Dalam musik, suatu **not** ialah bunyi musik.

Not dapat mewakili nada dan tempo bunyi dalam notasi musik. Not juga boleh mewakili kelas nada.

Not adalah bahan binaan bagi banyak musik bertulis: pendiskretan fenomena musik yang memudahkan prestasi, pemahaman dan analisis.

Dalam teori musik Eropah, kebanyakan negara menggunakan konvensyen penamaan solfège do–re–mi–fa–sol–la–si, termasuk contohnya Itali, Portugal, Sepanyol, Perancis, Romania, kebanyakan negara Amerika Latin, Yunani, Albania, Bulgaria, Turki, Rusia, negara berbahasa Arab dan berbahasa Parsi. Walau bagaimanapun, dalam wilayah berbahasa Inggeris dan Belanda, kelas nada lazimnya diwakili oleh tujuh huruf pertama abjad Latin (A, B, C, D, E, F dan G). Beberapa negara Eropah, termasuk Jerman, menggunakan tatatanda yang hampir sama, di mana H digantikan untuk B. Byzantium menggunakan nama Pa–Vu–Ga–Di–Ke–Zo–Ni (Πα–Βου–Γα–Δι–Κε–Ζω–Νη). 

Dalam musik tradisional India, nota muzik dipanggil *svara* dan biasanya diwakili menggunakan tujuh not, Sa, Re, Ga, Ma, Pa, Dha dan Ni.

Not kelapan, atau oktaf, diberi nama yang sama seperti yang pertama, tetapi mempunyai frekuensi dua kali lipat. Nama oktaf juga digunakan untuk menunjukkan julat antara nota dan nota lain dengan frekuensi berganda. Untuk membezakan dua not yang mempunyai kelas pic yang sama tetapi jatuh ke dalam oktaf yang berbeza, sistem tatatanda pic saintifik menggabungkan nama huruf dengan angka Arab yang menetapkan oktaf tertentu. Contohnya, nada penalaan standard sekarang untuk kebanyakan muzik Barat, 440 Hz, dinamakan a′ atau A4.

Tanda kromatis
--------------

Nama huruf diubah suai oleh tanda kromat. Tanda kres (♯) menaikkan nota sebanyak satu seminada atau separuh langkah, dan mol (♭) menurunkan not dengan jumlah yang sama. Dalam penalaan moden, semiton mempunyai nisbah frekuensi 12√2, lebih kurang 1.0595. Tanda kromat ditulis selepas nama nota: jadi, sebagai contoh, F♯ mewakili F-kres, B♭ adalah B-mol, dan C♮ ialah C natural (atau sekadar C).

Tanda kromata tambahan termasuk syap ganda dua double sharp, meningkatkan frekeunsi sebanyak dua seminada, dan flat ganda dua double flat, menurunkannya dengan jumlah sama.

Nota bertulis
-------------

Nota bertulis juga boleh mempunyai nilai not, kod yang menentukan tempo relatif nota itu. Dalam susunan tempoh separuh, ia adalah: not penuh ganda (bref); not penuh (semibref); not separuh (minim); not seketuk; not setengah ketuk; not seperempat ketuk; not per-32 (demisemikuaver), not per-64 (hemidemisemikuaver), dan not per-128 dan seterusnya.

Dalam skor, setiap not diberikan kedudukan menegak tertentu pada kedudukan staf (garisan atau ruang) pada staf, seperti yang ditentukan oleh klef. Setiap baris atau ruang diberikan nama not. Nama-nama ini dihafal oleh musisi dan membolehkan mereka mengetahui pic yang sesuai untuk dimainkan pada instrumen mereka secara sepintas lalu.

\relative c' {
c1 d1 e1 f1 g1 a1 b1 c1 b1 a1 g1 f1 e1 d1 c1
}
\layout {
  \context {
   \Staff
   \remove Time_signature_engraver
   \remove Bar_engraver
  }
 } 
\midi {
 \tempo 1 = 120
}
Pemutaran audio tidak didukung di penjelajah Anda. Anda bisa mengunduh berkas audio.Paranada di atas menunjukkan not C, D, E, F, G, A, B, C dan kemudian dalam susunan terbalik, tanpa tanda kromatis atau nada.

Frekuensi nada
--------------

Muzik boleh terdiri daripada nota pada sebarang frekuensi fisikal. Oleh kerana punca fizikal muzik ialah getaran, ia sering diukur dalam hertz (Hz), dengan 1 Hz bermaksud satu getaran sesaat. Atas sebab sejarah dan lain-lain, terutamanya dalam musik Barat, hanya 12 not frekuensi tetap yang digunakan. Frekuensi tetap ini berkait secara matematik antara satu sama lain, dan ditakrifkan di sekitar not tengah, A4. "nada piawai" atau "nada konkret" moden semasa bagi nota ini ialah 440 Hz, walaupun ini berbeza dalam amalan sebenar.

Konvensyen penamaan nota menentukan huruf, sebarang kromat dan oktaf. Setiap not adalah nombor bulat dalam suatu bilangan semiton dari konsert A (A4). Andaikan jarak ini sebagai n. Jika not berada di atas A4, maka n adalah positif; dan jika ia di bawah A4, maka n adalah negatif. Frekuensi nota (f) (dengan mengandaikan perangai sama) ialah:

{\displaystyle f=2^{\frac {n}{12}}\times 440{\text{ Hz}}\,}
Sebagai contoh, seseorang boleh mencari kekerapan C5, C pertama di atas A4. Terdapat 3 semiton antara A4 dan C5 (A4 → A♯4 → B4 → C5), dan not ini berada di atas A 4, jadi n = 3. Maka, frekuensi not ialah:

{\displaystyle f=2^{\frac {3}{12}}\times 440{\text{ Hz}}\approx 523.2{\text{ Hz}}}
Akhir sekali, boleh lihat daripada formula ini bahawa oktaf secara automatik menghasilkan pangkat terhadap dua kali frekuensi asal, kerana n ialah gandaan 12 (12k, dengan k ialah bilangan oktaf ke atas atau ke bawah), dan oleh itu formula dapat diringkaskan menjadi:

{\displaystyle f=2^{\frac {12k}{12}}\times 440{\text{ Hz}}=2^{k}\times 440{\text{ Hz}}}
menghasilkan faktor 2. Sebenarnya, ini adalah cara formula ini diperoleh, digabungkan dengan tanggapan selang jarak yang sama.

Jarak semiton perangai sama dibahagikan kepada 100 sen. Jadi, 1200 sen adalah sama dengan satu oktaf – nisbah frekuensi 2:1. Ini bermakna satu sen adalah sama tepat dengan 1200√2, iaitu lebih kurang 1,000578.

Bagi pengunaan MIDI, pemetaan frekuensi ditakrifkan oleh:

{\displaystyle p=69+12\times \log \_{2}{\frac {f}{440{\text{ Hz}}}}}
dengan p ialah nombor not MIDI (dan 69 ialah bilangan semiton antara C−1 (not 0) dan A4). Dan dalam arah yang bertentangan, untuk mendapatkan frekuensi daripada nota MIDI p, formula ditakrifkan sebagai:

{\displaystyle f=2^{\frac {p-69}{12}}\times 440{\text{ Hz}}}
Untuk nota dalam perangai sama A440, formula ini menyampaikan nombor nota MIDI standard p). Sebarang frekuensi lain mengisi ruang antara nombor bulat secara sama rata. Ini membolehkan instrumen MIDI ditala dengan tepat dalam berbagai skala penalaan mikro, termasuk penalaan tradisional bukan Barat.

Rujukan
-------

1. ↑  Nattiez 1990.
2. ↑  Savas I. Savas (1965). *Byzantine Music in Theory and in Practice*. Diterjemahkan oleh Nicholas Dufault. Hercules Press.