recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**რიჰო ტერასი** (ესტ. Riho Terras; დ. 17 აპრილი 1967, კოჰტლა-იარვე, ესტონეთის სსრ) — ესტონელი ბრიგადის გენერალი; 2011 წლის 5 დეკემბრიდან — ესტონეთის შეიარაღებული ძალების მეთაური.

ბიოგრაფია
---------

რიჰო ტერასი დაიბადა 1967 წლის, 17 აპრილს, ქალაქ კოჰტლა-იარვეში, ესტონეთის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში.

სამხედრო სამსახური გაიარა სსრკ-ის სამხედრო-საზღვაო ფლოტში, ბალტიის ზღვაში.

1988 წლიდან 1993 წლამდე სწავლობდა ტარტუს უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტზე. 

1991 წელს მსახურობდა ესტონეთის შეიარაღებულ ძალებში, სადაც გაიარა უმცროსი ოფიცრის კურსები და 1992 წლის მარტიდან ნოემბრამდე მეთაურობდა კალევსკის ბატალიონის, ცალკეულ ქვეით ასეულს. (ნოემბრიდან — ბატალიონის შტაბის უფროსი).

1998 წელს დაამთავრა მიუნხენის ბუნდესვერის უნივერსიტეტის საზოგადოებრივი და სოციალური მეცნიერებების ფაკულტეტი და მიიღო მაგისტრის წოდება.

2000 წლის იანვრიდან 2001 წლის იანვრამდე მეთაურობდა კაიტსელიიტის მილიციის მთავარ შტაბს. ამის შემდეგ, 2004 წლამდე იყო ესტონეთის სამხედრო ატაშე გერმანიასა და პოლონეთში.

2005 წლიდან 2008 წლამდე მუშაობდა ესტონეთის თავდაცვის ძალების მთავარ შტაბში, სამხედრო ანალიზის და დაგეგმის დეპარტამენტში, 2006 წლიდან კი ამ დეპარტამენტის ხელმძღვანელიც გახდა.

2007 წელს შეცვალა სასწავლო მისიის ხელმძღვანელი ერაყში. 2008 წლის დეკემბრიდან 2010 წლამდე იყო თავდაცვის სამინისტროს კანცლერი, 2011 წლის 1 მარტიდან გახდა - ესტონეთის თავდაცვის ძალების მეთაური.

1993 წლიდან 2005 წლამდე გაიარა რამდენიმე სწავლება სხვადასხვა ქვეყნის სამხედრო აკადემიებში, ასეულის და ბატალიონის სამეთაურო კურსებზე. 
დაასრულა სამხედრო პოლიტიკის კურსი ჟენევაში, აგრეთვე გაიარა შტაბის უფროსი ოფიცრის კურსები ბალტიის სამხედრო კოლეჯში, სწავლობდა ბრიტანეთის თავდაცვით-კვლევით სამეფო კოლეჯში.

ესტონეთის თავდაცვის ძალების მეთაური
-----------------------------------

2011 წლის 5 დეკემბერს გახდა ესტონეთის თავდაცვის ძალების მეთაური. 2012 წლის მარტში, თავისი ახალ თანამდებობის რანგში ტერასმა მოუწოდა ფინეთს  ჩრდილო ატლანტიკურ ალიანსში გაწევრებისკენ.

  

რიჰო ტერასი ფლობს ესტონურ, ინგლისურ, გერმანულ და რუსულ ენებს.

ოჯახი
-----

ტერასი დაქორწინებულია და ჰყავს ორი ვაჟი.

სქოლიო
------

1. ↑  ესტონეთის თავდაცვის ძალების მეთაური - რიჰო ტერასი
2. ↑  ბრიგადის გენერალი რიჰო ტერასი.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2015-05-27. ციტირების თარიღი: 2013-01-07.
3. ↑  ესტონეთის თავდაცვის ძალების ახალი მეთაური მოუწოდებს ფინეთს, შევიდეს ჩრდილო ატლანტიკურ ალიანსში
**რიონის ბრძოლა** — ბრძოლა 550 წელს ეგრის-ბიზანტიისა და ირანის ჯარს შორის ეგრისის დიდი ომის (542-562) დროს. 549 წელს ირანელმა სარდალმა მერმეროემ თავისი 30000-იანი არმიის 5000 მეომარი ეგრისში დატოვა, დანარჩენი კი გამოსაზამთრებლად სომხეთში გადაიყვანა. ირანელები რიონის სამხრეთ სანაპიროზე დაბანაკდნენ. გუბაზ II-მ, რომელიც ქართლიდან გადმოსასვლელ გზებს და რიონის მარჯვენა სანაპიროს იცავდა, გადაწყვიტა გაენადგურებინა ეს რაზმი და ბიზანტიელთა სარდალს დაგისთეს დახმარება სთხოვა.

ეგრისისა და ბიზანტიის ჯარი შეერთდა. გუბაზმა ჯერ 1000 მეომრისაგან შემდგარი მზვერავი რაზმი გაანადგურა, ხოლო შემდეგ მოულოდნელად ირანელთა მთავარ ბანაკს დაეცა და დაამარცხა. ირანელთა უმეტესობა ბრძოლის ველზე დაეცა, ბევრი ტყვედ ჩავარდა. გაქცეულები კი გუბაზმა ქართლში გადარეკა. ეგრისი ირანელებისაგან გაიწმინდა, ირანელთა გარნიზონი მხოლოდ პეტრას ციხე-ქალაქში იდგა.

ლიტერატურა
----------

* *გუჩუა ვ.* გადავცედოთ წარსულს, თბ. 1967;
* საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტ. 2, თბ. 1973;

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, თბ. 1984. — გვ. 394.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ეგრისის დიდი ომის ბრძოლები |
| --- |
|  |
| 
* პეტრის ბრძოლები
* რიონის ბრძოლა
* მუხურისის ბრძოლა
* არქეოპოლისის ბრძოლა
* ტელეფისის ბრძოლა
* ონოგურისის ალყა
* ფოთის ბრძოლა
* ძახარის ბრძოლა
 |

 |
**საბრძოლო დიდების ქალაქის სტელა** (რუს. Стела «Город воинской славы») — მემორიალი დონის როსტოვის პირველი მაისის რაიონში. შექმნილია მას შემდეგ, რაც ქალაქს საბრძოლო დიდების ქალაქის სტატუსი მიენიჭა. საზეიმო გახსნა გაიმართა 2010 წლის 6 მაისს აეროპორტის წინ მდებარე მოედანზე, რომელსაც ეწოდა საბრძოლო დიდების მოედანი.

აღწერა
------

ძეგლი წარმოადგენს წითელი გრანიტისაგან დამზადებულ მრგვალ სვეტს, რომლის სიმაღლეა 6,5 მეტრი და რომელსაც თავზე ადგას რუსეთის ბრინჯაოს გერბი. სვეტის კვადრატულ კვარცხლბეკზე ერთ მხარეს გამოსახულია დონის როსტოვის გერბი, ხოლო მეორე მხარეს რუსეთის პრეზიდენტის იმ ბრძანების ტექსტი, რომლის მიხედვითაც ქალაქს მიენიჭა საბრძოლო დიდების ქალაქის საპატიო წოდება. ძეგლს გარს აკრავს ოთხი კვადრატული პილონი, რომლებზეც გამოსახულია ბარელიეფები დონის როსტოვის საბრძოლო ისტორიის თემატიკიდან და გამარჯვება გერმანელებზე. მონუმენტის ავტორები არიან: არქიტექტორი ი. დვორნიკოვი და ფორმატორი ა. მუსიენკო. ბარელიეფის ავტორები არიან: მოქანდაკე ს. ოლეშნია, გ. მიასნიკოვი და ა. დემენტიევი.

ისტორია
-------

2007 წლის დასაწყისში ვეტერანთა ორგანიზაციის წარმომადგენლები გამოვიდნენ წინადადებით დონის როსტოვს მინიჭებოდა საბრძოლო დიდების ქალაქის სტატუსი. ქალაქის იმჟამინდელი მერი მიხაილ ჩერნიშიოვი დათანხმდა ამ იდეას და როსტოვის საქალაქო დუმის დეპუტატებმა რუსეთის პრეზიდენტს გაუგზავნეს შუამდგომლობა აღნიშნული საკითხის შესახებ. საბრძოლო დიდების ქალაქის საპატიო სტატუსი დონის როსტოვს მიენიჭა პრეზიდენტის 2008 წლის 5 მაისის № 556 ბრძანების შესაბამისად. 

ბრძანებულების თანახმად მას შემდეგ რაც პრეზიდენტი ანიჭებს ამა თუ იმ ქალაქს აღნიშნულ სტატუსს, ყველა ქალაქში უნდა დაიდგას ერთნაირი საბრძოლო დიდების სტელა. ძეგლის დასადგმელად განიხილებოდა რამდენიმე ადგილი: კარლ მარქსის მოედანი, დიდი სადოვაიის ქუჩა, თეატრალური მოედანი, მაგრამ ეს წინადადებები არ განხორციელდა, რადგანაც ამ ადგილზე უკვე იდგა ძველი ძეგლები, რომლის აღებაზეც საზოგადოება არ დათანხმდებოდა. საბოლოოდ, ძეგლი დადგეს როსტოვის აეროპორტის შენობის წინ. 

ადგილის შერჩევა გაამართლეს იმით, რომ აეროპორტი არის ქალაქის საჰაერო ჭიშკარი და უკვე აქედანვე გამოჩნდება სტუმრისათვის დონის როსტოვის მთავარი ძეგლი, თუმცა აკრიტიკებდნენ ადგილს იმის გამო, რომ ამ ადგილზე არ გამართულა არანაირი ბრძოლა.

ქალაქის დუმამ სტელის ასაგებად გამოყო 19 მლნ რუბლი. ძეგლი საზეიმოდ გაიხსნა 2010 წლის 6 მაისს და მოედანს სადაც სტელა დადგეს ეწოდა საბრძოლო დიდების მოედანი.

სქოლიო
------

1. 1 2 3  Стела воинской славы установлена в Ростове-на-Дону. РИА Новости (2010-05-06). ციტირების თარიღი: 2013-08-09.
2. ↑  В Ростове-на-Дону установлена стела «Город воинской славы». rostov-region.ru. ციტირების თარიღი: 2013-08-09.
3. ↑  Депутаты Ростовской гордумы намерены ходатайствовать о присвоении Ростову звания "Город воинской славы". yugregion.ru (2007-02-19). ციტირების თარიღი: 2013-08-10.
4. ↑  Указ Президента РФ от 05.05.2008 № 556
5. ↑  Стела в честь присвоения Ростову звания «Город воинской славы» будет установлена на Театральной площади. yugregion.ru (2008-05-15). ციტირების თარიღი: 2013-08-10.
6. 1 2 3  Ольга Космынина, В Ростове появится площадь Воинской славы // Ростов Официальный. — 2009. — № 50 (785).
**საბრათა** (არაბ. صبراتة‎) — ანტიკური ქალაქი თანამედროვე ლიბიის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, აზ-ზავიის მუნიციპალიტეტში. ერთ დროს წარმოადგენდა ტრიპოლისის „სამი ქალაქიდან" ყველაზე დასავლეთით მდებარეს. განფენილია ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე, ტრიპოლიდან 65 კმ-ით დასავლეთით. 1982 წელს, მისი ჩვენამდე მოღწეული არქეოლოგიური არეალი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. 

საბრათის ნავსადგური სავარაუდოდ ძვ. წ. 500 წელს დაარსდა, როგორც ფინიკიელთა სავაჭრო პოსტი, რომელიც აფრიკის შიგა რეგიონებიდან გამომავალ პროდუქტების გადაზიდვას ემსახურებოდა. ფინიკიელებმა მას ბერბერული სახელი 'Sbrt'n' უწოდეს, რაც სავარაუდოს ხდის, რომ მათ მოსვლამდე და ახალი ქალაქის აშენებამდე, მის ადგილას ადგილობრივთა ქალაქო მდებარეობდა. საბრათა გახდა მოკლე ისტორიის მქონე ნუმიდიური მასინისას სამეფოს ნაწილი, სანამ ის ახ. წ. II-III საუკუნეებში რომის შემადგენლობაში შევიდოდა და ხელახლა აშენდებოდა. საბრათის სიახლოვეს მდებარე ქალაქ ლეპტის-მაგნაში დაიბადა იმპერატორი სეპტიმიუს სევერუსი, რომლის მმართველობისასაც, საბრათამ თავის მონუმენტურ პიკს მიაღწია. ქალაქი მძიმედ დაზიანდა IV საუკუნის მიწისძვრებისას, განსაკუთრებით 365 წელს. მოკრძალებული მასშტაბებით ის ბიზანტიელი მმართველების დროს აღდგა. არაბების მიერ მაღრიბის დაპყრობის 100 წლიან პერიოდში, სავაჭრო ნავსადგურებმა საბაფრადან სხვა ადგილებში გადაინაცვლა, რის შემდეგაც ის სოფლად იქცა.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბიაში
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია არაბულ ქვეყნებში
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* UNESCO archaeological site of Sabratha
* Complete photo coverage of the archeological site
* "Sabratah, Libya"
* Sabratha, image from the BSR Library and Archive digital collections. Ward-Perkins photographic collection დაარქივებული 2011-07-22 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑  Septimus Severus page 2

არექოლოგიური ტერიტორიის პანორამა
საბრათის თეატრის პანორამა

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***საბრათა***

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
 მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლიბიაში ლიბიის დროშა |
| --- |
|  |
| 
კირენა  · ლეპტის-მაგნა  · საბრათა  · ძველი ქალაქი ღადამესი  · ტადრატ-აკაკუსი |  |

 |
**რობერტო სოლდადო რილიო** (ესპ. Roberto Soldado Rillo; დ. 25 მაისი, 1985, ვალენსია, ესპანეთი) – ესპანელი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ვილიარეალის" თავდამსხმელი

კარიერა
-------

### დასაწყისი

რობერტო სოლდადო რილიო დაიბადა ვალენსია, 15 წლის ასაკში იგი შეუერთდა რეალის ადგილობრივ მცირე კლუბ CF Don Bosco-ს. წარმატებული სეზონის შემდეგ მან რეალ მადრიდის ძირითად კლუბშიც ამოყო თავი, მან თავისი პირველი ჯგუფური დებიუტი 23 ოქტომბერს, 2005 წ, ვალენსიას წინააღმდეგ გამართა, სადაც 18 წუთი ითამაშა (1-2 მარცხი). ამ შეხვედრამდე 27 სექტემბერს, სოლდადომ 86-ე წუთზე გამარჯვების გოლი გაუტანა ოლიმპიაკოსს ჯგუფურ ეტაპზე.

### ოსასუნაში განათხოვრება

2006-2007 წლებში იგი იჯარით გაასხვივეს ოსასუნაში, სადაც ასევე კარგ შედეგს მიაღწია. მან 19 გოლი გაიტანა (2 პენალტი) რაც ფეხბურთელისთვის და გუნდისთვის დიდი მიღწევა იყო.

### რეალში დაბრუნება

იჯარის შემდეგ იყო ისევ რეალში, მაგრამ ფეხბურთელს ძირითადი დროის გატარება სათადარიგოთა სკამზე უწევდა, რაც არცთუ ისე სახარბიელო შედეგი იყო შარშანდელი სეზონის შემდეგ, იგი რეალში დაბრუნდა 2007 წლის 11 ივნისს და კონტრაქტიც გაახანგრძლივა 2012 წლამდე, იგი ინტერვიუში აცხადებდა რომ მისთვის ოსასუნა დიდი გაკვეთილი იყო, სწორედ ამ გუნდში გაუსინჯა მან გემო გოლების გატანას.

### ხეტაფე

2008 წელს სოლდადო 4 მილიონ ევროდ შეიძინა ესპანურმა ხეტაფემ. სადაც როგორც მოგეხსენებათ უნაკლო შედეგი აჩვენა 60 შეხვედრაში 29 გატანილი გოლი და სრულიად დამსახურებულად დაიპყრო ხეტაფეს გულშემატკივართა გულები.

### ვალენსია

2010 წლის ივნისში სოლდადომ მშობლიურ ქალაქში დაბრუნება გადაწყვიტა და ადგილობრივ გუნდშიც იქნა მიღებული. მასში ვალენსიელებმა 10 მილიონი ევრო გადაიხადეს. სწორედ სოლდადოა დავიდ ვილიას შემცვლელი და მასზე ვალენსიელი გულშემატკივარი დიდ იმედებს ამყარებს. პირველი UEFA-ს მატჩი მან ბრწყინვალედ ჩაატარა და გოლის ავტორიც კი გახდა (ბურსასპორი - ვალენსია 0-4). მან პირველივე სეზონში მოასწრო 25 გოლის გატანა, მათ შორის აღსანიშნავია პოკერი თავისი ყოფილი კლუბის, ხეტაფეს წინააღმდეგ.

ის ხუან მატას წასვლის შემდეგ გუნდის კაპიტნად და ერთ–ერთ წამყავან მოთამაშედ ჩამოყალიბდა. მან უკვე 22 თამაშში 19 გოლის გატანა მოახერხა და გუნდის ბომბარდირის გახდა. ის გოლების ხშირად გატანის გამო კლუბის ხელმძრვანელობამ და ლა ლიგამ რამდენიმეჯერ დააჯილდოვეს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* პროფილი ვილიარეალის ოფიციალურ საიტზე დაარქივებული 2016-11-12 საიტზე Wayback Machine.  (ინგლისური) (ესპანური)
* პროფილი Transfermarkt-ზე (ინგლისური)
* პროფილი Soccerway-ზე (ინგლისური)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ვილიარეალი  – მიმდინარე შემადგენლობა |
| --- |
|  |
| 

1 ასენხო ·
2 გასპარი ·
3 ანხელი ·
5 მუსაკიო ·
6 რუისი ·
7 ჩერიშევი ·
8 დოს სანტოსი ·
9 სოლდადო ·
11 კოსტა ·
12 გონსალესი ·
13 ფერნანდესი ·
14 ტრიგეროსი ·
15 ლოპესი ·
16 ერნანდესი ·
17 ბაკამბუ ·
18 სანსონე ·
19 კასტილეხო ·
20 სორიანო ·
21 ბრუნო ·
22 რუკავინა ·
23 ბონერა ·
24 სანტოს ბორე ·
25 ბარბოსა ·
მწვრთნელი: ფრან ესკრიბა
 |

 |
**რობი ამელი** (ინგლ. Robbie Amell) (დ. 21 აპრილი, 1988) — კანადელი მსახიობი, მოდელი.

ბიოგრაფია
---------

რობი ამელი დაიბადა ონტარიოს შტატის ქალაქ ტორონტოში. იგი არის ჯო და ბობ ამელის ვაჟი. ბობ ამელი დაკავებულია საიუველირო ბიზნესით ის არის მსახიობი სტივენ ამელის პირველი ბიძაშვილი. თავის დასთან ერთად მან დაიწყო მოდელირება და მცირე როლები ითამაშა ექვსი წლის ასაკში. თექვსმეტი წლის ასაკში მან მიღო მონაწილეობა სკოლაში, სპექტაკლში „ლუისი და დეივი და ფიონია". მსახიობობის სიყვარულმა განაპირობა ის, რომ მან შემდგომში ჩააბარა კანადის სამსახიობო სასწავლებელში. 2006 წელს ტორონტოში დაამთავრა ლოურენს პარკის საუნივერსიტეტო ინსტიტუტი.

კარიერა
-------

რობი ამელის პირველი როლი იყო ფილმში „ბითუმად უფრო იაფია 2", რომელიცგადაიღეს ონტარიოში, მუსკოკის რეგიონში. 2007 წელს მან მიიღო მონაწილეობა ფილმში „მცდარი მოსახვევი". კანადურ Family Channel-ზე გამოსულ სერიალში „ცხოვრება დერეკთან" მან კეისი მაკდონალდის მეგობარ მაქსის როლი რამდენიმე ეპიზოდში ითამაშა. სერიალის დისტრიბუცია მსოფლიოს მასშტაბით ხდებოდა, Disney Channel-ის ჩათვლით.. რობი აგრეთვე გამოჩნდა ABC-ის ტელეფილმში „ობიექტივში", ხოლო 2009 წელს – ფრედ ჯოუნსის როლში, ტელეფილმში „სკუბი დუ: საიდუმლო იწყება", რომელიც Cartoon Network-ზე ყველაზე პოპულარულ ჩვენებად იქცა. 2010 წელს მან იგივე როლი განასახიერა გაგრძელებაში „სკუბი დუ: ტბის მონსტრის წყევლა".

2013 წელს ამელმა მიიღო სტივენ ჯეიმსონის როლი CW-ის სამეცნიერო ფანტასტიკურ ფილმში „ხვალინდელი ადამიანები". იგი იყო ამავე სახელწოდების მქონე ბრიტანული სერიალის გადამუშავებული ვერსია..

ამელმა აგრეთვე ითამაშა კევინ სპეისისთან და და ჯენიფერ გარნერთან ერთად კომედიურ ფილმში „ცხრა სიცოცხლე", რომელიც გამოვიდა 2016 წლის 5 აგვისტოს..

პირადი ცხოვრება
---------------

2008 წლის ივლისში გაიცნო იტალია რიჩი. 2016 წლის 15 ოქტომბერს ისინი ოფიციალურად დაქორწინდნენ.

სქოლიო
------

1. ↑  Zach Stone is Gonna Be Famous – Cast – Robbie Amell. MTV. ციტირების თარიღი: October 8, 2013.
2. ↑  Kirkland, Bruce.  (2015-02-18) Robbie Amell gushes about starring in 'The DUFF' | Movies | Entertainment | Toro. Torontosun.com. ციტირების თარიღი: 2016-11-29.
3. ↑  Humphrey Funeral Home A.W. Miles - Newbigging Chapel Limited. Humphreymilesnewbigging.com. ციტირების თარიღი: 2016-11-29.
4. ↑  Bierly, Mandi (September 16, 2013). „Invasion of the Amells: A Q&A with The CW's best bloodline". *Entertainment Weekly*. დაარქივებულია ორიგინალიდან — იანვარი 12, 2015. ციტირების თარიღი: October 8, 2013.
5. 1 2  Mcomet Biography.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2009-09-28. ციტირების თარიღი: 2017-06-27.
6. ↑  Vrajlal, Alicia (May 9, 2014). „Luke Mitchell's series The Tomorrow People cancelled after Season One". *Daily Mail*. London.
7. ↑  Robbie Amell and Jennifer Garner Find Nine Lives Opposite Kevin Spacey as a Cat. *ComingSoon.net*.
8. ↑  'The Flash' Star Robbie Amell in Negotiations to Join Kevin Spacey in 'Nine Lives' (Exclusive). *TheWrap*.
9. ↑  Robbie Amell Height Weight Body Statistics.
10. ↑  TheTomorrowPeopleCW.com. *thetomorrowpeoplecw.com*.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2014-04-22. ციტირების თარიღი: 2017-06-26.
11. ↑  Longeretta, Emily.  (August 20, 2014) Italia Ricci & Robbie Amell Engaged — After 6 Years Of Dating. *Hollywood Life*.
**რობერტა მეცოლა** (მალტ. Roberta Metsola Tedesco Triccas; დ. 18 იანვარი, 1979, სენტ-ჯულიანსი, მალტა) — მალტელი პოლიტიკური მოღვაწე. მალტის ნაციონალისტური პარტიის წევრი. ევროპის პარლამენტის პრეზიდენტი 2022 წლის 18 იანვრიდან. 2020-2022 წლებში ევროპის პარლამენტის პრეზიდენტის პირველი მოადგილე. მალტის წარმომადგენელი ევროპის პარლამენტში 2013 წლიდან. ევროპის სახალხო პარტიის ფრაქციის წევრი.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა 1979 წლის 18 იანვარს მალტაში. 2003 წელს დაამთავრა მალტის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი, სადაც სწავლობდა ევროპის სამართალსა და პოლიტიკას. 2003-2004 წლებში სწავლობდა ბრიუგეში მდებარე ევროპის კოლეჯში, სადაც სწავლობდა ევროპის სამართალს. 2000-2002 წლებში იყო ევროპელი დემოკრატი სტუდენტების თავმჯდომარის მოადგილე, ხოლო 2002-2003 წლებში გენერალური მდივანი.

2004-2012 წლებში მუშაობდა ევროკავშირში მალტის მუდმივ წარმომადგენლობაში იურიდიულ და სასამართლო თანამშრომლობის ატაშესა და იუსტიციისა და შინაგან საქმეთა დეპარტამენტის უფროსად. 2012-2013 წლებში იყო უსაფრთხოების პოლიტიკის და საგარეო საკითხებში ევროკავშირის უმაღლესი წარმომადგენლის კეტრინ ეშტონის იურისტ-კონსულტანტი.

2013 წლის 25 აპრილს გახდა ევროპის პარლამენტის დეპუტატი. 2020 წლის 12 ნოემბერს აირჩიეს ევროპის პარლამენტის პრეზიდენტის პირველ მოადგილედ. 2022 წლის 11 იანვარს, დავიდ სასოლის გარდაცვალების შემდეგ იყო ევროპის პარლამენტის პრეზიდენტის მოვალეობის შესმსრულებელი, ხოლო 18 იანვარს აირჩიეს ახალ პრეზიდენტად. მიიღო 458 ხმა 690-დან.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***რობერტა მეცოლა***

* 

* ოფიციალური საიტი

სქოლიო
------

1. 1 2 3 4 5 6  Roberta Metsola. European Parliament. ციტირების თარიღი: 2022-01-18
2. ↑  Биография Роберты Метсолы. РИА Новости (2022-01-18). ციტირების თარიღი: 2022-01-18
3. ↑  ევროპარლამენტის პრეზიდენტად რობერტა მეცოლა აირჩიეს

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ევროპის პარლამენტის პრეზიდენტები |
| --- |
|  |
| საერთო ასამბლეა: 1952–1958 | 
* პოლ-ანრი სპააკი
* ალჩიდე დე გასპერი
* ჯუზეპე პელა
* ჰანს ფურლერი
 |
|  |
| საპარლამენტო ასამბლეა: 1958–1962 | 
* რობერ შუმანი
* ჰანს ფურლერი
 |
|  |
| ევროპის დანიშნული პარლამენტი: 1962–1979 | 
* გაეტანო მარტინო
* ჟან დიუვიოსარი
* ვიქტორ ლიმანსი
* ალენ პოერი
* მარიო შელბა
* ვალტერ ბერენდტი
* კორნელის ბერკჰაუერი
* ჟორჟ სპენალი
* ემილიო კოლომბო
 |
|  |
| ევროპის არჩეული პარლამენტი: 1979-დან  | 
* სიმონა ვეილი
* პიეტ დანკერტი
* პიერ პფლიმლინი
* ჩარლზ ჰენრი პლუმბი
* ენრიკე ბარონ კრესპო
* ეგონ კლეპში
* კლაუს ჰენში
* ხოსე მარია ხილ-რობლესი
* ნიკოლ ფონტენი
* პეტ კოქსი
* ხოსეპ ბორელი
* ჰანს-გერტ პეტერინგი
* იეჟი ბუზეკი
* მარტინ შულცი
* ანტონიო ტაიანი
* დავიდ სასოლი
* რობერტა მეცოლა
 |

 |
**საბრინა ფერილი** (იტალ. Sabrina Ferilli; დ. 28 ივნისი 1964, რომი, იტალია) — იტალიელი თეატრისა და კინოს მსახიობი.

ბიოგრაფია
---------

საბრინა ფერილი დაიბადა 1964 წლის 28 ივნისს, იტალიის დედაქალაქ რომში. კარიერა დაიწყო 1980-იანი წლებიდან, როგორც კინომსახიობმა. მუშაობდა რომის კინემატოგრაფიულ ცენტრში, სადაც მონაწილეობას იღებდა ადგილობრივ დრამატულ დადგმებში. პირველი წარმატებული ფილმი იყო „წითელი ამერიკელი", რომელიც გამოვიდა 1991 წელს. შემდგომ მონაწილეობას იღებდა სხვადასხვა პროექტებში. აღსანიშნავია ასევე ფილმი „შესანიშნავი ცხოვრება". შემდეგ წლებში სერიალებსა და ფილმებში გვევლინებოდა მეორეხარისხოვან როლებში. 2000 წელს გადაიღო ჟურნალ Max-სთვის, რომელიც საბოლოო ჯამში 1 მლნ. ეგზემპლარად გაიყიდა.

საბრინა ფერილი ცნობილია ასევე როგორც საფეხბურთო კლუბ რომას გულშემატკივარი. 1998 წელს ფერილი საზოგადოებას დაპირდა, თუ რომა იტალიის ჩემპიონი გახდებოდა იგი სტრიპტიზს იცეკვებდა. 2001 წელს საფეხბურთო კლუბი რომა იტალიის ჩემპიონატის გამარჯვებული გახდა, სადაც საბრინა ფერილიმ რომში დიდი ცირკის ტერიტორიაზე პუბლიკის თანდასწრებით სტრიპტიზი იცეკვა.

ფილმოგრაფია
-----------

| ფილმები |
| --- |
| წელი | ქართულად | ორიგინალურად | როლი |
| 1987 | რიმინი, რიმინი | Rimini Rimini |  |
| 1988 | ჩვენნაირი თაღლითები | I Picari |  |
| 1991 | წითელი ამერიკელი | Americano rosso | *ზარა* |
| 1993 | მანიაკის დღიური | Diario di un vizio | *ლუჯია* |
| 1994 | ბიჭი-მოსამართლე როზარიო ლევატინო | Il Giudice ragazzino | *ანჟელა გარნერა* |
| შესანიშნავი ცხოვრება | La Bella vita | *მირელა* |
| 1996 | დახრჩობილი სიცოცხლე | Vite strozzate | *მირიამი* |
| შვებულება აგვისტოში | Ferie d’agosto | *მარისა* |
| 1998 | სინიორ 15 ბურთი | Il Signor Quindicipalle | *სისი* |
| 2000 | ჟირაფი | Le Giraffe |  |
| 2003 | სამი ქალბატონი | L' Acqua… il fuoco | *სიეფანი / ელენა / სტელა* |
| 2004 | საშობაო სიყვარული | Christmas in Love | *ლიზა* |
| 2008 | მთელი ცხოვრება წინაა |  |  |
|

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2012-02-07 საიტზე Wayback Machine.
* 

* საბრინა ფერილი — კინოფილმების ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა (ინგლისური)

სქოლიო
------

1. ↑  დაარქივებული ასლი.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-12-12. ციტირების თარიღი: 2011-10-08.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  www.gazzetta.it
**კოშკიღელის ღვთისმშობლის ეკლესია** — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ ბორჯომის უბან ლიკანში, უბნის დასავლეთით. აგებულია ადრეულ შუა საუკუნეებში. არქიტექტურული მონაცემების საფუძველზე ლიკანის ეკლესიის აგება ივარაუდება VII-IX საუკუნეებით. ამჟამად ეკლესია საკმაოდაა დაზიანებული და ჩვენამდე ნანგრევების სახით მოაღწია. 

ეკლესია სამნავიან ბაზილიკას წარმოადგენს. ეკლესიის მთავარი ნაწილია აფსიდით დასრულებული ნავი. დამატებითი სადგომები აქვს დასავლეთით, ჩრდილოეთითა და სამხრეთით. მოგვიანებით ეკლესიას დასავლეთის მხრიდან მიადგეს სამრეკლო, რასაც გვაუწყებს სამრეკლოს შესასვლელის მარცხენა ბოძზე არსებული ასომთავრული წარწერა, რომლის მიხედვითაც ვგებულობთ, რომ აღნიშნული სამრეკლო ადგილობრივი ფეოდალის ქიშვად ავალიშვილისა და მისი მეუღლის, ქართლის მეფის ლუარსაბ I-ის ასულის, თამარის მიერ ყოფილა აშენებული. წარწერა ასე იკითხება 

|  |  |
| --- | --- |
|  | „ქ. იპრიანა ლიკნისა ღ(მრ)თისმშობელმა და აღვაშენე სა{მ}რეკლო ესე, მე, ქიშვად ავალიშვილმა და თანამეცხედრემან, მეფეთა [მე]ფის ასულმა თამარ და მათთა მშობელთა..." |
|  |  |

 სამრეკლოზე ასასვლელად მიშენებულია ქვაყორის კიბე, სამრეკლოს ზედა ნაწილი კი მონგრეულია. 

კოშკიღელის ღვთისმშობლის ეკლესიას კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სია‎

ლიტერატურა
----------

* გოგოლაძე თ. ბორჯომის ხეობის ისტორიული და ხუროთმოძღვრული ძეგლები (გზამკვლევი), თბ. 2014

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 17561
* ბორჯომის ხეობა

სქოლიო
------

1. ↑  საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
**რიო-მუნი** (ესპ. Río Muni; მეორე დასახელება — მბინი) — ეკვატორული გვინეის კონტინენტური რეგიონი, მოიცავს გეოგრაფიულ რეგიონს, რომლის ფართობია — 26 017 კმ². 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 882 747 ადამიანს.. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბატა.

გეოგრაფია
---------

რეგიონი ჩრდილოეთით ესაზღვრება კამერუნს, სამხრეთით გაბონს, დასავლეთიდან გარს ერტყმის გვინეის ყურის წყლები.

ისტორია
-------

რიო-მუნის ტერიტორია აღმოაჩინეს პორტუგალიელებმა XV საუკუნეში. დასახელება წარმოიშვა ესპანური სიტყვისაგან რიო — «მდინარე» და მუნი — «ჩუმი, მშვიდი». თავდაპირველად რიო-მუნი იყო პორტუგალიის კოლონია, მაგრამ შემდეგ, 1778 წელს, ელ-პარდოს შეთანხმების თანახმად გადავიდა ესპანეთის ხელში. ესპანელები იმედოვებდნენ, რომ ამ ტერიტორიიდან გასაყიდად და სხვა საჭიროებისთვის მონებს მოიპოვებდნენ, მაგრამ მოსახლეობის დიდი ნაწილი გარდაიცვალა ყვითელი ციებ-ცხელებისგან და ტერიტორია თითქმის უკაცრიელი გახდა. ადგილობრივ პლანტაციებში (კერძოდ ამ ტერიტორიაზე მრეწველობის ძირითადი დარგი იყო კაკაოს ექსპორტი) მუშა ძალა მნიშვნელოვნად შემცირდა და ამიტომ ამ ტერიტორიაზე გადმოასახლეს სხვა მაცხოვრებლები. რიო-მუნი ესპანეთის გვინეის პროვინცია გახდა მხოლოდ 1959 წელს.

მსხვილი ქალაქები
----------------

რიო-მუნის რეგიონის ყველაზე უფრო მსხვილი ქალაქია რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი — ბატა, მის გარდა რეგიონში არსებობს სხვა დიდი ქალაქები: ევინაიონგი, ებებიინი, აკალაიონგი, აკურენამი, მონგომო და სხვა.

ადმინისტრაციული დაყოფა
----------------------

ადმინისტრაციული თვალსაზრისით დაყოფილია 4 პროვინციად:

| ეკვატორული გვინეის ადმინისტრაციული დაყოფა პროვინციებად |
| --- |
|  |
| №რუკაზე | პროვინციები | ადმ. ცენტრი | ISO 3166-2 | ფართობი,კმ² | მოსახლეობა,ად. (2015) | სიმჭიდროვე,ად./კმ² |
| 4 | ცენტრო-სური | ევინაიონგი | GQ-CS | 9931 | 141 903 | 14,29 |
| 5 | კე-ნტემი | ებებიინი | GQ-KN | 3943 | 183 331 | 46,50 |
| 6 | ლიტორალი | ბატა | GQ-LI | 6665 | 366 130 | 54,93 |
| 7 | ველე-ნზასი | მონგომო | GQ-WN | 5478 | 191 383 | 34,94 |
|  | სულ |  |  | 26 017 | 882 747 | 33,93 |

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* რიო-მუნი, ტურისტული მეგზური ვიკივოიაჟზე

სქოლიო
------

1. 1 2  2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (Census preliminary of Equatorial Guinea’s population. 2015 year).  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-06-12. ციტირების თარიღი: 2017-01-07.
2. 1 2  2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (geohive. 2015 წელი).  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2016-03-09. ციტირების თარიღი: 2017-01-07.
3. 1 2  2015 წლის მოსახლეობის აღწერის წინასწარი მონაცემები (citypopulation. 2015 წელი)

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ეკვატორული გვინეის რეგიონები |
| --- |
|  |
|  | 
კუნძულოვანი გვინეა **·** კონტინენტური გვინეა |

 |
**რიო-ნეგროს დეპარტამენტი** (ესპ. *Departamento de Río Negro*) — დეპარტამენტი ურუგვაიში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია ფრაი-ბენტოსი. ფართობი 9 282 კმ², მოსახლეობა 54 765 ადამიანი (2011 წ). ჩრდილოეთით ესაზღვრება პაისანდუს დეპარტამენტი, აღმოსავლეთით — ტაკუარემბოს დეპარტამენტი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — დურასნოს, სამხრეთით კი სორიანოს დეპარტამენტი. დასავლეთიდან, მდინარე ურუგვაი არგენტინისგან გამოჰყოფს. 

შეიქმნა 1868 წელს, როდესაც გამოეყო პაისანდუს დეპარტამენტს.

ეკონომიკა
---------

დეპარტამენტის დასავლეთ ნაწილში, ინდუსტრიის ძირითადი წყაროა სოფლის მეურნეობა, ძირითადად მიწათმოქმედება. აღმოსავლეთ ნაწილში, ვრცელ საძოვრებზე მოშენებული ჰყავთ ცხვარი და მსხვილფეხა რქოსანი საქონელი, რასაც დიდი წვლილი შეაქვს დეპარტამენტის ეკონომიკაში. 

ბოლო დროს პოპულარული ხდება ტურიზმი, განსაკუთრებით ცხელი წყაროების გამო.

დეპარტამენტის რუკა
------------------

რიო-ნეგროს დეპარტამენტის ტოპოგრაფიული რუკა. ნაჩვენებია ძირითადი დასახლებული პუნქტები და გზები

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ურუგვაის დეპარტამენტები

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* INE map of Río Negro Department დაარქივებული 2012-11-14 საიტზე Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ურუგვაის დეპარტამენტები |
| --- |
|  |
| 
არტიგასი · კანელონესი · სერო-ლარგო · კოლონია · დურასნო · ფლორესი · ფლორიდა · ლავალიეხა · მალდონადო · მონტევიდეო · პაისანდუ · რიო-ნეგრო  · რივერა · როჩა  · სალტო  · სან-ხოსე · სორიანო · ტაკუარემბო · ტრეინტა-ი-ტრესი | ურუგვაის გერბი |

 |
**ლაშა კომახიძე** (დ. 17 სექტემბერი, 1974, ბათუმი) — ბათუმის მერი 2017-2020 წლებში.

ბიოგრაფია
---------

დაიბადა 1974 წელს ბათუმში. 1991 წელს სწავლა დაიწყო საერთაშორისო ეკონომიკურ ურთიერთობათა უნივერსიტეტში საერთაშორისო ეკონომიკის სპეციალობაზე. 1994 წელს კი სწავლა გააგრძელა ბუდაპეშტის ეკონომიკურ მეცნიერებათა უნივერსიტეტში, რომელიც 1997 წელს დაამთავრა ბიზნესის ადმინისტრირების სპეციალისტის ხარისხის მიღებით. ფლობს რუსულ და ინგლისურ ენებს.

1997-2000 წლებში მუშაობდა სააქციო საზოგადოება „საზღვაო ბანკში" ანალიტიკური განყოფილების სპეციალისტად, შემდეგ კი საინვესტიციო განყოფილების უფროსად. 2001-2003 წლებში იყო აჭარის ა/რ უზენაესი საბჭოში აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის თავმჯდომარის თანაშემწედ, ეკონომიკური საბჭოს მდივნად და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ხაზინის უფროსად. 2004-2006 წლებში მუშაობდა კერძო სექტორში მენეჯერად სამშენებლო მასალების იმპორტსა და სამშენებლო მასალების წარმოების კუთხით, 2008-2016 წლებში გაეროს განვითარების პროგრამის აჭარის პროექტების ხელმძღვანელად მუშაობდა. 2013-2016 წლებში ენპარდ 1-ის (ევროპის სამეზობლო პროგრამა სოფლის მეურნეობისა და სოფლის განვითარებისთვის) აჭარის რეგიონში ხელმძღვანელად. 2016 წელს ენპარდ 2-ის ფარგლებში აჭარაში სოფლის განვითარების ხელშეწყობის პროექტების მენეჯერი იყო. იმავე წლის 18 ივლისიდან დაინიშნა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლის მეურნეობის მინისტრად. აღნიშნულ თანამდებობას იკავებდა 2017 წლის ივლისამდე. 2017 წლის ნოემბერში არჩეულ იქნა ბათუმის მერად. 2020 წელს გადადგა.

ჰყავს მეუღლე და ერთი შვილი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ლაშა კომახიძე[*მკვდარი ბმული*] — Ipress.ge
**კულუნდის ტბა** (რუს. Кулундинское озеро) — მწარე-მლაშე ტბა რუსეთში, ალთაის მხარეში. გაწოლილია კულუნდის ვაკის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 98 მ სიმაღლეზე. ფშანით უკავშირდება ქუჩუქის ტბას. წყალშემკრები აუზი მოქცეულია კონტინენტური კლიმატის ფარგლებში, გამოირჩევა ცხელი მშრალი ზაფხულითა და ცივი მცირეთოვლიანი ზამთრით. იანვრის საშუალო ტემპერატურაა -18°C, ივლისის 21°С. ატმოსფერული ნალექების წლიური რაოდენობა 250–350 მმ. ზამთარში თოვლის საფარველი გამოცლილია ძლიერი სტეპური ქარებით.

კულუნდის სტეპში ხშირია გადასვლები სითბოდან სიცივისაკენ. ტბას ერთვის მდინარეები, რომელთაგან მნიშვნელოვანია კულუნდა და სუეტკა. გაუდინარია, რის გამოც წყლის დონე ექვემდებარება საუკუნოვან და მრავალწლოვან რყევას. გასულ საუკუნეში მაღალი დონეები დაფიქსირდა 1915–16 წლებში, ყველაზე დაბალი 1936 წელს. დაახლოებით 200 წლის წინ ტბას ჰქონდა გაცილებით უფრო დიდი ფართობი. თანამედროვე მისი დონე 13–14 მ-ით უფრო დაბალია. საზრდოობს ძირითადად მდნარი თოვლის წყლით, მნიშვნელოვანი წილი მოდის აგრეთვე მიწისქვეშა წყლებზე. გამოხატულია დონის სეზონური რყევები: მაისსა და ივნისში მიმდინარეობს მისი მატება 20–30 სმ-ით, რის შემდეგაც ხდება კლება, რომელიც შეადგენს 25–50 სმ-ს. წყლის კიდე მდებარეობს 98–99 მ-ზე. სარკის ფართობი მერყეობს 615-იდან 770 კმ²-მდე.

ტბა არაღრმაა, საშუალო სიღრმე შეადგენს 2,5–3 მ-ს, ხოლო მაქსიმალური 5 მ-ს. ტბის დიამეტრია დაახლოებით 35 კმ. ზამთარში არ იყინება. ზაფხულში წყლის ტემპერატურა ადის 26 °С-მდე. ალთაის მხარის უდიდესი ტბაა. ტბის სამხრეთი და დასავლეთი ნაპირები დაბალია და დაჭაობებული, უხვად გვხვდება ქვიშიანი თავთხელები, ჩრდილოეთი ნაპირები ციცაბოა და ფლატოვანი. ტბის აღმოსავლეთ ნაწილში ბევრი კუნძულია. აღმოსავლეთი ნაპირი წარმოდგენილია მრავალრიცხოვანი ყურეებით, მცენარეულობას პრაქტიკულად მოკლებული ნიადაგი აქ მლაშობიანია.

საერთო მინერალიზაცია ღია წყლის პერიოდში სეზონის შესაბამისად მერყეობს 70-100-იდან 260 გრ/ლ-მდე. შეიცავს მირაბილიტის მარაგს, წყალი ძლიერ მინერალიზებლია, აქვს მლაშე ან მწარე-მლაშე გემო. თავისი ქიმიური შედგენილობით კულუნდის ტბის რაპა ახლოსაა მკვდარი ზღვის რაპასთან.

კიბოსნაირების ცხოველმოქმედებასთანაა დაკავშირებული სამკურნალო ტალახის ფენის წარმოშობა. ამ ტალახს აქვს გოგირდწყალბადის სუნი, შავი ფერი, ერთგვაროვანი კონსისტენცია. როდესაც ტალახი შრება იგი ხდება ფერფლისებრ-რუხისფერი. ლამის ტალახსა და რაპას იყენებენ სოფელ ზნამენკის ტალახით სამკურნალო დაწესებულებაში, რომელიც ტბიდან ჩრდილოეთით 2 კმ-შია განლაგებული. მარილების შემცველობის მაღალი დონის გამო ტბაში თევზი არ გვხვდება.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* რუსეთის ტბები

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* კულუნდის ტბა — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული)

სქოლიო
------

1. 1 2 3 4 5  «Вода России» - Кулундинское озеро - Научно-популярная энциклопедия (რუსული)
2. ↑  Озеро Кулундинское (Алтайский край) (რუსული)
**ლათინთა სამონეტო კავშირი** — საერთაშორისო ეკონომიკური გაერთიანება. დაიდო საფრანგეთს, ბელგიას, იტალიას და შვეიცარიას შორის 1865 წელს. 1868 წელს შეუერთდა საბერძნეთი. კავშირი დაიდო ოქროს და ვერცხლის მონეტების მოჭრის უნიფიკაციის და ბიმეტალიზმის ბაზაზე, მყარი ფულადი მიმოქცევის შენარჩუნების მიზნით. სამონეტო კავშირის ტერიტორიაზე ნებადართული იყო ოქროს და ვერცხლის მონეტების თავისუფალი მოჭრა 15,5:1 შეფარდებისას. თითოეული წევრი ქვეყნის სალაროები იღებდნენ სხვა წევრი ქვეყნის მონეტებს გადასახადების ამოღებისას. XIX საუკუნის 70-იან წლებში ვერცხლის გაუფასურებამ და ევროპის მრავალ ქვეყანაში ოქროს მონომეტალიზმზე გადასვლამ გამოიწვია კავშირის წევრ ქვეყნებში ვერცხლის 5-ფრანკიანების სიუხვე და ამ ქვეყნებოდან ოქროს გატანის საშიშროება. ამან აიძულა კავშირის ქვეყნები ჯერ შეეზღუდათ, ხოლო შემდეგ შეეწყვიტათ ვერცხლის მონეტების მოჭრა. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ ქაღალდის ფულის მიმოქცევის დაწყებამ აზრი დაუკარგა სამონეტო კავშირს და მან არსებობა შეწყვიტა 1927 წელს.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ. 1983. — გვ. 107.

* ლათინთა სამონეტო კავშირი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური)
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **საკირის ეკლესია (მრავალმნიშვნელოვანი)**. |

**საკირის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფელ საკირის ჩრდილო-აღმოსავლეთით პატარა ბორცვზე. შემორჩენილია ნამოსტრალის სახით. მის ირგვლივ სასაფლაოა. ეკლესია ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია მხოლოდ ტაძრის საკურთხევლის აფსიდი კონქის ნაწილითურთ და ჩრდილოეთი კედელი. ტაძრის დანარჩენი ნაწილები თითქმის ძირამდეა დანგრეული და ჩამოცვენილი ქვებითაა დაფარული. 

საკირის სასაფლაოს ეკლესია სამეკლესიან ბაზილიკის თავისებურ, იშვიათ ვარიანტს წარმოადგენს. მის მშენებლობას, აკურატული ფორმითა და სხვა არქიტექტურული თავისებურებებით, X საუკუნის შუა ხანებით ან უშუალოდ მომდევნო ათწლეულებით ათარიღებენ.

ლიტერატურა
----------

* ბერძენიშვილი დ. ნარკვევები საქართველოს ისტორიული გეოგრაფიიდან. ზემო ქართლი – თორი, ჯავახეთი, თბ. 1985
* ხოშტარია დ. X საუკუნის სამონასტრო ეკლესიები ტაძრის – საკირის მიდამოებში, მეცნიერებათა აკადემიის მაცნე. ისტორიის... 1986, # 3
* ხოშტარია დ. IX-X საუკუნეების ხუროთმოძღვრული ძეგლები ბორჯომის ხეობაში, საკანდიდატო დისერტაცია და ავტორეფერატი, თბ. 1987
* გოგოლაძე თ. ბორჯომის ხეობის ისტორიული და ხუროთმოძღვრული ძეგლები, თბ. 2014, გვ. 74
ლათინური დამწერლობის გავრცელებულობა მსოფლიოში
**ლათინური დამწერლობა** (**რომაული ანბანი**, ლათინურ ენაზე „abecedarium" [**აბეცედარიუმი**]) — თანამედროვე მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ანბანური დამწერლობა. მას რომანული, გერმანიკული, ფინურ-უგორული, სლავური, თურქული და სხვა ენები გამოიყენებენ.   

**ლათინური დამწერლობა** 26 ასო-ნიშნისაგან შედგება. ენათა ჟღერადობრივი ბუნების მიხედვით ეს ასო-ნიშნები სხვადასხვაგვარად წარმოითქმება. მათ ასევე სხვადასხვა სახელი გააჩნიათ. ზოგ ბგერათა გადმოსაცემად სხვადასხვა ვარიანტი არსებობს სხვადასხვა ენაში.   

მაგ. ბგერა „შ" არ არსებობს ლათინურ ენაში, რის გამოც შ-ბგერის მქონე სხვადასხვა ენაში ეს პრობლემა გადაწყვეტილია სხვადასხვაგვარად. „შ" ინგლისურში არის Sh, sh, ფრანგულში - Ch, ch, გერმანულში - Sch, sch, სერბულ-ხორვატულში - Š, š, პოლონურში - Sz, sz, ან Ś, ś, თურქულში - Ş, ş.   

ანბანის სახელწოდებაც სხვადასხვაა ზოგ ქვეყანაში. მაგ.; სლავურ ქვეყნებში ლათინურ ანბანს „ლატინიცას", „ლატინკას", ან უბრალოდ „აბე-ცე-დას" უწოდებენ.

ისტორია
-------

ლათინური დამწერლობის გავრცელება ყოფილი იუგოსლავიის ქვეყნებში.
ლათინური დამწერლობა მომდინარეობს ეტრუსკული ანბანიდან, რომელიც ეტრუსკებმა ბერძნულის მიხედვით შექმნეს. ლათინურ ანბანში თავდაპირველად 21 ასო იყო:   

A B C D E F H I K L M N O P Q R S T V X Z
ნიშანი C გამოიყენებოდა გ-სა და კ-ს ჩასაწერად. ასო G მხოლოდ ქრ.შ.მდე 234 წელს დაამატეს. ძვ.წ I საუკუნეში დაამატეს ასო Y, y [ი ფსილონი, ანუ მოკლე ი] ბერძნულიდან შემოსული სიტყვებისთვის იქნა შემოტანილი და ზოგიერთ ენაში მას არა მოკლე ი-ს, არამედ ბერძნულ ი-ს, ანუ ი გრეკ-ს უწოდებენ. ასე მიიღეს 23 ასო-ნიშანი.

ლიტერატურა
----------

* Haarmann, Harald (2004), *Geschichte der Schrift* (2nd რედ.), München: C. H. Beck, ISBN 3-406-47998-7

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ლათინური დამწერლობა***

* Diacritics Project — All you need to design a font with correct accents
**კულტურის ქალური და მამაკაცური ტიპები** — კულტურის ტიპები. კულტურის ამგვარ ტიპთა არსებობაზე საუბრობდა იოჰან ბახოფენი (1815-1887) 1861 წელს გამოცემულ წიგნში "დედის უფლებები". მისი გამოკვლევის თანახმად, კაცობრიობის ისტორიის საწყის ეტაპზე სისხლისმიერი კავშირების ფიქსირება მხოლოდ ქალის საშუალებით ხდებოდა, ამიტომაც ქალი-დედა გამოდიოდა როგორც მბრძანებელი და კანონმდებელი გვარშიც და თემშიც. ამ გარემოებამ თავი იჩინა როგორც ოჯახის, ისე გვარისა და რელიგიის სახის ჩამოყალიბებაში. ბახოფენი ამტკიცებდა, რომ ძველ ბერძენთა პანთეონში, სხვა ღვთაებათა გვერდით, თაყვნისცემის საგანი იყო დედობრივი საწყისის განმასახიერებელი ღვთაება. ყოველივე ამის გათვალისწინებით, შესაძლებელია მსჯელობა მატრიარქალური ტიპის კულტურის არსებობაზე, - აცხადებდა ბახოფენი. მისთვის დამახასიათებელია ადამიანთა თანასწორობა, უპირობო დედობრივის სიყვარული, ადამიანის სიცოცხლის მნიშვნელობა, მისი ბედნიერება.

მაგრამ დროთა განმავლობაში მამაკაცის როლის ზრდამ განაპირობა მამაკაცური ღვთაებების გაბატონება. შესაბამისად, შეიძლება საუბარი პატრიარქალური ტიპის კულტურაზე, სადაც უპირატესობა საქმიან ურთიერთობებსა და რაციოს ენიჭება, ადამიანი ისწრაფვის ბიოლოგიური გარემოს შეცვლისაკენ; თანასწორობის სანაცვლოდ, იერარქიაში წინ იწევს საყვარელი შვილის პრინციპი, მნიშვნელოვანია ძალაუფლებისადმი მორჩილება.

მეორე მკვლევარი, რომელიც ასევე ეხება ამ თემას, არის გერმანელი ეთნოგრაფი ლეო ფრობენიუსი (1873-1938), რომელიც მატრიარქალური ტიპის კულტურის მატარებელ ხალხად თვლის რუსებს, გერმანელებს, აფრიკელებს, პატრიარქალურ ტიპს კი მიაკუთვნებს ანგლოსაქსებს, არაბ-ბერბერებს, რომაელებს და სხვ. მატრიარქალური ტიპის კულტურა გამოირჩევა ბუნებასთან ერთიანობით, ანუ იგი ემოციური მსოფლმხედველობაა. ფრობენიუსის აზრით, ისტორიაში ეს ორი კულტურული ტიპი თანამონაცვლეობს.

ამ დაყოფათა კვალდაკვალ, ლეო ფრობენიუსმა დაასახელა აფრიკის "ტელურიულ-ეთნიკურ-პატრიარქალური" და "ქტონიურ-ქამიტურ-მატრიარქალური" ტიპის კულტურები. მათგან "ტელურიული" აფრიკის სავანეთა შვილია, "ქტონიური" კი - სახარისა და ჩრდილოეთ აფრიკისა. "ტელურიული" კულტურისათვის ცისკენ მისწრაფებაა დამახასიათებელი, რაც კარგად ჩანს მის არქიტექტურაში - მოწნული სახლები, ფეხებიანი საწოლები; ღმერთებიც ზემოთ ბინადრობენ. "ქტონიური" ტიპის კულტურა კი მიწისკენ ისწრაფვის: მიწურის სახლებით, მიწის ღუმელებით, სულთა მიწისქვეშა სამყოფელით და ა.შ.

შემდგომში მან "ქამიტური" (მატრიარქალური) და "ეთიოპური" (პატრიარქალური) კულტურები შეცვალა "აღმოსავლეთითა" და "დასავლეთით". მათგან პირველის - მატრიარქალური კულტურისათვის - დამახასიათებელია "გამოქვაბულის" გრძნობა, უძრაობა, ფატალური ბედის იდეა; მეორე - პატრიარქალური კულტურისათვის კი - "შორეული სივრცის გრძნობა", დინამიურობა, პიროვნებისა და თავისუფლების იდეა.
**ამერიკის შეერთებული შტატების საკვების და წამლის მარეგულირებელი ფედერალური სააგენტო** (ინგლ. Food and Drug Administration; FDA) — აშშ-ის ჯანდაცვის დეპარტამენტის ფედერალური სააგენტო. FDA პასუხისმგებელია საზოგადოებრივი ჯანდაცვის დაცვასა და ხელშეწყობაზე სურსათის უვნებლობის, თამბაქოს პროდუქტების, დიეტური დანამატების, რეცეპტით და ურეცეპტოდ გასაცემი ფარმაცევტული პრეპარატების (მედიკამენტების), ვაქცინების, ბიოფარმაცევტული საშუალებების, სისხლის გადასხმის, სამედიცინო მოწყობილობების, ელექტრომაგნიტური გამოსხივების კონტროლისა და ზედამხედველობის, კოსმეტიკური ნაწარმის, ცხოველთა საკვების და ვეტერინარული პროდუქტების კონტროლის გზით.

FDA ძირითადად მოქმედებს „სურსათის, წამლებისა და კოსმეტიკური საშუალებების შესახებ ფედერალური კანონის (FD&C)" მიხედვით, მაგრამ სააგენტო ასევე აღასრულებს სხვა კანონებს, კერძოდ, საზოგადოებრივი ჯანდაცვის სამსახურის აქტის „361-ე" პუნქტის მიხედვით, ისევე როგორც მათთან დაკავშირებულ რეგულაციების დაცვით. ამ მარეგულირებელი სამუშაოების დიდი ნაწილი პირდაპირ არ არის დაკავშირებული საკვებთან ან წამლებთან, მაგრამ მოიცავს ისეთ საკითხებს, როგორიცაა ლაზერის, მობილური ტელეფონების და პრეზერვატივის რეგულირება, ასევე დაავადების კონტროლს სხვადასხვა კონტექსტში არეგულირებს საყოფაცხოვრებო შინაური ცხოველებიდან დაწყებული ადამიანის სპერმის დონაციით დასრულებულ საკითხებს.

FDA-ს ხელმძღვანელი არის სურსათისა და წამლების კომისარი, რომელსაც ნიშნავს პრეზიდენტი სენატის რჩევითა და თანხმობით. კომისარი ანგარიშვალდებულია ჯანდაცვისა და ადამიანური სერვისების მდივანს. დღეისთვის ამ თანამდებობას იკავებს ჯანეტ ვუდკოკი, რომელიც 2021 წლის 20 იანვრიდან კომისრის მოვალეობის შემსრულებელია.

FDA-ს შტაბ-ბინა მდებარეობს უაიტ-ოკში, მერილენდის შტატში. სააგენტოს ასევე 223 ოფისი და 13 ლაბორატორია გააჩნია, რომლებიც განლაგებულია ქვეყნის 50 შტატში, ასევე ვირჯინიის კუნძულებსა და პუერტო-რიკოში. 2008 წლიდან FDA-მ დაიწყო თანამშრომლების გაგზავნა ქვეყნის ფარგლებს გარეთ, მათ შორის ჩინეთში, ინდოეთში, კოსტა-რიკაში, ჩილეში, ბელგიასა და გაერთიანებულ სამეფოში.

სქოლიო
------

1. 1 2  FY 2022 FDA Budget Request. FDA. ციტირების თარიღი: 14 January 2022
2. ↑  Animal Food & Feeds. Food and Drug Administration. ციტირების თარიღი: March 14, 2015
3. ↑  Kaplan, Sheila (20 January 2021). „Hahn Leaves F.D.A.; Woodcock Named Acting Commissioner". *The New York Times*. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 22 იანვარი 2021. ციტირების თარიღი: 5 თებერვალი 2022.
4. ↑  White Oak Campus Information. Food and Drug Administration (February 9, 2011). ციტირების თარიღი: May 12, 2017
5. ↑  FDA Overview. Food and Drug Administration. ციტირების თარიღი: August 30, 2012
6. ↑  FDA's International Posts: Improving the Safety of Imported Food and Medical Products. Food and Drug Administration.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — აგვისტო 10, 2010. ციტირების თარიღი: თებერვალი 5, 2022.
**კუბური ნიანგი** (ლათ. Crocodylus rhombifer) — ქვეწარმავალი ნამდვილი ნიანგების ოჯახიდან. გავრცელებულია კუბის რამდენიმე კუნძულზე.

გარეგნობა
---------

ზრდასრული ნიანგის საშუალო სიგრძე 2,4 მეტრია, ხოლო ზოგიერთის სიგრძე 3,5 მეტრსაც აღწევს. მდედრები, როგორც წესი მამრებზე უფრო პატარა ზომის არიან. სახე საკმაოდ მოკლე და განიერი აქვს. კბილების რაოდენობა 60-68 ერთეულს შეადგენს. უკანა კბილები წინასთან შედარებით უფრო განიერი აქვს, რაც საშუალებას აძლევს ადვილად გატეხოს კუს ბაკანი.

კუბურ ნიანგს გააჩნია სხვა ნიანგებისაგან განმასხვავებელი რამდენიმე მახასიათებელი: უფრო ღია ფერის შეფერილობა, გრძელი და ძლიერი ფეხები, დაფარულია დიდი ზომის ქერცლით, ის გაცილებით დიდ დროს ატარებს ხმელეთზე და შეუძლია კოლექტიური მოქმედება. ყვითელი და შავი ლაქებით, სხეულის მისთვის დამახასიათებელი მოხატულობის გამო, ამ სახეობას ხშირად *მარგალიტის ნიანგებს* უწოდებენ.

კუბურ ნიანგს შეუძლია სიამის და ამერიკულ ნიანგებთან შეჯვარება. ჰიბრიდებმა შეიძლება მემკვიდრეობით ორივე მშობლისთვის დამახასიათებელი შეფერილობა მიიღონ. მათ ასევე შეუძლიათ გამრავლებაც.

ცხოვრების წესი
--------------

კუბური ნიანგი ბუნებრივ პირობებში გვხვდება კუნძულ ხუვენტუდსა და საპატის ჭაობში. ეს გავრცელების ყველაზე მცირე არეალია ნიანგების ყველა სახეობებს შორის. ადრე გავრცელებული იყო კაიმანისა და ბაჰამის კუნძულებზეც. უპირატესობას ანიჭებს მტკნარ წყალსატევებს, თუმცა მარილიან წყალშიც შეუძლია ცხოვრება. 

ამ სახეობის ნიანგები ძირითადად იკვებებიან თევზებით, კუებით, პატარა ძუძუმწოვრებით, ახალგაზრდა ასაკში აგრეთვე კიბოსნაირებით და მწერებით. ნადირობისას მათ ზოგიერთი სახეობის ალიგატორის მსგავსად საკმაოდ მაღალ სიმაღლეზე შეუძლიათ ახტომა. 

მათი შეწყვილების პერიოდი გრძელდება მაისიდან-აგვისტომდე. მდედრი ნიანგი როგორც წესი დებს 30-40 კვერცხს. ბუნებრივ პირობებში კვერცხებისათვის თხრის ორმოს, თუმცა ტყვეობაში დაფიქსირებულა ბუდის მშენებლობის შემთხვევაც, რაც განპირობებული უნდა იყოს გარემო პირობებით.

პოპულაცია
---------

ამჟამად სახეობის პოპულაცია მოიცავს 3000-6000 ერთეულს. 1950-1960-იან წლებში გავრცელებული იყო ნიანგების მოსაშენებელი ფერმები, რომლებიც მათ ხორცისა და ტყავის მისაღებად იყენებდნენ. ამის გამო მოხდა რამდენიმე ჰიბრიდული ჯიშის გამოყვანა, რომელთა ძირითადი სახეობისაგან იზოლაციაც იგეგმება. კუბური ნიანგი შეტანილია წითელ წიგნში, როგორც გადაშენების პირას მყოფი სახეობა.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ნიანგები

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* crocodilian.com: *Crocodylus rhombifer* დაარქივებული 2016-03-04 საიტზე Wayback Machine.  (ინგლისური)
* კუბური ნიანგი zooclub.ru-ზე
* Crocodylus rhombifer(ინგლისური)
**ლობიო** (ლათ. Phaseolus) — ერთ და მრავალწლოვან მცენარეთა გვარი პარკოსანთა ოჯახისა. მოიცავს 150-ზე მეტ სახეობას, რომლებიც ამერიკის, აზიისა და აფრიკის ტერიტორიაზე იზრდება. 

კულტურაში დაახლოებით 20 სახეობაა, რომელთაგანაც სასურსათო მნიშვნელობა 7-ს აქვს. უფრო გავრცელებული სახეობაა ჩვეულებრივი ლობიო (Phaseolus vulgaris), რომელიც ყველა კონტინენტზე მოჰყავთ. ეს არის საგაზაფხულო ერთწლოვანი ფორმის ღეროს სიმაღლე 20-45 სმ, ხოლო ხვიარა ფორმებისა — 2-5 მ აღწევს. ნაყოფი პარკია, რომლის სიგრძე 7-იდან 28 სმ-მდეა, აქვს 3-7 თესლი. თესლი სფეროსებრი, წაგრძელებული და თირკმელისებრია, ფერად თეთრი, მოწითალო, ყავისფერი ან ჭრელი. 1000 თესლის მასა 250-იდან 400 გ-მდეა. მცენარე სითბოს და სინათლის მოყვარულია, შედარებით გვალგამძლეა, ხარობს თითქმის ყველანაირ ნიადაგზე. 

როგორც ჩვეულებრივი ლობიო, ისე მისი ყველა სხვა კულტურული სახეობა სასურსათო ცხოველთა საკვები, სასიდერაციო და დეკორატიული მცენარეა. ლობიოს მარცვალი შეიცავს 31%-მდე ცილას, 50-60% ნახშირწყლებს, 3,6%-მდე ცხიმს. საჭმელად იყენებენ მწიფე თესლს (მარცვალს) და მისგან დამზადებულ ფქვილს, მწვანე პარკს; ცხოველთა საკვებად — მწვანე მასას, მის სილოსს (სიმინდთან ერთად), ჩალას.

ლობიოს ბევრი სახეობის სამშობლოა ცენტრალური და სამხრეთი ამერიკა. ჩვეულებრივი ლობიო ამერიკიდან ევროპაში შემოიტანეს XVI საუკუნეში. რუსეთში მისი მოყვანა XVIII საუკუნის დამდეგიდან დაიწყეს. დასავლეთ საქართველოში, კერძოდ, გურიასა და სამეგრელოში ლობიო XVI საუკუნიდანაა კულტივირებული. აღმოსავლეთ საქართველოში უფრო მოგვიანებით გავრცელდა. ლობიოს საქართველოში უკავია — 11,3 ათასი ჰა ფართობი (1979), იგი სამარცვლე პარკოსანთა შორის პირველ ადგილზეა. მაღალმთიანი ზონის გარდა ყველგან მოჰყავთ. დარაიონებული ჯიშებია: წითელი, ინდური, ლიახვი, ჩიტიკვერცხა, ბერპი, ცანავა — 3 და სხვა. ლობიოს ყველაზე მეტად აზიანებენ ლობიოსა და ბარდის მემარცვლიები; დაავადებიდან ანთრაკნოზი და ბაქტერიოზი.

ლიტერატურა
----------

* *ჯაფარიძე ა.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ. 1983. — გვ. 273.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ვიკისაწყობის ლოგო შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„ლობიო"** ვიკისაწყობში.
**რენე მიდის ჰოლივუდში** — ალეკო ცაბაძის 2010 წელს გადაღებული სიურრეალისტური ფილმი. მთავარ როლს ასრულებს ნიკა თავაძე.

სიუჟეტი
-------

ყურადღება!  ქვემოთ მოყვანილია სიუჟეტის და/ან დასასრულის დეტალები.
37 წლის რენე დადიანი სტუდენტებს კინოს გადაღებას ასწავლის და თავადაც იღებს ფილმს. ამავდროულად რენე ბუნებრივი აირის ბალონების დისტრიბუტორად მუშაობს, რადგან სურს, ყველაფერი გამოსცადოს ცხოვრებაში. ფილმის დასაწყისში რენე ფსიქოანალიტიკოსს სტუმრობს კითხვით: როგორ გაიმდიდროს წარმოსახვის უნარი? ექიმი მას ურჩევს, დაივიწყოს რეალობა და ფიქრი სასურველისკენ მიმართოს. რენეს ბალონის მიტანა ქალაქის უბან "ნალექებში" უხდება, სადაც საზოგადოების „ნალექი" ფენა, იაჰუები ცხოვრობს. მათი ცხოვრების წესი რენეში ზიზღს იწვევს. მას საზოგადოების გაჯანსაღების იდეა უჩნდება და იაჰუების ერთ-ერთ ლიდერს, ვაცას კლავს. იაჰუებშივე გაიცნობს რენე პატარა ბიჭს, ტუბერკულოზით დაავადებულ უჩას, რომელსაც დაუმეგობრდება და მასზე ზრუნვას იწყებს.

რენე დადიანი ფილმის მსვლელობისას ექიმის თეორიის განხორციელებას იწყებს. ის თანდათან ეფლობა საკუთარ ფანტაზიებში და სულ უფრო იშლება ზღვარი რეალობასა და ილუზიას შორის.

როლებში
-------

* ნიკა თავაძე - რენე დადიანი
* ზურა ბეგალიშვილი - ვაცა
* ვიქტორ ბარბაქაძე - უჩა
* მიშა გომიაშვილი - ავი
* თინა ალექსიშვილი - მეგი
* ნიკო გომელაური -თომა

შეფასება
--------

კინოფილმების მონაცემთა ინტერნეტ-ბაზის (IMDb) 61 მომხმარებლის შეფასებით ფილმმა მიიღო საშუალო 5.5 ქულა მაქსიმალური 10-დან. ფილმის შესახებ რეცენზიები დაიბეჭდა ქართულ პრესაში. აღინიშნა მსახიობების კარგი თამაში და გამართული ტექნიკური მხარე (გადაღება, ფერები და ა.შ.). ფილმი გააკრიტიკა გაზეთმა „პრაიმტაიმმა", რომელმაც თავადური წარმომავლობისა და ილია ჭავჭავაძესთან სულიერი კავშირის მქონე რენე დადიანის მიერ ერთ-ერთი იაჰუს მკვლელობა და იაჰუებისადმი მტრული დამოკიდებულება ქსენოფობიასა და შოვინიზმის შეადარა.. ჟურნალმა „ტაბულამ" ფილმი დადებითად შეაფასა და მას მიანიჭა 4 ქულა შესაძლო 5-დან, ხაზი გაუსვა რა ფილმში გამოყენებულ ალეგორიებს, სიურრეალისტურ კადრებსა და პარალელებს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ფილმი საქართველოს კინემატოგრაფიის ეროვნული ცენტრის საიტზე
* ფილმი "დამოუკიდებელი კინოპროექტის" საიტზე[*მკვდარი ბმული*]
* ფილმი myvideo.ge-ს კინოთეატრში

სქოლიო
------

1. ↑  რენე მიდის ჰოლივუდში? გაზეთი "პრაიმტაიმი"
2. ↑  რენე წავიდა ჰოლივუდში, ჟურნალი „ტაბულა"

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ალეკო ცაბაძის ფილმოგრაფია |
| --- |
|  |
| 1985-2010 | 
* ლაქა (1985)
* ღამის ცეკვა (1991)
* მარტოობის ორდენის კავალერი (1999)
* რუსული სამკუთედი (2007)
* რენე მიდის ჰოლივუდში (2010)
 |

 |
**საბრძოლო ძაღლების** ისტორია მრავალი საუკუნის წინ დაიწყო. ისინი ასრულებდნენ სხვადასხვა ამოცანას:მიათრებდნენ საბრძოლო მასალით დატვირთულ ურმებს, ბრძოლის ველზე დაჰქონდათ წერილები... მაგრამ საბრძოლო მეთოდების ცვლილებებთან ერთად მათი როლიც შეიცვალა. დღესდღეობით მათთვის შედარებით ახალი ამოცანაა დამალული ასაფეთქებელი მოწყობილობების აღმოჩენა.

ბრძოლის ველზე
-------------

წარსულში ძაღლები პირდაპირ ბრძოლის ველზე გაჰყავდათ, მაგრამ დენთის გამოგონების შემდეგ საბრძოლო მოქმედებებში აღარ მონაწილეობდნენ. თანამედროვეთა გადმოცემით, ისინი ბრძოილის ველზე ორივე მხარეს იწვევდნენ საერთო არეულობას. ბრძოლაში იყებებდნენ მძვინვარე მასტიფის ტიპის ძაღლებს, რომლებიც მაშინ აშკარად უფრო დიდები და აგრესიულები იყვნენ, ვიდრე ამავე ჯიშის თანამედროვე ინდივიდები.

ისტორიული მემკვიდრეობა
----------------------

1415 წ. ბრიტანულ და ფრანგულ არმიებს შორის აზენკურის ბრძოლაში სასიკვდილოდ დაიჭრა ლაიმჰოლის რაინდი, სერ პირს ლი, რომელსაც ერთგულად სდარაჯობდა მისი საყვარელი მასტიფი. ბრძოლის შემდეგ ძაღლი, როგორც ბრძოლის გმირი, წაიყვანეს ლაიმჰოლში, ჩეშირში, სადაც მან სათავე დაუდო მასტიფების ლაიმჰოლის ხაზს, რომელიც დღემდე შემოღჩინელია წმინდა ჯიშის თანამედროვე მასტიფებში. 

იტალიური მასტიფი

პირველი მსოფლიო ომი
-------------------

პირველი მსოფლიო ომის დროს ზოგერთი ძაღლი გაიწვრთნა დივერსანტების მიგნებაშო, ზოგიც – კურიერად. კურიერის როლი მათ განსაკუთრებით კარგაღ შეასრულეს: მაშინ საბრძოლო ველთან კავშირის საშუალებები შედარებით პრიმიტიული იყო, ძაღლები კი დაუღალავად დაბროდნენ ტალახსა და სანგრებში. თავიანთი ყოფნით ჯარს, განსაკუთრებით ფრონტის ხაზზე მყოფთ, მორალურადაც ამხნევებდნენ.

შემდგომ შეიარეღებულ კონფლიქტებში ძაღლების როლი კიდევ უფრო მრავალფეროვანი გახდა. ისინი ჰენდლერებთან ერთად პარაშუტით ხტებოდნენ თვითმფრინავიდან, ჯარს უთითებდნენ დანაღმულ მინდორზე, ეძებდნენ იარაღს, იცავდნენ შეიარაღებული ძალების საკვანძო ობიექტებს, პატრულივით აფრთხილებდნენ ჯარისჯაცებს, თუ სად იმყოფებოდა მოწინააღმდეგე... ეს მათი ერთ-ერთი მთავარი ამოცანა იყო ვიეტნამის ომის დროს, რომელშიც 40000-ზე მეტი მებრძოლი ძაღლი აქტიურად მონაწილებოდა. წარსულში, სამხედრო სამსახურის ძველი წესების თანახმად, სამუშაოდ უვარგისი ძაღლები უნდა დაეცოხათ, დღეს კი მათ ოჯაბებში ანაწილებენ.

ლიტერატურა
----------

* *დევიდ ალდერტონი, რაზე მეტყველებს ძაღლის ქცევა, ISBN 978-9941-19-652-2*