recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
მზის სრული დაბნელების გეომეტრია

**მზის დაბნელება** — ბუნებრივი მოვლენა, ხდება მთვარის მოხვედრისას მზესა და დედამიწას შორის, რის გამოც დედამიწაზე მყოფი დამკვირვებლისთვის მზე სრულად ან ნაწილობრივ დაფარულია. ეს შეიძლება მოხდეს მხოლოდ ახალ მთვარეზე, როდესაც მზე და მთვარე ერთმანეთს ეხებიან, როგორც ეს დედამიწიდან ჩანს. სულ მცირე ორი და მაქსიმუმ ხუთი მზის დაბნელება შეიძლება მოხდეს ყოველ წელს დედამიწაზე, რომელთაგან არც ერთი ან მაქსიმუმ ორი სრული დაბნელება შეიძლება იყოს. მიუხედავად ამისა, სრული დაბნელება იშვიათი მოვლენაა ნებისმიერ ადგილას, ვინაიდან ყოველი დაბნელებისას სისრულე არსებობს მხოლოდ ძალიან ვიწრო კორიდორის გასწვრივ მთვარის უმბრის შედარებით მცირე ნაწილზე.

მზის სრული დაბნელება საოცარი ბუნებრივი ფენომენია და მრავალი ადამიანი სპეციალურად მოგზაურობს შორი მანძილიდან ამ მოვლენაზე დასაკვირვებლად. ევროპაში 1999 წელს მზის სრულმა დაბნელებამ შესაძლებელი გახდა საზოგადოებრივი ცნობიერების ამაღლება ამ ფენომენზე. ბოლო მზის სრული დაბნელება მოხდა 2009 წლის 22 ივლისს.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* მთვარის დაბნელება

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***მზის დაბნელება***

* Predictions for Solar and Lunar Eclipses
* NASA Eclipse Web Site
* Detailed eclipse explanations and predictions, Hermit Eclipse
* Eclipse Photography, Prof. Miroslav Druckmüller
* Animated maps of 2009 solar eclipses დაარქივებული 2009-05-30 საიტზე Wayback Machine. , Larry Koehn
* Five Millennium (−1999 to +3000) Canon of Solar Eclipses Database, Xavier M. Jubier


|  |  |
| --- | --- |
| სატურნი | *ეს სტატია ასტრონომიის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
ღვთისმშობლის ეკლესია (დასავლეთის ფასადი)
ღვთისმშობლის ეკლესიის ხედი სამხრეთ-დასავლეთიდან
**სხვიტორის ღვთისმშობლის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ სხვიტორში. მდებარეობს სოფლის სასაფლაოზე, განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს. 

ეკლესია დარბაზულია (16,25X8 მ.). ეკლესიის გეგმა ასიმეტრიული, წაგრძელებული ფორმის ოთხკუთხედია. ნახევარწრიული აფსიდის მხრები გრძივი კედლებისაგან დარბაზის მხრიდან ორსაფეხურიან პილასტრებით გამოიყოფა. საკურთხევლის გვერდებზე სამი ნიშაა განლაგებული — ორი ჩრდილოეთით და ერთი სამხრეთით. განათების წყაროს ერთი შიგნიდან თაღოვანი სარკმელი წარმოადგენს. დარბაზს სხვადასხვა ზომის ხუთი სარკმელი ანათებს, ორ-ორი გრძივ კედლებში, ერთიც დასავლეთ კედელში. შიგნიდან თაღოვანი, ნაოთხალი თითო კარია დასავლეთ კედლის ცენტრალურ ნაწილში და სამხრეთ კედელში სარკმლებს შორის. სამსაფეხურიანი პილასტრებია მოწყობილი დასავლეთ კუთხეებში. გრძივი კედლების აღმოსავლეთ ნაწილებში, საკურთხევლის მხრებთან ახლოს თითო ნიშაა გამოკვეთილი — ჩრდილო ნიშა მცირე ზომისაა, ხოლო სამხრეთისა უფრო მოზრდილი და თაღოვანია. ქვისფილებით დაგებული იატაკი საკურთხეველში ერთი საფეხურითაა შემაღლებული. არის სოლეა. კედლები შებათქაშებულია. კონქი და კამარა ხის მასალითაა მოწყობილი. გარედან კედლები შებათქაშებულია და მოკლებულია ყოველგვარ დეკორს, თუ არ ჩავთვლით აღმოსავლეთ სარკმლის ნახევარწრიულ სათაურს. კრამიტის სახურავი სამხრეთით ორნახევარ მეტრამდეა გადმოშვერილი და შვიდ ოთხკუთხა ხის ბოძზეა დაყრდნობილი. ბოძები ქვის კვადრატულ ბაზისებზეა აღმართული.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***სხვიტორის ღვთისმშობლის ეკლესია***

* საქართველოს გერბი კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 9027
**ტოლოშელები** — მესხ აზნაურთა საგვარეულო XI საუკუნეში. გვარის სახელწოდება წარმოსდგა სოფელ ტოლოშიდან (ახლანდელი ასპინძის მუნიციპალიტეტი), რომელსაც ალბათ სამამულოდ (სამემკვიდრეოდ) ფლობდა ეს საგვარეულო. 

ტოლოშელების ერთ-ერთი წარმომადგენელი — ისაკი XI საუკუნის შუა წლებში დასახლებულა ჟალეთში (კახეთში). „ქართლის ცხოვრებაში" იგი უკვე არა ტოლოშელად, არამედ - ტოლობელის ძედ იხსენიება („ქართლის ცხოვრების" გვიანდელ გადამწერს გრაფიკული ხასიათის შეცდომა მოსვლია: „შ" მიუჩნევია „ბ-დ", რის გამოც ტოლოშელისძის ნაცვლად გადაუწერია ტოლობელისძე). 1069 წელს ისაკ ტოლოშელისძეს ხელში ჩაუვარდა საქართველოს მეფე ბაგრატ IV-სთან დამარცხებული და ლტოლვილი განძის ამირა  ფადლონი 15 მხლებლითურთ. ისაკმა გაძარცვა ფადლონი და იმის მაგივრად, რომ ერთგულება გაეწია ბაგრატ IV-თვის (დაივიწყა, რომ ადრე საქართველოს მეფის ქვეშევრდომი იყო), განძის ამირა თავის ახალ პატრონს — კახეთ-ჰერეთის მეფეს აღსართან I-ს მიჰგვარა თელავში.

ტოლოშელების საგვარეულომ, როგორც ჩანს, XI საუკუნეშივე დაკარგა ტოლოში და ამის გამო საგვარეულო სახელიც შეიცვალა.

ლიტერატურა
----------

* *შოშიაშვილი ნ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 10, თბ. 1986. — გვ. 13.
**მეჭვავია** (ლათ. Charadrius) — ფრინველთა გვარი მეჭვავიასნაირთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 16–25 სმ, მასა 30–100 გრამი. ნისკარტი შედარებით მოკლე და სწორია. სხეულის ზედა ნაწილის შეფერვაში ჭარბობს რუხ-მურა და მოწითურო-ყავისფერი ტონები, მუცელი მოთეთროა, რამდენიმე სახეობას მუცელზე წითური ფერი გადაჰკრავს. მრავალ სახეობას მკერდზე განივად გასდევს შავი ზოლი („ყელსახვევი"), ხშირად შავი ნახატები აქვთ შუბლზე და თვალის გარშემო. ცნობილია დაახლ. 30 სახეობა. გავრცელებული არიან მთელ მსოფლიოში.

საქართველოში ბინადრობს მცირე წინტალა (*Charadrius dubius*), მიმოფრენისას გვხვდება მღრინავი (Charadrius morinellus), ყელსახვევიანი წინტალა (*Charadrius hiaticula*) და ზღვის წინტალა (*Charadrius alexandrinus*); შემთხვევითი შემოფრენების სახით დაფიქსირებულია აზიური წინტალა (*Charadrius asiaticus*), მოკლენისკარტა წინტალა (*Charadrius mongolus*) და მსხვილნისკარტა წინტალა (*Charadrius leschenaultii*).

იკვებებიან მრავალნაირი უხერხემლოებით, რომლებსაც მიწის ზედაპირზე ან წყალსატევის თავთხელ ადგილებში მოიპოვებენ. გადამფრენი ფრინველებია, მრავალი მათგანი შორეულ მიგრაციაში მიდის. სახეობების უმრავლესობა ბუდობს ქვიშიან, კენჭებიან, შლამიან პლაჟებსა და მლაშობებზე წყალთან ახლოს; რამდენიმე — უწყლო არიდულ ლანდშაფტებში. ცალკეული სახეობები მაღალ მთებს ეტანებიან. უპირატესად მონოგამური ფრინველებია, რამდენიმე სახეობა ავლენს პოლიგამიისა და პოლიანდრიისადმი მიდრეკილებას. წყვილების შექმნის პროცესი მოიცავს სატიხტიხო ფრენებსა და რთულ საქორწინო თამაშობებს. ბუდე ნიადაგზე არსებულ ორმოს წარმოადგენს, მასში ჩაფენილია მცენარეული მასალა, ზოგჯერ მორთულია კენჭებითა და მოლუსკების ნიჟარებით. დედალი დებს 3–4 კვერცხს; კრუხობასა და ბარტყების გაზრდაში ორივე მშობელი მონაწილეობს.

სქოლიო
------

1. ↑  *კუტუბიძე მ.*, ფრინველების ნომენკლატურული ტერმინოლოგია, თბ.: „მეცნიერება", 1973. — გვ. 70, 138, 191.
2. 1 2  *Иваницкий В. В.* ЗУЙКИ // Большая российская энциклопедия. т. 10. — М. 2008. — стр. 589.
3. ↑  *გავაშელიშვილი ლ.*, *ჯავახიშვილი ზ.*, *დარჩიაშვილი გ.*, კოლხეთის ჭარბტენიან ტერიტორიათა ფრინველები, გვ. 146, თბ. 2006, ISBN 99940-857-7-8
4. ↑  *ჟორდანია რ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, თბ. 1983. — გვ. 651.
5. ↑  Cheklist of birds of Georgia. Special Protection Areas (SPA) for birds in Georgia. *aves.biodiversity-georgia.net*. ციტირების თარიღი: 15 ივლისი, 2020.
**სხვილისის წმინდა გიორგის ეკლესია** — არქიტექტურული ძეგლი ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფელ სხვილისში.

ტაძარი დარბაზული ტიპისაა, მართკუთხა გეგმაში ჩაწერილი ნახევარწრიული აფსიდით. კედლები აგებულია ნატეხი რიყის ქვით, უხეშად დამუშავებული კირქვის და ბაზალტის კვადრებით. ფასადები ნაწილობრივ შელესილია კირის და ქვიშა-ცემენტის ხსნარით. ეკლესიის ფასადებზე ვხვდებით ლითონის ანტისეისმურ კონსტრუქციას. ტაძარს აღმოსავლეთის, ჩრდილოეთის და სამხრეთის კედლებში მართკუთხა მოყვანილობის მცირე ზომის სარკმელი აქვს დატანებული. დასავლეთის კედელში მოქცეულია 1 მეტრის სიგანის სწორკუთხა კარი, რომლის თავზე დადებულია არქიტრავის ქვა. ზედ ამოკვეთილია სამსტრიქონიანი მხედრული წარწერა: 

|  |  |
| --- | --- |
| ვიკიციტატა | „ახლის მოქმ. ივანე ხუციშ/ვილმან აღვაშენე. მართლ. მალის/ წ˜ა გიორგის ეკლესია 1876 წ." |
|  |  |

კარის სიახლოვეს, ფასადზე მიდგმულია საფლავის ქვის ფრაგმენტი, რომლის წინა პირზე გრაფიკულად გამოსახულია ჯვარი, ხოლო გვერდებზე წარმოდგენილია ჩაკვეთილი სამკუთხედი სახეებით შედგენილი ფრიზული ორნამენტი და თაღების რიგი. ტაძრის საძირკვლის დონეზე, სამი მხრიდან კედლებს მიუყვება ბეტონის საფეხური. ინტერიერში კედლები შელესილია. ტაძარი გადახურულია ორქანობა თუნუქის სახურავით. აღმოსავლეთის ფრონტონი შეფიცრულია, დასავლეთის ფრონტონზე კი აკრულია თუნუქის ფურცლები. ტაძრის დასავლეთის კედლის წინ მოწყობილია ლითონის ძელებზე დაფუძნებული ცალქანობიანი თუნუქის გადახურვა. ეკლესიის ეზო შემოზღუდულია დაბალ, ქვითკირის გალავანში ჩაბეტონებული ლითონის ძელებით და ბადით, რომლის დასავლეთის მონაკვეთში მოქცეულია ლითონის კარები.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* საქართველოს გერბი კულტურული მემკვიდრეობის პორტალი, № 35057
მეწამორის ელექტროსადგური
**სომხეთის აეს** ან **მეწამორის ატომური ელექტროსადგური** (სომხ. Մեծամոր ատոմակայան) — მდებარეობს ქალაქ მეწამორთან, სომხეთი, ერევნიდან დაახ. 30 კმ-ში. ელექტროსადგური აშენდა 1970-იან წლებში და შედგება ორი ენერგობლოკისგან ВВЭР-440 ტიპის რეაქტორებით. ერთი ბლოკის სითბური წარმადობა შეადგენს 1375 მბტ-ს, ელექტრული კი — 440 მბტ-ს. იმ პერიოდში გამოყენებული ტექნოლოგია უკვე აღარ შეესაბამება თანამედროვე სტანდარტებს.

ელექტროსადგური აწარმოებს სომხეთის ელექტროენერგიის დაახ. 40%-ს. 1988 წელს მომხდარი მიწისძვრის გამო ის დროებით დაიხურა, თუმცა თურქეთისა და აზერბაიჯანის ბლოკადის გამო, რომელმაც ქვეყანაში ენერგიის უკმარისობა გამოიწვია, სომხეთის მთავრობამ 1993 წელს ელექტროსადგურის ერთი რეაქტორი ისევ აამუშავა. მეორე რეაქტორი ექსპლუატაციაში გაუშვეს 1995 წლის 26 ოქტომბერს. არსებული რესურსებით ატომურ ელექტროსადგურს შეუძლია 2016 წლამდე იმუშაოს.

სადგურს მართავს რუსული კომპანია ИНТЕР РАО ЕЭС, РАО ЕЭС-სა და როსენერგოატომის ერთობლივი შვილობილი საწარმო 2003 წლიდან, ხუთწლიანი შეთანხმებით, სომხეთის დავალიანების დაფარვაში დახმარების მიზნით.

სომხეთში ამჟამად მიმდინარეობს მოლაპარაკება ახალი ატომური ელექტროსადგურის მშენებლობაზე 1000 ან 1200 მვ სიმძლავრით, რომლის მშენებლობა $5,2 - 7,2 მილიარდი უნდა დაჯდეს. ახალი ატომური ელექტროსადგურის მშენებლობა შესაძლოა დაიწყოს 2011 წელს და მწყობრში ჩადგება 2017 წლისთვის.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* სომხეთის ატომური ელექტროსადგურის ოფიციალური საიტი დაარქივებული 2008-04-15 საიტზე Wayback Machine.
**სხლების ციხე** — ციხე-დარბაზი ქარელის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარ ციხისგვერდის დასავლეთით 3 კმ-ზე. მდინარე ძამის მარცხენა მაღალ ნაპირზე. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ციხე კარგადაა მორგებული რელიეფს, ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით ციცაბო კლდეს გადაჰყურებს და სათვალთვალოდ მოხერხებული მდებარეობა აქვს. ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. როგორც ჩანს, აქ ფეოდალის ციხე-დარბაზი იყო.

ციხე-დარბაზში შესასვლელი მის აღმოსავლეთ ნაწილში იყო - საბრძოლო კოშკსა და გალავანს შორის. ციხის წინა ეზოს (ფართობი 500 მ²) სამი მხრიდან გარს არტყია გეგმით უსწორო გალავანი, რომელიც რელიეფს მიჰყვება. წინა ეზოს ჩრდილოეთით ესაზღვრება შუა ციხის (ფართობი 250 მ²) კედელი. კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში კარია გაჭრილი, ხოლო შუა ნაწილში გეგმით ნახევარწრიული შვერილია. ეს ნაგებობა ორსართულიანი უნდა ყოფილიყო. მის შუა ნაწილში კოშკი იყო ჩართული. სართულშუა გადახურვა ხის კოჭებზე იყო გამართული. მეორე სართულზე ციხის ეზოსკენ მიმართული ორი სათოფურია. ასეთივე სათოფურია შვერილის აღმოსავლეთ სწორ კედელში. შვერილის დასავლეთ მხარეს, საკმაოდ მაღლა კარის ღიობის კვალი ჩანს. ამ ნაგებობის პირველი სართულის ქვევით, მიწაში წყლის რეზერვუარია, რომელშიც წყალი კერამიკული მილებით ჩადიოდა. შუა ციხის დასავლეთ კედლის ნაწილიღაა შემორჩენილი, ხოლო აღმოსავლეთ კედლის მხოლოდ კვალი შეიმჩნევა. შუა ციხეს ჩრდილოეთიდან მესამე ზღუდე, კედლის პირზე ამოყვანილი, გეგმით სწორკუთხედს მიახლოებული კოშკი იცავდა. კოშკში შესასვლელი სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილშია. ჩანს კოშკი სათავდაცვო და საცხოვრებელი, მრავალსართულიანი ნაგებობა იყო. შედარებით კარგადაა შემორჩენილი კონტრფორსით გამაგრებული სამხრეთის კედელი. კონტრფორსის დასავლეთით სწორკუთხა ნიში და შუა ციხისკენ მიმართული სათოფურია. კოშკის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხე მომრგვალებული უნდა ყოფილიყო.

ლიტერატურა
----------

* საქართველოს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა აღწერილობა, ტ. 5, თბ. 1990. — გვ. 410-411.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
ქარელის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები |
| --- |
|  |
| 
აბისის ციხე · არადეთის ციხე · ატოცის ციხე · მძოვრეთის ციხე · სამწევრისის ციხე · სხლების ციხე · ძამის ციხე |

 |
**Vauxhall Motors** (IPA: [ˈvɒksɔːl], *ვოქსჰოლ*) — Groupe PSA-ის შვილობილი საავტომობილო ფირმა გაერთიანებულ სამეფოში.

დასახელების წარმოშობა
---------------------

ფირმის დასახელება უკავშირდება მდინარე ტემზას სანაპიროს რაიონის სახელწოდებიდან, სადაც ნორმანმა ვაჭარმა *ფულკ ლე ბრანტმა*, XIII საუკუნის დასაწყისში სახლი შეიძინა. თავდაპირველად ამ ადგილს სწორედ „ფულკის სახლი" (Fulk’s Hall) ეწოდა, მცირე ხნის შემდეგ კი — *ვოკსჰოლი*.

კომპანიის დაარსება
------------------

Vauxhall Wyvern 1949 წელს
1857 წელს ამ რაიონში ალექსანდრ უილსონმა ორთქლის ძრავებისა და ბუქსირების საწარმოო დააარსა. კომპანიის ემბლემად გრიფონი და ლე ბრანტის გერბი იქნა არჩეული. გრიფონი, Vauxhall-ის სიმბოლო — არსება არწივის თავითა და ფრთებით და ლომის ტორსით, მითური მხეცი, ნიშნავდა ძალასა და სიფხიზლეს.
46 წლის შემდეგ, 1903 წელს კომპანიას „ვოკსჰოლ აირონ უორკზ კომპანი" („Vauxhall Iron Works Company"), გამოუშვა თავის პირველი ავტომობილი. ორი წლის შემდეგ ფირმა ლუტონში გადავიდა.

კომპანია დღეს
-------------

Vauxhall Corsa
XX საუკუნის შუა წელში Vauxhall თავისი საქმიანობა გერმანულ საავტომობილო ფირმა — Opel-ს დაუკავშირა. დღეს, ავტომობილთა უმრავლესობა, რომელსაც უშვებს კონცერნი „Opel AG" და იყიდება დიდ ბრიტანეთში, ატარებს Vauxhall-ის სახელს. ასევე ამ მარკით იყიდება ავსტრალუ=იურის ფირმა Holden-ის (Commodore и Ute) ავტომობილები.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***Vauxhall***

* ოფიციალური საიტი

სქოლიო
------

1. ↑  Vauxhall Motors. *Vauxhall Civic Society*.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 17 ოქტომბერი 2015. ციტირების თარიღი: 7 July 2012.
2. ↑  Vauxhall. *Grace's Guide to British Industrial Heritage*. ციტირების თარიღი: 7 July 2012.
3. 1 2 3  „Vauxhall Motors Limited". *ICC Financial Analysis Reports*. ICC Information Group. 11 September 2006.
**მზია ანდრონიკაშვილი** (დ. 14 სექტემბერი, 1920, თბილისი — გ. 28 ივლისი, 2006) — ქართველი ფილოლოგი, ენათმეცნიერი-აღმოსავლეთმცოდნე. იყო ეკატერინე გაბაშვილის შვილის, ელენე გაბაშვილის, შვილი.

ბიოგრაფია
---------

1941 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. მუშაობდა ენათმეცნიერების ინსტიტუტში (1942-1950), იყო თსუ-ს დოცენტი (1952-1969). 1969 წლიდან — კათედრის პროფესორი, აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი (1985 წლიდან). საკანდიტადო დისერტაციის თემა — „ირანული სიტყვები ძველ ქართულ ორიგინალურ ძეგლებში", დაიცვა 1946 წელს, სადოქტორო — „ქართველურ-ინდოირანული ენობრივი ურთიერთობები", დაიცვა 1968 წელს. შესრულებული აქვს რიგვედისა და ავესტის ჰიმნების თარგმანები. მისი სამეცნიერო შემოქმედების ძირითადი შედეგები გამოქვეყნებულია მონოგრაფიაში „ნარკვევები ქართულ-ირანული ენობრივი ურთიერთობიდან" (I ტ. 1966 წ. II ტომის I ნაკვეთი, 1966 წ.). იყო აღმოსავლეთმცოდნეთა მსოფლიო და საკავშირო საზოგადოების წევრი. 1968 წელს მიიღო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედალი.

ანდრონიკაშვილის მეუღლე იყო მათემატიკოსი გიორგი ჭოღოშვილი, მათი შვილი — მხატვარი ლევან ჭოღოშვილი.

ბიბლიოგრაფია
------------

* ფინიკის ხე და თხა (რედაქტორი). - თბილისი, მეცნიერება, 1991. - გვ. 96
* ნარკვევები ირანულ- ქართული ენობრივი ურთიერთობიდან (ავტორი). - თბილისი, სახ. უნივერსიტეტი, 1966. - გვ. 634

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* მზია ანდრონიკაშვილი — საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი

სქოლიო
------

1. ↑  *შარაძე გ.*, „დაბრუნება", ტ. III, თბილისი: „მეცნიერება", 1992. — გვ. 5.
**მზაბი** (არაბ. مزاب‎) — რეგიონი ჩრდილოეთ საჰარაში, ალჟირის ადმინისტრაციულ ერთეულ გარდაიის ვილაიეთში. მდებარეობს დედაქალაქ ალჟირიდან 500 კმ-ით სამხრეთით. 2005 წელს , მისი მოსახლეობა 360 000 ადამიანს შეადგენდა. გეოლოგიურად მზაბი კირქვის პლატოს წარმოადგენს, რომელიც ვადი-მზაბის ხეობის გარშემოა განფენილი. 

ამ არეალში ცხოვრობდნენ ბერბერების ერთ-ერთი შტოს, ზენატას განშტოება - მოზაბიტის ხალხი. მზაბის ხეობასა და მის გარშემო აღმოჩენილია მათი დამწერლობის არაერთი გრავირებული ნიმუში.

ისლამური დაპყორბის შემდეგ, მოზაბიტები მუსლიმანები, მუტაზილის სკოლის მიმდევრები გახდნენ. რუსტამიდის სახელმწიფოს დაშლის შემდეგ, მისმა სამეფო ოჯახმა ზოგეირთ თავიანთ მოქალაქესთან ერთად თავშესაფრად მზაბის ხეობა აირჩია. რუსტემიდები იბადის ისლამის მიმდევრები იყვნენ, ამიტომ მათ მოქადაგე გამოიყენეს, რომელმაც წარმატებით მოაქცია ადგილობრივი მოზაბიტები მათ მიმდინარეობაზე.

1830 წელს, ოსმალეთის იმპერიას ალჟირი საფრანგეთმა წაართვა, მაგრამ მზაბის ანექსია მხოლოდ 1882 წელს შეძლო. საფრანგეთის შემადგენლობაში ის 1962 წლამდე, ალჟირის დამოუკიდებლობის გამოცხადებამდე რჩებოდა. მზაბის მთავარი ქალაქი და დედაქალაქია ღარდაია. ასევე აქ მდებარეობს ბერბერული ისლამის ყველაზე წმინდა ქალაქი ბენო-ისგუენე. 

მზაბის დასახლებების არქიტექტურა დაპროექტებულია თანასწორუფლებიანი კომუნალური ცხოვრების გათვალისწინებით. შენობები ლიბიურ-ფინიკიური სტილისაა, რაც ზოგადად ბერბერული სტილისთვისაა დამახასიათებელი და გავრცელებულია საჰარის სხვა ნაწილებშიც. 

1982 წელს მზაბის ხეობა იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა, როგორც ხელუხლებელი მაგალითი ადამიანთა ტრადიციული საცხოვრებლისა, რომელიც იდეალურადაა მორგებული ბუნებრივ გარემოს.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია არაბულ ქვეყნებში
* მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Mzab Photos un nouveau site qui tend à vous présenter l’une des plus belles régions d’Algérie La vallée du Mzab
* Le portail Mzab Online დაარქივებული 2011-12-23 საიტზე Wayback Machine.
* RCD Ghardaia დაარქივებული 2009-04-13 საიტზე Wayback Machine.
* Monographie du Mzab - 1955 დაარქივებული 2009-06-21 საიტზე Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
 მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ალჟირში ალჟირის დროშა |
| --- |
|  |
| 
კასბა  · მზაბი  · ტასილინ-აჯერი  · ტიმგადი  · ტიპასა · ყალა-ბენი-ჰამადი  · ჯემილა |  |

 |
V2G სწრაფი დასამუხტი
**Vehicle-to-grid (V2G)** — ელექტრომობილების და ჰიბრიდული ავტომობილების ორმხრივი გამოყენების კონცეფცია, რომელიც ითვალისწინებს მანქანების ჩართვას საერთო ელექტრონულ ქსელში ელექტროენერგიაზე მოთხოვნის მართვაში მონაწილეობისთვის. V2G ტექნოლოგიის მქონე ავტომობილთა მფლობელებს შეეძლებათ მიჰყიდონ ელექტროენერგია ენერგოსისტემას, როცა მანქანა არ გადაადგილდება, ასევე დამუხტონ ავტომობილი ისეთ დროს, როცა ელექტროენერგია იაფია (ბევრ ქვეყანაში ელექტროენერგიის ფასი დამოკიდებულია დღე-ღამის გარკვეულ საათებზე). ასეთი ტექნოლოგიის ავტომობილების, როგორც უწყვეტი კვების წყაროს, გამოყენება შეიძლება საკუთარ სახლში ან ოფისში. V2G ტექნოლოგიის განვითარებას განსაკუთრებით უწყობს ხელს ამერიკის მთავრობა და კომპანია Google.

  


|  |  |
| --- | --- |
|  |  *ეს არის სტატიის ან სექციის **ესკიზი**. თქვენ შეგიძლიათ შეავსოთ იგი.* |

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 

* შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე **„Vehicle-to-grid"** ვიკისაწყობში.
* What Is Vehicle-to-Grid Technology?

სქოლიო
------

* Cleveland, Cutler J.; Morris, Christopher (2006). Dictionary of Energy. Amsterdam: Elsevier. p. 473. ISBN 978-0-08-044578-6.
**Veriexec**-ი — ფაილის ხელმოწერის ტექნიკა NetBSD ოპერაციულ სისტემაში.

ციფრული ხელმოწერების სიის ბირთში ჩატვირთვა ხდება სპეციალურად შექმნილი მოწყობილობის კვანძის (/dev/veriexec) მეშბეობით. ეს სია მოიცავს ფაილების მდებარეობას, ჰეშებს და მონდომებულ ფაილის ტიპს („DIRECT" პროგრამებისთვის, „INDIRECT" სკრიპტებისთვის, და „FILE" დინამიკური ბიბლიოთეკებისთვის და ჩვეულებრივი ფაილებისთვის). ამით ბირთვს შეუძლია შეამოწმოს ციფრულად ხელმოწერილი ფაილების მონაცემები და მათი ჰეშები სანამ მათი გახსნა შესრულდება exec() ან open() სისტემის დაძახების ფუნქციით.

როდესაც Veriexec-ი არის დაშვებული დონე 0-ზე, ბირთვი მხოლოდ შენიშვნას გასცემს ხელმოწერის არდამთხვევის დროს. დონე 1-ზე, იგი არ დაუშვებს ხელმოწერის არდამთხვევის შემთხვევაში ფაილით სარგებლობას. დონე 2-ზე, არ დაუშვებს ხელმოწერილი ფაილის ხელმეორეთ შექნას ან გადაგდებას. ყველაზე მარალ დეონეზე, დონე 3, ბირთვი საერთოთ არ დაუშვებს არა ხელმოწერილი ფაილებით სარგებლობას.

სქოლიო
------

* Lymn, Brett (2003)
* The NetBSD Guide

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
პროექტი NetBSD |
| --- |
|  |
| ოპერაციული სისტემა | 
NetBSD |
|  |
| დაკავშირებული პროექტები | 
pkgsrc • IPFilter • Automated Testing Framework • netpgp • tnftp |
|  |
| აღსანიშნავია ქვესისტემებში | 
Veriexec • busdma • PUFFS • RUMP • NPF |

 |
ლონდონის „გერკინი", სტირლინგის პრემიის ლაურეატი 2004 წელს.
**სტირლინგის პრემია** — გაერთიანებული სამეფოს ყოველწლიური ჯილდო არქიტექტურისთვის, რომელსაც სახელი არქიტექტორი ჯეიმზ სტირლინგის პატივსაცემად დაერქვა და ორგანიზაციას ბრიტანეთის არქიტექტორთა სამეფო ინსტიტუტი (RIBA) უწევს. პრემიას თან ახლავს ფულადი ჯილდო £20,000-ს რაოდენობით.

სტირლინგის პრემია ენიჭება „არქიტექტორს იმ შენობის, რომელმაც ყველაზე დიდი წვლილი შეიტანა ბრიტანეთის არქიტექტურაში წინა წლის განმავლობაში". არქიტექტორი ასევე რიბას წევრი უნდა იყოს, თუმცა თავად შენობა ევროპის კავშირის ნებისმიერ ქვეყანაში შეიძლება მდებარეობდეს.

პრემია დაარსდა 1996 წელს და დიდ ბრიტანეთში ყველაზე პრესტიჟულ არქიტექტურულ ჯილდოდ ითვლება. მას ხშირად ბუკერისა და ტერნერის პრემიების არქიტექტურულ ექვივალენტად მოიხსენიებენ.

პრემიისთვის ირჩევენ ექვს ნახევარფინალისტ შენობას რიბას მიერ დაჯილდოებულ შენობათა სიიდან. რიბას ჯილდო გაიცემა შენობაზე, რომელიც მაღალ არქიტექტურულ სტანდარტებს პასუხობს და მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ადგილობრივ გარემოს ტრანსფორმაციაში. 2003 წელს ამგვარი ჯილდო 70 შენობაზე გაიცა, შესაბამისად ეს შენობები წარდგენილ იქნა სტირლინგის პრემიაზე კონკურენტთა სიაში.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* სტირლინგის პრემიის საიტი დაარქივებული 2006-10-19 საიტზე Wayback Machine.
**შეჰზადე მეჰმედი** (თურქ. Şehzade Mehmed; დ. 8 მარტი 1605, სტამბოლი — გ. 12 იანვარი 1621, იქვე) — ოსმალეთის სულთნის, აჰმედ I-ისა და მისი კანონიერი მეუღლის, ქიოსემ სულთნის ვაჟი. ითვლებოდა იმპერიის ტახტის მემკვიდრედ 1618–1621 წლებში.

ბიოგრაფია
---------

შეჰზადე მეჰმედი 1605 წელს სტამბოლში დაიბადა. იგი აჰმედ I-ისა და ქიოსემ სულთნისთვის პირველი შვილი იყო. მეჰმედი ტრადიციისამებრ, თოფქაფის სასახლეში აღიზარდა. 1617 წელს აჰმედ I-ის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე უნდა ასულიყო მეჰმედის უფროსი ნახევარძმა ოსმან II. მისი გამეფების შემდეგ კი, წესის მიხედვით ყველა შეჰზადე სიკვდილით უნდა დასჯილიყო. მიუხედავად იმისა, რომ აჰმედ I-მა 14 წლის წინ ეს ტრადიცია დაარღვია და ძმა მუსტაფა სიკვდილით არ დასაჯა, ქიოსემ სულთანს მაინც ეშინოდა ოსმანის. ამიტომ, ვარაუდობენ, რომ ქიოსემმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა იმაში, რომ ტახტზე მეჰმედის ბიძა, მუსტაფა I ასულიყო.

მუსტაფა გონებრივად სუსტი იყო, ამიტომ მისი მმართველობა მხოლოდ სამ თვეს გაგრძელდა. 1618 წელს ტახტზე ოსმან II ავიდა. მან მიბაძა მამას და მეჰმედი და სხვა ძმები სიკვდილით არ დასაჯა. გამომდინარე იქიდან, რომ ოსმანი მხოლოდ 14 წლის იყო და შვილები არ ჰყავდა, ტახტის მემკვიდრედ სწორედ შეჰზადე მეჰმედი ითვლებოდა.

1621 წელს ოსმან II ლაშქრობაში უნდა წასულიყო პოლონეთთან საბრძოლველად. როცა იგი დედაქალაქში არ იქნებოდა, შანსი იყო, რომ ქიოსემ სულთანს ეს გამოეყენებინა და ტახტზე სწორედ შეჰზადე მეჰმედი აეყვანა. გამომდინარე იქიდან, რომ მეჰმედია ქოსემის შვილი იყო, იგი იანიჩარების დიდი სიყვარულითაც სარგებლობდა, ამიტომ ოსმანისთვის მისი ლაშქრობაში წაყვანაც სახიფათო იყო. სულთანს შეეშინდა ტახტის დაკარგვის და ბრძანა, რომ მეჰმედი სიკვდილით დაესაჯათ. 1621 წლის 12 იანვარს შეჰზადე მეჰმედი სიკვდილით დასაჯეს. იგი დაკრძალულია ცისფერ მეჩეთში, მამის გვერდით.

ლიტერატურა
----------

* Boyar, Ebru; Fleet, Kate (2010). *A Social History of Ottoman Istanbul*.  Cambridge University Press,   გვ. 42. ISBN 1139484443, 9781139484442.
ტრამვაი Vario LF3, ოსტრავა, ჩეხეთი
Vario LF3-ის მარცხენა გვერდხედი, ოსტრავა, ჩეხეთი
**Vario LF3** — ჩეხური, ნახევრადდაბალიატაკიანი, სამსექციური ტრამვაის ვაგონის ტიპი. შეიქმნა ფირმების: Pragoimex, Krnovske opravny a strojirny და VKV Praha–ს ერთობლივი ძალებით, ოსტრავის სატრანსპორტო გაერთიანებასთან თანამშრომლობით.

ტრამვაის მოძრავ შემადგენლობებზე მოთხოვნა ყოველწლიურად იზრდება. ამის გამო გაზრდილია მოთხოვნა დიდი ტევადობის ვაგონებზე, მაგ. როგორიცაა Tatra KT8D5, რომელთა მოდერნიზაცია წარმატებით მიმდინარეობს, თუმცა მზარდი მოთხოვნილების მხოლოდ Tatra KT8D5–ებით დაკმაყოფილება შეუძლებელია. ზოგიერთი ქალაქის სატრანსპორტო გაერთიანებამ ამ პრობლემის გადაჭრა ძველი ვაგონების რეკონსტრუქციით და მათი დიდი ტევადობის, სამსექციურ ვაგონებად გადაკეთებით გადაწყვიტა (მაგ.: ბრნო Tatra K3R.N, პლზენი Tatra K3R.NT). ოსტრავამ სხვა გზას მიმართა და ახალი ვაგონების, Vario LF3–ების შეძენა გადაწყვიტა.

კონსტრუქცია
-----------

Vario LF3 წარმოადგენს ცალმხრივი მართვის, რვაღერძიან, მოტორებიან, სამსექციურ ვაგონს, რომლის ნაკვეთურები (სექციები) შეკავშირებულია სახსრებით, ხოლო სახსრები შემოსილია მოქნილი, გოფრირებული ტყავის ბურვილით. ვაგონს მარჯვენა გვერდზე აქვს ხუთი ორფრთიანი კარი. ყოველ ნაკვეთურში არის დაბალიატაკიანი ნაწილი. იატაკის ფართის 50% დაბალია (ლიანდაგის ზედაპირიდან 350 მმ). იატაკი მაღალია (860 მმ) პირველი ნაკვეთურის წინა მესამედში, ბოლო ნაკვეთურის უკანა მესამედსა და სახსრებში, შასის ზემოდან.

Vario LF3 აღჭურვილია ფირმა Cegelec–ის წარმოების ასინქრონული ელექტროაღჭურვილობით TV Europulse (განთავსებულია სახურავზე), რესორებიანი მბრუნავი შასებით „კომფორტი" და ნახევარპანტოგრაფით. ვაგონის დიზაინი ინგლისელ არქიტექტორ, ფრანტიშეკ პელიკანს ეკუთვნის. ელექტროაღჭურვილობის მართვა ხორციელდება კაბინის მიკროპროცესორული სისტემის, CECOMM–ის მეშვეობით.

2008 წელს აიგო ორმხრივი მართვის მქონე ვაგონი, Vario LF3/2.

ტექნიკური მონაცემები
--------------------

* სიგრძე (ბუფერებამდე): 30, 1 მ
* სიგანე: 2, 48 მ
* სიმაღლე: 3, 185 მ
* ვაგონის წონა (მგზავრების გარეშე): 38ტ
* ადგილების საერთო რაოდენობა: 229
	+ დასაჯდომი ადგილები: 61
	+ დასადგომი ადგილები: 168
* მოტორების სიმძლავრე: 8 x 90 kW
* მაქსიმალური რეკომენდებული სიჩქარე: 65კმ/სთ

გაყიდვები
---------

2006 წლიდან აგებულია 2 ვაგონი

### ჩეხეთის დროშა ჩეხეთი

| ქალაქი | ბმული | ვაგონის ტიპი | მიღების წლები | ვაგონების რაოდენობა | სარეგისტრაციო ნომრები | შენიშვნა |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ოსტრავა | ოსტრავას ტრამვაი | Vario LF3 | 2006–დან | 2 ვაგონი | 1401, 1602 | ვაგონ 1401–ს 2007 წელს შეეცვალა ნომერი. მისი ახლანდელი ნომერია 1601 |

სქოლიო
------

1. ↑  Přehled tramvají v Ostravě - srpen 2008. ციტირების თარიღი: 2008-08-30.[*მკვდარი ბმული*]
**მვერუ-ვანტიპა** (ინგლ. Lake Mweru Wantipa) — ტბა და ჭაობთა სისტემა ზამბიის ჩრდილოეთის პროვინციაში. ძველად ტბა საიდუმლოდ ითვლებოდა მარილიანობის და წყლის დონის ცვლილებების გამო, რომლებიც მთლიანად არ იყო გასაგები ნალექების დონის ცვლილებით, ცნობილია შემთხვევები, როდესაც ტბა მთლიანად დაშრა. მისი ძნელადმისადგომი მდგომარეობის გამო მვერუ-ვანტიპას ტბა ნაკლებადაა შესწავლილი გეოგრაფების და გეოლოგების მიერ, განსხვავებით უფრო დიდი, მისი მეზობელი ტბებისაგან: ტანგანიიკისაგან და მვერუსაგან. სახელწოდების მსგავსების გამო მას ზოგჯერ შეცდომით ურევენ მვერუს ტბაში.

მდებარეობს აღმოსავლეთ აფრიკის რღვევის ხაზის ტბების ჯაჭვში, 25 კმ-ით დასავლეთით ტანგანიიკის ტბიდან და 40 კმ-ით აღმოსავლეთით მვერუს ტბიდან.

ადგილობრივ დიალექტებზე «wa ntipa» შეიძლება გადავთარგმნოთ, როგორც «ტალახიანი». ეს იმით აიხსნება, რომ ტბის წყალი შესახედავად ჭუჭყიანია, ხანდახან გამოიყურება მოწითალოდ ან მსუბუქად ზეთიანად.

სქოლიო
------

1. 1 2  W. V. Brelsford: «The Problem of Mweru-Wantipa», *The Northern Rhodesia Journal*, Vol 2, No 5 (1954)
2. ↑  Camerapix: «Spectrum Guide to Zambia», Camerapix International Publishers, Nairobi, 1996
**სოციალური გეოგრაფია** — საზოგადოებრივი გეოგრაფიის დარგი, რომელიც იკვლევს სოციალური მოვლენებისა და პროცესების ტერიტორიულ დიფერენციაციას. ტერმინი „სოციალური გეოგრაფია" გაჩნდა XX საუკუნის დასაწყისში საფრანგეთში, როგორც ადამიანის გეოგრაფიის სინონიმი. გერმანულენოვან გეოგრაფიულ ლიტერატურაში სოციალური გეოგრაფიის თეორიულ საფუძველში გამოიყენებოდა კულტურულ-ლანდშაფტური მიდგომა, სადაც კულტურის ლანდშაფტი განიხილებოდა როგორც სოციუმისა და ბუნებრივი სივრცის ურთიერთკავშირის შედეგი. თანამედროვე სოციალური გეოგრაფია შეისწავლის მოსახლეობის დემოგრაფიულ და სოციალურ კვლავწარმოებას (მის პირობებს, კანონზომიერებებსა და ტენდენციებს), აგრეთვე სივრცულ სისტემებსა და სტრუქტურებს, რომლებიც უზრუნველყოფს მის კვლავწარმოებას. სოციალური გეოგრაფიის საკვანძო გაგებაა ადამიანთა ტერიტორიული ერთიანობა, სადაც იგულისხმება სოციალური ჯგუფი, რომელიც წარმოიქმნება საერთო ტერიტორიაზე ბინადრობის შედეგად. ტერმინი წარმოიშვა საფრანგეთში, სადაც მას შესაძლოა ერთმანეთისაგან დამოუკიდებლად იყენებდნენ ელიზე რეკლიუ და ფრედერიკ ლე პლეს სკოლის სოციოლოგისტები. მიუხედავად იმისა, რომ ტერმინს აქვს დაახლოებით 100-წლიანი ისტორია, არ არსებობს ერთიანი კონსენსუსი მისი რაობის შესახებ.

სქოლიო
------

1. ↑  Социальная география // Большая российская энциклопедия.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2020-05-07. ციტირების თარიღი: 2020-03-30.
2. ↑  Dunbar, Gary S. (1977): Some Early Occurrences of the Term "Social Geography". Scottish Geographical Journal 93 (1): 15-20.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
საზოგადოებრივი გეოგრაფიის ქვედარგები და მიდგომები |
| --- |
|  |
| ქვედარგები | 
* ბიჰევიორისტული გეოგრაფია
* კოგნიტური გეოგრაფია
* კულტურული გეოგრაფია
* განვითარების გეოგრაფია
* ეკონომიკური გეოგრაფია
* სამედიცინო გეოგრაფია
* ისტორიული გეოგრაფია
* ინტეგრალური გეოგრაფია
* ლინგვისტური გეოგრაფია
* გეომარკეტინგი
* სამხედრო გეოგრაფია
* პოლიტიკური გეოგრაფია
* მოსახლეობის გეოგრაფია
* რელიგიის გეოგრაფია
* სოციალური გეოგრაფია
* სტრატეგიული გეოგრაფია
* სივრცე-დროის გეოგრაფია
* ტურიზმის გეოგრაფია
* ტრანსპორტის გეოგრაფია
* ურბანული გეოგრაფია
 |  |
|  |
| მიდგომები | 
* რადიკალური გეოგრაფია
* კულტურის თეორია
* ფემინისტური გეოგრაფია
* მარქსისტული გეოგრაფია
* მოდერნიზმი
	+ სტრუქტურალიზმი
	+ სემიოტიკა
* არაწარმომადგენლობითი თეორია
* პოსტმოდერნიზმი
	+ პოსტსტრუქტურალიზმი
	+ დეკონსტრუქცია
* სამეცნიერო მეთოდი
* სექსუალობა და სივრცე
 |

 |
**მეჭურჭლეთუხუცესი** — გაერთიანებული ფეოდალური საქართველოს ერთ-ერთი ვეზირი — სახელმწიფო ხაზინის მთავარი გამგე, მეჭურჭლეთა უფროსი. 

ტერმინი „მეჭურჭლეთუხუცესი" ქართულ საისტორიო წყაროებში XII საუკუნიდან გვხვდება, მაგრამ უეჭველია, რომ მეჭურჭლეთუხუცესობა გაცილებით ადრეც არსებობდა („ხელმწიფის კარის გარიგებაში" მეჭურჭლეთუხუცესი „ძველ ვეზირად" იხსენიება). მეჭურჭლეთუხუცესი განაგებდა საჭურჭლეს, რომელშიც ფული და სანიადაგოდ სახმარი და სახარჯი ქონება ინახებოდა. მას ჰყავდა თავისი ნაცვალი ანუ მოადგილე. მეჭურჭლეთუხუცესს ემორჩილებოდნენ საჭურჭლის მუქიბი და მუშრიბი. როგორც ფინანსთა მინისტრს, მეჭურჭლეთუხუცესს საჭურჭლისა და მისი მოხელეების გარდა ექვემდებარებოდნენ აგრეთვე „ძველი ქალაქნი, ვაჭარნი, სავაჭრო" და „ქალაქის ამირანი".

მეჭურჭლეთუხუცესი დიდი და საპატიო („საბატიო") ვეზირი იყო და სახელმწიფო საქმეების გადაწყვეტაში აქტიურად მონაწილეობდა. იგი მსახურთუხუცესთან ერთად ვეზირთა მეორე ჯგუფში შედიოდა. მეჭურჭლეთუხუცესს თავისი სამოხელეო ბეჭედი ეძლეოდა. ზოგჯერ შეიძლებოდა, რომ მას ერისთავთერისთავის, სპასალარის ან სხვა თანამდებობაც სჭეროდა.

მეჭურჭლეთუხუცესები
------------------

* **ყუთლუ-არსლანი** — გიორგი III-ისა და თამარ მეფის დროს
* **კახაბერ ვარდანისძე** — თამარ მეფის დროს
* **აბულასანი** — თამარ მეფის დროს
* **ყვარყვარე (ივანე) ჯაყელი** — თამარ მეფის დროს

ლიტერატურა
----------

* *მესხია შ.* საშინაო პოლიტიკური ვითარება და სამოხელეო წყობა XII საუკუნის საქართველოში, თბ. 1979;
* *ჯავახიშვილი ივ.* ქართული სამართლის ისტორია, წგნ. 2, ნაკვ. 1, ტფ. 1928, გვ. 167-179;
* *სურგულაძე ი.* ქსე, ტ. 6, გვ. 651-652, თბ. 1983
**მბომუ** ან **ბომუ** (ფრანგ. Mbomou, Bomu) — მდინარე ცენტრალურ აფრიკაში.

საერთო მონაცემები
-----------------

მდინარე მბომუს სიგრძეა — 800 კმ. მდინარის აუზის ფართობია — 120 ათასი კმ². ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკაში მას ჰქვია „მბომუ", ხოლო — კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში „ბომუ".

გეოგრაფია
---------

მდინარე მბომუ თავისი დინების დიდ ნაწილზე სახელმწიფო საზღვარია ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკასა და კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას შორის.

ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის მხრიდან მდინარე მბომუს მარჯვენა შენაკადებია მდინარეები: შინკო, უარა, კერე, მბოკუ. კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მხრიდან მარცხენა შენაკადია — მდინარე ასა. ქალაქ კამბას რაიონში მდინარე მბომუს მდინარე უელესთან შეერთების ადგილას წარმოიქმნება მდინარე უბანგი, მდინარე კონგოს ერთ-ერთი ყველაზე უფრო დიდი შენაკადი. მდინარის სახელი ჰქვია ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის ორ პრეფექტურას — მბომუს და ზემო მბომუს. მდინარეს კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მხრიდან ესაზღვრება 2 ვრცელი ბუნებისდამცავი რეზერვატი დასავლეთი ბომუ და აღმოსავლეთი ბომუ.
**სწორფრობა** — ხევსურეთში ქალ-ვაჟის ერთად დაწვენის ჩვეულება. სწორფრობა სხვადასხვანაირი იყო: სწორფრობას ნანდაური ერქვა, როდესაც ქალ-ვაჟის ერთად დაწვენისას ითვალისწინებდნენ ურთიერთმოწონებას, სიყვარულს (პირს, რომელიც მათ შორის შუამავლობდა და მათ ერთად აწვენდა, „ელჩი" ეწოდებოდა). სწორფრობას *წოლა-დგომა* ერქვა, როდესაც მოწონების ფაქტორი არ მოქმედებდა და მას შემთხვევითი ხასიათი ჰქონდა. ერთად შეეძლოთ დაწოლილიყვნენ ნათესავი ახალგაზრდები, თუ მათ ერთმანეთის ნახვა უხაროდათ, ერთად ყოფნა და საუბარი ეხალისებოდათ (**დეიდაშვილ-მამიდაშვილობა**, **დისწულ-დედიძმობა**); ქალიშვილი საქმროს მოგვარე ვაჟთან; სასიძო კი სარძლოს რომელიმე მოგვარე ე.წ. ცოლისდასთან (ზალ-ქმრეულობა, სიძე-ცოლისდობა); მასპინძლის ახლობელი ქალიშვილი ან და-ბიძაშვილი საპატიო ახლობელ-სტუმართან (**ძმობილი**, **მეგობარი** და ა.შ.). სწორფერთა ურთიერთობა მტკიცედ დადგენილ ნორმებს ექვემდებარებოდა, რომელიც გამორიცხავდა სექსუალურ კავშირს. ამ წესის დამრღვევს სახელი უტყდებოდა. ნანდაურ სწორფერთა შორის ქორწინება აკრძალული იყო.

იხილეთ აგრეთვე
--------------

* წაწლობა

ლიტერატურა
----------

* *ოჩიაური თ.*, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ. 1985. — გვ. 627.
* ს. მაკალათია, „ფშავური წაწლობა და ხევსურული სწორფრობა", თბ. 1925
**სპეთის ზედამაცხოვარი** — X-XI საუკუნების ეკლესია საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ სპეთის ტერიტორიაზე, მდ. ყვირილას ხეობაში, მოსახლეობისაგან მოშორებით.

სპეთის ზედამაცხოვარის ეკლესიას კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.

არქიტექტურა
-----------

სახელწოდება „ზედა მაცხოვარი" მკვიდრდება XIX საუკუნიდან, მას შემდეგ რაც სპეთში აიგო მაცხოვრის სახელობის მეორე ეკლესია, რომელიც უშუალოდ სოფელში მდებარეობდა და ძველი ეკლესის ქვემოთ იდგა. ამჟამად სპეთში ორი ტაძარია „ზედა მაცხოვარი" და „ქვედა მაცხოვარი." მეორე ეკლესია 1991 წლის მიწისძვრამ ნაწილობრივ დაანგრია და სოფლის მოსახლეობამ აღადგინა. რაც შეეხება „ზედა მაცხოვარს" მისი ქტიტორის ვინაობას ჩვენამდე არ მოუღწევია. ცნობილია, რომ ტაძარი აშენებულია X-XI საუკუნეების მიჯნაზე და წარმოადგენს ერთნავიან დარბაზული ტიპის ნაგებობას. მისი არქიტექტურული იერი საუკუნეების მანძილზე არ შეცვლილა. მისთვის არ მიუშენებიათ გარშემოსავლელი და ვერც 1991 წლის მიწისძვრამ დაატყო თავისი კვალი. მიეხედავად ამისა ძეგლს პრობლემები ნამდვილად არ აკლია. ეკლესიის აღმოსავლეთის კედელზე განთავსებულია ორი ასომთავრული წარწერა, რომლებიც ფრაგმენტულადაა შემორჩენილი და შესაძლოა უახლოეს მომავალში საერთოდ განადგურდეს. მძიმე მდგომარეობაშია ფასადი, ქვის გადახურვა, ნესტისაგან დაწყებულია ქვის დაშლის პროცესი და საჭიროებს სასწრაფო რესტავრაციას. ჩვენი დროის წარწერა, რომელიც გვამცნობს, რომ: „ძეგლი დაცულია სახელმწიფოს მიერ" ჩამოხსნილია და ეკლესიაშია შენახული. სპეთის „ზედა მაცხოვრის" ყველაზე დიდ ღირსშესანიშნაობას მისი კანკელი წარმოადგენს, რომელიც თაბაშირისაა და XI საუკუნეშია დამზადებული და ავთენტური სახით შემორჩა. სპეთის კანკელის შესახებ ცნობებს ვახუშტი ბატონიშვილიც გვაწვდის.

ლიტერატურა
----------

* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 9, თბ. 1985. — გვ. 509.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* სპეთის „ზედა მაცხოვრის" ხუროთმოძღვრული ძეგლი

სქოლიო
------

1. ↑  საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულება № 665, 2006 წლის 7 ნოემბერი, ქ. თბილისი, კულტურის ზოგიერთი უძრავი ძეგლისათვის ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის მინიჭების შესახებ
**სცინტილატორები** არიან გამჭვირვალე სხეულები, რომლებშიც იონიზაცია იწვევს თვალით ხილვადი სინათლის (ასევე შესაძლოა ულტრაიისფერი სინათლის) გამოსხივებას.

როდესაც სცინტილატორს მოხვდება დიდი ენერგიის მქონე α, β ან γ ნაწილაკი, იგი გამოიწვევს სცინტილატორის კრისტალური სტრუქტურიდან ელექტრონის ამოგდებას, რომელიც თავისმხრივ იწყებს სცინტილატორსში ენერგიის მილევამდე მოძრაობას, ეს ელექტრონი მთელი თავისი მოძრაობის ტრაექტორიაზე განიცდის სცინტილატორის სხვა ატომების ელექტონებთან დაჯახებებს, რის შედეგადაც ნაწილი ენერგიისა სხვა ელექტრონებსაც გადაეცემათ, რომელთაც ასევე შესაძლებელია დატოვონ საკუთარი ადგილი, რაც იწვევს ატომთა იონიზაციას. იონიზაციის პროცესს მყისიერად მოჰყვება რეკომბინაცია, რისი შედეგიც არის სინათლის გამოსხივება. მთელი ეს პროცესი შეიმჩნევა , როგორც ხანმოკლე სინათლის გამონათება, რომლის ინტენსიურობა დამოკიდებულია იონიზაციის გამომწვევი გამოსხივების სახეობაზე. საკმარისად დიდი ენერგიის მქონე α, β ან γ ნაწილკის დროს სცინტილატორის მიერ გამონათებული სინათლის ინტენსიურობა პროპორციულია ამ ნაწილაკის ენერგიისა.

პრაქტიკულად არსებობს 3 ტიპის სცინტილატორები:

* კრისტალები: NaJ, CsJ, CaF2, ZnS
* პლასტმასი: Ne102, Ne105, Ne... Pilot U, Pilot F,...
* თხევადი: Ne213,... (თან ერთვის სპეციალური ელემენტები)
**სჩაჰან რ. ბერბერიანი** (სომხ. Շահան Ռ. Պէրպէրեան; დ. 1 იანვარი, 1891, კონსტანტინოპოლი — გ. 9 ოქტომბერი, 1956) — სომეხი ფილოსოფოსი, კომპოზიტორი, პედაგოგი, ფსიქოლოგი, ესთეტიკოსი, ორატორი და ავტორი.

ბიოგრაფია
---------

### ადრეული წლები

ბერბერიანი დაიბადა 1891 წლის 1 იანვარს, კონსტანტინოპოლში (ახლანდელი სტამბული, თურქეთი). ამის შემდეგ მალევე, მშობლებთან, რესეოსთან და ზარუჰთან და მის უფროს ძმასთან ონითან ერთად ბერბერიანი სახოვრებლად ჟენევაში, შვეიცარიაში გადავიდა; მათ უნდოდათ, რომ თავი დაეღწიათ ოსმალეთის სულთან აბდულ ჰამიდ II-ის მიერ 1894–1896 წლებში სომეხთა მიმართ ჩადენილ დანაშაულებს.

კონსტანტინოპოლში დაბრუნებისას ბერბერიანი ჩაირიცხა ბერბერიანის სკოლაში, რომელიც მამამისმა, რეტოს ბერბერიანმა დააარსა. ამ პერიოდში მან ვიოლინოზე კერძო გკვეთილების ჩატარება დაიწყო, თუმცა მალე ეს „აუტანელი ინსტრუმენტი" მიატოვა (სავარაუდოდ ის ბუხარში გადააგდეს რათა დამწვარიყო). ამის ნაცვლად მან ფორტეპიანოს გაკვეთილები დაინიშნა, თუმცა ეს მცდელობაც საკმაოდ წარუმატებელი აღმოჩნდა.

სკოლა მან 1906 წელს დაამთავრა. თხუთმეტი წლის ახალგაზრდის პირველი სამუშაო იყო სკოლაში ლიტერატურისა და საბუნებისმეტყველო მეცნიერების სწავლება, მაგრამ 1908 წელს იგი გაემგზავრა პარიზში, სადაც სწავლობდა სორბონასა და კოლეჟ დე ფრანსში, მან აიღო ფილოსოფიასა და მეტაფიზიკაში.

### პროფესიონალური კარიერა

#### ბერბერის სკოლის დირექტორი

1911 წელს ბერბერიანი ვალდებული იყო დაბრუნებულიყო კონსტანტინოპოლში რათა ბერბერეთის სკოლის დირექტორი გამხდარიყო; ამრიგად ვერ შეძლო დაემთავრებინა სადოქტორო დისერტაცია (სახელწოდებით "პათოლოგიური მეთოდი ფსიქოლოგიაში"). სკოლაში მოვალეობის შესრულების გარდა, იგი ჩაერთო ქალაქის სომეხი საზოგადოების კულტურულ ცხოვრებაში. ამ პერიოდიში იგი მჭიდროდ დამეგობრდა კომიტასთან (იგი მასთან ხელოვნების სხვადასხვა საკითხში მსჯელობაში დიდ დრო ხარჯავდა).

1918 წელს შაჰან ბერბერიანი შეირჩა სომეხ მასწავლებელთა კავშირის ცენტრალური კომიტეტის დირექტორად და 1919 წელს დაინიშნა ცენტრალური საგანმანათლებლო საბჭოს წევრად. მან ასევე დიდი როლი შეასრულა *სომხური ხელოვნების ცენტრის* (Hayardun) კონსტანტინოპოლში დაარსებაში; მოგვიანებით გახდა ამ დაწესებულების თავმჯდომარე.

1921 წელს ცოლად შეირთო ტელი სირაკიანი. მათ ჰყავდათ ორი ვაჟი, ართავაზდი და ბარედი. ბარედი ახალგაზრდა, 20 წლის ასაკში, გარდაიცვალა მოტოციკლეტით მომხდარი ავარიის დროს. ართავაზდ ბერბერიანი იერუსალიმსა და ბეირუთში ცხოვრების შემდეგ, ცოლთან, პაულესთან ერთად საცხოვრებლად პარიზში გადავიდა; აქ იგი ცნობილი მხატვარი გახდა და ასევე, ძლიერ ჩაერთო სომხურ კულტურაში. მას ჰყავდა ორი ვაჟი, სახელად ვანიკი და შაჰანი, და ქალიშვილი სახელად გარინე. არდავაზტი გარდაიცვალა ავინიონში 79 წლის ასაკში, 2002 წლის აგვისტოში.

სხვა საკითხავი
--------------

* Տէր Խաչատուրեան, Ա։ *Շահան Ռ. Պէրպէրեան (1891–1956)*։ Beirut, 1969.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* სჩაჰან ბერბერიანი enacademic.com-ზე დაარქივებული 2019-12-08 საიტზე Wayback Machine.

სქოლიო
------
**ტელეფონები — ძირითადი ხაზები:** 
78 300 (2008)

**ტელეფონები — მობილური:**
4,405 მლნ (2008)
  
სატელეფონო სისტემა:
  
ზოგადი შეფასება: სამართლიანი სისტემა, მაგრამ ძირითადად ხელმიუწვდომელი (1-ზე ნაკლები ხაზი 100 ადამიანზე)
  
შიდა: სისტემა შედგება ღია სამავთულო ხაზებისა და მაგისტრალური კავშირი მიკრო-რადიო ტალღებითა
ქვეყნის კოდი — 258; დედამიწის თანამგზავრული სადგურები — 5 Intelsat (2 ატლანტის ოკეანეში და 3 ინდოეთის ოკეანეში)

**რადიო სამაუწყებლო სადგურები:**
AM-ზე — 13 სადგური, FM-ზე 17 სადგური, მოკლეტალღოვანი 11 სადგური (2001)

**რადიომიმღებები:**
730 000 (1997)

**ტელევიზია, ტელეარხები:**
4 (2009)

**ტელევიზორები:**
90 000 (1997)

ინტერნეტი
---------

ინტერნეტზე ხელმისაწვდომობის თვალსაზრისით, მოზამბიკს ძალიან დაბალი მაჩვენებელი აქვს, ქვეყნის მოსახლეობის მხოლოდ 2,8 %-ს აქვს საშუალება ისარგებლოს ინტერნეტით (2010 წლის მონაცემები).

მოზამბიკის სატელეკომუნიკაციო სექტორი ქვეყნის მასშტაბით მოსახლეობას სთავაზობს ADSL ინტერნეტ ბიზნეს და ინდივიდუალურ მომსახურებას. 2010 წლის დასაწყისში ინტერნეტ პაკეტები მერყეობდა 128 კბიტ/წ-დან 6 GB cap-ით MTN750-თვის (~US$21), 4 მბიტ/წ-მდე 31 GB cap-ით MTN4300-თვის (~US$118).

ორი მობილური ოპერატორი, mCel და Vodacom, 3G გამოყენებით მოსახლეობას ინტერნეტ კავშირს სთავაზობს.

მოზამბიკი იყო პირველი აფრიკული ქვეყანა, რომელმაც WiMAX-ის მეშვეობით უსადენო ინტერნეტ კავშირი განახორციელა.

2009 წლის ივლისში გაყვანილი SEACOM-ის წყალქვეშა კაბელითა და 2010 წლის ივლისში გაყვანილი EASSY-ის წყალქვეშა კაბელის წყალობით მოზამბიკს ხელი მიუწვდება უფრო იაფი საერთაშორისო კავშირზე და აღარ არის დამოკიდებული VSAT-სა ან მეზობელი ქვეყნის, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის სატრანზიტო ინტერნეტ მომსახურებაზე.

**ინტერნეტ ჰოსტები:**
21 172 (2010)

**ინტერნეტ მომხმარებლები:**
612 000 (2010)

**ზედა დონის ეროვნული დომენი:** MZ

სქოლიო
------

1. ↑
2. ↑  დაარქივებული ასლი.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2017-02-14. ციტირების თარიღი: 2013-03-20.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| ხ • გ • რ
 მოზამბიკის თემები |
| --- |
|  |
| ისტორია | 
* მუტაპას სამეფო
* კოლონიალური პერიოდი
* მოზამბიკის კამპანია
* დამოუკიდებლობისთვის ომი
* ფრელიმო
* სოციალისტური ეპოქა
* სამოქალაქო ომი
* რენამო
* რომის სამშვიდობო შეთანხმება
* გაეროს ოპერაციები (ONUMOZ)
* მოზამბიკის წყალდიდობა
 |  |
|  |
| გეოგრაფია | 
* ქალაქები
* კლიმატი
* რაიონები
* ეკორეგიონები
* კუნძულები
* პოსტოები
* ეროვნული პარკები
* პროვინციები
* მდინარეები
* ველური ბუნება
 |
|  |
| მმართველობა | 
* არჩევნები
* საგარეო ურთიერთობები
* შეიარაღებული ძალები
* პარლამენტი
* პრეზიდენტი
* პრემიერ-მინისტრი
* პოლიტიკური სისტემა
* პოლიტიკური პარტიები
 |
|  |
| ეკონომიკა | 
* სოფლის მეურნეობა
* მინერალური მრეწველობა
* საკვების პროდუქტების დაცვა
* მეტიკალი (ვალუტა)
* ტელეკომუნიკაციები
* ტურიზმი
* ტრანსპორტი
	+ აეროპორტები
 |
|  |
| საზოგადოება | 
* ჰიმნი
* გერბი
* დროშა
* კულტურა
* დემოგრაფია
* განათლება
* ენები
* მუსიკა
* საზოგადო უქმეები
* რელიგია
* სპორტი (ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები)
* წყლის მომარაგება და სანიტარია
 |

 |
მიჰოს მუზეუმი
მუზეუმში შესასვლელი
**მიჰოს მუზეუმი** (みほ・みゅーじあむ) — მდებარეობს ქალაქ შიგარაკი-ნო-სატოსთან შიგას პრეფექტურაში, იაპონია, კიოტოდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით. მუზეუმი მიჰოკო კოიამას ოცნება იყო (ვის სახელსაც ის ამჟამად ატარებს), რომელიც ტოიობოს ტექსტილის ბიზნესის მემკვიდრე და იაპონიის ერთ-ერთი უმდიდრესი ქალბატონი ბრძანდებოდა. 1970 წელს მან სპირიტუალური მოძრაობა „შინჯი შუმეიკაი" დააფუძნა, რომელსაც ამჟამად, როგორც ამობობენ, 300 000 მიმდევარი ჰყავს მსოფლიოს მასშტაბით. 1990-იანებში მან შუმეის ტაძართან და შიგას მთებთან ახლოს მუზეუმის მშენებლობისთვის თანხები გამოჰყო.

კოლექცია
--------

მიჰოს მუზეუმში მიჰოკო კოიამას აზიური და დასავლური ანტიკური ხანის ექსპონატების პირადი კოლექციაა $1 მილიარდამდე ღირებული მსოფლიო აუქციონებზე შუმეის მიერ მუზეუმის 1997 წელს განხსნამდე შესყიდულ სხვა ხელოვნების მიმუშებთან ერთად. სულ 2.000-მდე ექსპონატია, რომელთა შორის დაახ. 250 პერმანენტული ექსპოზიციის ნაწილია.

ექსპოზიციისთვის ყოველი ექსპონატის შერჩევას განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობა არა მხოლოდ მათი არტისტული სილამაზის, არამედ ისტორიული მნიშვნელობის მიხედვით და მთელი კოლექციისთვის ბრწყინვალე განლაგება და განათებაა შერჩეული.

არქიტექტურა
-----------

ჩინელ არქიტექტორ იუჰ მინ პეის ადრე მიჰოს მუზეუმის ამჟამინდელ ადგილსამყოფელთან სამრეკლოს კოშკი, შუმეის საერთაშორისო შტაბ-ბინა და სპირიტუალური ცენტრი ჰქონდა დაპროექტებული. თანამშრომლობით კმაყოფილი მიჰოკო კოიამა და მისი ქალიშვილი, ჰიროკო კოიამა, არქიტექტორს მუზეუმისთვის შენობის დაპროექტებას უკვეთავენ.

იეოჰ მინგ პეის პროექტი არქიტექტორული შედევრი გამოვიდა - შენობა მდებარეობს მთაგორიან და ტყით გარშემორტყმულ ზედაპირზე. 45.000 კვ. მ.-ის სასარგებლო ფართობის შენობის სამი მეოთხედი მიწის ქვეშაა, შიგას მთების ქვიან ნიადაგში. სახურავი უზარმაზარი მინისა და რკინის კონსტურქციაა, ხოლო ფასადისა და ინტერიერის კედლები და იატაკი თბილი რძისფერი ტონების ფრანგული კალციტის ქვითაა ნაგები - იგივე მასალა გამოიყენა არქიტექტორმა ლუვრის მისაღები ჰოლის მოსაპირკეთებლად. მარმარილოსთან შედარებით ეს ქვა უფრო თბილ და დამამშვიდებელ ატმოსფეროს ქმნის. ქვის ფერი, ტექსტურა, ვერცხლისფერი კარკასი და გარე გამწვანება ერთმანეთს ჰარმონიულად ერწყმის და აბალანსებს.

შესაძლოა ყველაზე მომხიბლავი ნაწილი პეის დიზაინისა მისი ე.წ. მთაგორიანი „სამოთხის" იდეაა. კომპლექსთან მიახლოებისას პირველად სადა მისაღებ პავილიონს ხედავთ კედრის ხეებს მიღმა, რომელიც წრიულ ეზოს უყურებს და შეიძლება ჩათვალოთ, რომ მუზეუმს მიადექით. შენობის მოპირდაპირედ განიერი მორკალული ბილიკია ატმის ხეებით გარდიგარდმო, რომელსაც მოელვარე უჟანგავი ლითონით მოჭედილ მთაში ნაკვეთ გვირაბთან მივყავართ. უზომოდ განიერ, უხმაურო გვირაბში, რომელიც თითქმის სამი სამანქანო გზის სიგანისაა, 200 მეტრის გავლისას უეცრად მზის შუქი ჩნდება და 120 მეტრიანი ნახევრად დაკიდული ხიდის კაბელთა შორის ჩანს ვიწრო, ღრმა ხევი, რომლის გადაღმაც იშლება მუზეუმის პავილიონში შესასვლელი ჩინური სტილის მთვარის კარიბჭე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
***მიჰოს მუზეუმი (შიგა)***

* მიჰოს მუზეუმის საიტი
**ტეილორ ბენჟამინ იორკი** — ამერიკელი როკ გიტარისტი და ამერიკულ როკ ჯგუფ Paramore-ს მთავარი და რიტმ გიტარისტი.

ბიოგრაფია
---------

ტეილორ იორკი დაიბადა 1989 წლის 17 დეკემბერს ნეშვილში,ტენესში.იგი იყო რიტმ გიტარისტი ბენდში Paramore, მაგრამ ძმები ზაკ და ჯოშ ფაროების ბენდიდან წასვლის შემდეგ მთავარი გიტარისტი გახდა.მას ჰყავს ძმა ჯასტინ იორკი, რომელიც ჯგუფ **Cecil Adora**-ს წევრია.ტაილორის მამაა პიტერ იორკი, რომელიც ასევე გიტარისტი იყო.სწორედ მან ასწავლა ორივე შვილს ჯასტინს და ტეილორს ამ ინსტრუმეტზე დაკვრა.ტეილორ იორკი იყო ძმებ ფაროებთან ერთად ბენდში,სანამ ძმები ჰეილი იუილიამს შეხვდებოდნენ.ტეილორმა შეიტანა წვლილი სიმღერა **Conspirancy**-ს დაწერაში რომელიც შევიდა Paramore-ს პირველ სადებიუტო ალბამში **All We Know is Falling**,თუმცა ამ დროს ტეილორი არ იყო ბენდში.2007-2009 წლებში ტურის მეგზურობას უწევდა ბენდს.2009 წელს კი ბენდის ოფიციალური წევრი გახდა.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Paramore - ოფიციალური საიტი


|  |  |
| --- | --- |
| ბიოგრაფია | *ეს სტატია პიროვნების შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |
**სილინის აგარაკი** — ძველი გაგრის ღირსშესანიშნაობა. XX საუკუნის დასაწყისის ნაგებობა აქვს აღმოსავლური სასახლეებისათვის დამახასიათებელი არქიტექტურა. შენობის ხუროთმოძღვრებაში მავრული სტილი ვლინდება კედლების ფორმებში, კერამიკული ფილებით დაფარულ სვეტებში, ჩახლართულ ჩუქურთმებსა და გუმბათში. მავრული სტილი აღინიშნება აღმოსავლური ორნამენტებით დეკორში, მოზაიკებზე, ფრიზებსა და თაღებზე.

თავდაპირველად, 1909 წელს, აიგო როგორც ვაჭარ ისაი სილინის აგარაკი. მან შენობა თავის ირანელ მეუღლეს მიუძღვნა, რომელსაც სპარსეთში რუსეთის ელჩის დავალებით ყოფნისას შეხვდა. მომდევნო პერიოდში სახლი წარმოადგენდა რიწის სანატორიუმის ნაწილს. დღესდღეობით მიტოვებულია და ძლიერ დაზიანებული. მისი სახურავიდან იშლება ხედი ქალაქზე.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* Дача купца Силина\_ описание, фото, контакты, гиды, экскурсии დაარქივებული 2019-03-27 საიტზე Wayback Machine.
* Дача купца Силина в Гагре Абхазия \_ Отели, гостевые дома, пансионаты\_ Авиа жд билеты\_ РАЙ КАВКАЗА დაარქივებული 2019-03-27 საიტზე Wayback Machine.
დანი კლაინი
**Vaya Con Dios** (წარმოითქმის: **ვაია კონ დიოს**; ესპ. „ღმერთი შენკენ") — ბელგიური ბლუზ-როკ ჯგუფი. დაარსდა 1986 წელს შემდეგი შემადგენლობით: დანი კლაინი, დირქ შოუფსი, უილი ლამბერტი, რომელიც შემდგომ ჟან-მიშელ ჟელენმა შეცვალა.

ჯგუფმა საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა შემდეგი სიმღერებით: Just a Friend of Mine, What’s a Woman?, Nah Neh Nah, Don’t Cry for Louie, Puerto Rico, Heading for a Fall, Johnny, Don’t Break My Heart.

2010 წელს სიმღერა Nah Neh Nah ხელახლა ჩაიწერა გერმანულ Milk&Sugar-თან ერთად დუეტში.

ჯგუფს გაყიდული აქვს ალბომების 7 მილიონზე მეტი ეგზემპლარი და 3 მილიონზე მეტი სინგლი.

ჯგუფმა შემოქმედებითი კარიერა 1986 წელს დაიწყო და ზუსტად ათი წლის თავზე, 1996 წელს დაიშალა. რამდენიმეწლიანი პაუზის შემდეგ Vaya Con Dios-ის წევრებმა გადაწყვიტეს, აღედგინათ ერთ დროს პოპულარული ჯგუფი და 2004 წელს ისევ გაერთიანდნენ. ჯგუფი Vaya Con Dios დღემდე განაგრძობს მუსიკალურ მოღვაწეობას.

სქოლიო
------

1. ↑  დაარქივებული ასლი.  დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2007-03-10. ციტირების თარიღი: 2011-07-21.

რესურსები ინტერნეტში
--------------------

* 


|  |  |
| --- | --- |
|  | *ეს სტატია მუსიკის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ მის შევსებაში.* |