recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**ადრიან ფონ ციგლერი** (Adrian von Ziegler, დ. 25 დეკემბერი, 1989) — თანამედროვე შვეიცარიელი[1] კომპოზიტორი. 

პოპულარული გახდა YouTube-ით, სადაც მისმა ზოგიერთმა კომპოზიციამ მოიპოვა ექვს მილიონზე[2] მეტი ნახვა (2015 წლის მიხედვით). ადრიანი წერს მუსიკას სხვადასხვა სტილში, მათ შორისაა ემოციური მუსიკა, მეტალი, დამამშვიდებელი მუსიკა, კელტური, გოთური, სკანდინავიური კომპოზიციები და ა.შ.

ცხოვრება და კარიერა
-------------------

ადრიანი დაიბადა ციურიხში 1989 წლის 25 დეკემბერს. თავდაპირველად, თხუთმეტი წლის ასაკში, უკრავდა დასარტყმელ საკრავებზე ადგილობრივ როკ-ჯგუფში, მაგრამ შემდეგ მან თვითონ დაიწყო მუსიკის წერა. თუმცა, მას არ შეეძლო ამის კეთება ჯგუფში ყოფნისას, ამიტომ ჯგუფი მიატოვა და საკუთარი გიტარა იყიდა. 

2007-დან 2009 წლამდე იგი ქმნიდა კომპოზიციებს ფსევდონიმით "ინდიგო" (Indigo) და წერდა მუსიკას უკვე გიტარის გარეშე, კომპიუტერისა და კლავიატურის მეშვეობით. 2008 წელს, როცა მან შექმნა საკუთარი ანგარიში საიტზე Myspace, გამოქვეყნდა მისი პირველი კომპოზიცია. [3]

2009 წელს, ფსევდონიმი "ინდიგოს" მოშორების შემდეგ, ადრიანი ყოველწლიურად აქვეყნებდა საკუთარ მუსიკას. 2010 წელს გამოვიდა მისი ორი ალბომი, *Requiem* და *Lifeclock*, 2011-ში კი სამი ალბომი, *Wanderer*, *Across Acheron* და *Mirror of the Night*. 2012 წლის დასასრულს, ადრიანმა კიდევ ხუთი ალბომი გამოუშვა, *Mortulia*, *Spellbound*, *The Celtic Collection*, *Starchaser* და *Odyssey*. 2013 წელს ადრიანმა გამოუშვა *Feather and Skull* და *Vagabond*. 2014 წლის მარტს გამოვიდა მისი ალბომი *Libertas*, ამავე წლის ოქტომბერში კი ალბომი *Queen of Thorns*.

შთაგონება
---------

ადრიან ფონ ციგლერის თქმით, მისი შთაგონების წყარო მრავალი რამ შეიძლება იყოს. ის გამოკვეთს შემდეგ შთაგონების წყაროებს: ბუნებას, მითოლოგიას, ლიტერატურას, ისტორიას, მის საკუთარ ემოციებს, მის წარმოსახვით სამყაროებს და მის მეუღლე კარინას[1].

სქოლიო
------

1. 1 2  YouTube – Question & Answer Part 1/4 – 50'000 Subs Special. youtube.com. ციტირების თარიღი: 14 January 2014.
2. ↑  AdrianvonZiegler – YouTube. youtube.com. ციტირების თარიღი: 14 January 2014.
3. ↑  Question & Answer Part 2/4 – 50'000 Subs Special – YouTube. youtube.com. ციტირების თარიღი: 14 January 2014.
|  |  |
| --- | --- |
|  | ტერმინს „**აკაურთა**" აქვს სხვა მნიშვნელობებიც, იხილეთ **აკაურთა (მრავალმნიშვნელოვანი)**. |

აკაურთის ეკლესია
**აკაურთის ეკლესია** — V-VI სს. ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფ. აკაურთაში. ეკლესიის ზომებია გარედან: სიგრძე 15,5 მ, სიგანე 10მ, სიმაღლე შიგნით 8მ. ნაშენებია მსხვილი თლილი კვადრებით. აღმოსავლეთით შვერილ-წახნაგოვანი აბსიდა აქვს. როგორც ჩანს, ეკლესიის ნავი სვეტებით იყო დანაწევრებული. ჩრდილოეთ ფასადზე მცენარეული მოტივით შესრულებული რელიეფებია. ორნამენტებისა და მორთულობის ხასიათით ენათესავება ბოლნისის სიონს.

ძეგლი რეაბილიტირებულია საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ 2007-2008 წწ.

ლიტერატურა
----------

* *ვ. ბერიძე,* აკაურთა, აკვანება, ძველი ქართული ხუროთმოძღვრება, თბ.1974. გვ.96-97.
* *თ. საყვარელიძე,* მივხედოთ ბოლნისის რაიონის ძეგლებს, ძეგლის მეგობარი, 1969, კრ.18. გვ. 38 -43
* *ლ. რჩეულიშვილი,* აკაურთა, ჟღერს ქვის ჰარმონია, ტ. 13, გვ. 27

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***აკაურთის ეკლესია***

* 

* საქართველოს გერბი კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 6513
* აკაურთის ეკლესია
* ფოტოგალერეა
* აკაურთა | საქართველოს ისტორიულ ძეგლთა ბიბლიოგრაფიული ლექსიკონი
**Gears Tactics** არის სვლაზე დაფუძნებული სტრატეგიის ჟანრის თამაში. მისი დეველოპერები არიან სტუდიები The Coalition და Splash Damage, ხოლო გამომცემელი კი Xbox Game Studios-ია. თამაშის PC ვერსიის რელიზი 2020 წლის 28 აპრილს შედგა, ხოლო 2020 წლის 10 ნოემბერს კი პროექტი Xbox One-ის და Xbox Series X/S-ის კონსოლებზეც გამოჩნდა.

სიუჟეტი
-------

**Gears Tactics**-ში მოქმედება ორიგინალი თამაშის მოვლენებამდე 12 წლით ადრე ვითარდება. სიუჟეტის ცენტრალური პერსონაჟი Gears 5-ის მთავარი გმირის - ქეით დიაზის მამა გეიბ დიაზია, რომელიც ჰუმანოიდი კალიების მეცნიერს - უკონს უპირისირდება.

შექმნა და გამოსვლა
------------------

პროექტის შემქმნელები სტუდიები The Coalition და Splash Damage არიან. **Gears Tactics** ერთმოთამაშიანი თამაშია.

**Gears Tactics**, ისევე როგორც Gears 5 და Gears Pop 2018 წლის 10 ივნისს E3 2018-ზე დააანონსდა. თამაშის მომდევნო ჩვენება Gears 5-ის და Gears Pop-ის რელიზის შემდეგ The Game Awards 2019-ზე შედგა, სადაც პროექტის თრეილერი და გამოსვლის თარიღი გამოქვეყნდა.

2020 წლის 28 აპრილს **Gears Tactics**-ის რელიზი PC-ზე შედგა, ხოლო 2020 წლის 10 ნოემბერს კი თამაში ხელმისაწვდომი გახდა Xbox One-ის და Xbox Series X/S-ის კონსოლების მფლობელებისთვის.

შეფასებები და კრიტიკა
---------------------

**Gears Tactics**-მა კრიტიკოსებისგან დადებითი შეფასებები მიიღო. Metacritic-ზე თამაშის საშუალო შეფასება 82 ქულას შეადგენს, ხოლო საიტ OpenCritic-ზე კი 83 ქულას.
**5 Lines Radio** ანუ „**ფაივ ლაინს რადიო**" — რადიოსადგური თბილისში, რომელიც 93,8 მეგაჰერცი სიხშირის FM დიაპაზონზე მაუწყებლობდა.

ისტორია
-------

2006 წლის 23 ნოემბერს FM დიაპაზონის 93,8 სიხშირეზე საცდელი სიგნალის გაშვების შემდეგ თბილისში ახალ რადიოსადგურს ჩაეყარა საფუძველი. 2006 წლის 15 დეკემბერი კი სადგურის გახსნის ოფიციალური თარიღია. დილის 9 საათზე, საეთერო სივრცეში ახალი მუსიკალურ-გასართობი რადიო ოფიციალურად შეუდგა მაუწყებლობას.

ფორმატი
-------

რადიოსადგურის საეთერო სივრცე წარმოდგენილია შემდეგი ფორმატით: Hot AC, რომელიც ყველაზე წარმატებული ფორმატია 80-იანი წლებიდან მოყოლებული ევროპასა და აშშ-ში, ამასთან ერთად ყველაზე პოპულარული და განვითარებადი.. კვლევების შედეგად მოხდა არსებული ფორმატის გაფართოება და მისი საქართველოსთან ადაპტირება.

უფრო კონკრეტულად კი, ძირითადი დატვირთვა თანამედროვე, რიტმულ, ენერგიულ მუსიკაზეა. რადიოს მუსიკალური ბაზა წარმოდგენილია Hot AC — პროგრესული AC და კონსერვატიული CHR მელოდიებით: RM Hot AC+ ამიერკავკასიის ჰიტები, ე. ი. Ritm Mix (უცხოური, ქართული და რუსული თანამედროვე რითმული მელოდიები) + ამიერკავკასიის ჰიტები (სომხური და აზერბაიჯანული თანამედროვე რითმული მელოდიები). ამავდროულად, ეთერში გამოყენებულია საქართველოს მოსაზღვრე ქვეყნების მუსიკა, მაგრამ მცირე დოზით (მაგალითად, თურქული თანამედროვე რითმული ჰიტები).

გადაცემები
----------

მუსიკის გარდა, რადიოსადგურის ეთერი გაჯერებულია სხვადასხვა სახის აპოლიტიკური სიახლეებით. რადიომსმენელს საშუალება ეძლევა აქტიური მონაწილეობა მიიღოს სხვადასხვა სახის პროექტებსა თუ მუსიკალური პროგრამის შედგენაში.

მიზნობრივი აუდიტორია
--------------------

რადიოს უსმენს 15-დან 55-წლამდე მიზნობრივი აუდიტორია.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2008-12-11 საიტზე Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
საქართველოს დროშა საქართველოს რადიოსადგურები  საქართველოს დროშა |
| --- |
|  |
| 
თბილისი: 5 lines რჩეული HIT FM რჩეული არ დაიდარდო რჩეული ჯაკო რჩეული ევრიკა რჩეული ევროპა პლიუსი რჩეული ივერია რჩეული იმედი რჩეული მწვანე ტალღა რჩეული პირველი რადიო რჩეული რადიო 105 რჩეული რადიო 2 რჩეული რადიოქალაქი რჩეული საქართველოს რადიო რჩეული საქართველოს ხმა რჩეული სინდიკატი რჩეული უნივერსი რჩეული უცნობი რჩეული ფორტუნა რჩეული ფორტუნა+ | საქართველო |
|  |
| 
რეგიონები: აჭარის რადიო (აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა) რჩეული ათინათი (სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარე) რჩეული არგო (იმერეთის მხარე) რჩეული თრიალეთი (შიდა ქართლის მხარე) რჩეული ნაციონალი (ქვემო ქართლის მხარე) რჩეული ოდიში+ (სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარე) რჩეული ძველი ქალაქი (იმერეთის მხარე) რჩეული ჰარმონია (სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარე) რჩეული ჰერეთი (კახეთის მხარე)
 |

 |
აკერსჰუსის ციხესიმაგრე

**აკერსჰუსის ციხესიმაგრე** ან **აკერსჰუსის სიმაგრე** (Akershus Festning, Akershus slott) — ციხესიმაგრე ნორვეგიის დედაქალაქ ოსლოში.

ისტორია
-------

აკერსჰუსის დამაარსებლად მეფე ჰოკონ V მაგნუსონი (Håkon V) მიიჩნევა. ნორვეგიის ტიონსბერგში მდებარე სიმაგრესთან ერთად აკერსჰუსი უძლიერეს ციტადელად ითვლებოდა სკანდინავიაში. ლეგენდის თანახმად, მეფემ სიმაგრეს საფუძველი მას მერე ჩაუყარა, რას მას ალვ ერლინგსტონი დაესხა თავს სარპსბორგიდან. ნორვეგიის არქიტექტურის ისტორიაში ეს პირველი შემთხვევაა, როდესაც ფორტიფიკაცია აგურისა და ქვისგან იქნა აშენებული.

აკერსჰუსის სიმაგრემ 1308 წლის შვედურ ალყას გაუძლო (ერიკ კნუტსონის სარდლობით), ხოლო 1527 წელს დაიფერფლა; ამიტომ, მეზობელი კუნძულიდან მოტანილი ცისტერიანული სააბატოს ქვით იგი ხელახლა ააგეს. 
1624 წელს მეფე კრისტიან IV სიმაგრის გარშემო ახალ ქალაქს აგებს, რომელსაც საკუთარ სახელს აძლევს და ქრისტიანიას არქმევს. აკერსჰუსი იმხანად რენესანსულ იერს იძენს. 1811 წლიდან სიმაგრეს სამეფო ციხედ იყენებენ. XX საუკუნის დამდეგს მუზეუმად გადაკეთდა. 1976 წლამდე სარესტავრაციო სამუშაოები მიმდინარეობდა, როდესაც ოლავის დარბაზი დაასრულეს, სადაც ახლა ოფიციალური ღონისძიებები იმართება. 1940 წელს სიმაგრე გერმანელების ხელთ იყო ხუთი წლის განმავლობაში. აქ გესტაპოს ჰქონდა ბინა დადებული.

1989 წელს რომის პაპმა იოანე პავლე II აკერსჰუსის მოედანზე მესა აღავლინა — ეს პირველი შემთხვევა იყო, როდესაც რომის კათოლიკური ეკლესიის მეთაური ნორვეგიას ეწვია.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„აკერსჰუსი"** ვიკისაწყობში.

ლიტერატურა
----------

* Stephan Tschudi-Madsen: სტატია *Akershus slott og festning*, Store norske leksikon
**კაპოდისტრიის სახელობის ათენის ეროვნული უნივერსიტეტი** (ბერძ. Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών), ან უბრალოდ **ათენის უნივერსიტეტი** — საბერძნეთის ყველაზე ძველი უნივერსიტეტი. დაარსდა 1837 წლის 3 მაისს. ამჟამად ქვეყანაში სიდიდთ მეორე უნივერსიტეტია სალონიკის არისტოტელეს უნივერსიტეტის შემდეგ.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ათენის უნივერსიტეტის ისტორია დაარქივებული 2009-04-10 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑  History and Perspectives. uoa.gr.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-07-12. ციტირების თარიღი: 2010-06-10.
2. ↑
3. ↑
4. ↑

 ხ • გ • რ**ათენის ღირსშესანიშნაობები**აკადემია  · აკროპოლისი  · ძველი აგორა  · ჰადრიანეს თაღი  · აეროპაგი  · ლისიკრატეს მონუმენტი  · ჰელენისტური პარლამენტი  · კერამეიკონი  · ლიკაბეტის გორა  · მონასტირაკი  · ათენის უნივერსიტეტი  · არქეოლოგიური მუზეუმი  · ეროვნული ბაღები  · საბერძნეთის ეროვნული ბიბლიოთეკა  · ეროვნული თეატრი  · ახალი აკროპოლისის მუზეუმი  · ჰეროდე ატიკუსის თეატრი  · ძველი პარლამენტი  · ოლიმპიური კომპლექსი  · პანათინაიკოს სტადიონი  · ფილოპაპოსი  · პლაკა  · პნიქსი  · პრეზიდენტის სასახლე  · ათალოსის სტოა  · ჰეფესტოს ტაძარი  · ზევსის ტაძარი  · დიონისეს თეატრი  · ქარების კოშკი  · ზაპეიონი
**Incubus** — ამერიკული ჯგუფი კალაბასასიდან (კალიფორნია). ჩამოყალიბდა 1991 წელს ვოკალისტ ბრენდონ ბოიდის, გიტარისტ მაიკ აინზიგერისა და დრამერ ხოსე პასილასის მიერ, როდესაც წევრები სკოლაში სწავლობდნენ. მოგვიანებით მათ შეუერთდნენ ბას-გიტარისტი ალექს კატუნიჩი და გევინ კოპელი, რომლებსაც ჩაენაცვლნენ ბენ კენი და კრის კილმორი.

Incubus აღიარებული იქნა კრიტიკოსების მიერ და ჰქონდა კომერციული წარმატება, მრავალპლატინიანი გაყიდვებით. მეინსტრიმული წარმატება მას წილად ხვდა 1999 წლის ალბომით *Make Yourself*. 2001 წელს წარმატება მოიპოვა სინგლით „Drive" და შემდეგი ალბომი *Morning View*. მეექვსე სტუდიური ალბომი, *Light Grenades* 2006 წელს მოხვდა პირველ პოზიციაზე და აშშ-ში ოქროს სერტიფიცირება შეიძინა. 2009 წლის ივნისში ჯგუფმა გამოუშვა უდიდესი ჰიტების ალბომი *Monuments and Melodies*, რასაც ახლდა ტურნე აშშ-ში, იაპონიასა და კანადაში. ამ დროისთვის უკანასკნელი ალბომი, *If Not Now, When?*, გამოვიდა 2011 წლის 12 ივლისს.

დისკოგრაფია
-----------

 მთავარი სტატია: Incubus-ის დისკოგრაფია.
სტუდიური ალბომები
* *Fungus Amongus* (1995)
* *S.C.I.E.N.C.E.* (1997)
* *Make Yourself* (1999)
* *Morning View* (2001)
* *A Crow Left of the Murder...* (2004)
* *Light Grenades* (2006)
* *If Not Now, When?* (2011)
* *8* (2017)

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***Incubus***

* 

* ოფიციალური საიტი
* Make Yourself Foundation – Incubus-ის საქველმოქმედო ორგანიზაციის საიტი
* Save Me from my Half- Life Drive - დოკუმენტური დაარქივებული 2014-05-02 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------

1. ↑  Huey, Steve.  (2006)Incubus - Music Biography, Credits and Discography. *Allmusic*. ციტირების თარიღი: January 19, 2013.
**ამქრის საღვთო** — ამქრობა, შეგირდის დალოცვა. იმართებოდა გაზაფხულზე, აღდგომის ორშაბათიდან ამაღლებამდე. საღვთოს იხდიდა ყველა ამქარი. ამქრის საღვთო ქალაქგარეთ, ორთაჭალის ბაღებში იმართებოდა. 

ვაჭრული ამქრიდან ბაღი ჰქონდათ მიკიტნებსა და მეწვრილმანეებს, ხოლო ხელოსნებიდან — დურგლებსა და დერციკებს. ხარაზები ხოჯავანქთან ახლოს, ე. წ. „საქეიფო სახლებში" იხდიდნენ საღვთოს. იგი იმართებოდა ხელობის დამაარსებელი მფარველის პატივსაცემად, ეძღვნებოდა ხელს, ხელობის სიმბოლოს. ამქრობისათვის წინასწარი სამზადისი ევალებოდა იგითბაშს — ამქრის შიკრიკს, რომელიც აუწყებდა მის წევრებს საღვთოს გამოცხადების თარიღს, უსტაბაში კი აგროვებდა „ფსონს" (ამქრის ჩატარებისათვის საჭირო თანხა) ოსტატებსა და სარგლებს შორის. წვეულების დროს შეგირდებს ოსტატებისათვის საჩუქარი უნდა მიერთმიათ. უსტაბაშის სახელოსნოდან დილიდანვე ამქრის დროშა იყო გაშლილი, საღვთოს დაწყებამდე ნახევარი საათით ადრე უკრავდნენ ზურნას, შლიდნენ ხალიჩებს. მედროშე დროშას გამოიტანდა და მთელი ამქარი ქალაქგარეთ მიემართებოდა. შეგირდს გამოცდის მიზნით რაიმე უნდა დაემზადებინა, რასაც გამოცდილი ხელოსნები ამოწმებდნენ, შემდეგ უსტაბაში დალოცავდა შეგირდს და სამჯერ გააწნავდა სილას, რაც თითქოს მათ შორის არსებული უფროს-უმცროსობის ზღვრის წაშლის სიმბოლური გამოხატულება იყო. დალოცვის შემდეგ შეგირდს ჭრელ აბრეშუმის სარტყელს — ბაღდადს შემოარტყამდნენ.

ლიტერატურა
----------

* ენციკლოპედია „თბილისი", გვ. 292, თბ. 2002 წელი.
**ამურის სიგი**, *უსურიული სიგი* (ლათ. Coregonus ussuriensis) — თევზი ორაგულისებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძე 51,5 სმ-მდეა, აღწევს 60-მდეც; მასაში — 2 კგ-ს. თავსა და ტანზე მუქი ლაქები ჩვეულებრივ არ აქვს; თუმცა, ზოგჯერ, წინასარქველზე და კუდის ფარფლზე შეინიშნება. მოთეთროა, ზურგის ფარფლში 3–4 დაუტოტავი და 9–11 დატოტვილი სხივია, ანალურში — შესაბამისად 3 და 13–15. გვერდით ხაზზე 86–92 ცალი ქერცლის ფირფიტაა, მის ზევით ზურგის ფარფლამდე გასდევს ფირფიტების 10–11 წყება, ქვევით — 9–10. აქვს 26–30 ლაყუჩის ფოთოლაკი. ყბები თითქმის ერთნაირი სიგრძისაა, ზედა ყბა ოდნავ წინაა გამოწეული და ფუძეშიც შესამჩნევად სცდება თვალი წინა მხარეს. გავრცელებულია ამურის ქვემო და შუა წელზე, ზეაში, უსურიში, ტბა ხანკაში, ამურის ლიმანში, ოხოტის ზღვის სამხრეთ ნაწილში; ახლო ფორმები ნაპოვნია ჩრდილოეთ სახალინის ტბებში; არის სამხრეთ სახალინის დასავლეთ სანაპიროზეც ჩ. გ. 48°30′ ქვემოთ. იკვებება სხვადასხვა მცენარეული ნარჩენებით, ჭიებით, მოლუსკებით, მწერების მატლებით, მცირე ზომის თევზით. მიგრაცია ამურთან დაკავშირებულ ტბებში წყლის დონის მატებაზეა დამოკიდებული. ტბების გახსნასთან ერთად სიგი მათში შედის; აგვისტოში, როდესაც ტბის წყლის ნაკადი ამურისაკენ გაძლიერდება, თევზი უკან, ამურში, ბრუნდება და გაზაფხულამდე იქ რჩება. შემოდგომაზე ქვირითის დასაყრელად შედის მთის მდინარეებში. ტოფობა იწყება სექტემბრის ბოლოს – ოქტომბრის დასაწყისში, გრძელდება დეკემბერ-იანვრამდე და მთავრდება ყინულძვრის შემდეგ. ქვირითს ყრის ორმოებში ან გრუნტის ზედაპირზე.

სქოლიო
------

1. 1 2 3  *Берг Л. С.* Рыбы пресных вод СССР и сопредельных стран [4-е издание], часть 1, М.-Л.: Издательство Академии наук СССР, 1948, стр. 352–353.
2. 1 2 3  СИГ АМУРСКИЙ, ИЛИ УССУРИЙСКИЙ. Аквакультура России. *aquacultura.org*. ციტირების თარიღი: 28 ივნისი, 2020.
ამფიარაოსი თავის ეტლზე
**ამფიარაოსი** (ბერძ. Άμφιάραος) — არგოსის მეფე, კალიდონიის ნადირობისა და არგონავტთა ლაშქრობის მონაწილე. მონაწილეობდა აგრეთვე (სხვა მხედართმთავრებთან ერთად) თებეს წინააღმდეგ ლაშქრობაში. ცნობილი წინასწარმეტყველი.უმამაცესი იყო ბრძოლაში, რადგან იცოდა როდის მოკვდებოდა. როდესაც ამფირაოსმა ერიფილეს ცოლობა სთხოვა, ერიფილე იმ პირობით დათანხმდა, თუ ყოველგვარ სურვილს შეუსრულებდა. მისი ცოლად შერთვის შემდეგ ამფიარაოსმა ადრასტოსი არგოსიდან განდევნა. ერიფილემ აიძულა ამფიარაოსი მონაწილეობა მიეღო თებეს წინააღმდეგ ლაშქრობაში მიუხედავად იმისა, რომ ქმარმაც და ცოლმაც იცოდნენ, რომ ამფიარაოსი ამ ომში უნდა დაღუპულიყო. ომში წასვლის წინ ამფიარაოსმა თავის შვილებს ალკმეონსა და ამფილოქეს დაავალა, სამაგიერო გადაეხადათ ერიფილესათვის. თებე კარებთან წარუმატებლობის შემდეგ, ამფიარაოსი გაქცევისას მიწამ ჩაყლაპა. ამის შემდეგ მას ღმერთებმა უკვდავება აჩუქეს. ამფიარაოსის კულტი საბერძნეთის ბევრ ქალაქში იყო გავრცელებული. ამფიარაოსის ტაძრებთან იყო სამისნოებიც. ამფიარაოსი წინაბერძნული მოსახლეობის ღვთაება ჩანს.


|  |  |
| --- | --- |
| დრაკონი | *ეს სტატია მითოლოგიის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
ანდების რეგიონი
**კოლუმბიის ანდები** — ყველაზე დასახლებული რეგიონი კოლუმბიაში. აქვეა განთავსებული ყველა დიდი ქალაქი.[1] ასევე ის იყო კოლუმბიამდელი პერიოდის ცივილიზაციების მნიშვნელოვანი კერა. კოლუმბიის ანდები იყოფა სამ ძირითად ნაწილად, რომლებსაც ერთად უწოდებენ კორდილიერებს (ესპანურად აღნიშნავს მთათა მასივს). დასავლეთი კორდილიერები ესაზღვრება წყნარი ოკეანის სანაპიროს, აქ მდებარეობს ქალაქი კალი, ცენტრალური კორდილიერები მდებარეობს კაუკას და მაგდალენას მდინარეებს შორის აქ არის ქალაქები: მედელინი, მანისალესი და პერეირა, ხოლო მესამე ნაწილი არის აღმოსავლეთი კორდილიერები რომელიც გაწოლილია ჩრდილო-აღმოსავლეთით გუახირის ნახევარკუნძულის მიმართულებით, აქ მდებარეობს დედაქალაქი ბოგოტა, ბუკარამანგა და კუკუტა.

რეგიონის კლიმატი და მცენარეული საფარი იცვლება ზღვის დონიდან სიმაღლის მიხედვით, თუმცა შეიძლება გამოიყოს რამდენიმე ძირითადი არეალი: 1000 მეტრამდე ცხელი ჰავის ზონა, 1000-2000 მეტრის დონეზე თბილი ჰავის ზონა სადაც ცხოვრობს მოსახლეობის უმეტესობა და 2000-3200 ცივი ჰავის ზონა, ალპური ზონა 3200-4600 და 4600-ს ზემოთ ყინულის ზონა.

რეგიონში მდებარეობს მუნჩიკუს ეროვნული პარკი და ფარალონეს-დე-კალის პარკი.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* დასავლეთი კორდილიერები
* ცენტრალური კორდილიერები
* აღმოსავლეთი კორდილიერები

სქოლიო
------

1. ↑  (ესპანური) MEMO: Natural Regions of Colombia Memo.com.co Accessed 22 August 2007.
ალ კაპონე 1935 წელს
**ალფონს გაბრიელ „ალ"კაპონე** (Alfonso Capone; მეტსახელად *დადაღული სახე*; დ. 17 იანვარი, 1899 — გ. 25 იანვარი, 1947) — ამერიკელი განგსტერი, რომელიც 1920-1930-იან წლებში ჩიკაგოს ტერიტორიას აკონტროლებდა. ავეჯის ბიზნესის საფარით დაკავებული იყო ბუტლეგერობით, სათამაშო ბიზნესითა და პროსტიტუციით. დროთა განმავლობაში აშშ-ის ორგანიზებულ დამნაშავეთა იტალიურ მაფიაში ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი წარმომადგენელი გახდა.

ალ კაპონე დაიბადა ნიუ იორკში იტალიელ ემიგრანტთა ოჯახში. კაპონე ადრეული ასაკიდანვე ჩაერთო კრიმინალური ბანდის საქმიანობაში, მას შემდეგ, რაც 14 წლის ასაკში სკოლიდან გარიცხეს. 1920-იანი წლების დასაწყისში ის გადავიდა ჩიკაგოში, რათა გამოეყენებინა ფულის შოვნის ახალი შესაძლებლობები, მშრალი კანონის დროს არალეგალური ალკოჰოლური სასმელით ვაჭრობის გზით. ამასთანავე ჩართული იყო სხვა სახის კრიმინალურ საქმიანობაშიც, მოხელეთა მოქრთამვასა და პროსტიტუციის ორგანიზებაში.

უკანონო საქმიანობის გარდა, კაპონე იყო საჯარო ფიგურაც. ის ეხმარებოდა სხვადასხვა საქველმოქმედო ორგანიზაციებს იმ ფულით, რომელსაც თავისი საქმიანობით შოულობდა, ამიტომაც ზოგჯერ მას მოიხსენიებდნენ "თანამედროვეობის რობინ ჰუდად". კაპონეს რეპუტაცია მას შემდეგ შეილახა, რაც მონაწილეობა მიიღო "წმინდა ვალენტინის დღის ხოცვა-ჟლეტაში", სადაც მოწინააღმდეგე დაჯგუფების შვიდი განგსტერი სიკვდილით დასაჯეს.

გარდაიცვალა 1947 წლის 25 იანვარს გულის შეტევით.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ალ კაპონე***

ვიკიციტატაში არის გვერდი თემაზე:
***ალ კაპონე***

* ალ კაპონე - ორიგინალური განგსტერი დაარქივებული 2011-01-30 საიტზე Wayback Machine.
* ალ კაპონესთან დაკავშირებული ინფორმაცია

|  |  |
| --- | --- |
| იდენტიფიკატორები ვიკიმონაცემებში რედაქტირება | 
* BNE: XX876747
* BNF: cb11951263k (data)
* GND: 118518984
* ISNI: 0000 0000 6319 9599
* LCCN: n79058274
* NARA: 10580795
* NDL: 00620452
* NKC: jn20000700276
* NLA: 40920216
* NLI: 000419900
* NLP: A12167514
* NTA: 102636567
* SELIBR: 264337
* SNAC: w60296k1
* SUDOC: 027482626
* Trove: 1449713
* VIAF: 69720987
* WorldCat Identities (VIAF-ის მეშვეობით): 69720987

 |
**ალექსანდრე ჭავჭავაძე** (დ. 4 ივლისი 1870 — გ. 1931) — თავადი, ქართველი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთისა და საქართველოს არმიების გენერალ-მაიორი. დახვრიტეს სტალინური რეპრესიების დროს.

დაიბადა თბილისში, გენერალ ზაქარია ჭავჭავაძის ოჯახში. მისი პაპა იყო გულბაათ ჭავჭავაძე. დაამთავრა სანქტ-პეტერბურგის პაჟთა კორპუსი და 1889-1905 წწ. მსახურობდა მთავარ შტაბში. 1905 წელს დაინიშნა კავკასიის მეფისნაცვლის ადიუტანტად. პირველ მსოფლიო ომს პოდპოლკოვნიკის ჩინით შეხვდა. 1914 წ. აგვისტოში ჩააბარეს ჩერქეზული პოლკი, რომელიც „ველურ დივიზიად" წოდებულ კავკასიის მკვიდრთა ცხენოსან დივიზიაში შედიოდა. თავი გამოიჩინა საბრძოლო მოქმედებების დროს და მიენიჭა იმპერიის არაერთი ორდენი. 1917 წ. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ, რუსეთის დროებითმა მთავრობამ გენერალ-მაიორის წოდება უბოძა. საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების (1918 წ. მაისი) შემდეგ, ჭავჭავაძე ეროვნულ არმიაში მსახურობდა. 1921 წ. საქართველოში წითელი არმიის შემოჭრის შემდეგ სამხედრო სამსახურიდან გადადგა. ხელმძღვანელობდა „თეთრი გიორგის" საქართველოში მოქმედ ერთ-ერთ ჯგუფს. არაერთხელ იყო დაპატიმრებული ბოლშევიკური რეჟიმის მიერ. 1930 წ. თებერვალში კვლავ დააპატიმრეს „კონტრრევოლუციური მიზნებით შეიარაღებული აჯანყების" ბრალდებით და მალე დახვრიტეს.

ალ. ჭავჭავაძის ვაჟმა, პავლემ (1899-1971), მოახერხა ემიგრაციაში წასვლა. მან ცოლად შეირთო იმპერატორ ნიკოლოზ I-ს შვილთაშვილი, დიდ მთავარ გიორგი მიხეილის ძე რომანოვის ასული ნინა რომანოვა (1901-1974). 1927 წელს ისინი ლონდონიდან აშშ-ში გადასახლდნენ. პავლეს ვაჟია აშშ დაზვერვის გადამდგარი ოფიცერი და ისტორიკოსი დავით ჭავჭავაძე.

ლიტერატურა
----------

* *გოგიტიძე, მ. ბეჟიტაშვილი, გ.*, „სამხედრო ფიცის ერთგულნი", თბილისი, 2015. — გვ. 100, ISBN 978-9941-0-7386-1.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ალექსანდრე ჭავჭავაძე (გენერალი) — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
* საიტი „ჭავჭავაძეების ოჯახი" დაარქივებული 2010-12-29 საიტზე Wayback Machine. , საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
* ალექსანდრე ჭავჭავაძე
|  |  |
| --- | --- |
|  | სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ **ჭყონია**. |

**ალექსანდრე ჭყონია** (დ. 17 ივნისი, 1855, ახალციხე — გ. 8 ოქტომბერი, 1907, თბილისი) — ქართველი იურისტი, მთარგმნელი და მწერალი. წერდა „მაჭახელიძის" ფსევდონიმით. იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების თავმჯდომარის ამხანაგი.

ბიოგრაფია
---------

სწავლობდა ქუთაისის გიმნაზიაში. 1875 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. შემდეგ ისტორიის მეცნიერების დასაუფლებლად პარიზს გაემგზავრა. 1877 წელს დაბრუნდა სამშობლოში და სხვადასხვა დროს მსახურობდა ქუთაისის, ფოთის, შორპნის და ოზურგეთის სასამართლოებში. 1881 წელს თავი დაანება სახელმწიფო სამსახურს და ნაფიც ვექილად დაიწყო მუშაობა ჯერ ქუთაისში, შემდეგ - თბილისში. მისი პირველი კორესპონდენცია 1874 წელს დაიბეჭდა გაზეთ „დროებაში". 1890 წელს საკუთარი ხარჯით გამოსცა „ისტორიული ნარკვევი" (საისტორიო ქრესტომათია). მან პირველმა გააცნო ქართველ მკითხველს ევროპელი მოგზაურებისა და მისიონერების ცნობები საქართველოს შესახებ („პიეტრო დელა ვალლეს მოხსენება საქართველოს შესახებ - 1627 წ.", ივერია, 1871 წ. N 111; „იტალიელი მოგზაურები საქართველოში მე-15 საუკუნეში: იოსაფა ბარბარო და ამბროზიო კონრატინი", მოამბე, 1894, N XI; „ტავერნიეს მოგზაურობიდან მე-17 საუკუნეში", მოამბე", 1898, VI; „არქანჯელო ლამბერტი - სამეგრელოს აღწერა", თბ. 1901). მას დიდი ღვაწლი მიუძღვის ქართული ჟურნალ-გაზეთების გამოცემის საქმეში. 1894-1905 წლებში იყო ჟურნალ „მოამბის" რედაქტორი, 1899-1900 წლებში გაზეთ „ცნობის ფურცლის" რედაქტორ-გამომცემელი. დაკრძალულია კუკიის სასაფლაოზე.

ლიტერატურა
----------

* *ნარსია გ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 11, თბ. 1987. — გვ. 410.
* ძველი საქართველო, ტ. 1, ტფილისი, 1909

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ალექსანდრე ჭყონია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
* ალექსანდრე ჭყონია — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი
**ალექსანდრეს სამლოცველო** (რუს. Александровская кампличка) — ყოფილი მართლმადიდებლური სამლოცველო ტაგანროგში. ააგეს რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე II-ზე 1866 წლის 4 აპრილის თავდასხმის შემდეგ მისი გადარჩენის აღსანიშნავად. მდებარეობდა ბერძნების ქუჩისა და ვორონცოვის აღმართის გადაკვეთაზე.

ისტორია
-------

პირველი თავდასხმა რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე II-ზე (1818-1881 წწ.) მოხდა 1866 წლის 4 აპრილს ქალაქ სანქტ-პეტერბურგში. ტავდასხმა განახორციელა რუსმა რევოლუციონერ-ტერორისტმა დიმიტრი კარაკოზოვმა (1840-1866 წწ.). კარაკოზოვს მიაჩნდა, რომ მეფის მკვლელობით მოსახლეობას სოციალურ რევოლუციამდე მიიყვანდა. 

1866 წელს ტაგანროგის ქალაქისთავის გადაწყვეტილებით წინამძღვარმა თევდორე პოკროვსკიმ, ისე, რომ სასულიერო ზემდგოი ორგანოებიდან არ მიუღია ბრძანება, აკურთხა ეკლესიის მშენებლობის სავარაუდო ადგილი. ამის გამო წინამძღვარი პოკროვსკი გადააყენეს მიძინების ტაძრის წინამძღვრის თანამდებობიდან, მაგრამ 1867 წელს მას დანაშაული მოუხსნეს და დააბრუნეს მიძინების ტაძარში. 

ტაგანროგის მოსახლეობამ ალექსანდრე II-ის სიცოცხლის გადარჩენის აღსანიშნავად 1866 წელს დაიწყეს ვორონცოვის აღმართის მარჯვენა მხარეს დაიწყეს ქვის სამლოცველოს მშენებლობა. წინამძღვარმა თევდორე პოკროვსკიმ აკურთხა მშენებლობის ადგილი. ტაძარი იყო გუმბათიანი და მასზე გამოსახული იყო ჯვრები. 

ყოველი წლის 4 აპრილს, ალექსანდრე II-ის სიცოცხლის გადარცენის აღსანიშნავად იმართებოდა ფართო მასების საზეიმო მსვლელობა. სამლოცველოში აღევლინებოდა ლოცვა.

1881 წელს ტერორისტული აქტის შედეგად იმპერატორ ალექსანდრე II-ის მკვლელობის შემდეგ ტაძარში ღვთისმსახურება შეწყდა. დროტა განმავლობაში შენობა მიატოვეს და მასში დასახლდნენ უსახლკაროები. ტაგანროგელებმა არაერთხელ სცადეს მიექციათ ზემდგომთა ყურადღება და გადაერჩინათ ეკლესია, მაგრამ უშედეგოდ. 

1929 წელს ადგილობრივ ვაჭრებს შესთავაზეს ალექსანდრეს სამლოცველო გაეხსნათ წიგნების მაღაზია, მაგრამ მოუვლელობისაგან ეკლესიის შენობის მდგომარეობა გაუარესდა. 1929 წელს ეკლესია დაანგრიეს. ეკლესიის ადგილზე კი ააშენეს ათსართულიანი საცხოვრებელი სახლი.

ლიტერატურა
----------

* Орлов Г.Н. Памятники архитектуры, истории и культуры Таганрога на старых открытках и фотографиях / Орлов Г.Н. Найговзин Л.И. Цымбал А.А. – Таганрог: «Лукоморье», 2004. – 192 с. ISBN 5-901565-11-8
* Энциклопедия Таганрога. Гл. ред. В. И. Тимошенко, 1998. Изд.: Антон. ISBN: 588040174

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Александровская кампличка დაარქივებული 2014-03-25 საიტზე Wayback Machine.
* Памятники архитектуры, истории и культуры Таганрога на старых открытках и фотографиях დაარქივებული 2017-01-02 საიტზე Wayback Machine.
* Таганрог. Часовня Александра Невского

სქოლიო
------

1. ↑  Покушения на Александра II
**აზერბაიჯანის ეროვნული აკადემიის სამეცნიერო ბიბლიოთეკა** — 1923 წელს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში დაარსებული ბიბლიოთეკა.

ისტორია
-------

მას შემდეგ, რაც 1920 წელს ამიერკავკასიაში უდიდესი ბიბლიოთეკა დაიხურა, ბაქოს ახალი ბიბლიოთეკა სჭირდებოდა. 1923 წლის ნოემბერში დაიწყო აზერბაიჯანის ეროვნული აკადემიის სამეცნიერო ბიბლიოთეკა, როგორც აზერბაიჯანის კვლევისა და მეცნიერების საზოგადოების (Azərbaycanı Tədqiq və Tətəbbö Cəmiyyəti) ან ბიბლიოგრაფიის ოფისია. მას მხარს უჭერდნენ ნარიმან ნარიმანოვი, აბდურაჰიმ ჰაგვერდიევი, თაგი შაჰბაზი და ჰანაფი ზეინალი. დამფუძნებელი დირექტორი იყო ალექსანდრე ვასილიევიჩ ბაკრიინი.

გახსნისთანავე ბიბლიოთეკაში განთავსდა 430 წიგნი და 1200 ხელნაწერი. 1925 წლის აგვისტოში, დუბლირების თავიდან ასაცილებლად, ბიბლიოთეკა და ბიბლიოგრაფიის სამსახური გახდა ერთი, ბიბლიოთეკა-ბიბლიოგრაფიის ბიურო გახდა. თავმჯდომარე გახდა ჰანაფი ზეინალი (1896-1938 წელი).

1945 წელს ბიბლიოთეკა შემდგომ განვითარდა მეცნიერებათა აკადემიასთან ერთად. 1963 წლიდან 1984 წლამდე ბიბლიოთეკა ცნობილი იყო როგორც ფუნდამენტური ბიბლიოთეკა. 1984 წლის შემდეგ მას ცენტრალურ სამეცნიერო ბიბლიოთეკას უწოდებენ. მის დირექტორებში შევიდნენ ტაიროვი, ნაზიმ ახუნდოვი, რასიმ კაზიმოვი , მაჰუბე ჰასანოვა, ამინ ეფენდიევი, აიბენიზ ალიევა-კენგერლი და ლეილა ბეკირ იმანოვა. 

2003 წლის 4 იანვარს პრეზიდენტმა ჰეიდარ ალიევმა მოახდინა აზერბაიჯანის ეროვნული აკადემიის სამეცნიერო ქარტიის მე–5 მუხლის 54 –ე პუნქტის რატიფიცირება, რაც ბიბლიოთეკას სამეცნიერო დაწესებულების სტატუსს ანიჭებს.

2014 წლის 5 მაისს პრეზიდენტმა გახსნა ბიბლიოთეკის ახალი შენობა .

საერთაშორისო ურთიერთობები
-------------------------

  

1993 წელს აღნიშნული ბიბლიოთეკა გახდა საბიბლიოთეკო ასოციაციებისა და ინსტიტუტების საერთაშორისო ფედერაციის წევრი. 2012 წელს სამეცნიერო ბიბლიოთეკა გახდა ევროპის საბჭოს სამეცნიერო ბიბლიოთეკების ასოციაციის სრული წევრი. ბიბლიოთეკა უზრუნველყოფს მომსახურებას წიგნების საერთაშორისო გაცვლისთვის. ბიბლიოთეკა იწვევს საერთაშორისო სტუმრებს და ელჩებს. ბიბლიოთეკა ასევე აგზავნის წევრებს საზღვარგარეთ საბიბლიოთეკო საქმის შესასწავლად და სხვა ქვეყნებში კონფერენციებსა და გამოფენებზე დასასწრებად .

კოლექცია
--------

ბიბლიოთეკის კოლექციებში შედის ნაწარმოებები აზერბაიჯანულ ენაზე, რუსულენოვანი და აღმოსავლურ ენებზე შესრულებული ნამუშევრები.

ბიბლიოთეკის მთავარ კოლექციას წარმოადგენს ნუმიზმატიკური ფონდი, სადაც დაცულია უნიკალური წიგნები. 

ბიბლიოთეკაში ინახება პერიოდული გამოცემები და დისერტაციები მყარი და ელექტრონული ასლებით. სხვა საწარმოები, როგორიცაა აზერბაიჯანის ნავთობპროდუქტების გეოლოგთა საზოგადოების კრებულები და ასევე თვითონ აზერბაიჯანის ეროვნული მეცნიერებათა აკადემიის შრომები.

სქოლიო
------

1. ↑  On May 18, the 85th anniversary of the prominent scholar, pedagogue Rasim Kazimov was celebrated in the Central Scientific Library of ANAS. (May 18, 2017). ციტირების თარიღი: November 20, 2017
2. ↑  Director of the ANAS Central Scientific Library Leyla Imanova visited the Presidential Library (September 11, 2015).  დაარქივებულია ორიგინალიდან — დეკემბერი 1, 2017. ციტირების თარიღი: November 19, 2017
3. ↑  Ilham Aliyev attends opening ceremony of new building of Central Library of Azerbaijan National Academy of Sciences (May 5, 2014).
4. ↑  ANAS Central Scientific Library celebrated Press Day (July 21, 2016). ციტირების თარიღი: November 19, 2017
**აზერბაიჯანის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი** (აზერ. Azərbaycan Milli Olimpiya Komitəsi) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის იუსტიციის სამინისტროში რეგისტრირებული დამოუკიდებელი საზოგადოებრივი ორგანიზაცია, იურიდიული პირის სტატუსით. ორგანიზაციის წესდება აღიარებულია საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის (სოკ) მიერ 1993 წელს. საერთაშორისო ოლიმპიურ მოძრაობაში წარმოადგენს ქევყანას. შემოკლებული დასახელება – **აზეოკ**. მოქმედებს ოლიმპიური ქარტიის, ასევე აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მეწარმეობისა და საზოგადოებრივი ორგანიზაციების შესახებ კანონის საფუძველზე. აზეოკ-ის პრეზიდენტია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი – ილჰამ ალიევი.

კომიტეტის 20 წლისთავისადმი მიძღვნილი საფოსტო მარკა
აზერბაიჯანის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი 1992 წელს შეიქმნა და 1993 წელს საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის მიერ იქნა აღიარებული. აზერბაიჯანმა დამოუკიდებელი სახელმწიფოს რანგში 1996 წელს პირველად მიიღო მონაწილეობა ოლიმპიურ თამაშებში, და მას შემდეგ ყველა ოლიმპიადაზე აგზავნის სპორტსმენებს. ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში 1996 წლიდან მოყოლებული აზერბაიჯანელმა სპორტსმენებმა საერთო ჯამში ოცდაექვსი (აქედან ექვსი ოქროს) მედალი მოიპოვეს, ჭიდაობაში, სროლაში, ბოქსში, ძიუდოში და სიმძიმის აწევაში. ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებში აზერბაიჯანელ სპორტსმენებს მედლები არ მოუპოვებიათ.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი (აზერბაიჯანული) (ინგლისური)
**აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის (გამოცხადება) აქტი** (აზერ. Azərbaycanın İstiqlal Bəyannaməsi) — აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის დეკლარაცია (აქტი) რუსეთის იმპერიისგან. აზერბაიჯანმა დამოუკიდებლობა 1918 წლის 28 მაისს, თბილისში გამოაცხადა.

აზერბიაჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკა, 1918 წლის 28 მაისს, აზერბაიჯანელთა ეროვნულმა საბჭომ დააფუძნა, მას შემდეგ, რაც რუსეთის იმპერია დაიშალა, რომელიც 1917 წლის რევოლუციის შემდეგ დაიწყო. ამიერკავკასიის სეიმის მუსულმანური წარმომადგენლობა გადაკეთთა აზერბაიჯანელთა ეროვნულ საბჭოში და 1918 წლის 28 მაისს, გამოაცხადა ახალი ერის დაბადება. მანამდე მხოლოდ გეოგრაფიული ტერმინი, აზერბაიჯანი, ახალი სახელმწიფოს ოფიციალური სახელწოდება გახდა და დაახლოებით 2 მილიონი ადამიანი, რომლებსაც მანამდე სხვადასხვა სახელით ეწოდებოდა ამიერკავკასიელ მუსლიმებად და კავკასიელ თურქებად, ოფიციალურად აზერბაიჯანელები გახდნენ.

სქოლიო
------

1. ↑   (1998) *Азербайджанская Демократическая Республика (1918 - 1920)*.  Элм,   გვ. 316. ISBN 5-8066-0897-2.
**Fun Lovin' Criminals** (ხშირად მოიხსენიებენ აკრონიმით - **FLC**) — ამერიკული ალტერნატიული ჰიპ-ჰოპისა და ალტერნატიული როკის ჟანრის ჯგუფი ნიუ-იორკიდან. მათ სიმღერებში ხშირად ასახულია ნიუ-იორკის ცხოვრება. ისინი ეხებიან ისეთ თემებს, როგორიცაა ორგანიზებული კრიმინალი, წამალი, ძალადობა, სიღარიბე და პოლიტიკა. ყველაზე მეტად ცნობილნი არიან სიმღერით „Scooby Snacks" რომელშიც გამოყენებულია ხმოვანი ფრაგმენტები კვენტინ ტარანტინოს ფილმებიდან, ასევე პოპულარულები სიმღერით „Love Unlimited", რომელიც ეძღვნება ბარი უაიტს. ჰიუს გადმოცემით, მათ გაყიდეს 10 მილიონი ალბომი მსოფლიოს მასშტაბით.
ჯგუფმა მიიღო მსოფლიო აღიარება, განსაკუთრებით ევროპის ჩრდილო-დასავლეთით, 90-იანი წლების ბოლოს, როდესაც გამოუშვა პირველი ორი ალბომი.

დისკოგრაფია
-----------

 მთავარი სტატია: Fun Lovin' Criminals-ის დისკოგრაფია.
* *Come Find Yourself* (1996)
* *100% Colombian* (1998)
* *Mimosa* (1999)
* *Loco* (2001)
* *Welcome to Poppy's* (2003)
* *Livin' in the City* (2005)
* *Classic Fantastic* (2010)

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* ოფიციალური საიტი
* Fun Lovin' Criminals საიტზე MySpace

სქოლიო
------

1. ↑  ჰიუ მორგანი - მუსიკოსი - მისი ცხოვრების შესახებ. YouTube (2009-01-19). ციტირების თარიღი: 2012-05-14.
**Heidelberger Druckmaschinen** („ჰაიდელბერგ დრუკმაშინენ აგ") — გერმანული კომპანია, რომელიც დაარსდა 1850 წელს და უზრუნველყოფს საბეჭდი დანადგარების წარმოებას და უკავია მსოფლიო ბაზრის დაახლოებით 40%. კომპანიის სათავო ოფისი მდებარეობს გერმანიაში, ქალაქ ჰაიდელბერგში. კომპანია სთავაზობს თავის მომსახურებას დაახლოებით 200 000 კლიენტს მსოფლიოს 170 ქვეყანაში 250 კომერციული ოფისის საშუალებით. ესენი არიან სხვადასხვა დონის სტამბები: დაწყებული პატარა ოჯახური ბიზნესიდან და დამთავრებული სახელმწიფო მასშტაბის მედიაჰოლდინგებით.

ხანგრძლივი ტექნოლოგიური პროცესის სრული კონტროლი, უფრო მაღალი ავტომატიზაციის და წარმადობის მანქანების კონცეფცია, დანადგარების მაღალავომატიზირებული თანმიმდევრული წარმოება და აგრეთვე ამ დანადგარების რეალიზაცია რეგიონალური ოფისების საშუალებით. ეს არის ჯაჭვი კომპეტენციებისა, რითიც გამოირჩევა ფირმა „ჰაიდელბერგ დრუკმაშინენ აგ".

არცერთ სხვა კომპანიას პოლიგრაფიულ მრეწველობაში, არ შეუძლია უზრუნველყოს ოფსეტური ბეჭდვის სტამბები სრული ციკლის დანადგარებით.

დანადგარების პორტფოლიო ბეჭდვის პროცესების დანადგარების გარდა, მოიცავს ბეჭდვამდელი და ბეჭდვის შემდგომი დამუშავების დანადგარებს, ფლექსოგრაფიას და აგრეთვე პროგრამულ უზრუნველყოფის კომპონენტებს, რომლებიც განკუთვნილია ბეჭდვის პროცესების გაერთიანებისთვის.

გარდა ამისა, ფირმა „ჰაიდელბერგ დრუკმაშინენ აგ" თავის კლიენტებს სთავაზობს სათადარიგო ნაწილების ფართო დიაპაზონს, სახარჯ მასალებს, მეორად აღდგენილ დანადგარებს, სერვისს, და უზრუნველყოფს მრავალფეროვან სასწავლო პროგრამებს.

2001 წელს, საქართველოში გაიხსნა „ჰაიდელბერგის წარმომადგენლობა", ხოლო 2009 წელს შპს „ჰაიდელბერგ ჯორჯია" და დღემდე განხორციელდა არაერთი პროექტი.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* ოფიციალური საიტი (ინგლისური)
* შპს „ჰაიდელბერგ ჯორჯია" (ქართული ენა)

სქოლიო
------

1. 1 2 3  წლიური ანგარიში 2010/2011. Heidelberger Druckmaschinen.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2012-05-07. ციტირების თარიღი: 8 აგვისტო 2010.
**Educare Georgia** — საგანმანათლებლო ფონდი საქართველოში. 

ფონდის მიზანია, ინტერნეტისა და თანამედროვე ტექნოლოგიების მეშვეობით საქართველოში მცხოვრები ნებისმიერი ადამიანისათვის ხელმისაწვდომი გახადოს მსოფლიო დონის განათლება.

ფონდი მუშაობს ისეთ პროექტებზე, როგორიცაა საქართველოში ონლაინ საგანმანათლებლო რესურსების პოპულარიზაცია; თანამედროვე ტექნოლოგიების დანერგვა სკოლებში; ენის ბარიერის პრობლემის გადაწყვეტა; ინტერნეტისა და კომპიუტერის ხელმისაწვდომობის გაზრდა. Educare Georgia აქართულებს თავისი პარტნიორი საგანმანათლებლო პლატფორმების — „ხანის აკადემიისა" და Code.org-ის — მასალას და ნერგავს მას სკოლებში. ფონდმა დააარსა, ასევე, პროექტი „ჩართე" — Charte.ge — ონლაინ პლატფორმა, სადაც ნებისმიერ ადამიანს შეუძლია, დაუფინანსოს ინტერნეტი და ლეპტოპი სოციალურად დაუცველ უფროსკლასელებს.

საგანმანათლებლო პროექტები
-------------------------

Educare Georgia-მ გააქართულა პარტნიორი ორგანიზაციების პლატფორმები — Khan Academy („ხანის აკადემია") და Code.org. გახმოვანდა ათასობით ვიდეო და ითარგმნა მილიონობით სიტყვა ისეთ საგნებში, როგორებიცაა მათემატიკა, კომპიუტერული პროგრამირება, ბიოლოგია, ფიზიკა, ქიმია და ა.შ. Microsoft-სა და საქართველოს განათლების სამინისტროსთან თანამშრომლობით Educare Georgia-მ 2017 წელს საქართველოში პირველად ჩაატარა პროგრამირების კლუბები. 

### პროექტი „ჩართე"

პროექტი „ჩართე" (და მისი საერთაშორისო ანალოგი GiveInternet.org) ნებისმიერ ადამიანს საშუალებას აძლევს, დაუფინანსოს ინტერნეტის ყოველთვიური გადასახადი ან კომპიუტერი სოციალურად დაუცველ უფროსკლასელებს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Educare Georgia-ს ოფიციალური საიტი
* პროექტი „ჩართე"
* ხანის აკადემიის ქართულენოვანი ვერსია
**KELT-9b** — ჩვვენთვის ცნობილი ყველაზე ცხელი გაზის გიგანტი ეგზოპლანეტა, რომლის განათებული მხარის ტემპერატურაც 4327 °C-ს აღწევს (4600 K); შედეგად, ის უფრო ცხელია, ვიდრე M-ტიპის ვარსკვლავები და K-ტიპის ბევრი ვარსკვლავი. მოძრაობს ვარსკვლავ HD 195689-ის (იგივე KELT-9) გარშემო, რომელიც არის გვიანდელი B-ტიპის მთავარი მიმდევრობის ვარსკვლავი დედამიწიდან 620 სინათლის წლის მანძილზე.

აღმოაჩინეს ტელესკოპ Kilodegree Extremely Little Telescope (KELT)-ის საშუალებით; მისი უცნაური ბუნების შესახებ დადგენილი ცნობები 2016 წელს გამოქვეყნდა.

დედავარსკვლავის ტემპერატურა 9897 °C-ია (10170 K), რაც უჩვეულოა, რადგან როგორც წესი, ცხელ ვარსკვლავებთან პლანეტათა ტრანზიტის (ჩვენსა და დედავარსკვლავს შორის ჩავლა) დაფიქსირება ვერ ხერხდება. თავის ვარსკვლავს გარს უვლის ყოველ 1,5 დღეში ერთხელ.

KELT-9b იმდენად ცხელია, რომ დღის მხარეს, მისი ზედაპირის ტემპერატურა 4 327 °C-ს აღწევს. შედარებისათვის, მზის ზედაპირის ტემპერატურა დაახლოებით 5 527 °C-ია და მისი უახლოესი პლანეტა — მერკური, ზედაპირზე ძლივს აღწევს 427 °C-ს.

გაზის გიგანტი პლანეტა KELT-9b იუპიტერზე 2,8-ჯერ მძიმეა, მაგრამ აქვს მისი სიმკვრივის მხოლოდ ნახევარი, რადგან ატმოსფეროს მუდმივად აცლის მძლავრი დედა-ვარსკვლავი.

KELT-9-ის მიდამოებში არსებული ულმობელი პირობები როგორც ჩანს, ახლად აღმოჩენილი პლანეტის სიცოცხლეს ხანმოკლეობასა და სისასტიკეს უქადის. მკვლევართა ჯგუფის ვარაუდით, პლანეტა წამში 10 მილიონ კილოგრამ მასას კარგავს და სავარაუდოდ, წარმოქმნის ისეთ კუდს, რომელსაც ხშირად ვხედავთ კომეტათა გასწვრივ.

ეს კი იმას ნიშნავს, რომ პლანეტა ან სრულიად გაქრება, ან საბოლოოდ დარჩება მხოლოდ მისი ბრტყელი, კლდოვანი ბირთვი (ჯერჯერობით უცნობია, აქვს თუ არა KELT-9b-ის მსგავს პლანეტებს კლდოვანი ბირთვი).

მკვლევრებს იმედი აქვთ, რომ სულ მალე, KELT-9b-ის შესახებ უფრო მეტ დეტალს შეიტყობენ სხვა ტელესკოპთა მეშვეობით; ამ მხრივ მათ განსაკუთრებით ეიმედებათ ჯეიმზ ვების კოსმოსური ტელესკოპი, რომელსაც NASA 2019 წელს გაუშვებს.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* აღმოჩენილია ყველაზე ცხელი პლანეტა, რომელიც ვარსკვლავთა უმეტესობაზე მხურვალეა[*მკვდარი ბმული*], 1tv.ge

სქოლიო
------

1. 1 2 3  Gaudi, B. Scott; et al. (2017). „A giant planet undergoing extreme-ultraviolet irradiation by its hot massive-star host". *Nature*. arXiv:1706.06723. Bibcode:2017Natur.546..514G. doi:10.1038/nature22392.
2. ↑  Collins, Karen A.; Stassun, Keivan; Gaudi, B. Scott; Beatty, Thomas G.; Zhou, George; Latham, David W.; Bieryla, Allyson; Eastman, Jason D.; Siverd, Robert; Crepp, Justin R.; Pepper, Joshua (2016). „KELT-9b: A Case Study in Dynamical Planet Ingestion by a Hot Host Star". *American Astronomical Society*. **47**: 204.03. Bibcode:2016DDA....4720403C.
სცენა აფრასიაბ ბადერბეილის ბალეტიდან „ქალწულის კოშკი"
სცენა ყარა ყარაევის ბალეტიდან ლეილა და მეჯნუნი
**აზერბაიჯანული ბალეტი** (აზერ. Azərbaycan baleti) — აზერბაიჯანელი ხალხის საბალეტო კულტურის მიღწევები.[1][2]

ისტორია
-------

პირველი აზერბაიჯანული ბალეტი „ქალწულის კოშკი" დაწერილია აფრასიაბ ბადერბეილის მიერ 1940 წელს. მუსიკის გარდა, კომპოზიტორმა ასევე ლიბრეტოც თვითონ დაწერა. ეს ნაწარმოები ასევე გახდა პირველი ბალეტი მუსულმანურ აღმოსავლეთში.[1]

1950 წელს მ. ახუნდოვის სახელობის აზერბაიჯანის თეატრის, ოპერისა და ბალეტის სცენაზე დადგმული იქნა მეორე ს. გაჯიბეკოვის[1] ბალეტი „გიულშენი".

აზერბაიჯანის მუსიკაში ახალ ეტაპად შემოვიდა ყარა ყარაევის ბალეტი „შვიდი მზეთუნახავი"(ნიზამის ამავე დასახელების პოემის მიხედვით, 1952, ბალეტმეისტერი პ. გუსევი, მ. ახუნდოვის სახელობის აზერბაიჯანის თეატრის, ოპერისა და ბალეტი). აზერბაიჯანული ბალეტი გახდა ცნობილი რესპუბლიკის ფარგლებს გარეთ ყარა ყარაევის ორი საბალეტო დადგმის შედეგად : „შვიდი მზეთუნახავი" (აზერ. Yeddi Gözəl, 1952) და „ჭექა-ქუხილის ბილიკით" (აზერ. İldırımlı yollarla, 1958). ბალეტმა „შვიდი მზეთუნახავი" საფუძველი ჩაუდო ახალ მუსიკალურ დრამატურგიას აზერბაიჯანული საბალეტო ხელოვნებაში, რითიც მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ამ ჟანრიც ჩამოყალიბებაში.[3]

აზერბაიჯანული ბალეტის განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა სსრკ-ის სახალხო არტისტმა გამერ ალმასზადემ და მისმა მოწაფე ქალმა ლეილა ვექილოვამ, ასევე აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტებმა ჩიმნაზ ბაბაევამ და რაფიგა ახუნდოვამ.[1]

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„აზერბაიჯანული ბალეტი"** ვიკისაწყობში.

სქოლიო
------

1. 1 2 3 4  АЗЕРБАЙДЖАНСКИЙ БАЛЕТ в энциклопедии балета. ციტირების თარიღი: 2016-10-03.
2. ↑  Азербайджанский театр оперы и балета. ციტირების თარიღი: 2016-10-03.
3. ↑  6.3 Gara Garayev: A Legend in His Own Time. www.azer.com. ციტირების თარიღი: 2016-10-03.
ეს ანიმაცია მოძრაობს შედგება 6 კადრისგან

ეს ანიმაცია მოძრაობს წამში 10 კადრის სიჩქარით.

12 კადრი/წამში ტიპური სიჩქარეა ანიმაციური ფილმისათვის

**ანიმაცია**, ასევე **მულტიპლიკაცია** (ლათ. multiplicatio - გამრავლება) — სტატიკური გამოსახულებების დროში მონაცვლეობით შექმნილი მოძრაობის ოპტიკური ილუზია. კინოპროდუქციაში ანიმაციის სახელით ცნობილია ტექნიკა რომლის დროსაც ფილმის თითეული კადრი იქმნება ინდივიდუალურად. ეს კადრები შეიძლება იქმნებოდეს კომპიუტერის, ნახატი გამოსახულებების ფოტოგრაფირების ან სანიმუშო ერთეულისთვის განმეორებითი მცირე ცვლილებების გაკეთებისა და შედეგის სპეციალური ანიმაციური კამერით გადაღების საშუალებით.

გრაფიკული ანიმაციის ფუძემდებლად ითვლება ფრანგი მხატვარი - კარიკატურისტი ემილ კოლი. 1908 წლის 17 აგვისტოს პარიზში პირველად აჩვენეს მისი ნახატი ფილმი „ფანტასმაგორია", რომელშიც კოლმა ანიმაციური (კადრობრივი) გადაღების გამოყენებით „გააცოცხლა" (აამოძრავა) თავისი ნახატი მოთხრობების პერსონაჟები.

თოჯინური, მოცულობითი ანიმაციის პიონერად ითვლება რუსი მხატვარი და ოპერატორი ვ. სტარევიჩი, რომელმაც მრავალი საინტერესო თოჯინური ფილმი გადაიღო: „მშვენიერი ლიუკანიდა", „კინოოპერატორის შურისძიება" (ორივე 1912), „ჭრიჭინა და ჭიანჭველა" (1913) და სხვა.

20-იან წლებში დასავლეთ ევროპის ქვეყნებში ძირითადად ექსპერიმენტული, უფრო ხშირად აბსტრაქტული ანიმაციური ფილმები იქმნებოდა. დიდი პოპულარობა მოიპოვა აშშ-ში ძმები ფლეიშერების ფილმებმა, ხოლო შემდეგ -- რეჟისორისა და პროდიუსერის უოლტ დისნეის მრავალრიცხოვანმა სერიულმა ფილმებმა: „ფიფქია და შვიდი ჯუჯა" (1938), „პინოქიო" (1939), „ბემბი" (1942) და სხვა.

პირველი ქართული ნახატი ფილმი „არგონავტები" შეიქმნა რეჟისორ ვ. მუჯირის ხელმძღვანელობით 1936 წელს (მთავარი მხატვარი - ლადო გუდიაშვილი). 1939 წელს მუჯირმა გადაიღო პირველი ფერადი ანიმაციური ფილმი „ჩიორა", ომის შემდგომ წლებში — „გაზაფხულის სტუმრები", „სამი მეგობარი", „ოქროს ბიბილო" და სხვა.

ლიტერატურა
----------

* *ბახტაძე ვ*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 7, თბ. 1984. — გვ. 194-195.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ანიმაცია***

* ექსპერიმენტული ანიმაციის ტექნოლოგიები
* როგორ იქმნება ანიმაციური ფილმი დაარქივებული 2006-09-25 საიტზე Wayback Machine.
**აპურე** (ესპ. Estado Apure) — ვენესუელის 23 შტატიდან სიდიდით მესამე. შტატის დედაქალაქია სან-ფერნანდო-დე-აპურე. ფართობი 76,500 კმ²-ია, მოსახლეობა შეადგენს 473,900 ადამიანს (2007 წლის აღწერით), ხოლო სიმჭიდროვე – 6,19 ად/კმ².

ისტორია
-------

ამ ველური მიწის დაპყრობა XVII საუკუნის შუაში დაიწყო, როდესაც ის დასახლებული იყო ინდიელთა მრავალი ტომით, მაგალითად მშვიდობიანი არავაკებითა და სახიფათო კარიბებით.თანამედროვე განაშენიანება მხოლოდ XVIII საუკუნის ადრეულ წლებში დაიწყო, რასაც ძირითადად წარმართავდა მესაქონლეობის ფერმები, რომლებსაც სხვა ტერიტორიებზე (ძირითადად სან-კარლოსში, ასტურიასა და სხვა ქალაქებში) უკვე გადაჭედილი ფერმების მესაკუთრეები აარსებდნენ. მათ შორის ყველაზე ცნობილები იყვნენ ხოსე-იგნასიო პუმარი და ჯოსეფ ბლანკო ი სალასარი სხვა ანდალუსიელ ფრანცისკანელ მისიონერებთან და მიწის მესაკუთრეებთან ერთად, რომლებმაც ადგილობრივები „მშვიდობითა" თუ მახვილით განდევნეს ან ქრისტიანობა მიაღებინეს.

კოლონიურ პერიოდში, აპურე მერიდა-დელ-ესპირიტუ-სანტო-დე-ლა-გრიტას პროვინციის შემადგენლობაში შედიოდა. როდესაც ის მარაკაიბოს მიუერთა, მას მარაკაიბოს პროვინცია ეწოდა. 1856 წლეს კი მას შტატის სტატუსი მიეცა.

1864 წლიდან, მას შემდეგ რაც ვენესუელის ტერიტორია მოწყობილ იქნა როგორც ვენესუელის შეერთებული შტატები (ესპ. los Estados Unidos de Venezuela), აპურე დამოუკიდებელი შტატია. 1881 წელს ის გაიანასთან ერთად ბოლივარის შტატის შემადგენლობაში შევიდა, მაგრამ 1899 წელს კვლავ დაუბრუნდა დამოუკიდებელი შტატის კატეგორია.

გეოგრაფია
---------

აპურეს შტატი მდებარეობს ვენესუელის სამხრეთით, ჩ.გ. 06º03’45’’ და 08º04’22’’-ზე და დასავლეთ გრძედის 66º21’45’’ და 72º22’30’’-ზე. აპურეს ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ტაჩირას, ბარინასის, და გუარიკოს, აღმოსავლეთით და სამხრეთაღმოსავლეთით ბოლივარის და ამასონასის შტატები, ხოლო სამხრეთით და დასავლეთით კოლუმბია.

ტაძარი, სან-ფერნანდო-დე-აპურე

მუნიციპალიტეტები
----------------

აპურეს შტატი მოიცავს 7 მუნიციპალიტეტს, ესენია:

| **მუნიციპალიტეტი** | **დედაქალაქი** | ფართობიკმ² | მოსახლეობა(2007) | რუკა |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| აჩაგუასი | აჩაგუასი | 15 754 | 65 081 |  |
| ბირუაკა | ბირუაკა | 1 281 | 54 233 |  |
| მუნიოსი | ბრუსუალი | 7 925 | 30 197 |  |
| პაესი | გუასდუალიტო | 12 820 | 111 059 |  |
| პედრო-კამეხო | სან-ხუან-დე-პაიარა | 20 519 | 31 187 |  |
| რომულო-გალიეგოსი | ელორსა | 12 219 | 23 839(2005) |  |
| სან-ფერნანდო | სან-ფერნანდო-დე-აპურე | 5 982 | 175 056 |  |

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* ვენესუელის შტატები

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* შტატის ოფიციალური საიტი

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***აპურეს შტატი***

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ვენესუელის შტატები |
| --- |
|  |
| შტატები | 
ამასონასი **·** ანსოატეგი **·** აპურე **·** არაგუა **·** ბარინასი **·** ბოლივარი **·** კარაბობო **·** კოხედესი **·** დელტა-ამაკურო **·** ფალკონი **·** გუარიკო **·** ლარა **·** მერიდა **·** მირანდა **·** მონაგასი **·** ნუევა-ესპარტა **·** პორტუგესა **·** სუკრე **·** ტაჩირა **·** ტრუხილიო **·** ვარგასი **·** იარაკუი **·** სულია |  |
|  |
| სპეციალური სტატუსისმქონე ტერიტორიები | 
ვენესუელის ფედერალური ოლქი **·** ვენესუელის ფედერალური სამფლობელოები |

 |
**ანდრეა დელ ვეროკიო** (იტალ. Andrea del Verrocchio; დ. 1435, ფლორენცია, იტალია — გ. 7 ოქტომბერი, 1488, ვენეცია, იტალია) — აღორძინების ხანის იტალიელი მოქანდაკე და ფერმწერი. მისი ერთ-ერთი მოსწავლე იყო ლეონარდო და ვინჩი. მხატვარი დაიბადა და დიდი ხნის მანძილზე მოღვაწეობდა ფლორენციაში. 1465 წელს შექმნა კოზიმო მედიჩის საფლავი. 1463-1487 წლებში მუშაობდა ნახატზე „ჭრილობათა შემოწმება". 1476 წელს შექმნა დავითის ქანდაკება, რომელიც გახდა რენესანსის პერიოდის სიმბოლოც. დავითის ქანდაკება შეიქმნა სპეციალურად ლორენცო და ჯულიანო მედიჩის ვილისათვის.

მიღწევები
---------

*„ტობიასი და ანგელოზი"*, ეროვნული გალერეა, ლონდონი.
ადრეულ აღორძინების ხანაში მხატვრები ძირითადად მუშაობდნენ შეკეთებით. სწორედ ამ ეპოქაში ძალიან დიდი როლი მიუძღვით მეცენატებს, რომლებიც აფინანსებდნენ მხატვართა სახელოსნოებს, რომლებიც ქმნიდნენ ფაქტობრივად ყველაფერს დაწყებული ჭურჭლიდან — დამთავრებული დიდი არქიტექტურული ძეგლებით. განსაკუთრებით გავრცელებული იყო XV საუკუნის ფლორენციაში. მოსწავლეს, რომელსაც სურვილი ჰქონდა გამხდარიყო ხელოვანი და გაეხსნა საკუთარი სახელოსნო ვალდებული იყო მინიმუმ 6 წელი ესწავლა და მხოლოდ ამის შემდებგ გაეხსნა საკუთარი სახელოსნო. ასე მოიქცა ანდრეა ვეროკიოც, რომელიც თავიდან მოქანდაკე იყო ხოლო მოგვიანებით ფერწერასაც დაეუფლა. მისი მოსწავლეები იყვნენ: ლეონარდო და ვინჩი , პეტრო პერუჯინო და სანდრო ბოტიჩელი. ეროკიო ასევე იყო რეჟისორი სხვადასხვა სასცენო დადგმებში, რაც მომავალში და ვინჩიმაც შესანიშნავად გამოიყენა. წყაროების თანახმად, მოსწავლესა და მასწავლებელს შორის ყველაზე დიდი სულიერი კავშირი შედგა დავითის ქანდაკების შექმნისას. სწორედ მისი შექმნისას იპოზიორა ახალგაზრდა ლეონარდომ. სწორედ დავითის ქანდაკებას დაჰკრავს სახეზე „ჩუმი ღიმილი" რომელსაც შემდგომში ასე ხშირად იყენებს ლეონარდოც.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* World Gallery of Art This has a biography and excellent reproductions of some of his works
* Andrea del Verrocchio in the "History of Art" დაარქივებული 2020-02-18 საიტზე Wayback Machine.
* Encyclopaedia Britannica Good biography of Andrea del Verrocchio
* Andrea Verrocchio: 16th century biography by Vasari A reprint of Vasari's biography (not entirely reliable)
* List of sites displaying Verrocchio's work
* *Leonardo da Vinci: anatomical drawings from the Royal Library, Windsor Castle*, exhibition catalog fully online as PDF from The Metropolitan Museum of Art, which contains material on Andrea del Verrocchio (see index)

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***ანდრეა დელ ვეროკიო***

სქოლიო
------

1. ↑  RKDartists<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q17299517'></a>
2. ↑  *Grassi L.* Dizionario Biografico degli Italiani — 1961. — Vol. 3.<a href='https://wikidata.org/wiki/Track:Q1128537'></a>
3. ↑
4. 1 2
5. 1 2 3 4 5
**ანდრეზი**, ხევსურულ ზეპირსიტყვიერებაში — სამაგალითოდ შემონახული ამბავი ლაშქრობა-მესისხლეობის, გმირობისა და ლაჩრობის, თემის ან ბჭეების გადაწყვეტილებისა და სხვა შემთხვევათა შესახებ, ერთგვარი მორალურ-იურიდიული შეგონება. ამავე მნიშვნელობით იხმარებოდა ხევსურეთში „ანდაზა", სვანეთში — „ჰარაკი".

თაობიდან თაობაზე ანდრეზი გადადიოდა ზეპირი მოთხრობის ან ლექსის სახით. მენდრეზეს საგანგებოდ იწვევდნენ მის სათქმელად, რადგან ანალოგიური შემთხვევის განხილვისას ანდრეზი აუცილებელ საბუთად და სახელმძღვანელო ნიმუშად მიაჩნდათ. ხშირად მას პრეცედენტის ძალა ჰქონდა; მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა ჩვეულებითი სამართლის შექმნაში და მის ერთ-ერთ ძირითად წყაროს წარმოადგენა. ბჭეების გადაწყვეტილების განსამტკიცებლად და ანდრეზის დასამახსოვრებლად მესისხლეთა შემრიგებლებისაგან სპეციალურ პირებს ნიშნავდნენ, რომელთაც „ანდრეზის შესანახი" გასამრჯელო ეძლეოდათ.

ლიტერატურა
----------

* *ფუტკარაძე ი.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ. 1975. — გვ. 447.
* კიკნაძე ზ. *ანდრეზები* *(აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის რელიგიურ-მითოლოგიური გადმოცემები)*, ილია ჭავჭავაძის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გამომცემლობა, თბილისი, 2009
* *კიკნაძე ზ.*, ქართული მითოლოგია, თბილისი: ბაკმი, 2007. — გვ. 26, ISBN 978-99940-27-10-1.