ს ვაჟი, რომელიც საფრანგეთში 1756 წელს გარდაიცვალა. 

რაკოცების გვარის ცნობილი წარმომადგენელია ასევე ფერენც II-ს მამა ფრანცის I. 

იანოშ ბოხარის ნაწარმოები *რაკოცის მარში* (რომელიც უნგრეთის არა ოფიციალური ჰიმნია) ეძღვნება რაკოცებს, ხოლო ფერენც ლისტის *უნგრული რაპსოდია #15* მიძღვნილია ფერენც II-ს აჯანყებას.

ლიტერატურა
----------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***რაკოცები***

* Marek, Miroslav. hung/rakoczi1.html. Genealogy.euweb.cz.

სქოლიო
------

1. ↑  Rákóczi Castle დაარქივებული 2007-09-28 საიტზე Wayback Machine.  accessed 23 October 2006
**სტალკერი** (რუს. Сталкер) — სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის ფილმი, გადაღებული „მოსფილმის" მიერ 1979 წელს. რეჟისორი ანდრეი ტარკოვსკი, სცენარის ავტორები ბორის და არკადი სტრუგაცკები. ფილმი ეფუძნება მათსავე ნოველას „პიკნიკი გზისპირას". 1980 წელს კანის კინოფესტივალზე ფილმმა მიიღო ეკუმენური ჟიურის სპეციალური პრიზი.

სიუჟეტი
-------

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები.
ფილმი მოგვითხრობს ექსპედიციას სტალკერის წინამძღოლობით. მან თავისი 2 კლიენტი უნდა მიიყვანოს დახურულ ადგილას, სადაც შესვლა აკრძალულია და რომელსაც „ზონას'" ეძახიან. ვარაუდობენ, რომ „ზონაში" არის ოთახი, რომელსაც აქვს ადამიანების ყველაზე სიღრმისეული სურვილების ასრულების პოტენციალი. ფილმის სახელი წარმოდგება ინგლისური ზმნისგან: *to stalk* , რაც ფარულად მიახლოებას ნიშნავს, როგორც მონადირეს სჩვევია. სტალკერი პროფესიონალი გამყოლია „ზონამდე". მისი ორი კლიენტიდან ერთი თანამედროვე მწერალია, ხოლო მეორე ავტორიტეტული პროფესორი. ორივეს „ზონაში" შესვლის საკუთარი მოტივაცია აქვს, რომელსაც არ ამხელს. სტალკერის ცოლი წინააღმდეგია, რომ მისმა ქმარმა მეგზურობა გაწიოს, თუმცა სტალკერი მაინც კვეთს საზღვარს და შედის აკრძალულ ადგილას. როდესაც ისინი ოთახს მიუახლოვდებიან ტელეფონი დარეკავს. პროფესორი და მწერალი რეალობას უბრუნდებიან. მათ ოცნებები არ აქვთ და არ უნდათ ოთახში შესვლა. ისინი ბრუნდებიან უკან. დანაღვლიანებული სტალკერი ხვდება თავის ცოლ-შვილს. ცოლი პირობას აძლევს, რომ ის გაჰყვება „ზონაში", თუმცა სტალკერი მას უარს ეუბნება, რადგან ისიც არ არის ამისთვის მზად.

გადაღება
--------

გადაღებების შემდეგ გამჟღავნებული ფირი მთლიანად წუნი გამოგდგა და რამდენიმე საათიანი მასალა საერთოდ დაიკარგა. მძიმე დეპრესიის შემდეგ ტარკოვსკიმ მოსფილმს მეორე სერიისათვის დაფინანსება გამოაყოფინა და ფილმი ხელმეორედ გადაიღო. ფილმის გადაღებამ საერთო ჯამში 3 წლამდე გასტანა. სტალკერი ტარკოვსკის ბოლო ფილმი იყო, რომელიც რეჟისორმა სამშობლოში, რუსეთში გადაიღო.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* „Stalker" — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
* 

* „Stalker" — Rotten Tomatoes
* „Stalker" — Allmovie-ზე
* *Stalker* დაარქივებული 2009-10-10 საიტზე Wayback Machine.  at Nostalghia.com, a website dedicated to Tarkovsky, featuring interviews with members of the production team
* (ესტონური) Geopeitus.ee – filming locations of *Stalker*
* *Stalker* დაარქივებული 2014-01-11 საიტზე Wayback Machine.  at official Mosfilm site with English subtitles
* ანდრეი ტარკოვსკი-სტალკერი[*მკვდარი ბმული*]
**სებასტიან კოხი** (გერმ. Sebastian Koch; დ. 31 მაისი 1962, კარლსრუე, გერმანია) — გერმანელი თეატრისა და კინოს მსახიობი.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა კარსლრუეში, იზრდებოდა ქალაქ შტუტგარტში. დედამისი შვილს მარტოობაში ზრდიდა, გარკვეული პერიოდი იგი ბავშთა სახლში ცხოვრობდა. 1982-1985 წწ. სწავლობდა მიუნხენში ოტო ფალკენბერგის სკოლაში. სწავლების პერიოდში გამოდიოდა ახალგაზრდა თეატრთან ერთად. 
გამოსვლები უწევდა ულმისა და დარმშტადტის თეატრებში, ხოლო 1990 წელს ბერლინის თეატრებში. 
ამ პერიოდში იღებდა მრავალრიცხოვან როლებს თეატრსა და ტელესერიალებში. 
სებასტიან კოხის კარიერისთვის მნიშვნელოვანი იყო ანდრეას ბაადერის როლი ერთ-ერთ გერმანულ დოკუმენტურ დრამაში, რომლის შემდეგაც გამოდიოდა
ბევრ სრულმეტრაჟიან სატელევიზიო დრამებში.

მნიშვნელოვანი იყო მისი როლი ფილმში „ეშმაკთან მოცეკვავე", რომელიც 2001 წელს გამოვიდა, ამავე პერიოდში შეასრულა როლი სერიალში,
სახელწოდებით „მანის ოჯახი – ასწლიანი რომანი". ამ ორი როლით სებასტიან კოხმა სახელი მოიხვეჭა და ამასთანავე დაიმსახურა ადოლფ გრიმეს პრემია. 
2004 წელს შეასრულა როლი ფილმში „ოპერაცია ვალკირია", რისთვისაც არაერთი ჯილდო დაიმსახურა.

2006 წელს გამოდის ფლორიან ჰენკელ ფონ დონერსმარკის კინოდრამა „სხვების ცხოვრება", სადაც ერთ-ერთი წამყავანი როლი სებატიან კოხმა შეასრულა.
2007 წელს ეს კინო ოსკარის მფლობელი გახდა, როგორც საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი.
2006-2007 წლებში გამოდიოდა თეატრებში. სებასტიან კოხმა ერთ-ერთი ბოლო როლი მიიღო ფილმში „უცნობი".

სებასტიან კოხი ბერლინში ცხოვრობს, ჰყავს მეუღლე და შვილი.

ფილმოგრაფია
-----------


ფილმი| წელი | ფილმი | როლი | შენიშვნა |
| --- | --- | --- | --- |
| 1999 | *სიმღერა სიყვარულსა და სიკვდილზე* |  |  |
| 2001 | *გვირაბი* |  |  |
| 2002 | *ამინ* |  |  |
| 2004 | *ოპერაცია ვალკირია* |  |  |
| 2004 | *სასიკვდილო გადახვევა* |  |  |
| 2006 | *სხვების ცხოვრება* |  |  |
| 2006 | *შავი წიგნი* |  |  |
| 2006 | *ნიჟარის შემგროვებლები* |  |  |
| 2009 | *ზღვის მგელი* |  | სერიალი |
| 2011 | *უცნობი* |  |  |

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* სებასტიან კოხი — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
* Sebastian Koch (გერმანული)
* Sebastian Koch at his management's website (გერმანული)
* Fan site დაარქივებული 2011-07-10 საიტზე Wayback Machine.  (გერმანული)
* Photographs of Sebastian Koch
* Biography by press agency Just Publicity

სქოლიო
------

1. ↑  movies.yahoo.com
2. ↑
უნივერსიტეტის სასახლე, ყოფილი საიმპერიო უნივერსიტეტის მთავარი შენობა
მთავარი ბიბლიოთეკა
**სტრასბურის უნივერსიტეტი** — საფრანგეთში, ელზასის რეგიონის ქალაქ სტრასბურში მდებარე უნივერსიტეტი. წარმოიქმნა პროტესტანტული ჰუმანისტური გერმანული გიმნაზიიდან, რომელიც 1538 წელს იოჰანეს შტურნმა დააარსა თავისუფალ საიმპერიო ქალაქ სტრასბურგში. 1631 წელს გარდაიქმნა უნივერსიტეტად.

გერმანულ უნივერსიტეტს, 1681 წელს ქალაქის ლუი XIV-ის მიერ დაპყრობის შემდეგაც არ შეუწყვეტია ფუნქიონირება, თუმცა საფრანგეთის რევოლუციის დროს თითქმის სრულიად ფრანგულ უნივერსიტეტად გარდაიქმნა. 1872 წელს ფრანკო-პრუსიის ომის შემდეგ ალზას-ლორენის გერმანელთა მიერ დაპყრობის შემდეგ უნივერისტეტი ხელახლა დაარსდა, როგორც გერმანული კაიზერ-ვილჰელმის უნივერსიტეტი და ფრანკოფონი მასწავლებლები იძულებულნი გახდნენ სასწავლებელი დაეტოვებინათ. 1918 წელს ალზას-ლორენი ისევ საფრანგეთის ნაწილი გახდა და შესაბამისად, უნივერსიტეტიც ისევ ფრანგული, ამასთან ყველა გერმანელი, რომელიც ალზასში 1871 წლის შემდეგ დასახლდა, იძულებული გახდა გადასახლებულიყო.

მეორე მსოფლიო ომის დროს, საფრანგეთის ოკუპაციისას, სტასბურგის უნივერსიტეტის პერსონალი და ნივთები კლერმონ-ფერანში გადაიტანეს. მის ადგილას კი მცირე ხნით გერმანული *რაიხსუნივერსიტატ შტრასბურგი* არსებობდა.

1970-იან წლებში უნივერსიტეტი სამ დამოუკიდებელ დაწესებულებად დაიყო. სტუდენტთა საერთო რაოდენობა 2007 წელს 48.500-ს შეადგენდა. ეს სკოლებია:

* სტრასბურ I — Université Louis Pasteur (მეცნიერება/ტექნოლოგია)
* სტრასბურ II — Université Marc Bloch (ჰუმანიტარული საგნები)
* სტრასბურ III — Université Robert Schuman (იურისპრუდენცია/პოლიტიკა/ეკონომიკა)

სტრასბურ I ევროპის კვლევითი უნივერსიტეტების ლიგის წევრია (LERU).


|  |  |
| --- | --- |
|  | *ეს სტატია განათლების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
**პონტოური ბერძნული** (პონტ. Ποντιακόν λαλίαν, რომანიზებული: Pontiakón lalían ან Ρωμαίικα რომანიზებული: Roméika; ბერძ. Ποντιακή διάλεκτος რომანიზებული: Pontiakí diálektos; თურქ. Rumca) — თანამედროვე ბერძნულის დიალექტი. დღეს მასზე ძირითადად ჩრდილოეთ საბერძნეთში ლაპარაკობენ. მის მოსაუბრეებს მოიხსენიებენ როგორც პონტოელ ბერძნებს ან პონტოელებს.

პონტოური ბერძნულის ენობრივი წარმომავლობა სათავეს იღებს იონიური ბერძნულიდან, კოინედან და ბიზანტიური ბერძნულიდან. ასევე ის შეიცავს სიტყვებს ქართულიდან, რუსულიდან, თურქულიდან, სომხურიდან და ქურთულიდან .

პონტოური ბერძნული არის გადაშენების პირას მყოფი ინდოევროპული ენა, რომელზეც ლაპარაკობს დაახლოებით 778 000 ადამიანი მთელს მსოფლიოში. ბევრი პონტოელი ცხოვრობს საბერძნეთში; მათგან მხოლოდ 200 000–300 000 ითვლება პონტოურ ბერძნულად აქტიურად მოსაუბრედ. მასზე ასევე საუბრობენ თურქეთის, რუსეთის, საქართველოს, სომხეთისა და ყაზახეთის პონტოურ დიასპორებში. ენა საბერძნეთში გავრცელდა 1920-იან წლებში ქრისტიან პონტოელ ბერძნებსა და თურქებს შორის მოსახლეობის გაცვლის შემდეგ.

მასზე დღესაც ლაპარაკობენ პონტოს რეგიონში, ძირითადად პონტოელი ბერძენი მუსლიმები ტრაპიზონის პროვინციის აღმოსავლეთ რაიონებში. პონტოური ბერძნული არის ბერძნულის ერთ-ერთი დიალექტი, რომელიც განცალკევებულია ბერძნულისგან. პონტოური ბერძნულისა და ტიპური ბერძნულის მოლაპარაკეებს, როგორც წესი, არ ესმით ერთმანეთის. იგი ძირითადად ბერძნული დამწერლობით არის წარმოდგენილი; თურქეთსა და უკრაინაში ლათინური დამწერლობა უფრო ხშირად გამოიყენება; რუსეთში და სხვა ყოფილ საბჭოთა ქვეყნებში გამოიყენება კირილური დამწერლობა.

სქოლიო
------

1. 1 2  Pontic. *Ethnologue*. ციტირების თარიღი: 2018-04-11
კომპანიის ლოგო
**რაკიინი** (*Rakeen*) — არაბული საინვესტიციო კომპანია, დაფუძნებული არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში შეიხ საუდ ბინ საქრ ალ კასიმის მიერ. კომპანია ამჟამად მრავალ პროექტს ახორციელებს უძრავი ქონების, ტურიზმის და ინფრასტურქტურის განვითარებაში. პროექტები ხორციელდება როგორც საამიროების ქალაქ რას ალ კაიმაჰში (RAK), ასევე მსოფლიოს გარშემო რამდენიმე ქვეყანაში, მათ შორის საქართველოში, თბილისის მაღლობების სახით.

საქართველოში Rakeen Georgia ფლობს მთაწმინდის პარკს, ასევე ფოთის პორტს, სადაც თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონას ავითარებს. 2009 წელს RAK Georgia Holding-ის შვილობილმა კომპანიამ სახალხო ბანკმა და ტელე და რადიო კომპანია "იმედის" აქციების საკონტროლო პაკეტი შეიძინა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Rakeen Georgia[*მკვდარი ბმული*] (ქართულად)
* კომპანიის ოფიციალური საიტი

სქოლიო
------

1. ↑  ოპოზიცია იმედის გაყიდვას აპროტესტებს. სივილ.გე. 26/02/09.

|  |  |
| --- | --- |
| ეკონომიკა | *ეს სტატია ეკონომიკის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
პლანო კარპინის მოგზაურობა
**ჯოვანი და პიან დელ კარპინე**, ან **პლანო კარპინი** (დ. 1182 — გ. 1252) — იტალიელი მოგზაური.

პლანო კარპინიმ მოგზაურობა, რომელიც 1245-1247 წლებს მოიცავს, საფრანგეთიდან დაიწყო, გადალახა მთელი ევროპა, ჩავიდა კიევის რუსეთში და აქედან გაემართა ოქროს ურდოს ყაენის, ბათუს კარზე. საბოლოოდ კი ის მოხვდა მონღოლეთში, ყარაყორუმში, დიდი მონღოლი გუიუქ-ყაენის კარზე. კარპინიმ ყაენს პაპის წერილი გადასცა, ხოლო მისგან საპასუხო წერილი წამოიღო, რომელიც მონღოლურ, სპარსულ და არაბულ ენებზე იყო შედგენილი. 

კარპინიმ თავისი მოგზაურობა აღწერა წიგნში „ისტორიული ჩანაწერები", რომელიც ამ ჟანრის ერთ-ერთი პირველი თხზულება იყო და რომელსაც მოგვიანებით ეწოდა „ისტორია მონღოლთა, რომლებსაც თათრებს ვუწოდებთ". აქვს ცნობები ყაენის კარზე ქართველი უფლისწულების (დავით ულუსა და დავით ნარინის) ყოფნის შესახებ.

ლიტერატურა
----------

* კიღურაძე ნ. სანიკიძე გ. გორდეზიანი ლ. ოთხმეზური გ. ფირცხალავა ლ. ისტორია (მოსწავლის წიგნი), თბ. 2012

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ხაზარეთიდან... ვიდრე ბნელეთამდე დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine.
* ისტორია მონღოლებისა ; უკეთესთაგან უკეთესი (ისტორია) ჰაჯი მეჰყიდული ყაჯარისა / პლანო კარპინი
**პლაზმოდიუმი** (ლათ. Plasmodium) — პარაზიტული უმარტივესების გვარი ჰემოსპორიდიების რიგისა. შეიცავს 60-ზე მეტ სახეობას, რომლებიც ხერხემლიანებისა და ადამიანის პარაზიტებია და იწვევენ მალარიას. პლაზმოდიუმის გადამტანია მალარიის კოღო ლათ. Culicidae-თა ოჯახისა. კოღოს კბენისას ნერწყვთან ერთად მასპინძლის ორგანიზმში ხვდებიან პლაზმოდიუმები სპორპზოიტების სახით. ისინი იჭრებიან სისხლძარღვთა ენდოთელიუმში ან ღვიძლში, სადაც შიზოგონიის გზით იძლევიან უამრავ პატარა ერთუჯრედიან მეროზოიტს, რომლებიც იჭრებიან ერითროციტებში. აქ ისინი მრავალჯერ განიცდიან შიზოგონიას და შემდეგ გამოდიან სისხლში. მეროზოიტების ნაწილი იჭრება ახალ ერითროციტებში და გარდაიქმნება მდედრ (მაკრო-) და მამრ (მიკრო-) გამეტოციტებად.

მაკროგამეტოციდები მასპინძლის ორგანიზმშივე გარდაიქმნება მაკროგამეტებად, მიკროგამეტოციტების განვითარება კი მხოლოდ კოღოს ორგანიზმში მიმდინარეობს. მაკროგამეტები მიკროგამეტოციტებთან ერთად სისხლის წოვის დროს ხვდება კოღოს კუჭში; აქ მიკრო გამეტოციტი იძლევა რამდენიმე მიკროგამეტას, რომლებიც ერწყმიან მაკროგამეტებს და იქცევიან მოძრავ ზიგოტებად — ოოკინეტებად. ესენი იფარებიან გარსებით და გარდაიქმნებიან ოოცისტებად (ზიგოცისტებად). მათი მრავალჯერადი გაყოფით მიიღება მრავალი (10 ათასამდე) აქტიურად მოძრავი სპოროზოიტი, რომლებიც ხვდებიან სანერწყვე ჯირკვლებში და სისხლის წოვის დროს კვლავ მასპინძელში ხვდებიან. ადამიანის პარაზიტია პლაზმოდიუმის 4 სახეობა: ლათ. Plasmodium vivax, ლათ. Plasmodium malariae, ლათ. Plasmodium falciparum და ლათ. Plasmodium ovalis, რომელთა გადამტანია ლათ. Anofeles-ის გვარის კოღოები. პრიმატების პარაზიტებია ლათ. Plasmodium reichenowi, ლათ. Plasmodium knowlesi და სხვა. დანარჩენი ხერხემლიანებისა — ლათ. Plasmodium berghei, ლათ. Plasmodium relictum, ლათ. Plasmodium agamae, ლათ. Plasmodium bufonis და სხვა.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ. 1984. — გვ. 92.
**პილატე პონტოელი** (ლათ. Pontius Pilatus) — რომის იმპერიაში შემავალი იუდეის პროვინციის მეხუთე პრეფექტი, იმპერატორ ტიბერიუსის დროს. 26-36 წ.წ. მის შესახებ ცნობებს იძლევიან პირველი საუკუნის მოღვაწეები ტაციტუსი და ფლავიუსი. ისინი მას მოიხსენიებენ როგორც პროკურორს, თუმცა 1961 წელს არქეოლოგების მიერ კესარიაში აღმოჩენილი ფილაზე ის მოიხსენიება როგორც პრეფექტი. ამ თანამდებობაზე დანიშვნა მიანიშნებს, რომ ის რომაელთა ერთ-ერთი პრივილეგირებული ფენის, ეკვიტების წარმომადგენელი იყო.

ფილონ ალექსანდრიელის გადმოცემით პილატე იუდეის მოსახლეობას მასიურად, ყოველგვარი გასამართლების გარეშე , უკანონოდ დევნიდა და სჯიდა, ასევე არ ერიდებოდა მათი რელიგიური გრძნობების შეურაცხყოფას. 

პილატე პონტოელი ისტორიაში უმთავრესად ცნობილია, როგორც ქრისტეს მსაჯული. იესოს ჯვარცმა სწორედ მისი პრეფექტობის პერიოდს დაემთხვა. თანამდებობიდან გამომდინარე, იუდეაში ადამიანის სიკვდილით დასჯის გადაწყვეტილების მიღება მხოლოდ მას შეეძლო.

სახარების მიხედვით, პილატეს არ სურდა იესოს სიკვდილით დასჯა. მან მღვდელმთავრებს განუცხადა რომ ვერ ხედავს დანაშაულ მის ქმედებებში. თუმცა ხალხი მტკიცედ მოთხოვდა სინედრიონის გადაწყვეტილების შესრულებას, ქრისტეს ჯვარცმას. პილატე ცდილობდა გადაერწმუნებინა ისინი და შეახსენა რომ პასექის დღესასწაულის გამო მას ისედაც უნდა შეეწყალებინა ერთი დამნაშავე. პასუხად ხალხმა ქრისტეს ნაცვლად ვინმე ბარაბას განთავისუფლება მოითხოვა. საბოლოოდ პრეფექტი დაჰყვა შეკრებილთა ნებას, თუმცა თვითონ აიღო თასი და წყლით ხელები დაიბანა თან განუცხადა მათ: *უბრალო ვარ ამ მართალის სისხლისგან, თქვენ იცით.* მან ბრძანა იესოს გაშოლტვა, შემდეგ კი - გადასცა ხალხს, ჯვარზე გასაკვრელად.

პილატე პონტოელი 36 წელს სამარიტანელთა დარბევის შემდეგ რომში გაიწვიეს. ამის შემდეგ მასზე რაიმე სარწმუნო ისტორიული ცნობები აღარ მოიპოვება. მიუხედავად ამისა არსებობს უამრავი ლეგენდა, რომელიც მის შემდგომ ცხოვრებას უკავშირდება.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***პონციუს პილატე***

* The Administrative and Military Organization of Roman-occupied Palestine
* fresh translation of texts and analysis of evidence by Mahlon H. Smith
* Jewish Encyclopedia: Pilate, Pontius
* *Encyclopædia Britannica* 1911: დაარქივებული 2011-04-13 საიტზე Wayback Machine.  "Pontius pilate"
* The Hausen Legend of Pontius Pilate დაარქივებული 2014-04-24 საიტზე Wayback Machine.
* Brian Murdoch, "The *Mors Pilati* in the Cornish *Resurrexio Domini* დაარქივებული 2009-09-30 საიტზე Wayback Machine.
* Fictional Memoires of Pontius Pilate – at BBC Radio 4 by Douglas Hurd დაარქივებული 2008-12-08 საიტზე Wayback Machine.
* Pontius Pilate Inscription
* Pronunciation of Ecclesiastical Latin დაარქივებული 2012-08-04 საიტზე Wayback Machine.
* Pilate and Jesus - an Islamic Perspective
**პიტერ კრეიგი** (ინგლ. Peter Craig; დ. 10 ნოემბერი, 1969) — ამერიკელი რომანისტი, მსახიობი და სცენარისტი.

პიტერ კრეიგი დაიბადა ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიის შტატი. დაამთავრა აიოვას უნივერსიტეტი.იგი არის ცნობილი მსახიობის, სალი ფილდის შვილი.

კარიერის განმავლობაში მონაწილეობდა ორ ფილმში — „ჰუპერი" (1978) და „დაკმაყოფილება" (1988). გამოცემული აქვს სამი რომანი. აგრეთვე დაწერილი აქვს სცენარი ფილმებისთვის: „ქურდების ქალაქი" (2010), „შიმშილის თამაშები: კაჭკაჭჯაფარა — ნაწილი 1" (2014), „შიმშილის თამაშები: კაჭკაჭჯაფარა — ნაწილი 2" (2015), „ნამდვილი მამა" (2016) და „12 მეომარი" (2018).

იგი ნომინირებული იყო ამერიკის სცენარისტთა გილიდიისა და Critics’ Choice Movie Awards-ის დაჯილდოებებზე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* პიტერ კრეიგი — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)
* პიტერ კრეიგის ბიოგრაფია

სქოლიო
------

1. ↑  *AICN BOOKS! Bruce Wagner, Horror Masters, Peter Craig Interview and Nick Hornby!!*[*მკვდარი ბმული*] Aintitcool.com, 6 აპრილი, 2005
2. ↑  *Peter Craig (I)*. The Internet Movie Database
დედამიწის ატმოსფეროს ფენები
**სტრატოპაუზა** (ლათ. stratum – ფენა და ბერძნ. pausis – შეჩერება) — დედამიწის ატმოსფეროს ფენა, ეგრეთ წოდებული გარდამავალი ფენა სტრატოსფეროსა და მეზოსფეროს შორის. სტრატოსფეროში ტემპერატურა სიმაღლესთან ერთად მატულობს, ხოლო საკუთრივ სტრატოპაუზა წარმოადგენს ფენას, სადაც ტემპერატურა მაქსიმუმს აღწევს. სტრატოპაუზაში ტემპერატურა უდრის 0 °C-ს. აღნიშნული, მოვლენა არა მხოლოდ დედამიწისთვის, არამედ ყველა იმ პლანეტისთვისაა დამახასიათებელი, რომლებსაც ატმოსფერო გააჩნიათ. დედამიწაზე სტრატოპაუზის სიმაღლეა 50-55 კმ.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* მეზოპაუზა
* ტროპოპაუზა
* თერმოპაუზა

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* სტრატოპაუზა — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
დედამიწის ატმოსფერო |
| --- |
|  |
| 
ტროპოსფერო · სტრატოსფერო · მეზოსფერო · თერმოსფერო · ეგზოსფერო |
|  |
| 
ტროპოპაუზა · სტრატოპაუზა · მეზოპაუზა · თერმოპაუზა |
|  |
| 
ოზონის შრე · ტურბოპაუზა · იონოსფერო |

 |
რავი ვარმა
**რაჯა რავი ვარმა** (კანადა: ರಾಜಾ ರವಿ ವರ್ಮ; \*29 აპრილი, 1848, კერალა - 2 ოქტომბერი, 1906, კილიმანორი, ინდოეთი) -- ინდოელი მხატვარი, სახელი გაითქვა მაჰბჰარატასა და რამაიანას ეპოსის სცენების აღწერით. მისი ფერწერული ტილოები ინდური ტრადიციისა და ევროპული აკადემიური ხელოვნების შერწყმის საუკეთესო ნიმუშებად არის აღიარებული.

მის ყველაზე განთქმულ ნამუშევრებზე აღბეჭდილია ულამაზეს სარიში გამოწყობილი გრაციოზული ქალბატონები. რავი ვარმა მაჰარაშთრას ქალაქ ბომბეიში ცხოვრობდა რამდენიმე წელს და მრავალი ულამაზესი მაჰარაშთრელი ქალი ჰყავს დახატული. დასავლეთმა ის გაიცნო ვენის ხელოვნების გამოფენაზე 1873 წელს, სადაც რავის ნამუშევრებს პირველი პრემია ერგო. რავი ვარმა საყოველთაოდ მიჩნეულია, როგორც ინდოეთის ხელოვნების ისტორიაში ერთ-ერთი უდიდესი მხატვარი.

მნიშვნელოვანი ნამუშევრები
-------------------------

ლაქშმი
* *სოფლის ლამაზმანი*
* *ფიქრებში ჩაფლული ქალბატონი*
* *დამაიანთი ესაუბრება გედს*
* *ორკესტრი*
* *არჯუნა და სუბადრა*
* *ქალბატონი ხილით*
* *გულდაწყვეტილი*
* *სვარბათელი მოთამაშე*
* *შაკუნტალა*
* *მეუფე კრიშნა, როგორც მოგზავნილი*
* *მაღანადას გამარჯვება*
* *მათხოვართა ოჯახი*
* *სვარბათის მოთამაშე ქალბატონი*
* *მეუფე რამა იპყრობს ვარუნას*
* *შეყვარებული წყვილი*
* *შანთანუ და მაციაგანდა*

გალერეა
-------

* *დათატრეა*
* *არჯუნა და სუბჰადრა*
* *კრიშნას გამოცხადება*
* *შაკუნტალა*
* *მერძევე გოგონა*
* *ორკესტრი*
* *ჩაფიქრებული ქალი*

|  |  |
| --- | --- |
|  | *ეს სტატია პიროვნების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
**საქონელი** — საწარმოო და პირადი მოხმარების საგნები და მომსახურება, რომლებიც განკუთვნილია ამა თუ იმ სახის მოთხოვნილებისა და საჭიროებების დაკმაყოფილებისათვის და ბაზარს მოეწოდება, როგორც ყურადღების მიპყრობის, შეძენის, სარგებლობის მიღების ან მოხმარებისათვის. მას გააჩნია როგორც ხელშესახები, ისე არახელშესახები მახასიათებლები. აქედან გამომდინარე, ის შეიძლება იყოს ნივთი, მომსახურება, იდეა, სამუშაო ძალა, ადგილი, საწარმოო, ორგანიზაცია და სხვა.

საქონელს აქვს თავისი სასაქონლო ერთეული.

საქონლის არსის სრულყოფილად გაგებისათვის დიდი მნიშვნელობა აქვს მის სწორ კლასიფიკაციას.

გამოყენების დროის ხანგრძლივობის მიხედვით საქონელი შეიძლება დავყოთ: ხანმოკლე სარგებლობის საქონელი, ხანგრძლივი სარგებლობის საქონელი, მომსახურება.

მომსახურების ხასიათის გათვალისწინებით საქონელი შეიძლება დაიყოს ორ ჯგუფად: ფართო მოხმარებლის საქონლად და საწარმოო დანიშნულების საქონლად.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

Indice de precios de mercancías para los últimos 25 años, de acuerdo al FMI

  


|  |  |
| --- | --- |
| wikistub |  *ეს არის სტატიის ან სექციის **ესკიზი**. თქვენ შეგიძლიათ შეავსოთ იგი.* |
საქალაქო საბჭოს შენობა. ქალაქი ბერდაუ. საქსონია. გერმანია‎
**რატუშა** (გერმანული „Rathaus" — სიტყვასიტყვით «საბჭოს სახლი») – საქალაქო საბჭოს შენობა შუა საუკუნეების ევროპაში. სახელწოდება „რატუშა" ევროპის მთელ რიგ ქვეყნებში მიღებული დასახელებაა. შენობა წარმოადგენს გოთური ატქიტექტურული სტილის ულამაზეს ნაგებობას, რომელიც განთავსებული იყო ძველი ქალაქის მთავარ მოედანზე, ცენტრში. ნაგებობისათვის დამახასიათებელია ტანწერწეტა, ზეცისკენ მისწრაფებული საზეიმო ხასიათის წაისრული ფორმები, ახალი კონსტრუქციები (არკბუტანი, კონტრფორსი, ნერვიურიანი კამარა და სხვა), ვიტრაჟები, ქანდაკების, არქიტექტურისა და ფერწერის ღრმა სინთეზი. ხშირად რატუშასათვის დამახასიათებელი დეტალია საათი ან ზარები. 

თავდაპირველი რატუშები გაჩნდა გერმანიის სავაჭრო ქალაქებში, მოგვიანებით გადაიღეს შენობის ფორმა სხვა ქვეყნებმაც.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ბრემენის რატუშა

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

 **ვიკისაწყობში** არის გვერდი თემაზე: ***რატუშა***

* Tittler, Robert (1991). *Architecture and power: the town hall and the English urban community, c. 1500-1640*.  Oxford University Press,   გვ. 211. ISBN 978-0-19-820230-1. ციტირების თარიღი: 2010-04-02.